muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/22155, Karar No: 2024/1704, Tarih: 21.02.2024

A. Şikâyetçi Tarım ve Orman Bakanlığı Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan doğrudan zarar görenin Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiin Temyiz İsteği Yönünden

Tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun ikametinde kaçak sigara ele geçirilmesi ve savunmalarında suçunu ikrar etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediği sabit kabul edilip, hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki bilgi ve belgelerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiin aşağıda yer alan hukuka aykırılık dışındaki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Suç konusu kaçak sigaranın tamamının 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Suçtan zarar gören Gümrük İdaresinin davaya katılma dilekçesi göndermediği halde mahkemece gerekçeli karar başlığında sıfatının ''katılan'' olarak gösterilerek lehine vekâlet ücretine hükmolunması hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

A. Şikâyetçi Tarım ve Orman Bakanlığı Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle şikâyetçi Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle şikâyetçi Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümden kaçak eşyanın müsaderesine ilişkin 4 no'lu bent çıkarılarak yerine ''Suç konusu kaçak sigaraların tamamının 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine'' ibaresinin eklenmesine ve hükümden vekâlet ücretine ilişkin 2 no'lu bendin çıkartılması suretiyle hükmün Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4728, Karar No: 2016/13060, Tarih: 20.09.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/4728 E.  ,  2016/13060 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2015

NUMARASI : 2015/279-2015/681

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Buğday, nohut, arpa ve kuru fasülyenin dekar başına verim miktarlarının, İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

2) Davalılar ile tapu maliki arasındaki mirasçılık ilişkisini gösterir veraset ilamı vb. belgenin ilgilisinden alındıktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1253, Karar No: 2017/1699, Tarih: 15.05.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/1253 E.  ,  2017/1699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme, yalan tanıklık, rüşvet

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında; TCK.nun 82/1-b, 62, 63 ve 58. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

2-Sanık ... hakkında; TCK.nun 272/3, 62 ve 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası,

3-Sanık ... hakkında; a-) TCK.nun 252/1, 62/1 ve 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası,

b-)TCK.nun 272/3, 62, 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası,

4-Sanıklar ... ve ... hakkında; ayrı ayrı TCK.nun 252/1, 62/1, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında ...'i canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme suçundan yapılan yargılama sonunda, sanığın mahkumiyetine dair Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13/06/2014 gün ve 2013/335 esas 2014/191 karar sayılı hükmün sanık müdafii, katılanlar ... ve ... vekili ve katılan ... vekilinin temyizi

üzerine, Dairemizin 20/03/2017 gün ve 2016/6284 esas 2017/836 karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmasına karar verildiği, Dairemizin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararının kaldırılarak bozma kararı verilmesi" istemiyle itirazda bulunulduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 gün ve 2012/280 esas, 2012/928 sayılı Kararı ile 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Yasanın 99. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nun 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçiçi 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesinin, 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Dairemizce verilen düzeltilerek onama kararı usul ve yasaya uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden İTİRAZIN REDDİNE, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/05/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/406, Karar No: 2024/11239, Tarih: 24.10.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/406 E.  ,  2024/11239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2923 E., 2022/354 K.

SUÇ : Yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yağma suçunun oluşabilmesi için, suça konu malın, elinde bulunduran kişiden cebir veya tehdit kullanılmak suretiyle alınması veya mağdurun malı ... ya da malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılınması gerekir. Dolayısıyla yağma suçunda mağdur, cebir veya tehdit kullanılması ve bunun sonucunda malın alınması, teslimi ya da malın alınmasına karşı koymamaya mecbur bırakılmaktadır. Cebir veya tehdit bir kimseyi malını teslim etmeye veya alınmasına karşı koymamaya mecbur kılmak için yapılmalıdır. Cebir veya tehdidin bu amaçla ve bu şekilde yapılması, yağma suçunu malvarlığına karşı işlenen diğer suçlardan ayırmaktadır.

Öğreti ve yargısal kararlarda benimsendiği üzere; malın taşınabilir olması, mal sahibinin rızasının bulunmaması, malın alınması ve faydalanma kastının varlığı gibi hususlar yönünden hırsızlık suçuna benzeyen yağma suçu, failin malı almak veya zilyedinin malın alınmasına ... göstermesini sağlamak bakımından cebir veya tehdit kullanılarak işlenmesi nedeniyle hırsızlık suçundan ayrılmaktadır.

Failin mağdura yönelttiği cebir veya tehdidi, kendisine veya bir başkasına yarar sağlamak amacıyla bir malı ... veya alınmasına karşı koymamaya zorlamak amacıyla gerçekleştirmiş olması gerekir. Cebir veya tehdit ile malın alınması veya verilmesi arasında bir nedensellik bağı bulunmalıdır.

