muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1506, Karar No: 2014/17844, Tarih: 15.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/1506 E.  ,  2014/17844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Hakaret, Kişiler Arasındaki Konuşmaların Dinlenmesi ve Kayda Alınması

Hüküm : Beraat

Hakaret suçundan katılan sanık ...'ın, kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan katılan sanık...'ın beraatine ilişkin hükümler, katılan sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanık ... müdafinin temyiz dilekçesi içeriğinden, temyizinin katılan sanık... hakkında kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kayda alınması suçundan verilen beraat hükmüne yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

1- Katılan sanık... müdafinin, katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan sanık... müdafinin yüzüne karşı 21.03.2013 tarihinde verilen hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 24.04.2013 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE,

2- Katılan sanık ... müdafinin, katılan sanık... hakkında kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya içeriği, katılan sanıkların savunmaları, tanık anlatımları ve CD çözüm tutanağına göre; katılan sanık ...'nın, akrabası ve apartman komşusu olan katılan sanık ... ile aralarında, oturdukları binanın kaloriferinin sıralı olarak yakılması nedeniyle çıkan tartışma sırasında, aralarındaki konuşmaları ve katılan sanık ...'nın evine çıkarken kendisine yönelik şeref, onur ve saygınlığını rendice edecek nitelikte hakaret içeren sözlerini rıza olmaksızın cep telefonu ile kayda aldığı olayda; katılan sanık ...'nın, konuşmanın tarafı olması nedeniyle atılı TCK'nın 133/1. maddesindeki kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, eylemin TCK'nın 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilebileceği ancak katılan sanık ...'nın, kendisine karşı bir suç işlendiği kanaatiyle, başkaca şekilde ispatlanması mümkün olmayan bir hal içerisinde iken katılan sanık ... ile aralarındaki tartışmayı ve katılan sanık ...'nın kendisine yönelik sözlerini kayda aldığının anlaşılması karşısında, katılan sanığın eyleminin hukuka aykırı olduğunu kabul etmek mümkün olmadığı gibi, esasen bu halde hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket ettiğinden de söz edilemeyeceği anlaşıldığından, beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, katılan sanık ...'ya yüklenen kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçunun kanuni unsurlarının gerçekleşmediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan sanık ... müdafinin, suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35708, Karar No: 2016/3213, Tarih: 19.04.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/35708 E.  ,  2016/3213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildiği takdirde, kendi altsoyu üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluğunun sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... Balta savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkarasından TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, "Sanığın kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1.maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamasına" cümlesinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/476, Karar No: 2007/480, Tarih: 04.07.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/20-476 E., 2007/480 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/20-476 E., 2007/480 K.**

**- ÇEKİŞMELİ TAŞINMAZ

- EKSİK İNCELEME VE YETERSİZ BİLİRKİŞİ RAPORU

- KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 45 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "kadastro tesbitine itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 14.06.2006 gün ve 2005/103 E- 2006/544 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 10.11.2006 gün ve 2006/12189-14932 sayılı ilamı ile;

(...Kadastro sırasında G…

……. Köyü 116 ada 85 parsel sayılı 5.319,84 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz ve belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar Baki D.... ve müşterekleri adlarına tespit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda;karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi,bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 04.07.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23837, Karar No: 2014/6236, Tarih: 02.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23837 E.  ,  2014/6236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/43487

MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2011

NUMARASI : 2011/178 (E) ve 2011/328 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanık hakkında, oğluna ait çekleri onun rızası olmadan imzalayarak katılana vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği kabul edilerek verilen mahkumiyet hükmünün dairemizin 16.02.2011 gün, 2010/8628 esas ve 2011/974 sayılı kararı ile düzeltilerek onanarak kesinleşmesinden sonra, müdafiince, sanığa oğlu R.. U.. tarafından çek keşide etme yetkisinin verildiğine dair 09.03.2005 tarihli azilname ve Karşıyaka 2. Noterliği'nin 10.11.1999 tarihli 64623 yevmiye numaralı vekaletnamesi ibraz edilerek yargılamanın yenilenmesinin istenmesi üzerine, mahkemece bu talep kabul olunarak önceki hükmün iptali ile beraate karar verilmişse de; R.. U..'ın yargılandığı Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2003/321 esas, 2008/288 karar sayılı dosyasında 06.05.2008 tarihli celsede tanık sıfatıyla, çekleri oğlundan habersiz olarak imzalayıp verdiğini beyan etmesine rağmen sahtecilik suçundan dolayı kendisi hakkında soruşturmaya başlandıktan sonra aldığı vekaletnameye dayanarak çekleri imzaladığını ileri sürmesi, asıl yargılama esnasında bu vekaletnameyi verilen süreye rağmen ibraz etmemiş olması, mahkemece 12.12.2007 tarihli celsede çekler üzerindeki sanığın kabulünde olan keşideci ve birinci ciranta imzalarının birbirlerinden farklı olduğunun tespit edilmesi, R.. A.. U..'in yargılamanın yenilenmesinde talimatla alınan beyanında, üniversitede okuduğu esnada babasının açtığı işletmede kendisinin resmi temsilci olarak gösterildiğini beyan etmesine rağmen babasına vekaletname verdiğini hatırlamadığını beyan etmesi, 24.03.2003 tarihli iddianame ile 3167 sayılı Yasa'nın 16/1. maddesi uyarınca açılan kamu davasında Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2004 tarih, 2003/321 esas ve 2004/436 karar sayılı dosyası üzerinden mahkum olup, 15.02.2005 tarihinde yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunduktan sonra 09.03.2005 tarihli azilnamenin düzenlenmiş olması, R.. A.. U..'in bu davadan beraatine karar verilip, hakkındaki takibin ise Karşıyaka İcra Mahkemesi'nce iptal edilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, sanıkla R.. A.. U..'in yapılan takip ve ceza davasından kurtulmak amacıyla sonradan ibraz edilen vekaletnameyi gizledikleri, sanığın çekin keşideci imzası ile ciranta imzalarını farklı olarak atmak suretiyle sahtecilik kastını açıkça ortaya koyduğu böylece üzerine atılı suçun sabit olduğu cihetle yargılamanın yenilenmesi duruşmasında ileri sürülen hususların reddi ile önceki hükmün onaylanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7569, Karar No: 2012/8038, Tarih: 08.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/7569 E.  ,  2012/8038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanığın adli sicil kaydında yer alan ... 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 2006/439 - 2007/376 sayılı mahkumiyet hükmü nedeniyle sanık hakkında TCK'nun 58. Maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanık ...'ın canavarca hisle çocuğu öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; re'sen de temyize tabi bulunan hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 08/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2980, Karar No: 2019/16103, Tarih: 17.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/2980 E.  ,  2019/16103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, cinsel taciz

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ..., ... müdafii, sanık ...

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Temyiz talebinin, sanık ... hakkında katılan sanık ...'e yönelik hakaret ve katılan sanık ...'e yönelik tehdit ve hakaret suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların vekalet ücretine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında hükmün açıklanmasına karar verilmesi karşısında, temyize konu bir hüküm bulunmadığı, yargılama gideri niteliğindeki avukatlık ücretine ilişkin temyiz itirazının, bağlı olduğu asıl hükümle birlikte incelenebileceği, buna ilişkin karara karşı, yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık ...'in temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Sanık ... hakkında hakaret, tehdit ve cinsel taciz, sanık ... hakkında hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince;

Sanık ... hakkında hakaret, tehdit ve cinsel taciz, sanık ... hakkında hakaret suçlarından kurulan kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanıklar ... ve ... müdafiinin, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

3-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteğine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5287, Karar No: 2013/20227, Tarih: 12.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5287 E.  ,  2013/20227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/11/2012 tarih ve 2009/597-2012/254 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın... Şubesi'ndeki vadeli döviz hesaplarından 30.06.2009 tarihinde müvekkilinin bilgisi ve rızası dışında internet üzerinden EFT işlemleri ile toplam 41.600,00 USD'nin başka bir hesaba havale edildiğini, işlem yapılırken müvekkili adına kayıtlı telefon hattına yedek SIM kart çıkartıldığını, müvekkilinin zarara uğratıldığını belirterek şimdilik 41.600,00 USD'nın, diğer zararlar için 500,00 TL maddi tazminatın ve 25.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilleri, olayın meydana gelmesinde müvekkillerinin kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını belirterek ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, olayın meydana gelmesinde davacı mevduat sahibinin kusuru bulunduğunun kanıtlanamadığı, davacının banka hesabında bulunan paranın 3. kişiler tarafından rızası hilafına alındığı ve dolandırıcılık eyleminin bankaya karşı işlendiği, bu nedenle diğer davalının da zarardan sorumlu olmadığı, bir güven kurumu olan bankanın objektif özen borcu altında olması nedeniyle hafif kusurundan dahi sorumlu olduğu, mevduat alacağı dışındaki maddi zararın kanıtlanamadığı, manevi tazminat talep koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 41.600 USD'nin olay tarihi olan 30/06/2009 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesine göre USD cinsi dövize uygulanan faizi ile birlikte davalı bankadan tahsiline, davacının 500 TL maddi tazminat ve manevi tazminat isteminin reddine, davalı ... Hizmetleri A.Ş. hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı banka vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı banka vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili ve davalı banka vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı banka vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı banka vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.361,85 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...Ş.'den alınmasına, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 12.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.