muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6597, Karar No: 2014/8480, Tarih: 16.10.2014

6292 sayılı Kanunun “Davalar” başlıklı 9. maddesinin ikinci fıkrasında da, “Bu Kanuna göre yapılacak işlemler sonuçlanıncaya kadar 2/B alanları hakkında Hazine tarafından kişiler aleyhine açılması gereken davalar açılmaz, açılmış ve devam eden davalar durdurulur. Durdurulan bu davalara konu taşınmazlar hakkında hak sahipleri veya ilgilileri tarafından bu Kanunda belirtilen süreler içinde gerekli başvuruların yapılmaması veya başvuru yapılmasına rağmen yükümlülüklerin yerine getirilmemesi hâlinde mahkemelerce bu davalara devam edilerek genel hükümlere göre karar verilir.” hükmü yer almaktadır.

6292 sayılı Kanunun 7. maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde, tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulan ve tapuda halen kişiler adına kayıtlı olan taşınmazlardan Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/B belirtmesi bulunan veya konulan taşınmazların tapu kayıtları bedel alınmaksızın geçerli kabul edileceği ve tapu kütüklerindeki 2/B belirtmeleri terkin edilerek tescillerinin aynen devam edeceğinin; keza, özel kanunları gereğince Devlet tarafından kişilere satılan, dağıtılan, trampa edilen, bedelli veya bedelsiz olarak devredilen veya iskânen verilen ya da özelleştirme suretiyle satılanlar ile hisseleri devredilen özel hukuk tüzel kişileri adına kayıtlı olan ancak daha sonra Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/B belirtmesi konulan taşınmazların tapu kayıtlarının geçerli kabul edileceğinin; yine, aynı Kanunun “Tasarrufa geçme” başlıklı 3. maddesinin ikinci fıkrasında, 2/B alanlarında bulunan taşınmazların tapu kütüklerinde 6831 sayılı Kanunun 2'nci maddesi ile aynı maddenin birinci fıkrasının (B) bendine göre orman sınırları dışına çıkartıldığı yönünde yer alan belirtmelerin, ilgisine göre Orman Genel Müdürlüğünün veya Maliye Bakanlığının ya da idarenin talebi üzerine tapu idarelerince terkin edileceğinin öngörülmüş bulunmasına göre, 6292 sayılı Kanunun 7. maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamında bulunan ve tapu kütüklerine 2/B belirtmesi konulan taşınmazların kayden maliki olan kişilerin, idareye başvurmalarını gerektiren bir işlem ve süre öngörülmediği gibi bu kişilere idareye başvurmaları yönünde kanunen getirilen bir yükümlülükten söz etmek mümkün değildir. Burada konumuz çerçevesinde ve Kanunun 9. maddesinin ikinci fıkrası bağlamında, ancak, Kanunun 6. maddesi hükümlerine göre 2/B alanlarında bulunan taşınmazlar hakkında, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce düzenlenen veya bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra düzenlenecek güncelleme listelerine veya kadastro tutanaklarına ya da kesinleşmiş mahkeme kararlarına göre oluşturulacak tapu kütüklerinin beyanlar hanesine göre taşınmazların 31/12/2011 tarihinden önce veya sonra kullanıcısı ve/veya üzerindeki muhdesatın sahibi olarak gösterilen ve “hak sahibi” sayılan kişiler açısından öngörülen bazı yükümlülük ve sürelerden (m. 6/1-16); keza, açılan davalar sonucunda tapularının iptaliyle Hazine adına tesciline karar verilen ve kesinleşen kararlardan infaz edilerek tapuda Hazine adına tescil edilen taşınmazların iadesi bakımından, ilgililerin 6292 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 26.04.2012 tarihinden itibaren iki yıl içinde idareye başvurmaları gereğinden bahsedilebilir(m. 7/1-a bendi son cümle; b bendi son iki cümle). Buna göre, Kanunun 9. maddesi hükümlerinin, Hazine tarafından, taşınmazın 2/B alanında kaldığı iddiasıyla açılan tapu iptali ve tescil davaları bakımından uygulanması söz konusu değildir

