muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19421, Karar No: 2016/8712, Tarih: 02.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19421 E.  ,  2016/8712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yıldızeli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/03/2015

NUMARASI : 2014/1188-2015/312

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanını kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekillerince temyiz edilmiştir.

Taşınmazların tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerinde bulunan ağaçlara maktuen değer bilçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirelerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu 210 ada 20 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan 12.988,07 m²'lik bölümünün geometrik durumu ve yüzölçümü nazara alındığında değer kaybı olmayacağı gözetilmeden arta kalan kısımda % 4 oranında değer düşüklüğü uygulanmak suretiyle fazla bedele hükmedilmesi,

2)Dava konusu 210 ada 10 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan 2.967,35 m²'lik bölümünün geometrik durumu ve yüzölçümü nazara alınarak değer kaybı hesaplanması yerine, arta kalan kısmın tamamının bedeli hesaplanmak suretiyle fazla bedele hükmedilmesi,

3)Dava konusu 211 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan 1.574,86 m²'lik bölümünün geometrik durumu ve yüzölçümü nazara alınarak değer kaybının %20'yi geçemeyeceği gözetilmeden, arta kalan kısmın tamamının bedeli hesaplanmak suretiyle fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4622, Karar No: 2019/10918, Tarih: 04.12.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/4622 E.  ,  2019/10918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Bakırköy 5. Aile Mahkemesinin 25.01.2018 tarihli ve 2012/1063 Esas, 2018/22 Karar sayılı kararıyla kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kısmen kabulüne kısmen reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacı mirasçıları vekili ve davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, davalı eş adına olan taşınmaz ve banka hesabında bulunan para nedeniyle 1.000,00 TL alacağın tahsilini talep ve dava etmiş, 11.12.2017 tarihli dilekçeyle talep miktarını toplam 182.572,00 TL'ye yükseltmiştir. Davacı yargılama devam ederken 04.04.2019 tarihinde vefat etmiş olup, mirasçıları davaya devam etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüyle 118.800,00 TL katkı payı alacağı, 63.772,00 TL katılma alacağı olmak üzere toplam 182.572,00 TL alacağın davalıdan tahsiline hükmedilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından istinaf edilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüyle, 118.800,00 TL katkı payı alacağı, 36.500,00 TL katılma alacağı olmak üzere toplam 125.300,00 TL alacağın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı mirasçıları vekili ve davalı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir (6100 Sayılı HMK mad.33). İddianın ileri sürülüş şekline göre dava, katkı payı ve artık değere katılma alacağı isteğine ilişkindir.

Somut olaya gelince; eşler, 08.01.1986 tarihinde evlenmiş, 36.06.2009 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün, 25.05.2010 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Mal rejimi boşanma davasının açıldığı tarih itibarıyla sona ermiştir (TMK mad.225/son). Sözleşmeyle başka mal rejiminin seçildiği ileri sürülmediğinden evlilik tarihinden 4721 Sayılı TMK'nin yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (TKM mad.170), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği tarihe kadar ise, edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (4722 Sayılı Yasa mad.10, TMK mad.202/1). Mal rejiminin tasfiyesinde eşlerin bağlı olduğu rejime ilişkin hükümler uygulanır (4721 S.lı TMK mad.179).

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı mirasçıları vekili ve davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. a. Davacı mirasçılarının banka hesabındaki para yönünden temyiz itirazlarının incelemesinde;

Mal rejiminin sona erdiği sırada mevcut olan edinilmiş mallar tasfiye edilir (4721 Sayılı TMK mad.235/1). Eşlere ait kişisel ve edinilmiş mallar, mal rejiminin sona ermesi anındaki durumlarına (nitelik, seviye, aşama vb.) göre değerlendirilir (TMK mad. 228/1). Bu malların, kural olarak tasfiye anındaki (TMK mad. 227/1 ve 235/1), sürüm (rayiç) değerleri (TMK mad. 232 ve 239/1) hesaba katılır. Yargıtay ve Dairemizin uygulamalarına göre, tasfiye tarihi karar tarihidir. Mahkemece, tasfiye konusu malın karara en yakın tarihteki sürüm değeri belirlenmelidir.

Somut olaya gelince, Mahkemece, ıslah da gözetilerek banka hesabında bulunan TL cinsi paranın, boşanma dava tarihindeki mevcut miktarın 1/2'sinin güncellenmiş değeri dikkate alınarak karar verilmesine rağmen; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, banka hesabında bulunan TL cinsi paranın boşanma dava tarihindeki mevcut miktarının dikkate alındığı, ancak banka hesabındaki paranın değeri güncellenmeden artık değere katılma alacağına hükmedildiği anlaşılmaktadır. O halde Mahkemece, boşanma dava tarihinde banka hesabında bulunan paranın karara en yakın tarihteki güncellenmiş değeri belirlenerek artık değere katılma alacağına yönelik kararı yerinde iken, Bölge Adliye Mahkesince boşanma dava tarihinde banka hesabında bulunan paranın değeri güncellenmeden karar verilmesi hatalı olmuştur.

b. Davalı vekilinin taşınmaza yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Hakim, tarafların talep sonucu ile bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez (HMK mad. 26).

Tüm dosya kapsamı birlikte incelendiğinde davacı tarafın dava dilekçesinde "ortak alınan taşınmazın yarı hissesinin verilmesini" istediği, ancak Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen % 88 katkı payı oranında hesaplanan katkı payı alacağına hükmedildiği, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince de katkı payı oranına ve katkı payı alacağına yönelik istinaf taleplerinin reddine karar verildiği anlaşıldığından, Mahkemece, taleple bağlılık kuralı gereği %50 talep oranı dikkate alınarak katkı payı alacağa hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde talepten fazlaya karar verilmesi de hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle her iki taraf vekilinin temyiz itirazları (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle HMK’nin 371. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine, karardan bir suretinin de İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 04.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/593, Karar No: 2024/8876, Tarih: 10.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/593 E.  ,  2024/8876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/895 Esas, 2023/1640 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2014/452 E., 2021/64 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının halka açık şekilde İstanbul Menkul Kıymetler Borsasında (İMKB) işlem gören davalının hisselerini satın aldığını, davalı şirketin "sermaye azaltımı ve eş zamanlı sermaye artırımı" gündemiyle yapılan 08.10.2013 tarihli Genel Kurulu'nda diğer bazı hissedarlarla birlikte ayrılma hakkını kullandığını, davalı şirket tarafından Kamuyu Aydınlatma Platformu'na (KAP) gönderilen bilgilendirme yazısında Genel Kurulda ayrılma hakkını kullananların toplam hisse değerlerinin belirtildiğini, ancak icra takip tarihine kadar davacıya herhangi bir ödeme yapılmadığını, davacının hisse bedeli olan 907.321,02 TL'nin ödeneceği konusunda davalı şirketin ve Sermaye Piyasası Kurulunun (SPK)beyanına da güvenerek hisselerini davalı şirket tarafından açılmış ... Menkul Değerler A.Ş.'deki emanet hesabına virman etiğini ve hisselerin bu hesapta bloke halinde olup davacıya iade edilmediğini, bu bedelin tahsili amacıyla davalıya yönelik takip başlatıldığını, davalının haksız olarak takibe itiraz ettiğini ileri sürerek davalının itirazının iptaline ve %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ayrılma hakkını dayandırdığı sermaye azatlımı ve eş zamanlı sermaye artırımına ilişkin genel kurul kararlarının iptali davası ikame edildiğini, halen derdest olan bu davada mahkemece genel kurul kararının iptal edilmesi olanağı bulunduğunu, bu nedenle davacının ayrılma hakkını kullanarak şirketten ayrılmasına gerek kalmayacağını, davacı tarafa bir ödeme yapılmasının hukuken himaye edilemeyeceğini, ayrılma hakkına ilişkin bir alacağın doğmasından da bahsedilmeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacı tarafın 907.321,02 TL'lik ayrılma hakkının davalı tarafından ödenmediği, hisselerin davalının borçları dolayısıyla satıldığı, dolayısıyla hisselerin davacıya iade imkanının da kalmadığı anlaşılmakla, davalı şirketin genel kurul kararı ile belirlenen hisse değeri üzerinden davacının alacak talebinde bulunmakta haklı olduğu, asıl alacak üzerinden takibin devamına dair karar vermek gerektiği, dava konusu alacağın miktar itibariyle olağanüstü genel kurul toplantısında belirlenmiş olması nedeniyle likit kabul edilerek haksız itiraz nedeniyle davacı tarafın icra inkar tazminatı talebinin de kabulüne karar vermek gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, takip dosyasına yapılan itirazın asıl alacak yönünden iptali ile 907.321,02 TL asıl alacağın takip talebinde belirtilen faiz oranları üzerinden takibin devamına, asıl alacağın likit olması ve itirazın haksız olması nedeniyle asıl alacak miktarı üzerinden hesaplanan 181.464,20 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, halka açık anonim şirket niteliğini haiz davalı şirketin sermaye azaltımı ve eş zamanlı arttırımı kararının Kurulca önemli nitelikte iş kabul edildiği, davacının ilgili karara olumsuz oy kullandığı muhalefetini ve davalı şirketin çağrı ilanında belirttiği ve KAP'da açıkladığı 0,46 TL fiyat üzerinden ayrılma hakkını kullanacağını tutanağa geçirttiği, ayrılma hakkının doğumuna esas teşkil eden genel kurul kararının butlan ile sakat olduğunun 05.02.2020 tarihinde kesinleşen mahkeme kararı ile tespit edildiği, butlan ile malul kararın baştan itibaren geçersiz olduğu sabit ise de davalı şirketin Kurul'un uyarı yazısına rağmen, davacının ayrılma hakkı bedelini 10.12.2013 tarihine dek ödememiş, 12.12.2013 tarihine dek de payların iadesini sağlamamış olması, bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi nedeniyle, davalı şirket adına dava dışı aracı kurum nezdindeki hesapta blokeli olarak saklanan davacı paylarının, yine davalı şirketin vergi borcuna istinaden 6183 sayılı kanun kapsamında 25.03.2014 ve 26.03.2014 tarihlerinde satılarak, bedellerinin 28.03.2014 tarihinde vergi dairesine gönderilmiş olması, alınan bilirkişi raporu ile davalı tarafından KAP'da yapılan açıklamalar kapsamından, genel kurul kararına karşı 07.01.2014 tarihinde açılan davadan sonra ayrılma hakkını kullanan başka bazı pay sahiplerine ödeme yapıldığının anlaşılması karşısında davalı tarafından dayanak genel kurul kararının batıl olduğunun ileri sürülmesi, herkesin haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kuralına uymak zorunda olduğunu öngören, hakkın kötüye kullanılması yasağının da dayanağını oluşturan 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2. maddesine aykırılık teşkil edeceği, davalı şirketin, anılan genel kurul kararının batıl olması nedeniyle ayrılma hakkının doğmadığına, ayrılma bedelinin talep edilemeyeceğine, ancak sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iade talep edilebileceğine yönelik istinaf sebebinin yerinde görülmediği, ilk derece mahkemesi tarafından, davacının aracı kurum nezdindeki hisselerinin davalı vergi borcuna mahsuben satılmış olması, davalının iadesini sağlayabileceği pay bulunmaması nedeniyle davanın kabulüne karar vermesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı şirketin sermaye azaltımına olumsuz oy kullanarak 6362 sayılı Kanunu'nun 24 üncü maddesi uyarınca ayrılma hakkını kullanan davacının, ödenmeyen hisse bedelini tahsil amacıyla başlattığı takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6362 sayılı Kanunun 23/1, 24/1

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6362 sayılı Kanunun 23/1, 24/1

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına ve özellikle davaya konu alacakla ilgili İstanbul 36. İcra Müdürlüğü'nün 2014/1894E. sayılı icra takip dosyasına ödeme var ise bu hususun icra müdürlüğünce ilamın icrasında göz önüne alınacak olmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 10.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10580, Karar No: 2012/14749, Tarih: 17.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/10580 E.  ,  2012/14749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak ve pilon yeri bedelinin tespiti ve pilon ve irtifak alanının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı tarafından ödenmesi gereken temyiz harcının alındığına dair belge dosyasında bulunmamaktadır. Temyiz eden davalı taraftan temyiz harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, temyiz harcı alınmamışsa HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434 üncü maddesinin üçüncü fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması üzerine dosyanın iadesi,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye esas alınan buğday, mısır, taze fasulye, hıyar ve domatesin 2010 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından,

3-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 28.04.2010 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından sorulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14195, Karar No: 2015/17819, Tarih: 12.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/14195 E.  ,  2015/17819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suçlamayı ve 17.04.2014 tarihli tutanak içeriğini kabul etmemesi karşısında, tutanağı düzenleyen tutanak mümzileri duruşmaya çağrılarak beyanlarının alınması, çekilen gizli hattın sanık tarafından farkedilip edilmeyeceği araştırılıp sanık tarafından farkedileceğinin belirlenmesi halinde kullanım miktarlarının karşılaştırılması bakımından tutanak tarihinin öncesi ve sonrasına ait tüketim ekstrelerinin getirtilmesi, ikametteki kurulu güce göre tutanak öncesindeki tüketimin orantılı olup olmadığı hususunda bilirkişi raporu alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 12/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4383, Karar No: 2020/3747, Tarih: 12.03.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/4383 E.  ,  2020/3747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Her iki sanık hakkında; TCK’nın 157/1, 52/2, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Sanıkların katılan ...'yi hileli davranışlarla aldatarak herhangi bir bedel ödemeden katılan ...'in ballarını katılan ...'den alıp giderek, katılan ...'i zarara uğratmak suretiyle üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda; sanıklar savunması, katılanlar beyanı, tanıklar beyanı ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık eyleminin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...’in, herhangi bir gerekçe içermeyen ve sanık ...’in ise, uzlaşma yasalarından yararlanmak istediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 12.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6582, Karar No: 2014/5091, Tarih: 19.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/6582 E.  ,  2014/5091 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/22451

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 06/01/2014 gün ve 2013/357/1030 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27/01/2014 gün ve KYB.2014/22451 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık K.. Ö..'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 203/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/09/2013 tarihli ve 2013/180 Esas, 2013/700 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;