muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6868, Karar No: 2013/6830, Tarih: 06.11.2013

4389 sayılı Kanun’da 6183 sayılı Kanun dairesinde takip edilebilecek başkaca fon alacaklarından da söz etmek mümkündür. Örneğin, 15/2. maddesi hükmünde sözü geçen Fon tarafından kesilen para cezaları ya da bankaların ödemek zorunda oldukları sisteme giriş payları bu kapsamda değerlendirilebilir.

4389 sayılı Kanun’u, 15. maddesi dışında ilga eden 5411 sayılı Kanun’da da, aynı yaklaşım sürdürülmektedir. 5411 sayılı Kanun’un 101, 108 ve 130. maddelerinde Fonun kaynak ve alacakları sayılmıştır. Buna göre, Kanun’un 101. maddesiyle bankaların fona ödemeleri gereken katılma paylarının, Kanunun 108. maddesiyle, el konulan bankaların hâkim ortakları ve bunların yöneticilerine yöneltilecek takiplerin, 130. maddesiyle de idari para cezaları, mevduat ve katılım sigorta primlerinin ve kamu hukukundan doğan sair kalemlere ilişkin takiplerin 6183 sayılı Kanun’a göre takip edileceği düzenlenmiştir.

Böylelikle ...’ye devredilen bankaların tüm alacakları aynı hukuksal statüye alınmamış, banka hâkim ortağı, yöneticisi veya bunların yakın eş ya da çocukları olmayan üçüncü şahıs borçluların özel borçları için 6183 sayılı Kanun’un uygulanması düzenlenmemiştir. Bir başka anlatımla, hangi kalem alacakların “fon alacağı” sayılacağı 4389 sayılı Kanun’la belirlenmiş, banka hâkim ortağı üst düzey yöneticisi veya bunların eş ya da çocuğu olmayan ve dolanlı işlemlere dayanmayan üçüncü kişilere ait borçların Fon alacağı sayılacağına ilişkin hiçbir düzenleme yapılmamıştır. Buna rağmen, adi bir borç niteliği taşıyan ve banka hâkim ortağı yöneticisi ve bunların eş ya da çocuklarına ait olmayan borçların da fon alacağı gibi tahsil edilmek istenmesi hukuken doğru bir usul değildir.

Konuyu 6183 sayılı Kanun perspektifinden de ele almak mümkündür. 6183 sayılı Kanun’un "Kanunun Şumulü (kapsamı)" başlıklı 1. maddesi açık bir biçimde sözleşmeden, haksız fiilden ve haksız iktisaptan doğan kamu alacaklarının 6183 sayılı Kanun’a göre tahsil edilemeyeceğini vaz etmektedir.

4389 sayılı Kanun’un 15/7-b bendinde yer verilen banka kaynaklarının dolanlı işlemlerle banka hakim ortakları ve yöneticileri tarafından yapılan muvazaalı işlemlerle boşaltılması halinde, bu işlemler görünüşte bir sözleşmeye dahi dayansa, gerçek mahiyetleri farklı olduğundan, ...’ye bu kısım alacakların 6183 sayılı Kanun’a göre tahsil yetkisi tanınmasında hukuka aykırılık yoktur. Gerçekten, dolanlı işlemlerle elde edilen bu kısım haksız kazançlar hukuken geçerli sayılabilir bir sözleşmeye dayanmayacağı gibi, bu şekilde elde edilen haksız kazançlar 4389 sayılı Kanun’da yapılan açık atıfla 6183 sayılı Kanun dairesinde tahsil edilebilir.

Oysa hiçbir dolanlı işlem olmaksızın batık bir bankadan aradaki kredi sözleşmesi gereğince kredi kullanan borçlunun bu borcunun bir sözleşmeden doğduğu açıktır. Dolayısıyla batık bankanın Fona intikal etmesi ile beraber alacaklı sıfatının kamuya geçmiş olması, bu alacağın 6183 sayılı Kanun’a göre tahsil edilebileceği sonucunu doğurmayacaktır. Bir başka anlatımla, bir sözleşme kaynaklı alacak, eğer 4389 sayılı Kanun’da sayılan dolanlı bir işlem niteliği taşımıyorsa amme alacağı niteliği kazanamaz.

Fon’un her türlü alacağının amme alacağı kabul edilmesi halinde banka kaynaklarının dolanlı işlemlerle kullanılmasında hiçbir dahli olmayan herhangi bir bankadan otomobil ya da ihtiyaç kredisi almış kişilerin de 6183 sayılı Kanun’a göre takip edileceği gibi bir sonuç çıkar. Bir başka anlatımla, Fonun her türlü alacağının 6183 sayılı Kanun’a göre tahsil etmek istenmesi, halen faaliyette olan herhangi bir banka yerine örneğin ... Bank’tan kullanılan (otomobil, ihtiyaç ya da konut) kredi nedeniyle borçlu olan ancak banka hakim ortakları ya da bunların yöneticisi eş ya da çocuğu olmayan herhangi bir kişi ya da şirketi, dolanlı işlemler yaptığı belirlenen banka hakim ortakları ile aynı kefeye sokmaktadır.

