muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2065, Karar No: 2019/7217, Tarih: 14.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2065 E.  ,  2019/7217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 03/03/2016 gün ve 2015/750 - 2016/252 sayılı kararı bozan Daire'nin 18/01/2018 gün ve 2016/7079 - 2018/405 sayılı kararı aleyhinde davalılar Yimpaş Yozgat İht. Mad. Paz. ve Tic. A.Ş. ve ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin içinde bulunduğu Yimpaş Grubu'nun 1990 yılından itibaren Almanya başta olmak üzere birçok ülkede garanti verilerek binlerce insandan mevduat toplandığını, müvekkilinin 04.06.1999 tarihinde 18.000 DM ve 18.05.2000 tarihinde 60.000 DM olmak üzere 78.000 DM (39.500 Euro) karşılığı 70.258.65.- YTL karşılığında hisse senedi ile ortak olduğunu, parasını her istediği anda alabileceği garantisinin verildiğini, müvekkiline her hangi bir faiz ve para ödemesi yapılmadığını ileri sürerek müvekkili tarafından yatırılan 39.500 Euro (78.000 DM) karşılığı 70.258.65 YTL'nin talep tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıyla davalı şirketlerden Yimpaş Yozgat İht. Mad. Paz. Tic. A.Ş. arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine, bu nedenle 54.575,30 TL'nin davalılar Yimpaş Yozgat İht. Mad. Paz. Tic. A.Ş. ile ...'dan, 16.372,70 TL’nin ise, tüm davalılardan dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemlerin reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce davalılar yararına bozulmuştur.

Davalılar Yimpaş Yozgat İht. Mad. Paz. ve Tic. A.Ş. ve ... vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar Yimpaş Yozgat İht. Mad. Paz. ve Tic. A.Ş. ve ... vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalılar Yimpaş Yozgat İht. Mad. Paz. ve Tic. A.Ş. ve ... vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar Yimpaş Yozgat İht. Mad. Paz. ve Tic. A.Ş. ve ... vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar Yimpaş Yozgat İht. Mad. Paz. ve Tic. A.Ş. ve ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılar Yimpaş Yozgat İht. Mad. Paz. ve Tic. A.Ş. ve ...'dan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 14/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/132, Karar No: 2005/203, Tarih: 30.03.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/15-132 E.  ,  2005/203 K.**

**"İçtihat Metni"**

**Mahkemesi** : Ankara Asliye 24.Hukuk Mahkemesi

**Günü** : 06.07.2004

**Sayısı** : 2004/137 E- 233 K.

Taraflar arasındaki “*alacak*” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara Asliye 24.Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 20.02.2002 gün ve 2000/468-2002/100 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 15.Hukuk Dairesinin 07.11.2003 gün ve 2003/5653-5314 sayılı ilamı ile;

(**...***Dava, Atatürk Barajının Korunması projesiyle ilgili protokolün feshi nedeniyle açılmış alacak istemine ilişkin olup, mahkemece mükerrer açıldığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.*

*Taraflar arasında Ankara 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/470 esas sayılı dosyasında devam eden dava, Van Gölü Havza Koruma Planı projesiyle ilgilidir. Her iki davanın konusu ayrı olmakla mükerrer dava bulunduğundan söz edilemez. Kaldı ki, davalı cevap dilekçesinde derdestlik itirazında da bulunmamıştır.*

*Davanın başka bir mahkemede görülmekte olduğu itirazı, ilk itirazlardan olup, dava dilekçesinin tebliğinden başlayarak 10 gün içinde bildirilmek gerekir. Bu süre hakim tarafından doğrudan doğruya gözetilir. Bunun yanında ayrıca her iki davanın konusunun da aynı olması gerekir (HUMK. 187/4 ve 194. maddeleri) . Yukarıda açıklandığı üzere somut olayda bu koşulların oluşmadığı anlaşıldığından davanın mükerrer açıldığından bahisle reddi doğru olmamıştır. 0 halde mahkemece yapılacak iş, uyuşmazlığın esası incelenerek diğer davayla bu davada mükerrer talepler var ise bunlar dikkate alınarak hükme varılmalıdır.*

*Kabule göre de, davanın HUMK. 194. maddesi hükmünce açılmamış sayılması yerine reddine dair hüküm kurulması da usule aykırı olmuştur...)*

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN** :Davacı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

