muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7382, Karar No: 2016/10816, Tarih: 14.04.2016

Somut olayda fazla çalışma konusunda tanık beyanları değerlendirilirken yapılan hesaplamada haftalık çalışma gün sayısının kaç gün kabul edildiği ve ara dinlenme süresinin düşülüp düşülmediği veya kaç saat düşüldüğü anlaşılamadığından bu konuda denetime açık ek rapor alınarak yeniden değerlendirilme yapılması gerekmektedir.

Açıklanan maddi ve hukuki olguların dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi bozma sebebidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5535, Karar No: 2014/9016, Tarih: 27.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/5535 E.  ,  2014/9016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2013

NUMARASI : 2013/86-2013/1027

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Davadan feragat, davacının talep sonucundan (neticeli talebinden) vazgeçmesidir. (HMK.307.maddesi) Davadan feragat eden davacı, bununla dava dilekçesinin talep sonucu bölümünde istemiş olduğu haktan (talepten) vazgeçer. Davadan feragat, davacının yapacağı tek taraflı açık bir irade beyanıyla olur. Feragatın geçerliliği için, bunun, davalı ve mahkeme tarafından kabulüne gerek yoktur. Feragat, bir usul işlemidir. Çünkü, feragat, davayı (uyuşmazlığı) sona erdirmektedir. Bir usul işlemi olduğundan feragatın şartları ve etkileri de usul hukuku tarafından düzenlenir.

HMK. 311. maddesinin 1. cümlesinde ise feragatin kesin hüküm gibi sonuç doğuracağı hükme bağlanmıştır. Feragatin geçerliliği karsı tarafın muvafakatine bağlı değildir. Bu nedenle feragatten vazgeçmek yasal olarak mümkün değildir. Ancak HMK.311.maddesinin 2. cümlesine göre irade bozukluğu hallerinde,feragat ve kabulün iptali istenebilir.

Somut olayda, takip dosyasının incelenmesinde, borçlular hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan takipte borçluların süresinde imzaya ve borca itiraz ettikleri, borçlular vekilinin 25.04.2013 tarihli dilekçesi ile borçlulardan C.. Dekorasyon İnşaat Tic.Ltd.Şti. yönünden itiraz davasından feragat ettiği, vekilin vekaletnamesinde feragat yetkisinin bulunduğu, bilahare feragat beyanından vazgeçtiği, mahkemece bu hususta bir karar verilmeksizin işin esasının incelenerek imzaya itirazın kabul edildiği görülmektedir.

O halde, feragatten vazgeçmek yasal olarak mümkün olmadığından, irade bozukluğu hallerinin bulunup bulunmadığı hususu da dar yetkili icra mahkemesinde incelenemeyeceğinden mahkemece borçlulardan C.. Dekorasyon İnşaat Tic.Ltd.Şti. yönünden feragat nedeniyle itirazın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14022, Karar No: 2013/795, Tarih: 21.01.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/14022 E.  ,  2013/795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 23.06.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.06.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 113, 2014 ve 2972 parsel sayılı taşınmazlara ait tapu kaydındaki murisinin “... oğlu ...” biçiminde yazılı kaydın “... oğlu ...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; dava konusu 2972 parsel sayılı taşınmazın dayanağı 04.03.1968 tarihli ve 964 sayılı tapu kaydı getirilmeden ve kadastro tutanaklarındaki tespit bilirkişileri dinlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması ayrıca dava konusu 113 parsel sayılı taşınmaz tapuda davacının murisi ... adına kayıtlı olmadığı halde bu parsel yönünden de düzeltme kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece Dairemizin yukarıda açıklanan ilkeleri doğrultusunda gerekli araştırma ve incelemeler yapılarak, sözü edilen eksikliklerin giderilmesinden sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeplerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 21.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5530, Karar No: 2025/975, Tarih: 27.02.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/5530 E.  ,  2025/975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2009/144 E., 2014/160 K.

