muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3551, Karar No: 2024/6367, Tarih: 02.04.2024

7. Gerek mülga 2675 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi gerekse 5718 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca iş sözleşmesinin tarafları, sözleşme ile irtibatlı olsun olmasın diledikleri bir ülkenin hukukunu seçebilirler. Ancak tarafların seçmiş oldukları bu hukuk düzeninin, işçinin mutad işyeri hukukunun emredici hükümleri uyarınca sahip olacağı asgari korumanın altında kalması hâlinde mutad işyeri hukuku uygulanır. Bu durumda, seçilen hukuk ile mutad işyeri hukuku arasında bir yararlılık karşılaştırması yapılmalıdır (Vahit Doğan, “5718 sayılı Kanunu'na Göre İş Akdine Uygulanacak Hukukun Tespiti”, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt XI, 2007, Sayı 1-2, s.153; A. İpek Büyükalp Sarıöz, “Mutad İşyeri Kavramı ve MÖHUK m.27/f.3’ün Uygulanması Sorunu”, Hacettepe Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 8, 2018, Sayı 2, s.211-212; Elçin, s.89-100). Mutad işyeri, işin zaman ve içerik olarak ağırlıklı ifa edildiği işyeridir. Başka bir anlatımla mutad işyeri, işçinin işini fiilen yaptığı yerdir. İşçinin ücretinin ne şekilde ve hangi para biriminden ödendiği mutad işyerinin belirlenmesi açısından belirleyici değildir. İşçinin işini geçici olarak başka bir ülkede yapması, örneğin montaj için yurt dışında görevlendirilmesi durumunda, bu işyeri mutad işyeri sayılmayacaktır. Geçici çalışmanın ne kadar olacağı her olayın özelliğine göre hâkim tarafından belirlenmelidir. İşçi sadece yabancı ülkede çalışmak için işe alınmışsa ya da işveren çalışmak üzere yabancı ülkeye gönderdiği işçisini geri alma niyetinden veya işçi geri dönme niyetinden vazgeçerse, yabancı ülkeye gönderilen işçinin fiilen çalıştığı yer, mutad işyeri hâline gelir (Musa Aygül, Nazlı Çoban, “Birden Fazla Ülkede İfa Edilen İş Sözleşmelerinde Mutad İşyerinin Tespiti”, Terazi Hukuk Dergisi, 2020, Sayı 169, s.1822-1824; Elçin, s.118-137; Büyükalp Sarıöz, s.217).

8. Yabancılık unsuru taşıyan iş sözleşmelerinde taraflar uygulanacak hukuku seçmemişlerse veya yapmış oldukları hukuk seçimi anlaşması herhangi bir sebepten geçerli değilse, işçinin işini mutad olarak yaptığı işyeri hukuku uygulanır. 5718 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince işçinin işini geçici olarak başka bir ülkede yapması hâlinde, bu işyeri mutad işyeri sayılmaz. İşin birden fazla ülkede ifa edilmesinde de mutad işyerinin tespitine çalışılmalıdır. Bu hâlde mutad işyeri, Avrupa Birliği Adalet Divanı kararlarında ve doktrinde belirtildiği üzere, işçinin işini ifa faaliyetlerini veya ifa faaliyetlerinin çoğunluğunu gerçekleştirdiği yer, işçinin esas olarak işverene karşı yükümlülüklerini yerine getirdiği yer, işçinin işini ifa etmek üzere hangi ülkede daha çok zaman geçirdiği, işin organize edildiği yer, işin esas kısmının ve ağırlıklı bölümünün yapıldığı yer gibi kriterlerden hareket edilebilir (Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi, 18.09.2019 tarihli ve 2016/9339 Esas, 2019/16564 Karar sayılı kararı; Aygül, Çoban, s.1822-1824). Ancak aynı maddenin üçüncü fıkrasına göre işçinin işini belirli bir ülkede mutad olarak yapmayıp devamlı olarak birden fazla ülkede yapması hâlinde iş sözleşmesi, işverenin esas işyerinin bulunduğu ülke hukukuna tâbidir. Esas işyeri ile kastedilen, işverenin işyeri merkezinin bulunduğu ülkedir. Örneğin açık denizlerde görev alan gemi adamları bakımından esas işyerinin bulunduğu ülke hukuku önem taşır. Maddenin dördüncü fıkrasında ise hâlin bütün şartlarına göre iş sözleşmesiyle daha sıkı ilişkili bir hukukun bulunması hâlinde sözleşmeye mutad işyeri hukuku ve işverenin esas işyerinin bulunduğu ülke hukuku yerine bu hukukun uygulanabileceği ifade edilmiştir. Daha sıkı ilişkili hukukun uygulanmasındaki en önemli unsur, işçinin menfaatidir (Elçin, s.147). Örneğin, işçinin sosyal çevresinin Türkiye’de bulunması, Türkiye’nin sosyal güvence sistemi içinde yer alması, ücretinin Türkiye’de ve Türk lirası üzerinden ödenmesi, işverenin Türk olması, iş sözleşmesinin Türk hukukuna özgü kurumlar gözetilerek düzenlenmesi, Türk hukukuna tâbi daha önceki bir iş sözleşmesine gönderme yapılması, iş sözleşmesinin Türkçe kaleme alınması gibi unsurların tamamının ya da önemli bir bölümünün varlığı hâlinde, iş sözleşmesinin Türk hukuku ile sıkı ilişki içinde olduğu sonucuna varılabilir (Elçin, s.152).

9. Sözleşmenin belirli süreli olarak yapılıp yapılamayacağı, sözleşmenin sona ermesi nedeniyle işçinin hak kazanacağı tazminatlar, fazla çalışma, yıllık izin, işverence yapılan uygulama ve ödemelerin niteliği, zamanaşımı gibi hususlar 5718 sayılı Kanun'un 27 nci maddesi uyarınca tayin edilen hukuka göre değerlendirilmelidir. Hafta tatili, dinî ve millî bayram günleri ve ücretlerini düzenleyen hükümler, doğrudan uygulanan kuraldır; ancak uygulama alanına giren iş ilişkilerine uygulanır. Örneğin tamamen yurt dışında ifa edilen bir iş ilişkisinde, dinî ve millî bayram günleri Türk hukukuna göre belirlenemez (Aygül, s. 528; Ersin Erdoğan, Canan Erdoğan, “Türkiye’den Yurt Dışına Götürülen İşçiler Hakkında Yargıtay Kararının Değerlendirilmesi”, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, Cilt 13, 2016, Sayı 50, s.971-972).

10. Somut uyuşmazlıkta davacı işçi; davalı Şirkete ait yurt dışı inşaat şantiyelerinde çalıştığını, ücretinin USD olarak ödendiğini ileri sürerek ödenmeyen işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiş; davalı işveren ise davacının yurt dışı şantiyelerinde çalışması sebebiyle uyuşmazlığın yabancı hukuka göre çözümlenmesi gerektiğini savunmuştur. İlk Derece Mahkemesince, davalı vekilinin bu savunmasına değer verilmeksizin uyuşmazlığa Türk hukuku uygulanmak suretiyle yargılama sonuçlandırılmış ve istinaf yolu incelemesinde de davalının bu yöndeki istinaf başvurusu; daha sıkı ilişkili hukukun Türk hukuku olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir. Ne var ki varılan sonuç, dosya kapsamına uygun düşmemiştir.

