muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21094, Karar No: 2013/16296, Tarih: 31.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/21094 E.  ,  2013/16296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09/02/2012 gün ve 2012/1 sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümü'nü düzenleyen II no'lu bölümün, Ortak Hükümler başlığının 2. bendinde, “İstisnalar dışında, bu iş bölümüne dayalı olarak dairelerce dosya devri yapılamayacağı gibi her daire önceki iş bölümü gereğince kendisine gelmiş olan işler ile daha önce kendisine gelmiş olmakla bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakmaya devam edecektir” hükmüne yer verilmiştir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

... 1. Çocuk Mahkemesi'nin 2008/30 esas, 2008/269 karar sayılı 06/03/2008 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hüküm, Yargıtay (9.) Ceza Dairesi'nin 19/01/2012 tarih, 2011/1844 esas ve 2012/895 karar sayılı kararı ile bozularak mahalline gönderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09/02/2012 gün ve 2012/1 sayılı kararı gereğince temyiz incelemesi Yüksek (9.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemiz'in GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın igili daireye gönderilmesine, 31/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23247, Karar No: 2013/12896, Tarih: 13.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/23247 E.  ,  2013/12896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklar ayrı ayrı: 5237 sayılı TCK'nun 204/1-3, 43/1, 53/1. maddeleri gereğince 3 yıl 9 ay hapis cezası

16.09.1998 tarihinde sahte fatura ile sanıklardan ... adına ..... plaka sayılı araç tescil kaydı oluşturulduktan sonra 17.09.1998 ve 21.09.1998 tarihli İstanbul 10 ve Osmaniye 1. Noterliklerine ait vekaletnameler kullanılarak 23.09.1998 tarihinde Cizre Noterliğince düzenlenen satış senedi ile ... vekili sanık ...'e vekaleten ..... tarafından ...'a satılıp .... sayılı plakaya tescil edilen tır çekicisi ile.... 752 plakalı tır çekicisinin şase ve motor numaralarının aynı olduğu ve bu şekilde tek bir tır çekicisi için çift tescil oluşturulup Kuzey Irak'dan yapılan mazot taşımacılığı için ayrı sıra alınarak sahtecilik yapıldığı iddiası ile açılan kamu davasında Şırnak Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/30 esas sayılı dosyası ile sanıklar ... ve ...'in mahkumiyetlerine karar verildiği, aynı sanıklar hakkında Şırnak Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/517 esas sayılı dosyasında da sahte olarak oluşturulan..... plaka sayılı araç kaydı ile yukarda anılan İstanbul 10 ve Osmaniye 1. Noterliklerine ait vekaletnameler kullanılarak 23.09.1998 tarihinde Cizre Noterliğince düzenlenen satış senedi ile ... vekili sanık ...'e vekaleten ...tarafından ...'ye satılıp ..... sayılı plakaya tescil edilen tır çekicisi nedeniyle de yargılama yapılıp 29.12.2005 tarih ve 2005/712 sayılı karar ile mahkumiyetlerine karar verildiği ve Dairemizin 18.03.2013 gün ve 2011/8858 esas 2013/ 4392 sayılı ilamı ile kararın onandığı, her iki dosya içindeki suça konu İstanbul 10 ve Osmaniye 1. Noterliklerine ait vekaletnamelerin ortak olup araçların aynı tarihte Cizre Noterliğinde satışlarının yapıldığı, yine sanıklardan ... müdafiinin temyiz dilekçesinde her iki dosya arasında bağlantı bulunduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların aynı suç işleme kararı ile hareket edip etmediklerinin değerlendirilmesi ve mükerrer yargılamanın engellenmesi amacıyla anılan dava dosyası getirtilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına konulmasından sonra sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2928, Karar No: 2019/3221, Tarih: 22.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2014/2928 E.  ,  2019/3221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Bozulmuş veya değiştirilmiş gıda veya ilaçların ticareti

