muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9127, Karar No: 2015/6191, Tarih: 01.10.2015

yönünden; 26.000,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmiş, kararı, asıl davada davalı, karşı davada taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dairemizin 11.06.2014 gün ve 2014/4080 Esas, 2014/4498 Karar sayılı ilamı ile; karşı davada taraf vekillerinin temyiz itirazlarının yerinde görülmediği, asıl davada ise, davalı yüklenici vekilinin işin daha önce teslim edildiği savunması doğrultusunda, gecikme tazminatı talep edilen bağımsız bölümlerin AYEDAŞ ve İSKİ abonelik kayıtları getirtilerek yaptırılan bilirkişi incelemesinde bağımsız bölümlerin davacı arsa sahiplerine ortalama 01.07.2009 tarihinde teslim edildiğinin kabulü ile, 30.10.2008 ile 01.07.2009 tarihleri arasındaki dönem için toplam 16.800,00 TL gecikme tazminatı hesaplandığından söz konusu dönem için ek bilirkişi raporunda belirtilen miktara hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde, yanılgılı gerekçeyle hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,20 TL harç ve takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 01.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7084, Karar No: 2019/2959, Tarih: 13.05.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/7084 E.  ,  2019/2959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ... yönelik yağma ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir,

Ancak;

1-) Sanığın, arama yapmak için katılan ...'nın cep telefonunu aldıktan sonra telefonunu geri isteyen katılana küfür edip iki kez ... atarak telefonu kullanmaya devam ettiği, katılanın haberi vermesi üzerine olay yerine gelen kolluk güçlerince yakalanan sanıktan ele geçen telefonunun katılana iade edildiğinin anlaşılması karşısında; yağma eyleminin tamamlanmış olduğu gözetilmeden, teşebbüs aşamasında kaldığı gerekçesi ile yazılı şekilde eksik ceza tayini;

2-) Sanığın, cebinde sadece minibüs parası olduğunu söyleyen katılan ...’nin dizine yumruk atarak 3 TL'sini aldığı ve akabinde bu parayı katılana vererek marketten sakız ve kola almasını istediğinin anlaşılması karşısında; suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın katılanın üzerini aramayıp aldığı 3 TL ile marketten sakız ve kola almasını istemekle özgülenen kastı da dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nin 150/2. maddesinin uygulama olanağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

3-) Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan ve hakkında hapis cezası mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında hakaret suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nin 50/3. madde ve fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen adli para cezası veya tedbirlerden birine çevrilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı, katılanlar ... ve ... vekili ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 13.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11829, Karar No: 2014/9088, Tarih: 13.05.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/11829 E.  ,  2014/9088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek.Av. ... gelmliş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan mermer fabrikası, idari bina ve tarla cinsi taşınmazı satın aldığını, taşınmazın tapu kaydında teferruat olarak beyan edilmiş malların da satış sözleşmesi kapsamında olması gerekirken taşınmazda faaliyet gösteren dava dışı 3. kişi ...'dan teferruat niteliğindeki malları satın almak zorunda kaldığını ve 188.799 TL ödediğini, 1 adet forklift'in de taşınmazda bulunmadığını ve piyasadan satın alındığını, taşınmazın fiilen geç teslim edilmesinden dolayı müvekkilinin kazanç kaybına uğradığını, davalının 2 adet baş kesme faturası kesmesine rağmen fiilen 1 adet başkesme makinesi teslim edildiğini, 700.000 TL ödeme yapılmasına rağmen davalının 638.886 TL bedelli fatura kestiğini, aradaki 66.113 TL'nin iadesi gerektiğini belirterek alacağın tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının taşınmazı icra yoluyla ihaleden satın aldıktan sonra davacıya sattığı, dava konusu taşınmazın tapu kaydındaki beyanlar hanesinde yer alan teferruatların açık artırma tutanağında yazılmadığı, kıymet takdirlerinin de yapılmadığı, davacının dava konusu taşınmazın 13.05.2011 tarihli ihalesine pay sürmek suretiyle katıldığı, böylece açık artırma tutanağından haberdar olduğu, tapu kaydının beyanlar hanesinde kayıtlı teferruatların açık artırma yoluyla yapılan satışın kapsamına girmediğini basiretli bir tacir olarak bilmesi gerektiği, taşınmazın ihale sonucu davalı adına tescil edilmesinden 1 gün sonra davacıya satışının gerçekleştiği gözönünde tutulduğunda davacının taşınmazı teferruatsız satın aldığının kabulü gerektiği, tapuya güven ilkesinin bu durumda uygulanamayacağı, 1 adet başkesme makinesinin eksik teslim edildiğinin davacı tarafından ispat edilmesi gerektiği, zira, davacının taşınmazı fiilen teslim aldığını kabul ettiği, taşınmazın ihale sonucunda satın alındığının bilinmesi nedeniyle davacının taşınmazda 3. kişinin faaliyette bulunduğunu bilebilecek durumda olduğu, taşınmazın boş olarak tesliminin kararlaştırılmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37647, Karar No: 2015/15891, Tarih: 08.04.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/37647 E.  ,  2015/15891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I Katılan Hazine vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Köye ait yaylaya tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görmeyen ...nin davaya katılma hakkı bulunmadığı cihetle; ... vekilinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybir liğiyle (REDDİNE),

II Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz taleplerinin incelenmesine gelin ce;

Yeşilalan köyü 318 ada 1 parselde bulunan suça konu yaylanın, Yeşilalan köyü sınırları içinde olup, Yeşilalan ve Baltacılı köylerinin halkları tarafından kullanıl ması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; tayin edilen hapis cezasının ertelenmesi sırasında hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının da ertelenmesi TCK.nun 51. maddesine aykırı ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görül meyen sair itirazların reddine, ancak:

1 Sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olmasına rağmen TCK.nun 53. maddesinin 4. fıkrasına aykırı olarak aynı maddenin 1. fıkrasında sayılan hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

2 Köylünün ortak kullanımında bulunan meraya tecavüz suçunun niteli ğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Hazinenin davaya katılma hakkı bulunmadığı gibi, katılan lehine hükmedilen vekalet ücretinin sanıktan tahsiline karar verilemeyece ğinin gözetilmemesi,

3 Yapılan keşifte sanığın suça konu yere tecavüze devam ettiğinin anla şılması karşısında, gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin hukuki kesintinin gerçek leştiği iddianame tarihi olan 18.07.2011 olduğunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bölümün ve hazine lehine vekalet ücreti hük medilmesine ilişkin bölümün çıkarılması ile suç tarihinin 18.07.2011 olarak düzeltilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONAN MASINA), 08.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34280, Karar No: 2016/1881, Tarih: 25.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/34280 E.  ,  2016/1881 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali ile icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davayı usulden reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 19/3. maddesinde; "Mahkeme yetkisizlik kararında, yetkili mahkemeyi gösterir" düzenlemesine yer verilmiştir.

Anılan Kanun'un "Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri" başlığı altındaki 331. maddesinin 2. fıkrasındaki "görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararlarından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder" düzenlemesi uyarınca yetkisizlik kararı sonucu verilen ret kararları henüz davayı esastan sonuçlandırmadığından davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde yargılama giderine de o mahkemece hükmolunmalıdır. 323/ğ. maddesi gereğince yargılama giderlerinden sayılan vekâlet ücretine de yetkisizlik kararında ayrıca hükmolunamaz.

Dosya içeriğine göre, davalı işçinin fiilen çalıştığı yer Ümraniye, dava olunanın dava tarihindeki ikametgah adresi ise Üsküdar'da bulunmaktadır. Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 07.11.2012 tarih ve 606 karar numaralı kararı ile Ümraniye ve Üsküdar ilçelerinde görülecek iş davalarının İstanbul Anadolu İş Mahkemesinin yargı çevresinde olduğu belirtilmiştir. Bu nedenle mahkemenin davaya bakmakla yetkili olmadığı konusunda yapılan tespit ve yetkisizlik kararı verilmiş olmasında isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak yukarıda açıklanan kanuni düzenleme gereğince, yetkisizlik kararında, davaya bakmakla hangi mahkemenin yetkili olduğunun açıkça gösterilmemiş olması, ayrıca kararda davacı aleyhine yargılama gideri yükletilmesi hatalıdır. Ancak, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın hükük fıkrasında yer alan birinci bendin çıkartılmasına, yerine; "Mahkememizin yetkisizliği sebebiyle 6100 sayılı Kanun'un 114/1-ç ve 115/2 maddeleri gereğince dava şartı noksanlığından DAVANIN USULDEN REDDİNE, 6100 sayılı Kanun'un 20/1 maddesi uyarınca kararın kesinleşmesinden itibaren iki haftalık kanuni süre içerisinde başvurulması halinde dosyanın yetkili İstanbul Anadolu İş Mahkemesine gönderilmesine," ifadesinin eklenmesine,

Hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin 2 ve 3. bentlerinin çıkartılmasına, yerlerine; "6100 sayılı Kanun'un 331/2. maddesi gereği yargılama giderlerinin yetkili mahkemece değerlendirilmesine, davaya yetkili mahkemede devam edilmemesi durumunda, mahkemece talep üzerine dosya üzerinden durumun tespiti ile yargılama giderlerinin hüküm altına alınmasına" cümlesinin eklenmesine hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 25.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8817, Karar No: 2009/13141, Tarih: 12.11.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/8817 E.  ,  2009/13141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki abonelik tesisi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, sahibi olduğu 5 nolu dairede , davalı tarafça inşaatı yapan yüklenicinin şantiye suyu borcu bulunduğu gerekçesi ile abonelik başvurusunun kabul edilmediğini , kendilerinin mağdur durumda kaldıklarını ileri sürerek tedbiren suyun bağlanması ve su aboneliğinin tesis edilmesini talep etmiştir.

Davalı, yüklenicinin su borcunun bulunduğunu, dava konusu binanın iskan ruhsatının da bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, yüklenicinin borcundan davacının sorumlu olamayacağına dayanılarak davanın kabulüne, taraflar arasındaki muarazanın önlenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu binanın iskan belgesi için 12.11.2008 tarihinde başvurulmuş olduğu ancak henüz iskanın alınmadığı dosya içeriği ile sabittir. 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 30 ve 31. maddeleri hükmüne göre, yapı kullanma izin belgesi bulunmayan yerlerde abonelik tesisi mümkün değildir. Ne var ki; davadan önce yürürlüğe girmiş bulunan İmar Kanunu’na eklenen Ek Geçici madde 11. hükmü uyarınca, “bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar inşaat ruhsatı alınmış olması ve buna göre inşaat yapılması halinde, iskan verilmeyen ve alınmayan yapılara yol, su, elektrik, telefon vb. altyapı hizmetlerinin bir veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde ve teknik yönden oturulmasında engel bulunmayan yapılara kullanma izni alınıncaya kadar geçici abonelik 2009/8817-13141

yapılabileceği, bu halde elektrik ve su bağlanması abone için kazanılmış hak teşkil etmez. Yapı ruhsatı alınmış olması ve buna göre yapılmış olma şartı 12.10.2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili uygulanamaz “ hükmü getirilmiştir.

Dayanılan maddi vakıalara bildirmiş taraflara, hukuki nitelendirmeyi yapmak hakime ait bir görevdir. (HUMK.nun 76.) Davacı, yan, eldeki davada aboneliğin tesis edilmesini istemiş olup, yapı kullanma izin belgesi (iskan) olmadığından abonelik tesisi mümkün değilse de, "çoğun için de azda vardır" kuralı uyarınca 3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen Geçici Ek 11.maddesi uyarınca araştırma yapılması gerekmektedir. Öyle olunca, Mahkemece geçici ek madde 11. hükümlerinin gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 12.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/993, Karar No: 2014/2294, Tarih: 10.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/993 E.  ,  2014/2294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYKOZ KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/11/2010

