muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1740, Karar No: 2024/3494, Tarih: 16.10.2024

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararına birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın ilgilisinden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 16.10.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17281, Karar No: 2010/1036, Tarih: 11.02.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/17281 E.  ,  2010/1036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanığın olay tarihinde gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde ... Kooperatifine ait binanın eklentisi sayılan bahçe içerisinde park edilmiş ve kamunun güvencesine terkedilmiş sayılamayan traktörü çalma biçimindeki eyleminin, 765 sayılı TCY’nın 491/4, 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b maddelerindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ...’nun temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 11/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3257, Karar No: 2018/7585, Tarih: 05.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2016/3257 E.  ,  2018/7585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından, temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın dava dışı ...’in kendisine olan borcu karşılığında almış olduğu suça konu 10.000 TL bedelli çeki satın almış olduğu balıklar karşılığında ...’a verdiği, çekin bankaya teminat olarak ibrazında sahte olduğunun tespit edildiği, sanığın bu şekilde nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın savunması, katılan vekilinin, tanıkların beyanları, banka yazısı, ekspertiz raporları ile dosya kapsamından mahkemece sanığa atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarının yasal unsurlarının oluşmaması gerekçesine dayanan beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıklara yüklenen suçların yasal unsurlarının oluşmaması gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin atılı suçların sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 05/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5112, Karar No: 2018/6689, Tarih: 22.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/5112 E.  ,  2018/6689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 1. Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) ve ... 8. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, istirdat istemine ilişkindir.

... 1. Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince; HMK madde 17-(1) "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır." şeklindedir. Somut olayımızda taraflar arasında yetki sözleşmesi düzenlenmiş olduğu, bu sözleşmeden doğacak uyuşmazlıkların çözümünde ... (Merkez) mahkeme ve icra dairelerinin yetkili kılındığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 8. Asliye Ticaret Mahkemesince ise taraflarca yetki sözleşmesi yapıldığı dosyada bulunan sözleşmeden anlaşılıyor ise de sözleşme ile belirlenen yetki şartının kesin yetki olmayı münhasır yetki olması, süresinde cevap dilekçesi ile yetki ilk itirazında bulunulması halinde mahkemenin yetki sözleşmesini nazara almasının mümkün olmasına karşın dosyada davalı tarafından verilmiş bir cevap dilekçesi olmaması ve bu sebeple de yetki ilk itirazı olmadığı, davanın açıldığı ilk mahkemenin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 17. maddesinde "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır." düzenlemesi yer almaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 17. maddesinde "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır." düzenlemesi yer almaktadır.

Yetki sözleşmesi tacirler veya kamu tüzel kişileri arasında yapıldığı takdirde HMK'nın 17. maddesi uyarınca geçerlidir. Yalnızca tacirler ve kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek uyuşmazlık hakkında bir veya birden fazla mahkemeyi yetkili kılabilir. Bu yeni düzenleme, 01.10.2011 tarihinden sonra açılacak davalar bakımından uygulanmakla birlikte, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 19. maddesinin 2. bendi “Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.” hükmünü içermektedir.2018/5112 - 2018/6689 Mahkemece re'sen yetkisizlik kararı verilebilecek haller, dava şartı olan, kesin yetki halleridir. HMK'nın 18. maddesi kesin yetkinin olduğu hallerde tarafların yetki sözleşmesi yapamayacaklarını açıkca düzenlemiştir. Bu nedenle yetki sözleşmesi kesin yetkinin olduğu hallerde yapılamaz. Yetki sözleşmesinin yapılmış olması da resen yetkisizlik kararı verilebilecek hallerden değildir. (11. HD 2016/15056 -2017/319 vb)

Somut olayda, kesin yetki durumu bulunmadığından ve taraflar yetki itirazı ileri sürmediğinden, davanın ilk açıldığı ... 1. Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi yetkili hale gelmiştir. Bu durumda uyuşmazlığın, davanın ilk açıldığı ... 1. Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince görülüp çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6259, Karar No: 2024/4414, Tarih: 18.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/6259 E.  ,  2024/4414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/124 E., 2023/278 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2-4.maddeleri uyarınca 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararının, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 17.01.2019 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulması yönünde karar verilerek sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1, 52/2-4, 53/6.maddeleri uyarınca 21.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin temyiz istemi hakkında hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; sanık aleyhinde verilmiş olan mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 09:15 sıralarında, sanığın sevk ve idaresinde bulunan aracı ile meskun mahalde gündüz vakti, iki yönlü asfalt kaplama yolda seyir halinde iken, direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu karşı şeride geçerek, aracının sağ ön kapısının üst kısımlarıyla yol kenarında temizlik yapmakta olan temizlik görevlisi katılana çarpması sonucu katılanın hayati fonksiyonlarını dördüncü derecede etkileyecek nitelikte çoklu kırık ve beyin doku harabiyetine neden olacak şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda; sanığın tamamen kusurlu olduğu kabul edilerek taksirle yaralama suçundan mahkûmiyetine ilişkin kararın, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 17.01.2019 tarihli ilâmıyla;

"...Olay günü saat 09:15 sıralarında, sanığın sevk ve idaresinde bulunan aracı ile meskun mahalde gündüz vakti, iki yönlü asfalt kaplama yolda seyir halinde iken, direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu karşı şeride geçerek, aracının sağ ön kapısının üst kısımlarıyla yol kenarında temizlik yapmakta olan temizlik görevlisi katılana çarpması sonucu katılanın hayati fonksiyonlarını dördüncü derecede etkileyecek nitelikte çoklu kırık ve beyin doku harabiyetine neden olacak şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda; katılanın 26.02.2016 tarihinde vefat ettiği, katılanın mirasçıları vekilinin 05.05.2016 tarihli dilekçede, katılanın ölümünden önce kaza sebebiyle yatalak kaldığını beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında, suç vasfının değişmesi ihtimaline göre, ölen katılan ...'ın kesin ölüm nedeni ve trafik kazası ile ölüm arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığının tespitinin istenmesi için tedavi gördüğü hastanedeki hasta dosyasının da dahil edilerek dosyanın Adli Tıp Kurum Başkanlığı’na gönderilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması..." gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmesine üzerine Mahkemece, uyma kararı verilmiş, yargılama sırasında katılan ...'ın öldüğü, mahkemece alınan Adli Tıp Kurumunun 10/03/2021 tarih 1234 sayılı raporda belirtildiği üzere “Kişinin ölümünün genel beden travmasına bağlı vertebra, yüz kemiği ve ekstremite kırıklarıyla birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti, bunlara bağlı yatalak kalma ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu, 3.Kişinin 15/11/2013 tarihinde maruz kaldığı trafik kazasına bağlı yaralanmasıyla ölümü arasında illiyet bağı bulunduğu oy birliği ile mütalaa olunur.” şeklinde görüş bildirildiği,

ilgili rapor doğrultusunda mahkemece yapılan suç duyurusu neticesinde soruşturmaya başlanıldığı, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 24/05/2021 tarih 2021/78601 soruşturma, 2021/23437 esas sayılı iddianamesiyle, 2019/124 dosyası ile birleştirme talepli dava açıldığı ve mahkemece 04/06/2021 tarih 2021/299 Esas, 2021/258 sayılı karar ile bu dosya ile birleştirme kararı verildiği, sanığın savunmasının alındığı ve sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1, 52/2-4, 53/6.maddeleri uyarınca 21.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş olduğu anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.10.2020 tarihli ve 2017/12-833 Esas, 2020/415 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde, 61 inci maddesinin (f) bendindeki "failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı" ve (g) bendindeki "failin güttüğü amaç ve saik" ölçütlerine dayanılamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, gösterilen diğer gerekçelere göre hükme etki edecek nitelikte olmadığı tespit edilen hukuka aykırılığa işaret edilmekle yetinilmiş, eleştiri konusu yapılan bu hususun mahallinde düzeltilmesinin olanaklı olduğu kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26148, Karar No: 2019/23430, Tarih: 16.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/26148 E.  ,  2019/23430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, 16/12/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22972, Karar No: 2017/11474, Tarih: 10.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/22972 E.  ,  2017/11474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

1-Kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçu yönünden; 5237 Sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanık tarafından çalınan votka bardaklarının maddi değerinin ne kadar olduğu belirlenip, az olduğuna kanaat getirilmesi halinde, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; sanık tarafından çalınan votka bardaklarının maddi değerinin ne kadar olduğu belirlenip, az olduğuna kanaat getirilmesi halinde, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Mala zarar verme suçu yönünden; sanığın 13.03.2014 tarihli celsedeki savunmasında, kırdığı camın zararını karşılamak istediğini beyan etmesi karşısında, mahkemece zarar belirlenerek sanığa makul bir süre tanınıp, zararı ödeyip ödemeyeceğinin beklenmesi, müştekiye ulaşılamadığı takdirde tevdi mahalli belirlenmesi ve ödemenin yaptırılması gerektiği halde, hatalı uygulama ile yazılı şekilde mala zarar verme suçundan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 10/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2694, Karar No: 2023/11569, Tarih: 25.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/2694 E.  ,  2023/11569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/526 E., 2016/305 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat,müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli ve 2015/526 Esas, 2016/305 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine, suça konu araçların müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanıklar hakkında verilen beraat kararlarının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.27.02.2015 tarihinde güvenlik güçleri tarafından şüphe üzerine sanık ...'nın sürücüsü olduğu 34 ... 2275 ve 34 ... 4750 plaka sayılı tırın durdurulduğu, yapılan kontrolde bir adet ... plaka sayılı BMW marka araç ile bir adet ... plaka sayılı BMW marka araç bulunduğunun tespit edildiği, ... plaka sayılı aracın 17.02.2015 tarihinde ... isimli kişi tarafından, ... plaka sayılı aracın ise 29.01.2015 tarihinde ... isimli kişi tarafından Habur Gümrük Kapısından Türkiye'ye sokulduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık ... savunmasında, suça konu ... plaka sayılı aracın adını ... olduğunu söyleyen bir şahıs tarafından tamir için bırakıldığını, bu aracı ...'de yapamayacağını ancak ... iline nakledilmesi gerektiğini söylediğini, şahsın da bunu kabul ettiğini, üzerinde plakası olmayan diğer aracın da ismini ... olduğunu söyleyen Kürtçe konuşan bir şahıs tarafından tamir için getirildiğini, elinde ...'ya nakledilecek bir araç daha olduğunu, bunun da birlikte gidebileceğini söylediğini, araçları teslim eden şahısların bir daha aramadıklarını, verdikleri numaralardan kendilerine ulaşamadığını, nakliye işi için ... Nakliyat- ... ve ... ile konuştuğunu, onların da tır sahibi ... ile anlaştıklarını beyan etmiştir.

3.Sanık ... savunmasında, tırların şoför olarak çalıştığı şirkete ait olduğunu, ... Nakliyat firmasının sahibinin arayarak ...'ya iki adet araç taşınacağını söylediğini, araçların evraklarını kontrol ederek taşımayı kabul ettiğini, 1.000,00 TL'ye anlaştıklarını, araçları BMW servisine bırakmasını istediklerini beyan etmiştir.

4.Sanık ... savunmasında, nakliye aracılığı yaptığını, bu olayda sadece nakliye işi için aracı olduklarını beyan etmiştir.

5.Sanık ... savunmasında, ...'in ...'ya gidecek iki adet araç olduğunu söyleyerek kendisinden tır bulmasını istediğini, önceden yük verdiği için tanıdığı ...'ya ulaştığını, araçları tıra ... ve ...'ın yüklediklerini, araçların sahipleri konusunda bilgisinin olmadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli ve 2015/526 Esas, 2016/305 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.12.2023 tarihinde karar verildi.