muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10755, Karar No: 2015/1177, Tarih: 05.02.2015

Dairemizin 14.02.2011 tarihli bozma ilamında belirtildiği üzere davacıya temlik edilen hakkın konusu olan yerin nerede olduğu yönünde araştırmalar yapılmış, bilirkişi raporuna göre yüklenici adına tapuda kayıtlı 4766 ada 2 sayılı parselden ifraz olan 4766 ada 5 sayılı parselde kaldığı belirtilmiştir. Bilirkişi raporu ekindeki krokilere göre arsa sahibi ve yüklenicinin sözleşmeyi ileriye dönük olarak feshetmelerinden sonra 4766 ada 2 sayılı parselin (ifraz ile 4766 ada 5 sayılı parselin) yüklenici adına tapuda tescil edildiği ve bu parsel üzerinde toplam sekiz kattan ibaret ondört daireli binanın inşa edildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece daha önce yüklenici tarafından davacıya temlik edilen bağımsız bölümün 24.04.1978 tarihli ve 3-4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı da gözetilerek arsa payı hesaplanmak suretiyle davacı adına tesciline karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyulmasına rağmen bozma ilamına aykırı olarak bedel yönünden davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz istemlerinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16441, Karar No: 2021/3055, Tarih: 18.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/16441 E.  ,  2021/3055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun, yaşı büyük olduğu için ayrıca yargılanan sanık ... Can ÜNLÜ ile birlikte, 20/06/2015 tarihinde parkta oturmakta olan katılan ...’in yanına giderek görüşme yapmak bahanesi ile cep telefonunu isteyerek aldıktan sonra olay yerinden uzaklaştıkları, suça sürüklenen çocuğun 18/12/2015 tarihli duruşmada suçu saat 21.30 sıralarında işlediklerini söylediği, suç tarihinde, yaz saati sebebiyle güneşin saat 20.10'da battığı, gece vaktinin saat 21.10'da başladığı, bu suretle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştirilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 141/1 ve 143. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamında bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 18/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12011, Karar No: 2020/3426, Tarih: 05.03.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/12011 E.  ,  2020/3426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Kanununun 6545 sayılı Kanun’un 31. maddesi ile değişik 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı iş bölümüne ilişkin kararının ceza daireleri ortak hükümler bölümünde "Ceza Daireleri yürürlük tarihinden önce kendisine gelip bozma veya başka nedenlerle daire dışına gönderdiği işlerden kendisine geri gelenlere bakar.'' şeklindeki düzenlemesine göre, İstanbul 2. Çocuk Mahkemesince verilen 29/05/2014 günlü hükmün suça iştirak eden suça sürüklenen çocuk ... ......’nun temyiz talebi ile Yargıtay'a gönderilmesi üzerine incelemesi Yargıtay 17. Ceza Dairesince yapılarak, 14/03/2018 gün ve 2016/11891- 2018/3232 sayılı kararla görüş bildirildiği anlaşıldığından, sonraki hükmün de temyiz incelemesinin önceki hükmü inceleyerek görüş açıklayan Yargıtay 17. Ceza Dairesince yapılması gerekliliği üzerine işin incelenmesi Yüksek Yargıtay 17. Ceza Dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 05/03/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1042, Karar No: 2019/7315, Tarih: 06.11.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/1042 E.  ,  2019/7315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.05.2015 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı, taşınmazların davacı tarafından kullanıldığını ancak bedelin ödenmediğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Kaynağını Türk Borçlar Kanununun 29. maddesinden alan taşınmaz satış vaadi sözleşmeleri, Türk Borçlar Kanununun 237. maddesi ile Türk Medeni Kanununun 706. ve Noterlik Kanununun 89. maddesi hükümleri uyarınca noter önünde re’sen düzenlenmesi gereken, bir başka anlatımla geçerliliği resmi şekil şartına bağlı kılınan, tam iki tarafa borç yükleyen ve kişisel hak sağlayan sözleşme türüdür. Vaat alacaklısı, taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile mülkiyet devir borcu yüklenen satıcıdan edim yerine getirilmediğinde Türk Medeni Kanununun 716. maddesi uyarınca açacağı tapu iptali ve tescil davasında borcun hükmen yerine getirilmesini isteyebilir. Hiç kuşkusuz karşı taraftan borcun ifasını talep eden kişinin kendi edimlerini yerine getirmiş olması gerekir. Öte yandan feshi veya iptali dava edilmediği sürece davada dayanılan sözleşme ayaktadır. Dairemizin uygulamasına göre de, biçimine uygun sözleşmede kararlaştırılan bedel borcunun dava açılmadan önce tamamen veya kısmen yerine getirmeyen vaat alacaklısının da açtığı davanın dinleneceği bu gibi durumlarda mahkemenin birlikte ifa kurallarını gözeterek bir hüküm kurulması gerektiği kabul edilmektedir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6. maddesi hükmü gereğince, “Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.”

İspat yükünün belirlenmesinde genel kural, iddiasını veya savunmasını bir olaya (vakıaya) dayandıran tarafın o vakıayı ispat etmesidir; çünkü, o taraf dayandığı olaydan kendi lehine sonuç çıkarmıştır. Taraf kendi lehine sonuç çıkardığı vakıanın doğruluğunu ispatlamalıdır.

Davada dayanılan Akyurt 1. Noterliğinin 13.01.2004 tarihli taşınmaz satış vaadi sözleşmesinde satım bedeli 25.000.000 YTL olarak kararlaştırılmış ise de bu bedelin sözleşmenin vaat borçlusuna ödendiğine ilişkin bir kayıt yoktur. Nitekim davalı da savunmasında satış bedelinin kendisine ödenmediğini belirtmiştir.Bu savunma karşısında ödemenin gerçekleştiğini ispat yükü davacı vaat alacaklısına düşer. Bedelin ödendiğini ispat yükü kendisine düşen davacı, bu iddiasını yöntemince kanıtlayamamıştır.

Davada dayanılan Akyurt 1. Noterliğinin 13.01.2004 tarihli taşınmaz satış vaadi sözleşmesinde satım bedeli 25.000.000 YTL olarak kararlaştırılmış ise de bu bedelin sözleşmenin vaat borçlusuna ödendiğine ilişkin bir kayıt yoktur. Nitekim davalı da savunmasında satış bedelinin kendisine ödenmediğini belirtmiştir.Bu savunma karşısında ödemenin gerçekleştiğini ispat yükü davacı vaat alacaklısına düşer. Bedelin ödendiğini ispat yükü kendisine düşen davacı, bu iddiasını yöntemince kanıtlayamamıştır.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; satış vaadi alacaklısının bedeli ödediğini ileri sürdüğü, davalı tarafın ise bedelin tamamının ödenmediğini savunduğunun ve sözleşmenin iptaline yönelik mahkemece verilmiş bir hüküm bulunmaması veya taraflarca feshedilmemiş olması nedeniyle geçerli sözleşmeye dayanılarak tapu iptali ve tescil talebinde bulunulabileceğinin anlaşılmasına göre tarafların gösterdiği deliller toplanarak satış vaadi sözleşmesinde kararlaştırılan bedelin ödendiğinin kanıtlanması halinde davanın kabulüne, bedelin ödenmediği anlaşılırsa; taşınmazlardaki davalıya ait hisselerin dava tarihindeki rayiç değerinin, bedelin kısmen ödendiği anlaşılırsa; satış vaadi sözleşmesinde belirtilen bedelden ödenen miktar ödenmeyen miktara oranlandıktan sonra bulunan bu oranın taşınmazdaki davalıya ait hisselerin rayiç bedelinin ne kadarına tekabül ettiği tespit edilerek, birlikte ifa kuralı gereği davacının ödemesi gereken bedel belirlenerek davalıya ödenmek üzere davacıya depo etmesi için uygun bir süre verilerek, bu süre içerisinde borç depo edilirse davayı hüküm altına almak olmalıdır.

Mahkemece, belirtilen hususlar üzerinde durulmadan sözleşmedeki davacının beyanı ve bu konudaki davalının savunması gözden kaçırılarak, bedel ödenmişçesine istemin kabulü doğru değildir.

Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

06.11.2019 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Dava, gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı, davanın, reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmü davalı temyiz etmiştir.

