muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1724, Karar No: 2020/1720, Tarih: 10.02.2020

Dosya kapsamından, davalı ... için 02.11.2000 tarihinde hava harp okuluna girecek adaylardan alınan yükleme senedi düzenlendiği, velisi olarak davalı ...'nün senedi imzaladığı, müteselsil kefil olarak da davalı ...'nın imzaladığı, davalı ...'in sorumluluğu ile ilgili olarak anılan senette, "Askeri öğrenci olarak kayıt-kabul olunan ... oğlu ... tarafından verilen yukarıda yazılı yüklenme senedindeki taahhütlerine aykırı hareket etmesi sebebi ile okulla ilişiğinin kesilmesi halinde, bu öğrenci adına tahakkuk edecek okul masraflarını sarf tarihinden itibaren tahsil tarihine kadar geçen süre içinde hesap edilecek kanuni faizi ile birlikte 48.730.050.000 TL geçmemek üzere müteselsil kefil ve müşterek borçlu sıfatı ile ödeyeceğimi ... kabul ve taahhüt ederim." hükmünün yer aldığı, davalı ...'in yüklenme senedine göre sorumluluğunun diğer davalı ...'in okulla ilişiğinin kesilmesi halinde söz konusu olacağı, davalı ...'in 01.09.2000-30.08.2004 tarihleri arasında hava harp okulunda öğrenci olduğu, 30.08.2004 tarihinde mezun olduğu ve 15.11.2010 tarihine kadar teğmen ve üsteğmen olarak görevine devam ettiği, 15.11.2010 tarihinde davacı kurumla ilişiğinin kesildiği, davalı ...'in subay nasbedildikten sonra meslekle ilişiği kesildiğinden davalı ...'in 926 sayılı Kanunun 112. maddesi gereğince ödenmesi gereken tazminat için kefil sıfatı ile sorumluluğunun bulunmadığı anlaşıldığından, davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenine göre, davalı ...'nın sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı ... yararına BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenle davalı ...'nın sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 790,08 TL harcın davalı ...'ya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25335, Karar No: 2013/9039, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/25335 E.  ,  2013/9039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Miray Ticaret isimli firmada pazarlama elemanı olarak çalışan sanıkların, katılanın evde olmadığı bir sırada evine gidip katılanın eşi olan tanık ... ile görüştükleri, tanığın istemediği halde “Biz Bayram bey ile görüşürüz, bu malları al, parasını ödersiniz“ diyerek iknaya çalıştıkları, akabinde malların burada kaldığına dair bir belge diyerek borç senedi imzalatmak suretiyle dolandırdıklarının iddia edildiği olayda, müdahilin mücerret beyanından başka yeterli ve kesin inandırıcı delil elde edilemediği ve suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15431, Karar No: 2007/14356, Tarih: 13.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/15431 E.  ,  2007/14356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada İzmir 4. Sulh Hukuk ile Trabzon 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; hükümlü ... ...'ın cezaevine girmeden önce Yenitancan Mahallesi No:14 Arafil boyu-Trabzon adresinde oturduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme Trabzon 1. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Trabzon 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13/11/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13836, Karar No: 2023/11416, Tarih: 08.06.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/13836 E.  ,  2023/11416 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/202 E., 2022/466 K.

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü Vekili, sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red

1. Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının "Kanun Önünde Eşitlik" başlıklı 10/2-3. maddesinde; Kadınlar ve erkekler eşit haklara sahiptir. Devlet, bu eşitliğin yaşama geçmesini sağlamakla yükümlüdür. Bu maksatla alınacak tedbirler eşitlik ilkesine aykırı olarak yorumlanamaz ve çocuklar, yaşlılar, özürlüler, harp ve vazife şehitlerinin dul ve yetimleri ile malul ve gaziler için alınacak tedbirler eşitlik ilkesine aykırı sayılmaz hükmüne yer verilmiş yine 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun’un (6284 sayılı Kanun) 2/d maddesinde yer alan şiddet tanımında ise; "Şiddet: Kişinin, fiziksel, cinsel, psikolojik veya ekonomik açıdan zarar görmesiyle veya acı çekmesiyle sonuçlanan veya sonuçlanması muhtemel hareketleri, buna yönelik tehdit ve baskıyı ya da özgürlüğün keyfî engellenmesini de içeren, toplumsal, kamusal veya özel alanda meydana gelen fiziksel, cinsel, psikolojik, sözlü veya ekonomik her türlü tutum ve davranışı ifade ettiğini" aynı Kanun’un 20. maddesinin 2. fıkrasında da davaya katılma konusuyla ilgili olarak "Bakanlık, gerekli görmesi hâlinde kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi dolayısıyla açılan idarî, cezaî, hukukî her tür davaya ve çekişmesiz yargıya katılabilir" hükmüne yer verilmiştir.