**S O N U Ç** : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince **BOZULMASINA,** istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 30.03.2005 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4830, Karar No: 2013/7000, Tarih: 12.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4830 E.  ,  2013/7000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 28.03.2013 tarih ve 2012/6759 Esas, 2013/1964 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı ... vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, hisseli arsa sahibi olan müvekkili ile davalılardan yüklenici şirket arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca imal edilecek binanın 4. katının Kuzey Doğu cephesindeki dairenin davacıya düştüğünü, davacının davalılardan yüklenici şirkete vekalet verdiğini, davalı yüklenici şirketin ise düzenlediği ve tapuda tescil ettirdiği kat irtifakı listesinde davacıya düşen daireyi diğer arsa sahibi davalı ... adına tescil ettirdiğini, ....’nin ise daireyi diğer davalı ...’ye tapuda sattığını ileri sürerek, davaya konu 19 nolu dairenin tapusunun iptali ile davacı adına tesciline, mümkün olmaması halinde rayiç bedeli karşılığı şimdilik 10.000,00 TL’nın temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ...vekili, müvekkilinin iyiniyetli üçüncü kişi konumunda olduğunu ve tapu kayıtlarına güvenerek taşınmaz satın aldığını savunarak, diğer davalı ..., iyiniyetli olduğunu belirterek davanın reddini istemiş, bir diğer davalı yüklenici şirket ise, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, davacı ve diğer arsa sahiplerince verilen vekaletnameye dayanılarak, sözleşmeye konu inşaata ilişkin, Kat Mülkiyeti Kanunu gereğince tesis edilecek kat irtifakına ait bağımsız bölüm listesinin hazırlanarak onaylatılması, bu listeye göre davaya konu 19 no'lu bağımsız bölümün arsa sahiplerinden davalı ... adına tescilinin yapılması ve taşınmazın tapuda adı geçen davalıdan satın alınmasına ilişkin hususlar birlikte değerlendirildiğinde, davalı ...’nin taşınmazın, gerçekte davacıya ait olduğunu bilebilecek konumda olmadığı ve tapu kütüğündeki sicile iyiniyetle güvenerek mülkiyet kazanan üçüncü kişi olduğu, bağımsız bölümün 275.000,00 TL değerinde olduğu, davacı, davalı ... ve diğer arsa sahipleri ile davalı yüklenici şirket arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde davacıya düşen dairenin, davalı ... adına tescil edilmesi ve sonrasında üçüncü kişiye satılması nedeniyle, satılan taşınmazın bedelinden, satışı yapan davalı ... ile sözleşmeye aykırı kat irtifakı tesis eden davalı yüklenicinin birlikte sorumlu olduğu gerekçesiyle, 10.000,00 TL’nın davalılardan şirket ve ...’den temerrüt faiziyle tahsiline, diğer davalı ... aleyhine açılan davanın ise reddine dair verilen karar davalı ... vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 28.03.2013 tarih ve 2012/6759 Esas, 2013/1964 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davalı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Bu kez, davalı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 12.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3058, Karar No: 2015/7425, Tarih: 05.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3058 E.  ,  2015/7425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ...İli .. İlçesi ... Köyü 257 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ve davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu Yenmiş Köyü 257 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 02.05.2013 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kirazın 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9720, Karar No: 2021/3141, Tarih: 29.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9720 E.  ,  2021/3141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK' nın 85/1, 62, 50/4, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kesinleşen dava dışı sanık ...’un sahibi ve yetkilisi olduğu... Metal isimli firmanın Gebze’de devam etmekte olan fabrika inşaatının çatı yapım işini, sanık ...’nın sahibi ve yetkilisi olduğu Darıcıoğlu İnşaat Müh. San. Tic. Ltd. Şti.’ye 05.08.2011 tarihinde (kaza tarihinden sonra) kurulan taşeronluk ilişkisi kapsamında hazırlanan sözleşme, sanık ... müdafii tarafından 26.11.2014 tarihinde dosya içerisine sunulduğu, sanık ... Darıca’nın firmasında usta yardımcısı olarak çalışan müteveffa işçi ...’ün olay günü, çatı montaj işini yapmak amacıyla ustası ile vinç sepetine binerek çatıya çıktığı sırada, çatı kenarından aşağıya eğildiğinde tutunduğu kaynak profilin kopmasıyla yaklaşık 12 metre yüksekten aşağıya düştüğü, Adli Tıp Kurumunun 31.07.2012 tarihli otopsi raporunda; kişinin ölümünün künt kafa ve göğüs travmasına bağlı kafatası ve kaburga kırıkları ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ve iç organ, büyük damar yırtılmasından gelişen iç kanama, sonucu meydana gelmiş olduğunun bildirildiği, olay yeri inceleme raporunda ise; yüksekte çalışma yapılan alanlarda can güvenliğinin sağlanması açısından bulunması gereken iskelenin kurulu olmadığı, ayrıca inşaat sahası içinde çalışan işçileri uyarmak için uyarıcı levhaların olmadığının görüldüğü, tanıkların beyanlarını destekler nitelikte ayrıca birbiri ile de uyumlu bilirkişi raporlarında da belirtildiği üzere; sanık ...’nın işçisi olan müteveffanın çalışma sahasında yeterli güvenlik önlemlerinin alınması konusunda yetersiz olduğu, çalışanının güvenli bir ortamda çalışmasını, yüksekte yapılan çalışma sırasında kullanılması gereken baretin kullanılmasını sağlamadığı, iş sağlığı ve güvenliği açısından işçilerinin herhangi bir eğitim veya seminere katılımlarını gerçekleştirmediği, böylece işin yapımı sırasında işçinin güvenliği konusunda yeterli denetim ve gözetim mekanizmasını işletmeyerek, işçinin iş sağlığı ve güvenliğini kendi inisiyatifine bırakan sanığın üzerine düşen görev ve sorumlulukları yerine getirmediği bu sebeple de kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu anlaşılmakla; mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın kusurunun bulunmadığına ve ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 29.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3171, Karar No: 2020/1162, Tarih: 24.02.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/3171 E.  ,  2020/1162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün davacılar vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; 28/03/2014 tarihinde müvekkili davacıların desteği müteveffa ...’ın yaya kaldırımında yürümekte iken, davalılardan ...’ün sevk ve idaresindeki diğer davalıya trafik sigortalı aracın çarpması sonucu oluşan trafik kazası neticesinde vefat ettiğini, davalı ... şirketince yapılan başvuru üzerine 13/06/2014 talihinde 120.740,00 TL ödeme yapıldığını, müvekkillerinin müteveffanın desteklerinden yoksun kaldıklarını ileri sürerek davalı ...’ten her bir davacı için 30.000,00 TL olmak üzere toplam 90.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 28/03/2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile, her bir davacı için şimdilik 100,00 TL olmak üzere toplam 300,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı ...’ten kaza tarihi olan 28/03/2014 tarihinden, sigorta şirketinden sigorta poliçesindeki sorumluluk miktarı ile sınırlı olmak üzere temerrüt tarihi olan 24/04/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların davasının kısmen kabulü ile davacı ...'ın maddi tazminat talebinin reddine, davacılar ... ve ...'ın maddi tazminat talebinin kabulü ile, ... yönünden 17.920,30TL, ... yönünden 34.532,59TL olmak üzere toplam 52.452,89TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ... yönünden 25/04/2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ve poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile bu davacılara ödenmesine, davacıların manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, davacı ... yönünden 10.000,00TL, davacı ... yönünden 10.000,00TL, davacı ... yönünden 10.000,00TL olmak üzere toplam 30.000,00TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... ten tahsili ile davacılara ayrı ayrı ödenmesine, karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, Dairemiz'in yerleşik uygulamalarına uygun biçimde yapılan hesaplamaları içeren hesap raporunun hükme esas alınmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davacılar vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Borçlar Kanununun 45/2. maddesinde “ölüm neticesi olarak diğer kimseler müteveffanın yardımından mahrum kaldıkları takdirde, onların bu zararlarını da tazmin etmek lazım gelir” hükmüne yer verilmiştir. Bu yasal düzenleme doğrultusunda hükmedilmesi gereken maddi tazminat, davacıların daha önce aldıkları ancak murisin ölümü sonucu artık alamayacakları destek miktarıdır. Sağ kalan eşin kazadan sonra yeniden evlenmesi ile destek zararı son bulur.

Somut olayda sağ kalan davacı eş ...'nın kazadan sonra 24.07.2014 tarihinde yeniden evlendiği dosya kapsamından anlaşılmakta olup yeniden evlenen eş ...'nın evlenme tarihine kadar destek tazminatı isteyebileceği dikkate alınarak bilirkişinden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3- BK'nın 47. maddesindeki (6098 sayılı TBK m. 56) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek, tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri gözönünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23/06/2004, 13/291-370)

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacılar için takdir edilen manevi tazminatların bir miktar az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazının reddine,(2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenler ile temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 24.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26291, Karar No: 2022/3937, Tarih: 26.04.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/26291 E.  ,  2022/3937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan beraatine dair Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.03.2017 gün ve 2016/71 Esas, 2017/248 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak müsnet suçlardan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

İddianamedeki sevklere, hükümlerin içeriğine, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 23.01.2020 günlü,2020/1 sayılı iş bölümü kararına ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 09.07.2021 günlü, 31536 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 02.07.2021 tarihli, 211 sayılı kararına göre temyiz incelemesini yapma görevi öngörülen ceza miktarı itibarıyla en ağır cezayı içeren kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden Yargıtay 8. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, esası incelenmeyen dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 26.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.