muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/821, Karar No: 2016/10877, Tarih: 30.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/821 E.  ,  2016/10877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, geçirdiği iş kazası sonucu %11,3 oranında sürekli iş göremezliğe maruz kalan sigortalıya, sürekli işgöremezlik geliri bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne, davacıya 10.06.1998 tarihini takip eden ay başından itibaren sürekli işgöremezlik geliri bağlanmasına karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 16/02/1996 tarihli iş kazası sonucu, prosedür kapsamında alınan Adli Tıp Kurumu Genel Kurul karıyla iş kazası tarihi itibarıyla %11,3 oranında sürekli iş göremezlik durumuna maruz kaldığı anlaşılan davacı sigortalıya, anılan oran üzerinden iş kazası kolundan gelir bağlanması istemine ilişkin olan davada; Mahkemece, uyulan 19/03/2015 günlü bozma ilamı uyarınca, işgöremezlik durumunun iş kazası tarihi itibarıyla başladığının tespiti ile, davacıya 506 sayılı Kanunun 99. maddesine göre, işgöremezlik gelirini talep ettiği 10/06/2003 tarihinden 5 yıl geriye dönük olarak 10/06/1998 tarihini takip eden ay başından itibaren gelir bağlanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının işgöremezlik oranının %11,3 olduğunun ve sürekli işgöremezliğinin iş kazası geçirdiği 16/02/1996 tarihinde başladığının tespitinde bir isabetsizlik yoktur. Ancak, sürekli işgöremezlik gelirinin talep edildiği tarihte yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın “Zamanaşımı ve hakkın düşmesi” başlıklı 99. maddesi, "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıklar, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrar. Bu durumda olanların gelir ve aylıkları yazılı istek tarihini takibeden aybaşından itibaren başlar." hükmünü içermekte, 01/10/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 97. maddesinin 1. fıkrasında ise, “Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malûllüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı tarihten itibaren beş yıl içinde istenmeyen kısmı zamanaşımına uğrar.” düzenlemesine yer verilmektedir.

Mahkemece, davacının, sürekli işgöremezlik gelirine ilişkin talebini 10/06/2003 tarihli dilekçesi ile ileri sürdüğü gözetilerek, olaya uygulanması gereken 506 sayılı Yasanın 99. madde hükmüne göre davacıya, talep tarihini takip eden ay başından itibaren sürekli işgöremezlik geliri bağlanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yasal mevzuatın hatalı yorumlanması sonucu, hükümde ve gerekçesinde yazılı şekilde, talep tarihinden geriye dönük beş yıllık dönem yönünden de gelir bağlanmasına karar verilmesi, ayrıca hükmün gerekçesinde iş kazası geçirilen tarihin de maddi hataya dayalı olarak 12/06/1996 olarak belirtilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollaması ile Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : 1-) Hükmün gerekçesindeki son paragrafın tamamen silinerek, yerine, “Tüm dosya kapsamına göre, davacının dahili davalıya ait işyerinde işçi olarak çalışırken 16/02/1996 tarihinde iş kazası geçirerek sürekli işgöremez duruma geldiği, ATK Genel Kurulu raporuna göre maluliyet oranının %11,3, sürekli işgöremezlik başlangıç tarihinin ise iş kazası tarihi olduğu, kuruma yazılan yazı cevabına göre davacının sürekli işgöremezlik geliri bağlanmasına yönelik talebinin 10/06/2003 tarihinde ileri sürüldüğü anlaşıldığından, 506 sayılı Kanunun 99. maddesi hükmü gözetilerek, davacıya talep tarihi takip eden ay başı olan 01/07/2003 tarihinden itibaren gelir bağlanması gerektiği, bu tarihten öncesine ilişkin istemin zamanaşımına uğradığı anlaşılmış olup, bozma ilamı doğrultusunda aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.” cümlesinin yazılmasına,

2-) Hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan “10/06/1998” tarihinin silinerek, yerine, “10.06.2003” tarihinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19700, Karar No: 2015/38, Tarih: 12.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/19700 E.  ,  2015/38 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni/sürücüsü ve trafik (ZMSS) sigortacısı olduğu aracın sebebiyet verdiği trafik kazasında karşı araç içinde yolcu olan kurum ... iştirakçisi ...'in vefat ettiğini, ölenin hak sahiplerine davacı tarafından peşin sermaye değerli gelir bağlandığını ileri sürerek, şimdilik 30.000,00 TL peşin sermaye değeri, 30.257,94 TL aylık ve 14.579,24 TL işlemiş faizin davalılardan rücuen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre, davacı tarafından bağlanan gelirlerin rücuya tabi olmadığı gerekçesiyle sübut bulmayan davanın reddine karar verilmi; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 Sayılı Harçlar Yasası'nın 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 12.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27654, Karar No: 2019/39082, Tarih: 18.12.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/27654 E.  ,  2019/39082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçirilen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz talebine göre yapılan incelemede;

1. Suçtan doğrudan zarar gören ve sanık hakkında açılan kamu davasına katılma hakkı bulunan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu, sanık hakkında açılan davadan haberdar edilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle CMK'nun 233, 234. maddelerine aykırı davranılması,

2. Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

3. Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1. maddesi yerine TCK'nun 62. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4. Sanık hakkında tayin olunan gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olarak TCK'nun 52. maddesinin 2. fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

5. Suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2718, Karar No: 2019/7441, Tarih: 03.12.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/2718 E.  ,  2019/7441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

A) Davacı İstemi;

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, 14/11/2012 tarihinde meydana gelen iş kazasında malulen yaralanması nedeniyle, fazlaya dair hakları saklı tutulmak suretiyle, manevi tazminat alacak bedeli olarak 100.000,00 TL nin kaza tarihinden itibaren yürütülecek faizleri ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabı;

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

“Kusur raporu ile; dava dışı ...'ın geçme yasağı olan yerden geçerek, dönüş yapması gereken yerde yolu kapatmış olması, kazalının ise aracın, suretini, yükü ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uygun olmayarak, yüksek hızla sürmesi dikkatsiz ve tedbirsiz davranışı sebebi ile kusurlu olduğu, davalı şirketin ise olayın tamamen trafik şartlarından kaynaklı meydana gelen kaza sebebi ile tamamen sürücülerin kusurlu davranışından kaynaklı olması, kendisinin almakla yükümlü olup da almadığı bir tedbirsizliğin bulunmaması sebebi ile kusursuz olduğu, davacı sürücü kazalı ...'in % 25, dava dışı üçüncü kişinin % 75 lik kusurlu davranışı sebebi ile davalının meydana gelen kaza ile arasında illiyet bağının bulunmadığından, adam çalıştırma şoförlük yaptırma haricinde her hangi bir sorumluluğu gerektirecek nedensellik ve illiyet bağının oluşmaması sebebiyle davanın reddine karar verilmiştir”şeklinde belirtilmiştir.

D) İstinaf Nedenleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle: BAM kararı doğrultusunda eksikliklerin giderilmediğini, alınan raporda SGK Teftiş Kurulu Raporuna neden itibar edilmediğinin değerlendirilmediğini, müvekkilinin aracı kendi insiyatifi ile hızlı kullanmadığını, verilen talimatı yerine getirme amacıyla aracın hızlı kullanıldığını, SGK rücu dosyası olup olmadığının araştırılmadığı, eksik inceleme ile karar verildiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

E)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

E)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

“Dosyada alınan kusur raporları ile ceza dosyasında ve ... 9. Asliye Ticaret mahkemesinin 2012/663 E sayılı dosyasında alınan kusur raporunda kusur tespitinin yapıldığı davalı şirketin kazada kusurunun bulunmadığı çelişkisiz belirlenmiştir. Davacı havalanına bal yetiştirmek için verilen talimat doğrultusunda hızlı gittiğini iddia etmişse de davacının yaptığı iş araç kullanmadır. Bunu güvenli şekilde gerçekleştirmesi asli görevidir. İş kazasından kaynaklı tazminat sorumluluğunda işverenin kusursuz sorumluğu bulunmayıp ağırlaştırılmış kusur sorumluğu söz konusudur. İlliyet bağının oluşmadığı anlaşılmış, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa mahkemesi hakiminin objektif, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, HMK’nın 355. maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu; ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varılarak, davacı tarafın istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir ” şeklinde belirtilmiştir.

