muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10235, Karar No: 2013/11240, Tarih: 22.11.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/10235 E.  ,  2013/11240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ... vekili kadastro sırasında kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle tescil harici bırakılan taşınmazın kadastro öncesi nedene dayanarak davacı adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazın 2001 yılında kesinleşen kadastro çalışmalarında tespit dışı bırakıldığı, kadastro çalışmalarının yapıldığı tarihten dava tarihine kadar 20 yıllık sürenin dolmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, dava dilekçesindeki anlatıma ve dosya kapsamına göre davanın kadastro tespitinden önceki nedene dayanılarak açıldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle uyuşmazlık, kadastro tespit tarihine kadar davacı yararına 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği noktasındadır. Gerek Kadastro Kanununda ve gerekse de diğer yasalarımızda, hakkında tutanak düzenlenmeyen taşınmazlar yönünden tespit öncesi hakka dayanarak dava açma hakkını süreyle sınırlayan bir düzenleme bulunmamaktadır. Kadastro tutanağı düzenlenip kesinleşen yerlerde dahi 3402 sayılı Yasa'nın 12. maddesinin 3. fıkrasında öngörülen 10 yıllık süre içerisinde dava açılabildiğine ve Yasa'da tescil harici bırakılan yerler hakkında kadastro öncesi sebeplere dayanarak dava açma hakkını sınırlayan bir süre de öngörülmediğine göre iddia ve savunma doğrultusunda toplanan ve toplanacak olan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 22.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15237, Karar No: 2014/28522, Tarih: 04.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/15237 E.  ,  2014/28522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2014

NUMARASI : 2012/653-2014/277

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava konusu 4794 parsel sayılı taşınmaza fiilen el atılmamakla birlikte, taşınmazın göl mutlak koruma alanı olarak ayrıldığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, belirtilen parsele ilişkin davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Mahallinde yapılan keşif sonucu, dava konusu 4793 parsel numaralı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaza ilişkin daha önce Daremiz denetiminden geçen dosyalardan, taşınmazın üzerlerinde vakıf şerhleri bulunduğu anlaşıldığından, vakfın cinsi, gayri sahih vakıf olup olmadığı ve taviz bedeline tabi olup olmadığının Vakıflar Genel Müdürlüğünden sorulması ve sonucuna göre bedeline yansıtılıp yansıtılmayacağı düşünülmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Dava konusu taşınmaza ilişkin daha önce Daremiz denetiminden geçen dosyalardan, taşınmazın üzerlerinde vakıf şerhleri bulunduğu anlaşıldığından, vakfın cinsi, gayri sahih vakıf olup olmadığı ve taviz bedeline tabi olup olmadığının Vakıflar Genel Müdürlüğünden sorulması ve sonucuna göre bedeline yansıtılıp yansıtılmayacağı düşünülmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/666, Karar No: 2014/2668, Tarih: 30.01.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/666 E.  ,  2014/2668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2013/269-2013/827

DAVA :Davacı, olumlu yetki tespitinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalılardan K.. S..' nın başvurusu üzerine diğer davalı Ç.. B.. tarafından düzenlenen 31/05/2013 tarihli olumlu yetki tespit yazısı müvekkil şirkete 14/06/2013 tarihinde tebliğ edildiğini, yasal süresi içinde ve görevli makama kayıt ettirilen bu dilekçe ile olumlu yetki tespitine itiraz ettiğini, davalılardan K.. S.., 28/05/2013 tarihinde diğer davalı Ç.. B..' na başvurarak müvekkili şirkette toplu iş sözleşmesi akdetmek için yetkili olduğunun tespit edilmesinin talep edildiğini, buna göre davaya konu edilen yetki tespiti bakımından davalı sendikanın 28/05/2013 tarihi itibariyle Kanunun aradığı çoğunluğa sahip olup olmadığının tespiti gerektiği, Bakanlık tarafından tespite esas işçi sayısı 60 kişi olarak tespit edildiği ancak müvekkili şirkette yetki başvuru tarihi olan 28/05/2013 tarihinde 76 işçi çalıştığını, bu açıdan yapılan yetki tespitinin hatalı olduğunu ve çalışan işçi sayısının sunulan kayıtlar çerçevesinde yeniden tespit edilmesi gerektiğini, Bakanlık tarafından tespit edilen üye işçi sayısına göre dahi davalı K.. S..' nın müvekkil şirkette çoğunluğu sağlamadığını beyan ederek davalılardan K.. S.. 6356 Sayılı Kanununun aradığı çoğunluğu haiz olmadığından itirazın kabulü ve Ç.. B..nın 31/05/2013 düzenleme tarihli olumlu yetki tespitinin iptalini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılardan Ç.. B.. vekili dilekçesinde özetle ; Koop-İş Sendikası tarafından söz konusu işyeri ile ilgili olarak, 28/05/2013 tarihinde yetki tespiti başvurusunda bulunulması üzerine, 6356 Sayılı sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu' nun 41. Mad. 7. bendindeki "Bakanlık yetkili sendikanın belirlenmesinde ve istatistiklerin düzenlenmesinde kendisine gönderilen üyelik ve üyelikten çekilme bildirimleri ile Sosyal Güvenlik Kurumuna yapılan işçi bildirimlerini esas alır." hükmü gereğince işyerlerine ilişkin bildirimler doğrultusunda alınan dökümlerde başvuru tarihi itibariyle söz konusu işyerinde 60 işçinin çalıştığını, bu işçilerden 25 tanesinin Koop-İş Sendikası' na üye olduğunun tespit edildiğini ve buna ilişkin yetki tespit yazısının taraflara gönderildiğinin anlaşıldığını, Bakanlık’ça yapılan tespitin yerinde olup, Yasanın aradığı oranda çoğunluk sağlanmış bulunduğundan davanın reddini savunmuştur.

Davalılardan Koop- İş Sendikası cevabi dilekçesinde özetle; 6356 Sayılı Yasanın 39/7 Mad. gereği işveren vekilleri çoğunluk tespitinde nisaba katılamayacağından Bakanlık’ın 28/05/2013 tarihinde davacı işletmede çalışan ve nisaba dahil işçi sayısının 60 olduğuna dair tespitinin yerinde olduğunu, davacı işletmenin farklı iş kolundaki işyerlerinde çalışan işçileri de dava konusu çoğunluk tespitine konu işyerlerine dahil etmeye çalışarak mahkemeyi yanıltmak ve müvekkili sendikanın yetki belgesini almasını engellemeyi istediğini, davacı işletmenin, müvekkili sendikaya üye işçilerin istifa etmesi için baskı uyguladığını ve 27/05/2013 tarihinde müvekkil sendikaya üye olan işçilerin bir kısmı bir kaç gün sonra istifa etmek zorunda kaldıklarını, ancak müvekkili sendikanın başvuru tarihi 28/05/2013 olduğundan istifaların müvekkili sendikanın çoğunluğunu etkilemeyeceğini beyan ederek, davanın esastan reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlara dayanılarak Bakanlık tespit kararında; davacının Şekerpınar'daki işyerinin işçi sayasının hesabında dikkate alınmadığını, davacının bu işyerindeki işçileri 15 nolu " Taşımacılık " iş kolunda SGK ' ya bildirip, primlerini yatırdığı , tespite konu işyerinin ise 10 nolu " Ticaret, Büro Eğitim ve Güzel Sanatlar " iş kolunda bulunduğu, Gebze Şekerpınar'da bulunan işyerinde çalışan işçilerin ayrı bir iş kolunda bulunmaları sebebiyle çoğunluk tespitinde hesaba dahil edilmemelerinin Yasanın gereği olduğu, davacının iddiasında belirttiği 76 kişilik listeden bu işyerinde çalışan 11 kişi çıkarıldığında kalan sayının 65, bu sayıdan işveren vekili olan 4 kişi de çıkarıldığında çalışan işçi sayısının toplam 61 olarak ortaya çıktığı; bununla beraber yetki tespitinin talep edildiği tarih itibariyle kayıtlı işçi sayısının gözetilmesi gerektiği dolayısıyla Bakanlık’ın SGK kayıtlarını gözeterek yaptığı tespitin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Mahkemece öncelikle Maslak ve Ümraniye’de yer alan işyerlerine ilişkin SGK kayıtları, ticaret sicil kayıtları, ana sözleşme ile işyerlerindeki organizasyonu ve varsa işyerlerinin birbirleriyle ilgilerini gösterir yönetsel belgeler dosya kapsamına dahil edilmeli, burada yapılan işlerin bağımsız nitelikte olup olmadığı ,sonucuna göre ortada tek bir işyeri ve ona bağlı yer mi, birden fazla işyeri mi olduğu, birden fazla işyeri mevcut ise bunun toplu iş hukuku anlamında aynı işkolunda yer alan işyerlerinden oluşan bir işletme olup olmadığı, işletme söz konusu ise merkezi araştırılıp, gerekirse bu konuda keşif yapılarak yetkili mahkeme belirlenmelidir.

2- 6356 sayılı Yasanın 5. Maddesi uyarınca işkolu tespit süreci işletilmediği sürece işyerinin girdiği işkolu sosyal güvenlik kayıtlarındaki koddan hareketle belirlenecektir.Davacı tarafından Kocaeli/Çayırova adresinde faaliyet gösteren işyerinin taşımacılık iş kolunda tescil edildiği, Bakanlık’ça kayıtlardan hareketle yetki tespit işleminin yapıldığı, Kocaeli/Çayırova'da yer alan deponun farklı bir iş kolunda kaydedilmesinden dolayı çalışanlarının çoğunluk hesabında dikkate alınmamasında bir isabetsizlik yoktur.

3 - Somut uyuşmazlıkta, hangi işçilerin işveren vekili olduğunun saptanabilmesi için işçilerin görev tanımını ve yetkilerini belirten bilgi ve belgeler ile personel yönetmeliği, davacı şirketin örgütsel yapısını (işletmenin yapılanmasını) gösterir organizasyon şeması ile bu hususa ilişkin tüm bilgi ve belgeler, T.. C..ve S.. M..’ın yönetim kurulu üyesi olarak yetki tespit tarihinde ortaklık paylarını gösterir belgeler getirtilerek değerlendirilmeli, işyeri/işletmeyi temsile yetkili olup olmadıkları kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya konularak elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi yerinde olmamıştır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31912, Karar No: 2015/17100, Tarih: 04.11.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/31912 E.  ,  2015/17100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/315185

MAHKEMESİ : Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2013/273 (E) ve 2013/584 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan kurum çalışanlarının tuttuğu tutanak ve suç duyurusu yazısı üzerine başlatılan soruşturma kapsamında suç yerinde kolluğun DİSKİ Kaçak kontrol elemanlarıyla müştereken yaptıkları araştırmada sanığın restorantının su tesisatı ile katılanın su tesisatının birbirlerinden bağımsız olup nehir kenarında bulunan sondajdan üniversitenin hattından izole olarak suyunu temin ettiği ve kaçak su kullanımına dair bir tespitte bulunmadıklarını belirtmeleri, sanığın aşamalarda suçlamayı reddetmesi, kovuşturmada yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporunda üniversite onkoloji bölümüyle balık restorantın arasının 250 metre olup suç duyurusuna esas tutanaktaki hususlarla ilgili bir emareye rastlamadıklarının belirtilmesine ve tüm dosya kapsamına göre katılan çalışanlarının katılanın hukuki ihtilaflı olduğu sanığın işletmesiyle ilgili tahmine dayalı tuttukları tutanak dışında sanığın yüklenen suçu işlediğini gösterir her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunmaması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 04.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2099, Karar No: 2021/2768, Tarih: 14.04.2021

**14. Hukuk Dairesi         2018/2099 E.  ,  2021/2768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki eski hale iade ve tazminat davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

1-Gerekçeli kararın davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ya doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildikleri, tebligatların 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı oldukları anlaşılmıştır.

2-Davalılardan ...'e gerekçeli kararın tebliğ edildiğine dair tebligat parçasına dosya içerisinde rastlanılamadığı, davalı ...'na yapılan tebliğin ise kime ve ne şekilde yapıldığının anlaşılamadığı, davalı ...'e yapılan tebligatın iade edildiği fakat yeniden gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçasına dosya içerisinde rastlanılamadığı anlaşılmıştır.

2-Davalılardan ...'e gerekçeli kararın tebliğ edildiğine dair tebligat parçasına dosya içerisinde rastlanılamadığı, davalı ...'na yapılan tebliğin ise kime ve ne şekilde yapıldığının anlaşılamadığı, davalı ...'e yapılan tebligatın iade edildiği fakat yeniden gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçasına dosya içerisinde rastlanılamadığı anlaşılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen ve gerekçeli karar tebliğ edilmeyen adı geçen davalılara, gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve 7201 sayılı Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

3-Davacıya ait olduğu ve davalılara ait binadan kaynaklı nedenlerle zarar gördüğü iddia edilen 33 ve 35 bağımsız bölümlere ait tapu kaydının dosya içerisine eklenmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 14.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8734, Karar No: 2012/23135, Tarih: 20.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8734 E.  ,  2012/23135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının reddine dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak ...’ca incelenmesi davacı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 20.11.2012 günü temyiz eden davacı vekili ile aleyhine temyiz olunan davalı idare vekili Av....'ın yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece; kamulaştırmasız el atma söz konusu olmadığı gibi, davacının hakkının özünü zedeleyen bir el koyma eylemi de bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; davacının 60000 m2'lik taşınmazın tamamına 16.02.1978'de malik olduğu, daha sonra taşınmazın 30020 m2'lik 1131 parsel ile 29.980 m2'lik 1132 parsellere ifraz gördüğü bilahare, davacının hiçbir alan kaybı olmadan bu şekilde taşınmazlarını 3. şahıslara sattığı anlaşılmıştır.

Davacının kamulaştırmasız el atma davası açabilmesi için, el atıldığı ileri sürülen taşınmazın tapu maliki olması veya mülkiyetinin davacıya ait olduğuna ilişkin kesinleşmiş mahkeme kararı bulunması gerekir.

Bu nedenle, taşınmazın 3. şahıslara satışlarından sonra taşınmazların bir kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle açtığı davada davacının aktif husumet ehliyeti bulunmadığından, sonucu itibariyle davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, aleyhine temyiz olunan davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 900,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10479, Karar No: 2014/1732, Tarih: 21.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/10479 E.  ,  2014/1732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/206928

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2011

NUMARASI : 2010/888 (E) ve 2011/180 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

16.03.2010 tarihli adli doktor raporunda katılanda mevcut yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile iyileşemez nitelikte olduğu ve kesin raporun nöroloji, plastik cerrahi ve nöroşirurji uzmanı doktorlarca verilmesinin uygun olacağının belirtilmesine rağmen, ilgili uzman doktorlarca rapor alınması gerekirken beyin cerrahi uzmanınca düzenlenmiş 22.04.2010 tarihli raporun hükme esas alınması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35598, Karar No: 2015/13309, Tarih: 15.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/35598 E.  ,  2015/13309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/114559

MAHKEMESİ : Bandırma(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2014/52 (E) ve 2014/123 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Şikayetçinin kısmi felç olması nedeniyle kısıtlandığı ve kendisine vasi atandığı nazara alındığında, sanığın eyleminin TCK'nin 86/3-b kapsamında beden bakımından kendisini savunamayacak durumda olan kişiye karşı işlenmiş kasten yaralama eylemi olduğu anlaşılmakla sanık hakkında TCK'nin 86/3-b maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Kabule göre de, TCK'nin 62. maddesi uyarınca yapılan indirim sonucu cezanın 3 ay 10 gün yerine 3 ay olarak hesap edilmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.