muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/30740, Karar No: 2020/14431, Tarih: 07.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/30740 E.  ,  2020/14431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olmakla birlikte savunmasının alındığı 06.12.2018 tarihinde 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun savunması esnasında müdafii talebinin bulunmadığı ve savunmasını kendisi yaptığı halde, suça sürüklenen çocuk için bozmadan önce kovuşturma sırasında zorunlu olarak atanmış olan müdafi Av. ...’na 26.02.2019 tarihli gerekçeli kararın tebliği üzerine Av. ... tarafından karar temyiz edilmiş ise de, dosyada vekaletnamesine de rastlanmayan anılan müdafinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığı ve yüzüne karşı tefhim edilen kararı suça sürüklenen çocuğun temyiz etmediği de anlaşıldığından, temyize hakkı olmayan Av. ... temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 07.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3069, Karar No: 2014/9712, Tarih: 12.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/3069 E.  ,  2014/9712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2010/9-149, 2010/205 sayılı ve 19.10.2010 günlü kararı ışığı altında 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi hükmü nazara alınarak Dairemizce yakınan ... İletişim A.Ş. vekilinin katılma istemi konusunda temyiz inceleme aşamasında bir inceleme ve araştırma yapılmadan karar verilmesi olanaklı görüldüğünden; yakınan ... İletişim A.Ş doğrudan doğruya suçtan zarar görmesi nedeniyle davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; katılan ... İletişim A.Ş. vekilinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8751, Karar No: 2024/4, Tarih: 08.01.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/8751 E.  ,  2024/4 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29.12.2020 tarihli ve 2020/1641 Esas, 2020/1875 Karar sayılı kararının, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 31.03.2022 tarihli ve 2022/375 Esas, 2022/2491 Karar sayılı ilamı ile bozularak Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi üzerine kurulan ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 27.04.2023 tarihli ve 2022/1443 Esas, 2023/386 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ;

1. Maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Katılan ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek hapis cezasının 7 yıl 6 ay üzerinden infazına, karar verilmiştir.

Dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, meşru savunmaya veya sınırın aşılmasına, suç niteliğine, haksız tahrikin derecesine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, meşru savunmaya veya sınırın aşılmasına, suç niteliğine, haksız tahrikin derecesine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Maktulün tır şoförü, katılan ...'nin de kepçe operatörü olarak tanık ...'in yanında çalıştıkları, olay tarihinde saat 22:00 sıralarında katılan ve maktulün sanık ... ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'ın çalıştığı ahırın yanında bulunan hayvan gübrelerini almak için kullanmış oldukları tır ve kepçe ile buraya gittikleri, ahırdan bir tır gübre yükledikleri, maktulün bu tırı boşaltıp tekrar geri geldiği ve tekrardan gübre yüklemeye başladıkları sırada yanlarına ...'ın geldiği ve katılan ...'ye gecenin bu saatinde tır ve kepçe ile çalışmalarından dolayı hayvanlarının ürktüğünü, bu nedenle sabah gelmelerini istediği, ancak maktul ve katılan ...'nin bunu kabul etmediği, bunun üzerine ...'ın babası olan sanık ...'ı telefonla aradığı, telefonda sanık ... ile katılan ... ve maktul arasında sözlü tartışmanın yaşandığı, sonrasında katılan ...'nin kepçe ile önde, maktulün ise tırla arkadan olmak üzere olay yerinden ayrıldıkları sırada sanık ...'ın önlerine çıktığı, katılan ... ve maktulün araçlarından indikleri, bu sırada arkalarından yaya olarak gelen ...'ın da olay yerine ulaştığı, ...'ın elinde bulunan sopa ile maktule vurduğu, katılan ...'nin yanlarına doğru geldiği sırada sanık ...'ın da elinde bulunan suçta kullandığı av tüfeği ile önce katılan ...'ye ateş ettiği, sonrasında maktule doğru ateş etmesi sonucu maktulün otopsi raporuna göre av tüfeği saçma taneleri yaralanmasına bağlı kaburga kemikleri kırıkları ile birlikte seyreden iç organ yaralanmasından gelişen iç ve dış kanama sonucu öldüğü, katılanı ise adli muayene raporuna göre ... tehlike geçirekecek şekilde yaraladığı olayda, sanık hakkında kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından uygulamalar yapıldığı, anlaşılmıştır.

