muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/14653, Karar No: 2008/18348, Tarih: 24.10.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/14653 E.  ,  2008/18348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dursunbey İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK.nun 705/1.maddesi gereğince ibraz müddetinin geçmesinden sonra yapılan bir ciro (alacağın temliki) hükümlerini doğurur. Bu nitelikteki bir cironun tespiti halinde dayanak belge kambiyo senedi vasfını kaybetmez. Ancak, Hukuk Genel Kurulu'nun 24.4.1996 ve 1996/12-136 E. -1996/288 K. sayılı kararında da açıklandığı gibi hamile yazılı bir çekin bankaya ibrazından sonra ciro edilmeksizin başkasına elden devri olanaksızdır. İbrazdan sonra alacaklının çekte hak sahibi olabilmesi için TTK.nun 705.maddesi uyarınca adına alacağın temliki sonucu doğuran bir cironun bulunması gerekir. Hamile yazılı çeklerde ciro silsilesi içinde yer alan kişiler için ayrıca böyle bir ciro zorunluluğu getirilmemiştir.

Somut olayda C.A.bankaya çeki ibraz ettikten sonra ciro silsilesi içinde yer almıyan H.B.'a az yukarıda açıklanan nitelikte bir cirosu bulunmamaktadır. O halde takip yapan Hüseyin Bal yetkili hamil değildir. Mahkemece İİK.nun 170/a-2.maddesi gereğince borçlu hakkındaki takibin iptaline karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16022, Karar No: 2023/5166, Tarih: 22.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16022 E.  ,  2023/5166 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaza yönelik taşınmaz bedelinin ve ecrimisil bedelinin tahsili davasında İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, davalı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi karar taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 138 ada 2 parsel sayılı taşınmaza kamulaştırma yapılmadan sulama kanalı yapılmak suretiyle el atıldığından, el atma ve ecrimisil bedelinin faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; bölge müdürlüğünce yürütülen projelerden ... Sol Sahil sulama projesi nedeniyle kamulaştırılan Mozgelen köyü 138 ada 2 parsel nolu taşınmaz için 21.08.1999 tarihinde kamulaştırma kararı alındığını, ancak kamulaştırma işlemleri tamamlanamayan taşınmazların bulunduğu bölgede 27.02.2010 tarihinde Tarım Reformu Genel Müdürlüğünün toplulaştırma çalışmaları kapsamına alındığını, davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 2800 m²lik alanın kanal olarak kullanılmadığı gerekçesiyle arta kalan alan olarak hesaplandığını ve bu alanın bedeline hükmedildiğini, fen bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 2800 m²lik alan dahil taşınmazın tamamının niteliğinin kanal olarak tescil edildiğini niteliği kanal olan bir taşınmazın satılıp devredilemeyeceğini, özel bir amaçla kullanılamayacağını, dolayısıyla bu durumun mülkiyet hakkını kısıtlayan bir husus olduğunu ileri sürerek istinaf isteminde bulunmuştur.

2.Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel Mahkemece verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, taşınmaz kuru tarım arazisi olduğu halde bilirkişi raporunda sulu tarım arazisi üzerinden değerlendirme yapıldığını, raporda ürünlerin ortalama birim fiyatlarının yüksek alındığını, raporda ürünlerin üretim masrafları düşük alındığını,yörede yapılan bilimsel araştırma ve çalışmalar sonucunda kapitalizasyon faiz oranı % 6 olarak belirlenmişken bilirkişiler raporlarında kapitalizasyon faiz oranı % 4 oranında alarak taşınmazların metrekare birim fiyatlarının yüksek çıkmasına sebebiyet verdiğini, bilirkişilerin raporlarında taşınmaza % 250 oranında objektif değer artışı uyguladığını bu durumun hatalı olduğunu, ileri sürerek istinaf isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın arazi niteliğinde olduğu kabul edilerek, net gelir esas alınarak değerinin tespit edilmesinin ve belirlenen bedellerin davalı idareden tahsiline karar verilmesinin doğru olduğunu, mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davalı idare vekilinin istinaf isteminin esastan reddi ile davacılar vekilinin istinaf isteminin kısmen kabulü ile dava konusu taşınmazın tamamının kanal alanında kaldığından tamamının bedeline hükmedilmesi yönünden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin üçi numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf kararının gerekçe ve hüküm kısmında çelişki olduğunu, hükmün kuruluş biçimi dikkate alındığında infazının mümkün olamayacağını, istinaf kararında bedelin hatalı hesaplandığını, tashih şerhi gözardı edildiğini, ,bedelin düşük belirlendiğini, vekâlet ücretinin yürürlükteki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre düşük belirlendiğini, ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler ve resen dikkate alınacak nedenlerle temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin ve ecrimisil bedelinin tahsili hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net gelir esas alınarak taşınmaza değer biçilmesi ve alınan rapor uyarınca, bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net gelir esas alınarak taşınmaza değer biçilmesi ve alınan rapor uyarınca, bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı idare vekilinin tüm davacılar vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4.Bölge Adliye Mahkemesince dava konusu taşınmazın tamamına kanal olarak el atıldığı kabul edilerek davacılar payı gözetilerek, taşınmazın tamamının bedeline hükmedildiği halde infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı idare vekilinin tüm davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacılar vekilinin diğer Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kısmen kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının,

a.) (3) numaralı bendinde yer alan “Fen bilirkişisi ... 11/02/2019 tarihli Fen bilirkişi raporundaki A harfi dışında kalan” cümlesinin çıkartılarak yerine “Davaya konu ... ili, ... ilçesi, ... köyü 138 Ada 2 parsel sayılı taşınmazın tamamı olan ” cümlesinin yazılmasına,

b.) (4) numaralı bendinde yer alan “) Davaya konu ... ili ... ilçesi ... köyü 138 ada 2 parsel sayılı taşınmaz yönünden hesaplanan” cümlesinin çıkartılarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davacılardan peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13988, Karar No: 2018/3600, Tarih: 09.04.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/13988 E.  ,  2018/3600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici nedenlere, temyiz kapsamına ve sebeplerine göre davalı vekilinin, aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Dava, kazalı işçinin, iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Mahkemece, 48.424,71TL maddi, 20.000,00TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline ve davacıya ödenmesine dair karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesi üzerine, davalıya ait iş yerinde çalışan davacı işçinin, 08.05.2007 tarihinde iş kazası nedeniyle %12 oranında malul kaldığı; SGK Başkanlığı'nın tahkikat evrakı üzerine olayın iş kazası mahiyetinde kabul edildiği; davalı işverenin %80, kazalı işçinin %20 kusurlu oldukları; Kurum tarafından kaza nedeniyle 11.682,26TL tutarlı ilk peşin sermaye değerli gelirin bağlandığı; hesap bilirkişinin raporunda, iş kazası nedeniyle davacıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirlerin, davalı kusuruna karşılık gelen miktarı dahilinde maddi zarardan indirimin yapılmadığı anlaşılmaktadır.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 55. maddesinde, “Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.” hükmüne yer verilmiştir.

Adalet Komisyonu'nun 55. madde gerekçesine göre; “sosyal güvenlik ödemelerinin, denkleştirme (indirim) işlevi görebilmesi, onun sorumluluğu doğuran olaya sebebiyet verenlere rücu edilebilmesine bağlıdır. Bu kural gereği, rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri; teknik arıza, tam kaçınılmazlık hallerindeki ödemeler, bu tazminatlardan indirilemez. Bağlanan gelirlerin, işçinin kusuru ve kaçınılmazlık gibi nedenlerle rücu edilemeyen kısmı da indirilemez. Bir kısmı rücu edilemeyen miktar dahi denkleştirilemeyeceği gibi, zarar görenin kusuruna (müterafik kusura) yansıyan sosyal güvenlik ödemeleri, tahsis tarihinden sonra meydana gelen sosyal güvenlik ödemelerindeki artışlar, kısmi kaçınılmazlık ve teknik arıza halindeki ödemeler ve benzerleri rücu edilemediğinden bu miktarlar dahi denkleştirilemez.”

6101 sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Kanunun 2. maddesine göre “Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları, gerçekleştirildikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanır.” Dairemizin ve giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşleri, Kurumca bağlanan gelirlerin peşin sermaye değerinin ve geçici iş göremezlik ödeneklerinin hesaplanan zarardan indirilmesi, Kurumun rücu hakkının korunması ve mükerrer ödemeyi önleme ilkesine dayandığından, kamu düzenine ilişkin olarak kabul edilmiştir. Kaldı ki, 6098 sayılı Kanunun 55. maddesi de emredici bir hükme yer verdiğinden gerçekleştiği tarihe bakılmaksızın tüm fiil ve işlemlere uygulanmalıdır.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, Mahkeme tarafından, Kurum tarafından bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirlerin davalı kusuruna isabet eden kısmı dahilinde maddi zarardan indirim yapılmadan neticeye varılması usule ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece bu açıklamalara aykırı olacak şekilde hüküm tesisi bozma sebebidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmelidir ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12157, Karar No: 2007/14599, Tarih: 13.07.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/12157 E.  ,  2007/14599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ  : İstanbul 8. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Adi ortaklığın tüzel kişiliği olmadığından aktif ve pasif dava ehliyeti yoktur. Bu nedenledir ki takibin veya davanın bütün  ortaklara açılması zorunludur. BK.nun 525. ve 533. maddeleri gereği kendisine yönetim hakkı tanın ortağın ortaklığı ve diğer ortakları temsil yetkisi vardır. Temsil yetkisi; zımnen icazet, temsil belgesi, adi ortaklık sözleşmesi veya ortaklık kararı ile verilebilir.

BK.nun 533. maddesi hükmüne göre ortaklık adına ortaklardan biri tarafından yapılan işlem temsil hükümleri uyarınca diğerlerini alacaklı veya borçlu kılacak niteliktedir. İki ortaklı olduğu anlaşılan adi ortaklıktan ortaklardan herhangi birine şirket işlemlerini idare görevi verildiği öne sürülmediği ve bu yönde de bir belge ibraz edilmediği sürece BK.nun 525. maddesi gereğince adi ortaklığın idaresinin her iki ortağa ait olduğunun kabulünü zorunlu kılar. Bu gibi durumlarda takip dayanağı belgede imzası olmayan diğer ortakta borçtan sorumlu olur. Aktif ve pasif husumet ehliyeti, dava şartı (takip) olduğundan husumet itirazı süresiz şikayete tabidir.

Somut omayda gözlendiği gibi .................... ve ............................nin kurduğu adi ortaklıkta temsilci ortağın anonim şirketlerden hangisi olduğu belirlenmemiştir. Bu durumda takibin her iki ortak şirket hakkında birlikte yapılması gerekirken ortak şirketlerden sadece biri yanında adi ortaklığı da göstererek takip yapması mümkün değildir. Mahkemece husumet ehliyeti açısından süresiz şikayete tabi şikayetin esası incelenerek yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken istemin süre aşımından reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1376, Karar No: 2021/3247, Tarih: 25.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/1376 E.  ,  2021/3247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde asıl/birleştirilen davada davacılar vekili, asıl davada davalı ... Turizm Ticaret ve Sanayi A.Ş vekili ile birleştirilen davada davalı ... Kola Servis ve Dağıtım Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Asıl dosyada davacılar vekili, davacıların anne/eşi olan destek ...’ye karşıdan karşıya geçerken 12/08/2012 tarihinde davalıların sürücü, malik ve trafik sigortacısı olduğu aracın çarpması neticesinde desteğin vefat ettiğini davacı eşin ölenin desteğinden yoksun kaldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi tazminatın kazanın meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle tüm davalılardan tahsilini, davacı eş ... için 20.000,00 TL, davacı çocuklar

... ve ... için ayrı ayrı 15.000,00 TL olmak üzere toplam 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi 11/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı araç sürücüsü ve malikinden müşterek ve müteselsilen tahsilini talep etmiş; 08/05/2014 havale tarihli dilekçesi ile davacı eş için olan maddi talebini 30.515,50 TL'ye yükseltmiş, davanın ... Turizm Tic. ve San. A.Ş yönünden işlemden kaldırılmasını talep etmiştir. Davacı ..., 09/06/2014 havale tarihli dilekçesiyle destekten yoksun kalma tazminatının kendisine zmss tarafından ferileri ile birlikte ödendiğini, bu nedenlerle destekten yoksun kalma tazminatı yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesin yer olmadığına dair karar verilmesini, yargılama giderleri ve vekalet ücreti talebinin bulunmadığını, manevi tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleştirilen davada davacılar vekili, davalı şirketin kazaya karışan aracı 36 aylığına asıl dosyada davalı şirketten uzun süreli olarak kiraladığını, aracın davalı şirkete 20.08.2009 tarihinde teslim edildiğini, davalı şirketin bu nedenle işleten sıfatıyla sorumlu tutulması gerektiğini ileri sürerek davacı müvekkili ... için 30.515,50 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini, davacı eş ... için 20.000,00 TL, ... ve ... için ayrı ayrı 15.000,00 TL olmak üzere toplam 50.000,00 TL manevi tazminatın kazanın meydana geldiği tarih olan 11/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten tahsilini talep etmiştir.

Asıl dosyada davalı ... ile davalı ... Turizm A.Ş vekili, davanın reddini savunmuş, davalı ... vekili cevap dilekçesi vermemiş, duruşmalardaki beyanlarında davanın reddini savunmuştur.

Asıl dosyada davalı ... ile davalı ... Turizm A.Ş vekili, davanın reddini savunmuş, davalı ... vekili cevap dilekçesi vermemiş, duruşmalardaki beyanlarında davanın reddini savunmuştur.

Birleştirilen dosyada davalı şirket vekili, davalının kazaya karışan sürücünün işvereni olmadığını bu nedenle davanın husumetten reddi gerektiğini, davacı taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacıların birleştirme talebini kabul etmediklerini, manevi tazminat taleplerinin fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, asıl ve birleştirilen davada davacılar vekili ile birleştirilen davada davalı ... Kola Servis ve Dağıtım Ltd. Şti. vekili temyizi üzerine, Dairemizin 08.02.2018 gün ve 2015/7428 E. 2018/737 K. sayılı ilamı ile, “Mahkemece