muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7066, Karar No: 2012/10049, Tarih: 08.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/7066 E.  ,  2012/10049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 4 Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/09/2010 tarih ve 2007/464-2010/397 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08/06/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. .... ile davalı vekili Av. ...dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya Darmstadt Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 28.06.2006 tarihli, 13 O 659/05 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, tenfizi istenen kararın 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi'nde belirtilen usulde tebliğ edilmediği, doğrudan posta yolu ile tebligatın yapıldığı, bu itibarla kesinleşmiş bir kararın mevcut olmadığı, kurulan hükmün TTK’nın 329 ve 405/2. maddesine aykırı olduğu, benzer nitelikteki Türkiye’de açılan davaların bu nedenle reddedilmesi nedeniyle eşitlik ilkesine aykırılık oluşturduğu, tüm bu durumların açıkça kamu düzenine aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına yabancı mahkeme kararının tenfiz edilebilmesi için kararın Lahey Sözleşmesi hükümleri uyarınca kesinleşmesinin gerekmesine, somut olayda ise tenfizi talep edilen kararın Lahey Sözleşmesi uyarınca yetkili makamlar aracılığıyla tebliğ edilmeyip, posta yoluyla tebliğ edilmesi nedeniyle kesinleşmediğinden mahkemece sırf bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, ayrıca yerinde bulunmayan diğer gerekçelerin de davanın reddine dayanak yapılması doğru değil ise de yukarıda da belirtildiği üzere usulünce kesinleştirilmiş bir karar bulunmadığından yerinde olan bu gerekçeye göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA,takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden alınmasına, 08/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/2307, Karar No: 2002/3983, Tarih: 09.09.2002

15. Hukuk Dairesi 2002/2307 E., 2002/3983 K.

**15. Hukuk Dairesi 2002/2307 E., 2002/3983 K.**

**- YABANCI PARA BORCUNA CEZAİ ŞART

- YABANCI PARA BORCUNA FAİZ**- 657 S. DEVLET MEMURLARI KANUNU [ Ek Madde 34 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 61 ]

- 3095 S. KANUNİ FAİZ VE TEMERRÜT FAİZİNE İLİŞKİN KANUN [ Madde 4 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar Hasan, Ali ve Arifin tüm, davacı ile davalı Aydın'ın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı ile borçlu Aydın arasında düzenlenen taahhütnamede, yabancı para borcunun aynen ödeneceği ve ayrıca %50 fazlasının da yükümlüden alınacağı hükmüne yer verilmiştir. Bu hüküm cezai şart niteliğinde ise de daha sonra çıkartılan 1.8.1996 gün ve 4160 sayılı Kanunun 2. maddesi ile 657 sayılı Kanuna ek 34. madde de fiilen döviz olarak yapılmış olan her türlü masraflar aynı döviz cinsi ve miktarı üzerinden borçlandırılır hükmü getirilmiş ve böylece sadece asıl alacağın tahsil olunması kabul edilmiştir. Ayrıca misli artırmaya yer verilmemiştir. Bu durumda taahhütname verilmeseydi yasa hükmü uygulanacak olan bu konuda mahkemece BK. 61. maddesi uyarınca %50 oranında artırılarak hükmedilen miktar için cezanın tamamen veya kısmen kaldırılıp kaldıramayacağı bakımından takdir hakkının kullanılması gerekirken hiçbir gerekçe gösterilmeksizin cezai şartın tamamına hükmedilmesi

doğru olmamıştır.

3- Yine taahhütnamede sözleşmeye aykırılık halinde yükümlü için sarfedilen miktarın sarf tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsil olunacağı açıklanmıştır. Bu durumda mahkemece 3095 sayılı Kanunun 4/a maddesi uyarınca devlet bankalarının o yabancı para ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranının (davacının talep ettiği %8'i aşmamak üzere) uygulanarak faiz miktarının tesbiti gerekirken bu husus gözden uzak tutularak yanlış hesaplama ile sonuca varılması da doğru olmamıştır.

Öte yandan vekalet ücretinin hesabında karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin dikkate alınmamış olması da doğru bulunmamıştır.