2. Olay yeri inceleme raporu ve basit krokisi, uzmanlık raporu, maktul hakkında Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Grup Başkanlığı ... İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 23.11.2017 tarihli otopsi raporu, katılan ... hakkında Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 28.02.2018 tarihli ve ... ... ... Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 03.11.2022 tarihli adli muayene raporları, nüfus kayıt örnekleri ve tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

2. Olay yeri inceleme raporu ve basit krokisi, uzmanlık raporu, maktul hakkında Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Grup Başkanlığı ... İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 23.11.2017 tarihli otopsi raporu, katılan ... hakkında Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 28.02.2018 tarihli ve ... ... ... Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 03.11.2022 tarihli adli muayene raporları, nüfus kayıt örnekleri ve tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, olay yeri inceleme tutanağı ile basit krokisi, uzmanlık raporu, katılan ...'nin aşamalardaki oluşa uygun beyanları ile bunlarla uyumlu maktul hakkında düzenlenen otopsi raporu ve katılan ... hakkında düzenlenen adli muayene raporları uyarınca eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı ve belirlenen suç vasıflarında isabetsizlik bulunmadığı, maktul veya katılandan doğrudan sanığa yönelen bir saldırı olmadığı halde sanığın suçta kullandığı silahla eylemlerini gerçekleştirmesi karşısında meşru savunmanın veya sınırın aşılmasının yasal koşullarının oluşmadığı, maktul ve katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ve davranışın ulaştığı boyut dikkate alındığından sanık yararına uygulanan haksız tahrik indirim oranının yerinde olduğu anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 27.04.2023 tarihli ve 2022/1443 Esas, 2023/386 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13637, Karar No: 2018/7059, Tarih: 11.07.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/13637 E.  ,  2018/7059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının yanında eşi ile kendisine ait motosiklet ile 25/04/2012 tarihinde seyir halindeyken, davalı sürücü sevk ve idaresindeki minibüsün çarpması neticesinde maddi hasarlı ve yaralamalı trafik kazası meydana geldiğini, kazanın oluşumda davalının tam kusurlu olduğunu, davacının kaza nedeniyle % 94 oranında özürlü olduğunu, davacının göz sisteminin bozulduğunu, sağ tarafının felç olması nedeniyle kullanamadığını ve konuşamadığını, bakıma muhtaç bir hale geldiğini beyanla davacının 150.000 TL manevi tazminatın haksız fiilin gerçekleştiği tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... kusura itiraz ederek talep edilen tazminatın fahiş olduğundan bahisle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; 15.000,00 TL manevi tazminatın 25/04/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, uzman bilirkişinin, oluşa ve dosya kapsamına uygun raporundaki kusur oranlarının benimsenmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre; davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA; aşağıda dökümü yazılı 796,19 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 11/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13871, Karar No: 2018/21441, Tarih: 08.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/13871 E.  ,  2018/21441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan... A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... A.Ş.'ye bağlı ... Kargo İşlem merkezinde taşeron şirkete bağlı işçi olarak kadrolu işçilerle birlikte çalıştığını, Genel Müdürlüğün işçi alma, fesih ve talimat verme yetkilerinin olduğunu, ancak kadrolu işçilerden daha az ücret aldıklarını, sendikal hakların engellendiğini, haftada 45 saat çalışması gerekirken 60 saat çalışma yapıldığını, zamlı ücretlerin ödenmediğini, ücret olarak emsalinden daha az ücret aldığını, yıllık izinlerinin de kullandırılmadığını belirterek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... A.Ş. vekili, şirket çalışanları bakımından müvekkili idarenin denetim gözetim ve kontrol yetkisi olmadığını, müvekkili idarenin ihale makamı olduğunu, işveren gibi sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ... İnş. Taah. Turizm Elektronik Proje Danışmanlık San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, ücret farklarının hangi ayları kapsadığının belirtilmediğini, yıpranma prim uygulaması adı altında bir uygulamasının işyerinde olmadığını, davacının müvekkili şirket nezdinde yıllık izin hakkı olmadığını, sözleşmede ücret dışında ... yemek ya da başkaca bir ödeme yapılması konusunda bir hüküm bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin karar ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sonucuna varılarak yerinde görülmeyen davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı H.M.K.'nın 353/1-b(1) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemiz 26.10.2018 tarihli bozma ilamı ile kararın bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uayan İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Karar davacı ve davalı... A.Ş. vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz Başvurusu :

