muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9168, Karar No: 2011/11515, Tarih: 05.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9168 E.  ,  2011/11515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.02.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadastro tespiti sırasında tapu kaydına dayalı olarak davalı ... adına harmanyeri cinsi ile tespit ve tescil edilen 552 ada 1 parsel sayılı taşınmazın imar uygulaması yapılması ile oluşan ve yine davalı ... adına tescil edilen 4122 ada 1, 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3. fıkrasındaki on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklinde ekleme yapılmıştır.

Aynı Kanunun 3. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanununa eklenen geçici 10. madde ise “Bu Kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Ancak, 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına eklenen “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” cümlesinde yer alan "...iddia ve taşınmazın niteliğine" ibaresi ve 3. madde ile 3402 sayılı Kanuna eklenen “Geçici 10. madde” Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 günlü ve E.2009/31, K.2011/77 sayılı kararı ile iptal edildiğinden Hazine’nin "harmanyeri" iddiasıyla açtığı iptal ve sınırlandırma davaları on yıllık hak düşürücü sürenin dışında kalmıştır.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararı göz önüne alınarak çekişmenin esasının incelenmesi gerekirken, davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10156, Karar No: 2019/9231, Tarih: 18.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/10156 E.  ,  2019/9231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/839, Karar No: 2014/1890, Tarih: 25.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/839 E.  ,  2014/1890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bir suçu gizlemek için canavarca hisle eziyet çektirerek öldürme, cinsel saldırı.

HÜKÜM : 1- TCK.nun 82/1-b-h, 62, 53 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

2- TCK.nun 102/2, 102/3-a, 62, 53, 54 maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın maktul ...’e yönelik “nitelikli kasten öldürme” ve “cinsel saldırı” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ile müdafiinin sübuta, haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA), 25/03/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14340, Karar No: 2012/5195, Tarih: 19.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/14340 E.  ,  2012/5195 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına ...ile ... adına... aralarındaki dava hakkında ... verilen 13.05.2010 günlü ve ...sayılı hükmün temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

İş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri, hak sahiplerinin yaşı, gelirin kesilme olasılığı ve iskonto oranı gözetilerek belirlenen tutarı ifade etmektedir. 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi ise, "Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içermektedir.

İş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir, hak sahiplerinin aynı zamanda ölüm sigortası kolundan aylığa hak kazanması nedeniyle, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca yarıya indirilmesi ve bu indirimin davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına yansıtılması gereği karşısında, davacı Kurumdan anılan Yasanın 92.maddesinin uygulanması nedeniyle, bunun ilk peşin değerli gelire yansıtılması suretiyle ilk peşin değerli gelirin sorularak, cevabi yazının dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 19.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1461, Karar No: 2013/2672, Tarih: 18.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1461 E.  ,  2013/2672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.04.2011 tarih ve 2007/272-2011/57 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 2005 03425 tescil nolu tasarım tescil belgesinin sahibi olduğunu, dava konusu tasarım tescil belgesinin konusunun aydınlatma armatürleri olduğunu, davalı adına tescilli bu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik özelliğinin bulunmadığını, tescil tarihinden önce tasarıma konu ürünlerin benzerlerinin piyasada bulunduğunu ve kamuya sunulduğunu, davalının tasarım tesciline dayanarak müvekkili hakkında takibat başlattığını ileri sürerek yenilik ve ayırt edicilik özelliği bulunmayan davalı adına tescilli tasarımın hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin, davacı işyerinde yapılan arama-el koyma sırasında müvekkilinin tescilli tasarımına tecavüz teşkil eden muhtelif aydınlatma elemanlarının ele geçirildiğini, bu şekilde müvekkilinin davacı aleyhine takip başlattığını, davacının kötü niyetle dava açtığını, müvekkilinin tasarım tescilinin usulüne uygun gerçekleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu uyarınca davaya konu tasarımlardan 1.1 nolu tasarımın Moonlight Aydınlatma 1999-2000 kataloğunda, 9.1 nolu tasarımın davacının 1998-99, Moonlight Aydınlatma 1999-2000, Steca Firsının 2006-2007 ve 2004 tarihli kataloglarında aynen var olduğu ve yeni olmadığı, ....1, ....1, 14.1 nolu tasarımların ise 9.1 nolu tasarımın versiyonu olup, yenilik ve ayırd edicilik taşımadığı, diğer demir işçilikli, kıvrılmış çiçek motiflerinin çalışıldığı, sokak lambalarının ise Art Nouveau tarzının bu gün çalışılan benzeri olan özgün olmayan, Avrupa'da birçok sokakta yer alan yeni ve ayırd edici olmayan tasarımlar olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5243, Karar No: 2015/5230, Tarih: 03.07.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5243 E.  ,  2015/5230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı kooperatif arasında 10.12.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile 16.09.2009 tarihli ek sözleşme düzenlendiğini, teslim tarihinin 30.09.2010 olduğunu, müvekkillerinin haklarının mağdur olmaması için tapu kayıtları üzerine vefa hakkı şerhi koyulması gerektiğini ancak davalının bu önemli yükümlülüğünü yerine getirmediğini, davalının müvekkillerini mağdur ettiğini ileri sürerek, 95.760,00 TL gecikme tazminatının tahsili ile sözleşmelerin feshi ile sözleşme konusu taşınmazların müvekkillerinin payları oranında adlarına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların sözleşmeye aykırı davrandıklarını, haksız yere tapuyu devretmediklerini, devrin yapılmaması nedeniyle sürelerin işlemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; taraflar arasında 10.12.2005 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve 16.09.2009 tarihinde ek sözleşme yapıldığı, davalı yüklenici tarafından 30.09.2010 tarihinde anahtar teslim suretiyle teslimin taahhüt edildiği, teslim yapılmadığından davacıların sözleşmesinin feshi seçimlik hakkını kullandıkları, sözleşme konusu taşınmazda harfiyat çalışması dışında hiç bir çalışma bulunmadığı, davacının fesih ile tapuların iadesini isteme hakkının bulunduğu ancak, gecikme tazminatı talep edemeyeceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile sözleşmelerin feshine, sözleşme konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacılar adına kayıt ve tesciline, tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dava, arsa payı karşılığı inşaat asıl ve ek sözleşmelerin feshi ile tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

TMK'nın 706, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan BK'nın 213, Tapu Kanunu'nun 26 ve Noterlik Kanunu'nun 60. maddeleri uyarınca taşınmaz devri yükümlülüğü getiren sözleşmelerin resmi şekilde yapılması zorunludur. 818 sayılı BK'nın 11. (TBK'nın 12.) maddesi uyarınca, kural olarak kanunun emrettiği şekle uyulmaksızın yapılan sözleşmeler ise geçersizdir. Ancak, şekil koşuluna uygun olmadığı için geçersiz olan arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin fiilen hayata geçirildiği, tarafların edimlerini ağırlıkla yerine getirdiğinin anlaşıldığı durumlarda artık bu sözleşmelerin geçersizliğinin ileri sürülmesi mümkün değildir.

Şekil zorunluluğunun birinci istisnası; “sözleşme adi yazılı şekilde olsa bile, yüklenici edimini (bina meydana getirme borcunu) tamamen veya reddolunmayacak oranda yerine getirmişse, arsa sahibi artık bu sözleşmenin geçersizliğini ileri süremez” kuralıdır. Zira böyle bir davranış, TMK’nın 2. maddesinde tanımlanan “Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz” kuralına aykırı düşer. İkinci istisnası ise; “sözleşmeyle yükleniciye bedel olarak verilmesi kararlaştırılan taşınmazın devrine ilişkin yüküm, taşınmaz tapuda yükleniciye devredilerek gerçekleşmişse, başlangıçta geçersiz olan sözleşmenin geçersizliğinin ileri sürülemeyecek hale gelmesidir.”

Öte yandan; TMK'nın 692. maddesi gereğince de, paylı taşınmaz malın özgülendiği amacın değiştirilmesi, korumanın veya olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girişilmesi olağanüstü tasarruflardan sayıldığından, oybirliği ile aksi kararlaştırılmış olmadıkça, bütün paydaşların kabulüne bağlıdır. Öncelikle sözleşme konusu taşınmazlar üzerine arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılabilmesi ve yapılan sözleşmenin paydaşları ve yükleniciyi bağlayıcı olması için tüm paydaşlarca ya da yetkili temsilcilerince sözleşmenin imzalanmış olması veya yapılan sözleşmeye "onay" verilmesi zorunludur. Sözleşmenin feshi ya da iptali davası aynı madde uyarınca "olağanüstü tasarruf" niteliğindedir.

Somut uyuşmazlıkta, dosya kapsamından davacılar ve dava dışı diğer arsa malikleri ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri yapıldığı anlaşılmaktadır. Sözleşme konusu taşınmazların tapu kayıtlarında, geri alım hak sahipleri olarak görünen davacılar ile dava dışı diğer paydaşların pay devri yaptıkları davalı kooperatiften başka pay sahiplerinin bulunduğu görülmektedir.

Bu durumda, mahkemece, yukarıdaki ilkeler ışığında taraflar arasında yapılan sözleşmelerin geçerli olup olmadıkları hususu tartışılarak, taşınmazlarda malik olan tüm paydaşlarla sözleşme yapıldığı ve geçerli olduklarının tespiti halinde; sözleşme konusu taşınmaz maliklerinin taşınmazda müşterek paydaşların tamamının birlikte dava açmasının zorunlu olduğu, sözleşmenin tarafı olan diğer arsa sahiplerinin davada zorunlu dava arkadaşı sıfatı bulunduğu dikkate alınarak, HMK'nın 59. ve 60. maddesi hükümleri de gözetilerek, davaya dahil edilmesi için davacı yana önel verilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra iddia ve savunma üzerinde durulup toplanan deliller çerçevesinde bir değerlendirme yapılarak uyuşmazlığın esasının incelenmesi, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik taraf teşkili ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12634, Karar No: 2015/5785, Tarih: 09.02.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/12634 E.  ,  2015/5785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 25.11.2013 tarihli tevdii kararından sonra, gümrük idaresinin de hükme yönelik temyiz talebi olduğundan cihetle; gümrük müdürlüğü hakkında tebliğname düzenlenmediğinden, bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3514, Karar No: 2025/2043, Tarih: 16.04.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/3514 E.  ,  2025/2043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1651 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ :Malazgirt Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2022/3 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davaya konu Muş ili, ......... ilçesi, ..........köyü 392, 393, 394, 395 ve 163 parsel sayılı mera vasfındaki taşınmazların kadastro tespiti sırasında davalı köy adına tespit gördüğünden davalı köyün idari sınırları içerisinde bulunduğunu, ancak kadimden bu yana davaya konu taşınmazların birkaç köy tarafından kullanıldığını, davalının tek başına kullanım hakkı bulunmadığını ileri sürerek meraların aidiyetinin tespitine, davaya konu taşınmazların davacı köyün de merası olarak tespitine, müşterek yararlanma hakkının davacı köye tanınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu taşınmazların kadimden beridir davalı köyün kullanımında olduğunu, davalı köye ait meraların Badişan deresi ile çevrili olup derenin ayırdığı sınırların kadimden beri aynı şekilde kullanılageldiğini, davacının aktif husumetinin de bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu meraların davalı ... lehine orta malı olarak sınırlandırıldığı, davacı köy tüzel kişiliği lehine müşterek kullanıma dayalı bir kaydın şerh düşülmediği, sınırlandırmanın iptaline ilişin bir davanın açılmadığı, Muş İl Tarım ve Orman Müdürlüğünden her iki köye ait toplam mera varlığının, otlatma kapasitesinin ve ot açığının tespitinin istendiği, davalı ... köy tüzel kişiliğinin otlatma sezonunda kaba yem açığının olduğunun tespit edildiği, mera uzmanı ziraat bilirkişiler tarafından hazırlanan raporlarda İl Mera Komisyonunca halihazırda bir çalışma yapılması halinde dahi davacı köy tüzel kişiliği lehine dava konusu mera parsellerinin tahsis edilemeyeceği yönünde görüş bildirildiği, mahkeme gözleminde de belirtildiği üzere dava konusu meralar ile davacı köy tüzel kişiliğinin sınırları arasından ......, deresinin geçtiği, bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde davacı köy tüzel kişiliği tarafından dava konusu meralardan kadimden beri yararlandığının ispatlanamadığı, tanık beyanlarından ve bu tanıkların beyanlarını destekleyen keşif, bilirkişi raporları ve toplanan diğer delillerden dava konusu meralardan davacı köy tüzel kişiliğinin yararlanmadığı kanaatine ulaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmazların mera niteliğinde olduğu, davalı köyün idari sınırları içerisinde kaldığı, mera defteri kayıtlarına göre dava konusu parsellerden 163 numaralı parselin 1995 yılından beri, diğer parsellerin ise 1975 yılından beri davalı köy adına mera olarak tahsisli olduğu, tapulama tutanaklarına göre tüm parsellerin senetsizden kadimden beri davalı köyün ortak merası olarak kullanıldığından kamu ortak malı niteliğinde ve mera vasfı ile sınırlandırıldığı, kayıtlarda davacı köyün kullanımına ilişkin herhangi bir şerh ya da kaydın bulunmadığı, davacı köy adına başkaca tahsisli meraların bulunduğu, İlk Derece Mahkemesince mahalli bilirkişiler ile taraf tanıkları keşif mahallinde dinlendiği, bilirkişi kurulu tarafından rapor aldırıldığı, köylerin kurulma tarihleri İçişleri Bakanlığından sorulduğu ve diğer tüm deliller toplanarak kadimlik iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; mahkemece meraya ilişkin görgü ve bilgisi olmayan mahalli bilirkişilerin beyanına göre karar verildiğini, yeniden mahalli bilirkişi tespitine yönelik taleplerinin reddedildiğini, kadimlik iddiasının ayrıntılı bir şekilde araştırılması gerektiğini, dinlenen tarafsız tanıklarca davaya konu meranın kadimden bu yana davalı ve davacı köy tarafından ortak kullanıldığının beyan edildiğini, bu beyanların esas alınması gerekirken mahkemece delilin yanlış değerlendirildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, kadimlik iddiasına dayalı mera aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.04.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16573, Karar No: 2017/1026, Tarih: 22.02.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/16573 E.  ,  2017/1026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 10/06/2015 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu nedeniyle usulden reddine dair verilen 31/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın yargı yolu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, görevden uzaklaştırılma ve meslekten çıkarılmasında davalıların kusurlu olduğunu belirterek davalılardan manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, hizmet kusuru nedeniyle davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiği belirtilerek davanın usulden reddine karar verilmiştir.

İdari yargı yerlerinde açılacak davalarda husumetin kimlere yöneltileceğine ilişkin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesi gereğince, idari yargı yerlerinde ancak ilgili idari kuruluş dava edilebilir. Bu yasal düzenlemeye göre, gerçek kişiler ve özel hukuk tüzel kişileri aleyhine idare mahkemelerinde dava açılamaz. Şu halde, davacı, davasını gerçek kişi olan davalılara yönelttiğine göre idari yargıda gerçek kişilere karşı dava açılamayacağı gözetilmeden ve davalılara husumet düşüp düşmeyeceği değerlendirilmeden davanın yargı yolu nedeniyle usulden reddi hatalıdır. Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.