muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19269, Karar No: 2014/19592, Tarih: 24.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/19269 E.  ,  2014/19592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'... aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-... İdaresi vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanıkların eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ... İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, ... İdaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanığın temyizine gelince;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca ... İdaresi lehine hükmedilen vekalet ücretini düzenleyen 9 numaralı fıkranın hükümden çıkarılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1881, Karar No: 2013/14963, Tarih: 30.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/1881 E.  ,  2013/14963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma - Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki "boşanma" davası ve "takı alacağına" ilişkin karşı davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından takı alacağına ilişkin karşı dava, kadın lehine hükmedilen tedbir nafakasının miktarı ve vekalet ücreti yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise ortak konuttan yararlanma isteği ve ziynetlerin reddedilen bölümü ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50'şer TL. temyiz başvuru harçları peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 30.05.2013 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2015/2016, Karar No: 2016/47, Tarih: 18.01.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/2016 E.  ,  2016/47 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/121480

MAHKEMESİ : İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 25/11/2013, 2013/342 (E) ve 2013/328 (K)

SUÇ : Canavarca hisle öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Tebliğnamede Cumhuriyet savcısının temyizi hakkında görüş bulunmadığı anlaşılmakla; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06/03/2007 gün ve 31/56 sayılı kararı uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede esas hakkında görüş bildirilmeyen hükümlerle ilgili olarak, özel Dairece temyiz incelemesi yapılıp karar verilmeyeceği gözönüne alınarak, kurulan hükümle ilgili esas hakkında görüş bildirilmesi amacıyla, ek tebliğname düzenlenmesi yönünden dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/01/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4079, Karar No: 2020/7623, Tarih: 24.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/4079 E.  ,  2020/7623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Müşteki ... hakkında Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesi Acil Tıp Asistanı tarafından düzenlenen 09.09.2015 tarihli adli raporda "sol baldır arkasında yaklaşık 2 cm kesi derinliği ölçülemiyor” şeklinde tariflenen lezyonların basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin belirtildiği ancak raporun bu haliyle hüküm kurmaya elverişsiz olduğu, ayrıca UYAP ortamında yapılan incelemede haklarında yaş nedeniyle ayrı kovuşturma yapılan sanıklar hakkında Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/1363 Esas – 2016/1106 Karar sayılı dosyasında müşteki hakkında aldırılan adli raporda yaralanmanın basit bir tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin bildirilmiş olduğu görülmekle; raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi ve müştekinin yaralanmasının niteliğinin şüpheye yer vermeyecek şekilde tespiti amacıyla, müştekinin tüm tedavi evrakları, geçici ve kati raporları temin edilerek en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevki ile, 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği hususunda ayrıntılı rapor alınarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2) Suç tarihinde 15-18 yaş arasında bulunan suça sürüklenen çocuk bakımından 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği taktirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1816, Karar No: 2019/6017, Tarih: 24.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/1816 E.  ,  2019/6017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Sanıkların olay tarihinde suça konu binaya girerek 15,00 TL değerinde olan şohbeni çaldığının anlaşılması karşısında; sanıkların hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezalarından belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise;

Sanıkların olay tarihinde suça konu binaya girerek 15,00 TL değerinde olan şohbeni çaldığının anlaşılması karşısında; sanıkların hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezalarından belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Müşteki ...’nın beyanlarına ve yakama tutanağına göre, hırsızlık yapılan yerin kömürlük olduğunun belirtilmiş olması karşısında; öncelikle suçun işlendiği yerin müştekinin konutuna bitişik ve eklentisi niteliğinde olup olmadığı hususunun gerektğinde mahallinde keşif icra edilmek suretiyle belirlendikten sonra sonucuna göre konut dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşup oluşmayacağının dikkate alınması gerektiği gözetilmeksizin, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule ve uygulamaya göre de;

3-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde TCK'nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii, sanık ..., sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanık ...'ın kazanılmış hakkının korunmasına, 24/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21899, Karar No: 2013/16835, Tarih: 03.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/21899 E.  ,  2013/16835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, yolluk ücreti, vergi iadesi ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirkette 03.06.2005 tarihinde tır sürücüsü olarak çalışmaya başladığını, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, ücret, hafta tatili, genel tatil, yıllık izin, yolluk ücreti ve vergi iadesi alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işi kendisinin terk ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davacının davalı şirkete bağlı olarak toplam 4 yıl 3 ay 15 gün tır şoförü olarak çalıştığı iş akdinin davacı tarafından haksız feshedildiği yönündeki iddianın kanıtlanmadığı anlaşıldığından iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı Taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dairemizin yerleşik uygulamaları,dosyada mevcut taraf tanık beyanlarına göre yurt dışı tır şoförü olan davacının asgari ücret ve prim esası üzerinden ücret aldığı anlaşıldığından sadece 660,00 TL brüt ücret baz alınarak işçilik alacaklarının hesaplanması hatalıdır.

