muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2879, Karar No: 2016/2257, Tarih: 02.05.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/2879 E.  ,  2016/2257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-)Sanıklar .,.,. hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan açılan dava hakkında hüküm kurulmamış ise de, mahkemesince zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

2-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar .,.,.,.,. mağdurlar .,.,yönelik eylemlerinin sübutu kabul, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık . müdafiinin meşru savunma koşullarının varlığına, sanıklar .,., müdafilerinin sübuta, meşru savunma koşullarının varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Sanık . savunmasında; amcası . mağdur .ağabeyi . tarafından öldürülmesi nedeniyle . ailesi ile aralarında husumet bulunduğunu, olaydan bir gün önce bu husumet nedeniyle .,.,. ile kardeşi . ve amcasının oğlu . arasında kavga olduğunu, olay günü sabahleyin mağdurlar .,., evinin az ilerisinde kendisini

beklediklerini öğrenmesi üzerine, olay çıkmasın diye 155 polis imdat hattını aradığını, polisin yönlendirmesi üzerine sanık . ile birlikte karakola gittikleri sırada mağdur .elinde balta, mağdur . ise elinde sopa olduğu halde önlerine çıkarak kendilerine saldırdıklarını, daha sonra mağdur. mağdur . aldığı tabanca ile kendisine ve sanık . doğru ateş ettiğini, babası . ile amcasının oğlu. de olay yerine geldiğini ve kavganın büyüdüğünü iddia etmesi,

Dosya içerisinde bulunan ve kolluk görevlileri tarafından olaydan çok kısa bir süre önce saat 07.15 de tutulan 22.02.2013 tarihli tutanaktaki “22.02.2013 günü saat 06.56 da .....155 polis imdat hattını arayan isminin .olduğunu, ....yiğeninin kendisini telefonla arayarak şuan rus pazarı kavşakta salon opera önünde bekleyen belinde silah olduğunu iddia ettiği, takım elbiseli olan .. ve arkadaşlarının sopalı olarak kendilerini kavga amaçlı beklediğini belirmesi.....” şeklindeki açıklamalar ile aynı tarihli saat 07.10'da düzenlenen santral telefon görüşme tutanağı içeriği, 22.02.2013 tarihli olay yeri inceleme raporuna ve aynı tarihli olay ve yakalama tutanağına göre olay yerinde mağdur . yaralı olarak yattığı yerin yakınında ele geçirilen ve olay sırasında kullanıldığı ekspertiz raporu ile sabit olan tabancanın mekanizmasının yarı çekik vaziyette olup, atım yatağında bir adet, şarjör ile atım yatağı arasına sıkışmış bir adet ve şarjörde iki adet olmak üzere toplam dört adet merminin olduğunun tespit edilmesi, mağdur . soruşturma aşamasında alınan ifadesinde olay sırasında kendisinde tabanca olmadığını iddia etmesine rağmen kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde olay sırasında sanık . yere düşürdüğü tabancayı alarak havaya doğru bir el ateş ettiğini, mağdur . ise olay sırasında yanında balta olduğunu kabul etmesi karşısında;

a-)Sanıkların olayın başlangıcı ile ilgili savunmalarını destekler nitelikteki 22.02.2013 tarihli, saat 07.15 de tutulan tutanak ile olay yeri görgü tespit tutanağına niçin itibar edilmediğinin denetime imkan verecek şekilde karar yerinde tartışılmaması, olay yerinde mağdur . yaralı olarak yattığı yerin yakınında ele geçirilen ve olay sırasında sadece bir el ateş edildiği sabit olan tabancanın bulunduğunda mekanizmasının yarı çekik vaziyette olup, atım yatağında bir adet, şarjör ile atım yatağı arasına sıkışmış bir adet ve şarjörde iki adet olmak üzere toplam dört adet merminin olduğunun tespit edilmesine rağmen, gerekçeli kararın 5. sayfasında sanık .bu tabanca ile bir el ateş ettiği kabul edildikten sonra gerekçeli kararın 7. sayfasında aynı tabancanın mağdur . tarafından havaya doğru bir el ateş edilen tabanca olduğu, bu tabancanın içinde ve şarjöründe mermi bulunmadığı kabul edilerek, sadece bir el ateş ediliği ekspertiz raporu ile tespit edilen tabancanın olay sırasında kimin elinde olduğu ve kimin tarafından kullanıldığı konusunda çelişkiye düşülerek dosya içeriğine ve mevcut maddi delillere uygun olmayan bir gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-)Olaydan bir gün önce mağdur . ile sanık . de katıldığı kavga

olayı ile ilgili yapılan soruşturma sonunda Sulh Ceza Mahkemesine dava açıldığı, mağdur. vücudunda tespit olunan yaraların bu olay sırasında meydana geldiği iddia olunduğundan, bu dosyanın aslı yada onaylı bir suretinin dosya içerisine alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