Yağma suçunun oluşabilmesi için, baştan itibaren yağma amacıyla hareket eden failin, eylemin başında veya ortasında cebir veya tehdit kullanmasının önemi bulunmamaktadır. Önemli olan cebir veya tehdidi kullanmasıdır. Ancak bazı durumlarda fail, aslında hırsızlık amacıyla harekete geçmesine karşın daha sonraki bir aşamada cebir veya tehdit kullanmaktadır. Bu durumda eylemin hangi suçu oluşturacağı hususunda tereddüt yaşanmaktadır.

Yağma suçunun oluşabilmesi için, baştan itibaren yağma amacıyla hareket eden failin, eylemin başında veya ortasında cebir veya tehdit kullanmasının önemi bulunmamaktadır. Önemli olan cebir veya tehdidi kullanmasıdır. Ancak bazı durumlarda fail, aslında hırsızlık amacıyla harekete geçmesine karşın daha sonraki bir aşamada cebir veya tehdit kullanmaktadır. Bu durumda eylemin hangi suçu oluşturacağı hususunda tereddüt yaşanmaktadır.

Yağma suçu bir kişinin malını cebir veya tehdit kullanarak almak suretiyle oluştuğundan, unsurları itibarıyla hem zilyetliğe hem de kişinin hürriyetine yönelik bir suçtur. Ancak burada kişi hürriyetine yönelen saldırı, mal aleyhine işlenen suçun gerçekleştirilmesi bakımından bir araç niteliğinde bulunduğundan, bu suç sonuç itibariyle "mal aleyhine" işlenen bir suçtur.

Hırsızlık suçu da yağma gibi mala karşı işlenen suçlardandır. Ancak hırsızlık suçunda taşınır mal, sahibinin rızası ve hatta çoğu zaman haberi olmaksızın bulunduğu yerden alındığı halde, yağma suçunda fail mağdura karşı cebir veya tehdit kullanarak malı bulunduğu yerden almaktadır. Bu nedenle hırsızlık suçunda korunan hukuki yarar, zilyetlik hakları iken, yağmada zilyetlik haklarının yanında, aynı zamanda kişi özgürlüğü de korunmaktadır. Hırsızlık amacıyla malın alınmasından ve mağdurun bu eşya üzerindeki hâkimiyetinin sona ermesinden sonra gerçekleşen cebir veya tehdit, hırsızlık suçunun yanında kasten yaralama veya tehdit suçunu da oluşturacaktır.

Yağma suçu, hırsızlığın zor kullanılmak suretiyle gerçekleştirilme halidir. Cebir veya tehdit, ''yaşam ..., vücut dokunulmazlığı, cinsel dokunulmazlık ve malvarlığı ...'' şeklindeki hukuki değerlere yönelik olmalıdır. Yağma icrai kuvvetle işlenebilen bir suç tipidir. Kullanılan cebir ve tehdidin, kişinin malı teslim etmeye veya alınmasına ses çıkarmamasına elverişli olması gerekir.

Hırsızlık ve yağma suçları ile ilgili olarak düzenlenen yasa normları ışığında somut olaya gelince;

Yağma suçu, hırsızlığın zor kullanılmak suretiyle gerçekleştirilme halidir. Cebir veya tehdit, ''yaşam ..., vücut dokunulmazlığı, cinsel dokunulmazlık ve malvarlığı ...'' şeklindeki hukuki değerlere yönelik olmalıdır. Yağma icrai kuvvetle işlenebilen bir suç tipidir. Kullanılan cebir ve tehdidin, kişinin malı teslim etmeye veya alınmasına ses çıkarmamasına elverişli olması gerekir.

Hırsızlık ve yağma suçları ile ilgili olarak düzenlenen yasa normları ışığında somut olaya gelince;