11. Tarafların hukuk seçimi anlaşması yapmadıkları veya yapılan hukuk seçimi anlaşmasının geçersiz olduğu dönemde iş sözleşmesine, kural olarak işçinin işini mutad olarak yaptığı işyeri hukukunun uygulanması gerektiği 5718 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinin ikinci fıkrasında genel bir kural olarak düzenlenmiştir. Burada yetkili kılınan hukuk, işçinin işini fiilen yerine getirdiği yer ülke hukukudur. Mutad işyeri hukuku, karakteristik edimin ifa yeri hukuku olarak iş sözleşmesiyle en sıkı ilişkili olan hukuktur. 5718 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen daha sıkı ilişkili hukuk ise bir istisna hükmü olup bu hükmün iş sözleşmelerinde dar yorumlanması gerekir (Beyza Çağla Şahin, Bireysel İş Sözleşmelerine Uygulanacak Hukuk, İstanbul, 2021, s. 74, 89).

12. Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belge göre davalı işverenin yurt dışı inşaat projelerinde çalıştırılmak üzere istihdam edilen davacı işçi; 29.03.1991-11.01.2016 tarihleri arasında davalı Şirketin Rusya Federasyonu'nda bulunan işyerinde çalışmıştır. Davacı tarafından iş görme edimi fiilen söz konusu ülkede yerine getirilmiş olup mutad işyerinin de işçinin işini fiilen yaptığı Rusya Federasyonu olduğu sabittir. Davacıya çalıştığı dönemde ücreti USD olarak ödenmiştir. Buna göre, hukuk seçimi anlaşması bulunmayan ve daha sıkı ilişkili hukukun Türk hukuku olmadığı anlaşılan ilgili çalışma döneminde uyuşmazlığa mutad işyeri hukukunun uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

13. Tüm bu hususlar dikkate alındığında, hukuk seçimi anlaşması bulunmayan tüm çalışma döneminde mülga 2675 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 5718 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında mutad işyeri hukuku olan Rusya Federasyonu hukukunun uyuşmazlıkta uygulanması gerekmektedir. Hâl böyle olunca, uzman bir bilirkişiden de denetime elverişli rapor alınmak suretiyle dosya kapsamındaki delil durumu birlikte değerlendirilerek dava konusu alacak hakkında, usuli kazanılmış haklar da gözetilerek bir karar verilmesi gerekmektedir. Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3946, Karar No: 2025/2417, Tarih: 25.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/3946 E.  ,  2025/2417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/211 E., 2024/432 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme ve bu suça yardım etme, kasten öldürme, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, istinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Katılan ... vekilinin sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d maddesi kapsamında kesin nitelikteki hükme ilişkin olduğu gözetilerek aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan diğer hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar ... ve ... müdafileri ile katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299. maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.12.2023 tarihli ve 2022/311 Esas, 2023/587 Karar sayılı kararı ile ,

a. Sanık ... hakkında maktul ...'ya yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82/1-f, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c. Sanık ... hakkında maktul ...'ya yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82/1-f, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

d. Sanık ... hakkında maktul ...'ya yönelik kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e. maddesi uyarınca beraatine,

e. Sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye yardım suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 39/2-a maddesi delaletiyle 82/1-f, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

f. Sanık ... hakkında maktul ...'ya yönelik nitelikli kasten öldürmeye yardım suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 39/2-a maddesi delaletiyle 82/1-f, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

f. Sanık ... hakkında maktul ...'ya yönelik nitelikli kasten öldürmeye yardım suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 39/2-a maddesi delaletiyle 82/1-f, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 28.02.2024 tarihli ve 2024/211 Esas, 2024/432 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında maktuller ... ve ...'ya yönelik nitelikli kasten öldürme, sanık ... hakkında maktuller ... ve ...'ya yönelik kasten öldürmeye yardım ile maktul ...'ya yönelik kasten öldürme suçlarından kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılanlar vekili ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, sanık ... hakkında maktul ...'ya yönelik kurulan hüküm yönünden ise istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile,

Sanık ... hakkında maktul ...'ya yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 29/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Kurum vekilinin temyiz istemi özetle, sanıklar ... ve ...'in maktuller ... ve ...'ya yönelik eylemlerini tasarlayarak işlediklerinden bahisle suç vasfına, sanık ...'in eylemini fail sıfatıyla işlediğinden bahisle iştirak derecesine,