c-)Dairemizin süreklilik kazanan içtihatlarına göre, öldürenin öldürülmesi hallerinde kan gütme saikinin geçerli olmayacağı, kan gütme saikinin varlığının kabulünün, başkaca bir neden eklenmeksizin münhasıran kan gütme saiki ile işlenmesi halinde mümkün olacağı gözetilerek, daha önce meydana gelen öldürme ve yaralama olayı ile ilgili mağdur .de katıldığı . Ağır Ceza Mahkemesinin . esas ve 2007/195 karar sayılı dosyası ile . isimli şahsın . ailesine mensup kişilere yönelik işlediği iddia olunan dava dosyasının denetime imkan vermesi açısında aslı yada onaylı örneğinin dosya içerisine alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

d-)Kabule göre;

aa-) Mağdur .yaşı nedeniyle suçun çocuğa karşı işlendiğinin ve sanıklar hakkında TCK'nun 82/1-e maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

bb-)Adli sicil kayıtlarında yazılı ve birer örneği getirtilen. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/76-81 sayılı ilamı nedeniyle sanık. ,. Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/727-419 sayılı ilamı nedeniyle sanık .. hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının gerekip gerekmediğinin tartışmasız bırakılması,

cc-)24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, . esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

cc-)24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, . esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar .,.,.,.,. müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanıklar hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 02/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

02/05/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı . huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar .,.,.,., . Avukatı . yokluğunda 12/05/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2007/502, Karar No: 2007/496, Tarih: 04.07.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/20-502 E., 2007/496 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/20-502 E., 2007/496 K.**

**- EKSİK İNCELEME VE YETERSİZ BİLİRKİŞİ RAPORU

- KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 45 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "kadastro tespitine itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 2.6.2006 gün ve 320-321 sayılı kararın incelenmesi davalılardan Hıdır T..... vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 13.11.2006 gün ve 11952-15199 sayılı ilamı ile,

(...Kadastro sırasında, U…

……. Köyü 115 ada 28 parsel sayılı 5.057,83 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar Hıdır Y..... ve Metin Y..... adlarına tespit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan Hıdır T..... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda; karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılardan Hıdır T..... vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN: Davalılardan Hıdır T..... vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalılardan Hıdır T..... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 4.7.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6979, Karar No: 2015/3410, Tarih: 16.06.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/6979 E.  ,  2015/3410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kırklareli 1. Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi :15.07.2014

Numarası :2013/165-2014/449

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, mahkemece davanın reddine dair verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkili apartman yönetimi ile davalı yüklenici arasında binanın kalorifer kazanının değişim işi konusunda anlaştıklarını, ancak, kazanın ayıplı olduğunu, iş sahibinin ödemiş olduğu bedelin iadesini istemiş, mahkemece davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılarak karar verilmiştir.

1-Dava tarihinde yürürlükte bulunan 4822 sayılı Yasayla değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde, tüketici “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Başka bir deyişle, yasada dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri kapsama alınmıştır. Aksinin düşünülmesi halinde üst düzey teknolojiyle gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi yasa kapsamında kaldığının ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıkların da -yasanın amacına rağmen- Tüketici Mahkemelerinde bakılması gerekeceğinin kabulü icap eder. Bundan dolayı somut olayda olduğu gibi istisna(eser) sözleşmesinden doğan ilişkilerde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim aynı husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.02.2003 gün ve 2003/15-127 Esas, 2003/102 Karar sayılı kararında da açıklanmış bulunmaktadır. Somut olayda da, davacı iş sahibi ile davalı yüklenici arasında eser sözleşmesi ilişkisi bulunduğundan, mahkemece genel mahkeme sıfatıyla davaya bakılıp esasının sonuçlandırılması gerekirken, tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılarak hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, 1 no’lu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 2 no’lu bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9550, Karar No: 2006/10702, Tarih: 18.12.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/9550 E.  ,  2006/10702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Bilirkişi kurulu raporunda somut emsal olarak incelenen satış üzerinde kat irtifakı tesis edilen 1216 ada 28 parseldeki bir bağımsız bölümün satışıdır. Kat Mülkiyeti ya da kat irtifakı kurulu yapılardaki bağımsız bölüm satışlarında binanın niteliği, inşaat kalitesi, bağımsız bölümlerin iç düzeni, cephesi vd. satış fiyatının belirlenmesinde etkili olup, ortak yerlerden yararlanma oranı dahi satış fiyatında dikkate alındığından bu gibi satışlarda binanın değeri satış değerinden düşülmüş olsa bile yanılgıya sebebiyet verecek nitelikte olduğundan arsa değerlendirmesinde emsal olamaz. Kaldı ki taşınmazın satış değerinden bina değeri Kat Mülkiyeti Yasasının 46.maddesinin son fıkrasında öngörülen usule uygun olarak da düşülmemiştir. Bu nedenle yanıltıcı sonuçlara götürebilecek emsale göre değerlendirme yapan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2-2942 Sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin (d) bendinde vergi beyanı, kıymet takdirinde gözönünde tutulması gereken esaslar arasında sayılmıştır. Vergi beyanları ve resmi makamlarca yapılan kıymet takdirleri genellikle taşınmazın gerçek değerini tam olarak yansıtmamakta, gerçek değerinden daha düşük değerler belirlenmektedir. Ancak bu husus dava konusu taşınmaz için olduğu kadar emsal içinde geçerlidir ve emsal karşılaştırması yapılırken dikkate alınması yasa gereğidir. Bu nedenle dava konusu taşınmaz ve emsal alınan taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle bulundukları cadde veya sokak için belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen m2 fiyatları, ilgili belediyelerden getirtilerek bu değerlere göre verilen m2 fiyatının mukayese edilmesi gerekir.

Emsalin ve dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerlerinin birbirine oranı ile bilirkişi raporlarında emsal karşılaştırması sonucu değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı ise, mahkemece bu farklılık ve çelişkinin de bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak mutlaka giderilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Emsalin ve dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerlerinin birbirine oranı ile bilirkişi raporlarında emsal karşılaştırması sonucu değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı ise, mahkemece bu farklılık ve çelişkinin de bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak mutlaka giderilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Dava konusu taşınmazın ve emsal alınan taşınmazların İmar Kanununun 18.maddesi gereği düzenleme sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadığı araştırılarak dava konusu taşınmazın kadastro, emsalin ise imar parseli olduğu anlaşıldığı takdirde, emsalle karşılaştırma sonucu bulunan değerden düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiğinin dikkate alınmaması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yeniden emsal araştırması yapılarak bulunacak uygun emsal ve yukarıda belirtilen diğer esaslara göre yöntemine uygun şekilde değerlendirme yapılmak üzere bilirkişi kurulu raporu alınarak oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 18.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6113, Karar No: 2014/8336, Tarih: 17.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/6113 E.  ,  2014/8336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 15. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2013/872-2013/1196

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu, aleyhine girişilen ilamsız takipte 29/07/2013 tarihli (ikinci kez gönderilen) ödeme emri tebligatının usulüne aykırı yapıldığını ileri sürerek tebligatın iptalini talep etmiştir.

7201 Sayılı Tebligat Kanununun "Bilinen Adreste Tebligat" başlığını taşıyan 10.maddesinde; "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir" düzenlemesi yer almaktadır.

Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine eklenen ikinci fıkrasında gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Muhatabın adresi takip alacaklısı (veya davacı) tarafından bildirilecek ve normal tebligat çıkarılacaktır. Bildirilen adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adresi olması arasında fark bulunmamaktadır. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesine göre çıkarılacaktır.

7201 Sayılı Yasa'nın 10. maddesi ile ilgili değişikliğe ilişkin kanun gerekçesinde, kişilere getirilen adres kayıt sistemi zorunluluğu ile birlikte işleyişin kolaylaştığı dile getirilmiş, ancak yapılan yeni düzenlemeyle, öncelikle yine bilinen en son adrese tebligat yapılacağı, tebligatın yapılmasını isteyenin veya tebligatı çıkartan makamın bildirdiği adresin, tebligata elverişli olmadığının anlaşılması ya da bu adrese tebligat yapılamaması halinde, muhatabın 5490 Sayılı Kanun'a göre adres kayıt sistemindeki adresinin bilinen en son adresi olarak kabul edileceği ve tebligatın buraya yapılacağı açıklanmış, değişiklik ile birlikte adres kayıt sistemi dışında başkaca adres araştırması yapılmasının gerekmeyeceği vurgulanmıştır.

7201 Sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile ilgili değişikliğe ilişkin kanun gerekçesinde ise, 21/1. maddeye göre bilinen en son adrese çıkartılan tebligattan sonuç alınamazsa, 10. madde gereği adres kayıt sistemindeki adres esas alınarak başkaca araştırma yapılmaksızın o adrese tebligat çıkarılacağı açıklanmıştır. Muhatap o adreste hiç oturmamış ya da adresten ayrılmış dahi olsa tebligat iade edilmeyecek, 21/2. madde gereğince işlem yapılacaktır. Bunun yapılabilmesi için de tebligatı çıkaran merciin, adresin, adres kayıt sistemindeki mernis adresi olduğunu tebliğ evrakında belirtmesi gerekmektedir.