Mahkemece,asgari ücret ve 250 Euro prim ücreti üzerinden bilirkişiden ek rapor alınıp rapor denetlendikten sonra sonucuna göre işçilik alacaklarına hükmedilmedilir.

4-Kısmi dava açılmış olması alacağın tümüyle belirlenmesine engel olmayıp aksine her eda davası öncelikle tespit hükmü içermesi gerektiğinden, alacakların toplam tutarlarının karar yerinde saptanıp, taleple bağlı kalarak hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde alacaklar tümüyle tespit edilmeden karar verilmesi yerinde değildir.

5-Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddi şeklinde hüküm kurulmasına rağmen davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kabul ret oranına göre belirlenecek miktarın davalı yararına yargılama gideri olarak hüküm altına alınmaması da isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.06.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8193, Karar No: 2016/15068, Tarih: 24.11.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/8193 E.  ,  2016/15068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ....... vek. Av. ... ile davalılar 1-... 2-... vek. Av. ... 3... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında... Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 04/11/2015 gün ve 2014/980 E. - 2015/735 K. sayılı hükmün davalı ....... Temsilcisi ile davalılar ... ve ... vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde gelen olmadığından, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

1-Hükmü temyiz eden davalı ....... temsilcisinin şirketi temsil yetkisinin 28/09/2015 tarihinde sona erdiği dosyaya sunulan imza sirküsünden anlaşılmış olup, bu tarihten sonrasına ilişkin davalı şirketi temsile yetkili olduğuna dair yetki belgesinin eklendikten sonra yeniden gönderilmesi,

2-Davalı ....... temsilcisi ve davalılar ... ve ... vekilince hüküm 7.326,00 TL nispi harç yatırılarak temyiz edilmiş olup, temyizi nispi harca tabi olan davalarda temyiz harcı olarak hüküm altına alınan karar ve ilam harcının 1/4'ü yatırılır. Davada hüküm altına alınan miktarın karar ve ilam harcının 36.133,45 TL olarak hesaplanmış olmasına göre nispi temyiz harcının da bu tutar üzerinden hesaplanarak davalı ....... temsilcisi ve davalılar ... ve ... vekili tarafından yatırılması gerektiğinden, eksik harcın tamamlanması için muhtıra çıkarılarak HUMK’un 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) ve (2) nolu bentlerdeki eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1921, Karar No: 2023/11130, Tarih: 31.05.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/1921 E.  ,  2023/11130 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/783 E., 2022/165 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 20.06.2012 tarihli ve 2012/77796 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-2 cümle ve 53 üncü maddeleri uyarınca karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 39. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2015 tarihli ve 2014/86 Esas, 2015/623 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddenin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi gereği 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 51 inci maddesi gereği 1 yıl süreyle denetim denetim altında tutulmasına karar verilmiştir.

3. ... 39. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2015 tarihli ve 2014/86 Esas, 2015/623 Karar sayılı kararı sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 08.03.2021 tarihli 2020/14484 Esas ve 2021/8044 Karar sayılı kararı ile;

3. ... 39. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2015 tarihli ve 2014/86 Esas, 2015/623 Karar sayılı kararı sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 08.03.2021 tarihli 2020/14484 Esas ve 2021/8044 Karar sayılı kararı ile;

"Sanık hakkında uzlaşma kapsamında bulunan hakaret ve TCK’nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen tehdit suçlarından kamu davası açıldığı, her ne kadar sanığın iddianamede anlatılan hakaret ve tehdit eylemleri uzlaşma kapsamında bulunduğundan bahisle soruşturma aşamasında taraflara uzlaşma teklifi yapılmış ise de, yapılan yargılama sonucunda sanığın tehdit eyleminin suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan TCK’nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan mahkumiyetine karar verildiği ve hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1-1. cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun da uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında, anılan Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi uyarınca uzlaştırma hükümlerinin uygulanması ve sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,"

Nedeniyle başkaca yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2022 tarihli ve 2021/783 Esas, 2022/165 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddenin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi, 50 nci maddenin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddenin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil olmadan karar verildiğine,