2. Katılanlar vekilinin temyiz istemi özetle, eksik araştırmaya, sanık ...'ın maktul ...'ya yönelik eylemi tasarlayarak işlediğinden bahisle suç vasfına, sanık ...'in eylemi fail sıfatıyla işlediğinden bahisle iştirak derecesine ve maktul ...'ya yönelik tasarlayarak öldürme, maktuller ... ve ...'e yönelik kadına karşı öldürme suçlarından cezalandırılması gerektiğine,

3. Sanık ... müdafilerinin temyiz istemi özetle, usule, cezanın fazla tayin edildiğine, cezai ehliyete, meşru savunma hükümlerinin uygulanmasına, maktuller ... ve ...'ya yönelik eylemlerde haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

4. Sanık ... müdafilerinin temyiz istemi özetle, usule, gerekçeye, eksik araştırmaya, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine,

ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanıklar ... ve ...’ın kardeş olduğu, sanık ... ile komşusu ve uzaktan akrabası olan maktul ... arasında taşınmazlarına ilişkin sınır ihtilafı nedeniyle geçimsizlik olduğu, maktulün arsasının bir kısmının sanık ... tarafından haksız şekilde kullanıldığının iddia olunduğu, bölgede imar çalışması yapılma ihtimalinin olması nedeni ile iki ailenin bu anlaşmazlıklarının çözümünü zamana bıraktıkları, sanık ...'in kardeşi olan sanık ...'ın ise maktul ... ile sınır komşusu olmadığı, yakın zamana kadar sanık ... ile maktul ... ve aileleri arasında bir anlaşmazlık bulunmadığı, yargılamaya konu olaydan yaklaşık 10 gün kadar önce de sanık ...'ın evinin yakınındaki parka götürdüğü torununa parktaki köpeğin saldırması üzerine ...'ın torununu korumak için ve uzaklaşması amacıyla köpeğe taş fırlattığı, bu durumu gören ve önceden beri sokak hayvanlarını besleyen maktul ...'in, sanık ...'a kızdığı ve bu nedenle tartıştıkları olay günü ise maktul ... ile sanık ...'ın evlerine yakın olan pazar yerinde karşılaştıklarında aralarında çıkan tartışmada birbirlerine bıçak çektikleri ve küfür ettikleri, ancak olay büyümeden kendilerini tanık ...'ın ayırdığı, bu sırada oraya gelen maktul ...'nın babası olan ...'nın sanık ...'la kavga ettiğini öğrenmesi üzerine babasını alarak eve getirdiği, maktul ...'nın kendi evine giderek eşi maktul ... ve kızı olan katılan ... ile evin diğer sokağa bakan bahçe kısmında oturup sohbet ettikleri, maktul ...'nın ise bu binanın 1. katında bulunan ve mutfak penceresi olayın gerçekleştiği sokağa bakan evine gittiği, sanık ...'ın ise evine giderek olayda kullanmış olduğu ruhsatsız tabancayı üzerine aldığı, ardından pazar yerinde maktul ... ile aralarında yaşananları ağabeyi sanık ...'e onun evinin avlusunda anlattığı, sanık ...'in evinin avlusunda beklediği sanık ...'ın ise sokağa çıkarak maktul ...'nın evine doğru yöneldiği, evinde bulunan maktul ... ile aralarında pazar yerinde yaşanan olay hakkında konuşup birbirlerini suçlamaya başladıkları, bu sırada maktul ...'nın evinin sokağa bakan mutfak kısmının penceresinin önünde, sanık ...'ın ise sokak içerisinde olduğu, maktul ... ile sanık ... arasındaki konuşmaları duyan yakın yerdeki sanık ...'in de hemen ...'ın yanına giderek ... ile olan tartışmaya katıldığı ve bu sırada maktul ...'nın evinin, olayın yaşandığı sokak tarafındaki kapısına vurduğu, evin diğer sokağa bakan kısmındaki bahçelik alanda oturmakta olan maktuller ... ve ... ile kızları olan katılan ...'in gürültüleri duydukları, katılan ...'in kalkıp sesin geldiği yere baktığında sanıklar ... ve ...'ın, ablası ... ile tartıştıklarını gördüğü, bunun üzerine olayın yaşandığı sokağa çıktıklarında maktul ...'nın sanık ...'in üzerine gittiği ve kavgaya tutuştukları, maktul ...'in araya girip ayırmaya çalıştığı sırada maktul ...'nın sanık ...'i bıraktığı, sanık ... ile katılan ...'in kavgaya tutuştukları, sanık ...'in eline geçirdiği sopa ile katılan ...'in başına vurduğu, saçından tutup sürüklediği, maktul ...'nın ise sanık ..

...'in kalkıp sesin geldiği yere baktığında sanıklar ... ve ...'ın, ablası ... ile tartıştıklarını gördüğü, bunun üzerine olayın yaşandığı sokağa çıktıklarında maktul ...'nın sanık ...'in üzerine gittiği ve kavgaya tutuştukları, maktul ...'in araya girip ayırmaya çalıştığı sırada maktul ...'nın sanık ...'i bıraktığı, sanık ... ile katılan ...'in kavgaya tutuştukları, sanık ...'in eline geçirdiği sopa ile katılan ...'in başına vurduğu, saçından tutup sürüklediği, maktul ...'nın ise sanık ...'a yöneleceği sırada sanık ...'ın, o zamana kadar üzerinde görünmeyen ruhsatsız tabancasını çıkartarak maktul ...'ya ateş ettiği, maktul ...'nın aldığı yara nedeniyle arkasındaki duvara yaslanmış halde yavaş yavaş yere yığıldığı sırada halen kavgaya devam etmekte olan katılan ... ile sanık ...'in ayrıldıkları, sanık ...'in sokağın başında bulunan ve evinin müştemilatı olan mavi renkli kapısı açık garaja gittiği, silahla ateş edilmesi nedeniyle yaralanarak yere yığılan maktul ...'ya ise eşi olan maktul ... ile kızları ... ve evinden dışarı çıkan ...'nın yardım etmeye çalıştıkları, kanamayı durdurmak amacıyla tampon yapmak için bez parçası arayışına girdikleri sırada sanık ...'ın bu kez kendisini engellemeye çalışan maktul ...'e ve yerde yatan maktul ...'ya ateş ettiği, bu sırada tanık ...'nın katılan ...'i alarak babasının evinin içerisine soktuğu, sanık ...'ın, ağabeyi olan sanık ...'in de yaralanmasından sonra gittiği garaj kapısının önüne kadar ilerlediği, bir süre sonra dönerek yerde yaralı biçimde yatan anne ve babasının başında olan ve sırtı kendisine dönük bulunan maktul ...'ya tabancasını doğrultarak ateşlemek istediği, ancak muhtemelen tabancasının tutukluk yapması nedeniyle sanık ...'in evinin müştemilatı olan mavi renkli garaj kapısının önüne gidip tekrar geldiği, burada soruşturma aşamasında araya başka etkenler girmeden sıcağı sıcağına beyanı alınan ve sonrasında yapılan keşifle bulunduğu yerden olayı görebileceği tespit edilen komşuları tanık ...'nin anlatımlarına göre sanık ...'ın sanık ...'ten aldığı şarjörü tabancasına taktığı ve bu kez sırtı kendisine dönük halde, anne ve babasına yardım etmeye çalışan ...'ya ve yerde halen yaralı olarak yatan maktul ...'e ateş ettiği, kendisini engellemeye çalışan tanıklar ... ve ...'e silahını doğrulttuğu, tekrar dışarıya çıkan katılan ...'i de elinde ki tabancasıyla "Seni de vuracağım" diyerek tehdit ettiği, tüm bunlar yaşanırken sanık ...'in ise, maktullerin yanına gidip ... ve ...'e ateş ettiği sırada evinin garajının kapısının önünde sanık ...'ı izlediği, sanık ...'ın da olay sonrasında sanık ...'in evine doğru yöneldiği her üç maktulün de vücutlarının farklı bölgelerine isabet eden ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmalarına bağlı olarak hayatlarını kaybettikleri, suçta kullanılan 7,65 mm

