muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13845, Karar No: 2010/266, Tarih: 19.01.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/13845 E.  ,  2010/266 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Davacı Kurum, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, Anayasa Mahkemesi iptal kararı çerçevesinde tesis edilen bozma ilamını dikkate alarak davalı sürücü ... hakkındaki davanın yazılı şekilde kabulüne, diğer davalılar hakkındaki davanın ise reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalılardan ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum avukatının tüm, davalı sürücü avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, mahkemece verilen önceki hüküm, Dairemizin 02.12.2008 gün 2007/18128 Esas 2008/15763 Karar sayılı ilamıyla “506 sayılı Kanunun 26/1.inci maddesindeki ‘...sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...’ bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, ‘halefiyete’ değil, ‘kanundan doğan basit rücu hakkına’ dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet, ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili

........

ödemeler açısından bakıldığında ise, fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, Kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet, ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise o takdirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise, o takdirde de, fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine” işaret edilerek bozulmuştur.

........

ödemeler açısından bakıldığında ise, fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, Kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet, ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise o takdirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise, o takdirde de, fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine” işaret edilerek bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma ilamı kapsamında yapılan yargılama süreci sonunda, davalı sürücünün %100 oranındaki kusuru esas alınarak ilk peşin değerli gelirin kusur karşılığının karar gerekçesinde gösterildiği biçimde belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, Kurumun %75 istemine göre 2694,71 TL ilk peşin değerli gelirin tahsiline karar verilmesi gerekirken, artışları da içeren gelirin %75 istem karşılığı 3232,19 TL’nin tahsiline hükmedilmesi, yine, geçici işgöremezlik ödeneğinin %75 istem karşılığının 352,06 TL olmasına ve dilekçede de aynı miktarın istenmesine rağmen, gerek, kısa karar, gerekse, gerekçeli kararda, 4 TL fazlasıyla 356,06 TL geçici işgöremezlik ödeneğine hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Ne var ki; bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının (1) no’lu bendinin ikinci satırında yer alan “3.232,19” rakamlarının silinerek, yerine, “2694,71” rakamlarının yazılmasına, yine, aynı satırda yer alan “356,06” rakamlarının silinerek, yerine, “352,06” rakamlarının yazılmasına, (4) no’lu bendin silinerek, yerine, “Kabule konu miktar üzerinden hesaplanan 164,53 TL karar ve ilâm harcının bozma öncesi davalı sürücüden tahsil edilen 193,70 TL harca mahsubu ile bakiye 29,17 TL harcın istek halinde davalı ...’a iadesine” hükmünün yazılmasına ve kararın bu biçimiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ...'tan alınmasına, 19.01.2010 gününde oy birliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2020/8800, Karar No: 2021/10301, Tarih: 23.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/8800 E.  ,  2021/10301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulü ile 70.107,79 TL tazminat bedelinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; dava konusu Hatay İli, ... İlçesi, ... Mahallesi ... parsel sayılı ... m² yüzölçümlü arsa vasıflı taşınmazın Hazine tarafından açılan dava sonucunda Samandağ Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/220 Esas, 1999/311 Karar sayılı ilamı ile kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle tapu kaydının iptali ile sicilden terkinine karar verildiği, kararın temyiz incelemesinden geçerek 04.10.2000 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 02.07.2010 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, tapu kaydı mahkeme kararı ile iptal edilen arsa niteliğindeki Hatay İli, ... İlçesi, ... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin TMK'nın 1007. maddesi gereğince davalı Hazineden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 23/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24748, Karar No: 2013/8627, Tarih: 18.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/24748 E.  ,  2013/8627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Sanık, katılan ... ve katılan ... vekili

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında hakaret ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA

2-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

a-Aksaray Devlet Hastanesinin 14.08.2009 gün ve 834 sayılı raporunda mağdur ...’un beyin cerrahi ve göz muayenesinde kesin raporun üç gün sonra yapılacak kontrol muayenesi sonucu verileceğinin belirtilmesi ,aynı hastane tarafından düzenlenen 18.08.2009 tarihli kesin raporun ise mağdurun yalnızca beyin cerrahi uzmanı tarafından yapılan muayenesi sonucu düzenlendiği, göz doktoru tarafından kontrolü yapılıp rapor düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında; Mağdurun Adli Tıp Kurumundan yüzde sabit iz bulunup bulunmadığı hususunu da kapsar şekilde raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Ceza yasasında,hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece,öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen kasten yaralama suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK .nun 86/2 maddesinde, hapis ve adli para cezası biçimindeki seçenekli yaptırımlardan neden hapis cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçenin gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

c- Sanığın duruşmadaki davranışları olumsuz değerlendirilerek bir daha suç işlemeyeceği kanısına varılamadığı için hakkında 5271 sayılı CYY’nın 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği gözetildiğinde, sanık hakkında belirlenen cezanın 5237 sayılı TCK.nun 51. Maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilirken suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemeye kanaat gelip gelmediği hususu değerlendirilmeden "suçun özellikleri, verilen cezanın caydırıcı niteliği, sanığın geçmişteki hali, sabıkasız oluşu " şeklindeki yasal ve yeterli olmayan ve hüküm içerisinde çelişki yaratan gerekçe ile sanık hakkında belirlenen cezanın ertelenmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık, katılan ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4953, Karar No: 2024/6178, Tarih: 09.07.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/4953 E.  ,  2024/6178 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/33 E., 2022/276 K.