Sonuç: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalılar Hasan, Ali ve Arifin tüm davacı ile davalı Aydın'ın sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün temyiz eden davalı Aydın, 3. bende göre de davacı yararına (BOZULMASINA), bakiye 789.230.000 lira ilam harcının temyiz eden davalı Hasan, Ali ve Ariften alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 19.9.2002 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3406, Karar No: 2022/8535, Tarih: 27.10.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/3406 E.  ,  2022/8535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacı ... ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 21.09.2020 tarihli ve 2016/3873 Esas, 2020/3212 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir. Davacı ... ... ve arkadaşları vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Erzurum ili ...ilçesi ...Köyü çalışma alanında bulunan 148 ada 40 parsel sayılı 2.700.668,00 metrekare yüzölçümünde ve çayır niteliğindeki taşınmaz tapu kaydı nedeniyle payları da gösterilmek suretiyle ... ...ve paydaşları adına; 148 ada 41 parsel sayılı 2.940.073,63 metrekare yüzölçümünde taşınmaz yine payları gösterilerek tapu kaydı nedeniyle Zübeyr ... ve arkadaşları adına; 148 ada 42 parsel sayılı 102.468,18 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı nedeniyle payları gösterilerek ... ve arkadaşları adına; 148 ada 43 parsel sayılı 1.393.759,64 metrekare yüzölçümünde taşınmaz ise tapu kaydı nedeniyle payları da gösterilerek ... ve arkadaşları adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., tapu kaydına dayanarak, 148 ada 41 parsel sayılı taşınmaz hakkında kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın adına tespit ve tescili istemiyle; ... ... ve arkadaşları ise aynı tapu kaydına dayanarak 148 ada 40, 41, 42 ve 43 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydındaki payları oranında adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır.

Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; davaların reddine, taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davacı ... ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmekle Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 2016/3873 Esas, 2020/3212 Karar sayılı ilamıyla onamıştır. Davacı ... ... ve arkadaşları vekili tarafından bu kez süresinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Mahkemece, davacıların dayanak tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara uyduğu ancak ziraat bilirkişi raporuna göre taşınmazların mera ve çayır niteliğinde olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermek için yeterli bulunmamaktadır. Öncelikle, dava; kişiler arasında görülen kadastro tespitine itiraz davası olup, usulüne uygun mera iddiası da bulunmadığına göre yazılı gerekçe dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır.

Mahkemece, davacıların dayanak tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara uyduğu ancak ziraat bilirkişi raporuna göre taşınmazların mera ve çayır niteliğinde olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermek için yeterli bulunmamaktadır. Öncelikle, dava; kişiler arasında görülen kadastro tespitine itiraz davası olup, usulüne uygun mera iddiası da bulunmadığına göre yazılı gerekçe dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır.

Diğer yandan, Mahkemece, davacı tarafın dayandığı ve tutanaklara dayanak tapu kayıtları tesisinden itibaren iktisap sebeplerini de gösterecek şekilde tüm tedavülleri ile varsa haritası getirtilmemiş, bu tapu kayıtlarının başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği sorulmamış, çekişmeli taşınmazları kenardan çevreleyen komşu parsellerin tutanak ve dayanağını oluşturan belgeler getirtilmediği için tapu uygulamasında bu kayıtlardan yararlanılmamış, tapu kayıtlarının mevki ve hudutları hususunda yerel bilirkişiler ve tespit bilirkişilerinin soyut beyanları ile yetinilmiştir. Yine davacılar, dayanak tapu kayıtlarının aynı kökten geldiğini iddia ettiğine göre, tapu kayıtlarının aynı kökten gelip gelmediği ve aynı kökten geliyorsa pay durumları da araştırılmamıştır. Öte yandan tutanaklara dayanak vergi kayıtları dahi keşif yerinde uygulanmamıştır. Bu şekilde eksik inceleme ve araştırmaya dayanılarak hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için Mahkemece öncelikle, çekişmeli taşınmazlara komşu olan tüm taşınmazların (farklı çalışma alanında bulunan taşınmazlar da dahil olmak üzere) kadastro tutanak örnekleri ve dayanağı olan belgeler ile birlikte tutanakları kesinleşmiş ise tapu kayıtları getirtilip dosya ikmal edildikten sonra, davada yararı bulunmayan, elverdiğince yaşlı kişiler arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulu ve teknik bilirkişi hazır olduğu halde yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte, davacıların dayandığı ve tutanaklara dayanak tapu kayıtları ve vergi kayıtlarının tüm sınırları tek tek okunup yerel bilirkişi ve tanıklardan sorulmak suretiyle mahallinde uygulanmaya çalışılmalı, uygulamada komşu taşınmazların kadastro tutanak ve dayanaklarından yararlanılmalı, keşifte gösterilen sınırlar teknik bilirkişiye işaret ettirilmeli, bilirkişilerin gösteremediği hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, yerel bilirkişi ve tanıkların sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak yöntemince giderilmeye çalışılmalı; teknik bilirkişiye uygulanan tapu ve vergi kayıtlarının kapsadığı alanı gösterir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli; dayanılan tapu kayıtlarının revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlar varsa dikkate alınmalı, tapu kayıtlarının aynı kökten gelip gelmediği ve varsa pay durumları araştırılmalı, tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara uymadığının ya da kısmen uyduğunun anlaşılması halinde, yöntemince zilyetlik araştırması yapılmalı, bu bağlamda; çekişmeli taşınmazların geçmişte ne durumda bulunduğu, ilk olarak ne zaman ve nasıl kullanılmaya başlandığı, kime ait olduğu, kimden kime nasıl intikal ettiği, taşınmazların imar-ihyaya konu edilip edilmediği, edilmiş ise ihyanın ne zaman başlayıp tamamlandığı hususlarında yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı; ziraatçı bilirkişi kurulundan, taşınmazların toprak yapısını ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü, imar-ihyaya konu edilmişse imar-ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir ve komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve önceki ziraat bilirkişisi raporunu irdeleyen, taşınmazların değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenmiş ayrıntılı rapor alınmalı, komşu mera parseli ile ayırıcı unsurun bulunup bulunmadığı açıklanmalı; bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece, bu yönler göz ardı edilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz incelemesi sırasında hükmün açıklanan gerekçeyle bozulmasına karar verilmesi gerektiği halde, onanmasına karar verilmesi doğru olmadığından, davacılar vekilinin karar düzeltme talebinin 1086 sayılı HUMK'un 440-442 maddeleri uyarınca kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple davacılar vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Yargıtay (kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 21.09.2020 tarihli ve 2016/3873 Esas, 2020/3212 Karar sayılı onama ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA, Yerel Mahkeme hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 27.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8704, Karar No: 2017/3558, Tarih: 11.09.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/8704 E.  ,  2017/3558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191.madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/502, Karar No: 2011/709, Tarih: 02.02.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/502 E.  ,  2011/709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

