muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9475, Karar No: 2019/16866, Tarih: 25.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9475 E.  ,  2019/16866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanığın adli sicil kaydına göre, önceki hükümlülüklerin içinde tekerrüre esas alınabilecek en ağır mahkumiyet olan Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/519 Esas ve 2010/653 Karar numaralı, 15/04/2011 tarihinde kesinleşen, 3 yıl 4 ay süreli hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin ilamı olduğundan, bu ilam yerine, daha az cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın çaldığı malzemelerin tespit edilen 90,00 TL değerine göre, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de TCK' nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmaması gerektiğinin tartışılmaması,

2-Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda TCK’nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1148, Karar No: 2016/7836, Tarih: 28.04.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/1148 E.  ,  2016/7836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre katılan ... vekilinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Suç tarihinde gece 02:00 sıralarında, ... Linyitleri Güvenlik görevlilerinin ruhsat sahasında, tulumbaya giden 220 metre elektrik kablolarının kesildiğini görerek jandarmaya haber verdiği, birlikte araştırma yaptıkları sırada, bir ateş görerek bu ateşe yaklaştıklarında, sanığın diğer sanık ...'e ait araçla olay yerine gelerek yanında kaçan bir şahısla birlikte bu ateşi söndürdüğü, bu sırada dur ihtarına uymayarak geldiği aracı bırakarak kaçtığı, sanığın ifadesinde, bir ateş görüp söndürmek istedim ateşin yanına gittiğimde iki ya da üç kişi kaçtı sonra birisi geri gelerek "neden ateş yakıyorsunuz" dediğimde "kusura bakma" dediğini, bu sırada jandarma gelince sabıkalı olduğundan kaçtığını beyan ettiği, olay yerinde 450 kg bakır kablonun yakıldığının görüldüğü, Jandarma Kriminalin 10.09.2012 tarihli raporunda, kablo parçasındaki izlerin araç içinde ele geçen tahra ile oluşturulduğuna dair, karakteristik izin bulunmaması nedeniyle bir tespit yapılamamış ise de balta veya tahra benzeri bir aletle oluşturulduğunun belirtildiğinin anlaşılması karşısında; tüm deliller ışığında, sanığın yüklenen hırsızlık suçundan hükümlülüğü yerine kendisini suçtan kurtarmaya yönelik beyanına itibar edilerek yerinde olmayan ve yetersiz gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2770, Karar No: 2013/3769, Tarih: 01.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/2770 E.  ,  2013/3769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/10/2011 tarih ve 2009/1949-2011/1168 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde Nakliyat Emtia Abonman Alt Poliçesi ile sigortalanan 42 kap kozmetik mamul emtiasının nakliyesinin davalı tarafından üstlenildiğini, sigortalı emtianın 28.11.2008 tarihinde İstanbul'dan Birleşik Arap Emirliği havalimanına uçak kargosu olarak THY tarafından taşındığını, emtianın tahliyesi sırasında 14 kolinin dağılmak ve ezilmek suretiyle hasarlandığının görüldüğünü, müvekkilince 4.195,50 $ hasar bedelinin dava dışı sigortalısına ödendiğini ileri sürerek, 4.195,50 $ sigorta rücu tazminatının 12.01.2009 ödeme tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a hükmü uyarınca yabancı para alacağına ilişkin devlet bankalarınca Amerikan Doları cinsi bir yıl vadeli mevduat hesabına uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın hatalı tarafa açıldığını, müvekkilinin IATA acentesi olarak davacının dava dışı sigortalısı ile gerçek taşımacı THY arasında acente olarak hizmet verdiğini, hava taşımalarında acentelere doğrudan dava açılamayacağını, müvekkilinin husumetinin bulunmadığını, zararın taşıyıcı firmanın kusurundan ileri geldiğini ispatlayacak herhangi bir delilin dosyaya sunulmadığını, müvekkiline süresinde yapılan bir hasar ihbarının bulunmadığını belirtilerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, davalı tarafın taşıma işlemini üstlendiği ve dava konusu emtianın hasarlı olarak teslim edilmiş olması nedeni ile oluşan zarardan sorumlu bulunduğu, Varşova/ Lahey Konvansiyonu'na göre toplam hasar bedelinin 3.797,25 $ olarak hesaplandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 3.797,25 $ alacağın 12.01.2009 tarihinden itibaren devlet bankalarınca Amerikan Doları cinsinden 1 yıl vadeli mevduat hesabına uygulanan en yüksek faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 314,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2737, Karar No: 2024/8132, Tarih: 26.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/2737 E.  ,  2024/8132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/168 E., 2016/125 K.

SUÇ : Taksirle ödürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3-7 maddeleri gereğince hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının 2 yıl denetime tabi tutularak ertelenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın asli kusurlu olduğuna, dosyada mevcut raporların hükme esas almaya elverişli olmadığına, sanık müdafiinin temyiz isteği, kusuru olmadığından hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü, sanığın idaresindeki otomobille, gece vakti, meskun mahalde, aydınlatmanın bulunduğu, iki yönlü, eğimli parke kaplı köy yolunda seyrederken, olay mahalline geldiğinde, aracının sağ ön kısımlarıyla, gidiş yönüne göre soldan sağa doğru çapraz şekilde kaplamanın çoğunu geçmiş olan yayaya çarpmasıyla, yayanın ölümüyle sonuçlanan olayda, mahkemece, tali kusurlu şekilde neticeye sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Kaman Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12614, Karar No: 2010/15777, Tarih: 07.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/12614 E.  ,  2010/15777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, projeye aykırı müdahalelerin önlenmesi ve değişikliklerin eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece karar verilmesine yer olmadığına ilişkin verilen karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde davalıların usule uygun toplantı yapılmadığı halde kendilerini yönetici olarak kabul ettiklerini belirterek yönetici olmadıklarının tespit edilmesini, onaylı mimari projeye aykırı olarak ortak yer kapıcı dairesinde, anataşınmaz girişinde ve terasta yapılan değişikliklerin eski hale getirilmesini istemiş, mahkemece yapılan değişikliklere, kat maliklerinin beşte dördünün muvafakat verdikleri gerekçesi ile karar verilmesine yer olmadığı şeklinde hüküm kurulmuştur.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden özellikle yerinde yapılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen bilirkişi raporundan; 37 bağımsız bölüm bulunan anataşınmazda kat irtifakı kurulmuş olduğu, bina girişi olarak kullanılan yerin onaylı mimari projede kapıcı dairesi olarak gösterildiği, beş ve altıncı katlar dışındaki katlarda merdiven sahanlığına projeye aykırı biçimde pencereler açıldığı, 23 nolu bağımsız bölümde salonun önündeki bir kısmın açık çıkma ve balkona dönüştürülmüş olduğu anlaşılmaktadır.

634 Sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramaz. Kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızasının bulunması halinde yapılacak tesis ve değişikliğin imar mevzuatına aykırı olmaması veya yazılı rızası bulunmayan kat malikinin bağımsız bölümünün kullanmasını engelleyecek ve Kat Mülkiyeti Yasasının 18. maddesi gereğince kat malikini rahatsız edici nitelikte bulunmaması gerekir. Somut olayda dava konusu değişikliklerle ilgili olarak 23 kat malikinin yazılı rıza verdiği, yasanın aradığı beşte dört (30 kat maliki) koşulunun sağlanmadığı düşünülmeden yukarıda değinilen ve bilirkişi raporunda açıklanan projeye aykırılıkların onaylı mimari projesine uygun eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bundan ayrı olarak davalıların yasal yönetici olmadıklarının tespiti de istendiği halde bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması da doğru değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5231, Karar No: 2020/1376, Tarih: 11.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/5231 E.  ,  2020/1376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre olay günü sanığın idaresindeki otomobille, gündüz vakti, meskun mahalde, iki yönlü, sathi kaplama caddede seyri esnasında, yayanın aniden ve yakın mesafeden yola girmesiyle, yayaya çarptığı, mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralandığı olayda, sanığa atfı kabil kusur bulunmadığından mahkemece verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3694, Karar No: 2013/3293, Tarih: 08.04.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/3694 E.  ,  2013/3293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVACILAR : ..., ...

