muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/12355, Karar No: 2024/5731, Tarih: 24.10.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/12355 E.  ,  2024/5731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/627 E., 2016/383 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6 maddeleri uyarınca 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 6 ay süreyle geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, kusur durumuna, lehe hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ceza miktarına, bilirkişi raporlarının hükme esas almaya elverişli olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü, sanığın idaresindeki minibüsle, meskun mahalde, gündüz vakti, beton kaplama sokakta seyrederken, olay mahallinde yapılan inşaat çalışmasında kullanılan malzemelerin sokağa bırakılması sebebiyle, yoldan geçemeyeceğini fark etmesi üzerine, geri manevra yaptığı sırada, aracının sağ arka kısmıyla, gidiş yönüne göre solda evinin önünde oyun oynamakta olan 2011 doğumlu yayayı minibüsün altına almasıyla, yayanın ölümüyle sonuçlanan olayda, mahkemece, asli kusurlu şekilde neticeye sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Siverek 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24157, Karar No: 2022/21355, Tarih: 01.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/24157 E.  ,  2022/21355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

TCK'nın 79. maddesinde unsurları belirtilmekle beraber bir tanımı yapılmamış olan göçmen kaçakçılığı, Sınıraşan Örgütlü Suçlara Karşı Birleşmiş Milletler Sözleşmesine Ek Kara, Deniz ve Hava Yoluyla Göçmen Kaçakçılığına Karşı Ek Protokol'ün 3. maddesinde, “Doğrudan doğruya veya dolaylı olarak mali ve diğer bir maddi çıkar elde etmek için, bir kişinin vatandaşlığını taşımadığı veya daimi ikametgah sahibi olmadığı bir taraf devlete yasa dışı girişinin temini” şeklinde tanımlanmıştır.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek Dört Numaralı Protokol'ün 3. maddesinde ise hiç kimsenin, uyruğunda bulunduğu devletin ülkesine girme hakkından yoksun bırakılamayacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler ile yabancı uyruklu göçmeni kendi vatandaşlığını taşıdığı ülkeye gidebilmek amacıyla sanık ile anlaşmış olması hususu birlikte değerlendirildiğinde, söz konusu yabancının TCK'nın 79. maddesindeki suçun konusunu oluşturmadığı ve göçmen kaçakçılığı suçunun yasal unsurlarının somut olayda gerçekleşmediği anlaşılmakla, dairemizin istikrar kazanan “bir kimsenin uyruğu bulunduğu devlet ülkesine yasa dışı yollarla sokulması” eyleminin göçmen kaçakçılığı suçunu oluşturmayacağı biçimindeki kabulü de dikkate alındığında, CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8748, Karar No: 2020/1459, Tarih: 03.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8748 E.  ,  2020/1459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, sıra cevtelinde bedeli paylaşıma konu taşınmazın satış bedelinden ilk olarak ipotek alacaklısı şikayet olunan bankaya pay ayrıldığını, bakiye tutarın ise yine bankanın alacaklı olduğu bir başka dosyaya tahsis edildiğini, ipotekten sonraki sırada haciz tarihine göre müvekkilinin alacağının yer aldığını, diğer dosyalardaki hacizlerin düştüğünü, öte yandan, konut kredisi nedeniyle tesis edilen ipoteğin, bankanın diğer tüm alacaklarına da teminat oluşturmasının mümkün bulunmadığını, diğer alacakları için ayrı ayrı takipler yapıldığını, dolayısıyla ipotekten artan kalan bedelin müvekkilinin alacaklı bulunduğu icra dosyasına tahsis edilmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunanın, şikayetin reddini istemiştir.

İcra mahkemesince, şikayete konu sıra cetvelinde satış bedelinin ilk olarak şikayet olunan bankanın ipotek alacağına, kalan tutarın ise yine bankanın alacaklı olduğu bir başka icra dosyasına tahsis edildiği, oysaki şikayetçinin haczinin, bankanın alacaklı olduğu diğer icra dosyasındaki hacizden önce olduğu, bu nedenle ipotekten sonra şikayetçiye pay ayrılması gerektiği, icra müdürlüğünce re’sen, ipotek akit tablosundaki hükme dayalı olarak, bankanın diğer alacaklarının da ipotek kapsamına alınmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan banka vekili temyiz etmiştir.

Banka lehine tesis edilen ipoteğin konut kredisinden kaynaklanan borcun teminatı olduğu tartışmasızdır. Ancak, ipotek akdinde yer alan, üzerine rehin tesis edilen taşınmazın, bankanın, doğmuş ve doğacak diğer tüm alacaklarının da teminatını teşkil ettiğine dair hüküm, yanıltıcı mahiyette olduğundan tüketici olan borçlu açısından yazılmamış sayılır. Tüketici Kanunu'nun amacı, tüketicinin korunması olduğundan hareketle, anılan hükmün haksız şart olarak kabulü ile yazılmamış sayılma müeyyidesine tabi tutulması gerekir. Nitekim Dairemizin 2015/7190E., 2017/2135 K. sayılı ilamı da bu yöndedir. Bu itibarla, şikayet konu sıra cetvelinin, mahkeme gerekçesinde belirtilen nedenlerin yanında işbu bu nedenle de iptali gerekir.

Bu açıklamalara, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan banka vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Bu açıklamalara, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan banka vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan banka vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olamak üzere, 03.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1403, Karar No: 2021/13230, Tarih: 14.04.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/1403 E.  ,  2021/13230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMES İ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz yönünden;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz yönünden;

Olayda kullanıldığı belirlenen 2 farklı çapta mermi çekirdeği bulunması nedeniyle birden fazla silahın kullanıldığı, mağdur ...'nın yaralanmasına neden olan mermi çekirdeği nüvesinin suça sürüklenen çocuk tarafından kullanılan silahla atılıp atılmadığının tespit edilememiş olması karşısında, yetersiz gerekçe ile suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/227, Karar No: 2016/2302, Tarih: 13.04.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/227 E.  ,  2016/2302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira

Hüküm : 6352 sayılı Kanunun geçici 1/b maddesi uyarınca

kovuşturmanın ertelenmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararlar anılan maddenin 4. fıkrası hükmü karşısında durma kararı niteliğinde olup CMK'nın 223. maddesinde sayılan hüküm niteliğinde kararlardan olmadığından temyiz incelemesine yer olmadığına, CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca gereğinin itiraz merciince yerine getirilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 13.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20797, Karar No: 2015/20707, Tarih: 26.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/20797 E.  ,  2015/20707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul 19. İş Mahkemesi

Tarihi :22.05.2014

No :2013/776-2014/228

Dava, ödenmeyen ölüm aylıklarının yasal faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Alacağın yalnızca bir bölümü için açılan davaya kısmi dava denir. Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden doğmuş olması ve alacağın şimdilik belirli bir kesiminin dava edilmesi gerekir. Diğer bir söyleyişle, bir alacak hakkında daha fazla bir miktar için tam dava açma imkânı bulunmasına rağmen, alacağın bir kesimi için açılan davaya, kısmi dava denir. Kısmi dava açılabilmesi için talep konusunun bölünebilir olması gerekli olup, açılan davanın kısmi dava olduğunun dava dilekçesinde açıkça yazılması gerekmez. Dava dilekçesindeki açıklamalardan davacının alacağının daha fazla olduğu ve istem bölümünde “fazlaya ilişkin haklarını saklı tutması” ya da “alacağın şimdilik şu kadarını dava ediyorum” demesi, kural olarak yeterlidir. (Yargıtay HGK 17.10.2012 gün ve 2012/9-838-715 sayılı ilamı; Pekcanıtez H./Atalay M./Özekes M.; Medeni Usul Hukuku, 12. Bası, s. 320; Kuru/Arslan/Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 22. Bası, s.286)

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda açıkça kısmi dava düzenlenmediği halde, söz konusu Kanunun yürürlükte olduğu dönemde de kısmi dava açılması mümkün bulunmaktaydı. Çünkü, alacak hakkının bir bölümünün dava edilip geriye kalan kısmının ikinci bir dava ile istenmesini engelleyen bir hüküm bulunmamaktaydı. Kısmi dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 109. maddesinde ise, ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Anılan maddenin birinci fıkrasında; talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmının da dava yoluyla ileri sürülebileceği; ikinci fıkrasında ise; talep konusunun miktarı,taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı belirtilmiştir.

Bu durumda; davadaki talep konusunun miktarı taraflar arasında “tartışmasız” ise veya taraflar arasında miktar veya parasal tutar bakımından bir tartışma olmakla beraber, tarafların anlaşmasına gerek kalmaksızın, objektif olarak talep konusunun miktarı herkes tarafından anlaşılabilecek şekilde “belirli” ise o talep konusunun sadece bir kısmı dava edilemeyecektir. Örneğin, satım sözleşmesinde alıcının ödemesi gereken bedel, sözleşmede tereddüde yer bırakmayacak biçimde, açıkça yazılı ise kısmi dava caiz değildir. (Pekcanıtez H./Atalay M./Özekes M, age s.328; Kuru/Arslan/Yılmaz, age s.286).

Doktrinde; talep konusunun miktarının, tarafların anlaşmasına gerek kalmaksızın objektif olarak belirlenebilmesinde, İİK m. 67 hükmünde öngörülen icra inkâr tazminatına ilişkin “likit alacak” kavramının yol gösterici olabileceği ileri sürülmüştür.(Kuru/Budak, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Getirdiği Başlıca Yenilikler, İstanbul Barosu Dergisi, Cilt 85, Sayı, 2011/5, s. 11; Yılmaz Ejder, Hukuk Muhakemeleri Kanunu Şerhi, Ankara 2012 s.737 vd.)

Genel bir kavram olarak, “likid (ligiude) alacak”; “tutarı belli (muayyen), bilinebilir, hesaplanabilir alacaktır” Likit bir alacaktan söz edilebilmesi için; ya, alacağın gerçek miktarının belli ve sabit olması, ya da, borçlusu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurların bilinmesi veya bilinmesinin gerekmekte olması; böylece, borçlunun borç tutarını tahkik ve tayin etmesinin mümkün bulunması; başka bir ifadeyle, borçlunun yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek durumda olması gerekir. Bu koşullar yoksa, likit  bir alacaktan söz edilemez. (YHGK 17.10,2012 gün ve 2012/9-838-715 sayılı ilamı)

Somut olayda, davacı, 5561 sayılı Yasanın 1.maddesi ile değişik 506 sayılı Yasanın 66. maddesinin “c” bendi ve 506 sayılı Yasaya eklenen geçici 93. madde uyarınca 18.11.2006 tarihinden itibaren ölüm aylığına hak kazandığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 01.01.2008-01.07.2013 döneminde ödenmeyen ölüm aylıklarından şimdilik 5.500 TL'nin faiziyle birlikte tahsili isteminde bulunmuş, Mahkemece, aylık miktarlarının ve faiz alacağının tam ve kesin olarak tespit edilebilir olduğu, ne tespit, ne belirsiz alacak ve tespit, ne de kısmi dava şartlarının oluşmadığı, davacının hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Oysa ki, yukarıda açıklandığı üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 107/2. fıkrasında "Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir." ve 109/2. fıkrasındaki "Talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz." şeklindeki amir hükümler gözetildiğinde, davacının, aylık miktarlarını ve ödenme tarihlerini davalı Kurumdan celpetmeden alacak miktarını tespit etmesinin mümkün olmadığı gibi, dava konusu faiz alacağının miktarının gerekirse bilirkişi incelemesiyle tek tek hesaplanarak tespit edilmesi gerektiğinden, alacak miktarının davacı yönünden belirli olduğu söylenemez. Bu durumda, davanın belirsiz alacak davası olduğu gözetilerek, davacının, kısmi dava açmakta hukuki yararı bulunduğundan, esasa girilerek ortaya çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Öte yandan; davacı adli yardım talebinde bulunmuş olup, davacının talebi ile ilgili bir karar verilmesi gerçeği de bozma üzerine yürütülecek yargılama sürecinde göz önünde bulundurulmalıdır.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2056, Karar No: 2023/4327, Tarih: 24.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/2056 E.  ,  2023/4327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/611 E., 2016/16 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/611 Esas, 2016/16 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 16.02.2021 tarihli Tebliğname ile hükmün onanması görüşüyle Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında beraat kararı verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesi gerekçesinde "Sanık ...' in yönetimden kaynaklanan sorunlar sebebiyle sorun yaşadığı, yönetici olan ...' ın bahçesinde çalışan görevlinin bu durumu belgelemek için resmini çektiği sabit olmakla beraber bu olayın bir kez çekilmiş resim sebebiyle ve çekildiği yer ve kişi yönünden özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturmayacağı gibi kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan bu amaçla ve bu kasıtla yapılmış devam eden birden fazla hareket gerekeceğinden gerek hareketin tekliği gerekse savunmadaki gibi genel kurulda kullanma amaçlı resim alındığının aksinin ispatlanamaması sebepleriyle suç kastının varlığının sabit olmadığıda kabul edilerek bu sanık yönünden beraat kararı verilmiş ..." denilmiştir.

2. Sanık beyanında "... şikayetçinin yönetici olduğu sitede denetici olarak çalıştım, sonra 3 arkadaşa yönetimi devretmek konusunda istekli olduğu bir gün diğer arkadaşlarla sorun yaşadığı için biz yönetimi devralmaktan vazgeçtik adayda olmadık. Bu şekilde bir olayın yaşandığı dönemde benim özel işlerimi sitenin görevlisinin yapmasını istemediğini o kişiden duyunca o kişiye müştekiye söylemesini ve kendi yada yakınlarının özel işlerini yaptırırsa resimleyeceğimide söylemiştim, olay günüde site görevlisinin bahçesinde çalıştığını gördüm, cep telefonumla tamamen sitedeki durumu izah etmekte kullanmak amaçlı resim çektim, özel hayatına müdahale yada rahatsız etme gibi bir amacım yoktu, bunu duyduktan sonra kendisi beni misafirlerimin önünde rencide ve hakaret etti, daha sonra beni bu yönden şikayet ettiğini öğrendim bende hakaretinden dolayı kendisini şikayet etim, suç kastım yoktur beraatimi isterim." demiştir.

3. Katılan beyanında "... sanığın resim çekmesinin amacının sitenin sorunları yanında beni rahatsız etmek olduğuna inanıyorum. 3 kişi olarak özünde yönetimi benden devretmemi istedikleri için bu resimleride beni sindirmek, korkutmak, rahatsız etmek için çektiklerine inanıyorum. Ayrıca denetici olduğu zaman için işlerin nasıl yürütüldüğünü bildiği ve iyi yönetilmesi sebebiylede sunduğu rapordan bir örneğini dosyaya sunuyorum. Sanık müdafiinin söylediği gibi İzmir 33. ASCM dosyasınında mahkememiz dosyasıyla birleştirilmesini istiyorum. Şikayetçiyim davalara katılacağım ..." demiştir.