Taraflar arasındaki davadan dolayı Bala Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 06.05.2014 tarihli ve 2009/144 Esas, 2014/160 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 14.03.2016 tarihli ve 2015/1048 Esas, 2016/2573 Karar sayılı kararının düzeltilmesi, süresinde davalı Hazine vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... ... vekili dava dilekçesinde; Ankara ili, Bala ilçesi, Aşağı ... köyü çalışma alanında bulunan ve sınırları dava dilekçesinde belirtilen yaklaşık 60 dekar büyüklüğündeki ziraate elverişsiz arazinin davacı tarafından emek sarfıyla ziraate elverişli konuma getirilerek 50 seneden beri kullanıldığını ileri sürerek taşınmazın davacı adına tescilini talep etmiştir. Davacı vekili 20.06.1995 tarihli dilekçede, davacının taşınmazı 20-25 seneden beri kullandığını belirtmiştir.

Asli müdahil ... müdahale dilekçesinde; sınırları dilekçesinde belirtilen ve çalısını, taşını temizleyerek tarım arazisi haline getirdiği 100 dönümlük taşınmazı 20-25 senedir kullandığını, davacı ... ...'in taşınmaz hakkında dava açtığını öğrendiğini, davacının kendisinin kardeşi olup bu yerle hiçbir ilgisinin bulunmadığını, çünkü 25 yıldır Almanya'da olduğunu, çiftçilikle uğraşmadığını belirterek 100 dönüm yüz ölçümündeki taşınmazın adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Dahili davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Belediyeye husumet düşmediğini, davacının 20 yıllık zilyetliğinin bulunmadığını, davanın haksız olduğunu belirterek reddini savunmuş, taşınmazın Belediye adına tescilini talep etmiştir.

Dahili davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın husumetten reddi gerektiğini belirtmiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; iddiaların dayanaksız olduğunu, davanın hak düşürücü süreden sonra açıldığını belirterek reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26.12.1995 tarihli ve 1992/245 Esas, 1995/334 Karar sayılı kararıyla; davaya konu taşınmazın davacı ... ve kardeşi ... tarafından hamdan sürülerek emek ve sarf edilmek suretiyle tarım arazisi haline getirildiği, daha sonra aralarında yaptıkları taksim sonucunda taşınmazın davacıya düştüğü, davacının 20 yıldan fazla bir süredir taşınmaza zilyet olduğu, müdahil davacının dava konusu yerle bir ilgisinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 25.12.1995 tarihli krokide (B) harfi ile gösterilen kısmın davacı adına tesciline, müdahil davacının davasının reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Davalı Hazine vekilinin temyiz başvurusu üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 07.10.2008 tarihli ve 2008/4818 Esas, 2008/4670 Karar sayılı ilamıyla taşınmazın sınırlarının ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihin belirlenebilmesi amacıyla hava fotoğraflarının incelenmediği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, 05.11.2013 havale tarihli bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 60.000 m2’lik yerin davacı ... adına tesciline, B ve G ile gösterilen kısımlarla ilgili davanın reddine, C, D ve E ile gösterilen kısımların davalı Hazine adına tesciline, asli müdahil ... yönünden davanın feragat sebebiyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili ve ... vekilinin temyiz başvurusunda bulunması üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 14.03.2016 tarihli 2015/1048 Esas, 2016/2573 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Sebepleri

Davalı Hazine vekili karar düzeltme dilekçesinde; bilirkişi raporlarında kazanım şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmediğini, bu husustaki temyiz itirazlarının Yargıtay ilamında değerlendirilmediğini, hava fotoğraflarının incelenmesine yönelik bozma kararına rağmen eski tarihli hava fotoğraflarının bulunmadığından bahisle tescil talebinin diğer deliller esas alınarak değerlendirilmesi yoluna gidildiğini, bu yönüyle bozmaya uyulmamasının başlı başına bozma sebebi olduğunu, kararın eksik incelemeyle verildiğini belirterek bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinden, çekişmeli taşınmazın 1956 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında ziraate elverişli olmayan arazi niteliğiyle 766 sayılı Kanun'un 2. maddesi uyarınca tespit harici bırakıldığı, eldeki davanın 27.02.1992 tarihinde imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak açıldığı, müdahil ...'in davacının diğer kardeşleriyle birlikte sunduğu 10.07.1995 tarihli ıslak imzalı dilekçede taşınmazın davacı tarafından kullanıldığını belirttiği, yapılan senetsiz araştırmasına göre davacı adına senetsizden tescil edilen taşınmazın bulunmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, 05.11.2013 havale tarihli bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 60.000 m2’lik yerin davacı ... adına tesciline karar verilmiş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Mahkemece, 05.11.2013 havale tarihli bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 60.000 m2’lik yerin davacı ... adına tesciline karar verilmiş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Şöyle ki; mahallinde 30.09.1993 tarihinde yapılan keşifte yalnızca yaşı tespit edilemeyen ve taşınmaz hakkında hangi gerekçeyle bilgi sahibi olduğu anlaşılamayan bir yerel bilirkişi ve davacı tanıkları dinlenmiş, daha sonra 23.09.2013 tarihinde yapılan keşifte ise davacı vekilinin talebi bulunmadığından yeniden yerel bilirkişi dinlenmeksizin bilirkişi incelemesi yaptırılmakla yetinilmiş, yapılan ilk keşifte taşınmazın son 2 senedir sürülmemesi nedeniyle ot basan bir kısmının bulunduğu beyan edilmiş ise de bu husus bilirkişi raporlarına yansıtılmamış, terk yönünden değerlendirme yapılmamış, yargılama sırasında davacının yurt dışında yaşayıp taşınmazı parası ile ektirdiği beyan edilmiş ise de bu hususta yerel bilirkişi ve tanıklardan detaylı beyan alınmamış, komşu taşınmazların tutanak ve dayakları getirtilerek mahallinde uygulanmamış, davacının edinme koşullarını sağlayıp sağlamadığı hususunda dava tarihinden geriye doğru incelenmesi gereken dönem 1972 ve 1992 yılları arası olmasına rağmen yalnızca 1977 tarihli hava fotoğrafı üzerinde inceleme yaptırılmış, taşınmaz üzerindeki güncel durumumu tespit eden ancak imar ihya yönünden detaylı değerlendirme içermeyen ziraatçi bilirkişi raporlarıyla yetinilmiş, ziraat bilirkişisi raporunda jeodezi raporunda incelenen 1980 ve 1991 tarihli görüntülere atıf yapılmış ise de jeodezi raporunda bu tarihli bir görüntünün incelenmediği hususu dikkate alınmamış ve çelişki giderilmemiş, düzenlenen güncel krokiye göre yasal ilanlar yaptırılmamıştır. Kabule göre de davalı Hazine'nin tescil talebinin bulunmadığı gözetilmeksizin talep aşılarak imar ihya edilip edilmediği yönünden de bir değerlendirme bulunmayan bir kısım taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayanılarak hüküm kurulamaz.

