muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8111, Karar No: 2024/13616, Tarih: 24.12.2024

B. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK Başkanlığı Vekilinin Temyiz Sebepleri

Davalı SGK Başkanlığı vekili; 3713 sayılı Kanun gereğince vazife malullüğü aylığı bağlanabilmesi için, ölümün ve maluliyetin vazife esnasında ve vazifeden kaynaklanması şartının birlikte sağlanması gerektiğini, soyut gerekçelerle kabul kararı verilmesinin hukuka ve mevzuat hükümlerine aykırılık teşkil ettiğini belirterek, usul ve yasaya aykırı verilen kararın temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3713 sayılı Kanun gereğince vazife malüllüğü aylığı bağlanmasına ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun 47 nci, 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun'un 1 inci ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 21 inci maddeleri.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1439, Karar No: 2017/1084, Tarih: 01.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/1439 E.  ,  2017/1084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet, yargılamanın yenilenmesi isteminin kabule değer görülmemesi nedeniyle reddi

İlk derece mahkemesince yargılamanın yenilenmesi isteminin kabule değer görülmemesinden dolayı reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan yapılan yargılama sonucunda atılı suçtan mahkûmiyetine dair mahkemece verilen 06.11.2015 gün ve 2014/192 Esas, 2015/241 sayılı Kararın sanık müdafii ile mağdure vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 27.06.2016 gün ve 2016/3589 Esas, 2016/6319 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmesinin ardından hükümlü tarafından sunulan 30.09.2016 havale tarihli dilekçe ile eksik tahkikat yapıldığı gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulduğu ve mahkemece yapılan değerlendirme neticesinde dilekçede bahsedilen hususların mahkeme ile temyiz incelemesinde değerlendirilerek hüküm kurulduğunun sabit olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 311. maddesinde sayılan yargılamanın yenilenmesi hallerinin bulunmadığı gerekçesiyle vaki talebin reddine karar verildiği tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, mahkemece 5271 sayılı CMK'nın 319/1. maddesi gereğince yargılamanın yenilenmesi isteminin kabule değer görülmeyerek reddine dair verilen kararın aynı Kanunun 319/3. maddesine göre itirazı kabil nitelikte olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve hükümlü tarafından yapılan itirazın da Ordu Ağır Ceza Mahkemesinin 14.11.2016 günlü, 2016/1048 D.İş sayılı kararıyla reddedildiği anlaşıldığından, esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine İADESİNE, 01.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10349, Karar No: 2013/22119, Tarih: 19.09.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/10349 E.  ,  2013/22119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tüketiciyi koruma kanunundan kaynaklanan davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan satın aldığı yatak odası takımının ayıplı çıktığını, değişimi kabul etmeyen davalının orjinal olmayan parçalarla ayıbı gidermeye çalıştığını ancak daha çok sorun yaşamaya başladıklarını, ayrıca sandalyelerinin de ayıplı olduğunu ileri sürerek sözleşme bedeli 8.400,42 TL nin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ayıp iddiasıya dayalı olarak 4077 sayılı Kanun çerçevesinde bedel iadesi istemine ilişkindir. Davacı dava dilekçesi ile yatak odası takımının ve sandalyelerin ayıplı olduğunu ileri sürmüş, yatak odası için 3.025,00TL, oturma odası için 2.766,00TL, yatak için 842,00TL, 6 adet sandalye için 486,00 TL olmak üzere toplam 8.400,42 TL lik mal aldığını dosya içerisine sunulan fatura ile ispatlamıştır. Ayıp iddiası yalnızca yatak odası takımı ve sandalyelerle ilgili olup, alınan her bir kalem malın takım mahiyetini arz etmeyen farklı model serilerine ait olduğu, bu suretle birinde değişimi ya da bedel iadesini gerektirecek bir ayıp bulunsa bile bu durumun diğerlerine sirayet etmeyeceği de fatura içeriği ile sabit görülmesine rağmen, mahkemece sandalyelerdeki ayıp iddiası üzerinde durulmadan yalnızca yatak odası takımı hakkında bilirkişi incelemesi yapılarak ve eksik inceleme sonucu yazılı şekilde alınan malların tümü üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 19.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5044, Karar No: 2015/9467, Tarih: 12.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/5044 E.  ,  2015/9467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu geçici iş göremezlik durumuna giren sigortalıya yapılan harcama ve ödemelerin rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Görev konusu, kamu düzeniyle ilgili olup davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi, gerek, Mahkemece, gerekse Yargıtay’ca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

İflasın açılması hususunun görev kurallarında meydana getireceği değişikliği dava açılmadan önce ve sonra davalının iflası hallerine mahsus olmak üzere ayrı ayrı incelemek gerekir.

