muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4576, Karar No: 2020/3694, Tarih: 30.09.2020

Davalı vekili, davacı şirketin ortağı olan ... ’in davalıdan şirket sermayesine koymak üzere 50.000,00 TL borç aldığını, borcuna karşılık bonoları verdiğini, bonoların tanzim tarihinde ... ’in ortağı ve yetkilisi olduğunu, şirket ile dava dışı ... arasındaki ilişkinin davalıya karşı ileri sürülemeyeceğini belirterek davanın reddine, %20'den aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava dışı senet keşidecisi ... ’in şirketin kuruluşu olan 27.02.2014 tarihinden 30.10.2014 tarihine kadar şirket yetkilisi olduğu, TTK.nın 371/1.maddesine göre şirket yetkilisi olarak işletme konusu kapsamında her türlü işlemi yapabileceği ancak davalı lehine düzenlenen bonolar yetkili olduğu süre içerisinde düzenlenmediği hususundaki ispat yükünün davacıya ait olduğu, ancak davacı şirket tarafından bu hususun ispatına yarar bilgi ve belge sunulmadığı, bilirkişi raporunda da belirtildiği şekilde dava dışı şirket temsilcisinin bonoları şirkete sermaye koymak için davalıdan borç aldığının davalının da kabulünde olduğu, şirkete sermaye koyma borcu şirket ortağının şahsi borçlarından olup sermaye koyma borcunun yerine getirilmesi için şirket adına bono düzenlenmesinin TTK.nın 480/3. maddesinde düzenlenen pay sahipleri sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemezler, hükmünün aksine sermayenin iadesi sonucuna neden olduğu, davacı şirketin davalı ile herhangi bir ticari ilişkisi olduğunun iddia ve ispat edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle keşidecisinin dava dışı ... , aval verenin davacı şirket, lehtarın ise davalı olduğu davaya konu bonoda, keşideci ... ’in aynı zamanda bononun düzenlenme tarihinde davacı aval veren şirketin yetkili temsilcisi olduğu anlaşılmakla, kendi lehine işlem yapma yasağı nedeniyle keşideci şahsi borcundan dolayı yetkilisi bulunduğu şirketi borç altına sokamayacağına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.561,62 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 30.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3093, Karar No: 2018/1566, Tarih: 07.03.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/3093 E.  ,  2018/1566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat (asıl karar), temyiz talebinin reddi (ek karar)

Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan beraatına ilişkin hüküm katılan vekili tarafından; vekalet ücretiyle sınırlı olarak yasal süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddine dair ek karar ise sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan şirkette tanker sürücüsü olarak çalışan sanığın, şirketten yüklediği motorini müşterilere eksik teslim etmek suretiyle atılı suçu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın savunmalarında, kullandığı tankere rafineriden ve akaryakıt istasyonlarından akaryakıtın yüklenmesinden sonra kapakların mühürlendiğini, daha sonra teslimat yerinde müşteri tarafından bu mühürler görülerek malın teslim alındığını, bu nedenle herhangi bir suistimalin bulunmasının söz konusu olamayacağını, işten ayrılmasından sonra, işe girerken teminat olarak verdiği senedin aleyhine icra takibine konulması nedeniyle katılan şirketten şikayetçi olması üzerine bu suçlamaların kendisine yöneltildiğini savunması ve dinlenen tanık beyanlarının sanık savunmalarını doğrulaması karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükmünde ve sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan 13/12/2012 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra 28/01/2013 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair 30/01/2013 tarih ve 2011/408 E, 2012/771 K sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun işlendiğinin sabit olmadığı ve sanık müdafiinin temyiz isteminin yasal süresinden sonra olduğu gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ve temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 07/03/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6060, Karar No: 2009/7792, Tarih: 05.10.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/6060 E.  ,  2009/7792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 405 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak için 2008 yılı itibarıyla emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m2 fiyatının ilgili Belediye Başkanlığından getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11752, Karar No: 2016/8132, Tarih: 11.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/11752 E.  ,  2016/8132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.04.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.05.2003 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava konusu 506 ada 5 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır.

Davalı ... Belediyesi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Ziraat bilirkişisi, dava konusu taşınmazın mera niteliğinde olduğunu belirtmiş, fen bilirkişisi ise dava konusu taşınmazın krokisini çizmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın toprak tevzi komisyonunu 901 mera parselinin kadastro tespiti sırasında 4875-4949-2822-5192 nolu mera olarak tespit edildiği ve bu parselinde imar uygulamasa ve parselasyon sonucu 506 ada 5 parselin oluştuğu anlaşılmaktadır... Asliye Hukuk Mahkemesi 2002/2012 Esas sayılı Hakem dosyasında yapılan keşif sonucu alınan fen bilirkişi raporunda 506 ada 5 nolu parselin toprak tevzi komisyonunun 901 nolu mera parseli içerisinde kaldığı belirtilmiştir.

Görülüyor ki dava konusu taşınmaz 901 sayılı mera parselinden

gelmektedir. İmar planı içindeki meraların planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan mera niteliğini yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (.... Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise “Yolsuz Tescil “ olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içersine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içerisinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planıdır.

c)Meranın, yerleşim yeri olarak işgal edilmesi, yani bu şekilde kullanılması, yerleşim ve işgal durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce var olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında "yerleşim yeri" kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri ve benzeri amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşik alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da; meranın, mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamaksızın saptanmadan Belediye, diğer kamu kuruluşları ile gerçek kişiler adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti belediye, diğer kamu kuruluşları ve gerçek kişilere bırakılamaz.

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında;

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece şehir plancısı, zirai bilirkişi, harita mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişi de bulundurularak dava konusu 506 ada 5 parsel (imar uygulamasından önceki 901 sayılı parsel sayılı taşınmaz) üzerinde yeniden keşif yapılmalı, imar planı ve uygulama haritaları belediyeden getirtilmeli ayrıca 01.01.2003 tarihinden önce çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak öncesi mera olan dava konusu taşınmazın mera niteliğini yitirip yitirmediği, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların oluşup oluşmadığı ve özellikle yerleşim, işgal ve yapılaşmanın 01.01.2003 tarihinden önce var olup olmadığı incelenmeli, keşfi izlemeye olanak sağlayacak sayıda fotoğraf çekilerek dosyaya konulmalı, yapılan tüm araştırmalar neticesinde geçici 3. maddedeki koşulların oluştuğunun saptanması halinde dava reddedilmeli, aksi takdirde davanın kabulüne karar verilmelidir.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

11.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10355, Karar No: 2015/22155, Tarih: 26.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10355 E.  ,  2015/22155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2014

NUMARASI : 2013/825-2014/671

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4550, Karar No: 2019/401, Tarih: 12.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/4550 E.  ,  2019/401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin temizlik işlerini ihaleler yoluyla yükleniciler vasıtasıyla yürüttüğünü ve davalıların bir dönem davacıdan temizlik ve hijyen işi ihalesini aldıklarını, bu dönemler içerisinde davalılar işçisi olarak çalışan ... ın ... akitlerinin haksız feshedildiğinden bahisle işçilik alacağı talebiyle davaların görülerek sonuçlandığını, bu davalar sonucunda toplam 38.675,54 TL ödeme yapıldığını, ödenen tazminatlardan asıl işverenler olan davalılardan dava yolu ile talep edilmesi zorunluluğunun bulunduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla davalılardan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Sağlık Hizm. Otomasyon Gıda Tem. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili ve davalı ... Pazarlama Taah. İnş. Müt. ve Tur. Ltd. Şti. vekili davanın reddini istemiş, diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamında, davacı vekilince sunulan hizmet alım sözleşmelerinde işçilik haklarından alt işverenin sorumlu olduğuna ilişkin açık hüküm bulunmadığı, davacının, davalı ... Pazarlama Ltd. Şti'den 5.935,89 TL, davalı ... Sağlık Ltd. Şti'den 120,14 TL, davalı Adalı Güvenlik Ltd. Şti'den 3.626,52 TL ve davalı ... İnş. Ltd. Şti'den 738,04 TL alacak talep edebileceği ve bu miktarlardan davalıların sorumlu bulundukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, hizmet sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat davasıdır.

Yüklenici ile hizmet alan arasında yapılan sözleşme ve eki genel şartnameye göre sözleşme bedeline işçilik ücretleri de dahildir. İşçinin tüm işçilik haklarına ilişkin alacakları yüklenicinin işçisi olduğu için yükleniciye aittir. Bu nedenle üst işveren sorumlu olduğu ve ödediği bedelin tamamını yükleniciden talep edebilir. Mahkeme gerekçesinde bunun aksine bir sonuca varmış ise de ıslahla talep edilen bedel hüküm altına alındığından hükmün gerekçesi düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü hükmün gerekçesi düzeltilerek ONANMASINA, fazla yatırılan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 12.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15735, Karar No: 2012/3618, Tarih: 09.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/15735 E.  ,  2012/3618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühürde sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılma talebinin reddine ilişkin kararlar, asıl hükümle birlikte temyize tabi olup, katılan vekilinin 17.12.2008 tarihli temyiz dilekçesi üzerine Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2008 tarih ve 2008/443 esas, 2008/994 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararı yok hükmünde kabul edilerek yapılan incelemede;

Yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar gören şikayetçi ... Genel Müdürlüğünün davaya katılma isteminin kabulü yerine 16.07.2008 tarihli duruşmada red kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, müşteki ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı sair yönleri incelen- meksizin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar veril- di.
Yargıtay — Esas No: 2008/10778, Karar No: 2010/16134, Tarih: 27.10.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/10778 E.  ,  2010/16134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Cezaevinde tutuklu ve hükümlü bulunan şahıslar arasında çıkan tartışma ve akabinde meydana gelen kavga sırasında sanığın mağduru adli raporda belirtildiği şekilde yaraladığı olayda tanık sıfatıyla ifadesine başvurulan ... ...'nun kavga esnasında önce mağdurun sanığa vurduğunu bunun üzerine sanığın mağdura bıçakla vurup yaraladığını bildirmiş olması ve tanığın bu beyanının olayın diğer görgü tanığı ... ... tarafından kısmen doğrulanmış olması karşısında, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulama alanının tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13148, Karar No: 2006/11552, Tarih: 06.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/13148 E.  ,  2006/11552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2006

Davacı, 01.05.1995 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı  vekili tarafından  temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı  Kurumun  aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine.

2- Davacı 01.05.1995 tarihinden itibaren Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkemece davacının Tekel İdaresine teslim ettiği ürün bedelinden kesinti yapılan 02.05.1995 tarihini  takip eden aybaşı olan 01.06.1995 tarihinden kuruma kayıt ve tescil tarihini olan 07.09.2004 tarihine kadar tarım Bağ-Kur   sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

2- Davacı 01.05.1995 tarihinden itibaren Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkemece davacının Tekel İdaresine teslim ettiği ürün bedelinden kesinti yapılan 02.05.1995 tarihini  takip eden aybaşı olan 01.06.1995 tarihinden kuruma kayıt ve tescil tarihini olan 07.09.2004 tarihine kadar tarım Bağ-Kur   sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt  ve  tescil  konusundaki  iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır.  Bağ-Kur’un iş bu  prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan p. e. İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Dosyada yer alan T. S. Y.T. İşletme Müdürlüğünün 18.04.2005 tarihli yazısından davacının sadece 1995  ve 1997 yıllarında 1994 ve 1996 yıllarının ürünlerin teslim ettiği ve prim tevkifatının  yapıldığı, 1995 yılı ile 1997-2002 yılları arasında ekici kaydının olmadığı zirai arazisinin  bulunmadığı,  ziraat odası kaydının ise Bağ-Kur'a re'sen tescil edildiği 07.09.2004 tarihinde başladığı görülmektedir.

Mahkemece, davacının tarımsal faaliyetinin bulunduğu 01.06.1995-31.12.1997 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğuna ilişkin hüküm yerinde isede tarımsal faaliyetinin ispat edilemediği 01.01.1998-07.09.2004 tarihleri arasındaki istem döneminin yalnızca tanık beyanları ve muhtarlık bildirimi esas alınarak kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.11.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.