F)Temyiz Nedenleri;

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğunu, müvekkilinin makam şoförü olarak görev yaptığı esnada patronunu hava alanına bıraktığını ve patronunun unuttuğu balı getirmek hususunda yeniden görevlendirildiğini, kendisine verilen talimata uymak amacıyla, hızla hava alanından ayrılıp balı hava alanına yetiştirmeye çalıştığı esnada iş bu kazanın meydana geldiğini, müvekkile yüklenen kusurun fahiş olduğu, işverene de kusur atfedilmesi gerektiğini, müvekkilinin, kendi insiyatifiyle aracı hızlı kullanmadığını, kendisine işveren tarafından verilen talimatı yerine getirme amacıyla hızlı araç kullanmak zorunda kaldığını, işverenin kendisinin ya da kullandığı adamın kusuru olmasa bile istihdam eden sıfatıyla tazminattan sorumlu olduğunu, müvekkilin yorgun olmuş olabileceğinin, çalışma saatlerinin ne kadar yoğun olduğunun, davalı işverenin yöneticisinin davacı müvekkili çağırdığından gecikmesinin ne kadar büyük kusur sayılacağının mahkemece değerlendirilmediğini, SGK rücu dosyası olup olmadığının araştırılmadığını beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

G) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

Dava, davacı sigortalının iş kazası sebebiyle sürekli iş göremezliğine dayalı maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı işveren yönünden nedensellik ve illiyet bağının oluşmaması sebebiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.Dosya kapsamından, davacı sigortalı ...’in davalı şirkette makam şoförü olarak çalıştığı, olay günü patronunu havaalanına bıraktığı, ancak patronunun unuttuğu balı havaalanına getirmek hususunda yeniden görevlendirildiği, ... yol ayrımına varıldığında dava dışı sürücü ... yönetimindeki ... plakalı çekici ve çekiciye bağlı yarı romorkün, yol yapım ve onarımı nedeniyle, trafik işaret ve hunileri ile kapatılmış olan ters yöne U dönüşü yapmak isterken, aynı yönde ve arkasından gelmekte olan davacı sürücü yönetimindeki ... plakalı aracın, yarı romorkun sol arka tekerine çarparak yaralandığı anlaşılmaktadır. Kusur bilirkişi raporlarında; davacı kazalının aracın süratini, aracın yük ve teknik özelliğine göre görüş yol hava trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmadığı, aracı yüksek hızla sürdüğü, dikkatsiz ve tedbirsiz davranması sebepleriyle % 25 oranında, dava dışı sürücü ...’ın geçme yasağı olan yerden geçerek dönüş yapmak istediği sırada yolu kapatmış olması sebebiyle % 75 oranında kusurlu olduğu, işverenin ise olayın tamamen trafik şartlarından kaynaklanan bir trafik kazası olduğu, kazanın tamamen sürücülerin kusurlu davranışlarından kaynaklandığı, işverenin almadığı bir tedbirsizlikten kaynaklanmadığı gerekçesiyle kusursuz olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işverenin iş yerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu olay tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunu'nun 77. maddesinin açık buyruğudur. Gerçekten, olayda İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşullar göz önünde tutularak kazalının kazanın gerçekleştiği gün kaç saat çalıştığı, bu çalışma saatleri içinde birden fazla yere sefer yapıp yapmadığı, ne kadar süre istirahat yapması gerektiği, kazanın gerçekleştiği an itibariyle yorgun olup olmadığı, aracın teknik bakım ve kontrollerinde eksiklik olup olmadığı, yapılan işin niteliğine göre, iş ile ilgili ve işyerinde uygulanması gereken işçi sağlığı ve iş güvenliği tüzüğünün ilgili maddelerine göre işverenin işyerinde alması gerekli önlemleri alıp almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ile özellikle kazalının patronunu havaalanına bıraktığı zaman ile uçağın kalkış zamanı arasındaki dilimin ne kadar olduğu, tespit edilecek bu zaman aralığının -davacının kendisine verilen talimat doğrultusunda uçağın kalkış saatine yetişmeye çalıştığı gözetilerek- olaya etkisinin varlığı gibi hususların ayrıntılı incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranının hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmadığı anlaşılmaktadır

. İşveren, çalışanlarının işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olup, bu çerçevede işçisinin yasal sınırları aşar süratte araç kullanmasını önlemek için gerekli tedbirleri alması, risklerden kaçınması, kaçınılması mümkün olmayan riskleri analiz etmesi, risk değerlendirmesi yapması ve/veya yaptırması, teknik gelişmelere uyum göstermesi, tehlikeli olanı, tehlikesiz veya daha az tehlikeli olanla değiştirmesi, mesleki riskleri önlemesi, eğitim ve bilgi verilmesi dahil her türlü tedbiri alması, gerekli araç ve gereçleri sağlaması, sağlık ve güvenlik tedbirlerini değişen şartlara uygun hale getirmesi ve mevcut iş yerinin iyileştirilmesi için çalışmalar yapması gerekmektedir.Mahkemece yapılacak iş; yukarıda belirtilen eksiklikler tamamlanarak, trafik - işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman 3 kişilik bilirkişi heyetine konuyu yukarıda açıklandığı biçimde incelettirmek, olayın meydana gelmesinde işverenin az da olsa kusurlu olduğu ve tarafların dosyada mevcut kusur raporlarına itirazları da gözetilerek, tarafların kusur oranlarını belirler şekilde yöntemince rapor almak, alınan raporu, mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı kaldırılmasına, ilk derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir

SONUÇ: 1- Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, davacı vekilinin temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesi'ne, karardan bir örneğin de Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 03/12/2019 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava konusu olay trafik iş kazasıdır. Davacı sigortalı, olay günü 120 km hızla gittiği sırada kazanın meydana geldiğini ifade etmiştir.Her ne kadar davacı, işverenin talimatı ile uçağın kalkış saatine yetişmeye çalıştığını ileri sürmüşse de hız sınırının aşılması talimatı verildiği kanıtlanmamıştır. Yargılama sırasında alınan iki ayrı kusur heyet bilirkişi raporlarında ve ceza yargılama sonunda alınan kusur raporunda işverenin kusurunun bulunmadığı tespit edilmiştir. Kaldı ki 40 yaşındaki tecrübeli bir sürücünün Yasaya aykırı talimatlara uymaması ve trafik kurallarına uyması gerektiği ortadadır.Somut olayda işverene yüklenecek bir kusur bulunmadığından sayın çoğunluk görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2017/16646, Karar No: 2019/955, Tarih: 12.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/16646 E.  ,  2019/955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava konusu taşınmazı 15/05/1993 tarihli sözleşme ile 5 yıllığına balık üretimi için kiralandığını, taşınmaz üzerinde bulunan havuzların tamamının yıllar içinde taşınmazın kamulaştırılmasına kadar kendisi tarafından yapıldığını, 15/05/1998 ve 15/05/2003 tarihli sözleşmeler ile kira süresinin uzatıldığını, dava konusu taşınmazın kamulaştırılması nedeniyle 2009 yılının sonbaharında taşınmazın tahliye edildiğini, kendisi tarafından yapılan havuzlar için davalının yıpranma payı düşüldükten sonra 90.266,79 TL tahsil ettiğini ve bedel arttırım davası açtığını belirterek şimdilik 50.000 TL alacağın davalının bedeli tahsili ettiği tarihten itibaren faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile, dava değerini 40.266 TL arttırılarak 90.266 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazın içindeki havuzlarla birlikte balık çiftliği olarak kiralandığını, 2003 tarihli sözleşmeye göre kiracının bedel talep hakkı olmadığını, taşınmazın bakım ve onarım bedellerinin davacı tarafından karşılanılacak olması nedeniyle kira bedelinin düşük tutulduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava dilekçesi ve ıslah dilekçesi nazara alınarak kamulaştırma dosyasında davacı tarafından yaptırılan havuz bedellerinin davalıya ödendiği anlaşıldığından açılan davanın kabulü ile 90.266,00 TL' nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

1-) Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında, dava konusu taşınmazın kiralanmasına ilişkin 15/05/1993 başlangıç tarihli, beş yıl süreli ve 15/05/1998 başlangıç tarihli, beş yıl süreli kira sözleşmeleri, en son olarak da 15/05/2003 başlangıç tarihli, yedi yıl süreli kira sözleşmesi düzenlendiği hususunda bir ihtilaf bulunmamaktadır. 15/05/2003 tarihli kira sözleşmesinin 4. maddesinde "Kiracı muvafakat alarak gayrimenkul üzerine yaptığı değişikliklerden hak talep etmeyecektir" düzenlemesi yer almaktadır. Her ne kadar sözleşmenin 4. maddesinde kiralanana yapılan masrafların talep edilemeyeceği düzenlenmiş ise de, davacının kira süresi sonunda taşınmazı tahliye etmesi durumunda bu bedellerin istenemeyeceğinin, aksi halde kalan süreyle orantılı olarak faydalı masrafların istenebileceğinin kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece, davacının kiralananı tahliye ettiği tarih belirlenerek, bu tarihin sözleşmenin bitiminden önce olduğunun anlaşılması halinde kalan kira süresi ile orantılı olarak faydalı masraf bedeline hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlere davalı yararına hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8550, Karar No: 2013/7424, Tarih: 25.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/8550 E.  ,  2013/7424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih ve 2013/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, daireler arası iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; temizlik, katı atık toplama ve nakli hizmeti alım sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, davalının tacir olmamasına göre, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.