...'i de elinde ki tabancasıyla "Seni de vuracağım" diyerek tehdit ettiği, tüm bunlar yaşanırken sanık ...'in ise, maktullerin yanına gidip ... ve ...'e ateş ettiği sırada evinin garajının kapısının önünde sanık ...'ı izlediği, sanık ...'ın da olay sonrasında sanık ...'in evine doğru yöneldiği her üç maktulün de vücutlarının farklı bölgelerine isabet eden ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmalarına bağlı olarak hayatlarını kaybettikleri, suçta kullanılan 7,65 mm. çaplı tabancanın içinde altı adet fişek bulunan şarjörüyle olaydan sonra zapt edildiği, olay yerinden elde edilen 20 adet boş kovan ve deforme mermi çekirdeklerinin zaptedilen tabancadan atıldığının belirlendiği anlaşılan olayda,

2. 5271 sayılı Kanun'un 23/2. maddesindeki "Aynı işte soruşturma evresinde görev yapmış bulunan hakim, kovuşturma evresinde görev yapamaz" kuralı, 5320 sayılı Kanun'un Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 11. maddesi gereğince , 5271 sayılı Kanun'un 163. maddesinde sayılı ( suç üstü hali, erişilemiyorsa veya olay genişliği itibariyla Cumhuriyet savcısının iş gücünü aşıyorsa), soruşturmanın sulh ceza hakimince yapıldığı durumlara ilişkin olması karşısında, soruşturma aşamasında tutuklama el koymanın onaylanması ve moleküler inceleme yapılması kararlarını veren hakimin durumu 5271 sayılı Kanun'un 23/2. maddesi kapsamında bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, maktuller ... ve ...'ya yönelik nitelikli kasten öldürme, maktul ...'ya yönelik kasten öldürme eylemlerinin sanık ... tarafından fail sıfatıyla sanık ... tarafından ise bozma nedenlerinde belirtilmek ve saklı kalmak üzere yardım eden sıfatıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik araştırmanın bulunmadığı, meşru savunma koşullarının oluşmadığı, maktuller ... ve ...'nın sanıklara yönelik haksız söz veya davranışının bulunmadığı, suçların vasıflandırılmasında isabetsizlik bulunmadığı, tasarlamanın koşullarının oluşmadığı, sanıkların şeker hastalığı ve bundan kaynaklanan kolay sinirlenme özelliklerinin cezai ehliyetlerine bir etkisinin bulunmadığı gibi akıl sağlıklarının yerinde olmadığına dair somut tıbbi delil sunulmadığı, bozma nedenleri saklı kalmak üzere yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, katılanlar, katılan Kurum vekilleri ile sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Sanık ... hakkında Maktul ...'ya Yönelik Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılamaya konu olaydan önce sanık ... ile maktul ... arasında pazar yerinde meydana gelen tartışma ve küfürleşme ile sanık ... 'da meydana gelen basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek nitelikteki yaralanmaların, sanık ... üzerinde meydana getirdiği hiddet ve elemin boyutu nazara alındığında, sanık ... hakkında maktul ...'ya yönelik kasten öldürme suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 29/1 maddesi uyarınca asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde 16 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

5. Sanık ... Hakkında Maktuller ..., ... ve ...'e Yönelik Kasten Öldürme ve Nitelikli Kasten öldürmeye yardım Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden