muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11129, Karar No: 2024/12897, Tarih: 12.12.2024

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi

3. Değerlendirme

A)Taraf vekillerinin davacı yararına hükmedilen maddi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden ;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı vekilinin 13.11.2019 tarihli kök hesap raporu doğrultusunda maddi tazminat talebini 17.03.2020 tarihli talep artırım dilekçesi ile 264.662,88 TL olarak belirlediği devamla davacı vekilince takip eden 21.07.2020 tarihli celsede talebi gibi karar verilmesinin beyan edildiği, Mahkemece davacı yararına talep gibi 264.662,88 TL maddi tazminata hükmolunduğu, Bölge Adliye Mahkemesince ise davalı vekilinin maddi tazminat yönünden istinaf istemi kabul edilerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle ilk derece yargılama aşamasında aldırılan 09.10.2020 tarihli ek raporda yapılan 2. seçenek hesaplamaya itibar edilerek 187.904,83 TL üzerinden maddi tazminata karar verildiği gözetildiğinde kabulüne ve reddine karar verilen tazminat miktarlarının ayrı ayrı Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından taraf vekillerinin temyiz itirazlarının miktardan reddine karar verilmiştir.

B)Davacı vekilinin davacı yararına hükmedilen manevi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden;

1.Gerek mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47 ve gerekse iş kazasının gerçekleştiği tarihte yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56 ncı maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene veya ölenin yakınlarına manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür.

1.Gerek mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47 ve gerekse iş kazasının gerçekleştiği tarihte yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56 ncı maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene veya ölenin yakınlarına manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür.

2.Hakimin manevi zarar adı ile zarar görene veya ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

3.Manevi tazminat davalarında, gelişmiş ülkelerde artık eski kalıplardan çıkılarak caydırıcılık unsuruna da ağırlık verilmektedir. Gelişen hukukta bu yaklaşım, kişilerin bedenine ve ruhuna karşı yöneltilen haksız eylemlerde veya taksirli davranışlarda tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranlarda manevi tazminat takdir edilmesi gereğini ortaya koymakta; kişi haklarının her şeyin önünde geldiğini önemle vurgulamaktadır.

4.Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir. (HGK 23.6.2004, 13/291-370)

5.Somut olayda, davacı sigortalının davalı şirkette çalışırken gerçekleşen kazada sağ kolundan yaralandığı, sürekli iş göremezlik oranının % 52 olarak tespit edildiği, davacının kaza nedeniyle sağ kolunun dirsekten itibaren ampüte edildiği, kaza tarihinde 36 yaşında olduğu, hükme esas alınan kusur raporuna göre davalı işverenin % 90 oranında (dava dışı işçilerine kusuru işveren kusuru ile birlikte değerlendirilerek ), davacı sigortalının ise %10 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

6.Bu açıklamalar doğrultusunda sigortalının iş kazası nedeniyle uğradığı sürekli iş göremezlik, iş kazasının gerçekleşmesinde işverene göre kusurunun azlığı, iş kazasının davacıda meydana getirdiği şiddetli elem ve ızdırap kapsamında, hüküm altına alınan manevi tazminatın bariz biçimde çok az miktarda olduğu anlaşılmaktadır.

7.Bu sebeple Mahkemece yapılacak iş, davacının iş kazasına uğraması nedeniyle açıklanan sebeplerle duyduğu şiddetli elem ve ızdırabı tazmin ile yeterli hakkaniyete uygun miktarda manevi tazminata hükmetmekten ibarettir.

8.Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

7.Bu sebeple Mahkemece yapılacak iş, davacının iş kazasına uğraması nedeniyle açıklanan sebeplerle duyduğu şiddetli elem ve ızdırabı tazmin ile yeterli hakkaniyete uygun miktarda manevi tazminata hükmetmekten ibarettir.

