muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/484, Karar No: 2007/488, Tarih: 04.07.2007

TEMYİZ EDEN: Davalılardan Hıdır Ç....

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalılardan Hıdır Ç....'in temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 4.7.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7217, Karar No: 2022/6299, Tarih: 20.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/7217 E.  ,  2022/6299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanıklar ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve sanıklar müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık ...'in mağdureye karşı herhangi bir söz veya cinsel eylemi olmaksızın, sadece evlenmeye ikna etme saiki ile diğer sanıklar ile birlikte atılı suçu işledikleri anlaşılmakla; mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 2. numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, temel ceza tayin edilirken "TCK.nın 109/2. maddesi" yerine "TCK.nın 109/2-b. maddesi" yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, katılan vekilinin cezada teşdit uygulanması gerektiğine yönelik, sanıklar müdafinin suç işleme kasıtları bulunmadığına, usul ve yasaya aykırı kararlar verildiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

./..

S/2

Tüm dosya kapsamında, mağdure ile sanık ...'in aynı köylü oldukları ve olay günü mağdurenin camiye giden babasını bir mağaza önünde beklediği esnada, sanık ...'in inşaatta birlikte çalıştığı arkadaşları olan diğer sanıklar ..., ... ve ... ile aynı araçla gelerek mağdureye yakın bir mesafede durdukları, ...'in araçtan inip mağdurenin yanına yaklaştığı, ...'ın da mağdurenin yanına gelip kolundan tutup araca doğru götürmeye çalıştığı, ... ve ...'in de o esnada mağdurenin ağzını kapatıp, bacaklarından tutup aracın arkasına bindirdikleri, ...'in araca binip, ...'nın sevk ve idaresiyle olay yerinden hızlıca uzaklaştıkları, sanıklar...ve ...'ın ise yaya halde araç arkasından koşarak olay yerinden ayrıldıkları anlaşılmakla; mahkemece ifadelerine başvurulan kamu tanıkları ... ve ...'in mağdureyi doğrulayan beyanlarında, mağdurenin 4 erkek şahıs tarafından kaçırıldığını belirtmeleri, olay yerini gören iş yeri kamera inceleme tutanağının ve sanıklar...ile ...'ın aşamalarda alınan tevil içerikli beyanlarının bulunması karşısında; mevcut haliyle sanıkların eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/2, 109/3-b. maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1238, Karar No: 2014/8691, Tarih: 04.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/1238 E.  ,  2014/8691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52.maddesinin 4.fıkrasında yer alan "taksit sayısının 4'ten az olamacağı” gözetilmeyerek sanık hakkında hükm olunan adli para cezalarının 2 taksit şeklinde ödenmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince; hükümde yer alan adli para cezasının taksitlendirmeya ilişkin bölümden “2 eşit taksit” ifadesinin çıkarılarak "4 eşit taksit”" ibaresinin eklenerek, diğer yönleri aynen bırakılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/4883, Karar No: 2015/16645, Tarih: 10.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/4883 E.  ,  2015/16645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, kredi kartı borcundan kaynaklanan alacağın tahsili için... 3. İcra Müdürlüğünün 2012/6315 E. sayılı dosyasında girişmiş olduğu icra takibine karşı davalının yetki ve borca itiraz etmesi üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ikametgahının... olması nedeniyle icra takibinin ve davanın...'de açılması gerektiğini, davaya bakmaya ticaret mahkemesinin görevli olduğunu, müvekkilinin davacıya borcu bulunmadığını ve istenilen faizin fahiş bulunduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, itirazın iptali davasında yetkili mahkemenin icra takibinin yapıldığı yer mahkemesi olduğu, bu mahkemenin icra dairesinin yetkisini inceleyerek sonuçta kendisinin de yetkili olup olmadığını belirleyeceği, ancak bu usuli işlemin davanın ilk açıldığı... Asliye Hukuk Mahkemesinde dikkate alınmadığı ve yetkisizlik kararı verildiği, kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği, bu nedenle icra dairesinin yetkisi konusunda yapılan inceleme sonucunda icra takibinde İİK.'nın 50 maddesi ve HMK'nın 6. maddesi uyarınca davalının ikametgahının bulunduğu yer olan... İcra Müdürlüğünün yetkili bulunması nedeniyle... İcra Müdürlüğünün yetkili olmadığı, davalının icra müdürlüğü yetkisine yaptığı itirazın yerinde olduğu, itirazın iptali davasına bakmaya yetkili olan mahkeme icra takibinin yapıldığı yargı çevresindeki mahkeme olmakla davacı tarafından dava açmakta hukuki yarar olmadığı, geçerli bir icra takibi bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 10.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12656, Karar No: 2013/23104, Tarih: 20.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/12656 E.  ,  2013/23104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

UYAP sisteminden sanığın adli sicil kaydı alınarak dosya içine konulmuştur.

