muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1026, Karar No: 2011/2764, Tarih: 22.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/1026 E.  ,  2011/2764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacının iflasın ertelenmesi talebi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı talebin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün müdahillerden Şeker Finansal Kiralama A.Ş ile süresi içinde Biyolojik Bilimler Araştırma Geliştirme ve Üretim A.Ş. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

İflas erteleme isteyen vekili, müvekkili şirketin üretimini Milas'da gerçekleştirdiğini, şirketin taze ve soğutulmuş su ürünleri entegre tesisine sahip olup asıl amacının ihracat olduğunu, şirketin balık çiftliklerinden aldığı balıkları tesislerinde işleyip paketleyip satışa hazır hale getirdiğini, elde edilen ürünlerin Avrupa ülkelerine, Kanada ve Amerika'ya satıldığını, şirketin 31.01. 2009 tarihi itibariyle pasifinin aktifinden fazla olup şirketin borca batık olduğunu, ancak sundukları iyileştirme projesiyle şirketin mali durumu düzeltip borca batıklıktan kurtulabileceğini ileri sürerek, iflasın ertelenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Müdahil vekilleri, yasal şartları oluşmayan davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, yapılan yargılama, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şirketin borca batık olmasına rağmen sunduğu iyileştirme projesi ile mali yönden şirketin daha iyi duruma gelmesi, yeni siparişler alarak bunları yerine getirmeye başlamış olması, borç yapılandırmaları ile ek gelir kaynağı yaratılmasına ilişkin sözleşmeler, ürün çeşitlendirilmesi çalışmaları, borç kapasitesinin artması,tüm bu gelişmelerin şirketin durumunun düzelebileceğini gösterdiği gerekçesiyle şirketin bir yıl süreyle iflasının ertelenmesine karar verilmiştir.

Karar, müdahillerden Şeker Finansal Kiralama A.Ş ile ...tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece, iflasın ertelenmesi talebi hakkında verilen hüküm temyiz eden müdahil Şeker Finanssal Kiralama A.Ş vekiline 18.05.2011 tarihinde tebliğ edildiği halde, temyiz dilekçesi İİK'nun 164. maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre geçirildikten sonra 01.06.2011 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas 1990/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında Yargıtay tarafından da karar verilebileceği kabul edilmiş olmakla temyiz isteğinin reddi gerekmiştir.

- Davacı şirketin celp edilen Ticaret Sicili Belgesinde muamele merkezinin Milas olduğu, şirket genel kurulunun 18.03.2009'da aldığı bir kararla şirket merkezini Çankaya/İzmir adresine taşıdığı, bu kararın ise 13.04.2009 tarihinde ve 7209 sayılı Ticaret Sicili Gazetesinde yayınlandığı, davanın ise 31.03.2009 tarihinde İzmir'de açıldığı anlaşılmıştır. İİK'nun 154/son maddesinde, “İflas davası mutlaka borçlunun muamele merkezinin bulunduğu yer Ticaret Mahkemesinde açılır.”, TTK'nun 38. maddesinde ise, “Ticaret sicil kayıtları, nerede bulunurlarsa bulunsunlar,üçüncü şahıslar hakkında, kaydın gazete ile ilan edildiği; ilanın tamamı aynı nüshada yayınlanmamış ise, son kısmının yayınlandığı günü takip eden iş gününden itibaren hüküm ifade eder.” denilmiştir. Davacı şirket ana sözleşmesinin 13. maddesi ise, “Bu ana sözleşmede meydana gelecek tüm değişikliklerin tamamlanması ve uygulanması Ticaret Siciline tescil ettirildikten sonra ilan tarihinden itibaren geçerli olur.” hükmünü içermektedir. İflas davalarında yetki kamu düzenine ilişkin olup mahkemece re'sen gözetilmesi gerekir.

Bu durumda dava açıldığı sırada şirketin muamele merkezinin Milas olduğu göz önünde bulundurulmaksızın yetkisiz yerde açılan iflasın ertelenmesi davasının esasına girilerek sonuçlandırılması doğru değildir.

3-Temyiz eden müdahil Biyolojik Bilimler Araştırma Geliştirme ve Üretim A.Ş.'nin temyiz itirazlarının bozma nedenine göre şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle müdahil Şeker Finansal Kiralama A.Ş.'nin temyiz isteminin süre yönünden reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harçların istek halinde iadesine, 22.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7710, Karar No: 2014/10185, Tarih: 08.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/7710 E.  ,  2014/10185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2014

NUMARASI : 2013/415-2014/23

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı B.. A.. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra müdürlüğünce düzenlenen satış kararı tarihinin 05.01.2013'ten sonra olduğu anlaşıldığından satış kararı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6352 Sayılı Yasa ile değişik İİK'nun 114. maddesinin 3. fıkrasının son cümlesi gereğince satış ilanının elektronik ortamda yapılıp yapılmadığının, ayrıca ihaleye elektronik ortamda katılım olmuş ise bununla ilgili tutanak, belge ve onaylı UYAP çıktılarının birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14710, Karar No: 2016/2621, Tarih: 02.03.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/14710 E.  ,  2016/2621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mah. Sıf.)

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.04.2015 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil mümkün olmaz ise tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tazminat isteminin kabulüne dair verilen 01.07.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı, davalılar arasında... Noterliğinin 22.10.2008 tarihli ve... yevmiye numaralı kat karşılığı inşaat sözleşmesi aktedildiğini, yüklenici ...'ın sözleşme gereği inşaat bitiminde kendisine düşen 11 no'lu bağımsız bölümü 150.000,00 TL bedel karşılığında, 08.02.2011 tarihli sözleşme ile kendisine temlik ettiğini, bedelini peşin aldığını, yapının tamamlandığını ve fiilen teslim edildiğini, bu nedenlerle davanın kabulü ile dava konusu 1080 ada 10 sayılı parselde bulunan 11 no'lu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile adına tesciline, mümkün olmadığı takdirde satış sözleşmesindeki bedelin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı arsa maliki ..., davacı ile aralarında akti ilişki kurulmadığını, davanın açılmasında kendisine yüklenecek bir kusur bulunmadığını, yüklenicinin inşaatı tamamlamadığını, iskan ruhsatının alınmadığını, bir kısım imalatları kendisinin yaptırdığını, yüklenicinin ve davacının kendisinden talepte bulunabilmeleri için 01.01.2011 tarihinden itibaren biriken cezai şartı ödemeleri gerektiğini, inşaatın tamamlanması için gerekli giderlerin ödenmesi halinde yükleniciye düşen dairelerden kalanların mülkiyetini devredeceğini bildirmiş ve açıklanan nedenlerle haksız davanın reddini savunmuştur.

Davalı arsa maliki ..., yüklenici... ile aralarında.... Noterliğinin 22.10.2008 tarihli ve ... yevmiye numaralı kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, yüklenici ...'ın kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yapılması gerekenleri tamamlayıp, iskan ruhsatını aldığı ve kat mülkiyetinin tesisini de sağladığı takdirde dava konusu taşınmazı devredeceğini, davayı bu şartlarla kabul ettiğini, davanın açılmasına sebebiyet vermediğini, bu nedenle yargılama giderleri ve vekâlet ücretinden sorumlu tutulmamasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı yüklenici ..., dava konusu taşınmazı davacıya sattığını ve satış bedeli olarak 150.000,00 TL aldığını, binanın oturma ruhsatının eksik olduğunu, bunun dışında binaların tamamlandığını, iskan ruhsatı almak için çalışmalarının devam ettiğini, gecikmenin diğer davalılardan kaynaklandığını belirtmiştir.

Mahkemece, inşaat sözleşmesinin 8. ve 11. maddelerinde yüklenici yönünden temlik yasağı bulunduğu, ayrıca yüklenici tarafından iskan şartının yerine getirilmediği gerekçesiyle tapu iptali tescil isteminin reddine, tazminat isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, inşaat sözleşmesinin 8. ve 11. maddelerinde yüklenici yönünden temlik yasağı bulunduğu, ayrıca yüklenici tarafından iskan şartının yerine getirilmediği gerekçesiyle tapu iptali tescil isteminin reddine, tazminat isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alan davacının tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı arsa sahibi ... vekili, 03.04.2013 tarihli cevap dilekçesi ile davalı arsa maliki ... vekili ise 01.04.2013 tarihli cevap dilekçesinde yüklenicinin inşaat sözleşmesi uyarınca yapılması gereken imalatları tamamlayıp, kat mülkiyeti tesis ettirerek iskan ruhsatı alması halinde dava konusu bağımsız bölümün devrini kabul ettiklerini bildirmişlerdir. Davacı da yazılı beyanlarıyla eksik işleri tamamlamak istediğini belirttiğinden mahkemece, keşif yapılmak suretiyle tespit edilecek eksik işleri tamamlaması veya belirlenecek eksik işlerin bedelini arsa sahipleri adına depo etmesi, ayrıca arsa malikleri adına iskan ruhsatı alması için davacıya yetki ve makul bir süre tanınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, eksik inceleme ve ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25896, Karar No: 2019/22692, Tarih: 09.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/25896 E.  ,  2019/22692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 09/12/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1613, Karar No: 2020/20005, Tarih: 29.12.2020

