muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11095, Karar No: 2015/23344, Tarih: 29.06.2015

Mahkemece, işçinin sağlık sebepleriyle işyerinde çalışamaz hale gelmesi durumunda feshin kim tarafından yapıldığına bakılmaksızın işçinin kıdem tazminatına hak kazanacağı, gerekçesi ile kıdem tazminatına hükmedilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunun 24. maddesine göre, iş sözleşmesinin konusu olan işin yapılması işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olursa işçi iş sözleşmesini haklı olarak fesh edebilir.

Mahkemece bu kanun hükmü doğrultusunda işçinin haklı fesih hakkı bulunup bulunmadığı yönünde sağlık raporu alınıp çıkan sonuca göre davacı işçinin feshinin haklı olup olmadığı belirlenmeli, feshin haklılığı anlaşıldığı takdirde tüm hizmet süresi göz önünde tutulmalı, feshin haksız olduğu sonucuna varıldığı takdirde ise davacının 28/11/2005 deki emeklilik tarihine kadar ki dönemi için bu tarihteki ücret ve süre üzerinden kıdem tazminatı belirlenmelidir.

Eksik inceleme ve hatalı gerekçe ile kıdem tazminatının yazılı şekilde hüküm altına alınması hatalıdır.

3- 6100 sayılı HMK'nın 25. maddesine göre, Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz. 26. madde hükmüne göre ise Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Somut olayda davacı vekili dava dilekçesinde, davacının yıllık izinlerinin her yıl sadece 5-7 gününü kullanarak geri kalanını kullanmadığını, açıklamış olup bu maddi vaka hakimi bağlar. Mahkemece yukarıda açıklanan Kanun hükümleri karşısında davacının yıllık izin ücreti ile ilgili beyanı dikkate alınarak alacak belirlemeli iken, bu hususun göz ardı edilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8276, Karar No: 2012/12240, Tarih: 05.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/8276 E.  ,  2012/12240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE TAZMİNAT VE ECRİMİSİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Bala Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 15.2.2011 gün ve 190-22 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

492 sayılı Harçlar Yasasına bağlı I sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan kısmında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmış ve aynı yasanın 16.maddesi düzenlemesi ile de, temyize konu kararla ilgili davanın nispi harca tabi olacağı öngörülmüştür.

Öte yandan, HUMK'nun 434. (6100 S.K. 366.maddeleri yollamasıyla 344.md.) maddesinde temyiz dilekçesi verilirken gerekli harcın tamamının ödenmesi, 10.05.1965 tarih 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla da peşin ödenmesi gerekli temyiz harcının; karar altına alınan karar ve ilam harcının dörtte biri olacağı kabul edilmiştir. Ayrıca, HUMK'nun 434/III..(6100 S.K. 368, 344 md.) fıkrasında ise, harcın tamamının ödenmemesi halinde ne gibi işlem yapılacağı usul ve esasları gösterilmiş bulunmaktadır.

