muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11058, Karar No: 2014/13981, Tarih: 27.10.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/11058 E.  ,  2014/13981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ermenek Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2010/15-2014/127

Davacılar Ş.. U.. vdl vekili Avukat H.D. tarafından, davalılar M.. A.. vdl aleyhine asıl dosyada 26/01/2010, birleşen 2010/114 Esas sayılı dosyada 04/03/2010 gününde verilen dilekçeler ile haksız fiil nedeni ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre asıl dosya davacılarının tüm, asıl dosya davalıları (M.. A.., A.. Ç.. ve A.. Ç..) ile birleşen dosya davacılarının (M.. A.., A.. Ç..) aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyizleri reddedilmelidir.

2-Asıl dosya davalıları (M.. A.., A.. Ç.. ve A.. Ç..) ile birleşen dosya davacılarının (M.. A.., A.. Ç..) diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiil sonucu uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, ıslah dilekçesi ile artırılan maddi tazminat miktarına ve talep edilen manevi tazminatın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı-birleşen dosya davalıları, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak uğradıkları zararı istemişlerdir. Yargılamanın devamı sırasında düzenlenen tazminat bilirkişi raporunda davacıların zararının istemden daha fazla olduğunun belirlenmesi üzerine asıl dosya davacıları, uyap üzerinden 24/04/2013 günlü ıslah dilekçesi göndererek, dava dilekçesindeki talep sonucunu 24.612,20 TL artırmış ve bilirkişi raporunda belirlenen zarar miktarına göre bakiye zararını istemişlerdir. Asıl dosya davacıları 25/04/2013 tarihinde yine UYAP üzerinden ikinci ıslah dilekçesi göndererek talep sonuçlarını 24.971.20 TL artırarak bakiye zararlarını istemişlerdir. Hakim her iki ıslah dilekçesini de aynı gün havale etmiştir. Mahkemece 25/04/2013 tarihinde verilen ikinci ıslah dilekçesine göre davacıların zararına hükmedilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 176/2. maddesi gereğince; "Aynı davada, taraflar ancak bir kez ıslah yoluna başvurabilirler". Mahkemece bu usul hükmüne aykırı olarak davacılar vekili tarafından verilen ikinci ıslah dilekçesine göre karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 176/2. maddesi gereğince; "Aynı davada, taraflar ancak bir kez ıslah yoluna başvurabilirler". Mahkemece bu usul hükmüne aykırı olarak davacılar vekili tarafından verilen ikinci ıslah dilekçesine göre karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle, asıl dosya davalıları (M.. A.., A.. Ç.. ve A.. Ç..) ile birleşen dosya davacıları (M.. A.., A.. Ç..) yararına BOZULMASINA; asıl dosya davacılarının tüm, asıl dosya davalıları (M.. A.., A.. Ç.. ve A.. Ç..) ile birleşen dosya davacılarının (M.. A.., A.. Ç..) diğer temyiz itirazlarının ise (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalılar M.. A.., A.. Ç.., A.. Ç..'tan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3922, Karar No: 2019/13863, Tarih: 06.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3922 E.  ,  2019/13863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’ın temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

2)Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suça konu iş yerinden 30,00 TL para çalması karşısında; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14003, Karar No: 2016/25982, Tarih: 28.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/14003 E.  ,  2016/25982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden ... Temizlik Ltd. Şti.'ye yükletilmesine, 28.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21552, Karar No: 2013/34740, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/21552 E.  ,  2013/34740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın 12.08.2009 tarihli oturumda mağdurenin işyerinden çaldığı votkanın bedelini ödemek istediğini belirtmesi, aynı gün tahliye edilen sanığa 05.10.2009 tarihine kadar süre verilmesi ve mağdure ...’nın dosyaya sunduğu 12.10.2009 havale tarihli dilekçesinde “sanığın tahliye olduktan bir gün sonra zararını giderdiğini” belirtmesi karşısında; bu husus araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/2. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

../.

2

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; mağdura ait işyerinden 13 TL değerinde 1 adet Votkayı çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; mağdura ait işyerinden 13 TL değerinde 1 adet Votkayı çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16084, Karar No: 2018/15271, Tarih: 28.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/16084 E.  ,  2018/15271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemelerinde:

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’ün temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, ./..

hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; hırsızlık için girdiği iş yerinden müşteki beyanına göre 50,00 TL civarında para sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ün temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9035, Karar No: 2012/16256, Tarih: 16.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9035 E.  ,  2012/16256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/03/2011 tarih ve 2008/249-2011/101 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında 27/06/2007 tarihinde üye işyeri sözleşmesi imzalandığını, davalı ...'ün ise bu şirketin ortağı ve temsilcisi olduğunu, davalı şirketin diğer davalılarla gerçek bir alışveriş olmamasına karşın davalılara ait kredi kartlarını kendisine tahsis edilmiş pos cihazından geçirip sadece "worldpuan" kazanmaya yönelik işlemler yaparak bankayı zarara uğrattığını, buna bağlı üye işyeri sözleşmesinin feshedildiğini, 30/11/2007 tarihi itibariyle tespit edilen zarar tutarının 71.435,49 TL olduğunu ve ödenmediğini ileri sürerek toplam tutarın davalı şirket ile davalı ...'ten, 11.199,76 TL'nin davalı ...'dan, 12.913,05 TL'nin davalı ...'ten, 8.353,54 TL'nin davalı ...'tan, 6.090,91 TL'nin davalı ...'den, 7.511,24 TL'nin davalı ...'dan, 25.366,99 TL'nin davalı ...'dan dava tarihinden itibaren %126 temerrüt faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın husumetten reddi gerektiğini, zamanaşımının dolduğunu, mahkemenin yetkili olmadığını, müvekkillerinin ikametgahlarının Ümraniye, Kadıköy, Üsküdar olduğu için İstanbul mahkemelerinin yetkili olmadığını, alışverişlerin hiçbirisinde hukuka aykırı bir durum bulunmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Davalılar vekilleri, davanın husumetten reddi gerektiğini, zamanaşımının dolduğunu, mahkemenin yetkili olmadığını, müvekkillerinin ikametgahlarının Ümraniye, Kadıköy, Üsküdar olduğu için İstanbul mahkemelerinin yetkili olmadığını, alışverişlerin hiçbirisinde hukuka aykırı bir durum bulunmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalılar arasında dava arkadaşlığının olduğu, sunulan üye işyeri sözleşmesinin davalı şirket ile diğer davalıları etkileme özelliğine göre yetki itirazının yerinden olmadığı, ayrıca somut olayda uygulanması gereken BK. 41 ve 98. maddelerine göre zamanaşımı itirazının da kabule şayan bulunmadığı, husumet itirazı yönünden ise üye işyeri sözleşmesine dayalı yapılan işlemlerde zararın oluşumundan tüm davalıların birlikte sorumlu olacakları, davalı şirket pos cihazından geçirilen kredi kartı işlemlerinde slip bölmesinin yapılması, kredi kartı limitleri ile bağlı kalınmaksızın bu limitlerin çok üzerinde ciro üretilmesi, alışveriş yapılan işlemlerin aynı gün veya ertesi gün geri ödemesinin yapılması ve birkaç kez tekrarlanması, tatil günleri ve gece yarılarında işlemlerin sürdürülmesi, davalıların sosyal durumlarına göre harcama limitleri üzerinde işlem yapmaları, konuya ilişkin faturalarda tahrifatların bulunması etkenleri gözetildiğinde üye işyeri sözleşmesine aykırı davranıldığı gerekçesiyle davalı ...'ün davalı şirket temsilcisi olması nedeniyle hakkındaki davanın pasif husumet yokluğundan reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulü ile toplam 71.435,43 TL alacağın davalı AGM Elektronik Teknoloji Tic. Ltd. Şti.'den, bu miktar içinde tahsilde tekerrür olmamak üzere 11.199,76 TL'nin davalı ...'dan, 12.913,05 TL'nin davalı ...'ten, 8.353,54 TL'nin davalı ...'tan, 6.090,91 TL'nin davalı ...'den, 7.511,24 TL'nin davalı ...'dan, 25.366,99 TL'nin davalı ...'dan dava tarihinden itibaren %126 oranında temerrüt faizi yürütülmek suretiyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usûl ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar ..., ..., ... ve ... vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan husumet, yetki ve zamanaşımına ilişkin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davacı ile davalı şirket arasında imzalanan üye işyeri sözleşmesine göre davalı şirkete tahsis edilen kredi kartı pos cihazı kullanılarak, yine davacı tarafından diğer davalılara verilen kredi kartlarıyla gerçek olmayan alışverişler yapılması sonucu oluşan zararın tazmini istemine ilişkindir.

2-Dava, davacı ile davalı şirket arasında imzalanan üye işyeri sözleşmesine göre davalı şirkete tahsis edilen kredi kartı pos cihazı kullanılarak, yine davacı tarafından diğer davalılara verilen kredi kartlarıyla gerçek olmayan alışverişler yapılması sonucu oluşan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Üye İşyeri Sözleşmesinde, davacının kredi kartı ile yapılan alışverişlerde komisyon alacağı düzenlenmiş olup, diğer davalılar ile davacı arasında imzalanan kredi kartı üyelik sözleşmelerinde ise kredi kartı limitlerini davacı banka tek taraflı olarak belirlemiş ve kredi kartı borçlarının en geç ödenebileceği tarihleri sözleşmede belirtilmiştir. Her ne kadar mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmişse de, raporda; mantık ve matematik kuralları çerçevesinde izah edilemeyecek işlemler bulunduğu belirtilmiş fakat davacının zararının somut olarak hangi işlemden, ne şekilde ve davalıların hangi kusurlu davranışları ile oluştuğu açıklanmamıştır. O halde, gerek davacı ile davalı şirket arasındaki üye işyeri sözleşmesi, gerekse diğer davalılar ile davacı arasındaki kredi kartı üyelik sözleşmeleri incelenerek, davacı Banka'nın kredi kartı sahiplerinden veya pos cihazının kullanılması amacıyla verilen davalı şirketten komisyon alıp almadığı, davacının zararının nasıl oluştuğu, kredi kartı kullanımı karşılığı davalılar tarafından gerçekte alışveriş yapılıp yapılmadığı veya fiktif işlemler olup olmadığı belirlenerek, gerekirse davalı şirketin ticari defter ve kayıtları üzerinde inceleme yapılarak davacının zararının bulunup bulunmadığı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve değerlendirme sonucu davanın kabulüne hükmedilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ..., ..., ... ve ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 16.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2604, Karar No: 2012/3429, Tarih: 02.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2604 E.  ,  2012/3429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmaza emsal alınan 1823 ada 10 parsel ve 2014 ada 10 parsel sayılı taşınmazların bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2009 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından sorulup alınacak yazı cevaplarının dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.