muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6814, Karar No: 2015/17982, Tarih: 21.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6814 E.  ,  2015/17982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2014

NUMARASI : 2014/484-2014/783

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

1)Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2)Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

3) 8-10 yaş nar, incir ve 30 yaşındaki dut ağacının maktu bedellerinin İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

Sonra, Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5256, Karar No: 2024/6507, Tarih: 29.05.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/5256 E.  ,  2024/6507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Koruyucu ve destekleyici tedbir talebi hakkında yapılan yargılama sırasında; Bursa 2. Çocuk Mahkemesiyle Büyükçekmece 2. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20.06.1960 tarih ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbir uygulanmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre; Bursa 2. Çocuk Mahkemesiyle Büyükçekmece 2. Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21, 22 ve 23 üncü maddeleri gereğince Yüksek 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,

Dava dosyasının ilgili daireye GÖNDERİLMESİNE,

29.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/378, Karar No: 2011/3109, Tarih: 04.04.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/378 E.  ,  2011/3109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Emekli Sandığına tabi olarak geçen hizmetleri SSK'na aktarılarak 3201 sayılı Yasaya göre SSK'na borçlanabileceğinin tesbitiyle, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline, 506 sayılı Yasaya göre yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, dava dilekçesinde, Türkiye'de Emekli Sandığına tabi olarak 1964-1975 yılları arasında, Almanya'da işçi olarak 1976-2005 tarihleri arasında çalıştığını, 18.6.2006 tarihinde Almanya'da emekli olduğunu, Emekli Sandığı'nın 65 yaşını doldurduğu ve iştirakçi olmadığından borçlanamayacağı gerekçesi ile 3201 sayılı Yasaya göre borçlanma isteğini reddettiğini ve Sosyal Güvenlik Sözleşmesine göre kısmi yaşlılık aylığı bağladığını, Emekli Sandığına tabi olarak geçen hizmetleri SSK'na aktarılarak, 3201 sayılı Yasaya göre SSK'na borçlanabileceğinin tesbitini, aksine Kurum işlemlerinin iptali ile 506 sayılı Yasaya göre yaşlılık aylığı bağlanmasını talep etmiştir.

Mahkemece, Emekli Sandığınca kısmi sözleşme aylığı bağlanmasının yerinde olduğu, davacı 65 yaşını doldurduğu için Emekli Sandığına borçlanamayacağı, 3201 sayılı Yasanın 9. ve ilgili Yönetmeliğin 14. maddesine göre, Emekli Sandığınca bağlanan kısmi sözleşme aylığının SSK tam aylığına çevrilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 3201 sayılı Yasanın 5754 sayılı Yasa ile değişik 3. maddesine göre, Türk vatandaşları hizmetlerini, " Türkiye'de çalışması varsa en son tabi olduğu sosyal güvenlik kuruluşuna" borçlanabilirler."

Somut olayda da, davacının yurtdışında geçen hizmetlerini 506 sayılı Yasa kapsamında borçlanmak için 26.11.2008 tarihinde Kuruma başvurduğu anlaşılmaktadır. Davacının , en son kurum olarak 01.05.1989-01.01.1991 tarihleri arasında 660 gün 506 sayılı Yasaya tabi hizmetinin bulunması nedeniyle, bu Yasa kapsamında borçlanabileceğinin kabulü gerektiği ortadadır.

Somut olayda da, davacının yurtdışında geçen hizmetlerini 506 sayılı Yasa kapsamında borçlanmak için 26.11.2008 tarihinde Kuruma başvurduğu anlaşılmaktadır. Davacının , en son kurum olarak 01.05.1989-01.01.1991 tarihleri arasında 660 gün 506 sayılı Yasaya tabi hizmetinin bulunması nedeniyle, bu Yasa kapsamında borçlanabileceğinin kabulü gerektiği ortadadır.

Öte yandan, 3201 sayılı Yasanın kısmi sözleşme aylığının tam aylığa çevrilmesi ile ilgili 9. maddesinde engel bir hüküm bulunmamasına karşın, davacının daha önce Emekli Sandığı tarafından bağlanan kısmi sözleşme aylığından söz edilerek kısmi sözleşme aylığının tam aylığa ancak bu Kuruma tabi olarak bağlanabileceği kabul edilemez. Zira, davacı, 3201 sayılı Yasının 3. maddesinin açık ve bağlayıcı hükmüne göre, ancak, 506 sayılı Yasaya tabi olarak borçlanabilir. Davacının Emekli Sandığına borçlanabilmesi olanaklı olmadığından, İlgili Yönetmeliğin 14. maddesinde yer alan, " ilk aylık tarihindeki mevzuatın uygulanacağı" hükmünden söz edilerek, borçlanma hakkını ortadan kaldırarak kısmi sözleşme aylığını tam aylığa dönüştürebilmesini engellemek, hakkaniyete ve sosyal güvenlik ilkelerine aykırıdır.