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Suç konusu mekanik ayrılmış tavuk etinin analiz sonuçlarına göre, söz konusu ürünlerin sadece Türk Gıda Kodeksi Et Ürünleri tebliği kapsamında yer alan ısıl işlem görmüş emülsüfiye et ürünlerinde kullanılabileceği, doğrudan tüketime sunulmayacağı dikkate alınarak; “kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde bozulmuş veya değiştirilmiş” gıda maddeleri niteliğinde olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumundan da rapor alınarak dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre;

a) Bu suçun, resmi izne dayalı olarak yürütülen bir meslek ve sanatın icrası kapsamında işlenmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 186. maddesinin 2. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Bozulmuş veya değiştirilmiş gıda veya ilaçların ticareti suçundan doğrudan zarar görmeyen Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının CMK'nın 237. maddesi uyarınca mağdur veya suçtan doğrudan zarar gören sıfatıyla bu suçla ilgili davaya katılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden sanık aleyhine, katılan idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ile sanık ve müdafiinin, temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 22.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29646, Karar No: 2014/17467, Tarih: 24.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/29646 E.  ,  2014/17467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/289859

MAHKEMESİ : Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2010

NUMARASI : 2009/617 (E) ve 2010/360 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Suça konu 24.02.2005 ve 26.02.2007 tarihli sahte araç muayene işlemleri arasında geçen zaman dilimi de dikkate alındığında, yenilenen suç kastı ile hareket ettiğinin kabulü gereken sanığın, her bir eyleminin, ayrı ve bağımsız bir suç oluşturduğu cihetle, 24.02.2005 tarihli eylemi yönünden dava zamanaşımı hükümleri de dikkate alınarak, iki ayrı suçtan hüküm kurulması yerine, her iki eylemin zincirleme suç kapsamında değerlendirilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 24.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5822, Karar No: 2023/327, Tarih: 17.01.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/5822 E.  ,  2023/327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

