muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/10738, Karar No: 2007/11180, Tarih: 01.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/10738 E.  ,  2007/11180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı .... vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe incelenmesine gerek görülen davacı ile davalı Hazine arasında görülen dava konusu taşınmazla ilgili Keban Kadastro Mahkemesinin 2006/4 asas sayılı dosyasının (dava konusu taşınmazla ilgili olup olmadığı mahkemece kontrol edildikten sonra) mahkemesinden getirtildikten sonra evraka eklendikten sonra dosyanın yeniden gönderilmesi için MAHALLİNE İADESİNE, 1.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27394, Karar No: 2019/6845, Tarih: 19.06.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/27394 E.  ,  2019/6845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın ...'da bulunan evini sanığa sattığı, katılanın satışa dahil olmayan evde bulunan 2 adet berjer koltuk, küf yeşili renkli büfe, yemek masası ve 6 adet beyaz sandalye, oval camlı masa ve 6 adet kahverengi koltuk sandalyesini sanığın geçici kullanmak üzere istemesi üzerine sanığa bıraktığı, suç tarihinde katılanın geçici süreliğine kullanması için sanığa bıraktığı suça konu eşyaları almaya geldiğinde sanığın eşyaları iade etmeyerek üzerine atılı suçu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunması, katılan beyanı, tanık ifadeleri ve dosya kapsamından; sanığın aşamalardaki savunmasında katılana ait evi eşyaları ile birlikte aldığını beyan ettiği, taraflar arasında katılana ait evin sanığa satıldığı konusunda uyuşmazlık olmadığı gibi katılanın beyanında da bazı eşyaları sanığa bıraktığını kabul ettiği ancak davaya konu eşyaları ise geri almak üzere sanıkta bıraktığını beyan etmesi de dikkate alınarak katılanın hangi eşyaları verdiği hangisinin geri almak üzere bıraktığının tanık anlatımları ile de sabit olmaması karşısında; katılanın suça konu eşyaları geri almak üzere sanığa bıraktığına ilişkin iddialarının her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller ile ispatlanamadığı anlaşılmakla; sanığın atılı suçdan beraatine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç yönünden gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 19/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10098, Karar No: 2017/9647, Tarih: 20.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/10098 E.  ,  2017/9647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki davada.... 2. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) ve ... Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, boşanma istemine ilişkindir.

... 2. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince, tarafların yerleşim yerlerinin ve hem de davadan önce son defa altı ay süreyle oturdukları yerin ... ili ... ilçesi ... köyü olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi ise boşanma davalarında yetkili mahkeme eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir (TMK m. 168). Türk Medeni Kanunun 168. maddesinde gösterilen yetkili mahkemelerden birini seçme hakkı davacıya tanınmıştır. Davacı bu hakkını kullanmayarak başka bir yerde boşanma davası açarsa, o zaman seçme hakkı davalıya geçer. Bu durumda davalının süresi içerisinde yetki itirazında bulunması gerekir. Ancak mevcut dosyada davalı kadına, dava dilekçesi tebliğ edilmeden tensiben yetkisizlik kararı verildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

TMK'nın 168. maddesinde "Boşanma veya ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir." hükmüne yer verilmiş olup boşanma davalarında yetki kesin değildir.

