muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3252, Karar No: 2010/6093, Tarih: 27.04.2010

**7. Ceza Dairesi         2010/3252 E.  ,  2010/6093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Beraatlerine ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 21.04.2005 günü itibariyle temyiz inceleme gününde, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe hükümler içeren 765 sayılı TCK.nun 102/4.maddesinde öngörülen zamanaşımı tahakkuk ettiğinden hükmün BOZULMASINA, anılan madde uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA,

III-Katılan vekilinin sanık ... Gerç hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanık ...'ın sevk ve idaresindeki 34 NRG 79 plakalı araçta kaçak eşya bulunduğu ihbar edilmesi üzerine kolluk görevlileri tarafından anılan araçta yapılan aramada davaya konu olup ticari miktarda 3.190 kg toz şeker ile 1.800 kg bal ele geçirilmiş olup, sanığın aşamalardaki ifadelerinde, bu malları İran'a gidip gelen günü birlikçi şahıslardan satın alıp gider pusulası düzenlediğini savunduğu cihetle; dava konusu eşyalarla ilgili olarak, sanığın kendisi tarafından düzenlenen gider pusulalarının eşyaların yurda yasal olarak girdiğine dair kanıt niteliğinde olmadığı, davaya konu eşyaların yurda yasal olarak girdiğine dair fatura, gümrük giriş kaydı vb. belge sunulmadığı gibi ticari miktar ve mahiyet arz eden dava konusu eşyaların yolcu beraberinde gümrük vergisinden muafen getirilebilen eşya niteliğinde bulunmadığı ve atılı suçun oluştuğu gözetilmeden sanığın beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 27.04.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30955, Karar No: 2015/25072, Tarih: 14.12.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/30955 E.  ,  2015/25072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bolu İş Mahkemesi

Tarihi : 29/05/2015

Numarası : 2014/266-2015/296

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, 11.06.2012 tarihinde davalı şirket bünyesinde insan kaynakları ve idari işler sorumlusu olarak çalışmaya başladığını, 10.03.2014 tarihinde davalı işverence iş akdinin haksız ve hukuka aykırı olarak feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklara karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ise, davacının şirkete ait bilgi ve belgeleri başka bir şirket ile paylaştığını, davacının görevinin gerektirdiği sadakat, bağlılık ve güven ilişkisini zedeleyen davranışlarının söz konusu olduğunu, iş akdini haklı nedenle feshettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı işverenin iş akdini fesih konusunda iddiasının davacının eylemleri ile işverenin güvenini sarstığı ve sadakat borcuna aykırı davrandığı şeklinde olduğu, bu konuda işveren çalışanlarınca tutanak tutulmuş ise de, davacıya iş akdine feshe neden olan eylemi hakkında bir savunma tanınması gerektiği, davacıya savunma yapması için yazılı bir tebligat sunulmadığı ve davet yapılmadığı, bu nedenle, davacının işe iade talebinin haklı ve yerinde kabul edildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarına dayanan fesih, herşeyden önce, iş sözleşmesinin işçi tarafından ihlal edilmesini şart koşmaktadır. Bu itibarla, önce işçiye somut olarak hangi sözleşmesel yükümlülüğün yüklendiği belirlendiği, daha sonra işçinin, hangi davranışı ile somut sözleşme yükümlülüğünü ihlal ettiğinin eksiksiz olarak tespit edilmesi gerekir. Şüphesiz, işçinin iş sözleşmesinin ihlali işverene derhal feshetme hakkını verecek ağırlıkta olmadığı da bu bağlamda incelenmelidir. Daha sonra ise, işçinin isteseydi yükümlülüğünü somut olarak ihlal etmekten kaçınabilip kaçınamayacağının belirlenmesi gerekir. İşçinin somut olarak tespit edilmiş sözleşme ihlali nedeniyle işverenin işletmesel menfaatlerinin zarar görmüş olması şarttır.

