muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7110, Karar No: 2018/9027, Tarih: 18.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/7110 E.  ,  2018/9027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, önce temizlik işçisi olarak, son 10 yıl teknisyen olarak çalıştığını, müvekkilinin sözleşmesinin cezaevine girmesi nedeniyle feshedildiğini, müvekkilinin davalı işverenlik nezdinde kesintisiz çalıştığı halde hizmet dökümünde işe giriş ve çıkışların yapıldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla kıdem tazminatı ve fazla mesai alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, müvekkili Rektörlük'ten temizlik hizmet ihalesi alan firmalarda ve daha sonra teknik bakım, onarım ve destek ihalesi alan firmaların işçisi olarak çalıştığını, davacının müvekkili Rektörlük ile hiç bir bağının bulunmadığını, davacının davalıdan ihale ile iş alan şirketlerde çalıştığını, müvekkilinden alacağı olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının iş akdi İş Kanun'un 25/4 maddesi uyarınca işlediği iddia olunan bir suç nedeniyle ihbar öneli aşacak süre ile tutuklanmasına istinaden 21.07.2014 tarihinde feshedilmiştir.Bilirkişi bu tarihi kıdem tazminatına esas sürenin hesabında dikkate almış ve çalışmanın 21.07.2014 tarihine kadar devam ettiğini kabul etmiştir. Oysa ki davacı işçinin cezaevine girdiği tarih 21.05.2014'tür ve davacının bu tarihten sonra çalışması yoktur. Açıklanan nedenle davacının iş akdinin fesih tarihi 21/07/2014 ise de kıdeme esas hizmet süresi belirlenirken 21.05.2014 tarihinden iş akdinin feshedildiği 21/07/2014 tarihine kadar tutuklukda geçen süre fiili çalışma olmadığından dışlanmalıdır. Tutuklulukda geçen sürenin kıdemden sayılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, 18.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20648, Karar No: 2019/11841, Tarih: 26.12.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/20648 E.  ,  2019/11841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı üçüncü kişi vekili, 12.03.2015 tarihli haciz esnasında mülkiyeti müvekkili şirkete ait malların haczedildiğini öne sürerek, istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, haciz adresinin borçlu şirketin ticaret sicil kayıtlarında yer alan adresi olduğunu, üçüncü kişinin ibraz ettiği vergi levhasının haciz adresine ilişkin olmadığını, iki şirketin aynı iş kolunda faaliyet gösterdiklerini, istihkak iddiasını destekleyici nitelikte aidiyet belgesi veya fatura sunulmadığını, sunulan dökümanların muvazaalı olduğunu, haciz mahallinde borçlu şirkete ait belge bulunmasının ve haciz adresindeki çalışanın borçlu şirketin eski çalışanı olmasının muvaazalı işlemler yapıldığını gösterdiğini açıklayarak, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu haczin borçlu şirketin ticaret sicil kayıtlarında yer alan adresinde gerçekleştirildiği, haciz adresine ait vergi levhası üçüncü kişi adına ise de borçlunun haciz adresinde daha önce faaliyet gösterdiği, bu durumda, İİK'nin 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesinin borçlu dolayısıyla alacaklı yararına olduğu, karinenin aksinin davacı üçüncü kişi tarafından güçlü ve inandırıcı delillerle ispat edilmesinin gerektiği, haciz sırasında adreste borçluya ait evrak bulunması, haciz yapılan adresin borçlunun ticaret sicil adresi olması, borçlunun çalışanının hali hazırda üçüncü şahsın da yanında çalışması, borçlu ile üçüncü kişinin aynı iş kolunda ve aynı yerde ticari faaliyet gösteren işletmeler olması, mahcuzların üçüncü kişinin ticari defter ve kayıtlarında usulünce yer almadığının bilirkişi raporu ile sabit olması karşısında, davacının beyanlarının inandırıcı ve hayatın olağan akışına aykırı olduğu fatura, vergi levhası, adi nitelikli kira sözleşmesi, devir sözleşmesinin de karinenin aksini ispata yeterli olmadığı,borçlu ile üçüncü kişi arasında alacaklıdan mal kaçırma amacıyla yapılan muvazaalı işlemler bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava üçüncü kişi İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava üçüncü kişi İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre, üçüncü kişi şirketin borcun doğum tarihinden önce 06.12.2013 tarihinde haciz adresinden farklı bir adreste kurulduğu, borçlu şirket ile ortaklar ve yetkililer anlamında organik bağının olmadığı, borçlu şirketin borcun doğum tarihinden önce 28.02.2014 tarihinde haciz adresi işyerinden taşınma kararı aldığı, ödeme emrinin ise haciz adresinden farklı olarak, taşındığı adreste çalışanına tebliğ edildiği, üçüncü kişi şirketçe aynı tarihte haciz adresinde şube işyeri açılmasına karar verildiği,üçüncü kişi şirketin şube işyeri açılışına ilişkin vergi yoklama fişinde kiralayan-mülk sahibinin borçlu şirket, aylık kira bedelinin ise 1.000,00 TL olduğunun tespit edildiği, dava konusu olmayan 10.02.2015 tarihli ilk haciz işlemi esnasında üçüncü kişi şirket yetkilisinin borcun doğum tarihinden önce 27.02.2014 tarihinde borçlu şirketin Tokmar Marketler zincirindeki 4 adet mağazasının kendilerine devir edildiğini beyan ettiği, üçüncü kişi şirket ve borçlu şirketin usulüne uygun tutulan ticari defterleri üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesine göre, borçlu şirketin 2014 yılında üçüncü kişi şirkete kira bedeli olarak 10.000 TL, mal satışı olarak 559.094,02 TL, demirbaş satışı olarak da 646.872,92 TL olmak üzere toplam 1.215.967,18 TL fatura kestiği ve faturaların her iki şirketin de defterlerinde kayıtlı olduğu anlaşılmıştır.

Devredilen işletmede haciz yapılabilmesi, devrin muvaazalı olduğunun ispat edilmesine bağlıdır. Bu bilgilere göre, temyize konu olayda davacı üçüncü kişi ile borçlu arasında danışıklı işlem olduğu, davalı alacaklı tarafından iddia edilmesine rağmen, muvazaa iddiasını ispat edebilecek herhangi bir delil dosyaya sunulmamıştır.

O halde, Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular ile dava konusu olmayan 10.02.2015 tarihli haciz esnasında borçlu şirket adına bir adet tarihsiz sipariş fişinin bulunmasının ve yine öncesinde borçlu şirket nezdinde çalışan bir işçinin sonrasında üçüncü kişi şirkette çalışmaya devam etmesinin taraflar arasında muvazaalı işlemler yapıldığının ispatına yeterli olmadığı gözönüne alınarak, davanın kabulü yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile reddine yönelik hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nin 366 ve HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 26.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4997, Karar No: 2019/8314, Tarih: 19.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4997 E.  ,  2019/8314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 26/07/2018 tarih ve 2016/609-2018/620 sayılı kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 03/12/2019 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların her istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan paralar karşılığı yüksek faiz verileceği garantisiyle binlerce kişiden para topladıklarını, bu kapsamda müvekkilinden de hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi başlıklı belge karşılığında para alındığını, ancak müvekkilince istenmesine rağmen alınan paranın geri ödenmediğini, davalıların eylemlerinin hukuki dayanağının bulunmadığını, TTK, Bankalar Kanunu ve SPK hükümlerinin ihlal edildiğini, anılan kanunlar uyarınca müvekkilinin şirket ortağı yapılmasının mümkün bulunmadığını, şirket yönetim kurulu üyelerinin yürütülen bu faaliyetler nedeniyle defalarca yargılandıklarını ve mahkum edildiklerini, yapılan bu yargılamalar neticesinde şirket defterlerinde bulunan kayıtların gerçeği yansıtmadığının tespit edildiğini, TTK'nın 336. maddesi uyarınca davalı ...'ın da ortaya çıkan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 82.794 DM karşılığı 77.120,25 TL alacağın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili şirketin ortağı olduğunu, bu ortaklığın mevzuata uygun geçerli bir ortaklık niteliğinde bulunduğunu, müvekkili şirketin Sermaye Piyasası Kurulu kaydında olan, bu kurul ve diğer ilgili tüm resmi makamlar ile özel denetçiler tarafından faaliyetleri denetlenen çok ortaklı halka açık anonim şirket olduğunu, TTK'nın 329. ve 405. maddeleri gereğince anonim şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini, müvekkili şirketin tasfiye halinde olmadığını, zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında sahih bir ortaklık ilişkisi kurulmadığı, davalı şirketin ve yetkililerinin primli pay senedi çıkarma yetkisi olmaksızın nominal değerin üzerindeki bedel üzerinden "hisse senedi talep formu" ve "hisse devir kabul sözleşmesi" adlı belgeler ile yüksek kâr ve istenildiği zaman para iadesi vaadi ile şeklen ortak görünen gerçek kişilerin iradesini fesada uğratma yönündeki haksız eylemleri sabit ise de, haksız eylemin muhatabının davacı olmaması nedeniyle illiyet bağının kopmuş olduğu da dikkate alınarak davacının alacak talebinin reddi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, taraflar arasında bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespitine, yapılan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, davacının alacak talebi yönünden davasının reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, 07.12.2019 tarih, 30971 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'nun 41. maddesinde 25/3/1987 tarihli ve 3332 sayılı Sermaye Piyasasının Teşviki, Sermayenin Tabana Yaygınlaştırılması ve Ekonomiyi Düzenlemede Alınacak Tedbirler İle 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Ve 3182 sayılı Bankalar Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanuna aşağıdaki geçici maddenin eklendiği belirtilmiş olup, işbu geçici 4. maddede ''31/12/2014 tarihine kadar, pay sahibi sayısı nedeniyle payları halka arz olunmuş sayılan ve payları borsada işlem gören anonim ortaklıklar tarafından doğrudan veya dolaylı olarak nominal ya da primli değer üzerinden pay veya pay adı altında satışı yapılmış olan her türlü araç, 6/12/2012 tarihli ve 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun kaydileştirmeye ilişkin şartlarına tabi olmaksızın 29/6/1956 tarihli ve 6762 sayılı mülga Türk Ticaret Kanunu ile 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu kapsamında pay addolunur, bu ortaklıklara yapılan ödemeler pay karşılığı yapılmış kabul edilir ve ortaklık ilişkisi kurulmuş sayılır. Bu payların kaydileştirilmemiş olması ortaklık haklarına halel getirmeyeceği gibi ortaklık ilişkisinin kurulmadığı da iddia edilemez. Birinci fıkra kapsamında kurulmuş olan ortaklık ilişkileri hakkında; geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığı veya primli pay satışı yapıldığı ileri sürülerek sebepsiz zenginleşme, haksız fiil, sözleşme öncesi görüşmelere aykırılık veya sözleşmeye aykırılık nedenlerine dayalı olarak açılan ve kanun yolu incelemesindekiler dahil görülmekte olan menfi tespit, tazminat veya alacak davalarında, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilir ve yargılama gideri ile maktu vekalet ücreti ortaklık üzerinde bırakılır.” hükmü düzenlenmiş, aynı Kanun'un 52/1-h maddesinde de işbu hükmün yayımı tarihinde yürürlüğe gireceği hükme bağlanmıştır.

Bu durum karşısında, mahkemece taraf iddia ve savunmalarının Sermaye Piyasası Kanunu'nun 11. maddesi ve anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermek üzere kararın re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Bu durum karşısında, mahkemece taraf iddia ve savunmalarının Sermaye Piyasası Kanunu'nun 11. maddesi ve anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermek üzere kararın re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda(1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, bozma nedenine göre duruşma vekalet ücreti tayinine yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 19/12/2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dairemiz çoğunluğunun bozma düşüncesine dayanak teşkil eden 7194 sayılı Kanun’un 41. maddesi ile Sermaye Piyasası Kanunu’na eklenen Geçici 4. madde, kanaatimizce, her şeyden önce, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesi ve bu maddede öngörülen karar alma hakkıyla birlikte ele alındığında Anayasa’nın 36. maddesinde hükme bağlanan hak arama hürriyetini ihlal eden bir yasal düzenlemedir.

Öte yandan, söz konusu hüküm, yine Anayasa’nın 9. maddesindeki yargı yetkisinin bağımsız ve tarafsız mahkemelerce kullanılacağına ilişkin hükme, kanun maddesinin kamuoyunca bilinen ve sınırlı sayıdaki sermaye şirketi ile ve bu şirketler aleyhine açılan davalarla ilgili olduğu düşünülecek olursa Anayasa’nın kanun önünde eşitlik ilkesi kapsamındaki 10/4. maddesi ile yasama meclisinin bir devlet organı sıfatıyla bu ilkeye uygun hareket etme zorunluluğuna ilişkin 10/5. maddesine, yine Anayasa’nın 35. maddesinde belirtilen ve kişinin temel hak ve hürriyetleri kapsamındaki mülkiyet hakkına ve bu hakkın ancak kamu yararı amacıyla sınırlandırılacağına ilişkin hükme aykırı olduğu gibi, buradan hareketle, devletin, kişinin temel haklarını hukuk devleti ve adalet ilkeleriyle bağdaşmayacak surette sınırlayan engelleri kaldırmaya çalışması gerekmesine karşın hak arama ve mülkiyet hakkının kullanımının önüne geçen bir düzenleme olarak ortaya çıkmış bulunması nedeniyle Anayasa’nın 5. maddesine, keza düzenlemenin kişinin temel hak ve özgürlükleri kapsamındaki hak arama ve mülkiyet hakkının özüne dokunan niteliği gözetildiğinde Anayasa’nın 13. maddesine, Anayasa’nın 138/3. maddesinde görülmekte olan somut davalarla ilgili olarak yasama meclisinde yargı yetkisinin kullanılması ile ilgili görüşme dahi yapılamayacağı hükme bağlanmış iken dava hangi nedenle açılmış olursa olsun verilecek kararın ve hatta yargılama giderlerinin dahi ne şekilde hükme bağlanacağının düzenlenmiş olması nedeniyle söz konusu hükme de aykırı düşmektedir.

Her ne kadar Anayasa’nın 167. maddesinde devletin para, kredi, sermaye piyasalarının sağlıklı ve düzenli işlemelerini sağlayıcı ve geliştirici tedbirleri alacağı öngörülmüş ise de, alınacak bu tedbirlerin herhalde Anayasaya aykırı bir kanuni düzenleme yoluyla gerçekleştirilmesi düşünülemeyecek olup aksinin kabulü Anayasa’nın başlangıç hükümlerine açıkça aykırı düşecektir.

Tüm bu nedenlerle, çoğunluk kararının dayanağı yasa hükmünün, 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 40. maddesi uyarınca itiraz yoluyla iptali için Anayasa Mahkemesi’ne başvurulması ve buradan çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği kanısında olduğumuzdan çoğunluğun bozma düşüncesine katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2008/3545, Karar No: 2008/8014, Tarih: 30.05.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/3545 E.  ,  2008/8014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman şerhinin iptali ve orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 01.07.2005 gün 2005/3779-8991 sayılı bozma kararında özetle: "Hükme dayanak alınan uzman bilirkişi raporunda; çekişmeli taşınmazın ... yapısı, bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, kapalılık oranı, maki bitki örtüsünün bulunup bulunmadığı, makilerin koruma (sekonder) veya primer makilik olup olmadığı, orman ve ... muhafaza karakteri taşıyıp taşımadığı yönlerinde açıklamada bulunulmadığı, raporun bu haliyle yetersiz olduğu, bu sebeple, öncelikle, en eski tarihli memleket haritası ilgili yerden getirtilip önceki bilirkişiler dışında serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir uzman orman yüksek mühendisi, bir ziraat yüksek mühendisi ve kadastro ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, memleket haritası uzman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; memleket haritası ve kadastro paftası ölçekleri eşitlenip birbiri üzerine aplike edilerek çekişmeli ve komşu taşınmazların memleket haritasına göre, konumu saptanıp; bu harita ile irtibatını duraksamaya yer vermeyecek biçimde gösteren, memleket haritasındaki renkleri ve işaretleri aynen içeren, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan kroki düzenlettirilmesi, taşınmazın makiye ayrılma tarihinde (1950 yılında) ve halihazır durumdaki ... yapısı, bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, kapalılık oranı, maki bitki örtüsünün bulunup bulunmadığı, makilerin koruma (sekonder) veya primer makilik olup