muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/709, Karar No: 2024/387, Tarih: 15.01.2024

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; yurtdışında yaşayan şikâyetçinin ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, ... ...Mevkii 130 Ada, 110 Parsele kayıtlı taşınmazdaki payını satması için İmparator Gayrimenkul isimli iş yerinin sahibi olduğunu söyleyen şüpheli...'a ... Başkonsolosluğu tarafından düzenlenen 06.10.2020 tarihli ve 3433 yevmiye sayılı taşınmaz satış vekaletnamesini verdiği ve taşınmazın şüpheli tarafından 20.10.2020 tarihinde satıldığı belirlendiği halde, şüphelinin tapuda devrin yapılamadığı, Belediye ve Tapu Müdürlüğünde sorunlar çıktığını söylemek suretiyle aradan uzunca bir süre geçmesine rağmen satış bedeli olan 52.500,00 TL'yi şikâyetçiye göndermediğinin iddia olunması karşısında; şüpheli...'un ifadesinin alınması, suç tarihinde gerçekten emlakçılık işi uğraşıp uğraşmadığının, İmparator Gayrimenkul isimli iş yerinin şüpheliye ait olup olmadığının ilgili ticaret sicil ve vergi dairesi müdürlüklerinden de sorulmak suretiyle belirlenmesi, şikâyetçinin payını satın alan yeni malikin açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilerek satış bedelinin kime, ne şekilde ödendiği hususlarında ayrıntılı olarak tanık sıfatıyla bilgisine başvurulması, gerekli görülmesi halinde buna ilişkin belgelerin dosyaya getirtilmesi, taraflar arasında uyuşmazlık konusuna ilişkin herhangi bir hukuk davası bulunup bulunmadığının araştırılması, bulunduğunun tespiti halinde bu soruşturmayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesinden sonra, sonucuna göre şüphelinin baştan itibaren satış bedelini şikâyetçiye ödememe kastı ile hareket edip etmediği de değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, şikâyetçinin şikâyet içeriğinin hukuki uyuşmazlık mahiyetinde olduğu, somut şikâyette ceza kovuşturmasını gerektirir suç ve suç unsuru bulunmadığı, uyuşmazlığın hukuk mahkemelerinde çözümlenmesi gerektiği şeklindeki hatalı gerekçe ve eksik soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 01.11.2021 tarihli ve 2021/3315 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için soruşturma dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 01.11.2021 tarihli ve 2021/3315 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için soruşturma dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6794, Karar No: 2018/8395, Tarih: 05.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/6794 E.  ,  2018/8395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın suça konu piknik tüpü, mangal ve el arabasını çaldığı yerin müştekinin ikamet ettiği apartmanın eklentisi niteliğinde değerlendirilebilecek bir bahçe olup olmadığı, bahçenin etrafının duvar veya çitlerle çevrili olup olmadığı, bahçenin kapısının bulunup bulunmadığı hususlarında yeterince açıklık bulunmaması karşısında; suça konu eşyanın çalındığı yerin bina veya eklentisi niteliğinde olması durumunda sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suça; bina veya eklentisi niteliğinde olmaması halinde ise aynı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen suça vücut vereceği göz önüne alındığında, olay yerinde keşif yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, suça konu yerin ''binanın etrafı duvarlarla çevrili bahçesi'' olduğuna dair delillerin nelerden ibaret olduğu ortaya konulup tartışılmadan ve Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde dosya arasına alınmadan, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Somut olayda ise;

Suça konu eşyanın değerinin, müştekinin beyanına göre 50,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4-18,00 TL yargılama giderinin 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05/06/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1578, Karar No: 2019/4834, Tarih: 25.11.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/1578 E.  ,  2019/4834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-karşı davalı ... ile davalı-karşı davacı ... arasındaki davadan dolayı ... 21. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 30.11.2017 gün ve 2017/222-491 sayılı hükmü onayan Dairemizin 11.12.2018 gün ve 2018/2607-4977 sayılı ilamı aleyhinde davacı-karşı davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve karşı dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, asıl dava yüklenicinin edimini yerine getirmemesi sebebiyle yüklenicinden bağımsız bölüm satın alan üçüncü kişinin elatmasının önlenmesi, arsa sahibi ve yüklenici kooperatif aleyhine açılan karşı dava aynı bağımsız bölümün temliken tescili ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapıan yargılama sonucunda asıl davanın reddine, karşı davada tapu iptâli ve tescil talebinin kabulüne, manevi tazminat isteminin reddine dair verilen kararın davacı-karşı davalı vekilince temyizi üzerine Dairemizden verilen 11.12.2018 gün 2018/2607 Esas, 2018/4977 Karar sayılı onama ilamına karşı davacı-karşı davalı vekilince yasal süresi içinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacı-karşı davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dosya kapsamı ve alınan bilirkişi raporundan karşı dava davalılarından yüklenici kooperatifin davacı-karşı davalı arsa sahibi ile imzalandığı kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi ile üstlendiği edimlerini tam olarak yerine getirmediği bir kısım eksik imalâtlar olduğu anlaşılmaktadır. Davalı-karşı davacı ..., yükleniciden bağımsız bölüm satın almış olup, yüklenicinin halefi olarak tapu iptâli ve tescil isteminde bulunduğuna göre tescile hak kazanabilmesi için yüklenicinin inşaatı sözleşme ve ekleri, tasdikli projesi, yapı ruhsatı ile imar mevzuatına uygun olarak tamamlayıp arsa sahiplerine ait bağımsız bölümleri teslim etmesi zorunludur. Yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden doğan haklarını bağımsız bölümü satın alarak temlik alan sözleşmede 3. kişi konumunda olan karşı davacının da, tescile hak kazanabilmesi yüklenicinin edimlerini yerine getirmesi koşuluna bağlı olduğundan, temliken tescil davasında yüklenicinin bıraktığı eksik ve kusurlu işleri gidermek ya da bedelini karşılamak zorundadır.

