muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4017, Karar No: 2020/1708, Tarih: 10.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/4017 E.  ,  2020/1708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Mahkemenin 28.06.2018 günlü gerekçeli kararı davacı ile davalı kooperatife 13.08.2018 tarihinde tebliğ edilmiş, hüküm davacı tarafından 17.08.2018 tarihinde temyiz edilmiş, davacının temyiz dilekçesi davalı ... Kooperatifine 06.09.2018 tarihte tebliğ edilmiş, davalı kooperatif 20.09.2018 tarihinde katılma yoluyla temyiz dilekçesini dosyaya ibraz etmiştir. Katılma yoluyla temyiz süresi HUMK 433/2 maddesi uyarınca temyiz dilekçesinin karşı yana tebliğinden itibaren 10 gündür. Buna göre davalı kooperatifin katılma yoluyla temyiz dilekçesini 10 günlük yasal süresi geçtikten sonra verdiği anlaşılmakla, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1.6.1990 gün ve esas 1989/3, karar 1990/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca, temyiz süresi geçtikten sonra verilen temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 18,50 TL. kalan harcın davacıdan alınmasına, peşin alınan 35,90 TL harcın davalılara iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10892, Karar No: 2014/12027, Tarih: 18.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/10892 E.  ,  2014/12027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MALKARA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2010/172-2012/749

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve tazminat ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, intifadan men olgusunun gerçekleştiği tarih ile davanın açıldığı tarih arasında yörede yetişen bitkilerin hasat edilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacılar, davalılar ile birlikte paydaş oldukları çekişme konusu 18 parça taşınmazın tümünün davalılar tarafından uzun yıllardır ekip-biçmek suretiyle kullanıldığını, taraflar arasında var olan ortaklığın giderilmesi davası sırasında geçmiş döneme ait ecrimisil bedelinin ödenmesi konusunda davalılar ile anlaştıklarını, ancak uzlaşılan bedelin ödenmediğini ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Davalılardan İrfan 7.9.2010 tarihli oturumda, bir diyeceğinin olmadığını bildirmiş; davalı Ahmet ise dava konusu taşınmazlardan 1371, 1372, 1241, 841 ve 1546 parsel sayılı taşınmazları hiç kullanmadıklarını, bunların dışındaki parselleri babalarının öldüğü 2005 yılından önce babalarıyla birlikte, onun ölümünden sonra ise davalı İrfan ile beraber kullandıklarını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 18 adet taşınmazın tarafların mirasbırakanı adına kayıtlı olduğu, davalı Ahmet'in beyanından 2005 yılına kadar babalarıyla birlikte, 2005 yılından itibaren müstakilen kullandıkları, davacılardan Mümine ve diğer davacıların mirasbırakanı Ümmügül ile davalılar arasında 17.11.2009 tarihinde bir taahhütname düzenlendiği ve davalıların 2005 yılından itibaren davacılara kira ödemeyi kabul ettikleri anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince, taraflar arasında düzenlenen taahhütname ile esasen davalıların 2005 yılından itibaren kira ödemeyi kabul ettikleri açıktır. Ne var ki, taahhütnamede yazılı bedellerin ödenip ödenmediği araştırılmadığı gibi, davalı Ahmet savunmasında '' 1371, 1372, 1241, 841, 1546 parselleri'' kullanmadıklarını ifade ettiği halde bu yön üzerinde de durulmamıştır.

Hal böyle olunca; taraflar arasında intifadan men olgusunun 2005 yılından itibaren gerçekleştiği kabul edilerek ve davalı Ahmet'in savunması üzerinde durularak, dava konusu diğer parselleri kullandıklarının kabullerinde olduğu da gözetilerek, davalıların 1371, 1372, 1241, 841 ve 1546 sayılı parselleri kullanıp kullanmadıklarının tespit edilmesi ve sonucuna göre ecrimisil hesabı yaptırılması, belirlenecek ecrimisilin davacıların payları oranında hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme sonucu yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacıların, temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4701, Karar No: 2019/5253, Tarih: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/4701 E.  ,  2019/5253 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı Kanun'un 12.maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.maddeden sözedilip, bu madde kapsamında değerlendirme yapılmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş, davacının istinaf talebi, Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Hukuk Dairesince, karar gerekçesi yerinde görülerek esastan reddedilmiş; davacı, bu sefer temyiz talebinde bulunmuştur.

Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürülüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, özellikle de, davadan önce bir ödeme olgusu olup olmadığı, var ise, bunun borcu sona erdirip erdirmediği hususu üzerinde durulup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 14.01.2015 tarih 2014/3-8 E., 2015/10 K. sayılı kararı da gözetilerek, gerekirse konusunun uzmanı bilirkişiden rapor da alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ BOZULMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2015/2680, Karar No: 2015/13002, Tarih: 17.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2680 E.  ,  2015/13002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu .... taşınmazın 02.08.2013 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, en yakın yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu ... taşınmazın 02.08.2013 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen ... taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 15.11.2006 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen .... taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak için 2013 yılında belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

4-Somut emsal alınarak incelenen ... taşınmazın 15.11.2006 tarihli satışına ilişkin alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren tapu kaydının ve satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmaz üzerinde yer alan ağaçların 2013 yılı itibariyle yaş ve cinslerine göre rayiç değerlerinin ilçe gıda tarım ve hayvancılık müdürlüğünden,

6-Dava konusu taşınmazın davalılar arasında fiilen taksim edildiğine ilişkin belgelerin davalılardan,

7-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13600, Karar No: 2012/3187, Tarih: 27.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/13600 E.  ,  2012/3187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava; 01.07.1998 – 31.07.2006 tarihleri arasında... yaptığı yersiz ödemelerin geri alınması istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın Geçici 4. maddesinde, “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla 8/6/1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanuna göre; aylık, tazminat, harp malûllüğü zammı, diğer ödemeler ve yardımlar ile 8/2/2006 tarihli ve 5454 sayılı Kanunun 1 inci maddesine göre ek ödeme verilmekte olanlara, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanunda kendileri için belirtilmiş olan şartları haiz oldukları müddetçe bunların ödenmesine devam olunur. Ancak, 5 ilâ 10 yıl arasında fiili hizmet süresi olan iştirakçilerden dolayı dul ve yetim aylığı almakta olanların, aylık ve diğer ödemeleri, bu Kanunun 32 nci, 34 üncü ve 37 nci maddelerindeki şartları haiz oldukları müddetçe devam edilir…

Bu madde kapsamına girenlerin aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanması, toptan ödemeleri, ilgi devamı, ihya ve borçlanmaları, diğer ödemeler ve yardımlar ile emeklilik ikramiyeleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır ve bu maddenin uygulanmasında mülga 2829 sayılı Kanun hükümleri ayrıca dikkate alınır…” hükmüne yer verilmiştir.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. Davaya konu uyuşmazlık, dayanağı işlem ve olayların meydana geldiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 5434 sayılı Kanun’dan kaynaklanmakta olup, görev alanına girmediğinden İş Mahkemelerinde çözümlenmesi mümkün değildir.

Ne var ki; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2’nci maddesinde, kimler aleyhine idari yargıda dava açılabileceği açıklanmış olup, gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişileri hakkında idari yargı yerinde dava açılamayacağı hususu da gözetildiğinde ve dava konusu uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu nazara alınmaksızın, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10320, Karar No: 2014/5013, Tarih: 24.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/10320 E.  ,  2014/5013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanık ... 'in temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede;

08.04.2011 tarihinde tebliğ edilen hükmü yasal süresinden sonra 29.04.2011 günü temyiz etmiş bulunan sanığın temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Müşteki Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunun ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede;

A) Suçtan doğrudan zarar gören ... adına vekilinin CMK'nun 260/1 .maddesi gereğince hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

B) Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

C) Suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunun katılma hakkının bulunmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı CMK’nun 234.maddesine aykırı davranılması,

D) Atılı suçun niteliğine göre suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısının ve ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/03/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4825, Karar No: 2024/6172, Tarih: 23.05.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/4825 E.  ,  2024/6172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/7243 Değişik iş

