muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5829, Karar No: 2010/8066, Tarih: 06.07.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/5829 E.  ,  2010/8066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işveren nezdinde 7.2.1984-22.6.1985 tarihleri arasında çalışmış olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının Türk işveren olan davalının Libya'da bulunan işyerinde 7.2.1984-2.6.1985 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tesbiti istemine ilişkindir.Mahkemece istem aynen kabul edilmiştir.

Hükmün davalılardan kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dairemizin 03.04.2006 tarih 2006/3692 Esas-3367 Karar sayılı ilamı ile; “Türkiye Cumhuriyeti ile Libya Arap Cumhuriyeti arasında 1.10.1976 tarihinde yürürlüğe giren 31.8.1985 tarihinde yürürlükten kalkan, 1.9.1985 tarihinde yürürlüğe girip halen yürürlükte bulunan iki sosyal güvenlik anlaşması bulunmaktadır. Davacının tesbitini talep ettiği hizmet süresi 1.10.1976 tarihinde yürürlüğe giren Sosyal Güvenlik Sözleşmesi hükümlerine tabi olup anılan sözleşmede Türk İşveren yanında Libya'da geçen hizmetler gerek uzun ,gerekse kısa vadeli sigorta kolları bakımından Libya mevzuatına tabi olup sözleşmenin 2.maddesinde belirtilen aylıklara hak kazanılması halinde sigortalının ve hak sahiplerinin Türkiye'deki sigortalılıkları ile aynı zamana rastlamamak kaydı ile bu hizmetlerini birleştirebilecekleri, ancak uzun vadeli sigorta koluna tabi primlerinin SSK.'na transferinin mümkün olmadığı, bu anlaşma hükümlerinin akit taraflardan herbirinin mevzuatı uyarınca anlaşmanın yürürlüğe girişi tarihinden önce ödenmiş prim devrelerine uygulanmayacağı, bu anlaşmanın yürürlükten kalkması tarihinden önce bu anlaşma hükümleri uyarınca kazanılmış bulunan tüm hakların etkilenmeyeceği kararlaştırılmıştır.Anlaşma hükümlerinden de anlaşılacağı üzere; "Uzun vadeli sigorta kolları yönünden Libya mevzuatına tabi olan hizmet süresinin 506 sayılı Yasa'nın 79.maddesine göre tesbiti mümkün olmayıp ancak 3201 sayılı Yasa hükümlerine göre borçlanılması olanaklıdır.” gerekçesi ile bozma ilamının konusu olmuş, mahkemece anılan bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de bozma gerekleri yerine getirilmemiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden davacının yasanın öngördüğü şekilde yurtdışı hizmetlerini borçlanma konusunda kuruma bir başvurusu olmadığına göre; dava ile talep edilen husus; 506 sayılı Yasanın 79. maddesi kapsamında yurtdışında Türk işverene bağlı olarak geçen hizmet süresinin tesbitinden ibarettir. Mahkemece davanın reddi yerine, talep aşılarak davacının yurtdışında Türk işverene bağlı olarak geçen hizmet süresinin 3201 sayılı Yasa kapsamında borçlanılabileceğinin tesbiti usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... Vekili’nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 06.07.2010 tarihli oturumda oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19095, Karar No: 2012/42433, Tarih: 10.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/19095 E.  ,  2012/42433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın ikrarı, mağdurların beyanı ve adli raporlar karşısında, olayın yegane tanığı Soner'in kovuşturma aşamasında dinlenilmemesi ve sanığın her bir mağdura yönelik eyleminden ayrı ayrı hüküm kurulmadan tek uygulama ile iki kez denilmesi sonuca etkili olmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 10/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21580, Karar No: 2014/28969, Tarih: 02.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/21580 E.  ,  2014/28969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2014

NUMARASI : 2014/338-2014/335

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçi icra kefili, icra mahkemesine başvurusunda; 07.02.2013 tarihli icra kefalet işleminin geçersiz olduğunu ileri sürerek anılan işlemlerin iptali isteğinde bulunmuş, mahkemece, yapılan yargılama sonunda, şikayetçinin kendi el yazısıyla yazılmış ifadesini içermeyen ve evli eşin rızası alınmadan düzenlenmiş icra kefalet sözleşmesinin geçerli sayılmayacağı gerekçesi ile şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

İİK.’nun 38.maddesi gereğince icra dairesindeki kefaletler ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabi olup; icra kefaletinin geçersizliği nedeniyle iptali istemi yargılamayı gerektirdiğinden, genel mahkemede ileri sürülebilecek bir husus olup, şikayet yoluyla icra mahkemesine başvurularak iptali talep edilemez.

Ancak, İİK.'nun 38. maddesi uyarınca ilam hükmünde olan icra kefalet işleminin, ilamlı icra takibine konu edilebilmesi, bir diğer ifade ile icra kefiline icra emri tebliğ edilebilmesi için icra kefaletinin yasada öngörülen şekil şartlarına uygun olarak yapılmış olması gerekir.

Bu durumda, şikayetçi, icra kefilliğinin iptali isteminde bulunmuş ise de; bu hususun incelenmesinin genel mahkemede yargılamayı gerektirdiği ve dar yetkili icra mahkemesinde dinlenemeyeceği açıktır.

Öte yandan, 07.02.2013 tarihli icra kefalet tutanağında; sorumlu olunan azami miktarın ve kefalet tarihinin kefilin kendi el yazısı ile yazılmadığı ve kefalet tarihinde evli olduğu anlaşılan şikayetçinin eşinin kefilliğe ilişkin rızasının bulunmadığı görülmekte olup; bu haliyle, kefalet tutanağının, kefaletin şeklini düzenleyen Türk Borçlar Kanunu'nun 583. ve 584. maddelerinde belirtilen şartlarda düzenlenmediği anlaşılmaktadır. Esasen bu husus, mahkemenin de kabulündedir.

Hal böyle olunca, mahkemece, yalnız icra emrinin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7836, Karar No: 2014/11698, Tarih: 12.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/7836 E.  ,  2014/11698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasında ... İş Mahkemesi ile... İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, İşçi alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

... İş Mahkemesi, davalının ikametgahının ve işin görüldüğü yerin... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... İş Mahkemesi ise, işin bir kısmının görüldüğü yerin ... olduğu ve ... mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemelerini belirlemiştir. Buna göre, “iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, yani işyeri mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş mahkemesine açılan dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı kepçe operatörü olarak çalıştığı işyerinde iş akdini haklı nedenle feshettiği iddiasıyla işçi alacaklarının tahsilini talep etmiştir. Dosya kapsamından işin bir kısmın ... ilçesinde, bir kısmının ise ... 'da görüldüğü anlaşılmakta olup, davalının ikametgahının ise ... olduğu anlaşılmıştır. Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde; eldeki davada yetkili mahkeme ... İş mahkemesidir. Bu durumda, uyuşmazlığın ... İş Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21.ve 22. maddeleri gereğince ... İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18688, Karar No: 2012/21601, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/18688 E.  ,  2012/21601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-... ADINA VEKİLİ AVUKAT ...

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... asıl işverenliğinde, diğer davalı alt işveren ... Güvenlik Temizlik İnşaat Gıda Taş. Sos. Hizm. Ltd. Şti. işçisi olarak 05/05/2008'de çalışmaya başladığını, dava tarihi itibari ile ihaleyi yeni alan alt işverene bağlı olarak aynı işte çalışmaya devam ettiğini, davalı ... Güvenlik Temizlik İnşaat Gıda Taş. Sos. Hiz. Ltd. Şti.'ne bağlı gerçekleşen çalışma dönemi için kıdem tazminatının ödenmediğin ve yılık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek ödenmeyen kıdem tazminatı alacağı tutarının, yıllık ücretli izin süresinin ve bu süreye tekabül eden alacaklarının tespiti ile bu alacakların işten çıkış tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanacak en yüksek faizle birlikte işten çıkış tarihinden sonra her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen talep edeceğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Güvenlik Temizlik İnşaat Gıda Taş. Sos. Hizm. Ltd. Şti. vekili, davacının ihaleyi yeni alan firma işçisi olarak asıl işverene bağlı çalışmasını sürdürdüğünü, iş akdi feshedilmediğinden kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının doğmadığını, davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığını savunarak davanını reddini talep etmiştir.

Davalı ... Termik Santrali İşletme Müdürlüğü vekili, davacı ile müvekkil kurum arasında iş akdi bulunmadığını, diğer davalı şirket ile arasındaki ilişkinin asıl–alt işverenlik ilişkisi olarak değerlendirilemeyeceğini, ihale makamı olması nedeni ile müvekkili aleyhine açılan davanın taraf sıfatı yokluğu nedeni ile reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... Dağıtım Anonim Şirketi vekili, davacı ile müvekkili arasında iş akdi bulunmadığını, davacının müvekkili şirketten sayaç okuma ihalesini alan diğer davalı şirketin işçisi olması nedeni ile husumet yokluğu nedeni ile davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davacının ihaleyi yeni alan işveren nezdinde çalışmaya devam etmesi nedeniyle feshe bağlı kıdem ve yıllık ücretli izin alacağı açısından "eda davası" açılması için gerekli şart olan fesih olgusunun gerçekleşmediği ve feshe bağlı bu alacakları talep hakkının henüz doğmaması nedeniyle tespit davası açmakta hukuki menfaatinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davacının ihaleyi yeni alan işveren nezdinde çalışmaya devam etmesi nedeniyle feshe bağlı kıdem ve yıllık ücretli izin alacağı açısından "eda davası" açılması için gerekli şart olan fesih olgusunun gerçekleşmediği ve feshe bağlı bu alacakları talep hakkının henüz doğmaması nedeniyle tespit davası açmakta hukuki menfaatinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl işverene bağlı olarak, alt işveren işçisi sıfatı ile çalışmasına sürdüren davacı işçinin, ihale süresi sona eren önceki alt işverene bağlı çalışma süresi yönünden kıdem tazminatı ve yıllık izin ücret alacaklarının belirlenmesi talebi ile tespit davası açmakta hukuki yararının bulunup bulunmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçinin dava tarihi itibari ile aynı asıl işveren bünyesinde başka bir alt işverene bağlı olarak çalışmaya devam ettiği sabittir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 14. ve 57. maddelerine göre işçinin kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının doğması için hizmet akdinin sona ermesi gerekir. Kıdem tazminatı ve yılık izin ücret alacağı iş akdinin sona erdiği tarihte işçinin almakta olduğu ücret ve toplam çalışma süresi dikkate alınarak belirlenir. İş akdi devam ettiği sürece davacının hak ettiği yıllık izinlerin kullandırılması da mümkün ve muhtemeldir. Somut uyuşmazlıkta davacının kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağı hakkı henüz doğmamıştır ve miktarı da belirlenebilir değildir. Bu nedenle dava hukuki yarar yokluğu nedeni ile reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4047, Karar No: 2014/1693, Tarih: 13.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4047 E.  ,  2014/1693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, tehdit

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/282, Karar No: 2010/3766, Tarih: 24.05.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/282 E.  ,  2010/3766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tespitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çamaş Kadastro Mahkemesi'nin 1995/23 Esas sayılı dava dosyasının,

2- Tarafların ortak murisi ...'e ait eşini ve çocuklarını gösterir şekilde vukuatlı aile nüfus kaydının getirtilerek dosyasına konulması,

3- 6.6.2008 gün ve 26898 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5766 sayılı Kanun'un 11.maddesi ile 492 sayılı Harçlar Kanunu'nda değişiklik yapılmıştır. Buna göre 6.6.2008 tarihinden itibaren Yargıtay'a yapılacak temyiz başvurularından ayrıca (2009 yılı değerlendirme oranına göre) 67.20.00 YTL olarak belirlenen başvuru harcı alınacak olup, yapılan incelemede yasanın öngördüğü harcın davacı ...'ten alınmadığı anlaşıldığından, bu eksiklik giderilmek ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1444, Karar No: 2024/4003, Tarih: 13.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1444 E.  ,  2024/4003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/247 E., 2022/461 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Davacılar vekili, müvekkillerinin müştereken maliki oldukları taşınmazın davacılardan ...'a ait iken davacı ile davalılardan ... arasında yapılan 03.02.1997 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği arsa sahibine verilecek dairelere karşılık 96/263 hisseyi üzerinde bırakarak diğer hisseleri yükleniciye devrettiğini, diğer davacıların da yükleniciden pay satın alan kişiler olduğunu, yüklenicinin taşınmazda kat irtifakı tesis etmeyip, 35/263 hisseyi davalılardan ...'a, 11/263 hisseyi de diğer davalı ...'e devrettiğini, yine yüklenici davalı uhdesinde de 19/263 hissenin kaldığını, davalıların taşınmazda bağımsız bölüm sahibi olmadıklarını, yüklenici ve diğer davalıların kötü niyetle hareket ettiklerini ileri sürerek; 65/263 hissenin tapu kaydının iptali ile tespit edilecek oranlarda davacılar adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin iyiniyetli üçüncü kişi olarak bedelini vermek suretiyle taşınmaz hissesi iktisap ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmenin 3. maddesindeki, ''İleride imar durumuna göre, ilave kat inşaatına izin verildiği takdirde bu hak ...' ye ait olacaktır.'' ve 4. maddesindeki, ''iş bu pafta ve parsel üzerine yapılacak olan 4. normal katın üzerine yapılacak olan çekme kat ...' a ait olacaktır." düzenlemeleri karşısında davalı yüklenicinin ileride ilave kat inşaatına izin verilmesi halinde daire yapımı için bir kısım payları elinde tuttuğunun anlaşıldığı, sözleşmenin de fesih edilmediğinden geçerliliğini sürdürdüğü gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı süresinde davacılar vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz'in (Kapatılan 23. Hukuk Dairesi) 11.06.2018 tarih, 2015/9032 E. ve 2018/3624 K. sayılı ilamı ile, davacılardan arsa sahibi ... ile davalı yüklenici ... arasındaki 03.02.1997 tarihli sözleşmenin 3 ve 4. maddelerinin sözleşmenin bir bütün olarak ifası ile tamamlanıp, tasfiyesine kadar bağlayıcı olduğu, başlangıçta taraflar için borçlandırıcı işlem olarak ahde vefa ilkesi uyarınca geçerli olan sözleşme kaydının binanın bitirilmesi ile artık kanunen imkansızlaştığı, sözleşme serbestisi içinde bir ümit beklentisi olarak kararlaştırılmış olan kaydın binanın tamamlanması ile artık değer verilemeyeceği, kat mülkiyeti rejimine göre boşta arsa payı bırakılamayacağı, binanın tamamlanmış olduğu gözetilerek, kurulu kat mülkiyeti rejimine esas olmak üzere uzman bilirkişiden rapor alınarak liste yapılarak boşta kalan arsa paylarının dağıtımı ve özgülemesi yapılarak pay tescili kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin bozma üzerine verdiği kararında, davalılar ... ve ...'in dava konusu taşınmazdaki hisseyi bir çok davacıdan önce edindiği, taşınmazda fiili kullanımlarının olmamasının kendilerini kötü niyetli hale getirmeyeceği, davacıların dava konusu taşınmazda fiili kullanımlarının olmasının da davacılara üstün hak vermeyeceği, davalılar ... ve ...'e yönelik açılan davanın reddinin gerektiği, diğer davalı yüklenici ... yönünden ise, bozma ilamında belirtildiği üzere başlangıçta geçerli olan sözleşme kaydının binanın bitirilmesi sonrası için bir değer ifade etmeyeceği, binanın tamamlanmış olması nedeniyle davalı yüklenici uhdesinde kalan hissenin kayıt maliklerine payları oranında dağıtılması gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin bozma ilamına uyarak verdiği karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-a) Somut olayda, davacılardan ... ile davalılardan ... arasında 03.02.1997 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığı, sözleşmenin 3. maddesinde ‘İleride imar durumuna göre, ilave kat inşaatına izin verildiği takdirde bu hak ...' ye ait olacaktır.’, 4. maddesinde ise ‘iş bu pafta ve parsel üzerine yapılacak olan 4. normal katın üzerine yapılacak olan çekme kat ...' a ait olacaktır.’ düzenlemelerinin kararlaştırıldığı, sözleşmeye konu parselde kat irtifakının kurulmadığı ve tarla vasfında olduğu, fiili durumda ise 3 normal katlı toplam 11 dairenin bulunduğu bir yapının mevcut olduğu görülmüştür. Bu durumda mahkemece, konusunda uzman bilirkişi heyeti oluşturulup yerinde keşif yapılmak suretiyle davacı arsa sahibi ... ile davalı yüklenici ... arasındaki 03.02.1997 tarihli sözleşme gereği tarafların almaları gereken arsa paylarının kat irtifakı rejimine göre belirlenip, sözleşme gereği yükleniciye verilmesi kararlaştırıp alınacak bilirkişi raporu doğrultusunda belirlenen paydan, pay devri yaptığı davacılar ve davalılar yönünden temliken tescil hükümlerine göre temlik tarihleri de dikkate alınarak oluşacak uygun sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

1-b) Bozma nedenine göre, davacılar vekilinin diğer temyiz istemlerinin şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1-a) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile kararın davacılar lehine BOZULMASINA, (1-b) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bozma nedenine göre davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.11.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.