Somut olayda davalı ...'ın yerleşim yeri "..." olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın ... 2. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/11/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1153, Karar No: 2020/2380, Tarih: 10.09.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/1153 E.  ,  2020/2380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi(İlk Derece)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı-birleşen dosya davalısı vekili tarafından duruşmalı olarak istenmiş, duruşma talebi kabul edilerek 04.09.2020 tarihinde yapılan duruşmaya davacı vekili Avukat ... geldi. Davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı-birleşen dosya davalısı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Asıl ve birleşen dava yüklenici ve arsa sahibi tarafından açılmış olup hakem heyeti kararının iptâli istemine ilişkindir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi tarafından taraflarca açılan iptâl davası sonucunda bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda asıl davada davacı, birleşen davada davalı yüklenici şirket tarafından açılan asıl davanın reddine, arsa sahibinin açtığı birleşen dava sonucunda verilen iptâl kararı kesinleştiğinden bu dava yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, bölge adliye mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak karar verilmiş olup, HMK 439. maddedeki düzenlemeler gözetilmek suretiyle hakem kararının iptali talebi, Bölge Adliye mahkemesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla uygun biçimde inceleme yapılıp bir isabetsizlik bulunmaksızın karar verilmiş olmasına, HMK 439. maddesinde yer alan iptâl sebepleri ile sınırlı yapılan incelemede; dava şartları ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yüklenicinin açtığı hakem kararının iptâli davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, arsa sahibinin açtığı birleşen hakem kararının iptâli davasının kabulü ile hakem kararının iptâline dair verilen ilk karar asıl dava davacısı yüklenici vekilince temyiz edilmiştir. Dairemizin 29.05.2019 gün 2019/827 Esas, 2019/2588 Karar sayılı ilamında yüklenicinin diğer temyiz itirazları reddedilerek hakem yargılamasında; davacı yüklenici tarafından hakemce açılan karşı davada taşınmaz tescil talebi yanında diğer alacak kalemlerinin de karar altına alınmasını talep ettiği anlaşılmış olup, iptâl davasında bu taleplerin tescil talebinden ayrılması mümkün olduğundan tescil kararı hakkında kısmi iptâl kararı verilmesine yasal anlamda bir engel bulunmadığı, taşınmazın tesciline ilişkin verilen kararın iptâline karar verilmiş olması doğru ise de; hakem kararında taşınmazın tapu kaydının iptâline karar verilmesinin doğru olmadığı belirtildikten sonra, kooperatifin açtığı birleşen iptâl davası sonucunda verilen kararın kesinleştiğinden bahsedilmiş, devam eden paragrafta Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılacak işin yüklenicinin hakemde açmış olduğu karşı dava ile ilgili olarak taşınmaz tescil talebi haricinde kalan diğer talepler 6100 sayılı HMK.’nın 439. maddesi kapsamında değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gereğine işaret edilmiştir.Dairemizin bozma ilamının 2. bent üçüncü paragrafında birleşen dosya davalısı arsa sahibi kooperatif tarafından Bölge Adliye Mahkemesi’nin ilk kararının temyiz edilmediğinden kooperatifin açmış olduğu birleşen dava yönünden iptâl kararının kesinleştiği belirtilmiş ise de; birleşen iptâl davası arsa sahibi kooperatif tarafından açılmış olup, lehine iptâl kararı verilmiş olması nedeniyle ilk kararın arsa sahibi kooperatif tarafından temyiz edilmemiş olması sonucu aleyhine kesinleşen bir husus ve yüklenici yararınca oluşan usulü kazanılmış hak söz konusu değildir. Kooperatifin açmış olduğu birleşen dava yönünden iptâl kararının kesinleştiğine dair Dairemiz ilamındaki belirleme maddi hataya dayalı olup, bozmaya uyulmuş olsa dahi taraflar yararına usulü kazanılmış hak teşkil etmesi mümkün değildir

. Kooperatifin açmış olduğu birleşen dava yönünden iptâl kararının kesinleştiğine dair Dairemiz ilamındaki belirleme maddi hataya dayalı olup, bozmaya uyulmuş olsa dahi taraflar yararına usulü kazanılmış hak teşkil etmesi mümkün değildir.Bu durumda ilk derece mahkemesi sıfatıyla taraflarca açılıp, birleşen iptâl davalarına bakan Bölge Adliye Mahkemesi’nce hakemlerce taşınmazın aynı ile ilgili tapu iptâl ve tescil kararı verilemeyeceği, arsa sahibinin açtığı birleşen davada verilen ilk iptâl kararı kesinleşmediğinden arsa sahibinin açtığı birleşen davada hakem kararının tapu iptâl ve tescil istemi yönünden iptâli, tapu iptâl ve tescil dışında hakem kararında hükmedilen diğer alacak kalemlerine yönelik arsa sahibinin iptâl sebepleri incelenip değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken bozmaya uyulmasına rağmen birleşen arsa sahibinin açtığı dava sonucunda verilen hakem kararının iptâli kararının kesinleştiğinden bahisle birleşen dava yönünden de yeniden karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.SONUÇ: Yukarda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile ...Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi’nin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın taraflar yararına BOZULMASINA,2.540,00 TL vekâlet ücretinin iptâl davasında asıl davada davalı, birleşen davada davacı arsa sahibi kooperatiften alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan asıl davada davacı, birleşen dosyada davalı yüklenici şirkete verilmesine, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilmediğinden asıl davada davalı-birleşen dosya davacı arsa sahibi yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 267,80 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davacı-birleşen dosya davalısına, 267,80 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalı-birleşen dosya davacısına iadesine, 10.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31226, Karar No: 2016/2429, Tarih: 08.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/31226 E.  ,  2016/2429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/86382

MAHKEMESİ : Kastamonu ... Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2013

NUMARASI : 2013/284 (E) ve 2013/529 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Müşteki hakkında Kayseri Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 09.06.2013 tarihli geçici raporu ile beyin cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen 17.06.2013 tarihli raporda, müştekinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu bildirilmiş ise de, yaşamsal tehlikenin hangi darbe sonucu nasıl oluştuğunun açıklanmadığı anlaşılmakla, müştekinin geçici ve kesin raporları, film, grafi ve tüm tedavi evrakı gönderilerek Adli Tıp Kurumundan kesin rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13868, Karar No: 2007/13804, Tarih: 09.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/13868 E.  ,  2007/13804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalılar aleyhine 29.6.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.1.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında ... evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek ... yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 9.11.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9135, Karar No: 2011/11540, Tarih: 05.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9135 E.  ,  2011/11540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.02.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadastro sırasında 1580 sayılı yasanın 159 ve 160. maddeleri uyarınca davalı ... adına harmanyeri cinsi ile tespit ve tescil edilen 282 ada 10 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3. fıkrasındaki on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü,davacı temyiz etmiştir.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklinde ekleme yapılmıştır.

Aynı Kanunun 3. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Kanununa eklenen geçici 10. madde ise “Bu Kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, Devletin

hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Ancak, 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına eklenen “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” cümlesinde yer alan "...iddia ve taşınmazın niteliğine" ibaresi ve 3. madde ile 3402 sayılı Kanuna eklenen “Geçici 10. madde” Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 günlü ve E.2009/31, K. 2011/77 sayılı kararı ile iptal edildiğinden Hazine’nin "harmanyeri" iddiasıyla açtığı iptal ve sınırlandırma davaları on yıllık hak düşürücü sürenin dışında kalmıştır.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararı göz önüne alınarak çekişmenin esasının incelenmesi gerekirken, davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19709, Karar No: 2014/9407, Tarih: 07.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/19709 E.  ,  2014/9407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/376962

MAHKEMESİ : Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2011

NUMARASI : 2011/271 (E) ve 2011/404 (K)

SANIKLAR : K.. S.., H.. P..

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıkların, katılanın namaz kıldığı sırada, camii içerisinde şarja taktığı cep telefonunu saat 19.40'ta çaldıkları,suç tarihinde güneşin batış saatinin,yaz saati uygulaması da gözetildiğinde 19.11 olduğu ve TCK.nun 6/1-e maddesi uyarınca saat 20.11'den itibaren gece vaktinin başladığının anlaşılması karşısında,sanıkların hırsızlık suçunu gündüz saatlerinde işlemeleri nedeniyle koşulları bulunmadığı halde TCK.nun 143/1. maddesinin uygulanması suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 07/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/6653, Karar No: 2013/13579, Tarih: 19.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/6653 E.  ,  2013/13579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1072 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye, denetim süresine tabi tutulmasına ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hüküm, tebliğnamenin düzenlenmesinden sonra , 17.04.2013 dosyaya girdiği anlaşılan, 20.09.2011 havale tarihli dilekçe ile sanık ... tarafından da, temyiz edildiğinden, bu temyize ilişkin ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.