muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7962, Karar No: 2023/3702, Tarih: 31.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/7962 E.  ,  2023/3702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Milas Cumhuriyet Başsavcılığının 16.09.2014 tarihli ve 2014/1588 Esas sayılı iddianamesi ile zincirleme şekilde cinsel saldırı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2014 tarihli ve 2014/420 Esas, 2014/460 Karar sayılı kararı ile eylemin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçunu oluşturma ihtimali uyarınca görevsizlik kararı verilmiştir.

3. Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.06.2015 tarihli ve 2014/386 Esas, 2015/207 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın katılana yönelen cinsel saldırı davranışlarının katılanın rıza göstermemesi nedeniyle farklı suçlardan iftira attığına, tanık ...'in savcılık ifadesinde olayı anlatmasına rağmen sanık tarafından maddi bir destek görerek veya baskı ile ifadesini değiştirdiğine, çelişkilerin giderilemediğine bu nedenle kovuşturmadaki ifadesine itibar edilmemesi gerektiğine, eksik araştırma yapıldığına, tanık ...'in de yine sanıktan para temin ederek kazanç sağlama amacında olduğuna, tanıklar ..., ... ve ...'in beyanlarındaki çelişkilerin giderilmediğine, alınan rapora göre katılanın beden ve ruh sağlığının bozulduğuna, usul ve kanuna aykırı kararın bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyiz kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyiz kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Katılan ...'in eski eşi ... ile birlikte kasap dükkanı işletmekte iken, söz konusu dükkanın büyük kısmını sanığa devir ettikleri, katılanın burada çalışmaya devam ettiği, çalıştığı sırada sanığın katılan ...'e "Sen iste, dünyayı önüne sereyim, benim ol, benimle cinsel ilişkiye gir" şeklinde teklifte bulunmaya başladığı, yine katılanın ikazlarını dinlemeyerek kalçalarına dokunup "Kalçaların ne güzel, ne güzel kadınsın, diye saldırıda bulunmaya başladığı, yine 2013 yılı Temmuz ayında katılanı çalıştığı işyerinde sıkıştırarak kalçalarını, göğüslerini ve vajinal bölgesini dokunmaya çalıştığı, katılanın işyerini terk ettiği, sanığın katılanın işyerinde çalıştığı 2013 Nisan-Temmuz ayları boyunca katılana bir çok kez cinsel saldırıda bulunduğu iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık savunması, tanık anlatımları, tanık ....'nin duruşma sırasındaki beyanları, adli tıp raporları, katılan tarafından sanığın cep telefonuna 23.08.2013 tarihinde saat 19.29'da gönderilen "Bir şeyleri beraber yaşadık, beraber çözeceğiz, beni getirme Bodrum'a" şeklindeki mesaj içeriği, buna ilişkin katılan beyanının soyut kalması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın cinsel saldırı suçunu işlediği sabit olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.06.2015 tarihli ve 2014/386 Esas, 2015/207 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2016/32810, Karar No: 2016/21348, Tarih: 19.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/32810 E.  ,  2016/21348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Davalı işverenin Türkiye’deki tüm işyerleri araştırılarak aynı iş kolunda başka işyerinin olup olmadığı, varsa fesih tarihi itibariyle çalışan işçi sayısına ilişkin evrakların temin edilip eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32441, Karar No: 2021/12700, Tarih: 22.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/32441 E.  ,  2021/12700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 26/08/2020 havale tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz ve eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme ve temyiz istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca ... ilgili dairesine ait olması nedeniyle ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/08/2020 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, 24/05/2016 tarihinde, sanığın sorgusu esnasında bildirdiği ve aynı zamanda ... adresi olan adresine usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği anlaşılmakla; hükmü, CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 31/08/2020 tarihinde temyiz eden sanığın süresinde olmayan temyiz istemi ile yerinde olmayan eski hale getirme talebinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 22/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7343, Karar No: 2016/10813, Tarih: 14.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/7343 E.  ,  2016/10813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret, kıdem ve ihbar tazminatı, prim, yıllık izin, fazla mesai, ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, ücret, prim, ikramiye, hafta tatili, yıllık izin, genel tatil ücretleri ile fazla çalışma alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı süresinin dolduğunu, otel işyeri tahliye edildiğinden feshedildiğini, taleplerinin yerinde olmadığını ileri sürerek davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, ücret, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceğinden usulden reddine, diğer alacaklar ise ispat edilemdiğinden esastan retlerine karar verilemiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, ücret, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının belirsiz alacak davası mı yoksa kısmi dava olarak mı açıldığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Anılan Kanunun 109 maddesinde ise “kısmi dava” açıklanmış olup “Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebileceği ve dava açılırken, talep konusunun kalan kısmından açıkça feragat edilmiş olması hâli dışında, kısmi dava açılması, talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmeyeceği” belirtilmiştir.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Kanunun kısmi dava açma imkanını ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanunun 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ. maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir; aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur, böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır. Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ. maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanunun 119/2. maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

Somut olayda davacı kıdem ve ihbar tazminatı, ücret ile yıllık izin ücreti alacaklarını dava dilekçesinde talep ederken fazla haklarını saklı tutarak 100'er TL için talepte bulunmuştır. Bu talebte bulunurken de dava türü hakkında hiçbir nitelemede bulunmamıştır. Bu alacak istekleri yönünden netice-i taleplerini belirleyebileceği davacıda beklenebilirse de, aynı alacakları kısmi dava konusu yapma açısından da bir engeli bulunmamaktadır. Davacı temyize gelirken davanın hiçbir aşamasında belirsiz alacak davası açtıklarını beyan etmediklerini, davanın baştan beri kısmi dava olduğunu ileri sürmüş ise de bu aşamaya kadar davanın kısmi dava olduğunu da ileri sürmemiştir. İşte bu tür belirsizliklerde yukarıda açıklandığı üzere 6100 sayılı Kanun'un 119/2. maddesi uayrınca verilecek sürede dava türünün davacı tarafa açıklattırılması gerekirken, mahkemece mümkün olmadığı halde dava türünü re'sen belirlenerek hukuki yarar yokluğundan red kararı verilmesi isabetsiz olmuştur.