6284 sayılı Kanun’un 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 13.12.2019 gün, 2019/6 Esas, 2019/7 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı ile özetle 6284 sayılı Kanun’un 20/2. maddesi uyarınca, bu kanun kapsamına giren suçlarla ilgili olarak açılan ceza davalarında, kovuşturma evresinde mahkemesince; Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davadan haberdar edilmesinin zorunlu olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Somut olayda pozitif ayrımcılığa tabi tutulan mağdurun 6284 sayılı Kanun kapsamında şiddet mağduru olması nedeniyle Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının aynı Kanun’un 20/2. maddesi uyarınca davaya katılmasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bu husustaki temyiz isteminin reddine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 232 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile kararda başvurulacak Kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, başka suçtan cezaevinde hükümlü bulunan sanığın Ses ve Görüntü Bilişim Sistemi (SEGBİS) yolu ile yüzüne karşı verilen kararı, cezaevi idaresi aracılığıyla da temyiz edebileceğinin Kanun yolu açıklamasında bildirilmemesi suretiyle yanılgı oluşturulduğu, bu haliyle tefhimin yukarıda anılan kanun maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığı anlaşıldığından, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği, sanığın temyizinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 14.06.2011 tarihli ve 2011/3664 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.04.2012 tarihli ve 2011/570 Esas, 2012/476 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun' un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmolunan netice cezanın, aynı Kanun’ un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca 2 ay 15 gün süreyle kamuya yararlı temizlik hizmetleri sektöründe bir işte çalıştırılma yaptırımına çevrilmesine, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun' un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmolunan netice cezanın, aynı Kanun’ un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca 2 ay 15 gün süreyle kamuya yararlı temizlik hizmetleri sektöründe bir işte çalıştırılma yaptırımına çevrilmesine, karar verilmiştir.

3. ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.04.2012 tarihli ve 2011/570 Esas, 2012/476 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 19.04.2016 tarihli ve 2014/2140 Esas, 2016/7661 Karar sayılı kararı ile, "Sanığa gönüllü olup olmadığı sorulmadan, kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilerek TCK'nın 50/1-f maddesine aykırı davranılması," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2018 tarihli ve 2016/573 Esas, 2018/891 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmolunan netice cezanın, aynı Kanun’ un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca 2 ay 15 gün süreyle kamuya yararlı temizlik hizmetleri sektöründe bir işte çalıştırılma yaptırımına çevrilmesine, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun' un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmolunan netice cezanın, aynı Kanun’ un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca 2 ay 15 gün süreyle kamuya yararlı temizlik hizmetleri sektöründe bir işte çalıştırılma yaptırımına çevrilmesine, karar verilmiştir.

5. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2018 tarihli ve 2016/573 Esas, 2018/891 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 14.10.2021 tarihli ve 2019/2574 Esas, 2021/24435 Karar sayılı kararı ile;

"1- TCK'nın 50/1-f maddesi uyarınca, kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek tedbirine hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infaz aşamasında değerlendirilecek olan hizmet kolunun da belirlenmesi,

2- 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesi’nin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma üzerine, ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2022 tarihli ve 2021/624 Esas, 2022/151 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmolunan netice cezanın, aynı Kanun’ un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca 2 ay 15 gün süreyle kamuya yararlı temizlik hizmetleri sektöründe bir işte çalıştırılma yaptırımına çevrilmesine, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun' un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi , 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmolunan netice cezanın, aynı Kanun’ un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca 1 ay 26 gün süreyle kamuya yararlı temizlik hizmetleri sektöründe bir işte çalıştırılma yaptırımına çevrilmesine, karar verilmiştir.

7. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2022 tarihli ve 2021/624 Esas, 2022/151 Karar sayılı kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine, ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.07.2022 tarihli ve 2022/202 Esas, 2022/466 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun' un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmolunan netice cezanın, aynı Kanun’ un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca 2 ay 15 gün süreyle kamuya yararlı temizlik hizmetleri sektöründe bir işte çalıştırılma yaptırımına çevrilmesine, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun' un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmolunan netice cezanın, aynı Kanun’ un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca 2 ay 15 gün süreyle kamuya yararlı temizlik hizmetleri sektöründe bir işte çalıştırılma yaptırımına çevrilmesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Vekilinin Temyiz Sebepleri

1.Sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi gerektiğine,

2.Takdiri indirim ve seçenek yaptırımları uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,

3.Vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine,

4.Vesaire,

İlişkindir.

B. Sanık ...'in Temyiz Sebepleri

1. Hükmü temyiz etme iradesine,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Vekilinin Temyiz Sebepleri

1.Sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi gerektiğine,

2.Takdiri indirim ve seçenek yaptırımları uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,

3.Vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine,

4.Vesaire,

İlişkindir.

B. Sanık ...'in Temyiz Sebepleri

1. Hükmü temyiz etme iradesine,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın, mağdurun öz oğlu olduğu, olay tarihinde sanığın eve alkollü bir şekilde geldiği, bu sırada taraflar arasında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüşmesi ile sanığın mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde darp ettiği, sonrasında evden ayrılırken mağduru "bir silah getirip seni vuracağım" şeklinde sözlerle tehdit ettiği olayda;

Sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde tanımlanan tehdit ve 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde tanımlanan kasten yaralama suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4 üncü maddelerinde öngörülen 12 yıllık uzayan dava zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 19.05.2011 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2022/202 Esas, 2022/466 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

08.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15097, Karar No: 2013/4810, Tarih: 08.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/15097 E.  ,  2013/4810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

AVUKAT ...

DAVA : Davacı, ücret, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette tır şoförü olarak 10.03.2011-15.04.2011 tarihleri arasında, aylık net 1.800,00.-TL ücretle çalıştığını, yemek, servis ve harcırah sosyal haklarından faydalandığını, iş sözleşmesinin davalı işverence haklı ve geçerli bir sebep olmaksızın şoförlüğünü yaptığı aracın fazla mazot tükettiği gerekçesiyle tek taraflı olarak feshedildiğini, yazılı fesih bildiriminin ise davacıya tebliğ edilmediğini, davacıya çalıştığı süre için hak ettiği ücrete karşılık sadece 475,00.-TL ödendiğini, başkaca ödeme yapılmadığını, oysa davacının sabah saat 08.00'de çalışmaya başladığını ve çalışmasına Gemlik'te olduğu zamanlarda gece saat 24.00'e kadar devam ettiğini, kullandığı tır ile il dışına çıkması halinde ise tek şoför olarak araç kullandığını ve kullandığı araçtaki yükü bayiye bir an önce teslim etmek için dinlenmeden araç kullanmak zorunda kaldığını, haftanın yedi günü hafta tatili yapmadan aynı koşullarda çalışmasına devam ettiğini, davacının haftada kırkbeş saatten kat be kat fazla çalışmasına rağmen hiçbir şekilde fazla çalışma ve hafta tatili ücreti ödenmediğini ileri sürerek, bakiye ücret, ihbar tazminatı, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacakları istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren vekili, müvekkili şirketin çalışma alanlarından birinin nakliye işi olduğunu, davacının limanlar, fabrikalar, bayiler arasındaki otomobilleri taşıyan tır kamyonlarında 10.03.2011-11.04.2011 tarihleri arasında kısa bir süre sürücü olarak çalıştığını, kendiliğinden işten ayrıldığını, iş sözleşmesinin feshedilmediğini, istifa yoluyla iş sözleşmesini haksız olarak fesheden davacının dava hakkının bulunmadığını, ihbar tazminatının şartlarının oluşmadığını, aylık ücret olarak belirtilen tutar üzerinden bir anlaşma bulunmadığını, dava dilekçesinde yer alan ücretin asılsız olduğunu, alınan ücretin bordrolarda belli olduğunu, davacının tır sürücüsü olması sebebiyle yemek ve servisten faydalanma olanağı bulunmadığını, yasal çalışma süresinden fazla bir çalışma yapılmadığından fazla çalışma ve hafta tatili ücreti ödenmediğini belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe: