muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20182, Karar No: 2014/17595, Tarih: 16.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20182 E.  ,  2014/17595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

Davacı, 31/01/1980 tarihinden bugüne kadar sigortalı olarak çalıştığının ve emekliliğe hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı temyizine gelince;

Davacı, 31.01.1980 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitini istemiştir.Mahkemece; davacının 22.03.1985 tarihinde tekrar başlayan 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığının tahsis tarihi olan 01.05.2011 tarihine kadar devam ettiğinin, bu tarih itibari ile 6111 sayılı Yasa dikkate alınarak hesaplanacak prim borçlarının ödemesi halinde ödeme tarihinden itibaren yaşlılık aylığını hak edeceğinin tespitine karar verilmiştir.Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 02.06.1983 – 31.12.1983 tarihleri arasında ve 01.03.1999 – tarihinden beri devam eden vergi kaydı, 18.02.1999 tarihinden beri devam eden sicil kaydı bulunduğu, davacının 28.04.2011 tarihli tahsis talebinin davalı Kurum tarafından, oda kaydının geçersiz olduğu ve 9000 günü bulunmadığından bahisle reddedildiği, davalı Kurum işlemine dayanak yapılan 06.06.2011 tarihli kontrol memuru raporunda; ... Odası'nın 19.02.1988 tarihinde noter tarafından onaylanan üye kayıt defterinin 188. sayfasında davacının kayıtlı olduğunun, davacının müracaat tarihinin 31.01.1980 olarak yazıldığının, defter sayfalarının sıralı olduğunun ve silinti kazıntı olmadığının, 15.02.1999 tarihinde notere onaylattırılan üye kayıt defterinin 58. sayfasında yine davacının kaydının olduğunun, ilk kaydın bulunduğu defterin notere tasdik edildiği 19.02.1988 tarihinde ikinci bir üye kayıt defterinin bulunduğunun, ancak bu defterin 120. sayfasındaki...'nun davacıya verilen 3042 numarası ile kayıtlı olduğunun,...'nun üyeliğine ilişkin 19.02.1988 tarihli kararın bulunduğunun, ancak davacının kaydına ilişkin başka belge bulunmadığının, bu nedenle de davacının 31.01.1980 tarihli kaydının geçersiz olduğunun bildirildiği, söz konusu Oda yöneticilerinin ise; davacının ilk defa 03.01.1980 tarihinde kayıt olduğunu, ancak oda defterine askeri müdahele sonrası sıkıyönetim mahkemesi tarafından el konulduğunu ve iade edilmediğini, bu nedenle oda yönetiminin 31.12.1988 tarihinde notere tasdik ettirilen üye kayıt defterine toplu olarak kayıt yaptığını, davacının 15.04.1999 tarihinde esnaf sicil numarası alarak ikinci defa kayıt yaptırdığını bildirdikleri, dosyada mevcut üye kayıt defteri suretlerinden; davacının “3042” numara ile kayıt olduğu defter sayfasında, davacıdan sonra “3046”,”3047”, “3048” numaralarının bulunduğu ve herhangi bir silinti kazıntı belirtisinin bulunmadığı, davacının ilk olarak, Babaeski vergi dairesindeki kaydına istinaden 22.07.1983 varide tarihli bildirge gereğince 02.06.1983 – 31.12.1983 tarihleri arasındaki 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olarak kabul edildiği, ayrıca ...Odasında 02.06.1983 tarihinde başlayan kaydı gereğince de yeniden 22.03.1985 tarihi itibari ile sigortalı olduğu ve 28.06.1990 tarihinde meslek odası kaydı sona erdiğinden terk yapıldığı, daha sonra davacının 18.11.1998 tarihinde davalı Kurum'a başvurarak ... Umum Pazarcılar ve Esnaf Odası'nda 31.01