Gayrimenkul satış vaadi sözleşmeleri tam iki tarafa borç yükleyen sözleşme türlerinderdir. Bu tür davalarda tescil isteğinin hüküm altına alınabilmesi için sözleşmede kararlaştırılan bedelin tamamen ödenmiş olması gerekir. Bedelden ödenmeyen bir kısım var ise eksik kalan miktarın 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 97. maddesi uyarınca depo ettirilmesi gerekir.

Davalı, davanın, reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmü davalı temyiz etmiştir.

Gayrimenkul satış vaadi sözleşmeleri tam iki tarafa borç yükleyen sözleşme türlerinderdir. Bu tür davalarda tescil isteğinin hüküm altına alınabilmesi için sözleşmede kararlaştırılan bedelin tamamen ödenmiş olması gerekir. Bedelden ödenmeyen bir kısım var ise eksik kalan miktarın 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 97. maddesi uyarınca depo ettirilmesi gerekir.

Sözleşmede kararlaştırılan bedelin hiç ödenmediği anlaşılırsa 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 97. maddesi hükmü karşısında kendi edimini yerine getirmeyen davacının karşı yandan ifa talebinde bulunması olanaksızdır. Birlikte ifa kuralı da ancak edimin kısmen yerine getirilmiş olması hallerinde mümkündür.

Eldeki deliller çerçevesinde davanın reddine karar verilmesi gerektiğini düşünmekle birlikte sayın çoğunluğun “Bedelin ödenmediğinin anlaşılması halinde taşınmazların raiç değerinin depo edilmesi gerektiğine” ilişkin bozma görüşüne katılamamaktayım.

Üye ...
Yargıtay — Esas No: 2013/16022, Karar No: 2013/18015, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/16022 E.  ,  2013/18015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ..., ... ve ... aralarındaki dava hakkında ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.03.2012 gün ve 2009/260 – 2012/160 sayılı hüküm dairemizin 13.05.2013 gün ve 2012/9139 – 2013/6845 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 219,00 TL para cezasının davalılar ... ve ...'ten alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 50,45 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16868, Karar No: 2013/17242, Tarih: 05.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/16868 E.  ,  2013/17242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazmimatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Dündar tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları, izin alacaklarını, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davalının iş akdinin feshinde haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı uluslararası sefer yapan araçta tır şoförü olarak çalıştırılmaktadır.

Dairemizin yerleşik içtihatları uyarınca uluslararası tır şoförlerinin kendi mesailerini kendilerinin belirlediği, sıkı kurallara tabi uluslararası trafik mevzuatına uymak zorunda oldukları, bu tür çalışanların araç kullanma saat sınırlamasına tabi bulundukları ve dolayısıyla fazla çalışma yapmadıkları, hafta tatillerinde çalışmadıkları kabul edilmiştir.

Uluslararası sefer yapan araçta tır şoförlerinin bayram ve genel tatil günlerinde çalışmaları halinde bu günler karşılığı ücretlerinin 4857 sayılı yasanın 47. Maddesine göre ödenmesi gerektiği dairemizin kabulündedir. Bu çalışmaların tespiti pasaport kayıtları üzerinden yapılmalıdır.

Somut olayda; Mahkemece, davacı lehine hafta tatili ücretine hükmedilmiş ise de; Dairemizin ilke kararlarına göre yurtdışında tır şoförlerinin Avrupa ülkelerindeki mevzuat, denetimler ve ağır cezalar karşısında hafta sonu çalışmaları mümkün olmadığından bu alacak talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

Ayrıca, davacının yurtdışına giriş ve çıkış kayıtları Emniyet Genel Müdürlüğünün ilgili biriminden getirtilerek ulusal bayram ve genel tatillerde çalışmasının bu döneme denk gelip gelmediği araştırılıp buna göre bu alacak kaleminin hüküm altına alınması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir. F) Sonuç:

Ayrıca, davacının yurtdışına giriş ve çıkış kayıtları Emniyet Genel Müdürlüğünün ilgili biriminden getirtilerek ulusal bayram ve genel tatillerde çalışmasının bu döneme denk gelip gelmediği araştırılıp buna göre bu alacak kaleminin hüküm altına alınması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir. F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10476, Karar No: 2014/12572, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10476 E.  ,  2014/12572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2014/57-2014/240

1-Davacının "1481337.35" sayılı işyerinde geçen çalışmasının gerçek olup olmadığına dair Kurum

denetmenlerince yapılan inceleme sonucu sorularak alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

2-Davacının 2013 ve 2014 yıllarında ülkemize giriş ve çıkış tarihleri ilgili emniyet müdürlüğünden açıkça sorularak alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

3-Davacının yaşlılık aylığına hak kazandığı kabul edilen 01.02.2014 tarihi itibariyle yurt dışında çalışma ve aylık durumunu gösteren güncel hizmet belgesinin Sosyal Güvenlik Kurumu aracılığıyla ilgili ülke sosyal güvenlik kurumundan istenerek alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

4-Davacının yaşlılık aylığına hak kazandığı kabul edilen 01.02.2014 tarihi itibariyle MERNİS adresinin ilgili nüfus müdürlüğünden istenerek alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20680, Karar No: 2017/7358, Tarih: 30.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/20680 E.  ,  2017/7358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, trafik kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine yapılan yardımların davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ile davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulan istisnai nitelikte özel mahkemeler olup, 5510 sayılı Kanun’un geçici 4’üncü maddesinde; “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanuna göre; aylık, tazminat, harp malûllüğü zammı, diğer ödemeler ve yardımlar ile 08.02.2006 tarihli ve 5454 sayılı Kanunun 1 inci maddesine göre ek ödeme verilmekte olanlara, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dâhil 5434 sayılı Kanunda kendileri için belirtilmiş olan şartları haiz oldukları müddetçe bunların ödenmesine devam olunur. Ancak, 5 ilâ 10 yıl arasında fiili hizmet süresi olan iştirakçilerden dolayı dul ve yetim aylığı almakta olanların, aylık ve diğer ödemeleri, bu Kanunun 32 nci, 34 üncü ve 37 nci maddelerindeki şartları haiz oldukları müddetçe devam edilir... Bu madde kapsamına girenlerin aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanması, toptan ödemeleri, ilgi devamı, ihya ve borçlanmaları, diğer ödemeler ve yardımlar ile emeklilik ikramiyeleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dâhil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır ve bu maddenin uygulanmasında mülga 2829 sayılı Kanun hükümleri ayrıca dikkate alınır.” hükmü öngörülmüştür.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında yapılan değerlendirmeye göre; hak sahiplerine yapılan yardımların 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre yapıldığının anlaşılması nedeni ile anılan Kanun hükümlerince yapılan davaya konu yardımların sorumlulardan tahsilinin de 5434 sayılı Kanunun 129. Maddesi hükmüne tabi olduğu, uyuşmazlığın çözümünde ne 506 sayılı Kanun’un ne de 5510 sayılı Kanun’un uygulama yerinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

İş Mahkemelerinin 5521 sayılı Kanun ile kurulan istisnai nitelikte özel mahkemeler olup, bu durumda 5510 sayılı Kanunun 101’inci madde hükümlerine göre sınırlı yetki ile donatılmış İş Mahkemesinin görevli olmadığı, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2’nci maddesine göre, gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişileri hakkında idari yargı yerinde dava açılamayacağı ve dava konusu uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu nazara alınarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekili ile davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 30/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11902, Karar No: 2013/25331, Tarih: 05.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/11902 E.  ,  2013/25331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Küçükçekmece 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :31.01.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kusur belirlemesi, tazminatlar, iştirak nafakasının miktarı ve kişisel ilişki düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı baba ile düzenlenen kişisel ilişki süresi müşterek çocuğun yaşı da gözetildiğinde yetersiz olmuştur. Davalı baba ile müşterek çocuk arasında babalık duygularını tatmin edecek yeterlilikte, dini bayramların belirli gününü, ayın belirli hafta sonlarını ve ilköğretim çağındaki çocuğun yarıyıl ve yaz tatillerinin bir bölümünü de kapsayacak ve yatılı kalacak şekilde daha uygun süreli kişisel ilişki tesisi gerekirken; yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.06.11.2013 (Çrş.)