NUMARASI : 2010/467-2010/132

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında Y. Mahallesi çalışma alanında bulunan ... ada 1 parsel sayılı 5532,93 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı, Kanlıca Orman İşletme Müdürlüğü'nün 25.05.2010 tarih ve 4801 sayılı yazılarına istinaden 643,35 metrekaresinin eylemli orman vasfında olduğu ve taşınmazın bahçe olarak M. G., M. V. B., F. B., H. S. M., T. Ç., M.. Ç.., N. B., N. Z. Ç.'ın müşterek fiili kullanımlarında bulunduğu, 10 yıldan beri krokide (A1) harfli evin M.G.'e, (A2) harfli evin M. V. B. ve F. B.'ye, (A3) harfli evin H. S. M.'na, (A4) harfli evin T. Ç. ve M. Ç.'a, (A5) harfli evin N. B.'ye, (A6) harfli evin N. Z. Ç.'a, (A7) harfli müştemilatın adı geçenlerin hepsinin ortak kullanımında olduğu şerhleri verilerek bahçe niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı M.. Ç.., beyanlar hanesinde isminin M. Ç. olarak yazıldığını doğrusunun ise Mehmet oğlu M.. Ç.. olduğunu belirtip düzeltilmesi talebi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline, taşınmazın beyanlar hanesinde "(A4) harfli evin T. Ç. ve M. Ç.'a" ibaresinin kaldırılarak yerine "(A4) harfli evin T. Ç.ve Mehmet oğlu M.. Ç..'a" şeklinde düzeltilmesine karar verilmiş; hüküm, Kadastro Müdürlüğüne izafeten Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, kullanıcı şerhindeki (A4) harfli evin T. Ç. ve M. Ç.'ın kullanımında olduğu şeklindeki şerhin, (A4) harfli evin T. Ç. ve Mehmet oğlu M.. Ç..'ın kullanımında olduğu şeklinde düzeltilmesine karar verilmiş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir. Kullanım kadastrosuna itiraz niteliğindeki davaların tespit maliki Hazine'ye yöneltilerek açılması zorunludur. Dava, Kadastro Müdürlüğü aleyhine açılmıştır. Davacının, Hazine yerine Kadastro Müdürlüğünü hasım göstermesi şeklindeki yanılgısı, temsilcide hata niteliğindedir. Temsilcide hata halinde, davanın doğru hasma dava dilekçesi tebliğ edilerek taraf teşkilinin sağlanabileceği, Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarından olduğu gibi, 6100 sayılı HMK'nın, "Tarafta İradi Değişiklik" başlığını taşıyan 124. maddesi ile de temsilcide yanılgı hali yasal düzenleme kapsamına alınmıştır. Hal böyle olunca, Mahkemece davanın tespit maliki Hazine'ye yönlendirilmesi için davacı tarafa olanak verilmeli, yasal hasım durumunda bulunan Hazine davaya dahil edilerek dava dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edilmeli, bu şekilde taraf teşkili sağlandıktan sonra kadastro tutanağının beyanlar hanesinde (A4) harfli evin kullanıcısı olarak gösterilen M. Ç. ile Mehmet oğlu M.. Ç..'ın aynı kişi olup olmadığı yöntemince araştırılmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek, usulünce taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz olup, davalı Kadastro Müdürlüğüne izafeten Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8616, Karar No: 2019/8477, Tarih: 16.12.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/8616 E.  ,  2019/8477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 116 ada 17, 71 ve 72 parsel sayılı 710.39, 85.048,85 ve 2.834,30 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan, 116 ada 17 parsel sayılı taşınmaz, okul ve lojmanı olarak davalı ... adına; 116 ada 71 parsel sayılı taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu belirtilerek davalı Hazine adına ve 116 ada 72 parsel sayılı taşınmaz ise kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... Atalay ve arkadaşları, tapu kaydına dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacıların dayandığı tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazları kapsamadığı, dava konusu 161 ada 17 parsel sayılı taşınmaz üzerine davacıların babası...’ın rızası ile okul yapıldığı, 161 ada 71 parsel sayılı taşınmazın meşe ağaçları ile kaplı olduğu ve 161 ada 72 parsel sayılı taşınmaz hakkında yönelik davacıların babası tarafından geçit irtifakına yönelik dava açıldığı ve kesinleştiği belirtilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma inceleme ve uygulama hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece, davacı tarafın tutunduğu tapu kayıtları yöntemine uygun şekilde uygulanmamış, bu kapsamda dayanak tapu kayıtları ve komşu taşınmazların tespitine esas tapu kayıtlarının tüm tedavülleri getirtilmediği gibi, dayanak tapu kayıtlarında gösterilen sınır yerleri hakkında mahalli bilirkişi ve tanıkların soyut ve yetersiz beyanları ile yetinilmiş, diğer taraftan dosyaya sunulan Nisan 1942 tarih 8 sıra numaralı tapu kaydında miktarı 4 hektar olarak belirtilmesine rağmen, Tapu Müdürlüğünden getirtilen kayıtta 3.676,00 metrekare olduğunun belirtilmesi nedeniyle çelişki oluştuğu halde, bu farklılığın nereden kaynaklandığı araştırılmadan hüküm kurulmuştur. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayanılarak hüküm verilemez.