Bu durumda hükme esas raporu düzenleyen bilirkişi kurulundan hükme en yakın tarih itibariyle yüklenicinin bıraktığı eksik ve kusurlu imalâtların mahalli piyasa rayiçleri ile giderim bedeli konusunda gerekçeli ve denetime elverişli ek rapor alınıp bulunacak miktarın karşı dava davacısına depo ettirilip 818 sayılı BK’nın 81, 6098 sayılı TBK’nın 97. maddesine göre depo ettirilecek bedelin karşı dava davalısı arsa sahibine ödenmesi koşuluyla ve birlikte ifa suretiyle karşı davada tapu kaydının iptâl ve tesciline karar verilmesi gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak eksik ve kusurlu işlerden karşı davacının sorumlu olmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Karşı davada verilen kararın bu nedenle bozulması gerekirken onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından, davacı-karşı davalı arsa sahibinin karar düzeltme talebinin kabulü uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı arsa sahibinin diğer karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile Dairemizin 11.12.2018 gün 2018/2607 Esas, 2018/4977 Karar sayılı ilamının kaldırılarak karşı davada kurulan hükmün davacı-karşı davalı arsa sahibi yararına BOZULMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 176,60 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan harcın temyiz eden davacı-karşı davalıya iadesine,

ödediği karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davacı-karşı davalıya iadesine, 25.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11284, Karar No: 2013/168, Tarih: 16.01.2013

**17. Hukuk Dairesi         2011/11284 E.  ,  2013/168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

.

- K A R A R -

Dosyanın incelenmesine göre, dava dilekçesi ve gerekçeli karar, davalı ...'e "...., ....., ..... Sokak, No:.../... ......." adresine, davalı ....'ye ise, "......./..." adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Anılan adreslerin dayanakları dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılamaktadır.

Öncelikle mahkemece, davalı ...'in tebliğ yapılan adresi mernis adresi ise, diğer davalı ....'nin tebliğ yapılan adresi de ticaret sicilindeki mevcut adresi ise, buna ilişkin belgelerin dosyaya eklenerek gönderilmesi, aksi halde davalı ...'in nüfusa dayalı adres kayıt sistemindeki adresine, davalı ....'nin de gerekli araştırmalar yapıldıktan sonra tespit edilecek adresine usulüne uygun olarak gerekçeli kararın tebliğ edilip, temyiz süresi de beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....01.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8657, Karar No: 2008/4387, Tarih: 25.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/8657 E.  ,  2008/4387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının bonoya dayalı olarak müvekkili aleyhine takip yapmış ise de anılan bonoda müvekkilinin kefil, dava dışı ... Balık'ın keşideci ve dava dışı ... 'ın lehdar olarak yer aldığını, müvekkilinin senet bedelini dava dışı lehdarına ödeyerek bu kişiden ibra belgesi de aldığı halde davalının bu bonoyu haksız şekilde ele geçirip takibe konu ettiğini belirterek, bedelsiz kalan bono nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine ve %40 oranında tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı iddialarının doğru olmadığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacı yanca kanıtlanan davanın kabulüyle davacının anılan bono nedeniyle davalıya borçlu bulunmadığının tespitine, alacak konusu meblağın %40'ı oranında 715.56 YTL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19577, Karar No: 2017/24840, Tarih: 14.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/19577 E.  ,  2017/24840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava dosyası içeriğindeki, ... 16. Bölge Müdürlüğü’nün 11/12/2014 tarihli yazısında, dosyaya işçi özlük dosyasının (204 sayfa - 2 takım) ve ücret bordrolarının (534 sayfa - 2 takım) sunulduğunun belirtildiği; bilirkişi raporunda da söz konusu evrakların incelendiğinden bahsedildiği; Dairemize gönderilen dava dosyası ekinde ise, bu belgelerin bulunmadığı anlaşılmakla; sözü edilen özlük dosyasının ve ücret bordrolarının dosyaya eklenmesi,

