muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1606, Karar No: 2019/5332, Tarih: 30.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2019/1606 E.  ,  2019/5332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Bölge Adliye Mahkemesi 22.Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 15.07.2015 tarihinde davalı şirkete trafik sigortalı aracın dava dışı sürücü idaresindeyken meydana gelen tek taraflı trafik kazasında yolcu olan davacının ağır yaralandığını, olay sonrasında geçici ve kalıcı iş göremezlik oluştuğunu, davacının vücudunda felç ve hareketlerinde kısıtlılık meydana geldiğini, günlük yaşamını ve kişisel ihtiyaçlarını dahi tek başına karşılayamadığından sürekli bakım ihtiyacı içine düştüğünü ve bakıcı masrafı ihtiyacının doğduğunu ileri sürerek, HMK'nın 107. maddesi uyarınca şimdilik 5.000,00 TL yardımcı kişi (bakıcı gideri) tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, bedel artırım dilekçesi ile talebini 290.000,00 TL'ye artırmıştır.

Davalı ... şirketi vekili, poliçe teminatının bedeni zararlarda kişi başına 290.000,00 TL ile sınırlı bulunduğunu, davacının davalı şirkete yaptığı başvuru sonucunda maluliyet tazminatı ödemesi ile tüm teminat limitinin fer'ileri ile birlikte 345.379,10 TL olarak davacıya ödendiğini, davalı şirketin bir sorumluluğunun kalmadığını, kabul anlamına gelmemek üzere bakıcı gideri taleplerinin de maluliyet teminatından ödenmekte olduğunu, ayrıca bakıcı gideri adı altında bir teminatın bulunmadığını, bakıcı giderinin tamamından sigorta şirketinin sorumluluğu bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

.... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 20.12.2017 tarih ve 2016/344 Esas, 2017/907 Karar sayılı ilamı ile toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kabulü ile 290.000,00 TL'nin dava tarihi olan 15/04/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 14.857,42 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 30/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28411, Karar No: 2013/21653, Tarih: 21.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/28411 E.  ,  2013/21653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla çalışma, genel tatil ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde en son 1.250,00 Euro net ücretle çalıştığını; ücret, fazla çalışma ve genel tatil ücretlerinin işverence ödenmediğini ileri sürerek, bu alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davacının net 1.100,00 Euro ücretle çalıştığını ve ödenmeyen işçilik alacağı bulunmadığını, davacıya hak etmediği halde oniki gün ücretli izin verildiğini, buna ilişkin oniki günlük ücretin de alacaklardan mahsup edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının net 1.100,00 Euro (brüt 1.536,00 Euro )davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin brüt ve net miktarları konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davalı, davacının ücretinin brüt 1.536,00 Euro olarak tespitinin hatalı olduğunu, yurt dışı çalışmasında vergiyi doğuran olay yurt dışında gerçekleştiği için davacının net ücretinin aynı zamanda brüt ücreti olduğunu, davalının stopaj yükümlülüğü bulunmadığını savunmuştur.

Davacının çalıştığı Bulgaristan ülkesi ile ülkemiz arasında Sosyal Güvenlik Sözleşmesi bulunmamaktadır. 5510 sayılı Kanun'un 5/g. maddesinde 5754 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle;“Ülkemiz ile sosyal güvenlik sözleşmesi olmayan ülkelerde iş üstlenen işverenlerce yurt dışındaki işyerlerinde çalıştırılmak üzere götürülen Türk işçileri 4. maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı sayılır ve bunlar hakkında kısa vadeli sigorta kolları ile genel sağlık sigortası hükümleri uygulanır. Bu sigortalıların uzun vadeli sigorta kollarına tabi olmak istemeleri halinde, 50. maddenin ikinci fıkrasındaki Türkiye’de yasal olarak ikamet etme şartı ile aynı fıkranın (a) bendinde belirtilen şartlar aranmaksızın haklarında isteğe bağlı sigorta hükümleri uygulanır. Bu kapsamda, isteğe bağlı sigorta hükümlerinden yararlananlardan ayrıca genel sağlık sigortası primi alınmaz.” hükmü getirilmiştir.

Ülkemiz ile uluslararası sosyal güvenlik sözleşmesi imzalanmamış ülkelerde iş üstlenen işverenlerce yurt dışındaki işyerlerinde çalıştırılmak üzere götürülen Türk işçilerinden isteğe bağlı sigortalılık talebinde bulunanlardan Türkiye’de ikamet şartı aranmamaktadır.