8.Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin davacı yararına hükmedilen maddi tazminat alacağına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Davacı vekilinin davacı yararına hükmedilen manevi tazminat alacağı yönünden temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgililerine iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12740, Karar No: 2016/2677, Tarih: 25.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/12740 E.  ,  2016/2677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Kovuşturmanın Ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1/1-b maddesi gereğince verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararı davayı sona erdiren ve temyizi kabil kararlardan olmayıp, karara karşı itiraz yasa yoluna başvurulması mümkün bulunduğundan, temyiz dilekçesi itiraz mahiyetinde kabul edilerek, gereği mahallinde itiraz merciince değerlendirilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12298, Karar No: 2010/1297, Tarih: 05.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/12298 E.  ,  2010/1297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/06/2007 gün ve 2005/630-2007/450 sayılı kararı bozan Daire’nin 07.05.2009 gün ve 2007/10697 - 2009/5450 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 25.01.2001 tarih ve 2002/2 sayılı ortaklar kurulu kararı ile davacıya ödemesi gereken maaşını ödemediğini, alacağın tahsili amacıyla girişilen icra takibinde de davalının borca itirazda bulunduğunu belirterek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuş, kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda icra takibinin 40534 YTL asıl alacak, 233,21 YTL direnim faizi olmak üzere 40767,21 YTL'lık bölümüne davalının itirazının iptaline, icra takibinin anılan asıl alacak ve birikmiş direnim faizi toplamı 40767,21 YTL üzerinden devamına, asıl alacağına ilişkin 40534 YTL üzerinden icra takip tarihinden başlatarak ve faizin cinsi yönünden de istemle bağlı kalınarak % 30 ve değişen oranlarda avans faizi yürütülmesine 40767,21 YTL üzerinden % 40 icra inkar tazminatının davalı tarafından davacıya ödenmesine, red edilen bölüm üzerinden kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, taraf vekillerinin temyizi üzerine hüküm Dairemizin 07.05.2009 tarihli ilamının 1. Bendinde yazılı gerekçelerle taraflar yararına bozulmuş, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme istemiştir.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, davalının davacının hizmet verdiğini kabul ettiği Ağustos 2003 tarihinden sonraki dava konusu dönemlerde davacının hizmet vermediği için ortaklar kurulu kararındaki ücrete hak kazanmadığını öncelikle savunmuş olması nedeniyle, buna rağmen Kasım 2004 tarihine kadar ödeme yaptıklarını beyan etmesinin, bu dönem için davalının ikrarda bulunduğu anlamına gelmeyeceğine, davacının da gerek dava dilekçesi gerek dosya içindeki replik, bilirkişi raporuna itiraz,ek rapora itiraz temyiz, temyiz cevap dilekçesinde dahi Ağustos 2003'den itibaren dava konusu dönemlerde de hizmet verdiğini değil,ortaklar kurulu kararına göre ödenecek maaşın kazanılmış hak olduğunu ve behemahal ödenmesi gerektiğini iddia etmiş olmasına göre davacı vekilinin HUMK'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm karar düzeltme itirazlarının HUMK'nun 442. maddesi uyarınca REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 172.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 05.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22518, Karar No: 2015/22558, Tarih: 17.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/22518 E.  ,  2015/22558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, tarafların avukatlarının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Dava, 15.12.2010 tarihli iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ile yapılan ödemeler nedeniyle uğranılan zararın davalı işverenden rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Mahkemece, bilirkişiye gerçek zarar tavan hesabı yaptırılarak, ilk peşin değerle karşılaştırması sonucu düşük olanın kusur karşılığına isabet eden miktarına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-)Dosya kapsamına göre, Kurumca, sigortalının iş göremezlik oranına esas rapor ve gelir bağlama kararı bulunmadığı görülmektedir.

Mahkemece, bilirkişiye gerçek zarar tavan hesabı yaptırılarak, ilk peşin değerle karşılaştırması sonucu düşük olanın kusur karşılığına isabet eden miktarına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-)Dosya kapsamına göre, Kurumca, sigortalının iş göremezlik oranına esas rapor ve gelir bağlama kararı bulunmadığı görülmektedir.

Mahkemece, iş göremezlik oranının, gerek rücu alacağı, gerekse gerçek zarar miktarına doğrudan etkili bulunduğu gözetilerek, sigortalının iş göremezlik oranına esas bilgi ve belgeler ile gelir bağlama kararı davalı Kurumdan celbedilip, iş göremezlik oranında kontrol kaydının bulunduğunun tespit edilmesi halinde, kontrol kaydının sonucu araştırılarak, değişiklik olup olmadığı, kesinleşip kesinleşmediği belirlenmeli, böylece, sürekli iş göremezlik oranına göre ilk peşin sermaye değerli gelir ve gerçek zarar miktarı tespit edilip, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21593, Karar No: 2014/13887, Tarih: 09.07.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/21593 E.  ,  2014/13887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın Iğdır'da faaliyette bulunan .... Uluslararası Nakliyat firmasında şoför olarak çalıştığı, 31.03.2008 günü ...'ya yine kendisi gibi şirkette şoför olarak çalışan müşteki 1959 d.lu ... ile birlikte şirkete bağlı ayrı Tır'larla mal götürdükleri, mal karşılığında her birinin 900 TL para aldıkları, iş için ....'e geldikleri, müşteki ...'in sanığa kendi aldığı 900 TL'yi ve mazot parası olarak şirketten aldığı paradan artan 600 TL'yi şirket hesabına havale edilmek üzere verdiği, sanığın bu paralarla kendisinin tahsil ettiği 900 TL olmak üzere toplam 2.400 TL'yi şirket hesabına aktarmadığı gibi Tır'ı da...'de bırakarak ortadan kaybolduğu, bu şekilde sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini ;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla " 120 gün ” ve ''2400 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkarılarak yerine, sırasıyla " 5 gün", ve “100 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10141, Karar No: 2012/21358, Tarih: 10.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/10141 E.  ,  2012/21358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 70, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince adli para cezası

2863 Sayılı Kanuna Aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydına göre, Dinar asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.12.2007 tarih, 2007/199 E., 2007/564 K. sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu anlaşılmış ise de, bu husus aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış olup;

Mahkemenin kabul ve uygulamasına göre, lehe olan 5728 sayılı kanun ile değişik 2863 sayılı kanunun uygulanmış olduğu anlaşılmakla, tebliğnamede lehe aleyhe kanun karşılaştırılması yapılmadığına ilişkin bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yerine görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde Dinar İlçe ... Komutanlığı'na sanığın evinde tarihi eser bulundurduğunun ihbar edilmesi üzerine, Dinar Sulh Ceza Mahkemesi'nin 14.12.2007 tarih, 2007/388 değişik iş sayılı arama kararı ile sanığın evinde arama yapıldığı, yapılan aramada dosya içerisinde mevcut ... Bölümü öğretim üyesinin 03.11.2008 tarihli raporuna göre, 2 adet ... dönemine ait ... yüzük, 1 adet ... dönemine ait demir ok ucu, 2 adet ... dönemine ait ... ağırlık, 4 adet ... dönemine ait ... düğme, 486 adet bir çoğu ... -... dönemine ait muhtelif sikkeler, 1 adet ... dönemine ait gümüş boncuk, 36 adet ... muhtelif obje, 1 adet çuha fesin 2863 sayılı kanun kapsamında müzede korunması gerekli eserler ile, 1 adet pişmiş toprak çift kulplu vazo, 1 adet pişmiş toprak şekerlik, 1 adet pişmiş toprak kulplu testi, 1 adet plastik tasın yeni imalat olup 2863 sayılı kanun kapsamı dışında kalan eserlerin ele geçirildiği, sanığın bu eserleri bulduğuna ilişkin aksi ispatlanamayan savunması karşısında eyleminin 2863 sayılı kanunun 67/1 maddesine temas eden suçu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Hükme esas alınan, ...... görevlisinin 26.03.2009 tarihli bilirkişi ek raporunun onaysız fotokopi olup, aslının ya da onaylı örneğinin dosya içerisinde yer almaması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29106, Karar No: 2018/6976, Tarih: 21.06.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/29106 E.  ,  2018/6976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar,... Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamında maliki oldukları taşınmaza konut yapılması konusunda 2007 yılı Haziran ayında davalılar ile sözleşme imzaladıklarını ve taşınmazı davalı TOKİ'ye devredip davalı Belediyeye teslim ettiklerini, Sözleşmenin 2.3.3 maddesinde taşınmaz sahiplerinin taşınmazlarının toplam arsa büyüklüğünün bir kısmı ile borçlanmaksızın konut sözleşmesi yaparak ve geri kalan kısmını nakdi değer olarak talep edebileceklerinin, artan hissenin karşılığını arsa metrekaresi 1.000,00 TL'ye karşılık gelecek şekilde almaya hak kazandıklarının düzenlendiğini, sözleşmeye göre her 2 metrekare arsaya 3 metrekare konut tekabül etmekte olduğunu, buna göre 123.31 metrekare arsaları için 184.96 metrekare konut haklarının bulunduğunu, kendilerinin konut seçiminin 149.90 metrekare olduğundan artan 35,065 metrekare için arsa bedeli alacaklarının doğduğunu, bu arsa bedelinin metrekaresi 1.000,00 TL'den hesaplandığında taşınmazın terk tarihindeki alacaklarının 35.065,00 TL olduğunu, ancak 2007 yılında yapılan taşınmaz devir-teslim ediminin üzerinden 4 yılı aşkın zaman geçtiğinden 4 yıl önce belirlenen arsa bedellerinin paranın alım gücüne denkleştirici adaletle yaklaşıp, dava tarihine göre güncelleme yapılarak paranın reel değerinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek ve fazlaya ilişkin talep hakları saklı kalmak kaydı ile arsa bedeli alacaklarının güncel tutarından doğan alacakları nedeni ile şimdilik 2.000,00 TL alacağın taşınmazın terk tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.