DAVALILAR : HAZİNE, RAZİYE BALIK V.S.

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında temyize konu ... Köyü çalışma alanında bulunan 144 ada 465 parsel sayılı 2120.39 metrekare yüzölçümünde, tarla vasıflı taşınmaz beyanlar hanesine "6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır. ... oğlu ... kullanımındadır." şerhi verilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ... , taşınmaz üzerinde adlarına zilyetlik şerhi verilmesi istemi ile ayrı ayrı dava açmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yargılama sonunda, davanın kabulüne ve çekişmeli 144 ada 465 parsel sayılı taşınmazdaki " ... oğlu ... kullanımındadır " ibaresinin silinerek "... oğlu ... kullanımındadır" ibaresinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, çekişmeli taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmemesi isabetsiz olup, bozma nedeni ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden kararın hüküm fıkrasının 5. satırındaki "yazılmasına" ibaresinden hemen sonra gelecek şekilde "çekişmeli 144 ada 465 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tesciline" ibaresinin yazılması suretiyle ve hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının davacıdan alınmasına, 08.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/6387, Karar No: 2014/424, Tarih: 24.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/6387 E.  ,  2014/424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2007

NUMARASI : 2006/491-2007/787

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı yüklenici kooperatif arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davalının sözleşmede kararlaştırılan sürede inşaatı tamamlayamaması üzerine mahkeme aracılığıyla yapılan tespitte eksik ve ayıplı iş bedelinin 57.890,00 TL olduğunun tespit edildiğini, ayrıca davalının geciken her ay için aylık 200 USD gecikme tazminatı ödemeyi kabul ve taahhüt ettiğini ileri sürerek, şimdilik 5.000,00 TL eksik ve ayıplı işler bedeli ile 5.000 USD gecikme tazminatının temerrüt ihtarnamesinin davacıya tebliğ tarihi olan 03.07.2006 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ve diğer arsa sahiplerinin arsayı boş olarak müvekkiline teslim etmediğini, sözleşmenin yapıldığı tarihte arsada payı bulunan Narlıdere Belediye Başkanlığı'nın payı ile ilgili sorunların davacı tarafça çözümlenmesi gerektiğini, bu payın alındığı E. Y. ile bir sözleşme imzalanamadığını, müvekkiline kusur izafe edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 59/4. maddesinde, ''kooperatiflerce alınması kararlaştırılan gayrimenkullerin alımının, tapu devri veya tapuya şerh verdirilecek bir satış vaadi sözleşmesi ile yapılması şarttır.'' düzenlemesine yer verildiğini, burada amacın üyelerin yararını korumak olduğunu, her ne kadar sözleşmenin adı ''Bağımsız Bölüm Karşılığı Satış Vaadi sözleşmesi'' olarak konulmuşsa da bu sözleşmenin gerçekte arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve yüklenicisinin de davalı kooperatif olduğu, buna göre, yasal düzenleme karşısında yapılan sözleşme batıl olup hüküm ifade etmeyeceğinden, batıl sözleşmeye dayanılarak talepte bulunulamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı eksik ve ayıplı işler bedeli ile gecikme tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı eksik ve ayıplı işler bedeli ile gecikme tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

Temyiz aşamasında davalı kooperatif vekili tarafından sunulan temyize cevap dilekçesinde; taraflar arasında protokol imzalandığı ve davacının davalı kooperatifi, ibra ettiği belirtilmiş ve dilekçe ekinde ilgili protokol fotokopisi sunulmuştur. Sunulan protokole göre, davacı tarafça iş bu davadan feragat edildiği ve bu konuda mahkemeye dilekçe sunulacağı, davacının arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan herhangi bir alacağının bulunmadığı ve kooperatifi ibra ettiği belirtilerek protokolün altı davalı kooperatif yetkililerince imzalanmıştır.

Mahkemece bu protokolün aslı istenip, içeriği ve imzalar ile ilgili taraf vekillerinin beyanları da alınmak suretiyle yapılacak inceleme ve değerlendirme sonucuna göre bir hüküm kurulmak gerektiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.