Üstelik bankalara borçlu olan çok sayıda kredi müşterisinin borç miktarının ihtilaflı olması, bu kişilerin aslında sorumlu bulunmadıkları tutarları 6183 sayılı Kanun’a göre ödemek durumunda kalmaları sonucunu doğurabilir. Gerçekten bir bankanın özellikle faiz hesabını hatalı yaparak müşterisini olması gerekenden daha fazla borçlu kabul etmesi ve bu bankanın daha sonra Fona intikal etmesi halinde, aslında hukuk mahkemelerinde çözülmesi gereken ihtilaf, bu alacağın Fon tarafından temlik alınması ile birden bire kamusal nitelik kazanacak ve esası itibariyle ilgisi olmadığı halde idari yargının incelemesine konu olacaktır. Özel hukuk kurallarına göre cereyan etmiş ve özel hukuk kurallarına göre çözülmesi gereken bir ilişkinin taraflardan birinin birden bire kamuya dönüşerek, borç iddiasının kamu hukuku kurallarına göre çözülmesi hukuk güvenliği açısından da kabul edilemez.

Bu durumda ...’nin batık bankaların hakim ortak, yönetici ve bunların eş ve çocukları dışındaki kişilerden olan alacakları Fon alacağı kapsamına girmemekte, özel hukuk kaynaklı bu alacakların tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Kanun'u değil, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu hükümlerini uygulaması gerekmektedir.

Bu durumda ...’nin batık bankaların hakim ortak, yönetici ve bunların eş ve çocukları dışındaki kişilerden olan alacakları Fon alacağı kapsamına girmemekte, özel hukuk kaynaklı bu alacakların tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Kanun'u değil, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu hükümlerini uygulaması gerekmektedir.

Doktrinde yer alan bu görüş Dairemizce de benimsenmiştir. Nitekim, 4389 sayılı Bankalar Kanunu'nun 15/3. maddesinin ilk cümlesinin yazılış şeklinden de hisseleri Fona intikal eden bankaların alacaklarının 6183 sayılı Yasa'ya tabi olacağının öngörüldüğü anlaşılmaktadır. Kanun koyucu, Fonun kimden olursa olsun her türlü alacağının 6183 sayılı Yasa'ya tabi olması gerektiği amacında olsa idi, anılan madde hükmünde geçen "her türlü alacaklarının" ibaresinden sonra gelen "ve" ibaresinin yerine, "veya" ibaresini kullanması, "ve" ibaresinden sonra konumları ve sıfatları belirtilen kişi ve şirketlerden olan alacaklar ile ilgili sınırlamalara yer vermemesi gerekirdi. Bu durumda, Fon'un konumları ve sıfatları belirtilen anılan kişi ve şirketlerden olan her türlü alacağı fon alacağı sayılmak istenmiştir. Bu şekilde yorum yapılması halinde anılan maddenin yazılış şekline kendi ve Yasa'nın bütünlüğü içerisinde doğru anlam yüklenmiş olacaktır.

Bu durumda, davacı ...'ye devredilen bankaların alacağı olan ve bu şikayete konu edilen alacakların, 4389 sayılı Bankalar Kanunu'nun 15/3. maddesi kapsamında fon alacağı olmadığı anlaşılmaktadır.

Dairemizin fon alacağı kavramına ve bunun niteliğine ilişkin son görüşü Dairemizin 26.09.2013 tarih ve 2023 E, 5811 K sayılı ilamında olduğu üzere yukarıda açıklandığı gibi olmakla birlikte, Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 19.03.2009 tarih, 938 E, 1965 K sayılı aksi yöndeki görüşü içeren kesinleşmiş bozma kararına uyularak mahkemece karar verilmiş olup, bozma kararına uyulmakla şikayetçi yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur.

Bu açıklamara ve dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayet olunanlar vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden ...'den alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8931, Karar No: 2014/14950, Tarih: 01.07.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/8931 E.  ,  2014/14950 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Dahili davalı şirket bünyesinde fesih bildirim tarihi itibariyle çalışan işçi sayısının tespiti gerektiğinden; dahili davalı şirketin Türkiye'de bulunan aynı iş kolundaki tüm işçilerinin tespiti amacıyla SGK'ya ve Çalışma Bakanlığına müzekkere yazılarak verilecek cevabın eklenip gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3711, Karar No: 2019/10779, Tarih: 18.06.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/3711 E.  ,  2019/10779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı yapma

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Göçmenlerin kolluk aşamasındaki beyanları ve tüm dosya kapsamından elde edilen bilgiler göz önüne alındığında, sanığın aşamalardaki atılı suçu işlemediğine ilişkin savunmasının aksine, atılı suçu işlediğine ilişkin sübuta yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/06/2019 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Olay: İpsala Cumhuriyet Başsavcılığı 02/01/2013 gün 2013/1 sayılı iddianame ile şüpheli ... hakkında 30/11/2012 tarihinde göçmen kaçakçılığı yapma suçundan kamu davası açmış.

