muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6535, Karar No: 2013/581, Tarih: 28.01.2013

**1. Ceza Dairesi         2009/6535 E.  ,  2013/581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2008/59342

MAHKEMESİ : İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 25/10/2007, 2006/366 (E) ve 2007/403 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Halil ve Namık Umur'un "kasten yaralama" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebinin derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Halil müdafiinin eksik soruşturmaya, meşru savunmaya, meşru savunmada yasal sınırın aşılmasına, katılan-sanık N. U.'un sanık ve katılan sıfatıyla eksik soruşturmaya, sanık sıfatıyla sübuta, katılan sıfatıyla suçun niteliğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, Cumhuriyet Savcısının sanık Halil yönünden suçun niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

a-) Sanık Halil hakkında "kasten yaralama" suçundan kurulan hüküm yönünden, sanığın, mağdura balta ile vurarak yaşamını tehlikeye sokan duruma ve hayat fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşıldığından, suç tarihinde yürürlükte

bulunan 5237 sayılı TCK.nun 87/3. maddesi ile 06/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 4. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK.nun 87/3. maddesi kapsamında sanık hakkında değerlendirme yapılarak lehe olan kanun hükmünün belirlenmesi ve sonucuna hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

b-) Sanık Namık Umur hakkında "kasten yaralama" suçundan kurulan hüküm yönünden,

Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Halil müdafiinin, katılan-sanık Namık Umur'un ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 28/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14196, Karar No: 2012/30885, Tarih: 16.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/14196 E.  ,  2012/30885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1779, Karar No: 2025/2240, Tarih: 17.04.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1779 E.  ,  2025/2240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1374 E., 2024/81 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kilis 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/121 E., 2021/219 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili şirket ile Kilis Organize Sanayi Bölgesi Müdürlüğü arasında Kısmen Bedelsiz Parsel Tahsis Sözleşmesi imzalanarak, Kilis OSB sınırları içerisindeki 8.651,22 m² yüzölçümlü 103 ada 19 numaralı parselin 20.01.2017 tarihinde müvekkili şirkete tahsis edildiğini, bilahare noter aracılığıyla Yatırım Taahhütnamesi imzalandığını, müvekkili şirketin arsa karşılığı gerekli ödemeyi yaparak yükümlülüklerini yerine getirdiğini, yapı ruhsatı alındığından İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatı alınması için 13.06.2020 tarihine kadar izinleri olduğunu, müvekkili şirkete arsa tahsis iptalini içeren 19.08.2019 tarihli bir yazı gönderildiğini, OSB içerisinde faaliyet gösteren bir firmanın sunduğu dilekçeden yola çıkılarak, işbu firmanın faaliyetlerinin etkileneceği kanaatine varılarak dava konusu arsa tahsisinin iptal edildiğini, Organize Sanayi Bölgeleri Uygulama Yönetmeliği'nin (Yönetmelik) 60. maddesinde hiçbir şekilde yer verilmeyen bir nedenle, keyfiyete bağlı bir iptal işlemi gerçekleştirildiğini belirterek, arsa tahsis işleminin usulsüz olarak iptal edildiğinin tespiti ile tahsisin iptali yönünden kararın kaldırılmasına ve dava konusu taşınmazın müvekkili şirkete tahsisine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının uğraştığı alanın, metallerin ayrıştırılması, zenginleştirilmesi ve kullanım alanına uygun bir şekilde işlenmesi ile ilgili olduğunu, dava dışı şirketin şikayetinin Yönetim Kurulu tarafından değerlendirilip haklı görüldüğünü, davacı şirketin Yönetmeliğin 60/1-(c) bendine göre, Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliği'ne göre "ÇED gerekli değildir" veya "ÇED olumlu" kararı almadığını ve bu kararı da müvekkili kuruma sunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davaya konu 103 ada 19 parsel sayılı taşınmazın taraflar arasında imzalanan ve 20.01.2017 tarihinde onaylanan "Kısmen Bedelsiz Parsel Tahsis Sözleşmesi" ile davacı tarafa tahsis edildiği, davacı şirketin 13.06.2018 tarihinde yapı ruhsatı aldığı, Yönetmeliğin Arsa Tahsis İptali başlığı altından bulunan 60. maddesi gereğince, 13.06.2020 tarihine kadar işyeri açma ve çalışma ruhsatı alması gerektiğinin davalı tarafından davacıya bildirildiği ancak 19.08.2019 tarihinde, bitişikte yer alan firmanın üretimini etkileyeceğinden arsa tahsisinin davalı tarafından iptal edildiğinin anlaşıldığı, 19.08.2019 tarihli tahsis iptal kararı incelendiğinde; medikal ürünlerin üreticisi bir firmanın OSB'ye sunduğu dilekçeyle, üretim sahaları bitişiğindeki parsellerde metal, boya, karbon vb. üretimi yapılmasının risk teşkil edeceği, bitişik parsellerdeki tahsislerin bu yönde değerlendirilmesini talep ettiği, bu dilekçeye istinaden davalı tarafından, davacının üretim konusu gözetilerek tahsis edilen 103 ada 19 nolu parselin arsa tahsisinin iptal edildiğinin anlaşıldığı, tapu kayıtlarından, davacıya tahsis edilen 103 ada 19 nolu parsel sayılı taşınmazın tevhit işlemi sonucu 103 ada 22 parsel olarak tescil edildiği, taşınmazda Bayteks adlı firma ve Kilis OSB Başkanlığının hissedar olduğunun görüldüğü, davalı vekili cevap dilekçesinde tahsis iptalinin Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliği kapsamında kaldığını savunsa da, tahsis iptal kararındaki gerekçenin bu olmadığı, aksi düşünülse dahi davalı tarafından Yönetmeliğin Arsa Tahsis İptali başlığı altından bulunan 60. maddesi gereğince, 13.06.2020 tarihine kadar işyeri açma ve çalışma ruhsatı alması gerektiği bildirildiğinden, davacının ÇED Yönetmeliği kapsamında gerekli çevresel etki değerlendirmesi kararı almak için de 13.06.2020 tarihine kadar süresinin bulunduğu sonucuna varıldığı, hakkaniyete ve Yönetmelikle aykırı olarak dava konusu arsa tahsisinin iptaline karar verildiği gerekçesiyle; davalının 19.08.2019 tarihli kararının iptaline karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tahsis kararı iptalinin, Kanuna ve Organize Sanayi Bölgeleri Uygulama Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin arsa tahsis iptaline ilişkin 108. maddesine dayanmadığı, davacının faaliyet alanının tahsis yapıldığı tarihte bilindiği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tahsis kararı iptalinin, Kanuna ve Organize Sanayi Bölgeleri Uygulama Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin arsa tahsis iptaline ilişkin 108. maddesine dayanmadığı, davacının faaliyet alanının tahsis yapıldığı tarihte bilindiği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının iş yeri açma ve çalışma ruhsatı başvurusundan önce hatta yapı ve kullanım ruhsatı başvurusundan önce