SUÇ : Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bala Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2022 tarihli, 2019/33 Esas ve 2022/276 Karar sayılı kararının, şikayetçi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça konu olan Maliye Hazinesine ait 389 ada 6 nolu tarla vasıflı taşınmaz üzerine tandır evi yapmak ve fiilen el atmak suretiyle tecavüz eyleminden dolayı, açılan davada suçtan doğrudan zarar görmeyen şikayetçi ...'nin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin olmadığı, mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceği, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, şikayetçinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1213, Karar No: 2018/175, Tarih: 10.01.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/1213 E.  ,  2018/175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK’nun 155/2, 62, 50, 52 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılan şirketten finansal kiralama sözleşmesi ile kiraladığı kanal kazıyıcının aylık taksitlerini ödememesi üzerine, katılan şirket tarafından sanığa 60 gün içerisinde borçlarını ödemesi, aksi takdirde finansal kiralama sözleşmesinin feshedileceği, sürenin sona ermesinden itibaren 3 gün içerisinde finansal kiralamaya konu makinenin şirket adresine teslim edilmesi hususlarında gönderilen ihtarnamenin usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kanal kazıyıcıyı katılan şirkete teslim etmediği iddia edilen olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde yürürlükte bulunan mülga 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunundaki sözleşmeden ... davaların ticari dava niteliğinde bulunduğu yönündeki 31. madde hükmüne benzer bir düzenlemenin inceleme tarihinde yürürlükte bulunan 6361 sayılı Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu’nda yer almaması ve finansal kiralama sözleşmesinin tarafı konumunda bulunan sanığın kira konusu aracı ticari bir işletmenin faaliyetleri çerçevesinde kiralamamış olduğunun anlaşılması karşısında; 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenleme de nazara alınarak eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu halde yazılı şekilde TCK'nın 155/2 maddesi gereğince mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 10/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15591, Karar No: 2020/3724, Tarih: 11.03.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/15591 E.  ,  2020/3724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

17.04.2013 düzenlenme tarihli ''olay, yakalama, arama, muhafaza altına alma tutanağı" içeriğine göre edinilen istihbari bilgi neticesinde, ilçe girişinde oluşturulan uygulama noktasında durdurulmak istenen ve kaçması neticesinde yakalanan sanığın kullandığı araçta dava konusu ele geçen kaçak süs balıklarını, ismini bilmediği Suriye vatandaşı bir şahıstan ücret karşılığı... İlçesine nakletmek üzere aldığını savunması ile kaçak eşyanın yurt içinde ele geçtiği de nazara alınarak sanığın sübut bulan eylemi nedeniyle 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi uyarınca hüküm tesisi gerekirken, somut olayda uygulama yeri olmayan aynı yasanın 3/1-2., maddesinden hüküm tesis edilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini;

