muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16282, Karar No: 2018/9523, Tarih: 30.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/16282 E.  ,  2018/9523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde 09/11/2006-31/07/2013 tarihleri arasında alt yüklenici işverenler nezdinde kesintisiz olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin 31/07/2013 tarihinde tek taraflı ve haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacı taleplerinin zamanaşımı ve husumet yönünden reddi gerektiğini, HMK 107. maddesi hükmü karşısında kısmi dava açılmasına muvafakatleri bulunmadığını, davacının müvekkili şirket çalışanı olmayıp çalıştığı yüklenici firmalar ile müvekkili şirket arasında bir alt işveren-asıl işveren ilişkisi bulunmadığını, davanın davacının çalıştığı firmalara ihbarı gerektiğini, müvekkili kurumun asıl işinin elektrik dağıtımı ve işletmesi olup temizlik, ilaçlama gibi işlerin konusunda uzman şirketlere ihale yolu ile devredilmesinin mümkün olduğunu, davacı müvekkili şirket işçisi olmadığından, müvekkili nezdinde davacıya ait şahsi sicil dosyası, puantaj ve izin defteri bulunmadığını, bu belgelerin dava dışı, davacının işvereni olan ... Temizlik-Ek-Kar Güvenlik Adi Ortaklığından istenmesi gerektiğini, davacının tüm taleplerinin haksız olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında, davanın ihbarı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 61. maddesinde, “Taraflardan biri davayı kaybettiği takdirde, üçüncü kişiye veya üçüncü kişinin kendisine rücu edeceğini düşünüyorsa, tahkikat sonuçlanıncaya kadar davayı üçüncü kişiye ihbar edebilir.” hükmü getirilmiştir.

İş davalarında özellikle işçinin aynı asıl işverene ait işyerinde aralıksız şekilde birden çok alt işveren nezdinde çalışması durumunda, davalı asıl veya alt işverenlerin dava sonunda ödemek durumunda kalacakları dava konusu alacakları diğer alt işverenlere rücu etme hakkı bulunduğundan ve özellikle uzun bir çalışma dönemine ilişkin davalarda birden çok alt işveren nezdinde çalışmalar mevcut olduğundan, bu çalışmalara ilişkin ödeme yapılmış olması ve bu ödemelere ilişkin evrakların bu alt işverenlerde bulunması ihtimaline karşı davanın ihbarı ayrıca önem kazanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi davalı asıl işveren bünyesinde değişen alt işverenler nezdinde temizlik personeli olarak çalışmış olup, dava sadece asıl işverene karşı açılmıştır. Davalı asıl işveren vekili cevap dilekçesinde davanın, davacı işçinin çalıştığı alt işverenlere ihbarını isteyip, bilahare ilgili alt işverenlerin unvan ve adreslerini bildirmiş ve mahkemece de 03/03/2015 tarihli celsede ihbar edilen alt işverenlerden özlük dosyalarının istenilmesine karar verilmiştir. Ancak ihbar olunan şirketlerden tebligatları iade edilen şirketlerin ticaret sicil adresleri araştırılmamış, ayrıca tebligatları iade olunan şirketler yönünden özlük dosyalarının celbi için müzekkere yazılmamıştır.

Özellikle davacıya bir ödeme yapılıp yapılmadığı ve yıllık ücretli izin hakkının kullandırılıp kullandırılmadığının tespiti bakımından alt işverenlere davanın ihbarı ve özlük dosyalarının temini önem arz etmektedir.

Davalının açık talebine rağmen bu talep hakkında eksik işlem yapılarak hukuki dinlenilme hakkının kısıtlanması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 30/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7306, Karar No: 2013/6693, Tarih: 19.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/7306 E.  ,  2013/6693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava, su aboneliği yapılması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke bedelinden sorumlu olmadığının tespiti isteğine ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 19.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/422, Karar No: 2024/11077, Tarih: 09.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/422 E.  ,  2024/11077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/516 E., 2023/447 K.

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2023 tarihli ve KYB-2023/125322 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 116/1. maddesi gereğince belirlenen 6 ay hapis cezasından, anılan Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 5 ay hapis cezasına hükmedilmesini müteakip, belirlenen bu hapis cezasının aynı Kanun’un 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesi esnasında, anılan Kanun'un 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı 20,00 Türk lirası olarak belirlenmesine rağmen, çarpma işlemi sırasında günlüğü 40,00 Türk lirası üzerinden 150 gün karşılığı 6.000,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle, fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1. ve 62. maddeleri uyarınca tayin edilen 5 ay hapis cezasının aynı Kanun’un 50/1-a maddesi uyarınca seçenek yaptırım olarak adlî para cezasına çevrilmesi esnasında, aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince öncelikle bir gün karşılığı 20,00 Türk lirası olarak belirlenmesine rağmen, devamında çarpma işlemi sırasında günlüğü 40,00 Türk lirası üzerinden 150 gün karşılığı 6.000,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Uzunköprü 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2023 tarihli ve 2022/516 Esas, 2023/447 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiyle; sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun’un 116/1 ve 62. maddeleri uygulanmak suretiyle tespit edilen 5 ay hapis cezasının aynı Kanun’un 50/1-a maddesi uyarınca adlî para cezasına çevrilmesine, devamında aynı Kanun’un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdire göre 20,00 TL’den hesaplanmak suretiyle 150 gün karşılığı olarak sanığın 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27206, Karar No: 2013/260, Tarih: 15.01.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/27206 E.  ,  2013/260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında katılanlar ... ve Darina Seven'e karşı hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme; katılan ...'ya karşı hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma; şikayetçi ...'e karşı hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma, mağdur ...'ye karşı hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma; mağdur ...'a karşı işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mağdur ...'a karşı hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Mağdur ...'un 24.02.2012 tarihli celsede alınan ifadesinde, "Çalınan malların Savcılık aşamasında kendisine iade edildiğini ancak kasadan çalınan paraların bankaya yatırıldığı söylenmişse de eline herhangi bir paranın geçmediğini, sanıklar tarafından bir ödeme yapılmadığını, şikayetçi olmadığını" bildirmesi karşısında; mağdurdan kovuşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorulup sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA,

III-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümlere yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...'in kendisine ait otelin bir odasını aralarındaki yakınlık nedeniyle suça sürüklenen çocukların kullanmalarına izin vermesi, suça sürüklenen çocukların çaldıkları içki ve sigaraları birlikte tüketmeleri ve çalınan eşyaların bir kısmının bu otelde ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen eylemde, suça sürüklenen çocukların aşamalarda sürekli değişen ve birbiriyle çelişen ifadeleri dışında sanığın hırsızlık suçunu işlemeleri için suça sürüklenen çocuklara yardım ettiğine ilişkin somut bir delilin bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının kabul edilmesi suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9664, Karar No: 2025/685, Tarih: 14.01.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/9664 E.  ,  2025/685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/275 E., 2021/525 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen, incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının Basın İlan Kurumu vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle davaya katılma hak ve yetkisi bulunmadığı halde, Mahkemece Kanun'a aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, tüzel kişiliğe bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurma hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi uyarınca, Basın İlan Kurumu vekilinin, tebliğname'ye aykırı olarak TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16300, Karar No: 2017/5666, Tarih: 04.07.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/16300 E.  ,  2017/5666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

1- Davalı ......Ltd. Şti.ye gerekçeli kararın ve davacı vekilinin gerekçeli temyiz dilekçesinin yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten,