.04.2012 tarihinden itibaren iki yıl içinde idareye başvurmaları gereğinden bahsedilebilir(m. 7/1-a bendi son cümle; b bendi son iki cümle). Buna göre, Kanunun 9. maddesi hükümlerinin, Hazine tarafından, taşınmazın 2/B alanında kaldığı iddiasıyla açılan tapu iptali ve tescil davaları bakımından uygulanması söz konusu değildir. Dolayısıyla bu tür davalarda; yargılama sırasında, Hazine davadan 6292 sayılı Kanun gereğince vazgeçmez veya vazgeçmeyeceğini bildirir ve tapu kütüğündeki 2/B belirtmesi de 6292 sayılı Kanun hükümleri uyarınca terkin edilmemiş olursa, “Hazinenin davadan 6292 sayılı Kanun gereğince vazgeçmiş sayılmasına” karar verilmesi gerekmektedir.

Öte yandan, 6292 sayılı Kanun hükümleri uyarınca sonuçlandırılan davalarda, taraflarca yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerlerinde bırakılması ve taraflar leh ve aleyhine vekâlet ücreti takdir edilmemesi gerektiği de gözönünde bulundurulmalıdır. Değinilen yönler gözetilmeden kurulan hüküm usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 16/10/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25177, Karar No: 2013/37466, Tarih: 02.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/25177 E.  ,  2013/37466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamında yer alan HTS raporunda suça konu telefonun olay tarihinden bir gün sonra saat 17:33'ten itibaren tespitin bittiği 02.11.2009 tarihine kadar sanık adına kayıtlı hat ile kullanıldığının anlaşıldığı, bahse konu hattın sanığın annesi tanık ... tarafından fiili olarak kullanıldığının sanık ve tanığın birbirleriyle örtüşen beyanlarından anlaşıldığı, sanık ve katılanın komşu oldukları, olayın ertesi günü telefonun sanık adına kayıtlı hat ile kullanılması göz önüne alındığında, savunmalarının hayatın olağan akışına aykırı nitelikte olduğu değerlendirilmekle, tanık ... mahkemeye celp edilerek olaya dair beyanı da alınarak sanığın ve tanık ...'ın hukuki durumunun tekrar değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...'nun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 02.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18094, Karar No: 2012/2987, Tarih: 23.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/18094 E.  ,  2012/2987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 506 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı ... Başkanlığı işleminin iptali, kesilme tarihi itibarıyla aylığın yeniden bağlanarak yasal faiziyle birlikte alınması, yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, dava dilekçesinin yetki yönünden reddi ile dosyanın yetkili .... İş Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

04.06.2002 tarihinde davalı Kuruma başvurarak ...’ya taşındığını belirten ve dava tarihi itibarıyla yerleşim yeri Antalya olan davacının ölüm aylıklarını bu ildeki banka şubelerinden çektiği, 10.03.2011 günü açılan davanın mahkemece yapılan yargılamasında, yasal süresi içerisinde, ilk oturum öncesinde davalı Kurum vekilince yetki ilk itirazında bulunularak ... İş Mahkemesi’nin yetkili olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın temel yasal dayanağı 506 sayılı ...68., 5510 sayılı ....Kanununun 96. maddeleri olup, 506 sayılı Kanunun “Uyuşmazlıkların çözüm yeri” başlığını taşıyan 134’üncü maddesinde, bu Kanunun uygulanmasından doğan uzlaşmazlıkların, yetkili iş mahkemelerinde veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görüleceği, 5510 sayılı Kanunun aynı başlıklı 101’inci maddesinde de, bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan durumlarda, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği belirtilerek görev konusu açıklanmış olmasına karşın, söz konusu Kanunlarda yetkiye ilişkin herhangi bir genel düzenleme yapılmamıştır. 506 sayılı Kanunun “Primlerin ödenmesi” başlığını taşıyan 80’inci maddesinin yedinci fıkrasında, Kurum alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Kanunun uygulanmasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde, alacaklı Sigorta

