muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17906, Karar No: 2015/6201, Tarih: 06.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/17906 E.  ,  2015/6201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Müştekiye ait büfenin demir korkuluğundan kolunu uzatarak suça konu eşyayı çalmış olması karşısında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun yasal unsurları oluşmadığı anlaşılmakla sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müşteki, çalınan bir kısım içeceklerin eksik olduğunu belirtmiş olması karşısında eylemin tamamlandığı gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 35. maddesi ile uygulama yapılması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin işyerinden 200 mililitrelik 24 adet kola, fanta ile birer litrelik bir adet süt ve meyve suyu çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun ceza süresi bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 06.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16903, Karar No: 2012/17266, Tarih: 12.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/16903 E.  ,  2012/17266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan hükümlü ... hakkında dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda mahkumiyetine dair İZMİR 20. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 2005/328 müteferrik karar sayılı ve 30/06/2005 günlü hükmü Dairemizin 13/03/2012 gün ve 2008/2224 esas, 2012/5088 sayılı ilamı temyiz isteminin reddine yolundaki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/05/2012 gün ve 2008/10945 sayılı yazısı ile itiraz kanun yoluna başvurması üzerine,

Dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği düşünüldü;

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

5271 sayılı CMK.nın 6352 sayılı Yasanın 99.maddesi ile değişik 308.maddesi gereğince yapılan incelemede;

5252 sayılı yasanın 9. maddesinin 1. fıkrasına göre uyarlama yargılaması ister duruşmalı evrak üzerinden inceleme sonunda verilmiş bulunan tüm kararlar hüküm niteliğinde olup 5320 sayılı kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'un 305. maddesindeki istisnalar dışında temyize tabidir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK 34/2, 40/2, 23/2 ve 232/6. maddelerine göre mahkeme kararında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağı sürelerin yöntem ve şeklinin kuşkuyu yer bırakmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği açık ve buyurucu şekilde belirtildiği İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/328 Müteferrik ve 30.06.2005 günlü dosya üzerinden verilen kararda başvurulacak yasal yol ve yöntemleri gösterilmeden bu hususta usulüne uygun tebligat ile ikmal edilmeden hükümlü ...'e kararda okunmadan karara hiçbir itirazının olmadığına dair tutanak bu hususları karşılamayacağı dikkate alındığında,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılan İTİRAZININ KABULÜNE,

Hükümlü ...'in yokluğunda verilen İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/328 müteferrik ve 30/06/2005 tarihli kararı hükümlüye başka suçtan Alaşehir Kapalı Ceza İnfaz Kurumunca tebliğ edildiği, tebligat evrakına hükümlünün “karara hiçbir itirazım yoktur” şeklindeki beyanı temyizden vazgeçme kabul edilemeyeceğinden Dairemizin 13/03/2012 gün ve 2008/2224 esas, 2012/5088 sayılı red kararının KALDIRILMASINA,

Hükümlünün 15.01.2007 gün ve 18.01.2007 havale tarihli dilekçesi temyiz dilekçesi olduğu kabulle 30.06.2005 gün 2005/328 sayılı karara yönelik yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir;

Ancak;

Olay günü gündüz saatlerinde yakınanın evinin kapısını tornavida ile zorlayıp içerden bir kısım malı çalması şeklinde gelişen ve yakınanın yasal sürede şikayetinin bulunmadığı olayda;

Hükümlünün 15.01.2007 gün ve 18.01.2007 havale tarihli dilekçesi temyiz dilekçesi olduğu kabulle 30.06.2005 gün 2005/328 sayılı karara yönelik yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir;

Ancak;

Olay günü gündüz saatlerinde yakınanın evinin kapısını tornavida ile zorlayıp içerden bir kısım malı çalması şeklinde gelişen ve yakınanın yasal sürede şikayetinin bulunmadığı olayda;