.07.1983 varide tarihli bildirge gereğince 02.06.1983 – 31.12.1983 tarihleri arasındaki 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olarak kabul edildiği, ayrıca ...Odasında 02.06.1983 tarihinde başlayan kaydı gereğince de yeniden 22.03.1985 tarihi itibari ile sigortalı olduğu ve 28.06.1990 tarihinde meslek odası kaydı sona erdiğinden terk yapıldığı, daha sonra davacının 18.11.1998 tarihinde davalı Kurum'a başvurarak ... Umum Pazarcılar ve Esnaf Odası'nda 31.01.1980 tarihinde başlayan kaydı gereğince tescilinin yeniden yapılmasını talep ettiği, bu nedenle davacının ilk işe giriş bildirgesi iptal edilerek ve 28.06.1990 tarihli terki kaldırılarak sigortalılığının kesintisiz devam ettirildiği, ancak davacının tahsis talebi üzerine...Umum Pazarcılar ve Esnaf Odası'ndaki kayıtlarında yapılan inceleme sonucu kayıtların geçersiz olduğundan bahisle bu kayıtlara dayanan sigortalılığının iptal edildiği ve 15.04.1999 tarihinde başlayan üyelik kaydının geçerli sayıldığı, davacının prim ödemelerinin kısmen düzenli olduğu ve dosyada mevcut ekstrelerde 28.04.2011 tarihinde 28.871,84 TL prim ödemesi bulunduğunun görüldüğü, ancak...Bankası'nın davalı Kurum'a yazdığı 19.08.2011 tarihli yazı ile; davacının aylık şartlarını taşımadığının anlaşıldığını ve kredinin hesaba aktarılmasını istediği anlaşılmaktadır.Somut olayda; davacının oda kaydının geçersiz sayılmasına ilişkin 06.06.2011 tarihli raporda, davacının dava dışı... ile aynı olarak “3042” numarası ile kayıt olduğu belirtilmişse de defter suretinden; herhangi bir silinti kazıntı olmadığı, davacıdan sonra kaydı bulunan kişilerin kayıt numaralarının müteselsil olarak devam ettiği, bu itibarla davacının numarasında yazım yanlışı bulunduğu, kontrol memuru raporunda belirtilen hususların davacının oda kaydının sahteliğini göstermediği gibi sigortalılık süresini de etkilemeyeceği anlaşılmakla; mahkemece davacının sigortalılık sürelerine ilişkin olarak verilen tespit hükmü yerinde ise de; davalı Kurum'un hatalı işlemi ile davacının bir kısım sigortalılık sürelerini iptal ettiği, kredi kullanarak 28.04.2011 tarihinde 28.871,84 TL prim ödemesi yapan davacının bu ödemesini ... Bankası'na iade ettiği, ancak davalı Kurum'un hatalı işleminin sonucuna katlanması gerektiği, kaldı ki davalı Kurum tarafından prim borcunun her zaman tahsil edilebileceği göz ardı edilerek, davacının prim borcunu ödediği tarih itibari ile yaşlılık aylığına hak kazanacağına ilişkin olarak ve bu itibarla şarta bağlı olarak hüküm kurulması, ayrıca tahsis talep tarihinin hatalı şekilde 01.05.2011 olarak yazılması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmektedir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK’nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hüküm fıkrasının 2 numaralı bendi silinerek yerine “Davacının 22.03.1985 tarihinde yeniden başlayan 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığının tahsis talep tarihi olan 28.04.2011 tarihine kadar devam ettiğinin ve davacının 01.05.2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine, davalı Kurum'un prim borcunu tahsil hakkının saklı tutulmasına” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 16.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6854, Karar No: 2010/8229, Tarih: 26.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/6854 E.  ,  2010/8229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm velayet ve tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle velayetin düzenlenmesine yönelik açılmış bir dava bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.26.04.2010(Pzt)
Yargıtay — Esas No: 2012/2466, Karar No: 2012/3962, Tarih: 05.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2466 E.  ,  2012/3962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi...’ın, davalılar ..., ... ve ...’nın murisi . ..’a, aralarında akdedilen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince arsasını devrettiğini, sonrasında adı geçen davalıların murisinin işlerinin kötü gitmesi nedeniyle arsayı diğer davalı kardeşi ...’a devrettiğini, ancak sözleşmenin gereğinin yerine gelmediğini ileri sürerek, taşınmazın tapusunun iptali ile müvekkilleri adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, talebin zamanaşımına uğradığını, davacıların murisinin arsayı satış yoluyla devrettiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre, zamanaşımı süresinin dolmadığı, sözleşmenin davacıların murisi ile bir kısım davalıların murisi arasında imzalandığını, arsanın davalı ...’e satış yoluyla devredildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Dava, yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan taahhüdünü yerine getirmemiş olması nedenine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir. Davacıların murisi arsa sahibi ... ile bir kısım davalıların murisi...l arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği taşınmazın tapusunun devri, inşaat bitirilerek arsa sahibine teslim edilmediğinden nedensiz kalmıştır. Arsa sahibinden tapuyu devralan muris yükleniciden tapuyu devralan üçüncü kişiler de iyiniyet iddiasında bulunamazlar. Zira davalıların da anılan sözleşme gereğince muris arsa sahibi ve muris yüklenici arasında tapu devrinin yapıldığını bilmemeleri hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu itibarla yükleniciden tapuyu devraldıktan sonra davalı ...’a satış yapan ...’e ayrıca dava açmaları için davacılara mehil verilmeli, işbu dava ile birleştirilmesi sağlanarak, hali hazırda ... mahallesi, ... cad. mevkii, 1335 ada, 7 parsel üzerindeki davalı ... adına olan tapu kaydındaki mevcut payın tümünün iptal edilerek, davacıların miras hisseleri oranında adlarına tesciline karar verilmesi gerekirken, belirtilen hususlar dikkate alınmadan eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda ( 1 ) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ( 2 ) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4105, Karar No: 2012/3580, Tarih: 09.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/4105 E.  ,  2012/3580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/12/2009 tarih ve 2009/312-2009/531 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve katılma yolu ile davalı .vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09/03/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av....dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya Dortmund Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 20.12.2005 tarihli 7 O 166/05 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre tenfizi istenen kararın 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi'nde belirtilen usulde tebliğ edilmediği, doğrudan posta yolu ile tebligatın yapıldığı, bu itibarla kesinleşmiş bir kararın mevcut olmadığı, ayrıca tenfize konu kararın kamu düzenini ilgilendiren TTK’nın 329. ve 405/2. maddelerine de açıkça aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına yabancı mahkeme kararının tenfiz edilebilmesi için kararın Lahey Sözleşmesi hükümleri uyarınca kesinleşmesinin gerekmesine, somut olayda ise tenfizi talep edilen kararın Lahey Sözleşmesi uyarınca yetkili makamlar aracılığıyla tebliğ edilmeyip, posta yoluyla tebliğ edilmesi nedeniyle kesinleşmediğinden mahkemece sırf bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, ayrıca yerinde bulunmayan diğer gerekçelerin de davanın reddine dayanak yapılması doğru değil ise de yukarıda da belirtildiği üzere usulünce kesinleştirilmiş bir karar bulunmadığından yerinde olan bu gerekçeye göre taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA,takdir olunan 900,00 TL vekalet ücretinin her bir yandan alınarak yek diğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, 09/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17657, Karar No: 2012/25250, Tarih: 14.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/17657 E.  ,  2012/25250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 184/4. maddesinde yer alan; "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca suça konu yer mücavir alan içerisinde ise anılan maddenin 1. fıkrasındaki imar kirliliğine neden olma suçunun oluşmayacağı gözetilerek, 24/01/2006 tarihli katılan Aliağa Belediye Başkanlığınca yazılan müzekkerede suça konu taşınmazın bulunduğu yerin mücavir alan içinde olduğunun bildirilmesi karşısında, anılan yerin suç tarihi itibari ile mücavir alan içerisinde kalıp kalmadığı ya da özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5802, Karar No: 2022/14166, Tarih: 12.09.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/5802 E.  ,  2022/14166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 26.05.2022 tarih ve 2022/8598 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23.06.2022 tarih ve KYB-2022/80914 sayılı ihbarname ile;

Resmi belgede sahtecilik suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Polatlı Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/10/2019 tarihli ve 2017/423 soruşturma, 2019/3137 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Ankara 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 06/12/2019 tarihli ve 2019/8306 değişik iş sayılı kararının “Yapılan soruşturmada suç tarihinin 20/01/2011 olduğu, 20/01/2019 tarihinde zamanaşımının dolduğundan bahisle Polatlı Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen 02/10/2019 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara yapılan itiraz üzerine, Ankara 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 06/12/2019 tarihli kararı ile bir kısım şüphelilerin ifadesi alındığından dolayı zamanaşımın kesildiğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu 67/2. maddesinde bulunan ''...Bir suçla ilgili olarak; a) Şüpheli veya sanıklardan birinin savcı huzurunda ifadesinin alınması veya sorguya çekilmesi...'' şeklindeki düzenleme uyarınca, 02/01/2016 ve 06/01/2016 tarihlerinde bir kısım şüphelilerin kolluk tarafından alınan ifadelerinin savcı huzurunda alınmamasından dolayı zamanaşımını kesmediği cihetle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Polatlı Cumhuriyet Başsavcılığının 02.10.2019 tarihli, 2017/423 Soruşturma ve 2019/3137 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın kabulüne ilişkin merci Ankara 5. Sulh Ceza Hakimliği’nin 06.12.2019 tarih ve 2019/8306 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 12.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6215, Karar No: 2022/6301, Tarih: 26.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/6215 E.  ,  2022/6301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2021/11-2021/88

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının, iş kazasının tespiti ile maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davalı ...’ün tüm, davalı SGK ve davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının, iş kazasının tespiti ile maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının 29/04/2004 tarihinde geçirmiş olduğu kazanın iş kazası olduğunun tespitine, maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile; 15.234,20 TL maddi tazminatın 1.000,00 TL'sine dava tarihi olan 24/03/2008 tarihinden, bakiyesine ıslah tarihi olan 10/04/2012 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile; 6.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihi olan 24/03/2008 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine, alacağından fazlaya ilişkin istemlerinin reddine karar verilmiştir.

1- Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinde; başlangıçta Kurum tarafından olayın iş kazası olmadığı yönünde değerlendirmenin yapıldığı; yargılama aşamasında Kurumun iş kazasını kabul ettiği ve sigortalı lehine iş göremezlik ödemesi yaptığı, yine Kurum tarafından sürekli iş göremezlik oranın % 6,3 olarak tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, iş kazasının başlangıçta Kurum tarafından kabul edilmediği ve yargılama aşamasında iş kazasının tespiti ile davacı sigortalı lehine geçici iş göremezlik ödemesinin yapıldığı, dava açılmasına Kurumun sebebiyet verdiği açık olmasına rağmen yine Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olmuştur.

2-Öte yandan Kurumun maddi ve manevi tazminat kalemleri yönünden Kurum aleyhine ayrı ayrı vekâlet ücretine de hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Öte yandan Kurumun maddi ve manevi tazminat kalemleri yönünden Kurum aleyhine ayrı ayrı vekâlet ücretine de hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı ve SGK vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; ... İş Mahkemesi’nin 11/02/2021 tarih, 2021/11 Esas, 2021/88 Karar sayılı ilamının

1-Hüküm fıkrasının 8.,9., 11. ve 12. bendinin silinerek yerine;

“ 8- Davacı davada (maddi tazminat yönünden) kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesi uyarınca hesap ve takdir olunan 4.080,00 TL vekalet ücretinin davalı ...’ten alınarak davacıya verilmesine,

9- Davacı davada (manevi tazminat yönünden) kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesi uyarınca hesap ve takdir olunan 4.080,00 TL vekalet ücretinin davalı ...’ten alınarak davacıya verilmesine,

11- Reddedilen kısım için davalı ... Söğütçük davada (maddi tazminat yönünden) kendini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesi 13/3. maddesi uyarınca hesap ve takdir olunan 4.080,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak anılan davalıya verilmesine,

12- Reddedilen kısım için davalı ... davada (manevi tazminat yönünden) kendini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesi 13/2. maddesi uyarınca hesap ve takdir olunan 4.000,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya anılan verilmesine,“

2-Hüküm fıkrasına eklenmek üzere;

“ Yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesi uyarınca hesap ve takdir olunan 4.080,00 TL vekalet ücretinin davalı Kurumdan alınarak davacıya verilmesine,“ rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'ten alınmasına, 26/04/2022 gününde oybirliği ile karar verildi.