muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12077, Karar No: 2017/6318, Tarih: 11.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/12077 E.  ,  2017/6318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17590, Karar No: 2018/16162, Tarih: 13.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/17590 E.  ,  2018/16162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Karar tarihinde, başka suçlardan Tufanbeyli K1 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olan sanık ...'ın duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi bulunmadığı, sanığın kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma haklarının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

2)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin iş yerinden 50,00 TL para çalan sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin iş yerinden 50,00 TL para çalan sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Sanık ... hakkında kurulan hükümde, T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'un temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/426, Karar No: 2022/8092, Tarih: 22.03.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/426 E.  ,  2022/8092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ...’ya yükletilen mala zarar verme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ...’nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Her iki sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlerin temyizinde;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)Sanık ...’ın savunmasında olay günü mağdur ... ile tartıştıklarını belirtmesi, ...’nın da bu yöndeki savunmayı doğrular nitelikteki “...sanık ile tartıştık, karşılıklı birbirimize vurduk...” biçimindeki anlatımı karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sanık ... hakkında TCK’nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

b)Sanık ... hakkında, müşteki ...’ün aracına tüfekle ateş ederek zarar vermesi nedeniyle eylemine uyan mala zarar verme suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılması ve sanık hakkında tehdit suçundan açılmış bir davanın bulunmaması karşısında, tehdit eyleminden dolayı suç duyurusunda bulunularak yürütülecek soruşturma neticesinin beklenilmesi, suç duyurusu üzerine kamu davası açılması halinde sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, iddianamedeki eylem ile bağlılık kuralına aykırılık teşkil edecek biçimde sanığa tehdit suçundan ek savunma hakkı verilerek, usulüne uygun bir şekilde açılmış davası bulunmayan suçtan mahkumiyet kararı verilerek, CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanıklar ... ile ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14865, Karar No: 2020/2267, Tarih: 25.06.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/14865 E.  ,  2020/2267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ... ve arkadaşları,... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz bölümünün kendilerine ait 4313 ada 11 parsel sayılı taşınmazın devamı niteliğinde olduğunu öne sürerek ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak bu kısmın kendilerine ait taşınmaza eklenmesi suretiyle adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda dahili davalı ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, davalı Hazine ve dahili davalı ... yönünden ise davanın kabulüne, fen bilirkişileri...'ın 31.12.2015 tarihli raporlarına ekli krokide "...." olarak gösterilen yolun iptaline, iptal edilen bu kısmın 4313 ada 11 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle davacılar adına tarla vasfıyla tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ile dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir. Mahkemece, çekişmeli taşınmaz bölümü üzerinde davacılar yararına zilyetlikle iktisap koşulları gerçekleştiği gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan, araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Mahallinde icra edilen keşif sırasında mahalli bilirkişi dinlenilerek taşınmazın öncesinin ne olduğu, kadimden beri kullanılan yol olup olmadığı, bu yerin davacılar tarafından kullanılıp kullanılmadığı ve taşınmaz üzerinde davacı tarafın ekonomik amaca uygun bir zilyetliğinin bulunup bulunmadığı hususlarında beyan alınmamış, davacı tanıklarının somut olaylara dayanmayan, soyut ve yetersiz beyanları ile yetinilmiş, zirai bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmaz bölümü üzerinde belirli belirsiz yol bulunduğu, üzerinde tarımsal faaliyet bulunmayıp, otlarla kaplı olduğu belirtilmesine karşın, mahkemece, bu raporun hangi nedenle davacı taraf lehine değerlendirildiğinin gerekçesi denetime imkan verecek şekilde açıklanmamış ve çekişmeli taşınmaz bölümünün yol olarak kullanılıp kullanılmadığının tespiti hususunda güncel ve eski tarihli uydu fotoğraflarından da yararlanılmamıştır. Öte yandan, tescil davalarında TMK'nın 713/4. ve 5. fıkraları gereğince keşif sonucu elde edilen bilirkişinin rapor ve krokisine göre gerekli yerel ve gazete ilanlarının yöntemine uygun bir biçimde yapılması, ilanın yapıldığı gazete ile ilan tutanaklarının dosya arasına konulması ve yasal 3 aylık sürenin dolmasının beklenilmesi gerektiği halde yasal ilanlar da yapılmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile karar verilemez.

Hal böyle olunca, doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahkemece öncelikle, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ait dava tarihine yakın tarihli ve temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları getirtilerek dosya ikmal edilmeli, bundan sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile ziraat mühendisi bilirkişisi ve fen bilirkişisinin katılımı ile yeniden keşif yapılmalı ve yapılacak bu keşif sırasında dinlenilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından, çekişmeli taşınmaz bölümünün öncesinin ne olduğu, yol olarak kullanılıp kullanılmadığı, yol olarak kullanım söz konusu ise umumi yol mu yoksa davacı tarafa ait özel yol mu olduğu, yol olarak kullanılmadığının anlaşılması halinde, taşınmaz üzerinde davacı tarafın bir zilyetliğinin bulunup bulunmadığı, varsa hangi tarihte başladığı, kimden kime, nasıl intikal ettiği ve zilyetliğin ne şekilde sürdürüldüğü hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, dava konusu yerin davacılara ait 4313 ada 11 parselle bir bütün halinde dikenli tel ile çevrili olduğunun zirai bilirkişi raporunda belirtilmesi nedeni ile, bu dikenli tellerin ne zaman ve kim tarafından oluşturulduğu özellikle sorulup, saptanılmalı, dinlenen bilirkişi ve tanık beyanlarında çelişki doğduğu takdirde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişkilerin giderilmesine çalışılmalı; ziraat mühendisi bilirkişisinden, çekişmeli taşınmaz bölümünün önceki ve şimdiki niteliğini, üzerindeki bitki örtüsünü, imar-ihyanın ne zaman tamamlandığını, yol olup olmadığını, tarım arazisi ise ne kadar süredir tarım arazisi olarak kullanıldığını bildirir, komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı değerlendirmeyi içerir, çekişmeli taşınmazın değişik yönlerden çekilecek fotoğrafları ile desteklenmiş, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; fen bilirkişisine, keşfi takibe, bilirkişi ve tanık beyanlarını denetlemeye imkan verir kroki ve rapor düzenlettirilmeli, temin edilebilen en eski tarihli ve güncel uydu fotoğrafları üzerinde taşınmazın yeri ve sınırlarının gösterilmesi istenilmeli; ayrıca TMK'nın 713/4-5. maddeleri gereğince yasal ilanlar yapılarak, üç aylık yasal ilan süresinin dolması beklenilmeli ve bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, 6360 sayılı Yasa uyarınca ilgili kamu tüzel kişisi olarak tescil davası yönünden yasal hasım durumunda bulunan ... yönünden davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmesi de isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden dahili davalı ..

. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, 6360 sayılı Yasa uyarınca ilgili kamu tüzel kişisi olarak tescil davası yönünden yasal hasım durumunda bulunan ... yönünden davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmesi de isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden dahili davalı ...'na iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,
Yargıtay — Esas No: 2020/5541, Karar No: 2021/2378, Tarih: 24.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/5541 E.  ,  2021/2378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 01/07/2020 tarih 2015/146 (E) ve 2020/109 (K) sayılı kararı: Kasten öldürme suçundan TCK'nın 81/1, 53, 58 maddeleri uyarınca müebbet hapis, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza

Dairesinin 24/09/2020 gün ve 2020/1672 E. 2020/1344 K. sayılı kararı: İstinaf başvurularının esastan reddine,

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 24/09/2020 gün ve 2020/1672 E. 2020/1344 K. sayılı hükmünün sanık müdafi ve katılanlar vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan

incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'nin dosya üzerinden yaptığı inceleme sonucu verdiği 24/09/2020 gün ve 2020/1672 Esas ve 2020/1344 Karar sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine dair" kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması ve beraat kararı verilmesi gerektiğine, katılanlar vekilinin eylemin tasarlama ve canavarca hisle öldürme olduğundan sanığın TCK 82/1 madde gereğince cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince istem gibi TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince Bandırma Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24/02/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12305, Karar No: 2015/25734, Tarih: 16.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/12305 E.  ,  2015/25734 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/284529

MAHKEMESİ : Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2013/182 (E) ve 2014/179 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Mağdur Ö.. Ç.. ile tanık H.. Ç..'in temyiz taleplerine binaen yapılan incelemede:

Mağdur Ö.. Ç.. ile tanık H.. Ç..'in katılan sıfatının bulunmaması nedeniyle, kararı temyiz etme haklarının bulunmadığı anlaşılmakla, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca mağdur Ö.. Ç.. ile tanık H.. Ç..'in TEMYİZ TALEPLERİNİN REDDİNE,

2)Sanığın temyiz talebine binaen yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6110, Karar No: 2011/2091, Tarih: 06.04.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/6110 E.  ,  2011/2091 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Birleşen .../... Esas sayılı davada

Yukarıda tarih ve sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalılar vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinin geçersiz olması nedeniyle yapılan ödemelerin, sözleşme süresinde tahsis edilen dairenin kira tutarının ödenmesi istemiyle açılmıştır.

Davalılar, inşaatın yapılamaması ve sözleşmenin geçersiz olması durumunda yapılan ödemelerin iade edilmeyeceğinin davacı tarafından kabul edilmesi, ayrıca, tahsis olunan konutta davacının rızasıyla oturulması nedeniyle istemde bulunulamayacağından davanın reddini savunmuşlar, mahkemece savunma doğrultusunda asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş, karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle taraflar arasındaki sözleşmenin 6/g maddesinde, imar durumu alınamaması sebebiyle sözleşmenin iptâl edilmesi halinde, ...’in aldığı paraların iade edilemeyeceğine, 7/m maddesinde, aylık ödemeler tutarı dışında kalan ödemeler tutarının sözleşmenin geçersiz kaldığı tarih itibariyle borçlanılmış sayılacağının kabul edilmesine, davacı tarafından bu madde uyarınca nakdî ödeme yapıldığının kanıtlanamadığının bilirkişi raporuyla saptanmış olmasına, mahkeme heyetinin davacı tarafından reddine ilişkin istemin mahkemece reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Taraflar arasındaki sözleşmede, inşaat yapım süresince arsa sahiplerinden ...’e daire tahsis edileceğine ilişkin bir hüküm bulunmamakla beraber davacının daire tahsis ettiği ve adı geçen davalı tarafından kullanıldığı uyuşmazlık konusu değildir. Asıl ve birleşen davada, sözleşmenin geçersiz olması nedeniyle tahsis edilen bu dairenin kullanıldığı sürece kira bedeli ödenmesi istenilmiştir. Davacının bu isteminin sözleşmenin geçersiz bulunması karşısında sebepsiz zenginleşme hükümlerince iade olunacağı kabul edilmelidir. Zira, sözleşmenin ifa olunacağına güvenilerek yapılan tahsisatın geçersizlik sonucu beklenen yararın elde edilememiş olması nedeniyle davalı bakımından haksız zenginleşmeye neden olduğu ortadadır.

Mahkemenin bilirkişilerin görüşü ile bağlı olunarak, kendi isteğiyle tahsis ettiği gerekçesiyle kira isteminin reddi isabetsizdir. O halde mahkemece yapılması gereken iş; tahsis edilen dairenin adı geçen davalı tarafından kullanıldığı sürece istenebilecek kira tutarının bilirkişilerden ek rapor alınarak hesaplattırılması ve davalı ...’ten tahsiline karar verilmesinden ibarettir. Bu husus üzerinde durulmadan ve yasal dayanağı bulunmayan gerekçeyle kira isteminin reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 825,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalı ...’ten alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 06.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10990, Karar No: 2025/6629, Tarih: 30.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/10990 E.  ,  2025/6629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 55. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1435 Esas, 2024/1458 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/364 Esas, 2021/104 Karar

Taraflar arasındaki bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının düzeltilerek tapuya tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın asıl ve birleştirilen davada davacılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl davada davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ile davalıların müşterek mülkiyet ile pay sahibi oldukları İstanbul ili, ..., ... Mahallesi 566 ada 55 parselde kayıtlı taşınmazdaki arsa paylarının bağımsız bölümlerinin değerleriyle orantısız olarak tespit edilmiş olduğunu, arsa paylarının yeniden düzenlenmesinin gerektiğini, müvekkilinin maliki bulunduğu konutun yer aldığı taşınmazda 22 adet bağımız bölüm olduğunu, yönetim planına göre işyeri veya ticaret yeri olarak gösterilen bağımsız bölümler haricinde dairelerin sadece konut olarak kullanılacağının kararlaştırıldığını, dairelere tahsis edilen arsa payları incelendiğinde aynı metraj ve şerefiyede olması gereken bağımsız bölümlere birbirinden farklı arsa payları tahsis edildiğinin kararlaştırıldığını, müvekkilinin maliki olduğu 19 nolu bağımsız bölüme tahsis edilen 37/1200 oranındaki arsa payının aynı katta yer alan 20 nolu komşu bağımsız bölüme tahsis edilen arsa payının 60/1200 olduğunun da göz önüne alınması gerektiğini, oransız ve hakkaniyete aykırı olan arsa paylarının yeniden düzenlemesinin talep ve dava etmiştir.