muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1752, Karar No: 2022/2826, Tarih: 08.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/1752 E.  ,  2022/2826 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/12/2020 tarihli 2019/459 esas ve 2020/419 sayılı kararı ile sanık hakkında ''uyuşturucu madde ticareti yapma'' suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, bu kararın sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 24/02/2021 tarihli 2021/37 esas ve 2021/188 sayılı kararı ile “sanık hakkında TCK’nın 192/3. maddesinin hükme eklenmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği bu kararın Adana Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı (sanık aleyhine) ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairemizin 14/09/2021 tarihli 2021/8860 esas ve 2021/8742 sayılı kararı ile “İstihbari bilgi üzerine takip edilen sanığın, alıcı tanık ... ile birlikte içinde tanığın evinin de bulunduğu binaya girmeleri üzerine yapılan müdahale neticesinde sanıkta eroin ve kokain, tanıkta ise eroin maddelerinin ele geçirildiği olayda; ele geçirilen uyuşturucu maddenin miktarı, cinsi ve tanığın sanıktan eroin satın aldığına dair aşamalardaki beyanları birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanamayacağı gözetilmeksizin eksik ceza tayini,’’ gerekçesiyle bozulduğu,

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesince 26/11/2021 tarihli 2021/1892 esas ve 2021/1647 sayılı karar ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık hakkında TCK’nın 192/3. maddesinin hükme eklenmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar vererek Dairemizin bozma kararına direnildiği, hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından sanık aleyhine temyiz edildiği görülerek yapılan incelemede;

1- Dairemizin 14/09/2021 tarihli 2021/8860 esas ve 2021/8742 sayılı kararında usul ve yasaya aykırılık olmadığı anlaşıldığından, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 26/11/2021 tarihli 2021/1892 esas ve 2021/1647 sayılı direnme kararının yerinde görülmediğine,

2- 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası ile 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un geçici 10. maddesi gereğince direnme konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 08/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4157, Karar No: 2019/35552, Tarih: 08.10.2019

**7. Ceza Dairesi         2019/4157 E.  ,  2019/35552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere, tasfiye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede,

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanık ...'ın temyiz istemine yönelik yapılan incelemede,

1. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2. TCK'nun 51/8. maddesi gereğince sanığın denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde ertelenmiş bulunan hapis cezasının infaz edilmiş sayılacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nun 53. maddesindeki kısıtlılık hükümlerinin uygulanmaması,

4. Ele geçen dava konusu kaçak eşyanın miktar ve değeri ile nakil vasıtasının vasfı gereği müsaderesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve bu nedenle 5237 sayılı TCK'nun 54/3. maddesi kapsamında hakkaniyete de aykırı olacağı dikkate alınarak, nakil vasıtasının iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

5. Dava konusu kaçak eşyanın müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken söz konusu eşyanın 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca imha suretiyle tasfiyesine de hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükmün 2. bendinde yer alan "62/2" ifadesinin çıkartılarak yerine "62/1" ifadesinin eklenmesi,

2. TCK'nun 51/7. maddesinin uygulandığı bendin devamına "TCK'nun 51/8. maddesi uyarınca sanığın denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde ertelenmiş bulunan hapis cezasının infaz edilmiş sayılacağına ihtarına" ibarelerinin eklenmesi,

1. Hükmün 2. bendinde yer alan "62/2" ifadesinin çıkartılarak yerine "62/1" ifadesinin eklenmesi,

2. TCK'nun 51/7. maddesinin uygulandığı bendin devamına "TCK'nun 51/8. maddesi uyarınca sanığın denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde ertelenmiş bulunan hapis cezasının infaz edilmiş sayılacağına ihtarına" ibarelerinin eklenmesi,

3. Hüküm fıkrasından "Sanığa verilen ceza kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olduğundan TCK'nun 53/4. maddesi gereğince TCK 53/1. maddesinin UYGULANMASINA YER OLMADIĞINA," cümlesinin çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,

4. Hükümden suçta kullanılan ... plakalı aracın müsaderesine ilişkin bölümün çıkarılmasına, yerine "... plakalı nakil vasıtasının hak sahibine iadesine ve üzerindeki şerhin kaldırılmasına" cümlesinin yazılmasına,

