muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6823, Karar No: 2017/6908, Tarih: 11.12.2017

1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi:

(1) Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kurulu'na itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

(2) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

(3) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderir.

2- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un geçici 5. maddesi (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen):

(1) Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308 inci maddesinde yapılan değişiklikler, bu Kanunun yayımı tarihinde Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nda bulunan ve henüz karara bağlanmamış dosyalar hakkında da uygulanır.

D) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ :

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıklardan birden fazla kez uyuşturucu madde satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım -satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanığın cezasının TCK’nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edildiği

Anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

E) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 27.03.2015 tarihli 2015/427 esas ve 2015/4341 karar sayılı onama kararının sanıklar ... ve ... yönünden KALDIRILMASINA,

3-Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıktan birden fazla kez esrar satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım -satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanıkların cezasının TCK’nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2995, Karar No: 2017/3195, Tarih: 11.10.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/2995 E.  ,  2017/3195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-b ve 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktul ...'e yönelik eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 62. maddesinin uygulanmama gerekçesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, 5237 sayılı Yasanın 32/1-2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığının tespiti için dava dosyası ile birlikte önceki tedavilerine ilişkin raporları da eklenerek Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesine gönderilip müşahedeye tabi tutularak üzerine atılı suçtan dolayı suç tarihi itibariyle ve halen cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda rapor alınması, aldırılacak raporun 4. İhtisas Kurulundan alınan raporla çelişmesi durumunda ise çelişkinin Adli Tıp Genel Kurulu aracılığıyla giderilmesine çalışıldıktan sonra alınan neticeye göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın müşahede altına alınmadan, dosya üzerinde yapılan incelemeyle verilen yetersiz raporlara dayanılarak, eksik araştırma sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan re'sen de temyize tabi olan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 11.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

11/10/2017 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı Veli Kafes'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nın yokluğunda 12/10/2017 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/7937, Karar No: 2015/18899, Tarih: 22.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/7937 E.  ,  2015/18899 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İznik Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2015

NUMARASI : 2013/108-2015/4

Dava dilekçesinde, parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 22.12.2015 gününde temyiz edenlerden davalı İ.. B.. vekili Av.Halil Çakır geldi. Davacılar adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi kurulunun somut emsal olarak dava konusu taşınmazla karşılaştırdığı parsel işyeri olup dava konusu taşınmaz ise konut bölgesindedir. Somut emsalin bulunduğu yer ve cinsi dikkate alındığında, satış işleminin zeminden çok üzerinde yer alan ticari işletmeye yönelik olduğu sonucuna ulaşılır. Emsal taşınmazın üzerindeki yapının, değeri hesaplanıp satış bedelinden düşülerek zemine isabet eden bedel bulunmaya çalışılmış ise de, bu hesaplamada ticari işletmenin değerinin yer almadığı ve esasen böyle bir hesaplamanın objektif olarak yapılamayacağı kuşkusuz olduğundan, bu tür emsallerin gerçek zemin değerine de ulaşılamayacaktır. Bu sebeple bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptıklarından sözedilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir. Bu hususlar dikkate alınmadan düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Ayrıca 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen geçici 6.maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 13.11.2014 tarih ve 2013/95 Esas, 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra elatılan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız elatma nedeniyle açılan davalarda, mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretinin nispi olarak uygulanması gerektiğinden bu hususun da bozma nedeni yapılması gerekmiştir.

./..

./..

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 22.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı ZS.
Yargıtay — Esas No: 2015/6944, Karar No: 2015/12976, Tarih: 03.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/6944 E.  ,  2015/12976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2003/238-2013/358

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/06/2013 tarih ve 2003/238-2013/358 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı Ş.. Ç.. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 01/12/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av.E.. T.. ve davalı Ş.. Ç.. vekili Av. Ö.. Y.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan Ş.. Ç.. ve M.. Ç..'ın Kumluca Şubesi Müdürü, M. S. Y..'ın Kumluca Şube Şefi, M.. P.. ve G.. G..'nün Şef Yardımcısı olarak görev yaptıkları sırada genel kredi sözleşmesi düzenlemeden ve teminat alınmadan çeşitli müşterilerin özlükleri kullanılarak şube yetkisini aşan ve onaysız kredi verilmesi, bunların açılan üretici kredileri ile kapatılması, üretici kredilerinin dolaylı kredi şeklinde kullandırılması, üretici kredilerinde eksik alınan ve alınmayan gecikme faizleri, TOA hesaplarında izlenen ticari krediler ile ilgili olarak T.Emlak Bankası Teftiş Kurulu Başkanlığı'nın 30/04/1999 tarih ve 1999/83-1 nolu idari soruşturma raporu ile davalıların sorumluluklarının saptandığını, davalı Ş.. Ç..i'nin 49 adet üretici kredisinde toplam 47.750.000.000 TL'lik ve 1 adet ticari kredide usulsüzlük yaptığının tespit edildiğini, banka alacağının tahsili için başlatılan icra takip dosyalarından 11 dosyada aciz vesikası alındığını, M.S.. Y...'ın sorumlu olduğu miktarın 381.523.717.484TL, M.. Ç..'ın sorumlu olduğu miktarın 359.774.669.764TL, M.. P..'ın sorumlu olduğu miktarın 217.231.309.145TL, G.. G..'nün sorumlu olduğu miktarın 120.605.010.579TL, Ş.. Ç..'nin sorumlu olduğu miktarın 21.774.669.764TL olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile anılan meblağların tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Ş.. Ç..., kendisinden tahsili istenen kredinin kullandırıldığı dönemde davacı bankanın Kumluca Şubesinde çalışmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı M.. Ç.. vekili ve G.. G.. vekili, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, teftiş raporları, disiplin kurulu kararı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı Ş.. Ç.. vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı bankada şube müdürü ve şube şefi olarak görev yapan davalıların usulsüz kredi kullandırmak suretiyle zarara sebebiyet verdikleri iddiasıyla tazminat istemine ilişkindir.

Davalı M.. Ç.. vekili ve G.. G.. vekili, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, teftiş raporları, disiplin kurulu kararı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı Ş.. Ç.. vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı bankada şube müdürü ve şube şefi olarak görev yapan davalıların usulsüz kredi kullandırmak suretiyle zarara sebebiyet verdikleri iddiasıyla tazminat istemine ilişkindir.

Dava dilekçesinde davalı Ş.. Ç..'nin sorumluluğunu doğuran işlemin Kumluca İcra Müdürlüğü'nün 1999/203 E. sayılı dosyasına konu işlem olduğu bildirilmiştir

Mahkemece, 25.06.2010 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Söz konusu raporda Kumluca İcra Müdürlüğü'nün 1999/203 E. sayılı dosyası incelendikten sonra “Borçlular ve müsebbibleri ile ilgili olarak tespitlerde bulunulan teftiş raporu ve ekleri dosya içerisinde bulunmadığından davalılardan hangilerinin bu işlemleri yaptığının belirlenemediği, dava dilekçesinde de bu durum belgeleriyle birlikte izah edilmediğinden sorumlular konusunda mütalada bulunulamayacağı” bildirilmiştir. Yine aynı raporun değerlendirmeler bölümünde “dava konusu 11 adet icra dosyası dava dosyası içerisinde yer almakla birlikte usulsüz olarak verildiği iddia olunan krediler ve sorumlularını belirleyen teftiş raporu ve eklerinin dosya arasında bulunmadığı, bu nedenle bilirkişi heyetince sorumluların belirlenemediği, anılan eksikliğin giderilmesi gerektiği" görüşü bildirilmiştir.

Davalı Ş.. Ç.. anılan rapora itiraz dilekçesinde, sorumluluğuna dayanak olarak gösterilen Kumluca İcra Müdürlüğü'nün 1999/203 E. sayılı dosyasına konu kredi borcunun 11.06.1998 tarihinde kullandırılan krediden kaynaklandığını, oysa kendisinin davacı bankanın Kumluca Şubesi'ndeki görevinden 27.03.1998 tarihinde ayrıldığını, söz konusu kredinin Kumluca Şubesi'ndeki görevinden ayrıldıktan 3 ay sonra kullandırıldığını, bu durumunun kredi teklif ve onay tablosu, göreve başlama ve ayrılış tarihlerini gösteren SGK kayıtları incelendiğinde görüleceğini, bu nedenle hakkındaki davanın reddi gerektiğini belirtmiştir.

Bu durumda mahkemece, bilirkişi raporunda belirtilen eksik belgeler, davalı Ş.. Ç..'nin rapora itiraz dilekçesinde belirttiği kredi ile ilgili belgeler ve davalı Ş.. Ç..'nin davalı bankanın Kumluca Şubesi'nde göreve başlama ve ayrılış tarihlerini gösterir SGK kayıtları getirtilip, dava konusu kredinin davalı Ş.. Ç..'nin sorumluluğunda kullandırılıp kullandırılmadığı, davalı Ş.. Ç.. döneminde kullandırıldığının tespit edilmesi halinde tazminat miktarının belirlenmesi için icra dosyasına yapılan ödemeler de nazara alınmak suretiyle davalı Ş.. Ç..'nin sorumlu olduğu meblağın belirlenmesi için davalı Ş.. Ç..'nin rapora karşı ileri sürdüğü ciddi itirazlarını karşılayacak şekilde ek rapor ya da yeni bir rapor alınıp sonucuna göre karar verilmek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Ş.. Ç.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı Ş.. Ç.. yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Ş.. Ç..'ye verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı Ş.. Ç..'ye iadesine, 03/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27162, Karar No: 2017/9280, Tarih: 09.10.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/27162 E.  ,  2017/9280 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-..., 2...Temizleme Ltd Şti, 3-..., 4-...Temizlik İnş Ltd Şti 5-..., 6-..., 7-..., 8-... aralarındaki dava hakkında.... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27/03/2012 gün ve 2010/344-2012/167 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

İncelenmesine gerek görülen,.... İş Mahkemesi'nin 2004/836 esas ve .... İcra Müdürlüğü'nün 2010/1212 esas sayılı dosyaları ile davalı şirketlerle imzalanan ihale sözleşmeleri ve eklerinin onaylı örnekleri getirtilip, birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1397, Karar No: 2019/3717, Tarih: 20.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1397 E.  ,  2019/3717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Bozma

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hırsızlık suçunun işlendiği yerin, “Binanın içi olduğu” anlaşılmakla, buradan hırsızlık suçunu gerçekleştiren suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 116/1. maddesinde düzenlenen suçu da oluşturabileceği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında zamanaşımı süresi içerisinde, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Daha önce ki tarihlerde hakkında hırsızlık suçundan işlem yapıldığı için şüphe üzerine durdurulan suça sürüklenen çocuğun, müştekinin yöneticiliğini yaptığı apartmandan yangın vanalarını çaldığının tespit edildiği olayda, suçun tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle hakkında eksik ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla

orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Suça sürüklenen çocuğun, olay tarihinde suça konu binaya girerek 50,00 TL değerinde olan yangın vanalarını çaldığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 20.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6927, Karar No: 2017/2241, Tarih: 25.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/6927 E.  ,  2017/2241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21494, Karar No: 2015/14132, Tarih: 30.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/21494 E.  ,  2015/14132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/241398

Mahkemesi : Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 11/03/2014

Numarası : 2012/433-2014/68

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki tır ile, tek yönlü 7,20 metre genişliğindeki aydınlatmanın bulunduğu yolda, gece vakti seyir halinde iken, olay mahalli ışık kontrollü dört yönlü kavşağa geldiğinde kendisine hitaben sarı ışıkta geçişe başladığı devamında kırmızı ışıkta geçtiği sırada tırın sağ ön kısmı ile, yeşil ışık yandıktan sonra hareket ederek kavşağa giren katılan ...idaresindeki aracın sol yan kısımlarına 19,6 metre fren izine rağmen çarpması neticesinde, üç kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, bir kişinin ise 2.derece kemik kırığı olacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, sanığın kırmızı ışık ihlalı yaptığının tespiti karşısında bilinçli taksirin koşullarının oluştuğunun kabulünde isabetsizlik bulunmamış olup,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusur durumuna ve beraat isteğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1-Sanığın sabıkası bulunmadığı halde, Türk Ceza Kanunu'nun 62.ve 51. maddeleri ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi hükümlerinin uygulama yeri olmadığına karar verilirken, sanığın lehine olan kanun hükümleri yeterince tartışılmadan yanlış değerlendirme sonucu “Sanığın savunmasının yakalama emrine binaen alınmış olması da dikkate alındığında fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları itibari ile duruşmayı takip etmemesi ve ayrıca adli sicil kaydına göre suça eğilimli kişilik özellikleri dikkate alınarak yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığı” gerekçe gösterilmek suretiyle belirtilen maddelerin uygulanmamasına karar verilmesi,

2- CMK'nın 226/2. maddesi uyarınca, kırmızı ışıkta geçen sanığa ek savunma hakkı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün sanığın kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle BOZULMASINA, 30/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.