muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5858, Karar No: 2016/8809, Tarih: 30.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/5858 E.  ,  2016/8809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :ş Mahkemesi

No :

Dava, davacının yersiz ödenen aylıkların faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma ilamına uyularak hükümde belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı Kurum vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş.'ye ait işyerinde çalışan davacının işverenin isteği üzerine iş akdini sona erdirerek davacı Kuruma başvurarak yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunduğu, davalıya 15.03.2003 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı, davalının, idari yargıya dava açarak işverenin zorunlu emeklilik işleminin iptalini istemesi sonucu, İstanbul Bölge İdare Mahkemesinin yürütmeyi durdurma kararı ile 27.01.2005 tarihinden itibaren tüm sigorta kollarına tabi olarak çalışmaya başladığı, Kurumca, anılan çalışma nedeni ile başlangıçtan itibaren yaşlılık aylıkları iptal edilerek 15.03.2003-21.08.2006 tarihleri arasındaki aylıkların yersiz ödendiği gerekçesi ile borç kaydedildiği ve tahsili için eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Davalı tarafından İdare Mahkemesinde açılan davada, idarenin işleminin iptaline karar verildiği ve anılan kararın 13.04.2014 tarihinde kesinleştiği, Kurumca, anılan kararın kesinleşmesi sonrası ihtilaf konusu dönemde geçmişe yönelik bir sigortalılığın kabul edilmediği, bu halde, 14.03.2003-27.01.2005 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı çalışma bulunmadığından davacının anılan dönemde yaşlılık aylığı almasında hukuka aykırılığın bulunmadığı belirgindir.

27.01.2005-21.08.2006 tarihleri arasındaki çalışmalar yönünden ise, davalının Kuruma 506 sayılı Yasanın 63. maddesinin (B) bendi kapsamında sosyal güvenlik

./..

destek primine tabi olarak çalışma isteği yönünde seçimlik hakkını kullanmak amacı ile başvurusunun bulunmadığı anlaşılmakta ise de, dava dışı işveren ile davalı tarafından ödenen tüm sigorta kollarına tabi prim tutarının sosyal güvenlik destek primi tutarını aşar şekilde olması ve sigortalının yazılı istemi bulunmasa dahi çalışma süresince sigortalı adına tüm sigorta kollarından prim ödenmesi nedeni ile bu olgunun, sigortalının 506 sayılı Kanunun 63/B bendi kapsamında tercihini kullandığı 27.01.2005-21.08.2006 tarihleri arasındaki çalışmaların sosyal güvenlik destek primine tabi gerçekleştiği ve bu durumda yaşlılık aylıklarının iadesinin gerekmediği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1396, Karar No: 2018/703, Tarih: 19.03.2018

**16. Ceza Dairesi         2017/1396 E.  ,  2018/703 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : Ağır Ceza Mahkemesin

İtirazla İlgili Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 3713 sayılı Kanunun 5.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Suç : Silahlı terör örgütü üyesi olma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraznamesi ile, sanık hakkında silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan verilip kesinleşen mahkumiyet hükmünün suç vasfının silahlı örgüte yardım olduğundan bahisle bozulması talep edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde sanığın 16.12.2006 tarihinde müdafii huzurunda vermiş olduğu savunmasında özgeçmiş raporundaki doğum tarihine ilişkin ayın yanlış olduğunu, kimseye özgeçmiş raporu vermediğini, dokümanda söz edilen ... Camisi'nin babasının resmi imamlık yaptığı camii olduğunu, bu nedenle buraya gidip geldiğini, ... Camii'ne İmam Hatip Lisesinde okurken cuma günleri öğretmenleri ve müftülüğün görevlendirmesiyle cuma hutbesi ve namaz kıldırmak için gittiğini dedesi, babası, amcasının resmi imam olduğundan her tarafta Kur'an dersi verdiğini, örgütsel ders vermediğini savunduğu görülmüş, aşamalarda da aynı beyanları tekrar ederek suçlamaları reddetmiştir.

Sanık hakkındaki aleyhte beyan ve dokümanların incelenmesinde; özgeçmiş raporunun sanığın doğum ayı itibari ile sanığın kimlik bilgileri ile uyuşmadığı, dizi 28'deki dokümanda, ..., camiisi ... C., cami yeri Batman, Kasım 98, imam, ilahiyat fakültesinde okur, zeki, samimi, hiç gelmez, dizi 30'daki dokümanda ... Camisi sorumlusunun ders verenler hakkındaki tahliline göre: ... (17, İHL) Camiiye tam bağlıdır, Kur'an, Mevlid dersini verebilir, tebliğ yönü sıfırdır, yazılı olduğu, başka dosya sanığı ... ait özgeçmiş raporunda (dizi-31); 1991-1993 arası bazı küçük öğrencilerle ders yaptım, birisi de ...'dir, yazılı olduğu, başka dosya sanığı ...'in 26.04.1998 tarihli kolluk ifadesinde: ..., kendisini hiç görmedim, ... Camii'nde Bülent'e bağlı olarak faaliyet yürütür, şeklinde beyanda bulunduğu, yine başka dosya sanığı ...'in 10.02.1999 tarihli kolluk ifadesinde: ...'tendir, babası ... Camii İmamı, şuanda İstanbul'da Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi ikinci sınıf öğrencisidir. Birlikte küçük yaştaki çocuklara ders verirdik, 1997 yılında üniversite sınavını kazanıp, İstanbul'a gitti dediği, duruşmada yine ... Camii'nde küçük çocuklara ders verdiğinden söz ettiği anlaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında İstanbul Fatih ilçesinde resmi camii imamı olarak görev yapan ve 04.03.1979 doğumlu olan sanığın babası, dedesi ve üç amcasının resmi imam olduğu, babasının resmi görev yaptığı ... Camii'nde küçük yaştaki çocuklara Kur'an-ı Kerim dersi verdiği, örgütün ... Camii sorumlusunun sanık hakkındaki değerlendirmesine ilişkin dokümanda Kur'an dersi verebildiği ve fakat tebliğ yönünün sıfır olduğundan söz edildiği, sanığın da aşamalardaki savunmasında, babasının resmi görevli olduğu camiide küçük çocuklara sadece Kur'an dersi verip bunun örgütsel bir yönü olmadığını bildirdiği, savunmanın oluşa uygun düştüğü, özgeçmiş raporunda somut herhangi bir faaliyetten söz edilmediği ve anılan raporun sanığın doğum ayı ile uyuşmadığından sanıkça verildiğinden söz edilemeyeceği, bu nedenle eylemin silahlı örgüte yardım suçunu teşkil edip, sanığın dosya kapsamına göre saptanan silahlı örgüte yardım tarihi itibari ile TCK'nın 102/4, 104/2 maddelerinde öngörülen asli ve uzamış zamanaşımının tahakkuk ettiği anlaşıldığından sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine ilişkin aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM:

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne,

2-Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 08.05.2012 gün ve 2011/383 esas, 2012/5861 karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3-İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2009 tarih ve 2007/557 esas, 2009/325 karar sayılı kararının BOZULMASINA, sanık hakkındaki kamu davasının 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2 maddeleri gereğince vaki zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

4-Hüküm sonucuna göre sanık hakkındaki İNFAZIN DURDURULMASINA, anılan suçtan tutuklu ya da hükümlü olması halinde derhal salıverilmesinin temini için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 19.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1173, Karar No: 2015/2518, Tarih: 06.11.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1173 E.  ,  2015/2518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy 14. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 08.04.2013 gün ve 2009/817 E., 2013/428 K. sayılı kararın incelenmesi davalılardan ...Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesi’nin 12.07.2013 gün ve 2013/14506 E., 2013/17513 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, esasa girilmeden önce, dava konusu alacak miktarı itibariyle direnme kararına karşı temyiz yasa yolunun açık olup olmadığı, ön sorun olarak incelenmiştir.

1 Ekim 2011 tarihinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) yürürlüğe girmiş; anılan Kanunun 450.maddesiyle de 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ek ve değişiklikleriyle birlikte tümüyle yürürlükten kaldırılmıştır. Bununla birlikte yasa koyucu uygulamada birtakım sorunların ortaya çıkmasını engellemek için, 6100 Sayılı Kanuna geçiş hükümlerini ayrıca düzenlemiştir.

6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici madde 3 (Ek:31.03.2011– 6217/30 md.) göre bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun’un 26.9.2004 tarih ve 5236 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 427’nci ilâ 454’ncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacaktır.

Bilindiği üzere, 21.7.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”; yürürlük tarihinden sonra mahkemelerce verilen hükümler yönünden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını bir milyar TL; yine yürürlük tarihinden sonra Yargıtay Daireleri ve Hukuk Genel Kurulunca temyiz incelemesi sonucunda verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilebilmesi için 440/III-1. maddesinde aranan parasal sınırı da altı milyar TL olarak değiştirmiştir. 5219 ve 5236 sayılı Kanunlara göre katsayı artışı uygulanarak bu sınırlar yıllar itibariyle arttırılmıştır.

16.07.1981 gün ve 2494 sayılı Kanun'un geçici maddesi ile temyiz ve karar düzeltme sınırlarına ilişkin değişikliklerin, Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra verilecek nihai kararlara yönelik temyiz ve karar düzeltme istemleri hakkında uygulanacağı belirtilmiş; dolayısıyla, dava hangi tarihte açılmış olursa olsun, temyiz ve karar düzeltme sınırlarının saptanmasında, hakkında bu yollara başvurulan hükmün verildiği tarihteki yasal durumun esas alınacağı kabul edilmiştir.

16.07.1981 gün ve 2494 sayılı Kanun'un geçici maddesi ile temyiz ve karar düzeltme sınırlarına ilişkin değişikliklerin, Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra verilecek nihai kararlara yönelik temyiz ve karar düzeltme istemleri hakkında uygulanacağı belirtilmiş; dolayısıyla, dava hangi tarihte açılmış olursa olsun, temyiz ve karar düzeltme sınırlarının saptanmasında, hakkında bu yollara başvurulan hükmün verildiği tarihteki yasal durumun esas alınacağı kabul edilmiştir.

Şu durumda; bir mahkeme kararının temyiz edilip edilemeyeceği veya Yargıtay kararına karşı karar düzeltme yolunun açık olup olmadığı belirlenirken, temyiz ya da karar düzeltme hakkının doğduğu (kararın verildiği) tarihteki hukuksal durum esas alınmalı; temyiz yada karar düzeltme istemine konu karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmü temyiz sınırı yönünden hangi düzenlemeyi içeriyor ise, ona bağlı kalınmalıdır.

Buradaki "karar" teriminin, mahkemenin, Özel Daire bozmasına karşı verdiği direnme kararını ve ayrıca Hukuk Genel Kurulu’nun verdiği kararı da kapsayacağında duraksama bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

Dava, işçilik alacağı istemine ilişkindir. Eldeki davada, temyiz istemine konu direnme kararının verildiği 09.12.2013 tarihinde, uygulanacak temyiz (kesinlik) sınırı 1.820,00:-TL’dir. Uyuşmazlığı oluşturan direnme kararına konu fazla çalışma ücreti alacağı miktarı, açık biçimde temyiz edilebilirlik sınırı altında olduğundan, anılan karara karşı temyiz yasa yoluna gidilmesi, miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davalılardan ...Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yer alan açıklamalara göre davalılardan ...Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazının REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 06.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15701, Karar No: 2015/21981, Tarih: 14.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/15701 E.  ,  2015/21981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 30.01.2014

No : 2011/39-2014/61

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklarinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava tarihi 12.01.2011 olup, dava açılmadan önce 15.09.2010 tarihinde davalı şirket hakkında iflasın açılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Görev konusu, kamu düzeniyle ilgili olup davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek Mahkemece, gerekse Yargıtay’ca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

İflasın açılması hususunun görev kurallarında meydana getireceği değişikliği dava açılmadan önce ve sonra davalının iflası hallerine mahsus olmak üzere ayrı ayrı incelemek gerekir.

Davanın açılmasının usul hukuku bakımından hâsıl ettiği sonuçlardan biri, davanın açılması anında görevli ve yetkili olan mahkemenin sabit hale geleceği, sonradan ortaya çıkan değişikliklerden görev ve yetkinin etkilenmeyeceğidir (perpetuatio fori).

Davadan açıldıktan sonra şirketin iflası halinde; davaya İcra İflas Kanunun 194. maddeye göre, iş mahkemesinde devam edilmesi gerekmektedir.

Şirketin dava tarihinden önce iflas etmesi halinde ise; İİK`nin 191. maddesi gereğince, iflas açıldıktan sonra müflisin masaya giren mal ve hakları üzerindeki tasarruf yetkisi kısıntıya uğrar; müflis artık, masa mevcudunu azaltıcı nitelikteki tasarruflarda bulunamaz. Bu mallar ve haklar topluluğunu, iflas açıldıktan sonra, aynı Kanun`un 226. maddesi gereğince, kanuni mümessil olan iflas idaresi temsil edeceğinden, açılacak davalarda husumetin iflas idaresine yöneltilmesi ve varlığı iddia olunan alacakların, İİK`nin 219 maddesi gereğince, masaya karşı ileri sürülmesi gerekir. Bu nedenle kural olarak iflastan sonra müflis aleyhine masaya giren mal ve haklara ilişkin olarak doğrudan dava açılamaz. İflas masasından hak iddia eden alacaklının alacağının masaya kaydını talep etmesi, bu talebin İflas idaresince kabul edilmemesi halinde, İİK.nun 235/2.maddesinde öngörüldüğü şekilde sıra cetveline itiraz davası açması gerekmektedir. Buna rağmen, iflâstan sonra müflise karşı bir alacak davası açılırsa, bu davaya, iflâs idaresine karşı sıra cetveline itiraz davası (m.235,II) olarak devam edilmelidir. (Kuru Baki, İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, Adalet Yayınevi, 2013, sayfa 1235)

Sıra cetveline itiraz davasında da, görevli mahkeme İcra ve İflas Kanunun 235/1 maddesine göre iflas kararını veren Ticaret Mahkemesinin bulunduğu yerdeki herhangi bir Ticaret Mahkemesidir.

Sıra cetveline itiraz davasında da, görevli mahkeme İcra ve İflas Kanunun 235/1 maddesine göre iflas kararını veren Ticaret Mahkemesinin bulunduğu yerdeki herhangi bir Ticaret Mahkemesidir.

Somut olayda da, iflas dosyası getirtilip, davalı şirket hakkında dava açılmadan önce iflasın açılmasına karar verildiği anlaşılması halinde, Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 14.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4744, Karar No: 2024/1317, Tarih: 28.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4744 E.  ,  2024/1317 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3914 E., 2023/565 K.

DAVA TARİHİ : 07.06.2018

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 3. Aile Mahkemesi (Birleşen Samsun 2.Aile Mahkemesi'nin 2019/98 E.-706 K.sayılı dava dosyası)

SAYISI : 2018/442E.-2022/308 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davacı- davalı kadın vekili olan Av. ...'ya ait dosya içindeki vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir.

Bu itibarla;

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 77 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlem yapılarak;

a) Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğinde olup 6100 sayılı Kanunu'nun 74 üncü maddesi gereğince vekâletnamenin boşanma davası ile ilgili özel yetki içermesi gerektiğinden; özel yetkiyi içeren vekâletnamenin aslı veya onaylı örneğinin dosyaya sunulması için ... vekiline kesin süre verilmesi;

b)Vekâletname sunulmaz ise Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile davalı-davacı erkek vekilinin sunduğu temyiz başvuru dilekçesinin ... asıla tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

2.Süresi içinde kararın temyiz edilmesi hâlinde gerekli usulî işlemler tamamlanarak, süresi içinde temyiz edilmemesi halinde ise davalı- davacı tarafın temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

28.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27922, Karar No: 2017/6319, Tarih: 24.05.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/27922 E.  ,  2017/6319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun soruşturma ve kovuşturma aşamalarında suç tarihinde olay yeri olan markete gitmediğini, ... ile aralarındaki husumet nedeni ile aleyhine beyanda bulunduğunu savunmasına göre tanık Hacer Soylu duruşmaya çağırılarak suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde kaşar peynirlerini çalan fail olup olmadığının usulüne uygun şekilde teşhis ettirilmesi; ayrıca marketin suç tarihine ilişkin kamera kayıtlarının mevcut olduğu soruşturma evrakından anlaşılmakla suça sürüklenen çocuğun temin edilecek fotoğrafları üzerinden bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun 15,90 TL değerinde kaşar peyniri çalmaktan ibaret eylemi nedeni ile suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine göre adli para cezası taksitlendirilirken, infazda duraksamaya neden olacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi,

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun 15,90 TL değerinde kaşar peyniri çalmaktan ibaret eylemi nedeni ile suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine göre adli para cezası taksitlendirilirken, infazda duraksamaya neden olacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.