muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5718, Karar No: 2024/480, Tarih: 22.01.2024

2. Sanık savunmaları, katılanın beyanları, ... Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Polikliniği tarafından düzenlenen 01.02.2016 tarihli raporu, tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, katılan beyanı ve bu beyanla uyumlu ... Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Polikliniği tarafından düzenlenen rapor uyarınca katılanda meydana gelen yaralanma ile sanığın eylemi arasında illiyet bağının mevcut olduğu, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin doğru olarak belirlendiği, haksız tahrik oluşturan eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde ve sair hususlar yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2021 tarih, 2020/569 Esas, 2021/161 Karar sayılı kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4008, Karar No: 2012/4220, Tarih: 07.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2010/4008 E.  ,  2012/4220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Kısmen Mahkumiyet, Kısmen davanın uzlaşma sebebiyle düşürülmesine

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden ve öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Yasanın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yasanın 108/4,5,6. Fıkralarında “Hakim, mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlan- masından sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler. Tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde, koşullu salıverilmeye ilişkin hükümler uygulanır. Hakim, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar verebilir. Denetim süresi en fazla beş yıla kadar uzatılabilir.”hükmünü düzenlemiştir. Buna göre denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek mahkemeye aittir.

Buna göre; hüküm kurulurken mükerrir olan sanık hakkında TCY’nın 58/7. maddesi uyarınca “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra da denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

Buna göre; hüküm kurulurken mükerrir olan sanık hakkında TCY’nın 58/7. maddesi uyarınca “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra da denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCY’nın 58/7. maddesinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkralarından “ 1 yıl süre ile” sözcükleri çıkarılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20906, Karar No: 2014/16355, Tarih: 01.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20906 E.  ,  2014/16355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık hakkında erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası verildiği halde 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, TCK'nın 53/3 fıkrasına aykırı olarak kendi alt soyu dışındaki kişiler açısından TCK'nın 53/1-c bendinde belirtilen hak yoksunluğunun uygulanmaması,

2)Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi;

Yasaya aykırı, sanığın ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/l.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükümden 5237 sayılı yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin 10 numaralı bendin çıkarılarak yerine “Sanığın; 5237 sayılı TCK.nın 53/l-a,b,c,d ve e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, 5237 sayılı TCK'nin 53/3. maddesi gereğince kendi altsoyu üzerinde 53/1-c bendindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluklarının uygulanmamasına” ifadesinin eklenmesi, 14 numaralı hüküm fıkrasından "...ve Van Gümrük Müdürlüğüne" ibaresinin çıkarılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.10.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6728, Karar No: 2013/4521, Tarih: 10.07.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/6728 E.  ,  2013/4521 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat.. ile davalı .... ve Güv. Hizm. San. Tic. A.Ş vekili Avukat ... geldi. Davalı ihbar olunan .... ve Tic. A.Ş yetkilisi gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı ve davalı ... ve Güv. Hizm. San. Tic. A.Ş avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesine dayalı hakediş, imalât bedelinden kalan alacak ile teminat kesintisi alacaklarının tahsili istemiyle açılmış, mahkemenin; davanın reddine dair kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı yüklenicinin üstlendiği yem fabrikası ve depo inşaat işini 2010 yılı birim fiyatlarından %42,12 tenzilatla taşeron olarak üstlendiğini, bu konuda 11.05.2010 günlü sözleşmenin yapıldığını, sözleşme kapsamındaki işlerle birlikte sözleşme dışı işler de yaptığını, buna rağmen 6 nolu hakedişten 87.894,49 TL alacağının ödenmediğini belirterek, bu kalem alacağından şimdilik 80.000,00 TL'nin; sözleşmenin 26.3 maddesi uyarınca emanette bulunan 115.515,14 TL'den şimdilik 80.000,00 TL'nin ve geçici kabul tutanağına göre nefaset kesintisi yapıldıktan sonra bakiye kalan 227.463,45 TL alacağından şimdilik 150.000,00 TL'nin 14.03.2011 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, ayrıca; açmış olduğu davanın belirsiz alacak davası olduğunu belirtmiştir.

Mahkemece, davacının alacağını tam ve kesin olarak belirleyebilecek durumda olduğu, bu nedenle kısmi dava açmakta hukuki yararının olmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 Sayılı HMK'nın 107/1. maddesinde; davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkansız olduğu hallerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir hükmüne yer verilmiştir. Davacının dava dilekçesinde açıkladığı

olaylar ve istemleri dikkate alındığında; davacının dava tarihi itibarıyla alacağının miktarını tam ve kesin olarak belirleyebilecek durumdadır. Bu nedenle, davacı vekilinin dava dilekçesinde alacağının belirsiz alacak davası olarak belirtmesine karşın mahkemece belirsiz alacak davası olarak nitelendirilmemiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Sorun, davacının alacağını tam ve kesin olarak .belirleyebilecek bir durumda olması halinde alacağının tahsili için kısmi dava açmasının mümkün olup olmadığında toplanmaktadır.

Sorun, davacının alacağını tam ve kesin olarak .belirleyebilecek bir durumda olması halinde alacağının tahsili için kısmi dava açmasının mümkün olup olmadığında toplanmaktadır.

Davacının aynı hukuki ilişkiden kaynaklanan alacağının veya hakkının tümünü değil, belirli bir kısmını talep ederek açtığı davaya kısmi dava denir. Diğer bir ifadeyle, bir alacak hakkında daha fazla miktar için tam dava açma imkanı bulunmasına rağmen, alacağın bir kesimi için açılan davaya kısmi dava denir. Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden (örneğin eser sözleşmesinden) doğmuş olması ve bu alacağın şimdilik bir kısmının dava edilmesi gerekir (Yargıtay HGK 17.10.2012 gün, 2012/9-838 Esas 715 Karar sayılı ilamı, Kuru/Arslan/Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 22. Bası,s.286; Pekcanıtez/Atalay/Özekes, Medeni Usul Hukuku, 12. Bası, s.320).

Kısmi dava, 6100 Sayılı HMK'nın 109. maddesinde düzenlenmiş olup, maddenin 1.fıkrasında “Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir” hükmüne, 2.fıkrasında ise; “Talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz” hükmüne yer verilmiştir. Bu düzenlemelere göre, kısmi dava açılabilmesi için;

a-Talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir olması,

b-Talep konusunun miktarının taraflar arasında tartışmalı bulunması veya açıkça belirli olmaması gerekir.

Şayet, talep konusu taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirlenebilir ise kısmi dava açılamayacaktır. Diğer bir anlatımla; talep konusunun miktarı taraflar arasında “tartışmasız” ise veya taraflar arasında miktar veya parasal tutar bakımından bir tartışma olmakla beraber, tarafların anlaşmasına gerek kalmaksızın, objektif olarak talep konusunun miktarı herkesçe anlaşılabilecek şekilde “belirli” ise, o talep sonucunun sadece bir kısmı dava edilemez. Bu gibi hallerde, kısmi davanın yasaklanmasının sebebi, davacının kısmi dava açmakta hukuki yarar bulunmadığının kabul edilmesidir. Davacının alacağını, küçük parçalara bölüp her biri için ayrı ayrı dava açmasında hukuki yarar değil; aksine, dava hakkının kötüye kullanılması söz konusudur (Pekcanıtez/Atalay/Özekes, Medeni Usul Hukuku, 11.Bası,s.319-320).

Talep konusu açıkça taraflar arasında tartışmalıysa ya da açıkça belirli değilse açılan bir kısmi davada davacının hukuki yararının bulunduğunun kabulü gerekir. Açılmış olan bir kısmi davada alacağın taraflar arasında tartışmalı olup olmadığı ya da açıkça belirli olup olmadığı davalının davaya vereceği cevapla anlaşılabilir. Nihayet hakim, ön inceleme aşamasında bu hususu tespit edebilir. Şayet, davalı davaya cevabında alacağı tartışmalı hale getirmişse artık, açılmış olan kısmi davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddedilmeyip işin esası hakkında hüküm kurulması gerekir (Pekcanıtez/Atalay/Özekes, Medeni Usul Hukuku, 11.bası,s.320-321). Somut olayda da; davalı iş sahibi şirket vekili cevap dilekçesinde, 28.02.2011 günlü kesin hakedişin onaylanmadığını ve bu hakedişte yapılan

hesaplamaların hatalı olduğunu, inşaat, mekanik tesisat ve elektrik imalatıyla ilgili poz ve metrajların hatalı olduğunu, nakliye ile ilgili metrajın hatalı olduğunu, işin süresinde tamamlanmadığını, davacıya borçları olmadığı gibi alacaklarının olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir. Davalı tarafın davaya cevap dilekçesinden de anlaşılmaktadır ki; davacı alacağı taraflar arasında tartışmalı hale gelmiştir. Böyle bir durumda ve yukarda yapılan açıklamalar ışığında, davacı taşeronun kısmi dava açmakta hukuki yararının olmadığından söz edilemez. Bu sebeple, mahkemece 6100 Sayılı HMK'nın 109/1. maddesi gereği davaya bakılıp sonuçlandırılması gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle usulden davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan gerekçelerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 990,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 10.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12130, Karar No: 2007/2525, Tarih: 22.02.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/12130 E.  ,  2007/2525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tasarrufun İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık ve hüküm \* tasarrufun iptaline ilişkin olup inceleme görevi Yargıtay 17. Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : Dosyanın görevli \* Yargıtay 17. Hukuk Dairesi Yüksek Başkanlığına \* gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 22.02.2007
Yargıtay — Esas No: 2012/12987, Karar No: 2013/14274, Tarih: 04.10.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/12987 E.  ,  2013/14274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ve dahili davacılar ... ve müşterekleri ile ..., Hazine ve dahili davalı ... aralarındaki tescil davasının reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 12.01.2012 gün ve 179/5 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi dahili davacılar ... ve ... taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, Mahkemece bozma gereklerine uygun biçimde hüküm verildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL'nin temyiz eden dahili davacılardan ... ve ... 'ten alınmasına, 04.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4691, Karar No: 2012/9334, Tarih: 17.09.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/4691 E.  ,  2012/9334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, patlayıcı madde bulundurma, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, mala zarar verme

Hüküm : Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında: 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 62/1, 53/1-3, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanıklar ... ve ... hakkında:

a- 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 152/2-a, 62/1, 53/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet (18.04.1996 ve 16.07.1996 tarihli eylemleri nedeniyle)

b- 5237 sayılı TCK'nın 174/1-2, 62/1, 52/2, 53/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet (18.04.1996 ve 16.07.1996 tarihli eylemleri nedeniyle)

3- Sanık ... hakkında:

Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan; Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkındaki Cumhuriyet savcısının temyizinin 5237 sayılı TCK'nın 170/1-c maddesi uyarınca kurulan hükme yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında, 27.12.1994 tarihinde ... ... Mahallesi, ... Sokak üzerinde bulunan ... Otomotiv'e ve 23.05.1997 tarihinde ... ... Mahallesi ... Sokak üzerinde bulunan ... Bankası bankamatikine molotof atılmasına talimat verme suçundan açılan davalar ile ilgili olarak her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanıklar ... ve ...'a atılı patlayıcı madde bulundurma ve atma suçu için 765 sayılı TCK'nın 264/6-8. maddelerinde öngörülen cezanın süresi itibariyle, suç tarihinde yürürlükte olan ve dava zamanaşımı yönünden 5237 sayılı TCK'ya göre sanıklar lehine hükümler içeren 765 sayılı TCK'nın 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla hükmün BOZULMASINA, CMUK'nın 322. maddesi uyarınca sanıklar hakkındaki davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet ile sanık ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan açılan davanın düşürülmesine ilişkin hükümlere yönelik temyize gelince;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ..., ..., ...'e atılı silahlı terör örgütüne üye olma suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...'ye atılı genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunun zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısı ile sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle mahkumiyet ve davanın düşürülmesine dair hükümlerin ONANMASINA, 17.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15355, Karar No: 2018/13921, Tarih: 11.07.2018

**4. Ceza Dairesi         2016/15355 E.  ,  2018/13921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Suça sürüklenen çocuğa yükletilen hakaret ve yaralama suçlarından dolayı kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildikleri tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müşteki ile katılanın aşamalarda, olay esnasında suça sürüklenen çocuğun, küfrederek satırla üzerlerine yürüdüğünü, katılan ...'nın, satırı suça sürüklenen çocuğun elinden aldığını beyan etmeleri ve olayı gören tanığın bulunmaması karşısında; suça sürüklenen çocuğun eyleminin yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan yetersiz gerekçe ile silahlı tehdit suçundan hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuğun savunmalarında, kavgayı karşı tarafın başlattığını, kendisine hakaret ettiklerini belirtmesi karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek, sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-5271 sayılı CMK'nın 150. maddesi uyarınca, soruşturma ve kovuşturma aşamasında sanığın 18 yaşında küçük olması dikkate alınarak, sanığı savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olacak şekilde yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuğa yükletilmesi,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1918, Karar No: 2015/6343, Tarih: 22.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1918 E.  ,  2015/6343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/126018

MAHKEMESİ : Zile Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 14/02/2014, 2013/59 (E) ve 2014/25 (K)

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık H.. Ç..'ın maktüle H.. Y..'ı kasten öldürdüğü iddia edilen olayda; 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 2 ve 20/2. maddeleri uyarınca kamu davasına katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı'nın davadan haberdar edilmediği ve gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşılmakla, kararın adı geçen kuruma tebliğiyle, tebliğ evrakı ve temyiz dilekçesi verilmesi halinde dosyaya eklenmesinden ve bu durumda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra geri gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

22.12.2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ....ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık H.. Ç.. müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 24.12.2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.