muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13639, Karar No: 2016/16037, Tarih: 20.04.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/13639 E.  ,  2016/16037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6222 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

6222 sayılı Kanun'un amacı; müsabaka öncesinde, esnasında veya sonrasında spor alanları ile bunların çevresinde, taraftarların sürekli veya geçici olarak gruplar halinde bulundukları yerlerde veya müsabakanın yapılacağı yere gidiş ve geliş güzergâhlarında şiddet ve düzensizliğin önlenmesidir. 6222 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile; Kanun'un kapsamı 5149 sayılı Kanun'dan daha geniş bir şekilde düzenlenmiştir. Bu çerçevede Kanun'un kapsamı, sadece müsabaka anında ve müsabaka alanında gerçekleştirilen şiddet ve düzensizlik eylemleri olarak değil, aynı zamanda müsabaka öncesinde, esnasında ve sonrasında, spor alanları ile bunların çevresinde, tarafların sürekli veya geçici olarak gruplar halinde bulundukları yer ve mekanlarda veya müsabakanın yapılacağı yere gidiş ve geliş güzergâhlarında gerçekleştirilen taraftar eylemleri olarak belirlenmiştir. Madde içerisine dahil edilen müsabaka dışı alanlar uluslararası düzenleme ve uygulamalara paralel biçimde düzenlenmiştir. Ayrıca Kanunun kapsamına giren kişi ve kuruluşlar belirtilmiştir.

Spor alanları, 6222 sayılı Kanun'un tanımlar başlıklı 3. maddesinin (g) bendinde tanımlanmıştır. Buna göre spor alanları; sportif faaliyetlerin icra edildiği yerlerden müsabaka ve antrenman alanlarının yanı sıra seyircilere ait seyir alanlarını, sporculara ait soyunma odalarını ve 6222 sayılı Kanun'un uygulanması kapsamında spor yapmaya uygun her yeri içine almaktadır. Spor alanları çevresi ise, Kanun'un amaç ve kapsamı dikkate alınarak, spor alanına bitişik veya uygun mesafede olup, toplu olarak taraftarların bulunduğu veya bulunması gereken veya spor alanına giriş yerleri ile bilet gişe yerleridir.

6222 sayılı Kanun'un 12. maddesinin ikinci fıkrasında, müsabaka güvenliğinin sağlanması amacıyla, genel kolluk görevlileri ile bunların gözetiminde olmak üzere özel güvenlik görevlilerinin mülki amirin yazılı emrine istinaden, spor alanına girişte izleyicilerin üstünü ve eşyasını teknik cihazlarla ve gerektiğinde el ile kontrol edebileceği ve arayabileceği belirtilmiştir. Yine anılan Kanun'un 12. maddesinin üçüncü fıkrasında ise spor müsabakası öncesinde, esnasında ve sonrasında spor alanın çevresinde taraftarların üzerinin ve eşyasının Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu'nun önleme aramasına ilişkin hükümlerine göre aranabileceği belirtilmiştir.

6222 sayılı Kanun'un 13/2. maddesindeki suç açısından maddi unsur, esasen bulundurulması suç oluşturmamakla beraber anılan Kanun'un 12. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamına giren alet veya maddelerin spor alanlarına sokulmasıdır. Bu suç, sırf hareket suçu olduğundan, suçun konusunu oluşturan maddelerin spor alanlarına sokulmasıyla tamamlanmış olur. Uygulama ve öğretide kabul edildiği üzere, bu suç teşebbüse elverişli bir suçtur.

Teşebbüs ise, TCK'nın 35/1. maddesinde; "Kişi, işlemeyi kastettiği bir suçu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle tamamlayamaz ise teşebbüsten dolayı sorumlu tutulur" şeklinde tanımlanmıştır. Bu tanıma göre, bir suça teşebbüsten söz edilebilmesi için, işlenmesi kast edilen suç açısından elverişli bulunan hareketlerle icra hareketlerine başlanması, ancak elde olmayan nedenlerle hareketlerin tamamlanamamış veya neticeye ulaşılamamış olması gerekmektedir. Spor alanlarına yasak madde sokulması suçu bakımından da teşebbüs hükümlerinin uygulanabilmesi için, yukarıda açıklanan yasal tanımındaki hareketlerin icrasına başlanılmış olması, diğer bir anlatımla suçun oluşumunu sağlayacak yakınlık ve bağlantı içindeki hareketlerin yapılması, "doğrudan doğruya icraya başlanılmış" olması gerekir.

Uyuşmazlık konusu bakımından, spor alanlarına yasak madde sokulması suçuna teşebbüs değerlendirildiğinde; fail, bu alet veya maddeleri polis kontrol noktasında üzerinin aranması nedeniyle spor alanlarına sokamamışsa ve her hâlükârda spor alanı çevresinde kolluk görevlileri tarafından yakalanmışsa, bu takdirde teşebbüs söz konusu olur. Çünkü bu halde icra hareketlerinin, failin elinde olmayan engel nedenler yüzünden tamamlanamadığı kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde ise; sanığın suç tarihinde müsabaka öncesi spor alanı çevresi sayılan ... kuzey kale arkası bilet gişesi civarında elinde 6222 sayılı Kanun'un 12/1-b maddesi kapsamına giren meşale ile polis memurları tarafından yakalanması karşısında, sanığın aşamalardaki arkadaşları ile maç izlemek için stadyuma geldiğini ve stadyuma gireceği sırada polis memurlarının yanında getirdiği meşaleyi bulduğuna ilişkin savunması, suçun işlendiği yer, zaman ve sanığın müsabakanın bileti ile yakalanması nedenleriyle isnat olunan suçun teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilerek, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4032, Karar No: 2015/3000, Tarih: 07.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/4032 E.  ,  2015/3000 K.**

**"İçtihat Metni"**

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

1) Sanıklar ... ve ... müdafiinin tayin olunan cezanın miktarı itibariyle duruşmalı inceleme isteminin CMUK’nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'ün mağdur ..’i "kasten öldürmeye teşebbüs" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezalan azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiilerinin sübuta, vasfa, haksız tahrikin derecesine ilişen katılanın suç vasfına, haksız tahrikin uygulanmaması gerektiğine yerinde ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdur ..’in sanıklardan İbrahim ve .. babası, sanık ..’in kardeşi .. kasten yaraladığı, bu olayın hiddet ve elemine kapılan sanıklar .., .. ve .., mağdurun bulunduğu çadıra geldikleri, her üç sanığın fikir ve eylem birliği içinde fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak sopa, balta, keser ile .. vurdukları, onu kafa kemiklerinde kırığa, burun kemiğinde parçalı kırığa, beyin kanaması ile beyin doku

harabiyetine, yüzünde sabit esere neden olacak şekilde yaraladıkları anlaşılan olayda;

A) Sanıklar .., .. ve .. hakkında teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9 ile 15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK’nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı dikkate alınarak üst sınıra yakın bir ceza yerine, 12 yıl hapis cezası tayin edilmek suretiyle eksik ceza tayini,

B) Sanık ..’in tekerrüre esas başkaca mahkumiyeti bulunmasına karşın şartları oluşmayan ... Asliye Ceza Mahkemesi 2004/182-401 esas ve karar sayılı mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiileri ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK’nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 07/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/42580, Karar No: 2012/46411, Tarih: 27.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/42580 E.  ,  2012/46411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanık ...'ın beraatine, sanıklar ..., ...'nın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

Katılan vekilinin temyiz itirazları oluşa, yapılan yargılamaya toplanan delillere ve gerekçeye göre yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanıklar ..., ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünün inclenmesinde;

a) İddianamede yer almadığı halde sanıklara ek savunma hakkı tanınmadan 6831 sayılı Kanunun 93/2. maddesi ile hüküm kurulması suretiyle CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

b) 08.12.2009 tarihli keşif sırasında dinlenen tanık Zeki Bala'ya yemin verilmeden dinlenmek suretiyle CMK'nin 54. maddesine muhalefet edilmesi,

c) Kararın gerekçe kısmında orman tahdidinin kesinleştiği belirtilmesine karşılık kısa kararın B-2 fıkrasında orman tahdidinin kesinleşmediği yazılması suretiyle hükmün karıştırılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/44850, Karar No: 2011/33618, Tarih: 14.09.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/44850 E.  ,  2011/33618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, tehdit

HÜKÜM : MAHKUMİYET

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-5237 sayılı TCK'nun 58/7.maddesi uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, cezanın infazından sonra 2 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verilerek infazın kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,"cezanın infazından sonra 2 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve Yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5136, Karar No: 2015/33137, Tarih: 03.12.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/5136 E.  ,  2015/33137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/316127

Mahkeme : ANKARA BATI 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 30/06/2015 - 2015/139 esas ve 2015/202 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

10/04/2015 tarihinde R.. Ö..' ün sevk ve idaresindeki ..plaka sayılı aracın durdurulduğu, sanık O..'ın aracın sağ ön koltuğunda oturduğu, sanığın yapılan üst aramasında sol kolunun koltuk altında Parlıament sigara paketi içerisinde daralı ağırlığı 1,94 gramdan ibaret 10 fişek eroin bulunmasına ilişkin olayla ilgili Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığı' nın 2015/4779 esas sayılı iddianamesi ile Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesi'ne açılan 2015/161 esas sayılı davanın sonucu araştırılarak dava derdest ise davaların birleştirilmesi, kesinleşmiş ise dosyanın aslının veya onaylı örneğinin getirtilerek bu dosya içine konması, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanığın SALIVERİLMESİNE, başka suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı takdirde derhal serbest bırakılmasının sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığı’na yazı yazılmasına 03.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1853, Karar No: 2014/2040, Tarih: 11.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/1853 E.  ,  2014/2040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2011/841-2012/1236

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/12/2003 tarihinden itibaren çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; davacının davalı apartman işyerinde 01.12.2003 – 14.07.2011 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında geçen ve davalı Kurum'a bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı adına davalı tarafından düzenlenen işe giriş bildirgesi ve davalı Kurum'a bildirilen hizmet bulunmadığı, davacının eşi ile davalı apartman yönetimi arasında 12.02.2004 başlangıç tarihli ve 1 yıllık kira sözleşmesi yapıldığı, aylık kira bedelinin 100.000.000 TL olarak belirlendiği, ayrıca bunun yanında “Birlik Apartmanı Konut Kira Temizlik Hizmetleri Sözleşmesi ” başlıklı bir sözleşme yapıldığı, bu sözleşmeye göre de davacının eşinin kiracı olarak göründüğü, ancak sözleşmede davacının eşinin yapması gereken işlerin belirtildiği, sayılan hizmetlerin kapıcılık çalışmasına ilişkin işler olduğu, davacının eşinin hizmet cetvelinden çalışmalarının 10.06.1997 tarihinden başladığı, dava dışı işyerlerinde 2000 yılında 44 gün, 2002 yılında 201 gün, 2003 yılında 2 gün hizmetinin bulunduğu, 2001 ve 2004 yılında bildirilen hizmetinin bulunmadığı, 07.07.2005 tarihinden itibaren ise dava tarihine kadar çalışmalarının olduğu, davacının eşinin çalıştığı 15.01.2011 – 27.03.2012 tarihleri arasında vardiyalı çalıştığının, 3 vardiya bulunduğunun, birinci vardiyanın 08:00 – 16:00, ikinci vardiyanın 16:00 – 24.00 ve üçüncü vardiyanın da 24:00 – 08:00 saatleri arasında olduğunun ve davacının eşinin genel olarak her vardiyada 1 hafta çalıştığının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliğinin kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun yöntemince kanıtlanmış olup olmadığı, mahkemece bu yönde yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun yöntemince kanıtlanmış olup olmadığı, mahkemece bu yönde yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda; davalı işyerinin bir apartman olduğu gözardı edilerek apartman sakinlerinden genel giderler için aidat toplanıp toplanmadığı araştırılmadan, gelir-gider defterleri ile diğer resmi belgeler dosya içerisine alınmadan, talep edilen dönemde apartmanda uzun süre oturan kiracılar ile ev sahipleri tespit edilip bu kişiler arasından tarafların gösterdikleri tanıklar haricinde re'sen seçilecek kişiler dinlenilmeden, ayrıca davacının talep ettiği dönemde davalı işyerine komşu işyeri sahipleri ile bu işyerlerinde çalışan ve kayıtlara geçmiş kişiler ile komşu site/apartmanlarda kapıcı olarak çalışan kişiler de zabıta marifeti ile tespit edilip dinlenilmeden, davacının talep ettiği dönemde eşinin çalışmalarının geçtiği işyerlerinde kayıtlı çalışanlar tespit edilerek bunlar arasından re'sen seçilecek kişiler dinlenilip davacının eşinin çalışma süreleri de tespit edilmeden, davacının çalışmalarının kapsamı ve part-time çalışma bulunup bulunmadığı hiçbir tereddüte mahal vermeyecek derecede ortaya konulmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8861, Karar No: 2025/4861, Tarih: 12.05.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/8861 E.  ,  2025/4861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1493 E., 2024/1490 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Nevşehir Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/893 E., 2024/448 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın vekili tarafından dava dilekçesinin davalıya usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, Kanada'daki davanın bekletici mesele yapılmaması, davanın kabulü, kusur belirlemesi, cevap ve delillerinin kabul edilmemesi, çocuk lehine hükmedilen nafaka miktarı ile müvekkili lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmemesi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya üzerinde yapılan incelemede, dava dilekçesinin davalı kadının ikamet adresi olduğu bildirilen "... Mahallesi ... Caddesi ... Aptartmanı No: 14 Kat: 7/30 .../..." adresinde tebliğe çıkarılmış ise de; tüm dosya kapsamı itibari ile tarafların Kanada'da yaşadıkları ve tatil dönemlerinde Türkiye'ye geldikleri, erkek tarafından boşanma davası açılması ile kadının ayrı yaşamaya hak kazanarak Türkiye'de bulunan ikamet adresini seçme hakkını haiz olduğu, somut olayda "... Mahallesi ... Caddesi ... Aptartmanı No: 14 Kat: 7/30 .../..." adresine çıkarılan tebligatın bizzat kadına tebliğ edilmediği anlaşılmakla; davalı kadına, davacı erkeğin boşanma dava dilekçesinin tebliği usulsüzdür. Bu durumda davalı kadının boşanma dava dosyasında sunduğu cevap dilekçesinin süresinde olduğunun kabulü gerekir. O halde Mahkemece davalı kadın tarafından boşanma davasında dosyaya sunulan cevap dilekçesindeki tanıklarının usulünce çağrılıp dinlenmesi, dayandığı delillerin toplanması ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra sonuca gidilmesi gerekirken, bu husus nazara alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın yararına ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının kadın yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11727, Karar No: 2016/5219, Tarih: 06.04.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/11727 E.  ,  2016/5219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türleri, süreleri ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın 08/01/2011 ve 17/01/2011 tarihlerindeki eylemlerinin aynı suçu işleme kararının icrası kapsamında aynı katılan kuruma yönelik gerçekleştirdiği, suç tarihleri arasındaki yakın zaman dilimi de dikkate alındığında eylemlerinin bir bütün olarak zincirleme suçu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan iki ayrı suç oluşturduğu kabul edilerek yazılı biçimde uygulama yapılması,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53 maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, Anayasa Mahkemesi'nin hüküm tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014-140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı ile anılan maddenin bazı bölümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1289, Karar No: 2014/1048, Tarih: 17.12.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1289 E.  ,  2014/1048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 15.İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :27.112012

NUMARASI :2012/1020 E- 2012/1465 K

Taraflar arasındaki “takibin iptali“ davasından dolayı, bozma üzerine direnme yoluyla; İstanbul 15.İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 27.11.2012 gün ve 2012/1020 E-2012/1465 K. sayılı kararın bozulmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'ndan çıkan 05.03.2014 gün ve 2013/12-2115 Esas-2014/212 Karar sayılı ilamın, karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı (borçlu) vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla; Hukuk Genel Kurulu'nca dilekçe, düzeltilmesi istenen ilam ve dosyadaki ilgili bütün kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre, 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440.maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin Hukuk Genel Kurulu bozma ilamında yazılı "Bu durumda mahkemece, 6762 sayılı TTK'nun 599.madde hükmü gereği borçluların senedin tüketici senedi olarak verilmesi nedeni ile TKHK'nun 6/A maddesi gereğince nama yazılı düzenlenmesi gerektiği iddiasını takip alacaklısına karşı ileri süremeyeceği gibi, keşidecinin bu durumu sonradan iyiniyetli hamile karşı da ileri sürmesi mümkün değildir." paragrafının çıkartılarak, uyuşmazlığın yargılamayı gerektirmesi ve icra mahkemelerinin dar yetkisi de dikkate alınarak bu değişik gerekçeyle REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 4/b-1.maddeleri gereğince takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine; 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca 52,40 TL. karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17.12.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.