muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/25341, Karar No: 2013/17974, Tarih: 26.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/25341 E.  ,  2013/17974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Koruma Kararının Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen yetkisizliğe dair olan hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı (... ve Sosyal Politikalar ... İl Müdürlüğü), davalı hakkındaki ... Çocuk Mahkemesince verilen koruma kararının, nakti yardım süresinin dolduğunu ileri sürerek kaldırılmasını istemiş, ... 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi; ... çocuk Mahkemesinin yetkili olduğunu belirterek re'sen yetkisizlik kararı vermiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

Davalı 1.1.1993 doğumlu olup, koruma kararı 2828 sayılı Kanun gereğince, ... Asliye Hukuk Mahkemesince 29.5.2001 tarihinde verilmiş, ...1. Çocuk Mahkemesinin 1.2.2011 tarihli 2011/18 D.îş sayılı kararıyla "eğitim ve öğreniminin devam ediyor" olması sebebiyle Çocuk Koruma Kanununun 7/6. maddesi gereğince koruma tedbirinin yirmi yaşına kadar uygulanmasına devam edilmesi yönünde uzatma kararı verilmiştir. Bu tarihte davalının...de öğrenci olduğu anlaşılmaktadır.

2828 sayılı Yasa gereğince, koruma altına alınmış olan korunmaya muhtaç çocuklar hakkındaki korunmaya ilişkin tedbir kararları, gerek bu Yasa (m. 24), gerekse daha sonra 15.7.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu (m.7/6) gereğince, çocuk reşit oluncaya kadar devam eder. On sekiz yaşın doldurulmasıyla da kendiliğinden sona erer. Ancak, hakim, eğitim ve öğrenimine devam edebilmesi için ve rızası alınmak suretiyle tedbirin uygulanmasına belli bir süre daha devam edilmesine karar verebilir.

Çocuk Koruma Kanununun 8. maddesi; tedbirlerde yetkiyi düzenlemiştir. Buna göre, korunmaya ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından, kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hakimince alınır. Aynı maddenin (2.) fıkrasında yer alan hükme göre de; tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hakim veya mahkemece belirli sürelerle incelettirilir. Hakim veya mahkeme, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir. (m. 8/3) Yasaya göre de, çocuk hakimi; hakkında kovuşturma başlatılmış olanlar hariç, suça sürüklenen çocuklarla, korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında uygulanacak tedbir kararlarını veren çocuk mahkemesi hakimidir. (5395 ... 3/2-c) Yasa, tedbir kararlarının uygulanmasını belirli sürelerle inceleme görevini, kararı veren hakim veya mahkemeye verdiğine göre, koruyucu ve destekleyici tedbir kararı hangi hakim tarafından alınmış ise, uygulanmasını takip; uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevi de, kararı veren hakim veya mahkemeye aittir. Olayda, alınmış olan tedbirin, belirli şartların varlığı halinde uygulanmasına belli bir süre daha devam edilmesine ilişkin karar,... Çocuk Mahkemesince verildiğine göre, bunun kaldırılması isteğini inceleyecek olan mahkeme de aynı mahkemedir. Bu bakımdan yetkinin re'sen gözetilmesi ve yetkisizlik kararı verilmesi esas itibarıyla doğrudur. Bu sebeple davacının işin bu yönüne ilişkin temyiz itirazları yerinde değil ise de, yukarıdaki yasal hükümler uyarınca, yetkili mahkeme ... değil, ... Çocuk Mahkemesi olduğuna göre, dosyanın yetkil... Çocuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilecek yerde, ...'ya gönderilmesine karar verilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki kanuna uymayan bu husus hakkında yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç da bulunmamaktadır. Öyleyse, hükmün bu bölümünün düzeltilmesi yönüne gidilerek onanması uygun bulunmuştur. (HUMK.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple, hüküm sonucunun ikinci paragrafında yer alan "... ...Çocuk Mahkemesine" cümlesinin hükümden çıkartılmasına, bunun yerine " ... Çocuk Mahkemesine" cümlesinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, oybirliğiyle karar verildi.26.06.2013(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/17008, Karar No: 2012/279, Tarih: 17.01.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/17008 E.  ,  2012/279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26.01.2010 gün ve 2009/18428-679 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli Tepeköy 118 ada 3 parsel (1341 m2) hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazların kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazların öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasa hükümlerine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14.-17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 17/01/2012

gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2929, Karar No: 2016/5129, Tarih: 23.05.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/2929 E.  ,  2016/5129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü.

İddianamede yer alan; "...Belediye Başkanı ...'nın çocuklara bayram harçlığı dağıtmak için belediye kasasından 4.000 TL; çiğ balık alımı için değişik tarihlerde toplam 16.711 TL ve müzikli eğlence bedeli için para çektiği, bu paraların kimlere, niçin verildiğinin tespit edilemediği, yine içeriği belli olmayan yemek bedellerinin usulsüz şekilde ödendiği..." şeklindeki isnadın ve benzer yöndeki mahkemenin kabulünün sübutu halinde dosya kapsamındaki bilirkişi raporları içeriği de nazara alındığında eylemin zimmet suçunu oluşturabileceği anlaşılmakla delillerin takdir ve tartışmasının, davaya bakmanın 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında bulunduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 23/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40105, Karar No: 2019/899, Tarih: 23.01.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/40105 E.  ,  2019/899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın eşinin Yenimahalle Devlet Hastanesi acil servisine getirildikten sonra hastanede yer olmaması gerekçesiyle Özel 100.Yıl Hastanesine sevkinin yapıldığı, Özel 100.Yıl Hastenesinin 15.10.2012 tarihli yazılarında ise Yenimahalle Devlet Hastanesindeki nöroloji uzmanı olan doktora ulaşılamadığının belirtildiği, ayrıca katılanın beyanında belirttiği, hastanın yoğun bakıma alınması ile ilgili herhangi bir nottan bahsedilmediği, hastanın kızı tarafından Sağlık Bakanlığı'nın aranması ile Yenimahalle Devlet Hastanesinde yer olduğunun belirtilmesi üzerine sanığın eşinin tekrar aynı hastaneye yatırıldığı, eşinin durumunun bu süre zarfında ağırlaşarak sağ tarafında kısmi felç durumuna doğru gittiği, sanığın eşine ilk olarak acil serviste katılan tarafından müdahale edildiği, sanığın eşinin katılan tarafından sevk edildiğini düşündüğü ve eşinin hastaneler arasında sevk işlemine ve neticesinde eşinin durumunun ağırlaşması üzerine, eşini kaybedeceği korkusu ve ağır üzüntüsü ile yapılan sevk işlemleri ve sonucuna tepki göstermesiyle oluşan eyleminde, açıklanan hususlar üzerinde durularak TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11444, Karar No: 2021/3790, Tarih: 20.04.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/11444 E.  ,  2021/3790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK’nın 231/11. maddesi gereği hükmün açıklanması, TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 85/1, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2011 tarihli ve 2010/412 Esas - 2011/ 423 Karar sayılı kararının 05.07.2011 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 16.11.2015 tarihinde TCK'nın 86. maddesinde tanımlanan kasten yaralama suçunu işlediği ve ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/1128 Esas – 2016/ 154 Karar sayılı kararıyla mahkumiyetine karar verildiği, kararın 12.02.2016 tarihinde kesin olarak verildiği, ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli ve 2016/ 248 Esas, 2016/ 531 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli ve tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, ... ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay günü saat 11:00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki tırla meskun mahalde, yağışlı havada, bölünmüş, tek yönlü, iki şeritli, ıslak-kaygan yolda sol şeritte seyir halindeyken köy yol ayrımına geldiği esnada iddiasına göre sağ şeritte seyreden başka bir tırın şerit değiştirerek önüne kırdığı, kendisinin tıra çarpmamak için fren yaptığı, yerlerin kaygan olması nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybettiği, tırın kendi etrafında dönerek sağındaki banket içinde elektrikli motosikleti ile bekleyen ...’a çarptığı, kaza nedeniyle ...’ın öldüğü, kazanın meydana gelmesinde sanığın asli ve tam kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, cezanın ertelenmesi gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27125, Karar No: 2018/4564, Tarih: 28.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/27125 E.  ,  2018/4564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret farkı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı idarenin alt işverenlerinde çalışırken 2010 yılından itibaren almış olduğu ücret miktarında indirim yapıldığını, yapılan bu indirime kendisinin muvafakatının bulunmadığını, işlemin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek haksız şekilde ücrette indirim yapılan tarih ile dava tarihi arasında oluşan ücret farkı alacağının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin davanın kabulüne ilişkin kararının Yargıtay 7. Hukuk Dairesince, "...Yapılacak iş; davacının ücretinde indirim yapılan tarih ile davacı ile davalı idarenin alt işverenleri arasında yapılan ve maaş miktarının yazılı olduğu hizmet sözleşmesinin tarihi arasındaki dönemde davacının ücretinde yapılan indirime muvafakatının olmadığı kabul edilerek, bu dönem için oluşacak ücret farkı hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Diğer bir husus ise işçinin ücret indirimini yazılı olarak kabul etmediği dönemde oluşacak ücret farkının daha açık bir anlatımla ücretin miktarının nasıl belirleneceğidir. Yapılacak iş; öncelikle davacının ücretinde indirim yapılmadan önceki ücret miktarı rakamsal olarak belirlenmelidir. Yani davacının ücreti, indirim yapılmadan önce asgari ücretin %30 fazlası ise bunun rakamsal karşılığı bulunmalı, asgari ücrette yapılan artışlar dikkate alınarak yapılan ödemeler düşüldükten sonra varsa fark alacaklarını hüküm altına almaktan ibarettir. Davacının ücret indirimini kabul ettiği dönemler için ise İş Kanunu'nun 22. maddesini uygulanma imkanı doğmakla bu dönem sonrası için alınması gereken ücret buna göre belirlenip yapılan ödemeler karşılaştırılarak varsa farkın hüküm altına alınabileceği gözetilmelidir." şeklinde bozulması üzerine, Mahkemece bozmaya uyularak ve bozmadan sonra davacının ıslahı kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm davalı Bakanlık vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bozmadan sonra davacı vekili tarafından ıslah yoluna gidilerek ücret farkı alacağı ıslah edilmiş, Mahkemece bozmadan sonra yapılan ıslaha itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm davalı Bakanlık vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bozmadan sonra davacı vekili tarafından ıslah yoluna gidilerek ücret farkı alacağı ıslah edilmiş, Mahkemece bozmadan sonra yapılan ıslaha itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Dairemizin önceki uygulamalarında usulü bozmalar ile hesap raporu alınmadan reddedilen alacaklara ilişkin olarak bozmadan sonra ıslah yapılabileceği kabul edilmekteydi.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi “İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece bozma kararından sonra yapılan ıslaha değer verilerek karar verilmesi HMK.nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı YİBK” karşısında isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6803, Karar No: 2022/516, Tarih: 20.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/6803 E.  ,  2022/516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin asıl ve birleştirilen davalardan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleştirilen dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; Tuzla ilçesi Merkez mahallesinde bulunan 6079 ve 6081 parsel sayılı taşınmazların geldisi olan 1482 parselin kadastro çalışmaları sonucu 23/05/1961 tarihinde tapuya tescil edildiği, sonrasında ifrazla dava konusu taşınmazların oluştuğu, Hazine tarafından İstanbul Anadolu 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/782 E. - 2013/269K. sayılı dosyasında açılan dava sonucunda taşınmazların tamamının kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeni ile davacı adına kayıtlı olan tapu kaydının iptaline karar verildiği, kararın 28/05/2013 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 25/10/2013 tarihinde, birleşen ek davanın ise 16/10/2017 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.

Arsa niteliğindeki İstanbul ili Tuzla ilçesi Merkez Mahallesi 6079 ve 6081 parsel sayılı taşınmazların değerinin biçilmesinde ve bedellerinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, asıl ve birleştirilen davalı Hazine harçtan muaf olduğunda harç alınmamasına, 20/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.