muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7841, Karar No: 2013/9052, Tarih: 14.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/7841 E.  ,  2013/9052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Düzce 1. Sulh Hukuk ve Kandıra Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsmaından, hükümlünün 16.0.42013 tarihli beyanından cezaevine girmeden önce Düzce ilinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın Düzce 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Düzce 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.06.2013 de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4346, Karar No: 2017/8494, Tarih: 30.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/4346 E.  ,  2017/8494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Alman rant sigortasına giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun ve yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekilinin, karar tarihinden sonra 02.08.2017 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu'nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.6.1982 günlü 1982/376-547sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği bildirildiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacının 6552 sayılı Yasa'dan yararlanmak amacıyla davadan feragat ettiği gözetilerek, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13646, Karar No: 2015/176, Tarih: 12.01.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/13646 E.  ,  2015/176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında müşteki ...'e yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükümler ile müştekiler ... ve ...'e yönelik konut dokunulmazlığını ihlal suçu bakımından kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık hakkında müştekiler ... ve ...'e yönelik hırsızlık suçu bakımından kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekilere ait ikametten 30,00 TL çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12.01.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2, Karar No: 2010/6504, Tarih: 09.11.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/2 E.  ,  2010/6504 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-102 ada 8 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırılıp kamulaştırılmadığı sorulup saptanarak varsa kamulaştırma evrakının ilgili idareden getirtilmesi,

2-102 ada 6, 1, 4, 3, 14, 15, 13, 12 ve 9 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili tutanakların kesinleşip kesinleşmediği sorulup, kesinleşmiş ise oluşan tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmesi,

3-Fen bilirkişi rapor ve krokisine göre hazinenin dayanağını oluşturan 12.10.1963 tarih ve 109 sayılı tapu kaydı kapsamında kalan ve krokisinde (17) olarak etrafı kırmızı kalem ile çevrili bölüm içinde gösterilen tüm parseller ile bu parselleri dıştan çevreleyen tüm taşınmazlara ait onaylı kadastro tespit tutanağı örnekleri ile varsa dayanağı kayıtların, tutanakları kesinleşmiş ise kadastro sonucu olaşan tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden, dava sonucu kesinleşmiş iseler kesinleşme şerhi içeren ilam örneklerinin ilgili mahkemesinden getirtilerek dosyaya konulması,

4-Belirtmelik tutanağının dayanağını teşkil eden 1937 tarih 10 tahrir sayılı vergi kaydı ile 1. Teşrin 320 tarih, 9,11,12,17,18,19,20,21 ve 12.10.1963 tarih, 109 sayılı tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavül kayıtları ile söz konusu kayıtlarının kadastro sırasında her hangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadığı Tapu Sicil Müdürlüğü, Kadastro Müdürlüğü ve Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak tespiti; uygulanmışsa, uygulandığı taşınmazları, komşu taşınmazlarını ve çekişmeli taşınmazı birlikte gösterir geniş sınırlı birleşik kadastro pafta örneği Kadastro Müdürlüğünden ve uygulandığı taşınmazlara ait kadastro tutanaklarının onaylı örnekleri ile tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulması,

5-Davacı hazinenin tutunduğu 12.10.1963 tarih, 109 sayılı tapu kaydının dayanağı Toprak Tevzi Komisyonunca düzenlenen belirtmelik tutanakları, haritaları ile tüm eklerinin onaylı örnekleri ilgili merciden ya da Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliğin yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 09.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10200, Karar No: 2013/5654, Tarih: 04.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/10200 E.  ,  2013/5654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak

HÜKÜM : Sanıkların beratlerine

Haciz ihbarnamesine sanıklar vekili tarafından 24.11.2008 tarihinde itiraz edilmiş olup, vekilin beyanından dolayı asilin sorumlu tutulamayacak olmasına göre, yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı cihetle, şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün istem gibi ONANMASINA, 04.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23273, Karar No: 2013/18908, Tarih: 17.06.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/23273 E.  ,  2013/18908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma, hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Düşme, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanıklar tarafından ... mevkii kumsal üzerine Ege Denizi'ne 19 m. ve ... Köyü yoluna 7.5 m mesafede 4x5 m. ebatlarında ahşaptan bir bina yapıldığından ve binanın çatısının kapatıldığından bahisle kamu davası açılmış olması karşısında, öncelikle refakate kadastro teknik bilirkişisi alınarak mahallinde tekrar keşif yapılıp dava konusu yerin niteliği ve köy sınırları içerisinde kalıp kalmadığı ve öteden beri köylünün ortak kullanımında olan yerlerden olup olmadığı, İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, TCK'nın 184/4. maddesinin; "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca, mücavir alanda anılan maddenin 1.fıkrasının uygulanmaması nedeniyle, suça konu binanın belediye mücavir alanında kalıp kalmadığı ve özel imar rejimine tabi olup olmadığının, kuşkuya yer vermeyecek biçimde saptanarak, sonucuna göre gerektiğinde Belediye Başkanlığı da haberdar edilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan Hazine vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2008/7525, Karar No: 2008/10371, Tarih: 13.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/7525 E.  ,  2008/10371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 68 Ada 109 ve 110 parsellerin ve emsal olarak incelenen 8046 ada 1 parsel sayılı taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak için belediyelerce ... vergisine esas olmak üzere belirlenen (2007 yılı itibarıyla) asgari m2 fiyatlarının ilgili Belediye Başkanlıklarından getiritlerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21850, Karar No: 2013/8247, Tarih: 26.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/21850 E.  ,  2013/8247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Balıkesir 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :05.07.2012
Yargıtay — Esas No: 2011/14283, Karar No: 2012/2689, Tarih: 22.02.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/14283 E.  ,  2012/2689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye-alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesi ve alacak istemine ilişkindir. Mahkemece alacak isteminin kısmen kabulüne tahliye isteğinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından tahliye istemine ilişkin temyiz edilmiştir.

Davacı temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı reddini savunmuştur. Mahkemece davalıya tebliğ edilen temerrüt ihtarnamesinin tebliğine ilişkin tebliğ belgesinde görevli memur tarafından kendisine tebligat yapılan davalının işçisi Ersin Balın'ın görünüşüne nazaran 18 yaşından aşağı olup olmadığı ve tebligatı almaya ehil bulunup bulunmadığı belirtilmediğinden tebligatın geçersiz olduğu kabul edilerek tahliye isteğinin reddine karar verilmiştir. Temerrüt ihtarnamesinin tebliğ belgesinden tebligatın muhatabın işçisi ... imzasına tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece tebligat memurunun çalışan kişinin sigortalı olup olmadığını araştırma yükümlülüğü olmadığı kabul edilmiştir.Davalının ...'ın 18 yaşından küçük olduğuna ilişkin bir savunması bulunmamaktadır. Tebligat aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir. Tebligat memurunun görünüşe göre 18 yaşından küçük olup olmadığını belirtmemesi tebligatın usulüne uygun olmadığı sonucunu doğurmaz.Bu durumda temerrüt ihtarnamesinin usulüne uygun tebliğ edildiğinin ve davalının verilen süre içinde kira parasını ödemediğinden temerrüt olgusunun gerçekleştiğinin kabulü gerekir. Mahkemece kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre de davacının yargılama ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelemesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/653, Karar No: 2019/3680, Tarih: 20.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/653 E.  ,  2019/3680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) 5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; mağazadan yaklaşık 85,00 TL değerindeki kıyafetlerin ücretini ödemeden kapıdan çıkmaya çalışırken yakalanan suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nun 142/2-h maddesi gereği belirlenen 5 yıl hapis cezasından aynı Yasa’nın 35. maddesi gereği 1/4 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak cezanın 3 yıl 9 ay yerine 3 yıl 6 ay olarak hesaplanması,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nun 142/2-h maddesi gereği belirlenen 5 yıl hapis cezasından aynı Yasa’nın 35. maddesi gereği 1/4 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak cezanın 3 yıl 9 ay yerine 3 yıl 6 ay olarak hesaplanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11107, Karar No: 2011/1055, Tarih: 08.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/11107 E.  ,  2011/1055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YARGILANMANIN YENİLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 1230 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle tapusunun iptaline ilişkin olarak verilen kararın kesinleştiğini, ancak Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinde açtığı dava sonucu tazminata hak kazandığını ve HUMK'nun 445/11 maddesi uyarınca bu durumun yargılamanın yenilenmesi sebebi olduğunu ileri sürerek, anılan kararın kaldırılarak iptal edilen tapu kaydının ihyası suretiyle yeniden adına kayıt ve tescili isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 08.02.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ... ile temyiz edilen vekili Avukat .... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle HUMK'nun 445. maddesine 11.bent ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararlarının iç hukuk açısından yargılamanın yenilenmesi nedeni olarak sayılacağı öngörülmüş ise de, somut olayda davacının anılan mahkemeye başvurarak, tazminata hak kazandığı anlaşıldığına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının ve aşağıda yazılı 1,25.-TL bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.