muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1536, Karar No: 2024/4119, Tarih: 14.11.2024

4- Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nin; davaya konu arsa payı sözleşmesine konu Konya İli ......, İlçesi......, Mahallesi 28850 ada 2 parsel de sözleşmede arsa sahibi olarak yer alan ...'un hissedar olmadığı, sözleşme konusu taşınmaz hissesinin tamamının davacı adına kayıtlı olduğu, tapu kaydına göre, ...'un arsa sahibi olmadığı açık olmakla hukuki durumu olsa verilecek dairelerin yarı hissesi yönünden TBK'nın 129. maddesinde düzenlenen yararına sözleşme yapılan üçüncü kişi olarak değerlendirileceği, ancak üçüncü kişi yararına yapılan sözleşmelerde de, alacaklı taraf sözleşmenin tarafı olan alacaklı olduğu, bu itibarla, arsa maliki ...'un tapuda arsa maliki olmayan ... olmadan tek başına dava açma hakkı olduğu gerekçesiyle, kararında direnerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

5- Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nin bozma üzerine verdiği direnme kararına karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı, usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, her ne kadar istinaf dairesince direnme kararı verilmiş ise de, bozma kararından sonra yapılan yargılamada, sözleşmenin tarafı olan ...’un da davaya muvafakat ettiğine ilişkin dilekçesinin dosyaya sunulduğu, bu nedenle bozma nedeninin ortadan kalktığı, taraf teşkilinin sağlandığı anlaşıldığından, kararın onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcın davalıdan alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 14.11.2024 gününde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29464, Karar No: 2013/22368, Tarih: 01.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/29464 E.  ,  2013/22368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/43502

MAHKEMESİ : Tuzla 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2009

NUMARASI : 2007/1349 (E) ve 2009/20 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hırsızlık suçuna konu döküm piklerini aracına yüklediği esnada eylemini tamamlayamadan güvenlik görevlilerince yakalanan sanık hakkında eylemine uyan TCK.nun 142/1-b. maddesi uyarınca alt hadden temel cezanın belirlenmesi karşısında, TCK.nun 35. maddesi uyarınca teşebbüs nedeniyle indirim yapılırken “meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığına göre” verilecek cezanın ¼ ile ¾ arasında indirim oranının belirlenmesi gerekirken, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden “takdiren” denilmek suretiyle en alt oranda indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5374, Karar No: 2019/12945, Tarih: 18.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/5374 E.  ,  2019/12945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın aşamalarda değişmeyen beyanlarında ilk önce müştekilerin kendisine hakaret edip vurduğunu, kendisini korumak zorunda kaldığını beyan etmesi ve sanığa ait Kızılcahamam Devlet Hastanesinden alınan 01.07.2015 tarihli ve 776 sayılı doktor raporunda da sanığın BTM ile giderilebilecek şekilde yaralandığının belirtilmesi; 30.06.2015 tarihli trafik polislerince düzenlenen tutanakta müşteki Ümit'in "sen ne biçim araba kullanıyorsun lan şerefsiz" diyerek olayı başlatması, akabinde de her iki müştekinin dahil olduğu kalabalığın ellerinde balta olduğu halde küfür ederek sanığa yönelik harekette bulunmaları, mahkemece de her iki müştekinin sanığa yönelik yaralama eylemi nedeniyle cezalandırılmaları karşısında, mahkemece ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmeye çalışılması, bu hususun tespit edilememesi halinde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4 - 238 Esas ve 367 Karar sayılı kararı ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, sanık lehine TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10487, Karar No: 2012/13620, Tarih: 19.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/10487 E.  ,  2012/13620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kırıkhan Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/07/2010 tarih ve 2009/417-2010/458 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi mümeyyiz davacılar ..., ... ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ... ...'ın, davalı şirkete ait araçta yolcu olarak bulunduğu sırada meydana gelen kazada hayatını kaybettiğini ileri sürerek, davacı ... için 55.000 TL, diğer davacılar için ayrı ayrı 5.000 TL olmak üzere toplam 100.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2009/418 esas sayılı dosyada davacılar vekili, aynı kazada müvekkillerinin murisi ...nin hayatını kaybettiğini ileri sürerek, davacı ... için 55.000 TL, diğer davacılar için ayrı ayrı 5.000 TL olmak üzere toplam 100.000 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2009/584 esas sayılı dosyada davacılar vekili, aynı kazada müvekkillerinin murisi İbrahim Koçak'ın hayatını kaybettiğini ileri sürerek, davacı ... ve ... için 10.000 TL, davacı ...için 25.000 TL ve davacı ... için 5.000 TL olmak üzere toplam 50.000 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2009/477 esas sayılı dosyada davacı vekili, aynı kazada müvekkilinin belden aşağısının felç olduğunu ileri sürerek, 250.000 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2009/289 esas sayılı dosyada davacılar vekili, aynı kazada müvekkillerinin çocuğu ...'ın ağır derecede yaralandığını ve tamamen sakat kaldığını ileri sürerek, davacılar için ayrı ayrı 60.000 TL olmak üzere toplam 120.000 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili asıl ve birleşen davalarda, talep edilen manevi tazminat miktarlarının çok yüksek olduğunu ve haksız zenginleşmeye yol açacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, bir kısım davacıların murislerinin ölümü ile davacı ... Ilıkhan'ın %100 oranında maluliyetine neden olan kazada davalı şirkete ait araç sürücüsünün tam kusurlu bulunduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacılar ..., ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalının işleteni olduğu aracın trafik kazası yapmasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, bir kısım davacıların murislerinin ölümü ile davacı ... Ilıkhan'ın %100 oranında maluliyetine neden olan kazada davalı şirkete ait araç sürücüsünün tam kusurlu bulunduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacılar ..., ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalının işleteni olduğu aracın trafik kazası yapmasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel durumları göz önünde tutarak hükmedeceği manevi tazminat miktarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda, davalının işleteni olduğu araçta yolcuyken araç sürücüsünün %100 oranında kusurlu olduğu belirlenen kazada davacı ...'nın belden aşağısı felç olmuş ve %100 oranında iş gücü kaybına uğranılmıştır. Bu haliyle, davacı ... ve onun anne babası olan diğer davacılar lehine hükmedilen manevi tazminat, davacıların olaydan etkileniş derecesine, olay tarihindeki paranın alım gücüne ve somut olayın özelliklerine uygun düşmemekte ve az olup, mahkemece, davacılar lehine daha ılımlı ve adalete uygun, makul bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yukarıda açıklanan şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mümeyyiz davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün mümeyyiz davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden mümeyyiz davacılara iadesine, 19/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5396, Karar No: 2008/2839, Tarih: 25.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/5396 E.  ,  2008/2839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edremit 1. Asliye Hukuk  (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 06/10/2006

Davacı, davalı işveren nezdinde 2.10.2000-30.4.2005 tarihleri arası çalıştığının tespiti ile işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, davalıya ait işyerinde 2.10.2000-30.4.2005 tarihleri arasında çalıştığından Kuruma eksik bildirilen 668 gün hizmetinin tespiti ile yazılı işçilik alacaklarının davalı işverenden tahsili istenmiştir.

Mahkemece, hizmet tespiti talebinin kabulü ile, davacının davalıya ait işyerinde 2000 yılı ile 30.4.2005 tarihleri  arası 745 gün daha sigortalı çalıştığının tespitine ve 769.33-YTL ihtar, 6.614.39-YTL fazla mesai, 2.223.22-YTL kıdem ve 140.18-YTL izin alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmiş ise de, varılan bu sonuç aşağıda açıklanan nedenler gereği yerinde değildir.

1-Davacının, davalıya ait kargo şirketinde Ekim-2000 yılından başlamak üzere 30.4.2005 tarihine kadar çalıştığının kabulü yerinde ise de davacı bu süreler içinde  668 gün daha eksik hizmetinin olduğu belirterek talepte bulunduğu halde, mahkemenin HUMK’un 74. maddesinde düzelenen  talepte bağlılık ilkesine aykırı şekilde, davacının 745 gün daha hizmetinin olduğu karar vermesi, usule ve yasaya aykırıdır.

2-Davacının, davalıya ait işyerinde belirtilen tarihler arasında fazla mesai yaparak çalıştığının kabulü ile fazla mesai alacağına hükmedilmesi doğru ise de bir kişinin sürekli olarak her gün 3 saat fazla mesai yapması ve bu çalışma temposuna yıllarca sürdürmesi hayatın olağan akışına  uygun olmadığından fazla mesai ücretinden hakkaniyet indirimi yapılmadan fazla miktarda fazla mesai alacağına hükmedilmesi dahi oluşa ve yerleşmiş Yargıtay uygulamalarına aykırı olduğundan doğru görülmemiştir.

Yapılacak iş; davacının çalışma tespitine ilişkin talebi gereğince eksik 668 gün hizmeti dikkate alınarak, yeniden bilirkişi hesap raporu düzenlenmesine, davacının günde 3 saat fazla mesai yaptığına ilişkin talebi gereğince de hesaplanan mesai alacağından uygun bir  oranda hakkaniyet indirimi yapılarak varılacak sonuç gereği bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmektedir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halide davalı işverene iadesine, 25.2.2008  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2202, Karar No: 2013/5072, Tarih: 23.09.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2202 E.  ,  2013/5072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/211139

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 26/04/2012, 2010/499 (E) ve 2012/132 (K)

SUÇ : Canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk Bedirhan'ın maktule Songül'e yönelen eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine vesaireye, sanık müdafiinin vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın, olaydan bir gün önce para karşılığı cinsel ilişkiye girdiği maktule ile olay günü aynı amaçla buluşup sonrasında birlikte maktule'nin evine gittikleri, burada henüz cinsel ilişki yaşanmamışken belirlenemeyen bir nedenle maktuleyi 7 adeti tek başına öldürücü nitelikte olacak şekilde vücudunun, 28 ayrı yerinden bıçaklamak suretiyle öldürdüğü olayda;

A) Canavarca bir his şevki ile öldürme suçunda, sırf öldürmüş olmak için eylemin gerçekleştirilmesi gerekmekte olup, sanık tarafından maktulde öldürme neticesini almaya yönelik olarak pek çok sayıda öldürücü nitelikte kesici yara meydana getirilmesinin, başlı başına suçun canavarca bir hisle işlendiğini kabule elverişli kesin ve yeterli kanıt sayılamayacağı gözetilmeksizin; sanığın, kasten öldürme suçundan TCK.nun 81.maddesi yerine, yazılı şekilde suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek TCK.nun 82/1-b maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

B) Sanığın,22.10.2010 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığında alınan savunmasında maktulenin, aralarında herhangi bir tartışma olmaksızın kendisine ve ailesine yönelik olarak hakaret içeren sözler söylemesi nedeniyle sinirlendiğini ve sonrasını hatırlamayıp maktulü bıçaklanmış durumda gördüğünü bildirip,aynı gün Bakırköy 8.Sulh Ceza Mahkemesince yapılan sorgusunda da bu savunmasını tekrar etmesine karşın, 14.02.2011 tarihli oturumda Bakırköy 2.Ağır Ceza Mahkemesinde alınan savunmasında bu kez maktulün, kendisine ve ailesine hakaret etmesinden sonra eline bıçak aldığını görmesi üzerine bıçağı maktulün elinden alarak üzerine atılı suçu gerçekleştirdiği bildirdiği anlaşılmakla; sanığın, daha az ceza almaya yönelik olarak birbiriyle çelişkili savunmalarda bulunduğu ve bu nedenle savunmasına bu yönüyle itibar edilemeyeceği gözetilmeksizin; sanık hakkında haksız tahrik hükümlerini düzenleyen TCK'nun 29.maddesi uyarınca eksik ceza tayini;

Yasaya aykırı ve bozmayı gerektirmiş olup,sanık müdafii, Cumhuriyet Savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 23/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12806, Karar No: 2014/456, Tarih: 09.01.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/12806 E.  ,  2014/456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu ....... Mahallesi 8527 parsel sayılı taşınmazın güneyinde dosya içerisindeki pafta örneğine göre yol bulunduğu, davalılar ... ile ...'un temyiz dilekçelerine ekledikleri pafta örneğinde ise "....." bulunduğu saptanmıştır. Bu nedenle, çelişkinin giderilmesi açısından ilgili pafta örnekleri de eklenerek dava konusu .......Mahallesi 8527 parsel sayılı taşınmazın çevresindeki tüm kanalları gösterir şekilde pafta örneğinin....... Bölge Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden getirtilerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 09.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14143, Karar No: 2012/16446, Tarih: 12.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/14143 E.  ,  2012/16446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, kiralananın 6570 sayılı Yasa kapsamında olmayıp Borçlar Kanununun adi kiraya ilişkin hükümlerine tabi arsa niteliğinde bulunduğunun davanın Borçlar Kanununun 262.maddesindeki fesih ihbar sürelerine uyularak açılması gerektiğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 12/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/421, Karar No: 2006/3177, Tarih: 13.03.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/421 E.  ,  2006/3177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 04.03.2002 gün ve 2001/10797-2002/1699 sayılı bozma kararında özetle; "Hüküm tarihinden sonra 10.10.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3402 Sayılı Yasanın geçici 4.maddesi hükmüne göre halen görülmekte olan davalara 3402 Sayılı Yasa hükümleri uygulanması gerekir. Sözü edilen yasanın 30/2. maddesi gerçek hak sahibi adına tescile karar verme ilkesini üç halle sınırlamıştır. Somut olayda, bu hallerden hiçbirisi mevcut değildir. Ne var ki; hüküm tarihinden önce mevcut yasa hükümlerine göre yapılan araştırma sonucu taşınmazın orman olduğu Bakanlık mütalaasıyla belirlendiğine göre davada taraf olmayan orman yararına hak doğmuştur. Hüküm tarihinden sonra, yörede orman kadastrosunun yapılmış olması da mümkündür. Bu nedenle, yörede orman kadastrosu yapılmışsa dava orman tahdidine itiraza da dönüşeceği göz önünde bulundurularak Orman Yönetimi davaya dahil edilmeli, yörede orman kadastrosunun yapılıp yapılmadığı merciinden sorularak yapılmışsa, işe başlama, sonlandırma, çalışma, askı ilan tutanakları ile tahdit haritası getirtilip, çekişmeli parsele komşu parsel tutanakları revizyon kayıtları da istendikten sonra gerekli orman araştırması yapılması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin kararda belirtilen hisselerle davacı ve davalılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Davanın devamı sırasında çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu ve 2/B uygulaması yapıldığı, çekişmeli taşınmazın orman kadastro sınırları içine alındıktın sonra yapılan 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarıldığı anlaşılmaktadır. Önceki bozma kararında açıklandığı gibi dava orman tahdidine itiraz davasına dönüşmüş olup, Orman Yönetimi ve Hazine bu davada yasal hısım konumundadır. Bu durumda, Orman Yönetimi ve Hazinenin davaya dahil edilip, davaya katılımı sağlanarak taraf teşkilinin tamamlatılması, daha sonra davanın esasına girilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan davanın esası hakkında hüküm oluşturulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılardan ...'in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 13/03/2006 günü oybirliği ile karar verildi.