muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6135, Karar No: 2024/7881, Tarih: 23.12.2024

Hal böyle olunca; 1989 yılında kesinleşen orman kadastrosuna ait orman tahdit tutanaklarına göre, eski 129 parselin tapulama sınırlarına aynen uyularak yapılan orman sınırlamasında orman tahdidi dışında bırakıldığı, 2014 yılında 3402 sayılı Kanun'un 22/2-a maddesi uyarınca yapılan ve kesinleşen çalışmada, eski 129 parselin 169 ada 1 parsel numarasını aldığı ve belirlenen sınırların da zaten 1954 yılında yapılan tapulama sınırlarına uygun olacağı dikkate alındığında Bölge Adliye Mahkemesince, davacı ... İdaresinin, orman tahdidi dışında bırakılan eski 129 yeni 169 ada 1 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki, kesinleşen orman sınırları içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil ile tapunun beyanlar hanesindeki şerhin terkinine ilişkin davası yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabul yönünde hüküm kurulması isabetsiz olduğundan, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı ... İdaresi vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

Davalı şerh sahibi Kooperatif vekilinin temyiz itirazlarının, yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nin 371 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, Peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Kooperatifine iadesine, Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine, karardan bir örneğin İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,23.12.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2613, Karar No: 2023/6111, Tarih: 12.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2613 E.  ,  2023/6111 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1222 E., 2022/1634 K.

...

...

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında

hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/1966 E., 2021/345 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı mirasçıları vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkeğin mirasçısı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının evi terki sebebiyle evlilik birliğinin son bulduğunu, erkeğin 2017 yılının Nisan ayında felç geçirdiğini, tedavi altına alındığını, kadının bu süreçte sadece bir kere hastaneye geldiğini, erkeği gördüğünü, taburcu edilmesinin ardından erkeğe kızları tarafından bakıldığını, kadının erkeği ziyarete gelmediğini, birlikte Türkiye'ye döndükten sonra erkeğin kızları ile görüşmesine izin vermediğini, kızları ne zaman arasa telefonu yüzlerine kapattığını, erkeğe bakmadığını, bakmayacağını belirttiğini, erkeğin Avustralya'ya götürülmesini talep ettiğini, erkeğin kızları tarafından Avustralya'ya götürüldüğünü belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, erkek lehine 30.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; tarafların 16.03.1993 tarihinden bu yana imam nikahlı olarak yaşadıklarını, 2013 yılında resmi nikah yaptıklarını, iddiaların asılsız olduğunu, erkeğin 2017 yılında felç geçirdiğini, 18.05.2017 tarihinde Avusturalya'dan Türkiye'ye döndüklerini, bu süreçte erkeğe eşinin baktığını, bakımı zor olduğundan erkeğin kızı ...'den yardım istediğini, bunun üzerine erkeğin dört kızının birden geldiğini, kadının evden ayrılmaya mecbur bırakıldığını, kızlarının 24.11.2017 tarihinde erkeği Avustralya'ya götürdüklerini, tarafların o tarihten beri ayrı olduklarını, kadının boşanmak istemediğini, erkeğin kızlarının Avustralya'ya gidilmesine müteakip eşinin gelmemesini, babalarının boşanmasını istediklerini beyan ettiklerini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tarafların 25 yıl öncesinden beri birlikte yaşadıkları, 2013 yılında nikah yaptıkları, 2018 yılında davacının yaşı ve rahatsızlığı sebebiyle Avusturalya'da yaşayan çocuklarının babalarını tedavi maksatıyla Avusturalya'ya alıp götürdükleri, davacıya Avusturalya'da boşanma davası açtırdıkları, boşanma davasından sonra davacının 09.08.2019 tarihinde vefat ettiği, davacının önceki evliliğinden olan çocuklarının mirastan kaynaklı davalıyı mirastan mahrum etme gayesiyle bu davanın açıldığı, evlilik birliliğinin temelinden sarsıldığının ispat edilemediği, davacının yaşlılığı felç geçirmesi de dikkate alındığında davalı eşine kocanın hastalığıyla ilgilenmediği olgusunun kusur olarak yüklenemeyeceği, evlilik birliliğinin temelininden sarsıldığının ispatlanamaması, bu davanın önceki evlilikten olan çocukların isteği ile açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi davacı mirasçıları vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı mirasçıları vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının, davacı ile ilgilenmediğini, müvekkillerinin desteği ile davacının kendisine geldiğini, bu hususun tanık beyanları ile kanıtlandığını ileri sürerek; davanın reddi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi istemiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı erkek tarafından 12.11.2018 tarihinde evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davası açıldığı, yargılama devam ederken davacı erkeğin 09.08.2019 tarihinde vefat ettiği, davacı mirasçılarının kusur tespiti yönünden davaya devam ettikleri, İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda ise evlilik birliğinin temelinden sarsıldığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, iş bu karara karşı davacı mirasçıları tarafından istinaf kanun yoluna başvurulduğu, davacı erkek eş, İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sırasında öldüğünden, tarafların evliliğinin ölümle sona erdiği, davacı erkeğin mirasçılarının kusur tespiti yönünden yargılamaya devam ettiği, bu durumda İlk Derece Mahkemesince, davacının boşanma talebi konusuz kaldığından, konusuz kalan boşanma talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesinin doğru görülmediği, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 181 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre boşanma davasının devamı sırasında evliliğin ölümle sona ermesi ve yasal mirasçılardan birinin davaya devam etmesi halinde sağ kalan eşin boşanmaya sebep olabilecek kusurlu bir davranışının bulunup bulunmadığı yönünde bir tespit yapılması gerektiği, tarafların 1993 yılında birlikte yaşamaya başladıkları, 04.04.2013 tarihinde resmi olarak evlendikleri, bu evliliğin her ikisinin de ikinci evliliği olduğu, erkeğin 2017 yılında Avusturalya'da felç geçirdiği, iyileşmesi üzerine davalı kadınla birlikte Türkiye'ye döndüğü, Türkiye'ye döndükten sonra tekrar rahatsızlandığı, davalı kadının, eşinin rahatsızlığını, eşinin önceki evliliğinden olan çocuklarına söylediği, bunun üzerine davacının çocuklarının, erkeği tedavi ettirip Türkiye'ye getirmek üzere Avustralya'ya götürdükleri, bu tarihten itibaren tarafların ayrı oldukları, tarafların fiilen ayrı yaşamalarında ve yeniden bir araya gelmemelerinde davalı kadının kusurunun bulunmadığı, tüm dosya kapsamı ile davalının boşanmaya sebebiyet verecek derece kusurlu olduğunun ispatlanmadığı, gerçekleşen bu duruma göre, Mahkemece evlilik birliğinin sarsılmasında davalıya kusur yüklenmemesi isabetli ise de, davalı kadının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurunun bulunmadığının tespitine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden bu yöne ilişkin davacı mirasçılarının istinaf isteğinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, konusuz kalan boşanma talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı kadının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurunun bulunmadığının tespitine, davacı mirasçılarının sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek mirasçısı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek mirasçısı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; tarafların yabancı mahkeme kararıyla boşandıklarını, bu kararın tanınmasına ilişkin açılan davanın kabul edildiğini ve istinaf aşamasında olduğunu, yabancı mahkeme kararının tanınmasına ilişkin davanın bekletici mesele yapılmadan karar verilmesinin hatalı olduğunu, davalı kadının kusurlu olduğunu ileri sürerek, hükmün tamamı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; sağ kalan kadın eşin boşanmaya sebebiyet verecek kusurunun ispatlanıp ispatlanmadığı, yabancı mahkemede verilen boşanma kararının tanınmasına ilişkin davanın eldeki davada bekletici mesele yapılıp yapılmayacağı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 165 inci maddesinin birinci fıkrası, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesi, 181 inci maddesinin ikinci fıkrası, 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun`un (5718 sayılı Kanun) 50 nci maddesi, 58 inci, 59 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Davacı erkeğin mirasçısı vekili, yargılama sırasında, davacı erkek ile davalı kadının Avustralya Federal Aile Mahkemesince boşanmalarına karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini bildirmiş, temyiz dilekçesinde de bu kararın tanınması için dava açtıklarını Ankara 4.Aile Mahkemesinin 2021/837 Esas, 2022/696 Karar sayılı dosyasında davanın kabulüne karar verildiğini, dosyanın istinaf aşamasında olup kararın henüz kesinleşmediğini belirtmiştir. Yabancı mahkemece verilen boşanma kararının tanınması halinde, bu ilamın kesin hüküm etkisi, yabancı mahkeme kararının kesinleştiği andan itibaren hüküm ve sonuç doğuracak, dolayısıyla taraflar yabancı mahkeme kararının kesinleştiği tarihte boşanmış olacaklardır. Öyleyse, davacı erkeğin ölümüyle kusur tespitine dönüşen eldeki davanın esasının incelenebilmesi ve bu davada hüküm verilebilmesi, tanıma davasının sonucuna bağlıdır. Yabancı mahkemece verilen boşanma kararının tanınması eldeki davanın sonucunu etkileyecek niteliktedir. Bu bakımdan tanımaya ilişkin davanın bu dava bakımından bekletici sorun (HMK. md. 165/1) yapılarak sonucuna kadar yargılamanın bekletilmesi ve hasıl olacak neticesine göre hüküm tesis edilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/2483, Karar No: 2015/17896, Tarih: 13.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/2483 E.  ,  2015/17896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın idaresindeki otomobil ile gündüz vakti, meskun mahalde, bölünmüş, tek yönlü, 5 şeritli şerit çizgili, 17,5 metre genişliğinde, 110 km hız limiti olan, hafif virajlı, eğimsiz, asfalt yolun en solundaki 5. şeritte seyir halinde iken yolun sağ tarafından sol tarafına geçmek üzere yola giren ve dört şeridi geçen 1946 ve 1955 doğumlu, ... ve ...'a 5. şerit içinde aracın sol ön tarafı ile çarparak adı geçenlerin ölümüne sebebiyet vermesi şeklinde gelişen olayda, sanığın çarpmadan önce 5 metre ve çarpmadan sonra da 17 metre olmak üzere toplam 23 metre frenden sonra durduğunun anlaşılması, hız limitinin 110 km olduğu mahalde sanığın hızının 60-70 km olduğunu belirtmesi, hızın sanığın savunmasında belirttiği gibi olmasa bile yoldaki hız sınırının bir hayli altında olduğunun duruş ve fren mesafelerinden anlaşılması, diğer taraftan sanığın, ölenlerin sağındaki 4. şeritte giden bir tırın önünden aniden şeridine doğru giriş yaptıklarını sağda tır olması nedeniyle şerit değiştirmesinin de mümkün olmadığını belirtmesi, sanığın savunmasının tarafsız tanık Remzi'nin mahkeme huzurundaki ifadesi ile doğrulanması, mahkemece de ölenlerin sağdaki tırın önünden çıktıklarının kabul edilmesi karşısında, sanığa atfedilebilecek bir kusur bulunmadığı gözetilmeden sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2) Kabule göre de;

a) Sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan TCK'nın 50/1-a ve 52/3. maddeleri hükümde gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

b) Kendisini vekil ile temsil ettiren katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken hükmün 2. bendinde “Katılanlar vekili için takdir olunan 3.000 TL vekalet ücretinin katılanlar yararına sanıktan tahsiline” cümlesine yer verilerek vekalet ücretinin kimin lehine verildiği hususunda çelişki ve karışıklığa sebebiyet verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17213, Karar No: 2013/17921, Tarih: 10.09.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/17213 E.  ,  2013/17921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5179 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar hakkında CMK.nun 231.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmamış ise de sanıkların suç tarihinden önce kasıtlı suçtan sabıkaları olması nedeniyle bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan il tarım müdürlüğünün davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından ... lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.09.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13563, Karar No: 2012/12579, Tarih: 02.07.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/13563 E.  ,  2012/12579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yaşlılık aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde yetkisizliğine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının yaşlılık aylığının kesilmesi ve ödenen aylıkların yersiz ödeme nedeniyle istenmesine dair Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda yetkisizlik kararı verilerek dava dosyasının yetkili ve görevli Ankara İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun yetkiye ilişkin hükümleri doğrultusunda çözüme kavuşturulması gerekir. 5521 sayılı Yasanın 5.maddesinde yer alan "İş Mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikâmetgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşmeler muteber sayılmaz" hükmü işçi-işveren arasındaki uyuşmazlıkların çözümüne ilişkin olup Kurum ile sigortalı arasında ... uyuşmazlıklarda yetkili mahkemenin belirlenmesine yönelik 5510 ve 5521 sayılı Yasada açık hüküm bulunmamaktadır. 5521 sayılı Yasa'nın 15. maddesinde bu Kanunda sarahat bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerinin uygulanacağı bildirilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 447/2.maddesine göre "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18.6.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır."

Genel yetki kuralı dışında düzenleme öngörülmemiş olması karşısında, 6100 sayılı HMK'da yer verilen özel yetkiye ilişkin düzenlemelerin İş Mahkemelerinin yetkisinin belirlenmesinde dikkate alınması gerekmektedir.

HMK'nın 14/1. maddesi uyarınca "Bir şubenin işlemlerinden ... davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.

Somut olayda, işlemi yapan idare davalı Kurumun Bağcılar Şubesi olup Bakırköy İş Mahkemesi yetkilidir. Bu nedenle yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 02/07/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5578, Karar No: 2014/6634, Tarih: 25.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/5578 E.  ,  2014/6634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İştirak halinde alt soyu olan maktüleyi tasarlayarak ve canavarca hisle öldürme

HÜKÜM : Alt soyları olan maktule ... canavarca hisle ve tasarlayarak öldürme suçundan TCK'nun 82/1-a,b,d maddeleri uyarınca sanıkların ayrı ayrı ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...’nin maktül ...’yi nitelikli kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafinin eksik incelemeye, sübuta, sair nedenlere yönelen, sanık ... müdafinin sübuta, sair nedenlere ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, sanık ... hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanığın tahliye talebinin REDDİNE, 25/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12322, Karar No: 2016/10841, Tarih: 24.11.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/12322 E.  ,  2016/10841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 22.03.2009 tarihinde davacının, ... plakalı araç içerisinde yolcu olarak bulunduğu sırada meydana gelen trafik kazası sonucu yaralandığını ve sürekli olarak sakat kaldığını, davacının kazanın oluşumunda herhangi bir kusurunun bulunmadığını, ... plakalı aracın davalı ... şirketine ZMMS ve Servis Araçları Ferdi Koltuk Sigorta Poliçeleri ile sigortalı olduğunu, ZMMS'nin sürekli sakatlık halinde 125,000,00 TL maddi zarar ve tedavi masrafı teminatı sağladığını, ferdi koltuk sigortasının ise 11.000,00 TL maddi zarar ve tedavi masrafı teminatı sağladığını, davalıya zararların ödenmesi için ihtarda bulunulduğunu, ancak herhangi bir cevap alınamadığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ZMMS ve Ferdi Koltuk Sigortası kapsamında 1.000,00 TL tedavi gideri ile 8.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile, dava konusu trafik kazasına karıştığı iddia edilen ... plakalı aracın davalı şirket nezdinde 17.06.2008 -2009 vadeli ZMMS poliçesi ile sigortalı bulunduğunu, davalı şirketin poliçeden kaynaklanan sorumluluğunun poliçe limiti dahilinde, sigortalı araç sürücüsünün kusuru ve gerçek zararın tazmini ile sınırlı olduğunu, ... plakalı araca ait Servis Araçları Ferdi Koltuk Sigorta Poliçesinin prim ödenmemiş olması nedeniyle kaza tarihinden önce, 16.02.2009 tarihinde başlangıçtan iptal edildiğinin anlaşıldığını, bu sebeple davalı şirketin bu poliçeden kaynaklanan sorumluluğunun bulunmadığını, davacı tarafça davadan önce gerekli ve yeterli belgelerle müracaatta bulunulmadığından temerrüte düşmediklerini ve davanın açılmasına sebebiyet vermediklerinden davalı aleyhine yargılama gideri, faiz ve vekalet ücretine hükmolunmaması gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 4.961,32 TL geçici iş gücü kaybı ve otlama 1.000,00 TL tedavi giderinden ibaret toplam 5.961,32 TL maddi tazminatın 25.05.2009 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasında yaralanmadan kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.