Sanık ile dosya dışı diğer sanık ...'in katılan ...'den olan alacaklarına ilişkin aralarında imzaladıkları dosyaya sunulu alacağın temliki sözleşmesi ile alacağı devrettikleri, sanığın olay günü katılanın çalıştığı işyerine gelerek katılanın aynı zamanda icraya verilmiş fakat tahsil edilemeyen borcunu ödemesinin istendiği, sanıkların katılanın icra yoluyla alabilecekleri cevabını verdiği, olay esnasında işyerinde bulunan çalışan ...'in tanık olarak alınan beyanında; ".. şahıs ...'in senden alacağı varmış, onu almaya geldim, Ben Alanya'lıyım, Ben hapisten yeni çıktım, bu parayı senden almasını bilirim, annen var baban var' dedi. ... bey borcunun olmadığını söyledi. Şahıs 'ben ...'i getirip yüzleştireceğim' dedi. ... bey 'alacağınız varsa icra ile alın' dedi. Sonra şahıs gitti. ... bey 155'i arayıp polise durumu bildirdi. Polis ekibi geldi. Polisler kamera kayıtlarını incelerken şüpheliler ... Kocaman ve ... tekrar işyerine geldiler..." dediği, diğer çalışan tanık ...'un da oluşa ilişkin aynı yönde beyanda bulunduğu, sanığın devamında işyerinden katılanla tokalaşarak ayrıldığı, anlatımlara göre 20-25 dakika sonra yanında dosya dışı diğer sanık ...'i getirerek alacağın varlığı konusunda yüzleştirme amacı güttüğünün anlaşıldığı, olay yerine ikinci gelişinde içeride polis bulunduğundan haberi olmayan sanığın o anda yapılan üst aramasında da herhangi bir silah elde edilemediği, dosya içinde mevcut olan iddia, savunma ve deliller birlikte ele alındığında; yağma suçunda kabule götüren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 148/1.maddesinde gösterilen cebir veya tehdidin nelerden ibaret olduğunun tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine, kararımızın bir örneğinin de Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 24.10.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/267, Karar No: 2018/1527, Tarih: 20.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/267 E.  ,  2018/1527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-... Lojistik isimli iş yerinde yetkili olan katılan ...'ın soruşturma evresinde alınan beyanında iş yerinde tır şoförü olarak çalışan ... ... 22.11.2012 tarihinde saat 09:00 suların iş yeri park yerine park ettiği tır tipi araçtan 23.11.2012 tarihinde depo kapağının açılarak mazot çalındığını tespit ettiklerini beyan ettiği, kolluk görevlilerince düzenlenen 23.11.2012 tarihli olay yakalama arama ve muhafaza altına alma tutanağı içeriğine göre sanıkların Bitlis ili sınırları içinde kullandıkları aracın çalıntı plaka kaydının bulunması nedeniyle durdurulduğunda araç içinde yoğun mazot kokusu olduğu ve bidonlarının olduğunun görülmesi üzerine mazotları nerden aldıkları sorulduğunda sanıklardan ...'in çaldıkları tüm mazot hırsızlıklarını ikrar ettiği, tutanak içeriğine göre Bolu ilinden kamyonlardan 5 bidon mazot çaldıklarını beyan ettiğinin belirtildiği, sanığın soruşturma evresinde avukatı huzurunda alınan ifadesinde Bolu ilinde ... olarak hatırladığı benzin istasyonunun yanında bulunan kamyondan 150 litre mazot çaldıklarını ikrar ettiğinin anlaşılması karşısında sanığın ifadelerinde belirttiği yerlerin katılanın yetkilisi olduğu ... Lojistik isimli iş yeri olduğunun tespiti yönünden sanığa yer gösterme işlemi yaptırıldıktan sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Katılana ait tırın kilitli olan yakıt deposunun kapağı kırılarak içerisinden mazot çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması,

3- Sanık ...'in adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/149 Esas-2012/893 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesinde yazılı ''hırsızlık'' suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının ve sanığın adli sicil kaydında görünen diğer sabıkasının da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, bu mahkumiyet kararları ile ilgili uyarlama yargılaması yapılıp sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükümlerin BOZULMASINA, 20.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6211, Karar No: 2015/8853, Tarih: 05.11.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/6211 E.  ,  2015/8853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 Esas ve Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın müşteri olarak girdiği marketten iki adet 750 gramlık toplam değeri 24,30 TL olan kaşar peyniri para ödemeden dışarı çıkarmak suretiyle çalma eyleminden ötürü sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Soruşturma aşamasında başka bir suç nedeniyle yakalandığında müştekiye karşı işlediği suçu itiraf ederek ikrarıyla suçun ortaya çıkmasını sağlayan sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Soruşturma aşamasında başka bir suç nedeniyle yakalandığında müştekiye karşı işlediği suçu itiraf ederek ikrarıyla suçun ortaya çıkmasını sağlayan sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05.11.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8071, Karar No: 2015/20525, Tarih: 16.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/8071 E.  ,  2015/20525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; katılan ...'in, tanık ... ile birlikte büyükbaş hayvan almak üzere daha önceden tanıdığı sanık ...'ın yanına gittikleri, sanığın, katılan ve tanığı ... İlçesi ... Köyü'ne götürerek kendisine ait olduğunu söylediği 25 adet büyükbaş hayvanları gösterdiği, aralarında pazarlık yaparak 45.000 TL'ye anlaştıkları, daha sonra katılanın Sivas iline dönerek 45.000 TL'yi hazırlayıp tanık ... ile tekrar ... İlçesi'ne gittikleri, sanıkla buluştuklarında saatin öğle vakti olması nedeniyle namaz kılmak istediklerini söyledikleri, sanığın da bu kadar paranın arabada durmasının tehlikeli olduğunu, parayı kendisine bırakmalarını söylediği, katılanın da sanığa güvenerek parayı teslim ettiği, katılan ve tanığın namaz kıldıktan sonra uzun süre bekledikleri ancak bu arada sanığın paralarla birlikte ortadan kaybolmuş olduğu anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.