muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11998, Karar No: 2011/12903, Tarih: 27.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/11998 E.  ,  2011/12903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... ve ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ...adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “...” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu

uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2125, Karar No: 2018/15330, Tarih: 06.12.2018

**1. Hukuk Dairesi         2016/2125 E.  ,  2018/15330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı ...'ın, 211 ada 21 sayılı parseldeki 7 no'lu bağımsız bölümü, 1172 ada 138 sayılı parseldeki 27 no'lu bağımsız bölümü ile 162 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki payını davalı oğluna satış göstererek temlik ettiğini, yapılan temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazları bedelini ödeyerek satın aldığını, mirasbırakan felç geçirdikten sonra tüm bakımı ile ilgilendiğini, her türlü ihtiyacını karşıladığını, murisin evlendiği sırada davacıya da bir daire satın aldığını, mal kaçırma amacı gütmediğini bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3. kişi adına kayıtlı 7 no'lu bağımsız bölüme yönelik davanın reddine, 27 no'lu bağımsız bölüm ile 162 ada 2 parsel sayılı taşınmaz yönünden muvazaa iddiasının kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; "... Somut olayda, davalının savunması ve davalı tanıklarının ifadelerinde, mirasbırakanın tüm mirasçılarına bir takım kazandırmalarda bulunduğu yönünde açıklamalar yer almasına rağmen, bu konu üzerinde yeterince durulmamış, araştırma ve değerlendirme yapılmamıştır. O halde, yukarıda değinilen ilkeler gözetilerek araştırma ve inceleme yapılması, toplanan ve toplanacak olan deliller birlikte değerlendirilerek miras bırakanın dava konusu 2 sayılı parsel ile 27 nolu bağımsız bölümü temliki sırasındaki gerçek iradesinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi, ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturmayla yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir." gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde daha önce karar verildiğinden 7 no(lu bağımsız bölüm hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer taşınmazlar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

./.. -KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 864.40 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 06/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2454, Karar No: 2025/5133, Tarih: 25.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/2454 E.  ,  2025/5133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2183 E., 2023/2195 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.10.2023 tarihli ve 2021/331 Esas, 2023/298 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 82/1-d, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.12.2023 tarihli ve 2023/2183 Esas, 2023/2195 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılanlar ... ve ... vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğine, takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suç işleme kastı olmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın ceza sorumluluğun tespitine yönelik raporun hükme esas alınacak yeterlilikte olmadığına, haksız tahrik hükümlerinin ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğine, takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suç işleme kastı olmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın ceza sorumluluğun tespitine yönelik raporun hükme esas alınacak yeterlilikte olmadığına, haksız tahrik hükümlerinin ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, ceza sorumluluğunun tespitine yönelik hükme esas alınan raporun yeterli olduğu, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle öldürme amacıyla hareket ettiğini ve eylemi tasarlayarak gerçekleştirdiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak kesin delil bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, maktulden sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, ceza miktarı nazara alındığında başkaca lehe hükümlerin uygulanma imkanı bulunmadığı anlaşıldığından, katılan ... vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.12.2023 tarihli ve 2023/2183 Esas, 2023/2195 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan ...

vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12354, Karar No: 2015/14614, Tarih: 15.12.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/12354 E.  ,  2015/14614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2013/10-2013/94

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, iştirak halinde malik bulunduğu 2647 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında “Zeynep” olarak yazılı isminin, “Zeynel” olarak; 235/1, 10, 11, 12, 13, 3122, 3124, 3138 ve 3670 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında “Hasan” olarak yazılı baba adının “Hasan Hüseyin” olarak nüfus kaydına uygun şekilde düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece verilen görevsizlik kararı, Yargıtay 14. Hukuk Dairesi’nce “..Eldeki dava 6100 sayılı HMK'nın yürürlüğe girdiği 01/10/2011 tarihinden önce açıldığından mahkemenin görevli olup olmadığının 1086 sayılı HUMK'ya göre değerlendirilmesi gerektiği, somut olayda; 6100 sayılı HMK'nun yürürlüğe girmesinden önce 02/05/2011 tarihinde davanın açıldığı, davacının kimlik bilgilerinin düzeltilmesini istediği 9 adet taşınmazın bulunduğu yer ve nitelikleri dikkate alındığında dava tarihi olan 02/05/2011 tarihi itibariyle 7.780,00 olan sulh hukuk mahkemelerinin görev sınırı içerisinde kaldığını kabul etmenin hayatın olağan akışına uygun düşmediği, bu nedenle davanın görüldüğü asliye hukuk mahkemesince işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, dava tarihinde henüz yürürlükte bulunmayan 6100 sayılı HMK'nun görevi ilişkin düzenlemeleri esas alınarak davanın görev nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir" gerekçesi ile bozulmuş olup, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .......'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

15.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22118, Karar No: 2015/6699, Tarih: 13.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/22118 E.  ,  2015/6699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gps sisteminden suç saatinde, olay mahallinde bulunduğu anlaşılan ... plakalı aracın, olay günü sanık ...'de iken diğer sanıklarla karşılaşıp birlikte gezdiklerine dair sanıklar ..., ... ve ...'in müdafii huzurlu hazırlık ve sorgu aşamasındaki beyanları, 07.01.2013 tarihli cd izleme tutanağı ve sanıkların yargılama aşamalarındaki çelişkili beyanları karşısında tebliğnamenin 2 nolu görüşüne iştirak edilmemiştir.

I-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ..., ... ve ...'in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin işyerinden 18 TL bozuk parayı çalan sanıklar hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ...'in temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 13.04.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16164, Karar No: 2014/17306, Tarih: 13.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/16164 E.  ,  2014/17306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, 14.10.2010 tarihli Savcılık ifadesinde; dışarıda beklerken, yaşı büyük olduğu için hakkında ayrı dava açılan ...'in namaz kılmak için camiye girdiği, bir süre sonra elinde poşetle yanından geçtiği, kendisinin arkasından giderek ne olduğunu sorduğunda suça konu anfileri çaldığını söylediği, anfileri satarak kendisine 5 TL para verdiğini beyan ederken, 31.03.2011 tarihli duruşma aşamasında alınan savunmasında, ... ile beraber camiye gittiklerini, kendisi namaz kılarken haberi olmadan ...'ın anfileri çaldığını, kendisinin de olayı ...'de buluştukları sırada öğrendiğini ve beraber suça konu anfileri sattıklarını beyan etmek suretiyle çelişkili ifadelerde bulunması ve anfiyi beraber sattıklarını ve karşılığında 5 TL aldığı yönündeki kaçamaklı ikrarı karşısında, sanığın hırsızlık suçunu işlediğine ilşkin atfıi cürüm dışında delil bulunmadığı gerekçe kılınarak atılı suçtan beraat kararı verilmesi yönündeki tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nun 51/3. maddesi gereğince denetim süresi belirlenirken 1 yıl 1 ay 10 gün denetim süresi uygulanması yerine "1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına" olarak yazılması yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiştir.

Sanık ....'in, suça konu eşyaların bulunduğu imam odasının kilitli olan kapısını özel olarak kapı açtırmak için yaptırdığı anahtarla açtığını beyanı karşısında; suça sürüklenen çocuğun eylemi 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2104, Karar No: 2017/3701, Tarih: 25.05.2017

**16. Hukuk Dairesi         2017/2104 E.  ,  2017/3701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 39 ve 43 parsel sayılı ....192,09 ve ....987,31 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı, harici taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak ... oğlu ... adına tespit ve tescil edildikten sonra kayden davalı ...'a satılmıştır. 101 ada 63, 66 ve 111 ada ... parsel sayılı ....350.71, ....503.74 ve ....422,89 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar da aynı nedenlerle davalı ... adına tespit ve tescil edilmişlerdir. Davacı ... ve arkadaşları çekişmeli taşınmazların müşterek muristen intikal ettiği iddiasıyla miras payları oranında tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 101 ada 39, 43, 63, 66 ve 111 ada ... parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının .../... payının iptali ile davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş; hükmün, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi sonucunda onanmasına karar verilmiş, davalı ... vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.