muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9678, Karar No: 2010/6578, Tarih: 02.06.2010

Dava konusu olayda gerçekleşen yaralanma derecesine göre yaralananın kardeşi olan davacılardan ...’ün bu olay nedeni ile manevi tazminatı gerektirecek düzeyde sosyal ve duygusal kişilik değerlerinin zarar gördüğü kabul edilmez.

Yerel mahkemece, açıklanan yönler gözetilerek, davacılardan ...’ün manevi tazminat isteminin tümden reddedilmesi gerekirken kısmen kabul kararı verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; davacılardan ...'ün yaralanma derecesi, olay günü ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı anne ve baba yararına takdir edilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

3)Davacıların diğer temyiz itirazına gelince; asıl dava aracı işletmek üzere kiralayan davalılardan ... Motorlu Araçlar Sanayi Ltd Ş'ne yöneltmişlerdir. Eldeki dava ile birleştirilen dava ile de aracın trafik sicilinde sahibi olarak görünen ... Motorlu Araçlar Ltd Ş davalı gösterilmiştir.

Yerel mahkemece, aracın 21.09.2005 günlü kira sözleşmesi ile araç sahibi ... Motorlu Araçlar Ltd Ş tarafından diğer davalı ... Motorlu Araçlar Sanayi Ltd Ş'ne devredildiği, aracı işletenin aracı uzun süreli kira sözleşmesi ile kiralayan ... Motorlu Araçlar Sanayi Ltd Ş olduğu gerekçesiyle kiracı Şirket sorumlu tutulmuş, aracı kiralayan diğer davalı ... Motorlu Araçlar Ltd Ş hakkındaki istem ise reddedilmiştir.

Yerel mahkemece, aracın 21.09.2005 günlü kira sözleşmesi ile araç sahibi ... Motorlu Araçlar Ltd Ş tarafından diğer davalı ... Motorlu Araçlar Sanayi Ltd Ş'ne devredildiği, aracı işletenin aracı uzun süreli kira sözleşmesi ile kiralayan ... Motorlu Araçlar Sanayi Ltd Ş olduğu gerekçesiyle kiracı Şirket sorumlu tutulmuş, aracı kiralayan diğer davalı ... Motorlu Araçlar Ltd Ş hakkındaki istem ise reddedilmiştir.

Zarara yol açan olaya karışan araç, trafikte davalı ... Motorlu Araçlar Ltd. Şti. adına kayıtlıdır. Davacı, bu kaydı esas alarak davasını işleten sıfatıyla ona yöneltmiştir. 2918 sayılı Karayolları Trafik Yasası’nın 3 ve 19. maddelerine göre trafik kaydı “işleteni” kesin olarak gösteren bir belirti (karine) değilse de, onun kim olduğunu belirleyen güçlü bir kanıt niteliğindedir. Ancak, trafik kaydına rağmen işletenliğin üçüncü kişi üzerinde bulunmasını engelleyen bir yasal düzenleme de yoktur. İşletenlik, trafik kaydı adına olan kişiden mülkiyeti muhafaza kaydı ile satışta alıcı sıfatıyla sicilde kayıtlı görülen veya aracın uzun süre ile kiralama, ariyet veya rehin gibi hallerde kiracı, ariyet veya rehin alan kişiye geçmiş olur. Bu bakımdan işletenliğin kayda rağmen başkasına geçmiş bulunduğu her zaman kanıtlanabilir. Fakat bu konuda getirilecek kanıtların üçüncü kişiler yönünden bağlayıcı nitelikte ve güçte olması, özellikle zarara uğrayanların haklarını ortan kaldıracak (halele uğratacak) bir sonuç yaratmaması gerekir.

Öte yandan, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 299. maddesinde yer alan düzenlemeler, birbiriyle hiç bağlantısı bulunmayan, birbirine karşı tam anlamıyla üçüncü kişi durumunda bulunan kişiler hakkında uygulama alanı bulamaz. Çünkü haksız eylem nedeniyle zarar gören kişi, üzerinde işletenlik niteliği bulunmayan kişinin hukuki ardılı değildir. Ancak, özellikle trafik olaylarına karışan araçların oluşturdukları zararların ödetilmesini olanaksız bırakmak için olaydan sonra muvazaalı olarak eski tarihle sözleşmeler düzenlendiği, belgelerin zarar gören davacı yönünden sonuç doğurabilmesi için sözü edilen maddede öngörülen koşulların benzetme yolu ile (kıyasen) aranması hak ve adalete uygun düşmektedir. Yargıtay'ın uzun yıllardan beri uygulaması bu doğrultudadır.

