muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4405, Karar No: 2020/1368, Tarih: 19.02.2020

Önemle vurgulanmalıdır ki 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda eksik ve tam teselsül ayırımına son verilmiş, 61. maddede, birden çok kişi birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri veya aynı zarardan çeşitli sebeplerden dolayı sorumlu oldukları takdirde, haklarında müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerin uygulanacağı, 62. maddede, tazminatın aynı zarardan sorumlu müteselsil borçlular arasında paylaştırılmasında, bütün durum ve koşullar, özellikle onlardan her birine yüklenebilecek kusurun ağırlığı ve yarattıkları tehlikenin yoğunluğunun göz önünde tutulacağı, tazminatın kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişinin, bu fazla ödemesi için, diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkına sahip ve zarar görenin haklarına halef olacağı bildirilmiştir.

İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler doğrultusunda, davalı ... şirketinin 3. kişi konumundaki davalı ...'ın sigortacısı olduğu ve onun gibi sorumlu tutulması gerektiği gözönünde bulundurularak 5510 sayılı Kanunun 21/1-4 maddelerine göre ilk peşin sermaye değerli gelirin yarısının teselsül hükümleri uyarınca toplam kusur karşılığı olan %75'ine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan ... Sigorta A.Ş. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve bozma sonrası yürütülecek yargılamada, davacı Kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumu gözetilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Sigorta A.Ş.'ye iadesine, 19/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10105, Karar No: 2012/30488, Tarih: 11.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/10105 E.  ,  2012/30488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/22371, Karar No: 2007/12052, Tarih: 17.09.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/22371 E.  ,  2007/12052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ...(Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz isteğinde bulunan davalı kadının \*... mahkemesi aracılığı ile gönderdiği dilekçesinden temyiz harcı alınmadığı anlaşılmıştır. Bu dilekçenin temyiz defterine kayıt edildiği yönünde bir açıklamada bulunmamaktadır. Harca tabi olmasına karşın harç alınmadan temyiz defterine kayıt edilen temyiz dilekçesi hakkında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı yasa ile değişik 434 maddesinin 2. fıkrası hükmü benzetme yoluyla uygulanır. Bu durumda temyiz isteği dilekçenin temyiz defterine kayıt edildiği tarihte yapılmış sayılır. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir (YİBGK K.25.1.1985 gün 5/1 Sayılı). O halde söz konusu temyiz dilekçesinin süresi içinde mahkemenizin veya başka bir mahkeme kanalı ile gönderildiğine göre gönderildiği yer Mahkemesine kayıt edilip edilmediğinin araştırılması; on beş günlük temyiz süresi içinde temyiz, muhabere veya esas defterlerinden birine kayıt edilmiş ise harcın tamamlattırılması, aksi halde durumu tesbit eden tutanakla birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİÇEVRİLMESİNE oybirliğiyle karar verildi. 17.09.2007
Yargıtay — Esas No: 2015/7836, Karar No: 2016/682, Tarih: 26.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/7836 E.  ,  2016/682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanık müdafii tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 20.01.2016 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... ve Av.... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafileri temyiz layihalarını açıklayarak savunmalarda bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istediler.Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözleri sorulan sanık müdafileri savunmalarına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 10.02.2016 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasına zorunluluk bulunması,

Ancak;

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasına zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları ile müdafilerin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmaları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkartılarak yerine "Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurun aşamalarda alınan ifadelerinde sanığın, vücuduna organ sokup sokmadığı konusunda çelişkili beyanlarda bulunması, 25.02.2010 tarihli doktor raporunda mağdurun anal bölgesinde ekimoz, ödem veya darp izine rastlanılmadığı ve anüs etrafında ödem, hiperemi, fissür veya akut yara izlenmediği şeklinde bilgi verilmesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın eyleminin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı niteliğinde olduğu gözetilmeden beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması,

