muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3647, Karar No: 2012/7442, Tarih: 11.10.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/3647 E.  ,  2012/7442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/84096

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 30/12/2010, 2009/371 (E) ve 2010/520 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Barış'ın suçunun sübutu kabul, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın, mağdureye öldürmeye elverişli tabancayla hayati bölgeleri hedef alarak ateş etmek suretiyle iki skapula arasında omurga sağ yanda ateşli silah mermi çekirdeği giriş yarası, sağ ön kol anteriorunda ateşli silah mermi çekirdeği giriş yarası, sağ ön kol lateralde ateşli silah mermi çekirdeği çıkış yarası oluşacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı, saçma tanesinin toraksta cilt altında kaldığı, eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastın öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, suç vasfında hataya düşülerek silahla kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

b) Mağdureye ait raporlar ile dosyadaki boş kovanın Adli Tıp Kurumuna gönderilmesi, olayda kullanılan tabancanın 6136 sayılı Kanun kapsamında kalıp kalmadığına ilişkin rapor aldırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik soruşturma sonucu izinsiz silah taşımak suçundan beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı olup, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin, tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 11/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3506, Karar No: 2010/8145, Tarih: 29.06.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/3506 E.  ,  2010/8145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... 6.İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :28.01.2010

DAVACI(ALACAKLI) :...

DAVALI(BORÇLU) :...

ÜÇÜNCÜ ŞAHIS :

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Karara esas alınan ve davaya dayanak yapılan 01.01.2005 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında çekişme bulunmamaktadır. Bu kira sözleşmesine göre aylık kira bedeli 550 Euro olarak belirlenmiş, her ayın beşine kadar kiralayanın banka hesabına ya da tayin edeceği yere ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı 21.11.2008 tarihli icra takibinde 2007 yılı sekizinci ayından 2008 yılı onbirinci ayına kadar olan kira bedellerinin tahsilini istemiştir. Davalı süresinde icra dairesine verdiği dilekçeyle takibe konu tüm borcun ödendiğini bildirerek borçlu bulunmadığı gerekçesiyle takibe itiraz etmiştir. Davalı borçlunun yargılama sırasında dosyaya sunduğu ödeme belgelerinin incelenmesinde takibe konu her bir ay kirasının Kira sözleşmesinde belirtilen miktar ve sürede ödendiği ne varki bu ödemenin ... yönetimi hesabına yapıldığı anlaşılmıştır. Davacı vekili yapılan ödemelerin kiraya verenin hesabına yapılan ödeme olmaması nedeniyle nazara alınmayacağını savunmuş, davalı ise kiralanan taşınmazın ...'ında olduğunu, kira ilişkisinin başlamasından hemen sonra 06.01.2005 tarihinde Han yönetiminin yazı göndererek kiraların ödeneceği hesap numarasını bildirdiğini, nitekim o tarihten beri tüm kiraların bildirilen bu hesaba ödendiğini, davacı alacaklının da bu ödemelere ses çıkarmadığını ve kabul ettiğini belirtmiştir. Takipten önceki 2006 ve 2007 yılları kiralarının ... yönetimi hesabına yatırıldığı dosya içinde bulunan hesap ekstrelerinden anlaşılmaktadır. Tarafların iddia ve savunmaları bir bütün olarak değerlendirildiğinde uyuşmazlığın halli yargılamayı gerektirir nitelikte olup dar yetkili icra mahkemesince sonuçlandırılamaz. Mahkemece uyuşmazlığın halli yargılamayı gerektirdiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde takibe konu kira borcunun ödendiğinden bahisle davanın reddi doğru değilse de sonuç itibariyle doğru olan kararın gerekçe kısmının bu şekilde düzeltilerek HUMK. 438. maddesi gereğince düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 29.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11210, Karar No: 2015/165, Tarih: 12.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/11210 E.  ,  2015/165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, yolun karşısına geçmek isteyen müvekkili ...'e çarparak ağır şekilde yaralanmasına neden olduğunu, malul kaldığını, olaydan müvekkili olan eşi ...'in de ağır şekilde etkilendiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, müvekkili ... için 22.414,00 TL tedavi ve ilaç giderleri ve 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 100,00 TL daimi iş göremezlik tazminatı, 100,00 TL yol gideri olmak üzere toplam 22.714,00 TL maddi tazminat ile 20.000,00 TL manevi tazminatın, müvekkili ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın 10/03/2009 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi birlikte davalılardan ( davalı ... trafik sigortası poliçesi ile teminat limiti oranında talep edilen maddi tazminattan ve dava tarihi itibariyle tüm ferileriyle birlikte sorumlu olmak üzere ) müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davalı ... hakkındaki davanın feragat nedeniyle reddine, talep ile bağlı kalınarak 22.414,00 TL tedavi giderinin olay tarihi olan 10/03/2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...'ten tahsili ile davacı ...'ya verilmesine, geçici iş görmezlik, maluliyet, yol gideri ile ilgili taleplerden vazgeçilmiş olması nedeniyle bu kalemler hakkındaki davanın reddine, davacı ... için 7.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 10/03/2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...'ten tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde ve usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporlarına göre, kazanın oluşumunda davalı sürücü %40 kusurlu olup davacı tarafından yapılan tedavi giderleri toplamı ise 22.414,00 TL'dir. Bu durumda mahkemece, davalı ...'in, tedavi giderlerinden kusuru oranında sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine 12.1.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10443, Karar No: 2012/13350, Tarih: 20.11.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/10443 E.  ,  2012/13350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Tüketici Mah. Sıfatıyla)

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 02.12.2008 gününde verilen dilekçe ile yüklenicinin temlikine dayalı ... iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 20.11.2012 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Av.... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklaması dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R

Davacılar, yüklenicinin temliki işlemine dayalı olarak ... iptali ve tescil isteminde bulunmuşlardır.

Davalı arsa sahibi, yükleniciye düşen 2. kat 7 nolu dairenin tapusunu yüklenicinin isteği ile dava dışı ...’e devrettiğini, yapıya iskan ruhsatı alınmadığı, yüklenicinin edimlerini tam olarak yerine getirmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı yüklenici ise, inşaatın % 90 oranında tamamlandığını, davacılara ... devrine davalı arsa sahibinin yanaşmadığını, kendisinin sattığı 2. kat 7 nolu dairenin, kendisinin isteği ile arsa sahibi tarafından dava dış...’e tapuda devredildiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, yaptırılan keşif ve alınan bilirkişi raporlarına göre, arsa sahibi tarafından satılan 7 numaralı bağımsız bölümün değerinin, yapıdaki eksikliklerin giderilmesini karşılayacağından dava kabul edilerek, ... kayıtlarının iptali ile 2 numaralı bağımsız bölümün davacı ..., 10 numaralı bağımsız bölümün davacı ... adına tesciline karar verilmiştir.

ükmü, davalı arsa sahibi ... vekili temyiz etmiştir.

Davalı arsa sahibi ... ile davalı yüklenici ... arasında adi yazılı 04.12.2006 tarihli “Daire Karşılığı İnşaat Sözleşmesi” başlıklı sözleşme uyarınca; 1796 ada 4 sayılı parsele yapılacak binada inşaattan kaynaklanan tüm vergi ve harçlar, belediye ruhsat harçları, SSK sigorta primleri, proje bedellerinin yükleniciye ait olduğu, inşaatın 15.12.2007 tarihinde anahtar teslim edileceği hükme bağlanmıştır. Sözleşme hükümlerinden özellikle sözleşmenin “inşaatın teslimatı” başlıklı hükmünde yer alan “anahtar teslimi” sözcüğünden tarafların sözleşmede eseri iskan ruhsatı (oturma raporu) alınmış olarak teslimini kararlaştırmış oldukları anlaşılmaktadır.

Çorum İmar ve Şehircilik Müdürlüğünün 09.08.2010 tarihli yazısından da yapıda iskan ruhsatının alınmamış olduğu bildirilmiştir. Ayrıca, 11.05.2010 tarihli bilirkişi raporuna göre, eserin getirildiği fiziki seviye % 91’dir.

Çorum İmar ve Şehircilik Müdürlüğünün 09.08.2010 tarihli yazısından da yapıda iskan ruhsatının alınmamış olduğu bildirilmiştir. Ayrıca, 11.05.2010 tarihli bilirkişi raporuna göre, eserin getirildiği fiziki seviye % 91’dir.

