muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6610, Karar No: 2022/6016, Tarih: 22.12.2022

Hukuk Muhakemeleri Kanununun öngördüğü anlamda temyiz, dar ve teknik anlamda bir kanun yoludur. Zira öngörülen yola başvuru, hem uyuşmazlığın bir üst mahkemeye yani Yargıtay’a intikalini sağlamakta (aktarıcı etki) hem de alt derece mahkemesi kararının şekli anlamda kesinleşmesini önleyici bir etki (erteleyici etki) doğurmaktadır.

Dar ve teknik anlamda temyiz yargılamasının özellikleri şu şekilde sıralanabilir.

Temyiz yargılamasının ana amacı, aynı ya da birbirine benzeyen olaylarda, ülke genelinde hukuk uygulamasında birliğin sağlanmasıdır.

Temyiz yargılaması, kapsam ve itibariyle, sadece hukuka uygunluk denetimi ile sınırlıdır. Sözü edilen yargılama biçiminde, sadece alt derece mahkemesinin, somut uyuşmazlık ya da olayla ilgili hukuk kuralını, doğru bir biçimde saptayıp saptamadığı; saptanmışsa, uygulamasını doğru bir biçimde gerçekleştirip gerçekleştirmediği kontrol edilir; vakıalara uygunluk denetimi yapılmaz; yani alt derece mahkemesinin, vakıa tespiti ile delil değerlendirmesine ilişkin olarak herhangi bir müdahalede bulunulmaz.

Temyiz yargılaması, kapsam itibarıyla sadece hukuka uygunluk denetimi ile sınırlı bulunduğu için, bu yargılama evresinde, yeni vakıa ve yeni delil getirilemez; ıslaha müracaat edilemez.

Temyiz incelemesi, tarafların dilekçelerinde ileri sürmüş oldukları sebeplere hasren gerçekleştirilmez; yani temyiz mahkemesi, HMK’nın 369/I maddesi gereğince kanunun açık hükmüne aykırı gördüğü diğer hususları da inceleyebilir.

Temyiz yargılaması evresinde, ilke dosya üzerinde inceleme, istisna ise duruşmalı incelemedir. Bu durum, sözü edilen yargılamanın kapsam itibarıyla hukuka uygunluk denetimi ile sınırlı bulunmasının doğal bir sonucudur.

Temyiz yargılamasının kapsamı, sadece hukuka uygunluk denetimi ile sınırlı bulunup; bu evrede vakıalara uygunluk denetimi yapılamadığı, yani alt derece mahkemesinin vakıa tespiti ile delil değerlendirmesinin doğru olup olmadığı hususu irdelenemediği için, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun temyiz sebeplerini belirleyen 428. maddesinin birinci fıkrasının altıncı bendinde yer alan ve ‘’mesele – i maddiyenin takdirinde hata edilmiş olması’’ şeklinde formüle edilmiş bulunan temyiz sebebine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371. maddesinde bilinçli olarak yer verilmemiştir. Çünkü anılan sebep, vakıalara uygunluk denetimi ile ilişkilidir. Bunu gerçekleştirecek olan birim de istinaf yargılamasını icra ile görevlendirilmiş bulunan bölge adliye mahkemeleridir.

Temyiz incelemesi evresinde, Yargıtay tarafların ileri sürmüş oldukları temyiz sebepleri ile bağlı değildir. Taraflarca ileri sürülmemiş ve fakat dosyadan varlığı anlaşılabilen ve kanunun açık hükmüne aykırılık arz eden diğer bir sebepten ötürü de hükmü bozabilir. Süha Tanrıver – Medeni Usul Hukuku – Cilt II – Ankara 2021 – S. 80 vd.)

Temyiz incelemesi evresinde, Yargıtay tarafların ileri sürmüş oldukları temyiz sebepleri ile bağlı değildir. Taraflarca ileri sürülmemiş ve fakat dosyadan varlığı anlaşılabilen ve kanunun açık hükmüne aykırılık arz eden diğer bir sebepten ötürü de hükmü bozabilir. Süha Tanrıver – Medeni Usul Hukuku – Cilt II – Ankara 2021 – S. 80 vd.)

Yargıtay temyiz incelemesinde, ileri sürülmüş temyiz sebepleriyle bağlı olmamakla beraber, hükmü bozma bakımından hükmün temyiz edilen kısmı ile bağlıdır. Yani bir hükmün tamamı temyiz edilmişse sorun yoktur. O zaman hükmün tamamını bozabilir. Fakat hükmün temyiz talebi dışında kalan kısımlarındaki kanuna aykırılığı nazara alarak bu kısımlara yönelik hükmü bozamaz. Bunun için hükmün tamamının mı, yoksa sadece bir kısmının mı temyiz edildiğini tespit etmek gereklidir (Baki Kuru – Hukuk Muhakemeleri Usulü El Kitabı – İstanbul 1995 – S. 804 vd., İlhan Postacıoğlu – Medeni Usul Hukuku Dersleri – İstanbul 1975 – Altıncı Bası – S. 736 vd.).

Somut olayda taraflar arasındaki uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

Mahkemece gerek asıl dava yönünden gerekse de birleşen davalar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Yüksek Özel Daire Sayın Çoğunluğu tarafından, mahkemenin asıl dosyasıyla birleşmiş 2019/560 esasına kayıtlı dosya üzerinden davacılar vekilinin sair temyiz itirazları reddedilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

Davacılar vekili mahkeme kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; ‘’Müvekkiller ile ... arasında yapılan sözleşmenin 11. maddesine göre; sözleşmenin başkalarına devir yasağının olması başlı başına sözleşmenin feshi sebebidir. Yerel mahkeme söz konusu maddeye dikkat etmeden vermiş olduğu bu karar hukuka aykırıdır. Zira davalı ... binaya daha başlamadan tapunun tümünü diğer davalı firmaya aralarında hiç bir sözleşme olmadan direk satmıştır. Bu satışın kötü niyetli bir satış olduğu her halükarda anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahipleri tarafından tapuda yükleniciye devredilen arsa payları, sözleşme konusu inşaatın yapılabilmesi için yüklenicinin inşaata finans sağlaması amacıyla verilen avans niteliğindedir. Söz konusu arsa payları inşaatın tamamlanmasından sonra devredilebileceği gibi inşaat sırasında ve inşaata başlanmadan önce de devredilmiş olabilir.

Yüklenicinin sözleşmeye imar mevzuatına ve projesine uygun olarak inşaatı tam ve eksiksiz biçimde tamamlayıp arsa sahiplerine teslim etmesi halinde üçüncü kişilerin satın aldıkları arsa payı ve dairelerin tapu devirleri geçerlilik kazanacaktır. Aksi halde yüklenici ve ondan pay alan üçüncü kişi üzerine yazılan tapu kaydı illiyetten yoksun hale gelir ve yapılan işlem yolsuz tescil durumuna düşer. Esasen bu durum yükleniciden arsa payının mülkiyetini devralan üçüncü kişiler için olduğu kadar taşınmaz üzerinde mülkiyet dışında bir ayni hak kuran üçüncü kişiler içinde geçerlidir.

Yükleniciden pay devralan veya arsa sahibi tarafından avans olarak yükleniciye devredilmiş bir taşınmaz üzerinde kredi sözleşmesi gereği ipotek hakkı sahibi olan üçüncü kişilerde söz konusu haklarının inşaatın usulüne uygun biçimde gerçekleşmesi halinde geçerlilik kazanacağını bilmeleri gerektiğinden iyi niyetli olduklarını ileri süremezler. Dolayısıyla bu kişiler TMK'nın 1023. maddesinin korunmasından yararlanamazlar. Yine yükleniciden pay satın alan üçüncü kişilerin tescilinde olan tapu kayıtları illet ve sebepten yoksun halde olduğundan yapılan devir işlemleri yolsuz tescil durumuna düşecek ve yükleniciden arsa payı satın alan kişilerin iyi niyet iddiasında bulunamayacaklardır. Yine yükleniciden pay devralan 3. kişiler yükleniciye karşı sahip oldukları şahsi hakları arsa sahibine karşı ileri süremezler.

