muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9983, Karar No: 2013/14692, Tarih: 25.09.2013

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, dava konusu pantolonların kumaş hataları nedeniyle ayıplı olduğu, ayıbın açık ayıp niteliği gösterdiği, ayrıca pantolonların gerek ağır defoları gerekse dava dışı “...” firmasına dikilmiş olmaları nedeniyle ve bu firmanın etiket ve tasarım özelliklerini taşıdığından iç piyasada değerlendirilebilecek nitelikte olmadığı, davacının takip tarihi itibariyle, davalı taraftan 35.268 Euro karşılığı 71.625,00 TL alacaklı olduğu konusunda taraflar arasında bir ihtilafın bulunmadığı, kumaşlardaki hataların kesim sırasında ortaya çıktığı ve davalı şirket çalışanlarınca elektronik posta mesajları ile davacıya bildirildiği, bu bildirimin TTK.23.madde (eski TTK.25.madde ) ve TBK.223 (eski BK.198 ) maddelerine uygun olduğu, hatalı kumaş nedeniyle 16.888,50 Euro, davacı tarafça teslim edilmeyen kumaşlar nedeniyle üretilip satışı yapılamayan pantolonlara karşılık 17.617,50 Euro zarar ile hızlı tır navlun farkı 762,00 Euro tutarındaki miktarın davacı alacağından düşürülmesi gerektiği, bu nedenlerle de davalı tarafın davacıya borcunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı yanca davalının zararının hesaplanmasına ilişkin rapora gerekçeleri de gösterilmek suretiyle itiraz edilmiştir. Mahkemece, davacının itirazlarının değerlendirilmesi için ek rapor yada yeni bir bilirkişi raporu alınmak suretiyle deliller eksiksiz toplanıp her birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmemesi doğru olmadığı gibi davalı yanca hızlı tır navlun farkı zararına ilişkin herhangi bir delil sunulmadığı halde bu zarar kaleminin davacı alacağından mahsubu da isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4445, Karar No: 2013/23257, Tarih: 03.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/4445 E.  ,  2013/23257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, trafik kazasında vefat eden Emekli Sandığı iştirakçisi sebebiyle uğranılan Kurum zararının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın Geçici 4. maddesinde, “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla 8/6/1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanuna göre; aylık, tazminat, harp malûllüğü zammı, diğer ödemeler ve yardımlar ile 08.02.2006 tarihli ve 5454 sayılı Kanunun 1 inci maddesine göre ek ödeme verilmekte olanlara, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanunda kendileri için belirtilmiş olan şartları haiz oldukları müddetçe bunların ödenmesine devam olunur. Ancak, 5 ilâ 10 yıl arasında fiili hizmet süresi olan iştirakçilerden dolayı dul ve yetim aylığı almakta olanların, aylık ve diğer ödemeleri, bu Kanunun 32 nci, 34 üncü ve 37 nci maddelerindeki şartları haiz oldukları müddetçe devam edilir…

Bu madde kapsamına girenlerin aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanması, toptan ödemeleri, ilgi devamı, ihya ve borçlanmaları, diğer ödemeler ve yardımlar ile emeklilik ikramiyeleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır ve bu maddenin uygulanmasında mülga 2829 sayılı Kanun hükümleri ayrıca dikkate alınır…” hükmüne yer verilmiştir.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. Davaya konu uyuşmazlık, dayanağı işlem ve olayların meydana geldiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 5434 sayılı Kanun’dan kaynaklanmakta olup, görev alanına girmediğinden İş Mahkemelerinde çözümlenmesi mümkün değildir.

Ne var ki; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2’nci maddesinde, kimler aleyhine idari yargıda dava açılabileceği açıklanmış olup, gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişileri hakkında idari yargı yerinde dava açılamayacağı hususu da gözetildiğinde ve dava konusu uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu nazara alınmaksızın, yazılı şekilde işin esasına girilerek karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5452, Karar No: 2016/9275, Tarih: 09.05.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/5452 E.  ,  2016/9275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Beraat, güvenlik tedbiri uygulanması,

ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuk ...’ye yükletilen tehdit ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Çocuklara özgü güvenlik tedbirinin yasal bağlamda uygulandığı,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında tehdit ve yaralama eylemlerinden kurulan beraat hükümlerinin de usul ve Yasaya uygun olduğu,

Anlaşıldığından katılan... vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 09/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8454, Karar No: 2007/9401, Tarih: 13.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8454 E.  ,  2007/9401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.6.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.7.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2189, Karar No: 2010/1133, Tarih: 05.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/2189 E.  ,  2010/1133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 105 ada 1,9,10,11,12 parsel sayılı taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar adlarına tespit edilmiştir. Davacı hazine 45,000 m2 yüzölçümündeki tapu kaydına karşılık 105 ada 17 parsel sayılı taşınmazın 7963,069 m2 olarak adına tespit edildiğini, davalılara ait taşınmazlardan eksik tespit edilen bölümün tamamlanması gerektiğini öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı hazinenin dayandığı 24.10.1949 tarih 18 sıra nolu tapu kaydının doğu, batı ve kuzey sınırları çay okumaktadır. D.S.İ Genel Müdürlüğü tarafından tespit gününden önce açılan kanal nedeniyle eski çay yatağı ve çevresi kadastro sırasında tespit dışı bırakıldığı hazine tapusunun kapsamı eski çay yatağı değil yeni açılan kanal esas alınarak belirlendiği, böylece davacı hazinenin dayandığı tapu kaydında eksik tespit edilen bölümün dava konusu taşınmazlarda değil, kadastro sırasında tespit dışı bırakılan ve harita mühendisi Onur Korman tarafından düzenlenen 18.4.2008 tarihli rapor ekindeki haritada (A) harfi ile gösterilen bölümde kaldığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davacı hazinenin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Nevarki, kadastro hakimi dava sonucunda doğru sicil oluşturmakla yükümlü olduğu halde dava konusu taşınmazlar hakkında sicil oluşturacak şekilde hüküm kurulmaması isabetsiz, davacı hazinenin temyiz itirazları bu nedenle yerinde ise de yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 1 nolu bendinin sonuna "dava ve temyiz konusu 105 ada 1,9,10,11 ve 12 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tapuya tescillerine dava konusu olmayan 105 ada 17 parsel sayılı taşınmazın tutanak aslı ve eklerinin kütükler devredilmiş ise Tapu Sicil Müdürlüğüne, devredilmemiş ise Kadastro Müdürlüğüne iadesine” sözlerinin yazılmasına hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 5.3.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5969, Karar No: 2007/6612, Tarih: 21.05.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/5969 E.  ,  2007/6612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALI(HÜKÜMLÜ) : ...

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... 1. Sulh Hukuk ve Tekman Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; vesayet altına alınması istenen ...'ın cezaevine girmeden önce ... Mahallesi ... ... ... Caddesi 265. Sokak No:86 ... adresinde ikamet ettiği anlaşılmakla, davaya bakmakla yetkili ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9926, Karar No: 2012/9749, Tarih: 10.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/9926 E.  ,  2012/9749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair, Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.03.2012 gün ve 2011/186 Esas 2012/69 Karar sayılı re'sen de temyize tâbi olan hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafileri tarafından istenilmiş ve incelemenin de duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğnameyle Daireye gönderilmekle 03.10.2012 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin edilerek sanık müdafilerine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ...hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... ve Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafileri temyiz layihalarını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istediler.

Sanık müdafileri 3 sayfalık savunma dilekçesi verdi. Alındı, okundu, dosyasına konuldu.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözleri sorulan sanık müdafileri savunmalarına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 17.10.2012 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Dekanlığı Dahili Tıp Bilimleri Bölüm Başkanlığının 09.02.2012 tarihli raporun düzenlenmesinde, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 sayılı Kararında açıklandığı üzere; Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde, bir çocuk psikiyatrisi ve 2 Adli Tıp uzmanının zorunlu katılımı ile Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş bir heyetten, mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda yeniden rapor alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmayla hükme varılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, re'sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

10.10.2012 tarihinde verilen iş bu karar 17.10.2012 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ...hazır olduğu halde sanık müdafii Av. ...'nin yüzüne karşı tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2023/5295, Karar No: 2024/3720, Tarih: 19.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5295 E.  ,  2024/3720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2333 E., 2023/1509 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2017/523 E., 2022/46 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; davanın davalı şirket yönünden kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden husumet yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve gerçek kişi davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; başvuruların davacı vekili yönünden esastan reddine, davalılar vekili yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden davanın davalı şirket yönünden kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı gerçek kişilerin maliki olduğu taşınmazlar için diğer davalı ... İnşaat Hafriyat Nak. Turizm. San. ve Tic. Ltd. Şti. (...) ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıklarını, müvekkili ile davalı ... arasında ise satış sözleşmesi düzenlendiğini, bu sözleşme uyarınca 70.000,00 TL ödeme yapıldığını, davalıdan kaynaklanan sebeplerle inşaatın tamamlanamadığını, satış sözleşmesinin (8.) maddesinde zamanında teslim edilmeyen daireler için rayiç kira bedeli ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davalı arsa sahiplerinin müvekkilinin davalı yükleniciye ödemiş olduğu bedelden sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde sorumlu olduğunu ileri sürerek; davalıların sebepsiz zenginleştiği miktar yargılama sırasında alınacak bilirkişi raporu ile belirleneceğinden şimdilik 3.000,00 TL’nin ödeme tarihinden, sözleşme gereğince kararlaştırılan teslim tarihinden dava tarihine kadar toplam aylık kira bedellerinin hesaplanarak dava tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faiz ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ödenen satış bedeline ilişkin talebini ıslah ile 70.000,00 TL’ye artırmıştır.

II. CEVAP

1.Davalı arsa sahipleri vekili; davacının diğer davalı ...'a ödediği bedeli müvekkillerden talep etmeye hakkının olmadığını, müvekkillerinin sebepsiz zenginleşmediği gibi diğer davalı ...’dan alacaklı olduklarını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

2. Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI