muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2995, Karar No: 2019/7926, Tarih: 19.12.2019

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının eş ve çocuğunun maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.Mahkemece davacı eş lehine 20.135,66 TL ve davacı çocuk lehine 71.559,10 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 26/08/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak ayrı ayrı davacılara verilmesine ve manevi tazminat istemine dair talep haklarının saklı tutulmasına hükmedildiği; davalı vekilinin 15/01/2015 tarihinde süre tutum dilekçesini, 18/01/2016 tarihinde ise gerekçeli temyiz dilekçesini ibraz ettiği, 30/10/2017 tarihli ek karar ile eksik nispi temyiz harcı sebebi ile temyiz talebinin reddine karar verildiği, Dairemiz geri çevirme kararı uyarınca şirket tasfiye memuruna eksik harcın ikmali yönünde tebligat yapıldığı ve eksikliğin bu şekilde giderildiği anlaşılmıştır.Davalı vekilinin 15/01/2015 tarihinde süre tutum dilekçesini, 18/01/2016 tarihinde ise gerekçeli temyiz dilekçesini ibraz ettiği, eksik temyiz harcının davalı şirket tasfiye memuru tarafından tamamlandığı gözetilerek ve özellikle hak kaybı doğmaması amacı ile ... 3.İş Mahkemesi‘nin 30/10/2017 tarihli ek kararın KALDIRILMASI ile davalı vekilinin karara karşı temyiz itirazlarının incelenmesi gerekmiştir.Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; örme makinesi ustabaşısı olan müteveffanın 28/04/2006 tarihinde, gece vardiyası akabinde beyin kanaması geçirerek vefat ettiği; Kurumun açıklanan olayı iş kazası olarak kabul etmediği, sonrasında açılan davada olayın iş kazası olduğunun tespitine dair verilen kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği; Mahkemece 16/10/2012 tarihli heyet raporu doğrultusunda olayda % 50 oranında kaçınılmazlık, % 50 oranında da işveren kusuru bulunduğu kanaati ile bu kapsamda düzenlenen hesap raporuna göre karar verildiği, raporda bünyesel faktörlerin iş kazasının oluşumunda bir etkisinin olup olmadığının değerlendirilmediği, heyeti oluşturan bilirkişiler arasında kardiyoloji veya nöroloji alanında uzman bir tıp doktorunun bulunmadığı anlaşılmaktadır.İş kazalarından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davalarında zararlandırıcı olaya neden oldukları ileri sürülen kişi veya kişilerin kusur oranlarının kesin olarak tespiti hem maddi hem de manevi tazminat miktarını doğrudan etkilemesi bakımından önem taşımaktadır. Zira maddi tazminat davalarında sigortalının kazanç kaybının hesaplanmasında sigortalının kusuru oranında tespit olunan kazanç kaybından indirim yapılacağı gibi manevi tazminat davalarında hükmedilecek manevi tazminat miktarının takdirinde tarafların kusur durumu mahkemece öncelikle dikkate alınacaktır.İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu olay tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur.Oysa hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda; bilirkişilerin İş Kanununun 77

.İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu olay tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur.Oysa hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda; bilirkişilerin İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işyerinin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken işçi sağlığı ve iş güvenliği tüzüğünün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin, işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranını hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptamadıkları anlaşılmaktadır.Öte yandan olayın iş kazası olduğu tartışmasız olup, olayda kişinin yaşının, beslenme şekli ve kültürünün, genetik özelliklerinin ve bünyesel yatkınlığı gibi çeşitli faktörlerin etkisinin olabileceğinin kusur oranlarının değerlendirilmesinde dikkate alınması gerektiği ortadadır. Hal böyle olunca kusur raporunun, İş Kanununun 77. maddesinin öngördüğü koşulları içerdiği ve hükme dayanak alınacak nitelikte olduğu söylenemez.Yapılacak iş, sigortalının işe girişinden itibaren temin edilebilen tüm tıbbi belgeler ile işyeri şahsi sicil dosyası ve varsa periyodik sağlık raporları celp edildikten sonra yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda, ölüm olayının beyin kanaması sonucu meydana geldiği gözetilerek, aralarında bir nöroloğun da bulunduğu, iş güvenliği uzmanlarından oluşan bilirkişi heyetinden, meydana gelen iş kazası olayında sigortalı veya davalının kusurunun bulunup bulunmadığını, kusuru bulunanlar varsa her bir taraf için ayrı ayrı açıklanmak suretiyle nedenlerini, iş kazasının meydana gelişinde işyeri koşullarının etkili olup olmadığını, yapılan işin ağır ve tehlikeli işlerden olup olmadığını, ölüm olayından önceki tarihlerde sigortalının bünyesini zorlayacak bir çalışma yaptırılıp yaptırılmadığı da belirlenmek suretiyle, çalışma koşullarının bünyesel nedenlerden dolayı beyin kanamasına etkisi olup olmadığı yönünde nörolog bilirkişisinin de bulunduğu, konusunda uzman bilirkişi heyetinden yeniden kusur raporu alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesinden ibarettir.Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve temyiz itirazlarının sair yönleri bu aşamada incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle, sair yönleri bu aşamada incelenmeksizin BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.350.00TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının davalıya iadesine19/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12496, Karar No: 2018/23599, Tarih: 19.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/12496 E.  ,  2018/23599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-HMK.nun 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkân dâhilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL. için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı def'i sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, dava, niteliği itibariyle külli tespit kısmi eda istemli belirsiz alacak davasıdır. Bu nedenle davacının alacaklarına işletilecek faizlerin başlangıç tarihlerinin dava ve bedel artırım tarihleri olarak ayrı ayrı belirtilmesi gerekirken hükmedilen ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının tamamına dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasının 1 nolu bendinin ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin alacaklarına ilişkin paragraflarının çıkarılarak yerlerine;