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5162, Karar No: 2017/7123, Tarih: 11.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/5162 E.  ,  2017/7123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/12/2015 tarih ve 2009/635-2015/1093 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ... Şirketi ile benzin istasyonu ve müştemilatıyla ilgili kira sözleşmesi yaptığını, dava dışı şirketin kira borçlarını ödememesi üzerine icra takipleri yapıldığını ve kesinleştiğini, müvekkilinin 784.312,48 TL alacaklı olduğunu, dava dışı şirketin ticaret odasındaki kaydının dondurulduğunu ve 01.01.2009 tarihinde şirket üyeliğinin iptal edildiğini öğrendiklerini, 09.12.2009 tarihinde sözleşmenin feshedildiğini, alacağın tahsilinin imkansız hale geldiğini, talebin çoğunlukla faiz alacakları olup kiraların zamanında ödenmemesinden doğduğunu, mevzuat ve ana sözleşme gereklerini yerine getirmeyen yönetim kurulu üyelerinin şirkete, ortaklara ve alacaklılara karşı sorumlu olduklarını, şirketin aciz halinde bulunduğu şüphesini uyandıran emareler mevcut ise şirket yönetim kurulunun üzerine düşen edimleri yerine getirmediğinden sorumlu olduğunu, şirket yönetim kurulunun rekabet yasağını da ihlal ettiğini, yönetim kurulu üyelerinin başka şirketlerde yönetim kurulu başkanı ve üyesi olarak görev yaptıklarını, bu şirketlerin tamamının faaliyet konularının akaryakıt ticareti olduğunu, davalı şirket denetçisinin de denetim görevini yerine getirmediğini ileri sürerek, 784.312,42 TL’nin, davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının alacağını şirketten talep etmesi gerektiğini ve yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğunun şirkete karşı olduğunu, üçüncü kişinin doğrudan doğruya tazminatın kendisine ödenmesini isteyemeyeceğini, şirket yönetim kurulu üyelerinin şirket ortağı olup sorumluluklarının taahhüt edilen sermaye ile sınırlı olduğunu, kira sözleşmesine aykırı davranan ve zarara sebep olan tarafın davacı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, borcun şirkete ait olduğunu, yönetim kurulu üyelerinin veya denetçinin sorumlu olmadığını, müvekkili denetçinin görevini layıkıyla yerine getirdiğini, borçlu şirketin faaliyetlerine devam ettiğini, davacının kefillere müracaat hakkının bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, borcun şirkete ait olduğunu, yönetim kurulu üyelerinin veya denetçinin sorumlu olmadığını, müvekkili denetçinin görevini layıkıyla yerine getirdiğini, borçlu şirketin faaliyetlerine devam ettiğini, davacının kefillere müracaat hakkının bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şirket borçlarından kural olarak şirketin sorumlu olduğu, ortakların sorumluluğunun taahhüt ettikleri sermaye ile sınırlı olduğu, yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğu için kanun ve ana sözleşmeyle kendilerine verilen görevleri kasten veya ihmal sonucu yerine getirmemiş olmalarının gerektiği, davacı tarafın davalıların kasıt ve ihmallerine dair somut bir iddia ve kanıt ileri sürmediği; salt kira borcunun ödenmemiş olmasının ve ödemede gecikmeye düşülmesinin yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğu için yeterli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Somut olaya uygulanması gereken mülga 6762 sayılı TTK hükümleri uyarınca anonim şirketlerde yasa ve ana sözleşmenin kendilerine yüklediği görevleri gereği gibi yerine getirmeyen yönetim ve denetim kurulu üyeleri, bu yüzden oluşan zararlar nedeniyle ortaklığa, ortaklara ve ortaklık alacaklılarına karşı sorumludur.

Zarar gören şirket alacaklılarının da yöneticiler ve denetçiler aleyhine dava açma hakkı bulunmaktadır. Şirket alacaklılarının dava açma hakkı da doğrudan doğruya zarar ve dolaylı zarar durumuna göre değişiklik içerir. Yönetim ve denetim kurulu üyelerinin ortaklığın mal varlığını azaltan veya kötüleştiren yasa ve ana sözleşme hükümlerine aykırı davranışları, ortaklar ve alacaklıların dolaylı zarar görmesine yol açar. Zira, bu tür tasarruflar şirket alacaklılarını etkiler. Başka bir anlatımla, ortaklığın doğrudan doğruya zarar görmesi, şirket alacaklılarının dolaylı zararı olarak sonuç doğurur. Ancak, şirket alacaklısı TTK'nin 309 ve 340 ncı maddeleri uyarınca dolaylı zarar nedeniyle açtığı davada hükmedilecek tazminatı kendisi adına değil, ortaklığa verilmesi yönünde talepte bulunabilir. İkinci durum ise, doğrudan zarar halidir. Bu ihtimalde yöneticilerin veya denetçilerin eylemleri sonucunda şirket alacaklılarının ortaklığın zararından müstakil olarak gördükleri zararlar söz konusudur. Anılan zarar türünde ortaklığın zarar görüp görmemesinin bir önemi bulunmamaktadır. Bu dava türünde ise alacaklılar, talep ettiği tazminatın kendisi adına hükmedilmesini isterler.

Uyuşmazlık konusu olayda dava dışı ... A.Ş'den alacaklı olduğunu iddia eden davacının dava dilekçesinde yaptığı açıklamalar değerlendirildiğinde, ileri sürülen maddi olgular tamamen yönetici ve denetçi konumunda olan davalıların dava dışı anonim şirketinin zararına neden olan eylemlerdir. Başka bir anlatımla, açıklanan zararlar, dava dışı anonim şirketin doğrudan, davacının ise, dolaylı zararı kapsamındadır.

Uyuşmazlık konusu olayda dava dışı ... A.Ş'den alacaklı olduğunu iddia eden davacının dava dilekçesinde yaptığı açıklamalar değerlendirildiğinde, ileri sürülen maddi olgular tamamen yönetici ve denetçi konumunda olan davalıların dava dışı anonim şirketinin zararına neden olan eylemlerdir. Başka bir anlatımla, açıklanan zararlar, dava dışı anonim şirketin doğrudan, davacının ise, dolaylı zararı kapsamındadır.

Bu durum karşısında, davacının açtığı davanın mülga 6762 sayılı TTK'nin 309 ve 340. maddeleri kapsamında açılan bir dava olduğu, böyle bir davada hükmedilecek tazminatın ancak dava dışı şirket lehine hüküm altına alınması istemli olarak açabileceği, davacının kendi adına tazminatın hüküm altına alınmasını istediği, bu şekilde dava açılamayacağı dikkate alınıp, bu gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle reddi doğru değil ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK 437/7. maddesi gereğince açıklanan bu gerekçeler ile onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün değişik gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 11/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.