muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13484, Karar No: 2010/4432, Tarih: 23.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13484 E.  ,  2010/4432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece aynı gün incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/197 Esas-2005/154 Karar, Dairenin 2009/13397 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) gelen veri listesinin bu dosya içerisinde bulunan veri listesiyle aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, kuru fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/131, Karar No: 2013/8915, Tarih: 29.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/131 E.  ,  2013/8915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nun 204/1, 62/1. maddelerinin uygulanarak sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

Suça konu ehliyetnamede "Beynelmilel" yerine "Beynelmillel", mühürde de "Turing" yerine "Tunning" yazılmış olması, sanığın aşamalarda özetle "2005 yılı içerisinde Star Uluslararası nakliyat firmasında çalışırken uluslararası ehliyetinin süresinin sona ermiş olması nedeniyle firma yetkilisi Melih bey tarafından kendisine “biz yenisini tedarik ederiz” dendiğini ve suça konu ehliyetnamenin çıkartıldığını, sahte olduğunu bilmediğini" savunması karşısında; belgede sahtecilik suçlarında yapılan sahteciliğin aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin hakime ait olduğu da gözetilerek, belgenin bu haliyle aldatma yeteneğini haiz olup olmadığının yeniden değerlendirilmesi, savunma doğrultusunda Melih isimli şahıs hakkında tefrik edilen soruşturma akıbeti de araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

S.T.
Yargıtay — Esas No: 2022/10724, Karar No: 2024/5869, Tarih: 09.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/10724 E.  ,  2024/5869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/530 E., 2021/129 K.

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Yağma Suçuna Yönelik Mağdur ...'in Temyiz İsteminin İncelenmesinde;

Mağdur ...'in talimat mahkemesince alınan 25.09.2019 tarihli beyanında, şikâyetçi olmadığını belirtip 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237. ve 238. maddeleri gereğince davaya katılmadığı, bu nedenle mağdur vekilinin temyize ... bulunmadığı anlaşılmakla; 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereğince temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Yağma Suçuna Yönelik Suça Sürüklenen Müdafiinin Temyiz İsteminin İncelenmesine Gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz istemi de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun birden fazla kişi ile birlikte mağdur ...’in iş yeri önünde duran dondurma kolilerini at arabasına yüklediği, bu sırada mağdur ...'ün fark etmesi üzerine, suça sürüklenen çocuğun diğerleri ile birlikte suç eşyaları yüklü at arabası ile kaçmaya başladıkları ve kaçmalarına engel olmaya çalışan mağdur ...'e de sopa ile vurmak suretiyle mağduru etkisi basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladıkları ve nihayet suça konu eşyaların suça sürüklenen çocuğun hakimiyet alanına girmeksizin olay yerinde ele geçirilmiş olduğunun anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149/1-a,c ve 35. maddelerinde düzenlenen birden fazla kişi ile birlikte silahla nitelikli yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğunun gözetilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı bakımından suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına,

09.05.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2746, Karar No: 2006/3407, Tarih: 24.04.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/2746 E.  ,  2006/3407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece, yerinde iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup, bilirkişi kurullarınca dava konusu 236 parsel sayılı taşınmazın sulu tarım arazisi olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış bulunan uygulamaları gözetildiğinde, yöredeki sulu tarım arazilerine değer biçilirken kapitalizasyon faizinin %5 yerine hükme esas alınan ikinci bilirkişi raporunda %6 oranında alınmış olması doğru değil ise de, davalı taşınmaz mal sahibi hükmü temyiz etmediğinden bozma nedeni sayılmamış, bu hususa salt değinilmekle yetinilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin son fıkrası uyarınca ve Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre; kamulaştırma yoluyla irtifak ... kurulmasında, bu kamulaştırma nedeniyle taşınmaz malda oluşacak değer düşüklüğü oranının (dolayısıyla kamulaştırma bedelinin) tespitinde, taşınmaz malın cinsi (arsa veya arazi olması) ve yüzölçümü ile irtifak hakkının kurulduğu alanın yüzölçümü, irtifakın niteliği (akaryakıt boru hattı, elektrik enerjisi nakil hattı vb) ve konumu gözönünde bulundurulur. Buna göre hesaplanacak değer düşüklüğü oranı, (Yöntemince kanıtlanmış önemli ve özel bir durum sözkonusu olmadıkça) taşınmaz malda irtifak hakkının kurulduğu alanın mülkiyet değerinin arazilerde %35’inden, arsalarda %50’sinden fazla olamaz. Somut olayda, davalı adına kayıtlı olan -değerlendirme tarihi itibariyle- arazi niteliğindeki 20100 m2 yüzölçümlü taşınmazın 2594,68 m2’lik kısmında davacı idare lehine irtifak ... kurulmuş bulunduğuna göre, bu taşınmaz malda irtifak ... kurulması nedeniyle oluşacak değer düşüklüğü oranının %4,5 olması gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece yukarıda değinilen hususta bilirkişi kurulundan bozma gereğine uygun ve denetime elverişli ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/30327, Karar No: 2019/11986, Tarih: 01.10.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/30327 E.  ,  2019/11986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : Gümrük İdaresi

SUÇ : 4733 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde Mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddeleri uyarınca şikayetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin, tebliğnamaye uygun olarak REDDİNE,

2-Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sonuç ceza miktarına göre kazanılmış hak sebebiyle 2 yıl 1 ay hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi lehine ücreti vekalete hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nin 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükümden vekâlet ücretine dair fıkranın çıkarılması suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19560, Karar No: 2019/16117, Tarih: 17.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/19560 E.  ,  2019/16117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, suçta kullanılan adli emanetin.... sırasında kayıtlı av tüfeğinin TCK’nın 54. maddesi uyarınca müsaderesi kararı verilmemişse de, bu konuda zamanaşımı içerisinde mahkemesince bir karar verilebileceği olanaklı görülerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay günü tarafların gittikleri barda aralarında tartışma çıktığı ve sanığın mağdurların kendisine yönelik tehdit ve hakaret eylemelerinin olduğunu iddia etmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 17/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6205, Karar No: 2024/4253, Tarih: 05.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6205 E.  ,  2024/4253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2051 E., 2023/1024 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/60 E., 2021/522 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde; erkeğin müvekkiline fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını, müvekkilinin eşinden korktuğu için de şikayetçi olamadığını, ortak çocukları ve eve karşı ilgisiz davrandığını, yükümlülüklerini yerine getirmediğini, başka kadınlarla vakit geçirdiğini, kadını aldattığını, kadının sosyal çevresi ile iletişime geçmesini yasakladığını, sürekli hakaretler ettiğini ileri sürerek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, müvekkil lehine aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; davacının iddialarının asılsız olduğunu, müvekkilinin iki yıl önce beyin kanaması geçirdiğini, kısmi felç kaldığını, müvekkilinin ayağa dahi kalkmakta zorlandığını, son zamanlarda evlilik birliğinin getirdiği yükümlülükleri yerine getirmediğini, davacının müvekkili felç geçirdikten sonra hiç ilgilenmediğini, kadının müvekkilinin kardeşine gelin bakın bu adama ben bu adama bakamam dediğini bu nedenlerle asıl davanın reddine karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, lehine 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve karşı dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin kadına sürekli hakaret ettiği, kadının hastalığı ile ilgilenmediği, arkadaşları ile görüşmesini istemediği, en son kadını darp ettiği; kadının ise eşinin hastalığı ile ilgilenmediği, "bakamam, alın götürün" dediği, gerçekleşen bu olaylara göre evlilik birliği temelinden sarsıldığı, erkeğin ağır kusurlu olduğu, erkek tanığı ..., kadının, erkeğe hakaret ettiğini beyan etmiş ise de; erkeğin karşı dava dilekçesinde hakaret vakıasına dayanmadığı, dayanılmayan vakıaların hükme esas alınamayacağı, yine kadın erkeğin birlik görevlerini yerine getirmediğini iddia etmiş ise de; kadın tanıkları ve dosya kapsamındaki belgelerden erkeğin ev, eş ve çocuklarının ihtiyaçlarını karşıladığı sabit olduğundan erkeğe kusur olarak yüklenmediği gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, kadın için ara kararı ile takdir olunan aylık 300,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle aylık 350,00TL'ye yükseltilmesine, kesinleşinceye kadar devamına, boşanma kararının kesinleşmesinden itibaren aylık 500,00 TL yoksulluk nafakası olarak devamına, kadın için 15.000,00 TL maddi ve kabulü ile, 10.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin manevî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; erkeğin yıllardır maddi sorumluluklarını yerine getirmediğini, yıllarca erkeğin fiziksel ve psikolojik şiddetine maruz kaldığını ileri sürerek kusur belirlemesi, lehe hükmedilen nafaka ve tazminat miktarı yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde; kusuru olmadığını, hasta erkeğin kadına fiziksel şiddet uygulamasının mümküm olmadığını, emekli aylığından başka bir geliri olmadığını, kardeşlerinin destekleri ile yaşadığını, hükmedilen nafaka ve tazminatların fahiş olduğunu ileri sürerek kusur belirlemesi, kadının davasının kabulü, manevî tazminat talebinin reddini, aleyhe tazminata hükmedilmesini yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde; kusuru olmadığını, hasta erkeğin kadına fiziksel şiddet uygulamasının mümküm olmadığını, emekli aylığından başka bir geliri olmadığını, kardeşlerinin destekleri ile yaşadığını, hükmedilen nafaka ve tazminatların fahiş olduğunu ileri sürerek kusur belirlemesi, kadının davasının kabulü, manevî tazminat talebinin reddini, aleyhe tazminata hükmedilmesini yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflara yüklenen kusurların gerçekleştiği, tarafların ilave kusurunun ispat edilemediği, gerçekleşen olaylarda erkeğin ağır kadının hafif kusurlu olduğu, ortada evlilik birliğini temelinden sarsan birliğin devamına imkan vermeyen bir geçimsizliğin mevcut ve sabit olduğu, davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına dair verilen kararının isabetli olduğu, kadın için tedbir nafakası takdiri doğru, ancak dava tarihinden inceleme tarihine kadar geçen süre, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücünün düşmesi, fiyat artışları nazara alınarak tedbir ve yoksulluk nafakasının miktarının az olduğu, kadın için maddi ve manevî tazminat takdiri doğru fakat tarafların evlilikte geçen süreleri, tespit edilen kusurları ile ekonomik sosyal durumlarına göre tazminat miktarlarının düşük olduğu gerekçesiyle kadının istinaf başvurusunun tedbir ve yoksulluk nafakaları ile tazminatların miktarı yönlerinden kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kadın için dava tarihinden İlk Derece Mahkemesinin karar tarihine kadar aylık 300,00 TL, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihinden Daire karar tarihine kadar aylık 350,00 TL ve Daire karar tarihinden boşanma kararının kesinleşme tarihine kadar aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasına, kadın için boşanma kararının kesinleşme tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına, kadın için 40.000,00 TL maddî ve 40.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiş, erkeğin tüm, kadının sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde; kusur belirlemesi, lehe hükmedilen tazminat miktarı ile vekalet ücreti yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde; kusur belirlemesi, kadının davasının kabulü, manevî tazminat talebinin reddini, aleyhe tazminata hükmedilmesini yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde; kusur belirlemesi, lehe hükmedilen tazminat miktarı ile vekalet ücreti yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde; kusur belirlemesi, kadının davasının kabulü, manevî tazminat talebinin reddini, aleyhe tazminata hükmedilmesini yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının davasının kabulünün gerekip gerekmediği, kadın yararına hükmedilen nafakalar ve tazminatlar ile vekâlet ücreti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.İlk Derece Mahkemesince davalı-davacı erkeğin boşanma davasında verilen boşanma hükmünün davacı-davalı kadın tarafından istinaf edilmediği ve bu tarih itibari ile erkeğin davasında verilen boşanma hükmünün kesinleştiği dikkate alınmaksızın; Bölge Adliye Mahkemesince davacı-davalı kadın için hükmedilen tedbir nafakasının Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibariyle arttırılması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davacı-davalı kadın vekilinin tüm, davalı-davacı erkek vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davacı-davalı kadın vekilinin tüm, davalı-davacı erkek vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2.Davalı-davacı erkek vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden kısmen kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının tedbir ve yoksulluk nafakasına ilişkin hüküm fıkrasının ("B-1 Hüküm fıkrasının 2. Bendi yerine geçmek üzere" başlığı altındaki ilk paragraf) hükümden tamamen çıkarılmasına yerine "Davacı-davalı kadın lehine dava tarihi olan 20.01.2020 tarihinden İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi olan 02.07.2021 tarihine kadar aylık 300,00 TL, İlk Derece Mahkemesi karar tarihinden boşanma kararının kesinleşme tarihine kadar aylık 350,00 TL tedbir nafakasının davalı-davacı erkekten alınarak davacı-davalı kadına verilmesine, tedbir nafakasının boşanma kararının kesinleşmesinden itibaren aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakası olarak devamı ile davalı-davacı erkekten alınarak davacı-davalı kadına verilmesine" cümlesinin yazılması suretiyle temyize konu kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının ...'a yükletilmesine,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatıran ...e iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir suretinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.