Davanın açılmasının usul hukuku bakımından hâsıl ettiği sonuçlardan biri, davanın açılması anında görevli ve yetkili olan mahkemenin sabit hale geleceği, sonradan ortaya çıkan değişikliklerden görev ve yetkinin etkilenmeyeceğidir (...).

Dava açıldıktan sonra iflas halinde; davaya İcra İflas Kanunun 194. maddeye göre, iş mahkemesinde devam edilmesi gerekmektedir.

Dava tarihinden önce iflas edilmesi halinde ise; İİK`nin 191. maddesi gereğince, iflas açıldıktan sonra müflisin masaya giren mal ve hakları üzerindeki tasarruf yetkisi kısıntıya uğrar; müflis artık, masa mevcudunu azaltıcı nitelikteki tasarruflarda bulunamaz. Bu mallar ve haklar topluluğunu, iflas açıldıktan sonra, aynı Kanun`un 226. maddesi gereğince, kanuni mümessil olan iflas idaresi temsil edeceğinden, açılacak davalarda husumetin iflas idaresine yöneltilmesi ve varlığı iddia olunan alacakların, İİK`nin 219 maddesi gereğince, masaya karşı ileri

sürülmesi gerekir. Bu nedenle kural olarak iflastan sonra müflis aleyhine masaya giren mal ve haklara ilişkin olarak doğrudan dava açılamaz. İflas masasından hak iddia eden alacaklının alacağının masaya kaydını talep etmesi, bu talebin İflas idaresince kabul edilmemesi halinde, İİK.nun 235/2.maddesinde öngörüldüğü şekilde sıra cetveline itiraz davası açması gerekmektedir. Buna rağmen, iflâstan sonra müflise karşı bir alacak davası açılırsa, bu davaya, iflâs idaresine karşı sıra cetveline itiraz davası (m.235,II) olarak devam edilmelidir. (Kuru Baki, İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, Adalet Yayınevi, 2013, sayfa 1235)

Sıra cetveline itiraz davasında da, görevli mahkeme İcra ve İflas Kanunun 235/1 maddesine göre iflas kararını veren Ticaret Mahkemesinin bulunduğu yerdeki herhangi bir Ticaret Mahkemesidir.

Sıra cetveline itiraz davasında da, görevli mahkeme İcra ve İflas Kanunun 235/1 maddesine göre iflas kararını veren Ticaret Mahkemesinin bulunduğu yerdeki herhangi bir Ticaret Mahkemesidir.

Mahkemece, davadan önce hakkında iflas kararı verilen .davalı hakkında Ticaret Mahkemesi görevli olduğu için görevsizlik kararı verilmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek işin esasına girilerek davanın kabulüne karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 12.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14577, Karar No: 2023/996, Tarih: 13.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14577 E.  ,  2023/996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Espiye Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.08.2022 Tarihli ve 2022/575 Esas, 2022/558 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın son yerleşim yeri adresinin ... Eyüpsultan/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.10.2022 Tarihli ve 2022/1533 Esas, 2022/1604 Karar Sayılı Kararı

Mirasın gerçek reddi istemli davalarda ret beyanında bulunan mirasçının oturduğu yer mahkemesinin de yetkili olduğu, mirasçıların yerleşim yeri adresinin ise ... Espiye/Giresun olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 609 uncu maddesi uyarınca mirasın gerçek reddi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un 609 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Süresi içinde yapılmış olan ret beyanı, mirasın açıldığı yerin sulh mahkemesince özel kütüğüne yazılır ve reddeden mirasçı isterse kendisine reddi gösteren bir belge verilir.

