muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2786, Karar No: 2014/4372, Tarih: 02.10.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/2786 E.  ,  2014/4372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İştirak halinde kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, hakaret.

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

a) ...'e yönelik eylem nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 37/1, 81/1, 35/1-2, 29, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca 5 sene 7 ay 15 gün hapis cezası,

b) TCK'nın 86/2, 86/3-e, 29/1, 62/1, 53/1, CMK'nın 231 maddeleri gereğince 3 ay 22 gün hapis ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

2- Sanık ... hakkında; a) ...'e yönelik eylem nedeniyle, TCK'nın 37/1, 81/1, 35/1-2, 29/1, 31/3, 62/1 maddeleri uyarınca 3 sene 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) ...'e yönelik eylem nedeniyle, TCK.nun 86/2, 29/1, 31/3, 62/1, CMK.nın 231.maddesi uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

3- Sanık ... hakkında;

a) ...'e yönelik eylem nedeniyle, TCK'nın 37/1, 81/1, 35/1-2, 29/1, 31/3, 62/1 maddeleri uyarınca 3 sene 9 ay hapis cezası,

b) ...'e yönelik eylem nedeniyle TCK'nın 86/2, 86/3-e, 29/1, 31/3, 62/1, CMK'nın 231 maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

4) Sanık ... hakkında ...'a yönelik eylem nedeniyle TCK.nun 125/1-4, 62/1, 53/1,

CMK'nın 231.maddeleri uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanıklar ...'nün kasten basit yaralama suçları ile sanık ...nin hakaret suçu yönünden CMK.nun 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyizi kabil bulunmadığı gibi ... ve ...hakkında verilen kararlar bakımından itiraz merciince gereği yapıldığından, incelenmeyen kararlar bakımından ise gereği yine mahallinde yapılmak üzere bu kararların inceleme dışı tutulmalarına karar verilmiştir.

2- Katılan ...’in eşi olup suçtan doğrudan zarar görmediği anlaşılan Mülkiye Bilen'in katılanlığına karar verilemeyecek olmasına rağmen katılma talebi kabul edilmiş ise de; sanıklar ... ve ... haklarında, yargılama sırasında bizzat şikayet ve delillerini bildirerek kendisi de davaya katılmış olan mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüsten kurulan hükümleri temyize yetkisi bulunmadığından, vekilinin bu hükümlere yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

2- Katılan ...’in eşi olup suçtan doğrudan zarar görmediği anlaşılan Mülkiye Bilen'in katılanlığına karar verilemeyecek olmasına rağmen katılma talebi kabul edilmiş ise de; sanıklar ... ve ... haklarında, yargılama sırasında bizzat şikayet ve delillerini bildirerek kendisi de davaya katılmış olan mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüsten kurulan hükümleri temyize yetkisi bulunmadığından, vekilinin bu hükümlere yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

3- Oluşa ve dosya içeriğindeki delillere göre; sanıklar ... ve ...'nün fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, mağdur ...'i sopa ve av tüfeği dipçiği ile darp etmelerinin sonucunda mağdurun, sol temporal çökme kırığı ile birlikte geçirdiği beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti nedeniyle vücudunda hayati fonksiyonlarını ağır 4. derecede etkileyecek biçimde kırığa neden olacak, yaşamını tehlikeye sokacak ve organik beyin sendromu nedeniyle de iyileşme olanağı bulunmayan şekilde yaralanmasına sebebiyet verdikleri olayda; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, üst sınırdan ceza tayini yerine 9 yıl hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığı için bozma sebebi sayılmamıştır.

4- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...’ın mağdur Salih'i kasten öldürmeye teşebbüslerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı nedenlerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen

Hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ...müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, yasal savunmaya, suç vasfına vesaireye yönelen, sanıklar...müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, yasal savunmaya ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında kurulan hükümde, hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin fıkrada, 5237 sayılı TCK.nun 53/3 fıkrası uyarınca aynı maddenin 1-c bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK.nun 322 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hükümde, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bendin, "Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesi suretiyle DÜZELTİLEN hüküm ile diğer hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, 02/10/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1485, Karar No: 2011/4485, Tarih: 15.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/1485 E.  ,  2011/4485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.09.2007 gün ve 2006/298-2007/462 sayılı kararı bozan Daire’nin 04.11.2010 gün ve 2009/82-2010/11255 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket ile 23/07/1999 tarihinde hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi imzaladığını, müvekkilinin 178.000.00.DM (89.000.00 Euro) yani 142.400.00.YTL para verdiğini, davalı şirketin müvekkiline istediği zaman parasını faiziyle birlikte ödeyeceğini taahhüt ettiğini, müvekkilinin davalı şirkete noter aracılığı ile ihtarname çekmek suretiyle parasını istediğini, davalı şirketin ise TTK 329 ve 405 maddelerini sebep göstererek parayı ödemediğini ileri sürerek, 178.000.00.DM (89.000.00.Euro) yani 142.400.00.YTL'nin en yüksek ticari faizi ile birlikte müvekkiline iade edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının Yimpaş Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş. ve Yimpaş Holding A.Ş. ortağı olduğunu, davacı tarafın iddialarının gerçeği yansıtmadığını, TTK.nun 405. maddesi gereğince anonim şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini ve müvekkili şirketlerin tasfiye halinde olmadıklarını savunarak, davanın reddine talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı şirketlerin ortağı olup, davalı ...Ş. de 10 adet, Yozgat İhtiyaç Maddeleri Pazarlama ve Ticaret A.Ş. de ise 1780 adet hissesi bulunduğu, TTK 405/2. maddesi uyarınca sermaye şirketlerinde sermaye olarak şirkete verilenin geri istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 15.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21219, Karar No: 2015/31509, Tarih: 14.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/21219 E.  ,  2015/31509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından ... İcra Müdürlüğünde bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, borçlulardan ...'e ödeme emrinin 11/05/2015 tarihinde tebliğ edildiği avalist borçlu yasal süre içinde ... İcra Dairesinin yetkili olduğunu ileri sürerek takip yapılan icra dairesinin yetkisine itiraz ettiği, mahkemece itiraz eden borçlunun yetki itirazının reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK. nun 50/1.maddesine göre, para ve teminat borçlarına ilişkin icra takiplerinde yetkili icra dairesi, HMK. nun 447/2. maddesi atfıyla aynı Kanunun yetkiye dair hükümleri kıyas yoluyla uygulanmak suretiyle belirlenir. Ayrıca, takip dayanağı akdin yapıldığı yer icra dairesi de yetkilidir.

Buna göre, bonoya dayalı takip, genel yetkili yer olan borçlunun yerleşim yerindeki icra dairesinde (HMK. 6.md.), bonoda öngörülen ödeme yerinde (6102 Sayılı TTK. nun 777/3. maddesine göre ödeme yeri gösterilmeyen bonoda, ödeme yeri olarak tanzim yeri kabul edilir.) (HMK. 10.md.) ve ayrıca İİK. nun 50/1.maddesi uyarınca bononun tanzim edildiği yerdeki icra dairesinde yapılabilir.

Öte yandan borçlu birden fazla ise bunlardan birinin yerleşim yerinde takip yapılabilir ve bu durumda diğer borçlular yetki itirazında bulunamazlar (HMK. m.7/1) Ancak, anılan hüküm yalnız borçlulardan birinin yerleşim yerindeki (onun için genel yetkili) icra dairesinde takip yapılması hali içindir.

Somut olayda, borçlu ... ödeme emrinin 10/05/2015 tarihinde tebliğ edildiği, anılan borçlu yönünden henüz ... İcra Müdürlüğünün yetkisi kesinleşmeden borçlu ...'in 14.05.2015 tarihinde yetki itirazında bulunduğu görülmektedir. Dolayısıyla yetkili icra müdürlüğünün belirlenmesinde HMK. nun 7/1.maddesinin uygulanması imkanı yoktur.

Takip dayanağı bonoda tanzim yeri ve muteriz borçlunun yerleşim yeri ...olduğuna göre ... İcra Dairesi yetkisizdir.

O halde, mahkemece, muteriz borçlu yönünden yetki itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17065, Karar No: 2014/19831, Tarih: 18.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/17065 E.  ,  2014/19831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, tarafların mirasbırakanları babaları ... ve anneları ...'in ölümü ile çekişme konusu taşınmazlarda intikal suretiyle paydaş olduklarını ancak davalının anılan taşınmazları kullandığını ve tasarrufunda tuttuğunu,davalıya ihtarname göndermesine rağmen sonuç alamadığını ileri sürerek murislerinin ölüm tarihinden itibaren belirlenecek ecrimisilin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, işgalci olmadığını, davacının kullanımını da engellemediğini,davacı tarafından dava konusu taşınmazlar hakkında aleyhine ortaklığın giderilmesi davasının açıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 195 ada 74 parsel, 271 ada 2 parselde 3 nolu bağımsız bölüm ile 118 ada 10 parselde tarafların intikal suretiyle paydaş oldukları,tarafların mirasbırakanı ...nin 20.06.2011 tarihinde, anneleri ...'in ise 20.12.2012 tarihinde öldüğü taraflardan başka mirasçılarının olmadığı,davacı tarafından davalıya 13.03.2012 ve 22.04.2013 tarihli ihtarnamelerin gönderildiği,davacı tarafından dava konusu taşınmazlar için Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/206 Esasında kayıtlı ortaklığın giderilmesi davasının da açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; TMK'nın 599. maddesine göre; mirasbırakanın ölüm tarihi itibarıyla mirasçıların tüm tereke üzerinde hak sahibi oldukları tartışmasızdır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan ecrimisil istiyebilir.

Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Öyle ise; yukarıda açıklanan ilkeler ve yasal düzenlemeler karşısında, mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli ve elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Hâl böyle olunca; yukarıda belirtilen ilkeler ve olgular ile yasal düzenlemeler de gözetilerek,taraflar arasında görülen ortaklığın giderilmesine ilişkin dava dosyasının getirtilerek incelenmesi ve tarafların murislerin ölüm tarihinin ve davacının payının da gözetilerek, ecrimisile konu taşınmazların kim tarafından ve nasıl tasarruf edildiğinin belirlenmesi, taşınmazlardan davalının yararlanıp yararlanmadığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde saptanması, mahallinde yeniden konusunda uzman bilirkişiler aracılığıyla keşif yapılarak, hüküm vermeye elverişli, ayrıntılı, denetlenebilir rapor alınması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması isabetsizdir.

Kabule göre de; ecrimisile konu 74 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınmamış olması da doğru değildir.

Tarafların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedene hasren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15791, Karar No: 2015/11670, Tarih: 24.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/15791 E.  ,  2015/11670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24/03/2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde paketleme işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, genel tatil, ödenmeyen ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının devamsızlık yaptığını, fazla çalışma ile ilgili taleplerinin yersiz olduğunu, resmi bayramlarda çalışma olmadığını, davacıya son ücretinin banka kanalıyla ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma alacağının hesabı noktasında toplanmaktadır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, davacının fazla çalışma alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı olarak feshettiği anlaşılmaktadır. Ancak fazla çalışma hesabına dayanak yapılan davacı tanığı ...'un işyerinde 8 ay kadar çalıştığı göz önünde tutulduğunda, bu tanığın beyanı kendi çalışma süresi için etkilidir.Bu nedenle fazla çalışma alacağının hesabı yapılırken, davacı tanığının beyanı kendi çalışma dönemi ile sınırlı olmak kaydı ile ele alınmalı, diğer sürelerde ise davalı tanıklarının beyanları bir değerlendirmeye tabi tutularak oluşacak duruma göre sonuca gidilmelidir.

Ayrıca fazla çalışma alacağı hesaplanırken 1/2 saat ara dinlenme düşülmesi de hatalıdır. Yukarıda belirtilen ilkeler gözetilerek, onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak düşülmelidir.

3-Kabule göre de, davalı yararına vekalet ücreti hesaplanırken, zamanaşımı nedeniyle reddedilen kısım gözetilmediğinden, davalı yararına vekalet ücreti hatalı takdir edilmiştir. Bozma sonrası vekalet ücretinin değişeceği gözden kaçırılmamalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/28487, Karar No: 2021/23146, Tarih: 30.09.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/28487 E.  ,  2021/23146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

A- Sanık ... hakkında verilen beraat kararının temyiz incelemesinde;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik, katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ile katılan suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Suça sürüklenen çocuklara atılı suçların yasa maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e. 66/2. ve 67/2. maddelerine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... yönünden suçların tabi bulunduğu 5 yıl 4 aylık, suça sürüklenen çocuk ... yönünden ise 4 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmakla, katılan suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237sayılı TCK’nın 66/1-e. 66/2. ve CMK’nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 30/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.