muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/843, Karar No: 2019/12653, Tarih: 16.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/843 E.  ,  2019/12653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık , konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakalama sonrası düzenlenen adres tespit tutanağı içeriği ve altındaki imzanın kendisine ait olduğunu kabul eden sanık beyanı, tutanak mümzilerinin duruşmadaki adres tespit tutanağı içeriğinin doğru olduğuna dair beyanları ve sanığın, olay tarihinde hırsızlığın gerçekleştiği adresin bulunduğu sokaktaki bir parkta olduğunu söylemesi dikkate alındığında mahkemenin delilleri kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın başka suçtan kendisini yakalayan kolluk görevlilerine suçu ikrarı ile yer göstermesi, kolluk görevlilerinin de bu anlatım ve bu anlatıma tanıklıkları ile suçun ispatı karşısında; TCK’nin 62. maddesinin sanık lehine uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK'nin 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nin 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nin 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nin 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nin 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nin 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.Somut olayda ise; sanığın çaldığı paranın 35,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nin 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

3-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nin 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle değişik gerekçeyle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3256, Karar No: 2017/4273, Tarih: 05.12.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/3256 E.  ,  2017/4273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi Vek. Av. ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak iddiası nedeniyle başlatılan ilâmsız icra takibine yapılan itirazın iptâli istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da tüketici mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkiler de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 Esas, 2003/102 Karar sayılı kararında bu husus belirtilmiştir.

Somut olayda 21.02.2014 dava tarihi itibariyle taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, taraflardan birisi tüketici dahi olsa yerel mahkemece davaya asliye hukuk mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı Yasa uygulanarak tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 6502 sayılı Kanun'un 73. maddesi gereğince tüketici mahkemeleri nezdinde tüketiciler, tüketici örgütleri ve Bakanlıkça açılacak davalar her türlü harçtan muaf olduğundan davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 05.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4566, Karar No: 2018/14217, Tarih: 12.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/4566 E.  ,  2018/14217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiğinin ve 5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY'nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda müşteki et ve balık kurumuna ait et taşıyan tır aracının arka kapı ve kilidinin kırılarak içerisinden 238 kilo et çalınması şeklinde gerçekleşen olayda hükümlünün eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 152/1-a. maddesine uyan mala zarar verme suçunu da oluşturduğu gözetilerek 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiği gözetilmeden, hükümlü hakkında yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'a göre hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...’in temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının hükümlü yararına kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 12/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12741, Karar No: 2013/13464, Tarih: 03.06.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/12741 E.  ,  2013/13464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 03.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3387, Karar No: 2019/5609, Tarih: 16.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3387 E.  ,  2019/5609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

