muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5038, Karar No: 2009/7812, Tarih: 04.06.2009

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.05.1994 ile 27.06.2006 dava tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir..

Mahkemece, davacının 01.05.1994 - 27.06.2006 (dava tarihi) tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Davacının, sattığı ürün bedelinden ilk olarak 11.04.1994 tarihinde, sonra da 1996,1999,2000,2001, yılları ile 01.05.2005 tarihinde prim kesintisinin yapıldığı, 1996 ve 1997 yıllarında üretilen tütünün Dimen firmasında satıldığı, Ziraat Odası kaydının 2006 yılından itibaren devam ettiği, bu tarihler dışındaki dönemde tarım faaliyeti ile meşgul olduğunu gösterir kaydının bulunmadığı anlaşılmaktadır.Bu durumda davacının 01.05.1994-31.12.2001 ile 01.05.2005-27.06.2006(dava tarihi) tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesi gerekirken prim kesintisi ve tarım faaliyeti gösteren kayıtların bulunmadığı dönemlerin de tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinmesine, yerine,

“1-Davacının 01.05.1994-31.12.2001 ile 01.05.2005-27.06.2006(dava tarihi) tarihleri arasındaki dönemde 2926 Sayılı Yasaya tabi zorunlu Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine,fazla talebin reddine,

2-Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,davacı tarafından yatırılan 24.40 TL. Harcın karar kesinleştikten sonra istek halinde davacıya iadesine,

3-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 450,00 YTL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

4- Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 450,00 YTL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5-Davacı tarafından yapılan toplam 95,20 YTL yargılama giderinden takdiren 47,60 YTL sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,kalan yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,” tarih,rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA,04.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.

..
Yargıtay — Esas No: 2008/9080, Karar No: 2012/6475, Tarih: 02.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/9080 E.  ,  2012/6475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın kimliği tespit edilemeyen suç arkadaşı ile beraber yakınana ait işyerinin 20 cm kalınlığındaki duvarını delip girdikten sonra içerden hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında, sanık mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından dava zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yakınanın işyerinin yandaki boş arkaya bakan duvarını delerek işyerine girmek sureti ile hırsızlık suçunu gerçekleştiren sanığın eyleminin 5237 sayılı T.C.K’nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı kanunun 141/1 maddesi ile uygulama yapılması,

2-Yakınana ait işyerine kimliği tespit edilemeyen bir arkadaşı ile giren sanığın işyerinde görülmesi üzerine yapılan ihbar sonucunda polisin olay yerine geldiği, işyerinin arka tarafında bulunan bir düğün salonunun duvarından sanığın atladığını görmeleri üzerine de takibe başladıkları ve bu kovalamaca sonucu sanığın yakalandığı ve yakalandığında da üzerinden işyerinden alınan paraların çıkmadığının anlaşılması karşısında eylemin tamamlandığı gözetilmeden kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilerek cezasından indirim yapılması;

3-5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. Maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

4-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; tekerrüre esas alınan ilamın hüküm fıkrasında gösterilmesi, denetime olanak sağlaması bakımından da bu ilamın infaz tarihini içerir biçimde onaylı örneğinin dosyaya getirtilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması,

4-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; tekerrüre esas alınan ilamın hüküm fıkrasında gösterilmesi, denetime olanak sağlaması bakımından da bu ilamın infaz tarihini içerir biçimde onaylı örneğinin dosyaya getirtilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02/04/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6149, Karar No: 2022/8593, Tarih: 07.06.2022

