muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/30, Karar No: 2013/1426, Tarih: 02.10.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2013/11-30 E.  ,  2013/1426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2.Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2012

Taraflar arasındaki “tazminat ” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 2.FSHH Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen 27.09.2007 gün ve 2006/65 E.-2007/211 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 11.Hukuk Dairesi’nin 15.09.2009 gün ve 2007/14350 E.-2009/9427 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı vekili, müvekkilinin 1993 yılında Ceyhan Deltası (Adana- Yumurtalık) üzerinde yapacağı bilimsel çalışması ile ilgili olarak TÜBİTAK ile irtibata geçtiğini, müvekkilinin projesinin TÜBİTAK Bilim Kurulu tarafından onaylandığını ve Tübitak ile müvekkili arasında 1.10.1994 ile 30.9.1994 tarihleri arasında yürürlüğü olan sözleşme imzalandığını, proje yürütücüsü olarak ta müvekkilinin kabul edildiğini, projenin 1995 yılının Ocak ayında tamamlanarak DEBAG-106 nolu proje kesin raporunun müvekkili ve Yılmaz Bal imzası ile TÜBİTAK Başkanlığına teslim edildiğini, Bilim kurulu tarafından son paranın 1.11.1995 tarihinde ödendiğini, projede eser sahibinin müvekkili olduğunu, Yılmaz Bal’ın ise Harita Genel Komutanlığı bünyesinde çalışan bir Albay olduğunu, projenin haritalamaya dair faaliyetlerinden sorumlu olduğunu, çalışmanın yöneticisi, sorumlusu ve yazarının müvekkili olduğunu, müvekkilinin CEYHAN DELTASI (ADANA) KIYI KUMULLARI JEOMORFOLOJİSİ VE BİTKİ ÖRTÜSÜ adlı eserinin özgün kısımlarının davalı tarafından TÜBİTAK tarafından yayınlanan TÜRK BOTANİK DERGİSİ adlı derginin 491-506 sayfalarında yer alan FLORA OF THE NATURAL CONSERVATİON AREA IN ADANA-YUMURTALIK LAGOON (TURKEY) adlı İngilizce çalışmasında aynen tekrar ettiğini, hatta çalışmanın ilk kez kendisi tarafından yapıldığını bahsederek kendisine mal ettiğini, yazının kaynaklar bölümünde müvekkiline yer verilmediğini, yine müvekkili tarafından 76 tane bitkinin tesbit edildiği halde davalının kendi tesbit etmiş gibi yazdığını, ayrıca müvekkili tarafından bitki örtüsü için 8 bitki birliği ve 2 grupman tesbit edildiğini, davalının da bu birliği kendisinin bulduğunu belirttiğini, davalının iyiniyetli olmadığını, müvekkilinin FSEK.den doğan mali ve manevi haklarının ihlal edildiğini, müvekkilinin davalıya gönderdiği e-postaya davalının verdiği yanıtta da dava konu hususda müvekkilinin önce çalışıldığının kabul edildiğini ileri sürerek, 15.000 TL manevi tazminatın eserin yayınlandığı tarih olan Eylül 2004 tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsiline, davalıya ait eserin yarattığı zararları sonuçların ortadan kaldırılması için TÜRK BOTANİK DERGİSİNİN toplatılmasına, derginin internette bulunan adresinden yazının çıkarılmasına, dava sonucunun dergi ve internet adresinde ve üç ulusal gazetede ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin Yumurtalık Lagün (Gölü) çevresindeki bitki örtüsü üzerinde araştırma yaptığını, davacı ise aynı alanın sadece kıyı şeridinde bulunan kumullar üzerindeki bitki örtüsü üzerine araştırmalar yaptığını, tarafların çalışma yaptığı alanların farklı olduğunu, müvekkilinin çalışma alanının daha geniş olduğunu ve 238 adet bitki türünün tesbit edildiğini, davacının alanda bulunan bitkileri tesbit ettiğini ancak, bitkilerin ilk defa tesbit edilmediğini, davacının çalışmasının yayınlanmadığından iltibasında sözkonusu olmayacağını, davacının çalışmasının bir proje raporu olduğunu, davacının çalışmasının Yavuz Bal ile yapılan FSEK.9.maddesi anlamında müşterek bir çalışma olduğunu, tek başına dava açamayacağını, müvekkilinin çalışmasının tamamen ayrı bir çalışma olduğunu, davacının FSEK.den doğan hiçbir hakkının ihlal edilmediğini savunarak,davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, avunma, oplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının eserinde davacının eserinden herhangi bir şekilde iktibas yahut intihalde bulunulmadığı, davacı tarafından yapılan çalışmanın davalı tarafından eserinde bahsedilmemesinin bilimsel olarak yeterli kaynağı tüketmediği biçiminde değerlendirilmesi gerektiği, usulsüz bir alıntının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 5846 sayılı Kanuna göre keşif, icat, bilimsel muhteva gibi fikirlerin değil, bunların ifade biçiminin korunmakta olmasına, davacının meydana getirdiği rapordaki ifade biçiminin sonraki makalede hususiyeti de içerecek şekilde intihal edilmediğinin bilirkişi raporu ile belirlenmiş olmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak, davacı sözkonusu bölgede yaptığı incelemeler sonucu Mayıs 1994 tarihli “Ceyhan Nehri Deltası Kıyı Kumulları Jeomorfolojisi ve Bitki Örtüsü” isimli çalışma raporunu hazırlamıştır. Bu rapordan yaklaşık 8 yıl sonra davalı tarafından aynı konuda meydana getirilen “Adana- Yumurtalık Lagünü Tabiatı Koruma Alanı Florası” isimli makalenin giriş kısmında “daha önce bu bölgede floristikal incelemenin yapılmamış” olduğundan söz edilmiştir. Oysa, dosyaya sunulan e-mail örneklerinden, davalı davacıdan Mayıs 1994 tarihli rapor suretini talep ettiğine göre, bu bölgede anılan çalışmanın kendisinden daha önce yapıldığını bilmesi gerekir. Bu durumda herne kadar davacının manevi tazminat isteminin dayanağı olarak 5846 sayılı FSEK hükümleri gösterilmiş ise de, dava dilekçesindeki açıklama ve bilgilerden dava konusu yayında geçen yukarıdaki açıklama nedeniyle davacının derin elem ve üzüntü içerisinde olduğu da ileri sürüldüğünden; uyuşmazlığın bilimsel çalışma olması nedeniyle, MK. ve BK.da düzenlenen kişilik haklarının bir parçası olarak davacının bilimsel kişiliğine karşı da haksız eylem nedeniyle manevi tazminat davası olarak nitelendirilip nitelendirilmeyeceğinin HUMK.76.maddesi hükmü uyarınca mahkemece değerlendirilmesi gerekir. O halde mahkemece, davalının eyleminin, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan karar verilmesi doğru görülmemiş bu nedenle de kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı tarfından kaleme alınan makalede, davacı eserinden intihal bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine, Özel Daire'ce yukarıda başlık bölümünde gösterilen nedenlerle bozulmuştur. Mahkemece, bozmaya uyma yönünde karar verilmeden davacının davayı takip etmediğinden bahisle, davanın HUMK'nun 409.maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına ilişkin verilen karar, temyiz üzerine Yüksek Özel Daire'ce, duruşma gününün davacı tarafa usulünce tebliğ edilmediği gerekçesiyle bozulması üzerine, yerel mahkemece ikinci bozma ilamına uyulmasına, ilk bozma ilamına karşı ise direnilmesine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nda işin esasının görüşülmesinden önce, Özel Daire bozma ilamında; “uyuşmazlığın bilimsel çalışma olması nedeniyle, MK ve BK’da düzenlenen kişilik haklarının bir parçası olarak davacının bilimsel kişiliğine karşı da haksız eylem nedeniyle manevi tazminat davası olarak nitelendirilip nitelendirilmeyeceğinin HUMK.76.maddesi hükmü uyarınca mahkemece değerlendirilmesi gerekir. O halde mahkemece, davalının eyleminin, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan karar verilmesi doğru görülmemiş bu nedenle de kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir" şeklindeki bozma üzerine, yerel mahkemenin, bu hususu tartışılarak, davacının, kişilik haklarına saldırı nedeniyle tazminat talebi bulunmadığından davanın reddine karar vermesinin Özel Daire denetiminden geçmeyen yeni bir hüküm niteliğinde olup olmadığı hususu ön sorun olarak tartışılmış, bu hususun yeni hüküm niteliğinde olmadığı Kurul’ca kabul edilerek işin esasının görüşülmesine geçilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davanın 5846 sayılı FSEK hükümleri yanında, ‘haksız eylem nedeniyle manevi tazminat’ davası olarak da nitelendirilmesinin mümkün olup olmadığı, buradan varılacak sonuca göre de, davalı eyleminin, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı HMK’nun 33 (1086 sayılı HUMK’nun 76.) maddesi gereğince hukuki tavsif (niteleme) ve uygulanacak kanun maddesinin tespiti, hâkime aittir.

Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesinde yaptığı açıklamalarda; Türk Botanik Dergisinin 2004 yılındaki sayısında davalı tarafından yayımlanan makalede; müvekkiline ait eserde yer alan kısımların aynen yer alındığı ve bu sahanın bitkileri üzerinde ilk kez çalışıldığı ifade edilerek, müvekkilinin 9 yıl önce gerçekleştirdiği çalışma ve yayının yok farz edildiğini, kaynaklar bölümünde müvekkiline yer verilmediğini, müvekkilinin bu alanda ilk çalışmayı yapan akademik ünvanlı bir kişi olarak davalı makalesinin yayınlanması ile manevi olarak ciddi bir zarara uğradığını, derin elem ve azap içerisinde bulunduğunu, bu zararın telafisinin mümkün olmadığını, bu bölgede müvekkili tarafından daha önce çalışıldığının davalı tarafından bilindiğinin kendisine gönderdiği elektronik mektuptan anlaşılacağını bildirmiştir.

Dava dilekçesinin yukarıda açıklanan bölümlerinden de anlaşılacağı üzere davacı taraf, kendi eserinden izinsiz olarak alıntılar yapılarak intihal yapıldığı iddiasının yanı sıra kendi çalışmasını yok farzeden açıklamalar nedeniyle elem duyduğunu da ifade etmiştir.

Hukuki nitelendirmenin hakim tarafından yapılması gerektiğinden, dava dilekçesi bir bütün olarak değerlendirilip, davacının hukuki nitelemesiyle bağlı olmaksızın uygulanacak yasa hükmünün belirlenmesi gerekir.

O halde, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

Hukuki nitelendirmenin hakim tarafından yapılması gerektiğinden, dava dilekçesi bir bütün olarak değerlendirilip, davacının hukuki nitelemesiyle bağlı olmaksızın uygulanacak yasa hükmünün belirlenmesi gerekir.

O halde, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacının temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı Kanunun 440/1.maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.10.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36151, Karar No: 2014/28744, Tarih: 02.12.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/36151 E.  ,  2014/28744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/297078

MAHKEMESİ : Aydın Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2012/71 (E) ve 2012/252 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocukların yakınana ait iş yerine girememeleri nedeniyle eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığının dosya içeriğine uygun şekilde kabul edilmesine karşın, kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nın 35. madde hükümlerinin uygulanmaması suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması,

2-5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca, mahkemesince Baroya yazı yazılarak suça sürüklenen çocukları savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, zorunlu müdafiiler için ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuklara, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı şekilde yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 02/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6601, Karar No: 2020/7390, Tarih: 19.11.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/6601 E.  ,  2020/7390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, tarafların 1/2'şer oranda davalı ile paydaş olduğu dava konusu taşınmazı davalının kullandığını, keşide edilen ihtarnameyle geriye dönük 5 yıl için 15.000 TL ecrimisil talep edildiğini ancak davalının ödemede bulunmadığını ileri sürerek fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla 15.000 TL ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabul-kısmen reddine karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; paydaşlar arası ecrimisil istemine ilişkindir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 19 no’lu bağımsız bölüme tarafların yarı yarıya paydaş olduğu, davacı yanın davalıya ... 2.Noterliğinin 30 Ekim 2013 tarihli ve 2013/19125 yevmiye numaralı ihtarnameyle ecrimisil ödemesi hususunda ihtarda bulunduğu ve 7 günlük bir süre tanıdığı, ihtarnamenin davalıya 6 Kasım 2013 tarihinde tebliğ edildiği, mahkemece ihtarname tebliğiyle intifadan men olgusunun gerçekleşmiş olması nedeniyle davacının, taşınmazda paydaş olan davalı taraftan ecrimisil talep edebileceğinin belirtildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda 2014 yılı için taşınmazın aylık ecrimisil bedelinin 550 TL olduğunun tespit edilmiş olduğu, mahkemece, intifadan men olgusunun gerçekleştiği ihtarname tebliğiyle dava tarihi arası dönem için, davanın 3.200 TL ecrimisil bedeli üzerinden davanın kabul edildiği sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir.

Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda 2014 yılı için ecrimisil bedelinin aylık 550 TL, günlük 18 TL olarak hesaplanmış olmasına, mahkemece ihtarname tebliğ tarihinden itibaren verilen 7 günlük mühlet olan 13.11.2013 tarihi ile dava tarihi olan 20.05.2014 arası dönem için, yani yaklaşık 188 günlük süre için taşınmazın tümü için dahi ancak 3.384 TL ecrimisil bedeline karar verilebilecekken, taşınmazda 1/2 oranında paydaş olan davacı lehine 3.200 TL ecrimisile hükmedilmiş olması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine , HUMK’un 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine , peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 19.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3335, Karar No: 2015/10943, Tarih: 22.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3335 E.  ,  2015/10943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/03/2014

NUMARASI : 2010/355-2014/75

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/03/2014 gün ve 2010/355-2014/75 sayılı kararı onayan Daire’nin 10/12/2014 gün ve 2014/11792-2014/19368 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket ve temsilcileri tarafından yatırılan paraların istendiği an geri çekilebileceği ve yatırılan paralar karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantileri ile binlerce kişiden para toplama faaliyetinde bulunduğunu, bu garantilerle kandırılan müvekkilinden 25.000 DM tahsil edildiğini, tahsil edilen bu paralar karşılığında kendisine hukuken geçerliliği tartışmalı hisse senedi adlı belgeler verildiğini, müvekkilinin defalarca parasını geri çekmek istediğini davalı şirkete bildirmesine rağmen herhangi bir sonuç alamadığını, davalılar tarafından yürütülen faaliyetin kanuna açıkça aykırı olduğunu, Bankacılık Kanunu'nun ihlal edildiğini, SPK'na aykırı şekilde izinsiz aracılık faaliyetinde bulunduklarını, davalıların basiretli bir iş adamı gibi davranmadıklarını ileri sürerek müvekkili ile davalılar arasında hukuken geçerli bir ilişki kurulmadığının ve açıkladığı nedenlerle hisse senedi devri yapılamayacağının tespitini, kurulan ilişkinin hükümsüzlüğü ile 25.000 DM karşılığı 25.151,73 TL'nin en yüksek faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine dar verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce gerekçe ilave edilerek onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 25/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.