muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/8245, Karar No: 2006/11886, Tarih: 18.09.2006

2-Davacı, Konya Asliye Ticaret Mahkemesinde açmış olduğu ilk

davada, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle ortaklığın feshi ile birlikte 150.000.000 TL kar payı alacağının faiziyle birlikte tahsilini istemiş, mahkemece ortaklığın feshine, 20.070.000.000 TL olarak belirlenen kar payı alacağından taleple bağlı kalınmak suretiyle 150.000.000 TL’lık kısmının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş olup, davacı bu davada ilk davada saklı tutmuş olduğu 19.920.000.000 TL kar payı alacağını, ilk davanın açıldığı tarihten ek davanın açıldığı tarihe kadar işlemiş olan faiziyle birlikte talep etmiştir. Davacının açmış olduğu ilk dava, alacağının sadece bir bölümüne ilişkin olup, kısmi dava niteliğindedir. Öğreti ve Yargıtay tarafından benimsenen ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, kısmi davanın, dava edilmeyen ancak saklı tutulan miktar bakımından borçluyu temerrüde düşürmeyeceği kabul edilmektedir. Çünkü açılan kısmi dava, ancak dava konusu edilen miktar kadar davalıyı temerrüde düşürür. Bilinmeyen ve yargılama sırasında bilirkişi raporu ile ortaya çıkan ve ek davaya konu olan ... için, kısmi dava dilekçesinin borçluyu temerrüde düşüreceğinden söz edilemez.(HGK.T.3.7.2002 E.2002/9 2002/564, HGK.T.5.3.2003 E.2003/9-76 K.2003/126) Davacının kısmi davadan önce davalıya göndermiş olduğu 3.11.1997 tarihli ihtar, kar payı alacağı açıkca miktar ve süre belirtilmek suretiyle istenmiş olmadığından, davalının temerrüdünü oluşturacak nitelikte bulunmayıp mahkemece de kısmi davada hükmedilen alacağa, kısmi dava tarihinden itibaren faiz yürütülmüştür. O halde az yukarda açıklanan nedenlerle daha önce temerrüt söz konusu olmadığından, kısmi davada saklı tutulan ve bu davada talep edilen kar payı alacağına ancak bu davanın açıldığı tarihten itibaren faiz istenebilir. Mahkemece saklı tutulan kar payı alacağının, kısmi davanın açıldığı tarihten bu davanın açıldığı tarihe kadar olan işlemiş faiz miktarının tahsiline ilişkin talebin reddine karar verilmesi gerekirken, temerrüt oluşmadığı halde anılan tarihler arasındaki 27.107.800.000 TL işlemiş faiz talebinin de kabulüne hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bent gereğince, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle, temyiz edilen hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edilene iadesine, 450.00 YTL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, 18.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2187, Karar No: 2021/7759, Tarih: 09.06.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/2187 E.  ,  2021/7759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tarihinde ...plakalı otobüsten... plakalı araca aktarılırken yakalanan 18.000 adet sigara filtresi ve 139 kg bala ilişkin yerli ya da yabancı menşeili olup olmadığı konusunda uzman bilirkişi incelemesi yaptırılarak, yabancı menşeili ve kaçak olduğu tespit edilen eşyaya göre düzenlenmiş KEMT varakası aldırıldıktan sonra sanıkların hukuki durumumun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1.Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla; 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2.Hükümde infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde doğrudan verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesi uyarınca hapse çevrilmesine karar verilmesi,

3.Suçta ele geçen eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 54/4 maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

4. Suçtan doğrudan zarar gören ve katılmasına karar verilen Gümrük İdaresi' lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 09.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1981, Karar No: 2017/4028, Tarih: 20.11.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/1981 E.  ,  2017/4028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme

HÜKÜM : TCK'nun 81, 62/1, 53/1, a, b, c, d, e, 53/2, 53/3, 63, 54. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın maktul ...’ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma kararına uyularak verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin TCK’nun 25. ve 29. maddelerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN, re’sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 20/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14538, Karar No: 2007/12478, Tarih: 18.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/14538 E.  ,  2007/12478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Eskişehir 3. Sulh Hukuk ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; ... Bülbül'ün, ... İlçesi, ... Kasabası nüfusuna kayıtlı olduğu, ... Sulh Hukuk Mahkemesince 19.10.2004 tarihli kararla kısıtlanıp, kendisine vasi atandığı, ...'de geçici olarak kaldığı anlaşılmakla yetkili mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/10/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25766, Karar No: 2017/14310, Tarih: 21.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/25766 E.  ,  2017/14310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'ın 14.02.2014 tarihinde yüzüne karşı verilen kararda, bir haftalık temyiz süresinin tebliğden itibaren başlayacağı belirtilerek, sürenin başlangıcı konusunda yanıltılmış olduğunun ve gerekçeli kararın da sanığa tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında; yasa yolu açıklamasının T.C. Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde öngörülen yönteme uygun olarak yapılmadığı anlaşıldığından; sanık ...'ın temyiz isteminin süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihi 27.11.2013 olmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında 28.11.2013 olarak gösterilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanıkların iş yerinden çaldıkları eşyanın değerinin 70,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık ...'ın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkasının bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58.maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5-5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20,00 TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, toplam 24,00 TL'den ibaret yargılama giderinin eşit olarak (12’şer TL) sanıklardan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanık ...'ın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 21/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8916, Karar No: 2021/8439, Tarih: 28.04.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/8916 E.  ,  2021/8439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya kapsamı ve alınan ifadelerden müştekinin iş yerine haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer suça sürüklenen çocuklarla birlikte girdiği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken, TCK'nin 119/1-c maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmeyerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK’nin 307/5 maddesi uyarınca, yeniden verilecek hükmün, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağının gözetilmesine, 28.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/820, Karar No: 2011/3450, Tarih: 26.04.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/820 E.  ,  2011/3450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.04.2010 gün ve 2009/195 Esas, 2010/48 Karar sayılı hükmün duruşmalı olarak süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle 20.04.2011 Çarşamba saat 13.30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcılarından Erdal Baytemir hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekaletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay C.Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşma 04.05.2011 Çarşamba saat 13.30'a bırakılmıştı.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

5237 sayılı Yasanın 109/2. maddesi ile hüküm kurulması yerine yazılı şekilde sıralı uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiilerin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Cinsel istismar eylemi neticesinde 5237 sayılı TCK.nun 103/6. maddesi anlamında mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu'ndan rapor alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Psikiyatrisi Ana Bilim Dalı Başkanlığından alınan rapora dayanılarak hüküm kurulması,

Ancak;

Cinsel istismar eylemi neticesinde 5237 sayılı TCK.nun 103/6. maddesi anlamında mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu'ndan rapor alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Psikiyatrisi Ana Bilim Dalı Başkanlığından alınan rapora dayanılarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiilerin temyiz itirazları ve duruşmalı inceleme sırasındaki savunmaları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

26.04.2011 tarihinde verilen işbu karar 04.05.2011 tarihinde Yargıtay C.Savcılarından ... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.

Yz.İş.Müdürü ...

B/E
Yargıtay — Esas No: 2017/13040, Karar No: 2020/1237, Tarih: 30.01.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/13040 E.  ,  2020/1237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...Mimarlık Mühendislik İnşaat Taah. Nak. Tic. Ltd. Şti yetkilisi olan ...'a ait ...plakalı araçtan 14/10/2010 tarihinde çalınan Garanti Bankası...Şubesine ait boş çek karnesinde yer alan 0361673 nolu çekin 30/01/2011 keşide tarih ve 7.250 TL. bedel yazılmak suretiyle sahte olarak düzenlenerek sanık tarafından Yapı Kredi Bankası Kemerburgaz/Göktürk Şubesine ibraz edildiğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın savunmasında suça konu çeki yanında çalıştığı... şirketinin sahibi ...'den aldığına ilişkin beyanı ve çek üzerindeki yazı ve imzalara ilişkin bilirkişi incelemesi yapılmadığından anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeksizin tespiti bakımından; sanığın kendisine çeki veren kişi olarak belirttiği ...'ün açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilerek olaya ilişkin ifadesinin alınması ve usulüne uygun olarak alınan yazı ve imza örneklerinin mukayeseye elverişli belge asılları ile birlikte kriminale gönderilip, suça konu çekteki keşideci imzası ile diğer yazıların kime ait olduğunun kesin olarak belirlenmesi sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ve inceleme sonucu sanığın mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10202, Karar No: 2013/13715, Tarih: 12.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/10202 E.  ,  2013/13715 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara yüklenen suçun tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre; hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında; hükmün diğer yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın aynı Kanunun geçici 2. maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmü veren mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, 12.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8890, Karar No: 2011/10744, Tarih: 27.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/8890 E.  ,  2011/10744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan buğday, buğday samanı, mısır ve kuru fasulye ürünlerinin 2010 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin İl Tarım Müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevabının dosya içerisine konulmasından,

2- Davacı taraftan ödenmesi gereken dava harcının alındığına dair belge dosyasında bulunmamaktadır. Bu nedenle -davacı idarenin yargı harcından bağışık olmadığı da gözetilerek- davacı taraftan dava harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyasına konulması, dava harcı alınmamışsa gerekli tebligat yapılarak harcın tamamlanmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.