2. Vesaireye,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde ...'ın ... ... ile resmi nikahlı evli olduğu ve ...'ın hastanede ... ... ve arkadaşı ... ...'i birlikte görmesi üzerine ...'ın hastane çıkışında ... ... ve ... ...'in yanlarına gittiği, aralarında çıkan tartışma esnasında ...'ın tanık ...'in yeminli beyanı ile doğrulanan anlatımından ve olayın oluş şekline göre tartışma sırasında ilk olarak sanık ... ...'in ... ...'ın eşi olan ...'a yeminli bağımsız tanık ...'in beyanı ile sübut bulduğu üzere; "Kocanla beraberim, senin ne boklar yediğini biliyorum, seni döverim, seni öldürürüm, eşinin dostuyum," demek suretiyle hakaret ve tehdit de bulunduğu anlaşılmış olup, müsnet suçu bu şekilde işlediğinin kabul edildiği görülmüştür.

2. Sanık atılı suçlamayı işlemediğini savunmuştur.

2. Sanık atılı suçlamayı işlemediğini savunmuştur.

3. Katılan ... ...'ın Mahkemede "...Hastanede eşim olan ... ... ve ... ...'i berebar gördüm, eşim beni hastanede görünce dışarı çıktı arabaya bindi, eşim arabaya binince arabadan ... ... indi, eşim arabayla olay yerinden ayrıldı, ... ... hastanenin önünde benim yanıma geldi, konuşmaya başladık o esnada yanımıza ... ... geldi, bir anda ... benimle tartışmaya başladı, bana yönelik "seni döverim, ne boklar yediğini biliyorum, kocanla beraberim aramızdan çekil yoksa seni öldürürüm" dedi. Ben de kendisine " defol git " dedim, küfür ve hakaret etmedim. ...' a yönelikte hiç bir şekilde hakaret ve tehdit etmedim, biz bu tartışmaları yaşarken yanımızda teyzemin kızı ... vardı, bu olaya şahittir." şeklinde beyanda bulunmuştur.

4. Tanık ...'in Mahkemede vermiş olduğu beyanında: "... benim teyzemin kızıdır, olay tarihinde birlikte hastaneye muayene olmaya gitmiştik. Muayenede saatimizi beklerken ... ile ... beyi gördük ancak konuşmadık, onlar da bizimle konuşmadı. Muayene olduktan sonra dışarıda ... beyi gördük, ... hanım onunla konuşmak istedi. ... beyin yanına gittik. ... bey ile ... hanım görüşürken ... hanım yanımıza geldi, ... hanıma ... ile niye muhatap olduğunu söyleyerek "Kocanla beraberim, senin ne boklar yediğini biliyorum, seni döverim, seni öldürürüm, eşinin dostuyum," türünde sözler söyledi, ... hanım sadece Muhatap olmadığını söyledi, ... hanım hakaret etmedi, tehditte bulunmadı, ... hanım da ... hanım da ... beye bir şey söylemediler, ben polis çağırmak için oradan ayrıldım. Sonra bir şey olmadı, bana sorduğunuz şekilde ... bey ... beyin yanında çalışan bir şahıstır, bilgim ve görgüm budur." şeklinde beyanda bulunmuştur.

5. Tanık ...'nün Mahkemede vermiş olduğu beyanında: "Olay günü ben kızım ... ve daha önceden tanıdığım ... ... olmak üzere hastaneye tedavi olmaya gitmiştim, tedavim bitti, hastanenin dışına çıktık. Bu esnada bir bayan gelerek kızıma "sen ...'ın dostu musun, ... ile yatıyor musun, seni öldürürüm" dedi ve saldırdı, sonra da ... ...'a saldırdı, ona da " orospu çocuğu, seni benim peşime mi taktı ..." şeklinde sözler söyledi. Sonrasında güvenlikçiler gelerek bizi ayırdılar, bana sorduğunuz şekilde benim kızım olan ...'in ne dediklerini duymadım, hakaret edip etmediğini, tehditte bulunup bulunmadığını bilmiyorum". şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

6. ... ...'ın beyanlarında ...'dan şikâyetçi olduğunu, kendisine "o orospu çocuğu ... beni sanamı takip ettiriyor, sen beni takip ediyorsun şerefsiz, sende orospu çocuğusun onun gibi" şeklinde sözlerle hakaret ettiğini, yine ...'e de hitaben "sen ...'ın dostu musun, ...'la yatıyor musun, yatıyorsan seni öldürürüm, gebertirim, orospu, fahişe, kahpe, sen karışma, ...'yi yakaladım, beni takip ediyor, hemen gelin," dediğini beyan etmiştir.

7. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.