Mahkemece, davacının yurtdışında geçen hizmetlerini 506 sayılı Yasa kapsamında borçlanabileceğinin kabulü gerekirken, davanın tümden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 4.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13827, Karar No: 2017/17406, Tarih: 04.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13827 E.  ,  2017/17406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen karşılığın arttırılması davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 14/12/2015 gün ve 2015/18314 Esas - 2015/24146 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca verilen hüküm, davalı idare vekilinin temyizi üzerine Darimizce Onanmış, bu karara karşı davalı idare vekilince karar düzletme isteminde bulunulmuştur.

Yapılan inceleme de; Dairimiz karar başlığında maddi hata sonucu davanın

İmar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen karşılığın arttırılması istemine ilişkin olduğu halde, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili yazıldığı ve 20.08.2016 tarihinde kabul edilerek 07.09.2016 gün ve 29824 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6745 sayılı Kanunun 35. maddesi ile 2942 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddesinde;

"24/02/1984 tarihli ve 2981 sayılı İmar ve Gecekondu Mevzuatına Aykırı Yapılara Uygulanacak Bazı İşlemler ve 6785 sayılı İmar Kanununun Bir Maddesinin Değiştirilmesi Hakkında Kanun hükümlerine göre yapılan imar uygulamalarından doğan idarelerin taraf olduğu her türlü alacak ve bedel artırım davalarında taşınmazın değeri; uygulamanın tapuda tescil edildiği tarih değerlendirme tarihi olarak esas alınmak ve o tarihteki nitelikleri gözetilmek suretiyle tespit edilir. Tespit edilen bu bedel, Türkiye İstatistik Kurumu tarafından açıklanan Yurt İçi Üretici Fiyat Endeksi tablosu esas alınmak suretiyle dava tarihi itibariyle güncellenir ve ortaya çıkan gerçek bedel hak sahibine ödenir" hükmü getirilmiştir.

Bu durumda yukarıda açıklanan hususta rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden, davalı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 14/12/2015 gün 2015/18314 Esas 2015/24146 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına,

Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, davalı idareden peşin alınan temyiz harcı ile karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/07/2017gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15562, Karar No: 2019/8919, Tarih: 23.05.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/15562 E.  ,  2019/8919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay tarihinde mağdura ait olan ve sokağa direksiyon kilidiyle kilitli olarak park edilen motosikleti çalan suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 142/1. maddesinin (e) bendine uyduğu gözetilmeyerek aynı maddenin (b) bendi ile hakkında hüküm kurulması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 23/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29853, Karar No: 2020/12304, Tarih: 10.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/29853 E.  ,  2020/12304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, 14/01/2019 tarihli talimat mahkemesindeki duruşmada alınan ifadesi esnasında müdafii talep etmediğini beyan ettiği gibi CMK'nin 150/2-3. maddesi gereğince de zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum bulunmadığı, mahkemesince sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen kararın sanığın haberdar olmadığı müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmış ise de, anılan müdafinin sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığı, gerekçeli hükmün sanığa 22/09/2020 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğine rağmen sanığın hükmü temyiz etmediği ve yukarıda belirtilen gerekçe ile soruşturma aşamasında atanan ve sanığın haberdar olmadığı müdafiinin de temyiz yetkisinin bulunmadığı nazara alındığında temyize hakkı olmayan sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 10/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4996, Karar No: 2014/3610, Tarih: 26.05.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/4996 E.  ,  2014/3610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarihi : 19.02.2013

Numarası : 2008/53-2013/82

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı İ.. B.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacı yüklenici ile dava dışı apartman yönetimi arasında imzalanan 12.04.2006 tarihli atıksu kanallarının yenilenmesi ve çevre düzenlemesi işinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece davanın davalı belediye yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden açılan davanın feragat nedeniyle reddine dair verilen karar davalı belediye vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici ile dava dışı apartman yönetimi arasında atıksu kanallarının yenilenmesi ve çevre düzenlemesi yapım işi için apartman yönetiminin 18.02.2006 tarihli genel kurulunda alınan karar doğrultusunda yönetime yetki verildiğinden 12.04.2006 tarihli “H blok tesisat ve çevre düzenlemesi” başlıklı yazılı sözleşme imzalanmıştır. Davalı belediyenin bu binada 24 adet dairesi bulunmaktadır. Davacı işi bitirip teslim ettiğini ancak iş bedelinin ödenmediğini ileri sürerek bu davayı açmıştır. Dava, kat malikleri olan davalı ve diğerlerine karşı açılmış daha sonra diğer kat maliklerin kendi paylarını ödemeleri üzerine bu davalılar yönünden davadan feragat edilmiş, davalı belediye yönünden yargılama devam ettirilerek davalı aleyhine kabul kararı verilmiştir.