Hâl böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece öncelikle Harita Genel Müdürlüğü'nden taşınmazın bulunduğu yeri de gösteren ve dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesi dönemlere ilişkin en az 3 adet hava fotoğrafı getirtilmeli, taşınmaza en yakın komşu taşınmazların kadastro tutanak ve dayanak kayıtları ilgili tapu ve kadastro müdürlüğünden istenilmeli, daha sonra jeodezi-fotogrametri mühendisi bilirkişi, üç kişilik ziraatçı bilirkişi kurulu ve fen bilirkişisi ile usulüne uygun seçilmiş mümkün olduğunca yaşlı yerel bilirkişiler ve tanıkların katılımı ile yeniden keşif yapılmalı ve yapılacak bu keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli taşınmazın öncesi itibariyle kime ait olduğu, kimden kime ne zaman ve ne şekilde intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ve hangi tasarruflarla zilyet edildiği, imar-ihya gerektiren yerlerden olup olmadığı, böyle yerlerden ise imar-ihyaya konu edilip edilmediği, edilmiş ise imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığı, davacının taşınmazda hangi gerekçeyle tasarrufunun bulunduğu ve varsa davacının zilyetliğini kim vasıtasıyla ne şekilde sürdürüldüğü, zilyetliğin fasılalı olup olmadığı, terkedilip edilmediği hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, yerel bilirkişiler ve tanıkların sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak giderilmeye çalışılmalı; ziraatçi bilirkişi kurulundan taşınmazın evveliyatını, toprak yapısını, niteliğini, ne şekilde imar ve ihya edildiğini ve zilyetlikle mülk edinilebilecek yerlerden olup olmadığını komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı şekilde açıklayan, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı, gerekçeli ve taşınmazın fotoğraflarını da içeren rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiden dava tarihinden 25 yıl öncesi dönemdeki uydu ve hava fotoğraflarında taşınmazın niteliğini, imar-ihyaya konu olup olmadığını, olmuş ise imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığını ve imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığını, zilyetliğe ara verilip verilmediğini belirten rapor düzenlemesi istenilmeli; fen bilirkişisinden keşfi takibe imkan verir ve uygulanan komşu kayıtların kapsadıkları alanları gösterir şekilde krokili rapor aldırılmalı; tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, düzenlenen güncel teknik bilirkişi raporu esas alınarak TMK'nın 713/3. maddesinde (13.10.2022 tarihli ve 7418 sayılı Kanun'un 28. maddesiyle yapılan değişiklik de dikkate alınarak) öngörülen yasal ilanlar yaptırılmalı ve bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Öte yandan, Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünün internet sitesinden yapılan sorgulamaya göre taşınmazın yargılama sırasında yapılan toplulaştırma çalışmaları sonucunda Hazine adına ham toprak vasfıyla 22.03.2023 tarihinde tescil edilen 143 ada 8 parsel sayılı taşınmaz kapsamında bulunması muhtemel görüldüğünden, düzenlenen teknik bilirkişi raporu ek yapılmak suretiyle taşınmazın tapulu taşınmaz haline gelip gelmediği hususu ilgili tapu ve kadastro müdürlüğünden sorulup teyit edilerek kurulacak hükümde dikkate alınmalıdır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin karar düzeltme isteğinin 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesi uyarınca kabulüne, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 14.03.2016 tarihli 2015/1048 Esas, 2016/2573 Karar sayılı onama kararının ortadan kaldırılmasına, Mahkemenin 06.05.2014 tarihli ve 2009/144 Esas, 2014/160 Karar sayılı kararının BOZULMASINA,

Davalı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Bala Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4458, Karar No: 2014/10179, Tarih: 22.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4458 E.  ,  2014/10179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2014/101078

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20.12.2013

NUMARASI : 2012/390 Esas, 2013/415 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

Mahalli mahkemece verilen hüküm sanık müdafii tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 10.09.2014 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine ibraz ettiği yetki belgesine dayanarak sanık Y.. G.. adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık Y.. G.. hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 24.09.2014 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanığın mağdure Ş. yönelik eylemleri nedeniyle hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60, 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104, ve 105. maddelerinde yer alan cinsen dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Sanığın mağdure N. yönelik eylemleri nedeniyle hakkında beden veya ruh sağılığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Oluşa uygun kabule göre, sanığın mağdureye yönelik eylemi 2009 yılı Ocak ayında gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, mağdurenin suç tarihinde 19 yaş içerisinde olduğu ve bu itibarla sanığın eyleminin TCK.nın 102/1, 3-c, 5. madde ve fıkralarında düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi

karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

22.09.2014 tarihinde verilen işbu karar 24.09.2014 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından.... hazır olduğu halde sanık müdafii Av..... yüzüne karşı tefhim olundu.