muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8594, Karar No: 2023/1006, Tarih: 09.02.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, müvekkilinin kuruluşundan, iş kolu tespit davasına ilişkin kararın kesinleştiği 07.04.2014 tarihine kadar geçen süreçte “kâğıt iş kolunda” faaliyet gösterdiğini, ... 1. İş Mahkemesi’nin 23.12.2013 tarihli, 2012/200 Esas 2013/446 Karar sayılı kararı ile müvekkiline ait işyerinde yapılan işlerin niteliği itibariyle iş kolları tüzüğünün 10. sıra numarasında belirlenen “basın ve yayın” iş koluna girdiğinin tespitine karar verildiğini ve kararın 07.04.2014 tarihinde kesinleştiğini, müvekkilinin ilgili dönemlerde, basın iş kolunda olduğundan haberdar dahi değilken müvekkilinin söz konusu amme alacaklarının daha önce tahakkuk ettiğini ve ödenmemiş gibi gecikme zammından sorumlu tutulmasının hakkaniyete aykırı olduğunu beyanla istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; gecikme zammının temerrüt faizinin nitelikli hali olmakla davacının kanuni vadesinde ödemediği prim borcuna faiz işletilmesi için kusurlu olup olmadığının sonuca etkisi olmadığı, temerrüt kusursuz olarak gerçekleşse bile borçlu vadesinde borcunu ödemediği taktirde temerrüt faizi ödemek zorunda olduğu, somut olayda da vadesinde ödenmeyen prim borcunun bulunduğunun davacının kabulünde olduğu, ödememenin kendi kusurundan kaynaklanmadığını iddia etmiş olsa da faizin nitelikli hali olan gecikme zammının kanunda açıkça düzenlenmiş olması, gecikme zammı tahakkuku için borçlunun kusurunun aranmamış olması karşısında davacının davasının reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile davacının istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mahkeme kararı ile kesinleşen prim borcuna ödenmesi gereken tarihten itibaren hesaplanan gecikme zammının iptali istemidir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2. 5510 sayılı Kanun'un 88 ve 89 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2. 5510 sayılı Kanun'un 88 ve 89 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgilisinden alınmasına,

09.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/4841, Karar No: 2012/6285, Tarih: 03.05.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/4841 E.  ,  2012/6285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.09.2010 gününde verilen dilekçe ile muhdesat belirtmesinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 1785 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde yer alan "Üzerindeki ev ...'e aittir" belirtmesinin terkinini talep etmiştir,,

Davalı ... ... yargılamaya katılmamış, davalı ... vekili Kadastro Müdürlüğüne husumet yöneltilemeyeceğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü Kadastro Müdürlüğü temyiz etmiştir.

Dava, beyanlar hanesindeki muhdesat kaydının terkini istemine ilişkindir.

22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere, Eşya Hukukunda “muhdesat” kavramından bir arazi üzerindeki arz malikinden başkasına veya bir paydaşa ait yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak sağlamaz. Muhdesat sahibinin hakkı sadece şahsi bir haktır.

Bir kişi lehine muhdesatın tespitine ve bunun kütüğün beyanlar hanesine yazılmasına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 19/2 maddesi olanak sağlamaktadır. Gerçekten, anılan hüküm uyarınca; “Taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut

ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilir.”

Bu tür bir hakkın zemin üzerindeki binanın veya ağaçların yok olması gibi bazı nedenlerle ortadan kalkacağı kuşkusuzdur. Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 1012. maddesi hükmü gereğince de, kaydın terkini kütükte hak sahibi görünen bütün ilgililerin rızasına bağlı olarak yapılabilir.

Somut olayda da; dava konusu taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde "Üzerindeki ev ... kızı ... ...'e aittir" belirtmesi bulunmaktadır. Davacı evi taşınmazla birlikte davalı ... ...'den satın aldığını ileri sürerek terkin istemektedir. Yukarıda da belirtildiği gibi bu şekildeki terkin ancak beyan ile hak sahibi olan kişinin talebi üzerine yapılabilir. Bunun rızaen sağlanamaması halinde ise hak sahibi olan kişi hasım gösterilerek açılacak davada terkin istenebilir. Diğer bir anlatımla, kadastro müdürlüğüne husumet yöneltilemez.

Mahkemece kadastro müdürlüğünün davada pasif dava ehliyeti bulunmadığı hususu gözetilerek kadastro müdürlüğü aleyhine açılan davanın reddi gerektiği halde onun aleyhine de hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece kadastro müdürlüğünün davada pasif dava ehliyeti bulunmadığı hususu gözetilerek kadastro müdürlüğü aleyhine açılan davanın reddi gerektiği halde onun aleyhine de hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 03.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26731, Karar No: 2016/1548, Tarih: 11.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/26731 E.  ,  2016/1548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/134680

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2011

NUMARASI : 2010/635, 2011/851

SANIK : E.. K..

KATILAN : B.. K..

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın şirketinde tır şöförü olarak çalışan sanığın, Romanya'dan, İstanbul'a getirdiği ve içinde 64 adet buzdolabı ile 1 koli yedek parça olan tır dorsesini, şirkete teslim etmeyerek mal edindiğinin iddia edildiği olayda; sanığın savunmasının aksine, suça konu mallar üzerinde kendisinin veya başkasının yararına olarak zilyedliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunduğuna ilişkin mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi gerekçesine dayanılarak verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığın yüklenen suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, suçun unsurlarının gerçekleştiğine ve sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11967, Karar No: 2012/13013, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/11967 E.  ,  2012/13013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarihli, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkesçe bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK'nun 238/2. maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ...'ya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarihli ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gerçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 08.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3324, Karar No: 2023/4443, Tarih: 04.10.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/3324 E.  ,  2023/4443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/57 E., 2022/581 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasında yapılan yargılama sonunda Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; 114 ada 20 ve 115 ada 22 parsel ... taşınmazlardaki ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ..., 115 ada 22 parsel ... taşınmazda kendi kullanımında olan yerin satılmasını istemediğini, burada muhdesatlar bulunduğunu, aynen taksim yoluyla ortaklığın giderilmesini istediğini dile getirmiştir.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi ilk kararında "Bir kısım parseller yönünden feragat nedeniyle davanın reddine, 115 ada 22 parsel ... taşınmaz yönünden ortaklığın satış suretiyle giderilmesine" karar vermiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 22.11.2018 tarihli 2016/3288 Esas ve 2018/8086 Karar ... ilamında davalı ...'nın muhdesat iddiası yönünden araştırma yapılması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında "Bir kısım parseller yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, 115 ada 22 parsel ... taşınmaz üzerindeki ortaklığın muhdesatlar ve tapu kaydındaki haciz ve şerhleri ile birlikte umuma açık şekilde satış suretiyle giderilmesine, satış bedelinin %6,48324'ne isabet eden muhdesata yönelik satış bedelinin ... T.C. kimlik numaralı ... mirasçılarına mirasçılık belgesi oranında, kalan %93,51676 arz oranına tekabül eden satış bedelinin ise tüm hissedarlara mirasçılık belgesindeki payları ve tapu kaydındaki hisseleri oranında ödenmesine" karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ..., ...'nın mirasçısı olduğunu, muhdesat pay oranının eksik hesaplandığını, amcaları ... öldüğü halde gerekçeli karar başlığında gösterildiğini, hükmün bozulmasını istediğini dile getirmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ortaklığın satış suretiyle giderilmesinin usul ve yasaya uygun olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 ... ... Medeni Kanunu'nun 698 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ..., ...'nın mirasçısı olduğunu, muhdesat pay oranının eksik hesaplandığını, amcaları ... öldüğü halde gerekçeli karar başlığında gösterildiğini, hükmün bozulmasını istediğini dile getirmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ortaklığın satış suretiyle giderilmesinin usul ve yasaya uygun olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 ... ... Medeni Kanunu'nun 698 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gibi davalının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerin yeniden kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı görüldüğünden hükmün onanması gerekmiştir.

2. Davacı ...'nın yargılama sırasında vefat ettiği, mirasçılarının davayı takip ettiği ancak isimlerinin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesinin mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu anlaşılmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ...'nın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 80,70 TL’nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz eden davalı ...'ya yükletilmesine,

1086 ... HUMK'nun 440/III-2 nci bendi gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7229, Karar No: 2016/1144, Tarih: 08.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7229 E.  ,  2016/1144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ,..... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.01.2015 tarih ve 2013/117-2015/33 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili , müvekkili ile davalılardan ...'in kafe işletme amacı ile diğer davalı ...Turizm Limited Şirketini eşit hisselerle kurduklarını, ortaklar arasındaki uyuşmazlık sonucu kafe işletmeciliğinin yapılamadığını, ortakların aralarındaki sorunları çözmek için bir protokol düzenlediklerini, davalının protokol gereklerine uymadığını, hisseleri devralmaya yanaşmadığını ve ikrar etmiş olduğu borçlarını ödemediğini, davalı şirketin ana faaliyetinin tamamen durmuş olduğunu, ortaklar arasında ciddi anlaşmazlık ve huzursuzluk bulunduğunu ve ortakların bir araya gelmesinin imkansız olduğunu, şirketin kuruluş gayesinin gerçekleşmesinin imkansız olduğunu ve amacının ortadan kalktığını ileri sürerek, müvekkilinin davalı şirketten çıkmasına ya da davalı şirketin feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili, müvekkili ile davacı tarafından eşit hisselerle davalı şirketin kurulduğunu, davacının önerisi ile şirketin kuruluşundan önce kafenin açılması ile ilgili olarak masrafların kurucu ortak sermaye taahhüdü zımnında değerlendirmek şartıyla davalı ve eşinin ortağı olduğu ........Gıda Limited Şirketi üzerinden yürütülmesine karar verildiğini, davalı şirketin kurulması ile yapılan masrafların sermaye olarak konulmasının kararlaştırıldığını, davacının sermaye yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeni ile şirketin gayrifaal bir hale geldiğini, müvekkili ve eşine ait dava dışı.... Gıda Ltd. Şti.'nin iflasına hükmedildiğini, müflis durumda bulunan dava dışı ... Gıda’nın tek alacağının şirketten olan ve ödenmeyen 23 adet faturadan kaynaklı 819.853,85 TL olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki kişisel anlaşmazlıklar ve ihtilaflar nedeniyle haklı neden oluştuğu gerekçesiyle davacı ortağın şirket ortaklığından çıkarılmasına karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki kişisel anlaşmazlıklar ve ihtilaflar nedeniyle haklı neden oluştuğu gerekçesiyle davacı ortağın şirket ortaklığından çıkarılmasına karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, her ne kadar kararın hüküm fıkrasında davacının şirket ortaklığından "çıkarılmasına" karar verilmiş ise de, davacının talebi ve karar gerekçesi de gözetilerek, mahkeme hükmünün davacının davalı şirket ortaklığından çıkmasına biçiminde anlaşılacak olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.