muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9444, Karar No: 2016/9065, Tarih: 18.10.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/9444 E.  ,  2016/9065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : 1-...

2-...

3-...

4-...

DAVALILAR : 1-...

2-...

3-...

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı ... yönünden usulden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 08.03.2013 tarihinde meydana gelen trafik kazasında ...'ın vefat ettiğini, müvekkili ...'ın ağır yaralandığını ve sakat kaldığını, 1 nolu davalının ... işleticisi ve yol çalışmaları işinin sahibi, 2 nolu davalının yol yapım ve onarım çalışmalarının yüklenicisi, 3 nolu davalının yol bakım ve onarım çalışmalarından sorumlu kişi olduğunu belirterek toplam 650.000 TL manevi tazminatın davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

... vekili,yetki itirazında bulunmuş, davaya bakma görevinin idari yargıya ait olduğunu, esas yönünden de müvekkili İdarenin kusuru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ve ...vekili, olayda müvekkillerine yükletilecek kusur olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalılar .... ve ...'e ilişkin davanın tefriki ile ayrı bir esas numarasına kaydına, davalı ...'nün yargı yolu itirazının kabulüne, 6100 Sayılı HMK 114/1-b ve 115/2 maddesi gereği yargı yolunun caiz olmasına ilişkin dava şartı noksanlığı nedeniyle bu davalı yönünden davanın usulden reddine, görevli mahkemenin idari yargı olduğuna, karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

...

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, kazanın meydana geldiği karayolunda yol çalışması yapıldığı ancak yapım çalışması esnasında alınması gereken gerekli tedbirlerin alınmadığı, işaretleme yapılmadığı, flaşör ve aydınlatma olmadığı iddia edilmiştir. Davalı ... vekilince Yapım İşi Sözleşmesi'nin 26. ve 40. maddeleri uyarınca yüklenicinin sorumlu olduğu beyan edilmiştir. Bu durumda, davalı şirketin yapım işi esnasında gerekli tedbirleri almadığı iddia edildiğinden haksız fiil faili olarak, davalı ... Müdürlüğünün de özel hukuka tabi bu davada gerekli denetimi yapmayarak işveren sıfatıyla sorumlu olduğunun iddia edildiği gözetildiğinde artık uyuşmazlığın çözümünde adli yargı görevlidir (HGK 2010/7-332 E-2010/344 Karar).

Bu durumda mahkemece, ... yönünden de adli yargının görevli olduğu nazara alınıp işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın ... yönünden yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 18/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32209, Karar No: 2016/4543, Tarih: 09.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/32209 E.  ,  2016/4543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılandan aldığı beş adet büyükbaş hayvan karşılığında 1.450 TL nakit ve bakiye kalan miktar içinde suça konu çeki verdiği, çekin bankaya ibrazında sahte olduğunun tespit edildiği olayda;

Sanığın kimliği tespit edilemeyen ... veya ... olduğunu söylediği bir kişiden aldığına yönelik savunması, çekte sanığın cirosunun bulunmaması, katılanın cirosundan önce .... A.Ş. cirosunun bulunduğu, bilirkişi raporuna göre çekin tamamen sahte olarak üretildiğinin anlaşılması, çekin sahte olduğunun bildirilmesi üzerine sanığın katılanın yanına gelerek senet vermek istemesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından ilk ciranta olarak gözüken şirketin araştırılarak yetkililerinin tanık sıfatıyla beyanının alınması, ciranta imzası yönünden imza ve yazı incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın keşide yeri yazılmayan suça konu sahte çekle menfaat temin ettiği eyleminin TCK’nın 158/1-f ve 207/1 maddelerinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını oluşturacağı gözetilmeden hükmün gerekçe kısmında sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin kabul edilmesine karşın yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle çelişki yaratılması,

Kanuna aykırı olup, Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 09/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2522, Karar No: 2014/12987, Tarih: 20.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2522 E.  ,  2014/12987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9359, Karar No: 2021/4083, Tarih: 06.04.2021

**12. Hukuk Dairesi         2020/9359 E.  ,  2021/4083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... İcra Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

6102 sayılı TTK'nun 124. Maddesinde sayılan şahıs ve sermaye şirketlerinin sona ermesinin tasfiye usulüne tabi olduğu ve söz konusu bu şirketlerde TTK'nun 545. Maddesinin 2. Fıkrası gereğince ticareti usulüne aykırı terk etme suçunun oluşmayacağı hususu gözetildiğinde ,sonuç itibariyle doğru olan karara yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 06/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18253, Karar No: 2018/7985, Tarih: 30.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/18253 E.  ,  2018/7985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...'a yönelik hükmün temyiz incelemesinde ;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ... a yönelik hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdur ......'ın kollukta alınan beyanında, suça sürüklenen çocuğun arkadaşı...'ın elinden cep telefonunu aldıktan sonra kendisine "Telefonuna bakayım "dediğini ve telefonunu alarak kaçtığını belirttiği, mağdur ...'un kollukta alınan beyanında ise suça sürüklenen çocuğun kendisinin cep telefonunu aldıktan sonra arkadaşı Hızır Görkem...'a dönerek senin telefonuna bakayım dediğini, onun da cebinden çıkartarak telefonunu verdiğini, şahsın arkasını dönerek uzaklaştığını, sonra geri dönerek telefonu geri verdiğini beyan etmiş olması karşısında suça konu telefonun suça sürüklenen çocuk tarafından mağdur ......'ın elinden alınıp alınmadığı tereddüte mahal bırakmayacak şekilde tespiti yönünden; mağdur ......'ın celbi ile suça konu cep telefonunu cebinden çıkartarak suça sürüklenen çocuğa verip vermediği hususunun sorularak açıklığa kavuşturulduktan sonra, mağdurun suça konu telefonu açık alanda suça sürüklenen çocuğa verdikten sonra çalınmış olması durumunda TCK'nın 141. maddesi kapsamında hırsızlık suçunu oluşturacağı ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın

141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24303, Karar No: 2013/13165, Tarih: 03.06.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/24303 E.  ,  2013/13165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ulusal bayram genel tatili, fazla mesai ve ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla mesai, ücret ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının ödenmediğinden bahisle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 1. maddesinin 2. fıkrası gereğince, 4. maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.

İş Mahkemelerinin bulunmadığı yerlerde iş davalarına bakmak üzere bir asliye hukuk mahkemesi görevlendirilir. İş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesine açılan dava "iş mahkemesi sıfatıyla" açılmamış ise, mahkeme görevsizlik kararı veremez. Bu durumda asliye hukuk mahkemesi tarafından, verilecek bir ara kararı ile davaya "iş mahkemesi sıfatıyla " bakmaya devam olunur.

Davanın, iş kanunu kapsamı dışında kalması halinde, dava dilekçesinin görev sebebiyle reddi ve dosyanın görevli hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekir. Davanın esastan reddi usule aykırıdır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca, iş kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında, iş sözleşmesinden veya iş kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca, 50'den az işçi çalıştırılan (50 dahil) tarım ve orman işlerinin yapıldığı işyerlerinde veya işletmelerinde bu kanun hükümleri uygulanmaz. İşçi tarım ve orman işlerinin yapıldığı bir işyerinde çalışıyor ise bu işçi ile işveren ararındaki uyuşmazlığın iş mahkemesi yerine görevli hukuk mahkemesine çözümlenmesi gerekir (Ancak, tarım ve orman işlerinin yapıldığı işyerinde 50 dahil daha az işçi bulunmasına rağmen, işyerinde sendika örgütlenmesi sonucu toplu iş sözleşmesi bağıtlanmış ise üye sendika üyesi işçi ile işveren arasındaki uyuşmazlığın 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu'nun 66. maddesi uyarınca iş mahkemesinde görülmesi gerekir.

Bunun dışında 4857 sayılı Kanun'un 4. maddesinde tarım ve orman işlerinin yapıldığı işyerlerinde çalışanların kanun kapsamına girmeyeceği açıklandıktan sonra aynı madde de ayrık durumlara yer verilmiştir.

Buna göre;

1-Tarım sanatları ile tarım aletleri, makine ve parçalarının yapıldığı atölye ve fabrikalarda görülen işlerde,

2-Tarım işlerinde yapılan yapı işlerinde,

3-Halkın faydalanmasına açık park ve bahçelerde

4-Bir işyerinin eklentisi durumundaki bahçe işlerinde, çalışanların, iş kanunu kapsamında olacakları belirtilmiştir.

Sonuç olarak tarım ve orman işletmelerindeki bitki ve hayvan üretimi, bakım ve yetiştirmesi dışında kalan işler iş kanununa tabidir.

Diğer taraftan işçi tarım işinde çalışırken, bu iş dışında tarım işi sayılmayan ek bir görevde çalışabilir (bekçilik, şoförlük vb.). Bu durumda, yaptığı işler arasında hangisinin baskın olduğu açıklığa kavuşturulmalı ve sonucuna göre Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 23.05.1960 gün ve 11-10 ile 10.05.1974 gün ve 3-44 sayılı kararları uyarınca, özellikle iş hukukunda istisnaî hükmün genişletilerek değil, dar yorumlanması gerekir. İşçiler yararına getirilen düzenlemelerin yine işçiler yararına yorumlanması asıldır.

Somut olayda, davacı davalı işyerindeki çiftlikte hayvan bakıcısı ve bekçi olarak çalıştığını belirtmiştir. Davalı taraf ise davacının hayvan bakıcısı olarak çalıştığını, çiftliğin içindeki binanın alt katında ailesi ile kaldığını ve bekçilik görevi yapmadığını beyan etmiştir. Tüm dosya kapsamı tanık beyanları hep birlikte değerlendirildiğinde davacının davalıya ait çiftlikte hayvan bakıcılığı yaptığı, bu nedenle davacının tarım ve orman işçisi olduğu, buna göre genel yetkili mahkemelerin görevli olduğu anlaşılmaktadır. Bu gerekçe ile mahkemece görevsizlik kararı verilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/17228, Karar No: 2019/1319, Tarih: 17.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/17228 E.  ,  2019/1319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalıya bağlı ... Devlet Hastanesinde faaliyet gösteren taşeron firmalarda ihaleye aykırı biçimde hastanenin asıl işlerinde muvazaalı olarak çalıştırıldığını, işyerinde mevcut alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğunun Çalışma Bakanlığı müfettişlerince tespit edildiğini, davalı Bakanlık tarafından açılan itiraz davasının red edilmesiyle muvazaa olgusunun kesinleştiğini ve davacının ilk günden beri davalı Bakanlığın işçisi konumuna geldiğini, davalı Bakanlığın kamu kurumu olması nedeniyle hem davacının hem de davalının 6772 sayılı İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun kapsamında bulunduğunu iddia ederek ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili; açılan davanın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, muvazaa iddiasında bulunan davacının bu iddiasını ispat etmek zorunda olduğunu, kurumun alt işveren işçilerinin açtığı davalar sonucu yüklü meblağlar ödemek zorunda kaldığını, bu nedenle yeni sözleşme dönemlerinde ve yeni kurulan asıl işveren-alt işveren ilişkilerinde bu durumu göz önünde bulundurarak gerekli tedbirleri aldığını, bu nedenle ... Devlet Hastanesinde 01.01.2014 tarihinde bahçe bakım ve temizliği hizmet alımı ihalesi, 01.02.2014 tarihinde teknik personel hizmet alımı ihalesi, 01/05/2014 tarihinde mutfak personeli hizmet alımı ihalesi, 01.01.2015 tarihinde klinik destek hizmetleri hizmet alımı ihalelerinin yapıldığını, veri hazırlama ve güvenlik hizmetleri ihalelerinin 2010-2011 yıllarında yapıldığını ve halen devam ettiğini, muvazaa raporunda ve daha önce açılan ilave tediye davalarında temizlik işçilerinin yaptığı belirtilen işlerin ilgili ihaledeki personele yaptırıldığını, bu anlamda davacının ve diğer temizlik işçilerinin aynı koşullarda çalıştığı iddiasının herhangi bir dayanağının olmadığını, ilave tediye ücreti talep edilen döneme ilişkin herhangi bir muvazaa incelemesi ve kararı bulunmadığını, dava dilekçesinde belirtilen müfettiş raporu ve mahkeme kararının bu davada delil olarak kullanılamayacağını, davacının tediye talepli ilk davasının kabul edilmiş olmasının sözleşme dönemleri ve tarafların farklı olması nedeni ile bu davada delil olarak kabul edilemeyeceğini, alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme Kararının Özeti:

İlk derece Mahkemesi tarafından davanın kabulüne karar verilmiş, ilk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Kararı davalı vekilinin temyiz etmesinin üzerine Dairemizce 06.07.2017 tarihli bozma ilamı ile araştırmaya yönelik bozma kararı verilmiş, bozma ilamına uyulmasına karar veren Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Söz konusu kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 19.04.2018 tarihli kararı ile Mahkeme kararının yeniden bozulmasına karar verilmiştir. Bozma ilamına uyulmasına karar veren Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın tamamının kabulüne karar verilmiş ise de Dairemiz bir önceki bozma ilamında Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin ilamı ile kesinleşen ihale dönemi hakkında davacı yönünden kesinleşmiş muvazaa tespitine ilişkin hüküm bulunduğundan sadece aynı ihale dönemi için talep edilen alacakların hüküm altına alınması gerektiği belirtilmiş olmasına karşın Mahkemece bozma ilamına aykırı olarak sonraki ihale dönemi için de hesaplama yapılmış olan bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan hükmün, yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, 17.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11636, Karar No: 2013/10380, Tarih: 02.07.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/11636 E.  ,  2013/10380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve müşterekleri ile ... ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 14.03.2012 gün ve 217/140 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılardan ... tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 426,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1.532,99 TL'nin temyiz eden davacı ...'ten alınmasına, 02.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4296, Karar No: 2024/5107, Tarih: 08.07.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/4296 E.  ,  2024/5107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1868 E. 2022/1619 K.

SUÇ : Olası kastla yaralama

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece verilen mahkûmiyet kararı kaldırılarak istinaf mercii tarafından beraat kararı verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2020 tarihli ve 2018/1034 Esas, 2020/168 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı olası kastla yaralama suçundan, 86/1, 87/3, 21/2, 62/1, 50/1-a ve 52/2-4 maddeleri gereğince 5.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2022/1868 Esas, 2022/1619 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, gerekçe ve hüküm fıkrasında sanık ...'ın mahkumiyeti ile ilgili A, B, C, D ve E no'lu bentlerin tamamen çıkartılarak, yerlerine;"Sanık ...'ın üzerine atılı kasten yaralama ve kamu malına zarar verme suçlarının unsurları itibariyle oluşmadığından CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince BERAATİNE, Sanık kendisini vekaletnameli avukat ile temsil ettirdiğinden yerel mahkemedeki karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT hükümlerine göre belirlenen 3.400 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak ile sanığa VERİLMESİNE, Yargılama giderinin kamu üzerinde BIRAKILMASINA," ibareleri yazılı bentler eklenmek suretiyle, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz sebebi; sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE