muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9778, Karar No: 2020/6707, Tarih: 23.12.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/9778 E.  ,  2020/6707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.12.2017 tarih ve 2017/55 - 2017/614 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 53, 58/9, 62/1, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet

kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dosyada mevcut diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2653, Karar No: 2012/2119, Tarih: 23.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/2653 E.  ,  2012/2119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, ferdi kaza koltuk sigortasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Yargıtay Yasası'nın 14.maddesine göre temyiz inceleme görevi Yüksek 11.Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenlerle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23.2.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/137, Karar No: 2012/6514, Tarih: 03.04.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/137 E.  ,  2012/6514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı Kurum, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan masrafın kusur farkı karşılığı olan toplam 10.441,61 TL’nin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, Anayasa Mahkemesi İptal Kararı çerçevesinde artışların istenemeyeceğini gerekçe göstererek davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 506 Sayılı Kanunun 26/1.inci maddesindeki “....sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve ...Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise o takdirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o takdirde de fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine göre, mahkemece, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının derdest davalara uygulanması gerektiği gerekçe gösterilerek yargılama yapılıp, hüküm tesis edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, ilk rücuda, davalı işverenin kusur oranının %70 olarak saptanıp gelir ve geçici iş göremezlik ödeneği ile tedavi giderinin %5’inin istek gibi hüküm altına alınmış olması gözetilerek, %65 kusur farkı karşılığı 4.235,27 TL ilk peşin değerli gelir ile 1.748,56 TL geçici iş göremezlik ödeneği ve 114,53 TL tedavi giderine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde davanın reddine hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Ancak, ilk rücuda, davalı işverenin kusur oranının %70 olarak saptanıp gelir ve geçici iş göremezlik ödeneği ile tedavi giderinin %5’inin istek gibi hüküm altına alınmış olması gözetilerek, %65 kusur farkı karşılığı 4.235,27 TL ilk peşin değerli gelir ile 1.748,56 TL geçici iş göremezlik ödeneği ve 114,53 TL tedavi giderine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde davanın reddine hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının, davalı lehine vekâlet ücretini düzenleyen bende kadar olan kısmının tamamen silinerek yerine “1-Davanın kısmen kabulü ile 4.235,27 TL ilk peşin değerli gelir ile 1.748,56 TL geçici işgöremezlik ödeneği ve 114,53 TL tedavi giderinin onay, sarf ve ödeme tarihlerinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınıp davacı Kuruma verilmesine, 2-Kabule konu miktar üzerinden belirlenen 362,24 TL karar ve ilâm harcının davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydedilmesine, 3-Tebligat ve posta giderinden oluşan 14,00 TL yargılama giderinin davanın kabul ve ret oranına göre 8,18 TL’sinin davalıdan tahsili ile davacı Kuruma verilmesine, bakiye kısmın davacı üzerinde bırakılmasına, 4-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarife uyarınca davacı Kurum lehine takdir edilen 1.000 TL vekâlet ücretinin davalıdan tahsili ile davacı Kuruma verilmesine” hükümlerinin yazılmasına, kısa kararın da bu biçimde düzeltilmesine ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.04.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11140, Karar No: 2014/692, Tarih: 21.01.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/11140 E.  ,  2014/692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığında “2007 yılı Mart ayı” olan suç tarihinin “11.04.2007” olarak yazılması, yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiştir.

5237 sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması; karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10137, Karar No: 2024/2700, Tarih: 20.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/10137 E.  ,  2024/2700 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/585 E., 2016/1301 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen 06.04.2016 tarihli hüküm sanığın sorgusu esnasında en son verdiği adresine MERNİS şerhi yazılmaksızın tebliğe çıkarılması gerektiği gözetilmeden, duruşmada bildirilen adres ile aynı olan MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince muhtara 01.06.2016 tarihinde tebliğ edildiği, bu tebliğin usulsüz olduğu anlaşılmış ise de; dosyanın incelenmesinde sanığa bu ilama ilişkin müddetnamenin cezaevinde sanığa bizzat 14.10.2019 tarihinde tebliğ edildiği ve 7201 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca mahkûmiyet hükmünü öğrenme üzerine tebliğ etmiş sayılması gerektiğinden,

1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 11.10.2021 tarihli dilekçesi ile temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 20.02.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3030, Karar No: 2014/5355, Tarih: 26.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/3030 E.  ,  2014/5355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2013/352-2013/547

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, ödeme emrinin tebliği üzerine borçluların yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda, takibe dayanak bononun alacaklı ile aralarında imzaladıkları kredi sözleşmesinin teminatı olarak verildiğini ileri sürerek takibin iptalini talep ettikleri, mahkemece talep doğrultusunda karar verildiği görülmektedir.

