muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5426, Karar No: 2012/6491, Tarih: 08.05.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/5426 E.  ,  2012/6491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Davacı tarafından, davalı aleyhine 23.11.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, muris annesine ait 1503 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında “Ülger” olan soyadının “...” olarak yazıldığını ileri sürerek düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar

kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı,kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; dava konusu 1503 parsel sayılı taşınmazın tapulama tutanağının incelenmesinden, 1960 yılında yapılan tapulama sırasında senetsiz olarak ... oğlu ...’in zilyetliğinde iken 1940 yılında ölümü ile karısı ...’ye intikal ettiği ve ... kızı ...’nin 1343 (1927) doğumlu olduğu belirtilmek suretiyle tespitin yapıldığı anlaşılmıştır. Davacı murisi ... ...’in nüfus kayıt örneğinin incelenmesinden ise ... kızı ...’nin eşinin tutanakta yazıldığı gibi ... değil, ... olduğu ve 1963 yılında öldüğü anlaşılmaktadır. Mahkemece bu çelişki giderilmeden karar verilmiştir. Mülkiyet nakline yol açmamak için yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılmalı ve açıklanan çelişki de giderilmek suretiyle hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece açıklanan bu yön nazara alınmadan eksik inceleme ve soruşturma ile davanın kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 08.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10469, Karar No: 2011/5179, Tarih: 19.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/10469 E.  ,  2011/5179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tarih : 19.11.2009

No : 327-1960

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirket tarafından keşide edilen çekin diğer davalı ... tarafından müvekkiline ciro edildiğini, davalı tarafın müvekkilini oyalaması nedeniyle çekin arkasının yazdırılmadığını, keşideci şirketin imzanın şirket temsilcisi ...'a ait olmadığı yönündeki itirazının kötüniyetli olduğunu, ciranta ...'in de itirazının haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili icra takibine itirazlarının yerinde olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuş, % 40 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Davalı ... davaya konu çek nedeniyle davacıya borçlu olmadığına dair yemin etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde davalı tarafın icra dairesinin yetkisine yönelik itirazları yerinde görülmemiş, çekteki keşideci imzasının davalı şirket temsilcisine ait olup olmadığının saptanamadığı, davacının iddiasına göre çekteki imzanın ...'a ait olduğu ancak bu kişinin tek başına atacağı imza ile şirketi ilzam yetkisinin bulunmadığı, diğer davalı ... ile davacı arasındaki akdi ilişkinin ispatlanamadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu çekteki imzanın keşide tarihinde davalı şirketi tek başına temsil etme yetkisi bulunmayan ...'a ait olduğu tarafların ve mahkemenin kabulündedir. Ne varki davalı şirketi tek başına temsile yetkili olan ... tarafından şirket adına verilen 15.10.2001 tarihli vekaletname ile ... ve ...'ın birlikte veya ayrı ayrı olmak üzere vekil tayin edildiği ve dosyaya bir örneği sunulan bu vekaletnamede vekillerin çek keşide etme yetkisinin de bulunduğu görülmektedir. Mahkemece bu yönler üzerinde durulup tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9483, Karar No: 2014/111, Tarih: 15.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/9483 E.  ,  2014/111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 23.10.2013

NUMARASI : 2012/573-2012/573

Taraflar arasındaki iflasın ertelenmesi davasında davacı vekilinin talebi üzerine verilen ihtiyati tedbir kararının kaldırılması talebinin reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde ihtiyati tedbire itiraz eden-müdahil D.. Tırsan Oto. San. ve Tic. A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

İhtiyati tedbir isteyen davacı vekili, müvekkili şirketin borca batık durumda olduğunu, sundukları iyileştirme projesinin uygulanması durumunda en geç bir yıl içerisinde şirketin durumunun düzeleceğini, ancak başlatılan takipler sonucunda şirket araçlarının muhafaza altına alınması durumunda iyileştirme projesinin uygulanmasının mümkün olmayacağını ileri sürerek, öncelikle şirket adına kayıtlı tüm araçların trafik kayıtlarındaki yakalama şerhlerinin kaldırılması yönünde ihtiyati tedbir kararı verilmesini, müvekkili şirketin iflasının bir yıl süre ile ertelenmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, 05.12.2012 tarihli tensip ara kararı ile plakaları belirtilen davacı şirkete ait araçların satış ve devirlerinin önlenmesi için ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmiştir.

İhtiyati tedbire itiraz eden-müdahil D.. Tırsan Oto. San. ve Tic. A.Ş. vekili, ihtiyati tedbir kararı verilen araçlardan 38 tanesinde müvekkilinin rehin hakkı bulunduğunu, müvekkili ile davacı şirketin bu araçlardan 35 tanesinin icra satışının yapılması konusunda anlaştıklarını, araçların değer kaybetmesinin önüne geçilmesi için bir an evvel satışının yapılması gerektiğini, müvekkili şirketin yapılan protokol gereği araçları piyasa değerinin %25'inden daha fazla fiyatla satın almayı dahi teklif ettiğini, tedbirlerin kaldırılmasının davacının da menfaatine olduğunu savunarak, 35 araç üzerindeki ihtiyati tedbir kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, 23.10.2013 tarihli ara karar ile önceki ara kararlarda da belirttiği üzere, davacı şirkete ait araçlar yönünden verilen tedbir kararının, İİK'nın 179. maddesi uyarınca şirketin malvarlığının korunması amacıyla res'en verildiği ve araçların üçüncü şahıslara satış ve devrinin önlenmesini amaçladığı, münferit tasfiye ve bu yolla alacaklılardan birisinin tatmininin, külli tasfiyeye katılacak diğer şirket alacaklılarına zarar verici nitelikte olduğu gerekçesiyle, ihtiyati tedbirlerin kaldırılması yönündeki istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati tedbire itiraz eden-müdahil D.. Tırsan Oto. San. ve Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, ihtiyati tedbire itiraz eden-müdahil D.. Tırsan Oto. San. ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, ihtiyati tedbire itiraz eden-müdahil D.. Tırsan Oto. San. ve Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, ihtiyati tedbire itiraz eden-müdahil D.. Tırsan Oto. San. ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ihtiyati tedbire itiraz eden-müdahil D..Tırsan Oto. San. ve Tic. A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19526, Karar No: 2013/20861, Tarih: 11.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/19526 E.  ,  2013/20861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Kurum işleminin iptali ve maluliyet aylığına 11.08.2003'ten itibaren hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3387, Karar No: 2008/6965, Tarih: 23.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/3387 E.  ,  2008/6965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin yetki yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davacı şirketin internet bankacılığı yöntemi ile davalı bankanın İzmir ....Şubesindeki hesabından, bilgisi dışında çekilen paradan halen ödenmeyen bakiye kalan kısım yönünden davalıya borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı banka vekili, müvekkili bankanın ikametgahı olan ve genel müdürlüğün de bulunduğu İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirtmiş, esas savunmasında davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, HUMK.’nun 9. maddesine göre davalı tarafın yetki itirazının kabulü ile karar kesinleştiğinde talep halinde dosyanın yetkili İstanbul Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, İİK.’nun 72. maddesine dayalı menfi tespit davası olup, somut olayda icra takibine girişilmemiştir. Hal böyle olunca, yetkili mahkemenin belirlenmesinde genel yetki kurallarının gözetilmesi gerekir. Uyuşmazlık, davacı şirketin İzmir Gazi Bulvarı Şubesindeki hesabından, internet bankacılığı yoluyla ve davacının haberi olmadan para çekilmesi olayından kaynaklanmaktadır. Bu durumda HUMK.’nun 17. maddesi uyarınca şubenin bulunduğu İzmir mahkemelerinin de yetkili olduğunun kabulü gerekir. Her ne kadar taraflar arasındaki sözleşmede İstanbul Mahkeme ve İcra Dairelerinin yetkili olduğuna ilişkin yetki şartı bulunmakta ise de, ortada kamu düzenine ilişkin bir yetki durumu bulunmadığından, sözleşmedeki bu yetki şartı diğer yetki kurallarını ortadan kaldırmaz. Mahkemece belirtilen bu yönler gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine,23.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13678, Karar No: 2019/7190, Tarih: 30.04.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/13678 E.  ,  2019/7190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 62. maddesinin uygulanması sırasında sonuç cezanın 1 yıl 4 ay 20 gün yerine “1 yıl 1 yıl 4 ay 20 gün” şeklinde yazılması yerinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Sabit bir yere kilitli olmaksızın veya bina ve eklentilerinde bulunmayan motosikletin çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan tahsis ve kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçuna uyduğu buna göre müştekinin motosikletinin çalındığı yerin müştekinin ikametinin eklentisi niteliğinde olup olmadığı tespit edilmeden TCK’nın 142/1-b. Maddesi ile hüküm kurulması sonuç ceza değişmeyeceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Müşteki her ne kadar motosikletin bulunduğu yerin etrafının çevrili olduğunu beyan etmiş ise de dosyada mevcut olay yeri krokisinden motosikletin çalındığı yerin müştekin evinin eklentisi niteliğinde olup olmadığı net olarak anlaşılamadığından, motosikletin çalındığı yerin duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilerek müştekinin evinin eklentisi niteliğinde olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

2-Suçun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanmaması,

3-Suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olması ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, hükmedilen kısa süreli hapis cezasının aynı Kanunun 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2-Suçun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanmaması,

3-Suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olması ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, hükmedilen kısa süreli hapis cezasının aynı Kanunun 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13500, Karar No: 2018/25054, Tarih: 21.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/13500 E.  ,  2018/25054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı ..., davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı, davaya karşı cevap vermemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...’ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Aynı ispat kuralları ulusal bayram ve genel tatil ücret alacakları için de geçerlidir.

Somut olayda; yargılama esnasında iki davacı tanığı dinlenmiş, hükme esas bilirkişi raporunda ise, tanık beyanlarına dayanılarak fazla mesai alacağının hesaplandığı, ulusal bayram ve genel tatil alacağına ilişkin hesaplamada ise herhangi bir açıklama yapılmamakla birlikte %30 indirim yapılmasıyla tanık beyanlarına dayanıldığı anlaşılmaktadır. Ancak, dinlenen davacı tanıkları husumetli olup yan deliller ile desteklenmeyen beyanlarına tek başına itibar edilemeyeceği anlaşıldığından fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarına ilişkin taleplerin reddine karar verilmelidir. Bu husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Diğer yandan, dava dilekçesinde tüm talepler yönünden yasal faiz talep edilmiştir. Bu nedenle, kıdem tazminatı ile fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden yasal faizi aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi işletilmesi gerekirken, doğrudan en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesi hatalı olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24104, Karar No: 2013/15167, Tarih: 23.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/24104 E.  ,  2013/15167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Borçlu şirketin şikayetten önce 14.01.2011 tarihinde tasfiyeye girdiğinin anlaşılması karşısında, yüklenen suç yasal unsurları itibariyle oluşmadığından, şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün istem gibi ONANMASINA, 23.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.