5754 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle, 5510 sayılı Kanun'un 5. maddesinin (g) bendi gereğince 2008 yılı Ekim ayı başından itibaren Ülkemiz ile uluslararası sosyal güvenlik sözleşmesi bulunmayan ülkelerde iş üstlenen işverenlerce yurt dışındaki işyerlerinde çalıştırılmak üzere götürülen Türk işçileri hakkında kısa vadeli sigorta kolları ile genel sağlık sigortası hükümleri uygulanacaktır. İşverenler, ülkemizle sosyal güvenlik sözleşmesi bulunmayan ülkelere götürdükleri Türk işçileri için işyerinin tehlike derecesine göre % 1 ila 6,5 arasında kısa vadeli sigorta kolları primi ile % 5’i sigortalı, % 7,5’i de işveren hissesi olmak üzere %12,5 oranında genel sağlık sigortası primi ödeyeceklerdir.

Mahkemece, davacının çalıştığı ülkede kazançların ne şekilde vergilendirildiği, davalı işverenin Bulgaristan'da çalışan işçiler için sosyal güvenlik primi ödeyip ödemediği, net ve brüt ücretin ne şekilde belirlendiği hususları; biri sosyal güvenlik hukuku alanında uzman biri de mali müşavir olan bilirkişiler aracılığı ile tespit edilmeli ve gerekirse davacının hüküm altına alınan alacakları yeniden hesaplanmalıdır. Davalının savunması üzerinde yeterince durulmadan eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de; davalının takas- mahsup defii hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi hatalıdır.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23385, Karar No: 2013/6622, Tarih: 10.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/23385 E.  ,  2013/6622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'un yolda yürümekte olan müştekinin yanına gelerek elini tutup, tokalaşıp kendisi ile kucaklaştığı, "beni tanımadın mı?" diyerek, akşama mevlit okutacaklarını, gelip gelemeyeceğini sorduğu, müştekinin kendisini tanımadığını söylemesine rağmen ısrarla mevlide çağırdığı, sanığın dedesinin hacda öldüğünü, kalan parasının vasiyeti ile fakir fukaraya dağıtacaklarını, köyde yardıma muhtaç çocuklar olup olmadığını sorduğu bu sırada diğer sanık ...' nin de yanlarına geldiği sanık ...'un "seni amcamla tanıştıracağım, amcam yeni Almanya'dan geldi” diyerek sanık ... ile müştekiyi tanıştırdığı, sanık ...'nin bazı dualar okuyarak müştekinin eline sarılıp tokalaştığı, sanık ...'un diğer sanık ...'ye hitaben " amca parayı bu şahsa vereceğiz, bizim yerimize fakir fukaraya dağıtacak” dediği, sanık ...'nin cebinden 50 TL' lik bir deste para çıkardığı en üstteki 50 TL' yi alarak gerisini sanık ...'a verdiği, bu sanığın katılana " yanında bozuk para varsa verde bizim paraya katıp devir yapalım" dediği bunun üzerine müştekinin cebindeki 750 TL parayı çıkardığı, sanık ...'un müştekinin elindeki paraları saymak amacıyla aldığı, 700 TL olduğunu söylediği, müşteki parasının 750 TL olduğunu söyleyerek verdiği parayı geri aldığı, bu sırada sanıkların "ezan okunuyor, namaza gidelim, sonra görüşürüz” diyerek müştekinin yanından ayrıldıklarının iddia ve kabul olunması karşısında, eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-a maddesinde düzenlenen “Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle” nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde, hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı itibariyle sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 10.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/32803, Karar No: 2011/14527, Tarih: 05.07.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/32803 E.  ,  2011/14527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK.nun 443/4. maddesine göre, gayrimenkulün aynına ve buna ilişkin ayni haklara, aile ve şahsın hukukuna dair hükümler kesinleşmedikçe takibe konulamaz.  Bu nevi davalar sonucunda, asıl talebe bağlı olarak hükmedilen, maddi ve manevi tazminat, yargılama gideri, harç ve vekalet ücretinin, boşanma kararının eklentisi olması sebebiyle ilam kesinleşmeden takibe konu edilmesi mümkün değildir. Ancak aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca nafaka hükümleri müstesnadır.

Takibe konu yapılan Mustafakemalpaşa Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 25.01.2010 tarih ve 2005/487 E. 2010/30 K.sayılı ilamının hüküm fıkrasının 5.bendinde alacaklı lehine aylık 150,00 YTL tedbir nafakasına hükmedildiği görülmüştür. Yukarıda açıklandığı üzere tedbir nafakasının takibe konulması için kesinleşmesine gerek olmayıp, boşanma kararının fer'isi niteliğinde olan yargılama giderlerinin ise takibe konulabilmesi için dayanak kararın kesinleşmesi zorunlu bulunmaktadır. Somut olayda yapılan takipte, hükmedilen nafaka, yargılama gideri, harç ve vekalet ücretine ilişkin alacak kalemleri talep edilmiş olup, anılan ilamın kesinleştiğine dair şerh mevcut değildir.

İlamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümü olup dar yetkili icra mahkemesi bunu yorum yoluyla genişletemez (HGK’nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 E. 1997/776 K). Takip dayanağı ilamda hükmedilen tedbir nafakasının başlangıç tarihi belirtilmemiş olduğundan anılan nafakanın karar tarihinden itibaren istenmesi mümkündür. Ayrıca yukarıda açıklandığı üzere ilam kesinleşmediğinden yargılama gideri, harç ve vekalet ücretine ilişkin kısmı da takibe konu edilemez. Mahkemece anılan hususlar yönünden inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle istemin reddi isabetsizdir.

Öte yandan, borçlu hakkında İİK’nun 33. ve müteakip maddelerinde itirazın reddi veya kabulü halinde icra inkar tazminatına hükmedileceğine ilişkin yasal bir düzenleme bulunmadığı halde mahkemece istemi reddedilen borçlu aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Borçlunun  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21621, Karar No: 2013/23585, Tarih: 28.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/21621 E.  ,  2013/23585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Hüküm : Beraat

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmeyeceği ve sınırlı bir dinleyici çevresi dışına çıkmayacağı yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, herhangi bir aracı vasıta olarak kullanmadan, yüz yüze gerçekleştirdikleri, ancak özel bir çaba gösterilerek duyulabilecek, aleni olmayan, söze dayalı, sesli düşünce açıklamalarının, konuşmanın tarafı olmayan kişi veya kişilerce, ilgilisinin rızası olmaksızın, elverişli bir aletle (sesli bir açıklamayı kuvvetlendirerek veya naklederek onu ses alanının dışına çıkartıp doğrudan doğruya algılanabilir hale getirmeye yarayan her türlü düzenekle) dinlenmesi veya akustik olarak tekrar dinlenebilmesi imkanını sağlayan bir aletle kaydedilmesinin TCK'nın 133/1. maddesinde; en az üç veya daha fazla kişinin, yüz yüze gerçekleştirdikleri, aleni olmayan, söze dayalı düşünce aktarımlarının, söyleşinin tarafı olan kişi veya kişilerce, ilgililerinin rızası olmaksızın, bir aletle kaydedilmesinin aynı Kanunun 133/2. maddesinde kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması başlığı altında suç olarak tanımlandığı, söyleşiden farklı olarak, iki kişi arasında da gerçekleşebilecek olan konuşmada, konuşan tarafların, aralarında geçen sözleri kaydetmesi, TCK'nın 133/1. maddesi kapsamında suç olarak tanımlanmamış olup, koşulları bulunduğu takdirde eylemin aynı Kanunun 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabileceği; elverişli bir aletle dinlenilen veya kaydedilen konuşma veya söyleşiden elde edilen bilgiler sayesinde kendi veya üçüncü kişi lehine, maddi ya da manevi yarar, yani; fayda veya avantaj sağlanması; bu bilgilerin, menfaat karşılığı olsun ya da olmasın, ilgilisi dışındaki kişi veya kişilere verilmesi ya da diğer kişilerin dolaylı olarak bilgi edinmelerinin temin edilmesinin TCK'nın 133/3. maddesinde ayrıca suç olarak tanımlandığı, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 80. maddesi ile TCK'nın 133/3. maddesinde yapılan değişiklikle kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verilerin hukuka aykırı olarak ifşa edilmesi eyleminin suç olarak düzenlendiği,

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamına göre, Anadolu Öğretmen Lisesinde coğrafya öğretmeni olarak görev yapan sanığın, 18 yaşından küçük öğrencileri Kübra, ........'i azmettirmesi sonucu, adı geçen öğrencilerin birlikte hareket ederek, resim öğretmenleri olan katılanın, sınıfta, ders esnasında yaptığı aleni olmayan söyleşilerini, cep telefonlarının ses kaydetme fonksiyonunu kullanarak gizlice kaydedip, bu söyleşiyi içeren CD'yi sanığa verdikleri iddiasına konu olayda;

Katılan, sanığın azmettirmesi sonucu kayda alınan söyleşiyi içerir CD'nin öğrencisi.... tarafından kendisine ulaştırıldığını belirtip, kendisinin ve sanığın, öğrencileri Kübra'yla, MSN aracılığıyla, ayrı ayrı yaptıkları görüşmelere ilişkin elektronik iletileri içerir belgeleri iddiasına ispat olarak şikayet dilekçesine ekli olarak sunmuş; tanık Kübra da, sanığın, katılan hakkında idari soruşturma başlatılabilmesi için, diğer arkadaşlarıyla beraber kendisinden, katılanın derste yaptığı konuşmaları kaydetmelerini istediğini ifade etmiş ise de;

Tanık Kübra'nın, sanığın, katılan hakkında, “O'nun zaten Türk olduğu bile şüpheli, Ermeni olabilir, ses kaydı olsa elimizde, Milli Eğitime göndersek, meslekten bile atılabilir” şeklinde sözler sarf ettiğine dair aşamalardaki anlatımı, aynı derste hazır bulunan diğer öğrenciler tarafından doğrulanmadığı gibi, adı geçen tanığın, 11.03.2010 tarihli duruşmada, sanık için, “Ardından katılanın konuşmalarını kayıt edin şeklinde bir söz kullandı. Bu dört kişiden böyle bir istekte bulundu.” biçiminde, önceki ifadelerinden farklılık arz eden beyanda bulunduğu; ayrıca, tanık Kübra, diğer üç arkadaşı..., ..... ile beraber hareket ettiklerini,....'in telefonunun kayıt yapmaya elverişli olmadığından, diğer iki arkadaşı ve kendisinin üç ayrı cep telefonuyla kayıt işlemini gerçekleştirdiklerini, kendisinin pişmanlık duyup, söz konusu kaydı, öğretmeni katılana verdiğini beyan etmiş ise de, tanıklar..., .....'in aşamalarda alınan beyanlarında, katılanın konuşmalarını kaydetme gibi bir eylemleri olmadığını ifade ettikleri ve bu tanıklardan katılanın ses kaydına ilişkin herhangi bir CD'nin ele geçirilmediği nazara alındığında, tanık Kübra'nın aşamalarda kendi içerisinde ve diğer tanık anlatımlarıyla çelişki arz eden anlatımlarına itibar edilemeyecek olması, tanık Kübra ile sanık arasında MSN aracılığıyla gerçekleştiği iddia edilen elektronik iletileri içerir belgeler şikayet dilekçesine ekli olarak sunulmuş ise de, soruşturma aşamasında düzenlenen 28.01.2009 tarihli bilirkişi raporunda, söz konusu belgelerin hazırlanma yöntemine göre, orijinal halinde değişiklik yapılarak oluşturulmuş olabileceğinin belirtildiği, sanığın da MSN şifresi ele geçirilerek, sanki kendisi tarafından tanık Kübra'ya gönderilmiş gibi elektronik iletilerin yazıldığına dair savunmada bulunduğu dikkate alındığında, bu belgeler, kuşkudan arınmış delil olarak kabul edilemeyeceği gibi, söz konusu elektronik iletilerde, sanığın, katılanın derste yaptığı aleni olmayan söyleşilerin kaydettirilmesini istediği ve/veya kaydettirdiğine dair açık ve net bir ibarenin de geçmediği, beyanı alınan diğer tanıkların ise, konu hakkında görgüye dayalı bilgilerinin olmaması karşısında, katılanın iddialarının soyut aşamada kaldığı, savunmanın aksine, sanığın mahkumiyetine yeter, her türlü derecede şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla,

Katılanın, sınıfta, ders esnasında, 4 öğrencisi ile yaptığı konuşmaların, başkaları tarafından, ancak özel bir çaba gösterilerek duyulabilecek aleni olmayan söyleşi niteliğinde olduğu dosya kapsamıyla sabit olduğu halde, mahkemece, kayda alınan söyleşi içeriğinin, herkesçe bilinebilen, sakınılması gerekmeyen ve gizlilik taşımayan hususlara ilişkin olduğu belirtilerek, sanığın üzerine atılı suçun oluşması için öngörülen “aleni olmayan söyleşi” unsurunun somut olayda gerçekleşmediğinden bahisle, yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu gerekçesine dayalı olarak, sanık hakkında CMK'nın 223/2-b maddesi gereğince beraat kararı verilmesinde isabet görülmemiş ise de, gerekçesi isabetsiz olan yerel mahkeme kararının sonucu itibariyle doğru olması nedeniyle, tebliğnamedeki, “...yapılan konuşmaların aleni olmaması ve dosya içeriğine göre, sanığın katılanın aleni olmayan derste yapmış olduğu konuşmalarının gizli olarak kayıt altına alınması için öğrencileri azmettirdiğinin sabit olması nedeniyle müsnet suçtan cezalandırılması yerine, yasaya ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi” düşüncesiyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sanığa atılı suçun sabit olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanığa yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle sanığın CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendinin, “Yapılan yargılama sonunda, sanığa yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı anlaşıldığından, CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine,” şeklinde düzeltilmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.