olmadığı, eğim durumu, orman veya ... muhafaza karakteri taşıyıp taşımadığı yönlerinde ayrıntılı, bilimsel verileri bulunan, denetime olanak sağlayacak, bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte rapor alınması, keşifte hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip onaylanarak dosyaya eklenmesi, ... Köyünde 30.09.1950 gün ve 23 nolu kararla 5653 Sayılı Yasaya göre çalışma yapan maki tefrik komisyonunun yaptığı makiye ayırma işleminin; 1960 yılında çıkartılan maki talimatnamesine göre yeniden incelenmesi için oluşturulan komisyonca düzenlenen 24.12.1962 günlü tutanakla “... Köyü mülki hudutları dahilinde kalan 166,55 Hektardan ibaret bulunan maki tefrik sahalarının kuzeyden güneye doğru %30-50 eğimli olduğu, üzerinde bozuk meşe, guercus, ilex ve kocayemiş eşcarının bulunduğu ve makiye ayrılan yerlerin orman olarak muhafazası ile orman rejimi dışına çıkartılmaması gerektiği” belirtildiği “rapor muhteviyatına göre ... tevzi komisyonlarınca tevzie tabi tutulan ve bu yerlerin durumunda değişiklik ve ıslah yapılmasına imkan bulunmadığı kaydı ile” makiye ayırma işleminin 02.01.1963 tarihinde İstanbul Orman Başmüdürü tarafından onaylandığı ve bu suretle makiye ayırma işleminin esasen iptal edildiği, çekişmeli taşınmazın “b" ile işaretlenen bölümünün 1989 - 1990 yılları arasında 3302 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan 2/B madde

uygulamasıyla orman rejimi dışına çıkarılmadığı, böylelikle devlet ormanı niteliğini halen koruduğu, her ne kadar ... tevzi komisyonunca topraksız kişilere dağıtılmış ise de 4753 Sayılı Yasanın 8. maddesinde ormanların tevzi edileceğine dair bir hüküm bulunmadığı, 6831 Sayılı Yasanın 1/j bendinin karşı kavramından funda veya makiliklerle örtülü orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan yerlerin orman sayılacağı ve bilimsel olarak da % 12’den fazla eğimli makilik sahaların orman ve ... muhafaza karakteri taşıması nedeniyle muhafaza makisi, yani orman sayılması gerektiği,bu nitelikteki taşınmazların 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrılamayacağı, ayrılmış olsa bile, yasal dayanağı bulunmadığından yok hükmünde sayılacağı, orman niteliğini koruyan muhafaza (koruma) makilik alanlarda 22.03.1996 gün ve 1993/5-1 Sayılı İnançları Birleştirme Kararının uygulama yerinin bulunmadığının gözönünde bulundurulması, 22.03.1996 gün ve 1993/5-1 Sayılı Y.İ.B.B.G.K. kararı ile 5653 Sayılı Yasaya göre yasa ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak makiye ayrılan yerlerde özel yasalar gereğince oluşturulan tapulara değer verileceğinin düşünülmesi; tüm bu olgular değerlendirildikten sonra oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, çekişmeli taşınmazın eğiminin eğim ölçere göre %33 olduğu, 1947 tarihli ... fotoğraflarından üretilmiş memleket haritasına göre taşınmazın üzerinde 1950 yılında 0,4 kapalılıkta meşe, ıhlamur, kestane vb orman ağaçları halihazırda ise güney-doğu, batı bölümünde meşe, akçakesme , karaçalı, Q.ilex, , kedi otu, erguvan vs. bulunduğu, sekonder (koruma) makilik olduğunun uzman bilirkişilerin raporlarıyla belirlendiği, bu nitelikteki taşınmazların 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrılamayacağı, ayrılmış olsa bile yasal dayanağı bulunmadığından yok hükmünde sayılacağı, orman niteliğini koruyan muhafaza (koruma) makilik alanlarda 22.03.1996 gün ve 1993/5-1 Sayılı İnançları Birleştirme Kararının uygulama yerinin bulunmadığı gerekçesi ile ... ilçesi 654 parsele ilişkin açılan davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydı üzerine konulan orman şerhinin iptali ve orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1949 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu 1950 yılında 5653 Sayılı Yasaya göre makiye ayırma işlemi, 1965 yılında yapılan arazi kadastrosu, 1982 yılında 1744 sayılı yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması ile 3302 Sayılı Yasaya göre yapılıp 25.07.1990 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 2/B madde uygulaması vardır.