CMK nun 232/2-c madde ve bendine aykırı olarak suçun işlendiği yer ve zaman diliminin gerekçeli karar başlığında ve 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulamasında, hak yoksunluklarının ne kadar süreyle devam edeceği hususunun kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılıkların CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine "sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine" ilavesinin yapılması ve gerekçeli karar başlığına suç yeri olarak "Susuz ilçesi Aynalı Köyü" ve zaman dilimi olarak da "15.8.2006 günü saat 10:00" ibaresinin ilavesi suretiyle hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 2.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11285, Karar No: 2013/15001, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11285 E.  ,  2013/15001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı kurumun 27.05.2013 havale tarihli temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt edilip edilmediği anlaşılamamıştır.

Mahkemece bu konu araştırılarak anılan dilekçenin temyiz defterine kaydı varsa bu kaydı gösterir sayfanın onaylı bir örneğinin,

2-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 28.06.2012 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

3-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, taze fasulye, dolmalık biber ve enginarın 2012 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına ortalama verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin (ayrıntılı olarak) asgari ve azami verileri gösterir şekilde gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmazın ilk tesisten itibaren tüm tedavülleriyle birlikte üzerindeki şerh ve takyidatları da gösterir biçimde tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/449, Karar No: 2023/743, Tarih: 23.02.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/449 E.  ,  2023/743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tanıma beyanının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 74 üncü maddesi gereğince açıkça yetki verilmemiş ise vekil, kişiye sıkı sıkıya bağlı haklarla ilgili davaları açamaz ve takip edemez. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 301 inci maddesine göre, evlilik haricinde doğan çocukla baba arasındaki soybağı hakim hükmüyle kurulabilir. Bunu sağlayan davalar ise babalık davası ve tanıma beyanının tespiti davalarıdır. Bu davalar, kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Dairemizin 15.09.2022 tarih ve 2022/6412 Esas-2022/7076 Karar sayılı ilamı ile 6100 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesi gereğince, kararı temyiz eden davalılar vekilinden, ... bu davayı takip edebilmesi için özel yetkiyi içeren vekâletname istenmesi ve bu süre içinde vekâletname verilmemesi halinde kararın asıla tebliği ile, asıl tarafından temyiz veya temyizden feragat dilekçesi verilmesi halinde dilekçe eklendikten sonra gönderilmek üzere iadesine karar verilmiştir.

Dosyanın iadesinden sonra Bölge Adliye Mahkemesince, davalılar vekiline muhtıra tebliğ edilmesine rağmen vekil tarafından özel vekaletname sunulmadığı için karar asıllara tebliğ edilmiş ancak davalı asıllar tarafından herhangi bir dilekçe sunulmamıştır. 6100 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesi gereğince davalılar vekili Av. ...’ın ... bu "Tanıma Beyanının Tespiti" davasını takip etme yetkisi bulunmamaktadır.

Bu durumda, davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.