**7. Ceza Dairesi         2018/1613 E.  ,  2020/20005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'na aykırı olarak sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın dosyada bilinen son adresi olan "Zeytinlik mahallesi, 94 nolu sokak, no:11 .../..." adresine tebligat çıkartılmadan, sanığın ilgisi bulunmayan adrese yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, kararın sanık ...'a 7201 sayılı Kanun hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 29/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8355, Karar No: 2013/10937, Tarih: 01.07.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/8355 E.  ,  2013/10937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ...da oturduklarını, murislerinden intikal eden ... ili, 539 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 145/196 payı satması için ...'de ikamet eden ve akrabaları olan ...'ı vekil tayin ettiklerini, ancak vekilin görevini kötüye kullandığını ve aldığı vekaletnameler ile çekişmeli taşınmazdaki payı oldukça düşük bir bedelle ve satış göstermek suretiyle davalı eşine temlik ettiğini ileri sürerek, tapu iptali ve tescil , olmadığı takdirde ise tazminat isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, davacıların miras bırakanının eşinin teyzesi olduğunu, on yıl önce felç geçirdiğini, bakımını kendisi ve ailesinin sağladığını, 2007 yılında ise tümden felç kaldığını, davacıların bakıcı tutmak yerine kendilerinin bakmasını istediklerini ve karşılığında da ...'teki murise ait evi vereceklerini söylediklerini, eşine verilen vekaletnamenin de evin devrini sağlamak amacıyla verildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, vekilin vekalet görevini kötüye kullandığı vekilin eşi olan diğer davalının da bu durumu bilebilecek konumda olduğu gerekçesi ile tapu iptali ve tescil isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.526,82.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 1.7.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14773, Karar No: 2020/17581, Tarih: 07.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/14773 E.  ,  2020/17581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette 25.01.2014 tarihinde tır şoförü olarak çalışmaya başladığını, 25.07.2014 tarihinde nedensiz olarak işten çıkarıldığını ileri sürerek ödenmeyen maaş alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette çalışmasının sürekli olmadığını, davacının ücret alacağının bulunmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmi dava olarak açıldığı ve görüldüğü, davacının davalı yanında Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları esas alındığında 25.01.2014-25.07.2014 tarihleri arasında tır şoförü olarak çalıştığı, toplam kıdeminin 6 ay olduğu, yapılan ücret araştırmasına göre davacının aylık net 2.000,00 TL ücretle çalıştığı, davalı tarafça banka aracılığıyla davacının çalıştığı süre boyunca davacıya 5.225,00 TL ücret ödemesi yapıldığı, ispat yükü kendisinde olan davalı işveren tarafın davacının bakiye 6.775,00 TL lik ücretini ödediğini ispatlayamadığı ve davacının bu ücret alacağına hak kazandığı sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde ödenmeyen maaşlar talep edilmiştir.

Davacının işi, dava dilekçesinde tır şoförü, davalı vekilince uluslar arası tır şoförü olarak ifade edilmiştir.

Dava dilekçesinde bordroların asgari ücretten düzenlendiği ama davacının elden ödenen aylık ücretinin net 2.000,00 TL olduğu belirtilmiştir.

Cevap dilekçesinde davacının davalı nezdinde sürekli çalışmadığı, uluslar arası taşımacılık yapan davalı şirkette davacının sefere çıktıkça şoförlük yaptığı ve sefer başı ücret aldığı, tüm ücretlerinin ödendiği savunulmuştur.

Hizmet döküm cetvelinde ise davacının davalı işverenlik nezdinde aylık 30’ar gün üzerinden prim ödemelerinin yapıldığı görülmektedir.

Dosyadaki banka dekontlarında, davacıya Türk lirası, Euro ve Amerikan Doları cinsinden ödemelerin “sefer primi”, “yol primi”, “yol avansı”, “prim” gibi açıklamaları ile yapıldığı, ayrıca “kdm taz istinaden 600,00 TL (işlem t: 11/8/2014)” açıklaması ile de ödeme yapıldığı görülmektedir.

Hizmet döküm cetvelinde ise davacının davalı işverenlik nezdinde aylık 30’ar gün üzerinden prim ödemelerinin yapıldığı görülmektedir.

Dosyadaki banka dekontlarında, davacıya Türk lirası, Euro ve Amerikan Doları cinsinden ödemelerin “sefer primi”, “yol primi”, “yol avansı”, “prim” gibi açıklamaları ile yapıldığı, ayrıca “kdm taz istinaden 600,00 TL (işlem t: 11/8/2014)” açıklaması ile de ödeme yapıldığı görülmektedir.

Dava dilekçesinde talep edilen “ödenmeyen maaşlar” talebi içinde sabit maaşa ilaveten sefer primi iddiasının da olup olmadığı hakkında dava dilekçesinde açıklık yoktur. Davacının ücretlendirme sisteminin nasıl olduğu, talebe sefer primi dahil ise ayda kaç kere nerelere sefer yaptığı belirsizdir, davacı vekili tanık bildirmemiştir, davalı tanıklarının beyanları ise bu konularda neticeye etkisizdir. Davalı vekili emsal ücret araştırmasının gerçekle bağdaşmadığını, varsayımsal olduğunu, davacının ücretini ispatlamadığını, davacının sefere çıktıkça ücret aldığını savunmuştur. Emsal ücret araştırmalarına göre bir uluslar arası tır şoförünün safer primi + sabit ücret toplamının 2014 yılında davacının iddiası olan aylık 2.000,00 TL maaştan daha fazla ücret alabileceği anlaşılmakta ise de davacının toplam ücretinin veya sabit ücretinin 2.000,00 TL’ndan fazla olabileceğine dair dosya kapsamında delil bulunmamaktadır.

Hükme esas bilirkişi raporunda davacının aylık ücretin net 2.000,00 TL kabul ederek 6 aylık =12.000,00 TL alması gereken toplam ücretten bankaya sadece Türk Lİrası olarak ödenen miktarları düşerek hükme esas bakiye ücret alacağı tespit edilmiştir.

Davacının işi göz önüne alındığında, davacıya yapılan Euro ve Amerikan doları cinsinden ödemelerin de düşülmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

Euro ve Amerikan doları cinsinden ödemelerin düşülmesi sırasında “kdm taz istinaden 600,00 TL (işlem t: 11/8/2014)” açıklaması gibi açıklamalar nedeni ile ücret alacağına karşılık ödenmediği anlaşılan miktarlar düşülmemelidir.

“Sefer primi”, “yol primi”, “yol avansı”, “prim” gibi açıklamaları ile ücret alacağına karşılık yapıldığı anlaşılan miktarların ise düşülmesi gerekir.

Davacı temyizi bulunmadığı da göz önüne alınarak eldeki 2014/742 Esas sayılı Mahkeme kararına dayanak bilirkişi raporu ile mahsubu yapılan Türk Lirası cinsinden ödemeler ve yukarda açıklanan şekilde ücret karşılığı yapıldığı anlaşılan yabancı para cinsinden ödemeler düşülerek varsa bakiye ücret alacağı hüküm altına alınmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07/12/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13845, Karar No: 2016/6326, Tarih: 27.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/13845 E.  ,  2016/6326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın müştekiye ait mağazadan suça konu tişörtü almaya çalışması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğunun gözetilmemesi,

2)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın müştekiye ait mağazadan müştekinin beyanına göre 35,99 TL değerinde bir tişört almaya kalkışması karşısında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)TCK’nın 106/1 maddesinin 2. cümlesinde “...6 aya kadar hapis cezası” öngörüldüğü halde hiçbir gerekçeye dayanılmaksızın ve alt sınırdan uzaklaşıldığı belirtilmeden en üst oranda ceza tayinine hükmolunması,

4)Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükümde suçun maddesinde yazılı seçimlik suçlardan hapis cezası tercih edildiği halde sanığa verilen cezanın paraya çevrilerek TCK'nın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

3)TCK’nın 106/1 maddesinin 2. cümlesinde “...6 aya kadar hapis cezası” öngörüldüğü halde hiçbir gerekçeye dayanılmaksızın ve alt sınırdan uzaklaşıldığı belirtilmeden en üst oranda ceza tayinine hükmolunması,

4)Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükümde suçun maddesinde yazılı seçimlik suçlardan hapis cezası tercih edildiği halde sanığa verilen cezanın paraya çevrilerek TCK'nın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 27/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.