muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12345, Karar No: 2013/14386, Tarih: 07.10.2013

Dava, muristen intikal, eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik, hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 maddeleri gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.Davacı her ne kadar dava dilekçesinde taşınmazın dedesinden kaldığını açıklamamış ise de, yapılan keşif sırasında alınan beyanı ile, dedesinden kendisine kaldığını eklemeli 100-150 yıldır zilyet ettiklerini bildirmiş, dinlenen yerel bilirkişilerden ... dava konusu taşınmazı bildiğinden beri davacının, öncesinde de babası ...’ın ot biçtiğini bildirmiş, diğer yerel bilirkişiler ise davacıya kimden ne şekilde kaldığı konusunda bir açıklama yapmamışlardır. Davacı da 04.05.2012 tarihli keşifte dava konusu yaptığı taşınmaz bölümünün dedelerinden kendisine kaldığını açıklamıştır. Dosya arasında bulunan nüfus aile kayıt tablosuna göre davacının babası ... 02.09.1984 tarihinde ölmüş olup davacı dışında başka mirasçılarının da olduğu anlaşılmıştır. Dedesi ...’a ait aile nüfus kaydı veya mirasçılık belgesi ise dosyada bulunmamaktadır. Saptanan bu durum karşısında her ne kadar dedesinin mirasçılık belgesi dosya arasında yer almamakta ise de en azından davacının babası ...’ın onun mirasçısı olduğunun sabit olduğu öldüğü tarih itibariyle terekesi elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi bulunduğu anlaşılmaktadır. TMK'nun 701 ve 702.maddelerine göre elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlar bakımından bir veya birkaç mirasçının üçüncü kişilere karşı tek başına dava açma sıfat ve hukuki ehliyetleri bulunmamaktadır. TMK'nun 702. maddesi uyarınca tasarrufi işlemlerde oybirliği aranır. Dava da bir tasarrufi işlem olup tüm mirasçıların birlikte üçüncü kişilere dava açmaları zorunludur. Yerel bilirkişiler taşınmazın kimden (dede-baba) hangi yolla davacıya intikal ettiğini açıklamadığı gibi davacı da bu yönde belirleyici bir açıklamada bulunmamıştır. Bu nedenle dava konusu taşınmazların dedesinden ya da babasından satış, bağış, murisin ölümünden sonra yapılan tereke paylaşımı ya da miras payının devri yoluyla davacıya kalıp kalmadığının yeniden yapılacak keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan sorularak açıklığa kavuşturulması, açıklanan yollarla taşınmazlar davacıya kalmış ise davanın bulunduğu bu haliyle yürütülmesi gerekmektedir. Şayet kabulüne karar verilen taşınmaz bölümü satış, bağış, paylaşım ya da miras payının devri yoluyla davacıya kalmamış ve tescili istenen taşınmaz bölümü terekeye dahil taşınmazlardan ise bu taktirde davacının üçüncü kişilere karşı tek başına dava açamayacağı ilkesi gözetilerek davanın reddine karar verilmesi düşünülmelidir. Dava koşulu kamu düzeniyle ilgili olup mahkemece kendiliğinden gözönünde tutulmalıdır

