muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22615, Karar No: 2015/25016, Tarih: 09.09.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/22615 E.  ,  2015/25016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş, davalı avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız fesih edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile maaş, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacının 01.09.2003 tarihinde çalışmaya başladığını ve durması yasak olan yerlerde aracını durdurduğu ve mazot hırsızlığı yaptığı gerekçeleri ile muhtelif zamanlarda defalarca uyarıldığını, ancak bu gibi davranışlarına devam ettiği için hizmet akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece verilen ilk hüküm Dairemizin 12.02.2014 tarih ve 2011/53473 Esas, 2014/4248 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş olup, mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş, davacı tarafından bozma ilamından sonra 14/04/2015 harç tarihli ıslah dilekçesi ile ıslah edildiği ve mahkemece ıslahla artırılan miktarlar dikkate alınarak karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 4.2.1948 tarih ve 1944/10 E, 1948/ 3 K. sayılı kararı uyarınca bozmadan sonra ıslah yapılamaz. (1086 Sayılı HUMK 84 ve 6100 Sayılı HMK 177 md.) Bu nedenle ıslaha değer verilmeden karar verilmesi gerekirken ıslahla artırılan miktarlara hükmedilmesi hatalıdır.

3-Kabule görede; Mahkemece hüküm altına alınan ihbar tazminatının ıslah edilen kısmının 2926,48 TL olmasına rağmen, maddi hata sonucu 2626,48 TL olarak yazılması hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09/09/2015 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

3-Kabule görede; Mahkemece hüküm altına alınan ihbar tazminatının ıslah edilen kısmının 2926,48 TL olmasına rağmen, maddi hata sonucu 2626,48 TL olarak yazılması hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09/09/2015 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Yerel mahkemece, Dairemizce bozulması üzerine, yaptığı yargılama sonucunda davacı tarafın bozmadan sonra ıslah ile alacaklarını arttırması nedeni ile ıslahı da dikkate alarak hüküm kurulmuştur.

Çoğunluk görüşü ile Yargıtay İBBGK.’un 04.02.1948 gün ve 1944/10 E, 1948/3 K sayılı kararı uyarınca bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 176 ve devamı maddelerinde ıslah kurumu ayrıntılı şekilde düzenlenmiş olup, 176. maddede, davanın her iki tarafının da, yargılama usulüyle ilgili bir işlemini kısmen veya tamamen ıslah edebileceği, ancak aynı dava içerisinde bu yola sadece bir kez başvurulabileceği; 177/1 maddede ise ıslahın tahkikatın sona ermesine kadar yapılabileceği belirtilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 177. maddesindeki kuralın ve bu kapsamda tahkikat kavramının irdelenmesinde yarar vardır. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 147 ve izleyen maddeleri hükümlerine göre, tahkikat evresi, ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra, tarafları duruşmaya çağırmasıyla başlar; tarafların veya vekillerinin duruşmada dinlenmelerinden sonra, gerektiğinde çekişmeli hususlar hakkında tarafların delillerinin toplanmasıyla ve bunların incelenmesiyle sona erer. Tahkikat evresinin ardından, sözlü yargılamanın da (Hukuk Muhakemeleri Kanunu md. 186 ve devamı) tamamlanmasından sonra, davanın hüküm verilecek derecede aydınlanmış olması halinde hüküm verilir ve tefhim edilir. Buna göre, tahkikat kavramı, layihalarla yeterince aydınlanmamış olan bir davada, tarafların duruşmaya çağrılmalarıyla başlayıp, çekişmeli yönlere ilişkin taraf delillerinin toplanmasıyla biten ve uygulamada, davaların tamamına yakın bölümünde gerçekleşen bir evreyi ifade etmektedir. Vurgulanmalıdır ki; tahkikat evresi, bozmanın içerik ve kapsamına göre, bazı hallerde bozmadan sonra da gerçekleşebilir. Ancak, 177. maddedeki " Islah, tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir. " ifadesinden, Kanunun, tahkikat ve hüküm arasında düzenlediği sözlü yargılama evresinde ıslaha izin vermediği sonucu çıkarılabilmektedir. Kısaca ister usule ilişkin ve isterse esasa yönelik bozma kararı verilsin bozmadan sonra araştırma yapılarak tahkikat devam ediyor ise bozmadan sonra ıslah mümkün kabul edilmelidir. Ancak esasa ilişkin bozma kesin ve araştırma yapılmasını gerektirmeyen, kısaca tahkikat yapılmasını gerektirmiyor ise bozmadan sonra ıslah kabul edilmemelidir.

Diğer taraftan 6100 sayılı HMK.’un 30. Maddesine göre “Hâkim, yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlüdür”. Bu ilke usul ekonomisi olarak adlandırılmaktadır. Usul ekonomisi, her davada uygulanma kabiliyeti bulunan önemli bir ilkedir ve emredici niteliktedir. Usul ekonomisi ilkesi, basitlik, çabukluk ve ucuzluk olmak üzere üç alt unsurdan oluşur. Yargılamanın etkinliğine hizmet eden usul ekonomisinde, hâkimin yasanın öngördüğü düzen (intizam) çerçevesinde yargılamayı kolaylaştırarak, gereksiz zaman kaybına ve gereksiz masrafa sebebiyet vermeksizin âdil karara varması sağlanmaktadır. Bozmadan sonra ıslah yapılması zamanda usul ekonomisinin getirdiği bir kuraldır.

Dosya içeriğine göre mahkemece verilen ilk karar Dairemizce tazminat ve alacaklara esas ücretin belirlenmesi yönünden davalının temyizi üzerine bozulmuş ve uyulan bozma kararı sonrası ücret araştırması yapılarak davacı tarafın tazminat ve alacakları bilirkişi raporu ile hesaplanmıştır. Bu hesap raporun üzerine de davacı vekili belirlenen tazminat ve alacaklarını ıslah sureti ile arttırarak talepte bulunmuştur. Bozma içeriğine göre bozmadan sonra araştırma yapılmış ve tahkikat devam etmiştir. Tahkikat devam ettiğine göre davacı tarafın ıslah işleminin kabulü ile karar verilmesi isabetlidir. Nitekim Dairemizin 20.01.2014 gün ve 2014/584 E, 2014/657 K ve 13.05.2015 gün ve 2015/13065 E, 2015/17616 K sayılı kararları da bu yöndedir.

Yerel mahkemenin kararı doğru olduğundan onanması gerekirdi. Çoğunluk görüşüne açıklanan gerekçe ile katılınmamıştır. 09/09/2015
Yargıtay — Esas No: 2013/7548, Karar No: 2013/9941, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/7548 E.  ,  2013/9941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01/09/1980 tarihinde 127766011 numarasıyla sigortalı olduğunun tespitiyle 30/10/2009 tarihinden itibaren aylık almaya hak kazandığına, aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, dava şartı yokluğundan reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, hizmetin aidiyeti, sigortalılık başlangıç tarihinin tespiti ve yaşlılık aylığı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının önceki celse kesin mehil ara kararını yerine getirmemiş olması nedeniyle dava şartı yokluğu dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 120. maddesinde davacı tarafından her türlü tebligat ücretleri, keşif giderleri, bilirkişi ve tanık ücretleri gibi giderleri karşılayacak tutarın dava açarken yatırılması zorunluluğu getirilmiş olup, bu avansın yeterli olmadığının dava sırasında anlaşılması halinde mahkemece bu eksikliğin tamamlanması için davacıya iki haftalık kesin süre verileceği hususu hüküm altına alınmıştır. Gider avansı kural olarak dava açılırken yatırılmakta ise de bu avansın yeterli olmadığının dava sırasında anlaşılması halinde tamamlanması da mümkündür.

Gider avansının tamamlanmasına yönelik ara kararın HMK'nın 120.maddesine, Hukuk Muhakameleri Kanunu Yönetmeliği'nin 45.maddesine ve 30.09.2011 tarih ve 28070 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Gider Avansı Tarifesine uygun kabul edilebilmesi için hangi yargılama işlemi için ne miktarda gider avansı yatırılması gerektiği kararda açıkça belirtilmelidir.

Buna göre davacı;

a) Taraf sayısının beş katı tutarında tebligat gideri,

b) Dava dilekçesinde tanık deliline dayanılmış ve tanık sayısı belirlenmiş ise tanık sayısınca tanık asgari ücreti ve tebligat gideri; tanık sayısı belirtilmemiş ise en az üç tanık asgari ücreti ve tebligat gideri,

c) Dava dilekçesinde keşif deliline dayanılmış ise keşif harcı avansı ile birlikte 75 TL. ulaşım gideri,

ç) Dava dilekçesinde bilirkişi deliline dayanılmış ise Bilirkişi Ücret Tarifesinde davanın açıldığı mahkeme için öngörülen bilirkişi ücreti,

d) Diğer iş ve işlemler için 50 TL toplamını avans olarak öder.

Aynı Yasa'nın 114. Maddesinde gider avansı dava şartı olarak kabul edilmektedir. Gider avansının yatırılmasına yönelik ara kararda "gider avansının verilen kesin süre içerisinde yatırılmaması halinde davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verileceği" ihtar edilmiş ve gider avansı da kesin süreye rağmen yatırılmamışsa HMK'nın 115.maddesine göre davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekir.

Aynı Yasa'nın 114. Maddesinde gider avansı dava şartı olarak kabul edilmektedir. Gider avansının yatırılmasına yönelik ara kararda "gider avansının verilen kesin süre içerisinde yatırılmaması halinde davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verileceği" ihtar edilmiş ve gider avansı da kesin süreye rağmen yatırılmamışsa HMK'nın 115.maddesine göre davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekir.

Öte yandan, "Delil İkamesi İçin Avans" başlıklı HMK'nın 324.maddesine göre "Taraflardan her biri ikamesini talep ettiği delil için mahkemece belirlenen avansı, verilen kesin süre içinde yatırmak zorundadır. Taraflar birlikte aynı delilin ikamesini talep etmişlerse, gereken gideri yarı yarıya avans olarak öderler. Taraflardan birisi avans yükümlülüğünü yerine getirmezse, diğer taraf bu avansı yatırabilir. Aksi hâlde talep olunan delilin ikamesinden vazgeçilmiş sayılır. Tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edemeyeceği dava ve işler hakkındaki hükümler saklıdır."

Delil avansı, tarafların dayandıkları delillerin giderlerini karşılamak üzere mahkemece belirlenen kesin süre içinde ödemeleri gereken meblağı ifade eder. Delil avansının yatırılmaması halinde, bu delile dayanan taraf bu delilin ikamesinden vazgeçmiş sayılır ve mahkemece dosya kapsamındaki delillere göre kesin hüküm oluşturacak biçimde karar verilir.

Delil avansına yönelik ara kararın HMK'nın 324.maddesine ve Hukuk Muhakameleri Kanunu Yönetmeliği'nin 45.maddesine uygun kabul edilebilmesi için hangi delilin toplanması için ne miktarda delil avansı yatırılması gerektiği ara kararda açıkça belirtilmeli ve verilen kesin süre içerisinde delil avansının yatırılmaması halinde talep olunan delilin ikamesinden vazgeçilmiş sayılacağı ihtar edilmelidir.

Somut olayda, 03.07.2012 tarihli ara karar ile davacı vekiline "bilirkişi ücreti ve posta masraflarını" yatırması için (2) hafta kesin süre verildiği ancak masrafın süresinde yatırılmadığı, ara kararda "posta gidiş dönüş masrafı" olarak ifade edilen gider kalemi için ne kadar masraf ödeneceği yazılı olmadığından usulüne uygun olmayan bu ara kararın yerine getirilmemesi halinde kesin süreye uyulmamasının sonuçları doğmayacağı halde yerinde olmayan gerekçeyle dava şartı bulunmadığından davanın usulden reddine karar verilmesi hatalıdır.

Öte yandan dava kamu düzenine ilişkin olup mahkemenin re'sen araştırma yükümlülüğü bulunduğu gibi davacıya tefhim edilen ara karar da gider avansına değil delil avansına ilişkindir. Mahkemenin delil avansına dair ara kararı gereğince masraf yatırılmadığı takdirde davacı bu delile dayanma hakkından vazgeçmiş sayılır ve dosya kapsamına göre davanın esası hakkında mevcut deliller çerçevesinde bir karar verilmesi gerekir.

Davanın kamu düzenine ilişkin olduğu hallerde ise mahkemece tarafların sunduğu deliller yanında re'sen toplanması gereken deliller toplanarak davanın esası hakkında bir karar verilmelidir.

Davanın kamu düzenine ilişkin olduğu hallerde ise mahkemece tarafların sunduğu deliller yanında re'sen toplanması gereken deliller toplanarak davanın esası hakkında bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, tefhim edilen ara kararın delil avansına ve davanın da kamu düzenine ilişkin olduğu gözardı edilerek usulüne uygun olmayan ara kararı gereğinin yerine getirilmediği gerekçesiyle yazılı şekilde davanın usulden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1720, Karar No: 2019/306, Tarih: 04.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/1720 E.  ,  2019/306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat (ayrı ayrı)

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında verilen beraat hükümleri katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında verilen beraat hükümleri katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'in, sahibi olduğu Yöneliş Oto Kiralama Turizm Limited Şirketi adına tapuda kayıtlı olan, İzmir ili Dikili ilçesi Yenice Köyü Namazlar Mevkii 3 pafta 563 parsel sayılı taşınmazını, sanık... ya 130.000 TL karşılığında sattığı, ancak parasını alamadığı, taşınmazın parasının verilmesi için, akraba olan sanıklar... ve...un, Türkiye İş Bankası Gündoğdu Şubesi'ne kredi çekmek için müracaatta bulundukları ve 563 parsel sayılı taşınmazın teminat göstereceklerini belirttikleri, ancak bunun yerine İnşaat Mühendisi olan ve bankayla ekspertiz sözleşmesi bulunan sanık Mehmet Yeğen'i, bu taşınmazın 1820 metre uzaklığında bulunan ... Anonim Şirketi adına kayıtlı olup Soğancı Köyü Demirci Boğazı mevkiindeki 1887 parsel numaralı taşınmazın başına kendi araçları ile götürdükleri, inşaat mühendisi olan sanık ...'in tarla niteliğindeki düşük değerli bu taşınmazın fotoğraflarını çekip metrekare fiyatının 6 TL, toplam değerinin ise 256.200 TL olduğuna dair 16/02/2005 tarihli sahte içerikli ekspertiz raporunu düzenleyip katılan banka şubesine teslim ettiği, gerçekte 563 parsel sayılı taşınmazın birim fiyatının 6 TL olmayıp 0.50 TL olduğu ve toplam değerinin de (42.700x0.50 TL=21.350 TL) olduğu ve bankanın da bu şekilde yanıltılarak ve Dikili ilçesi Namazlar Mevki 3 pafta 563 parsel sayılı taşınmaza 275.000 TL ipotek koyup bunun sonucunda da sanık ...'a 21/06/2005 tarihinde 44.100 TL kredi kullandırıldığı, sanık Metin Sabuncu'ya 12/05/2005 tarihinde 55.000 TL kredi kullandırıldığı, kredi borçlarının ödenmemesi üzerine, İzmir 2. İcra Müdürlüğünün 2006/4574 sayılı takip dosyasında alınan bilirkişi raporuna göre, 563 parsel sayılı taşınmazın değerinin 19.125 TL olarak belirlendiği ve açık arttırma ile satışına karar verilip ancak ikinci attırma sonucu 10.100 TL'ye satışının yapıldığı, ekspertiz raporunu düzenleyen sanık....'in de ekspertiz işlemi yaptığı taşınmazın adreslerinin doğruluğunu, gerek tapu müdürlüklerinden yardım alarak tam ve kesin olarak belirledikten sonra ekspertiz raporu düzenlemesi gerektiği halde ekspertiz raporunu görevinin gereklerine uygun olarak hazırlamadığı ve bankanın zarara uğramasında diğer sanıklarla birlikte fikir ve irade birliği içerisinde hareket etmek suretiyle, bütün sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda, kredilere teminat olarak gösterilen teminatın önceden doğan borca karşılık verildiğinin belirlendiği, buna göre, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/03/1998 tarih ve 6/ 8-69 E. K. sayılı kararında da açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde, zarar veya borç kandırıcı nitelikte davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı dikkate alınarak bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçların unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat hükümlerinin kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2479, Karar No: 2025/3832, Tarih: 12.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/2479 E.  ,  2025/3832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2174 E., 2024/107 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.03.2023 tarihli ve 2016/452 Esas, 2023/143 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 53. maddeleri uyarınca 13 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.01.2024 tarihli ve 2023/2174 Esas, 2024/107 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 53. maddeleri uyarınca 14 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, meşru savunma aksi halde meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluştuğuna, haksız tahrik indiriminin ve takdiri indirimin yapılmayarak fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.

2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemini tasarlayarak ve canavarca hisle gerçekleştirildiğinden bahisle eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, meşru savunma aksi halde meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluştuğuna, haksız tahrik indiriminin ve takdiri indirimin yapılmayarak fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.

2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemini tasarlayarak ve canavarca hisle gerçekleştirildiğinden bahisle eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, katılanda meydana gelen yaralanmanın yeri ve niteliği, darbelerin sayısı ve şiddeti, suçta kullanılan tabancanın öldürmeye elverişliliği dikkate alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı,suçun tasarlanarak işlendiğinin kabulü için bir kimseye karşı belli bir suçu işleme kararının verilmesi suç işleme kararı ile fiilin icrası için belli bir sürenin geçmesi, bu süre içerisinde sebat ve ısrar gösterilerek karardan dönülmemesi gerekmekte olup, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemi gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağından, olayda tasarlama koşullarının gerçekleşmediği, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli, her türlü kuşkudan uzak, kesin kanıt bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen haksız söz ve davranışın bulunmaması nedeniyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının yerinde olduğu, takdîri indirimin mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.01.2024 tarihli ve 2023/2174 Esas, 2024/107 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.05.2025 tarihinde karar verildi.