muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9127, Karar No: 2016/15532, Tarih: 15.11.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/9127 E.  ,  2016/15532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili; ... ....’nin 6360 sayılı Yasa gereği tüzel kişiliğinin kaldırılarak kapandığı ve bu nedenle ... Büyükşehir Belediyesi'nin borçlu sıfatı kazandığı gerekçesiyle gönderilen borç muhtırasının, iptalini istemiştir.

Mahkemece alacaklı işçinin su işlerinde çalışmadığı, belediyede çöpçülük ve şöförlük yaptığı, ayrıca tekne ile balık tuttuğu, yapılan bu işlerin ... Büyükşehir Belediyesi’nin sorumluluğunda olmadığı, alacaklının işçi olarak Büyükşehir Belediyesi’ne devrinin yapılmadığı, bu tür hizmetlere ilişkin işçi alacaklarından devredilen ilçe belediyelerinin sorumlu olması gerektiği gerekçesi ile şikayetin kabulüne karar verilmiş hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

28.02.2014 tarihli ... Valiliği Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu Başkanlığı Karar tutanağında, ''....., ...., ...., .... ve ..... Belediyeleri’nin, içme suyu, sulama suyu, kanalizasyon, mezarlık, ulaşım, katı atık ve depolama, Toptancı Hal Tesisi, otagar ile ilgili alacak ve borçları Büyükşehir Belediyesi ve bağlı kuruluşu olan .....'ye diğer alacak ve borçların ise İlçe Belediyesi'ne devredilmiş sayılmasına karar verildiği'' ve takibe dayanak ilamda; .... ... Belediyesi çalışanı, alacaklı işçinin, su arızası onarım ve bakım işlerinde çalıştığının tesbit edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda alacaklı işçinin yaptığı işlerin komisyon kararı gereğince ... Büyükşehir Belediyesi sorumluluğu kapsamında kaldığı, anlaşıldığından Mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici .... maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/.... maddesi gereğince ... Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı ... gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 27,70 TL peşin harcın temyiz edene iadesine, ........2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3221, Karar No: 2023/4866, Tarih: 15.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3221 E.  ,  2023/4866 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Büyükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.08.2022 Tarihli ve 2022/2334 Esas, 2022/1788 Karar Sayılı Kararı

Küçüğün adresinin Bağıvar Mahallesi, 3019 Sokak, No:35 Sur/Diyarbakır olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Diyarbakır 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.01.2023 Tarihli ve 2022/1930 Esas, 2023/96 Karar Sayılı Kararı

Küçüğün ikamet adresinin ... Mahallesi 1479. Sokak No:6/5 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 426 ncı maddesi uyarınca kayyım atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir

2. 4721 sayılı Kanun’un “Temsil” başlıklı 426 ncı maddesi şöyledir:

“Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hâllerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar:

1. Ergin bir kişi, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri bir sebeple ivedi bir işini kendisi görebilecek veya bir temsilci atayabilecek durumda değilse,

2. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa,

3. Yasal temsilcinin görevini yerine getirmesine bir engel varsa.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 430 uncu maddesi şöyledir:

“Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kayyım tayini istenilen küçüğün dava tarihindeki yerleşim yeri adresinin Bağlar/Diyarbakır olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Diyarbakır 1. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Diyarbakır 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9661, Karar No: 2007/10918, Tarih: 04.12.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/9661 E.  ,  2007/10918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Mağ. San. Tic.AŞ. vek.Av... ile davalı ... Tekstil Örme İç Giyim San. Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında Bakırköy 5.Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 26.04.2007 gün ve 81/486 sayılı hükmün davacı vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de miktar itibarıyla bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Mahkeme hükmü davacı vekiline 18.05.2007 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi HUMK'nun 437. maddesinde öngörülen 8 günlük yasal süre geçirildikten sonra 30.05.2007 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemce bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerkemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16982, Karar No: 2014/1729, Tarih: 10.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/16982 E.  ,  2014/1729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırma bedelinin artırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırmayı yapan idare tarafından dava konusu taşınmazın kıymet takdir komisyonunca belirlenen ihtilafsız bedelinin bankaya bloke edilip edilmediğinin, edilmişse tapu malikleri veya mirasçıları tarafından tahsil edilip edilmediğinin ilgili bankadan sorularak alınacak yazının dosyaya konulmasından,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, kavun, fiğ, mısır ve zeytinin 2009 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13826, Karar No: 2014/7818, Tarih: 22.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/13826 E.  ,  2014/7818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum yada kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kullanılmasının ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir.

Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Somut olayda; katılanın Finansbank A.Ş'den çekmiş olduğu kredilerin taksitlerini ödeyememesi üzerine, banka tarafından katılan aleyhine icra takipleri başlatıldığı, sanığın da bankanın vekili olan Av. ...’un yanında dava takipçiliği yaptığı, katılanın bankayla yaptığı mutabakat gereği, belirlenen borç miktarının yatırılması halinde borcun kapanacağı söylendiğinden, ipotekli olan evini tanık ...’a sattığı, yeni malikin işlem yapmak istediğinde tapu kaydı üzerinde takyidat olduğunu öğrenmesi üzerine, katılan ile birlikte banka yetkilileriyle görüştükleri, icra dosyalarındaki borcun haricen ödendiğine dair yazıyı götürüp tahsil harçlarını ödemeleri halinde tapu kaydındaki şerhin kaldırılabileceği, bu şekilde işlemin tamamlanabileceğini öğrendikleri, banka tarafından bu konuda yazılmış yazıyı alarak bankanın “avukat bey sizi icrada bekleyecek” sözüyle yönlendirilmeleri üzerine katılan, evin yeni maliki ... ve tanık olarak dinlenen emlakçı ...'nin İzmir 17. İcra Dairesi'ne gittikleri, sanığın katılan ve yanındakileri koridorda karşıladığı, ...’un katılan adına, sanığa tahsil harcı olarak 8.500 TL ödediği, sanığın da parayla birlikte icra dairesine girdiği ve bir süre sonra çıkarak katılana icra müdürlüğü tarafından düzenlenmiş gibi üç adet makbuzu verdiği, makbuzlardan birin 1.041,10 TL, diğerinin 5.494,84 TL miktarında olup, üçüncü makbuzun bulunamadığı, sanığın verdiği makbuzların icra dairesi tarafından düzenlenmeyip sahte olduğu, zira icra daireleri tarafından tüm işlemlerin Uyap sistemi üzerinden yürütülmesi nedeniyle makbuzların içerik itibariyle aynı ancak, yazı karakterleri itibariyle farklı olduğunun açıkça belli olduğu, icra dairesi önünde yapılan görüşmede katılan ve yanındakilerin sanığı avukat zannettikleri, hatta konuşma sırasında sanığa Avukat bey diye hitap etmelerine rağmen, sanığın avukat olmadığını açıklamadığı anlaşılmakla; sanığın, icra dairesi yetkililerince verilmiş gibi düzenlenen sahte makbuzlar karşılığında katılan adına ...’dan 8.500 TL alması şeklindeki eyleminin kamu kurumu olan icra dairesinin araç olarak kullanılması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22/04/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7878, Karar No: 2017/10246, Tarih: 08.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2015/7878 E.  ,  2017/10246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 53, 52/2-4 ve 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, camide namaz kılmaya giden şikayetçiye cenazesi olduğunu, bununla ilgili olarak 17.000,00 TL hayır dağıtacağını, tanıdığı kişi olup olmadığını sorduktan sonra cenazenin devir işlemleri olduğunu belirterek 750,00 TL’sini aldığının iddia ve kabul edilmesi karşısında; sübutu halinde eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-a. maddesinde düzenlenen “Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle” dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326. maddesi gereğince sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış haklarının gözetilmesine, 08.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/664, Karar No: 2009/2011, Tarih: 17.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/664 E.  ,  2009/2011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.11.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptal tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 29.07.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne duruşma talebinin masraf yatırılmadığından reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayanılarak açılmış tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı, zamanaşımı ve husumet itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu bağımsız bölümü haricen satan ... ... ile davalı arsa sahibi arasında herhangi bir akti ilişki bulunmadığı, kat karşılığı inşaat sözleşmesinin yüklenicisinin ... ... olduğu ancak yüklenici ... ...'ın sözleşme gereğince kendisine düşen bağımsız bölümleri talep edebileceği, davacının yüklenici ...'in halefi olmadığından davanın reddine dair hüküm kurulmuştur.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Eldeki davanın özelliği gereği üzerinde öncelikle durulması gereken sorun yüklenicinin yaptığı temlik işleminin geçerli olup olmadığıdır.

Alacağın temliki ve borcun nakli Borçlar Kanununun 162-181.maddelerinde düzenlenmiştir.

Kural, borç ilişkisinin sonucu olan edimin alacaklıya ifasıdır. Fakat hayat şartları, ticaret ve ekonomi gereksinmeleri, alacaklının ifayı beklemeden alacağını başkasına devretmesi veya borçlunun borcunu bir başkasına nakletmesi yollarının da açılmasını zorunlu kılmıştır. Görülüyor

ki, alacağın temliki hayatın ihtiyaçlarından ortaya çıkan bir hukuk kurumudur. Örneğin, arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde bina yapım işini borçlanan yüklenici finans ihtiyacı duyar. Bu ihtiyacın yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölüm veya bölümlerin onun tarafından daha inşaat aşamasında üçüncü kişilere satılarak veya satış vaadinde bulunularak karşılanması mümkündür.Aslında arsa sahibinin kural olarak Borçlar Kanununun 364 uyarınca eserin tesliminde vermesi gereken arsa payını, inşaat aşamasında yükleniciye devretmesi, yüklenicinin de bunu üçüncü kişilere temlik ederek finans sağlaması, arsa sahibinin yükleniciye kredi kullandırması demektir.

Bir tanımlama yapmak gerekirse; alacağın temliki, alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıs arasında borçlunun rızasına ihtiyaç olmaksızın yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliğini taşıyan şekle bağlı bir akiddir. Borçlar Kanununun 163 hükmüne göre temlik sözleşmesi temlik edenle temlik alan arasındaki yazılı sözleşme ile kurulabilir. Ne var ki alacağın temlikinde aranan yazılı şekil temlik sözleşmesinin resmi şekilde yapılmasına engel değildir. Nitekim uygulamada yükleniciden şahsi hakkını temlik alan üçüncü kişilerin temlik sözleşmesini adi yazılı satış sözleşmesi veya noterde düzenleme şekilde taşınmaz satış vaadi sözleşmesi olarak yaptıkları görülmektedir;

Yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye temlik işlemi, akdi (rızai ) temlik işlemidir. Çünkü burada, alacaklı (yüklenici)ile üçüncü kişi arasında serbest iradeleri ile yapılan temlik sözleşmesi vardır. Genellikle de bu tür temlik sözleşmeleriyle yüklenici şahsi hakkının bir kısmını,örneğin bir veya birkaç bağımsız bölüm mülkiyetinin naklini taahhüd eder. Açıklanan özelliği itibarıyla da yüklenicinin üçüncü kişiye yaptığı temlik işlemi genelde ivazlıdır.

Rızai temlik sözleşme ile kurulduğundan temlik sözleşmesinin geçerliği için kuşkusuz bütün sözleşmelerin kurulmasında aranan genel geçerlilik şartlarının varlığı gerekir.

Borçlar Kanununun 162/I ‘deki “ Kanun veya akit ile veya işin mahiyeti icabı olarak men edilmiş olmadıkça borçlunun rızası aranmaksızın alacaklı alacağını üçüncü bir şahsa temlik edebilir” hükmünden anlaşılacağı üzere her alacağın temliki mümkün olmayabilir. Başka bir anlatımla kanun, akid veya işin niteliği icabı temlik olanaksızsa o alacak temlik edilemez.

