muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9141, Karar No: 2012/12246, Tarih: 08.11.2012

. Hükme dayanak alınan orman bilirkişi raporunda 1953 çekim tarihli hava fotoğrafında ve 1957 tarihli memleket haritasında çekişmeli parselin kısmen orman alanında, kısmen açık alanda göründüğü belirtilmiştir. Uygulamanın yetersiz görülmesi üzerine Dairenin iade kararı gereğince yeniden aplikasyon yapılmış olup, bu uygulama hükme esas alınan kroki ile farklıdır. Ayrıca, davalı kazandırıcı zaman aşımı zilyetliğine dayanmakta olup mahkemece tarım bilirkişisi dinlenmemiştir.Bu sebeplerle, mahkemece yöreye ait en  eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde  görev yapmayan bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek iki  orman yüksek mühendisi, bulunamaması halinde iki orman mühendisi   bir harita mühendisi bulunamaması halinde bir fen elemanı   aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005  gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan,, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli;  fen ve uzman orman bilirkişilerden, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli, bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, keşifte, çekişmeli taşınmaz  hakim tarafından gözlemlenmeli, taşınmaz üzerinde neler bulunduğu (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı vb.) ayrıntılı olarak keşif tutanağına yazılmalı,  komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı, çekişmeli yeri sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı, taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı  belirlenmeli, 6831 sayılı Yasanın 17/2

.) ayrıntılı olarak keşif tutanağına yazılmalı,  komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı, çekişmeli yeri sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı, taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı  belirlenmeli, 6831 sayılı Yasanın 17/2. maddesi açısından komşu parsel tutanakları da getirtilip denetlenmeli, yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılmalıdır. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte tarım uzman bilirkişi olarak ... mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı, varsa üzerinde bulunan ağaçların cinsi, sayısı özellikle yaşı açıklanmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar gerçek kişi yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli, oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usul  ve yasaya aykırıdır.Bunlardan ayrı olarak, çekişmeli taşınmazla ilgili tesbitin değil, tespit tutanağının iptaline karar verilmiş olması ve 6099 sayılı Yasanın nazara alınmaması da doğru görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazine, Orman Yönetimi ve davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 08/11/2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8354, Karar No: 2011/10656, Tarih: 06.10.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/8354 E.  ,  2011/10656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu yerin değerinin yapılan keşifte 150 TL olarak belirlendiği ve sanığın 04.06.2008 tarihli oturumda bu yerin kendisine ait olduğunu bu yerle ilgili ecrimisil veya eski hale getirme bedeli olarak talep olunacak herhangi bir zararı ödemek istemediğini beyan etmiş olması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 06.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14941, Karar No: 2014/26592, Tarih: 12.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/14941 E.  ,  2014/26592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Trabzon 1. İş Mahkemesi

Tarihi :29.05.2014

No :2014/238-2014/267

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10106, Karar No: 2013/11355, Tarih: 12.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10106 E.  ,  2013/11355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 5.000,00 TL cezai şartın faiz ve masraflarla birlikte davalıdan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava; davacı iş merkezi yönetiminin, kat malikine karşı eski hale getirme hakkı saklı kalmak kaydıyla, yönetim planındaki mevcut dış cephe üzerindeki değişikliklere ilişkin cezai şart hükmüne dayalı 5.000,00 TL alacak istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davalı tarafından, dava konusu taşınmazın çatısında açtırılmış olan bacanın projesine uygun olup olmadığı, kat maliklerince bu konuda oybirliği ile alınmış bir karar bulunup bulunmadığı, bacanın projeye veya kat malikleri kurul kararına aykırı olarak yapılıp yapılmadığı araştırılıp eski hale getirilmesine karar verilmediği anlaşıldığından, salt cezai şarta hükmedilmesi doğru değildir. Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesindeki tüm kat maliklerinin rızasının alınması veya 44.maddedeki tüm kat maliklerince karar alınması koşullarını bertaraf edici nitelikteki yönetim planı hükmünün geçerliliğinden bahsedilemeyeceğinden, davanın bu gerekçeyle reddi yerine yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi doğru değil ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın gerekçe değiştirilerek ONANMASINA, 12.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1305, Karar No: 2023/4622, Tarih: 05.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1305 E.  ,  2023/4622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/358 Esas, 2021/1455Karar

HÜKÜM : Esas Hakkında Yeniden Hüküm Kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/6 E., 2018/76 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 153307, 152341 sayılı "bifarella", "bifarelle" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “biskorella" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, 2015/78823 kod numarasını alan başvuruya müvekkili tarafından yapılan itirazın nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa markaların iltibasa neden olacak düzeyde benzer bulunduklarını, davalı şirketin müvekkilinin markalarının tanınmışlığından yaralanmak amacıyla hareket ettiğini ve kötü niyetli olduğunu ileri sürerek davalı TPMK YİDK'ın 2016-M-11155 sayılı kararının iptalini, tescil edilmiş olması halinde diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığını, kötü niyet iddiasının ispatlanmadığını, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığını, kötü niyet iddiasının ispatlanmadığını, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline ait “BİSKORELLA” markası ile davacıya ait “BİFARELLA” markalarının bütün olarak incelendiğinde; markaların ayırt edilemeyecek derecede benzer bulunmadığını, karıştırılma ihtimalinin söz konusu olmadığını ve özellikle markalar arasında ilişki kurulma ihtimalinin mümkün olmadığının açıkça anlaşıldığını, davacı tarafa ait markanın başlangıç kısmının “BİFA”, müvekkiline ait markanın başlangıç kısmının ise “BİSKO” kelimelerinden meydana geldiğini, “Bifa” ve “Bisco” sözcüklerinin ise fonetik, görsel ve işitsel olarak birbirlerinden tamamen farklı olduğunu, orta seviyedeki tüketicilerin, bu markanın başlangıç sözcüklerine bakıp, bifa ve bisko olarak markaları algılayacağı ve bu sebeple markaları birbirlerinden ayırt edebileceklerini, her iki markanın da sonuna getirilen “RELLA” sözcüğünün ise Türkçede bir anlamının bulunmadığı, bahse konu sözcüğün herhangi bir kelimenin arkasına veya önüne getirilebileceği, bu sözcüğün ayırt edici özelliği bulunmadığını, yine aynı taraflar arasında Ankara 3. Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2016/322 E. sayılı dava dosyasında alınan bilirkişi raporunda da aynı tespitlere yer verildiğini, tanınmışlık ve kötüniyet iddialarının da yerinde bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu marka kapsamında 30/01 sınıfta yer alan "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler", 30/03 sınıfta yer alan "Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar" 30/04 sınıfta yer alan "Bal, arı sütü, propolis" 30/10 sınıfta yer alan "Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler" emtiasının davacının itirazına mesnet markaları kapsamında yer alan emtia ile aynı veya aynı tür veya benzer olduğu, esaslı ve tek unsurları BİFARELLA/BİFARELLE/BİSKORELLA olan markaların aynı şekilde başlayıp, aynı/benzer şekilde bitmesi, benzer kelime yapılarına sahip olmaları ve özellikle son hecedeki “lle/lla” hecesinde vurgunun toplanması nedenleriyle markaların bütünsel olarak ortalama derecede benzer bulunduğu, markaların benzerliği, iştigal konularının kısmen aynı olması, önceki markanın başlangıçtaki ayırt ediciliği ve sonradan kullanım yoluyla kazandığı ayırt edicilik, ortalama müşterinin dikkat ve özeni gibi bütün unsurlar değerlendirildiğinde markalar arasında 30/01 sınıfta yer alan "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler" 30/03 sınıfta yer alan "Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar" 30/04 sınıfta yer alan "Bal, arı sütü, propolis" 30/10 sınıfta yer alan "Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler" emtia açısından kısmen iltibas riski bulunduğu, tanınmışlık ve kötüniyet iddialarının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile TPMK YİDK'nun 2016-M-11155 sayılı kararının 30/01 sınıfta yer alan "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler" 30/03 sınıfta yer alan "Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar" 30/04 sınıfta yer alan "Bal, arı sütü, propolis" 30/10 sınıfta yer alan "Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler" mal ve hizmetleri yönünden kısmen iptaline, dava konusu markanın anılan mallar yönünden kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu YİDK kararının ve markanın müvekkilinin itirazına mesnet markaları kapsamında bulunan benzer ve aynı mal ve hizmetler yönünden iptalinin talep edildiğini, mahkemece de aynı ve benzer emtia yönünden davanın kabul edildiğini, davacının itirazına mesnet markasının tescilli olmadığı mallar yönünden dava açmadığının açık olduğunu, buna göre davanın tümden kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu marka ile davacının itirazına mesnet markaları arasında genel görünüm ve bütünüyle bıraktığı izlenim açısından karıştırılacak derecede benzerlik bulunmadığını, her ne kadar Biskorella ile Bifarella markalarının son beş harfi aynı ise de, anılan markaların ilk 5 harfinin farklı olması ve marka benzerlik incelemesinde vurgunun markanın başında olması ve “BİSKO” ile “BİFA” ibarelerinin görsel, işitsel ve kavramsal farklılığı sebebiyle anılan markaların karıştırılacak derecede benzer bulunmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

3.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığını, kakao kreması ürünleri bakımından "rella" "relle" ibarelerinin jenerikleştiğini, anılan ibarelerin pek çok firma tarafından kullanıldığını ve bu ibarelerin doğrudan davacı yanı işaret etme fonksiyonunun bulunmadığını, dolayısıyla bahsi geçen ibarelerin ortak olarak yer almasının iltibasa neden olmayacağını, Ankara 3.Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2016/322 E., 2017/212 K. sayılı ilamında da müvekkilinin "BİSCORELLA" ibareli başvurusu ile davacı markalarının benzer görülmediğini, anılan mahkeme kararının istinaf ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinde sektör bilirkişisinin bulunmadığını, oysa dosyaya alınan ve içinde sektör bilirkişinin yer aldığı 23.11.2017 tarihli bilirkişi raporunda markaların benzemediği, rella ve relle ibarelerinin jenerik olduklarının belirtildiğini, dosyada alınan üçüncü ve son raporda da aynı tespitlere yer verildiğini, mahkemece bu tespitlerin göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesinin de yerinde olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddi gerektiği; davalıların istinafı yönünden ise, dava konusu başvuru standart karakterlerle yazılmış "BİSKORELLA", davacının itirazına mesnet markaları da yine standart karakterlerle yazılmış "BİFARELLA", "BİFARELLE" ibarelerinden oluştuğu, her ne kadar ilk derece mahkemesince tarafların marka işaretleri benzer kabul edilmişse de; dosyada bulunan ikinci bilirkişi heyeti raporu ile birinci ve ikinci bilirkişi heyeti raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi için alınan üçüncü bilirkişi heyeti raporunda da belirtildiği üzere taraf markalarının tüketici nezdinde "BİSKO-RELLA" ve "BİFA-RELLA", "BİFA-RELLE" olarak algılanacak olması, Türkçede okumanın soldan sağa doğru yapıldığı göz önüne alındığında vurgunun taraf markalarında ilk olarak söylenecek BİSKO ve BİFA ibareleri üzerinde yoğunlaşacağı, anılan ibarelerin de ayırt edilmeyi sağlayacak derece farklı oldukları nazara alındığında taraf markaları arasında işitsel, görsel ve kavramsal açıdan bir benzerlik bulunmadığı kanaatine varıldığı, bu durumda, mahkemece dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet marka işaretleri arasında benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmadığı gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine, davacı vekilinin ise istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davaya konu YİDK kararının isabetli olup olmadığı ve başvuruya konu markanın hükümsüz kılınması koşullarının oluşup oluşmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi aynı maddenin üçüncü ve dördüncü fıkraları ile 35'inci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi aynı maddenin üçüncü ve dördüncü fıkraları ile 35'inci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.