6762 Sayılı TTK'nun 688/2. maddesi ve 6102 Sayılı TTK'nun 776. maddeleri uyarınca bononun, kayıtsız şartsız muayyen bir bedeli ödeme vaadi unsurunu taşıması zorunludur. Bu niteliği haiz olmayan bono, borçlu yönünden kambiyo senedi vasfında kabul edilemez.

İcra mahkemesi dar yetkili mahkemedir. Senedin teminat amaçlı verildiğinin kabul edilebilmesi için, neyin teminatı olarak verildiğinin senet metnine açıkça yazılması veya senedin sözleşmenin teminatı olarak verildiğinin açıkça ispatı gerekir. İcra mahkemesinin bu konuda sözleşmedeki maddeleri yorumlayamayacağı gibi sözleşmeden kaynaklanan gerçek borç miktarı ile takibe konulan miktar üzerinde durarak araştırma yapmak suretiyle sonuca gitmesi de mümkün değildir. Zira; İcra mahkemeleri şekli inceleme ile karar verirler (HGK 06.03.2013 tarih 2012/12-768 E., 2013/312 K.).

Borçlular tarafından sunulan sözleşmede, takip konusu bonoya atıf olmadığı gibi alacaklı vekilinin cevap dilekçesindeki açıklamaları ve yargılama süresince verdiği beyanları, senedin sözleşmenin ifası amacıyla verildiği yönünde olup senedin teminat amaçlı alındığını kabul ettiği anlamına gelmediğinden mahkemece, bononun teminat senedi olduğuna dair itirazın reddine karar vermek gerekirken, kabulü yönünde yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11474, Karar No: 2015/33999, Tarih: 17.09.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/11474 E.  ,  2015/33999 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/127093

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/281 (E) ve 2014/48 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Çocuklara özgü güvenlik tedbirinin kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk U.. A.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35716, Karar No: 2016/707, Tarih: 13.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/35716 E.  ,  2016/707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ile %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı Talebinin Özeti:

Davacı şirket vekili, taraflar arasındaki iş akdinin davacı işveren tarafından geçerli nedenlerle feshedildiğini, fesih esnasında davalı işçiye kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarına karşılık 11.089,57 TL ödendiğini, davalı işçinin işveren aleyhine işe iade davası açtığını, mahkemece davanın reddine karar verildiğini, kararın işçi tarafından temyiz edildiğini, temyiz incelemesi sonucunda, mahkeme kararının bozularak ortadan kaldırıldığını ve işçinin işe iadesine karar verildiğini, Yargıtay kararının kesinleşmesinden sonra işçinin işe başlatılması yönünde işverenden talepte bulunduğunu, bu talebin işveren tarafından kabul edildiğini ve işçinin işe başlatıldığını, işveren tarafından fesih esnasında ödenen 11.089,57 TL'dan işçinin mahkeme kararı ile hak kazandığı boşta geçen süre ücreti alacağı olan 4.838,68 TL'nin mahsubu sonucu kalan 6.250,89 TL'nin işveren tarafından işçiden talep edildiğini, ancak işçi tarafından bu talebin kabul edilmediğini, bunun üzerine işçi hakkında söz konusu alacağın tahsili için İstanbul 1. İcra Müdürlüğünde icra takibi başlatıldığını, işçinin icra takibine, borca ve icra dairesinin yetkisine itiraz ettiğini, bunun üzerine icra dosyasının yetkili... 4. İcra Müdürlüğüne gönderildiğini, işçinin bir kez daha icra takibine itiraz ettiğini, takibin durduğunu, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, icra takibine yapılan itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesi % 20 ve icra inkar tazminatı taleplerinde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, işveren tarafından işçi hakkında başlatılan icra takibinin haksız olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, icra takibinin yapıldığı ... 4. İcra Müdürlüğünün yetkisiz olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5 inci maddesinde, iş davalarında yetki hususu düzenlenmiş olup buna göre, davacı davasını davanın açıldığı tarihte davalının ikametgahının bağlı bulunduğu yer mahkemesinde açabileceği gibi işçinin işini yaptığı işyerinin bağlı bulunduğu yer mahkemesinde de açabilecektir. Bu özel yetki kuralı, hizmet ilişkisi nedeniyle yapılacak icra takiplerinde de geçerlidir.

