muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14670, Karar No: 2023/4247, Tarih: 13.04.2023

...'nın ifadesinde; kendisinin 2004 ile 2005 yılından itibaren davalı apartmanda oturduğu, apartmanın 12 daireden oluştuğu ve 4 katlı olduğu, ısıtmanın o dönem itibariyle bireysel olarak sağlandığı ve bir kapıcının genelde 3-4 tane binaya aynı anda baktığı şeklinde beyanda bulunduğu, kamu tanığı ...'nun ifadesinde; davacıyı tanımadığı, dava konusu dönemde apartmanda kapıcı olmadığı şeklinde beyanda bulunduğu, kamu tanığı ...'ın ifadesinde; davacıyı tanımadığı, 2006 yılında binaya kalorifer takıldığı, binanın önündeki kömür alınan yerin taşındığı, haftanın 5-6 günü çöpleri alan birinin olduğu ancak bu kişinin davacının olup olmadığını bilmediği şeklinde beyanda bulunduğu ve bu haliyle de gerek dosya kapsamı, gerek bozma öncesi ve sonrasında dinlenen tanık beyanları, gerek dosyaya ibraz edilen müzekkere cevapları ve gerekse bozma ilamı birlikte değerlendirildiğinde; kamu tanığı olarak dinlenen ve genelde davaya konu dönem itibariyle davalı apartmanda ikamet eden tanıkların ifadelerinden davacının bu apartmanda haftanın sadece 1 günü temizlik işini yaptığı, 4 katlı olan apartmanda toplamda 12 dairenin bulunduğu ve bu kapasitede çalışan bir kapıcının hafta bazında ortalama 3 apartmanda görev alabileceği, haftanın 1 günü de olsa sonuçta davacının davalı apartman nezdinde kapıcı pozisyonunda geçen düzenli bir çalışmasının olduğu, tam zamanlı bir çalışmadan söz edilemese de sonuçta yürütülen işin süreklilik arz ettiği ve bu haliyle de davacının aşağıda belirtilen tarihler ve günler itibariyle davalı apartman yönetimi nezdinde fiili bir şekilde çalıştığı sübut bulduğundan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Apartman Yönetimi ve davalı Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... Apartman Yönetimi vekili, öncelikle davacının tüm emek ve mesaisini davalı apartmana tahsis etmesi ve davalı apartmana bağımlılığının söz konusu olmadığını, dava konusu dönemde 6-7 farklı apartmanda aynı anda çalıştığını, boyacılık yaptığını bizzat davacının kendisi defalarca ve tanık olarak dinlenen eşi dinlendiği duruşmada zikrettiğini, hizmet sözleşmesinin en önemli unsuru olan tahsis ve bağımlılık unsurunun davaya konu olayda mevcut olmadığını, davacının, davalı apartmanda hiç bir zaman kapıcılık yapmadığını ve tüm mesaisini davalı apartmana tahsis etmediğini, davacının yaptığı işin pazar günleri hariç olmak üzere her gün sadece apartman sakinlerinin çöpünü almak ve haftada bir kez de bina içi temizliğini yapmak olduğunu, Mahkemece dinlenen mahalle muhtarı ve mahalle marketi işletmecisinin duruşmada tanık olarak dinlendiğini, duruşmadaki beyanlarında davacının herhangi bir hizmetine tanık olmak bir yana davacıyı tanımadıklarını beyan ettiklerini, komşu apartman sakinlerinin dinlenildiğini, bir kısmının davacıyı hiç görmediklerini bir kısmının ise davacının apartmanda yaptığı işin sadece çöp toplamak ve haftada 1 kez temizlik yapmak olduğunu beyan ettiklerini, dosyada hükme esas alınan 23.09.2021 tarihli bilirkişi raporunun usul ve yasaya aykırı olduğunu, bilirkişinin söz konusu raporunda müvekkil apartman aleyhine hesaplanmış olan çalışma sürelerinin hatalı olup bu süreleri kabul etmediklerini, dava konusu tarihler arasında davacının farklı farklı iş yerlerinde olan başka çalışmaları ile dosyada kabul edilen çalışma tarihlerinin çakıştığını, kaldı ki bilirkişi raporunda 4 kat ve 12 daireden oluşan küçük bir binada sadece çöp toplama işleminin 2 saat ve bina temizliğinin 5 saat olarak kabul edilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olup söz konusu çalışma sürelerini bu doğrultuda hesaplanmasını kabul etmediklerini, dvacının yaptığı günlük çöp toplama işinin fazla yarım saatini, haftalık apartman temizliğinine 1 yahut en fazla 1,5 saatini aldığını, söz konusu raporda kabul edilen 2 ve 5 saatlik çalışma sürelerini kabul etmediklerini, dvacı tanıklarının dahi davacının çalışması ile ilgili çelişkili beyanlarda bulunduklarını beyanla davanın reddini ve kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, davacının 16.07.2005-15.08.2007 tarihleri arasında 216 gün davalı işyerinde çalışmalarının tespitine karar verilmiş ise de gerekçeli kararda verilen gün sayıları toplandığında gün sayısının hatalı bir şekilde fazla hesaplandığını, verilen kararın eksik araştırmaya dayalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Davalı Kurum vekili, davacının 16.07.2005-15.08.2007 tarihleri arasında 216 gün davalı işyerinde çalışmalarının tespitine karar verilmiş ise de gerekçeli kararda verilen gün sayıları toplandığında gün sayısının hatalı bir şekilde fazla hesaplandığını, verilen kararın eksik araştırmaya dayalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Hizmet tespitine ilişkin talebin yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçiş hükümlerini içeren Geçici 7. maddesi gereğince 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddeleri olup Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

2.Bu tür davalarda mahkemece yapılacak iş, davacıyla ilgili varsa tüm belge ve kayıtlar işverenden istenilmeli, çalışmanın gerçekleştiği ileri sürülen işyerinin Kurum nezdinde bulunan dosyası, işverence hazırlanması gerekli ücret ödeme bordroları, puantaj kayıtları ve diğer kayıtlar getirtilmeli, dönemsel sigorta primleri bordrosuyla veya aylık prim ve hizmet belgesiyle bildirimleri yapılan sigortalılar tanık sıfatıyla dinlenilmeli, Kurum müfettişlerince inceleme yapılıp yapılmadığı sorulmalı, inceleme yapılmışsa belgeler getirtilmeli, aynı çevrede faaliyet yürüten ve davacının çalışmasını bilebilecek durumda olan tarafsız nitelikte başka işverenler ve bordrolu çalışanlar yöntemince saptanarak tanık sıfatıyla dinlenilmeli, işçilik alacaklarına ilişkin dava dosyasının varlığı araştırılarak celbedilmeli ve işçilik hakları davasında dinlenen tanıkların anlatımları ile bu dosyada bilgi ve görgüsüne başvurulan tanıkların anlatımları karşılaştırılmalı, varsa çelişki giderilmeli, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, işin mevsimlik olduğu anlaşılırsa dönemleri belirlenmeli, bu dönemde davacı ile işveren arasındaki sözleşmenin askıda olduğu ve mevsimlik dönemlerde hak düşürücü sürenin işlemeyeceği gözönünde bulundurulmalı; böylelikle; çalışmanın varlığı, başlangıç ve bitiş tarihleri, mevsimlik mi, sürekli mi olduğu, yapılan işin kapsam ve niteliği de nazara alındığında kısmi çalışma mümkün olduğundan kısmi ve kesintili olup olmadığı yöntemince araştırılmalıdır.

3.Diğer taraftan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 13 üncü maddesinde, işçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda sözleşmenin kısmî süreli iş sözleşmesi olduğu belirtilmiş, 63 üncü maddesinde, genel bakımdan çalışma süresinin haftada en çok 45 saat olduğu, aksi kararlaştırılmamışsa bu sürenin, işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine eşit ölçüde bölünerek uygulanacağı açıklanmıştır. Bu tür hizmet tespiti davalarında tam gün üzerinden veya kısmi zamanlı olarak çalışma olgusunun ortaya konulması önem arz etmekte olup, çalışmanın kısmi zamanlı olduğu anlaşıldığı takdirde günde kaç saat hizmet verildiği ve giderek haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenmeli, sonrasında değinilen 63 üncü madde kapsamında 7,5 saatlik çalışmanın 1 iş gününe karşılık geldiğinden yola çıkılarak hüküm altına alınması gereken aylık çalışma süresi belirlenmelidir.

4.Mahkemenin, Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine, o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu; mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirdiği gibi, mahkemenin kararını bozmuş olan Yargıtay Hukuk Dairesince; sonradan, ilk bozma kararı ile benimsemiş olduğu esaslara usuli kazanılmış hakka aykırı bir şekilde, ikinci bir bozma kararı verilememektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün, 2006/9-508 E., 2006/521 sayılı kararı)

Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur. (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK)

3. Değerlendirme

Eldeki davada verilen karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olup bozma gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

3. Değerlendirme

Eldeki davada verilen karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olup bozma gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Önceki bozma ilamında; eldeki davada, Mahkemenin 16.07.2004 - 16.07.2005 tarihlerine ilişkin kabul kararı yerinde ise de 16.07.2005 - 15.08.2007 tarihleri arasındaki tespitinin eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğu; Mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda araştırma yapılarak ve davacının eşinin tanık sıfatıyla 02.10.2013 tarihli celsede verdiği beyan da göz önünde bulundurularak davacının davalı işveren yanındaki çalışmalarının niteliği, süresi, çalışmanın kısmi olup olmadığı; çalışmasının kısmi süreli çalışma olduğunun anlaşılması halinde; gerektiğinde uzman bilirkişi görüşü de alınmak suretiyle, hükme konu dönem içinde bir günde kaç saat çalışmış olabileceği, giderek haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenmeli ve yedibuçuk saat çalışma bir günlük çalışma hesabı ile kaç iş gününe karşılık olduğu hususu saptanarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmesi gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

Mahkeme tarafından davacının çalışma süreleri ile ilgili olarak kabul ettiği süreler 12 daireli, 4 katlı bir bina için uygun değildir. Mahkemece çöp toplama için ne kadar süre, haftada 1 gün temizlik için ne kadar süre harcandığı araştırılmalı, buna göre bulunan süre tespit edilerek sonrasında değinilen 63 üncü madde kapsamında 7,5 saatlik çalışmanın 1 iş gününe karşılık geldiği nazara alınarak hüküm altına alınması gereken aylık çalışma süresi belirlenmeli ve uyuşmazlık konusu husus hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Temyiz harcının ilgiliye iadesine,

13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1030, Karar No: 2024/13109, Tarih: 30.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/1030 E.  ,  2024/13109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI: 2023/1508 D.İş

SUÇ: Konut dokunulmazlığının ihlâli

İNCELEME KONUSU KARAR: Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddi

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.01.2024 tarihli ve KYB-2024/1612 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" 5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi hâlde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde özetle, müvekkilinin şüphelinin kiracısı olduğu, okullar kapanınca memleketi Kahramanmaraş’a döndüğü sırada aralarındaki kira sözleşmesi devam ederken şüpheli ev sahibinin evin kilidini değiştirerek konuta girdiği iddiasıyla şikayetçi olunması üzerine, Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonunda şüphelinin üzerine atılı suçu işlediği yönünde kamu davası açılması için gereken yeterli şüpheyi oluşturacak somut delil bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08/05/2019 tarihli ve 2017/865, 2019/6436 sayılı ilâmında da "... Katılanın kiracı olarak oturduğu evi satın aldıktan sonra evin kapı kilidinin göbeğini değiştirme ve konuttan yararlanmasını engellemek şeklindeki sanığın eyleminin hakkı olmayan yere tecavüz suçunu oluşturduğu…, yasaya aykırı...BOZULMASINA" şeklinde belirtildiği üzere, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154. maddesinde yer alan "(1) (Değişik: 25/2/2009-5841/1 md.) Bir hakka dayanmaksızın başkasına ait taşınmaz mal veya eklentilerini malikmiş gibi tamamen veya kısmen işgal eden veya sınırlarını değiştiren veya bozan veya hak sahibinin bunlardan kısmen de olsa yararlanmasına engel olan kimseye, suçtan zarar görenin şikâyeti üzerine altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezası verilir." şeklindeki düzenlemeye nazaran, hakkı olmayan yere tecavüz suçunun malik tarafından kiracıya karşı da işlenebileceği, somut olayda, müştekinin şüpheli ile aralarındaki kira ilişkisinin devam edip etmediğinin önem arz ettiği, müşteki vekilinin itiraz dilekçesinde kiracılık sıfatının tespitine ilişkin Alanya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2022/1102 esas sayılı dosyasında müvekkilinin kiracı olduğunun tespitine karar verildiğini belirttiği, işbu dosya dosyaya celp edilip incelendikten sonra konut dokunulmazlığının ihlali ve hakkı olmayan yere tecavüz suçları unsurlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", aynı Kanun’un 160/2. maddesinde "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' aynı Kanun’un 170/2. maddesinde, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler. Aynı Kanun’un 172/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

5271 sayılı Kanun’un 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikâyeti yoluyla soruşturma yaparak maddî gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hâkimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. Aynı Kanun’un 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnat edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkûmiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdanî kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İncelemeye konu olayda, şüpheli ...’ün şikâyetçi ...'ın kiracı olarak kaldığı evin sahibi olduğu, kiracının kira ve aidat borcunu ödememesi, tahliye taahhütnamesinin varlığı veya kanunun aradığı başkaca sebeplerin varlığı halinde, kanunî yollar izlenmek suretiyle tahliyenin sağlanabileceği, kanunî yollar izlenip tahliyeyi sağlamak yerine, şikâyetçinin evde bulunmadığı zamanda evin kapı kilidini değiştirerek şikâyetçinin kiralamış olduğu ikametten yararlanmasını engellemek şeklindeki eyleminin sübutu halinde Yargıtay içtihatları doğrultusunda, konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu değil, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154/1. maddesinde düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz etme suçunu oluşturacağı, şikâyetçi vekilinin itiraz dilekçesinde de konu edilen, şikayetçinin kiracılık sıfatının devam edip etmediğinin tespitine yönelik açılan Alanya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2022/1102 Esas sayılı dosyası getirtilip incelenerek şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Alanya 2. Sulh Ceza Hâkimliğinden kesin olarak verilen 23.08.2023 tarihli ve 2023/1508 Değişik İş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, dava dosyasının itiraz merciine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6255, Karar No: 2015/17958, Tarih: 21.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6255 E.  ,  2015/17958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2014

NUMARASI : 2014/435-2014/911

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34564, Karar No: 2017/3000, Tarih: 13.04.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/34564 E.  ,  2017/3000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... idaresi vekilinin 08/01/2013 havale tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden vazgeçtiği gözetilerek sanık müdafiinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Sanığın aşamalardaki savunmasında tırın Almanya'dan yüklenerek ve mühürlü vaziyette tır belgesinde imzası bulunan şoför Steliana İvanov tarafından Bulgaristan'...getirildiğini, kendisinin tırı Bulgaristan'dan alarak Kapıkule ... sahasına getirdiğini beyan ettiği görülmekle, tırın ilk düzenlenen belgelerinde sanığın imzasının bulunmaması, 28.07.2011 tarihli arama, olay tespit tutanağında mühürlerin bozulduğuna dair herhangi bir bilgi yer almaması ve sanığın savunmasının aksine cezalandırılması için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Sanığın sürücüsü olduğu tırda Kapıkule ... sahasında yapılan aramada 20 koli içerisinde 354 adet (357,060 gr) bitkisel ve doğal kaynaklı ilaç ele geçirilen olayda; 5237 sayılı TCK'nın 61.maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurlarının dikkate alınması gerekmekte olup, dosya kapsamına göre sanığın benzer olaylarla karşılaştırıldığında vehamet arz etmeyen fiili, eylem ile ceza arasındaki dengeyi bozacak şekilde teşdidi gerektirmediği halde, hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşmayacak biçimde alt sınırdan uzaklaşılarak hakkında fazla ceza tayini,

2- Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı yasanın 13/1 maddesi delaletiyle TCK’nın 54. maddesi gereğince müsaderesi gerekirken, doğrudan TCK’nın 54/1 maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.