5. Hükmün eşyanın müsadere kısmından "..ve 4733 sayılı yasanın 8/4 maddesi gereğince imha suretiyle Tasfiyesine," kısmının çıkartılarak diğer kısımlarının aynen bırakılmasına karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4255, Karar No: 2010/5847, Tarih: 22.06.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/4255 E.  ,  2010/5847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Davalı ...’ın yokluğunda verilen 16.12.2009 tarihli mahkeme kararının yöntemince (gerekirse dosyada mevcut kredi sözleşmesinde verilen ev adresi de dikkate alınarak) tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek ve davacı banka ile borçlu arasında imzalanan kredi sözleşmesinin imzalandığı tarihi gösterir onaylı örneğinin alacaklı bankadan istenilerek eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE,22.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20648, Karar No: 2018/14665, Tarih: 03.07.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/20648 E.  ,  2018/14665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden ... Emlak Temizlik Hizmetleri İnşaat Tekstil Taşımacılık Gıda San. Ve Tic. Ltd. Şti. yükletilmesine, 03/07/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7769, Karar No: 2022/7225, Tarih: 16.05.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/7769 E.  ,  2022/7225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

2019/6 Esas sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı gereği ve 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesine göre Bakanlığın çocuğa karşı işlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda, davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunduğundan, Bakanlık vekili tarafından sunulan 26.03.2018 tarihli temyiz istemli dilekçede açıkça katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK.nın 237/2. maddesi gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davaya katılmasına ve vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;

1- Sanıklar ... (...) ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik olarak Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının temyiz taleplerinin incelemesinde;

Sanıklar ... ve ... (...) ...'in üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut delil bulunmadığı ve gerekçenin yeterli olduğu anlaşıldığından Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin, eksik inceleme ve araştırmaya, Kanunun ilgili maddelerin uygulanmasında hata yapıldığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik müdafii ve Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemlerinin incelemesine gelince;

./..

S/2

Mahkemece kurulan hükmün gerekçesinin yeterli olduğu gözetilerek Tebliğnamedeki bu yöndeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, suç tarihinde on sekiz yaşından büyük olan katılan mağdureyi evine bırakacağını söyleyerek hile ile aracına bindirdikten sonra O'nu Çelikalan köyüne götürdüğü ve bir süre orada rızası hilafına tutup evlenmeye ikna etmeye çalıştığı, katılan mağdurenin ikna olmadığını görünce sinirlenip kızarak ve mağdureye hakaret ederek alıkonulduğu evde bırakıp oradan ayrıldığı anlaşılan olayda; sanığın eyleminin hile ve zorla mağdurenin hürriyetini tahdit etme suçunu oluşturduğu ve 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/5. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.05.2022 gününde Üye Hakim ...'in sanık ... hakkında TCK'nın 109/5. maddesinin uygulanmaması, 110. maddesinin ise uygulanması gerektiği düşüncesi ve karşı oyu ile oyçokluğuyla karar verildi.

(K.D)

KARŞI OY GEREKÇESİ

Ayrıntılı gerekçesi 07.04.2022 tarih ve 2019/7468 Esas - 2022/5795 Karar sayılı kararımızın muhalefet gerekçesinde açıklandığı üzere, "Sanığın, suç tarihinde on sekiz yaşından büyük olan teyzesinin kızı katılan mağdureyi evine bırakacağını söyleyerek hile ile araca bindirip, Çelikalan Köyüne götürdüğü, burada sanığın amcasının oğlu ... ...'ın evine gittikleri, sanığın bu evde katılan mağdureyi evlenmek için ikna etmeye çalışmak suretiyle rızası hilafına bir süre tutmak suretiyle hürriyetini kısıtladığı, katılan mağdurenin ikna olmayacağını anlaması üzerine, dosya kapsamına göre soruşturma başlamadan önce ve katılan mağdurenin şahsına zarar vermeksizin o evden sanığın kendisi ayrılmak suretiyle mağdureyi serbest bıraktığı, bir süre sonra katılan mağdurenin anne ve babasının olay yerine geldikleri ve hep birlikte karakola giderek şikayetçi oldukları anlaşılan olayda, aradan geçen süre zarfında sanığın

./..

S/3

mağdureye yönelik dışa yansıyan cinsel söz ve davranışlarının bulunmadığı, sanığın eyleminin sadece mağdureyi Çelikalan Köyüne getirdikten sonra O'nu evlenmeye ikna etmekten ibaret olduğu, sonrasında mağdure ikna olmayınca başkaca bir davranışta bulunmadan oradan ayrıldığı, bu durumda cinsel amaç iddiasının yoruma açık varsayımsal bir durum olduğu, TCK.nın 109/5. maddesindeki cinsel amaç ifadesinin çok geniş yorumlamaya müsait muğlak bir kavram olduğu, ceza içeren düzenlemelerin TCK.nın 2. maddesinde düzenlenen kanunilik ilkesi gereği dar yorumlanması gerektiği, 06.10.2015 tarih ve 2013/788 Esas, 2015/306 Karar sayılı Ceza Genel Kurulu Kararında da belirtildiği üzere cinsel amaç kavramının dışa yansıyan cinsel içerikli davranışlar olarak yorumlanması gerektiği, bunun hukuk devletinin ve kanunilik ilkesinin gereği olduğu, dar yorumun kanunilik ilkesi güvencesine ve ceza adaletine uygun olacağı, sanığın cinsel istismar amacı ile hareket ettiğine dair dışa yansıyan cinsel içerikli bir davranışta bulunmadığı ve mağdureyi güvenli yerde yani mağdurenin de daha önceden tanıdığı ... ...'ın eşi ve çocuğunun bulunduğu evde, onun şahsına zarar vermeksizin ve soruşturma başlamadan serbest bıraktığı anlaşıldığından, hakkında TCK.nın 109/5. maddesinin uygulanmaması ve aynı Kanunun 110. maddesinin ise uygulanması gerektiği gerekçesi ile sayın çoğunluğun kararına katılmadığımı saygıyla arz ederim. 16.05.2022

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2021/6303, Karar No: 2022/2103, Tarih: 22.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/6303 E.  ,  2022/2103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre; iş yeri niteliğini koruduğu anlaşılan çay ocağına izinsiz giren suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyet kararları verilmesi gerekirken, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6703, Karar No: 2014/2053, Tarih: 20.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/6703 E.  ,  2014/2053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ... hakkında), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ... hakkında)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen ve kısmen re'sen de temyize tâbi hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık ... müdafii Av. ...'nın süresinden sonraki duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Mahkemece sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ek iddianame tanzimi talep edilmesi üzerine Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı' nın 07.09.2012 tarihli ve ek iddianame düzenlenmediğine, kamu davasının açılabilmesi için suç duyurusunda bulunulması gerektiğine dair yazısı üzerine, atılı suçtan açılmış bir kamu davası olmamasına karşın, sanık hakkında TCK.nın 109/2, 3-f, 5. maddeleri gereğince hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7752, Karar No: 2017/3767, Tarih: 30.03.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/7752 E.  ,  2017/3767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihi itibarıyle 15-18 yaş arasında olan suça sürüklenen çocukların müştekiye ait park halinde bulunan kamyonetinin kilitli olmayan tente ile örtülü kasasından 2 adet balık oltası alıp kaçmaları şeklindeki eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 143 ve 31/3. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, ilk mahkumiyet tarihi olan 11.03.2010 gününden karar tarihi olan 06.01.2016 tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin ve suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 30/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/97, Karar No: 2011/160, Tarih: 05.07.2011

Ceza Genel Kurulu 2011/7-97 E., 2011/160 K.

**Ceza Genel Kurulu 2011/7-97 E., 2011/160 K.**

**- PETROL KAÇAKÇILIĞI**- 5015 S. PETROL PİYASASI KANUNU [ Madde 1 ]

- 5015 S. PETROL PİYASASI KANUNU [ Ek Madde 5 ]

- 5015 S. PETROL PİYASASI KANUNU [ Madde 2 ]

- 5607 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU [ Madde 3 ]

**"İçtihat Metni"**

Petrol kaçakçılığı suçundan sanık F...... P.....'nın, Edirne 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen görevsizlik kararı üzerine yargılamayı yapan Edirne 1. Asliye Ceza Mahkemesince 25.12.2007 gün ve 344-682 sayı ile beraatine karar verilmiştir.

O yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesince 22.07.2008 gün ve 8621-16804 sayı ile;

"Sanığın yönetimindeki tır aracı ile yurda giriş yapmak üzere geldiği Kapıkule Tır Gümrük Sahasında polis giriş ve gümrük tescil işlemlerinden sonra yönlendirildiği X-Ray cihazının taraması sonucunda tespit edilen işaretli bölgede yapılan aramada, dorsenin altında bulunan şase rayları arasında tahtalar döşenerek dönüştürülen bölmede muhtelif büyüklükte dokuz adet bidon içinde dava konusu 120 litre motorin ele geçirilmiş olup, sanığın suç konusu motorini aracının standart deposu dışında gümrük işlemlerine tabi tutmaksızın yurda sokarken yakalanması nedeniyle eyleminin 5607 sayılı Yasanın 3-(1). maddesi kapsamında kaçakçılık suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkumiyeti yerine, dava konusu motorinin 2000/53 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı eki Gümrük Vergilerinden Muafiyet ve İstisna Tanınacak Haller Hakkında Kararın 21 Haziran 2006 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren değişik 103-(3). maddesi kapsamında vergilerinin %50 fazlası tutarının tahsil edilerek yurda sokulmasının mümkün bulunduğu gerekçe gösterilerek yazılı şekilde hüküm kurulması" isabetsizliğinden hükmün oyçokluğu ile bozulmasına karar verilmiş, çoğunluk görüşüne katılmayan Daire Üyeleri S. Çilesiz ve O. Koçak "Sanığın kullandığı aracın orijinal standart deposu 780 litreliktir. Deponun arızalı olması nedeniyle sanık 350 litrelik daha küçük bir depo ile standart depoyu değiştirmiştir. 2000/53 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 103. maddesindeki düzenlemeye göre sanık tarafından kullanılan aracın standart deposunda 550 litre miktarındaki yakıt vergiden muaf olarak yurda getirilebilmektedir. Ele geçen bidonlardaki 120 litrelik yakıt ile geçici olarak takılan 350 litrelik depodaki yakıt toplamı en fazla 470 litredir.