Yukarıda belirtilen yetki kuralı, kamu düzenine ilişkin olup mahkemelerce re'sen gözetilmelidir.

Yukarıda belirtilen yetki kuralı, kamu düzenine ilişkin olup mahkemelerce re'sen gözetilmelidir.

Somut olayda, icra takibinin başlatıldığı ve itirazın iptali davasının açıldığı tarihlerde davalı işçinin ikametgahı...olup, bu adresin bağlı bulunduğu adliye ...Adliyesidir. Dolayısıyla, icra takibi açısından yetkili icra dairesi ... İcra Dairesidir. İtirazın iptali davası açısından ise yine yetkili mahkeme Küçükçekmece Mahkemeleri ise de, HSYK'nın kararları gereği... Adliyesi Ağır Ceza Merkezi olmadığından Küçükçekmece'de açılması gereken iş davalarının Bakırköy İş Mahkemesinde açılması ve yargılamanın da bu son mahkemede yapılması gerekir.

Davacı işveren, davalı işçi hakkında... İcra Dairesinde icra takibi başlatmış, davalı işçinin icra dairesinin yetkisine itiraz etmesi üzerine, icra dosyası yetkili ... İcra Dairesine gönderilmiş, itirazın iptali davası da yetkili Bakırköy İş Mahkemesinde açılmıştır.

Neticeten, somut uyuşmazlıkta yetkili icra dairesi ... İcra Dairesi ve itirazın iptali davası açısından yetkili mahkeme ...İş Mahkemesidir.

Kaldı ki bir an için... İcra Dairesinin icra takibi açısından yetkisiz olduğu kabul edilse dahi, salt bu nedenle davanın reddine karar verilemez.

Mahkemece yapılması gereken, uyuşmazlığın esası hakkında yargılama yapmak ve sonucuna göre bir karar vermektir.

Bu nedenle, mahkemece ... İcra Dairesinin icra takibi açısından yetkili olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmesi hatalı olup kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/381, Karar No: 2009/427, Tarih: -

**Hukuk Genel Kurulu         2009/21-381 E.  ,  2009/427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/04/2009

Taraflar arasındaki “Hizmet Tespiti” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;  Antalya 1. İş Mahkemesince yetkisizliğe dair verilen 14/12/2006 gün ve 946-841 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 2/6/2008 gün ve 15023-8357 sayılı ilamı ile;(…Dava sigortalılık başlangıcının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, yetkili mahkemenin Ankara İş Mahkemesi olduğu gerekçesi ile yetkisizlik karar vermiştir.

Uyuşmazlık 506 sayılı Yasa’dan kaynaklanmakta olup, adı geçen Yasa’da yetki ile ilgili bir düzenleme bulunmamaktadır. Hal böyle olunca uyuşmazlığın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 15. maddesinin yollamada bulunduğu Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 9. ve 17 maddeleri gereğince çözümlenmesi gerektiği 9. maddeye göre kurum merkezinin bulunduğu Ankara İş Mahkemesinde dava açılabileceği gibi, 17. maddeye göre de şubenin bulunduğu Antalya’da da dava açılabileceği ortadadır. Bunun için uyuşmazlığın şube muamelesinden kaynaklanmasına gerek yoktur. Kurum avukatlarının şubenin bulunduğu yerde Kurum aleyhine açılan davaların takibe yetkili oldukları, öte yandan diğer davalının da Antalya İl Özel İdaresi adı altında ilde temsil edildiği, yetkilisinin veya özel idare adına görevli vekilinin açılan davayı takip edebileceği de açıktır.

Bu olgular özellikle Anayasa’nın 141/son ve HUMK’nun 77. maddelerinden öngörülen hükümler göz ardı edilerek dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; Sigortalılık başlangıcının tespiti istemine ilişkindir.