muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/12398, Karar No: 2011/8648, Tarih: 21.06.2011

**6. Ceza Dairesi         2008/12398 E.  ,  2011/8648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde lehe Yasanın belirlenmesi amacıyla verilen uyarlama kararlarının duruşma açılarak verilmesi gerekir.

İnceleme konusu karara gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yağma eyleminin geceleyin, silahla ve işyerinde ve suç örgütünün sağladığı korkutucu güçten yararlanarak kar maskesi ile işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 149/1. maddesinin (a)-(h) ve (f) bentleri ile birlikte (b) ve (d) bentlerinin de uygulanması ve temel ceza belirlenirken bu hususun da göz önüne alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

3- Kabule görede;

TCK.nun 150/2.maddesinin uygulanması sırasında hesap hatası sonucu fazla hapis cezası verilmesi,

4-5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, yağma suçu nedeniyle temel cezanın 5237 sayılı TCK’nun 61. maddesindeki ölçütlerde gözetilerek ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, anılan Yasanın 150.maddesi uyarınca değer nedeniyle indirim yapılıp yapılmayacağını belirlenmesi ve cezanın bireyselleştirilmesini gerektiren takdir hakkının kullanılması durumunda duruşma açılması ve tüm bunların neden ve gerekçeleri gösterilerek hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 21.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6833, Karar No: 2015/17969, Tarih: 21.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6833 E.  ,  2015/17969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2014

NUMARASI : 2014/490-2014/772

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde, o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği, İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden sorulduktan,

2)Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere, dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı, aynı il müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan araştırıldıktan,

3)20 yaşındaki asma omcası ve 20 yaşındaki incir ağacının maktu bedellerinin, İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6221, Karar No: 2019/16137, Tarih: 18.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/6221 E.  ,  2019/16137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

HMK.nın 445. maddesi ile HMK.nın uygulanmasına ilişkin yönetmeliğe göre elektronik ortamda saklanan UYAP kayıtları asıldır.

İlk Derece Mahkemesi’ nin yukarıda esas/karar sayıları yazılı dava dosyasının uyap kayıtlarındaki gerekçeli kararı yazıya dökülerek incelendiğinde;

Fiziki dosyada bulunan gerekçeli kararın bütün unsurları taşıdığı, ancak UYAP kayıtlarında bulunan gerekçeli kararı aynen;

“ Mahkememizde görülmekte bulunan Alacak davasının yapılan açık yargılamasının sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

HÜKÜM:

Mahkemece fiziki dosyada gerekçeli kararın unsurlarını taşımasına rağmen, UYAP kayıtlarındaki gerekçeli kararın “ boş ” başka bir deyişle asıl olan UYAP kayıtlarında bulunan gerekçeli kararın “ boş ” olarak oluşturulması HMK. nun 445. maddesi ile HMK. nun uygulanmasına ilişkin yönetmeliğe aykırı ve belgelendirmeyi bozucu nitelikte olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının ilgilisine iadesine, 18.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6609, Karar No: 2016/8114, Tarih: 29.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/6609 E.  ,  2016/8114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanık müdafii tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 02.11.2016 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü verilerek sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve 24.11.2015 günlü,29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6477, Karar No: 2011/8018, Tarih: 13.07.2011

**11. Ceza Dairesi         2009/6477 E.  ,  2011/8018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 504/3,80,59/2,81/1-3, mad göre 3 yıl 17 ay 20 gün hp ve 3.354 YÜL apc. 3 yıl kamu hizmetlerinden men.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.06.2008 gün ve 148/169 sayılı kararında da açıklandığı üzere, yargılama esnasında başka suçtan yargı çevresi dışında hükmen tutuklu olduğu anlaşılan sanığın 5271 sayılı CMK.nun 196. maddesine aykırı olarak duruşmada hazır bulundurulması sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden yokluğunda yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12500, Karar No: 2023/2870, Tarih: 18.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/12500 E.  ,  2023/2870 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Batı Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.01.2016 tarihli ve 2016/860 Esas numaralı iddianamesiyle sanık ...'in Sincan'da bulunan Sultan Camiine, sabah namazı için açık olan kapısından girerek müezzin odasından ses sitemini ve mikrofonu çaldığından bahisle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a ve 53. maddeleri uyarınca; sanık ...'ın, sanık ...'ten suça konu ses sistemini ve mikrofonu 50 TL karşılığında satın aldığından bahisle suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan, aynı Kanun'un 165/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebi ile kamu davası açılmıştır.

2.... Batı 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2016/84 Esas, 2016/367 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-a. ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası, sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan ise aynı Kanun’un 165/1. 50 ve 52. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, her iki hüküm yönünden aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına, sanık ... hakkındaki cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar temyiz dilekçelerinde, hükümleri temyiz iradelerini açıklamakla yetinmişlerdir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ...'in, ikindi namazından önce, kapısı açık olan camiiye girdiği, müezzin odasında bulunan ses sistemi ile mikrofonu çaldığı, güvenlik kamera kaydından tespit edilen sanığın atılı suçu ikrar ederek, suça konu eşyaları sanık ...'a sattığını beyan ederek, eşyaların katılana teslimini sağladığı, sanık ...'ın, bu eşyaları çalıntı olduğunu bilmeden sanık ...'ten satın aldığını ikrar ettiği, tüm dosya kapsamı ile atılı suçların sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

1.Sanık ...'in, ikindi namazından önce, kapısı açık olan camiiye girdiği, müezzin odasında bulunan ses sistemi ile mikrofonu çaldığı, güvenlik kamera kaydından tespit edilen sanığın atılı suçu ikrar ederek, suça konu eşyaları sanık ...'a sattığını beyan ederek, eşyaların katılana teslimini sağladığı, sanık ...'ın, bu eşyaları çalıntı olduğunu bilmeden sanık ...'ten satın aldığını ikrar ettiği, tüm dosya kapsamı ile atılı suçların sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanık ... üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiş, diğer sanık ..., bahsi geçen malzemeleri suç eşyası olduğunu bilmeden 50 TL'ye satın aldığını savunmuştur. Katılan ... aşamalarda dinlenmiş, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olmadığını bildirmiştir. 23.10.2015 tarihli Görgü Tespit Tutanağı, Olay Yeri İnceleme Raporu, Görüntü İzleme ve Fotoğraf Teşhis Tutanağı, 01.04.2016 tarihli Bilirkişi Raporu dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A.Sanık ... Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Suç tarihi itibariyle cami içerisinden yapılan hırsızlık suçunun 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-a. maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştır.

B.Sanık ... Hakkında Suç Eşyasının Satın Alınması veya Kabul Edilmesi Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Hükümden sonra 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanık ...'ın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık tespit edilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Batı 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2016/84 Esas, 2016/367 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar ... ve ...'in temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği BOZULMASINA, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19593, Karar No: 2013/20361, Tarih: 02.09.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/19593 E.  ,  2013/20361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16807, Karar No: 2007/16349, Tarih: 11.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/16807 E.  ,  2007/16349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALI (HÜKÜMLÜ) : ... İŞBOĞA

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... 1. Sulh Hukuk ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; kısıtlanması istenen hükümlü ... İşboğan'ın ... İlçesi, ... Köyü nüfusuna kayıtlı olduğu ve cezaevine girmeden önce aynı köyde oturduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/12/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9351, Karar No: 2024/893, Tarih: 28.02.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/9351 E.  ,  2024/893 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsubuna karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; hakkında verilen hükmün yeniden incelenmesi ve beraatine karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 09.01.2016 günü saat 14:30 sıralarında sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki 41 JA 452 plakalı otomobil ile 55038 sokağı takiben 55043 sokak istikametinden seyirle geldiği olay yerinde yolcu indirdikten sonra sağa manevrayla yola çıkış yapmak istediği esnada aracın sağında duran yaya 2013 doğumlu ...'a aracının sağ arka ve teker kısımlarıyla çarpması neticesinde bir kişinin ölümü ile sonuçlanan trafik kazasında, sanığın sağa manevra ile harekete geçmeden önce aracının hareket alanını yeterince kontrol altında bulundurmadığı, kontrolsüzce manevrası sırasında aracının sağında bulunan yayaya çarpmasıyla meydana gelen mevcut koşullardaki olayda dikkatsizliği, tedbirsizliği ve kurallara aykırı hareketiyle asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Gaziantep 16. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.