muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17617, Karar No: 2018/4928, Tarih: 09.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/17617 E.  ,  2018/4928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, düğünde takılan altınların davalı tarafından araba alınmak için satıldığını, bir kısım ev eşyalarının da teslim edilmediğini belirterek davalıya borç olarak verilen 2 adet, 24 gram, 22 ayar adana burması bilezik ile 19 çeyrek altının toplam değeri olan 7.540,00 TL'nin tahsili ile değeri 15.918,00 TL olan eşyaların ise aynen iadesini mümkün olmadığı takdirde bedelini talep etmiştir. Davalı, bahsi geçen ve tespit edilen ev eşyalarını teslime hazır olduklarını, sadece mutfak dolaplarının mütemmim cüz niteliğinde olduğundan söküldüğü anda değerini yitireceğinden yerinde kalması gerektiğini, düğünde takılan takıların edinilmiş mallardan olduğunu, davacının kendi isteği ile bu takıların bozdurulup harcadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, kısa kararda; "19 adet çeyrek altının ve 2 adet 22 ayar 24 gr. ... burma bileziğinin davalı tarafından davacı tarafa aynen iadesine, aynen iadenin mümkün olmaması halinde 19 adet çeyrek altının bedeli olan 3.192,00 TL ile 2 adet 22 ayar 24 gr.... burma bileziğin bedeli olan 4.560,00 TL olmak üzere toplam 7.752,00 TL takı bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine” karar verilmiş, hüküm davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.Dava ziynet ve eşya alacağı talebine ilişkindir.

1-Mahkemece kısa kararda 7.752,00 TL takı bedeline karar verildiği halde gerekçeli kararda, taleple bağlı kalınarak 7.540,00 TL'ye karar verildiği anlaşılmıştır. Bu suretle, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki oluşturulduğu anlaşılmıştır.6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun “Hükmün yazılması” başlıklı 298. maddesi gereğince gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

Somut uyuşmazlıkta; temyiz edilen gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir .

2- Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3063, Karar No: 2022/3569, Tarih: 27.04.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/3063 E.  ,  2022/3569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.11.2020 tarihli ve 2015/204 Esas - 2020/357 Karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 24.01.2022 tarihli ve 2021/871 Esas - 2022/601 Karar sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı ..., ..., ..., ... ve ... Petrol Şirketi vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'un 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasa'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteklerinin REDDİNE, davalılar ..., ..., ..., ... ve ... Bey Petrol Ürünlerinden HUMK'un 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 660,00'ar TL para cezasının ayrı ayrı alınmasına, karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 27/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7019, Karar No: 2013/9901, Tarih: 05.06.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/7019 E.  ,  2013/9901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İcra takibine itirazın kaldırılması

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine, davalı lehine asıl alacak üzerinden %20 nisbetindeki inkar tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından, temyiz edilmiştir.

Davacı kira alacağına yönelik yapılan icra takibine itirazında kira sözleşmesinin kiralanın ayıplı olması nedeniyle feshedildiğini ve anahtarın alınması için davacıya ihtarda bulunduğunu, bu nedenle kira borcunun olmadığını belirtmiştir. Davalının kira sözleşmesinin feshine yönelik kabulü bulunmamaktadır. Bu nedenle taraflar arasındaki kira alacağının varlığı yargılamayı gerektirdiğinden dar yetkili icra mahkemesinde görülmez. Buna göre, taraflar arasındaki uyuşmazlığın yargılamayı gerektirdiğinden bahisle davanın reddine ve davanın esasta reddilmemiş olmasına göre davalının icra inkar tazminatı talebinin de reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece yetki aşılarak, genel mahkemenin görev ve yetkisine giren taraflar arasındaki sözleşmenin haklı olarak feshedilip edilmediğine ilişkin deliller toplanarak, kira akdinin tek taraflı ve haklı olarak davalı tarafından feshedildiğinden bahisle, kira parası talep edilemeyeceğinden itirazın kaldırılması talebinin reddine ve davalı lehine icra inkar tazminatına karar verilmesi doğru değilse de; bu yanlışlığın giderilmesi için yeniden yargılama yapılmasına gerek görülmediğinden sonucu itibariyle doğru olan davanın reddine dair kararın gerekçesinin yukarıda açıklanan gerekçe ile düzeltilerek, ayrıca icra inkar tazminatına ilişkin kararın 2. bendinin karardan çıkartılarak, yerine “itirazın kaldırılması talebinin esastan reddilmediğinden davalının icra tazminatı talebinin reddine” cümlesinin eklenerek 6100 Sayılı HMK'ya 6217 Sayılı Kanun ile eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HMUK'nun 438 /son maddesi gereğince, bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 05.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5273, Karar No: 2019/12904, Tarih: 02.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/5273 E.  ,  2019/12904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak nitelikte çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi çocuğun basit cinsel istismarı kabul edilerek bu suçtan mahkumiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdurenin aşamalardaki olay anlatımı ile mahkemenin oluşa uygun kabulünden anlaşılacağı üzere sanığın, değişik tarihlerde mağdureyi bir yere götürmeden, iş yerine yemek için geldiğinde cinsel eylemlerde bulunduğu anlaşıldığından, mevcut haliyle alıkoyma eylemlerinin cinsel istismar süresiyle sınırlı olduğu gözetildiğinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin tebliğnamedeki bozmayı isteyen düşünceye iştirak edilmemiş ve mahkumiyet hükmünden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; sanığa isnat edilen çocuğun basit cinsel istismarı suçunun sanık tarafından işlendiğinin belirlendiği, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun ise kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığının tespit edildiği, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen ceza nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi beraat hükmünün de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1213, Karar No: 2022/2353, Tarih: 24.02.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/1213 E.  ,  2022/2353 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 29. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 28. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya bağlı Kütahya araç bakım vagon servis şefliğinde işçi olarak çalıştığını, ... Sendikası üyesi olduğunu, meri işletme toplu iş sözleşmesinin 51. maddesindeki belirtilen işler ve muadil iş yerlerinde çalışan işçilerin saat ücretlerinin %16 zamlı olarak ödendiğini, davacının lokomotif tamircisi olarak çalıştığını, davalının eleman eksikliği vs. nedenlerle davacıyı çoğu zaman katener tamir ve bakım işlerinde bazen de yüksek gerilim altında yol bakım ve onarım işlerinde çalıştırdığını, davacının fiilen yaptığı işlerden ötürü 27. Dönem toplu iş sözleşmesinin 51. maddesinde öngörülen tazminata hak kazandığını, davacının saat ücretinin %16 zamlı olarak ödemek yerine yaptığı işle ilgisi bulunmayan %14 oranında ödediğini ileri sürerek fark tazminat alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının toplu iş sözleşmesi 51/e maddesinde sayılan işleri yapmadığını, davacıya toplu iş sözleşmesinin 51/3 maddesi uyarınca %14 oranında ödeme yapıldığını, katener tamir ve bakım işi ile yol bakım ve tamir işinin, tren işletmeciliği yapmakla görevli olan davalı şirket tarafından dahi yapılmadığı, bu işleri alt yapı işletmecisi olan Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğü’nün yaptığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge adliye mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında, davacının fiilen yaptığı iş ve 26, 27 ve 28. Dönem Toplu İş Sözleşmelerinin 51/1. maddesine göre saat ücretinin %16’ sı tutarında tazminata hak kazanıp kazanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz başvurusu :

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında, davacının fiilen yaptığı iş ve 26, 27 ve 28. Dönem Toplu İş Sözleşmelerinin 51/1. maddesine göre saat ücretinin %16’ sı tutarında tazminata hak kazanıp kazanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Toplu iş sözleşmesinin tehlikeli, ağır ve yıpratıcı işler tazminatı başlıklı 51. maddesinin 1. bendinde yıllık ücretli izin, ücretsiz izin ve raporlu günlerde ödenmemek, kazanılmış hak sayılmamak ve başkaca ödemeyi etkilememek kaydıyla aşağıda belirtilen işyerlerinde ve işlerde çalışan işçilere saatlik ücretlerinden ayrı olarak, emek zammı dahil saat ücretinin %16’sı tutarında brüt tazminat ödeneceği belirtildikten sonra alt bentlerinde de sayılan işlerde çalışanların bu tazminatı almaya hak kazanacağı düzenlenmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının lokomotif tamircisi olduğunu, davalının eleman eksikliği ve sair nedenlerle işçiyi çoğu zaman katener tamir ve bakım işlerinde çalıştırdığını bazen de yüksek gerilim altında yol bakım ve tamir işlerinde çalıştırdığını, davacının fiilen yaptığı işin toplu iş sözleşmesinin 51/1-e maddesindeki işlerden olduğunu ileri sürerek tazminat talebinde bulunmuş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Toplu İş Sözleşmesinin 51/1-e maddesine göre; trafo merkezleri, katener ve elektrikli sinyalizasyon tamir ve bakım işlerinde, elektrikli tren depolarında, banliyö hattı elektrikli trenlerdeki temizlik işlerinde, banliyö hattı elektrik işlerinde, haberleşme havai hat ve kablo işlerinde ve yüksek gerilim altında yapılan yol bakım ve tamir işlerinde çalışanlara saatlik ücretlerinden ayrı olarak saat ücretinin %16’sı tutarında tazminat ödeneceği düzenlenmiştir.

Yargılama sırasında yapılan keşif sonucunda alınan bilirkişi raporunda, davacının lokomotif motorlarının yağ, su değişimi, manifold bakımı ve acil arızaların giderilmesi gibi tamir bakım işleri yaptığı, lokomotif bakım onarım işini katener/yüksek gerilim hattında, yüksek gerilim altında yaptığı belirtilmiş, dinlenen davacı tanıkları da davacının lokomotiflerin bakım onarım ve tamirini yaptığını beyan etmişlerdir. Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporu ve tanık beyanlarına göre davacı fiilen toplu iş sözleşmesinin 51/1-e maddesinde düzenlenen katener tamir ve bakımı işi ile yüksek gerilim altında yapılan yol bakım ve tamir işlerinde çalıştığını kanıtlayamamıştır.

Bilirkişi raporunda, davacının katener altında çalıştığı ve yaptığı işin toplu iş sözleşmesinin 51/1-e maddesinde sayılan işlerden olduğu belirtilmişse de ilgili maddeden katener altında çalışmanın yeterli olmadığı, katener ve elektrikli sinyalizasyon tamir ve bakım işlerinde ya da yüksek gerilim altında yapılan yol bakım ve tamir işlerinde çalışılması gerektiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamı göre yapılan değerlendirme sonucunda davacının toplu iş sözleşmesinin 51. maddesinde düzenlenen tehlikeli, ağır ve yıpratıcı işler tazminatından yararlanamayacağının anlaşılmasına göre davanın reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Diğer yandan, davalı harçtan muaf olmamasına rağmen hüküm kısmında harçtan muaf tutulması da hatalı olmuştur.

SONUÇ:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12073, Karar No: 2018/9755, Tarih: 02.07.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/12073 E.  ,  2018/9755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında 19.02.2010 tarihli işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Müştekinin beyanına göre; hırsızlığın, müştekinin iş yerinin karşısında bulunan malzemelerini koyduğu depodan yapıldığının anlaşılması karşısında; işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun yasal unsurları oluşmadığından, kanun yararına bozma yoluna gidilmesi olanaklı görülmüştür.

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında 14.02.2010 hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin 31/2. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61. maddesine aykırı davranılması, netice ceza değişmediğinden, bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında 19.02.2010 tarihli hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk için; mahkemenin 19.02.2010 tarihinde işlenen suç için 20.04.2011 tarihinde 5271 sayılı CMK'nın 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği ve bu kararın 10.05.2011 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinden itibaren ve denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 02.10.2013 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10.05.2011 tarihi ile deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 02.09.2012 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 142/1-b,31/2. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 6 yıllık kesintili zamanaşımının, suç tarihi olan 19.02.2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

5237 sayılı TCK'nın 142/1-b,31/2. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 6 yıllık kesintili zamanaşımının, suç tarihi olan 19.02.2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

4-Suça sürüklenen çocuk hakkında 14.02.2010 tarihli işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin beyanına göre; hırsızlığın, müştekinin iş yerinin karşısında bulunan malzemelerini koyduğu depodan yapıldığının anlaşılması karşısında; işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun yasal unsurları oluşmadığı halde suça sürüklenen çocuğun beraati yerine yazılı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 02.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11846, Karar No: 2016/19543, Tarih: 26.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/11846 E.  ,  2016/19543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya 2006 yılı fındık ürününü sattığını ancak davalının bedelini vermediğini, başlatılan icra takibine de haksız itiraz edildiğini ileri sürerek, vaki itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, aynı konuda daha önce icra takibi başlatıldığını, itiraz üzerine İcra Hukuk Mahkemesinde itirazın kaldırılması davası görüldüğünü ve söz konusu davanın kesin hüküm ile sonuçlandığını ileri sürerek, kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, İcra Hukuk Mahkemesi’nin kesin hükmünün varlığı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacı tarafından davalıya satılan fındığın bedelinin ödenip ödenmediğine ilişkindir. Mahkemece, davacının, davalı hakkında, aynı konuya ilişkin daha evvel icra takibi başlattığı, itiraz üzerine İcra Hukuk Mahkemesinin aynı konuyu ve aynı kantar fişini inceleyerek hüküm tesis ettiği ve hükmün kesinleştiği değerlendirilerek, kesin hükmün varlığı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki, bilindiği üzere İcra Hukuk Mahkemesi dar yetkili bir mahkemedir. İcra Hukuk Mahkemesi kararı takip hukuku yönünden sonuç doğurur. İcra Hukuk Mahkemesinde verilen kararın açılan iş bu itirazın iptali davası bakımından kesin hüküm oluşturmayacağının kabulü gerekir. Hal böyle olunca, mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda delilleri toplanıp değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.