Olayımızda sanık, standart deposu ile 550 litre yakıtı vergiden muaf olarak getirme hakkı olduğu ve geçici depodaki yakıt ile bidonlarda getirdiği yakıt toplamı bu miktarı geçmediği düşüncesiyle hareket etmiştir. Bu nedenle sanığın olayda kaçakçılık kastının bulunduğu kabul edilemez" görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

Yerel mahkeme ise 25.11.2008 gün ve 457-618 sayı ile;

"…

…Sanık tır şoförü Romanya vatandaşı olup aynı zamanda Bulgaristan vatandaşıdır. Olay günü Romanya plakalı B 5. K.. çekici ve BZ 9. G.. plakalı yarı römork ile Kapıkule Kara Hudut ve Gümrük Kapısından Türkiye'ye giriş yapmaktadır. Bilirkişi raporlarına göre aracında zula ve benzeri bir oluşum bulunmamaktadır. Kullandığı aracın deposu mutad depodan küçük olup 350 litre kapasitelidir. Aksi kanıtlanamayan beyanına göre de 550-600 litrelik orijinal deponun arızalanması nedeniyle yola çıkış sırasında daha küçük kapasiteli depoyu taktırmıştır. Eylemin suç tarihi itibariyle 5607 sayılı Yasa kapsamında kaldığı açıktır. Bakanlar Kurulunun belirtilen kararı ile 550 litrelik standart depo içerisinde vergisiz akaryakıt getirilmesi mümkün bulunmaktadır. Bunun haricinde kalan miktar bakımından ise akaryakıtın özel tüketim vergisinin % 50 fazlası tahsil edilmesi suretiyle bu şekilde akaryakıt getirilmesi olanaklıdır. Sanık ise 350 litrelik deposu yanında tırda şase arasına tahtalar dizmek suretiyle oluşturduğu zula niteliğini taşımayan boşluğa bidonlar içerisinde 120 litre akaryakıt koymak suretiyle Türk gümrük sahasına giriş yapmıştır. Toplam getirdiği akaryakıt miktarı standart depo olan 550 litreden düşük bulunmaktadır. 5015 sayılı Petrol Kanunun 1 ve 2. maddesi yurt içi ve yurt dışı kaynaklardan temin olunan petrolün, daha özetle bu kanun kapsamındaki petrol akaryakıtı ve benzeri ürünlerin yurt dışından ülkeye ithali ya da Türkiye de rafineriden işlenen akaryakıtın tüketiciye sunulması aşamasına kadar olan süreçte akaryakıtın ithal ve üretim aşamasından nihai tüketiciye sunulması aşamasına kadar olan ve bayi ve akaryakıt dağıtım işletmesine kadar ki işlemleri düzenlemekte olup olayımızda sanık nihai tüketici durumundadır. 780 litre kapasiteye sahip tır çekicisinde değişiklik yapmak suretiyle 350 litrelik daha küçük depo taktırması ve bakiye muafiyet kapsamındaki yurt dışından akaryakıt getirme hakkı yönünden 120 litre akaryakıtı araçta bidonlar içerisinde Türkiye'ye getirmesi eylemi bu kanun kapsamında mütalaa edilemez. Sanığın bidonlar içersinde Türkiye'ye getirmek istediği akaryakıtı ticari amaçla bulundurup ülkeye sokma saiki bulunmadığı gibi Türkiye'de üçüncü kişiye devir etme ve satma gibi bir kastı açıkça anlaşılamamıştır. Sanığın savunmasında belirttiği Türkiye'ye giriş ve çıkış ve yol güzergahı sırasında akaryakıtı kendi aracında ve ihtiyacında tüketeceğine ilişkin savunmasını çürütür herhangi bir delil ve emareye rastlanmamıştır. Sanığın Bakanlar Kurulunca standart depoya tanınmış sanığın kullanımındaki tır yönünden mutad sayılabilecek 780 litre akaryakıttan daha düşük miktarda olan ve araç üzerindeki 350 litre depo yanında ve 120 litre akaryakıtı da bidonda getirmesi eyleminde Petrol Kanunu'nun Ek 5. maddesine muhalefetinden sözedilemez. Gümrük İdaresince bilirkişi Hayati Çevik'in de raporunda belirttiği üzere ek vergiler alınmak suretiyle işlem yapılmalıdır