muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5844, Karar No: 2014/5694, Tarih: 26.03.2014

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı Kanun'un “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir... Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerinin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez."

Şeklindeki açıklamalar dikkate alındığında somut olayda Yeşilırmak Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin suç tarihi olan 13/08/2012 (mahkemesince karar başlığında 07/02/2013 olarak gösterilmiştir.) tarihinde özelleştirilmiş olması sebebiyle suçun yasal unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; 13.08.2012 tarihli mühür bozma tutanağına konu 08.08.2012 tarihli mühürleme işlemini gerçekleştiren katılan Yeşilırmak Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi'nin mühürleme tarihinden önce 29.12.2010 tarihinde özelleştirilmesi nedeniyle lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK.nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki istem yerinde görüldüğünden Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2013 gün ve 2013/295 Esas, 2013/844 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden yüklenen suç unsurları itibariyle oluşmadığından sanığın beraatine, cezanın çektirilmemesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28538, Karar No: 2013/26314, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/28538 E.  ,  2013/26314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacağı, hafta tatili ücreti, bayram tatili ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili müvekkilinin davalı işverenler olan ... Devlet Hastanesinin temizlik işlerini ihale ettiği ... Bilgisayar Yemek San. Tem. Taah. ve Tic. Ltd. Şti.'nde temizlik işçisi olarak 10/09/1999 ile 26/02/2010 tarihleri arasında çalıştığını, ... akdinin haksız ve önelsiz olarak feshedildiğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL kıdem tazminatı, 100,00 TL ihbar tazminatı, 100,00 TL yıllık ücretli izin alacağı, 100,00 TL hafta tatili ücreti, 100,00 TL bayram tatili ücretinin faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili; davacıyla sözleşme gereği ... sözleşmesi imzalatılmak istendiğini, ancak imzadan imtina ettiğini, bu nedenle ... akdine son verildiğini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı bakanlık vekili; davacının öncelikle süre aşımı ve husumet yönünden reddi gerektiğini, davacının davalı şirket bünyesinde çalıştığını, idarenin bir sorumluluğu bulunmadığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacının ... sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacının genel tatil çalışmasına ilişkin hususlar uyuşmazlık konusudur. Dosya kapsamından işyerinde üçlü vardiya sistemi ile çalışıldığı bu çalışmalara ilişkin vardiya listelerinden anlaşılmaktadır. Davalı işyerinde yapılan işin niteliği gereği vardiya listelerinin bulunduğu bilinen bir gerçektir. Zaten vardiya listelerinin bir kısmı da

ibraz edilmiştir. Davacının genel tatil alacağının eksik olan vardiya listelerinin temini ile bu listelere göre hesaplanması gerekirken sadece tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplanması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15334, Karar No: 2021/16233, Tarih: 07.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/15334 E.  ,  2021/16233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Karar duruşmasında bulunmayan suça sürüklenen çocuklar müdafiine yapılan tebligatta “aynı iş yerinde yetkili işçisi, memuruna tebliğ edildiği belirtilmiş ise de suça sürüklenen çocuklar müdafiinin adreste bulunmama sebebi ile tebliğin kime yapıldığının, tebligatı alan kişinin adının ve soyadının tebliğ evrakında belirtilmediği ve bu sebeple tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’in eylemlerine uyan, TCK'nun 152/1-a ve 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıl dava zamanaşımı süresinin ve suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ...’ın eylemine uyan, TCK'nun 152/1-a ve 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 ay dava zamanaşımı süresinin karar tarihi olan 15/07/2014 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 07/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11119, Karar No: 2018/1380, Tarih: 12.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/11119 E.  ,  2018/1380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından öncelikle, sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, suç tarihinden önce başka dava olup olmadığı, varsa sanıkların bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemedikleri belirlendikten sonra;

a) Sanıklar bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişler ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanıklar hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanıklar bu suçu daha önce işledikleri suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değillerse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanıklar hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/3299, Karar No: 2005/1234, Tarih: 04.03.2005

15. Hukuk Dairesi 2004/3299 E., 2005/1234 K.

**15. Hukuk Dairesi 2004/3299 E., 2005/1234 K.**

**- ARSA PAYİ KARŞILIĞI İNŞAAT YAPIM SÖZLEŞMESİ**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 355 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 186 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 19-6.1995 tarihli arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmıştır.