30/11/2012 günü saat 11:28 sıralarında yurtdışına çıkış yapmak üzere İpsala Gümrük sahasına gelen ve ... plakalı tır aracını kullanan ...’ün aracı bilgisayar sisteminden geçirildiği sırada uyarı vermesi üzerine x-ray taramasına sevk edilmiş ve araç içerisinde insan siluetilerinin görülmesi üzerine araç hangara alınmış, aracın mührünün sağlam olduğu, brandada yırtık olmadığı ancak emniyet çelik halatının, dorsenin sağ yanı arka kısma denk gelen bölgede kesilmiş ve ucuna bir iğne takılarak birleştirilmiş olduğu görülmüş, araç mührü sökülüp içerisi kontrol edildiğinde Irak uyruklu oldukları sanılan 4 adet göçmen yolcu ele geçirilmiştir.

Mahkeme yaptığı yargılama sonrası 15/04/2014 gün 2014/139 sayılı kararıyla sanığın TCK 179/1-b, 62, 52, 63, 53 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar vermiş, bu karar sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 06/05/2017 günlü tebliği ile hükmün onanmasını talep etmiş, Yargıtay 18. Ceza Dairesi 18/06/2019 gün 2019/10779 sayılı kararıyla sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle hükmün oy çokluğuyla bozulmasına karar vermiştir.

Yüksek Dairenin bozma kararına katılmıyorum.

Yüksek Dairenin bozma kararına katılmıyorum.

Nedenler: 30/11/2012 günü saat 11:28 sıralarında kullandığı tır ile İpsala gümrük kapısına gelen, bilgisayar kontrolünden geçerek yurtdışına çıkmaya çalışan, cihazın ikaz vermesi üzerine görevliler tarafından yapılan kontrol sonucu 4 adet göçmeni yurtdışına çıkarmaya çalışırken yakalanan sanığın üzerine atılı suçu işlediği dosya kapsamıyla sabit olduğundan, sanığın savunmasının kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu, savunmasında belirttiği kamera kayıtlarının celp edildiği ve mola sırasında tıra yükleme yapıldığının tespit edilemediği, hayatın olağan akışında araç şoförünün haberi ve bilgisi olmadan aracın etrafındaki çelik halatın kesilmesi, brandanın açılması, içeriye 4 adet kaçak yolcunun yerleştirilmesi, tekrar brandanın kapatılması, halatın iğneyle biraraya getirilerek tutturulması, bu işler yapılırken geçecek zaman dilimi dikkate alındığında sanığın bu olaylardan haberinin olmadığını kabul etmek mümkün görülmediğinden.

Sonuç: Yukarıda belirtilen nedenlerden ötürü İpsala Asliye Ceza Mahkemesi’nin mahkumiyet kararının onanması yerine bozulmasına karar verilmesine karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2011/8197, Karar No: 2012/14488, Tarih: 27.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/8197 E.  ,  2012/14488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/03/2011 tarih ve 2008/426-2011/78 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 09.10.2008 tarih ve 2008 57742 başvuru numarası ile "AYGÜN" ibaresini 29 ve 30 sınıftaki ürünler için tescil başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin ise 07.07.1999 tarih ve 197834 tescil no ile "AYGÜN" markasını 29, 30 ve 31.sınıflardaki tüm mallar için tescil ettirdiğini, ancak davalının sadece şekerleme alanında faaliyet gösterdiğini, 29.ve 30.sınıfta tescilli markasını uzun süre kullanmadığını ileri sürerek, 556 sayılı KHK’nin 42/1-c ve 14. maddeleri gereği davalı şirket adına tescilli "AYGÜN" markasının 5 yıl kesintisiz kullanılmaması sebebiyle kısmi hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait marka tescil belgesinin 13.07.2008 tarihinde yenilendiğini, 10 yıl süre ile koruma altında olduğunu, tescilli markanın kullanılacağı ürünler için gıda üretim sertifikaları alındığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davalının defter ve belgelerinde yapılan incelemede yalnızca şekerleme ve lokum üretimi alanında faaliyet gösterdiğinin anlaşıldığı, davadan geriye doğru son on yıl dikkate alındığında "şekerleme ve lokumlar" dışında 29, 30 ve 31.sınıf mallarla ilgili marka kullanımının söz konusu olmadığı, davalı şirketin "AYGÜN " markasını tescil edildiği diğer mallar üzerinde kullanmamasına haklı bir neden göstermediği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı şirket adına 197834 tescil no ile tescilli “AYGÜN” markasının 29. sınıfta“et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri, kuru bakliyat süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil), yumurta, yumurta tozları” ile 30.sınıfta “pastacılık ve fırıncılık mamülleri, tatlılar, hububat (tahıl) ve mamülleri” bakımından kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 27/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1884, Karar No: 2024/5338, Tarih: 09.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/1884 E.  ,  2024/5338 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

D U R U Ş M A V E T A H L İ Y E T A L E P L İ

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1919 E. 2022/2154 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar... ...... vekili, Sanık ... müdafii, Sanık ... müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince

temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafileri ve katılanlar ..., ... ve ... vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin 11.10.2022 tarihli ve 2022/5 Esas, 2022/519 Karar sayılı kararıyla sanıklar ... ve ... hakkında, maktuller Hadi Buğra ve İdris Cihangir'e karşı kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62/1, 53/1-2, maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 kez 15'er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesi'nin 06.12.2022 tarihli ve 2022/1919 Esas, 2022/2154 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafileri ve katılanlar ..., ... ve ... vekillerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca, esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma ve sınırın aşılmasına, haksız takrikin derecesine,

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine, haksız tahrikin derecesine, meşru savunma ve sınırın aşılmasına,

C. Katılanlar Nurettin Çağrı,... Semih, ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, suçun canavarca hisle, tasarlayarak ve suçu gizlemek amacıyla işlendiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

C. Katılanlar Nurettin Çağrı,... Semih, ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, suçun canavarca hisle, tasarlayarak ve suçu gizlemek amacıyla işlendiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Olaydan bir gün önce sanık ... ile maktul ... arasında kavga çıktığı ve tanıkların kavgayı ayırdığı, olay günü ise akraba olan maktullerin alkol aldıkları, ardından ...istikametine haraket ederek, saat 21:25 itibariyle ...K'lığı PTS kamerası önünden ve sanık ...'in iş yeri önünden geçtikleri, sonrasında ise geri dönerek söz konusu PTS kamerası önünden saat 22:03 itibariyle Kastamonu istikametine geçtikleri ve maktul ...'nin kız arkadaşı olan tanığı Kuzeykent mahallisindeki ikametgahına bırakarak sanık ...'in müstakil tek katlı işyeri önüne geldikleri, yüksek sesli müzik dinlenen aracın çalışır durumda, farları açık, viteste ve el freni çekili halde bırakılarak, maktullerin araçtan indikleri, ellerinde bira şişesi olan maktullerin veya birinin söz konusu şişeyi-şişeleri araçlarının ön ilerisine atarak kırdıkları ve sanık ...'in iş yerine doğru önde maktul ... olduğu halde gittikleri, maktullerin bulundukları aracın daha önceden işyeri önünden geçtiğini görmeleri nedeniyle teyakkuzda

olduğu anlaşılan sanıkların ise işyerinin salon bölümünde sanık ...'in elinde ruhsatlı av tüfeği ve sanık ...'ın ise elinde ruhsatsız 7.65 mm tabanca olduğu halde bekledikleri, maktullerin kapı önüne geldikleri anda silahları ile ateş ettikleri, ilk ateş ile maktul ...'in sanık ...'in av tüfeğinden çıkan saçmalar ile vücudunun sağ alt kadran kısmından yaralanarak tanık Atilla'nın işlettiği köy kahvehanesi istikametine doğru kaçtığı, maktul ...'nin ise sanık ...'ın tabancasından çıkan mermi çekirdeği ile vücudunun sağ uyluk kısmından yaralanarak araçlarına doğru kaçtığı, iş yerinden dışarı çıkan sanıklardan ...'in maktul ...'ye doğru iki defa daha ateş edip isabetler kaydettiği, sanık ...'ın ise maktul ...'ye doğru 6 kez daha ateş ettiği ve maktullerin geldikleri aracın sağ ön ve arka maşrapiyel kısımlarından isabetler kaydettiği ve sanıkların kaçtığı olayda;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanıkların öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanıklar aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olarak tanımlanması karşısında sanıkların canavarca hisle öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, sanıkların bir suçu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak veya işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla suç işlediğine yönelik kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, olayda meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulama koşullarının oluşmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktullerden sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin doğru olarak belirlendiği ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 06.12.2022 tarihli ve 2022/1919 Esas, 2022/2154 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri ve katılanlar Nurettin Çağrı,... ... vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.09.2024 tarihinde karar verildi.