Somut olayda, mahkemece, temyize esas harcın tümü (karar ve ilam harcının dörtte biri) alınmadan dosyanın temyiz incelemesi için gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, HUMK'nun 434.( 6100 S.K. 368, 344. md.) maddesi hükmü gözetilmek suretiyle temyiz eden davalıdan temyiz harcının tamamının tahsil edilmesi, ilgili makbuzun evraka eklendikten sonra dosyanın gönderilmesi için yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 5.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5068, Karar No: 2019/8872, Tarih: 18.09.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/5068 E.  ,  2019/8872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). Dosya içerisinde bulunan davalı vekilleri Av. ...'e ve Av.... 'e ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Dairemizin 25.12.2018 tarihli iade kararı ile bu eksikliğin ikmali için dosya yerel mahkemeye iade edilmiş ve iade kararı doğrultusunda, Yerel Mahkemece Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı vekillerine ve davalı asıla "Vekilinin özel vekaletname sunmadığı, yetkisiz vekilin kararı temyiz ettiği, yapılan işlemleri kabul ettiğini bildirmediği takdirde yetkisiz vekilin temyiz itirazlarının incelenemeyeceği" ihtarını içerecek şekilde kesin süre verilmiştir. Davalı vekilleri verilen kesin süre içerisinde özel vekaletname sunmadığı gibi davalı asıl da usulüne uygun kesin süreye rağmen boşanmaya ilişkin temyiz işlemini kabul ettiğine dair yazılı bildirimde bulunmamıştır. Genel vekaletname ile vekillik görevini yürüten Av. ...ve Av...tarafından yapılan temyiz talebinin incelenme olanağı bulunmadığından, davalı vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerle; davalı erkeğin, davacı kadın tarafından zaman zaman affedilmesine rağmen eşine karşı süreklilik arz eden fiziksel şiddeti ve güven sarsıcı davranışlarının bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, davalı erkeğin temyiz itirazlarının ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.09.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/17767, Karar No: 2012/7409, Tarih: 08.02.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/17767 E.  ,  2012/7409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'a atılı dolandırıcılık suçunun gerektirdiği cezalarının miktar ve nev'i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4.maddesine göre hesaplanan beş yıllık dava zamanaşımının, sorgusunun yapıldığı 27.06.2005 tarihi ile inceleme tarihi arasında gerçekleştiği, sanık ... yönünden ise suç tarihi olan 19.06.2004'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK'nun 223/8.maddesi gereğince kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 08.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5967, Karar No: 2015/1220, Tarih: 27.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5967 E.  ,  2015/1220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, asıl ve birleşen davalarda, taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davacı yüklenicinin edimlerini yerine getirdiğini ve davalı arsa sahiplerine dairelerini teslim ettiğini ileri sürerek, davacıya verilmesi gereken arsa payının tapusunun iptali ile davacı adına tescilini, oluşan zararları nedeniyle maddi tazminatın tahsilini ve kat irtifakı tesisi için davacıya yetki verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamı gereğince alınan bilirkişi raporuna göre, tazminat talebi atiye terk edildiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, diğer taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, asıl ve birleşen davada davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) HMK'nın 297/2. maddesine göre, mahkemeler, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrarı yapmadan, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde, özetle, infazı kabil hüküm tesis etmelidir. Eldeki davada, mahkemece verilen kararda, hükme esas alınan bilirkişi raporu, gerekçe kısmında aynen yazıldığı gibi,hüküm bölümünde de tekrar edilmiş ve davacı adına tesciline hükmedilen paylar açıkça belirlenmemiştir. Bu haliyle, infazı mümkün olmayan hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Bununla birlikte, hükmüne uyulan bozma ilamında, sözleşmenin paylaşım hükümlerine göre, dava dışı arsa sahiplerine de isabet eden bağımsız bölümlerin belirlenmesi gerektiği bildirilmiş ve buna göre alınan bilirkişi raporunda, dava dışı arsa sahiplerine isabet edeceği iddia edilen bağımsız bölümler belirlenmiş ise de, anılan bu durumun, davada yer almayan arsa sahiplerinin haklarını doğrudan etkileyeceği açık olduğundan, diğer arsa sahiplerinin de davada yer almaları zorunludur. Bu durumda, taraf teşkili sağlanmadan, yargılamaya devam edilmesi de doğru olmamıştır.

Öte yandan, birleşen 2010/186 esas sayılı dava dosyasında, davacı yüklenici vekili, 634 Sayılı Yasa gereğince, kat irtifakı tesis edilebilmesi için yetki talep etmiş ise de, hükmüne uyulan bozma ilamında, davacı yüklenicinin, tescil talebinde bulunabileceğinin kabul edilmiş olması karşısında ve 634 Sayılı Yasa'nın 12. maddesi gereğince, bu hususta yetki verilemeyeceğinden, anılan birleşen davanın tümden reddi gerekirken, kabulü yerinde olmamıştır.

Öte yandan, birleşen 2010/186 esas sayılı dava dosyasında, davacı yüklenici vekili, 634 Sayılı Yasa gereğince, kat irtifakı tesis edilebilmesi için yetki talep etmiş ise de, hükmüne uyulan bozma ilamında, davacı yüklenicinin, tescil talebinde bulunabileceğinin kabul edilmiş olması karşısında ve 634 Sayılı Yasa'nın 12. maddesi gereğince, bu hususta yetki verilemeyeceğinden, anılan birleşen davanın tümden reddi gerekirken, kabulü yerinde olmamıştır.

