muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3705, Karar No: 2014/20338, Tarih: 03.12.2014

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Sanıklar N.. K.. ile C.. E..'ın, köyden getirdiği ürünlerini pazarda sattıktan sonra toplanıp ayrılmak üzere olan katılanın yanına geldikleri, sanık M.. S..' in ise hemen biraz ileride bekleyerek çevreyi kontrol altına aldığı, sanıklar Nuri ve Cem'in mağdureye nereli olduğunu sorup eşyalarını arabaya doğru taşımak için yardım ederek, arabanın bulunduğu yere geldikleri, mağdureye bir akrabalarının vefat ettiğini, 12.000,00 TL para dağıtacaklarını, fakir bulunup bulunmadığını, verecekleri parayı iletmesini söyleyip eline yabancı bir para verdikleri, "bu parayı hemen tekrar geri alıp, ölen şahıs yemin savurmuş onun için devir yapacağız,(dua okunacak) bir miktar para varsa ver" dedikleri, mağdurenin cebinde bulunan 500 TL ile kolunda bulanan 6 adet bileziği verdiği, sanıklardan N.. K..'ın yardım alışverişi yapacağını söylerek ayrıldığı, sanık C.. E..'ın orada bulunan bir binanın kendisine ait olduğunu beyanla mağdura "sen burada bekle, ben gidip size vereceğim, parayı getireyim" diyerek apartmanın giriş kapısından girdiği, ancak daha sonra geri dönmeyip o civardan hep birlikte uzaklaştıkları, olayda;

1-Sanıklar N.. K.. ve M.. S.. hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Katılan ifadesi, tanık beyanı, teşhis tutanakları ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-a maddesinde öngörülen dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı madde ile hüküm kurulması

2-Sanık C.. E.. hüküm tarihinden sonra 24.07.2011 tarihinde öldüğünün UYAP'tan temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında; hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1.maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Sanık N.. K.. müdafii, sanık M.. S.. ve sanık C.. E..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı açısından kazanılmış hakların saklı tutulmasına 03.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13768, Karar No: 2010/14703, Tarih: 24.12.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/13768 E.  ,  2010/14703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.06.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve ..... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın .... ilçesi Akçatekir Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında Beşoluk, Elmalı Boğazı, Nanelik, Topakardıç, Boyun, İladinli, Gedik, Büyük Kır ve Küçük Kır adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkesçe bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurova'ya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir. Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gerçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 24.12.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6232, Karar No: 2007/7974, Tarih: 12.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/6232 E.  ,  2007/7974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Çekişmeli ... İlçesi ... Köyü 101 ada 1 ve 2 nolu parsellerin kuzeyinde bulunan patika yoldan sonra ve doğusunda bulunan ... deresinden sonra gelen sahanın yörede yapılan arazi kadastrosu sırasında ne gibi bir işleme tabi tutulduğu Kadastro Müdürlüğünden sorularak, 101 ada 1 ve 2 nolu parseller ile birlikte bu kısma ait kadastro pafta örneği getirtilip, çekişmeli taşınmazlara komşu olan parsellerin parsel numaraları tespit edildikten sonra bu parsellerin kadastro tespit tutanak örnekleri ile eğer itirazlı iseler dava dosyalarının,

2- Dava dosyası, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, (1/10000 ve 1/25000 ölçekli ve ayrı ayrı olacak şekilde) her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı raporun,

bu dosya içinde yer alması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 12/06/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32908, Karar No: 2021/2986, Tarih: 15.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/32908 E.  ,  2021/2986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-a, 62, 52/2-4, 53/1,2,3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılan .......e evde kocasının kefeni olduğunu düşmanlarının olduğunu söyleyip öğrenmek için altınlarını getirmesini istediği katılanın getirdiği 6 adet bilezik, 2 adet künye, 3 adet taşlı yüzük ve küpeyi alarak yastığın içine koyup katılana namaz kılması gerektiğini söyleyerek katılanın kayınvalidesi ... ve eltisi ... ile birlikte evden ayrılıp onlara da taş toplayıp eve götürmelerini, arkalarına bakmadan dönmelerini bu şekilde belanın def edileceğini söylediği, katılanın namaz kıldıktan sonra yastığın içinde altınların olmadığını fark ettiği ve sanığın bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması ve katılan beyanı ile tüm dosya kapsamından; dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık suçunun sanık tarafından işlendiğine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6805, Karar No: 2024/1655, Tarih: 04.04.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/6805 E.  ,  2024/1655 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2022/322 Değişik İş

SUÇ : Taksirle yaralama

KARAR : İtirazın reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının İstemi Üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili Kararın Kanun Yararına Bozulması

Zile Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/12/2021 tarihli ve 2021/1250 sayılı kararı ile şüpheli hakkında taksirle yaralama suçundan, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, anılan karara müşteki vekili tarafından yapılan itiraz üzerine Zile Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/01/2023 tarihli ve 2022/322 değişik iş sayılı kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kesin olarak reddedildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 06.11.2023 tarihli ve 94660652-105-60-9324-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.12.2023 tarihli ve KYB-2023/118428 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.12.2023 tarihli ve KYB-2023/118428 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, şüpheli ...in sevk ve idaresinde bulunan aracın, içerisinde mağdur ...'un da bulunduğu ...'un sevk ve idaresinde bulunan araca çarpması nedeniyle meydana gelen kaza nedeniyle başlatılan soruşturmada, mağdurların yaralanması ile ilgili olarak şikayetin bulunmadığından bahisle ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği tarihte 8 yaşında olan ...'un yaralanması nedeniyle her ne kadar mağdurun babası ...un 02/06/2021 tarihli ifadesinde şüpheliden şikayetçi olmamış ise de, mağdurun annesi olan...'un 11/06/2021 tarihli beyanında olay nedeniyle şüpheliden şikayetçi olduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, soruşturmaya konu taksirle yaralama suçunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesi gereğince uzlaşmaya tâbi olduğu da dikkate alınarak soruşturma dosyasının uzlaştırma işlemlerinin usûlüne uygun olarak yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği cihetle, ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın anılan gerekçe ile kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dosya içeriğine göre; şüpheli ...in sevk ve idaresinde bulunan aracın, içerisinde mağdur ...'un da bulunduğu ...'un sevk ve idaresinde bulunan araca çarpması nedeniyle meydana gelen kaza nedeniyle başlatılan soruşturmada, mağdurların yaralanması ile ilgili olarak şikayetin bulunmadığından bahisle ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği tarihte 8 yaşında olan ...'un yaralanması nedeniyle mağdurun babası ...un 02/06/2021 tarihli ifadesinde şüpheliden şikayetçi olmamış ise de, mağdurun annesi olan...'un 11/06/2021 tarihli beyanında olay nedeniyle şüpheliden şikayetçi olduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, henüz 15 yaşından küçük olması sebebiyle şikayet hakkını müstakilen kullanma imkanı bulunmayan yaşı küçük mağdur adına bu hakkın evlilik birliği içerisinde anne ve baba tarafından müştereken kullanılabileceği, mağdurun babası ...'un şikayetten vazgeçme beyanının ancak mağdurun annesi Lalizar Yeşilyurt'un vazgeçmeye muvaffakat etmesi halinde hukuki sonuç doğurabileceği, nitekim soruşturma aşamasında beyanı alınan Lalizar Yeşilyurt'un 11.06.2021 tarihli beyanında sanıktan şikayetçi olduğunu belirttiği gözetildiğinde, mağdurun babası ...'un mağdurun yaralanması yönünden şikayetçi olup olmadığına yönelik beyanının alınması, şikayetçi olması halinde mağdur ...'un yaralanması yönünden sanıktan şikayetin bulunduğu kabul edilerek ve ayrıca yaşı küçük mağdurun vekille temsil edilmediği de göz önüne alınıp CMK'nın 234/3. maddesi gereğince mağdura vekil tayin edilmesi suretiyle, şikayet hususundaki tüm bu eksiklikler tamamlanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Zile Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/01/2023 tarihli ve 2022/322 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/924, Karar No: 2013/2653, Tarih: 29.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/924 E.  ,  2013/2653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2012/145156

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 19/01/2012, 2010/131 (E) ve 2012/13 (K)

SUÇ : Tehdit, Canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Bayram'ın suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin suçun sübutuna, haksız tahrikin varlığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen, cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre, olay tarihinde sanık ile mağdur Ferzent ve maktul Eser'in birlikte bir süre dolaşıp, bir yerde oturdukları, mağdur Ferzent'in sanık ile maktulün yanından tuvalet ihtiyacı nedeniyle birkaç metre uzaklaştığı sırada sanığın maktulü arka arkaya vurduğu ondört bıçak darbesi ile öldürdüğü, olayı kimseye söylememesi için mağdur Ferzent'i de tehdit ettiği anlaşılmakla;

1- Sanık hakkında TCK'nun 81. maddesi uyarınca kasten öldürme suçundan hüküm kurulması yerine;dosya içeriğine göre tatbik imkanı bulunmayan TCK'nun 82/1-b maddesi uyarınca canavarca his sevki ile öldürme suçundan hüküm kurularak fazla ceza tayini,

2- Mağdur Ferzent'in sanığın kendisini tehdit ettiği yönündeki oluşa uygun beyanları karşısında, mağdur Ferzent'in sanığa iftira atmasını gerektiren bir sebebin bulunmadığı da gözetilerek, sanığın tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

3- Kabule göre de; 18 yaşının içinde olan sanık hakkında kasten öldürme suçundan hüküm kurulurken 18 yıldan 24 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 31/3 maddesi uyarınca sanığın bulunduğu yaşa göre üst sınıra yakın ceza verilmesi yerine yazılı şekilde 22 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 28/03/2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7553, Karar No: 2021/6120, Tarih: 23.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/7553 E.  ,  2021/6120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmiş olması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun müştekinin iş yerinden çaldığı 2 adet hırkanın değerinin 90 TL olduğunun anlaşılması karşısında, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16636, Karar No: 2017/708, Tarih: 30.01.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/16636 E.  ,  2017/708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacılar vekili; 05/08/2010 tarihinde davalının sürücüsü olduğu araç ile ...'a çarparak yaralanmasına neden olduğunu, ...'nın olaydan sonra uzun süre hafıza kaybı yaşadığını, kendisine beyin hasarı ve disk fonksiyonuna bağlı mental bozukluk tanısı konduğunu, kazanın oluşumunda davalının tam kusurlu olduğunu belirterek anne ... için 5.000,00 TL, baba ...için 5.000,00 TL ve ... için 25.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir .

Davalı; kazada yaralanan ... ile maddi ve manevi olarak elinden geldiği kadar ilgilendiğini ve istenen manevi tazminatları ödeyecek gücünün bulunmadığını belirterek davanının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile anne ... için 2.000,00 TL, davacı ... Yıldız için 2.000,00 TL ve ... için 5.000,00 TL olmak üzere toplam 9.000,00 TL manevi tazminatın takdirine, 05/08/2010 kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak ..., ... ve ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin istem yönünden açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp,

değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekili ve davalının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

6100 Sayılı HMK 266. ve devamı maddeleri gereğince çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir, hükmüne yer verilmiştir.

Davacı tarafça dava dilekçesinde davalının ceza dosyasında alınan rapor ve kaza tespit tutanağında kusurlu bulunduğundan ve bu kaza nedeniyle beyin hasarı oluştuğundan bahisle davalıdan manevi tazminat talep edilmiştir.