Bütün bu açıklamalardan görüleceği üzere, arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin yüklenicisi olan taraf, sözleşmede yasaklanmamış ise teslim borcunu (B.K.m.364) yerine getirdiğinde arsa sahibine karşı kazanacağı kişisel hakkını (bağımsız bölüm tapusunun devrini) arsa sahibi ile mevcut sözleşmesine dayanarak doğrudan ondan isteyebileceği gibi Borçlar Kanununun 162.maddesi hükmünden yararlanarak arsa sahibinin rızası da gerekmeden üçüncü kişilere yazılı olmak koşuluyla (B.K.m.163) devir ve temlik edebilir. Görülüyor ki Borçlar Kanununun 162 ve 163. maddeleri gereğince yüklenicinin yaptığı temlik işlemi ile birlikte temlike konu bağımsız bölümün ayrıca teslimi gerekmez. Çünkü, temlik işlemi; inşaatın başında yapılabileceği gibi inşaat tamamlanmış iken dahi yapılabilir.

Açıklanan ilkeler doğrultusunda somut olaya bakıldığında; 109 ada 25 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak davalı arsa sahibi ... Hilmi Köylüoğlu ile dava dışı yüklenici ... ... arasında 23.05.1978 tarihli "Düzenleme Şekli ile İnşaat Mukavelesi" olarak imzalanan resmi sözleşme her iki tarafın kabulünde olup sözleşme içeriği ve taraf beyanlarına göre; yükleniciye bırakılan dava konusu 8 numaralı bağımsız bölüm tapuda halen davalı arsa sahibi adına kayıtlıdır.

Açıklanan ilkeler doğrultusunda somut olaya bakıldığında; 109 ada 25 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak davalı arsa sahibi ... Hilmi Köylüoğlu ile dava dışı yüklenici ... ... arasında 23.05.1978 tarihli "Düzenleme Şekli ile İnşaat Mukavelesi" olarak imzalanan resmi sözleşme her iki tarafın kabulünde olup sözleşme içeriği ve taraf beyanlarına göre; yükleniciye bırakılan dava konusu 8 numaralı bağımsız bölüm tapuda halen davalı arsa sahibi adına kayıtlıdır.

Davacı ile dava dışı yüklenici ... ... arasında imzalanan tarihsiz harici sözleşme ile 8 numaralı bağımsız bölümün kat irtifakı tapusunun 01.03.1979 tarihinde verilmesi kararlaştırılmıştır.

Davacı, yüklenici ... ... vekiline yapılan ödemeye ilişkin 10.10.1990 tarihli belge, icra emri, senet ve ödemelere ilişkin makbuz fotokopileri ibraz ederek, daire satış bedeline mahsuben yükleniciler ... ... ve ... ...'a ödemeler yaptığını ileri sürmüş ve 1981 yılı itibariyle söz konusu dairede oturduğunu belirterek elektrik ve su aboneliklerine ilişkin tutanak ve sözleşme fotokopileri ibraz etmiştir.

Ne var ki, iddia ve savunma yönünde mahkemece yeterli araştırma ve inceleme yapılmamıştır. Özellikle davacının 1981 yılından itibaren dava konusu dairede oturması ve davalı arsa sahibinin de iş bu taşınmazla ilgili herhangi bir dava açarak uyuşmazlık çıkarmaması üzerinde de durulmamıştır.

Bütün bu açıklamalardan sonra mahkemece yapılması gereken iş;

Dava dışı yüklenici ... ... ile ... ... haklarında iş bu dava ile birleştirilmek üzere dava açması için davacı tarafa süre vermek, arsa sahibi ile yükleniciler arasındaki hukuki ilişkiyi gerekirse taraflar isticvap

edilmek suretiyle saptamak, iddia ve savunma doğrultusunda tüm deliller toplanarak yüklenicinin dava konusu bağımsız bölüm tesciline hak kazanıp kazanmadığı üzerinde durularak Türk Medeni Kanununun 2 ve 3 maddelerindeki dürüst davranma ve iyiniyet kuralları da gözetilerek sonucuna uygun bir hüküm kurmak olmalıdır. Tüm bu yönler üzerinde durulmadan eksik taraf teşkili ve yetersiz inceleme ve araştırmayla yazılı biçimde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 24.02.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.