İşçinin yükümlülüklerinin kapsamı bireysel ve toplu iş sözleşmesi ile yasal düzenlemelerde belirlenmiştir. İşçinin kusurlu olarak (kasden veya ihmalle) sebebiyet verdiği sözleşme ihlalleri, sözleşmenin feshi açısından önem kazanır. Geçerli fesih sebebinden bahsedilebilmesi için, işçinin sözleşmesel yükümlülüklerini mutlaka kasıtlı ihlal etmesi şart değildir. Göstermesi gereken özen yükümlülüğünün ihlal edilerek ihmali davranış ile ihlali yeterlidir. Buna karşılık, işçinin kusuruna dayanmayan davranışları, kural olarak işverene işçinin davranışlarına dayanarak sözleşmeyi feshetme hakkı vermez. Kusurun derecesi, iş sözleşmesinin feshinden sonra iş ilişkisinin arzedebileceği olumsuzluklara ilişkin yapılan tahminî teşhislerde ve menfaatlerin tartılıp dengelenmesinde rol oynayacaktır.

İşçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

İşçinin iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini kusurlu olarak ihlal ettiğini işveren ispat etmekle yükümlüdür.

İşçinin iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini kusurlu olarak ihlal ettiğini işveren ispat etmekle yükümlüdür.

İşçinin iş görme borcu, işverenin yönetim hakkı kapsamında vereceği talimatlarla somutlaştırılır. İşverenin yönetim hakkının karşıtını, işçinin işverenin talimatlarına uyma borcu teşkil eder. İşveren, talimat hakkına istinaden, iş sözleşmesinde ana hatlarıyla belirlenen iş görme ediminin, nerde, nasıl ve ne zaman yapılacağını düzenler. Günlük çalışma süresinin başlangıç ve bitiş saatlerini, ara dinlenmesinin nasıl uygulanacağını, işyerinde işin dağıtımına ilişkin ya da kullanılacak araç, gereç ve teknikler konusunda verilecek talimatlar bu türden talimatlar arasında kabul edilirler. İşverenin yönetim hakkı işyerinde düzenin sağlanmasına ve işçinin davranışlarına yönelik talimat vermeyi de kapsar. Buna karşılık, işverenin talimat hakkı, iş sözleşmesinin asli unsurlarını oluşturan, ücretin miktarı ve borçlanılan çalışma süresinin kapsamına ilişkin söz konusu olamaz. İşveren, tek taraflı olarak toplam çalışma süresini arttırmak veya ücrete etki edecek şekilde azaltmak yetkisine sahip değildir. İşverenin iş sözleşmesinin asli unsurlarını kapsayacak şekilde talimat vermesi, iş sözleşmesindeki edim ile karşı edim arasındaki dengenin bozulması hâlinde, iş güvencesine ilişkin hükümlerin dolanılması söz konusu olabilir. İşverenin talimat verme hakkının, yasa, toplu iş sözleşmesi ve bireysel iş sözleşmesi ile daraltılıp genişletilmesi mümkündür. Bir başka açıdan ifade edilecek olursa, işverenin talimat verme hakkı, kanun, toplu iş sözleşmesi ile bireysel iş sözleşmesi hükümleri ile sınırlıdır. Bu itibarla, işveren, ceza ve kamu hukuku hükümlerine aykırı talimatlar veremeyeceğinden, işçi bu nevi talimatlara uymak zorunda değildir. Bunun dışında işveren, işçinin kişilik haklarını ihlal eden talimatlar veremez. Keza, Medeni Kanunu’nun 2’nci maddesinde düzenlenen hakkın kötüye kullanılması yasağı gereği, işveren dürüstlük kuralına aykırı talimatlar da veremez. Şu halde işveren, diğer işçilerin lehine fakat bir veya birkaç işçinin aleyhine sonuç doğuracak eşitsizlik yaratacak talimatlar veremeyeceği gibi işçiye eza ve cefa vermek amacıyla da talimatlar veremez. Buna göre, işveren talimat verirken eşit işlem borcuna riayet etmekle de yükümlüdür.