. Şayet kabulüne karar verilen taşınmaz bölümü satış, bağış, paylaşım ya da miras payının devri yoluyla davacıya kalmamış ve tescili istenen taşınmaz bölümü terekeye dahil taşınmazlardan ise bu taktirde davacının üçüncü kişilere karşı tek başına dava açamayacağı ilkesi gözetilerek davanın reddine karar verilmesi düşünülmelidir. Dava koşulu kamu düzeniyle ilgili olup mahkemece kendiliğinden gözönünde tutulmalıdır. Eğer dava koşulu söz konusu değilse, diğer bir deyişle, dava konusu taşınmaz bölümü davacıya murisinden satış, bağış, paylaşım ya da benzeri bir nedenle intikal etmiş olup terekeden çıkmış ise, bu takdirde de A harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün, teknik ve uzman bilirkişi ziraat mühendisinin raporlarıyla kazanmayı sağlayan zilyetlikle edinilebilen 3.sınıf çayır arazisi niteliğindeki yerlerden olduğu, bu yer üzerinde tespit tarihine kadar 20 yıldan fazla süre ile tasarrufta bulunulduğu tüm dosya kapsamı ile saptanmış bulunduğundan bu bölüme ilişkin davanın ise kabulüne karar verilmesinin gerekliliği üzerinde durulmalıdır.Kabule göre; dava tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile dava konusu 138 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptaline karar verilmeden taşınmazın ifrazı suretiyle A harfi ile gösterilen bölümünün davacı adına tesciline karar verilmiştir. Tapu kaydının iptaline karar verilmeden tescil hükmü kurulması çifte tapuya yol açar. Bu bakımdan Mahkemece tapu kaydının iptaline karar verilmeksizin A harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün davacı, temyize konu olmayan B harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün ise ... adına tesciline karar verilmiş olması doğru değildir.Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... temsilcisinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan Yerel Mahkeme hükmünün A harfi ile gösterilen bölümü bakımından 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11039, Karar No: 2014/3566, Tarih: 26.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11039 E.  ,  2014/3566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Lüleburgaz 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/03/2013 tarih ve 2011/331-2013/206 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, ... ile ... ... ... Konfeksiyon Ürünleri San. ve İhracat A.Ş.'nin hissedarı olduğunu, aynı amaca yönelik ... ... Tekstil Ürünleri San. ve İhr. A.Ş. ile ... Teksil Ürünleri Sanayi ve İhr. Ltd. Şti.'nin aynı dar ... düşerek mevcut kredi borçları karşısında iflas kararı almaktansa yeni bir yapı oluşturulmaya çalışıldığını, tarafların aralarında varılan mütabakat dolayısıyla hisselerini birbirlerine emanet mahiyetinde devrederek ekonomik durumlarını sağlamlaştırma yolunu seçtiklerini, bu bağlamda müvekkillerinin ... Konfeksiyon Ürünleri San ve İhracat A.Ş.'deki hisselerini diğer ortak davalı ...'na devrettiklerini, ancak aradan geçen zamana rağmen hisselerin bedelinin ödenmediğini ileri sürerek; öncelikle davalıya devredilen şirket hisselerinin devrinin iptali ile hisselerin müvekkillerine iadesine, aksi takdirde 15.000 TL alacağın temerrüt faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; ıslah dilekçesiyle 1.500.000 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ... firmasındaki çoğunluk hisselerini 2008 yılında uhdesine geçirdiğini, tarafların ortak olarak yer aldıkları ..., ...- ..., ..., ... Tekstil şirketleri olduğunu, şirketlerin düştüğü maddi sıkıntılar nedeniyle hisselerin sembolik değerler ile devredildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; hisselerin bedel karşılığı, ticari satış suretiyle davalı tarafa devredildiğinin ispatlanamadığı, borçların yapılandırılması amacıyla karşılıklı varılan mutabakat çerçevesinde üç ayrı şirketteki hisselerin ortakların birbirlerine devri suretiyle oluşan rıza-i bir anlaşma bulunduğu gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7637, Karar No: 2022/12520, Tarih: 22.09.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/7637 E.  ,  2022/12520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan ... İdaresi vekilinin nakil aracının müsadere edilmesi gerektiğine ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

İddianamede müsaderesi talep edilmeyen ve mahkemece de müsadereye ilişkin herhangi bir hüküm kurulmayan nakil aracı hakkında incelemeye konu hüküm bulunmadığından bu konuyla ilgili temyiz talebinin incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II-Sanıklar ve katılan ... İdaresi vekilinin kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Olay tutanağına göre, sanık ...'ın sevk ve idaresindeki araçta usulüne uygun olarak yapılan aramada, sağ ön koltuğun alt kısmında bulunan bölmedeki poşetlerde 17 adet 1 litrelik ... bandrollü rakı ele geçirildiği, sanık ...'ın olaydan bir gün önce dayısı olan sanık ... ile birlikte ...'a gittiklerini ancak aracı ...'da bıraktıklarını, ele geçirilen içkilerin kendisine ait olmadığını ve araca kimin koyduğunu bilmediğini ifade ettiği, sanık ...'ün de aracın kendisine ait olduğunu, balık komisyoncusu olması nedeniyle balıkhanede aracın herkes tarafından kullanılabildiğini, içkileri araca koymadığını ve kendisine ait olmadığını söylediği olayda, sanıkların inkara yönelik savunmada bulundukları anlaşılmış ise de suça konu içkilerin ticari bir amaç ile getirildiğine dair delil bulunmadığı ve ele geçen içkilerin miktar itibarıyla kişisel kullanım sınırları içerisinde kalması karşısında, sanıkların cezalandırılmalarına ilişkin savunmalarının aksine her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7677, Karar No: 2017/2623, Tarih: 15.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/7677 E.  ,  2017/2623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33504, Karar No: 2020/8456, Tarih: 21.09.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/33504 E.  ,  2020/8456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan şirketin özel takım elbise ile kıyafet üretimi işi ile uğraştığı, katılan şirket ile sanığın bayilik sözleşmesi yapmadığı, ancak şirketin sanığa bir iki adet sipariş teslimi yaptığı ve bedellerinin de zamanında tahsil edildiği, daha sonra sanığın, katılanı ... ile tanıştırdığı ve ...’ın katılan şirkete takım elbise, ceket ve gömlek siparişi verdiği, katılanında bu siparişleri kargo ile göndermesinden sonra sanığın, ...’dan katılan şirket adına çekler aldığı ve bu çekleri katılan şirkete teslim etmediği iddia edilen olayda; sanık savunması, tanık beyanı ile tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına yönelik verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7854, Karar No: 2016/1855, Tarih: 17.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/7854 E.  ,  2016/1855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, sürücü ... sevk ve idaresindeki .......... plaka sayılı araç ile 16/10/2013 tarihinde seyir halindeyken aracının sağ arka lastiğinin patlaması neticesinde direksiyon hakimiyetine kaybederek aracın sağa devrilmesine sebebiyet verdiğini, meydana gelen bu kaza neticesinde araç içerisinde bulunan müvekkilinin hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığını ve müvekkilinin felç olma ve bakıcıya ihtiyaç duyma durumunun mevcut olduğunu, meydana gelen kaza neticesinde müvekkilinin daimi iş ve güçten yoksun kalması nedeniyle ...... Asliye Hukuk Mahkemesinde 2013/319 Esas sayılı dosyası ile açmış oldukları dosyanın neticelendiğini, söz konusu aracın mali mesuliyet sigortası olmadığı için ......... dava açma gereğinin olduğunu belirterek bakıcı masraflarının teminat dahilinde müvekkile ödenmesi için fazlaya ilişkin hak ve talep hakları saklı kalmak üzere bu aşamada 10.000 TL’nin davalıdan tahsilini talep etmiş; ıslahla talebini yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacının ifade tutanaklarında açıkça belirtildiği gibi işleten sıfatını taşıdığını, alacaklı-borçlu sıfatının birleştiğini, davacı tarafın dilekçesinde talep ettiği maluliyet tazminatı dışındaki bakıcı giderleri gibi istemlerin .........sorumluluk kapsamına girmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; Davacının davasının kabulü ile; davacının bakıcı giderleri nedeniyle net 250.000,00 TL maddi tazminatın teminat limiti ile sınırlı olarak dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı .......dan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, Dairemizin 2016/825 E. Sayılı dosyasında temyiz incelemesi görülen ..... Asliye Hukuk Mahkemesi 2013/319 E. 2014/254 K. sayılı dosyasına gelen kazaya karışan aracın trafik kaydından davacının kayıt maliki olmadığının anlaşılmasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz İtirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA 17/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17381, Karar No: 2015/378, Tarih: 21.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/17381 E.  ,  2015/378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2010/189-2013/153