”

C. Değerlendirme

1. Mirasın reddi istemi, mirasın açıldığı yerin sulh hukuk mahkemesinde mirasçı tarafından sözlü veya yazılı beyanla yapılabilir. Buradaki yetki kesin olup, miras bırakanın son yerleşim yerindeki sulh hukuk mahkemesi görevli ve yetkili mahkemedir.

2. Dosya kapsamından, müteveffanın ölmeden önceki son yerleşim yeri adresinin Eyüpsultan/İstanbul olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın İstanbul 13. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13.02.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6772, Karar No: 2018/1881, Tarih: 08.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/6772 E.  ,  2018/1881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tespit

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, görevsizlik kararı verilmiş olup hükmün davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar dava dilekçesinde adreslerinin tespitini istemiş; mahkemece, adli yargı yolunun görevsiz olmasından bahisle davanın usulden reddine dair verilen karar davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

6306 Sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun'un Uygulama Yönetmeliği'nin; 7. maddesinde, riskli yapıların, Riskli Yapıların Tespit Edilmesine İlişkin Esaslara göre tespit edileceği, 8. maddesinde, altmış günden az olmamak üzere süre verilerek riskli yapıların tahliyesi ve yıktırılmasının yapı maliklerinden isteneceği, 16. maddesinde de, riskli yapı olması nedeniyle anlaşma ile tahliye edilen uygulama alanındaki yapıların maliklerine tahliye tarihinden itibaren, Bakanlıkça kararlaştırılacak aylık kira yardımı yapılabileceği, hükme bağlanmıştır.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33. maddesine göre, maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davacılardan Ömer Güneş'in maliki olduğu ... nolu taşınmazdan dolayı 6306 Sayılı Kanun kapsamında kira yardımı alabilmek için 21/07/2015 tarihinde idareye başvurduğu, idarenin 30/07/2015 tarihinde başvuranın tapu kayıtlarına göre 5 nolu bağımsız bölümün maliki olmasına karşın, adres izleme raporuna göre kendilerine ait konutta ikamet etmediklerinin anlaşılması sebebiyle Alt Yapı ve Kentsel Dönüşüm Genel Müdürlüğünün Kira Yardımı Uygulamaları Kılavuzu hükümleri gereğince sözkonusu talebi reddettiği, her ne kadar davacıların dava dilekçesinde 2007 yılı TUİK adres kayıt işleminin kendi adresleri yönünden iptalini talep etmişlerse de, esasen 2007 yılı itibariyle ikamet ettikleri bağımsız bölümün adres kayıt sisteminde göründüğü şekilde B01 olmayıp, 5 nolu bağımsız bölüm olduğunun tespitini istedikleri anlaşılmaktadır; Bu haliyle davaya bakma görevi adli yargının alanına girmektedir. Davanın esası hakkında inceleme yapılarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlikten davanın reddi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nın 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 08.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5186, Karar No: 2011/10691, Tarih: 10.10.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/5186 E.  ,  2011/10691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında tayin olunan adli para cezasının tutarına ve müsadere konusu eşyanın bilinen değerine göre hüküm, karar tarihinde yürürlükte olan 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. ve HUMK.nun 427. maddeleri uyarınca ke- sin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. mad- desi uyarınca istem gibi oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde ya- zılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetki- lerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye ka- dar hak yoksunluğuna hükmolunması,Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gere- ğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/2838, Karar No: 2019/9265, Tarih: 29.05.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/2838 E.  ,  2019/9265 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