2- Davalı ... İnş. Ltd. Şti. Vekiline davacı vekilinin gerekçeli temyiz dilekçesinin yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8494, Karar No: 2017/2681, Tarih: 27.02.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/8494 E.  ,  2017/2681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının, davalıya ait işyerinde şoför ve dağıtıcı olarak 23.01.2006 - 08.02.2013 tarihleri arasında çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediği, baskı ile ibraname imzalatıldığını ileri sürerek, ödenmeyen fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; ödemelerin banka kanalı ile yapıldığını, davacının işvereni ibra ettiğini, çalışma saatlerinin haftalık yasal çalışma saatlerini aşmayacak şekilde düzenlendiğini, fazla mesai yapması halinde bordro ile tahakkukların yapılarak ödendiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Islah dilekçesinin davalı işverene usulüne uygun tebliğ edilip edilmediği hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davalı vekiline yönelik olarak dosyadaki tüm tebligatlar ıslah dilekçesinin tebliğine kadar "... Sok. No: ... ... / ... " adresinde yapılmış olup (gerekçeli karar da bu adrese tebliğ edilmiştir.), ıslah dilekçesi tebligatı davalıdan verilmiş vekaletnamede ismi geçen Av. ... (...) adına "... Cad. ... Sokak No: ... ... / ..." adresine çıkarılmıştır. Tebligatı alan Av. ... mahkemeye başvurarak tebligatın iadesine yönelik bir dilekçe sunmuş ve dilekçesinde davalı vekilliğini yürüten ... Hukuk Bürosu ile arasında bir bağlantı kalmadığını, bu nedenle ıslah dilekçesinin ... Sok. No: ... ... / ... adresine gönderilmesinin gerektiğini belirterek ıslah dilekçesi içeren tebligatı kapalı şekilde mahkemeye iade etmiştir. Bu dilekçenin sunulması akabindeki ilk celse davalı vekili Av. ... ıslah dilekçesini tebliğ almadıklarını beyan ederek savunma için süre talep etmiş, mahkemece davalı vekilinin bu talebine yönelik olarak olumlu olumsuz bir karar verilmeden yargılama bitirilmiştir.

Davalı işverence verilen vekaletnamede adı geçen avukat ...'in çalıştığı hukuk bürosundan ayrılması akabinde mahkemeye sunduğu 22.08.2014 tarihli ve artık ... Hukuk Bürosu ile çalışmadığını belirtir dilekçesi vekillikten çekilme mahiyetinde olup, ıslah dilekçesinin vekilliği devam eden avukatlara usulüne uygun tebliği ile ıslaha karşı savunma hakkı tanınarak karar verilmelidir. Davalının hukuki dinlenme hakkı ihlal edilerek hüküm kurulması hatalıdır.

Davalı işverence verilen vekaletnamede adı geçen avukat ...'in çalıştığı hukuk bürosundan ayrılması akabinde mahkemeye sunduğu 22.08.2014 tarihli ve artık ... Hukuk Bürosu ile çalışmadığını belirtir dilekçesi vekillikten çekilme mahiyetinde olup, ıslah dilekçesinin vekilliği devam eden avukatlara usulüne uygun tebliği ile ıslaha karşı savunma hakkı tanınarak karar verilmelidir. Davalının hukuki dinlenme hakkı ihlal edilerek hüküm kurulması hatalıdır.

3- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma süresinin doğru olarak hesap edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla çalışma süre ve ücreti tanık beyanlarına itibarla haftada 10,5 saat üzerinden, tahakkuk bulunan aylar dışlanarak hesap edilmiştir. Bu tespit yerinde ise de, davacının kullandığı izin sürelerinin fazla mesai hesabından dışlanıp dışlanmadığı denetlenememektedir. Bu hususta denetime elverişli rapor alınarak sonuca gidilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/02/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/702, Karar No: 2021/1837, Tarih: 09.02.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/702 E.  ,  2021/1837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANKARA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.01.2019 tarih, 2018/500 esas ve 2019/4 karar sayılı mahkûmiyet hükmü

2- Düzeltilerek istinaf talebinin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanığın temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21/04/2015 tarih, 2014/10-623 esas ve 2015/117 sayılı kararında yabancı uyruklu olup, yakalandığında üzerinde herhangi bir kimlik belgesi çıkmayan sanığın nüfus ve adli sicil kayıtları ile ilgili hiçbir araştırma yapılmadan sadece beyan edilen kimlik bilgilerine dayanılarak hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır denilmiştir.

6458 sayılı Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanununun 91. maddesinde geçici koruma "Ülkesinden ayrılmaya zorlanmış, ayrıldığı ülkeye geri dönemeyen, acil ve geçici koruma bulmak amacıyla kitlesel olarak sınırlarımıza gelen veya sınırlarımızı geçen yabancılara geçici koruma sağlanabilir." şeklinde hüküm altına alınmış, bu kişilerin Türkiye'ye kabulü, Türkiye'de kalışı, hak ve yükümlülüklerinin Bakanlar Kurulu tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği belirtilmiştir.