Dava konusu olayda davalılardan ... Motorlu Araçlar Ltd Ş; aracını, başka bir kişinin kendi hesabına ve tehlikesi kendisine ait olmak üzere işlettiğini ve araç üzerinde eylemli kullanımı (tasarrufu) bulunduğunu geçerli kanıtlarla kanıtlamış değildir. Bu olgunun basit (adi) yazılı bir belge ile doğrulanması yukarıda anılan ilke karşısında davacının hukuki durumun etkilemez.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, işleten konumundaki kayıt sahibi ... Motorlu Araçlar Ltd Ş’nin de sorumlu tutulması gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle hakkındaki istemin reddedilmiş olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, işleten konumundaki kayıt sahibi ... Motorlu Araçlar Ltd Ş’nin de sorumlu tutulması gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle hakkındaki istemin reddedilmiş olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a ve b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle davalılardan ... yararına; (3) sayılı bentte gösterilen nedenle davacılar yararına BOZULMASINA; tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 02/06/2010 gününde oybirliğiyle kabul edildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2770, Karar No: 2023/1541, Tarih: 03.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/2770 E.  ,  2023/1541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itirazın reddine dair

Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.09.2021 tarihli, 2021/6035 Soruşturma, 2021/11622 Karar numaralı evrakı ile şüpheli hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, anılan karara yönelik şikâyetçi vekili tarafından yapılan itirazın reddine dair merci Karşıyaka 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin, 15.11.2021 tarihli ve 2021/4766 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördün fıkrası uyarınca kesin olmakla 15.11.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 27.12.2022 tarihli ve 2022/3614 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.03.2023 tarihli ve KYB-2023/15082 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.03.2023 tarihli ve KYB-2023/15082 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, müştekinin olayın meydana geldiği Karşıyaka Polis Merkezi Amirliğinde komiser yardımcısı olarak görev yapan şüpheli ... tarafından darp edildiğini ve kolunun kırıldığını iddia ettiği olay hakkında her ne kadar suç delili bulunmadığından bahisle şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, dosya içeriğinde bulunan olay anını gösterir emniyet güvenlik kamerası görüntüleri izlendiğinde, videonun 20:29:50 ve devamı dakikalarında şüphelinin kapı camına vuran müştekiye doğru hızlı bir şekilde geldiği, müştekinin sol kolunu kendini koruma amaçlı dirsekten bükecek şekilde havaya kaldırdığı, şüphelinin sağ eliyle müştekinin kaldırdığı sol koluna sert şekilde vurduğu ve müştekinin bir kaç adım geriye giderek yere doğru koruma amaçlı eğildiği, şüpheli ile diğer polis memurlarının (kamera açısına girmeyen fakat kapı camının yansıması ile görülebilen bölüm) müştekinin kolunu arkadan hızlı şekilde kıvırdıkları ve müştekinin kolundan yaralandığının açık bir şekilde görülmesine karşın anılan Polis Merkezi Amirliğinin 10.05.2021 tarihli CD inceleme tutanağı ile olay anına ilişkin görüntülerin birbiriyle örtüşmediğinin anlaşıldığı, müştekinin kolunun kırılması ile gerçekleşen olayda, müştekiye ait 20.04.2021 tarihli Çiğli Eğitim Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen doktor raporunun şüpheli tarafından ya da diğer soruşturma dışı polis memurlarının iştirakiyle işlenip işlenmediği hususu ile illiyet bağının Adli Tıp Kurumundan alınacak bir raporla saptanıp bahse konu kamera görüntüleri ile ilgili tekrar inceleme yapılarak şüphelinin hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması karşısında, eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un, Bir suçun işlendiğini öğrenen Cumhuriyet savcısının görevi başlıklı 160 ıncı maddesimde;

"1) Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

(2) Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür."

Kamu davasını açma görevi başlıklı 170 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında;

"1) Kamu davasını açma görevi, Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirilir.

(2) Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler."

Kamu davasını açma görevi başlıklı 170 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında;

"1) Kamu davasını açma görevi, Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirilir.

(2) Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler."

Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrasında;

"(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir."

Cumhuriyet savcısının kararına itiraz başlıklı 173 üncü maddesinde;

"(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren on beş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu madde hükmü uygulanmaz.

(6) (Değişik: 2/1/2017-KHK-680/11 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7072/10 md.) İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır.

"

Şeklinde düzenlemeler yapılmıştır.

Bu düzenlemeler uyarınca Cumhuriyet savcısı kendisine yapılan suç duyurusu veya şikâyet üzerine suçun gerçekten işlenip işlenmediğinin tespiti için hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı ve maddi gerçeğin ortaya çıkmasına yarayan tüm kanunî yöntemlere başvurmalıdır. Toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaşıldığında iddianame düzenleyerek kamu davası açılması, aksi hâlde ise 5271 sayılı Kanun’un 172 nci maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi gerekmektedir.

2. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyasının incelenmesinde; Cumhuriyet Başsavcılığınca “...’ın 15.03.2021 tarihinde Örnekköy Polis Merkezi Amirliğinde ... sicil numarasıyla Komiser Yardımcısı (Grup Amiri) olarak görev yapan ...'nin kötü ve fena muamelesine maruz kalarak sol kolunun kırıldığına dair, ...’ın şikayet anlatım, beyan ve iddiası dışında herhangi bir suç durumunun ve suç delilinin bulunmadığı belirlendiği”nden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, anılan karara itirazın da merci tarafından reddedildiği anlaşılmış ise de;

Şikâyetçinin kolluk güçlerince alınan ayrıntılı anlatımları, kamera görüntülerine ilişkin CD içeriği ile adlî muayene raporlarında tespit edilen yaralanma bulgularına göre kamera görüntüleri ile ilgili tekrar inceleme yaptırılması ve görüntüler de gönderilerek şüphelinin şikâyetçiye yönelik eylemi ile şikâyetçinin kolunun kırılmasına neden olacak nitelikteki yaralanma arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığının belirlenmesi için adlî raporunun alınmasından sonra şüphelinin durumunun değerlendirilmesi gerektiği dikkate alınmadan verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Karşıyaka 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin, 15.11.2021 tarihli ve 2021/4766 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1653, Karar No: 2022/5518, Tarih: 12.04.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/1653 E.  ,  2022/5518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

I)Müştekinin mal teslim etmek amacıyla Metro marketin mal kabul bölümünün önüne kilitlemeden bıraktığı tır dorsesinden kaşar peyniri çalınması şeklinde gerçekleşen eylemde; tırın park edildiği yerin marketin eklentisi olup olmadığının dosya kapsamından anlaşılamadığı, bu nedenle; olay yerinde keşif yapılarak tırın park edildiği yerin eklenti niteliğinde olup olmadığının araştırılarak, eklenti olduğunun tespiti halinde, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

II)Kamera çözümleme tutanağına göre, hırsızlığın saat: 00.00'da gerçekleştiğinin tespit edildiği bu nedenle suçun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle gerekçesi tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 12.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/19268, Karar No: 2019/33777, Tarih: 03.07.2019

**7. Ceza Dairesi         2018/19268 E.  ,  2019/33777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, aracın müsadere talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I)Katılan ... İdaresi vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II)Katılan ... İdaresi vekili ve sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,

1.5237 sayılı TCK'nun 51.maddesinin 1.fıkrasının (a) bendinde; sanıklar ... ve ...’in daha önce üç aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmamış olması koşulu ve (b) bendinde; suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işleyemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması hükmü getirilmiş olmakla, ertelemeye engel adli sicil kaydı olmayan sanıklar hakkında, bir daha suç işlemeyeceklerine dair olumsuz kanaatin nasıl oluştuğu açıklanmadan "Suçun işlenmesi nedeniyle katılan kurumun uğramış olduğu zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmemiş olması nedeniyle" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde TCK.nun 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2.CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geriye bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan sanık ...’in talimat ile alınan savunmasında hükmün açıklanmasının geriye bırakılması talebinde bulunduğu, ancak ödenmesi gereken zarar miktarını gösterir kaçak eşyaya mahsus tespit varakasının bulunmadığı nazara alınarak, sanığa dava konusu 143 litre akaryakıt cinsi eşyanın Gümrük İdaresi'nce hesaplattırılacak "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı'' olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. maddesi de gözetilerek

bir karar verilmesi gerekirken, kamu zararının giderilmediği gerekçesi ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3.Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

bir karar verilmesi gerekirken, kamu zararının giderilmediği gerekçesi ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3.Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekili ve sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarlarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 03/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.