muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22940, Karar No: 2017/728, Tarih: 24.01.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/22940 E.  ,  2017/728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek arsanın rayiç değerinin tespiti yapılarak, bu bedelin yasal faiziyle birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı kanunun 12. Maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanununa eklenen geçici 10. maddesi ile “... ili, ... ilçesi sınırları içerisinde bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce bu Kanuna göre ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi hâlinde; arsa veya konut tahsisi için ödenen bedeller, ilgili idarece yapılacak tebligatı müteakip en geç üç ay içerisinde, ödeme gününden itibaren hesaplanacak kanuni faizi ile birlikte hak sahiplerine veya kanuni mirasçılarına ödenir. Hak sahipleri bunun dışında ilgili idareden herhangi bir hak, bedel ve tazminat talebinde bulunamazlar.

Bu maddenin birinci fıkrası hükmü; bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce hak sahipleri tarafından, ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi nedenleriyle arsa veya konutların adlarına tescili, bedel veya tazminat ve benzeri taleplerle açılan ve henüz kesinleşmeyen her türlü davada da uygulanır. Bu hükmün mahkemelerce uygulanması nedeniyle reddedilen davaların yargılama giderleri davalı idare tarafından ödenir. Bu madde kapsamında kalan davalarda mahkeme harçları ile her türlü vekâlet ücreti maktu olarak belirlenir.” hükmü düzenlenmiştir. Mahkemece, anılan yasa kuralı uyarınca değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 1.737,00 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2178, Karar No: 2012/2991, Tarih: 14.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2178 E.  ,  2012/2991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme, ırz ve namusa tasaddide bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; ırz ve namusa tasaddide bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından beraatine, beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Kütahya Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.07.2007 gün ve 2004/210 Esas, 2007/155 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Hükmedilen ceza miktarı nazara alınarak sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdur ...’a karşı ırza geçme suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nın 103/4. maddesi gereğince 1/2 oranında arttırım yapıldığı halde artırım oranının 3/4 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilinir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanık hakkında mağdur ...’a karşı reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ırz ve namusa tasaddide bulunma suçlarından mağdur ...'e karşı ırz ve namusa tasaddide bulunma suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen ırz ve namusa tasaddide bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının 765 sayılı TCK.nın 415 ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla, aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, sanığın savunmasının alındığı 13.07.2004 tarihinden itibaren zamanaşımını kesen bir işlemin olmadığı, inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme ilişkin temyizin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Nitelikli cinsel istismar suçundan temel ceza belirlenirken dayanılan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Nitelikli cinsel istismar suçundan temel ceza belirlenirken dayanılan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesi ile belirlenen 15 yıl hapis cezası üzerinden suç tarihine göre aynı Kanunun 31/2. maddesi uyarınca indirimin 2/3 oranında yapılması gerekirken 1/2 oranında yapılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.05.2010 gün ve 2010/4-110 sayılı kararına ve Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine göre, suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatristi bulundurulmaması nedeniyle bu rapora dayanılamayacağı gözetilerek, dava dosyası yeniden Adli Tıp Kurumuna gönderilerek içerisinde çocuk psikiyatristinin de bulunacağı ihtisas kurulundan mümkünse dosyadaki bilgi ve belgelere göre mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda usulüne uygun rapor alındıktan sonra, sanık hakkında TCK.nın 103. maddesinin 6. fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, söz konusu rapora dayanılarak mağdurun ruh sağlığının bozulduğunun kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanık hakkında mağdurlar ..., ... ve ...’ye karşı reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesine gelince,

Mağdurların aşamalardaki tutarlı ve samimi beyanları ve tüm dosya kapsamı sonucu; sanığın, nüfus kayıtlarına nazaran suç tarihi itibarıyla 12 yaşından küçük oldukları anlaşılan mağdurları, keşif ve bilirkişi raporları sonucu hakimiyet kurmaya elverişli olduğu anlaşılan cami tuvaletine rızaları olmaksızın şehvet hissi ile zorla götürmek suretiyle mağdurlar ..., ... ve ...’ye karşı suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nın 431. maddesinde tanımlanan kaçırma suçunu işlediği anlaşıldığı halde bu suçtan cezalandırılması yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22332, Karar No: 2014/8733, Tarih: 04.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/22332 E.  ,  2014/8733 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/111156

