muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3742, Karar No: 2024/4013, Tarih: 25.03.2024

Dosya kapsamına göre, müştekiler vekilinin şikâyet dilekçesi ile özetle, müştekilerle aralarında yakın akrabalık ilişkisi bulunan şüphelilerin müştekiler adına sahte senet düzenleyerek bu senede dayalı olarak icra takibi başlattıklarını iddia etmesi üzerine başlatılan soruşturma neticesinde, şüpheliler tarafından dosyaya sunulan protokol üzerinde yapılan imza incelemesi sonucunda 27/04/2021 tarihli uzmanlık raporunda, protokoldeki bir kısım imzaların müşteki ...'ya ait olduğunun tespit edilmesi, icraya konulan senedin taraflar arasında akdedilen mal taksim protokolü doğrultusunda alınmış olması sebebiyle taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki ihtilaf olduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; müştekiler vekili tarafından soruşturmaya konu senet yönünden Bismil İcra Hukuk Mahkemesinde dava açıldığının ve senet üzerindeki imzalar bakımından imza incelemesi yaptırıldığının bildirilmiş olması sebebiyle Bismil İcra Müdürlüğünün 2020/412 sayılı takip dosyası ile Bismil İcra Hukuk Mahkemesinin 2020/53 esas sayılı dosyasının getirtilerek incelenmesi, takibe konu senet üzerinde yer alan imzalar ile diğer yazı ve rakamların müştekilerin veya şüphelilerin eli ürünü olup olmadığının ve aynı kalemden çıkıp çıkmadığının tespiti için bilirkişi incelemesi de yaptırılarak, sonucuna göre şüphelilerin hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir....“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172 nci maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; şüphelilerin, akrabaları olan şikâyetçiler adına sahte olarak tanzim ettikleri 2.687.000,00 TL bedelli, 13.05.2020 düzenleme ve 13.05.2020 vade tarihli bonoyu icra takibine konu ettiklerinin iddia olunması karşısında; suça konu bono aslının temin edilmesi ile üzerindeki yazı ve imzaların şüphelilerin veya şikâyetçilerin eli ürünü olup olmadığı, aynı kalemle yazılıp yazılmadığı hususlarında bilirkişi incelemesi yaptırılması, Bismil İcra Hukuk Mahkemesinin 2020/53 Esas ve Bismil 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2022/593 Esas sayılı dosyaları ile tespit edilebilecek diğer icra/hukuk dava dosyalarının getirtilerek incelenmesi, bu soruşturmayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi, şüpheliler tarafından dosyaya ibraz edilen ve suça konu bono ile diğer senetlerin dayanağı olarak gösterilen "protokoldür" başlıklı belgelerde imzaları bulunan............ve ...nın olayla ilgili beyanlarına başvurulmasından sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, "..Her ne kadar yukarıda belirtilen taraflar hakkında dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından soruşturmaya başlanmış ise de; icraya konulan senedin taraflar arasında akdedilen mal taksim protokolü doğrultusunda alınmış olması ve ödenmiş herhangi bir borç söz konusu iken buna rağmen icraya konulması gibi bir durumun söz konusu olmaması dolayısıyla taraflar arasındaki ihtilafın "hukuki ihtilaf" mahiyetinde olduğu..." şeklindeki hatalı gerekçe ve eksik soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Diyarbakır 4. Sulh Ceza Hakimliğinin, 21.09.2022 tarihli ve 2022/4750 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için soruşturma dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/115, Karar No: 2012/5681, Tarih: 12.09.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/115 E.  ,  2012/5681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalılar ... ve ... İnş. Tur. Gıda Taş. Teks. vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat .... ile davalı ... vekili Avukat ... geldi. Diğer davalılar vekili gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, gecikme tazminatının tahsili istemiyle açılmış; mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 84.428,12 TL gecikme tazminatının, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınmasına karar verilmiş ve verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacılar ile davalı şirket arasında Didim Noterliği'nce doğrudan düzenlenen 21.09.2004 tarihli, 10327 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmıştır. Davacılar arsa sahibi; davalı şirket ise yüklenicidir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini diğer davalılar ise “garantörü sıfatlarıyla imzalamışlardır (818 BK madde 110).

Yüklenici şirket, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde öngörülen koşullarla, davacıların müşterek paydaş oldukları 12 parsel numaralı taşınmaza inşaat yapılmasını ve sözleşme tarihinden itibaren 16 ayda inşaatın tamamlanmasını ve %50 paylaşım oranına göre (9) adet bağımsız bölümlerin davacılara teslimini yüklenmiştir. Kural olarak, sözleşmede kararlaştırılan teslim süresinin geçmesi ile yüklenici “teslimde temerrüde” düşmüş olur. Bu

durumda, arsa sahipleri uygulanması gereken 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 106. maddesinde düzenlenen seçimlik haklarından birisi olan “akdin ifası ile birlikte gecikmeden doğan maddi zararının tazmini” yükleniciden isteyebilirler. Ancak, işin tesliminde gecikme, “haklı sebeplere” dayalı olduğunun yasal delillerle yüklenici tarafından kanıtlanmış olması durumunda, “haklı gecikme süresinin” işin teslimi süresine eklenmesi gerekir. Haklı gecikme süresince de gecikme tazminatı istenemez. Somut olayda, yüklenici tarafından 11 ve 17 bağımsız bölüm numaralı dairelerin fazladan yapıldığı ve arsa sahipleri ile 1/2 oranında paylaşıldığı sabit olduğu halde; bu dairelerin yapımı için gerekli olan sürenin haklı gecikme süresi olduğunun ve bu sürenin bilirkişi aracılığıyla yapılacak inceleme ile belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi doğru olmamıştır.

Diğer yandan, davalılar teslimi yüklenilen bağımsız bölümlerin, davadan önceki tarihlerde eylemli olarak arsa sahiplerine teslimini savunmalarına karşın; mahkemece, bu yöndeki savunma değerlendirilmemiştir. Oysa, teslimde temerrüdün gerçekleşmesinden sonra, bağımsız bölümler tamamlanmış olarak, arsa sahiplerine teslim edilmiş olması ve arsa sahiplerinin bağımsız bölümlerden yararlanmış ya da yararlanmaları olanaklı iken haklı sebepler olmaksızın yararlanmamış olması durumunda yararlanmanın parasal değerine göre eylemli teslimden sonra yararlanma değeri ve derecesi itibariyle gecikme tazminatı istenemez. Çünkü, gerçekleşmeyen maddi zararın tazmini mümkün olmadığı gibi; arsa sahipleri, zararın artmasını önleyici tedbirleri almakla da yükümlüdürler (818 SK 98, 41, 43). O halde, davalıların buna yönelik savunmalarının taraflarca sunulan ya da delil sınırlaması yoksa sunulacak delillerin incelenmesi ile değerlendirilmesi gerekir.

Mahkemece yapılacak iş; yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek, bilirkişi kurulu aracağılıyla yerinde keşif yapılmak ve savunma delilleri ile davacının karşı delilleri de değerlendirilmek suretiyle davacılarca hakedilen gecikme tazminatı tutarının belirlenmesi, taleple bağlı kalınarak varılacak sonuca göre gecikme tazminatının tahsili gerekip gerekmediğine karar verilmesinden ibaret olmalıdır.

Kararın bu sebeple davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

3-Davacılar vekilinin temyiz itirazları incelendiğinde ise; davada avans oranına göre temerrüt faizinin tahsili istendiği halde; mahkemece, davası kabul edilen maddi tazminata yasal faiz uygulanmasının doğru olmadığı sebebiyle mahkeme kararının davacı vekilince temyiz edildiği sonucuna varılmaktadır. Gerçekten de, olayda uygulanması gereken 6762 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 12/3. maddesi gereğince, inşaat yapımı “ticari iş” niteliğinde olduğundan, bu nitelikteki işlerden ötürü alacak ya da maddi tazminatın ödetilmesi davasında, davası kabul edilen alacak ya da maddi tazminata avans faizi oranına göre temerrüt faizi uygulanması gerekmektedir. Bu hususun mahkemece gözetilmemesi de doğru olmamış ve kararın bu nedenle de davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte belirtilen nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, kararın 2. bentte gösterilen sebeplerle davalılar, 3. bentte gösterilen nedenlerle de davacılar yararına BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil

olunduklarından 900,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalılardan müteselsilen alınarak davacılara; 900,00 TL duruşma vekâlet ücretinin de davacılardan müteselsilen alınarak davalı ...'e verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılar ile davalı ..., İnş. Tur. Gıda Taş. Teks. ve ...'e geri verilmesine, 12.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2955, Karar No: 2013/9876, Tarih: 12.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/2955 E.  ,  2013/9876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya içerisinde bulunan 06.06.2013 günü UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kaydından, sanığın hükümden sonra 20.12.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK’nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4161, Karar No: 2019/14298, Tarih: 13.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4161 E.  ,  2019/14298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanık ve temyize gelmeyen sanık ...'nın suç tarihinde mağazadan bir adet CHİVAS REGAL marka viskiyi almaya kalkıştıkları eylemde, sanık hakkında TCK’nun 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, CMK 326/son maddesi gereğince aleyhe temyiz olmadığından kazanılmış hakkın gözetilmesine, lehe bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanık ...'ya CMUK'nun 325. maddesi uyarınca sirayet ettirilmesine 13/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21898, Karar No: 2016/3041, Tarih: 10.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/21898 E.  ,  2016/3041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirttiği gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-)Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26.maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26.maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun, sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı yönü tazmine yönelik davalarda gözetilmesi gerekir.

Eldeki davada, 22.04.2007 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumunda bulunan sigortalıya bağlanan gelir, ödenen geçici iş göremezlik ödemeleri ve sarf edilen tedavi giderleri nedeniyle uğranılan Kurum zararına ilişkin alacak kalemlerinin %50'sine isabet eden kısım fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak istenmiş, Mahkemece, davalı işveren %80, sigortalı %20 kusurlu kabul edilip, 25.11.2013 tarihli hesap raporu gözetilerek, hükmünde belirttiği, tedavi giderleri, geçici iş göremezlik ödemelerinin ve gelir artışlı peşin sermaye değerli gelirin %80'inin %50'sine isabet edecek şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, hesap bilirkişi raporlarında kabul edilmeyen tedavi giderleri belirlenerek, kabul edilmeyen ve dava dilekçesindeki açıkça tutar ve tarihleri belirtilen, dosya kapsamında belgeleri bulunmayan tedavi giderlerine dayanak sarf belgeleri davacı Kurumdan sorulup, getirtilmeden, davacı Kurumun zararının %80 kusur karşılığı tespit edilip, tespit edilen tutara kadar olan istemdeki tutar yönünden, istemin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yine bağlanan gelir yönünden ilk peşin sermaye değerli tutarın gözetilmesi gerektiği dikkate alınmadan, ayrıca geçici iş göremezlik ödemelerinin tutarlarında maddi hatalar yapılarak hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde; davacı ve davalı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının davalıya iadesine, 10.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18677, Karar No: 2024/8100, Tarih: 02.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/18677 E.  ,  2024/8100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/239 E., 2016/468 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 02.06.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci

maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE, suça konu kaçak orman emvalinin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince MÜSADERESİNE, suçta kullanılan balta ve at arabasının sanığa İADESİNE, 02.10.2024 tarihinde karar verildi.