muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4894, Karar No: 2015/7236, Tarih: 12.10.2015

Somut olayda ise; hırsızlık için mağazadan 15,00 TL değerinde kazak çalmaya teşebbüs eden sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2) Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12037, Karar No: 2017/1331, Tarih: 23.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/12037 E.  ,  2017/1331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Yargılama yenilenmesine ileri sürülen hususların reddi

Sanığın resmi belgede sahtecilikten hükmünün onaylanması

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Dava zamanaşımı" başlıklı 66. maddesinin 5377 sayılı Kanunla değişik 5. fıkrasında "Aynı fiilden dolayı tekrar yargılamayı gerektiren hâllerde, mahkemece bu husustaki talebin kabul edildiği tarihten itibaren fiile ilişkin zamanaşımı süresi yeni baştan işlemeye başlar" hükmünün yer alması karşısında, sanık tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin mahkemece kabul edildiği 17.05.2011 tarihi ile sonraki hükmün kurulduğu 07.07.2014 tarihi arasında, 5237 sayılı Kanunun maddesinde öngörülen 66/1-e madddesindeki 8 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla; bu hususa ilişen tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada; Yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile yeniden yapılan duruşma sonunda, yargılanmanın yenilenmesini gerektirir bir neden bulunmadığından bahisle, önceki hükmün onaylanması gerektiği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, önceki hükmün onaylanmasına ilişkin kararın ONANMASINA, 23.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7611, Karar No: 2024/677, Tarih: 25.01.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/7611 E.  ,  2024/677 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/817 E., 2022/1008 K.

DAVA TARİHİ : ...

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Suşehri Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/130 E., 2022/35 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I .DAVA

Davacı Köy Tüzel Kişiliği; çekişmeli ... ada 53, 119 ada 23, 24, 25, 126 ada 1 parsel sayılı taşınmazların köyün kadim merası olduğu iddiasıyla tapu kayıtlarının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine, aşamalarda; taşınmazların ham toprak vasfıyla Hazine adına tapuda kayıtlı yerlerden olduğu ve orta malı niteliğini taşımadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya arasında mevcut hava fotoğraflarına göre dava konusu taşınmazların kullanılmadığının tespit edildiği, ziraat bilirkişi kurulu raporuna göre dava konusu taşınmazların eğim, toprak yapısı yönünden mera vasıflı taşınmazlar ile aynı nitelikte olduğu, taşınmazların hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerden olup niteliğinin mera olduğunun yöntemince belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu ... köyü 101 ada 17, 102 ada 75, 107 ada 53, 119 ada 23, 24, 25, 126 ada 1 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile aynı ada ve parsel numarası ile mera olarak sınırlandırılmasına ve mera özel siciline kaydedilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu taşınmazların Hazinenin özel mülkiyetinde olan ham toprak vasıflı taşınmazlar olup Hazinenin taşınmazlar üzerinde bizzat tarım yapmasının söz konusu olmayacağını, bu nedenle taşınmazlar üzerinde zilyetlik emaresi aranmasının olayın oluşuna uygun düşmediğini, bilirkişi raporundaki tespitlerin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, taşınmazların niteliğinin tereddütsüz belirlenmediğini, ayrıca Mahkemece davacı köyün mevcut meralarının araştırılması suretiyle köyün mera ihtiyacının bulunup bulunmadığı hususunda araştırma yapılması gerektiği halde bu hususa riayet edilmediğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çekişmeli taşınmazların orta malı mera niteliğindeki yerlerden olduğunun mahallinde yapılan keşif ve uygulamalar ile yöntemince belirlenmiş olduğu gerekçesiyle başvurunun esastan reddine hükmedilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğinden ibarettir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16 ncı ve 18 inci maddeleri,

4342 sayılı Mera Kanunu'nun 3, 4 ve 5 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Kadastro sonucunda; ... köyü çalışma alanında bulunan ... ada 53, 119 ada 23, 24, 25, 126 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki ham toprak vasıflı yerlerden olduğu gerekçesiyle Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Köy Tüzel Kişiliği taşınmazların köyün kadim merası olduğu iddiasıyla tapu kayıtlarının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasını talep etmiş, davalı Hazine ise davanın reddini savunmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, toplanan delillerden dava konusu taşınmazların mera vasfında olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13 üncü maddesinin j bendi gereğince davalı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/103, Karar No: 2019/4369, Tarih: 10.04.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/103 E.  ,  2019/4369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi ve kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına ve davacı-karşı davalı kadının karar tarihinden önce 01.05.2018 tarihi itibariyle Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan emekli aylığı almaya başladığının anlaşılmasına göre kadın lehine takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3- Mahkemece bozma öncesi verilen 15.07.2015 tarihli ilk hükümde, taraflarca karşılıklı açılan her iki boşanma davasının kabulüne, her iki taraf lehine de ayrı ayrı 1500,00'er TL maktu vekalet ücretine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir. Dairemizin 2017/3217 esas, 2017/8566 karar sayılı ilamıyla, davacı-karşı davalı kadına yoksulluk nafakası verilmesi ve kadının maddi tazminat talebi hakında olumlu olumsuz bir hüküm kurulması gerektiğinden bahisle hüküm bozulmuş, erkeğin tüm, kadının ise sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir. Bozulmasına karar verilen hususlar yönünden yeniden yapılan yargılamada temyiz edilmeyerek kesinleşen kısımlar ile bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşen kısımlar hakkında yeniden hüküm kurulamaz. Davalı-karşı davacı erkek lehine hükmedilen vekalet ücreti temyiz edilmeyerek, davacı-karşı davalı kadın lehine hükmedilen vekalet ücreti ise bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiştir. Buna rağmen mahkemece bu husus dikkate alınmaksızın gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 6. ve 7. bentlerinde her iki taraf yararına yeniden ayrı ayrı maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.04.2019 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2015/4364, Karar No: 2015/14646, Tarih: 28.05.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/4364 E.  ,  2015/14646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlular ... ve ... hakkında bonoya dayalı kambiyo senetlerine özgü haci yoluyla takip başlatılmış, takibin kesinleşmesi üzerine alacaklı vekilinin talebiyle borçlulardan ... adına kayıtlı "...." isimli balık avlama gemisinin haczine ve seferden men edilmesine icra müdürlüğünce karar verilmiştir. Şikayetçi borçlular, takibe itiraz ettiklerini ve takibin durduğunu ileri sürerek icra müdürlüğünün haciz ve seferden men kararının iptalini istemiş, mahkemece, 6102 sayılı TTK'nun 1353. maddesi gerekçe gösterilerek şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1353. maddesi, geminin ihtiyaten haczine ilişkin olup kesinleşen takipte uygulanması söz konusu değildir. Takip kesinleşmiş ise aynı kanunun 1382. maddesi uyarınca, gemi üzerine haciz konulabilir ve seferden men de tedbir olarak uygulanabilir. Bu şekilde işlem yapılmasına yasal olarak herhangi bir engel yoktur.

Somut olayda, borçlular hakkındaki takip kesinleşmiş olup takibin durduğuna yönelik dosya kapsamında hiçbir evrak yoktur. Bu durumda icra müdürlüğünce verilen haciz ve seferden men kararı yerinde olup istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1006, Karar No: 2017/3009, Tarih: 15.03.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/1006 E.  ,  2017/3009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan 29/11/2013 tarihli hükmün temyiz edilmeden kesinleştiği, mahkeme tarafından bu suçlardan kurulan 2015/129 esas -2016/18 karar sayılı ve 02/03/2016 tarihli hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuğun konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan 30/04/2010 tarihli hükmün suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 06/06/2013 tarih, 2012/28226- 2013/15038 esas-karar sayılı kararı ile bozularak ortadan kalkan mahkemenin 30/04/2010 tarihli kararında suça sürüklenen çocuğun 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu cezanın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk için kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, temyize konu hükümde suça sürüklenen çocuk hakkında 10 ay hapis cezası belirlenerek 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine muhalefet edilmiş ise de, suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken TCK'nın 116/4, 31/3. maddelerinin uygulanması ile belirlenen 10 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 50/3 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 6000 TL yerine 2000 TL adli para cezasına çevrilerek eksik ceza tayin edilmesi ve sonuçta kazanılmış hakkının ihlal edilmemiş olması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine, yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 15/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10812, Karar No: 2017/5109, Tarih: 26.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/10812 E.  ,  2017/5109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1506, Karar No: 2011/4490, Tarih: 15.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/1506 E.  ,  2011/4490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.06.2008 gün ve 2008/52-2008/300 sayılı kararı bozan Daire’nin 11.11.2010 gün ve 2009/754-2010/11643 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin içinde bulunduğu, Yimpaş Grubu' nun 1990 yılından itibaren Almanya başta olmak üzere birçok ülkede istenildiğinde iade garantisi vererek binlerce kişiden para topladığını, müvekkilinin 07.08.2000 tarihinde 50.000.DM (25.564.59 Euro) karşılığı hisse senedi ile ortak olduğunu, parasını her istediği anda alabileceği garantisinin verildiğini, müvekkiline her hangi bir faiz ve para ödemesi yapılmadığını ileri sürerek, müvekkili tarafından yatırılan 50.000.DM karşılığı 43.551.83 YTL'nın talep tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı şirketin Sermaye Piyasası Kurulu’nun kaydında bulunan bir anonim şirket olduğu, davacının davalı şirkette 100 adet hissesi bulunduğu, TTK'nun 405/2 maddesi gereğince pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri, TTK’nun anonim şirketler ve pay sahiplerine ilişkin hükümleri karşısında davacı talebinin yerinde olmadığı, ... davalı olarak gösterilmiş ise de davanın niteliği itibarıyla TTK hükümleri çerçevesinde bir sermaye şirketi olan anonim şirket yönetim kurulu başkanının şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durum mevcut olmadığı gibi ortaklık sözleşmesinin kurulması sırasında bu davalının sözleşmeye etki eden, taraf iradelerini fesada uğratan herhangi bir eyleminden de söz edilmediği sonucuna varılarak davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Davalılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 15.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7590, Karar No: 2022/765, Tarih: 20.01.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/7590 E.  ,  2022/765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 sayılı HMK'nın 353/1-a-3. bendinde; 'Mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması” halinde bölge adliye mahkemesinin, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar vereceği belirtilmiştir.

Yine aynı Kanunun 362/1-c bendinde; yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek için verilen kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararları hakkında temyiz yoluna başvurulamayacağı düzenlenmiştir.

Bu maddelerin birlikte değerlendirilmesinden HMK’da Bölge Adliye Mahkemesine dosyayı asıl yetkili mahkemeye gönderebilme salahiyetini de taşıyan yetkiyle ilgili kesin karar verme ve uyuşmazlık çıkması halinde kesin olarak çözümleyen karar verme yetkisi tanındığı görülmektedir. Bu nedenle yasada yetki hususunun en geç Bölge Adliye Mahkemesi kararıyla çözümlenmesi sisteminin benimsendiği açıkça görüldüğünden yetki hususunu inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı özellikle 362/1-c madde hükmü de gözetildiğinde temyiz yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı sonucuna varılmalıdır.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelindiğinde; Kırıkkale İcra Hukuk Mahkemesince yetki yönünden dava dilekçesinin reddine, yetkili mahkemenin Ankara İcra Hukuk Mahkemeleri olduğuna karar verildiği, davacı tarafından bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yerel mahkemece hukuki nitelendirmenin yanlış yapılmak suretiyle sonuca gidilmesinin isabetsiz olduğu belirtilerek HMK'nın 353/1-b.2 bendi gereğince mahkeme kararının kaldırılmasına İİK'nın 79.maddesi gereğince mahkemenin yetkisizliğine, Ankara İcra Mahkemelerinin yetkili olduğuna karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yargıtayca incelenmesi istenen Bölge Adliye Mahkemesi kararı, HMK’nın 353/1-a-3 ve 362/1-c bentleri gereğince kesin nitelikte olduğundan, 5311 sayılı Kanunla değişik İİK'nun 364. maddesi ve 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca temyiz başvuru talebinin REDDİNE, 20/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.