MAHKEMESİ : Isparta 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2012

NUMARASI : 2012/42 (E) ve 2012/297 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazların reddine, ancak;

Sanığın soruşturma aşamasında alınan 06.01.2012 tarihli beyanında müştekinin tartışma esnasında kendisine ait cep telefonunu yere atarak kırdığını beyan etmesine ve 06.01.2012 tarihli üst arama tutanağında cep telefonunun kırık olduğunun belirtilmiş olmasına göre ilk haksız hareketin kimden geldiği yönünde bir değerlendirme yapılarak sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/03 /2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10806, Karar No: 2022/13042, Tarih: 25.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/10806 E.  ,  2022/13042 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

No :

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davacı Kurum ve davalı şirket vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf istemlerinin esastan reddine dair karar verilmiş, verilen bu kararın davacı Kurum ve davalı şirket vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 08.03.2022 günlü ve 2021/12151 E., 2022/3173 K. sayılı ilamı ile kararın bozulmasına ilişkin karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince bozmaya uyularak davacı Kurum ile davalı şirket vekillerinin istinaf istemlerinin esastan reddine dair verilen kararın davacı Kurum ve davalı şirket vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, kurum sigortalısı ... ...'nun davalıya ait işyerinde 03/10/2011 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu yaralandığını, davalının kusuruyla iş kazasının oluştuğunu, sigortalıya 202.209,92 TL ilk peşin değerli gelir bağlanıp, 20.194,31 TL tedavi gideri ile 9.423,05 geçici iş göremezlik ödeneği ödendiğini beyanla, kurum zararından fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 208.644,55 TL'nin yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II- CEVAP:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, zamanaşımının gerçekleştiğini, olayın kazalı sigortalının kusuruyla oluştuğunu, davalı tarafça işçi sağlığı ve iş güvenliğine ilişkin tüm tedbirlerin eksizsiz alınıp müvekkilinin olayda kusur ve sorumluluğu bulunmadığını beyanla davanın reddini talep emiştir.

III- MAHKEME KARARI:

A- İLK DERECE MAHKEME KARARI

“Davanın kabulü ile,

181.988,93 TL ilk peşin değerli gelir, 8.480,74 TL geçici iş göremezlik ödeneği, 18.174,88 TL tedavi giderinin, gelirin onay masraf ve ödemelerin ödeme tarihlerinden yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” karar verilmiştir.

B- BAM KARARI

“6100 sayılı HMK'nın 356 ve 359. Maddeleri uyarınca davacı kurum ile davalı şirket vekilinin istinaf istemlerinin esastan reddine, 2)1.266,02 TL tedavi gideri ve cenaze yardımının 03/04/2014 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı Kuruma verilmesine,” karar verilmiştir.

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı Kurum vekili, kurum sigortalısına atfedilen kusur oranın haksız olduğunu, kararın bozulmasını talep etmiştir.

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı Kurum vekili, kurum sigortalısına atfedilen kusur oranın haksız olduğunu, kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı şirket vekili; dava dışı kazazede, kendisi inisiyatif kullanarak makineyi temizleme işine girişmiş ve vahim kazanın meydana geldiğini, kaza sonrası hastaneye götürülen kazazedenin hastanede tedavi gördüğü sırada kolunun iltihap kapması sonucu doktorlar tarafından kolunun kesilmesine karar verildiğini, İhbar Olunan ... ... Hastanesi'nde yanlış tedavi uygulanması nedeniyle kazazedenin kolu kesilmek durumunda kaldığını, bu noktada asli kusur ... ... Hastanesi'nde tedaviyi yapan sağlık personeli ile temizlikle sorumlu idari personel olduğunu, bilirkişi raporunda müvekkil aleyhine %90 kusur atfedilmesinin kabulü mümkün olmadığını, dava dışı kazazede kendi kusuru ile kazaya sebep olduğunu, kolunun kesilmesinde de ... ... Hastanesi'nde uygulanan tedavi sırasında gelişen komplikasyonlar sebep olduğunu, kararın bozulmasını talep etmiştir.

IV- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dava, 03.10.2011 tarihinde meydana gelen ve iş kazası nedeniyle yaralana sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir ile yapılan masraf ve ödemelerden oluşan Kurum zararının davalıdan tahsili talebine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 21. maddesidir.

Kusur raporlarının, 506 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, özellikle kaza mahallinin yeterince aydınlatılıp aydınlatılmadığı ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Dosya kapsamından, kurum müfettiş raporunda davalıya %100 kusur verildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davalının %90, sigortalının %10 kusurlu olduğu kanaatinin bildirildiği, hükme esas alınan kusur raporunun gerekçeli ve oluşa uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, öncelikle maddi olgu ve olayın oluşu tereddütsüz belirlenerek, davalı tarafça iş kazasında sigortalının yaralanması sonrasında kolunun kesilmesine kadar olan tedavi sürecinde hastane mikrobu ve diğer tedavi uygulamalarının etkisi olduğuna ilişkin davalı tarafça yapılan savunma üzerinde durularak aralarında konusunda uzman hekim bilirkişinin de bulunduğu olayın gerçekleştiği iş kolunda, iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden oluşa uygun, davalı ve sigortalının kusur atfı gerekçelerini tartışan bir kusur raporu alınarak ve oluşması halinde raporlar arasındaki çelişkiler de giderilerek, sonucuna göre karar vermek gerekirken yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usu ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi‘nin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7210, Karar No: 2022/9427, Tarih: 29.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/7210 E.  ,  2022/9427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER :1)... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.04.2021 tarih ve 2019/350 (E) - 2021/176 (K) sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35, 53 maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

2)Kararın istinafı üzerine, CMK'nin 280/2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına, yeniden kurulan hüküm ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30.03.2022 tarih ve 2021/1630 (E) - 2022/547 (K) sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35, 53 maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30.03.2022 tarih ve 2021/1630 (E) - 2022/547 (K) sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291 ve 295. maddelerinde belirtilen süreler içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30.03.2022 tarih ve 2021/1630 (E) - 2022/547 (K) sayılı kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, usule, suç vasfının yaralama olduğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen temyiz sebepleri ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre; katılan ... ve sanık ...'in birbirlerini tanıdıkları ve aralarında hiçbir kavga veya husumetin bulunmadığı, olay günü aşırı alkollü olan sanığın elektrikli motosiklet ile seyir halindeyken katılana çarptığı, katılanın çarpma neticesinde yere düştüğü, hiçbir sebep yokken sanığın bıçak ile yere düşen katılana saldırdığı, bıçak darbeleri neticesinde boyun sol yan, sağ deltoid, sağ skapula, sağ göz kapağı, kafa oksipital ve el parmaklarında kesi, sağ gözde egzoftalmus, sol gözde propitotik şekil bozukluğu, pnömosefali, sağ frontal ve temporalde kanama, pnömotoraks, sağ orbita duvarı, sternum ve nazal kemikte kırık meydana gelecek şekilde yaraladığı, yaralanmaların yaşamsal tehlike oluşturduğu, ayrıca yüzde sabit ize ve sağ gözde işlev kaybına neden olduğu, sanığın savunmasında katılana neden saldırdığını hatırlamadığını, mağdurun beyanlarında ise sanığın hiçbir şey söylemeden direk saldırdığını vurguladığı olayda,

Sanığın sırf öldürmüş olmak için öldürmesi veya ölenin acı çekmesinden zevk duymak için vahşi ve özel bir yöntem kullanarak eylemini gerçekleştirmesi halinde 5237 sayılı TCK'nin 82/1-b maddesinde belirtilen canavarca hisle öldürme suçunun oluşacağı,

Somut olayda, sanığın canavarca his sevkinden başka kendisini eyleme iten herhangi bir neden mevcut olmadığı, bir an içinden gelen istek doğrultusunda katılanı sırf öldürmüş olmak için yaralamaya başladığı anlaşıldığından, sanığın 5237 sayılı TCK'nin 82/1-b, 35 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup; katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma içeriği göz önüne alınarak sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-b maddesi gereğince “... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... 9. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/14827, Karar No: 2012/3551, Tarih: 12.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/14827 E.  ,  2012/3551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Üzümlü mahallesinde bulunan yaklaşık 2000 m2 miktarında taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre taşınmazın adına tescili talebiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüyle (A) ile gösterilen 975,32 m2 yüzölçümündeki kısmın kagir bina ve bahçe vasfıyla davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 27.05.1986 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosuna, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 12/03/2012

gününde oybirliği ile karar verildi.