muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9987, Karar No: 2015/1811, Tarih: 09.06.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/9987 E.  ,  2015/1811 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 02.12.2014 gün ve 2014-21784/72472 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 11.12.2014 gün ve KYB.2014/395165 sayılı ihbarnamesi ile;

Özel belgede sahtecilik suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 19/11/2013 tarihli ve 2013/88323 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Ağır Ceza Mahkemesinin 22/04/2014 tarihli ve 2014/289 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, her ne kadar şüpheli soruşturma esnasında tespit edilen ifadesinde "...söz konusu şirketin yapmış olduğu toplantıya bakanlık temsilcisi olarak katıldım. Toplantı tutanağı ve haziran cetveline her hangi bir itiraz olmayınca tarafımdan imzalandı. Ben toplantıya katılanların tek tek kimliklerini kontrol etmedim. Vekâletname ile katılanların vekaletini inceledim..” şeklinde beyanda bulunmuş ise de, hakkında aynı toplantıya ilişkin tutanaklardaki usulsüzlükler nedeniyle kamu davası açılan sanık ...'nın soruşturma ve kovuşturma esnasında "...toplantı tutanağı katılanlar tarafından imzalandıktan sonra hükümet komiseri ...’na imzalatmak üzere ...'de bir cafede buluştuk, toplantıya ... katılmadı. ... olağan genel kurul toplantısının ilansız olarak yapıldığından dolayı genel kurul kararının geçerli olabilmesi için bütün ortakların imzalarının olması gerektiğini söyledi, bunun üzerine ben ... ve ... vermiş'in isimlerinin karşısında bulunan imza hanesine yerlerine onların haberi olmadan imza attım. Toplantı tutanağında bazı değişikler yapılması gerekiyordu, ... da tipeksle bazı yerleri silerek bazı bilgileri yazdı ve solunu da imzaladı..." şeklinde beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında, delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu gibi bu delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, itirazın bu yönden kabulü ile kamu davasının açılmasına karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; ... Turizm İşletmeciliği ve Ticaret A.Ş.'nin 03.12.2012 günlü Olağan Genel Kurul Toplantısına ait Hazirun Cetveli ve Olağan Genel Kurul Toplantı Tutanağının sahteliğinin iddia olunması, dosya içinde bulunan İstanbul İl Ticaret Müdürlüğünün 30.11.2012 gün ve 1738 sayılı yazısından, şüphelinin komiser olarak görevlendirildiğinin anlaşılması ve şüphelinin ifadesinde; Bilim ve Sanayi Bakanlığında denetimci olarak görev yaptığını belirtmesi karşısında, şüphelinin hangi statüde görev yaptığı biriminden sorularak, gerekmesi halinde soruşturma izni alındıktan sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken bu yönde bir araştırmaya girmeden ve soruşturma izni alınmadan şüpheli hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği görülmekle, itirazın bu nedenle kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet bulunmadığı cihetle, belirtilen konuda da kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği hususunda gereğinin takdir ve ifası için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1575, Karar No: 2015/6507, Tarih: 18.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1575 E.  ,  2015/6507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanık ...'in atılı suçlardan mahkûmiyetine, sanık ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilerek dosya incelendi;

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, sanık ... müdafii ve katılan mağdure vekilinin bu karara yönelik temyiz istemleri aynı Kanunun 264. maddesi gereğince itiraz olarak kabul edilip mahallinde merciince değerlendirilmesine, incelemenin sanıklar haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya kapsamına göre, mağdure ile diğer sanık ...'in olay tarihinde sanık ...'in özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığı ... isimli siteye giderek kalacak yer istemeleri üzerine ...'in o sırada orada bulunmayan ve kiralama işleriyle ilgilenen site sorumlusu ... isimli kişiyi arayıp müşteri geldiğini söylediği ve ...'in talimatıyla boş bir daireyi mağdure ile ...'e tahsis ettiği ancak mağdurenin yaşının büyük göstermesi ve ...'in de evli olduklarını söylemesi nedeniyle kimlik kontrolü yapmadığı anlaşıldığından, olay öncesinde mağdure ile sanık ...' tanımayan ve sitenin güvenlik görevlisi olarak çalışan sanık ...'in suç kastının bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19690, Karar No: 2015/33683, Tarih: 03.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/19690 E.  ,  2015/33683 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Ankara 14. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2015

NUMARASI : 2012/1384-2015/638

DAVA : Davacı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, gün primi, gün ücret farkı, yıllık izin ile yemek bedeli alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, dava dışı A. R. ve Müşteri Hizmetleri A. Ş. işçisi olarak görülsede gerçekte davalı T. T. A. Ş. işçisi olduğunu ve sendikaya üye olması sebebiyle de davalı işyeri ve yetkili sendika arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca fark ücret ve diğer haklardan yararlanması gerekeceğinden işyerinde yürürlükte olan altıncı, yedinci, sekizinci ve dokuzuncu dönem toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılarak izin, altıncı gün fark ücret, altıncı gün primi, vardiya alacağı, ulusal bayram ve genel tatil alacağı ile yemek bedeli alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece Dairemiz incelemesinden geçerek onanan emsal 2014/8265 esas ve 2014/8309 karar sayılı ilamı uyarınca dava dışı A. R. ve Müşteri Hizmetleri A. Ş. ile davalı T. T. A. Ş. Arasında muvaza olgusunun bulunmadığı, davacının bu sebeple davalının taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda, her ne kadar mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de dava dilekçesinde talep edilen dönem dikkate alındığında verilen karar isabetli olmamıştır. Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 05.07.2012 tarihli 2012/18720 esas 2012/26716 karar sayılı ilamında A. R. ve Müşteri Hizmetleri A. Ş.'nin iş kolunun haberleşme olmadığının tespit edilmesiyle T. T. A. Ş. ve A. R. ve Müşteri Hizmetleri A. Ş şirketleri arasındaki ilişkide muvaza olgusunun ortadan kalktığı; ancak anılan iş kolu tespiti kararından önceki dönemler için bu ilişkinin muvazaalı olduğu kabul edilerek uygulamalar yapılmış, bu yönde verilen kararlar Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiştir. O halde “iş kolu tespiti kararına kadar olan dönemler için” muvazaa olgusu konusundaki istikarar kazanan yargısal uygulamalar dikkate alınarak “bu dönemlere” ait davacının isteklerinin değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1539, Karar No: 2011/143, Tarih: 14.04.2011

