muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2682, Karar No: 2021/420, Tarih: 28.01.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/2682 E.  ,  2021/420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Eşi kasten öldürmek

HÜKÜM : Akhisar Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27/08/2019 tarih 2019/252 Esas 2019/316 Karar sayı ile TCK'nin 82/1-d, 53, 63, 58. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis, hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında maktul ... karşı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık, katılan Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve suçtan zarar gören ... tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 08.11.2019 gün ve 2019/1629 E. 2019/3509 K. sayılı Kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin suçun sübutuna, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen, katılan Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve katılan ...’nın sanık hakkında tasarlama ve canavarca his ve eziyet çektirerek öldürme nitelikli halinin de uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık hakkında tekerrüre esas teşkil ettiği kabul edilen İvrindi Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/7/145 E-K sayılı dosyasındaki hükmün tekerrür uygulamasına esas teşkil edemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,

Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMK’nin 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının mahsus bölümünden tekerrür uygulamasına ilişkin bölümün çıkartılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Akhisar Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.01.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4423, Karar No: 2019/1508, Tarih: 28.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/4423 E.  ,  2019/1508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, yaralama

HÜKÜM : 1-Katılan sanık ... hakkında basit yaralama suçundan, CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat 2-Katılan sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, TCK'nın 155/2, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan katılan sanık ...'ün mahkumiyetine, basit yaralama suçundan katılan sanık ...'in beraatine ilişkin hükümler, katılan sanık ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Katılan sanık ...'in, “... Çay Lojistik” şirketinin sahibi, diğer katılan sanık ...'ün ise suç tarihlerinde adı geçen şirkette tır şoförü olarak çalıştığı, katılan sanık ...'ün 04/09/2010 tarihinde, kullandığı tır aracı ile şirkete ait yükü İstanbul’a götürürken Yalova’da feribota binmediği halde, feribotla geçiş yapmış gibi göstererek, şirketten 170 TL feribotla geçiş bedelini tahsil ettiği, daha sonra kendisinden feribot geçiş fişini vermesi istendiğinde fişi kaybettiğini söylediği; ancak şirketin GPRS araç takip sistemi üzerinden yaptıkları araştırma sonucunda katılan sanık ...’ün feribotla geçiş yapmadığının belirlendiği, durumun şirket sahibi olan katılan sanık ...'e bildirildiği, bunun üzerine katılan sanık ...’in, katılan sanık ...'ün işten çıkarılmasına karar verdiği, 15/09/2010 tarihinde taraflar arasında çıkan tartışma sonrasında katılan sanık ...'in katılan sanık ...'e yumrukla vurmak suretiyle basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığı, bu surette katılan sanık ...'in basit yaralama, katılan sanık ...'ün hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda,

Katılan sanık savunmaları, tanık anlatımları ile dosya kapsamından mahkemece katılan sanık ...'in üzerine kasten yaralama suçunu işlediğinin sabit olmaması gerekçe gösterilerek verilen beraat hükmü ile katılan sanık ... hakkında atılı basit yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık ...'ün herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10409, Karar No: 2013/9253, Tarih: 20.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/10409 E.  ,  2013/9253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 09/01/2004 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/01/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna 20/05/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Islah, iddia ve savunmanın genişletilmesi ve değiştirilmesi yasağının istisnalarından olup, taraflardan birinin yapmış olduğu bir usul işlemini tamamen veya kısmen düzeltmesi olarak tanımlanmaktadır. Islah ile taraflar dava sebebini, dava konusunu veya talep sonucunu değiştirebilirler. Usulüne uygun olarak açılmış bir davanın bulunması şartı ile davanın tamamen veya kısmen ıslahı mümkündür.

Dava sebebinin veya dava konusunun değiştirilmesi tamamen ıslah halleridir. (Baki Kuru 4. Cilt s. 3990). Davanın kısmen ıslahında ise, dava dilekçesinden sonraki bir usul işleminin ıslahı söz konusudur. Gerek doktrinde gerekse Yargıtay uygulamalarında kabul edildiği üzere müddeabihi (dava değerini) arttırma halinde kısmi ıslah söz konusu olup kısmi ıslahta, tamamen ıslahın aksine ıslah tarihine kadar yapılan bütün usul işlemleri yapılmamış sayılmaz. Kısmi ıslah yapıldığı tarihten ileriye dönük olarak hüküm ifade eder.

Zamanaşımı ise borcu ortadan kaldıran bir olgu olmayıp, doğmuş ve var olan bir hakkın istenebilirliğini ortadan kaldıran bir savunma aracıdır. Bu nedenle zamanaşımı alacağın varlığını değil, istenebilirliğini ortadan kaldırır. BK. 133 madde zamanaşımını kesen sebepler sayılmış olup bunlardan biri de dava açılmasıdır. Davanın tamamen ıslahında dava baştan beri (dava dilekçesinden itibaren) ıslah edildiği için ıslah edilen kısım içinde davanın açıldığı tarihte zamanaşımı kesilmiş olur.

Kısmi davada ise zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder.

Kısmi davada ise zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder.

Nitekim 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK. 107. maddesinde düzenleme altına alınan belirsiz alacak davası ve tesbit davasında davacının iddianın genişletilmesi yasağı olmadan ve karşı tarafın rızasına ve ıslaha da gerek kalmaksızın talep sonucunun arttırılabileceği kabul edilmiş, maddenin gerekçesinde de bu dava ile ilk dava tarihinde zamanaşımının kesileceği belirtilmiştir.

Aynı Yasanın 109. maddesindeki kısmi davada ise zamanaşımının kesileceği yolunda bir açıklama yoktur.

6100 sayılı Kanunun hazırlanması sırasında görev alan Prof. Hakan Pekcanıtez, Prof. Oğuz Atalay ve Prof. Muhammet Özeken tarafından yayınlanan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Hükümlerine göre Medeni Usul Hukuku Kitabının 321. sayfasında “Belirsiz alacak davası açılabilmesinin mümkün olduğu hallerde kısmi dava açmak davacı açısından üç nedenle daha elverişli olmayacaktır. Birincisi kısmi dava açan davacının alacağının geri kalan kısmı için zamanaşımı süresi kesilmemiş olacaktır. Buna karşılık belirsiz alacak davasında zamanaşımı, dava sonunda alacağın tümü için dava tarihinde kesilmiş sayılacaktır. İkinci olarak kısmi dava açan davacı dava sırasında alacağın geri kalan kısmını talep etmek isterse, bunu ancak ıslah ya da karşı tarafın açık rızası ile yapabilecektir...” şeklindeki açıklamaları ile gerek Dairemizin, gerekse HGK'nun önceki içtihatları gibi yeni HMK.da da kısmi dava açılması halinde sadece dava edilen bölüm için zamanaşımının kesileceği yolundaki istikrarlı uygulamanın devam ettirildiği anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında davaya konu trafik kazasının 25/05/2003 tarihinde meydana geldiği, davacının maluliyet oranını Adli Tıp Kurumu'nun 30/06/2008 tarihli raporu ile öğrendiği ve olayda uygulanacak ceza zamanaşımı süresininde 5 yıl olduğu gözetildiğinde, ıslah tarihi olan 14/03/2011 tarihi itibariyle 2 ve 5 yıllık zamanaşımı sürelerinin geçtiği anlaşılmaktadır. Davalı taraf süresinde ıslah dilekçesiyle istenen bölüm yönünden zamanaşımı def'i ileri sürdüğüne göre ıslahla istenen bölümün zamanaşımı nedeniyle reddi gerekir.

Açıklanan nedenlerle dairemiz çoğunluğunun onama kararına katılmıyorum. 20/05/2013
Yargıtay — Esas No: 2025/6665, Karar No: 2025/8796, Tarih: 16.06.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/6665 E.  ,  2025/8796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2025/253 Esas, 2025/311 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bursa 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.09.2024 Tarihli ve 2024/1305 Esas, 2024/1230 Karar Sayılı Kararı

Miras bırakanın son yerleşim yerinin ... 48. Sokak No:22 İç Kapı No:3 Merkez/Bartın olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bartın 1 . Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.03.2025 Tarihli ve 2025/253 Esas, 2025/311 Karar Sayılı Kararı

Davacı ...'in adresinin ... Mahallesi ... Sokak No:30, D:1 Osmangazi/Bursa olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 609 uncu maddesi uyarınca mirasın gerçek reddi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun'un" Çekişmesiz yargı işleri" başlıklı 382 nci maddesinin 2 nci fıkrasının c bendinin 7 nci alt bendi .