04.01.2013 tarihli tutanakta; önleyici kolluk görevini ifa eden kolluk görevlilerinin, suça sürüklenen çocuk ... ile ölmesi nedeniyle hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilen ...’i durdurmak istedikleri, bunun üzerine ...’in cadde üzerinde bulunan bir iş yerinin bahçesine girerek elinde bulunan malzemeleri kumun üzerine attığı, kolluk görevlilerinin de kumun üzerinden Egemen 585 ibaresi bulunan bir adet altın alyans ile üzerinde BESAY 585 ibaresi bulunan bir adet altın bileklik ve dava konusu olmayan 4 adet hapı ele geçirdikleri ve anılan eşyaya Sulh Ceza Mahkemesi kanalıyla el konulduğu ayrıca suça sürüklenen çocuk ...’ın üzerinden ingiliz anahtarı, tornavidalar ve sert plastik cismin ele geçirildiği, suça sürüklenen çocukların söz konusu ziynet eşyasını bir evden aldıklarını, evi gördükleri zaman hatırlayacaklarını kolluk görevlilerine şifahi olarak söylemeleri üzerine, görevliler nezaretinde suça sürüklenen çocuklarla yapılan araştırmada, suça konu evin tespit edilemediğinin belirtildiği, suça sürüklenen çocukların tüm aşamalardaki savunmalarında, söz konusu ziynet eşyası ile suçta kullanıldığı düşünülen aletlerin kendilerinden ele geçirilmediğini, atılı suçu işlemediklerini belirttikleri olayda; suça sürüklenen çocukların yakalandığı tarih ile bu tarihten bir ay sonrasını kapsayacak şekilde, İstanbul İi Fatih İlçesi sınırlarındaki kolluk birimleri ve ilgili Cumhuriyet Başsavcılık makamıyla gerekli yazışmaların yapılıp suça konu olduğu düşünülen eşyanın çalınmasına ilişkin bir müracaatın bulunup bulunmadığının tespit edimesi, müracaatın mevcut olması durumunda birleştirme imkanı varsa anılan dosyaların birleştirilmesi, yoksa anılan dosyanın onaylı bir örneğinin dosya arasına alınması ve ayrıca 04.01.2013 tarihli tutanağı düzenleyen kolluk görevlilerinin tanık olarak dinlenilmesinden sonra sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16/04/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19654, Karar No: 2016/12125, Tarih: 06.10.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/19654 E.  ,  2016/12125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, talep tarindeki borçlanmaya esas prim üzerinden, yurt dışında Türk Vatandaşlığında geçen borçlanmaya esas süreleri talep tarihinde Türk vatandaşı olma şartı aranmaksızın 3201 sayılı Yasa kapsamında borçlanabileceğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekili, karar tarihinden sonra 16.08.2016 tarihli dilekçesi ile 6552 sayılı yasadan yararlanmak için davasından feragat ettiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin.... 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.06.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi

içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usûlen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacının 6552 sayılı Yasa'dan yararlanmak amacıyla davadan feragat ettiği dikkate alınarak yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usûlen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacının 6552 sayılı Yasa'dan yararlanmak amacıyla davadan feragat ettiği dikkate alınarak yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13915, Karar No: 2009/22038, Tarih: 10.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/13915 E.  ,  2009/22038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırklareli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı banka tarafından borçlu hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibine geçilmiş ve borçluya örnek 9 numaralı icra emri tebliğ edilmiştir. Satış hazırlıklarının sürdürüldüğü sırada borçlunun İ.İ.K.’nun 82/12.maddesini dayanak göstererek, satışı istenilen taşınmazın haline münasip evi olduğunu iddia ederek taşınmazın satılmamasına ve takibin iptaline karar verilmesini istediği görülmektedir.

İİK. nun 82/12.maddesine dayalı olarak yapılacak meskeniyet iddiası haczedilmezlik şikayeti olup, borçlu hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takibe geçildiği için haciz safhası bulunmadığından ve meskeniyet şikayetine konu edilecek bir “haciz işlemi” de olmadığından şikayetin reddi gerekir.

Öte yandan ipoteğin kaldırılması ancak İİK. nun 153.maddesinde öngörülen şartların gerçekleşmesi halinde icra mahkemesinden istenebilir. Bunun dışındaki nedenlere dayalı olarak ipoteğin geçersiz olduğu gerekçesi ile kaldırılması ancak genel hükümler çerçevesinde talep edilebilir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun " Aile Konutu" başlıklı 194/1. maddesine göre; Eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz." H.U.M.K.’nun 76.maddesinde yer alan “hukuki tavsifin hakime ait olduğu” kuralı nazara alınarak başvuru yukarıdaki hükme  dayalı taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılması istemi olarak vasıflandırılsa bile istek yargılamayı gerektirdiğinden genel mahkemede çözümlenmesi zorunlu olup, dar yetkili icra mahkemesince incelenmesi mümkün değildir.