“1.147,70 TL. net ihbar tazminatının; 250,00 TL.sinin dava tarihi olan 10.11.2014 tarihinden itibaren, 897,70 TL.sinin ise bedel artırım tarihi olan 29.09.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte,

2.922,60 TL. net yıllık ücretli izin alacağının; 250,00 TL.sinin dava tarihi olan 10.11.2014 tarihinden itibaren, 2.672,60 TL.sinin ise bedel artırım tarihi olan 29.09.2015 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte,” paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17865, Karar No: 2016/13580, Tarih: 08.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/17865 E.  ,  2016/13580 K.**

**"İçtihat Metni"**

....Başkanlığı adına Av. ... ile ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında ....Mahkemesinden verilen 03.05.2016 günlü ve 2015/1248-2016/509 sayılı hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

İş kazası sonucu sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri, sigortalının yaşı, gelirin kesilme olasılığı ve iskonto oranı gözetilerek belirlenen tutarı ifade etmektedir. 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi ise, "malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içermektedir.

İş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine ölüm aylığı bağlanıp bağlanmadığı, bağlanmış ise, kısa vadeli sigorta kolundan hak sahiplerine bağlanan iş kazası ölüm gelirine 506 sayılı Kanunun 92. maddesinin (5510 sayılı Kanunun 54.) uygulanıp uygulanmadığı, uygulanmış ise, gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Kanunun 92. maddesi uygulaması sonucu oluşan ilk peşin sermaye değeri ve 92. maddenin uygulandığı tarihe kadar yapılan fiili ödeme miktarları Kurumdan sorulup, ilgili belgeler denetime elverişli şekilde celp edilip, eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2024/12855, Karar No: 2025/4387, Tarih: 07.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/12855 E.  ,  2025/4387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/411 Esas, 2024/533 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.03.2024 Tarihli ve 2024/605 Esas, 2024/579 Karar Sayılı Kararı

Murisin merkezî nüfus idaresi sistemindeki yeri adresinin .... Mahallesi ... Sokak No:3 İç Kapı No:3 .../İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul 21. Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.05.2024 Tarihli ve 2024/411 Esas, 2024/533 Karar Sayılı Kararı

Mirasın gerçek reddi talebinin çekişmesiz yargı işlerinden olduğu, kanunda münhasıran bu dava türü için murisin son yerleşim yerinin kesin yetkili olduğuna dair bir hüküm bulunmadığı, başvuranın oturduğu yer mahkemesinin de yetkili olduğu, davacının yerleşim yeri adresinin Kızılay Mahallesi Ersoy Sokak No:96 D:2 Bornova/İzmir olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 609 uncu maddesi uyarınca mirasın gerçek reddi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un 609 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Süresi içinde yapılmış olan ret beyanı, mirasın açıldığı yerin sulh mahkemesince özel kütüğüne yazılır ve reddeden mirasçı isterse kendisine reddi gösteren bir belge verilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, uyuşmazlığın mirasın gerçek reddi istemine ilişkin olup mirasın reddi beyanının tespiti ve tescili isteminin çekişmesiz yargı işlerinden olduğu, çekişmesiz yargı işleri için talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8786, Karar No: 2020/1449, Tarih: 06.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/8786 E.  ,  2020/1449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne sunmuş olduğu dava dilekçesinde özetle; davacının eşi ve bir yardımcının bakımı ile günde 20 çeşit ilaç kullanarak hayata tutunmaya çalışan ağır bir hasta olduğunu, 22.10.2010 tarihinde evinde rahatsızlanması sonucu hayati tehlike arz eden acil durumda davalı hastaneye sevk edildiğini, 2 gün hastanede yatırılarak 24.12.2010 tarihinde taburcu edildiğini, acil durum olmasına rağmen hastanenin davacının eşinin kredi kartından çekmek suretiyle 2.877,28 TL para tahsil ettiğini, sonrasında davacının 12.02.2011 tarihinde hastalığın ve ilaçların etkisi ile mide kanaması geçirerek aynı hastanenin yoğun bakım servisine yatırıldığını, gerekli müdahaleler yapılarak davacının 5 gün hastanede yatırılarak tedavi edildikten sonra normal odaya geçirildiğini ve 04.03.2011 tarihinde taburcu edildiğini, davacıdan yine eşinin kredi kartından çekmek suretiyle 16.02.2011 tarihinde 10.000,00 TL, 21.02.2011 tarihinde 5.000,00 TL, 28.02.2011 tarihinde 9.000 TL ve 04.03.2011 tarihinde 3.000,00 TL olmak üzere toplam 27.000,00 TL'nin tahsil edildiğini, 2008 yılında yayınlanan Başbakanlık Genelgesine göre ve ... Bakanlığının Acil ... Hizmetlerinde Yeşil Alan Uygulaması konulu genelgesine göre acil durumlarda hastadan ücret alınamayacağını beyanla hastaneye ödenmiş bulunan 29.877,28 TL nin tahsilini teminen fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın ıslah ile birlikte kabulü ile, 19.017,02-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın ıslah ile birlikte kabulü ile, 19.017,02-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının, tedavi sürecinde yapılan tahsilatların iadesi istemli olarak Bodrum Asliye Hukuk Mahkemesi (İş mahkemesi sıfatıyla) 2013/132 esas sayılı dosyasında SGK başkanlığı ve Özel Bodrum Hastanesine karşı açmış olduğu davanın, yapılan tedavilerin acil hal kapsamında olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş, davacının temyiz talebi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 27/02/2014 tarihli 2014/13210-2015/3422 EK sayılı ilamıyla davalı ... hastane aleyhine ve Borçlar Kanununa dayalı olarak açılan davada genel mahkemelere başvurulması gerekmekte olduğu, bu konuda iş mahkemesinin görevli olmadığı gözetilerek; davacının, davalı ... hastaneye yönelik istemine ilişkin olarak dosyanın tefriki ile görevsiz mahkemeye açılan dava hakkında HMK’nun 114–115. maddeleri gereğince değerlendirme yapılıp karar verilmesi gerektiği gerekcesiyle bozulmustur. Bozma sonrası davalı ... yönünden dosya tefrik edilerek, Bodrum 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/304 esas numarasına kaydedilmiştir.

Davacı tarafından dosyanın tefriki sonrası 19/4/2016 tarihinde bozma sonrası ıslah yapılmış olmakla;

HUMK’nun 83. maddesi ve 4.2.1948 tarih 10/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince bozmadan sonra ıslah yapılması mümkün bulunmayıp Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun son olarak 06/05/2016 tarih 2015/1 Esas ve 2016/1 sayılı kararında da bozma sonrası ıslah yapılamayacağı ve 1948 tarihli içtihadı birleştirme kararının değiştirilmesinin gerekmediği belirtilerek ilke olarak bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı kesinleşmiştir. Bu nedenle davacının ıslahtan önceki talebi dikkate alınarak sonucuna uygun bir hüküm kurulması gerekirken, mahkemece yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 31,40 TL. harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 06/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10753, Karar No: 2019/3837, Tarih: 06.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/10753 E.  ,  2019/3837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1- 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ancak hapis cezalarında uygulanabileceği gözetilmeden, hükmolunan adli para cezası hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

2-Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve kamu davasına katılma hakkı olmayan Gaziantep ...’nün katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücreti tayin edilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, “TCK’nun 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve vekalet ücretine ilişkin bölümün hükümden çıkarılması” suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/02/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/964, Karar No: 2018/3753, Tarih: 26.09.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/964 E.  ,  2018/3753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-b, 35, 62, 53/1. maddeleri gereğince 18 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, mağdur ...'i canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; cezai ehliyet konusunda yeniden rapor aldırılması gerektiğine, sübuta, suç vasfına, eksik araştırmaya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle; hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre gözetilerek sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 26/09/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

26/09/2018 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı... 'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 27/09/2018 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2010/7660, Karar No: 2012/30504, Tarih: 11.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/7660 E.  ,  2012/30504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.