muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9672, Karar No: 2023/5834, Tarih: 02.10.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebebi "takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine" ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Tarafların olay tarihinden ... süre önce, whatsapp yazışmalarına yansıdığı kadarıyla en az 6 aydan daha önce aralarındaki ilişkinin bittiği ve sanığın ısrarla hediye olarak aldığını savunduğu telefonu istediği, gerek maktule ile gerekse maktulenin kardeşi ile olan whatsapp görüşmelerinde maktulenin telefonu iade etmemesi halinde maktuleyi öldüreceğini beyan ettiği, yine sanığın dijital materyallerinin incelenmesine ilişkin rapordan anlaşılacağı üzere olay tarihinden bir kaç ay önce internet üzerinden silah almaya yönelik bir takım görüşmeler yaptığı, olay tarihinden önce tanık olarak dinlenen emlakçının beyanlarına nazaran da sanığın Kütahya ilinde bir evi bulunmasına rağmen evi yokmuş gibi emlakçı ile muhatap olarak pencere camında görmüş olduğu ilandan emlakçı ile görüşmek suretiyle maktulenin ikamet etmiş olduğu binadaki daireyi kiraladığı, olay tarihinde maktule ve arkadaş olan tanığın iş

yerinden çıkarak ikamet etmiş oldukları eve geldikleri, arkadaşı olan tanık ...'in arkadaşı olan ...'ı arayarak işten geldiğini söylediği, ...'ın da evin önüne çıkarak ... ve maktuleyi karşıladığı, hep birlikte önde maktule ... olduğu halde apartmana girdikleri sırada sanığın bir anda karşılarına çıkarak...'e doğru ateş ettiğini, .....,'in isabet eden mermiler ile yere düştüğü, maktulenin ateşli silah yaralanmasına bağlı komplikasyonlar sonucunda hayatını kaybettiği değerlendirilerek sanık hakkında kasten nitelikli öldürme suçundan uygulama yapıldığı, anlaşılmıştır.

2. Maktul hakkında hakkında 30.08.2020 tarihli "kişinin vücuda isabet eden toplam 8 adet mermi girişi olduğu, maktulün ölüm sebebinin ateşli mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı etraf, omur, kaburga, kafa kaide kemik kırıkları ile birlikte iç organ yaralanması, bundan gelişen iç kanama, omurilik hasarı ve beyin kanaması sonucu meydana geldiği" görüşünü içeren ölü muayene ve otopsi raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Sanık savunmaları, otopsi tutanağı, adli raporlar, olay yeri inceleme raporu ile basit krokisi, uzmanlık raporu, ... Kriminal Polis Laboratuvarı uzmanlık raporu, tanıklar beyanları, nüfus ve sabıka kayıtları ile tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

3. Sanık savunmaları, otopsi tutanağı, adli raporlar, olay yeri inceleme raporu ile basit krokisi, uzmanlık raporu, ... Kriminal Polis Laboratuvarı uzmanlık raporu, tanıklar beyanları, nüfus ve sabıka kayıtları ile tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği, tasarlama ile haksız tahrik hükümklerinin bir arada bulunması ve tatbiki mümkün olduğu ancak gerek dosya içerisinde bulunan sanığın maktule gönderdiği mesajlarda ve gerekse savunmasında bildirdiği üzere maktulü kendisine olan borcunu ödememesi nedeniyle öldürdüğü anlaşılmasına göre sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin tatbik edilmemesi yerinde bir uygulama olarak kabul edildiği değerlendirilerek katılan Aile Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine vekalet ücretine hükmedilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafii Yönünden

Sanık müdafii, 24.06.2022 tarihinde kendisine tebliğ olunan karara karşı süresinde verdiği dilekçesiyle gerekçe bildirmeden temyiz talebinde bulunmuş ise de; Bölge Adliye Mahkemesince yapılan ve 02.07.2022 tarihinde tebliğ edilen ihtaratlı tebligata rağmen 5271 sayılı Kanun'un 295 ... maddesi uyarınca gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde aynı Kanunun 294 üncü maddesinde belirtilen şekilde temyiz gerekçesi bildirilmediği belirlenmiştir.

B. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Vekili Yönünden

Takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden ;

Sanık müdafii, 24.06.2022 tarihinde kendisine tebliğ olunan karara karşı süresinde verdiği dilekçesiyle gerekçe bildirmeden temyiz talebinde bulunmuş ise de; Bölge Adliye Mahkemesince yapılan ve 02.07.2022 tarihinde tebliğ edilen ihtaratlı tebligata rağmen 5271 sayılı Kanun'un 295 ... maddesi uyarınca gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde aynı Kanunun 294 üncü maddesinde belirtilen şekilde temyiz gerekçesi bildirilmediği anlaşılmakla, temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca tebliğnameye uygun olarak reddine karar verilmiştir.

B. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Vekili Temyiz İstemi Yönünden ;

B. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Vekili Temyiz İstemi Yönünden ;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2022/1870 E., 2022/1690 Karar sayılı kararında katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kütahya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/624, Karar No: 2019/11274, Tarih: 25.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/624 E.  ,  2019/11274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın telefon çalma eyleminde, telefonun değerinin az olması nedeniyle, sanık hakkında TCK’nun 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suçun gece işlendiğinin kabul edilmesine rağmen suç tarihi itibarıyla TCK’nun 143. maddesi uyarınca verilecek cezanın ½ oranında artırılması gerektiği gözetilmeden, 1/3 oranında artırım yapılmak suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

Somut olayda ise; sanığın telefon çalma eyleminde, telefonun değerinin az olması nedeniyle, sanık hakkında TCK’nun 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suçun gece işlendiğinin kabul edilmesine rağmen suç tarihi itibarıyla TCK’nun 143. maddesi uyarınca verilecek cezanın ½ oranında artırılması gerektiği gözetilmeden, 1/3 oranında artırım yapılmak suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

3-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMK'nun 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkın gözetilmesine, 25.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5320, Karar No: 2018/768, Tarih: 22.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/5320 E.  ,  2018/768 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanığın bu suçu, hakkında bu suç tarihinden önce, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılmış, diğer davalar nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği kesin olarak belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce,açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”, Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 22/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14843, Karar No: 2015/7827, Tarih: 08.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14843 E.  ,  2015/7827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/7973

MAHKEMESİ : Tokat 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2012

NUMARASI : 2011/554 (E) ve 2012/499 (K)

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma, mala zarar verme

SUÇ TARİHİ : 21/10/2011

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların birlikte katılan G..'in evine giderek evin kapı ve camlarına vurmak suretiyle katılanı rahatsız ettikleri, suça sürüklenen çocuk E..'in evin dışındaki çamaşır ipinin bulunduğu demiri asılarak kırdığı, kırılan demirin evin camına çarpması sonucu camın kırıldığı iddia olunan olayda;

1- Suça sürüklenen çocuk E.. A.. hakkında mala zarar verme suçuna ilişkin olarak kurulan mahkumiyet hükmü ile diğer çocuklar A.. D.., N.. C.., A.. G.. hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan verilen beraat kararları yönünden müvekkilleri lehine vekalet ücreti ödenmemesine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk E.. hakkında hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmadığı;

Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin 18/10/2012 tarihli süre tutum dilekçesindeki talebinin çocuk E.. A.. ile sınırlı olarak yapıldığı, diğer çocuklar hakkındaki hüküm açısından yasal süresi geçtikten sonra yapıldığı anlaşıldığından;

Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk E.. A.. hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan verilen beraat hükmü yönünden müvekkili lehine vekalet ücreti ödenmemesine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Temyiz eden avukatın, davada vekaletnameye dayalı olarak iş görmeyip baroca atanan müdafii olması, kaldı ki; aynı dava kapsamındaki mala zarar verme suçunun mahkumiyetle sonuçlanması, CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca Baro tarafından tayin edilen müdafii lehine vekalet ücretine hükmedilemeyecek olması ve atanan müdafii ücretinin 5320 sayılı Kanun'un13/1. maddesi uyarınca yargılama gideri sayılması gerektiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24567, Karar No: 2019/23487, Tarih: 17.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/24567 E.  ,  2019/23487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 17/12/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14913, Karar No: 2015/12847, Tarih: 09.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/14913 E.  ,  2015/12847 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde gece saat 01.30 sırasında sanık sevk ve idaresindeki aracı ile seyir halindeyken, geldiği dörtlü kavşak alanında kavşak sağ koluna geçiş önceliği tanımadan kavşak alanına girdiği ve sağ koldan gelen bir araca çarparak çift taraflı kazaya neden olduğu, olay yerinden aracıyla ayrıldığından alkol ölçümü yapılamayan sanığın verdiği ifadelerinde, olay öncesi sadece 2 adet bira içtiğini ve ehliyetinin olmaması nedeni ile olay yerinden ayrıldığını, atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği, alkol oranı tespit edilemeyen sanığın alkol derecesinin güvenli sürüş yeteneğini kaybettirdiğine dair bir bulgu ya da dışa yansıyan davranışları ile ilgili bir tespitin bulunmaması karşısında; trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığından beraatine karar verilmesi gerekirken, oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelere dayanılarak yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7655, Karar No: 2017/10636, Tarih: 09.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/7655 E.  ,  2017/10636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda 01 Ekim-30 Nisan tarihleri arasındaki döneme ilişkin günlük çalışma sürelerine göre fazla çalışma saatleri belirlenirken ara dinlenme yarım saat olarak esas alınmıştır.

Ara dinlenmesi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda davacının 01 Ekim-30 Nisan tarihleri arasındaki dönemi günlük çalışması 05:00-14:00 saatleri arası dokuz saat kabul edildiğine göre ara dinlenmenin yukarıda açıklanan kanun ve ilkeler uyarınca bir saat olarak dikkate alınması gerekirken yarım saat olarak kabulü hatalı olup bozma sebebidir.

3-Taraflar arasında davacının ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıp çalışmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacının 01 Ekim-30 Nisan tarihleri arasındaki dönemi günlük çalışması 05:00-14:00 saatleri arası dokuz saat kabul edildiğine göre ara dinlenmenin yukarıda açıklanan kanun ve ilkeler uyarınca bir saat olarak dikkate alınması gerekirken yarım saat olarak kabulü hatalı olup bozma sebebidir.

3-Taraflar arasında davacının ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıp çalışmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda, davacı şahit beyanlarına dayanılarak, davacının resmi bayramların tamamında, dini bayramlardan Ramazan Bayramında bir gün, Kurban Bayramında ise iki gün çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de, Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan 2014/9967-9971-9972-9970 esas numaralı emsal dosyalarda benzer işi yapan işçilerin dini bayramlarda çalışmayıp resmi tatil günlerinde çalıştığı kabul edilmiştir. Ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağının davacının resmi tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplanması dosya kapsamına, emsal dosyalara daha uygun düşecektir. Bu tespite göre davacının ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı yeniden hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10549, Karar No: 2015/23538, Tarih: 13.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/10549 E.  ,  2015/23538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan şirket vekilinin gerekçeli temyiz dilekçesinin hükmün onanmasına yönelik olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz talebiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Sanığın olay tarihlerinde katılan şirketin muhasebe servisinde görev yaptığı, şirket ödemelerinden sorumlu olduğu, şirket ödemelerinin şirketin muhasebe müdürü olan Nurfer’in imzası ve talimatı ile yapılabildiği, sanığın muhasebe müdürünün imzasını taklit ederek birden fazla defa bankalara talimata gönderdiği, talimatlarda asıl ödenmesi gereken kişiler yerine, katılan Murat ve diğer bir kaç kişi ve şirketin adlarını ve hesaplarını verdiği, banka tarafından katılan şirketin hesaplarından sanığın verdiği kişi veya şirket hesaplarına para aktarıldığı, sonrasında sanığın hesabına para aktarılan kişiyi arayarak bu ödemenin yanlış yapıldığını, doğru yere ödemek için paranın kendi hesabına aktarılmasını istediği, bu şekilde kişileri ikna ederek bu paraları kendi hesabına aktartıp mal edindiği olayda,

1- Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen hükme yönelik incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen hükme yönelik incelemede;