muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6008, Karar No: 2025/4166, Tarih: 22.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/6008 E.  ,  2025/4166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1049 E., 2023/1086 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.02.2023 tarihli ve 2022/252 Esas, 2023/42 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktullere yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-b-d-e, 53. maddeleri gereğince ayrı ayrı üç kez ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.05.2023 tarihli ve 2023/1049 Esas, 2023/1086 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekilleri ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca hükümlerden 5237 sayılı Kanun'un 82/1. maddesinde yer alan (b) bendinin çıkarılmasına karar verilmek suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar vekillerinin temyiz sebepleri özetle; suçun tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğine,

B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanığın cezai ehliyeti olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar vekillerinin temyiz sebepleri özetle; suçun tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğine,

B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanığın cezai ehliyeti olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın savunma hakkına riayet edilerek adil bir biçimde yargılandığının anlaşıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın ve sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme şeklinde eylemin gerçekleştirildiğine dair delil bulunmadığından canavarca hisle öldürme koşullarının bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.05.2023 tarihli ve 2023/1049 Esas, 2023/1086 Karar sayılı kararında katılanlar vekilleri ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5745, Karar No: 2013/6082, Tarih: 27.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/5745 E.  ,  2013/6082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen ....11.2011 tarih ve 2006/617-2011/525 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davada davalı adına tescil edilmiş bulunan 2001/25270 sayılı desen şekil markasının ayırt edici niteliğinin bulunmadığını, tuvalet kağıtlarında ya da kağıt havlularda tüketicilerin, kağıt üzerindeki desenlere göre alım tercihlerini oluşturmadıkları, bu desenlerin çoğu kez ambalaj üzerinden görünmediğini, tüketicilerin tercihlerini ve alım kararlarını Papia, Famila, Selpak, Solo, Gala, Lily gibi markalara göre oluşturduğunu, dava konusu markanın KHK'nın 5/1 maddesi gereğince bulunması gereken ayırt edici niteliğinin de bulunmadığını beyanla davalı adına 2001/25270 numara ile tescil edilmiş olan şekil markasının 556 S.K.H.K'nın 42/1-a,7/1-a ve 5/1 maddeleri gereğince hükümsüzlüğüne ve hükmün ilanına karar verilmesini istemiştir

Yargılama devam ederken dava konu marka birleşen dosya davalısına devredilmiş olup davalı vekili, desen markasının, müvekkilinin kullanımı neticesinde ayırt edici niteliğinin güçlendiğini ve piyasada aranan bir ürün haline geldiğini, dolayısıyla KHK'nın 7/... gereğince hükümsüzlüğünün istenemeyeceğini, müvekkilinin markasının ayırt edicilik vasfına sahip olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıya ait şekil markasının 556 sayılı KHK'nın 5. maddesi anlamında ayırt edicilik niteliğine sahip olduğu, aynı KHK'nın 7/1-a hükmü uyarınca hükümsüzlük şartlarının oluşmadığı bu şekillerinin marka olarak tescillerini haksız rekabet hali oluşturmadığı 7/1-e maddesine göre bir teknik sonucu elde etmek için zorunlu olan işaretlerden olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ...,65 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3791, Karar No: 2019/6156, Tarih: 19.06.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/3791 E.  ,  2019/6156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, davacının 350 parsel sayılı taşınmazın 1/4 payının maliki olduğunu, paydaşların aralarında taksim yaptıklarını, herkesin kendi payını kullanmaya başladığını, davacının da kendi hissesinin kullanımını 5 yıllığına ve yetişen ürünün 1/3 payı karşılığı davalıya bıraktığını, anlaşmanın sona ermesinden sonra ise davalının davacının kendisine düşen payı bizzat kullanmasını engellediği gibi kiralanmasını da engellediğini, tüm şifahi uyarılara rağmen taşınmazı kullanmaya devam ettiğini, bu nedenle haksız işgalci durumunda olduğunu açıklayarak davalının taşınmaza vaki elatmasının önlenmesi ile taşınmazdan tahliyesine, 2005 yılından işgalin sona erdiği tarihe kadarki dönem için fazlaya ilişkin haklar saklı olmak üzere 5.000 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, iddia edildiği gibi davalının davacının payına düşen yere müdahale etmediğini, iddiaların yersiz olduğunu, intifadan men koşulunun yerine getirilebilmesi için diğer hissedarlara usulüne uygun bir ihtarname çekilmesi gerektiğini, davacının bu hususta şifahi olarak dahi bir uyarıda bulunmadığını, dava konusu yerde herhangi bir işgal söz konusu olmayıp davacının dava konusu yeri kullanmasına engel herhangi bir durum bulunmadığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu parselin davacı tarafından ...’ye icar verildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Hemen belirtilmelidir ki, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 Esas, 2002/114 Karar sayılı ilamı)

Somut olaya gelince; mahkemece yukarıda yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmişse de; bu karara katılma olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki; davacı tarafça, davalının taşınmazın kiraya verilmesine de engel olduğu ve taşınmazı kiracıya da kullandırmadığı iddiasında bulunulduğuna göre, davacı kiraya verenin zapta karşı tekeffül hükümleri gereğince kiralananı kiracısına kullanıma hazır bulundurma yükümlülüğü bulunduğundan, davacının elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası açması mümkündür. Dava konusu taşınmazın davacı tarafından kiraya verilmesi dava açmasına engel teşkil etmez. Bu nedenle mahkemece yukarıda belirtilen ilke ve esaslar çerçevesinde Yargıtay uygulamalarına göre inceleme ve araştırma yapılarak işin esasının incelenmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile davacının dava konusu taşınmazı ...’ye icara verdiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca

BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

19.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/5167, Karar No: 2022/6321, Tarih: 30.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/5167 E.  ,  2022/6321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 25. HUKUK DAİRESİ

Asıl dava, davalı organize sanayi bölgesinin arsa tahsis kararının iptali isteminin hukuka aykırılığının tespiti olmazsa arsa iade bedelinin tespiti istemine; birleşen dava 3. kişiye yapılan arsa tahsisinin geçersizliğinin tespiti istemine ilişkin olup davalı tacirdir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 11. Hukuk Dairesinindir.

Dosya, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin görevsizlik ilamı ile Dairemize gönderilmiş olduğundan, 23/07/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6723 sayılı Yasanın 21. maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60/3 maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesine, 30/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1643, Karar No: 2018/6737, Tarih: 26.09.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/1643 E.  ,  2018/6737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemenin 27.05.2014 tarihli 57.969,24 TL maddi, 15.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müteselsilen ve müştereken alınarak davacıya verilmesine dair hükmü davalılar vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 03.03.2015 gün 2014/18581 Esas 2015/4086 Karar sayılı ilamı ile Kurumca bağlanan gelirlerin ve sosyal yardım zamlarının ilk peşin sermaye değerlerinin ve geçirdiği kaza sonrası istirahat döneminde sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilecek kısımları hesaplanarak, 11/03/2014 tarihli hesap bilirkişi raporunda belirlenen toplam zarar tutarından indirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, geçici iş göremezlik ödeneğinin ve davacıya Kurumca bağlanan gelirlerin ve sosyal yardım zamlarının ilk peşin sermaye değerleri Kurum'dan sorularak tespit edilmeden ve rücu edilebilir kısımları toplam zarar tutarından indirilmeden, yazılı şekilde maddi tazminata hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına karşı “uyma” kararı verilerek yapılan yargılama neticesinde bozmaya uyulduğu halde, bozma gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemenin, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 06.03.2002 gün ve 1/119-135 sayılı kararında da belirtildiği üzere; bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak doğar ve mahkemenin bozma kararı doğrultusunda işlem yapma ve hüküm verme yükümlüğü vardır. Bu ilke Usul Kanunu'nun dayandığı ana esaslardan olup kamu düzeni ile ilgilidir. Yargıtay'ın bozma kararına uymuş olan mahkemenin, bu uyma kararı ile bağlı olup bozma gereğince değerlendirme yaparak yeni hükmünü tesis etme zorunluluğu vardır.

Somut olayda; mahkemece Dairemizin anılan bozma kararına uyulduğu ve bozma ilamında açıkça davacıya Kurumca bağlanan gelirlerin ve sosyal yardım zamlarının ilk peşin sermaye değerlerinin ve geçirdiği kaza sonrası istirahat döneminde sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilecek kısımları hesaplanarak, 11/03/2014 tarihli hesap bilirkişi raporunda belirlenen toplam zarar tutarından indirilmesi gerektiği belirtildiği halde yeniden hesaba ilişkin bilirkişi raporu aldırılarak davalılar yararına oluşan usuli kazanılmış hakkın ihlal edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; 11.03.2014 tarihli hesaba ilişkin bilirkişi raporunda belirlenen 57.969,24 TL zarardan geçici iş göremezlik ödeneği (1.710,87) ile davacıya Kurumca bağlanan gelirlerin ve sosyal yardım zamlarının ilk peşin sermaye değerlerinin (45.538,80) rücu edilebilecek kısımlarının ( 1.710,87+ 45.538,80=47.249,67'nin % 50'si olan 23.624,83 TL'nin) indirilerek sonuç olarak 34.344,41 TL maddi tazminata hükmetmekten ibarettir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 26.09.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/32905, Karar No: 2022/7538, Tarih: 07.11.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/32905 E.  ,  2022/7538 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Ordu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2020 tarih ve 2018/312 – 2020/261 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma verilen kararın niteliği dikkate alınarak yazılmamıştır

Hüküm : Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca verilen beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Oluş, sanık savunması, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; her ne kadar FETÖ silahlı terör örgütünün mahrem hizmetleri sınıfında yer alıp polis memuru olarak görev yapan sanık hakkında mahkeme kabulüne göre tanık beyanları örgütün görünen yüzü ortaya çıkmadan önceki dönemlere ilişkin kabul edilerek beraat hükmü kurulmuşsa da; sanık ile ilgili düzenlenen veri inceleme raporunda "sanığın 2015 Mart Alan: SAY” ve “...”" şeklinde kodlanması, SAY kodlamasının “FETÖ mensubu olup herşeyiyle teslim olan ancak yöneticilik vasıfları olmayan polis memurunu”, ... kodlamasının “FETÖ içerisinde olup örgüt benim örgütüm diyen ancak bazı zaafları olan (himmet verme-kampa kalma-her çağrıldığında

gelme-sigara-karşı cins-namaz) kişileri” ifade etmesi karşısında; sanığın dosya kapsamına yansıyan eylemlerinin “silahlı terör örgütüne üye olma” suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde beraatine yönelik karar verilmesi,

Kanuna aykırı, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Ordu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22937, Karar No: 2017/726, Tarih: 24.01.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/22937 E.  ,  2017/726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek arsanın rayiç değerinin tespiti yapılarak, bu bedelin yasal faiziyle birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı kanunun 12.maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanununa eklenen geçici 10.maddesi ile “... ili, ... ilçesi sınırları içerisinde bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce bu Kanuna göre ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi hâlinde; arsa veya konut tahsisi için ödenen bedeller, ilgili idarece yapılacak tebligatı müteakip en geç üç ay içerisinde, ödeme gününden itibaren hesaplanacak kanuni faizi ile birlikte hak sahiplerine veya kanuni mirasçılarına ödenir. Hak sahipleri bunun dışında ilgili idareden herhangi bir hak, bedel ve tazminat talebinde bulunamazlar.

Bu maddenin birinci fıkrası hükmü; bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce hak sahipleri tarafından, ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi nedenleriyle arsa veya konutların adlarına tescili, bedel veya tazminat ve benzeri taleplerle açılan ve henüz kesinleşmeyen her türlü davada da uygulanır. Bu hükmün mahkemelerce uygulanması nedeniyle reddedilen davaların yargılama giderleri davalı idare tarafından ödenir. Bu madde kapsamında kalan davalarda mahkeme harçları ile her türlü vekâlet ücreti maktu olarak belirlenir.” hükmü düzenlenmiştir. Mahkemece, anılan yasa kuralı uyarınca değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.