muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14256, Karar No: 2023/3271, Tarih: 18.05.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Mağdurenin uğradığı cinsel istismar eylemi nedeniyle psikolojik destek aldığı doktor raporlarından anlaşılması ve ruh sağlığının bozulmasına rağmen sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının tatbik edilmediğine, yine sanığın olay anında mağdureyi zorla odada tutarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da işlediğine ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğine dair somut delillerin bulunmadığına, mağdure hakkında düzenlenen raporların katılan anne......'nın beyanları üzerine tanzim edilip gerçeği yansıtmadığına, tanık .....'nin odada bulunduğu esnada bir ses duymadığını belirttiğine, tanıklar ...'ın yönlendirilme sonucu beyanlarda bulunduklarına, sanık hakkında yerinde olmayan yetersiz gerekçeyle takdiri indirim uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Yapılan yargılama, soruşturma ve kovuşturma aşamasında toplanan deliller, sanık savunması, mağdure beyanları, katılan beyanları, tanık beyanları, adli tıp raporları ve tüm dosya kapsamına göre; mağdure ...'nın, sanık ...'ın eski eşinin yeğeni olduğu, olay tarihinde dedesi tanık ...'nin evinde bulunduğu sırada ...'yi sorma bahanesi ile eve gelen sanığın, mağdurenin bulunduğu odaya girip mağdureyi alnından ve yanağından öptüğü, sıkı sıkı sarıldığı ve sarılırken de elini mağdurenin pijamasının içerisine sokarak poposunu ellediği, bu hareketi üç defa tekrarladığı, mağdurenin bırakmasını istediği ve daha sonra sanığın odadan çıktığı, mağdurenin ifade tutanaklarında annesine yapmış olduğu anlatımları, olay günü orada bulunan tanık ...'nin mağdurenin odasından bağırma sesleri duyduğuna ilişkin ifadesi ve diğer tanık beyanları ile oluşun yukarıda anlatılan şekilde gerçekleştiği kabul edilerek sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiş, çocuğun cinsel istismarı suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurenin iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı ve dosya kapsamına göre, sanığın mağdurenin hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketinin bulunmaması karşısında, sanığın kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmiştir.

2. Dosya kapsamında bulunan deliller; 07.02.2017 tarihli Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen mağdurede posttravmatik stres bozukluğu ve majör depresif bozukluk bulunduğuna dair raporu, Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 24.05.2017 tarihli mağdurenin maruz kaldığı iddia edilen cinsel istismar olayına bağlı olarak kronik travma sonrası stres bozukluğu ve majör depresif bozukluk tanısı ile ruh sağlığının bozulmuş olduğuna dair raporu, İstanbul Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunun 29.01.2018 tarihli mağdurede travma sonrası stres bozukluğu tespit edilerek bu bozukluğun ruh sağlığını etkilediği ancak ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olmadığına dair raporu, inkara yönelik sanık savunması, tanık beyanlarından ibarettir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen "On yıl veya daha az hapis cezasını veya adli para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar"ının temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

C. Katılan Mağdure Vekilinin Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

C. Katılan Mağdure Vekilinin Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Mağdurenin eylem sonucunda ruh sağlığında bozulma olup olmadığının tespiti bakımından, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Yükseköğretim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden, bir çocuk psikiyatristinin zorunlu katılımı ile Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulunun teşekkülüne göre oluşturulmuş en az beş kişilik bir heyetten rapor alınması gerektiği, dosya kapsamına göre de mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığının 24.05.2017 tarihli raporunun içerisinde çocuk psikiyatrisi bulunmayan dört kişilik heyet tarafından düzenlenmiş olması ve İstanbul Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunun 29.01.2018 tarihli usulüne uygun heyet raporunda ise mağdurede travma sonrası stres bozukluğu tespit edilerek bu bozukluğun ruh sağlığını etkilediği ancak ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olmadığının belirtilmiş olması karşısında, sanık hakkında belirlenen temel cezada 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının tatbik edilmemesi, hukuka aykırı bulunmamıştır.

D. Sanık Müdafiinin Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında takdiri indirim nedeni uygulanmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirildiği ve ''Sanığın duruşmalarda izlenen tutum ve davranışları, olayın özelliği göz önüne alınarak takdiri indirim hükmünün uygulanması için yasal ve yeterli bir neden bulunmadığı'' şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye istinaden sanık hakkında takdiri indirim nedeni uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi ile Katılan Mağdure Vekilinin Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 26.09.2018 tarihli ve 2018/1742 Esas, 2018/1967 Karar sayılı kararı kararına yönelik katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin temyiz isteklerinin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanık Müdafii ile Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden

B. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanık Müdafii ile Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçenin (C) ve (D) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 26.09.2018 tarihli ve 2018/1742 Esas, 2018/1967 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin

birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23609, Karar No: 2019/18909, Tarih: 04.12.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/23609 E.  ,  2019/18909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İddianame içeriğinde, sanığın eline balta alarak koltukta oturduğunun iddia edilmesi ve dosya kapsamında mağdurlara yönelik tehdit eyleminin olmaması karşısında, üzerine atılı tehdit suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre,

a-Sanık hakkında sonuç cezanın ''2 yıl 1 ay'' hapis yerine hesap hatası yapılarak ''1 yıl 13 ay'' hapis olarak belirlenmesi,

b-Sanık hakkında CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca soruşturma aşamasında atanan zorunlu vekil nedeniyle vekalet ücretinin Hazine üzerinde bırakılması gerekirken, sanıktan tahsiline karar verilmesi,

c-Hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ayrıca Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının yeniden gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11325, Karar No: 2012/2534, Tarih: 09.02.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/11325 E.  ,  2012/2534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

DAVA : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat

HÜKÜM : Davanın REDDİNE, 1.100 TL vekaletücretinin davacıdan alınarak davalıyaverilmesine

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm davacı asil tarafından temyiz edilmekle gereği düşünüldü;

Davacının belirlenen en son adresinin 1433 sokak No:212 Gürçeşme/İzmir olduğu dosya içeriğinden anlaşılması karşısında 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre gerekçeli kararın belirlenen son adres yerine beyan edilen en eski adrese yapılması nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu bu nedenle davacı asilin temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre davacının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9948, Karar No: 2016/10327, Tarih: 10.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9948 E.  ,  2016/10327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen maddi ve manevi tazminat davası sırasında davacı vekili ... tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili ... tarafından sunulan 12.04.2016 tarihli dilekçe ile özetle "......'nın vasisi olan ...'nın kısıtlıyı temsil etmek üzere kendisine vekalet verdiğini, anılan vekalete istinaden dava açtığını, duruşmalara vekil sıfatıyla katıldığını, yargılama sırasında ...'nın mahkumiyet sebebiyle kısıtlanarak eşi....'in vasi atandığını, daha sonra ...'nın mahkumiyet halinin sona ermesi üzerine tekrar ... ...'ya vasi atandığını, mahkeme hakiminin 29.03.2016 tarihli oturumda ...'ya davayı kısıtlı adına takip yetkisi verildiğine dair izin belgesi ve Av. ...'a kısıtlı adına vasi tarafından verilen geçerli vekaletnamenin sunulması yönünde iki haftalık kesin süre verildiğini, ...'nın kısıtlanmadan önce tarafına verdiği vekaletnamenin geçerli olduğunu, 13. Sulh Hukuk Mahkemesince ...'nın kısıtlı...adına dava açması ve açılan davayı takip etmesi yönünde izin ve yetki verildiği halde mahkemece usul ve yasaya aykırı olarak yeniden vekaletname istendiğini..." belirterek reddi hakim talebinde bulunmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından, talebin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hakim talebinin reddine, 500,00.-TL idari para cezası takdirine ilişkin verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hakimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, HMK'nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığından talebin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, HMK'nın 42/4 maddesi uyarınca hükmedilecek para cezasının cinsi disiplin para cezası olup, anılan para cezasına hükmedilebilmesi içinde reddi hâkim talebinin esastan reddi ile ret talebinin kötüniyetle yapılması gerekmektedir. Somut olayda; kısıtlı adına vekili ret talebinde bulunmuş olup ret talebinin kötüniyetli olduğu düşünülemeyeceğinden davacının 500,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi doğru değil ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hükmün ikinci bendinin tamamen kaldırılmak suretiyle düzeltilmesine ve 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 10.11.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5080, Karar No: 2014/9295, Tarih: 11.07.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/5080 E.  ,  2014/9295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2012/186-2013/249

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.02.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 28.05.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, tapuda Hazine adına kayıtlı iken 4706 sayılı Kanun kapsamında Eyüp Belediyesi adına tescil edilen 175 ada 22 parsel sayılı taşınmazın davalı belediye tarafından diğer davalı V. B. 4706 sayılı kanun uyarınca satıldığını, onun da taşınmaz üzerinde bulunan binada birinci katta bulunan daireyi arsa payı ile birlikte E.. H..'a, davalı E.. H.. tarafından da kendisine satış vaadi sözleşmesi ile satışının vaat edildiğini ileri sürerek taşınmazda satın aldığı bağımsız bölüme isabet eden arsa payının adına tescilini talep etmiştir.

Davalı Belediye vekili ve davalı V.. B.. ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 175 ada 22 parsel sayılı taşınmazın davalı belediye adına kayıtlı olması nedeniyle satış vaadi sözleşmesinin ifa imkanı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4706 sayılı Kanunun 4. maddesinin (d) bendi gereğince; “ …Belediye ve mücavir alan sınırları dışında, köy ve mezraların yerleşme alanı içinde bulunan ve yüzölçümü beş bin metre kareye kadar olan Hazineye ait taşınmaz mallar kullanıcılarına ... rayiç bedel üzerinden doğrudan satılabilir.”

Tapuda arsa niteliğinde kayıtlı olmasına rağmen ileride kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğunda bir paya bağlanacak bağımsız bölümün ayrı bir taşınmaz niteliği kazanmadan önce satışının vaat edilmesi 24.04.1978 tarihli ve 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında tartışılmış, anılan kararın sonuç bölümünde “634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun yürürlüğe girmesinden sonra, ana taşınmazda henüz kat mülkiyeti ya da irtifakı kurulmadan önce, bağımsız bölüme ilişkin ve arsa payı ile bağlantılı veya bağlantısız, eş deyişle arsa payı belirlenmiş veya belirlenmemiş olarak noterlerce düzenlenen kat mülkiyeti ya da kat irtifakı satış vaadi sözleşmesinin geçerli olduğuna, bu tür bir satış vaadi sözleşmesinin tapu memurunca düzenlenmesinin zorunlu bulunmadığı” benimsenerek tapuda arsa niteliğinde kayıtlı olmakla beraber üzerine bina yapılan ve henüz kat irtifakı veya mülkiyeti kurulmamış taşınmazlarda satış vaadi sözleşmesi yapılabileceği, bu sözleşmelerin geçerli hüküm veya sonuç meydana getirebileceği kabul edilmiştir.

4706 sayılı Kanun uyarınca davalıya satılan taşınmazın üçüncü kişiye devrine ilişkin kanunda bir kısıtlama bulunmamaktadır. Bu nedenle davacının dayandığı satış vaadi sözleşmeleri hüküm ve sonuç meydana getirir.

Somut olayda; her ne kadar mahkemece davanın reddine karar verilimiş ise de dava konusu taşınmaz arsa niteliği ile davalı Eyüp belediyesi adına tapuda kayıtlıdır. Dava konusu taşınmazın sekiz eşit taksit ile davalı V.. B..'a satıldığı, satış bedelinin tamamının ödendiği ve 4706 sayılı Kanun uyarınca davalı V.. B..'a devredilmesi için gereken tüm şartların gerçekleştiği davalı Belediye tarafından gönderilen işlem dosyasından anlaşılmaktadır.

Bu durumda; mahkemece 175 ada 22 parsel sayılı taşınmazdaki binanın kat irtifakı kurulacakmış gibi bağımsız bölümlerine düşen arsa paylarının keşif yapılarak bilirkişiye hesaplattırılıp , bağımsız bölümlerin her birinin arsa payını bulup bu mülkiyet payının davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken olaya uygun düşmeyen yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 11.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4417, Karar No: 2012/9487, Tarih: 25.06.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/4417 E.  ,  2012/9487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, eşler arasında, ziynet eşyasından kaynaklanan alacak davasıdır. Mahkemece kısmi dava olarak açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, davalı vekilinin cevap dilekçesinde davalının yanında götürdüğünü belirttiği takıların dava konusu edilmemiş olmamasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Davalı vekilinin altınların bir kısmının bozdurularak davacı adına bankaya yatırıldığına ilişkin temyizine gelince; Davalı taraf yargılamanın başından itibaren takıların bir kısmının bozdurularak davacı adına açılan hesaplara yatırıldığını iddia etmiş, Davalı tanığı ... “taraflar ev alacakları için kendisine düğünde takılan bir kısım altınları bozdurarak bankada hesap açtılar, bu hesap bankada 2.500 TL olarak açıldı,.....gelinime takılan altınlardan bozdurularak bankaya bedeli konan çeyrek altınlar dışında bizde herhangi bir altını, takısı kalmamıştır, beraberinde götürmüştür, ayrıca Halk bankasında da yine düğünde takılan ziynetlerin bir kısmı bozularak ayrı bir hesap daha açılmıştı,” şeklinde beyanda bulunarak, davalının iddialarını doğrulamıştır. Ayrıca İNGBANK ve Halkbankasında davacıya ait düğünden sonraki tarihte açılan hesaplar tespit edilmiş, davacı, davalının ve tanıklarının, iddia ve beyanlarına ilişkin açıklamada bulunmamıştır. Bozdurularak davacı adına banka hesabına yatırılan altınlarlar var ise davacı bu takıların bedelini talep edemeyeceğinden, davalının ve davalı tanığının buna ilişkin iddiaları değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde, bu hususta bir değerlendirme yapılmadan, davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2 no'lu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11131, Karar No: 2011/288, Tarih: 19.01.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/11131 E.  ,  2011/288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere ve kira sözleşmesinin 3. maddesindeki "kira müddeti, kiracının kontrat bitim tarihinden en az bir ay önce daire sahibine bildirmesi ve yeni kira dönemine ilişkin yıllık kira artışının, kiracı tarafından kontrat bitim tarihinden en az bir ay önce imzalanması kaydı ile şartıyla en az bir yıl uzatılabilir" hükmüne göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararın ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 19.1.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.