Gerek yükleniciye gerekse de yükleniciden pay alan üçüncü kişilere arsa sahibince yapılan arsa payı devirleri avans ödemesi niteliğindedir. Yüklenici ve ondan bağımsız bölüm satın alan arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin tarafı olmayan üçüncü kişilerin tümü taşınmaz üzerine kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yapıldığını ve yüklenicinin edimini yerine getirdiğinde bağımsız bölümlere gerçekten hak iktisap edebilmeleri için yüklenicinin arsa sahiplerine karşı yükümlülüklerini tam olarak yerine getirmesi ve inşaatı sözleşme koşullarına uygun olarak bitirip teslim etmesi gerekir.

Sözleşmede müvekkillerime dairelerinin teslim süresine bakıldığında sözleşmeden itibaren 6 ay içerisinde olağan üstü haller durumunda 6 ay daha uzatılacağı belirtilmiştir. Yani sözleşme tarihi olan 11.10.2013 tarihini göz önünde bulundurduğumuzda en geç müvekkillerime dairelerinin 11.10.2014 tarihinde teslim edilmesi gerekmektedir. ... davayı açtığımız tarih ise 26.06.2015 tarihidir. Bu nedenle de sözleşmenin haklı yere feshi ve müvekkillerime ait tapuların müvekkillerim adına tescili gerekmektedir.

Yukarıda arz - izah edilen ve resen gözetilecek nedenlerle; Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/494 Esas, 2021/369 Karar, 16.07.2021 tarihli kararının bozulmasına karar verilmesini’’ vekâleten arz ve talep etmiştir.

Yukarıda arz - izah edilen ve resen gözetilecek nedenlerle; Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/494 Esas, 2021/369 Karar, 16.07.2021 tarihli kararının bozulmasına karar verilmesini’’ vekâleten arz ve talep etmiştir.

Temyiz dilekçesinin kapsamından, ileri sürülen temyiz nedenlerinin sadece asıl dosyaya ilişkin olduğu, davacılar vekilinin, yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğinden dolayı sözleşmenin haklı olarak feshini ve kendisine düşen dairelerin tapu iptali ve tescilini talep ettiği, oysa Yüksek Özel Daire, ‘’İş bu durumda sözleşme ayakta olduğundan, sözleşme hükümleri uyarınca tarafların edimlerinin ifası gerekmektedir’’ gerekçesiyle sözleşmenin feshi yerine tasfiyesi yoluna gidilerek, bozma sebeplerini mahkemenin asıl dosyasıyla birleşen 2019/560 Esas sayılı dosyaya hasrettiği anlaşılmıştır. HMK’nın 369. maddesi gereğince, Yargıtay, tarafların ileri sürdükleri temyiz nedenleriyle bağlı olmasa da ancak kamu düzenine aykırılık teşkil eden durumlarda yani kanunun kesin olarak emrettiği hususlar yönünden kararda bir noksanlık varsa resen bu yönden de temyiz incelemesi yapabilir. Dolayısıyla kanunun açık hükmüne karşı bir aykırılık yoksa o zaman Yargıtay sadece tarafların ileri sürdükleri temyiz nedenlerini incelemek zorundadır. Davacılar vekili, yüklenicinin edimlerini yerine getirmediği, bu nedenle sözleşmenin geçersiz olduğundan bahisle sözleşmenin haklı olarak geriye etkili olacak biçimde feshi ile tapu iptali ve tescilini talep etmiştir. Ancak Yüksek Özel Daire sözleşmenin ayakta olduğunu varsayarak ileriye etkili olarak tasfiye yapılması yönünde bozma kararı oluşturmuştur. Davacılar vekilinin sözleşmenin tasfiyesi yolunda bir talebi olmadığı gibi bu yönde bir temyiz nedeni de ileri sürmemiştir. Bunun dışında kararda kamu düzenine aykırılık teşkil edecek bir durumda söz konusu olmadığı için, Yargıtayca resen temyiz incelmesi yapılacak başka bir temyiz nedeni de bulunmamaktadır. Davacı tüm temyiz nedenlerini asıl dosyaya hasretmesine rağmen, Yüksek Özel Dairenin bununla bağlı kalmayıp, birleşen dosya üzerinden, sözleşmenin ileriye etkili olacak biçimde tasfiyesi yönünde kararı bozması yasal olarak mümkün değildir.

Tüm yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz edenin ileri sürdüğü temyizin kapsam ve nedenlerine göre İlk Derece Mahkemesi kararının onanması görüşünde olduğumdan, Yüksek Özel Daire Sayın Çoğunluğunun bozma kararına katılmıyorum. 22.12.2022
Yargıtay — Esas No: 2014/26738, Karar No: 2015/2553, Tarih: 19.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/26738 E.  ,  2015/2553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17396, Karar No: 2015/19726, Tarih: 19.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/17396 E.  ,  2015/19726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Elbistan İş Mahkemesi

Tarihi : 19/03/2014

Numarası : 2013/282-2014/467

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Ç.. Ç.. Çimento San.ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Ç.. Ç.. Çimento San.ve Tic. A.Ş. vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı Ç.. Ç.. Çimento San.ve Tic. A.Ş.'ne yükletilmesine, 19/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3442, Karar No: 2011/1172, Tarih: 15.09.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/3442 E.  ,  2011/1172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın işyerinin kapısını kırdıktan sonra çekmecede bulunan kasanın anahtarını aldığı ve kasayı açtığı, işyerinde ve kasada birşey bulamadığı, akabinde herhangi bir şey almadan işyerinden ayrıldığı, sanığın eylemlerinin 765 sayılı TCY.nın 493/1-2-son, 61 ve 5237 sayılı TCK.nun 142/2-d, 35 maddelerine uyan suçları oluşturduğunun gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1-2. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eylemlerinin 142/2-d. maddesine uyan hırsızlığın yanında aynı yasanın 116/2-4 maddesinde tanımlanan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma ve 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğunun düşünülmemesi,

3-5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği gözetilmeden yasal şartlar oluşmadığı halde cezadan indirim yapılması,

4-5252 sayılı yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 765 sayılı TCK.na göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 15.09.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7980, Karar No: 2017/11280, Tarih: 16.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/7980 E.  ,  2017/11280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı ... harçtan muaf olduğundan aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden Vira Temizlik Ltd. Şti.'ye yükletilmesine, 16.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10495, Karar No: 2017/5127, Tarih: 04.07.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/10495 E.  ,  2017/5127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Temyiz incelemesi sırasında, dosya içinde bulunmadığı anlaşılan;

...- Dava konusu 159 ada ... parsel sayılı taşınmazın batı sınırında ve ... Köyü Kadastro çalışma alanında bulanan komşu taşınmazlar ile dava konusu taşınmazı birlikte gösterecek harita Kadastro Müdürlüğünden getirtilerek söz konusu çalışma alanında bulunan taşınmazlara ait ada-parsel numaraları belirlendikten sonra Tapu Müdürlüğünden onaylı kadastro tutanak örnekleri ile dayanağı belgeler ve kadastro sunucu oluşmuş tapu kayıtları getirtilip dosyanın ikmal edilmesi,

...- Dava konusu taşınmazın komşuları olan 159 ada ..., ..., ..., ... parsel sayılı taşınmazlara toprak tevzii çalışmaları esnasında uygulanan 1937 tarih 168 tahrir numaralı vergi kaydının ilgili yerlerden istenerek dosya içerisine alınması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/509, Karar No: 2007/503, Tarih: 04.07.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/509 E.  ,  2007/503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki “kadastro tespitine itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 24.5.2006 gün ve 297-135 sayılı kararın incelenmesi davalı tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 13.11.2006 gün ve 11499-15361 sayılı ilamı ile, (...Kadastro sırasında Uzuntarla Köyü 112 ada 22 parsel sayılı 3.584,30 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda;karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.