1- TCK 145. maddesindeki malın değerinin azlığı kavramı 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de ceza indirim olanağı sağlama dışında benzerliği bulunmadığı “değer azlığı” 5237 sayılı yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle daha çoğunu alma olanağı yalnızca gereksinim kadar ve değer olarak gerekirse ceza vermeden vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktar esas alınarak, yasal ve yeterli gerekçeler açıklanarak uygulanabilecektir. Somut olayda sanık 2 kol saati, 4–5 tane çeyrek altın ve bir takım altın takıları alma şeklindeki eylemde anılan yasa kuralını uygulama koşulu bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Somut olaya göre, kapının sağlam muhkem olduğunun saptanması halinde 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522/son, 81/2-3 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 53. maddeleri kapsamında olup, temel cezaların belirlenmesi artırma, indirme ve takdiri nedenlerin değerlendirilmesi için duruşma açılmasının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11447, Karar No: 2019/9149, Tarih: 09.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/11447 E.  ,  2019/9149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki işyeri sigortasından kaynaklanan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacının maliki olduğu balık tesisinin davalı ... şirketi nezdinde işyeri sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, 07/10/2014 tarihinde meydana gelen saldırı ve hırsızlık sonucu tesisin zarar gördüğünü, olaydan hemen sonra durumun sigorta şirketine ihbar edilmesine rağmen ödeme yapılmadığını belirterek davacının balık tesisinde meydana gelen zarar nedeniyle değer kaybı ve kazanç kaybı ile ıslah ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 43.104,00 TL zararının temerrüt tarihi 18.10.2014 tarihinden itibaren ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; poliçenin özel şartları gereği açık alanda veya sundurma altında bulunan muhteviyat fırtına, dolu, kar ağırlığı, sel-su baskını ve hırsızlık risklerine karşı teminat dışı olduğu ve bu nedenle herhangi bir hasar tazminatının ödenemeyeceği belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 43.104,00 TL alacağın 18/12/2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; davaya konu edilen hırsızlık rizikosundan kaynaklanan zararın poliçe teminatı kapsamında olduğuna ilişkin mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, işyeri sigorta poliçesi gereği hasar bedelinden oluşan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf, davalı tarafından sigortalı olan işletmesine 3. kişiler tarafından yapılan saldırı ve hırsızlık sonucu zarara uğradığı iddiası ile tazmin talebinde bulunmuştur. Mahkemece, poliçe kapsamında kalan zarar miktarlarının belirlenmesi bakımından herhangi bir bilirkişi raporu almadan, zararın poliçede yer alan hırsızlık teminatı kapsamında kaldığını kabul ederek, davacıya ait tekne ve diğer unsurlarda oluşan hasara ilişkin 04.06.2015 tarihli faturadaki bedel ile davalı sigortacının aldığı eksper raporundaki bedellerin uyumlu olduğu gerekçesiyle davacının alacağının 44.604,00 TL. olduğunu kabul etmiş ve -2015/5 Esas sayılı dosyasında 1.500,00 TL üzerinden karar verildiği ve davacının bunun üzerine 43.104,00 TL tutarında bu ek davayı açtığı dikkate alınarak- taleple bağlılık gereği 43.104,00 TL hasar bedelinin tahsiline karar verilmiştir.

Davaya konu edilen olaya ilişkin olarak davacı tarafından yapılan şikayet üzerine açılan Bulanık C. Başsavcılığı'nın 2014/1269 soruşturma sayılı dosyası incelendiğinde; davacının, sigortalı işletmesinden urgan, pompa, bota ait motor ve teknedeki mazot ile yüzer platforma ait PVC camların çalındığı; tekne ve yüzer platforma kırılmak suretiyle zarar verildiği şeklinde şikayette bulunduğu; 07.10.2014 tarihli olay yeri inceleme raporunda da, teknenin camlarının kırık, kapısının zorlanmış ve tekne içine taşların atılmış olduğu, teknenin motor kapısının açılmış olduğu şeklinde tespitler yapıldığı; ceza soruşturmasının hırsızlık ve mala zarar verme suçları yönünden sürdürüldüğü görülmektedir. Gerek davacının şikayeti gerekse olay yeri inceleme raporu ve ceza soruşturma dosyasına göre, davaya konu edilen zararın, hırsızlık ve poliçedeki kötüniyetli hareketler klozu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Davalı tarafından düzenlenen poliçede yer alan hırsızlık teminatı yönünden müşterek sigorta ya da muafiyet hükmü bulunmadığı halde, kötüniyetli hareketler teminatı yönünden % 20 müşterek sigorta ile % 2 muafiyet hükmünün bulunduğu görülmektedir. Davaya konu edilen zararın meydana gelme biçimi ile zararın hırsızlık ve kötüniyetli hareketler olmak üzere iki ayrı teminatı ilgilendirdiği dikkate alındığında, bu yön üzerinde durulmadan ve tüm zarar hırsızlık sonucu gerçekleşmiş gibi bir kabulle hüküm tesisi eksik inceleme mahiyetindedir.

Açıklanan tüm bu vakıalar karşısında mahkemece; davacıya ait sigortalı işletmede oluşan hasarların, hırsızlık

ve kötüniyetli hareketler klozları kapsamında değerlendirilmesi suretiyle, her iki teminat sebebine ilişkin poliçe hükümleri de dikkate alınıp zarar miktarının hesaplanması hususunda, konusunda uzman bilirkişi heyetinden rapor alınması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı biçimde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; hükmün, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 09/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11224, Karar No: 2014/9773, Tarih: 18.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/11224 E.  ,  2014/9773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/237334

MAHKEMESİ : Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2011

NUMARASI : 2010/806 (E) ve 2011/239 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekiye ait mağazadan 29.00 TL değerinde bir adet pantolon çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; müştekiye ait mağazadan 29.00 TL değerinde bir adet pantolon çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın tekerrüre esas alınan Osmaniye 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2007/109-256 Esas- Karar sayılı kararının Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 29.3.2010 tarih 2009/9445 Esas 2010/5590 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu, ancak bu tarih itibariyle hükmün usulüne aykırı olarak kesinleştirmesinin yapılarak verilen 10 ay hapis cezası ile mahkumiyet ilamının 21.8.2011 tarihinde infaz edildiğinin ve temyiz incelemesine konu suç tarihi olan 16.7.2010 tarihinde, adı geçen hükmün henüz kesinleşmediğinin ve tekerrüre esas olamayacağının anlaşılması karşısında, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas başkaca da ilamının bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık H.. Ç..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/11090, Karar No: 2020/12500, Tarih: 11.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/11090 E.  ,  2020/12500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Tüm dosya içeriğine göre; Simit Sarayı adlı iş yerinin üst katında oturmakta olan katılanın cep telefonunu sandalye üzerinde unutup masadan ayrılmasından sonra, suça sürüklenen çocuğun suça konu cep telefonunu çaldığı somut olayda; suça sürüklenen çocuğun eyleminin suç tarihi itibarıyla TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1. Maddesi uyarınca hüküm kurularak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 11/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5234, Karar No: 2024/7898, Tarih: 01.07.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/5234 E.  ,  2024/7898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/355 Esas, 2024/350 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Elbistan 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.12.1990 Tarihli ve 1990/458 Esas, 1990/477 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve mahkemenin 16.11.2023 tarihli ek kararıyla kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi 17.01.2024 tarihli dilekçesi ile, kısıtlının bakımevine yerleştirilmesi için izin ve yetki kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 18.01.2024 tarihli ek karar ile, kısıtlının adresi ... Yolu Mevkii No:1 .......,........,/Aksaray olan ......., Bakım Merkezi'nde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Aksaray 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.03.2024 Tarihli ve 2024/355 Esas, 2024/350 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının bakım merkezine yerleştirilmeden önceki son yerleşim yeri adresinin ........,Mahallesi .......,Sokak No:.......,İç Kapı No:1 ......./Kahramanmaraş olduğu, bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağından kısıtlı adayının bakımevine alınmadan önceki yerleşim yeri adresi itibarıyla yetkili mahkemenin Elbistan Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının bakımevine yerleştirilmesine izin verilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Elbistan 1. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığı gibi kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi de olmadığından vesayet dosyasının takibi ile ilgili karar vermekte Elbistan 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Elbistan 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5431, Karar No: 2007/5451, Tarih: 28.12.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/5431 E.  ,  2007/5451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 141 ada 1 parsel sayılı 9055,60 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmiştir. Davacı ... tarafından davalı ... aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan elatmanın önlenmesi davası davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Yargılama sırasında ..., çekişmeli taşınmazda kendisinin de payı bulunduğu iddiasına dayanarak davaya katılmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanağı ile dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; davacı ve müdahilin davalarının kısmen kabulüne ve çekişmeli parselin tamamı 640 pay kabul edilerek 160 payının ..., 40 payının ..., 40 payının davacı ... mirasçıları, 400 payın da ... mirasçıları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.