6458 sayılı Kanunun 91. maddesi uyarınca çıkartılan Geçici Koruma Yönetmeliğinin (Bakanlar Kurulu Kararının Tarihi: 13/10/2014 No: 2014/6883 Dayandığı Kanunun Tarihi: 04/04/2013 No: 6458 Yayımlandığı Resmi Gazetenin Tarihi: 22/10/2014 No: 29153) 21. maddesinde; bu Yönetmelik kapsamındaki yabancıların kayıtları sırasında kimliğine ilişkin belge sunamayan yabancının, aksi ispat edilinceye kadar beyanının esas alınacağı, fotoğraf, parmak izi ya da kimlik tespitine elverişli diğer biyometrik verilerin esas alınıp merkezi veri tabanına kaydedileceği, mevcut biyometrik verilerle eşleştirileceği, kayıt altına alınan yabancıların bilgilerinin derhal Göç İdaresi Genel Müdürlüğüne bildirileceği, yabancıların kayıt bilgilerinin doğum, ölüm, evlilik, boşanma, gönüllü geri dönüş gibi hallerde güncelleneceği, adres kayıt sistemine kaydedilecekleri düzenlemeleri getirilmiş, 22. maddesinde ise; kayıt işlemleri tamamlananlara, valilikler tarafından geçici koruma kimlik belgesi düzenleneceği, geçici koruma kimlik belgesi verilenlere, 25/04/2006 tarihli ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu kapsamında yabancı kimlik numarası verileceği belirtilmiştir.

6458 sayılı Kanunun 121. maddesine dayanılarak çıkartılan Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik 17 Mart 2016 tarih ve 29656 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Bu itibarla, somut olayda sanığın kimliğini ispat edecek herhangi bir belge bulunmadığının ve kimliğinin tespitine yönelik başkaca bir işlem yapılmadığının anlaşılması karşısında, sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtlarının, sanığın vatandaşı olduğu ülke ve gerektiğinde uluslararası kurum ve kuruluşlardan genelgeler doğrultusunda temin edilip, sanığın resmi kimlik bilgilerinin diplomatik yazışmalarla belirlenemediği takdirde soruşturma makamınca sanığın beyanı üzerine tespit edilen kimlik bilgileri, dosya içerisindeki parmak izi ve fotoğraf kayıt formu ile sanığın temin edilen fotoğraflarının Göç İdaresi Genel Müdürlüğüne gönderilerek Geçici Koruma Yönetmeliğinin 21 ve 22. maddeleri uyarınca sanığın Türkiye'ye kabul edilen yabancılardan olup olmadığının ve varsa yabancı kimlik numarası ile adres kayıt sistemindeki kayıtlarının tespit edilmesi, şayet kimliği bu şekilde belirlenmiyorsa 6458 sayılı Kanunun 91. maddesi uyarınca çıkartılan Geçici Koruma Yönetmeliğinin 21. ve 22. maddesi gereğince gerekli kayıtlarının yapılıp gecici koruma belgesi çıkarılıp gönderilmesi istenilerek belirlenen kimliği esas alınıp, hükümlülüğüne karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 09/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8941, Karar No: 2025/1276, Tarih: 20.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/8941 E.  ,  2025/1276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1813 E., 2023/1905 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-(a) maddeleri gereği temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.02.2023 Tarihli ve 2022/11 Esas, 2023/30 Karar Sayılı Kararı İle

1. Sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 62/1 ve 53/1 maddeleri uyarınca 25 yıl müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık hakkında katılan ...'ya karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62/1 ve 53/1 maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.06.2023 Tarihli ve 2023/1813 Esas, 2023/1905 Karar Sayılı Kararı İle

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekili ve sanık ile müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle; suç vasfının tasarlayarak, canavarca hisle öldürme olduğuna, sanığın cezasında takdiri indirim yapılmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

2. Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri özetle; sanık eylemini meşru savunma ve zorunluluk hali sınırları içerisinde işlediğinden beraatine karar verilmesi ve sanığın cezasında haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE