muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8, Karar No: 2023/2725, Tarih: 25.05.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin, kadını ölümle tehdit ettiği, sinkaflı küfürler ettiği, fiziksel şiddet uyguladığı, evlilik birliğinin kendisine yüklediği maddî sorumlulukları yerine getirmediği tüm bu nedenlerle tam kusurlu olduğu, kadına atfı mümkün bir kusurun bulunmadığı gerekçesiyle, erkeğin açtığı asıl davanın reddi ile kadın tarafından açılan karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, yasal koşulları oluştuğundan kadın için aylık 300,00 TL tedbir, 500,00 yoksulluk nafakası ile yasal faiziyle birlikte 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

... erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkek ile yaş farkına rağmen evlenen, 15 yıl nikahsız yaşayan, erkek sayesinde ev ve araba maliki olan, çocuklarını büyütüp evlendiren kadının bunlara rağmen kızı Melek’in kendileri ile yaşamaya başlamasından sonra erkek hakkında uzaklaştırma kararı çıkartması, hırsızlık suçundan şikayette bulunması, tekrar birleşme talebini reddetmesi kadının tarafların boşanma noktasına gelmesinde kusurlu olduğunu gösterdiğini belirterek açtıkları davanın fer'îleri ile birlikte kabulüne, karşı davanın ve tüm taleplerinin reddine karar verilmesi yönünden kararın kaldırılması için istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

... erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar, reddedilen tazminat talepleri, yoksulluk nafakası ve aleyhe hükmedilen yargılama giderleri ve vekâlet ücreti yönlerinden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkan vermeyecek bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının boşanma davasının kabulü ve erkeğin boşanma davasının reddinin kadın lehine yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat verilmesinin ve miktarlarının yerinde olup olmadığı, erkeğin tazminat taleplerinin reddinin, yargılama gideri ve vekâlet ücretine ilişkin hükümlerin ... olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 ... maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 ... maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup ... erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/92, Karar No: 2025/4663, Tarih: 12.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/92 E.  ,  2025/4663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1991 E., 2023/2168 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2023 tarihli ve 2022/76 Esas, 2023/26 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.10.2023 tarihli ve 2023/1991 Esas, 2023/2168 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafi ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, meşru savunma hükümleri uygulanarak beraat kararı verilmesi, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; tasarlama ve canavarca hisle öldürme suçundan hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, meşru savunma hükümleri uygulanarak beraat kararı verilmesi, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; tasarlama ve canavarca hisle öldürme suçundan hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, maktulden sanığa yönelen haksız bir söz ve davranış tespit edilemediğinden somut olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümleri ile haksız tahrik hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığı, sanığın sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme kastı ile hareket ettiğine dair delil bulunmadığından somut olayda canavarca hisle öldürme suçunun şartlarının oluşmadığı, sanık ile maktul arasında anlık gelişen gerginlik sonucu sanığın maktulu tabanca ile birden fazla kez ateş ederek öldürdüğü anlaşıldığından tasarlama hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.10.2023 tarihli ve 2023/1991 Esas, 2023/2168 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii ile katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı ve tutuklukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/706, Karar No: 2009/2328, Tarih: 26.03.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/706 E.  ,  2009/2328 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıfatıyla)

Tarih :

Taraflar arasındaki akdin feshi-menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin yetki yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin yetkili satıcısı olduğunu, aldığı mal karşılığı 19.220.00 YTL toplam tutarlı üç adet çek verdiğini, teslim edilen maldan 4 adet motorsikletin ayıplı olduğunun teslimden bir gün sonra anlaşılması üzerine ayıbın ihbar edildiğini, ayıbın giderilmesi vaadinden sonuç alınamadığını, davalının yedek parça ve servis hizmet edimini de yerine getirmediğini belirterek sözleşmenin feshine, 10 adet motorsikletin davalıya iadesine, çeklerden dolayı 11.090 YTL borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetkili mahkemenin müvekkili şirketin ticaret sicilinde kayıtlı olduğu ve faaliyette bulunduğu yer olan İzmir Mahkemeleri olduğunu bildirerek yetki itirazında bulunduğu gibi, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını, kaldı ki ayıplı mal teslimi de olmadığını, akdin feshini gerektirir hal de bulunmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, somut olay özelliği nedeniyle yetkili mahkemenin HUMK’ nun 9.maddesi gereği davalının ikametgah yeri olan İzmir Nöbetçi Ticaret Mahkemesi olduğu gerekçesi ile dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, akdin feshi ve sözleşmeye dayanılarak verilen çeklerden dolayı borçlu bulunulmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davacının Aydın ili, Kuyucak ilçesindeki iş yerinde davalının yetkili satıcısı olduğu hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. O halde akdin ifa yerinin Kuyucak olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece HUMK’ nun 10.maddesi hükmü gözetilerek Kuyucak Mahkemelerinin de yetkili olması karşısında, davalının yetki itirazının reddi ile işin esasının incelenmesi gerekirken yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15546, Karar No: 2015/11895, Tarih: 25.05.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/15546 E.  ,  2015/11895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin, malulen emeklilik talebinin reddine dair işlemin iptaline, malullüğünün tespit tarihinden itibaren emeklilik aylığı bağlanarak yasal faiziyle birlikte ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere ve özellikle davacıya, murisi sigortalıdan dolayı muris sigortalının vefat tarihi olan 29/11/2006 tarihine kadar malûliyet aylığının bağlanması gerektiğinin .... tarafından hükmün infazı esnasında her zaman gözetilmesinin mümkün olduğunun anlaşılmasına göre, davalı Kurum vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14247, Karar No: 2023/8129, Tarih: 30.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/14247 E.  ,  2023/8129 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/93 E., 2022/129 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafiileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocukların 07.09.2012 tarihinde bahşiş kutusu, gözlük ve bir miktar bozuk para 01.09.2012 tarihinde ise 400-600 TL arasında bozuk parayı çaldığı olayda, suçun işleniş şekli ve özellikleri, suç tarihinde paranın satın alma gücü ve ekonomik şartlar gözetildiğinde, suça sürüklenen çocukların kastını özgüleyerek hırsızlık suçunun konusunu oluşturan miktarın değer bakımından az olarak kabul edilemeyecek olması dikkate alındığında, suça sürüklenen çocukların cezasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesi uyarınca indirim yapılmasının koşullarının oluşmadığı yazılı şekilde uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 30.11.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10365, Karar No: 2018/11624, Tarih: 02.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/10365 E.  ,  2018/11624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

1-Sanık ...'in, 06.01.2015 günü saat 12.00 sıralarında cadde üzerinde yürümekte olan müşteki ...'ın yanına geldiği, elini beline atıp üzerinde silah olduğu izlenimini vererek yarattığı fiziki koşullar ile müştekinin karşı duruş iradesini kıracak şekilde etkilediği ve korkuya kapılan müştekinin de sanığa 10,00 TL para verdiği, ayrıca sanığın, müştekinin cüzdanındaki 20,00 TL'yi de alarak olay yerinden uzaklaştığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin bir bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, vasıflandırmada yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın müştekiye ait 30 TL'yi çaldığının kabul edilmesi karşısında, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın müştekiye ait 30 TL'yi çaldığının kabul edilmesi karşısında, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-18,00 TL yargılama giderinin 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

4-Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 02.10.2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21278, Karar No: 2011/19651, Tarih: 05.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/21278 E.  ,  2011/19651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, peşin sermaye değerinin tahsili istemine ilişkin olup, hüküm İş Mahkemesi sıfatıyla verilmiştir.Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 21.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 21.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11765, Karar No: 2009/12331, Tarih: 06.11.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/11765 E.  ,  2009/12331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu

./..

2009/11765-12331 -2-

uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.