muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5086, Karar No: 2019/3620, Tarih: 19.02.2019

Sefer primi, uygulamada harcırah olarak adlandırılmakta ve gidilen ülkeye göre değişkenlik gösterebilmektedir. Sözü edilen sefer primi, yol geçiş ücretleri ve diğer masraflar için verilen, Türkiye’ye dönüşte belge karşılığı kapatılan avanstan farklı olup, tamamen işçiye ödenen ücret niteliğindedir. Yerleşik Yargıtay kararlarında da uluslararası alanda faaliyet gösteren tır şoförlerinin yasal asgari ücretle çalışmayacağı kabul edilmektedir.

Uluslararası taşımacılık işinde çalışan tır şoförünün aylık ücretinin tartışmalı olması durumunda, tarafların ikame ettikleri delillerle kesin bir sonuca ulaşılamaması halinde ilgili işçi ve işveren meslek kuruluşları ile gerektiğinde sendikalardan ücret araştırması yapılmalıdır. İşçinin çalıştığı süre içinde taşıma işini gerçekleştirdiği ülkeler belirtilerek sefer başına ne kadar ücret alabileceği belirlenmeli ve dosya kapsamındaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir.

Sefer primi hesabı yönünden işçinin aylık veya yıllık sefer sayılarının tartışmalı olması ve bu konunun diğer delillerle kesin olarak kanıtlanamaması durumunda işçinin yurda giriş ve çıkış kayıtları emniyet birimlerinden getirtilmeli ve buna göre değerlendirme yapılmalıdır.

Yurtdışı sefer primi, ücretin eki olmayıp ücret niteliğinde olmakla tazminata esas ücrette doğrudan dikkate alınır. Ücretin asgari (garanti) ücret ve sefer primi toplamından oluşması durumunda, işçinin ayda kaç sefer yaptığı belirlenerek aylık sefer primi ile asgari ücretin toplamı üzerinden tazminata esas ücret tespit olunur. Yurtdışına çıkış periyodunun değişkenlik göstermesi ve gidilen ülkeye göre sefer priminin değişmesi halinde, işçinin bir yılda yapmış olduğu seferlere göre aldığı prim tutarları toplamının bir güne bölünmesi suretiyle günlük tazminata esas ücret belirlenir.

Somut olayda, davacı aylık ücretinin primlerle birlikte 2.500,00 TL olduğunu iddia etmiştir. Davalı taraf ise, bordrolarda görüldüğü şekilde davacının 1.200,00 TL ücretle çalıştığını ileri sürmüştür.Dosyaya sunulan 2014/Ocak ayı bordrosunda davacının 1.200,00 TL ücret aldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece ücret araştırması yapılmış olup, TÜİK'den gelen yanıtta sürücüler ve hareketli makine operatörleri için 2010/Kasım ayında 1.110,00 TL ücret alabilecekleri bildirilmiştir. DİSK Genel İş tarafından ise işyerinde Toplu İş Sözleşmesi bağıtlanması halinde alınabilecek ücretin ortalama 2.550,00 TL olabileceği bildirilmiştir.

Hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda ise, TÜİK verisine göre 2010/Kasım ayında 1.110,00 TL olan ücretin aynı dönem asgari ücretine oranını %45,96 olduğunu tespit edilerek, fesih tarihinde asgari ücret 1.071,00 TL olduğundan, buna göre davacının temel ücretinin 1.563,23 TL brüt olacağı tespit edilerek hesaplamalar bu tutara göre belirlenmiştir.

Hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda ise, TÜİK verisine göre 2010/Kasım ayında 1.110,00 TL olan ücretin aynı dönem asgari ücretine oranını %45,96 olduğunu tespit edilerek, fesih tarihinde asgari ücret 1.071,00 TL olduğundan, buna göre davacının temel ücretinin 1.563,23 TL brüt olacağı tespit edilerek hesaplamalar bu tutara göre belirlenmiştir.

Dosyadan dinlenen taraf tanıklarınca; davacının sabit ücret ve ilave olarak harcırah almak suretiyle çalıştığı, 2014 yılında sefer başı en son 80,00 TL harcırah ödendiği, davacının ayda ortalama 12 sefer yaparak aylık 960,00 TL (80,00-TLx12= 960,00-TL) harcırah elde ettiği ifade edilmiştir. Dosyada davacı tanığı olarak dinlenen ...'ün davalı aleyhine açmış olduğu alacak davasının Dairemizin 2015/23795 esas sayılı dosyasından temyiz incelemesinin yapıldığı ve onama kararı verildiği görülmüş olmakla, davacı ile aynı dönemde aynı işi yapan emsal dosya davacısı ...'ün 960,00-TL harcırah ile birlikte aylık ücretinin net 2.250,00 TL olduğu belirlenmiş olmakla, davacının da aynı koşullarda çalışarak aynı ücreti alacağı buna göre sabit ücret ilave harcırah tutarından oluşan aylık ücretinin net 2.250,00 TL olduğu gözetilerek,alacaklarının bu tutara göre yeniden hesap edilmesi için bozma kararı verilmesi gerekmiştir.

3-Davacının fazla çalışma ücret alacaklarının belirlenmesi noktasında uyuşmazlık söz konusudur.

Somut olayda; tır şoförü olarak çalışan davacının temel ücretinin sabit ücret + sefer primi toplamından oluştuğu, davacının fazla çalışma ücretinin temel ücreti dikkate alınarak hesaplanması gerektiği (2.250,00 TL-110,00 TL AGİ = 2.140.00 TL/30=71,33-TL /7,5=9,51-TL saat ücreti) bununla birlikte, davacının harcırah almak suretiyle fazla çalışmanın zamlı kısmını aldığı gözetilerek, saat ücretinin 1,5 katı yerine 1,0 katı ile hesaplamaların yapılması gerektiği anlaşıldığından, aksi yöndeki değerlendirmelere dayalı karar hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 19.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/936, Karar No: 2009/1349, Tarih: 10.03.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/936 E.  ,  2009/1349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tük. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 10.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4895, Karar No: 2016/3198, Tarih: 05.04.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4895 E.  ,  2016/3198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 28.10.2013 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, hakkındaki kamu davasının TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3434, Karar No: 2013/43048, Tarih: 28.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/3434 E.  ,  2013/43048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mağdur hakkında soruşturma sırasında ......, Devlet Hastanesinden alınan 29/03/2009 tarihli raporda "basit tıbbi müdahele ile iyileşir vaziyette olan şahsın ortopedi ve beyin cerrahi polikliniği kontrolünün uygun olduğu" yazılı olmasına rağmen mağdurun kesin raporu aldırılmadan eksik araştırma ile düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 28/11/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19833, Karar No: 2014/16421, Tarih: 24.09.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/19833 E.  ,  2014/16421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/309097

MAHKEMESİ : Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2010

NUMARASI : 2010/384 (E) ve 2010/843 (K)

SUÇ : 5607 Sayılı yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan Gümrük İdaresi vekilinin sanık H.. İ.. hakkındaki hükme yönelik temyizine göre yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık M.. İ..'nin sevk ve idaresinde olup sanığın içinde bulunduğu araçta beş koli içerisinde beşbin adet süs balığı ele geçirildiği cihetle; sanığın aşamalardaki savunmalarında suça konu eşyanın ele geçirildiği araca yolcu olarak bindiğini ve süs balıklarından habersiz olduğunu ifade etmesi, sanık Mehmet'in ise bu savunmaları doğrular yönde beyanlarda bulunması karşısında, sanığın suça iştirak ettiğine dair savunmaları aksine mahkumiyete yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı dikkate alınarak, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II- Sanık M.. İ.. müdafii ile katılan Gümrük İdaresi vekilinin sanık M.. İ..'ye yönelen temyizine gelince;

1-Dosyada mevcut 12.04.2010 havale tarihli makine mühendisi bilirkişi raporuna göre, ele geçen kaçak eşyanın, nakil aracının taşıma yükü kapasitesine göre miktar ve hacim bakımından ağırlıklı bölümünü oluşturduğunun belirtilmesi karşısında; öncelikle nakil aracının kayden maliki olan şirkete ait ticaret sicili kayıtlarının getirtilmesi, sanığın şirketin ortağı veya çalışanı olup olmadığının araştırılması, daha sonra nakil aracının sanık tarafından aynı mahkemenin 2009/228 Esas sayılı dosyasında yargılanıp hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen 19.04.2009 tarihli olayda kullanılmış olması da dikkate alınarak, kayden malik şirket yetkilisi dinlenip iyiniyetli olup olmadığı belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile aracın iadesine karar verilmesi;

Kabule göre de;

2- TCK.nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, 1.fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

3- Dava konusu nakil aracının teminatla iadesine karar verildiği halde, teminat hakkında bir karar verilmemesi,

3- Dava konusu nakil aracının teminatla iadesine karar verildiği halde, teminat hakkında bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık M.. İ.. müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.09.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28193, Karar No: 2014/283, Tarih: 14.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/28193 E.  ,  2014/283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat ve mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... yönünden kurlan hükme yapılan itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı 5271 CMK'nin 231/12. maddesi gereğince itiraz kanun yoluna gidilebilecek olup 5271 Sayılı CMK'nin 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanığın temyiz istemi itiraz niteliğinde kabul edilerek, itirazın merciince incelenmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık ... yönünden kurlan hükme yapılan itirazlarının incelenmesinde ise;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın emvalin komşusu diğer sanık ...'a ait olduğu kendisinden traktörü ile taşımasını isteyince taşıdığını beyan ettiği ve yine yapılan keşif akabinde bilirkişinin sunduğu rapor ile de anılan emvalin yakacak nitelikte, balta ile kesildiği, 25 kental olduğu tespit edilmiş olmasına göre sanığa atılı eylemin 6831 sayılı yasanının 108. maddesi kapsamında kalıdığı gözetilmeden yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4510, Karar No: 2019/8449, Tarih: 10.09.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/4510 E.  ,  2019/8449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-karşı davalı kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı, ölçülülük ilkesine uygun olmayıp fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.09.2019 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/19691, Karar No: 2015/33684, Tarih: 03.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/19691 E.  ,  2015/33684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, gün primi, gün ücret farkı, yıllık izin ile yemek bedeli alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, dava dışı... Rehberlik ve Müşteri Hizmetleri A. Ş. işçisi olarak görülsede gerçekte davalı ... A. Ş. işçisi olduğunu ve sendikaya üye olması sebebiyle de davalı işyeri ve yetkili sendika arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca fark ücret ve diğer haklardan yararlanması gerekeceğinden işyerinde yürürlükte olan altıncı, yedinci, sekizinci ve dokuzuncu dönem toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılarak izin, altıncı gün fark ücret, altıncı gün primi, vardiya alacağı, ulusal bayram ve genel tatil alacağı ile yemek bedeli alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece Dairemiz incelemesinden geçerek onanan emsal 2014/8265 esas ve 2014/8309 karar sayılı ilamı uyarınca dava dışı... Rehberlik ve Müşteri Hizmetleri A. Ş. ile davalı ... A. Ş. Arasında muvaza olgusunun bulunmadığı, davacının bu sebeple davalının taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda, her ne kadar mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de dava dilekçesinde talep edilen dönem dikkate alındığında verilen karar isabetli olmamıştır. Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 05.07.2012 tarihli 2012/18720 esas 2012/26716 karar sayılı ilamında... Rehberlik ve Müşteri Hizmetleri A. Ş.'nin iş kolunun haberleşme olmadığının tespit edilmesiyle .... ve... Rehberlik ve Müşteri Hizmetleri A. Ş şirketleri arasındaki ilişkide muvaza olgusunun ortadan kalktığı; ancak anılan iş kolu tespiti kararından önceki dönemler için bu ilişkinin muvazaalı olduğu kabul edilerek uygulamalar yapılmış, bu yönde verilen kararlar Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiştir. O halde “iş kolu tespiti kararına kadar olan dönemler için” muvazaa olgusu konusundaki istikarar kazanan yargısal uygulamalar dikkate alınarak “bu dönemlere” ait davacının isteklerinin değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5667, Karar No: 2017/6334, Tarih: 11.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/5667 E.  ,  2017/6334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından yapılan yargılama sonucunda atılı suçlardan mahkumiyetine dair Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.11.2012 gün ve 2011/63 Esas, 2012/424 Karar sayılı hükümlerin katılan vekili ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 15.05.2017 gün ve 2014/7597 Esas, 2017/2617 Karar sayılı ilamı ile verilen bozma yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.07.2017 gün ve 2013/25620 sayılı itiraznamesi ile 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün onanması gerektiğinden bahisle ve bu hükümle sınırlı olarak itiraz etmesi üzerine Daireye gönderilen dosya itiraz konusu hüküm yönünden incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 15.05.2017 gün ve 2014/7597 Esas, 2017/2617 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün bozulması yönündeki kararı usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının anılan hükümle ilgili itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden Reddiyle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen iki ve üçüncü fıkralar uyarınca itirazın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dairemizce verilen 15.05.2017 gün ve 2014/7597 Esas, 2017/2617 Karar sayılı ilamda sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan bozma hükmünün AYNEN MUHAFAZASINA, 11.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/970, Karar No: 2022/1409, Tarih: 07.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/970 E.  ,  2022/1409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Mersin 4. İş ile Nusaybin Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mersin 4. İş Mahkemesince, iş davalarının davalının ikametgahı yada işçinin işini yaptığı yerde açılması gerektiği, yine olayın iş kazası olması nedeniyle kazanın olduğu yer mahkemesinin de yetkili olacağı, kazanın Avusturya ülkesinde olduğu, davalı işverenin adresinin Nusaybin/Mardin olduğu, işin yapıldığı yerinde Nusaybin ilçesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Nusaybin Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince ise, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16/04/2008 gün ve 2008/10-329 E. - 2008/334 K. sayılı ilâmında "Davaya konu uyuşmazlık tüzel kişilere karşı açılacak davalarda genel yetkili mahkeme, tüzel kişilerin yerleşim yerinin, yani merkezinin bulunduğu yer mahkemesi olmakla birlikte, şube işlemleri nedeniyle açılacak dava, taraf olarak bağlı bulunulan merkez davalı gösterilerek, şubenin bulunduğu yerde de açılabilir." görüşünün benimsendiği, somut olayda TTSG kayıtlarından davalı şirketin Mersin ilinde 2005 yılından beridir şubesinin bulunduğu, meydana gelen iş kazasının Avusturya ülkesi olduğu, işin Mersin'de yapıldığı, nitekim davacının seçimlik hakkını Mersin İş Mahkemeleri yönünde kullandığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Her mahkemenin yargı yetkisi, belirli bir coğrafi bölge ile sınırlandırılarak yargı çevreleri oluşturulmuştur. Medenî yargılama alanında görev yapan mahkemelerin yetkisi, Anayasanın 142. maddesine uygun olarak, HMK’nın 5. maddesinde düzenlenmiştir. Diğer taraftan, bu Kanun dışında, özel kanunlardaki yetkiye ilişkin kuralların, kesin yetki kuralı olarak öngörülmediği takdirde genel yetki kuralı ile beraber seçimlik bir yetki kuralı oluşturacağı hususuna yer verilerek; özel kanunlardaki yetkiye ilişkin hükümler saklı tutulmuştur.