Davacı dava türünü artık kısmi dava olarak açıkladığı da dikkate alınarak yeniden bir süre verilmesine gerek olmaksızın tüm alacak istekleri yönünden davanın kısmi dava gibi görülüp sonuçlandırılması gerekir.

3-Davacı ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını talep etmiştir. Davalı ödeme iddilarına karşı davacı bir ödemede bulunulmadığında ileri sürdüğü halde mahkemece ödemeye dair tüm bordrolar ve belgeler getirtilerek inceleme yapılmadan red kararı verilmesi isabetsiz olmuştur

Fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağı bulunduğunu iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacağının ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmalarının bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre bu çalışmaların olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağı ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.

Somut olayda fazla çalışma konusunda tanık beyanları değerlendirilirken yapılan hesaplamada haftalık çalışma gün sayısının kaç gün kabul edildiği ve ara dinlenme süresinin düşülüp düşülmediği veya kaç saat düşüldüğü anlaşılamadığından bu konuda denetime açık ek rapor alınarak yeniden değerlendirilme yapılması gerekmektedir.

Açıklanan maddi ve hukuki olguların dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi bozma sebebidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2748, Karar No: 2010/6165, Tarih: 16.12.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/2748 E.  ,  2010/6165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ile Hazine, dahili davalılar ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Tavşanlı 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.03.2010 gün ve 97/156 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, dava dilekçesinde 303 ada 17 sayılı parselin paylı mülkiyet şeklinde tapuda isimleri bulunan kişiler adına kayıtlı olduğunu, vekil edeninin 456/1152 pay sahibi bulunduğunu, tapuda 240/1152 pay sahibi bulunan ...’in kim olduğunun tapu kütüğünden anlaşılamadığını, ölü ise de mirasçılarının olup olmadığının bilinemediğini, tapu kaydının belirtilen sebeplerle hukuki değerini yitirdiğini açıklayarak ... adına tapuda kayıtlı bulunan 240/1152 payın iptali ile vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiş, 07.09.2009 havale tarihli dilekçesinde ise, kayıt malikinin tapu kütüğünden anlaşılamayan kişi olduğunu ve ölümünden itibaren 20 yıllık sürenin geçtiğini belirterek TMK.nun 713/2.fıkrasında bulunan ve açıklanan iki hukuki sebebe dayandığını bildirmiştir.

Davalı Hazine vekili, kayıt maliki ...’in kim olduğunun bilindiğini, Hazineye husumetin düşmediğini, davanın yersiz olduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, tapu kütüğünden maliki kim olduğu anlaşılamayan ve maliki 20 yıl önce ölmüş bulunan hukuki sebeplere dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 2.fıkraları gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, tapu kütüğünden maliki kim olduğu anlaşılamayan ve maliki 20 yıl önce ölmüş bulunan hukuki sebeplere dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 2.fıkraları gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmişse de, yapılan incelemede taraf teşkilinin sağlanamadığı saptanmıştır. Kural olarak, tapu iptali ve tescil davalarında, dava kayıt malikine, kayıt maliki ölmüş ise mirasçılarına yöneltilerek açılır. davalı gösterilen Hazinenin ancak kayıt malikinin mirasçı bırakmaması halinde TMK.nun 501.maddesi gereğince son mirasçı sıfatıyla davada yer alması olanaklıdır. TMK.nun 501.maddesi uyarınca Hazinenin mirasçı olabilme ihtimali düşünülerek davalı gösterilmesinde usule aykırı bir yön bulunmamaktadır. Ancak kayıt malikinin ölü olup olmadığı, ölmüş ise mirasçılarının bulunup bulunmadığı araştırılıp belirlenememiştir. Bu bakımdan öncelikle kayıt maliki ...’in veraset belgesini alması için davacı tarafa süre ve imkan tanınması, alınacak veraset belgesine göre ölü olduğu ve mirasçılarının bulunduğu anlaşıldığı takdirde davanın mirasçılarına yöneltilmesi, davaya katıldıkları takdirde savunma ve delillerini bildirmeleri için kendilerine süre ve imkan tanınması, ondan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanacak delillere göre bir karar verilmesi gerekir. Taraf teşkili sağlanmadan davanın yürütülmesi usul ve kanuna aykırıdır. Bu husus kamu düzeniyle ilgili olup mahkemece kendiliğinden göz önünde tutulur.

Kabul şekline göre de, 303 ada 17 sayılı parsel paylı mülkiyet biçiminde kayıt malikleri adına tapuda kayıtlı olup, her paydaşın payı birbirinden bağımsız olduğundan ve ayrı ayrı dava konusu olabileceğinden ilgisi bulunmayan diğer paydaşların davaya dahil edilmesi bu bakımdan yerinde değildir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün sadece dava koşulu bakımından HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına 16.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.