3.6100 sayılı Kanun'un "Çekişmesiz yargı işlerinde yetki" başlıklı 384 üncü maddesi şöyledir.

"Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, çekişmesiz yargı işleri için talepte bulunan kişinin veya

ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesi yetkilidir."

4. 4721 sayılı Kanun’un 609 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Süresi içinde yapılmış olan ret beyanı, mirasın açıldığı yerin sulh mahkemesince özel kütüğüne yazılır ve reddeden mirasçı isterse kendisine reddi gösteren bir belge verilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, uyuşmazlığın mirasın gerçek reddi istemine ilişkin olup mirasın reddi beyanının tespiti ve tescili isteminin çekişmesiz yargı işlerinden olduğu, çekişmesiz yargı işleri için talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Bursa 9. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Bursa 9 . Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

16.06.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7740, Karar No: 2012/10654, Tarih: 20.09.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/7740 E.  ,  2012/10654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.12.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın Pozantı ilçesi Akçatekir Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında Beşoluk, Elmalı Boğazı, Nanelik, Topakardıç, Boyun, İladinli, Gedik, Büyük Kır ve Küçük Kır adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarihli, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkesçe bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK'nun 238/2. maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurova'ya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarihli ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç

bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarihli ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

09.03.1988 tarihli ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gerçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 20.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9481, Karar No: 2013/13804, Tarih: 05.11.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/9481 E.  ,  2013/13804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.05.2008 ve 09.12.2010 gününde verilen dilekçeler ile tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; asıl davanın kısmen kabulüne, birleştirilen davanın reddine dair verilen 17.05.2012 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar ... ve ... ile duruşmasız temyizi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 05.11.2013 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı asil ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava komşu taşınmazdaki inşaat çalışmaları sırasında davacının dairesinin bulunduğu binanın hasar gördüğü iddiasına dayalı değer kaybı ile kira kaybı ve aidat ödemeleri nedeniyle tazminat; birleştirilen dava kira kaybı ve aidat ödemeleri nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; asıl davanın kısmen kabulüne, birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar ... ve ... ile davalı ... vekili ve davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalılardan ... yargılama sırasında davacı tarafa PTT kanalı ile toplam 10.000 TL ödemede bulunduğunu belirtmiştir. Dosya içindeki bilgi ve belgelerden PTT kanalı ile ödenen toplam 10.000 TL’nin 21.03.2012 tarihinde davacı tarafından alındığı anlaşılmaktadır. Davacı taraf da temyize cevap dilekçesinde 10.000 TL’nin ihtirazi kayıt ile alındığını kabul etmiştir. Yargılama sırasında davacıya ödenen bu miktar yönünden davanın konusu kalmadığı anlaşıldığından 10.000 TL’lik ödemenin hükümde nazara alınarak, davalıların sorumlu tutulacakları tazminat miktarının buna göre belirlenmesi gerekir. İnfazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm tesisi doğru görülmediğinden, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davalıların temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatıranlara iadesine, 05.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13171, Karar No: 2013/12136, Tarih: 25.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/13171 E.  ,  2013/12136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık adına çıkarılan tebligatta, sanığın adreste bulunmama nedeni tebliğ evrakı üzerinde belirtilmeden tebligatın muhtarlığa yapılmış olduğu anlaşılmakla; tebligat usulsüz ve sanığın temyizi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Olay anına dair doğrudan bilgi ve görgüsü bulunduğu anlaşılan tarafsız kamu tanığı Muhterem Karadeniz'in beyanına göre, sanığın mağdura kasten vurduğunun anlaşılması karşısında, olayda TCK'nin 21/2 maddesi şartları bulunmadığı halde sanığın cezasından olası kast sebebiyle indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından, kabule göre de; TCK'nin 21/2 maddesinin uygulama sırasının doğru şekilde tayin edilmiş olduğundan, mağdurda yaşamsal tehlikeye ve kemik kırığına neden olan yaralanmadan dolayı sadece TCK'nin 87/1.d maddesiyle uygulama yapılması gerekirken sanığın cezasından TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca da artırım yapılması, TCK'nin 87/1.d-son maddesinin uygulanması karşısında sonuca etkili görülmediğinden ve TCK'nin 53. maddesi de kanunda belirtildiği şekilde doğru uygulanmış olduğundan, tebliğnamenin belirtilen hususlardaki 'bozma' istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.