ÇED başvurusu yapmasının gerektiğini, ancak Yönetmelikteki kesin kuralın, hiç ÇED başvurusu yapmayan davacının "ÇED raporu" için halen başvuru süresi olduğu şeklinde değerlendirilmesine de engel olduğunu, müvekkili tarafından zaten hükümsüz olan arsa tahsis işleminin iptal edildiğini, Mahkeme kararının Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliği'ne ve Yönetmeliğin 108. maddesine açıkça aykırı olduğunu, ÇED başvurusu olmayan, başvurusu olmadığı için tahsisin iptal edileceğini bilen davacının müvekkilinin arsa tahsis iptal sebebinin geçerli olmadığı savunmasının da dürüstlük ilkesine aykırı olduğunu, OSB Uygulama Yönetmeliği'nin 60. maddesinin ÇED raporu için hiç başvuru yapmamış ve inşaatta yani yatırıma hiç başlamamış davacı için uygulanmasının da mümkün olmadığını, ÇED raporu için başvuru bile yapmayan davacının, faaliyet alanı bakımından steril üretim yapan bitişik arazideki işletmeye zarar vermeyeceği ya da önlemleri hakkında rapor sunmadığını ifade ederek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacıya tahsis edilen arsanın iptaline ilişkin kararın iptali istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, arsa tahsisi iptal kararının, davacı şirketin Yönetmelik'in 60/1-(c) bendine aykırı davranıldığı gerekçesiyle alınmadığının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2337, Karar No: 2019/11837, Tarih: 22.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/2337 E.  ,  2019/11837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde işçi olarak çalışırken haklı bir neden olmaksızın işten çıkarıldığını, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai alacaklarının ödenmediğini iddia ederek alacak kalemlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı süresinde cevap dilekçesi vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, haklı nedenle fesih hallerini ispat yükü kendisine düşen işverenin haklı fesih nedenlerini ispatlayamadığı, davalı işveren haklı fesih olduğu iddiasını ileri sürmüş ise de bu durumu ispatlayamadığı, davacıya kıdem ve ihbar tazminatının ödenmesinin gerektiği, davacı işçinin tanık beyanları ile fazla çalışma yaptığını ispatladığı, haftalık 30 saat fazla mesai yaptığı, ücret ve eklerinin tamamının ödendiği ispat yükü kendisinde olan işverenin bu durumu ispatlayamadığından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Yurt içi tır şoförleri bakımından fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir ise de takometre kayıtları bulunması halinde inceleme bu kayıtlar üzerinden yapılmalıdır (Yargıtay 9.H.D. 30.01.2013 gün, 2010/ 39450 E, 2013/ 3675 K.). Yurt içinde çalışan tır şoförünün hafta tatili ile bayram ve genel tatillerde çalıştığını her türlü yazılı delil veya tanıklarla kanıtlaması mümkündür. Ancak ulusal trafik kurallarına göre günde belli bir saat araç kullanma zorunluluğu sebebiyle fazla çalışma yapıldığının inandırıcı delillerle ispatı gerekir (Yargıtay 22.H.D. 24.06.2013 gün, 2012/ 25400 E, 2013/ 15235 K.). Takometre kayıtlarının sunulması halinde konunun uzmanı bilirkişi marifetiyle inceleme yapılarak kayıtlara üstünlük tanınmalıdır (Yargıtay 9.H.D. 13.06.2013 gün, 2011/ 17536 E, 2013/ 18349 K. ; Yargıtay 22. H.D. 21.05.2013 gün, 2013/ 10623 E, 2013/ 11943 K.). Tanıkların anlatımları kendi çalışma saatleri ile ilgili olup, dava açan tır şoförü ile aynı seferde görev yapmamaları sebebiyle günlük çalışma saatlerini tam olarak bilmeleri imkânsızdır.

