muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10522, Karar No: 2022/10179, Tarih: 11.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10522 E.  ,  2022/10179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BÜYÜKÇEKMECE 10. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve enetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

olayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5151, Karar No: 2014/27810, Tarih: 13.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/5151 E.  ,  2014/27810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/155799

MAHKEMESİ : Körfez 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2013/3 (E) ve 2013/112 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekiye ait işyerinden 30-40TL bozuk para çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçu bakımından; 5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesinin “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilmez” hükmü gözetilmeden “…ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” kararı verilmesi,

2-İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçu bakımından; 5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesinin “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilmez” hükmü gözetilmeden “…ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” kararı verilmesi,

3-Suç işlediği sırada 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu bakımından uzman doktor raporu alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk D.. Ç.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24538, Karar No: 2017/8566, Tarih: 04.12.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/24538 E.  ,  2017/8566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile ... mirasçıları 1- ... 2- ... 3- ... 4- ... 5- ...adlarına Av. ... aralarındaki dava hakkında ...ı Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nden verilen 22.09.2015 günlü ve 2013/128-2015/120 sayılı hükmün, davalılardan ...'un avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, gereği konuşulup düşünüldü;

Davalı ... vekili tarafından 15.10.2015 tarihli temyiz dilekçesi verilirken nispi temyiz karar harcı ve temyiz başvuru harcı yatırılması gerekirken, maktu harç yatırılmak suretiyle temyiz harçlarının eksik tahsil edildiğinden, temyiz harcının yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirimesi ve çıkartılan muhtıraya rağmen temyiz harcının tamamlanmaması halinde temyiz isteğinin reddi hususunda bir karar verilerek yöntemince tebliğ edildikten sonra, bu karar yönünden temyiz süresi geçtikten ve harcın hangi davalı için yatırıldığı da tespit edildikten sonra dosyanın gönderilmek üzere geri çevrildiği, ancak temyiz harcının ödenmesi için çıkartılan muhtıranın usulüne uygun olmadığı gibi temyiz talebinin değerlendirilmesi içinde ek karar verilip taraflara tebliğ edilmeden dosyanın gönderildiği anlaşıldığından, öncelikle ödenmesi gereken temyiz harcının miktarı, verilen kesin süre ve temyiz harcının kesin süre içinde yatırılmamasının sonuçlarını anlatır şekilde düzenlenmiş muhtıra usulüne uygun olarak temyiz edenler vekiline tebliğ edildikten sonra, temyiz harcının tamamlanması halinde dosyanın doğrudan, temyiz harcının tamamlanmaması halinde ise temyiz isteğinin reddine dair verilen ek kararın usulünce taraflara tebliğinden sonra bu ek karar yönünden de temyiz süresi geçtikten sonra dosyanın gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11945, Karar No: 2025/779, Tarih: 20.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11945 E.  ,  2025/779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/768 Esas, 2024/1849 Karar

KISITLI : ...

VASİ : ...

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Midyat Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.03.2017 Tarihli ve 2017/37 Esas, 2017/111 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi 15.02.2023 tarihli dilekçesi ile vasisi olduğu ...'in vasiliğini bırakmak istediğini, vasiliğinin sonlandırılmasını talep etmiştir.

Vasi 27.02.2023 tarihli dilekçesi ile vasisi olduğu kardeşi ...'in imam nikahıyla evlendiği için kısıtlamaların kaldırılarak, vasiliğinin sonlandırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece 17.03.2023 tarihli ek karar ile, yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlının ... ...ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Adana 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.09.2024 Tarihli ve 2023/768 Esas, 2024/1849 Karar Sayılı Kararı

Vasi tarafından adres değişiklik talebinde bulunulmadığı, vasi tarafından yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan vesayet mahkemesince kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine karar verilemeyeceği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının kısıtlılığının sona erdirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun'un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan Midyat Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın Adana Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibi ile Midyat Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Midyat Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

20.01.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4772, Karar No: 2013/20313, Tarih: 25.06.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/4772 E.  ,  2013/20313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçunda tercih edilen seçimlik cezalardan hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesindeki zorunluluk da gözetilerek, para cezası dışındaki seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/8459, Karar No: 2018/2181, Tarih: 26.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8459 E.  ,  2018/2181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret (katılan sanık ...); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, kasten yaralama (katılan sanık ...); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, kasten yaralama, tehdit (katılan sanık ...)