Yukarıda izah edilen durum karşısında,mahkemece yapılması gereken iş; dava dışı arsa sahiplerine karşı dava açması için davacı yüklenici tarafa süre verilmesinden, açılan davanın eldeki dava ile birleştirilerek, hükmüne uyulan bozma ilamında açıklandığı şekilde, ek rapor alınmasından ve oluşacak sonuca uygun infazı kabil bir hüküm tesis edilmesinden ve birleşen 2010/186 esas sayılı davanın reddedilmesinden ibarettir.

Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

2) Bozma nedenlerine göre, asıl ve birleşen davada davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde iadelerine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/635, Karar No: 2007/638, Tarih: 26.09.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/20-635 E.  ,  2007/638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tunceli Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2007

Taraflar arasındaki “kadastro tesbitine itiraz“ davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın  kabulüne dair verilen 02.06.2006 gün ve 2006/185 E- 298 K.sayılı kararın incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 13.11.2006   gün ve  2006/11877-15341 sayılı ilamı ile; (...Kadastro sırasında ....... Köyü 107 ada 10 parsel sayılı 1.244,70 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesiz olarak kavak bahçesi niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar M.S. ve müşterekleri adlarına  tespit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm  davalılardan M.S., S.S., S. A., M. A. ve G. K.  vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine  itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a)Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b)Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda; karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45.maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14.maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de  içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Bir kısım davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN : Bir kısım davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 26.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1746, Karar No: 2012/4503, Tarih: 29.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1746 E.  ,  2012/4503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların kooperatif eski yöneticileri olduğunu, 2005 yılı kiraz sezonunda kiraz satış bağlantılarını tamamlayarak yurt dışında anlaşmaya vardıklarını üyelere duyurduklarını, ortaklara 1 kg kiraz için 3.75 TL taban fiyatı ödeneceğini, bu fiyat üzerinden alım yapılacağının belirtilmesine rağmen kg başı 1.75 TL üzerinden ödeme yapıldığını, kooperatif üyelerinin menfaatinin gözetilmediğini, davalıların görev yaptıkları dönemde basiretsiz davrandıklarını, kooperatifi ve üyelerini zarara soktuklarını ve bu sebeple ibra edilmediklerini ileri sürerek, 10.000,00 TL tazminatın davalılardan alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın TTK'nda öngörülen bir aylık süre içinde açılmadığını, BK'nun 60 ve İİK 72/7 maddelerine göre de davanın zamanaşımına uğradığını, şirket adına dava açma yetkisinin murakıplara ait olduğunu, kooperatifin zarar olarak iddia edilen herhangi bir bedeli üyelere ödemediğini, böyle bir ödeme olmadığı halde kooperatifin zarara uğradığından bahisle dava açılmasının mümkün olmadığını, müvekkillerinin kooperatifi zarara uğratmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 2005 yılı içerisinde ortaklardan toplanan kirazların 1 kg bedelinin 3,75 TL olarak ilanının yapıldığı, ancak ortaklara kg başına 1,75 TL üzerinden ödeme yapıldığı, bu hususun ortakların zararına olacağını, karar defterinde meyve alım ve satım ile ilgili çok sayıda karar olduğu, ancak kararların hiçbirinde ürünün cinsi, miktarı, alım şekli, alım fiyatı, ürün teslim yeri gibi gerekli bilgilerin yer almadığı gibi, eskiden beri yapılan ve davalılardan sonraki dönem uygulamaların da aynı olduğu, kooperatif tarafından dava tarihi itibariyle ortaklara bu nedenle yapılan herhangi bir ödemenin söz konusu olmadığı, ibra yapılmayan 2005 yılına ait giderler ile 20.06.2006 tarihine kadar yapılan giderlerin kooperatifin ortak sayısının iş hacmi açısından kabul edilebilir giderler olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 29.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.