muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5733, Karar No: 2021/18006, Tarih: 22.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2019/5733 E.  ,  2021/18006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet, Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Beraat, müsadere, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tarihinde sanığın şoförlüğünü yaptığı tırın dorsesindeki gümrük mührünün tahrif edilmiş veya sahte olabileceğinden şüphelenilerek yapılan aramada 21.400 karton kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanık savunmasında kaçak sigaralardan haberi olmadığını, tırın asıl şoförünün hastalanması üzerine tır parkındaki aracı teslim alarak yola çıktığını, yükünü iplik olarak bildiğini belirterek suçlamaları kabul etmemişse de, Gümrük Müdürlüğünün 24.11.2014 tarihli yazılarından suçta kullanılan çekici ve dorsenin suç tarihinde Türkiye' ye giriş çıkış kaydının olmadığı ibraz edilen Transit Refakat Belgesinin daha önceki bir tarihte ... Gümrük Müdürlüğünce sonlandırılmış olduğu dolayısıyla Transit Refakat Belgesinin sahte olduğunun ve gümrük mührünün ise ikinci kez kullanılmış olduğunun anlaşıldığı, ele geçen kaçak sigaraların miktarı, ibraz edilen belgelerin sahteliğinin tespiti ve gümrük mührünün çalıntı olduğu hususları nazara alındığında sanığın savunmasına itibar edilemeyeceğinin anlaşılması karşısında, öncelikle sanığın kullanmış olduğu aracın kayden maliki ... isimli firmanın sahibi olan ve hakkında 22.01.2015 tarihinde tefrik kararı verilerek 2015/550 soruşturma numarasına kaydedilen ... hakkındaki dosyanın akıbeti araştırılarak dava açılmış ise bu dava dosyası ile birleştirilmesi sağlanarak, ve yine dosya kapsamından ... isimli firma adına malen sorumlu sıfatıyla suçta kullanılan aracın teslimi için talepte bulunan ... isimli şahıs hakkında suç duyurusunda bulunularak hakkında dava açılması halinde bu dava dosyasıyla birleştirilerek sonucuna göre sanık hakkında hüküm kurulması gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5824, Karar No: 2020/10040, Tarih: 22.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/5824 E.  ,  2020/10040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İşyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Kanununun 6545 sayılı Kanun’un 31. maddesi ile değişik 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı iş bölümüne ilişkin kararının ceza daireleri ortak hükümler bölümünde "Ceza Daireleri yürürlük tarihinden önce kendisine gelip bozma veya başka nedenlerle daire dışına gönderdiği işlerden kendisine geri gelenlere bakar.'' şeklindeki düzenlemesine göre, Samsun 1. Çocuk Mahkemesince verilen 27/12/2011 günlü hükmün suça sürüklenen çocuk ...’nın temyiz talebi ile Yargıtay'a gönderilmesi üzerine incelemesi Yargıtay 2. Ceza Dairesince yapılarak, 26/11/2013 gün ve 2013/5806- 2013/27764 sayılı kararla görüş bildirildiği anlaşıldığından, sonraki hükmün de temyiz incelemesinin önceki hükmü inceleyerek görüş açıklayan Yargıtay 2. Ceza Dairesince yapılması gerekliliği üzerine işin incelenmesi Yüksek Yargıtay 2. Ceza Dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye gönderilmesine 22/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11569, Karar No: 2024/331, Tarih: 15.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11569 E.  ,  2024/331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1296 E., 2023/1350 K.

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Geyve Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.01.2023 Tarihli ve 2022/769 Esas, 2023/47 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve mahkemenin 26.09.2023 tarihli ek kararıyla kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi 25.10.2023 tarihli dilekçesi ile, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 30.10.2023 tarihli ek karar ile, kısıtlının yerleşim yeri adresinin Ömer Nasuhi Bilmen Mahallesi Necip Fazıl Kısakürek Caddesi No:15 İç Kapı No:17 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Erzurum 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.11.2023 Tarihli ve 2023/1296 Esas, 2023/1350 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının ikametgah değişikliğine ilişkin bir karar verilmeden yetkisizlik kararı verildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Geyve Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibinde Geyve Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Geyve Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12906, Karar No: 2013/13214, Tarih: 10.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/12906 E.  ,  2013/13214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 10.05.2013 günü temyiz eden davalı-davacı ... ... ile vekili gelmediler. Karşı taraf davacı-davalı ... vekili Av. ... geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İncelenmesi gerekli görülen görülen;

1-... Aile Mahkemesinin 2010/1287 esas sayılı dava dosyasının,

2-... Aile Mahkemesinin 2010/441 esas sayılı dava dosyasının ve

3-... Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/6584 sayılı soruşturma dosyasının celbiyle dosya arasında alınmasından sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine iadesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 1, 2 ve 3. bentlerde gösterilen eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.10.05.2013 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2008/10242, Karar No: 2012/6533, Tarih: 02.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/10242 E.  ,  2012/6533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa kalkışma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre, silinme şartları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanıklar hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yakınanın, 20.03.2003 tarihli oturumda şikayetçi olmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; tebliğnamede mala zarar vermek suçundan da hüküm kurulması gerektiğine ilişkin eleştiri benimsenmemiştir.

5237 sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre;

suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine göre iştirak halinde suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine müteselsilen tahsile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin müteselsilen alınmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “sanıklar için yapılan yargılama giderinin paylarına düşen oranda ayrı ayrı alınmasına” sözcüklerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6749, Karar No: 2010/6408, Tarih: 24.11.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/6749 E.  ,  2010/6408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tük.Mah.Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvuru harcının istek halinde temyiz eden davacıya, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ....San. A.Ş.'ye geri verilmesine, 73,90 TL Yargıtay başvuru harcının temyiz eden davalı ... Türkiye Ltd.Şti.'den alınmasına, 24.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11388, Karar No: 2018/3911, Tarih: 24.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11388 E.  ,  2018/3911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/05/2015 gün ve 2015/90-2015/181 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire’nin 10/05/2016 gün ve 2015/11204-2016/5267 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, ... İcra Müdürlüğünün 2001/13197 sayılı dosyası ile davalıların murisi borçlu Coşkun İslamoğlu aleyhine icra takibine geçildiğini ve 20.000 USD bono karşılığı 31.000 TL alacağın tahsilinin istendiğini, takibe konu borç nedeniyle murise ait taşınmazlar üzerine haciz konulduğunu, ancak borçlu murisin icra takibinin kesinleşmesinden sonra 26.01.2002 tarihinde vefat ettiğini, davalıların zor durumda kalmaması için takibi devam ettirmeyerek uzun bir süre beklettiklerini, ancak davalıların ödeme gücü olduğu halde takip konusu borcu ödemeye yanaşmadıklarını, bunun üzerine takibi yenileyip alacağını devam ettirmek isteyerek, takip dosyası yenilenmekle 2012/6971 esas numarasını alındığını, 10 yıllık zamanaşımı süresi dolmadan takibin yenilendiğini, 10 yıllık zamanaşımı süresinin 13.05.2014 tarihinde sona erdiğini, davalıların miraslarını reddettiklerine dair herhangi bir beyanları olmadığı için murislerinin borçlarından müteselsil sorumlu olduklarını ileri sürerek, muris aleyhine girişilen icra takibine konu 31.000 TL alacağın icra takip tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve dosya kapsamına göre, 31.000 TL alacağın icra takibi tarihinden itibaren hesaplanacak avans faizi ile birlikte davalı mirasçılardan müteselsilen tahsiline dair verilen kararın davalılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce faizin cinsi yönünden düzeltilerek onanmıştır.

Davalılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 24/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30646, Karar No: 2014/15549, Tarih: 15.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/30646 E.  ,  2014/15549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/186211

MAHKEMESİ : Susuz(Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2012

NUMARASI : 2011/46 (E) ve 2012/31 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur Zayide'nin aşamalarda değişmeyen , mağdur Ramazan'ın soruşturma aşamasında alınan beyanları ile bu beyanlar ile uyumlu mağdurlar hakkında düzenlenen doktor raporları içeriğine göre sanık Y.. Y..'un olay esnasında mağdurlara karşı silahtan sayılan dirgen ile kasten yaralama eyleminde bulunduğu sabit olduğu halde sanığın atılı suçlar nedeniyle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/212, Karar No: 2009/4532, Tarih: 23.06.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/212 E.  ,  2009/4532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dosya içinde Ocak 1339 tarih 2 ve 18, Haziran 1331 tarih 2 ve 18, Mart 1336 tarih 2 sıra numaralı tapu kayıtları ile bu tapu kayıtlarının tüm tesis ve tedavülleri bulunmamaktadır. Sözü edilen tapu kayıtlarının tüm tesis ve tedavüllerinin Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Tapu Arşiv Daire Başkanlığı'ndan istenmesi, cevap verildikten sonra bildirilen tapu kayıtlarının tüm tedavüllerinin ayrıca mahalli Tapu Sicil Müdürlüğü'nden istenerek dosya içine konulması,

2- Dosya içinde, davalı parsellerin kadastro tutanaklarında sözü edilen Eylül 1958 tarih 9 ve 23, Temmuz 1964 tarih 9 sıra numaralı tapu kayıtları bulunmamaktadır. Sözü edilen tapu kayıtlarının tüm tesis ve tedavülleri ile birlikte mahalli Tapu Sicil Müdürlüğü'nden, tesis belgeleri arasında eski yazı olduğu anlaşılan tapu kayıtlarının ise ayrıca Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Daire Başkanlığı'ndan istenerek dosya içine konulması,

3- Dosya içinde, Mart 1938 tarih 67 sıra numaralı tapu kaydının tüm tesis ve tedavülleri yer almamaktadır. Sözü edilen tapu kaydının tüm tesis ve tedavüllerinin Tapu Sicil Müdürlüğü'nden istenerek dosya içine konulması,

4- Dosya içinde noter onaylı tercümesinin fotokopisi bulunan Haziran 1331 tarih 2 sıra numaralı tapu kaydının Tapu Arşiv Daire Başkanlığı'ndan gelen onaylı örneği dikkatlice incelenerek bu tapu kaydının iktisap sütununda sözü edilen ilam ve belgeler ile varsa haritaları mahkeme arşivinde ve Tapu Sicil Müdürlüğü'nde mevcut ilgili Tapu Dosyası içinde bulunup bulunmadığının araştırılarak temin edilmesi halinde tercüme edilmiş örneklerinin dosya içine konulması,

5- Fen bilirkişi tarafından hazırlanan haritada gösterilen 1, 2, 3 ve 4 numaralı alanlar içinde ve çevresinde yer alan taşınmazların parsel numaralarını gösterir şekilde geniş ölçekli haritanın, sözü edilen alanlar içinde kalan taşınmazlara ait kadastro tutanak örneklerinin, bu taşınmazların tesbitlerinin kesinleşip kesinleşmediklerini ve davalı iseler dosya numaralarını gösterir şekilde hazırlanacak tutanağın, sözü edilen alanları çevreleyen taşınmazlara ait kadastro tutanakları ile bu taşınmazların tespitinde esas alınan tüm kayıtların bütün tesis ve tedavülleri ile birlikte bulundukları yerlerden getirtilerek dosya içine konulması,

Yukarıda sayılan eksiklikler tamamlandıktan sonra temyizen incelenmek üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/36436, Karar No: 2013/22755, Tarih: 03.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/36436 E.  ,  2013/22755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama, basit tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına, beraat

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet Savcısı, üst Savcısı, katılan

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Katılanın temyiz itirazlarına yönelik yapılan incelemede ;

Katılan vekiline 04.02.2010 tarihinde tebliğ edilen hükmün , 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesi uyarınca öngörülen 1 haftalık temyiz süresi geçtikten sonra,katılanın, gerekmediği halde kendisine tebliğinden sonra, 26.02.2010 havale tarihli dilekçesiyle temyiz etmekle süresinde yapılmayan temyiz isteğinin CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-O yer Cumhuriyet Savcısı'nın ve Üst Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazlarına yönelik yapılan incelemede ;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozkır Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 26.02.2009 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında katılan ...'yı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı iddiasıyla açılan kamu davasında, yapılan yargılama sonunda, 17.12.2009 tarihli karar ile eylemin sabit olduğu kabul edildiği halde, “haksızlık derecesinin azlığı” şeklindeki gerekçeyle CMK'nın 223/4-d maddesi gereğince, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

5271 sayılı Ceza Yargılama Yasası'nın 223. maddesinin 3. ve 4. fıkralarında hüküm çeşidi olarak düzenlenen ceza verilmesine yer olmadığı kararı, 1412 sayılı Yasada yer almadığından yeni bir düzenleme olup, ceza yasasında öngörülen hangi hallerde, bu madde uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verileceği iki fıkrada ayrı ayrı hüküm altına alınmıştır.

Bunlardan üçüncü fıkrada düzenlenenler kusurun bulunmaması nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesini gerektiren haller olup, dayanağını 5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 24 ila 34. maddelerindeki düzenlemelerden almaktadır. Dördüncü fıkrada düzenlenenler ise, suçun tüm unsurları gerçekleşmiş olmasına rağmen cezalandırmaya engel olan nedenlerdir. Cezalandırmaya engel nedenler, fiilin teknik anlamda suç olma niteliğini ortadan kaldırmayıp, yine Türk Ceza Yasası'nda yer alan çeşitli nedenlerle failin cezalandırılmasını engellerler. Bu fıkra uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verebilmek için ceza yasasında bu nedenin açık bir şekilde gösterilmiş olması gerekir.

Somut olayda, sanığa atılı kasten yaralama suçunun niteliği itibariyle, katılanın hakaret etmesi üzerine, sanığın yaralama eylemini gerçekleştirmesinin, eylemin haksızlık içeriğinin azlığı sonucunu doğurmayacağı, bu suç yönünden şahsi cezasızlık sebepleri dışında, failin cezalandırılmasına engel oluşturacak herhangi bir düzenlemenin Türk Ceza Yasası'nda yer almadığı, ancak koşullarının varlığı halinde haksız tahrik hükümlerinin uygulanabileceği gözetilmeden, yasal dayanağı olmayan yazılı gerekçeyle, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C. Savcısının ve Üst Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.