muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4052, Karar No: 2022/5475, Tarih: 24.11.2022

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince, kat karşılığı inşaat sözleşmesinde davacının taraf olmadığı, arsa maliklerince davacı ortağa karşı bağımsız bir taahhüt altına girilmediği, kooperatif ortağı adına taşınmazın tesciline karar verilebilmesi için öncelikle kooperatifin tapuya hak kazanması gerektiği, inşaatların iskan izni alınmadığından, kooperatifin arsa sahiplerine karşı sözleşme ile üstlendiği edimi yerine getirdiğinden ve dolayısıyla tapuya hak kazandığından söz edilemeyeceği, kooperatifin tapuya hak kazanmasından sonra davacının üzerine düşen edimleri yerine getirmesinin gerektiği, arsa sahibi yönünden kooperatife karşı devir borcunun doğmadığı, davacı yararına tescil şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince taşınmazlara iskan kaydı almanın müteahhidin yükümlülüğünde olduğu, taşınmazların iskan kaydının bulunmadığı, bu nedenle arsa sahibinin müteahhide taşınmazı devretme yükümlülüğünün doğmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, kooperatif üyeliğine dayalı tapu iptal tescil istemine ilişkindir.

Gerek ilk derece mahkemesi gerekse Bölge Adliye Mahkemesi ret kararına gerekçe olarak yüklenicinin arsa sahiplerine karşı edimini yerine getirmediğine dayanmaktadır. Halbuki arsa sahipleri beyanlarında tapu kaydının kooperatifin gösterdiği kişiye yapıldığını bildirdiklerine göre dava konusu bağımsız bölüme ilişkin herhangi bir taleplerinin olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenlerdirki bu aşamada eksik ifa nedeniyle tapu iptali talebinin reddine ilişkin gerekçe yerinde değildir.

Davacının yüklenici kooperatif üyesi olup dava konusu taşınmazın kendisine tahsis edildiği ve davalı kooperatifin de bu hususu kabul edip dava konusu tarafların karşılıklı olarak başkaca bir talepleri olmadığını bildirerek sulh oldukları hususunun Antalya Asliye Ticaret Mahkemesinin 2003/701 Esas, 2004/920 Karar sayılı kararı ile hüküm altına alınıp, anılan kararın kesinleştiği anlaşılmıştır. Bu durumda davacının kooperatife bir edim yükümlülüğü de kalmamıştır.

Davalı ...’in iyiniyetine gelince;

Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre kooperatife ait bir taşınmazı tahsisle devralıp kullanan bir ortağın taşınmazını tapuda resmi işlemle temlik alanın iyiniyeti korunamaz. Tapuda işlem yapan kişi basit bir araştırmayla bu taşınmazın kooperatif tarafından kime tahsis edildiğinin öğrenebilecek durumdadır. İçinde kooperatif üyesinin oturduğu bir taşınmazı satın alırken böyle bir araştırmayı yapmak taşınmaz alan herkesten beklenmelidir. Bu nedenle davacı dava konusu yerde ikamet ediyorsa davalı ...’nin iyi niyet savunması dinlenemeyecektir.

2-Harçlar Kanunun 32. maddesi “Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz” hükmünü içermekte 30. maddesi ise eksik harç halinde takip edilecek usul gösterilmektedir. Somut olayda, dava konusu bağımsız bölümün tapusunun iptalinin istendiğinin anlaşılmasına göre, dava nispi harca tabi olup, mahkemece dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle değerinin tespit ettirilip, buna göre dava konusu edilen değer belirlenerek, Harçlar Kanunu'nun 30. maddesi uyarınca buna ilişkin harcın tamamlanması için davacıya süre verilmesi ve sonucuna göre işlem yapılması gerekirken, kamu düzeninden olan harç hususu gözden kaçırılarak eksik harç tamamlattırılmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Bu durumda mahkemece harcın tamamlanması için davacı tarafa süre verilmeli, süresi içinde harç yatırılmaz ise dosya işlemden kaldırılmalı, harç eksikliği tamamlanır ise, dava konusu taşınmazda, taşınmazın davalı ...’e devredildiği tarih itibariyle, davacının ikamet edip etmediği; ikamet ediyorsa ne zaman başladığı belirlenip, davalı ...’nin iyiniyetli olup olmadığı tartışılmalı, davalı kooperatifin davacıya yönelik aidat borcu savunması olmadığı arsa sahiplerinin de yüklenici kooperatiften eksik ifa talebinde bulunmadıkları hususları göz önünde bulundurularak bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararı doğru olmamış, istinaf mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin 25.12.2020 tarih ve 2019/2534 Esas, 2020/1757 Karar sayılı kararın kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının 1 nolu bentte gösterilen gerekçeyle davacı yararına, 2 nolu bentte yazılan gerekçeyle re’sen BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, HMK 373/1 maddesi gereğince dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4034, Karar No: 2024/7540, Tarih: 19.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/4034 E.  ,  2024/7540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/537 E., 2023/648 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstinaf bozması üzerine verilen Nevşehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2022/180 Esas, 2023/5 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, müsadereye, mahsuba ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.03.2023 tarihli ve 2023/537 Esas, 2023/648 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin, katılanlar vekilinin, katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca yargılama giderleri yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin tasarlanarak, canavarca hisle ve eziyet çektirerek işlendiğine, vekalet ücretine ilişkindir.

3. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, eylemin tasarlanarak canavarca hisle ve eziyet çektirerek işlendiğine, vekalet ücretinin katılanlara ve katılan Bakanlığa ayrı ayrı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

2.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin tasarlanarak, canavarca hisle ve eziyet çektirerek işlendiğine, vekalet ücretine ilişkindir.

3. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, eylemin tasarlanarak canavarca hisle ve eziyet çektirerek işlendiğine, vekalet ücretinin katılanlara ve katılan Bakanlığa ayrı ayrı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, tasarlama, canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme koşullarının oluşmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, maktulden kaynaklanan haksız bir söz ya da eylem bulunmadığından sanık lehine haksız tahrik indiriminin uygulanma koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirim hükümleri yönünden mahkemenin takdir yetkisi dikkate alınarak

yerinde, yeterli ve kanunî bir gerekçeyle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin, katılanlar vekilinin ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde vekalet ücretine ilişkin düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Katılanlar ve katılan Bakanlık lehine ayrı ayrı vekalet ücreti takdiri yerine tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) nolu bendde açıklanan nedenle sanık müdafiinin, katılanlar vekilinin ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi vekalet ücreti yönünden yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.03.2023 tarihli ve 2023/537 Esas, 2023/648 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği, vekalet ücretine ilişkin paragraftan "katılanlara" ibaresi çıkartılarak yerine "katılanlar ve katılan Kuruma ayrı ayrı" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Nevşehir 2 . Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Nevşehir 2 . Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7461, Karar No: 2010/1628, Tarih: 17.02.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/7461 E.  ,  2010/1628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı ... AŞ.vek.Av. ... aralarındaki alacak davası hakkında İstanbul 6.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 25.12.2009 gün ve 1150/751 sayılı hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkeme hükmü davacı vekiline, 17.02.2009 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesinin HUMK'nun 432.maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 01.04.2009 tarihinde harcı yatırılarak, hükmün temyiz edildiği anlaşılmıştır. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7428, Karar No: 2018/19294, Tarih: 26.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/7428 E.  ,  2018/19294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Müştekinin din görevlisi olarak çalıştığını ve sabah namazına on dakika kala evinden çıktığında aracının kapısını açık görerek hırsızlığı fark etmesi karşısında, sanığın eylemini geceden sayılan vakitte işlediği sabit olmakla, şartları oluşmasına rağmen hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması,

2)Sanığın işlediği hırsızlık suçuna konu eşyaların değerinin toplamında 60 TL olarak tespiti karşısında, sanık lehine şartları oluşan 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına 26/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20089, Karar No: 2017/1243, Tarih: 13.03.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/20089 E.  ,  2017/1243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu iptali ile tescil istemine ilişkindir.

Davacı, 74 yaşında olduğunu, 1992 yılında beyin felci geçirdiği için bakıma muhtaç hale geldiğini, tarihini hatırlamadığı bir zamanda davalı torununun, kendisine bakacağını söylemesi üzerine maliki olduğu 80 parsel sayılı taşınmazda yer alan 12 nolu bağımsız bölümü bağış yoluyla devrettiğini, ancak davalının daha sonra kendisiyle ilgilenmediğini, kandırıldığını ileri sürerek sözü edilen bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile adına tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; taraf muvaazası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davada yazılı delil ibraz edemediği, ayrıca açıkça yemin deliline de dayanılmadığı da gözetildiğinde iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının maliki olduğu 80 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan kat irtifakı kurulu 12 numaralı mesken niteliğindeki bağımsız bölümü 02.12.2009 tarihinde davalı torununa 24.000-TL bedelle satış suretiyle temlik ettiği, dava dilekçesinin içeriği ve aşamalardaki beyanlarından, beyin felci geçiren ve bakıma muhtaç duruma gelen davacının davalı torununun kendisine bakacağını söyleyerek kandırması sonucu dava konusu taşınmazı temlik ettiğini ileri sürdüğü anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, 6100 sayılı HMK. nun 33. (1086 sayılı HUMK'nun 76.) maddesi hükmü uyarınca olayları bildirmek taraflara, hukuki nitelendirmeyi yapmak ve ona uygun yasal düzenlemeyi tayin ve tespit ederek uygulamak hâkime aittir. Eldeki davada, iddianın ileri sürülüş biçimi, dava dilekçesinin içeriği ve dosyada mevcut deliller birlikte değerlendirildiğinde, davacının hile hukuksal nedenine dayandığı anlaşılmaktadır.

./..

Bilindiği üzere; aldatma (hile), genel olarak bir kimseyi irade beyanında bulunmaya, özellikle sözleşme yapmaya sevketmek için onda kasten hatalı bir kanı uyandırmak,veya esasen var olan hatalı bir kanıyı koruma yahut devamını sağlamak şeklinde tanımlanır. Hata da yanılma hilede yanıltma söz konusudur. 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 36/1. maddesinde (881 sayılı Borçlar Kanunu'nun (B.K. 28/l. maddesinde) açıklandığı üzere taraflardan biri diğer tarafın kasıtlı aldatmasıyla sözleşme yapmaya yöneltilmişse hata esaslı olmasa bile aldatılan taraf için sözleşme bağlayıcı sayılamaz. Değinilen koşulların varlığı halinde aldatılan taraf hakkını kullanmak suretiyle hukuki ilişkiyi geçmişe etkili (makable şamil) olarak ortadan kaldırabilir ve verdiği şeyi geri isteyebilir.

Öte yandan, aldatmanın (hilenin) her türlü delille ispat edilebileceği gibi iptal hakkının kullanılması hiç bir şekle bağlı değildir.

Diğer taraftan, Türk Medeni Kanununun 6. ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 190. maddeleri uyarınca; davanın taraflarından her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür.

Somut olaya yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca bakıldığında; davacı, temlikin hileli olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmış, dava dilekçesinde açıkça tanık deliline de dayanmak suretiyle delillerini bildirmiştir.

Hâl böyle olunca; hile iddiası yönünden inceleme yapılarak, toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; anılan hususlar gözardı edilerek yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacının, bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile yerel mahkeme kararının (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3164, Karar No: 2010/5177, Tarih: 10.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/3164 E.  ,  2010/5177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/12/2009 tarih ve 2009/386-2009/683 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olduğunu,18.02.2008 tarihinde istifa ettiğini, 2008 yılına ait bilançonun genel kurul tarafından onaylandığını,bilanço görüşülmeden alınan 3 yıl erteleme kararının usulsüz olduğunu savunarak 10.000 TL'nin ihtarnamenin tebliğ tarihinden itibaren, faiziyle birlikte tahsili talebinde bulunmuş, 21.12.2009 tarihli dilekçesi ile davasını 176.400 TL ıslah ederek toplam 186.400 TL'nin ihtarnamenin tebliğ tarihinden itibaren ticari avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kooperatif yönetimini güç durumda bırakmak için toplu olarak istifa eden kişiler arasında bulunduğunu, 3 yıl erteleme kararının hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının 18.02.2008 tarihinde istifa ettiği, istifa ettiği yıla ait bilançonun 05.04.2009 tarihli genel kurulda görüşüldüğü, alacağın 06.05.2009 tarihinde muaccel olduğu, bilançosunun görüşüldüğü genel kurulda erteleme kararının alınmadığı ve kooperatife yapılan ödemenin geri istenebileceği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 186.400 TL'nin 06.05.2009 tarihinden itibaren değişen oranlardaki yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, faiz cinsi ve başlangıç tarihine yönelik fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava çıkma payının tahsiline ilişkin olup,davacının da eski ortağı bulunduğu davalı kooperatiften 18.02.2008 tarihinde 48 ortağın istifa ettiği ve bunun üzerine kooperatif genel kurulunun 11.05.2008 tarihli toplantısı ile erteleme yolunda karar alındığı, alınan bu kararın davacı dahil 48 ortakla ilgili olduğu çekişmesizdir. Mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi tarafından bilançonun kabul tarihi olan 05.04.2009 tarihi itibariyle, ayrılan ortaklara ödeme yapılması halinde kooperatifin hayatiyetini tehlikeye düşüreceği tespit edilmiştir. Kooperatifin en yetkili organı olan genel kurulun 48 ortağın ayrılma hususunu nazara alarak erteleme kararı aldığı ve bilançonun onaylandığı genel kurulda da bu karardan dönülmesine ilişkin bir karar alınmadığına göre, erteleme kararının davacıyı da kapsadığının kabulü gerekir. Mahkemece bu husus nazara alınarak karar vermek gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.