HÜKÜM : Davanın reddi

Taraflar arasındaki Türk Patent ve Marka Kurumu (TPMK), Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin “Sultan” ibareli markaların sahiplerinden biri olduğunu, davalı şirketçe yapılan 2016/85511 sayılı, “SULTANBEYLİ ET&BALIK” ibareli marka başvurusuna, iltibas, önceye dayalı kullanım, tanınmışlık ve kötü niyet vakıalarına dayalı olarak yapmış oldukları itirazın nihai olarak TPMK YİDK tarafından reddedildiğini, oysa müvekkilince dayanılan vakıaların başvuru markasının tesciline engel teşkil eder nitelikte olduğunu, ayrıca başvuru markasına konu işaretin 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin (556 sayılı KHK) 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine göre de marka olarak tescil edilemeyecek işaretlerden olduğunu ileri sürerek davalı Kurum kararının iptaline ve başvuruya konu markanın hükümsüz kılınarak sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında Mahkemece davacı tarafça itiraza mesnet markaların diğer sahiplerinin de davaya muvafakati ve katılımı sağlanarak yargılamaya devam olunmuştur.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin 2006 yılında İstanbul'un Sultanbeyli İlçesi'nde "Sultanbeyli Balıkçısı" ünvanlı işletmeyi kurduğunu, daha sonra bu işletmeyi büyüterek et-balık satışı ve restoran haline getirdiğini, dava konusu markadaki "Sultanbeyli" ibaresinin müvekkilinin burada hizmet vermesi nedeniyle seçildiğini, taraf markalarının benzer olmadığını, davacının kötü niyetli olduğunu, davacı markalarından önce tescil edilen "Sultan" ibareli markaların bulunduğunu, anılan ibarenin harcı alem olup kimsenin tekeline verilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının "SULTANBEYLİ ET&BALIK" ibareli başvuru markasıyla davacının "SULTAN" ibareli tescilli markaları arasında görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, başvuru ibaresinde geçen SULTANBEYLİ bir ilçe adını taşımakla beraber kapsamındaki emtialarla birlikte ele alındığında aynı sınıfta tescilli olan davacının SULTAN ibareli markalarına yaklaşıldığı, ET&BALIK ibaresinin asli değil tali unsur olarak yer aldığı, işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makul düzeyde bilgilendirilmiş, marka ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu 29 uncu sınıftaki mallar için ayırdığı satın alma süresi içinde, davalının "SULTANBEYLİ ET&BALIK" ibareli başvuru markasını gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden bunun davacının "SULTAN" ibareli markalarından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, taraf markalarının idari ve ekonomik açıdan birbirleriyle bağlantılı, işletmesel kökenlerinin aynı olduğu konusunda ortalama düzeydeki tüketici kesiminde bir yanılgı yaşanabileceği, bu açıdan 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasındaki koşulların oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 2018-M-240 sayılı YİDK kararının iptaline, dava konusu 2016/85511 sayılı marka tescil edildiğinden hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraf markalarının benzer olmadığını, dava konusu markanın İstanbul'da bulunan bir ilçe ismi, itiraza mesnet markaların ise hem kız ismi hem de hükümdar, padişah anlamlarına geldiğini, zayıf marka olduğunu, Mahkemece bu husus üzerinde durulmadığını, karıştırılma ihtimalinin olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu YİDK kararı ile çelişen bilirkişi raporuna karşı itirazlarının dikkate alınmadığını, "SULTANBEYLİ" ibaresinin coğrafi işaret olmadığını ve markanın yardımcı unsurlarla birlikte tescil edildiğini, anılan ibarenin özel bir isim olup hecelerine ayrılarak davacı markalarına benzetilmeye çalışılmasının doğru olmadığını, taraf markalarının benzer bulunmadığını, içinde "sultan" ibaresi geçen tüm markaların davacının tekelinde olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuruya konu markada asıl unsur olarak yer alan "Sultanbeyli" ibaresinin İstanbul'da bulunan bir ilçenin adı olduğu, başvuru markasının bu haliyle ortalama tüketici nezdinde davacının “Sultan” ibareleri markalarından tamamen farklı olan bir algıya yol açacağı, bu nedenle taraf markalarını ortak unsur olarak içerdikleri “Sultan” ibaresinden hareketle benzer kabul etmenin mümkün olmadığı, davacının başvuruya konu markanın 556 sayılı KHK’nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine göre marka olarak tescil edilemeyecek işaretlerden olduğunu savunduğu, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 26.11.1999 tarih ve 1999/5790 E., 1999/9590 K. sayılı ve 13.04.2000 tarih ve 1999/9575 E., 2000/2998 K

