muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5311, Karar No: 2020/10162, Tarih: 07.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/5311 E.  ,  2020/10162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere ilişkin olduğu ve mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz kapsamı dışında bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 07/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5777, Karar No: 2011/8291, Tarih: 31.05.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/5777 E.  ,  2011/8291 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... Konut Yapı Koop. vekili avukat ... 2-... İnşaat Tic. Taah. Ltd. Şti. aralarındaki dava hakkında ... 3. Tüketici Mahkemesinden verilen 15.4.2010 tarih ve 50-221 sayılı hükmün Dairenin 28.12.2010 tarih ve 9141-18187 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... Konut Yapı Koop. avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı arsa sahibi Kooperatif ile diğer davalı yüklenici şirket arasında 26.12.2003 tarihinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, davalı kooperatifin aynı zamanda diğer davalı şirket ile dava dışı şahısları vekil tayin ettiğini, 5.8.2005 tarihli sözleşme ile daire satın alıp 55.000 TL'nı davalı yüklenici ... Ltd. Şti'ne ödediğini ve ayrıca 22.500 TL bedelli senet verdiğini, kendisine karşı her iki davalınında sorumlu olduğunu, henüz inşaata dahi başlanmadığını ileri sürerek ödediği 55.000 TL ile, müspet zarar olarak fazlası saklı kalmak üzere 5000 TL ve kira kaybından dolayı 2000 TL'nın davalılardan müteselsilen tahsilini ve 22.500 TL bedelli senedin iptalini istemiştir.

Davalı Kooperatif kendisine husumet düşmeyeceğini savunmuş, diğer davalı ise parayı arsa sahipleri adına tahsil ettiğini, sorumluluğunun bulunmadığını savunmuş ve davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, sözleşmenin feshi ile 30.000 TL peşin ödemenin davalılardan tahsiline, 22.500 TL bedelli senedin iptaline, 25.500 TL'lık senetlere ilişkin ödemenin HUMK'nun 163. maddesi gereğince reddine karar verilmiş; hükmün, davacı ve davalı kooperatif tarafından temyiz edilmesi üzerine dairemizin 28.12.2010 tarihli ilamı ile davalı kooperatifin tüm temyiz itirazları reddedilerek karar davacı yararına bozulmuş, davalı kooperatif bu defa dairemiz kararına karşı karar düzeltme itirazında bulunmuştur.

Davacı eldeki davada, yaptığı sözleşme uyarınca kendisine karşı her iki davalının da birlikte sorumlu olduğunu iddia etmektedir. Davalı kooperatifin dava dışı şahıslarla birlikte arsanın maliki, diğer davalı şirketin ise yüklenici oldukları, davalı kooperatif ve dava dışı arsa sahipleri ile davalı şirket arasında 26.12.2003 tarihinde bina yapımı hususunda kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiği, kooperatif ile dava dışı arsa sahiplerinin 14.4.2005 tarihli vekaletname ile davalı 2011/5777-8291 şirket ile şirketin yetkilileri ..., ... ve ...'ı vekil tayin ettikleri kooperatif ile dava dışı arsa sahipleri vekili ... ... ile davacı arasında 5.8.2005 tarihli satış vaadi sözleşmesinin imzalanarak B blok 21 nolu dairenin davacıya satıldığı hususları ihtilafsızdır. Öte yandan, davacının satın aldığı dairenin, arsa sahipleri ile davalı şirket arasında yapılan sözleşme uyarınca davalı şirkete bırakılan dairelerden olduğu ve davacıdan parayı tahsil edeninde davalı şirket olduğu hususu da sabittir. Davalı kooperatif ile dava dışı arsa sahiplerinin verdiği 14.4.2005 tarihli vekaletname, kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davalı şirkete bırakılan dairelerin satılmasına ilişkin olup, davacı ile yapılan sözleşmeye konu dairede davalı ... Ltd. Şti'ne isabet eden daire olduğundan ve parayı tahsil eden ve bonolarda da alacaklı gözüken ... Ltd. Şti. olduğu için davacıya karşı sorumlu olan şahıs münhasıran davalı şirkettir. Bir başka deyişle, davalı arsa sahibi kooperatifin davacıya sorumluluğu bulunmayıp, kooperatife bu bağlamda husumet yöneltilemez.

Yukarıda açıklanan hususlar birlikte değerlendirildiğinde mahkeme kararının değinilen nedenlerle davalı kooperatif yararınada bozulması gerekirken, kooperatifin temyiz itirazlarının zuhulen reddedildiği bu kez yapılan incelemeden anlaşıldığından davalı kooperatifin bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı kooperatifin karar düzeltme itirazının kabulü ile dairemizin 28.12.2010 tarih 2010/9141-18187 sayılı bozma ilamındaki davalı kooperatifin temyiz itirazlarının reddine dair kısımların bozma ilamından çıkarılarak mahkeme kararının gösterilen nedenler muvacehesinde davalı kooperatif yararına da BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 31.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14534, Karar No: 2019/12472, Tarih: 10.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/14534 E.  ,  2019/12472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... akdini haklı nedenle fesh ettiğini iddia ederek, davacının kıdem tazminatı, ücret ve fazla çalışma alacağı, ulusal bayt-ram ve genel tatil alacağı, asgari geçim indirimi alacağı ve yıllık izin alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

...-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

...-Taraflar arasında davacının ücreti alacağının bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı ... Kanununun 37. maddesine göre, işçiye ücretinin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

4857 sayılı ... Kanununun 5754 sayılı yasayla değişik 32. maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü, işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanuni kesintiler düşüldükten sonra kalan net miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye ... ..., ... Bakanlığı ve ... Müsteşarlığından sorumlu Devlet Bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli koşulların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.

Uzun süre ücretlerinin ödenmediği iddiası karşısında, işverence cevap dilekçesinde dayanılmak kaydıyla yemin teklifi hakkının olduğu hatırlatılmalı ve gerekirse bu yönde usulü işlemler tamamlandıktan sonra sonuca gidilmelidir. Dairemizce, çok uzun süre ücret ödenmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu belirtilerek, hakimce resen yemin teklifinde bulunulabileceği de kabul edilmektedir.

Somut olayda, davacının ücret alacağı 2014 yılı Mart ayına ilişkin olup, davalı bu ücret alacağının ödendiğini ileri sürmüştür. Mahkemece davacının 2013 yılı Aralık ayına kadar ki, banka hesap ekstreleri getirtilmiş, 2014 yılına ait banka hesap hesap ekstreleri getirilmeden hüküm kurulmuştur. Mahkemece, davacının davalı işyerindeki tüm çalışma süresindeki banka hesap ekstreleri getirilerek, davacının 2014 yılı Mart ayına ait ücret alacağının bulunup bulunmadığı belirlenmelidir. Mahkemece bu konuda eksik inceleme yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, ....06.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12320, Karar No: 2015/16420, Tarih: 26.10.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/12320 E.  ,  2015/16420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın sorgusu sırasında hazır bulundurulan ve baroca görevlendirilen Av. ...'ın görevinden istifa ettiği, durumun Baroca mahkemeye bildidirilmesi üzerine bu kez sanığa Av. ...'un müdafii olarak görevlendirildiği, hükmün adı geçen sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunduğu ve sanığın adı geçen avukatın kendisine müdafii olarak atandığına dair bir bilgisi bulunmadığı anlaşıldığından sanığın 20.04.2015 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay günü, gündüz vakti, kiraladıkları ... plakalı, Honda Civic marka arabayla dolaşmaya başlayan sanık ve temyiz dışı diğer sanıkların önceden aldıkları karar doğrultusunda fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, temyiz dışı sanık ...’ın kullandığı araç içerisinden arka koltukta bulunan yine temyiz dışı sanık ...’un, yavaşlayan arabanın camından sarkarak, yolda arkadaşı ile birlikte yürüyen müştekinin kolunu tutup, elinde bulunan çantaya ve poşete asıldığı, müştekinin çantayı vermemek için direnmesi üzerine kolunu bükmek suretiyle müştekiye karşı cebir ve şiddet kullanarak çantayı aldıklarının anlaşılması karşısında; eylemin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 26.10.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1183, Karar No: 2017/182, Tarih: 21.03.2017

**Ceza Genel Kurulu         2015/1183 E.  ,  2017/182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 11. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 01.07.2010

Sayısı : 216-135

Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan sanık ...'ın TCK’nun 204/2, 62 ve 53; bu suça azmettirmeden sanık ...'ün TCK’nun 38/1. maddesi delaletiyle 204/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına ilişkin Bolu Ağır Ceza Mahkemesince verilen 01.07.2010 gün ve 216-135 sayılı hükümlerin, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesince 22.06.2015 gün ve 193-27297 sayı ile; TCK'nun 53. maddesi yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 08.10.2015 gün ve 295912 sayı ile;

"Sanıklardan ...'ın Gerede Tapu Sicil Müdürlüğünde müdür vekili olarak, sanık ...'ün ise aynı müdürlükte memur olarak görev yaptığı, ...'ün Mamak 2. Bölge Tapu Sicil Müdürlüğüne tayininin çıkması üzerine, 30.04.2008 tarihinde görevinden ayrıldığı, ...'ün 2007 yılından 16 gün izin kullanmasına rağmen, kurum amiri ... tarafından hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ...'ya düzenlettirilen personel maaş nakil ilmühaberinde 2007 yılı izninin 14 gün yerine 30 gün olarak düzenlenmesi eyleminde sanıklara atılı memurun resmi belgede sahteciliği suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığı hususu itirazımızın özünü oluşturmaktadır.

Konunun açıklığa kavuşması bakımından resmi belgede sahtecilik suçuna kısaca değinmekte yarar vardır.

Kanunumuzda sahtecilik suçları, resmi ve özel belge ayrımına dayandırılmış; 5237 sayılı TCK'nun 204-206, 210/1. maddeleri resmi belgeleri; 207, 208. maddeleri özel belgeleri suç saymıştır. Bu ayrımda, resmi belgelerin kanıt gücünün yüksek bulunmasından ve kamu idaresinin işleyiş düzeninin ihlal edilmesinden hareketle, eylem daha yüksek bir yaptırımla karşılanmıştır. Belirtelim ki resmi belgeler de kanıt gücü bakımından kendi arasında farklılık içermektedir. Örneğin hukuk usulünde bazı resmi belgeler, sahteliği sabit olana kadar geçerli resmi belge (HUMK m.295) sayılmış, bazıları da aksi sabit olana kadar geçerli resmi belge olarak kabul edilmiştir. Diğer taraftan, resmi belgede sahtecilik suçu bakımından sahtecilik fiili yeterli görülmüş, özel belgede sahtecilik suçunun oluşması için ise sahte özel belgenin düzenlenmesi ile gerçek bir özel belgede sahtecilik yapılması arasında fark yaratılmış, ikinci tür eylem için kullanma koşulu aranmıştır.

Kanunda resmi belge kavramı tanımlanmamış, kavramın tanımı ve açıklanması doktrin ve içtihada bırakılmıştır.

Resmi belgenin temel unsurları doktrinde;

1-Kamu görevlisi tarafından düzenlenmesi,

2-Görevi gereği düzenlenmesi,

3-Öngörülmüşse, usul ve şekil kurallarına uyulması, şeklinde açıklanmaktadır.

Resmi belgenin varlığı için zorunlu bu unsurları sırasıyla incelediğimizde;

1- Kamu görevlisince düzenlenmesi :

Kanunda resmi belge kavramı tanımlanmamış, kavramın tanımı ve açıklanması doktrin ve içtihada bırakılmıştır.

Resmi belgenin temel unsurları doktrinde;

1-Kamu görevlisi tarafından düzenlenmesi,

2-Görevi gereği düzenlenmesi,

3-Öngörülmüşse, usul ve şekil kurallarına uyulması, şeklinde açıklanmaktadır.

Resmi belgenin varlığı için zorunlu bu unsurları sırasıyla incelediğimizde;

1- Kamu görevlisince düzenlenmesi :

Resmi belgeyi belirleyen en temel özellik, onun bir kamu görevlisince düzenlenmesidir. Düzenleyen kişinin kamu görevlisi olmaması durumunda, o belge resmi belge olarak kabul edilemez. Kamu görevlisi kavramı, TCK 6/1-c maddesinde tanımlanmıştır. Ayrıca bu tanım kapsamına girmese dahi, ilgili özel yasasında yer alan hükümler dolayısıyla da bir kişinin görev dolayısıyla kamu görevlisi sayılması mümkün olabilir. Örneğin KİT personeli hakkındaki 399 sayılı KHK 11/b maddesindeki hüküm bu şekildedir.

2- Görev gereği düzenlenmesi :

Belgeyi düzenleyenin kamu görevlisi olması, her durumda yeterli bir ölçüt olmamaktadır. Kamu görevlisinin kamu göreviyle ilgisiz bir belge düzenlemesi durumunda, özel belgeden söz edilir. Bu nedenle kamu görevlisinin, bu belgeyi görevi gereği düzenlemiş olması da aranmalıdır. Bu husus 204/2. maddede; 'görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu resmi bir belgeyi…' sözleriyle açıklanmıştır. Dolayısıyla 2. fıkra bakımından belgenin, kamu görevlisinin görev ve yetki alanıyla ilgili bulunması zorunludur. Yargıtay 765 sayılı Yasa döneminde bu zorunluluğun, görevle belge arasında illiyet bağı ilişkisi şeklinde aranması gerektiğini belirtmekteydi. Şu halde görevlinin yetkisi dışında, başka deyişle yetkisini aşarak düzenlediği belge, görevlinin resmi belgede sahtecilik suçunun (204/2) maddi konusu olarak kabul edilemez. Kanunda, resmi belge hakkındaki sahteciliğin kamu görevlisi olmayan fail tarafından işlenmesi 204/1. madde ile, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ise ikinci fıkrada düzenlenmiştir. Kanun koyucu, resmi belge niteliğini taşımasa dahi, bir resmi belgeyi sahte olarak düzenleme fiilini de resmi belge üzerindeki sahtecilikle birlikte cezalandırmıştır. Bu tür bir eylemin failinin düzenlemeye yetkili kamu görevlisi olması 2. fıkra, sivil kişi veya yetkisiz kamu görevlisi olması halinde ise 1. fıkra uygulanmaktadır.

3- Usul ve şekil şartlarına uyulması:

3- Usul ve şekil şartlarına uyulması:

Resmi belgenin mutlaka belirli bir şekle uygun olması veya bazı unsurları taşıması şartı yoktur. Fakat, mevzuat gereği belirli usul ve şekil şartlarının aranması söz konusu olabilir. Örneğin resmi vasiyetnamenin kanunda belirtilen şekle uygun olarak düzenlenmesi zorunludur (MK. m. 532-536). Bu takdirde belirtilecek unsurların yer almaması, belgenin resmi belge sayılmasını önleyebilir. Belgenin usul ve şekil koşullarına uygun olması gerektiği bir kararda da açıklanmıştır. Buna karşın, görevlinin yetkisi kapsamında düzenlenmiş olan resmi belgenin birtakım unsurları olmadığı halde, varmış gibi gösterilmesi halinde de, resmi belgede sahtecilikten söz edilir. Yine, belgenin birden fazla görevli tarafından imzalanması gerekli ise (örneğin kurul halinde verilen karar veya raporların tüm üyelerce imzalanması gereklidir), imza eksikliği, belge sayılmasını önleyecektir.

Noterlerce düzenlenen belgeler; düzenleme (Noterlik Kanunu m. 84 vd.) belgeler ve onay işlemler olarak ikiye ayrılmaktadır. Düzenleme belgeler, içeriği de bizzat noterce düzenlendiğinden, bu belgenin herhangi bir yönüyle ilgili sahtecilik, resmi belgede sahtecilik olarak kabul edilmektedir. Buna karşın, onay işlemi şeklindeki belgelerde, onay kısmını kapsamayan, içerik sahteciliğinde resmi belge öğesinin oluşmayıp, özel belgede sahtecilik suçunun işlendiği kabul edilmektedir.

Resmi belgeler ispat gücü bakımından; 'sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belge' ve 'aksi sabit olana kadar geçerli belge' şeklinde ikiye ayrılmaktadır. Bu ayrım 765 sayılı Yasada da yapılmış ve 339/1, 342/2, 4. maddelerinde cezalandırmada farklılıklar yaratılmıştı. Benzeri bir ayrıma 5237 sayılı Kanunun 204/3. maddesinde de yer verilmiş, ispat gücü yüksek olan belgeler bakımından cezanın artırılması öngörülmüştür.

Unsurları bakımından resmi belge sayılması olanaklı olmadığı halde, bazı özel belge türleri yasa tarafından özel olarak resmi belge düzeyinde korumaya alınmıştır. Bu tür belgeler TCK 210/1. maddede gösterilmiştir. Bunlar; emre veya hamile yazılı kambiyo senedi, tahvil, hisse senedi, emtiayı temsil eden belge ve vasiyetnamedir. Belirtilen türdeki belgelerin, resmi belge sayılabilmesi için, kanunda öngörülen usul ve şekil şartlarının bulunması zorunludur.

TCK 210/2. maddede belirtilen, kamu görevlisi olmayan veya görevi gereği hareket etmeyen sağlık mesleği mensuplarının gerçeğe aykırı belge düzenlemesi suçu, özel nitelikli özel belgede sahtecilik suçu vasfındadır. Fakat cezalandırma yönünden resmi belgede sahtecilik hükümlerine atıf yapılmıştır.

5237 s. TCK’nun 204. maddesinin ikinci fıkrasında, 765 s. TCK’nun 339. maddesindeki düzenlemeye paralel olarak failin belgeyi düzenlemeye yetkili kamu görevlisi olması hali nitelikli unsur sayılarak kamu görevlisi olmayan faillere göre daha ağır bir yaptırım öngörülmüştür.

a) Kamu görevlisi deyiminin anlam ve kapsamı

5237 s. TCK’nun 204. maddesinin ikinci fıkrasında, 765 s. TCK’nun 339. maddesindeki düzenlemeye paralel olarak failin belgeyi düzenlemeye yetkili kamu görevlisi olması hali nitelikli unsur sayılarak kamu görevlisi olmayan faillere göre daha ağır bir yaptırım öngörülmüştür.

a) Kamu görevlisi deyiminin anlam ve kapsamı

5237 s. TCK’nun 6/1-c bendinde kamu görevlisi 'Kamusal faaliyetin yürütülmesine atama veya seçilme yoluyla ya da herhangi bir surette sürekli, süreli veya geçici olarak katılan kişi' biçiminde tanımlanmıştır. Madde gerekçesinde ise; '765 s. Türk Ceza Kanunundaki (memur) tanımının doğurduğu sakıncaları aynen devam ettirecek nitelikte olan tanım, tasarı metninden çıkarılarak; memur kavramını da kapsayan (Kamu Görevlisi) tanımına yer verilmiştir. Yapılan yeni tanıma göre, kişinin kamu görevlisi sayılması için aranacak yegâne ölçüt, gördüğü işin bir kamusal faaliyet olmasıdır.'

Aynı madde gerekçesinde önceki dönemde yasalarla, uygulama ve öğretinin üzerinde anlaştığı görevliler örnek gösterilmiştir. Kamu görevlisi kavramı en başta Anayasamızın 128 ve 129. maddelerinde yer almaktadır. Kamu görevlisi tanımlanmasında belirli olabilen tek ölçü, kamu otoritesine ait bir yetkinin kullanır durumda olmasıdır.

Madde metni ve gerekçesinden anlaşıldığı üzere, 765 s. TCK’nun 279. maddesinde tanımlanan kamu görevlisi kavramı alanı genişletilmiştir. Diğer yandan 765 sayılı Kanun döneminde benimsenen ceza uygulamasında memur, idare hukukunda memur ayrımı terk edilmiştir. Böylece, 5237 s. TCK’nun 6. maddesinde yapılan tanımlama ile yapılan faaliyet kamusal bir hizmet olarak nitelendirilebiliyorsa bu faaliyete 'atama veya seçilme yoluyla ya da herhangi bir surette sürekli, süreli veya geçici olarak katılan kişi' kamu görevlisidir. Örneğin 4792 sayılı Sosyal Sigortalar Kurumu Kanununun 7. maddesinde 'yasaya bağlı görevlilerin ceza uygulamasında kamu görevlisi sayılacağına' ilişkin düzenleme olsun veya olmasın yaptıkları faaliyet kamusal sayıldığı için bu faaliyeti yerine getiren kişiler 5237 s. TCK uygulamasında statüleri kamu görevlisi kapsamında değerlendirilir.

Ancak, gerçeğe aykırı yerleşim yeri veya cüzdan talep belgesi veren mahalle ve köy muhtarlarının eylemlerinin TCK’nun 204/2 maddesi kapsamında değil, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 67/1. maddesi kapsamında değerlendirileceğini göz önünde bulundurmak gerekir.

Bundan başka, kamusal faaliyetin yürütülmesine ihale hukukuna dayalı olarak katılan kişiler kamu görevlisi olarak kabul edilmezler.

625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanununda, 507 sayılı Esnaf ve Küçük Sanatkarlar Kanununda ve 1163 sayılı Kooperatifler Kanununda olduğu üzere benzeri bazı kanunlarda yer alan hükümler nedeniyle bu kanunlar kapsamında görev yapan bazı yönetici veya görevlilerinin 5237 s. TCK kapsamında kamu görevlilerine özgü suçlardan sorumlu tutulup tutulamayacakları üzerinde durmak gerekir.