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama ve katılan sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, katılan sanıklar ... ile ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Katılan sanıklar ..., ... ile İsmet haklarında hakaret suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Katılan sanıklar ... ile ... haklarında haksız tahrik altında işledikleri kabul edilen hakaret suçundan hükümler kurulurken, 5237 sayılı TCK'nın 129. maddesinde düzenlenen özel tahrik maddesi yerine, genel tahrik hükmü olan aynı Kanunun 29. maddesinin uygulanması,

Mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre katılan sanık ..., hakaret suçunu diğer katılan sanıklar ... ile ...'a karşı tek bir fiille işlemişse de ...'un 04.09.2009 tarihli savcılık beyanında kendisine hakaret eden İsmet'ten şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında İsmet hakkında koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Hakaretin haksız fiile karşı işlenmiş olması nedeniyle İsmet hakkında TCK'nın 129. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan sanıklar ... ile ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8396, Karar No: 2010/12587, Tarih: 22.11.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/8396 E.  ,  2010/12587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup Gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava akde aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının akde aykırı olarak kiralanan taşınmazın önünde profil direkler üzerine gölgelik yaparak alanı kapattığını ve bu kısmı servis alanı olarak kullandığını, taşınmazın kuzeyinde bahçe duvarının tel örgüsünün kesilip duvara basamak örülerek giriş çıkış kapısı açıldığını,ihtara rağmen akde aykırılığın giderilmediğinden bahisle akde aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesini istemiştir.Davalıya dava dilekçesi usulüne uygun tebliğ edildiği halde duruşmalara katılmamıştır.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 11.5.2009 başlangıç tarihli ve 7 ay 21 gün süreli sözleşme konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.Sözleşmede kiralanan yerin cinsi Eshab-ı Kehf külliyesi-Eski Bina altı 950 parselde 18 m2 dükkan olduğu ve çay ocağı olarak kullanılacağı belirtilmiştir.Vakıf taşınmazlarının kiraya verilme genel şartnamesinin 20. maddesinde” kiracı giderleri tamamen kendisine ait olmasını kabul etse dahi idareden resmen yazılı izin almadan bölme, duvar, kapı, oda gibi taşınmaz malın esas yapısını değiştiremez ve her hangi bir ek yapamaz.Aksi takdirde taşınmaz malı eski duruma getirmeye ve kiralananda meydana gelen zarar ve ziyanı ayrıca ödemeye zorunludur.Bu gibi hallerde idare kira sözleşmesini fesihte serbesttir.” Yine 24 maddesinde kiracı kiraladığı yer dışında vitrin kapı önü ile umuma ait sahanlıkları kesinlikle işgal edemez ve diğer kiracıları rahatsız edebilecek fena kokulu,dumanlı ve gürültülü işler yapamaz. Patlayıcı , parlayıcı,yanıcı madde ve malzeme üretemez, depolayamaz ve satamaz.Bu gibi haller görüldüğü takdirde kiracıya tebligat yapılarak kaldırılması istenir. Bu ihtara rağmen 15 gün içinde aykırılığı gidermeyenlerle aynı fiili tekrarlayanların sözleşmeleri fesih edilerek tahliyeleri sağlanır.” Hükmüne yer verilmiştir.Akde aykırılık nedeniyle tahliye kararı verilebilmesi için akde aykırılığın kiralananın bizzat kullanılması ile ilgili olması gerekir.Davacının iddia ettiği ,ihtar ve dava dilekçesinde belirtilen hususlar kiralananın bizzat kullanılması ile ilgili bulunmayıp kiralanan dışındaki yerlerle ilgilidir. O nedenle sözleşmenin bir maddesine uymamak akde aykırılık nedeniyle tahliyeyi değil akdin feshini gerektirir.Davacı dava dilekçesinde akdin feshini de istediğine göre uyuşmazlığın yukarda açıklanan niteliğine göre mahkemece kira sözleşmesinin feshine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken davalının kiralanandan tahliyesine de karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarda açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2636, Karar No: 2016/12718, Tarih: 16.11.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/2636 E.  ,  2016/12718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;