**10. Hukuk Dairesi         2020/6149 E.  ,  2022/8593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamda belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamından, davacılar eş ve çocukların 30/03/2012 tarihinde dava açarak eş için, 270.732,97 TL maddi, 150.000,00 TL manevi, çocuk ... için 45.439,30 TL maddi, 100.000,00 TL manevi, çocuk İbrahim için 31.181,53 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep ettikleri, mahkemece 06/11/2015 tarihli ilk kararında davacıların maddi tazminat taleplerinin kabulüne, eş lehine 35.000,00 TL, çocuklar lehine 15.000,00’er TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği, bu ilk kararın davanın taraflarınca temyiz edildiği, mahkeme kararının Yargıtay(Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi’nin 27/09/2016 tarih ve 2015/22134 Esas, 2016/11775 Karar sayılı kararı ile hesaba esas alınan ücret ve manevi tazminatların az olduğu noktalarından bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulup ücret araştırması yapıldığı ve hesap raporu alındığı, sonrasında 15/03/2018 tarihinde davacı eş ...’ın ... isimli gerçek kişi ile Aliağa 1. Noterliği’nin 3012 yevmiye numaralı alacağın temliki sözleşmesi yaptığı, bu belgeye göre davacı eş ...’ın Aliağa İcra Müdürlüğü’nün 2015/8732 Esas sayılı dosyasının alacağının 600.000,00 TL’lik kısmını ...’a yine 600.000,00 TL bedel karşılığında temlik ettiği, temlikin ilişkin olduğu icra dosyasının takip talebine bakıldığında takibin ilamlı takip olduğu, icra emrinin ilk derece mahkemesinin 06/11/2015 tarihli ilk kararına ilişkin olduğu, icra emrindeki tutarların eş için 270.732,97 TL, çocuk ... için 45.439,30 TL, çocuk İbrahim için 31.181,53 TL (toplam 347.353,80 TL maddi tazminat) olduğu, yine eş için 35.000,00 TL, çocuklar için 15.000,00’er TL (toplam 65.000,00 TL) manevi tazminat olmak üzere toplam 412.353,80 TL maddi ve manevi tazminat ile bu tazminatların işlemiş 252.360,53 TL faizi, bunlara ek olarak yargılama gideri-vekalet ücreti ve bunların faizleri olmak üzere toplam 706.737,59 TL’ye ilişkin olduğu, temlik tarihi olan 15/03/2018 tarihi itibariyle dosya kapak hesabı yaptırıldığı, icra emrindeki toplam 706.737,59 TL’ye ek olarak tahsil harcı 64.313,12 TL, 27,70 başvuru harcı, 42.219,50 TL icra vekalet ücreti, 85.713,10 TL icra aşamasındaki faiz, 15,10 TL masraf olmak üzere toplam dosya alacağının 899.026,11 TL olduğu, anılan temlik ile davacı eşin bu icra dosyasındaki alacağın 600.000,00 TL’lik kısmını devrettiği, temlik sözleşmesinde bu temlikin hangi alacak kalemlerine ilişkin olduğu konusunda bir açıklık bulunmadığı, ilk derece mahkmesince verilen 19/04/2018 tarihli ikinci kararda alacağın (dava konusunun) devri hususu gözetilmeden davacılar eş ve çocukların maddi tazminat taleplerinin kabulüne, eş lehine 75.000,00 TL, çocuklar lehine 50.000,00’er TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği, ilk derece mahkemesinin bu ikinci kararının yalnızca davalılar tarafından temyiz edildiği, Yargıtay(Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi’nin 05/03/2019 tarih ve 2018/4006 Esas, 2019/1624 Karar sayılı kararı ile sair temyiz itirazları incelenmeksizin davaya konu alacakların 600.000,00 TL'lik kısmının karar tarihinden önce ..

.000,00 TL, çocuklar lehine 50.000,00’er TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği, ilk derece mahkemesinin bu ikinci kararının yalnızca davalılar tarafından temyiz edildiği, Yargıtay(Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi’nin 05/03/2019 tarih ve 2018/4006 Esas, 2019/1624 Karar sayılı kararı ile sair temyiz itirazları incelenmeksizin davaya konu alacakların 600.000,00 TL'lik kısmının karar tarihinden önce ... isimli kişiye devri ve bu kapsamda HMK’nın 125. maddesindeki yasal düzenleme değerlendirilip ve buna göre taraf teşkili sağlanarak karar verilmesi gerektiğinden bahisle mahkeme kararının bozulduğu, anılan bozma ilamından sonra davacılar eş ve çocuklar vekilinin 29/11/2019 tarihli bir dilekçe ibraz ettiği, bu dilekçede 600.000,00 TL’lik alacağın temlikini içeren sözleşmenin icra dosyası üzerinden yapıldığı, davacılar lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat toplamı olan 522.353,80 TL tazminat ile bu tazminatın işlemiş faizinin 77.646,20 TL’sini içerdiğinin beyan edildiği, mahkemenin temyiz incelemesine konu son kararında davacılar eş ve çocukların maddi ve manevi tüm alacaklarının temlik edildiği kabulünden hareketle davacılar eş ve çocuklar adına talep edilen maddi tazminat istemlerinin kabulüne, eş lehine 75.000,00 TL, çocuklar lehine 50.000,00’er TL manevi tazminat takdirine, bu maddi ve manevi tazminatların davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile devralan davacı ...’a ödenmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda temlik tarihine ve temlikten önce yaptırılan icra dosyası hesabına bakıldığında davacılar eş ve çocuklar vekilinin 29/11/2019 tarihli dilekçesinde yer alan ve temlikin davacılar eş ve çocuklar lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat toplamı olan 522.353,80 TL tazminat ile bu tazminatın işlemiş faizinin 77.646,20 TL’sini içerdiği şeklindeki açıklamaların dosya kapsamı ile uyumlu olmadığı, zira icra dosyasının ilk derece mahkemesinin 06/11/2015 tarihli ilk kararı dayanak alınarak başlatıldığı, bu ilk ilamdaki toplam maddi-manevi tazminat alacağının davacılar eş ve çocukların vekilinin 29/11/2019 tarihli dilekçesinde beyan ettiğinin aksine 522.353,80 TL değil 412.353,80 TL olduğu, yine aynı beyan dilekçesindeki açıklamalara göre temlik içerisindeki manevi tazminat alacaklarının toplam 175.000,00 TL olması gerektiği, ne var ki temlik tarihinde diğer bir deyişle mahkemenin 19/04/2018 tarihli ikinci kararından önce henüz eş ve çocuklar lehine toplamda 175.000,00 TL manevi tazminat takdir edileceğinin belli olmadığı açık olduğuna göre ilk derece mahkemesince temlik tarihi itibariyle hangi davacının, hangi alacağının, ne miktarda temlik edildiği tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlenmeden dosya kapsamı ile örtüşmeyen 29/11/2019 tarihli dilekçedeki açıklamalar dikkate alınarak sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Kabul ve uygulamaya göre de hüküm gerekçesinde “davalıların kusurları oranında bu zararlardan sorumlu oldukları” açıklanmasına karşın, hüküm fıkrasında davalıların hüküm altına alınan tazminatlardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmuş olmaları gerekçe ile hüküm arasında çelişki meydana getirmesi nedeniyle isabetsizdir.

Mahkemece yapılacak iş, 600.000,00 TL’lik temlikin hangi davacının, hangi alacağının, ne miktarda devrine ilişkin olduğu hususunu kesin olarak tespit etmek, sonrasında 6100 sayılı HMK’nın 125. maddesi ile 4728 sayılı TMK’nın 25/4. maddelerini değerlendirip usuli kazanılmış hakları da gözetecek şekilde çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, mahkemece yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, temyiz eden tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harçlarının istek halinde yatıran ilgilisine iadesine, 07/06/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/444, Karar No: 2022/952, Tarih: 22.02.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/444 E.  ,  2022/952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

Davacı yüklenici, Bakırköy 16. Noterliği 12.04.1994 tarih ve 20693 yevmiye nolu kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davalı arsa sahiplerine ait ... Mevki 17 pafta 1800 parsel numaralı taşınmaz üzerine kurulacak kat irtifakına göre yapılacak inşaattan %40+1 bağımsız bölümün arsa sahiplerine, %60-1 bağımsız bölümün de taraflarına ait olacak şekilde anahtar teslim yapımını üstlendiğini, ancak 1999 tarihli Marmara Depremi sonrasında çalışmalara yasak getirildiğini, alınan yapı ruhsatları doğrultusunda inşaatlara aynen devam edilip bitirilmesinin mümkün olmadığını, bu süreç içinde bazı bağımsız bölümlerin üçüncü kişilere satıldığını, davalı arsa sahibinden işin devamı için vekaletname talep edilmesine rağmen vekâletname verilmediği gibi davalı arsa sahibi tarafından sözleşmenin feshi talebi ile İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2002/687 Esas sayılı dosyasında dava açıldığını, mahkemece yargılama aşamasında taraflar arasında 21.11.2006 tarihli protokolün yapılması nedeniyle tarafların sözleşmenin ifası yönünde irade beyanında bulunmaları nedeniyle açılan davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiğini, bu kararın kanun yolundan geçerek kesinleştiğini, sözleşmenin ayakta olduğunu belirterek sözleşmenin değişen koşullara uyarlanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı arsa sahibi ise, sözleşme uyarınca inşaatın 30 Mart 1997 tarihinde tamamlanması gerektiğini, bu tarihin depremden önce olduğunu, bu nedenle işin depremden önce alınan yapı ruhsatına göre bitirilmemesinde davacının kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece sözleşmede daire paylaşımının değişen imar durumlarında dahi uygulanabilecek bir paylaşım olduğu, işlem temelinin çökmediği, uyarlama koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı ve feri müdahiller..../.

tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 05.07.2018 tarihli, 2018/697 Esas, 2018/2914 Karar sayılı ilamıyla, “ Davalı arsa sahibi tarafından sözleşmenin feshi yönünde dava açılmış ise de, dava sırasında tarafların ek sözleşme yaparak ifa iradesini ortaya koymaları nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği anlaşıldığından davalı arsa sahibinin gecikmiş ifayı kabul ettiğini varsaymak gerekir. Açıklanan bu nedenlerle, davacı yükleniciye sözleşmenin geçerli imar mevzuatına göre ifasını sağlamak için mahkemece yetki verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması uygun bulunmuştur” gerekçesiyle bozulmuştur.

İşbu karara karşı davalı vekilinin karar düzeltme talebinde bulunduğu görülmüştür.

Yeniden yapılan inceleme neticesinde;

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan sözleşmenin ifası talebine ilişkindir.

İşbu karara karşı davalı vekilinin karar düzeltme talebinde bulunduğu görülmüştür.

Yeniden yapılan inceleme neticesinde;

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan sözleşmenin ifası talebine ilişkindir.

Her ne kadar dairemizin yukarıda açıklanan bozma ilamıyla, taraflar arasında arsa sahibinin gecikmiş ifayı kabul ettiği, tarafların ifa iradesini ortaya koyduğu belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmişse de, yargılama sırasında taraflar arasında sözleşmenin feshi ile ilgili olarak Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesinde açılan dava sonucunda verilen kararın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince kaldırılmasına karar verildiği ve kararın kesinleşmediği anlaşılmakla, mahkemece yapılması gereken iş; 6100 sayılı HMK'nın 165/1. maddesi hükmü gereğince Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/959 Esas sayılı dosyasının bekletici mesele yapılması ve yargılama sonucunda verilecek kararın kesinleşmesi durumunda o dosyada kesinleşen olgular göz önünde tutularak, davacının talebi hakkında sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, bu husus üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile (kapatılan) Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 05.07.2018 T. ve 2018/697 E., 2018/2914 K. sayılı bozma ilamı kaldırılarak, yerel mahkeme hükmünün değişik bu gerekçe ile BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme talep edene iadesine, 22.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14604, Karar No: 2017/15204, Tarih: 14.11.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/14604 E.  ,  2017/15204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Borçlu vekili, takibe konu ilamın kesinleşmediğini, ziynet alacağının boşanma davasına bağlı fer'i alacaklardan olduğunu ve boşanma kararı kesinleşmeden takip konusu yapılamayacağını belirterek takibin iptalini istemiştir.

Mahkemece; boşanma ilamında hükmedilen ziynet alacağının ilamın ferileri niteliğinde olduğu gerekçesiyle takibin iptaline karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; takibe konu ... 3. Aile Mahkemesi'nin 2013/882 Esas - 2015/95 sayılı kararında “... 5 adet 22 ayar geniş desenli bilezik (10.750 TL), 1 adet 14 ayar set takımı (1.560 TL), 1 adet 22 ayar ... burma bilezik (1.720 TL), 2 adet 14 ayar kelepçe bilezik (3.900 TL), 1 adet 14 ayar söz bileziği (2.340 TL), 15 adet küçük altın (2.140 TL) toplamı 22.415 TL'nin 14.000 TL'sinin dava tarihinden itibaren, 8.415 TL'sinin ıslah tarihi 10/07/2014 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalı ...'dan alınarak davacı ...'a verilmesine...vd” karar verilmiştir.

İlamın boşanma davası ile birlikte görülüp hüküm altına alınan takı ve eşya bedelinden kaynaklanan tazminat alacağına ilişkin takibe konu edilen kısım, boşanma ilamının fer'i niteliğinde olmayıp ondan bağımsız olan edaya ilişkin ilamdır. Bu nitelikleri itibariyle de takı ve eşya bedelinden kaynaklı tazminat alacağına ilişkin ilamların, diğer edaya ilişkin ilamlar gibi, kesinleşmeden icraya konulmaları mümkündür.

O halde Mahkemece, borçlunun şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken takip konusu ilamın kesinleşmeden takibe konulamayacağı gerekçesi ile takibin iptali isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 14.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.