muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4476, Karar No: 2016/10136, Tarih: 31.10.2016

**7. Ceza Dairesi         2015/4476 E.  ,  2016/10136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, diğer sanıklar hakkında Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... İdaresi’nin sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi’nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerine yönelik yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında TCK’nin 186. maddesi uyarınca mahallinde her zaman bir karar verilebileceği kabul edilmiştir.

Suça konu balların yasa dışı yollardan yurda girdiği ya da yabancı menşeili olduğu yönünde delillerin nelerden ibaret olduğu gösterilmeksizin ve bu yönde bir araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde kaçak olduğu kabul edilerek hüküm kurulması,

Kabule göre de;

24/11/2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, TCK'nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında anılan maddenin l. fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanıkların sadece kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyları dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/18102, Karar No: 2020/4290, Tarih: 03.03.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/18102 E.  ,  2020/4290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) 25.02.2016 tarihli 1. celsenin ara kararında duruşmanın 28.04.2016 tarihine bırakıldığı belirtilmiş olmasına rağmen, sanığın geldiğinden bahisle 26.02.2016 tarihinde resen duruşma açılarak hüküm verilmesi suretiyle CMUK'un 326/2. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2) Mağdur Cengiz Kösedağ'ın, 05/12/2012 tarihli duruşmadaki ifadesinde "... Serdar Koç elindeki kalın tahta sopa ile Seracettin Kösedağ'ın başına vuracakken sağ elimi ağabeyimin başına siper ettim sopa benim elime değdi..." şeklinde beyanda bulunması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 21/2. maddesinde belirtilen olası kast hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10308, Karar No: 2020/11379, Tarih: 08.07.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/10308 E.  ,  2020/11379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Olay tarihinde Bulgaristan'dan gelerek Türkiye üzerinden Suriye ülkesine gitmek üzere Cilvegözü Gümrük Sahasına gelen ... nakliye firmasına ait ... plakalı tır aracının şoförü olan sanık ...'ın, gümrük işlemleri için müracaat ettiği esnada, risk kriterleri kapsamında aracın yükünün incelemeye alındığı ve ... nolu tır karnesi ve eklerinin incelenmesinde, aracın tır karnesinde yazılı transit yükünün 1237 kap filtreli sigara kağıdı olduğu halde, araçta yapılan aramada, sigara kağıdı yerine 121 koli içerisinde 3000 kilogram salamura tuz olduğu tespit edildiği cihetle, araç sürücüsü sanığın transit beyannamesine konu serbest dolaşımda bulunmayan 1237 kap filtreli sigara kağıdı eşyayı, rejim hükümlerine aykırı olarak gümrükte bırakmakla atılı suçu işlediği gözetilerek, oluşan suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği halde, sanığın atılı suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi;

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2. Sanık ...'in hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin yapılan incelemesinde ise;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra

uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 08.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19529, Karar No: 2014/19054, Tarih: 18.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/19529 E.  ,  2014/19054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, ...Üniversitesi içerisinde bulunan kamu kurumu niteliği taşıyan caminin bodrumundaki havalandırma penceresinden hırsızlık yapmak maksadıyla arkadaşı Hakan ile birlikte girdiği, namaz kılınan bölümün kapısını demir parçası ile zorlayarak açıp caminin kapısına zarar verdikleri, camide yardım toplamak için konulan çelik kasanın açma kolunu kırıp camiye ait para toplama kasasına zarar verip içerisinde bulunan 7.95 TL madeni parayı Hakan'ın cebine koyduğu, başka bir odanın da kapısını zorla kanırtmak suretiyle zarar verdikleri, sanığın cami içerisinde yatıp uyuduğu, sabahleyin cami imamı olan şikayetçinin camiye girdiğinde ...'ı cami içerisinde bayanların namaz kıldıkları yerde gizlenmiş bir halde yakaladığı, bu esnada sanık ...'nın olay yerinden kaçmaya çalıştığı böylece sanık ...'ın hakkında verilen hüküm temyize gelmeyen diğer sanık ... ile birlikte üzerine atılı ibadethanelere, bunların eklentilerine, buralardaki eşyalara ve bunların üzerindeki yapılara yönelik mala zarar verme suçunu işlediği anlaşılmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12521, Karar No: 2014/13624, Tarih: 24.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/12521 E.  ,  2014/13624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekili ve sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 24/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17857, Karar No: 2013/30653, Tarih: 30.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/17857 E.  ,  2013/30653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 16,25 TL değerindeki eşyayı hırsızlayan sanıklar hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2-Fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek mağdurun bina vasfındaki işyeri içerisinden eşya hırsızlayan sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b uyduğu gözetilmeden, aynı Yasa'nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

3-Hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemesi,

Kabule göre de;

2-Fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek mağdurun bina vasfındaki işyeri içerisinden eşya hırsızlayan sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b uyduğu gözetilmeden, aynı Yasa'nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

3-Hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemesi,

4-Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uygulamasına esas alınan Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2002/74-217 sayılı hükümlülüğünün, mahkemenin ek kararıyla uyarlama yargılamasına konu edilmiş olmasının tekerrüre esas alınacak hükümlülüğün belirlenmesinde dikkate alınması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... müdafii ile sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanıkların ceza süreleri yönünden kazanılmış haklarının korunmasına, 30.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1416, Karar No: 2015/11992, Tarih: 12.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1416 E.  ,  2015/11992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2002/1282-2014/66

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/03/2014 tarih ve 2002/1282-2014/66 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10/11/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. C. K. ve davalı B.. Z.. vekili Av. Ş.. A.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılar E.. A.., C.. S.., T.. O.., E.. I.., F.. G.., C.Ü. ve E.B. Z.- 2000 yılı içinde görev yapan İ. Yatırım Menkul Değerler A.Ş'nin (İktisat Yatırım A.Ş.) eski Yönetim Kurulu üyeleri olduğunu, İ.Yatırım A.Ş'nin 30.04.2001 tarihinde yapılan 2000 faaliyet yılına ilişkin Olağan Genel Kurul toplantısında davalı yönetim kurulu üyelerinin 2000 yılında yapmış oldukları muamele, fiil ve işlerden dolayı ibra edilmediğini, davalılardan E. B. Z. dışındaki davalılar E.. A.., C.. S.., T.. O.., E.. I.., F.. G.. ve C.. Ö.. 30.04.2001 tarihli genel kurulda alınan yönetim kurulu üyelerini ibra etmeme kararına karşı ibra edilmelerinin gerektiğinin tespiti (İbra Davası) ve ilgili genel kurul kararının iptali istemi ile dava açtıklarını, davanın halen derdest olduğunu, 10.03.2000 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında yönetim kurulu üyelerine 2000 yılı içinde huzur hakkı olarak aylık 35,545,024 TL net ücret ödenmesi kararlaştırılmış olmasına rağmen yönetim kurulu başkanı E.. A..'a 2000 yılı içinde toplam 56,632,037,407 TL'sı hakkı huzur ve maaş olarak ödendiğini, 2000 yılı içinde o zaman sermaye ve yönetim bakımından İ.Yatırım A.Ş'ye hakim bulunan grup şirketlerinden Avrupa A. Holding A.Ş. ve İ. Bankası T.A.Ş'ye ait 2 adet gayrimenkulün toplam 1,982,350 (KDV dahil) ABD Doları bedel ile yine aynı gruba ait şirketlerden İktisat Finansal Kiralama A.Ş. aracılığı ile İ. Yatırım A.Ş'ye finansal kiralama yolu ile satıldığını, Sermaye Piyasası Kurulu'nun Seri V No... Tebliği'nin 58 B.maddesinin aracı kurumların sermaye piyasası faaliyetlerini yürütebilmek için gerekli olanın üstünde taşınmaz edinmelerini yasakladığı ve söz konusu gayri menkullerin gerek mevcut kullanım şekilleri, gerek hali hazırdaki nitelikleri ve özellikle satın alma bedelleri dikkate alındığında sermaye piyasası faaliyetlerini yürütebilmek için gerekli olanın üzerinde olduğu kanaatine oluşturacak karinelerin mevcut olduğunu, 22.07.2002 tarihinde yapılan toplantıda İ. Yatırım A.Ş'nin Genel Kurul'u Türk Ticaret Kanunu'nun 341.maddesi uyarınca eski yönetim kurulu üyeleri davalılar hakkında dava açma kararı aldıklarını, BDDK'nın 15.03.2001 tarihinde yayınlanan 198 sayılı kararı ile İ. Yatırım A.Ş'nin sermayesinin çoğunluğuna sahip olan İ. Bankası T.A.Ş'nin (Banka), temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi, kaynaklarını Banka'nın hissedarlarının oluşturduğu sermaye grubuna aktarması nedeniyle Mevduatı Sigorta Fonu'na (TMSF) devredildiğini, İ. Bankası T.A.Ş'nin TMSF' na devrinden önce yapılan yukarıda sayılan şirket genel kurul kararına aykırı olarak E.. A..'a "maaş" adı altında yapılan ödemeler ve aynı hissedar grubuna ait şirketlerinden ihtiyaç dışında gayri menkullerin finansal kiralama yolu ile devralınması yolu ile İ. Yatırım A.Ş'nin kaynaklarının şirket dışına çıkarıldığını ve zarara uğratıldığının anlaşıldığını ileri sürerek, genel kurul kararına aykırı olarak yapılan ödemeler nedeniyle davacının uğradığı zararın tazmini amacıyla eski YK üyesi E.. A.

.. A..'a "maaş" adı altında yapılan ödemeler ve aynı hissedar grubuna ait şirketlerinden ihtiyaç dışında gayri menkullerin finansal kiralama yolu ile devralınması yolu ile İ. Yatırım A.Ş'nin kaynaklarının şirket dışına çıkarıldığını ve zarara uğratıldığının anlaşıldığını ileri sürerek, genel kurul kararına aykırı olarak yapılan ödemeler nedeniyle davacının uğradığı zararın tazmini amacıyla eski YK üyesi E.. A..'dan faizleri hariç 65.338.000.000 TL tutarında tazminatın, fazlaya dair haklar saklı tutularak, taşınmaz alımları nedeniyle davacının uğradığı zarardan dolayı tüm davalılardan müteselsilen 880.312.224.000 TL tutarında tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir .

Davalılardan Elif Bilge Zapporoli, davanın reddini savunmuştur.

Davalılardan E.. A.. ve C.. Ö.. vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, ödeme evrakına göre 2000 yılı için E.. A..'a ödenen toplam meblağın net olarak değil brüt olarak ödendiği, bu rakamın netinin ise net 38.233.490.000 TL olduğu, bu miktarın içinde huzur hakkı yanında ayrıca aylık ücretlerin de bulunduğu, aylık ücretlerin toplam ödenen her bir ay içerisinde ağırlıklı oranı teşkil ettiği, ücret hakkı ile huzur hakkının nitelik ve amaçları itibariyle bir birinden tamamen farklı olduğu, ancak bu iki ödemenin birlikte yapılmasının mümkün ve başlı başına hukuka aykırılık oluşturmadığı, toplam ödenen meblağ açısından net- brüt ödenen miktar ayrımı yapıldığı, özellikle yapılan ödemeler içinde sadece huzur hakkı bulunmadığı, tebliğ hükümlerinin, aracı kurumların ticari amaçlı ve sermaya piyasası faaliyetlerini yürütebilmek için gerekli olanın üstünde taşınmaz edinmeyi yasakladığı, davacı her ne kadar taşınmazın doğrudan mülkiyetini değil finansal kiralama sözleşmeleri kapsamında uzun süreli kullanmak haklarını edinmiş ise de; sonuç itibariyle belirli süre sonunda leasıng konusu malın mülkiyetini de kazanma imkanının bulunması malik gibi kullanma olgusunun varlığı karşısında finansal kira yolu ile kullanım hakkı elde edilen malların da tebliğde anılan yasa kapsamına sokulması kabul edilebileceği, taşınmazların edinme değerleri, edinme tarihi itibariyle davacının zararına yol açacak nitelik ve miktarda olmadığı, davacının zarara uğradığını da ispatlayamadığı gerekçesiyle davalılardan E.. A.., C.. S.. ve E. B. Z.hakkındaki açılan davanın reddine, diğer davalılar hakkında açılan davanın ise açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı B.E.B.'ye ödenmesine, davacı TMSF harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 12/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1017, Karar No: 2014/4321, Tarih: 17.04.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/1017 E.  ,  2014/4321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/185686

MAHKEMESİ : Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2012

NUMARASI : 2012/13 Esas, 2012/381 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Seka Devlet Hastanesinde Kalp Damar Cerrahı olarak görev yapan sanığın varis hastalığından dolayı hastanede ameliyat ettiği mağdurun ameliyat sonrasında gerekli pansuman ve kontrol işlemlerini de aynı hastanede gerçekleştirmesi gerekirken, ameliyattan sonra kendi muayenehanesine yönlendirerek pansumanını yaptıktan sonra 250 TL para alması şeklinde mahkemece de sübutu kabul edilen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 257/3. maddesinde düzenlenen görevinin gereklerine uygun davranmak için çıkar sağlama suçu niteliğinde olduğu, 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasayla TCK'nın 257/3. maddesinde yapılan değişiklik sonrasında bu fiilin müstakil suç haline getirilerek yaptırıma para cezası eklendiği, hükümden sonra 05/07/2012 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 105/5-b maddesi ile TCK’nın 257/3. maddesinin yürürlükten kaldırılması karşısında 6352 sayılı Kanun ile getirilen yeni düzenlenmeler de dikkate alınarak lehe kanun değerlendirmesi yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.