muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9743, Karar No: 2022/3555, Tarih: 23.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/9743 E.  ,  2022/3555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında beraat, aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Müşteki ...vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

5607 sayılı yasaya aykırılık suçundan doğrudan zarar görmeyen müşteki ... Kurumu'nun davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, adı geçen kurum vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Katılan ... idaresi vekili ve o yer Cumhuriyet Savcısının sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde ise;

Tüm dosya kapsamının incelenmesinde ... A.Ş tır parkında yüklü miktarda kaçak akaryakıt olduğu ihbar edilmesi üzerine 12/08/2013 günü ... İlçe Emniyet Müdürlüğü KOM görevlilerince sanık ...‘a ait ... A.Ş. ... Nakliyat isimli işyerinde ...Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan alınan arama kararına istinaden yapılan aramada iş yerinin müştemilatı olan tır sahası içerisinde bulunan ve üzeri branda ile kapatılmış barakada 3 adet metal tank ve 1 adet fiber su tankı içerisinde toplam 7975 litre (6620 Kg.) motorinin ele geçirildiği olayda, ... Üniversitesi PAL ‘ndan alınan rapora göre motorin numunesinin organik bir sıvı bileşenle tağşiş edildiği ve ticari miktarda bulunduğu da gözetilerek, sanıkların atılı eylemden dolayı mahkumiyetlerine karar verilmesi ve ele geçen akaryakıtın da müsaderesine karar verilmesi gerekirken sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmek ve delillerin takdirinde hataya düşülmek suretiyle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6, Karar No: 2020/13035, Tarih: 10.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/6 E.  ,  2020/13035 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No: KYB - 2019/93028

Silahla tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından sanık ...'nün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/2-a ve 170/1-c maddeleri gereğince 3 yıl hapis ve 9 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair İstanbul 65. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/05/2017 tarihli ve 2015/60 esas, 2017/446 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Benzer bir olayla ilgili olarak, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 28/11/2018 tarihli 2014/34014 esas, 2018/20606 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, sanığın olay tarihinde müşteki ile sokakta karşılaşması sonrasında, üzerinde bulunan silahı çıkararak yere doğru ateş etmesi ve akabinde müştekiye tehdit içeren sözler söylemesi şeklinde gelişen somut olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a maddesinde tanımlanan silahla tehdit ve aynı Kanun'un 170/1-c maddesinde yer alan genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturması karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 44. maddesinde düzenlenen fikrî içtima kuralı gereğince en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan hükümlülük kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, ayrıca genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.09.2019 gün ve 12936 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.09.2019 gün ve KYB/2019-93028 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlünün olay tarihinde müşteki ile sokakta karşılaşması sonrasında, üzerinde bulunan silahı çıkararak yere doğru ateş etmesi ve akabinde müştekiye tehdit içeren sözler söylemesi şeklinde gelişen somut olayda, eyleminin bir bütün halinde TCK.nın 44. maddesi uyarınca sadece TCK.nın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da yazılı şekilde TCK.nın 170/1-c maddesi uyarınca ayrıca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden İstanbul 65. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 31.05.2017 gün ve 2015/60 Esas, 2017/446 sayılı Kararının CMK.nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, mahkumiyet hükmünün ortadan kalkması nedeniyle, bu suçtan hükmedilen cezanın infaz edilmemesine, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5576, Karar No: 2010/16442, Tarih: 20.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/5576 E.  ,  2010/16442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi kurulu raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Mahallinde yapılan keşif sırasında çevre taşınmazlarda su kanalı ve kaynaklara doğru gidildikçe ağaç sıklığının arttığından ve seralar bulunduğundan ve bilirkişi kurulu raporlarında bölgede Sipahili Köyü Sulama Kooperatifi tarafından tesis edilmiş sulama kanallarının varlığı saptanmakla birlikte, üreticinin kendi imkanları ile kuyulardan sağladığı su ile sulu tarım yaptığından söz edilmiş, ancak davaya konu taşınmazın fiilen sulanıp sulanmadığı, sulanıyor ise kaynağı, suyun kendi doğal akışı ile mi taşınmaza ulaştığı, kuyudan yapıldığı belirtilen sulamanın taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı ayrıca kuyudan sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı, yapılan sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar yeterince araştırılmamıştır. Dosyaya konulan fotoğraflardan da sulu tarım yapıldığını gösteren herhangi bir sulama kaynağı bulunup bulunmadığı anlaşılamamıştır.

Mahkemece yukarıda belirtildiği üzere taşınmazın sulu ya da kuru tarım arazisi niteliği açıkça ve denetime olanak verecek biçimde saptanmadan taşınmazı sulu tarla kabul ederek değerlendirme yapan rapora göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8779, Karar No: 2014/11653, Tarih: 12.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/8779 E.  ,  2014/11653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KANDIRA SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2012/511-2013/295

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacının iddiasının sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, soyadı ''Sezen'' olduğu halde paydaşı olduğu 429, 435, 449, 529, 697, 803 ve 6475 parsel sayılı taşınmazlarda soyadının hatalı olarak ''Bal'' olarak yazılı olduğunu ileri sürerek anılan kayıtların nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesi istekli eldeki davayı açmıştır.

Hemen belirtmek gerekir ki; 6100 sayılı HMK’nin ''Hükmün kapsamı'' başlıklı 297/2. maddesi; " Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. " şeklinde düzenlenmiştir. O halde anılan düzenleme uyarınca hükmün açıkça yazılması, infazında tereddüt yaratılmaması gerekir.

Somut olaya gelince; tapu sicil kayıtlarında çekişme konusu taşınmazlardan 697 nolu parselin 1/10 pay malikinin ismi ''Şakir oğlu Kenan,'' 803 nolu parselin 1/10 pay malikinin ismi ''Şakir oğlu K.B..,'' 6475 nolu parselin 1/10 pay malikinin ismi ''Şakir oğlu K. B..'' olarak yazılı olduğu halde, kurulan hükümde çekişmeye konu taşınmazlarda hangi pay malikinin isminin düzeltildiğinin gösterilmemiş olması doğru olmadığı gibi, kabul kapsamına alınan tüm taşınmazların tapu sicil kaydında davacının ismi ''K. B..' yazılıymış gibi değerlendirilerek hüküm kurulması yoluna gidilmiş olması da doğru değildir.

Hâl böyle olunca; yukarıda değinilen yasal düzenlemeler gözetilerek, infazda tereddüte yolaçmayacak ve infaza elverişli olacak biçimde hüküm kurulması gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Kabule göre de; evrak arasına alınan tapu kaydına göre çekişmeye konu taşınmazlardan 803 parsel sayılı taşınmazın 1/10 payının ''Şakir oğlu K.B..' adına kayıtlı olduğu, eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen 803 nolu parselin tapu kaydında ise anılan paydaşın artık malik olmadığı görüldüğü halde, bu taşınmaz yönünden davalı idarece herhangi bir düzeltme yapılıp yapılmadığı değerlendirilmeden sonuca gidilmiş olması da isabetsizdir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1477, Karar No: 2019/12398, Tarih: 14.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1477 E.  ,  2019/12398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, 07/12/2014, 21/12/2014 ve 28/12/2014 tarihlerinde, farklı adreslerdeki üç ayrı ... isimli marketten çeşitli malzemeler çalması karşısında, sanığın üç farklı adresteki A101 marketlerine her seferinde yenilenen suç kastı ile hareket ettiği gözetilmeden, sanık hakkında üç ayrı suçtan hüküm kurulması gerekirken TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulamak suretiyle hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, müştekinin bölge sorumlusu olduğu üç ayrı ... isimli marketlerden 4 adet 700 gramlık... marka kaşar peyniri, 1 adet 500 gramlık... marka kaşar peynir, 4 adet 500 gramlık ... marka sucuğu çalması karşısında; çalınan malzemelerin her bir suç için ayrı ayrı değerleri belirlendikten sonra sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması karşısında TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/57, Karar No: 2006/2580, Tarih: 07.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/57 E.  ,  2006/2580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 9.10.2001 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, birleştirilen dava da ise muhdesatın aidiyetinin tespiti istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen 14.10.2004 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili ile davalı-davacı ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 7.3.2004 günü için yapılan tebligat üzerine gelen olmadı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Dairemizin 2005/36-3297 sayılı kararı ile ...'ten onama harç alınmasına karar verildiği ve yerel mahkemece 221151/223430 sayılı makbuzla harç tamamlandığından yeniden onama harcı alınmasına yer olmadığına, ... tarafından yatırılan 127.40 YTL. harcın iadesine, 7.3.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7058, Karar No: 2014/26556, Tarih: 12.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/7058 E.  ,  2014/26556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Trabzon 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 06.03.2014

No : 2014/39-2014/94

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17108, Karar No: 2014/17337, Tarih: 23.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17108 E.  ,  2014/17337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Müşteki Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük idaresi'nin 4733 sayılı yasaya muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük idaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanığın temyizine yönelik yapılan incelemede;

Suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13.maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK.nun 54.maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden doğrudan 5237 sayılı TCK.nun 54.maddesi gereğince müsadere kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca; hükmün müsadereye ilişkin bendindeki "5237 sayılı TCK.nun 54/1.maddesi" ibaresinden önce gelmek üzere "5607 sayılı kanunun 13/1.maddesi yollamasıyla" ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.10.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6428, Karar No: 2011/2395, Tarih: 19.04.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/6428 E.  ,  2011/2395 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'yı canavarca bir his sevkiyle öldürmekten sanıklar ..., ..., ... ile ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (MUŞ) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.12.2009 gün ve 218/264 sayılı hüküm resen temyize tabi olmakla beraber duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: duruşmalı olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ..., ... ve ...in eziyet çektirerek öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemede usule, eksik incelemeye ve sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı TCK.nun 53 maddesinin uygulandığı bendlerin, "sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53 maddesinin 1. Fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK 322 maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan ve resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 19.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

19.04.2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafii Avukat ... ’ın yokluğunda 21.04.2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2011/17237, Karar No: 2014/1804, Tarih: 11.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/17237 E.  ,  2014/1804 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/47103

MAHKEMESİ : Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2008

NUMARASI : 2008/72 (E) ve 2008/286 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriği ile yakınan ve tanık anlatımlarına göre; olay günü birlikte aynı araç içinde alkol alan sanığa ertesi gün saat 16:00'ya kadar kullanması için telefonunu veren yakınanın, birkaç saat geçtikten sonra, daha önceden sanıktan almış olduğu telefonu satıp parası yediği iddiasıyla sanıkla tartıştığı esnada bıçakla basit tıbbi müdahale ile iyileşir nitelikte yaralanması şeklinde gelişen olayda; sanığın silahla basit nitelikte kasten yaralama suçundan mahkumiyeti gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 11.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.