muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2976, Karar No: 2012/8702, Tarih: 07.06.2012

Devletleştirilen ve iadeye tabi olmayan ormanlara ait tapu kayıtları hukukî değerlerini yitirirler. 6831 sayılı Yasanın 3373 sayılı Yasa ile değişik 1/F maddesi, öncesi orman olmayan taşınmazlar bakımından söz konusu olabilir. Orman Yönetiminin katılımı olmaksızın oluşan tapu kaydı Yönetimi bağlamaz. 6831 sayılı Yasanın 3373 sayılı Yasa ile değişik 1/F maddesi, öncesi orman olmayan taşınmazlar bakımından söz konusu olabilir.

Yüksek eğimli funda ve makilerle kaplı alanlar orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle 6831 Sayılı Yasanın 1/J maddesi kapsamı dışında aynı yasanın 1. maddesinin 1. fıkrası gereğince orman sayılan yerdir. Bilimsel ve teknik olarak ve 15.07.2004 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/P maddesi gereğince eğimi % 12’yi geçen yerler orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdığından aynı Yönetmeliğin 26/i bendi gereğince orman olarak sınırlandırılır.

O halde mahkemece; a) çekişmeli parsellere uyduğu bildirilen tapu kayıtları ilk tesisinden itibaren bir sıra dahilinde, tüm malik, cins ve miktar değişikliklerini evrakı müsbiteleri ile birlikte gösteren tüm tedavüllerinin yerel tapu idaresi, Tapu ve Kadastro Bölge Müdürlüğü ve Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünden getirtilip, Osmanlıca kayıtlar, Osmanlıca uzmanı bir bilirkişiye tercüme ettirilmeli,

b) Tapu kayıtlarının Fatih Sultan Mehmet Vakfına ait vakıf malı olup olmadığı, adı geçen vakfın niteliği, vakıf mali ise ne şekilde gerçek kişi mülkiyetine geçtiği, taviz bedeli ödenip ödenmediği, bu vakfın hali hazırdaki hukuki durumu Vakıflar Genel Müdürlüğünden sorulmalı, taviz bedeli ödenmişse ilgili kayıtlar üzerinde bilirkişiye inceleme yaptırılarak Fatih Sultan Mehmet Vakfının niteliği ve çekişmeli taşınmazların bu vakıf ile ilgisi rapor düzenlettirilmeli,

c) Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde dava tarihinden sonra arazi kadastrosu yapılıp yapılmadığı, yapıldı ise kadastro tesbit tutanağı düzenlenip düzenlenmediği kadastro müdürlüğünden sorularak çekişmeli yerlerle ilgili kadastro tesbit tutanakları ve var ise, tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları, tesbitleri itirazsız kesinleşenlerin bu yolla oluşan tapu kayıtlarının, halen itirazlı olanların ya da hükmen kesinleşenlerin dava dosyaları,

d) Çekişmeli taşınmazların komşuları olan taşınmazlar için tesbit tutanağı düzenlenip düzenlenmediği, sorularak düzenlenmişse kadastro tesbit tutanakları ve var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları, itirazlı ya da hükmen kesinleşmişlerse ilgili dava dosyaları,

e) Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yere ilişkin en eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğraflarından dosyada bulunmayanlar getirtilerek dosyasına eklenmeli,

d) Çekişmeli taşınmazların komşuları olan taşınmazlar için tesbit tutanağı düzenlenip düzenlenmediği, sorularak düzenlenmişse kadastro tesbit tutanakları ve var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları, itirazlı ya da hükmen kesinleşmişlerse ilgili dava dosyaları,

e) Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yere ilişkin en eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğraflarından dosyada bulunmayanlar getirtilerek dosyasına eklenmeli,

f) Daha sonra, tapu kayıtlarındaki sınırları ve memleket haritasındaki mevkileri bilecek ve bu davalar ile ilgisi olmayan, olabildiğince yaşlı ve yansız yerel bilirkişiler tesbit edilmeli, gerektiğinde tapu kayıtlarının bilinmeyen sınırlarında yardımcı olacak ve zilyetlik konusunda bilgi verecek tanık isimleri taraflardan istenmeli, önceki keşiflere katılmamış üç

2012/2976 - 8702

orman yüksek mühendisi, üç harita mühendisi, üç jeolog bilirkişi ve üç ziraat uzmanı bilirkişinin ismi yöntemince belirlenmeli, bu bilirkişilere tarafların itirazları olursa değerlendirilerek, gerektiğinde onların yerine başkaları seçilmeli,

Bilahare yapılacak keşifte; dayanılan tapu kayıtları bir sıra dahilinde yerel bilirkişiler yardımıyla yerine uygulanmalı, sözü edilen ... çitliği sınırları içinde, ayrıca tarla ve bina nitelikli tapu kayıtları varsa, onlar dahi uygulanmalı, tapu kayıtlarının ..., ..., ..., ... gibi mevkii sınırları itibariyle değişebilir nitelikli sınırlar içerdiğinden, 3402 sayılı Yasanın 20/C maddesi gereğince kayıt kapsamının yüzölçümüne değer verilerek saptanacağı gözönünde bulundurularak, tapu kayıtları yerine uygulanmalı; bilinmeyen sınırlar konusunda tarafların gösterecekleri tanıklar dinlenmeli, yerel bilirkişi ve tanık sözleri, komşu parsel kayıtları ve eski tarihli memleket haritaları, köy isimleri ve sınırlarına ilişkin tüm kayıtlarla denetlenmeli, kayıtlar 3402 sayılı Yasanın 20 ve 21. maddeleri hükmüne göre sabit sınırlarla bağlantısı kesilmemek suretiyle, bu sınırlardan başlanarak uygulanıp, kayıtların yüzölçümüyle kapsadığı alanlar tereddüde yer bırakmayacak biçimde belirlenmeli, harita mühendisi bilirkişi ve fen bilirkişilere tapu kaydının sınırları itibariyle kapsadığı alanı ve yüzölçümüyle geçerli kapsamını ayrı ayrı gösteren ayrı renkli kalemlerle işaretli müşterek imzalı kroki düzenlettirilmeli;

Daha sonra, dosyaya getirtilen en eski tarihli memleket haritaları, amenajman planları ve orman kadastro haritası ile kadastro paftası ve dayanılan tapu kayıtlarının sınırları ve yüzölçümüyle geçerli kapsamını gösteren bilirkişi krokisi ve haritası, fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yöntemince uygulanarak, dayanılan tapu kaydının yüzölçümüyle geçerli kapsamındaki taşınmazlar ile çekişmeli parselin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği ayrı ayrı belirlenmeli, çekişmeli taşınmazın ve geniş çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli, orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, aynı yörede dava konusu edilen taşınmazların ve çevre taşınmazların uygulanan harita ve fotoğraflardaki konumunu, tapu kaydı sınırlarını, tapu kayıtlarının sınırları ve yüzölçümü ile geçerli kapsamlarını, çevre taşınmazlarla birlikte bu harita ve fotoğraflar üzerinde bir arada gösterecekleri, ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, kroki düzenlettirilmeli, tapu kaydı kapsamındaki yerlerin 4785 sayılı Yasa hükümlerine göre devletleştirilen orman alanı olup olmadığı, öyle ise 5658 sayılı Yasa hükümlerine göre iadeye tabi yerlerden olup olmadığı hususlarında özellikle çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi krokisinde 7 ile gösterilen bölümün devlet ormanı olarak tesciline ilişkin karar ile birlikte orman olgusunun kesinleştiği de dikkate alınarak açıklattırılmalıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin yetersiz araştırma ve eksik incelemeyle yazılı olduğu biçimde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya uygun olan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıran Orman Yönetimine iadesine, Yargıtaydaki karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesine göre taktir edilen 900,00.-TL avukatlık ücretinin davacılardan alınarak davalı ... Yönetimine verilmesine, 07.06.2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22790, Karar No: 2011/2669, Tarih: 07.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/22790 E.  ,  2011/2669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Burdur İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takibe konu edilen bononun, üçüncü kişinin kredi borcunun teminatı amacıyla alacaklı bankaya verildiği, bu kredi borcunun ödendiği, borcun kalmadığından bahisle takibin iptali istenmiştir. Alacaklı banka vekili de bononun kredinin teminatı olarak alındığını kabul etmekle beraber kredi borcu ödenmediğinden itirazın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, alacaklı vekilinin beyanı ve ibraz edilen banka kayıtları değerlendirilerek, bononun teminat amacıyla verildiği, kredi borcunun ödenmesi nedeniyle de borcun kalmadığı gerekçesi ile borca itirazın kabulü ile takibin iptaline karar verilmiştir.

İİK'nun 170a/2.maddesinde; "İcra mahkemesi, kambiyo vasfı senedinin bu vasfı haiz olmadığı veya alacaklının kambiyo hukuku mucibince takip hakkına sahip bulunmadığı hususlarını re'sen nazara alarak bu fasla göre yapılan takibi iptal edebilir." düzenlemesine yer verilmiştir. Bunun dışında dar yetkili icra mahkemesinde genel mahkemelerdeki gibi yargılama yapılarak banka kayıtları ve temeldeki ilişki irdelenerek borcun olup olmadığının tesbitine gidilemez.

Açıklanan nedenlerle mahkemece, bononun kambiyo senedi vasfının bulunmaması nedeniyle takibin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile yargılama yapılmak suretiyle borca itirazın da incelenerek takibin iptaline karar verilmesi isabetsiz ise de sonuçta takip iptal edildiğinden sonucu doğru kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 438.maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcının temyiz edenden alınmasına, 07.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4959, Karar No: 2015/7713, Tarih: 19.10.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/4959 E.  ,  2015/7713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın kamu kurumu niteliğindeki ... Adliyesinin duruşma salonundan telefon çalması şeklindeki eyleminin TCK’nın 142/1-a maddesine uyduğu halde TCK’nın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması, sonuç cezaya etkili olmadığından ve sanığın dosyadaki adli sicil kaydına göre, ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/1373 Esas 2007/422 Karar sayılı 13.06.2007 tarihinde kesinleşmiş bir (1) yıl denetim süresine tabi olan TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmiş mahkumiyet ilamının bulunduğu, bu cezanın yasal olarak en yakın zaman dilimi olan 13.06.2008 tarihinde infaz edildiği kabul edilse dahi sanığın bu tarihten itibaren 3 yıl içerisinde üzerine atılı suçu işlediği sabit olduğundan, hakkında TCK 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21792, Karar No: 2017/2097, Tarih: 24.04.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/21792 E.  ,  2017/2097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 741 parsel sayılı taşınmazın, tarafların müşterek murisi babaları ...'dan mirasen intikal ettiğini ve murisin ölümünden bu yana davalı tarafından kullanıldığını, davalının bahse konu gayrimenkulde balık lokantası işlettiğini ileri sürerek, 16.03.2012 - 20.02.2013 tarihleri arasındaki dönem için payı oranında fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000.-TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, subut bulan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 512.10.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 24.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5133, Karar No: 2021/1549, Tarih: 08.03.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/5133 E.  ,  2021/1549 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

I-7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

II- Öte yandan, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 25. maddesinde yabancı memlekette tebligat usulü şu şekilde düzenlenmiştir; "Yabancı memlekette tebliğ o memleketin salahiyetli makamı vasıtasiyle yapılır. Bunun için anlaşma veya o memleket kanunları müsait ise, o yerdeki Türkiye siyasi memuru veya konsolosu tebligat yapılmasını salahiyetli makamdan ister.

Yabancı memleketlerde bulunan kimselere tebliğ olunacak evrak, tebligatı çıkaran merciin bağlı bulunduğu vekalet vasıtasiyle Dışişleri Bakanlığına, oradan da memuriyet havzası nazarı itibara alınarak ilgili Türkiye Elçiliğine veya Konsolosluğuna gönderilir.

Şu kadar ki, Dışişleri Bakanlığının aracılığına lüzum görülmeyen hallerde tebligat evrakı, ilgili Bakanlıkça doğrudan doğruya o yerdeki Türkiye Büyükelçiliğine veya Başkonsolosluğuna gönderilebilir.

Yabancı memleketlerde bulunan kimselere tebliğ olunacak evrak, tebligatı çıkaran merciin bağlı bulunduğu vekalet vasıtasiyle Dışişleri Bakanlığına, oradan da memuriyet havzası nazarı itibara alınarak ilgili Türkiye Elçiliğine veya Konsolosluğuna gönderilir.

Şu kadar ki, Dışişleri Bakanlığının aracılığına lüzum görülmeyen hallerde tebligat evrakı, ilgili Bakanlıkça doğrudan doğruya o yerdeki Türkiye Büyükelçiliğine veya Başkonsolosluğuna gönderilebilir.

"Siyasî temsilcilik aracılığıyla yabancı ülkedeki Türk vatandaşlarına tebligat" başlıklı 25/a maddesi ise; "Yabancı ülkede kendisine tebliğ yapılacak kimse Türk vatandaşı olduğu takdirde tebliğ o yerdeki Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğu aracılığıyla da yapılabilir.

Bu hâlde bildirimi Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğu veya bunların görevlendireceği bir memur yapar.

Tebliğin konusu ile hangi merci tarafından çıkarıldığı bilgilerinin yer aldığı ve otuz gün içinde başvurulmadığı takdirde tebliğin yapılmış sayılacağı ihtarını içeren bildirim, muhataba o ülkenin mevzuatının izin verdiği yöntemle gönderilir.

Bildirimin o ülkenin mevzuatına göre muhataba tebliğ edildiği belgelendirildiğinde, tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğuna başvurulmadığı takdirde tebligat otuzuncu günün bitiminde yapılmış sayılır. Muhatap Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğuna başvurduğu takdirde tebliğ evrakını almaktan kaçınırsa bu hususta düzenlenecek tutanak tarihinde tebliğ yapılmış sayılır. Evrak bekletilmeksizin merciine iade edilir.

Bu maddeye göre kazaî merciler tarafından çıkarılacak tebligatta, tebliğ evrakı doğrudan o yerdeki Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğuna gönderilebilir." şeklindedir.

1-Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalı ...'a gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalı adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi,

2-Davalı ...'ın nüfus kayıt sisteminde yurt dışı ikametgah adresi bulunmasına rağmen cep telefonu bilgi sorgulaması ile bulunan yurt içindeki adreste oğluna gerekçeli karar tebliği doğru görülmemiştir. Yukarıdaki açıklamalar gereğince 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde davalı ...'ın yurt dışı adresine tebligat çıkartılarak gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 08.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2638, Karar No: 2015/3855, Tarih: 11.06.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/2638 E.  ,  2015/3855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Her bir sevk maddesinin kendi içinde ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiğinden, suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle en üst oranda artırım yapılması ile ilgili mahkeme takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş,tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, ".daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; katılan ...'a ait dosyadaki değer tespit tutanağına göre 29 TL değerindeki ,1 kasa yaklaşık 14 kg muzu arkadaşlarıyla çalan sanık Hasan Demirci hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.06.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1081, Karar No: 2010/979, Tarih: 08.02.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/1081 E.  ,  2010/979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 506 sayılı Yasa'nın 60 ve 81/A maddesi gereğince 1.2.2007 tarihi takip eden aybaşındann itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Mahkemece davacının 07.02.1957-14.09.1970 tarihleri arasında geçen 4586 günlük 506 sayılı Yasa kapsamında zorunlu sigortalı çalışmalarının 2829 sayılı Yasaya göre hizmet birliştirilmesi yapılmadan tek başına yaşlılık aylığı bağlanmasına yeterli olduğu 4586 gün hizmeti bulunduğundan yasa’nın aradığı sigortalılık süresi ve yaş koşulunun oluştuğu gerekçesi ile davacıya 506 sayılı Yasanın 60 ve 81/A maddesi gereği talep tarihini takip eden ay başı olan 01.03.2007 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Davacının 4586 prim ödeme gün sayısına göre 506 sayılı Yasa'nın 81/C maddesine göre yaş ve süre koşulları yönünden kısmi yaşlılık aylığına hak kazandığı halde 506 sayılı Yasanın 60 ve 81/A maddesine göre yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K’nun 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasının 1. bendinin tamamen silinerek yerine “Davacının SSK hizmetleri ile yaşlılık aylığına 506 sayılı Yasa'nın 60 Maddesi ve 81/C maddesi gereğince hak kazanması nedeni ile davacıya 01.02.2007 tarihini takip eden ay başı olan 01.03.2007 tarihinden itibaren kısmi yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine ” tarih ve sözcüklerinin yazılmasına, kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.