muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8887, Karar No: 2017/3470, Tarih: 28.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/8887 E.  ,  2017/3470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketten inşaat malzemeleri satın aldığını, ancak satışta ibraz ettiği çeki ödeyemediği için davalı şirkete malzeme bedeli karşılığında daire verme taahhüdünde bulunulduğunu, ve 6 no'lu dairenin davalı şirket adına tescil edildiğini, 6 no'lu daire bedelinin 85.000,00 TL olduğunu, bu bedelin 55.500,00 TL'sinin malzeme bedeli olarak verilip kalan bedelin ise halen ödenmediğini, teslim edileceği taahhüt edilen malzeme bedeli karşılığı davalı şirkete müvekkili kooperatif adına kayıtlı İzmir ili Buca ilçesi, 8146 ada, 1 parsel no'lu A bloktaki 6-17-18-19 no'lu dairelerin yönetim kurulu kararı gereği satış işleminin yapıldığını, 6 no'lu daire için 85.000,00 TL diğer 3 daire için toplam 300.000,00 TL bedel belirlendiğini, ancak davalı şirketin müvekkiline bu güne kadar sadece 50.500,00 TL bedelinde inşaat malzemesi teslim ettiğinden bahisle, İzmir ili Buca ilçesi, 8146 ada, 1 parsel No.lu A bloktaki 6-17-18-19 No.lu dairelere ait tapu iptali ile tapu iptalinin mümkün olmaması halinde 334.500,00-TL'nin satış gününden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte tahsiline ve dairelerin tapu kaydı üzerine ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu 6-17-18-19 no'lu bağımsız bölümlerin başkaları adına tescilliyken kendilerine satıldığını bu nedenle davacının aktif husumet ehliyeti bulunmadığını ve taraflar arasında 17-18-19 no'lu bağımsız bölümlerin davalı tarafından davacıya verilecek malzeme karşılığı devredileceği veya devredildiği hususunda da anlaşma olmadığından davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davacı kooperatif ile dava dışı Mehmet Özsakallı arasında düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre davacı yüklenici kooperatife verileceği kararlaştırılan dairelerin satış yetkisinin arsa sahibi tarafından davacı kooperatife verildiği ve dava konusu taşınmazların bu şekilde davalı şirket adına satışının yapıldığı, davacının temsilci olarak satışta göründüğü ancak gerçek satıcı olduğu, bu nedenle husumet ehliyetinin bulunduğu, dava konusu 6 no'lu dairenin İzmir 23. İcra Müdürlüğü'nün 2011/10447 sayılı takip dosyasında takip konusu edilen 50.500,00 TL çeke ilişkin borç karşılığında devredildiği ve herhangi bir borcun kalmadığı hususunun davacı kooperatifin yönetim kurulu 06.09.2011 tarihli kararında belirtildiği, dava konusu 17, 18 ve 19 no'lu dairelerin incelenen tapu resmi senedinde satış bedelinin nakden ve tam alındığı hususunun yazılı olduğu, bu kayıt karşısında

.../...

S.2.

.../...

S.2.

davacı tarafın satış bedelinin nakit alınmadığı, temin edilecek inşaat malzemeleri bedeli karşılığında ödeneceği hususunun kararlaştırıldığı yönündeki beyanlarının aynı nitelikteki yazılı delil ile ispatlanması gerektiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2017 tarihinde oyçokuğuyla karar verildi.

(Muhalif)

S.3.