Somut uyuşmazlıkta araçların nakil işini yapan davacının tek başına yola gittiğinden kendi çalışma sürelerini kendisi belirlediği, hükme esas alınan raporda tanık deliline dayanmışsa da tanık beyanı fazla mesai ispatı için yeterli olmadığından fazla mesai ücreti talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.05.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5024, Karar No: 2012/2963, Tarih: 17.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/5024 E.  ,  2012/2963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme sebebiyet verme, gasp, 6136 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : 1- Sanıklar ... ve ... haklarında ayrı ayrı;

a) 5237 sayılı TCK.nun 37/1, 86/1 mad.yol. 87/4, 29/1, 31/3, 62 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis,

b) TCK.nun 149/1-c-h, 31/3, 62/1 maddeleri gereğince 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına,

2- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasanın 15/1, TCK.nun 31/3, 62/1, 52/2, 50/1-a maddeleri uyarınca 2000 TL, 260 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Suça sürüklenen çocuk ...'ın 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçundan beraatine ilişkin hükmü, gerekçeye yönelmeyen temyizde hukuki yararı bulunmadığından, ... müdafıinin temyiz isteminin CMUK.nun 317 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ... ve...'in suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde ... ...'in 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçunun niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin sübuta, ... müdafiinin sübuta, ... müdafiinin sübuta, haksız tahrikin derecesine, teşdiden ceza tayininin yersizliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Suça sürüklenen çocuk ..., ... ... ve ... hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma ve nitelikli yağma suçlarından kurulan hükümler yönünden,

A) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Suça sürüklenen çocuk ..., ... ... ve ... hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma ve nitelikli yağma suçlarından kurulan hükümler yönünden,

Oluşa ve dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuklar..., ... ... ve ...'ın olay günü yolda karşılaştıkları ve kendilerinden yaşça büyük olan maktulden sigara istedikleri, istenilen sigaraları veren maktulün küfürlü konuştuğu, bu duruma sinirlenen çocukların hep birlikte maktule saldırıp tekme ve yumruk vurmak suretiyle hareketsiz kalıncaya kadar maktulü darp ettikleri, aldığı darbeler nedeniyle bir süre sonra hareketsiz kalan maktulü olay yerinde bırakarak kaçtıkları, maktulün yere düşen cep telefonunun... tarafından alındıgı, olay yerinden ayrılan çocukların kısa süre sonra tekrar maktulün yanına gelerek ceplerini karıştırdıklarında buldukları cüzdanı alarak içindeki kimlik ve fotoğrafları yaktıkları, sabaha kadar olay yerinde kalan maktulün sabah olduğunda sokaktan geçenlerin haber vermesiyle hastaneye kaldırıldığı ancak aldığı darbeler sonucu kafa travmasına bağlı beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti nedeniyle 25 gün sonra öldüğü olayda; eylemin maktul hareketsiz kalıncaya kadar sürdürülmüş olması, yaraların niteliği ve darbelerin şiddeti birlikte değerlendirildirilerek eylem ve irade birliği içerisinde hareket eden suça sürüklenen çocukların ölüm sonucunu almaya yönelik eylemlerinden dolayı kasten öldürme suçundan TCK.nun 37. maddesi delaletiyle 81, 29, 31/3, 62, aldığı darbelerin etkisiyle hareketsiz kalan maktulün üzerinde bulunan cep telefonu ve cüzdanı almaları nedeniyle de

nitelikli hırsızlık suçundan TCK.nun 142/2-a, 143, 31/3. ve 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları gerekirken suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama sonucu ölüme neden olma ve yağma suçlarından hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların ceza miktarları itibarıyla kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 17.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11653, Karar No: 2021/13805, Tarih: 20.09.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/11653 E.  ,  2021/13805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanığın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde:

Oluş ve dosya içeriğine göre; hırsızlık yapılan yerin, içinde hurdaya ayrılan malzemelerin bulunduğu, işyeri faaliyeti yürütülmeyen ve yıkımına başlanılmış depo vasfında yer olması karşısında, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı düşünülmeden sanığın beraatine yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ün temyiz itirazı yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6345, Karar No: 2021/4376, Tarih: 31.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2018/6345 E.  ,  2021/4376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir

Mahkemece, bozmaya uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 09.08.1993 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu malul kalan sigortalıya bağlanan gelir ile yapılan hastane masraflarının teselsül hükümleri çerçevesinde rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.

Dosya kapsamına göre, bozma ilamımızda kazalı işçinin iş göremezlik oranının bu dosyadaki 2005 tarihli Yüksek Sağlık Kurulu Kararı ile %80, hak sahibi dosyasında alınan Edirne Devlet Hastanesinin raporuna göre %56 olarak belirlenmesi karşısında, iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiği belirtilmiş olmasına rağmen, çelişkinin giderilmesi amacıyla Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi'nden rapor alınmaması ile ilk peşin sermaye değerinin yerine artırılmış peşin sermaye değeri üzerinden karar verilmiş olması isabetsizdir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 31.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.