muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5504, Karar No: 2018/5606, Tarih: 17.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/5504 E.  ,  2018/5606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Katılan annenin gebelik takiplerinin Özel Akropal Hastanesinde yapıldığı, son adet tarihi 28.03.2011, beklenen doğum tarihi 02.01.2012 olan, 30.12.2011 günü 39 hafta 4 günlük gebe iken yapılan kontrol muayenesinde saat 12.00’da yapılan USG’sinde fetal kalp atımı hızı 140/dk saptandığı, NST’de non reaktif değerlendirildiği, 30 dakika sonra yapılan NST’de nonreaktifliğin devam etmesi üzerine saat 17.00’de yapılan USG ve NST’de bebeğin anne karnında öldüğünün tespit edildiği, 30.12.2011 günü bebeğin indüksiyonla spontan vaginal yolla boyuna iki kez kordon dolanmış olarak ölü doğduğu olayda;

Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu'nun 14.03.2012 tarihli raporunda; bebeğe zamanında otopsi yapılarak iç organ değişimleri tespit edilmediğinden ölüm sebebi ve ölümüne etki eden başka bir patoloji olup olmadığının belirlenemediği, 30.12.2011 tarihinde saat 12.36 ve saat 13.21’de çekilen NST’lerin non reaktif olduğu, bu NST bulguları dikkate alındığında gebenin sezeryana alınması gerektiği, sezeryana alınmamasının eksiklik olduğu görüşlerine yer verildiği; Yine Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu'nun 30.10.2013 tarihli raporunda; NST lerin yapılan yeniden değerlendirilmesinde, NST lerin nonreaktif olduğu ancak disekerasyonun olmadığı, USG değerlendirilmesinde solunum olduğu, bebek hareketi olduğu, suyunun normal olduğu bildirildiğinden ve bebeğin uyku esnasında NST nin nonreaktif olabileceği de bilindiğinden, 3-4 saat sonra NST tekrarı önerilebileceği cihetle sanığa kusur atfedilemeyeceği görüşlerine yer verildiği, her iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi için dosyanın tüm tedavi evrakları ile birlikte Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'na gönderilmesi akabinde Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu tarafından düzenlenen 30.10.2014 tarihli raporda; kişinin 30.11.2011 tarihinde ilk müracaatında muayenesinin ve gerekli tetkiklerinin yapılmış olduğunun, NST’si nonreaktif olması üzerine yeniden NST çekildiğinin, bunun da nonreaktif olması üzerine 3-4 saat sonra NST’sinin tekrar edilmesinin önerildiğinin, NST’lerin yeniden değerlendirmesinde NST’lerin nonreaktif olduğunun ancak deselerasyon olmadığının, USG değerlendirilmesinde solunumunun olduğu, bebek hareketi olduğu, suyunun normal olduğu bildirildiğinden ve bebeğin uyku esnasında NST’nin nonreaktif olabileceği de bilindiğinden 3-4 saat sonra NST tekrarı önerilebileceği görüşü ise sanığa kusur atfedilemeyeceğinin belirtildiği anlaşılmış olup;

Tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporlarındaki tespitlere göre, sanığın, tanı, tedavi ve takip aşamalarındaki uygulamalarının tıp kurallarına uygun olduğunun, bu suretle sanığın kusurunun bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın beraatine ilişkin Mahkeme'nin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 17.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5376, Karar No: 2018/7379, Tarih: 21.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/5376 E.  ,  2018/7379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın marketten tanesi 22,90 TL olan toplam 45,80 TL değerinde iki kavanoz balı çalmaya çalıştığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanma yerinin olup olmadığının tartışılıp sonuca bağlanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz nedeni bu yönden yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10212, Karar No: 2024/766, Tarih: 22.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/10212 E.  ,  2024/766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/631 Esas, 2021/183 Karar

Taraflar arasındaki davada Mersin 7. Aile Mahkemesince, nafaka alacaklısı olan davacının yerleşim yeri adresinin .../Ankara olduğundan Ankara Nöbetçi Aile Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verildiği; Ankara 28. Aile Mahkemesince ise nafaka alacaklısı olan davacının yerleşim yeri adresi ... ilçesi olduğundan Ankara Batı Nöbetçi Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek ortaya çıkan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Yargıtaya gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 22 nci maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

“İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.”

Somut olayda, Ankara 28. Aile Mahkemesince kararında yetkili olduğu belirtilen Ankara Batı Nöbetçi Aile Mahkemesine dosyanın gönderilmesi ve o mahkemece de gerekiyorsa karşı yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken dosyanın yargı yeri belirlenmesi için Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır. İki mahkeme arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı bulunması koşulunun henüz gerçekleşmemiş olup yargı yeri belirlenmesi koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın ilgili mahkemeye gönderilmek üzere mahalline İADESİNE,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15185, Karar No: 2006/18509, Tarih: 28.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15185 E.  ,  2006/18509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Mahkemece, 25.09.2006 tarihinde H.Y.U.Y’nın 432/4. maddesi uyarınca ... ...'nın temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönünde verilen ek kararın Yargıtayca incelenmesi ... ... vekili tarafından istenilmekle, gerekçeli kararın; davalılardan ... ...'ya ... Köyündeki adrese gönderildiği, ve tebligat evrakının “aynı çatı altında oturan amcası ... ...’ya verildi” yönündeki açıklama ile tebliğ edildiği, davalı ...’nın 1986 yılından bu yana ... Köyünde ikamet etmediği ve ... ... isimli amcasının bulunmadığı, davalıya 7201 Sayılı Tebligat Yasasına aykırı olarak tebligat yapıldığı, usulsüz tebligatı öğrenme tarihinden itibaren temyiz süresi başlayacağından, 25.9.2006 gün 2006/382-141 sayılı ek kararın kaldırılmasına, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 118 ada 45 parsel sayılı 2.698,52 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesizden tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar ... ... ve müşterekleri adlarına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan ... ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır ... arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin ... otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan ... örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden ... içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın ... yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen ... fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