2-Hesaplamaya konu dönem olan 07/03/2009 - 13/07/2013 tarihleri arasında, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmelerinin de dosyada bulunmadığı anlaşılmakla; 07/03/2009 - 13/07/2013 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmelerinin de dosyaya eklenerek, bahsi geçen eksiklikler giderildikten sonra, dosyanın tüm ekleriyle birlikte tekrar Dairemize gönderilmesi için Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4427, Karar No: 2015/13600, Tarih: 17.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4427 E.  ,  2015/13600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA(KAPATILAN) 14. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2012/29-2013/188

DAVACI : M.. S..

DAVALI : I.. A..

FER'İ MÜDAHİL : T.. F..

İHBAR OLUNAN : O.. K.. (OYAK)

Taraflar arasında görülen davada Ankara (Kapatılan) 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/07/2013 gün ve 2012/29-2013/188 sayılı kararı onayan Daire’nin ..... gün ve ...... sayılı kararı aleyhinde davalı I.. A.. vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Y.... A.Ş. Ankara Şubesi’ne 11.11.1999 tarihinde 100.000 USD, 15.11.1999 tarihinde de 56.244,71 Euro (110.000 DEM) yatırdığını, parasını çekmek istediğinde paranın off-shore bankasına havale edildiğinin söylendiğini, kendisinin bu yönde talimatı bulunmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100.000,00 USD alacağın 11.11.1999 tarihinden 22.12.1999 tarihine kadar akdi, bu tarihten itibaren ise 3095 Sayılı Kanuna göre faizi ile 56.244,71 Euro'nun (110.000 DEM) 15.11.1999 tarihinden 22.12.1999 tarihine kadar akdi faizi ile bu tarihten itibaren ise 3095 Sayılı Kanuna göre kamu bankalarının bu para cinsi mevduata uyguladığı en yüksek yıllık faiz ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil TMSF vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 100.000 USD alacağın 17.12.1999 tarihinden itibaren, 56.242,10 Euro alacağın 20.12.1999 tarihinden itibaren alacağa 3095 sayılı Yasa’nın 4/a maddesi gereğince faiz uygulanmak suretiyle davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen karar davalı I.. A.. vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 28.11.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı I.. A.. vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı I.. A.. vekili ve fer'i müdahil TMSF vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı I.. A.. vekili ve fer'i müdahil TMSF vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, temyiz eden fer'i müdahil TMSF harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına mahal olmadığına, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalıya iadesine, 17/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4871, Karar No: 2014/2557, Tarih: 03.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4871 E.  ,  2014/2557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10104, Karar No: 2018/416, Tarih: 10.01.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/10104 E.  ,  2018/416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Sanığın, olay tarihinde mağdura ait demirleri çaldığının anlaşılması karşısında, suça konu demirlerin değer tespiti yapılarak, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın bozma sonrası 23/02/2016 tarihli duruşmada “Lehe olan hükümlerin hakkında uygulanmasını talep etmesi karşısında, TCK'nın 142/1-e, 168/1, 62/1. maddeleri uyarınca tayin olunan 6 ay 20 gün kısa süreli hapis cezasının, TCK'nın 50/1. maddesi uyarınca adli para cezasına veya diğer tedbirlere çevrilip çevrilemeyeceğinin tartışmasız bırakılması,

2-Sanığın bozma sonrası 23/02/2016 tarihli duruşmada “Lehe olan hükümlerin hakkında uygulanmasını talep etmesi karşısında, TCK'nın 142/1-e, 168/1, 62/1. maddeleri uyarınca tayin olunan 6 ay 20 gün kısa süreli hapis cezasının, TCK'nın 50/1. maddesi uyarınca adli para cezasına veya diğer tedbirlere çevrilip çevrilemeyeceğinin tartışmasız bırakılması,

3-Suç tarihinde hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında verilen cezanın iki yıldan az olması karşısında; hakkında "Kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları nazara alınarak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda" değerlendirme yapılarak 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesindeki erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4-Müştekinin zararının giderilmiş olması ve adli sicil kaydına göre suç tarihi itibarıyla hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı dışında kesinleşmiş mahkumiyet hükmü bulunmayan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen "Sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması" koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında sabıkası bulunduğundan bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.