muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2397, Karar No: 2016/4802, Tarih: 04.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/2397 E.  ,  2016/4802 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı Kurum, 15.06.2011 tarihli iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan gelir ve geçici iş göremezlik ödemelerinden oluşan kurum zararının tahsilini talep etmiş olup; rücu davalarında faiz başlangıcı, gelir ve sosyal yardım zammı ödemesi yönünden onay, giderler yönünden sarf ve ödeme tarihleri olmasına karşın, Mahkemece, ilk peşin sermaye değeri yönünden faiz alacağının olay tarihinden itibaren başlatılması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3'üncü maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Kanunun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün 1. bendinde yer alan, “33.078,19 TL ilk peşin sermaye değerinin” kelimelerinden sonra gelen “olay” kelimesinin silinerek yerine “onay” kelimesinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 04.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7364, Karar No: 2013/12019, Tarih: 15.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/7364 E.  ,  2013/12019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacaklalrının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait iş yerinde müşteri temsilcisi olarak çalışmakta iken iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma alacağı istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, iş sözleşmesinin İş Kanunun 25. maddesinin ll/g bendine göre haklı nedenle feshedildiğini, davacının görevini gereği gibi yapmadığını görev tanımına aykırı hareket etmesi sonucu öncesinde uyarı cezaları verildiğini, yine işine gerekli hassasiyeti göstermediğinden kınama cezası verildiğini, bunlardan sonra yine davacıya son kez kınama cezası verilip iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini, fazla çalışması da olmadığını, savunurak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işverence davacıya kınama cezası verilmesine karşın, aynı olayların haklı feshe konu yapıldığı ve eylem ile verilen ceza arasında orantı bulunmadığı, eyleme verilen cezanın ağır düştüğü, yerleşik yargısal inançlara göre aynı eylem sebebiyle iki kez ceza verilemeyeceği, işverence verilen kınama cezasına karşın aynı olayla ilgili iş sözleşmesinin feshedilemiyeceği, belirtilerek kıdem tazminatı isteminin kabulüne, ihbar tazminatı isteminin kısmen kabulüne fazla çalışma isteminin ise reddine, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

15.04.2009 tarihli fesih bildirimi incelendiğinde; davacının yapmakla yükümlü olduğu işini 22.02.2008 ve 14.07.2008 tarihlerinde aksatması nedeniyle ayrı ayrı, uyarı, keza 13.04.2009 tarihinde de iki ayrı olaya istinaden yine iki ayrı kınama cezası almasına rağmen, bu durumun en son 15.04.2009 tarihinde tekrar etmiş olmasına istinaden iş akdinin İş Kanunu'nun 25/II-h bendine göre fesh edildiği görülmektedir.

İş akdinin sonlanmasına neden olan 15.04.2009 tarihli eylem için verilmiş başkaca bir disiplin cezası bulunmadığına göre aynı eylem nedeniyle iki ayrı ceza verilmesi söz konusu değildir.

Fesih bildiriminde son olaydan önce cereyan eden ve uyarma/kınama cezası ile müeyyidelendirilen dört ayrı olaya daha atıf yapılması kanunun 25/II-h maddesinde yazılı olan "hatırlatmaya rağmen ısrar" olgusunu açıklamaya yöneliktir.

Fesih haklı nedene dayandırıldığı için savunma alınması zorunlu olmayıp, alınmaması bir eksiklik değildir.

Fesih bildiriminde son olaydan önce cereyan eden ve uyarma/kınama cezası ile müeyyidelendirilen dört ayrı olaya daha atıf yapılması kanunun 25/II-h maddesinde yazılı olan "hatırlatmaya rağmen ısrar" olgusunu açıklamaya yöneliktir.

Fesih haklı nedene dayandırıldığı için savunma alınması zorunlu olmayıp, alınmaması bir eksiklik değildir.

Mahkemece yapılacak iş, fesih nedeni olarak gösterilen son olay olan ve .... Ticaret A.Ş. tarafından davalı şirkete gönderilen yazılı ihtarnamede "13 Nisan Pazartesi günü ... Bey'den (Davacı) ... ihracatlarına ait malzemelerin alınması amacı ile bir araç ayarlamasını istemiştik fakat kendisi malzemelerin 13 Nisan Salı gününden önce alınmayacağını söyledi. Fakat bugün de araç geleceği söylenmesine ve defalarca İlker Bey ile teyitleşmemize rağmen maalesef Almanya yüklerini almak için araç gelmedi. .... ihracatı için vermiş olduğum siparişimi ve bu hafta vereceğim diğer yükleri aracın gelmemesinden dolayı iptal ediyorum." şeklinde açıklanan sipariş iptali olayının gerçek olup olmadığını irdeleyerek, doğrulanması durumunda feshin haklı olduğunun kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatı taleplerini reddetmek, doğrulanmaması durumunda ise şimdiki gibi karar vermek olmalıdır.

Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4689, Karar No: 2006/8185, Tarih: 12.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4689 E.  ,  2006/8185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve Orman Yönetimi ile davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Yeniler Köyü Tüzelkişiliği, davalıların 1929 tarih no 8 ve şimdi 180 yevmiye, 177 cilt, 89 sayfa ve 1 sırada kayıtlı olan tapu kayıtları ile taşınmazın maliki olduklarını; bu taşınmazın 1938 tarih 51 sırada mera ve otlak vasfı ile köy tüzelkişiliği adına kayıtlı olan 40000 m2'lik taşınmazın içinde kaldığını ve halen mera olarak kullanıldığını, davalılar adına olan eski tapu kaydının iptali ile taşınmazın mera vasfı ile köy tüzelkişiliği adına tescilini talep etmiştir. Yargılama sırasında Orman Yönetimi ve Hazine davaya müdahil olmuş ve çekişmeli taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tescilini talep etmiştir. Mahkemece davacı Yeniler Köyü Tüzelkişiliğinin davasının reddine, müdahil davacı ... ve Hazinenin davasının kısmen kabulü ile dava konusu taşınmazın sahipsiz palamut meşeliği cinsi ile tesciline; müdahil davacıların taşınmazın orman niteliği ile tesciline ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm müdahil davacı Hazine ve Orman Yönetimi ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede bu güne kadar genel arazi kadastrosu yapılmamış, dava tarihinden önce 1942 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidi vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporuna göre, mahkemece davanın kısmen kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak;hüküm usuli kazanılmış hak ilkesi göz önüne alınarak kurulmuş olduğundan 04.06.2002 tarihli bozma kararından önceki bilirkişi rapor ve krokisine dayanılarak hüküm kurulması gerekirken, sadece (A) ve (B) kısımların yüzölçümlerinin bildirilmiş olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasının 1. bendinde “713.10 m2'lik kısma ilişkin “ve 2. bendinde “1133.82 m2'nin" cümlelerinin kaldırılarak, bunların yerine hükmün 1. bendine “bilirkişiler ... ... ve ... Bütüner"in 10.12.2001 tarihli rapor ve ekli krokisinde (A) ile gösterilen 713.10 m2'lik kısma ilişkin" ve 2. bendine “bilirkişiler ... ... ve ... Bütüner'in 10.12.2001 tarihli rapor ve ekli krokisinde (B) ile gösterilen 1133.82 m2'lik kısmın" cümlelerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimi ve gerçek kişiye yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 12/06/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12579, Karar No: 2012/30884, Tarih: 16.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/12579 E.  ,  2012/30884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2603, Karar No: 2024/915, Tarih: 29.02.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/2603 E.  ,  2024/915 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılanlar vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılanlar vekillerinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın mahkumiyetine ve hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekillerinin temyiz istekleri; eksik inceleme yapıldığına sanığın kusurlu olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık hakkında olay tarihinde Sancaktepe İlçesinde kullanmış olduğu 34 GH 6396 plakalı tır ile ... ve ...'a çarparak ölümüne neden olduğu, sanık hakkında iki kişinin taksirle ölümüne sebep olmak suçundan kamu davasının açıldığı, sanığın savunmasında; yeşil ışıkta geçtiğini ve maktulleri görmediğini söylediği, alınan Adli Tıp Kurumu raporuna göre; sanığın kullanmış olduğu tırın trafik ışıklarının kırmızı yanması nedeni ile durduğu ve yeşil ışığın yanması ile harekete geçtiği sırada görüş alanı dışında kalan kesiminden yola giren yayalara çarpmasında hatalı tutum ve davranışı bulunmadığından kusursuz, maktullerin ise yaya geçidini kullanmayıp seyir halinde bulunan vasıtaların hız ve yakınlığını dikkate almadan kontrolsüz ve tehlikeli tarzda yola girerek dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareket etmiş olmakla asli kusurlu olduğunun tespit edildiği, tanık Recep Solmaz'ın maktullerin araçların geçişi için yanan yeşil ışıkta sanığın kullanmış olduğu tıra yakın mesafede karşıya geçmeye çalıştıklarını, sürücünün maktulleri görmesinin mümkün olmadığına dair beyanları dikkate alındığında; Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulunun raporu oluşa uygun olduğu, bu nedenle sanığın müsnet suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı bir delil elde edilemediğinden atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verildiği anlaşılmaktadır.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği, ancak kusuru bulunmadığı kabul edilen sanık hakkında uygulanan yasa maddesinin düzeltildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Olay tarihinde saat 14:25 sıralarında sanık yönetimindeki çekici ve buna irtibatlı yarı römork ile Atayolu caddesini takiben Paşaköy istikametinden Samandıra istikametine doğru bölünmüş yolun sol şeridinde seyretmekte iken olay mahalli ışık kontrollü kavşağa yaklaşımında kırmızı ışık nedeni ile durup bilahare yeşil ışığın yanması ile harekete geçtiği sırada karşıdan karşıya geçmek amacı ile sağ taraftan yola giren iki yayaya çarpıp aracın tekerleklerinin üzerinden geçmesi sonucunda yayaların öldüğü, sanığın yönetimindeki tır ile ön ilerisindeki trafik ışıklarının kırmızı yanması nedeni ile durduğu, bilahare yeşil ışığın yanması ile harekete geçtiği sırada görüş alanı dışında kalan kesimden yola giren yayalara çarpması neticesi karıştığı olayda, kusuru bulunmadığı kabul edilmekle tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, yüklenen fiil açısından, sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19.Ceza Dairesinin kararında katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca, İstanbul Anadolu 7.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7410, Karar No: 2007/220, Tarih: 22.01.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/7410 E.  ,  2007/220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki 10.07.1995 tarihli sözleşme hernekadar adiyen yapılmış ise de, sonraki tapu devirleri nedeniyle geçersizliği ileri sürülemez. Bu sözleşmenin 6.maddesi uyarınca, zemin kat ile ikinci kat yüklenicinin, birinci kat ise arsa sahibi belediyenin olacaktır. Yüklenici çatı katında %33 eğim dahilinde son katla bağlantılı olarak umumi merdiven boşluğunu kullanmamak şartıyla bağımsız bölüm yapabilecektir. Ne var ki, yüklenici sözleşmenin bu hükmüne uymayarak, çatı katını ikinci kat ile bağlantılı olmayacak biçimde bağımsız bir bölüm haline getirmiş ve böylece fazladan bir bağımsız bölüm oluşturmuştur. O halde, bu bağımsız bölüm üzerinde her iki tarafın sözleşmedeki paylaşım oranında hakları bulunduğunun kabulü gerekir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; bu bağımsız bölümün mevcut tapu kaydı kısmen iptal edilerek, davacı yüklenici adına sözleşmedeki paylaşım oranında tesciline hükmetmekten ibarettir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 22.01.2007 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Yanlar arasında yapılan ve kayden pay temliki ve inşaatın tamamlanmış olması sebebiyle, zorunlu şekil koşuluna uygun olmasa da Medeni Yasanın 2.maddesi hükmü gereğince tarafları bağlayıcı olan 10.07.1995 tarihli adi yazılı sözleşme gereğince; davacı yüklenici, arsa sahibi davalı ... Başkanlığının kayden maliki bulunduğu sözleşme konusu 97 ada ve 15 parsel sayılı taşınmaza bir zemin katta üç dükkan; birinci ve ikinci katlarda ikişer mesken olmak üzere inşaat yapmayı ve birinci kattaki iki meskeni arsa sahibi davalıya teslim etmeyi yüklenmiştir.

Yanlar arasındaki sözleşmenin 6.maddesi aynen; “zemin kat ve 2.kat müteahhidin, 1.kat belediyenin olacaktır. Zemin katta müteahhit daire veya işyeri yapmakta serbesttir. Müteahhit çatı katında %33 eğim dahilinde son katla bağlantılı olarak umumi merdiven boşluğunu kullanmamak şartı ile bağımsız bölüm yapabilir” hükmünü içermektedir. Davacı yüklenici, bu madde hükmündeki şartlara aykırı olarak kendisine ait üst katlarla bağlantı kurmadan çekme kat yada dubleks yerine (8) bağımsız bölüm numaralı ve 10/100 arsa paylı müstakil çatı katını yapmıştır.

3194 sayılı ve hükümleri, kamu düzeni gereği “emredici” hukuk kuralı olan İmar Yasasını uygulamakla ödevli ve yetkili bir kamu tüzel kişisi ve aynı zamanda inşaatın yapıldığı arsanın tapu kaydı ile maliki olan davalı ..., İmar Kanununun 42.maddesi gereğince davacı yükleniciye çekme kat yerine çatı katını, bağımsız kat olarak yapması sebebiyle para cezası uygulayıp tahmil etmiş olmasına karşın; anılan Kanunun 32.maddesini uygulamamış ve dolayısıyle “yıkma” kararı almamış ve hatta dosyadaki 10.05.2004 tarihli bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere tadilat ruhsatı dahi istemeden, tadilat projesinin de mevcut olup olmadığı gözetilmeden ve hatta bilirkişi raporuna göre tadilat projesi de onaylanmadığı halde Belediye Encümeninin 01.12.1998 tarih ve 25/278 sayılı kararı gereğince yetkili kılınan Fen İşleri Müdürü ... tarafından çatı katına da 10/100 arsa payı verilmek suretiyle hazırlanan irtifak listesi ve 634 sayılı Kanunun 12.maddesi hükmü gereğince kat mülkiyeti kurulmuş ve uyuşmazlık konusu (8) nolu daire hariç yanlar arasında kayden de paylaşım yapılmıştır.

Yüklenici tarafından gerek arsa sahibinin bilgisi ve gerekse onayı dahilinde inşaatın sözleşme ile kararlaştırılan kapsamının büyütülmesi halinde; bu konuda taraflarca sözleşmeye konulmuş bir hüküm bulunmadıkça, büyüyen ilave kısım sözleşme kapsamı dışında kaldığından, bu kısım üzerinde sözleşmenin tarafları, asıl inşaatın paylaşımı oranında hak sahibi olurlar. Kural bu olmakla birlikte; sözleşmede arsa sahibine verilecek bağımsız bölümler belirlenip, arsa üzerindeki inşaatın kapsamı sınırlandırılmadan kalan bağımsız bölümlerin yükleniciye ait olacağı kararlaştırılmış ise kalan tüm bağımsız bölümlerin hak sahibi yüklenici olur.

Somut olayda da, sözleşmenin 6.maddesinde inşaatın kapsamının sınırlandırılmış olduğu anlaşılmaktadır. Bu madde hükmüne göre, yüklenici üst katlarla doğrudan bağlantılı olarak ve %33 eğim dahilinde bağımsız bölüm yaptığı takdirde, bu koşullar dahilinde yapılacak bağımsız bölüm üzerinde arsa sahibi Belediye hak sahibi olamayacaktır. Anılan sözleşme hükmüne uygun yapılmadığı için sözleşme dışı sayıldığından (8) numaralı daire üzerinde tarafların paylaşım oranına göre hak sahibi olacakları, sayın çoğunluk tarafından kabul edilmektedir. Yukarıda açıklanan hukuksal sebeplere göre sayın çoğunluğun görüşü doğrudur. Ancak, inşaat tamamlandıktan sonra arsa payları bizzat arsa sahibi sıfatıyla davalı

Belediye tarafından belirlenerek ve tüm koşulları yerine getirilerek 634 sayılı Kanunun 12.maddesi gereğince kat mülkiyeti kurulmuştur. Dosyadaki makbuzlardan (8) numaralı dairenin su ve elektirik abonesinin davacı olduğu anlaşılmaktadır. Davacının inşaatın tamamlanmasından bu yana taşınmazı tasarrufunda bulundurduğuna yönelik davacı iddiasına davalı yanca karşı konulmamaktadır. Bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere; dava konusu taşınmazı kullanabilmesi için davacıya yapı ruhsatını bizzat arsa sahibi Belediye vermiştir. Öte yandan, 634 sayılı Yasanın 12/2-a maddesi gereğince kat mülkiyeti kurulabilmesi için "yapı kullanma belgesinin” tapu sicil müdürlüğüne sunulması zorunludur. Kat mülkiyeti kurulması için arsa sahibi davalı tarafından tapu idaresine verilmesi zorunlu olan dilekçe kapsamı, yanlar arasında yapılmış olan ve kat mülkiyeti kurulmasına dayanak alınması gereken bir sözleşme hükmündedir. Davalı Belediyenin yukarda anlatılan tutumu ve davranışları, yaptığı işlemler ve 634 sayılı Kanunun 12/1.maddesi gereğince malik sıfatıyla Tapu Sicil Müdürlüğüne verdiği dilekçe kapsamı birlikte değerlendirdiğinde; Borçlar Kanunu’nun 12.maddesine uygun olarak, yanlar arasındaki adi yazılı sözleşmenin 6.maddesindeki sınırlamanın sözü edilen dilekçe ile değiştirilerek kaldırılmış ve çatı katının müstakil bağımsız bölüm olarak yapılması ve davacı yükleniciye ait olduğu hususlarında tarafların iradelerinin birleştiği sonucuna varılmaktadır. Bu sebeple, davanın tamamen kabulü gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.