muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8941, Karar No: 2025/1276, Tarih: 20.02.2025

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle; suç vasfının tasarlayarak, canavarca hisle öldürme olduğuna, sanığın cezasında takdiri indirim yapılmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

2. Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri özetle; sanık eylemini meşru savunma ve zorunluluk hali sınırları içerisinde işlediğinden beraatine karar verilmesi ve sanığın cezasında haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğine ilişkin dosya kapsamından delil elde edilemediği, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, katılan ...'nın beyanı, tanık anlatımları ve olay yeri inceleme raporuna göre maktul ve katılandan sanığa yönelen herhangi bir saldırı, haksız söz ve davranış bulunmadığından somut olayda meşru savunma ve zorunluluk hali ile haksız tahrik koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.06.2023 tarihli ve 2023/1813 Esas, 2023/1905 Karar sayılı kararında katılan ... vekili ve sanık ile müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8167, Karar No: 2015/8641, Tarih: 29.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/8167 E.  ,  2015/8641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5488, Karar No: 2009/6632, Tarih: 29.05.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/5488 E.  ,  2009/6632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.06.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.04.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Halil Kanak tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın ....Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında .... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu

uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık ... olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç

bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün bütün davalılar yönünden BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 29.05.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31283, Karar No: 2016/9488, Tarih: 18.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/31283 E.  ,  2016/9488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanığın, kimliği belirlenemeyen iki şahısla beraber gece saat 22.00'de müştekiye ait tırın dorsesinden, yüklü bulunan alüminyum çıtaları yakındaki bir sitenin bahçesine 5 adet çıtayı götürüp bıraktıktan sonra, tırın içerisinde, götürülmek üzere istiflenmiş 6 adet çıtayı almak isterken sanığı gören müştekinin müdahalesi sonucu kaçtığı olayda, sanığın hırsızlık eyleminin tamamlandığı gözetilmeden,teşebbüs aşamasında kaldığı belirtilerek TCK'nın 35. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9892, Karar No: 2019/14906, Tarih: 16.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/9892 E.  ,  2019/14906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- TCK'nın 158/1-h, 62, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

2- TCK'nın 207/1, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yetkilisi olduğu ... İnşaat Yapı Ürünleri Ltd. Şti. ile ...Cennet Konut Yapı Kooperatifi arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığı, sanığın yetkilisi olduğu şirket adına 09/04/2008 tarihinde katılan ile satış sözleşmesi düzenleyerek ...Cennet Konut Yapı Kooperatifi’ne ait 158 Ada da inşa olan binanın D Blok 6 nolu dairenin satış vaadinde bulunduğu, ayrıca ...Cennet Konut Yapı Kooperatifi üye kayıt defterine borçsuz üye sıfatı ile kaydını yaptırmayı taahhüt ettiği, sözleşme gereğince de katılandan 130,000 TL nakit para aldığı, sanığın bu taahhütüne istinaden ortaklık dilekçesi başlıklı, katılanın kooperatif ortaklığına alındığına dair S.S Cennet Yapı Kooperatifinin kaşesi ve S.S Cennet Yapı Kooperatifi Başkanı tanık Celalettin Kalyoncu ve tanık ...'ın imzalarının bulunduğu tarihsiz sahte belgeyi verdiği, ancak daha sonra katılanın sözleşme konusu 6 nolu dairenin devri verilmediği gibi, dairenin kooperatif tarafından Yakup Bulut isimli kişiye tahsis edildiğinin belirlendiği, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen olayda;

1- Sanığın, özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın üzerine atılı suçu işlemediğinde dair savunmalarda bulunmuşsa da; katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, tanıkların anlatımları, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; sanığın eylemi sonucu özel belgede sahtecilik suçunun sübut bulduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1, 2 ve 4. numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi’nin verdiği 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlayarak yürürlüğe girdiğinden koşulların oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın suçun sabit olmadığı, eksik inceleme ve araştırma ile mahkumiyet hükümlerinin verildiği, delillerin takdirinde hataya düşüldüğü gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanığın, nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın suçun sabit olmadığı, eksik inceleme ve araştırma ile mahkumiyet hükümlerinin verildiği, delillerin takdirinde hataya düşüldüğü gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanığın, nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

Her ne kadar sanık savunmasında katılan ile aralarında daire satış sözleşmesi yaptıklarını, satış sözleşmesinde 130,000 TL’nin nakit olarak alındığının yazılı olsa da, gerçekte böyle bir paranın alınmadığını, daha sonra yapılan bu sözleşmenin iptal ettiğini, bu hususun katılana bildirildiğini ileri sürmüş ise de, sanığın sözleşmenin iptal edildiğine dair dosyaya herhangi bir belge ibraz edememesi, 09/04/2008 tarihli satış sözleşmesinde S.S. Mavi Cennet Konut Yapı Kooperatifi’nin 158 ada D blok 6 nolu dairesinin katılan Abdülkadir Demir'e 130.000TL nakitle satıldığı ve satış bedelinin nakit alındığının belirtilmiş olması, BS Tah. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından S.S. Mavi Cennet Yapı Kooperatifi Başkanlığı’na yazılan dilekçe ile yapılan sözleşme gereği hak edilen dairelere ilişkin olarak vermiş oldukları daire tahsis yazılarında belirtilen kişilerde değişiklik öngörüldüğünü, yapılan bu değişiklik ve değişiklik sebeplerinin belirtildiği, yine isimleri belirtilen kişiler adına daire tahsislerinin yapılmasını bunun haricinde daha önce verilen daire tahsis yazılarının geçersiz olacağını, sonraki işlemlerde sadece isimlerini belirttikleri şahıslar adına daire tahsislerinin yapılmasını ve tapularının çıkarılması talep edilmekle Yakup Bulut isimli kişiye 158 ada D blok 6 nolu dairenin tahsisi konusunda işlem yapılmasını talep edilmiş olması, alınan bilirkişi raporunda; incelemeye konu ortaklık sözleşmesi isimli belge üzerindeki mühür ile kooperatife ait mühür arasında; büyüklük, yazı karakteri gibi konularda farklı oldukları, bu belge üzerindeki mührün, kooperatife ait mühürden farklı karakter içerdiği, ortaklık dilekçesi isimli belge üzerine başkan ve üye hanelerine atılmış olan imzalar ile yazıların, genel şekil, başlangıç, nihayete erdiriliş ve karakteristik el hareketlerinin yapılışları ile tanbık ..., tanık ..., katılan ... ve sanık ...'nin elinden çıktığını gösterir nitelikte her hangi bir kaligrafik ilgi ve irtibat tespit edilemediği, ortaklık sözleşmesi üzerine başkan ve üye adına atılmış olan imzalar ile yazıların; tanık ..., tanık ..., katılan ... ve sanık ...'nin eli ürünü yazılar ve imzalar olmadığı yönünde görüş ve kanaatin bildirilmesi, katılan beyanları, tanıkların anlatımları ve dosya kapsamına göre; sanığın eylemi sonucu nitelikli dolandırıcılık suçunun sübut bulduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1, 2 ve 4. numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi’nin verdiği 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlayarak yürürlüğe girdiğinden koşulların oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "1.200 gün", “1.000 gün” ve “20.000 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkarılarak, yerlerine sırasıyla "5 gün", “4 gün” ve "80 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/38122, Karar No: 2024/12558, Tarih: 15.10.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/38122 E.  ,  2024/12558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sadece mağdur beyanlarına dayanılarak hüküm tesis edilemeyeceğine, sanığın dar bir alanda biber gazına maruz kaldığı için tahrik indirimi uygulanması gerektiğine, lehe hükümlerin değerlendirilmediğine bu ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Mağdurların aşamalardaki istikrarlı anlatımları, bu hususu doğrulayan olay ve CD çözümleme tutanakları ile tüm dosya kapsamı karşısında sanığın atılı suçu işlediğine dair Mahkemenin kabulünün yerinde olduğu, haksız tahrik koşullarının somut olayda oluşmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmamasında hata bulunmadığı,

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşı aşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda isabetsizlik bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.10.2024 tarihinde karar verildi.