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dört ay içinde sonuçlandırılamayan davada kamulaştırma bedeline uygulanacak faizin karar tarihine kadar işletilmesi gerektiği hususunun hüküm fıkrasında belirtilmemesi ve faiz başlangıç tarihinin hatalı yazılması,

2)Mahkemece dava konusu taşınmazın kamulaştırma kapsamında olan 1.293,23 m2'lik kısmının bedeline hükmedildiği halde, taşınmazın tamamının tapu kaydının iptaline ilişkin hüküm kurulması,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 1 nolu bendindeki (taşınmazın) kelimesinden sonra gelmek üzere (1.293,23 m2'lik kısmının) ibaresinin eklenmesine,

b) 2 nolu bendindeki (22.11.2010 tarihinden itibaren) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (23.11.2010 tarihinden karar tarihi olan 05.11.2013 gününe kadar geçen süre için ) ibaresinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3694, Karar No: 2014/19727, Tarih: 26.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/3694 E.  ,  2014/19727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/16266

MAHKEMESİ : Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2009

NUMARASI : 2009/108 (E) ve 2009/346 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıklar Ali ve Zeki'nin sanık Mehmet'in talimatları doğrultusunda Y. nakliyat firmasının işletmecisi şikayetçi Volkan ile Murat salça fabrikasından salça kolilerini Gaziantep'e nakletmek üzere anlaştıkları, aynı gün sanıkların tır'a salça fabrikasından 2075 koli salçayı yükleyerek Bursa iline gittikleri Bursa'da tırda yüklü kolileri sanık Mehmet'in müşteri olarak bulduğu çeşitli marketlere sattıkları, daha sonra sanıkların başka bir araçla Konya istikametine gittikleri, sanık Ali'nin Konya'da araçtan inerek jandarmaya kullanmış olduğu tırın Konya'da park halinde iken çalındığını ihbar ettiği, bunun üzerine Konya Cumhuriyet Başsavcılığı'nca olayla ilgili soruşturma başlatıldığı, sanık Ali'nin yaptığı eylemlerden pişman olduğunu söyleyerek yurt nakliyat firması yetkilisi şikayetçi Volkan'ın yanına giderek salça kolilerini Bursa'da bir markete sattıklarını söylediği, yapılan araştırma neticesinde ilgili yerlerden malların bulunduğu, sanıkların hileli davranışlarla şikayetçileri aldatıp zararlarına olarak kendilerine yarar sağlamak amacıyla dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1-Sanıkların, Yurt nakliyat firmasının işletmecisi şikayetçi Volkan ile anlaşarak, salça fabrikasından yükledikleri salça kolilerini Gaziantep'e götürmek yerine Bursa'ya götürüp başka kimselere satma eylemlerinin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

1-Sanıkların, Yurt nakliyat firmasının işletmecisi şikayetçi Volkan ile anlaşarak, salça fabrikasından yükledikleri salça kolilerini Gaziantep'e götürmek yerine Bursa'ya götürüp başka kimselere satma eylemlerinin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların ve sanık Mehmet müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10510, Karar No: 2014/24992, Tarih: 10.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/10510 E.  ,  2014/24992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazılğını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar vermek suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğa mala zarar verme suçundan sonuç olarak verilen adli para cezası CMUK'un 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğundan, temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-)Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçudan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçudan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.