Sanığın atılı suçu hizmet ilişki nedeniyle çalışanı olan mağdura karşı işlediği gözetilmeden, hakkında ceza tayin edilirken 5237 sayılı TCK'ın 103/3. maddesinin uygulanmaması,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları ile müdafilerin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmaları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.26.01.2016 tarihinde verilen işbu karar 10.02.2016 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından İstiklal Akkaya hazır olduğu halde sanık müdafilerinin gıyaplarında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2013/4800, Karar No: 2013/9611, Tarih: 03.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/4800 E.  ,  2013/9611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak alanının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan buğday, buğday samanı, biber, patlıcan, taze fasulye ve domatesin 2011 yılına ilişkin kuru ve sulu arazide ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verimi, kg başına ortalama toptan satış fiyatlarının ve üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama giderlerini- gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Dava konusu 108 ada 9 parsel sayılı taşınmazın (ifraz olup olmadığı araştırılmak suretiyle) üzerindeki şerhleri, takyidatları ve maliklerini gösterir biçimde tapu kaydının bütün tedavülleri ile birlikte tapu müdürlüğünden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1405, Karar No: 2022/15085, Tarih: 24.10.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/1405 E.  ,  2022/15085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdur ile sanık ...'nin nişanlı oldukları, olay tarihinde tarafların gezme amacıyla Afşin ilçesinde bulundukları esnada sanık ...'nin rahatsızlandığını öğrenmeleri nedeniyle Sarız ilçesine sanıklara ait olan eve geldikleri ve burada iki gün kaldıkları, her ne kadar mağdur alınan ifadesinde bu evde zorla tutulduğunu beyan etmiş ise de, mağdurun bu eve zorla getirildiğine ve zorla alıkonulduğuna dair kendi ifadesinden başka her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığı ve mağdurenin babasının alınan ifadesinde de kızı olan mağdurenin kendisini arayarak Sarız ilçesine gideceğini söylediği şeklindeki beyanı dikkate alındığında mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Mahkemece, kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan Cumhuriyet Savcısının suçun sabit olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17086, Karar No: 2010/263, Tarih: 19.01.2010

**3. Hukuk Dairesi         2009/17086 E.  ,  2010/263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYTÜŞŞEBAP ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/06/2009

NUMARASI : 2007/26-2009/44

Dava dilekçesinde şimdilik 10.000 TL ecrimisilin yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü, kısmen reddi cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkiline ait dava konusu taşınmaza, davalı idare tarafından 1994 yılından beri müdahalede bulunulduğunu beyan ederek şimdilik 10.000 TL. ecrimisilin (ıslah ile 36.000 TL. ) yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı idare savunmasında, haksız bir el atmanın söz konusu olmadığını, et atma kabul edilse bile talep edilen ecrimisil tutarının fahiş olduğunu, ecrimisilin dava tarihinden geriye doğru 5 yıl için istenebileceğini ifade etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 13.000 TL. ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Ecrimisil kötü niyetli şagilin ödemekle sorumlu bulunduğu tazminat olup en azı kira geliri en çoğu ise tam gelir yoksunluğudur.

Dosyanın incelenmesinden, yargılama aşamasında birden fazla bilirkişiden rapor alınmış, ancak mahkeme tarafından inşaat mühendisi tarafından verilen 1.12. 2008 tarihli rapor esas alınmıştır. Bu rapora göre dava konusu taşınmazın arsa cinsinden metrekaresinin yıllık olarak 650 TL. kira getirebileceği, taşınmazın tamamının yıllık kirasının 2600 TL. olacağı, bu hesaplamalara göre de, 5 yıllık ecrimisil tutarının 13.000 TL. olacağı belirlenmiştir.

Bilirkişi raporunda talep edilen bedelin mahkemece hak ve nesafete uygun olduğu belirtilmiş ise de raporda buna ilişkin bir incelemeye yer verilmemiştir. Dava konusu taşınmazın çevresinde bulunan taşınmazların ne şekilde gelir elde ettikleri ,emsal taşınmazlardan kiraya verilenler var ise, kira bedellerinin ne kadar olduğu araştırılarak bilirkişinin raporunda açık ve net bir şekilde belirlenmesi gerekecektir. Bilirkişinin görüşünün dayandığı tüm bilgi ve verilerin raporda gösterilmesi zorunludur. Ancak bu şekilde hazırlanan raporun Yargıtay denetimine açık olduğu kabul edilebilir. Dosya arasında bulunan raporda, bilirkişi görüşünün dayandığı bilgi ve veriler gösterilmemiş emsal yerlerle kıyaslama yapılmak suretiyle değerlendirilmediğinden rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Öyle ise mahkemece, yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilerek bilirkişiden yeniden alınacak ve hükme dayanak yapmaya yeterli rapor esas alınarak bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Öyle ise mahkemece, yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilerek bilirkişiden yeniden alınacak ve hükme dayanak yapmaya yeterli rapor esas alınarak bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASIN 19.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6818, Karar No: 2021/9431, Tarih: 04.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/6818 E.  ,  2021/9431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki geç teslim nedeniyle kira kaybından kaynaklanan alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... Toplu Konut Projesinde davalı TOKİ ile sözleşme imzalayarak daire satın aldığını, davalının satış sözleşmesinin akdedildiği tarihten itibaren 30 ay sonra konutu teslim edeceğini taahhüt ettiğini, ancak 30 ay geçmesine rağmen dairenin devredilmediğini ileri sürerek geç teslim edilen süre için şimdilik 200,00-TL toplam kira bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 25.11.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle fazlaya dair haklarını saklı tutarak talebini 5.359,00-TL artırıp toplam 5.559,00-TL’nin yasal faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; hüküm fıkrası ile gerekçeli kararın aykırılığı nedeni ile verilen bozma ilamına uyularak davanın kabulüne, 5.559,00-TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kabul edilen miktarın 200,00-TL'sine dava tarihi olan 09/03/2015 tarihinden bakiye 5.359,00-TL'sine ise ıslah tarihi olan 25/11/2015 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, karar verilmiş; hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmak suretiyle kısmi dava olarak açılmıştır. Kısmi dava, tümü ihlal ya da inkar olunan bir hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ilişkin dava ve talep hakkının ise bazı nedenlerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Kısmi davada saklı tutulan alacak bölümü için, gerek kısmi dava karara bağlanmadan önce, gerekse daha sonra, ayrı bir dava açılması mümkündür. Uygulamada bu ayrı davaya ek dava denilmektedir. Yine, kısmi davadan sonra açılan ek davada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması ve davacının hukuki yararının bulunması koşullarının birlikte varlığı halinde, birden fazla ek dava açılması da kural olarak mümkündür. (Bkz. ...E. 2004/9-754, K.2005/36) Kısmi davada fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmuş olan

davacının, dilerse ek dava açmak yerine, saklı tuttuğu alacak bölümü için o (kısmi) dava içerisinde ıslah yoluyla talepte bulunabilmesi mümkündür. Bu haliyle kısmi ıslah, ek dava yoluyla elde edilebilecek haklara, mevcut dava içerisinde, daha basit, daha az masrafla ve daha kısa süre içerisinde kavuşma olanağı tanıyan ve bu yönüyle adeta ek dava açma yoluna alternatif oluşturan bir yapıdadır. Dolayısıyla, kısmi davanın davacısı, ek dava açmak veya kısmi ıslah yoluna gitmek konusunda seçimlik hakka sahiptir. Yukarıda değinildiği üzere, kısmi ıslah yoluyla müddeabihin artırılabilmesi olanağı, bir anlamda, artırıma konu kısmın ek dava yoluyla istenilmesinin alternatifi niteliğinde bulunduğundan, başka bir ifade ile kısmi davadaki ıslah ile bu yola gidilmeyip ek dava açılması halleri, davacıya aynı hak ve olanakları tanıyan seçimlik yollar olduğundan, usul hukuku açısından sonuçlarının da aynı olması gerekir. (Bkz. T.15.10.2003, ...T. E.2003/9-510, K.2003/555)

6100 s. HMK'nun 176-182. maddelerinde de ıslah müessesesi düzenlenmiştir. Bilindiği üzere, ıslah, taraflardan birinin usule ilişkin bir işlemini, bir defaya mahsus olmak üzere kısmen veya tamamen düzeltmesine olanak tanıyan ve karşı tarafın onayını gerektirmeyen bir yoldur. Mevcut bir davada ıslah yapılmış olması, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması kaydıyla, fazlaya ilişkin haklar yönünden ek dava açılmasına engel değildir. Islahla müddeabih artırılırken, yargılaması süren davadaki müddeabih artırılmaktadır, uyuşmazlığın tümü için müddeabih sınırlandırılmamaktadır. Dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması nedeniyle, ıslah edilen miktardan fazlasının ek dava ile istenmesi mümkündür.