Karşılıksız yararlanma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ...Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/02/2019 tarihli ve 2018/19710 soruşturma, 2019/1948 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulüne ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına ilişkin mercii ...2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 15/03/2019 tarihli ve 2019/830 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 10/05/2019 gün ve 94660652-105-35-5047-2019-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22/05/2019 gün ve 2019/52906 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 12/04/2018 tarihli ve 2018/2565 esas, 2018/5584 karar sayılı ilâmında yer alan, "Karşılıksız yararlanma suçu bakımından özel bir etkin pişmanlık düzenlemesi olan TCK'nın 168/5. maddesi gereğince ve kanun koyucunun amacı doğrultusunda şikâyetçi kurumun uğradığı zararı, vergisi dahil suç tutanağı ile belirlenmiş veya belirlenecek olan cezasız tutarının ödenmesi halinde şüpheli hakkında kamu davası açılamaz. Maddede “ ... bahsedilen zarar, vergili ve cezasız miktardır ... Bu durumda Cumhuriyet savcısı sulh ceza hâkiminden keşif yapılıp rapor alınması için talepte bulunmalı ve alınacak rapor sonucunda sanığa ödeme bildiriminde bulunmalıdır.”(F. Balcı/Y. Üyesi – S. Öztürk/Y. Savcısı – Hırsızlık, Karşılıksız Yararlanma ve Yağma Suçları/2017, sayfa: 412). Yargıtay’ımızın istikrar bulmuş içtihatları da bu yönde olup, gecikme faizi ve benzeri zararlar 168. madde kapsamında değerlendirilemez.(Y. 17. CD’nin 16.06.2017, 2015/18830 E. ve 2016/9113 K. sayılı kararında olduğu gibi.)...Maddeye göre, ödenmesi halinde şüpheli hakkında takipsizlik kararı verilmesi sonucunu doğuracak olan vergili zarar miktarı gerekirse keşifte yaptırılmak (yada yapılmak) suretiyle tespit edilip, şüphelinin bu miktarı şikâyetçi kuruma ödemesi halinde hakkında dava açılmayacağına dair bir bildirimde bulunulmamıştır. Bu sebeple iddianamenin iadesi ve bu karara yönelik itirazın reddi kararları usul ve yasaya uygundur." şeklindeki açıklamalara nazaran, ...Cumhuriyet Başsavcılığınca normal tarifeye göre vergili ve cezasız gerçek zarar miktarının 931,69 Türk lirası olarak bilirkişi marifetiyle tespit edilmesini takiben, şüphelinin bu miktarı şikâyetçi kuruma 21/02/2019 tarihinde ödemesi üzerine şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı halde, müşteki tarafından yapılan itirazın reddine karara verilmesi gerekirken, yazılı şekilde itirazın kabulüne ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüphelinin, ...Cumhuriyet Başsavcılığınca normal tarifeye göre vergili ve cezasız gerçek zarar miktarının 931,69 Türk lirası olarak bilirkişi marifetiyle tespit edilmesini takiben

./.

kaçak tahakkuk bedelini ödediğinin anlaşılması karşısında, şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı halde, müşteki kurum vekili tarafından yapılan itirazın reddine karara verilmesi gerekirken, yazılı şekilde itirazın kabulüne ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden KABULÜ ile ...2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 15/03/2019 tarihli ve 2019/830 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 29/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/379, Karar No: 2020/4886, Tarih: 02.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/379 E.  ,  2020/4886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın çalıştığı şirkete ait park halinde bulunan kapıları kilitli çekici ve dorseden oluşan tır aracının çalınması şeklindeki eylemin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-e maddesi gereğince uygulama yapılması her iki bentte düzenlenen suçun öngördüğü cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden; suça konu tırın şöförlüğünü yapan ...’ın karakol ifadesinde tırı olay gecesi saat 00:10’da park ettiğini beyan etmesi ve 21.01.2010 tarihli jandarma tutanağına göre olayın saat 01:20’de ihbar edildiğinin belirtilmiş olması nedeniyle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca cezasında arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 02.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9352, Karar No: 2017/2589, Tarih: 19.04.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/9352 E.  ,  2017/2589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamından vesayet altında olduğu anlaşılan davalı ... vasisi ...'ın adresi “... Mahallesi, .... Sokak, No:... .../...” olarak bildirilmesine rağmen gerekçeli karar “... Mahallesi, ... Mevkii, .../...” adresinde yeğeni ... ... imzasına tebliğ yapıldığı, yapılan tebliğin usulsüz olduğu anlaşılmakla, gerekçeli kararın adı geçen vasisine bildirilen adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi ve temyiz süresi geçtikten sonra, inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2017 gününde oybirliği ile karar verildi.