muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/28974, Karar No: 2013/7376, Tarih: 25.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/28974 E.  ,  2013/7376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin fesni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 3.15 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 25.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3474, Karar No: 2018/3604, Tarih: 18.09.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/3474 E.  ,  2018/3604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ele geçirilen uyuşturucu maddenin niteliği ile miktarına ve buna bağlı olarak suç konusunun önem ve değerine göre, TCK’nın 3/1. maddesindeki orantılılık ilkesine aykırı olarak temel gün adli cezasının alt sınırdan fazlaca uzaklaşılarak “500 gün” olarak belirlenmesi,

Kanuna aykırı sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 18/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14655, Karar No: 2017/16594, Tarih: 25.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/14655 E.  ,  2017/16594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili ... Mutlu'nun 01.02.2000 tarihinde 18 Mart ... bünyesindeki taşeron bir firmada çalışmaya başladığını, bu çalışmasına emeklilik nedeniyle iş yerinden ayrıldığı 07.08.2012 tarihine kadar muhtelif görevlerle devam ettiğini, bu görevleri arasında temizlik, çaycılık, evrak düzenleme ve fakülte dekan sekreterliği bulunduğunu, 2012 yılı Ağustos ayında emekliliğe hak kazanması nedeniyle iş akdini sona erdirdiğini, çalışmaları karşılığı olan kıdem tazminatı ile ilgili olarak işten ayrılırken ödeme yapılacağı davacıya bildirilmiş olmasına rağmen bu güne kadar herhangi bir bedel ödenmediğini ileri sürerek, bakiye kıdem tazminatı alacağı 7.823,00 TL'nin davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Onsekiz Mart ... Rektörlüğü vekili, davanın husumetten reddini talep etmiş ve davacı tarafından Mahkemenin 2013/349 E. sayılı dosyasında açılan davanın kesinleşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı....Ltd.Şti.-...Özelgü Ltd.Şti. Ortaklığı davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, mahkemenin 2013/349 Esas sayılı dosyasında davalı ile ilgili tüm incelemelerin, bilirkişi incelemesinin yapıldığı ve davacının iş akdinin emeklilik nedeni ile son bulduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, davacının davaya bakiye kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... Onsekiz Mart ... Rektörlüğü vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Her dava kural olarak iki kısımdan; tespit ve eda kısımlarından oluşur. Davanın kısmi nitelikte olması halinde önceden açılan davada kesinleşen ilamın tespit kısmı, kalan kısım hakkında açılan ikinci davanın tespit kısmı için kesin hüküm oluşturur ve kuşkusuz bağlayıcıdır.

Öğreti ve yargısal uygulamada; kısmi davanın redle sonuçlanması halinde tüm alacak hakkında kesin hüküm oluşacağı kısmi dava kısmen kabul kısmen redle sonuçlanırsa her iki bölüm yönünden de kesin hüküm oluşacağı, kısmi dava tümüyle kabul edilirse de kararın tespit bölümünün açılan ek dava için kesin hüküm oluşturacağı kabul edilmiştir.

Öğreti ve yargısal uygulamada; kısmi davanın redle sonuçlanması halinde tüm alacak hakkında kesin hüküm oluşacağı kısmi dava kısmen kabul kısmen redle sonuçlanırsa her iki bölüm yönünden de kesin hüküm oluşacağı, kısmi dava tümüyle kabul edilirse de kararın tespit bölümünün açılan ek dava için kesin hüküm oluşturacağı kabul edilmiştir.

Eş söyleyişle; kısmi dava sonunda davalının borcu ödemeye mahkum edilmesi veya kısmi davanın tamamen veya kısmen reddine karar verilmiş olması halinde taraflar arasındaki borç ilişkisinin varlığı ya da yokluğu da tespit edilmiş olur ki bu tespit zorunlu olarak borç ilişkisinin tümünü kapsar. Bu nedenle kısmi dava sonunda verilen ve kesinleşen kararın tespite ilişkin bölümü sonradan açılan ek dava için kesin hüküm oluşturur.

Kısacası ikinci davaya bakan mahkeme, kısmi davanın davalının sorumluluğuna ilişkin bu tespit bölümüyle bağlıdır. Burada davalının haksızlığı olgusu artık tartışılamaz hale gelmiştir. Zira, kesin hüküm bulunan bir konuda mahkemenin bu yönün doğruluğunu yeniden araştırma ve inceleme konusu yapmasına hukuken olanak bulunmamaktadır. Bu yön kamu düzenine ilişkin olup mahkemeler ve Yargıtayca doğrudan doğruya (resen) göz önünde tutulmalıdır.

Kısmi dava sürerken ek dava açılmış olması halinde davalı ilk itirazda bulunarak birleştirme istememişse kısmi dava ile ek dava birleştirilemez. Ancak, ek davaya bakan mahkeme kısmi davanın sonuçlanmasını bekletici sorun yapmalıdır. Çünkü, kısmi dava tamamen veya kısmen reddedilecek olursa bu karar ek dava için kesin hüküm teşkil edecek, kısmi dava tamamen kabul edilirse de kararın tespite ilişkin bölümü ek dava için kesin hüküm teşkil edecektir.

Kısmi davada kesinleşen hükme esas alınan rapor tümüyle inceleme ve itiraz konusu yapılıp, tüm yargısal denetim yollarından geçerek toplam alacak miktarını ortaya koyacak şekilde kesinleşmiş ve taraflar yönünden yargısal denetim yolları tüketilerek usulü kazanılmış haklar gerçekleşmişse kesin delil olarak değerlendirilmesi gerekeceği de ortadadır. Bu nedenledir ki, bilirkişi raporlarının takdiri delil oldukları kural ise de somut olay özelliklerine göre kesin delil niteliği alabilecekleri de göz ardı edilmemelidir.(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 13.03.2015 tarih ve 2013/1728 E.,2015/1036 K.)

Somut uyuşmazlıkta, davacı, Mahkemenin 2013/349 E.sayılı dosyasında iş akdinin emeklilik nedeni ile son bulması nedeni ile davalılardan kıdem tazminatı talebinde bulunmuş, kısmi dava 5.000,00.TL üzerinden açılarak fazlaya dair haklar dosya kapsamında saklı tutulmuş, alınan bilirkişi raporunda davacının davalı ... ve Şirketten 12.823,00.TL.brüt kıdem tazminatı alacağı olduğu tespit edilmiş, Mahkemece 20.10.2014 tarih ve 2013/349 E., 2014/381 K. sayılı karar ile taleple bağlı kalınarak 5.000,00.TL kıdem tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmiş, bu kararın Dairemizin 05.05.2016 tarih ve 2015/1740 E., 2016/11388 K. sayılı ilamı ile bozulması üzerine Mahkemece bozmaya uyularak davacının fazla mesai alacağı tekrar hesaplanmış ve davacının 12.084.00 TL alacağı olduğu tespit edilmiş, taleple bağlı kalınarak verilen 26.12.2016 tarih ve 2016/231 E., 2016/527 K. sayılı karar onanarak kesinleşmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, kısmi dava sürerken ek dava açılmış olması halinde ek davaya bakan mahkemenin kısmi davanın sonuçlanmasını bekletici sorun yapması gerekir. Mahkemece, bekletici sorun yapılmaksızın, Dairemizce bozulan 20.14.2014 tarih ve 2013/349 E., 2014/381 K. sayılı karar ve dayanağı bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10114, Karar No: 2025/432, Tarih: 13.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/10114 E.  ,  2025/432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/1609 Esas, 2024/1627 Karar

KISITLI : ...

VASİ : ...

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İzmir 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.07.2022 Tarihli ve 2021/1712 Esas, 2022/1151 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 404 üncü maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi 10.07.2023 tarihli dilekçesi ile, kısıtlının babaannesi ile birlikte Ankara iline taşındığını, bu nedenle vasiliğinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 11.03.2024 tarihli ek kararı ile, kısıtlının yerleşim yeri adresinin ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.07.2024 Tarihli ve 2024/1609 Esas, 2024/1627 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ya da vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilemeyeceğinden, dosyanın takibinde İzmir 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 404 üncü maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlıya yeni vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan İzmir 12. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığı gibi kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi de olmadığından vesayet dosyasının takibi ile ilgili karar vermekte İzmir 12. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan İzmir 12. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığı gibi kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi de olmadığından vesayet dosyasının takibi ile ilgili karar vermekte İzmir 12. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İzmir 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3477, Karar No: 2024/5582, Tarih: 21.10.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/3477 E.  ,  2024/5582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/3653 E., 2021/207 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacılar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacılar vekilinin haksız el koyma nedeniyle her bir davacı için ayrı ayrı 150.000 Euro maddi tazminatın ödenmesine talebine üzerine davanın süreden reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacılar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalcılar vekilinin temyiz sebepleri; El koyma işlemi yapılan davacılara ait tır ve dorselerin TASİŞ tarafından ederinin çok altında satışının yapıldığı, haksız el koyma işlemi olmasaydı, araçların satılmayacağı ve aynen iadesi söz konusu olacakken, haksız el koyma işlemi dolayısıyla araçların gerçek bedelinin çok altında bir miktar karşılığında satılarak bu miktarın kendilerine ödendiği, maddi zarar kapsamında araçların fatura bedelleri ve işlemiş faizinin ödenmesi gerektiği halde bu hususun dikkate alınmadığından bahisle temyiz isteminde bulunmuştur.

III. DAVANIN KONUSU

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/213 Esas – 2015/49 Karar sayılı ceza dosyasında, 5607 sayılı Kanuna muhalefet ve resmi belgede sahtecilik suçundan yapılan yargılama kapsamında, davacı nakil araçları sahiplerine ait yabancı plakalı tırlarda taşındığı tespit edilen eşyaların gümrük ithalat beyannamesinde farklı nev'iden olarak beyan edildiği, yapılan analiz sonucunda bu eşyaların piyasaya arzının uygun olmadığı gerekçesiyle imhasına karar verilen eşyalar olduğunun tespit edildiği, bu kapsamda bu ürünlerin naklinde kullanılan davacılara ait 10 adet tıra 01.06.2010 tarihinde el konulduğu, yapılan yargılama sonunda tazminata esas ceza yargılaması dosyanındaki sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet ve 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçundan idari para cezasına hükmedildiği, davacılara ait tır ve dorselerin sahiplerine iadesine karar verildiği, bu kararın temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesince, 5607 sayılı Kanun uyarınca kabahatlere ilişkin verilen hükmün itiraza tabi olduğundan dosyanın itiraz merciine gönderilmesine karar verildiği, dosyanın itiraz mercii olan İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi üzerine mahkemenin 24.04.2014 tarih 2014/652 D.iş sayılı kararı ile katılan nakil araç sahipleri ve sanıkların itirazının reddine karar verildiği ve bozma öncesi Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/215 Esas- 2010/336 Karar sayılı dosyasında kaçakçılık ve araçların iadesine ilişkin hükümlerin bu şekilde 24.04.2014 tarihinde kesinleştiği, davanın ise CMK'nın 141 ve devamı maddeleri kapsamında 1 yıllık hak düşürücü süre sonunda açıldığı gerekçesiyle davanın süreden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince davacılara ait tır ve dorselere ait satış bedellerinin 17.03.2016 tarihinde davacılar vekiline ödendiğinin tespit edildiği, bu halde maddi zararın giderilmiş olduğundan bahisle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince davacılara ait tır ve dorselere ait satış bedellerinin 17.03.2016 tarihinde davacılar vekiline ödendiğinin tespit edildiği, bu halde maddi zararın giderilmiş olduğundan bahisle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Davacı nakil araçları sahiplerinin katılan sıfatıyla bulunduğu Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/215 Esas - 2010/336 Esas sayılı dosyasında, dosyanın sanıkları hakkında 5607 sayılı Kanunda kabahat yönünden hüküm kurulan eylemleri dolayısıyla idari para cezasına ve el konulan araçların sahiplerine iadesine karar verildiği, bu kararın temyizi üzerine kabahatlere ilişkin verilen kararların itiraza tabi olduğu gerekçesiyle incelenmesizin iade edildiği, dosyanın itiraz mercii olan İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği ve mahkemenin 24.04.2014 tarihli kararı ile itirazın reddine karar verildiği, bu suretle davaya konu araçların iadesine ilişkin hükmün 24.04.2014 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, bölge adliye mahkemesince davanın süreden reddine ilişkin karar verilmesi gerekirken, davacılara ödeme yapıldığı ve maddi zararın olmadığı gerekçesiyle esastan reddine karar verilmesi, sonucu itibariyle etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15028, Karar No: 2011/12112, Tarih: 05.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/15028 E.  ,  2011/12112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,1.11.1999-1.8.2003 tarihler arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitiyle ,yatırdığı primler karşılığı itibariyle 18.2.1999-1.8.2003 tarihleri arasında tarım Bağ-Kurlu olduğuna karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin tüm .davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.11.1999-01.08.2003 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin tüm .davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.11.1999-01.08.2003 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Somut olayda; davacının Ziraat Odasına 01.01.1994-01.02.2004 tarihleri arasında kayıtlı olduğu , Tarım Kredi Kooperatifi ortağı olmadığı, üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunduğu, davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin temmuz-1999 tarihinde yapıldığı görülmektedir.

Dairemizin yerleşik kararlarına göre Ziraat Odası Kaydı ve kesintinin bulunduğu 01.11.1999-01.08.2003 tarihleri arası süreler yönünden tesbit kararı verilmesi gerekirken, 01.11.1999-31.12.1999 tarihleri arası tesbit talebinin kabulüne, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı H.M.K’un 370/2 maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1.bendi tamamen silinerek, yerine; “davacının tarım ... sigortalılığının tespitine ilişkin isteminin kabulü ile talebine göre 01.11.1999-01.08.2003 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine, ” yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA 05.12.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.