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2010/1539 E.  ,  2011/143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Sinanpaşa Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 7.10.2010 gün, 4195-16334 sayılı, 18.Hukuk Dairesinin 8.11.2010 gün 11698-14761 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava namede; ... ile Ali Yumuk'un evlilik dışı ilişkilerinden dünyaya gelen Neşe Melek'in dedesi Şükrü ile anneannesi ...'ten olmuş gibi onların nüfus kütüğüne kaydedildiği ileri sürülerek bu durumun düzeltilmesi ve dolayısıyla anne ile babanın birlikte değiştirilmesi, soy bağının düzeltilmesi istenilmiştir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi 2.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 2.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 14.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/477, Karar No: 2007/481, Tarih: 04.07.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/20-477 E., 2007/481 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/20-477 E., 2007/481 K.**

**- ÇEKİŞMELİ TAŞINMAZ

- EKSİK İNCELEME VE YETERSİZ BİLİRKİŞİ RAPORU

- KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 45 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "kadastro tespitine itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 14.06.2006 gün ve 2005/93 E- 2006/538 K.sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 10.11.2006 gün ve 2006/12178-14922 sayılı ilamı ile;

(...Kadastro sırasında G…

……. Köyü 116 ada 46 parsel sayılı 2.844,57 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz ve belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı Mehmet D…

…. adına tespit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a)Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b)Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda; karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14.maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 04.07.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21534, Karar No: 2014/3550, Tarih: 27.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/21534 E.  ,  2014/3550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2012/250-2012/910

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlunun, aleyhine başlatılan icra takibinde, haline münasip evinin haczedildiğini belirterek, İİK.nun 82. maddesi gereğince haline münasip meskeni üzerindeki haczin kaldırılması talebi ile icra mahkemesine başvurduğu; mahkemece, davanın kabulüne karar verildiği, kararın alacaklı vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin, borçlunun haline uygun olup olmadığı, adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun, sözü edilenlerle birlikte barınması için, zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise, satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu ögeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, icra dosyasında yaptırılan kıymet takdirinde hacizli taşınmaza 120.000 TL. değer biçildiği, bu dosyadan alınan bilirkişi raporunda ise değerinin 85.000 TL. olarak belirlendiği görülmektedir. Alacaklı tarafından bilirkişi raporuna itiraz edilmiş olup ayrıca, bilirkişi raporunda aynı mahallenin ara sokakları esas alınarak borçlunun haline münasip ev değeri belirlenmiştir. Bu değerlendirme yukarıda yazılı olan ilkelere uygun değildir.

Somut olayda, icra dosyasında yaptırılan kıymet takdirinde hacizli taşınmaza 120.000 TL. değer biçildiği, bu dosyadan alınan bilirkişi raporunda ise değerinin 85.000 TL. olarak belirlendiği görülmektedir. Alacaklı tarafından bilirkişi raporuna itiraz edilmiş olup ayrıca, bilirkişi raporunda aynı mahallenin ara sokakları esas alınarak borçlunun haline münasip ev değeri belirlenmiştir. Bu değerlendirme yukarıda yazılı olan ilkelere uygun değildir.

Bu durumda mahkemece, gerektiğinde yeni bir bilirkişi raporu alınarak, taşınmazın bulunduğu şehrin daha mütevazi bir yerinde, borçlunun bekar olduğu da dikkate alınarak haline münasip evi alabileceği değerin tespitinden sonra, haline münasip evi alabileceği miktar, mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.nun 366 ve 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine

27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5665, Karar No: 2021/1831, Tarih: 25.01.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/5665 E.  ,  2021/1831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Düşme

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, 7143 sayılı Kanunla eklenen 3194 sayılı İmar Kanunu'nun geçici 16. maddesi gereğince 31/12/2017 tarihinden önce yaptığı ruhsatsız binayla ilgili 31/10/2018 tarihinden önce şartları yerine getirerek yapı kayıt belgesi aldığından bahisle TCK'nın 184. maddesi gereğince açılan kamu davasının düşmesine karar verilmiş ise de anılan Kanun maddesinde: "Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ve yetkilendireceği kurum ve kuruluşlara 31/10/2018 tarihine kadar başvurulması, bu maddedeki şartların yerine getirilmesi ve 31/12/2018 tarihine kadar kayıt bedelinin ödenmesi halinde Yapı Kayıt Belgesi verilebilir." şeklinde düzenleme ve ilgili Kurum’un 27/03/2019 tarihli yazısı ile suça konu parsel ile ilgili yapı kayıt belgesinin alınmadığını, 30/06/2019 tarihinden sonra tekrar sorulmasının istendiğinin belirtilmesi karşısında, ilgili Bakanlıktan, sanığın ibraz ettiği fotokopi şeklindeki yapı kayıt belgesi de eklenerek suça konu bina ile ilgili usule uygun yapı kayıt belgesi alınıp alınmadığının sorulması ile sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.