muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1737, Karar No: 2012/4039, Tarih: 07.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1737 E.  ,  2012/4039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin olarak Dairemizin 27.10.2011 gün ve 2011/1077 Esas 2011/1348 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı şirket vekili, davalı kooperatifin borcu nedeniyle müvekkiline bono verdiğini, bononun ödenmemesi üzerine girişilen takibin kesinleştiğini, davalı kooperatif tarafından diğer davalı arsa sahiplerine ait taşınmaz üzerinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, sözleşme uyarınca bazı taşınmazların davalı kooperatife ait olacağının hüküm altına alındığını, bu nedenle davalı kooperatifin hakettiği yerlere haciz konulduğunu, ancak icra mahkemesince haczin kaldırıldığını, davalı kooperatifin hakettiği bağımsız bölümlerin tapusunu alacaklılarına zarar vermek amacıyla kötüniyetli olarak arsa sahiplerinden talep etmediğini ve kat irtifakı kurmadığını ileri sürerek, kooperatifin sözleşme uyarınca hakettiği bağımsız bölümlerin arsa sahipleri adına olan tapularının iptaline, kat irtifakı kurdurularak davalı kooperatif adına tapuya şerh edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, davacının dayandığı müvekkili ile diğer davalılar arasında imzalanan 03.08.2005 tarihli sözleşmenin feshedildiğini, müvekkili kooperatifin dava tarihi itibariyle hakettiği bir bağımsız bölüm bulunmadığını, imar planının iptali ve kaçak yapı dolayısıyla müvekkilinin tescil isteme hakkının da olmadığını, mal sahiplerinin kaçak inşaat nedeniyle müvekkili kooperatife bağımsız bölüm vermediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, müvekkilleri ile davalı kooperatif arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, ancak davalı kooperatifin edimlerini ifa etmediğini, inşaatı süresi içinde bitiremediği gibi inşaata ruhsat dahi almadığını, bu nedenle davalı kooperatifin tapu talep etmesinin mümkün olmadığını, davacının dayandığı 03.08.2005 tarihli sözleşmenin tüm arsa malikleri tarafından imzalanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, müvekkilleri ile davalı kooperatif arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, ancak davalı kooperatifin edimlerini ifa etmediğini, inşaatı süresi içinde bitiremediği gibi inşaata ruhsat dahi almadığını, bu nedenle davalı kooperatifin tapu talep etmesinin mümkün olmadığını, davacının dayandığı 03.08.2005 tarihli sözleşmenin tüm arsa malikleri tarafından imzalanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya içeriğine göre, dava konusu inşaatta bulunan D blok ruhsatının alınarak, inşaatının tamamlandığı, diğer blokların ise mimari proje olmadan ve inşaat ruhsatı alınmadan kaçak olarak yapıldığı, kaçak olarak inşa edilen blokların yıkılması gerektiği, bu nedenle yüklenicinin iş sahibinden bağımsız bölüm talep etmesinin BK'nun 81'nci maddesi uyarınca mümkün olmadığı, davalı kooperatif hissesine düşen taşınmazların tapusunu ancak inşaat ruhsatı alınarak, mimari proje ile sözleşmeye uygun olarak binanın inşaatının tamamlanması halinde mümkün olacağı, kendi edimini ifa etmeyen yüklenicinin iş sahibi olan arsa maliklerinden edimlerini ifa etmesini isteme hakkı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 27.10.2011 tarih ve 2011/1077-1348 E-K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9527, Karar No: 2007/9803, Tarih: 06.07.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/9527 E.  ,  2007/9803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Sivas 2. Sulh Hukuk ve Yozgat Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; hükümlü ... 'un cezaevine girmeden önce Yuvaaltı 1. Cad. No:21 Yozgat adresinde oturduğu, Yozgat Sulh Hukuk Mahkemesince kendisine vasi tayin edildiği; ancak, halen Sivas Cezaevinde hükümlü olması nedeniyle yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmakla, yetkili mahkeme Yozgat Sulh hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Yozgat Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11771, Karar No: 2022/7857, Tarih: 26.05.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/11771 E.  ,  2022/7857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın olay günü mağdurenin arkasından gelerek ağzını kapatıp, elini tutarak ağacın arkasına doğru çekmeye çalıştığı ve o esnada mağdurenin elinden basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, ardından mağdurenin annesinin yanlarına gelmesi nedeniyle sanığın ''sen benimsin seni benden başkasına yar etmem'' diyerek oradan uzaklaştığı iddia edilen somut olayda; sanığın eyleminin kül halinde TCK'nın 109/2, 109/3-f, 35. maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüs niteliğinde olduğu gözetilerek cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/249, Karar No: 2012/963, Tarih: 26.01.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/249 E.  ,  2012/963 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı.... 01.03.1997 – 08.04.2011 tarihleri arasında imam olarak çalıştığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde dava dilekçesinin yetkisizlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı,...... 01.03.1997 – 08.04.2011 tarihleri arasında imam olarak çalıştığının tespitini talep etmiş ise de, davalı..... vekili çalışmanın geçtiği iddia olunan yerin ...... İlçesi sınırları içinde olması nedeniyle, yetkili mahkemenin ...... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi olduğunu ileri sürmüş ve Mahkemece bu gerekçeyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

5510 sayılı Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıklarda anılan yasada hüküm bulunmaması nedeni ile yetkili mahkemenin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa ilişkin genel hükümlere göre belirlenmesi gerekir. Bu çevrede, davanın, kural olarak Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 9 ve 17. maddeleri gereğince davalı...... veya işlemlerin yapıldığı şubenin bulunduğu yerde açılması gerekir. 12.01.2011 kabul tarihli 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 5 ve devamı maddelerinde yetki konusunda benzer düzenlemeler getirilmiş olup, 14. Maddesinin (1). Paragrafında “Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.” hükmü düzenlenmiştir.

Diğer taraftan iş davalarının en kısa sürede sonuçlandırılması yasa hükmü gereği olup, konuya sosyal güvenlik açısından da bakıldığında yetkiye ilişkin genel usul kurallarının katı biçimde uygulanması, bu hukuk dalının amacı ile de bağdaştırılamaz. Kural olarak dar gelirli durumda bulunan sigortalının haklarını teslimde zorlaştırıcı değil, yasaların olanak verdiği ölçüde olabildiğince kolaylaştırıcı olunmalıdır.

Uyuşmazlığa konu işlemlerin yürütüleceği .......şubesinin bulunduğu yer mahkemesi veya sigortalının son çalıştığı yer mahkemesi olmak üzere, davacının bu mahkemelerden herhangi birinde dava açma imkanı bulunmakla ve

davacının da seçimlik hakkını kullanarak.... şubesinin bulunduğu yer mahkemesi olan...... davayı açtığı anlaşılmakla, mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, davacının son çalıştığını ileri sürdüğü yer mahkemesi olan Gercüş Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle, dava ile ilgili olarak yetkisizlik kararı verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 26.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4373, Karar No: 2024/28, Tarih: 08.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/4373 E.  ,  2024/28 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/249 E., 2016/450 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2014 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 61 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. İstanbul 24. Sulh Ceza Mahkemesinin, 11.02.2014 tarihli ve 2014/93 Esas, 2014/39 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiştir. Karar 21.05.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

C. Sanığın denetim yükümlülüklerine uymaması ile dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 74. (Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2016 tarihli ve 2015/249 Esas, 2016/450 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 50 nci maddesi ve 52 nci maddesi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; tedavi ve denetimli serbetslik tedbirine uymamada kastının olmadığına ve temyiz ettiğine lişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde sanığın Beyoğlu İstiklal caddesi Mahyacı sokak üzerinde bulunduğu sırada polis tarafından durdurulduğunda sağ elini yumruk yaptığı ve bir şey sakladığının görülmesi üzerine şüphelinin sağ elindeki maddeye bakıldığında tütünle karışık yeşil renkli ot diye tabir edilen, uyuşturucu olduğu tahmin olduğunun görüldüğü, sanığın alınan savunmasında suça konu maddeyi içmek için bulundurduğunu kabul ettiği anlaşılmakla açılan kamu davasında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile yapılan yargılamada mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, 5271 sayılı Kanunda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda 5271 sayılı Kanun'nun 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun, "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul (Kapatılan) 74. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2016 tarihli ve 2015/249 Esas, 2016/450 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4555, Karar No: 2015/4567, Tarih: 19.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4555 E.  ,  2015/4567 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 19/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/5796, Karar No: 2013/10219, Tarih: 18.11.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/5796 E.  ,  2013/10219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı;....Köyü kadastro çalışma alanı içerisinde bulunan ve 6831 sayılı Orman Kanununun 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkartılan taşınmazların, 198 nolu Orman Kadastro Komisyonu Başkanlığınca 09.02.2011 tarihinde ilâna çıkarılmış olduğunu, İğdeli Köyü, Zİrve Mevkiinde bulunan ... ...Devlet Karayoluna cepheli keşifte yer ve hudutlarını gösterecekleri Doğusu; ...., Güneyi; ... ...yolu ile çevrili tahminen 1.500 m² miktarındaki tapusuz taşınmazın maliki bulunduğunu, dava konusu taşınmaz evveli bilinmeyen bir zamandan bu yana şahıs ve kültür arazisi olup, bu haliyle orman vasfını kaybettiğini, 1938 tarihli vergi kayıtlarında maliki .... adına kayıtlı olup bugüne kadar tarım arazisi olarak kullanılageldiğini, hali hazırda taşınmaz içerisinde ... İl Özel İdaresi, Tarım ve Köy İşleri İzmir İl Müdürlüğü, ... Belediyesi, Devlet Su İşleri ve Karayollarından alınmış ruhsatlara istinaden yapılmış 1 adet ev, 1 adet bakkal vasfında işyeri, 1 adet ruhsatlı yemek fabrikası vasfında yemekhane ve personel odaları, 1 adet balık havuzu, elektrik ve su abonesi ile içerisinde yaklaşık 35 adet kadar muhtelif cins ve yaşta meyve ve süs ağaçları mevcut olup, aynı zamanda, zeminde tarım yapılmakta olduğunu, dava konusu taşınmazın orman arazilerinin kadastrosu ve 2/B madde uygulamasında burada bir çalışma yapılmadığını, kadim, şahıs ve kültür arazisi olup, orman vasfını çok uzun yıllar önce tamamen kaybetmiş olduğundan, 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılması, beyanlar hanesine "kullanıcısının ve üzerindeki bina ve muhdesatlar ile tüm ağaçların mülkiyetinin kendisine ait olduğunun" şerh verilmesi istemi ile dava açmıştır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 6 aylık süre içinde açılan 2/B uygulamasına itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli taşınmaz 101 ada 1 nolu orman parseli içinde bırakılmıştır. Daha sonra 2/B uygulaması yapılarak 09.02.2011-09.08.2011 tarihleri arasında ilân edilmiş, ancak, dava konusu 101 ada 1 sayılı parselde 2/B uygulaması yapılmamış, dava 6 aylık askı ilân süresi içinde açılmıştır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli taşınmaz 101 ada 1 nolu orman parseli içinde bırakılmıştır. Daha sonra 2/B uygulaması yapılarak 09.02.2011-09.08.2011 tarihleri arasında ilân edilmiş, ancak, dava konusu 101 ada 1 sayılı parselde 2/B uygulaması yapılmamış, dava 6 aylık askı ilân süresi içinde açılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 6831 sayılı Kanunun 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarma işleminin Hazine adına yapıldığı ve gerçek kişilerin bu yolda idareyi zorlayıcı şekilde dava açmakta hukukî yararı ve aktif dava ehliyeti bulunmadığından davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının ...'ya yükletilmesine 18/11/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12284, Karar No: 2009/1791, Tarih: 12.02.2009