SUÇ : Taksirle ölüme neden olma

İNCELEME KONUSU KARAR : Yetkili savcılığın tespitine ilişkin

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Ankara ve Çukurca Cumhuriyet Başsavcılıklarınca verilen yetkisizlik kararları üzerine oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın gönderildiği Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2023 tarihli ve 2023/7243 Değişik iş sayılı Kararı ile Çukurca Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğuna karar verilmiş, verilen kararın kesin olduğu anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18.03.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.04.2024 tarihli ve KYB-2024/36701 sayılı yazısı ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.04.2024 tarihli ve KYB-2024/36701 sayılı kanun yararına bozma isteminin "Dosya kapsamına göre, şüphelinin 17.07.2023 tarihinde Kuzey Irak'ta üst bölgesinin kurulması sırasında görevli olduğu, silahının intikal sırasında yere düşmesi sonucu merminin müteveffaya isabet ederek ölümüne neden olduğu olayda her ne kadar olay nedeniyle yapılan soruşturma esnasında, Çukurca Cumhuriyet Başsavcılığının 02.08.2023 tarihli kararı ile ülke sınırları dışında işlenen askeri suçlarda Ankara mahkemelerinin yetkili olduğundan bahisle dosyanın Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesini takiben, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 22.09.2023 tarihli kararı ile usule ilişkin ilk işlemin Çukurca'da yapıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmesi sonrasında, ortaya çıkan yetki uyuşmazlığı sonucu mercii Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.09.2023 tarihli ve 2023/7243 Değişik iş sayılı Kararı ile Çukurca Cumhuriyet Başsavcılığı yetkili kılınmış ise de;

1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun 19. ek maddesinde yer alan "Asker kişiler tarafından ülke sınırları dışında işlenen askerî suçlara ait dava ve işlere bakmaya birinci fıkra kapsamındaki Ankara mahkemeleri yetkilidir. Yurt dışında bulunan askerî mahallerde yapılacak önleme aramasına karar vermeye de bu yer sulh ceza hâkimliği yetkilidir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, olayın ülke sınırları dışında gerçekleştiği ve suçun asker kişi tarafından gerçekleştirildiği, bu nedenle yetkili yerin Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Şüpheli hakkında taksirle ölüme neden olma suçundan yapılan soruşturma esnasında, Çukurca Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.08.2023 tarihli ve 2023/508 Soruşturma, 2023/24 sayılı Kararı ile; 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu gereğince soruşturmanın Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülmesi gerektiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

2.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.09.2023 tarihli ve 2023/176033 Soruşturma, 2023/27084 sayılı Kararı ile; soruşturmayı yürütmekle ilk usuli işlemin yapıldığı Çukurca Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğu belirtilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

3.5271 sayılı Kanun'un 161. maddesinin yedinci fıkrası uyarınca uyuşmazlığın çözümü için dosyanın gönderildiği Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2023 tarihli ve 2023/7243 Değişik iş sayılı Kararı ile Çukurca Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararı kaldırılmıştır.

4.1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun Ek 19. maddesinde yer alan "Asker kişiler tarafından ülke sınırları dışında işlenen askerî suçlara ait dava ve işlere bakmaya birinci fıkra kapsamındaki Ankara mahkemeleri yetkilidir. Yurt dışında bulunan askerî mahallerde yapılacak önleme aramasına karar vermeye de bu yer sulh ceza hâkimliği yetkilidir" şeklindeki düzenleme ile 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un (5235 sayılı Kanun) 21. maddesinde yer alan " Cumhuriyet savcıları, bulundukları il merkezi veya ilçenin idarî sınırları ile bunlara adlî yönden bağlanan ilçelerin idarî sınırları içerisinde yetkilidirler. Ağır ceza mahkemesi ile özel kanunlarla kurulan diğer ceza mahkemelerinin yargı çevresinde yer alan Cumhuriyet başsavcılıkları, yetki alanları içerisinde yürüttükleri bu mahkemelerin görevine giren suçlarla ilgili soruşturmaları yapar ve ivedi, zorunlu işlerin tamamlanmasından sonra düşünce yazısına soruşturma evrakını ekleyip ağır ceza mahkemesi veya özel kanunlarla kurulan diğer ceza mahkemelerinin Cumhuriyet başsavcılığına gönderirler" biçimindeki hükümler birlikte değerlendirildiğinde soruşturma yapma yetkisinin Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına ait olduğu anlaşılmış ve kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2023 tarihli ve 2023/7243 Değişik iş sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun'un 309. maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun'un 309. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için soruşturma dosyasının, Mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2024 tarihinde karar verildi.