Karar davacı ve davalı... A.Ş. vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük ... süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı ... Kanunu'nun 68.maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. ... Kanunu'nun 63.maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68.maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda günlük ara dinlenme süreleri tanık beyanları doğrultusunda 20 dakika kabul edilmiş ise de ispat kuralları gereği davalı tanığının en düşük beyanı dikkate alınarak günlük ara dinlenme süresinin 15 dakika belirlenmesi ve yine davalı tanığınca normal çalışma saatleri dışında davacının ayda 4-5 kere her seferinde işin durumuna göre bazen iki bazen üç saat fazla çalışma yaptığının beyan edilmesine ve davacı tanıklarının da aynı yönde beyanda bulunmalarına karşın fazla çalışma alacağının bu doğrultuda belirlenmesi gerekirken söz konusu hususlar gözetilmeksizin hazırlanan bilirkişi raporunun hükme esas alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 08/10/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9775, Karar No: 2012/22566, Tarih: 27.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/9775 E.  ,  2012/22566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ...'nın UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 06.06.2008 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22213, Karar No: 2020/11772, Tarih: 03.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/22213 E.  ,  2020/11772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h maddesi uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/10/2018 tarihli ve 2017/1354 Esas ve 2018/907 Karar sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 31/12/2019 gün ve 19100-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/01/2020 gün ve 2020/3077 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Bina içerisinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi gereğince 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/10/2018 tarihli ve 2017/1354 esas, 2018/907 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanığın 17/03/2012 tarihinde müştekinin işyeri olarak kullandığı gıda deposunun dış kapısını zorlamak suretiyle içeri girerek anılan depoda bulunan 1 adet dizüstü bilgisayarı, 180 tane zeytin tenekesini, 20 çuval pirinci, 500 kilo balı, 500 kilo pekmezi, 20 koli yumurtayı ve 27 adet on kiloluk tereyağını alıp işyerinden ayrıldığı olay nedeniyle, mahkemesince sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi uyarınca temel cezanın teşdiden 7 yıl olarak belirlenmesi suretiyle mahkumiyetine karar verilmiş ise de, suç tarihinde eylemin yürürlükte olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesindeki düzenlemeye girdiği ve bu madde uyarınca ceza miktarının “İki yıldan beş yıla kadar hapis” olarak belirlendiği, suç tarihinden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile ceza miktarının “Beş yıldan on yıla kadar hapis” olarak değiştirildiği, ancak suç tarihinin 17/03/2012 olması karşısında aleyhe kanun değişikliğinin sanık hakkında uygulanamayacağı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2. maddesinde yer alan “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık lehine olarak değişiklik öncesi ceza miktarı göz önüne alınarak hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde fazla cezaya hükmedilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, sanığın 17/03/2012 tarihinde müştekinin işyeri olarak kullandığı gıda deposunun dış kapısını zorlamak suretiyle içeri girerek anılan depoda bulunan 1 adet dizüstü bilgisayarı, 180 tane zeytin tenekesini, 20 çuval pirinci, 500 kilo balı, 500 kilo pekmezi, 20 koli yumurtayı ve 27 adet on kiloluk tereyağını alıp işyerinden ayrıldığı olay nedeniyle, mahkemesince sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi uyarınca temel cezanın teşdiden 7 yıl olarak belirlenmesi suretiyle mahkumiyetine karar verilmiş ise de, suç tarihinde eylemin yürürlükte olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesindeki düzenlemeye girdiği ve bu madde uyarınca ceza miktarının “İki yıldan beş yıla kadar hapis” olarak belirlendiği, suç tarihinden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile ceza miktarının “Beş yıldan on yıla kadar hapis” olarak değiştirildiği, ancak suç tarihinin 17/03/2012 olması karşısında aleyhe kanun değişikliğinin sanık hakkında uygulanamayacağı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2. maddesinde yer alan “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık lehine olarak değişiklik öncesi ceza miktarı göz önüne alınarak hüküm kurulmasının gerekmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (KÜÇÜKÇEKMECE) 14. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 03/10/2018 tarihli ve 2017/1354 Esas, 2018/907 sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; sanık ... hakkında hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezasına hükmedilmesine, infazın bu ceza miktarı üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 03/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8096, Karar No: 2017/585, Tarih: 09.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/8096 E.  ,  2017/585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan ile vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.