Bütün bu açıklamalardan sonra, gerek iskan koşulunun yerine getirilmemesi, gerekse inşaatın fiziki seviyesi ve diğer eksiklikler göz önüne alındığında; yükleniciden daire satın almak suretiyle alacağın temliki hükümlerine dayanarak arsa sahibine karşı ... iptali ve tescil talebinde bulunan davacıların, yüklenicinin halefi sıfatıyla onun edimlerini tümüyle ifa etmedikleri anlaşılmakla tescil koşullarının oluşmadığından davanın reddi gerekirken yükleniciye düşen ve yüklenicinin talimatıyla devredilen 2. kat 7 no'lu daire değerinin, eksik işleri karşılayacağı gerekçesi ile istemin kabulü doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 900 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalı ...’e verilmesine, 20.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11562, Karar No: 2015/11056, Tarih: 01.12.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/11562 E.  ,  2015/11056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.06.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı Hazine, dava konusu taşınmazların geldisi olan 324 ada 63 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında davalı belediye adına tespit edildiğini ancak bu taşınmazın 1953 yılında mera tahsis kararının sınırlarında kaldığını, ifraz edilerek değişik parsellere gittiğini ve imar uygulaması ile arsa vasfıyla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesindeki şartlar oluşmamasına rağmen davalı Mefkure Konut Yapı Kooparatifi adına tapuda tescil edildiğini belirterek tapu kaydının iptali ve Hazine adına tescilini istemiştir.

Davalı, taşınmazı tapuya güvenerek iyiniyetli olarak satın aldğını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların yoğun yerleşim alanında kalmadığı, üzerinde yapı ve ağaç bulunmadığı ve 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesindeki koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile mera olarak sınırlandırılarak özel sicile kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmişlerdir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile; "Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline

-yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir. (Ek fıkra: 3/6/2007-5685/1 m.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, Hazine adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra Hazine tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda Hazine adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir" hükmü getirilmiştir.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında Hazine adına tescili gereken veya Hazine adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır. Başka bir anlatımla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü, belediye adına tescil edilerek belediyenin özel mülkü haline gelen taşınmazlara uygulanamaz.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c)Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın 324 ada 63 parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile oluşan 324 ada 146 parsel sayılı taşınmazda imar uygulaması ile oluştuğu anlaşılmaktadır. Ek bilirkişi raporunda, Aşıkpaşa semti 2 no'lu mera paftasının fenni sıhhate haiz olmadığından

/..

uygulanabilir nitelikte olmadığı ancak dava konusu taşınmazın geldiği 324 ada 146 parsel sayılı taşınmazın şekil itibariyle mera kapsamında kaldığı belirtilmiştir. Ancak mahkemece itibar edilen bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığı gibi tereddütleri ortadan kaldırıcı nitelikte de değildir.

/..

uygulanabilir nitelikte olmadığı ancak dava konusu taşınmazın geldiği 324 ada 146 parsel sayılı taşınmazın şekil itibariyle mera kapsamında kaldığı belirtilmiştir. Ancak mahkemece itibar edilen bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığı gibi tereddütleri ortadan kaldırıcı nitelikte de değildir.

Davacının dayanağı olan 02.02.1953 tarihli... Beldesi için verilen mera norm kararında mera hudutları belirtilmiştir. Her ne kadar mera paftası fenni sıhhate haiz değilse de zeminde bulunan bu sınırlardan mera hudutlarının belirlenmesi mümkün olabilecektir. Bu yüzden mahkemece, mahallinde yeniden keşif yapılarak gerekirse keşifte yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişilerden de faydalanılarak konusunda uzman olan üç kişiden oluşan harita mühendisi ve ayrıca ziraatçi bilirkişi ve şehir plancısı aracılığıyla uygulama yapılmalı, mera norm kararındaki sınırlar bilirkişilere sorularak arazi üzerinde tespit ettirilmeli, mera norm kararında belirtilen sınırların dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığı duraksamasız belirlenmeli, saptanan sınırlar ve dava konusu taşınmazların konumu teknik bilirkişinin çizeceği krokide işaret ettirilerek denetime elverişli bir rapor aldırılıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Yapılan araştırma sonunda dava konusu taşınmazların mera norm kararı sınırlarında kaldığının tespit edilmesi halinde 2981 sayılı Kanunun 10/c maddesi ve imar planı uygulama haritaları kapsamına göre mera olan taşınmazın 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak saptanmalı, öte yandan meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçi bilirkişiye incelettirilmeli, HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.11.2015 tarihli, 2014/14-1313 E. 2015/2411 K. sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 01.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9531, Karar No: 2014/15149, Tarih: 12.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/9531 E.  ,  2014/15149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden ... Temizlik İnş. Konf. Sat. Taah. Tic. Ltd. Şti'ne yükletilmesine, 12.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.