muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4531, Karar No: 2023/5713, Tarih: 27.11.2023

Mirasbırakandan önce ölmüş olan çocukların yerini, her derecede halefiyet yoluyla kendi altsoyları alır."

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı ...'ın aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesince mirasbırakan ... ...'ın çocuklarından ...'ten sonra ölümü nedeniyle ...'e düşecek payın sağ kalan eşi ... ile beraber çocuklarına intikal edeceği belirtilse de ...'in mirasbırakan ...'ten önce ölümü nedeniyle miras payı 4721 sayılı Kanun'un 495 ... maddesinin üçüncü fıkrasındaki "her dereceden halefiyet ilkesi" gereğince ...'in altsoyuna intikal edecektir. Bu suretle Bölge Adliye Mahkemesince mirasbırakan ...'in, ...'e düşecek payının ...'in sağ kalan eşi ...'ye intikal edeceği gerekçesine yer ... olması doğru görülmemiştir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sonucu itibarıyla doğru bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek onanması, 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin dördüncü fıkrası hükmü gereğidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı ...'ın diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Davalı ...'ın Bölge Adliye Mahkemesince yapılan değerlendirmeye yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile sonucu itibarıyla doğru olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinin DEĞİŞTİRİLEREK ve DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4855, Karar No: 2015/42709, Tarih: 10.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/4855 E.  ,  2015/42709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/130821

MAHKEMESİ : Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2010

NUMARASI : 2010/313 (E) ve 2010/489 (K)

SUÇ : Yağma, Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar A.. Ç.., E.. Ç.. ve M.. Ç.. savunmanı ile O yer Cumhuriyet Savcısının hırsızlık suçuna yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi kapsamında verilen kararların temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu ve itiraz mercii tarafından da bu konuda karar verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında; dosyanın incelenmeden İADESİNE,

II- Katılan E.. A.. vekilinin temyiz istemi ile sanıklar A.. Ç.., E.. Ç.. ve M.. Ç.. savunmanının yağma suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin karara yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

28.12.2010 tarihinde katılan E.. A..'nın yüzüne karşı açıklanan hükmü 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 310.maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 14.02.2011 tarihinde temyiz eden katılan E.. A.. vekilinin temyiz istemi ile yağma suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 223.maddesi uyarınca hüküm niteliğinde bulunmayıp temyizi olanaklı olmadığından sanıklar A.. Ç.., E.. Ç.. ve M.. Ç.. savunmanının temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 10.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3765, Karar No: 2013/976, Tarih: 13.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/3765 E.  ,  2013/976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2012/21436

MAHKEMESİ : Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 01/12/2011, 2011/70 (E) ve 2011/237 (K)

SUÇ : Çocuğu öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde suç vasfına, haksız tahrik bulunduğuna, TCK.nun 62.maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, tabanca ile yaralı halde sedye üzerinde bulunan mağduru beş el ateş ederek batın, sol kol ve sol femur bölgelerinden yaraladığı, sol koldaki büyük damar yaralanmasınının yaşamsal tehlikeye yol açtığı diğer yaralanmaların ise hayati tehlike oluşturmadığı olayda; 5237 sayılı TCK.nun 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, zararın ağırlığına göre makul bir ceza tayini yerine en üst hadden hapis cezası verilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına(BOZULMASINA), 13/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

13/02/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı A.. A..'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık H.. A.. müdafii Avukat S.. E..ın yokluğunda 14/02/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2006/15676, Karar No: 2007/2055, Tarih: 15.02.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/15676 E.  ,  2007/2055 K.**

**"İçtihat Metni"**

.... Temizlik Liman Hiz. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. ile ... Belediye Başk. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 9.12.2005 tarih ve 855-950 sayılı hükmün Dairenin 12.10.2006 tarih ve 9401-13547 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 160 (yüzatmış) YTL para cezası ile 27.00 YTL red harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine,15.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10308, Karar No: 2012/2248, Tarih: 16.02.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/10308 E.  ,  2012/2248 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-davacı ile davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı ... ... A.Ş. (... İletişim A.Ş.) ile davalı ... Sis. İletişim Hiz. Bil Day. Tük. Mal. Turizm Paz. Ltd. Şti. arasında 24.04.2002 tarihinde Bayilik Sözleşmesi imzalanmış, davalının sözleşmeye aykırı hareket ettiği iddiası ile Bayilik Sözleşmesi davacı tarafından 22.11.2002 tarihinde feshedilmiştir. Asıl dava cari hesap alacağından kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan icra takibine yönelik itirazın iptali ve tazminat istemine, birleşen dava ise bayi şirket ve şirket ortakları tarafından açılan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı ... ... (... İletişim A.Ş.) A.Ş. vekili sözleşme imzalandıktan sonra davalının sözleşme hükümlerine aykırı davrandığını satış ve aktivasyonların düşük düzeyde kaldığını, uyarılara rağmen sonuç alınamayınca sözleşmenin fesh edildiğini, fesih tarihindeki cari hesap alacağının tahsili için yapılan takibe ise haksız olarak itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline ve tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının sözleşmeden kendilerine suret vermediğini, bu nedenle davanın yetkili mahkemede açılıp açılmadığını bilemediklerini, davacının teknik alt yapıyı kuramadığını baz istasyonlarını çalıştıramadığını ve çoğaltamadığını çoğu yerde ... şebekesinin çekmediğini bu nedenle satışta istenilen düzeye ulaşamadıklarını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada, davacılar vekili müvekkillerinin davalının teknik alt yapıyı kurmaması, pazar payını artırmaması nedeni ile iflas etmesine neden olduğunu belirterek 40.000,00 TL. maddi 10.000,00 TL. manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Birleşen davanın davalısı vekili, birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi kök ve ek raporuna göre; asıl dava yönünden itirazın kısmen iptali ile 8.746,25 TL. alacak üzerinden itirazın iptaline, takipten itibaren yıllık %64 ve değişen oranlarda avans faizi yürütülmesine, %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine, birleşen dava yönünden davacı gerçek kişiler yönünden aktif dava ehliyeti yokluğundan davacı şirket yönünden ise kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm asıl davanın davalısı, birleşen davanın davacıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davanın davalısı, birleşen davanın davacıları vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3437, Karar No: 2018/9837, Tarih: 25.04.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/3437 E.  ,  2018/9837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Temizlik Hiz. Emek Bilg. İlaç Org. Taş. İnş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, 25/04/2018 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/156, Karar No: 2019/2059, Tarih: 20.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/156 E.  ,  2019/2059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkim’in takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanıkların suç tarihinde müştekinin 50,00 TL değerindeki ayakkabısını çalması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17627, Karar No: 2015/31404, Tarih: 17.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/17627 E.  ,  2015/31404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/230251

MAHKEMESİ : Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2011

NUMARASI : 2010/473 (E) ve 2011/171 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-K.. Ç.. ve M.. Ç..'e yönelik eylemlerden dolayı açılmış kamu davası ve kanun yoluna konu bir hüküm bulunmadığı gibi, sanıkların reşit olan şikayetçiler A.. Ç.. ve G.. Ç..'e yönelik tehdit, hakaret ve mala zarar verme suçlarından da doğrudan zarar görmedikleri ve bu nedenle davaya katılma hakları bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı,

Anlaşıldığından, K.. Ç.. ve M.. Ç..'in tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Sanıkların hakaret ve tehdit suçlarına ilişkin olarak; mağdur G.. Ç..’in 28.12.2010 tarihli duruşmada davaya katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında, mağdurun hükümleri temyiz etmeye hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca mağdur G.. Ç..’in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18828, Karar No: 2018/13222, Tarih: 17.10.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/18828 E.  ,  2018/13222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-TCK'nın 79. maddesinde unsurları belirtilmekle beraber bir tanımı yapılmamış olan göçmen kaçakçılığı, Sınıraşan Örgütlü Suçlara Karşı Birleşmiş Milletler Sözleşmesine Ek Kara, Deniz ve Hava Yoluyla Göçmen Kaçakçılığına Karşı Ek Protokolün 3. maddesinde, “Doğrudan doğruya veya dolaylı olarak mali ve diğer bir maddi çıkar elde etmek için, bir kişinin vatandaşlığını taşımadığı veya daimi ikametgah sahibi olmadığı bir taraf devlete yasadışı girişinin temini” şeklinde tanımlanmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek Dört Numaralı Protokolün 3. maddesine göre ise hiç kimse, uyruğunda bulunduğu devletin ülkesine girme hakkından yoksun bırakılamayacaktır.

Bu düzenlemelere aykırı olarak, soruşturma aşamasında beyanlarına başvurulan göçmenlerin kendi vatandaşlığını taşıdıkları Nahçıvan'a gidebilmek amacıyla sanık ile anlaştıkları görülmekle, söz konusu yabancıların TCK'nın 79. maddesindeki suçun konusunu oluşturmadıkları ve göçmen kaçakçılığı suçunun yasal unsurlarının somut olayda oluşmadığı anlaşılmakla, CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

a)Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının uygulanması zorunluluğu,

b)TCK’nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözardı edilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13652, Karar No: 2014/18919, Tarih: 03.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/13652 E.  ,  2014/18919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/02/2014 tarih ve 2012/516-2014/99 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili ve davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılar ile birlikte dava dışı limited şirketin ortağı iken hisselerinin tamamını davalılara devrederek ortaklıktan ayrıldığını, taraflar arasında yapılan devir sözleşmesine göre şirket adresinin diğer ortaklar tarafından değiştirileceğinin taahhüt edildiğini, ancak davalıların şirket adresini değiştirmemiş olmaları nedeniyle şirket alacaklılarının müvekkiline ait işyerinde haciz uygulaması yaptıklarını, müvekkilinin şirketin borçlarını ödemek zorunda kaldığını, davalıların sözleşmeye aykırı hareket etmeleri nedeniyle sözleşmede belirlenen cezai şarttan sorumlu olduklarını ileri sürerek, 20.000,00 TL’nın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, dosya kapsamına göre; davacının davalılar ile yaptığı hisse devri vaadi sözleşmesinin 5. maddesi gereğince devralan sıfatını haiz davalılar tarafından şirket adresinin değiştirilmemesinin akde aykırılık teşkil ettiği, sözleşmenin 14. maddesindeki maktu olarak belirlenen 100.000 TL cezai şartın fahiş olduğu, davalının davanın reddi talebi “çoğun içinde az da var” kuralı gereğince cezai şartın tenkisini içerdiğinden, sözleşmede tarafların yükümlendiği edimlerin niteliği, davacının bunu yerine getirme oranı ve biçimi, sözleşmenin geçerlilik sınırlarını belirleyen BK.nın 19. maddesi çerçevesinde davacının ödediği kesin olarak belirlenen 8.270,00 TL ile eşit cezai şart bedelini almaya hakkı olduğu, sözleşmenin 2. maddesinde devralanın payı oranında davalıların sorumluluğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 8.270,00 TL cezai şart bedelinin temerrüt faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı ... vekili ve davalı ...'in tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı ... vekili ve davalı ...'in tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı ... vekili ve davalı ...'in bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 42,30 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 497,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 03/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3491, Karar No: 2018/9832, Tarih: 25.04.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/3491 E.  ,  2018/9832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Temizlik Gıda Elektronik A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına ve özellikle temyiz nedenlerine göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, 25.04.2018 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7405, Karar No: 2015/19421, Tarih: 04.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7405 E.  ,  2015/19421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2013/900-2014/352

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2)Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan araştırıldıktan,

3)3 yaş aralığındaki nar fidanlarının maktu bedellerinin İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

Sonra, alıncak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.