Açıklanan nedenlerle şikayetin reddi yerine esasının incelenmesi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4415, Karar No: 2020/4320, Tarih: 18.03.2020

**13. Ceza Dairesi         2020/4415 E.  ,  2020/4320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, müsadere

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mala zara verme suçundan ve müsadere davası yönünden kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin ve yine HMK’nın 427/2. maddesi gereğince 1.000 TL nin altında değeri bulunan eşyanın müsaderesine ilişkin hükümlerin kesin olması sebebiyle temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 18.03.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25254, Karar No: 2014/400, Tarih: 13.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/25254 E.  ,  2014/400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/172259

MAHKEMESİ : Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2013

NUMARASI : 2012/217 (E) ve 2013/24 (K)

SUÇ : Resmi evrakta sahtecilik, dolandırıcılık

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğu cihetle; 7201 sayılı Yasanın 10/1. maddesindeki “tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır” hükmü gözetilerek, sanığın sorgusunun yapıldığı İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.12.2012 tarihli oturumda en son adresi olarak bildirdiği Ordu Caddesi .... Sokak No:... Sultangazi İstanbul adresi yerine Mernis adresi olan Sakızağacı Mahallesi Be.. Ç..Sokak No: l/5 Bakırköy/İstanbul adresine yapılan tebligat geçersiz olup, 7201 sayılı Yasanın 16. maddesindeki “kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır” hükmü gözetilerek sanığın bilinen en son adresi olan O..Caddesi .... Sokak No: .... Sultangazi İstanbul adresinde yapılan 15.02.2013 tarihli tebliğ işleminin de aynı konutta oturmadığı tespit edilen annesi Emine Nazikoğlu'na yapılması nedeniyle geçersiz olduğu, sanık müdafiinin öğrenme üzerine vaki eski hale getirme talebinin yerinde ve temyiz isteminin bu nedenle süresinde bulunduğu anlaşılmakla yapılan incelemede:

1- Sanığın aşamalarda alınan savunmasında, suça konu çeki beraatine karar verilen şirket müdürü sanık D.. Ç..'nin talimatı ile imzalayıp ticari ilişki karşılığı olarak akrabalarının sahibi olduğu D... İletişime verdiğini savunması, çek hesabı sahibi şirket sahibi Uğur Nazikoğlu'nun suça konu çekin şirketine ait olduğunu ancak düzenlenmesinden bilgisinin olmadığını beyan etmesi, D.. Ç..'nin çekin keşide edildiği 14.03.2009 tarihinden önce şirket ortaklar kurulunun 27.10.2008 tarihli kararı ile şirketi temsil yetkisinin kaldırılarak 5 yıl süre ile şirket müdürü olarak Selim Köseoğlu'nun yetkili kılınması, tanık Y.. A..'in çeki sanıktan teslim aldığını beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; çekin arkasında cirosu bulunan Damla İletişim yetkilisi ile K. A. ve çeki teslim alan Y.. A..'in tanık sıfatı ile ifadeleri alınarak, çeki keşide eden şirket ile aralarında bir ticari ilişki bulunup bulunmadığı, bu alışverişin ne zaman gerçekleştiği, çekin sanıktan hangi tarihte teslim alındığı sorulup, çek hesabı sahibi şirket ile alacaklı D... Ticaretin ticari defter ve belgeleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.03.1998 gün, 50/105, 01.06.1999 gün, 137/146, 10.10.2000 gün, 175/193, 23.10.2001 gün, 226/227 ve 30.05.2006 gün 173/145 sayılı kararlarında ve benzer nitelikteki içtihatlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK’nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, Köyceğiz Cumhuriyet Başsavcılığının 18.05.2012 tarih ve 2012/234 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın yetkisi bulunmadığı halde suça konu çeki hesap sahibi şirket yetkilisinin yerine imzalayarak resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle kamu davasının açıldığı, iddianamadeki anlatıma göre nitelikli dolandırıcılık suçundan açılmış bir davanın bulunmadığı gözetilmeden, iddianame kapsamı dışına çıkan Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararı esas alınmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçundan ayrı bir iddianame de düzenlenlenmeden yargılamaya devam ile dava konusu yapılmayan nitelikli dolandırıcılık suçundan da hüküm kurulması,

3- Kabul ve uygulamaya göre de;

Adli emanette kayıtlı suça konu çekin akıbeti hakkında bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve sanığın eşi Nur Emine Nazikoğlu vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.