Davacı arsa sahibi tapunun bir kısmını davalı yükleniciye devretmesine rağmen kararlaştırılan tarihte İnşaatın bitirilmeyip terk edilmesi yüzünden akdin feshini ve tapu kayıtlarının iptalini istemiştir. Mahkemece akdin feshine, tapu iptal ve davacı adına tescil talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına göre işin zamanında bitirilmediği ve yüklenicinin temerrüdünün gerçekleşmiş olması nedeniyle akdin feshi şartlarının oluştuğu anlaşılmaktadır. Esasen akdin feshiyle ilgili hüküm yüklenicinin temyiz etmemesi nedeniyle kesinleşmiştir.

Tapu iptali istemine gelince; yükleniciden pay satın alan kişilerin adına oluşturulan tapu kayıtlarının iptali istemi reddedilmiş ise de, arsa payı karşılığındaki eser sözleşmeleri nedeniyle yüklenicinin tapuya hak kazanabilmesi, inşaatın sözleşme, imar mevzuatı ve projelerine uygun biçimde yapılıp arsa sahibine teslim edilmesi şartına bağlıdır. Yükleniciden bağımsız bölüm satın alanların da yüklenicinin edimini yerine getirip tapuya hak kazanması halinde hak sahibi olacakları ortadadır. İnşaat aşamasında arsa sahibince yükleniciye pay devredilmesi, inşaat yapımı sırasında yükleniciye sermaye sağlanması ve işin bir an önce bitirilmesi amacına matuf olup bu devirlerin avans niteliğinde geçici bir intikal olarak kabulü zorunludur. Bu nedenle dava konusu olayda İnşaatın seviyesi, akdin ileriye etkili feshini haklı kılacak derecede olmadığı gibi esasen mahkemece akdin geriye etkili şekilde feshine karar verilip bu husus kesinleştiğinden yükleniciye ait yerleri satın alan davalılar hakkındaki tapu iptal ve tescil isteminin kabul edilmesi, dava aşamasında bir kısım tapuların intikal görmesi nedeniyle yeni maliklerin davaya katılması veya bedel talebi HUMK. 186. madde gereğince değerlendirilip dava sonuçlandırılmalıdır.

Bu hususlar üzerinde durulmadan yüklenici dışındaki davalılar hakkındaki davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına (BOZULMASINA), ödediği peşin temyiz harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 4.3.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/314, Karar No: 2018/9557, Tarih: 26.04.2018

**1. Hukuk Dairesi         2017/314 E.  ,  2018/9557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava tapu kayıtlarında doğum tarihinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, 271 ada 2, 12, 26, 268 ada 24, 204 ada 8 ve 416 ada 9 parsel sayılı taşınmazların maliki olan mirasbırakan babasının isminin tapu kayıtlarında “1956 ve 1966 doğumlu ... oğlu ...” olarak yazıldığını, oysa ki babasının doğum tarihinin 01.09.1929 olduğunu ileri sürerek anılan taşınmazlardaki doğum tarihinin 01.09.1929 olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; doğum tarihinin tapu kaydında bulunması zorunlu bilgilerden olmayıp bu hususta düzeltme istenemeyeceği, dayanak kayıtlarda buna ilişkin bir hata yapılmış ise Tapu Sicil Tüzüğü uyarınca ilgilinin başvurusu üzerine idarece düzeltilebileceği, istekle ilgili tespit kararı verilmesinde hukuki yarar da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; 22.07.2013 tarihli ve 2013/5150 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Tapu Sicili Tüzüğü'nün “Mülkiyet Hakkının Tescili” başlıklı 28. (18.05.1994 tarihli ve 94/5623 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Tapu Sicili Tüzüğü'nün 25.) maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarası olarak belirlenmiştir. Görüldüğü gibi bunların arasında T.C kimlik numarası, medeni hali, cilt ve sıra numarası ile doğum tarihi yer almamıştır.Dolayısıyla, tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez.

Ne var ki; akit tablosu, dayanak tapu kaydı, kadastro tutanağı gibi belgelerde var olan çelişkiler veya hatalı yazımlar nedeniyle, idarece tapu maliklerinin talepleri kabul edilmemektedir. Ancak, tapuda intikal ve birtakım işlemlerin yaptırılabilmesi için "çoğun içinde az da vardır" kuralı gereğince bir tespit hükmü kurulması gerekeceği açıktır.

Hâl böyle olunca; işin esasının incelenmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10782, Karar No: 2011/1350, Tarih: 01.02.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/10782 E.  ,  2011/1350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak, tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... ile 01.01.1995 tarihinde Yayla ve Şıhlar kaynak sularının 10 yıllığına kiralanması hususunda sözleşme imzaladıklarını, sözleşmeye istinaden yatırımlar yaptıklarını ancak sözleşmenin daha sonradan mahkeme kararı ile feshedildiğini ve yine mahkeme kararı ile yatırım yaptıkları taşınmazdan men edildiklerini, yaptıkları sözleşme ve 01.04.1996 tarihli ek protokolde dikkate alınarak yaptıkları yatırımların bedelinin ödenmesi gerektiğini bu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 12.000.00.TL' nın davalıdan tahsiline karar verilmisini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, “dava açıldığı tarih itibariyle davalı ... Belediyesi, Bala ilçesine bağlı alt kademi Belediyesi olduğundan dolayı mahkememiz bu davaya bakmakla yetkilidir. Ancak dava devam ederken Karaali Belediyesinin tüzel kişiliğinin kaldırılarak ... ilçesine bağlı mahalle haline dönüştüğü ve böylelikle de, mahkememizin yetki sınırlarından ayrılarak ... Mahkemelerinin yetki sınırlarına girdiği ve yine dava konusu alacağın kaynaklandığı kira sözleşmesinin konusu olan taşınmazın da mahkememizin yetki sınırlarından çıkarak ... Mahkemelerinin yetki sınırlarına girdiği anlaşılmakla davalının ikametgahının değişmesi ve usul ekonomisi” gerekçesi ile yetkisizlik kararı karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2010/10782-2011/1350

2010/10782-2011/1350

1-1086 Sayılı HUMK’ nun 9. maddesine göre; Her dava, kanunda aksine hüküm bulunmadıkça açıldığı tarihte davalının Türk Kanunu Medenisi gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde görülür. Aynı Yasanın 10. maddesine göre de; dava sözleşmenin icra olunacağı yer mahkemesinde de bakılabilir. Bir kimsenin aynı zamanda birden çok yerleşim yeri yoktur. Ayrıca 1086 sayılı HUMK’ nun 23. maddesine göre; Salahiyettar olmıyan bir mahkemede aleyhine dava ikame olunan kimse esasa girişmezden evvel bu bapta itirazda bulunmazsa o mahkemenin salahiyetini kabul etmiş addolunur. Şu kadar ki munhasıran iki tarafın arzularına tabi olmayan mesail bundan müstesnadır. Mahkeme bu nevi davalarda hitamı mahkemeye kadar re'sen veya iki taraftan birinin talebi üzerine ademi salahiyet kararı verir. Mahkemenin salahiyattar olmadığını iddia eden taraf salahiyettar mahkemeyi beyana mecburdur. Yine 1086 sayılı HUMK’ nun 195. maddesine göre de; Davalı, ilk itirazları ile birlikte esas dava hakkındaki cevabını ve varsa karşı delillerini, dava dilekçesinin kendisine tebliği tarihinden itibaren on gün veya hakim tarafından bir süre tayin edilmiş ise o süre içinde mahkeme kalemine bildirmek ve bir örneğini de davacıya tebliğ ettirmek zorundadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık para alacağına ilişkin kamu düzenini ilgilendiren ve resen gözetilmesi gereken bir durumda yoktur.

Yukarıda açıklanan yasal mevzuat ışığında, davalının esasa cevap süresi içinde ilk itirazında bulunmadığı, kaldı ki; davanın açıldığı tarihte davalı ... Belediyesi Bala İlçe sınırlarında iken yargılama sırasında 06.03.2008 tarih ve 5747 sayılı yasa uyarınca davalı Belediyenin tüzel kişiliği kaldırılarak mahalle olarak ... ilçesine bağlanması nedeniyle davaya dahil edildikleri ve duruşma gününün de 23.06.2009 olduğunu bildirir yazının 07.05.2009 tarihinde davaya dahil edilen ... Belediye Başkanlığının 23.06.2009 havale tarihli yazı ile yetki itirazında bulunduğu anlaşılmıştır. Buna göre, mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 17.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 01.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11589, Karar No: 2017/4965, Tarih: 04.10.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/11589 E.  ,  2017/4965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESPİT

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında düzeltim istemine ilişkindir.

Davacı, doğum tarihinin 1953 olmasına rağmen maliki olduğu 114 parsel sayılı taşınmazın tapu ve kadastro kayıtlarında doğum tarihinin hatalı olarak 1935 şeklinde yer aldığını ileri sürerek, kayıt maliki ile aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere tapu kaydında düzeltim davalarında taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür işlerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak talep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.