-2- 2006/15185-18509

-2- 2006/15185-18509

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı ... arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi bir ziraat mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılardan ... ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 28.12.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5943, Karar No: 2024/126, Tarih: 09.01.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/5943 E.  ,  2024/126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.06.2021 tarihli ve 2019/101 Esas, 2021/263 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/2148 Esas, 2021/2007 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan kurum vekili, katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca vekâlet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 06.12.2022 tarihli, 2022/1535 Esas ve 2022/9669 Karar sayılı kararı ile "sanığın canavarca hisle öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği" gerekçesi ile bozulmasına, sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, dosyanın 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ... 7. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2023 tarihli ve 2023/31 Esas, 2023/85 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten nitelikli öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek cezanın 11 yıl 8 ay olarak infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri, az cezaya hükmedildiğine,

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, eksik incelemeye, sanığın cezai ehliyetinin olmadığına, raporun tedavi sonrasında alındığına, sanığın öldürme kastı bulunmadığına, eylemin yaralama olduğuna, suçun canavarca hisle işlenmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... ile katılan ...'in komşu oldukları, katılan ...’in %80 oranında görme engelli olduğu, olay tarihinde ekmek almak için evden çıkıp ikamet ettiği sokağa geldiği, cep telefonu ile eşini arayarak pencereden sepeti sarkıtmasını istediği, bunun üzerine katılanın eşinin camdan sepeti aşağıya sarkıttığı, katılanın elindeki ekmek poşetini sepete koyacağı esnada sanığın ikamet ettiği karşı apartman kapısından elinde bıçakla çıktığı ve katılanın yakınına geldiği, sanığın katılanın arkasından baş bölgesinin arka tarafına elindeki bıçakla bir kaç kez vurduğu, sonrasında katılanı elleriyle kendisine doğru çevirdiği ve elindeki bıçakla katılanı boyun/boğaz bölgesinden bıçaklamaya devam ettiği, katılanın yere düştüğü, sanığın katılanı bıçaklamaya yerde de devam ettiği, olay sırasında katılanın eşinin “...“ diye bağırdığı ve olay yerine vatandaşların gelmesi ile sanığın katılanı bıçaklamayı bırakıp ikamet ettiği apartmana girdiği, sanığın ikametinde suçta kullandığı bıçak ile birlikte yakalandığı, katılanın yaralanması nedeniyle ... tehlike geçirdiği, yüzünde sabit iz kaldığı olayda, sanık hakkında canavarca hisle öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

2. Katılanın beden ve ruh bakımından kendisini savunabilecek durumda olduğuna ve sanığın ceza ehliyetinin tam olduğuna dair adli tıp raporları, olay tutanağı, görüntü izleme tutanağı, sanık savunmaları, katılan ve tanıkların beyanları, nüfus ve adli sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

2. Katılanın beden ve ruh bakımından kendisini savunabilecek durumda olduğuna ve sanığın ceza ehliyetinin tam olduğuna dair adli tıp raporları, olay tutanağı, görüntü izleme tutanağı, sanık savunmaları, katılan ve tanıkların beyanları, nüfus ve adli sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun belirlendiği, sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri, kullanılan aletin elverişliliği, eylemine katılanın eşinin yardım istemesi ve etraftakilerin gelmesi nedeniyle devam edememesi hususları ile sanığın katılanı öldürmesi için herhangi bir neden bulunmadığı halde, katılanın yüz ve boğaz bölgesine doğru sekiz bıçak darbesi ile eylemini gerçekleştirmesi, eylemden sonra sanığın "katılandan gıcık alıp, sevmediği için bıçakladığına" dair beyanları birlikte değerlendirildiğinde suç vasfının canavarca hisle öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde ve yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre belirlenen yaptırımda isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2023 tarihli ve 2023/31 Esas, 2023/85 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ... 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23912, Karar No: 2016/2982, Tarih: 18.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23912 E.  ,  2016/2982 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2011/281-2014/119

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur.

Bu nedenle taraf vekillerinin aşağıdaki bentler dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyleki;

1)Dava konusu taşınmaz ile aynı mahallede bulunan 1926 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak Bala Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan 2009/332-2012/153 sayılı dava dosyasında, aralık 2009 değerlendirme tarihi itibariyle 41,00TL metrekare birim fiyatı takdir olunmuş, bu rakam üzerinden verilen karar Dairemizce onanmıştır.

Dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönleri belirlenerek, anılan dosyada belirlenen metrekare birim fiyatından ayrılma sebeplerinin açıklanması için bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2)Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan 447,07 m2 lik bölümünün yüzölçümü ve geometrik durumu dikkate alındığında % 20 oranında değer azalışı olduğunun kabulü doğru ise de, değer azalışının kalan kısım yerine tüm taşınmaz yüzölçümü esas alınarak fazla hesaplanması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.