Müdürlüğü’nün bulunduğu yer İş Mahkemesinin yetkili olduğu bildirilip, 5510 sayılı Kanunun aynı başlıklı 88’inci maddesinin on dokuzuncu fıkrasında aynı düzenlemeye yer verilmiş ise de, bu hükümlerin, inceleme konusu davada uygulama yeri bulunmamaktadır. Diğer taraftan, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun genel yetki kuralını içeren 9’uncu maddesinde, her davanın, kanunda aksine hüküm bulunmadıkça açıldığı tarihte davalının Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde görüleceği, davalının ikametgahı belli değilse, davaya Türkiye'de son defa oturduğu yer mahkemesinde bakılacağı belirtilmiş, 17’nci maddesinde, gerçek veya tüzel bir kişinin çeşitli yerlerde şubeleri bulunduğu takdirde o şubenin işleminden dolayı iflas davası ayrık olmak üzere o şubenin bulunduğu yerde de dava açılabileceği açıklanmış, bununla birlikte 9’uncu maddeye koşut hüküm içeren 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5’inci maddesinde, iş mahkemelerinde açılacak her davanın, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabileceği bildirilmiş, 15’inci maddesinde ise, bu Kanunda açıklık bulunmayan durumlarda Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiş, ayrıca 01.10.2011 günü yürürlüğe girerek 1086 sayılı Kanunu yürürlükten kaldıran 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Genel yetkili mahkeme” başlığını taşıyan 6 ve “Şubeler ve tüzel kişilerle ilgili davalarda yetki” başlıklı 14’üncü maddesinde de aynı yetki hükümlerine yer verilmiştir.

Tüm davalar için uygulanan yetki kuralına genel yetki kuralı denilmekte olup, 1086 ve 6100 sayılı Kanun hükümlerine göre genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Başka bir anlatımla, her dava, kanunda aksine hüküm öngörülmediği takdirde, açıldığı tarih itibarıyla davalının yerleşim yeri sayılan yer mahkemesinde görülür. Anılan genel yetki kuralının yanında, bazı davalar için başka yer mahkemeleri de yetkili kılınmış olup, istisna niteliğindeki bu düzenlemelere özel yetki kuralları denilmektedir. Özel yetki kurallarının kamu düzenine ilişkin olmadığı, özel yetkinin genel yetkiyi kaldırmayıp her iki kuralın beraber uygulandığı, davacının her iki yetki düzenlemesi arasında seçim hakkı bulunup davasını, öngörülen iki mahkemeden birinde açabileceği temel ilke olmakla birlikte, bazı davaların mutlak surette belli bir yer mahkemesinde açılması benimsenmiştir ki, bu durumda kesin yetki söz konusudur. Diğer taraftan, tüzel kişilere karşı açılacak davalarda genel yetkili mahkeme, tüzel kişilerin yerleşim yeri sayılan merkezinin bulunduğu yer mahkemesi olmakla birlikte, şube işlemleri nedeniyle açılacak dava, taraf olarak bağlı bulunulan merkez davalı gösterilerek, şubenin bulunduğu yerde de açılabilir. Kurum adına işlem yapmaya yetkili bulunmak, şubenin tanımından ortaya çıkan bir sonuç olup, şubenin bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olmasında yalnız başına yeterli değildir. Şubenin bulunduğu yer yetkisi, o şubenin yapmış olduğu işlemlerden, davacıya ait işlemlerin yürütülmesinden doğan uyuşmazlıklarda geçerli bulunmaktadır. Nitekim Yargıtay

Hukuk Genel Kurulu’nun 16.04.2008 gün ve 2008/10-329 Esas - 2008/334 Karar, 16.04.2008 gün ve 2008/10-330 Esas - 2008/335 Karar, 08.07.2009 gün ve 2009/10-236 Esas - 2009/345 Karar, 14.10.2009 gün ve 2009/21-381 Esas - 2009/427 Karar sayılı ilamlarında da aynı görüş ve yaklaşım benimsenmiştir.

