muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1879, Karar No: 2019/5115, Tarih: 12.06.2019

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davaya konu 30.05.2011 tarihli protokol tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanununun 213. (TBK 237.) maddesinde ''Gayrimenkul bey'i muteber olmak için resmî senede raptedilmek şarttır. Gayrimenkule dair beyi vadi ve bey'i bilvefa ve istimlâk mukavelesi resmî senede raptedilmedikçe muteber değildir. Mukaveleden mütevellit şuf'a hakkı için tahrirî şekil kâfidir.'' hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda da, taraflar arasında akdedilen 30.05.2011 tarihli protokol, davacılara ait taşınmaz üzerinde davacılar lehine vefa hakkı tanınmasına ve buna ilişkin koşullara dair hükümler içermekte olup, yukarıda açıklanan yasa hükmü uyarınca vefa sözleşmesinin resmi şekilde yapılması zorunlu olduğundan, resmi şekilde yapılmayan dava konusu bu protokole göre taraflar ancak sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre verdiklerinin iadesini isteyebilecektir.

Bu durumda mahkemece, sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davacı tarafça ödenen bedelin iadesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte, tapu iptali ve tescil isteminin sözleşmenin geçersizliği nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, taşınmaz bedelinin tamamen ödenmediği gerekçesi ile reddi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiş ise de tapu iptali ve tescil istemi yönünden davanın reddi sonucu itibariyle doğru olduğundan HUMK’nın 438/son maddesi gereğince hükmün gerekçesinin düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün gerekçesinin DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.06.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25590, Karar No: 2014/21362, Tarih: 12.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/25590 E.  ,  2014/21362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafii ve katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 12/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2060, Karar No: 2025/1011, Tarih: 12.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/2060 E.  ,  2025/1011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1403 E., 2023/2345 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar vekili ve sanık müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.12.2022 tarihli ve 2022/73 Esas, 2022/734 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 01.12.2023 tarihli ve 2023/1403 Esas, 2023/2345 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılmasına karar verilerek sanığa ek savunma olanağı tanınmak suretiyle mevcut eksiklik giderilmiş olup duruşmalı yapılan inceleme neticesinde istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik soruşturmaya, savunma hakkının ihlaline, delillerin hatalı değerlendirildiğine ve sübuta ilişkindir.

2.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın maktulü canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürüldüğüne, eylemin tasarlanarak işlendiğine ve suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik soruşturmaya, savunma hakkının ihlaline, delillerin hatalı değerlendirildiğine ve sübuta ilişkindir.

2.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın maktulü canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürüldüğüne, eylemin tasarlanarak işlendiğine ve suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik soruşturmanın bulunmadığı, savunma hakkının ihlal edilmediği, delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, tasarlamanın bulunmadığı, sanığın canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürdüğüne dair bir delile ulaşılamadığı, suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 01.12.2023 tarihli ve 2023/1403 Esas, 2023/2345 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7570, Karar No: 2019/3716, Tarih: 11.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/7570 E.  ,  2019/3716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat hükümleri katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'nın katılan Moda Aktif Tekstil'in Osmanbey mağazasında satış yetkilisi, sanık ...'ın da muhasebe işlemini yürüten personeli olduğu, 2009 Mayıs ayında ... ve ... adlı kişilere 10 ABD dolarından mal sattıkları halde 9 ABD doları üzerinden satış yaptıklarını beyan ve buna göre fiş ve irsaliye tanzim ederek ve 738 ABD doları tutarındaki satışı da hiç göstermeyerek toplam 847 ABD dolarını uhdelerine geçirdikleri, bu olayın ortaya çıkmasından sonra mağazada yapılan sayım ile 27.450 adet malında eksik çıktığı, dolayısıyla sanıkların malları belge düzenlenmeksizin sattıklarının tespit edildiği, böylece firmanın sanıklar tarafından 267.000 ABD doları zarara uğratıldığının iddia edildiği olayda,

a)Sanıklar hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik incelemede, sanıkların savunmaları, katılan ve tanıkların beyanları, ve dosya kapsamından sanıkların Mehmet ... ve ...'e sattıkları mal bedellerini katılan işverenlerine daha düşük bedel bildirip eksik teslim ettikleri, bu doğrultuda gerçeğe aykırı düşük bedelli fiş ve irsaliye düzenleyip vererek, zincirleme olarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri sabit olmakla atılı suçtan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine hükmedilmesi,

b)Sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik incelemede, sanıkların tanıklar Mehmet ... ve ...’e düşük bedelle yaptıkları satışlara ilişkin fiş ve irsaliyelerin asıllarının getirtilerek mahkeme tarafından iğfal kabiliyeti yönünden incelenmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile özel belgede sahtecilik suçundan beraat hükümlerinin kurulması,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5566, Karar No: 2014/7001, Tarih: 28.05.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/5566 E.  ,  2014/7001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tokat İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2014

NUMARASI : 2013/247-2014/69

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından, davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatmış olduğu icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalı borçlunun yasal süresinde itiraz etmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, takibin devamı ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece davanın kabulü ile tahliyeye karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 05.05.2013 başlangıç tarihli ve on yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Alacaklı tarafından 20/08/2013 tarihinde başlatılan icra takibi ile ödenmeyen aylar kira bedelleri toplamı 1.500 TL'nin tahsili ve tahliye istenmiştir. Borçlu yasal süresinde yapmış olduğu itirazında" kira kontratında da görüleceği üzere 10 yıllık kira bedelinin peşin olarak ödendiğini,hiçbir borcu bulunmadığını" bildirmiştir.Davacı vekili takibe konu dayanak kira sözleşmesine sonradan farklı bir kalemle 60.000 TL ödendiğinin yazıldığını, müvekkilinin bundan haberi olmadığını,haberi olmaksızın kira sözleşmesinin imzalatıldığını ,500 TL depozito ,500 TL peşin ödeme yapıldığı beyan edildikten sonra 60.000 TL on yıllık kira bedelinin peşin ödendiğinin belirtilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu bildirmiştir.

Sözleşmenin ikinci sahifesindeki üç satırlık boş bölüme ''Not on yıllık 60.000 lira alındı peşin ödendi alacağım yoktur.S.. Ç..'' ifadesine yer verilmiş ise de matbu kısma sonradan el yazısı ile ilave edilen bu ifadenin altı kiralayan tarafından imza edilmemiştir.Davacı alacaklı bu ibarenin bilgisi dışında yazıldığını,davalı borçlu da on yıllık kira bedelini peşin ödediğini iddia ettiklerine göre bu husus dar yetkili icra mahkemesinde çözümlenemez.Uyuşmazlık yargılamayı gerektirdiğinden mahkemece istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16419, Karar No: 2014/18212, Tarih: 24.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/16419 E.  ,  2014/18212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) ANADOLU 17. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI : 2013/76-2014/99

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) Anadolu 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/03/2014 tarih ve 2013/76-2014/99 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kızı olan müteveffa C. T..'ın 10/12/2009 tarihinde evinde banyo yaparken karbonmonoksit gazından zehirlenerek öldüğünü, mirasçı olarak anne, baba ve ana ayrı kardeşlerini bıraktığını, ölümle ilgili olarak müvekkili hakkında Tunceli Asliye Ceza Mahkemesi'nde açılan davada beraatine karar verildiğini, ölümün hem boğulmadan hemde zehirlenmeden kaynaklanması nedeniyle davalıların bu olay sebebiyle müştereken ve müteselsilen tam sorumlu olduklarını, müvekkilinin kızının desteğinden mahrum kaldığını ileri sürerek 2.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminatın 10/12/2009 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, bir haksız fiilin birden fazla kişi tarafından işlenmesi halinde bu kişilere karşı açılacak tazminat davası için ortak yetkili mahkemenin davalılardan birinin yerleşim mahkemesi olmayıp, haksız fiilin gerçekleştiği yer mahkemesi olduğu, buranın aynı zamanda davacının ikametgahı bulunduğu, HMK'nın 7. maddesindeki ortak yetkili mahkemenin yetkisinin kesin yetki haline getirildiği, HMK'nın 114/1-ç maddesi gereğince de kesin yetkinin dava şartı olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine, kararın kesinleştiği tarihten itibaren iki haftalık süre içinde başvuru halinde dosyanın görevli ve yetkili Tunceli Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, haksız fiile dayalı tazminat davasıdır. Mahkemece, davalılar tarafından yetki itirazında bulunulmadığı halde, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 7/1. maddesi gereğince davalıların tamamı hakkında ortak yetkili mahkemenin 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 16. maddesi gereğince haksız fiilin işlendiği yer mahkemesi olduğu ve bu yetkinin de kesin olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 1. kısım İkinci Ayrımı (5. ila 19. maddeler arası) yetkiye ilişkin olup, bu ayrımın (11, 12/1, 14/2 ve 15/2. maddelerinde) yetkili mahkemeler teker teker gösterilmiş ve bu mahkemelerin yetkisinin kesin olduğu madde metninde açıkça yazılmıştır. Mahkemenin gerekçesinde belirttiği aynı Kanun'un 7/1. maddesinde, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan mahkemenin bulunması halinde davaya o yer mahkemesinde bakılacağı belirtilmiş ise de, bu mahkemenin kesin yetkili olacağı hususu düzenlenmemiştir. Öte yandan, anılan madde gerekçesinde mahkemenin kesin yetkili olduğunun yazılı olmasının da, madde metni ve yetkiye ilişkin diğer hükümlerde kesin yetkinin açıkça belirtilmesi karşısında bağlayıcı olduğu kabul edilemez. Kaldı ki, Mülga 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 9/2. maddesinde de davalıların tamamı hakkında ortak yetkili mahkeme olması halinde yine davaya o mahkemede bakılacağı belirtilmesine rağmen bu hüküm kesin yetki olarak kabul edilmemiştir. Bu nedenle, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 19/4. maddesi gereğince yetkinin kesin olmadığı davalarda süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunulması gerektiği gözönüne alınarak somut uyuşmazlıkta da yetki itirazı olmaması nedeni ile davanın esasına girilmesi gerekirken, yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2313, Karar No: 2019/4893, Tarih: 26.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2313 E.  ,  2019/4893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 23/05/2017 tarih ve 2015/108-2017/379 K

. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi’nce verilen 25/01/2018 tarih ve 2017/1007-2018/75 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirketin hissedarı olduğunu, 05.11.2014 tarihli genel kurul gündeminin 4. maddesinde, sermaye artırımı kararının alındığını, sermaye artırımının dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, genel kurul gündeminin 3. maddesinde yönetim kurulu üyelerinin ibrasına karar verildiğini, bu kararın TTK’nın 436/II. maddesine aykırılık teşkil ettiğini, zira yönetim kurulu üyelerinin bu madde uyarınca oy kullanmaması gerektiğini, genel kurul gündeminde yer almamasına rağmen 2. maddede, boşalan yönetim kurulu üyesinin yerine seçilen geçici yönetim kurulu üyesi ...’ın genel kurulda oylandığını, ancak bu oylamanın geçerli olabilmesi için gündemde ilan edilmesi gerektiğini ileri sürerek davalı şirketin 05.11.2014 tarihli olağan genel kurul toplantısında alınan 2, 3 ve 4 nolu kararların iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, sermaye arttırımının usul ve yasaya uygun olarak yapıldığını, yönetim kurulu üyelerinin de kendi ibra oylamalarında oy kullanmadıklarını, ayrıca madde için davacı tarafça muhalefet şerhinin genel kurul tutanağına derc ettirilmediğini, geçici üyenin de ilk genel kurulda oylamaya sunulmasının kanundan kaynaklandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, sermaye arttırımının usul ve yasaya uygun olarak yapıldığını, yönetim kurulu üyelerinin de kendi ibra oylamalarında oy kullanmadıklarını, ayrıca madde için davacı tarafça muhalefet şerhinin genel kurul tutanağına derc ettirilmediğini, geçici üyenin de ilk genel kurulda oylamaya sunulmasının kanundan kaynaklandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkememesince, istifa eden yönetim kurulu üyesinin yerine seçilen yeni yönetim kurulu üyesinin üyeliğinin genel kurulun onayına sunulmasının TTK’nın 363. maddesine uygun olduğu, bu nedenle 2 nolu gündem maddesinde alınan kararın iptaline gerek bulunmadığı, 4 nolu gündem maddesinde alınan sermaye artırım kararının ise şirketin borca batıklıktan kurtulması ve eski sermayesine kavuşması için alınması nedeniyle dürüstlük kuralına aykırılık teşkil etmeyeceği 3 nolu gündem maddesinde ise alınan ibra kararlarının TTK'nın 436/2 maddesine aykırı olduğu, anılan kanun maddesi uyarınca yönetim kurulu üyesinin gerek kendisi gerekse diğer yönetim kurulu üyesinin ibrasıyla ilgili oylamada oy hakkının bulunmadığı, bu durumda oylamada oy hakkı bulunmayanların oyları ile ibra kararı alındığı, bu madde için muhalefet şerhinin bulunmamasının da sonuca bir etkisinin bulunmayacağı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 05/11/2014 tarihli olağan genel kurul toplantısında gündemin 3. maddesinde alınan ibra kararının iptaline, gündemin 2 ve 4 nolu maddeleriyle alınan kararların iptaline ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı taraf vekillerince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 26/06/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.