Yan yükümlere itaat borcu, günümüzde dürüstlük kuralından çıkarılmaktadır. Buna göre, iş görme edimi dürüstlük kuralının gerektirdiği şekilde ifa edilmelidir.

Yan yükümlere itaat borcu, günümüzde dürüstlük kuralından çıkarılmaktadır. Buna göre, iş görme edimi dürüstlük kuralının gerektirdiği şekilde ifa edilmelidir.

İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesih sebebi, işçinin kusurlu bir davranışını şart koşar. 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 25'inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Diğer taraftan ölçülülük ilkesi uyarınca, fesihte seçilen ve uygulanan yöntemin, takip edilen amaçla mukayese edildiğinde açıkça orantısız olmaması gerekir. Bir başka anlatımla müdahalenin ağırlığı ile onun haklı kılan nedenlerin önemi ve ağırlığı arasında bir tartım yapılmalıdır.

İş Kanunu’nun 25’inci maddesi kapsamında değerlendirilecek ağır sözleri, işçi, işverenin veya vekilinin tahrikleri sonucu söylemesi, geçerli fesih nedeni sayılmalıdır. Yapıcı ve objektif ölçüler içerisinde belirli bir uzmanlık alanı ile ilgili eleştiri ya da işletmedeki bozukluk ya da uygunsuzluklara ilişkin eleştiri söz konusu olduğunda geçerli fesihten bahsedilemez.

Dosya içeriğine göre, davacının 11/06/2012-10/03/2014 tarihleri arasında davalı işyerinde insan kaynakları ve idari işler sorumlusu olarak çalıştığı, iş akdinin, 10.03.2014 tarihli fesih ihtarnamesi ile, İş Kanunu 25/II-e maddesi gereğince haklı nedenle feshedildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre, davacının 11/06/2012-10/03/2014 tarihleri arasında davalı işyerinde insan kaynakları ve idari işler sorumlusu olarak çalıştığı, iş akdinin, 10.03.2014 tarihli fesih ihtarnamesi ile, İş Kanunu 25/II-e maddesi gereğince haklı nedenle feshedildiği anlaşılmaktadır.

Davalı taraf, davacının insan kaynakları ve idari işler sorumlusu olarak görev aldığını, şirketteki tüm personel alımları ile personelin şahsi dosyalarının hazırlanması gibi işlerin davacının görev ve sorumluluğu dahilinde olduğunu, davacının titizlikle koruması gereken bu bilgi ve belgeleri korumak bir yana, başka bir şirketle paylaştığını ve kendisine duyulan güveni tamamen ortadan kaldırdığını, 04.03.2014 günü saat 11.30 sıralarında fabrikaya, Yılmaz Dindi isimli birisinin ... plakalı araç ile geldiğini, kapıdaki özel güvenlik görevlilerine; kendisini Balorman firması insan kaynakları ve idari işler sorumlusu Çiğdem Hanımın gönderdiğini, Ö.. P.. ile görüşmek istediğini söylediğini, kapı güvenliğinin davacıya haber verdiğini ve ziyaretçinin kaydını deftere işlediğini, ziyaretçinin, davacı ile görüştükten sonra içinde “iş başvuru formlarının” olduğu sarı bir zarfla fabrikadan ayrıldığını, ziyaretçi gittikten sonra davacının kapı güvenliğini aradığını ve gelen ziyaretçinin ziyaret kaydının defterden silinmesini istediğini, davacının, kapı güvenliğinin doğrudan bağlı amiri olduğu için bu talimatın yerine getirildiğini, ancak, daha sonra bu durumdan rahatsız olan güvenlik görevlileri D.. Ç.. ve S.. Y..'ın durumu tutanak altına alarak diğer yöneticilerine bildirdiğini, bahsi geçen ziyaretçinin (Yılmaz ) ertesi gün, yani 05.03.2014 günü saat 08.20’de tekrar fabrikaya geldiğini ve bu kez aynı zarfı davacıya iade ettiğini, davacının iki amiri davacı ile görüşerek; şirketin özel zimmetini üçüncü şahıslarla niçin paylaştığını davacıya sorduklarını, davacının; “…vertigo hastalığına bağlı olarak, yoğun stres altında çalıştığı için psikolojisinin bozuk olduğunu, yaptığının yanlış olduğunu ancak neden bunu yaptığını bilmediğini, mantıklı bir sebebinin olmadığını..” beyan ettiğini ileri sürmektedir.

04.03.2014 tarihli özel güvenlik görevlileri D.. Ç.. ve S.. Y.. tarafından tutulan tutanak içeriğinde, 04.03.2014 tarihli 08.00-16.00 nöbeti esnasında günlük giriş çıkış defterinde bulunan Yılmaz Dindi adında gelen şahsın davacının telefonla sözlü talimatı üzerine kayıtlardan silindiği, yapılan bu işin yanlış olduğu kanısına varıldığından dolayı gerekli bilgileri üstlerine aktardığı bilgileri yer almaktadır.

04.03.2014 tarihli özel güvenlik görevlileri D.. Ç.. ve S.. Y.. tarafından tutulan tutanak içeriğinde, 04.03.2014 tarihli 08.00-16.00 nöbeti esnasında günlük giriş çıkış defterinde bulunan Yılmaz Dindi adında gelen şahsın davacının telefonla sözlü talimatı üzerine kayıtlardan silindiği, yapılan bu işin yanlış olduğu kanısına varıldığından dolayı gerekli bilgileri üstlerine aktardığı bilgileri yer almaktadır.

Mahkemece davalı tanığı olarak dinlenen D.. Ç.. beyanında, "... davacı Ö.. P.. insan kaynakları sorumlusuydu, 04.03.2014 tarihinde şahsi bir araçla Yılmaz Dindi isimli şahıs geldi, geldiğinde elinde hiçbir şey yoktu, ancak çıkarken elinde iki adet poşet vardı, biz fabrikaya bütün giriş çıkışların kaydını yapıyoruz, davacı Ömer Bey'in " Bu benim şahsi meselem, kayıtları silin" demesi üzerine kayıtları sildim, bu yönde kayıtların Ömer Bey'in talimatı üzerine sildiğime dair tutanak tuttum, tutanağı diğer güvenlikçi arkadaşım ile birlikte imzaladık, şahıs ertesi gün sabah 07.40 civarında tekrar geldi, Ömer Bey rahatsız olduğundan dolayı işyerinde değildi, kendisine iletilmek üzere ziyaretçisi iki adet poşet bıraktı, poşetlerin ağzı kapalı değildi, davacı önceden kayıtları sil dediği için şüphelenmiştik, poşetleri açtığımızda işyerine ait iş başvurularının olduğunu gördük, sonrasında en üst amirimiz insan kaynakları müdürüne bilgi verdik, daha önce de bu şekilde bir olay olmamıştı, kayıt silinme şeklinde bir olay olmamıştı, şirkete gelen özel ziyaretçilerinde kaydı tutulur, Ömer bey kaydı silin dediğinde, üst amirimiz olduğu için suç olmasına rağmen kaydı sildik, Yılmaz Dindi isimli şahsın nereden geldiğini sorduğumuzda, kendisinin Balorman'dan insan kaynakları Müdürü Çiğdem Hanım tarafından gönderildiğini ve Ömer Bey ile görüşmek istediğini söyledi ve şahsın Ömer Bey'in odasına kadar götürdük.." şeklinde beyanda bulunmuştur.

Davalı iddiası, olaya ilişkin tutulan tutanaklar, davalı iddiasını doğrular mahiyette davalı tanık anlatımları ve tüm dosya içeriği dikkate alındığında, davacının şirkete ait iş başvuru formlarını başka bir firma ile paylaştığı, olay günü kendisine ziyarete gelen başka firma çalışanına iş başvuru formlarının yer aldığı klasörü verdiği, kendisine gelen bu firma çalışanın kaydını kapı güvenliğine telefon açarak sildirdiği, davacının bu tutum ve davranışlarının işyerinde olumsuzluklara yol açtığı, sadakat ve bağlılık kuralına aykırılık teşkil ettiği, davalı işyerindeki iş ilişkisinin olumsuz etkilendiği, davacının eylemi sonucunda işverenin güvenini yitirdiği, kendisine menfaat sağlamasa dahi güven probleminin doğduğu ve bu sebeple iş ilişkisinin sürdürülmesini davalı işveren yönünden imkansız kıldığı, bu itibarla işveren açısından geçerli nedenlerin bulunduğu anlaşılmaktadır. Davalı işverenin iş sözleşmesini feshetmesi geçerli nedene dayandığından, davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Alınması gereken 27,70 TL harçtan peşin yatırılan 25.20 TL harcın mahsubu ile bakiye 2,50 TL harcın davacıdan alınarak Hazine'ye irat kaydına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı tarafından yapılan 127,00 TL tanık gideri ile 21,40 TL dosyanın Yargıtay'a gidiş dönüş masrafı olmak üzere toplam 148,40 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 14.12.2015 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2874, Karar No: 2013/2829, Tarih: 20.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/2874 E.  ,  2013/2829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 05.08.2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında ki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 20.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3515, Karar No: 2020/1714, Tarih: 10.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/3515 E.  ,  2020/1714 K.**

**"İçtihat Metni"**

.. vekili avukat ... ile ... İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30/03/2015 tarih ve 2014/440-2015/153 sayılı hükmün Dairemizin 17/04/2019 tarih ve 2016/17122-2019/5034 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442. maddesi hükmünce 465,00 (dörtyüzaltmışbeş) TL para cezası ile aşağıda dökümü yazılı 20,80 TL. kalan harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 10/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2084, Karar No: 2013/6368, Tarih: 29.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/2084 E.  ,  2013/6368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.04.2012 tarih ve 2008/829-2012/309 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 29.03.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av.... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların her istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan paralar karşılığı yüksek faiz verileceği garantisiyle binlerce kişiden para topladıklarını, bu kapsamda müvekkilinden de hisse senedi talep formu başlıklı belge karşılığında para alındığını, ancak müvekkilince istenmesine rağmen alınan paranın geri ödenmediğini, davalıların eylemlerinin hukuki dayanağının bulunmadığını, ..., Bankalar Kanunu ve SPK hükümlerinin ihlal edildiğini, anılan kanunlar uyarınca müvekkilinin şirket ortağı yapılmadığını, şirket yönetim kurulu üyelerinin yürütülen bu faaliyetler nedeniyle defalarca yargılandıklarını ve mahkum edildiklerini, yapılan bu yargılamalar neticesinde şirket defterlerinde bulunan kayıtların gerçeği yansıtmadığının tespit edildiğini, ...'nun 336. maddesi uyarınca davalı ...'ın da ortaya çıkan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne ....000 DM karşılığı 18.980,18 TL alacağın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili şirketin ortağı olduğunu, bu ortaklığın mevzuata uygun geçerli bir ortaklık niteliğinde bulunduğunu, müvekkili şirketin Sermaye Piyasası Kurulu kaydında olan, bu kurul ve diğer ilgili tüm resmi makamlar ile özel denetçiler tarafından faaliyetleri denetlenen çok ortaklı halka açık anonim şirket olduğunu, ...'nun 329. ve 405. maddeleri gereğince anonim şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini, müvekkili şirketin tasfiye halinde olmadığını, zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.