. Hukuk Dairesinin 26.11.1999 tarih ve 1999/5790 E., 1999/9590 K. sayılı ve 13.04.2000 tarih ve 1999/9575 E., 2000/2998 K. sayılı kararlarında, tek başına marka olarak tescili mümkün olmayan bir sözcüğün yanına, (hatta tek başına tescili mümkün olmayan sözcük “kök” sözcük olsa bile) ayırt edici nitelikte ek ve ibareler getirilmesi durumunda bu haliyle tescilin mümkün olup olmayacağının tartışıldığı ve neticeten tek başına tescili mümkün olmayan sözcüklerin yanına ayırt edici nitelikte sözcükler ilavesi ile ve genelde ya isim tamlaması veya sıfat tamlaması şeklinde ortaya çıkan ve yeni bir anlam ifade eden sözcükler grubunun marka olarak tescil edilebilmesinin, yasal düzenlemenin amacına daha uygun olacağı ve bu itibarla 556 sayılı KHK’nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereğince tek başına marka olarak tescili mümkün olmayan İstanbul, Ankara, İzmir gibi coğrafi yer isimlerinin “İstanbul Şarabı”, “Ankara Pazarları”, “Restaurant İstanbul”, “İzmir Rakısı” gibi bir başka sözcüğün ilavesi ile meydana gelen sözcükler grubunun marka olarak tescil edilebileceğinin kabul edildiği, doktrinde de bölge veya şehir adlarının marka olarak tesciline ilke olarak bir engel bulunmadığının kabul edildiği, ayrıca aynı KHK’nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde, ticaret alanında cins, çeşit, vasıf, kalite, miktar, amaç, değer, coğrafi kaynak belirten veya malların üretildiği, hizmetlerin yapıldığı zamanı gösteren veya malların ve hizmetlerin diğer karakteristik özelliklerini belirten işaret ve adlandırmaları münhasıran veya esas unsur olarak içeren markaların, (f) bendinde ise mal veya hizmetin niteliği, kalitesi veya üretim yeri, coğrafi kaynağı gibi konularda halkı yanıltacak markaların tescil edilemeyeceğinin düzenlendiği, bu açıklamalardan sonra somut olaya bakıldığında, dava konusu marka başvurusuna konu işaretin tek başına bir ilçe ismi olan “Sultanbeyli” olmayıp kullanılacağı mal ile birlikte “SULTANBEYLİ ET & BALIK” olması , “Sultanbeyli” denildiğinde akla hemen 29 uncu sınıfta yer alan ürünlerin gelmemesi ve dosyada Sultanbeyli İlçesi'nin 29 uncu sınıfta yer alan mallarla ünlü bir yer olduğu yönünde delillerin de bulunmaması karşısında dava konusu markanın tescili yönünden yukarıda belirtilen KHK hükümleri uyarınca mutlak red nedeni bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; başvuruya konu markanın ortalama tüketici tarafından müvekkilinin “Sultan” ibareli seri markalarından biri olarak veyahut bu markaların yeni bir versiyonu gibi algılanacağını, bu nedenle taraf marka işaretlerinin benzer olduğunu, uyuşmazlık konusu 29 uncu sınıfta yer alan ürünlerin hitap ettiği ortalama tüketici kitlesinin dikkat düzeyi ve söz konusu malları almak için ayırdıkları zaman da gözetilecek olursa iltibasın kaçınılmaz olduğunu, müvekkili markalarının ulaştığı tanınmışlık düzeyinin de iltibası artıran bir etken olduğunu, daha önce yargıya intikal eden uyuşmazlıklarda, müvekkilinin “Sultan” ibareli markalarıyla üçüncü kişilere ait “BAĞ SULTAN”, “MİR SULTAN”, "SULTANELİ", "İPEK SULTAN" ve "SULTAN BOHÇASI" ibareli markaların benzer bulunduğunu ve davaya konu marka başvurusunun kötü niyetle yapıldığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, marka başvurusuna nispi nedenlerle yapılan itirazın reddine dair YİDK kararının isabetli olup olmadığı ve başvuruya konu markanın hükümsüzlüğü şartlarının oluşup oluşmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK’nın 7 nci maddesinin birinci fıkrası ile aynı KHK’nın 8 inci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/679, Karar No: 2016/2622, Tarih: 02.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/679 E.  ,  2016/2622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

... .... İş Mahkemesinin davaya bakma yetkisinin ... Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinde olması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verdiği, ...Hukuk Mahkemesinin (İş mahkemesi sıfatıyla) ise davaya bakmakla yetkili mahkemenin ...i İş Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verdiği ve olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın .... Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verdiği anlaşılmaktadır.

HMK’nın .../.... maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, mahkemeler arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamakta olup, mahkemece...i İş Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle ortaya çıkan yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir. Oysa, olumsuz yetki uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için kararda yetkili olduğu belirtilen...i İş Mahkemesinin de karşı yetkisizlik kararı vermesi ve bu kararın da temyiz edilmeksizin kesinleşmesi gerekir. Merci tayini şartları oluşmayan dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın MAHALLİNE İADESİNE 02/03/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14241, Karar No: 2011/14152, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/14241 E.  ,  2011/14152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 22/12/2009 gün ve 14954 - 19245 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli ... köyü 116 ada 18 parsel (4599 m2) hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazın kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasa hükümleri uyarınca herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış taşınmazların, orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14 - 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu taşınmazın B (3160 m2) bölümünün orman niteliğiyle Hazine, A (1439 m2) bölümünün tesbit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 07/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.