muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8865, Karar No: 2024/4048, Tarih: 30.05.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların eylemlerini canavarca hisle eziyet çektirerek gerçekleştirdiklerine, sanıklar lehine haksız tahrik şartlarının gerçekleşmediğine, eksik incelemeye,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrik indirim oranına ve takdîri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Sanık Nurettin müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 28. maddesinden faydalanması gerektiğine, sanık hakkında Mahkemenin gerekçe anlatımının 5237 sayılı Kanun’un 39/2-c anlamında yardım etme kapsamında kalmasına rağmen çelişkili biçimde aynı Kanun’un 37. kapsamında iştirak hükümlerince sorumlu tutulduğuna ve haksız tahrik indirim oranına,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanıklar ... ve ...’ın baba-oğul oldukları, akrabaları olan maktul ile aralarında arazi meselesinden husumet bulunduğu, olay günü sanıkların yanlarında sanık ...’ın oğulları olan yaşları küçük ... ve ... ile birlikte, tanık M.Ö’ye ait fındık bahçesine ot biçmeye gittikleri, araçlarından çim biçme makinesini indirdikleri, çalıştırmaya çalıştıkları esnada maktulün aracıyla olay yerine geldiği, aracın kapısı açık halde sanıkların yanına geldiği, sanıklarla aralarında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, maktulün bıçakla sanık ...’i elinden basit tıbbî müdahale ile giderilir şekilde diğer sanık ...’ı ise sol meme yandan, sol kol iç taraftan, karın sol yandan ve sol dizinden olmak yaraladığı, sanık ...’ın solda hemopönomotoraks ve kalın bağırsak delinmesi neticesinde hayatî tehlike geçirdiği, kavga esnasında sanık ...’in maktule çelme takarak yere düşürdüğü, bu esnada maktulün elindeki bıçağın da düştüğü, sanık ...'in maktulün beli, kalçası ve bacakları üstüne tüm vücudu ile baskı yaparak ve elini tutarak maktulün hareketsiz kalmasını sağladığı, sanık ...'ın ise üzerinde bulunan bıçakla maktulün baş, boyun, sırt, göğüs, eller ve uyluk bölgesinden 27 kez bıçakladığı, maktulün sağ akciğer organ hasarı, biletaral hemotorask ile iç ve dış kanamalar sonucu hayatını kaybettiği, sanıklar ... ve ...’in olay yerine gelen tanıkların maktule müdahale etmesini engelledikleri olayda; sanıkların aralarında önceye dayalı husumet bulunan maktulün yanlarına bıçakla gelip, çıkan kavga neticesinde kendilerini yaralamasından kaynaklanan haksız tahrik etkisiyle fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle maktulü kasten öldürdükleri anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde fiil üzerine ortak hakimiyet kurularak gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada eksik incelemenin bulunmadığı, delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanıkların canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, sanıklar lehine meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı yine sanık ...'in 5237 sayılı Kanun'un 28. maddesinden faydalanamayacağı, maktulden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak uygulanan haksız tahrik indirim oranının da isabetli olduğu, yasal ve yeterli gerekçe ile takdîri indirim hükümlerinin uygulanmadığı anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2023 tarihli ve 2023/17 Esas, 2023/232 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15497, Karar No: 2011/1875, Tarih: 16.02.2011

**3. Ceza Dairesi         2009/15497 E.  ,  2011/1875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurun hayati tehlike geçirip 25 ... iş ve gücünden kalacak şekilde yaralandığı, 3. derece kırık ile meydana gelen beyin sendromu iyileşmesinin mümkün olmadığının bildirilmesine, yaralama eyleminin de silahla işlenmediği kabul edilmesi karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK da 86/1, 87/2-a-son maddeleri uyarınca tayin olunacak hapis cezasının 5 yıldan az olamayacağı, mahkemenin lehe yasa değerlendirmesinde yeni yasa uygulamasında 6 yıl hapis cezası taktir etiği, hatalı uygulama ile kemik kırığında cezanın artırımına gidilmişse de tespit edilen 6 yıl hapis cezasından mahkemenin belirlediği tahrik ve taktiri indirim oranları mahsup edildiğinde doğru uygulamada sonuç cezanın 3 yıl 9 ay olacağı, 765 sayılı TCK'nun uyguladığında aynı cezanın tespit edilmesine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 17.04.2007 ... ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca 5237 sayılı TCK ile 765 sayılı TCK'nun karşılaştırılmasında sonuç ceza miktarının esit olması durumunda hak yoksonluğu hükümleri bakımından 5237 sayılı TCK'nun 53 maddesinin 765 Sayılı TCK'nun 31 ve 33. maddelerine göre lehe olduğu gözetilerek 5237 Sayılı TCK hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, 16.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16169, Karar No: 2014/26560, Tarih: 12.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/16169 E.  ,  2014/26560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 02.04.2014

No : 2013/175-2014/169

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2889, Karar No: 2024/5167, Tarih: 23.09.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/2889 E.  ,  2024/5167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

KARAR : İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılmak suretiyle davanın

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı ve asli müdahil vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, asli müdahil vekilinin istinaf başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ve asli müdahil vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sonucu, Muş ili Merkez ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 9 parsel sayılı 17.757 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ham toprak niteliğiyle Hazine adına tespit edilmiş ve kadastro tutanağının beyanlar hanesine " İşbu parsel ... oğlu ...'ün tarafından ev, ahır ve bahçe olarak kullanılmaktadır." y önünde şerh verilmiştir.

Davacı ... 24.06.2016 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; Kadimden beridir çayır vasfıyla kullandığı arazinin yapılan kadastro çalışmalarında ikiye bölündüğünü, 1010 ada 8 nolu parselin kendisine, 101 ada 9 nolu parselin ise ...'e verildiğini, kendisinin 101 ada 9 parsel sayılı taşınmazı kadimden beri kullandığını, davalı ...'ün söz konusu bu taşınmaz üzerinde bir köm inşa ettiğini, söz konusu bu kömü de kendi rızaları doğrultusunda yaptığını ileri sürerek, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın kendi adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiş ve yargılama sırasında 02.08.2017 tarihli ıslah dilekçesiyle, Hazinenin davalı olarak dosyaya dahil edilmesini talep etmiştir.

Asli Müdahil ... vekili müdahale dilekçesinde; müvekkili olan müdahilin dava konusu taşınmaz üzerinde ot biçmek ve her türlü tasarrufla uzun yıllar tarım faaliyetleri gerçekleştirdiğini, yaklaşık 100 yıldan beridir de müdahilin eklemeli zilyetliğini sürdürdüğünü belirterek, taşınmazın müdahil adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Asli Müdahil ... vekili müdahale dilekçesinde; müvekkili olan müdahilin dava konusu taşınmaz üzerinde ot biçmek ve her türlü tasarrufla uzun yıllar tarım faaliyetleri gerçekleştirdiğini, yaklaşık 100 yıldan beridir de müdahilin eklemeli zilyetliğini sürdürdüğünü belirterek, taşınmazın müdahil adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; " orman mühendisi bilirkişinin dava konusu 101 ada 9 nolu parselin orman arazisi olduğu yönündeki raporu da göz önüne alındığında, belge karşısında beyana üstünlük tanınmayacağı " gerekçesiyle, davacı ... ve asli müdahil ...'ün davalarının ayrı ayrı reddine ve dava konusu Muş ili Merkez ilçesi ... Köyünde kain 101 ada 9 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile dava konusu Muş ili Merkez ilçesi ... Köyünde kain 101 ada 9 parsel sayılı taşınmazın orman vasfıyla Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün, davacı vekili ve asli müdahil vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; " Davacının zilyetliğinin bulunmadığı, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup zilyetlikle iktisabının da mümkün olmadığı, asli müdahil / davalı vekilinin istinaf istemine yönünden, mahkemece taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığı belirlenerek asli müdahilin davasının reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak Hazine ve Orman Yönetimi tarafından açılmış bir dava bulunmadığı halde mahkemece çekişmeli taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, taleple bağlı kalınarak karar verilmesi gerektiği, belirlenen bu eksiklikler yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği açıklanarak, kararın düzeltilmek suretiyle; davacının istinaf isteminin reddine, asli müdahil ...' ün istinaf isteminin reddine, asli müdahil ...' ün davalı sıfatıyla yaptığı istinaf isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin 27.02.2018 tarihli ve 2016/26 Esas, 2018/55 Karar sayılı kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, davacı ... ve asli müdahil ...'ün davalarının ayrı ayrı reddine, dava konusu Muş ili Merkez ilçesi ... Köyü 101 ada 9 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline," karar verilmiş ve iş bu karar, davacı ve asli müdahil vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ve asli müdahil vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70'şer TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13088, Karar No: 2012/10063, Tarih: 30.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/13088 E.  ,  2012/10063 K.**

* SAHTECILIK

* KAMBIYO SENEDI

* YASAL UNSURLAR

* DÜZENLEME (KEŞIDE) YERI

* İDARI BIRIM

* TÜRK TİCARET KANUNU (6762) Madde 689

* TÜRK TİCARET KANUNU (6762) Madde 688

* TÜRK CEZA KANUNU (5237) Madde 210

* TÜRK CEZA KANUNU (5237) Madde 207

* TÜRK CEZA KANUNU (5237) Madde 204

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: TÜRK TİCARET KANUNU’NDA ÖNGÖRÜLEN YASAL UNSURLARI TAŞIMAYAN BİR KAMBİYO SENEDİNDE SAHTECİLİK YAPILMASI HALİNDE FİİL, ÖZEL BELGEDE SAHTECİLİK SUÇUNU OLUŞTURACAKTIR. TÜRK TİCARET KANUNU’NUN 688/6 VE 689/4. MADDELERİ UYARINCA BONODA TANZİM YERİNİN YAZILI BULUNMASI ZORUNLUDUR, TANZİM EDİLDİĞİ YER GÖS­TERİLMEYEN BİR BONO TANZİM EDENİN AD VE SOYADI YANINDA YAZILI OLAN YERDE TANZİM EDİLMİŞ SAYILIR. DÜZENLEME (KEŞİDE) YERİNİN HİÇBİR DURAKSAMAYA YER VERMEYECEK VE BAŞKA YERLEŞİM YERLERİNİ ÇAĞRIŞTIRMAYACAK BİÇİMDE AÇIK, NET VE HERKES TARAFINDAN AN­LAŞILABİLİR ŞEKİLDE GÖSTERİLMESİ GEREKİR. DOSYA İÇERİSİNDE ÖRNEĞİ BULUNAN SUÇA KONU BONODA AÇIKÇA DÜZENLEME YERİ BELİRTİLMEMİŞ, SENEDİ DÜZENLEYEN İSMİN YANINDA DA “S… KÖYÜ” BİÇİMİNDE BİR ADRES GÖSTERİLMİŞTİR. BU ADRES HİÇBİR KUŞKU VE DURAKSAMAYA YER VERMEYECEK BİÇİMDE ANLAŞILABİLİR BİR İDARİ BİRİM ADINI İFADE ETMEDİĞİNDEN SUÇA KONU SENEDİN BONO VASFINI TAŞIMADIĞI VE ÖZEL BELGE NİTELİĞİNDE OLDUĞU KABUL EDİLMELİDİR.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 14.12.1992 tarih ve 1/5 ve Ceza Genel Kurulu’nun 24.03.1998 gün ve 51/106 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; kambiyo senetlerinde yapılan sahteciliğin resmi belgede yapılmış sayılabilmesi için, ilgili kambiyo senedinin Türk Ticaret Kanunu’nda öngörülen bütün unsurları taşıması gerekir. Aksi takdirde yasal unsurları taşımayan bir kambiyo senedinde sahtecilik yapılması halinde fiil, özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacaktır. Türk Ticaret Kanunu’nun 688/6 ve 689/4. maddeleri uyarınca bonoda tanzim yerinin yazılı bulunması zorunludur, tanzim edildiği yer gösterilmeyen bir bono tanzim edenin ad ve soyadı yanında yazılı olan yerde tanzim edilmiş sayılır. Düzenleme (keşide) yerinin hiçbir duraksamaya yer vermeyecek ve başka yerleşim yerlerini çağrıştırmayacak biçimde açık, net ve herkes tarafından anlaşılabilir şekilde gösterilmesi gerekir. Dosya içerisinde örneği bulunan suça konu bonoda açıkça düzenleme yeri belirtilmemiş, senedi düzenleyen ismin yanında da “S… köyü” biçiminde bir adres gösterilmiştir. Bu adres hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde anlaşılabilir bir idari birim adını ifade etmemekte olup, suça konu senedin bono vasfı ta­şıdığının kabulünün mümkün olmadığı cihetle, özel belge niteliğinde oldu­ğunun kabulü gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde “resmi belgede sahtecilik” suçundan sanığın mahkumiyetine hükmolunması, yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Ka­nunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri hükmü karşısında; sahte olarak düzenlendiği iddia olunan suça konu bonoda “tanzim yeri” bulunmaması nedeniyle sanığa yüklenen eyleminin özel belgede sah­tecilik suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar ger­çekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasa’nın 322. maddesinde öngörülen yetkiye da­yanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı ne­deniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. mad­deleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5199, Karar No: 2019/1425, Tarih: 17.04.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5199 E.  ,  2019/1425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasındaki 02.....2009 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve ....05.2010 tarihli ek sözleşmesinin düzenlendiğini, ilk sözleşmede teslim süresinin sözleşme tarihinden itibaren ... ay olarak kararlaştırıldığını, gecikme halinde iki bağımsız bölüm için kira bedelinin ödeneceğinin kararlaştırıldığını, ek sözleşmeyle teslim süresinin ....07.2011 tarihine kadar uzatıldığını, süresinde teslim gerçekleşmediğinden ....05.2011 tarihinden dava tarihine kadar olan dönem için ....000,00 TL gecikme tazminatına karar verilmesini, binada eksik ve ayıplı işlerin olduğunun tespit edildiğini ileri sürerek nama ifaya izin verilerek eksik ve ayıplı işler bedeli karşılığı olan 85.000,00 TL ile ....000,00 TL gecikme tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında talebini miktar itibariyle ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından; davacı arsa sahibine sözleşme gereği toplam iki adet bağımsız bölümün teslim edileceği ve sözleşmenin düzenlendiği tarihten itibaren ... ay sonra arsa sahibine anahtar teslimi şeklinde teslim edileceğinin süresinde teslim edilmemesi halinde her bağımsız bölüm için günün şartlarına uygun kira ödeneceğinin kararlaştırıldığı, keşif sırasında tespit edilen eksik ve ayıplı imalatların tamamlanması için dava tarihi itibariyle 90.000,00 TL ile 45 günlük süreye ihtiyaç duyulduğu, bilirkişi raporu doğrultusunda 03.02.2015 günlü oturumda davalı tarafa eksik ve ayıplı imalatlar yönünden giderilmesi için 45 günlük sürenin verildiği, taraflarca söz konusu eksik ve ayıplı imalatların giderildiği hususunda bir iddia ve savunmanın yer almadığı, buna göre davadan önce davalıya ....06.2014 tarihinde ihtarnamenin tebliği tarihinden itibaren 45 ... gününün sonunda temerrüde düşmüş olacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

...) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

...) Dava, eksik ve ayıplı ... bedeli ile gecikme tazminatı istemlerine ilişkindir.

Eksik ve ayıplı ... bedelinin, arsa sahibinin bağımsız bölümlerine isabet eden kısmının tamamının tazmini istenebilirken ortak alanlardaki eksik ve ayıplı ... bedelinin ise, sadece arsa sahibi hissesine düşen bedeli talep edilebilir.