Şu durumda, İş Mahkemeleri bakımından, iş ve sosyal güvenlik hukuku mevzuatının yanı sıra 1086 ve 6100 sayılı Kanunlarda yer alan genel ve özel yetki hükümlerinin de dikkate alınması gerekmekte olup, inceleme konusu dava yönünden yetkili mahkeme sorununun, anılan yasal düzenlemeler kapsamında çözümü yönünde, dava tarihi itibarıyla davalı Kurumun yerleşim yerinin (merkezinin) veya davalı Kurum şubesinin işleminden dolayı o şubenin bulunduğu yerin esas alınması gerektiği açıktır. Buna göre, taraflar arasındaki uyuşmazlığın, ... ’nün işleminden kaynaklanıp kaynaklanmadığı açıklıkla belirlendikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu, davalı Kurumun merkezin ....’da bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10299, Karar No: 2012/12523, Tarih: 12.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/10299 E.  ,  2012/12523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerde 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında ... İlçesi, Ballar Köyü, 119 ada 2 parsel sayılı 5303,90 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereği orman niteliğini kaybedip, orman kadastro komisyonlarınca orman alanı dışına çıkarılan yerlerden olduğu gerekçesiyle, tutanağının beyanlar hanesine 2/B madde şerhi ile parselin fındıklık olarak İbrahim oğlu ...’nin kullanımda olduğu yönünde şerh verilerek Hazine adına ham toprak niteliğiyle tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, parselin bir bölümün 2/B niteliğinde olmadığını ileri sürerek, dava dilekçesine ekli krokide gösterilen bölümlerinin ifrazı ile Orman niteliğiyle Hazine adına tespit ve tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davacı ... Yönetiminin davasının reddine ve dava konusu 119 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanunun ek 4. maddesine göre yapılan kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, tespit tarihinden önce 1984 yılında 2896 sayılı Kanuna göre yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması 19.09.1985 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir. Daha sonra 3302 sayılı Kanuna göre herhangi bir nedenle orman sınırları dışına kalan yerlerin orman kadastrosu ve 2/B madde uygulama çalışmaları 19.08.2008 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve özellikle keşif sonucu düzenlenen orman ve ziraatçı bilirkişi raporunda, dava konusu 119 ada 2 parsel sayılı taşınmazın üzerinde eylemli biçimde orman olmadığı saptandığına göre, davacı ... Yönetiminin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 12/11/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1731, Karar No: 2014/3277, Tarih: 27.05.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1731 E.  ,  2014/3277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1/B - 2013/136264

MAHKEMESİ : Bergama Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 06/02/2013, 2012/178 (E) ve 2013/22 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Yavuz’un mağdur Yaşar’a yönelik eyleminin sübutu kabul, haksız tahrik ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, ceza miktarına, katılan müdafiinin haksız tahrikin bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Dosya kapsamına göre; Katılanın atlarının sanığın ailesinin tarlasına girmesi nedeniyle atlarına sahip olmasını söyleyen sanık Yavuz'un babasını "biz Anışlardanız, bizde hem örgüt hem mafya var" şeklinde tehdit etmesi üzerine sanığın ruhsatsız tabancasını doğrultarak katılanı "bir daha buraya gelirsen seni vururum" diyerek tehdit ettiği, katılanın olay mahallinden ayrıldığı, yaklaşık 2 saat sonra sanık Yavuz ile anne ve babasının traktörle şehir içinden geçerken sanık Yavuz'un elinde tüfekle ara sokaktan caddeye doğru gelen katılanı görerek aracının hızını artırdığı, katılanın av tüfeği ile yola çıkarak traktörün arkasından sanığa doğru iki el ateş ettiği ancak isabet kaydedemediği, sanık Yavuz'un bunun üzerine üzerinde taşıdığı 7,65 mm tabancasıyla katılana doğru iki el ateş ettiği, atışlardan birinin katılanın göğsüne isabet ederek hemotoraks oluşturup, tüp torakostomi yapılacak, hayati tehlike yaratacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ölçüde katılanı yaraladığı, diğer merminin ise bir binanın ikinci katındaki balkona isabet ettiği olayda;

a) Suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, meydana gelen yaralanmanın niteliği birlikte dikkate alınarak olay tarihinde mağdur Yaşar’ın yaşı 17 yıl 10 ay 10 gün olduğundan TCK’nun 6/1-b maddesi uyarınca mağdurun çocuk olduğu da kabul edilerek sanık hakkında mağdura yönelik çocuğu kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nun 82/1-e, 35, 29 maddeleri gereğince hüküm kurulması yerine suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK’nun 81, 35, 29 maddeleri uyarınca hüküm kurulması,

b) Bozma öncesinde sanık Yaşar hakkında tehdit suçundan açılan davalarda mahkumiyetine karar verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanık Yaşar müdafiinin süre tutum dilekçesinde mahkemenin 04.03.2009 tarihli 2008/73 esas, 2009/12 karar sayılı ilamını sadece sanık müdafii sıfatıyla temyiz ettiği katılan sıfatı ile temyizi bulunmadığı anlaşılmakla, bozmadan sonra hüküm kurulurken ilk hükümde sanığa hükmolunan 3 yıl 4 ay hapis cezasının CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, sanığın yazılı şekilde 4 yıl 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmekle, sanık müdafii ile katılan müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, CMUK'nun 326/son maddesi dikkate alınarak hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 27.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6856, Karar No: 2011/15010, Tarih: 31.10.2011

**10. Hukuk Dairesi         2010/6856 E.  ,  2011/15010 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av.... ile .... adına .... arasındaki dava hakkında .....Mahkemesinden verilen 20/01/2010 günlü ve 31/46 sayılı hükmün taraflar Avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

İş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri, sigortalının yaşı, gelirin kesilme olasılığı ve iskonto oranı gözetilerek belirlenen tutarı ifade etmektedir. 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi ise, "Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içermektedir.

İş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir, sigortalının aynı zamanda yaşlılık aylığına hak kazanması nedeniyle, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca yarıya indirilmesi ve bu indirimin davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına yansıtılması gereği karşısında, davacı Kurumdan anılan Yasanın 92.maddesinin uygulanması nedeniyle, bunun ilk peşin değerli gelire yansıtılması suretiyle ilk peşin değerli gelirin sorularak, cevabi yazının dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 31.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/144, Karar No: 2018/5148, Tarih: 26.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/144 E.  ,  2018/5148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Tazminat Talebinin Reddi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

İcra dosyasından borçlu şirkete gönderilen ödeme emrinin 06.12.2013 tarihinde tebliğ edilmesi nedeniyle yapılan icra takibinin birinci haciz ihbarnamesine itiraz tarihinde kesinleşmediği anlaşılmakla, ihtiyati haciz kararına istinaden gönderilen birinci haciz ihbarnamesine 07.11.2013 tarihinde verilen cevabın gerçeğe aykırı beyanda bulunma suçunu oluşturmayacağı, gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçu ile birlikte İİK'nın 89/4. maddesi uyarınca talep edilen tazminat isteminin haksız fiile dayalı bir tazminat olduğu, gerçeğe aykırı beyanda bulunma suçunun oluşmaması durumunda, ortada bir haksız fiil bulunmadığından tazminat isteminin de reddi gerektiğinin anlaşılması karşısında,

Eyleme, yükletilen suça ve tazminat talebinin reddine yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE, sonuç itibarı ile doğru olan HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 26/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.