Sanık ve dosyaları temyiz incelemesine gelmeyen suç arkadaşları hakkında erteleme hükümleri değerlendirilirken, bir daha suç işlemeyecekleri yönünde olumlu kanaat hasıl olmadığından uygulanmamasına karar verildiği, aynı gerekçenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK’nun 231/6-b maddesi uyarınca da aranan şartlardan şartlardan olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Kollukça tutulan 06.10.2007 tarihli tutanakta, ihbarın 05.10'da yapıldığının belirtilmesi, suç tarihinde güneşin 06.26'da doğup, gece vaktinin 05.26'da bitmesi karşısında; eylemin gece vakti işlendiği halde, 5237 sayılı TCK'nın 143.maddesi ile uygulama yapılmaması; oluş ve dosya içeriğine göre, ihbar üzerine olay yerine giden kolluk güçlerinin yaptığı araştırmalar sonucu sanık ve suç arkadaşlarının kaçarak ara sokaklara dağılmalarından sonra, suça konu fındık çuvallarının ele geçirilmesi şeklindeki olayda, koşulları bulunmadığı halde; anılan Yasa'nın 168. maddesi ile hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kasten işlenen suçlarda hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin birinci fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin seçimlik olmadığı gözetilmeden, anılan fıkranın (c ve e) bendlerinde yazılı tedbirlere hükmedilmemesi;

2-5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların yargılama giderlerinden sebebiyet verdikleri oranda ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların yargılama giderlerinden sebebiyet verdikleri oranda ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm ile yargılama giderlerine ilişkin ''Sanıklardan müteselsilen tahsili'' cümlesinin çıkarılarak TCK'nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm yerine, “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” ve "Sanıklardan müteselsilen tahsili'' cümlesinin yerine de “Sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderleri oranında ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10957, Karar No: 2010/2019, Tarih: 02.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/10957 E.  ,  2010/2019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde,bu maddenin düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nun 53/1.maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3.maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3.maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4580, Karar No: 2019/14848, Tarih: 03.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/4580 E.  ,  2019/14848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkânsızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, yokluğunda verilen kararın, temyiz dışı sanık ...’nın adres kayıt sistemindeki adresinde, doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca yapılan karar tebliği işleminin geçersiz olması karşısında; gerekçeli kararın sanık ...’ya usulüne uygun olarak tebliği ile, tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 03.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2302, Karar No: 2016/13346, Tarih: 03.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/2302 E.  ,  2016/13346 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Dava, ... rant sigortasına giriş tarihinin ...’de sigorta başlangıcı olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; 10.04.1965 tarihli resmi gazetede yayımlanarak 01.11.1965 tarihi itibarıyla yürürlüğe giren .....arasında imzalanan .... uzun vadeli sigorta kollarından olan “Malüllük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortaları (aylıkları)” başlıklı beşinci bölümde düzenlenen konuya ilişkin Ek Sözleşmenin 29’uncu madde 4’üncü fıkrasının “(4) Bir kimsenin ...sigortasına girişinden önce bir ... rant sigortasına girmiş bulunması halinde, .... rant sigortasına girişi, ... sigortasına giriş olarak kabul edilir.” hükmünü içermekte olup, anılan Uluslararası İkili Sözleşme hükmü ile sözleşme hükmünün düzenlendiği bölüm birlikte değerlendirildiğinde, bir kimsenin ... sigortasına girmeden önce, sözleşme hükmü kapsamında, malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından ...rant sigortasına girmiş bulunması halinde, rant sigortasına giriş tarihinin, ... sigortasına giriş tarihi olarak kabul edilmesi gerekeceği düzenlenmiştir.

Öte yandan, dava dosyası içerisinde yer alan ve benzer nitelikteki dava dosyalarına gönderilen davalı Kurum yazıları ile ekli tercümeli .... Sigorta Merci yazılarında; .... mevzuatına göre, zorunlu prim süreleri ... deyişle uzun vade sigorta kollarından olan malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortası) olarak adlandırılan sürelerin, zorunlu ödenen prim süreleri ya da hususi hükümlere göre primi ödenmiş veya ödenmiş varsayılan süreler olarak belirtilmiştir.

./..

Öte yandan, dava dosyası içerisinde yer alan ve benzer nitelikteki dava dosyalarına gönderilen davalı Kurum yazıları ile ekli tercümeli .... Sigorta Merci yazılarında; .... mevzuatına göre, zorunlu prim süreleri ... deyişle uzun vade sigorta kollarından olan malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortası) olarak adlandırılan sürelerin, zorunlu ödenen prim süreleri ya da hususi hükümlere göre primi ödenmiş veya ödenmiş varsayılan süreler olarak belirtilmiştir.

./..

Nitekim ....) VI.Kitab’ın (....) konuya ilişkin Yasal Aylık Süreleri’ni düzenleyen beşinci başlık 55.maddesi “Prim ödeme süreleri, mecburi veya isteğe bağlı sigorta primlerinin ödendiği sürelerdir. Özel yasalara göre ödenmiş kabul edilen mecburi sigorta primlerine ilişkin süreler de, mecburi sigorta primlerinin ödendiği süreler olarak kabul edilir.” hükmünü içerirken, Analığın Korunmasına Dair Yasa ile, ilgili özel yönetmeliklerde hamilelik/analık koruması sürelerinin, ödenmiş varsayılan prim süresi olarak kabul edildiğinin belirtilmesi karşısında, dava dosyası içerisinde yer alan ... sigorta kurumuna ait sigorta hesabında, davaya konu yapılan ve rant sigortasına giriş tarihi olarak öngörülen 29.12.1993 tarihini de içeren 29.12.1993-31.1.1994 tarihleri arası dönemde “....(hamilelik/analık koruması)” olarak adlandırılan sürenin, yukarıda bahsedilen ...hükmü kapsamında, uzun vadeli sigorta kollarından olan malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından.... rant sigortasına giriş niteliğinde bir sigortalılık girişi olmasına ve ...sigortasına giriş olan 29.12.1993 tarihinin; davacının, ... 12.8.2013 tarihinde başlayan 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesi kapsamındaki çalışması ve bu kapsamda 3201 sayılı Yasaya göre yaptığı borçlanma dikkate alınarak, 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesi kapsamında öngörülen sigortalılığa giriş niteliğinde olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 03.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/10232, Karar No: 2015/8323, Tarih: 14.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10232 E.  ,  2015/8323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16840, Karar No: 2018/6222, Tarih: 24.05.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/16840 E.  ,  2018/6222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davacının davalı ... İnşaat Şirketine yönelik açmış olduğu davanın ve taleplerinin reddine, diğer davalılara açmış olduğu davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalılar ... ve ... İnşaat Temizlik Turizm Gıda Tic. Ve San. Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalılardan ihale ile hizmet satın aldıklarını, davalı yüklenicilerce istihdam edilen işçiler tarafından iş mahkemelerinde işçilik ücret ve alacaklarının tahsili istemiyle açılan davalar neticesinde 26.902,22 TL ödeme yapmak zorunda kaldıklarını, bu paranın ödeme tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek gecikme faizi ile birlikte davalı yüklenicilerden rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davalı ... İnşaat Şirketine yönelik açmış olduğu davanın ve taleplerinin reddine, diğer davalılara açmış olduğu davanın kabulüne, 12.336,50 TL alacağın davalı ... İnşaat Temizlik şirketinden, 3.664,87 TL alacağın davalı ...'den 10.900,84 TL alacağın davalı ... şirketinden ödeme tarihi olan 23/05/2013'den itibaren işletilecek yasal faizleri ile birlikte alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar ... ve ... İnşaat Temizlik Turizm Gıda Tic. Ve San. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, hizmet alım ihalesinin davalılar tarafından üstlenildiğini, ihale şartnamesine göre, davalı yüklenicilerin çalıştırdığı işçilerin iş hukukundan doğan her türlü işçilik hakları ile ilgili tazminatlarından ve ücretlerinden sorumlu olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmış olup, dava dışı işçinin işçilik tazminatları ve ücret alacaklarının tahsili için açtığı dava sonunda hesaplanan tazminatın ve ücret alacağının eldeki davanın tarafı olan davacıdan tahsiline karar verildiği ve icra takibi sonunda da, davacı tarafından ödendiği ihtilafsızdır.