muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1728, Karar No: 2012/6323, Tarih: 10.09.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/1728 E.  ,  2012/6323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 81, 35/2, 29, 62, 53/1-2-3, 54. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanık ...'ın mağdur ...'i göğüs solundan, sol koldan, sol ön koldan ve sol uyluk bölgesinden olmak üzere toplamda 6 kez bıçaklayarak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yaşamsal tehlike oluşturacak şekilde yaraladığı olayda, yaralanmaların mağdur ...'te amfizemi ve pnömotoraksa neden olduğu, sanık hakkında teşebbüs nedeni ile 9 ila 15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak hapis cezasının makul oranda tayin edilmesi yerine, yazılı şekilde, 10 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini yasaya aykırı ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan Cumhuriyet Savcısının suç vasfına, gerekçenin yeterli olmadığına, meşru savunma ve meşru savunma sınırlarının aşılması şartlarının oluştuğuna yönelik itirazları ile sanık müdafiinin suç vasfına, meşru savunma şartlarının oluştuğuna, teşebbüs ve haksız tahrike yönelik indirim miktarlarının az yapıldığı nedenlerine yönelen ve

yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 10/09/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33516, Karar No: 2013/3909, Tarih: 12.02.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/33516 E.  ,  2013/3909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/02/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 15.10.2012 tarih, 121427/29281 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlular Ö.G.M. M.E. M. ve alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Borçlular Ö. G..M.ve M. E.M.ı'nın karar düzeltme istemlerinin incelenmesinde;

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 220,00 TL para cezasının ve tahsil edilen 43,90 TL ilam harcının mahsubu ile kalan 6,55 TL harcın karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına,

2-Alacaklının karar düzeltme istemine gelince;

Borçluların icra mahkemesine başvurusu İİK'nun 71. maddesine dayalı takibin kesinleşmesinden sonraki döneme ilişkin itfa itirazıdır. Anılan madde uyarınca itfa itirazının dinlenebilmesi için noterden tasdikli veya imzası ikrar edilmiş bir belgenin ibrazı zorunludur. Somut olayda borçluların itirazlarına dayanak yaptıkları 12.02.2009 tarihli protokol ve 31.01.2011 tarihli ek protokol borcun itfa edildiğine ilişkin açık bir kabulü ihtiva etmediği gibi, karşılıklı edimleri de içermektedir. Bu haliyle anılan belgelerin İİK'nun 71. maddesi anlamında bir itfa belgesi olarak kabulü mümkün değildir. Zira sözleşme bu haliyle karşılıklı edimlerin yerine getirilmesi konusunda yargılamaya muhtaç olup bu iddia dar yetkili icra mahkemesinde değerlendirilemez.

O halde mahkemece itirazın tümden reddi yerine borçlular Göktaş Yassı Hadde M.San.Tic.A.Ş. ve M.E.G. yönünden kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup kararın bu nedenle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 15.10.2012 tarih ve 2012/12427 E., 2012/29281 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle  İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/7147, Karar No: 2024/11174, Tarih: 07.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/7147 E.  ,  2024/11174 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z MA

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.12.2020 tarihli ve 2020/26986 Soruşturma, 2020/10734 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 2. Sulh Ceza Hakimliğinin, 13.12.2022 tarihli ve 2021/14003 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 13.12.2022'de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309/1. maddesi uyarınca, 30.10.2023 tarihli ve 2023/17922 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.12.2023 tarihli ve KYB-2023/117272 sayılı Tebliğnamesi ile soruşturma dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.12.2023 tarihli ve KYB-2023/117272 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre; Şüpheli ...'nin, diğer şüphelileri İşkur projesinde çalışmadıkları halde çalışır gösterip, diğer şüphelilere ücret ödenmesini sağladığı iddiası ile soruşturma başlatıldığı, suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle şüpheliler haklarında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 02/12/2019 tarihli ve 2019/179363 esas, 2019/108292 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesini takiben müşteki vekili tarafından karara yapılan itirazın kabulüne dair Ankara 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 20/01/2020 tarihli ve 2020/505 değişik iş sayılı kararını müteakip, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2020/26986 soruşturma sayılı dosyası üzerinden soruşturma işlemlerine devam edilmesini takiben, bir kısım şüphelilerin ifadelerinin alındığı, İşkur ve müşteki kurumdan belgelerin onaylı örneklerin getirildiği ve suçun oluşmadığından bahisle şüpheliler hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/12/2020 tarihli ve 2020/26986 soruşturma, 2020/107034 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine dair Ankara 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/12/2022 tarihli ve 2021/14003 değişik iş sayılı karar verildiği, oysa ki, dosya içeriğindeki mevcut deliller kapsamına göre, şüphelilere isnat edilen eylemlerin suç oluşturma ihtimali göz önüne alınarak, beyanı alınmayan tüm şüphelilerin beyanları alınıp, gerekli tüm belgeler temin edilerek şüphelilerin eylemlerinden dolayı kamu zararı doğup doğmadığı hususunda ayrıntılı bilirkişi raporu alınıp, sonucuna göre şüphelilerin hukuki durumlarının tayin ve takdirinin gerektiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İncelenen dosya içeriğine göre; şikâyetçi kurumun şüpheliler hakkındaki suç duyurusu üzerine başlatılan soruşturma neticesinde, ilk olarak Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 02.12.2019 tarihli ve 2019/179363 Soruşturma, 2019/108292 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği, bu karara yönelik itiraz üzerine mercii Ankara 3. Sulh Ceza Hakimliğinin, 20.01.2020 tarihli ve 2020/505 Değişik İş sayılı kararı ile eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne ve dosyanın ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiş ise de; esasen bu kararın soruşturmanın genişletilmesi anlamına geldiği, 5271 sayılı Kanun'un 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” şeklindeki düzenleme karşısında, soruşturmanın genişletilmesine kararı verilmesi halinde Cumhuriyet savcılığından talep edilen hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın ortadan kaldırılmasına karar verilmesi hususu ile yeniden yapılan soruşturma neticesinde Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.12.2020 tarihli ve 2020/26986 Soruşturma, 2020/107034 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yönelik itiraz üzerine, bu kez Ankara 2. Sulh Ceza Hakimliğinin, 13.12.2022 tarihli ve 2021/14003 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmekle birlikte; Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından belirtilen eksiklikler giderildikten sonra, daha önceden soruşturmanın genişletilmesine karar veren merci tarafından itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği nazara alınarak, yeniden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz hakkında herhangi bir karar verilmemesi ve gereğinin takdir ve ifası bakımından dosyanın Ankara 3. Sulh Ceza Hakimliğine gönderilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinin Kanun'a aykırı olduğu anlaşılmakla; öncelikle belirtilen gerekçelerle kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde tespit edilen hususlar yönünden Ankara 3. Sulh Ceza Hakimliğinin, 20.01.2020 tarihli ve 2020/505 Değişik İş sayılı kararı ile Ankara 2. Sulh Ceza Hakimliğinin, 13.12.2022 tarihli ve 2021/14003 Değişik İş sayılı kararlarına yönelik kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için soruşturma dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,Oy birliğiyle, 07.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3573, Karar No: 2008/5438, Tarih: 07.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/3573 E.  ,  2008/5438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki velayet hukukuna ilişkin davada Beyşehir Sulh Hukuk ile İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; hükümlü ... 'in cezaevine girmeden önce ...-İzmir adresinde eşi ile birlikte oturduğu, vasi adayı olan eşi ...'nın halen aynı adreste bulunduğu anlaşılmakla görevli mahkeme İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/04/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10121, Karar No: 2018/11410, Tarih: 16.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/10121 E.  ,  2018/11410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun, müştekiye ait olan binaya girip bodrum katından söz konusu eşyaları çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin konut dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 16/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11156, Karar No: 2013/7833, Tarih: 11.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/11156 E.  ,  2013/7833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kilitlenmek suretiyle koruma altına alınarak sokak üzerinde park halinde bırakılan otomobilin, adet veya tahsis ya da kullanımı gereği açıkta bırakılan eşya niteliği bulunmadığından somut olayda 5237 sayılı TCK’nın 142/1.maddesinin (b) bendi yerine (e) bendi ile hüküm kurulması, sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 11.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15200, Karar No: 2011/13484, Tarih: 30.09.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/15200 E.  ,  2011/13484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava anonim şirket sermaye artırım sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali isteğine ilişkin olup, kararın temyizen incelenmesi görevi 11.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 30.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12466, Karar No: 2015/5038, Tarih: 05.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/12466 E.  ,  2015/5038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.04.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... , dava konusu taşınmazın geldisi olan ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında davalı belediye adına tespit edildiği ancak bu taşınmazın 1953 yılında tahsis edilen mera tahsis kararının sınırlarında kaldığını, ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ifraz edilerek değişik parsellere gittiğini ve imar uygulaması ile de dava konusu taşınmazların arsa vasfıyla 4342 sayılı Mera Kanunun geçici 3. maddesindeki şartların oluşmamasına rağmen davalı Belediye adına tescil edildiğini, bu tescilin yolsuz tescil niteliğinde olduğunu, tapu iptali ve ... adına tescilini talep etmiştir.

Davalı Belediye, 4342 sayılı Mera Kanunun geçici 3. maddesi şartlarının oluştuğunu, kadastronun çalışmalarının çok uzun süre önce yapılmasına rağmen davanın şimdi açılmasının kötüniyetli bir girişim olduğunu, ayrıca taşınmazın mevzuat hükümlerine uygun olarak adlarına tescil edildiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların yoğun yerleşim alanında kalmadığı, üzerinde yapı ve ağaç bulunmadığı ve 4342 sayılı Mera Kanunun geçici 3. maddesindeki koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların mera olarak sınırlandırılarak özel sicile kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile;

"Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek ... adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında ... ce dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. ... ce bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda ... adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan ... adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin ... ce açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce ... ye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda ... adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.

(Ek fıkra: 3/6/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, ... adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra ... tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek ... adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, ... ce herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda ... adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce ... ye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir" hükmü getirilmiştir.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. Maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera ./..

iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında ... adına tescili gereken veya ... adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır. Başka bir anlatımla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. Maddesi hükmü, belediye adına tescil edilerek belediyenin özel mülkü haline gelen taşınmazlara uygulanamaz.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c)Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca ... adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda, dava konusu taşınmazların ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile oluşan 324 ada 146 parsel sayılı taşınmazın imar görmesiyle oluşan imar parselleri olduğu anlaşılmaktadır. Ek bilirkişi raporunda ... semti ... no'lu mera paftasının fenni sıhhate haiz olmadığından uygulanabilir nitelikte olmadığı ancak dava konusu taşınmazların geldiği ... ada ... parsel sayılı taşınmazın şekil itibariyle mera kapsamında kaldığı

belirtilmiştir. Ancak mahkemece itibar edilen bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığı gibi tereddütleri ortadan kaldırıcı nitelikte de değildir.