**1. Hukuk Dairesi         2008/12284 E.  ,  2009/1791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : RİZE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/06/2008
Yargıtay — Esas No: 2007/1785, Karar No: 2007/2406, Tarih: 28.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/1785 E.  ,  2007/2406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Davacı, üyesi bulunduğu davalı kooperatif tarafından arazisinin sulanmasının engellendiği iddiasıyla kapatılan kanalın açılması yoluyla elatmanın önlenmesini ve maddi zararının tazminini talep etmektedir. Davada Orman Yönetimi taraf olmadığı gibi, orman araştırmasını da gerektirir bir durum bulunmadığından, 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve Başkanlar Kurulunun 23.01.1992 tarihli kararı uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay Yüksek 14. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 14. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 28/02/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7820, Karar No: 2015/2073, Tarih: 30.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7820 E.  ,  2015/2073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı tarafından açılan iflasın ertelenmesi davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 25.04.2014 gün ve 2013/9190 Esas, 2014/3219 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, mahkemece verilen ilk iflas erteleme kararı sonrasında müvekkili şirketin faaliyet kârı elde ederek borçlarının bir kısmını ödediğini, kısa vadeli bir kısım borcun uzun vadeli hale getirildiğini ileri sürerek, iflasın ertelenmesi kararının 3. kez uzatılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacının borca batıklığının devam ettiği, dava ve erteleme kararı üzerine geçen dört yıldan fazla sürede, özellikle bilirkişi raporlarında da vurgulanmış olmasına rağmen davacının sermaye arttırımı konusunda hiç bir girişiminin bulunmadığı, ödenmesi zorunlu bakiye sermaye koyma borcunun da ödenmediği, projede dayanılan hedeflerin büyük bir kısmına ulaşılamadığı gerekçesi ile erteleme talebinin reddine, davacı şirketin iflasına dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 25.04.2014 tarih ve 2013/9190 Esas, 2014/3219 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,20 TL harç ve takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 30.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13987, Karar No: 2012/38095, Tarih: 30.05.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/13987 E.  ,  2012/38095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

13.07.2006 tarihli duruşmada hakkında katılma kararı verilen suçtan zarar görmüş bulunan ...'un 5271 sayılı CMK.un 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunmaktadır.

Yasa yollarına başvurma hakkı bulunan, katılan ...'una gerekçeli kararın mahkemede bildirdiği adres olan ...sitesi B-... daire:..., .../İstanbul adresi yerine, ...mahallesi ...sokak 48/7 ...Çankaya/...adresine tebliğat kanunu 35.maddesine göre usulsüz tebliğ yapıldığı, bu nedenle katılana gerekçeli kararın tebliğ edilemediği anlaşıldığından, katılana gerekçeli karar tebliğ edilerek temyiz dilekçesi vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 30.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.