Muhalefet Şerhi

Davacı kooperatif vekili, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde kendilerine bırakılan 6,17,18 ve 19 no'lu bağımsız bölülerin kat irtifakı tapusunun davalıya devrettiğini, bedelinin davalı tarafça inşaat malzemesi olarak karşılanacağı taahhüdüne rağmen edimin yerine getirilmediğini belirterek, öncelikle tapuların iptaliyle adına tescilini, bu mümkün görülmezse bedelleri olan 334.500,00 TL'nin tapu devir tarihinden ticari faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf, dava konusu taşınmazların tapu sahibinden bedeli karşılığı devren iktisap ettiğini, davacının işlemin akidi olmadığını belirtelerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davacılık sıfatının bulunduğu, 6 numaralı bağımsız bölüm için davalının edimini ifa etmiş olduğu, bu sebeple davacı iddiasının dinlenmeyeceği, 17,18,19 numaralı bağımsız bölümler için ise tapuda bedelinin ödenmiş olduğu, davacının ispat yükünü yerine getiremediği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı tarafın temyiz itirazı üzerine, Dairemizin çoğunluğu mahkeme kararının usul ve yasaya uygun düştüğü kabulü ile hükmün onanması görüşündedirler.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri TBK'nın 470. maddesinde düzenlenen eser sözleşmesinin bir türüdür. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde arsa sahibi tarafından kat irtifakı tapu devri sözleşme uyarınca ve edimin iflası amacıyla yapılmaktadır. Yüklenicinin bunları satıp finans temini ihtiyacı açıktır. Avans mahiyetinde yapılan tapu devirleri yüklenicinin sözleşme uyarınca fen ve sanat kurallarına uygun şekilde edimini ifa etmesi halinde şahsi hakka hak kazanır. Böyle bir hakkı yüklenici ya da onun devriyle inşaattan bağımsız bölüm satın alan 3. Kişiler imal ve inşaası tamamlanmamış bir tapuyu devraldıklarını bilmektedirler. Yüklenicinin edimini ifa etmemesi halinde tapunun elinden alınması riski altındadırlar.

Ayni haklar, illete bağlı bir işlem sonucu doğar, değişir veya son bulur. Sadece bir tescil işleminin yapılması mülkiyet hakkının doğumu için yeterli olmayıp, ayrıca geçerli bir hukuksal sebebin varlığı da gereklidir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yükleniciye yapılan tapu devri "avans" niteliğinde olup, yüklenici ediminin kural olarak tamamen ifası sonucu, sözleşme konusu kendisine bırakılan tapulu taşınmaz ya da bağımsız bölümün ayni hak sahibi olabilir.

Somut olayımıza dönüldüğünde, dava konusu bağımsız bölümlerin arsa payı karşlığı inşaat sözleşmesinde davacı yükleniciye bırakılan bağımsız bölümler olduğu, tapuları arsa sahibi üzerindeyken, arsa sahibi adına vekaletle hareket eden davacı kooperatif temsilcileri Mehmet Yayla ve Serap Üçdal tarafından 12.01.2012 tarihinde davalı şirket ve temsilcisi adına devredilmiş oldukları bellidir. Yukarıda da açıklandığı üzere bu tür devirler finansman temini için olup avans mahiyetinde devirlerdir. Davalı tarafın arsa sahibinden bedeli karşılığı aldığı savunması, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ilişkisi sebebiyle dosyasına uygun değildir. Davacılık sıfatı açısından arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ilişkisini benimseyen, avans niteliğindeki satış işlemi için arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ilişkisini görmeyen bilirkişi raporu ile bunu benimseyen mahkeme kabulü hatalıdır. Orta imal ve inşaası tamamlanmış kat irtifakına bağlanmış bağımsız bölüm tapu devri yoktur. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca avans niteliğinde bir tapu devri vardır.

.../...

S.4.

Taraflar sıfatları icabi ticari defter tutan tüzel kişiliklerdir. Ticari defter tutmanın nimetleri külfetleri vardır. Ticari defter tutma yükümlülüğü olmasa bile ispat yükü MK'nın 6. maddesi uyarınca davacı taraftadır. Ticari defter tutulmuş olması ispat açısından taraflara bir kolaylık sağlar. İspat yükünün yer değiştirmesi sonucunu doğurmaz.

Davacı taraf davalının ticari defter kayıtlarına dayanmıştır. HMK'nın 222/5 anlamında münhasıran dayanmış değildir. Davalı taraf ise ispat yükünün davacıda olduğundan bahisle defter ibrazından kaçınmıştır. 29.01.2015 tarihli heyet duruşmasında davalıya defter ibrazı için davetiye çıkarılması ve davalı defterleri ibrazı halinde ek rapor alınması kararlaştırılmış, 02.03.2015 tarihli inceleme gününde davalıya defter ibrazı için davetiye çıkarılmadığı görülmüş ve davalıya defter ibrazı için ara karar kurulmuş ise de konuya ilişkin çıkarılan davetiye 03.03.2015 tarihinde bila tebliğ iade gelmiş, davalı şirketin sicil adresi sorulmadan Tebligat Kanunu 35. madde uygulaması düşünülmeden konuya ilişkin ara karar ve sonuçları takip edilmeden ek rapor alınmıştır. Mahkeme ara karar ile kararlaştırdığı davalı tarafın ticari defter kayıtlarına ilişkin HMK'nın 220. maddesinde tanımlanan usuli işlemleri tekemmül ettirmeden (bakınız Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 05.11.2012 gün, 9592-15940 sayılı emsal ilamı konuyla ilgilidir,), eksik tahkikat ile sonuç karara varmıştır.

Hal böyle olunca, davacı tarafın HMK 222/5 maddesine dayalı temyiz itirazı yerinde değil ise de, eksik incelemeye dayalı temyiz itirazı yerinde olduğundan, hükmün bozulması görüşünde olduğumdan, aksi yöndeki çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/4710, Karar No: 2017/7913, Tarih: 04.05.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/4710 E.  ,  2017/7913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işyerinde 16/04/2008 - 04/06/2012 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, davacının iş akdinin işveren tarafından 04/06/2012 tarihinde tek taraflı olarak fesih edildiğini, davacının alacaklarının fesihten sonra ödenmediğini, davacı tarafından 25/06/2012 tarihinde çekilen ihtarname ile alacaklarının ödenmesinin istendiğini, bu ihtardan sonra davacının kıdem ve ihbar tazminatının ödendiğini, diğer alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, fazla mesai ücreti alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı şirketin üretimini yaptığı malların sevkiyatını kendi bünyesindeki araçlarla yapmakta iken, dışarıdan lojistik hizmet almaya başladığını, şoför kadrosunu tasfiye etmek durumunda kaldığını, davacıya fabrika ortamında uygun bir iş arandığını, bulunan işi davacının kabul etmemesi nedeniyle davacının haklarının ödenerek işine son verildiğini, davacının fazla mesai ücretine hak kazandığı iddiasının tamamen kötü niyetli olduğunu, fazla mesai yapmasının kesinlikle şirket tarafın izin verilmediğini, trafikle ilgili kurallarda mal ve can güvenliği açısından şoförlere fazla mesai yaptırılmasının kesinlikle söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı işçi tır şoförü olup, fazla mesai ücretine hak kazanma ve hesap yönlerinden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Tır şoförleri yurt içinde veya yurt dışına sefer yapmak olmak üzere iki şekilde çalışabilirler. Ülke içinde taşımacılık işinde çalışan tır şoförlerinin ücretleri taraflar arasında temel ücret olarak kararlaştırılabileceği gibi, sabit ücrete ilave olarak sefer sayısına ya da katedilen kilometre başına ödenen prim şeklinde gerçekleşebilmektedir.

E) Gerekçe:

Davacı işçi tır şoförü olup, fazla mesai ücretine hak kazanma ve hesap yönlerinden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Tır şoförleri yurt içinde veya yurt dışına sefer yapmak olmak üzere iki şekilde çalışabilirler. Ülke içinde taşımacılık işinde çalışan tır şoförlerinin ücretleri taraflar arasında temel ücret olarak kararlaştırılabileceği gibi, sabit ücrete ilave olarak sefer sayısına ya da katedilen kilometre başına ödenen prim şeklinde gerçekleşebilmektedir.

Yurt içi tır şoförleri bakımından fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir ise de takometre kayıtları bulunması halinde inceleme bu kayıtlar üzerinden yapılmalıdır (Yargıtay 9.H.D. 30.01.2013 gün, 2010/ 39450 E, 2013/ 3675 K.). Yurt içinde çalışan tır şoförünün hafta tatili ile bayram ve genel tatillerde çalıştığını her türlü yazılı delil veya tanıklarla kanıtlaması mümkündür. Ancak ulusal trafik kurallarına göre günde belli bir saat araç kullanma zorunluluğu sebebiyle fazla çalışma yapıldığının inandırıcı delillerle ispatı gerekir (Yargıtay 22.H.D. 24.06.2013 gün, 2012/ 25400 E, 2013/ 15235 K.). Takometre kayıtlarının sunulması halinde konunun uzmanı bilirkişi marifetiyle inceleme yapılarak kayıtlara üstünlük tanınmalıdır (Yargıtay 9.H.D. 13.06.2013 gün, 2011/ 17536 E, 2013/ 18349 K. ; Yargıtay 22. H.D. 21.05.2013 gün, 2013/ 10623 E, 2013/ 11943 K.).

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin salt tanık deliline dayanarak fazla çalışma ücreti talep etmeleri mümkün değildir. Tanıkların anlatımları kendi çalışma saatleri ile ilgili olup, dava açan tır şoförü ile aynı seferde görev yapmamaları sebebiyle günlük çalışma saatlerini tam olarak bilmeleri imkânsızdır (Yargıtay 22. H.D. 02.05.2013 gün, 2012/ 20294 E, 2013/ 9333 K.). Öte yandan uluslararası tır şoförleri mesailerini kendileri belirledikleri gibi günlük tır kullanımıyla ilgili sıkı trafik mevzuatına uymak zorundadırlar (Yargıtay 9.H.D. 25.03.2013 gün, 2013/ 1808 E, 2013/ 9914 K. ; Yargıtay 9.H.D. 23.01.2013 gün, 2010/ 39429 E, 2013/ 2594 K.).

Somut uyuşmazlıkta, davacının yurtiçi sevkiyat şoförü olarak çalıştığı, fazla mesai çalışmaları konusunda davalı işverenin elinde bulunan ve zorunlu tutulması gereken takometre (takograf) kayıtlarına dayandığı, dosyaya takometre kayıtları ile davacının işyerine giriş çıkış kayıtları ve seyahat görev formlarının sunulduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece, “takograf kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesine gerek bulunmadığı” gerekçe gösterilerek yetersiz tanık beyanlarına dayalı, varsayımsal ve soyut tespitler ile düzenlenmiş bilirkişi raporuna itibarla davacının fazla mesai alacağı hüküm altına alınmış ise de bu karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olup, hatalıdır.

Mahkemece, “takograf kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesine gerek bulunmadığı” gerekçe gösterilerek yetersiz tanık beyanlarına dayalı, varsayımsal ve soyut tespitler ile düzenlenmiş bilirkişi raporuna itibarla davacının fazla mesai alacağı hüküm altına alınmış ise de bu karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olup, hatalıdır.

Mahkemece, dosyada mevcut takometre kayıtları üzerinde gerekli uzman incelemesi yaptırılarak davacının haftalık çalışma gün ve saatleri somut olarak belirlenmeli, sevkiyata çıkmadığı günlerde varsa işyerindeki çalışmaları tespit edilmeli, takometre kayıtları, işyeri giriş çıkış kayıtları ve seyahat görev formları bir bütün olarak değerlendirilerek yukarıda belirtilen ilke kararındaki hususlara göre davacının fazla çalışma alacağı olup olmadığı belirlenmelidir. Eksik inceleme ile sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/533, Karar No: 2005/527, Tarih: 28.09.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/12-533 E.  ,  2005/527 K.**

**"İçtihat Metni"**

**Mahkemesi** : Üsküdar 1.İcra Hukuk Mahkemesi

**Günü** : 1.6.2005

**Sayısı** : 156-300

Taraflar arasındaki *“itiraz (imzaya, borca ve takibe)”* davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Üsküdar 1. İcra Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 13.10.2004 gün ve 2004/265-821 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 15.2.2005 gün ve 2004/25353-2005/2864 sayılı ilamı ile,

*(...**TTK.nun 688/2. madde hükmü gereğince senedin kayıtsız ve şartsız muayyen bir bedeli ödeme vaadini taşıması gerekir. İcra Mahkemesince takip dayanağı senedin dosya içinde mevcut tarihsiz protokol gereği verildiği kabul edilmiş olmakla anılan senet illetten mücerret olmadığı için bono vasfında sayılamaz. Protokol gereğinin yerine getirilip getirilmediği hususu ise dar yetkili İcra Mahkemesince tartışılamayacağından, anlaşmanın çözümü yargılamayı gerektirir. Bu nedenlerle İİK.nun 170/a madde gereğince re'sen takibin iptaline karar vermek gerekirken yazılı şekilde HUMK.nun 388.maddesine aykırı karar verilmesi isabetsizdir**...)*

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN**: Davacı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire Bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

**SONUÇ**: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince **BOZULMASINA**, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 28.9.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4812, Karar No: 2008/6505, Tarih: 12.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4812 E.  ,  2008/6505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ihtiyati haciz talebinin incelenmesi sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı talebin reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde talep eden vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İhtiyati haciz isteyen vekili, müvekkili Banka (...) ile ... Kuyumculuk Sanayi İthalat ve İhracat A.Ş. arasında, Bankaya ait kıymetli madenlerin konsinye olarak ... Kuyumculuk Sanayi İthalat ve İhracat A.Ş.’ye gönderilmesine ve akabinde mutabık kalınırsa satışına ilişkin 27.4.2005 tarihli “Kıymetli Maden Konsinye Sözleşmesi (Konsinye Sözleşmesi)” akdedildiğini, Konsinye Sözleşmesi uyarınca 10.12.2007 ve 14.12.2007 tarihlerinde toplam 800 kg altının ... Kuyumculuk Sanayi İthalat ve İhracat A.Ş.’ye teslim edildiğini, 10.3.2008 tarihli ihtara rağmen altınların bedellerinin ödenmediğini, taahhütlerinden kurtulmak amacıyla hileli eylem ve işlemleriyle mal kaçırdıklarını, müvekkil Bankayı hile ve desiselerle dolandırmaları nedeniyle söz konusu şirket yetkilileri hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan soruşturmanın sürdüğünü, İngiltere Ticaret Mahkemesinden ihtiyati tedbir kararı alındığını, tedbir kararlarının Türkiye’de tenfizinin mümkün olmaması nedeniyle Türkiye’de ihtiyati haciz talep ettiklerini belirterek, satılan altınların karşılığı olan 23.153.611.31. USD alacağın temini amacıyla ihtiyati haciz isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, alacaklının alacağının faturalara dayandığı, faturaların vadesi gelmiş bir para borcunu göstermediği, bu alacağın varlığının tespitinin ancak yargılama ile mümkün olacağını belirtilerek, İİK’nın 257’nci maddesi koşullarına uygun bulunmayan ihtiyati haciz isteminin reddine karar verilmiştir.

İhtiyati haciz isteyen vekili, yerel Ticaret Mahkemesi tarafından delillerinin incelenmediğini, sunulan yazılı belgelerden alacağın varlığının ve vadesinin geldiğinin açık olduğunu, ihtiyati haciz koşulları arasında alacağın yargılamayı gerektirmemesi koşulunun bulunmadığını, Bakırköy 4. Ticaret Mahkemesi tarafından bir kısım altınlar için ihtiyati tedbir kararı verildiğini ve ayrıca ihtiyati haciz talebindeki iddia ve beyanlarını tekrarlayarak yerel mahkeme kararının bozulması istemiyle temyiz talebinde bulunmuştur.

Uyuşmazlık, Banka (...) ile ... Kuyumculuk Sanayi İthalat ve İhracat A.Ş. arasında, Bankaya ait kıymetli madenlerin konsinye olarak ... Kuyumculuk Sanayi İthalat ve İhracat A.Ş.’ye gönderilmesine ve akabinde mutabık kalınırsa satışına ilişkin 27.4.2005 tarihli Konsinye Sözleşmesi uyarınca satışı yapılan altınların bedelinin ödenmesinin temini amacıyla talep edilen ihtiyati haciz istemine ilişkindir. Söz konusu sözleşmenin (14/e) hükmünde “İşbu Sözleşme, İngiliz Kanunları tarafından yönetilmekte olup, buna göre yorumlanır. SG ve Konsinye Alıcısının her ikisi de İngiltere Yüksek Mahkemesi’nin adli yetkisini kabul etmektedirler.” ifadesi bulunmaktadır. Bu hükme istinaden ihtiyati haczi talep eden Banka vekili tarafından İngiltere Ticaret Mahkemesinde dava açılmış ve ayrıca aynı mahkeme tarafından uyuşmazlık konusu altınlarla ilgili olarak ihtiyati tedbir kararı verilmiştir. Ancak ihtiyati tedbir kararının Türkiye’de tenfizinin mümkün olmaması nedeniyle Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden ihtiyati haciz talebinde bulunulmuş, yerel Ticaret Mahkemesi de 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu (İİK) hükümlerine göre yaptığı değerlendirme sonucunda ihtiyati haciz talebini reddetmiştir.