Ne var ki, anılan sözleşmede davalı belediye, taraf olmadığı gibi imzası da bulunmamaktadır. Yine sözleşmenin tarafı olan apartman yönetimi davada da hasım olarak gösterilmemiştir. Eser sözleşmelerinde kural olarak taraf talepleri sözleşmenin diğer tarafına yöneltilebilir. Yani somut olayda yüklenici alacaklı eser sözleşmesinden doğan bir alacağı olduğunu iddia ettiğinden, bunu, sözleşmenin tarafı olan iş sahibi yönetime yöneltmelidir. Bu davanın sözleşmenin tarafı olmayan ve davacı ile sözleşme ilişkisi bulunmayan davalı kat malikine karşı açılması doğru olmamıştır.

Bu durumda husumet, sözleşmenin tarafı olmayan katmaliki Belediye'ye yöneltilemeyeceğinden mahkemece, davanın bu davalı yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerekirken kabulü doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı İ.. B..'na geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3584, Karar No: 2018/1377, Tarih: 27.02.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/3584 E.  ,  2018/1377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 168/2, 62, 52 ,50/1-a maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz kapsamı dışındaki sanık ...'un katılana ait nakliye şirketinde şoför olarak çalıştığı ve yurtdışına götürmesi gereken piliç yüklü tırları, sanık ... ve diğer temyiz kapsamı dışındaki sanıklarla iştirak halinde mal edinip satmaya karar verdikleri, ancak alıcının cayması nedeniyle yeni alıcı bulamadıkları ve malları eksik halde tırla birlikte terkederek atılı suçu işledikleri iddia ve kabul edilen olayda;

Temyiz kapsamı dışındaki sanıkların bir kısmının ikrarı, sanığın çelişkili savunmaları, nakliye belgeleri, katılan beyanları, tutanaklar, oluş ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 tam gün ", "15 tam gün" ''12 tam gün '' ve "240 TL" terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 tam gün", "2 tam gün" ,''1 tam gün ve "20 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9046, Karar No: 2016/8497, Tarih: 06.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9046 E.  ,  2016/8497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 11. Tüketici ve ... ... 5. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 03.08.2015 tarihli dilekçe ile; ... Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemiyle ... ... Tüketici Mahkemesinde dava açmıştır.

... ... 5. Tüketici Mahkemesi, "... Genel Kurulunun 24.03.2005 tarih 188 sayılı ve 30.11.2012 tarih 2891 sayılı kararları uyarınca ... ilçesinin ... ... Tüketici Mahkemesinin yetki alanı dışında olduğu, kararına itiraz olunan Tüketici Hakem Heyetinin bulunduğu yer itibariyle 6502 sayılı Kanunun 70/3. maddesi uyarınca ... Tüketici Mahkemesinin yetkili olduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... 11. Tüketici Mahkemesi ise; "...iptali istenen kararın ... Tüketici Hakem Heyeti tarafından verildiği, 6502 sayılı Kanunun 70/3. maddesi uyarınca Tüketici Hakem heyetinin bulunduğu yerdeki Tüketici Mahkemesinin kesin yetkili olduğu, ... Genel Kurulunun 18.06.2014 tarih 401 sayılı kararıyla ..., ve ... ilçelerinin ... ... Tüketici Mahkemesi yargı alanına bağlanmasına karar verildiği, bu karar uyarınca ... ... Tüketici Mahkemesinin yetkili bulunduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Dava, 6502 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra, 03/08/2015 tarihinde açılmıştır. 6502 sayılı Kanun, tüketici hakem heyeti kararlarına itiraz davalarına ilişkin yetki konusunda 4077 sayılı Kanundan farklı bir düzenleme getirmiş; 70/3. maddesinde "Tüketici hâkem heyetinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinin yetkili" olduğu kabul edilmiştir.

Somut olayda; iptali istenen karar, ... Tüketici Hâkem Heyeti tarafından verildiğine, ... ... Tüketici Mahkemeleri 08.07.2013 tarihinde faaliyete geçtiğine, ... Genel Kurulunun 18.06.2014 tarih 401 sayılı kararıyla ..., ve ... ilçeleri ... ... Tüketici Mahkemesi yargı alanına bağlandığına, dava 03.08.2015 tarihinde açıldığına göre ... ... 5. Tüketici Mahkemesi kesin yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... ... 5. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/10/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1643, Karar No: 2016/16628, Tarih: 29.09.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/1643 E.  ,  2016/16628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Haksız tahrik nedeniyle, 1/4’ten 3/4’e kadar ceza indirimi öngören TCK’nin 29. maddesinin uygulanması sırasında, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belirlenememesi nedeniyle, haksız tahrik indiriminin TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari orandan yapılması gerektiği gözetilmeden, 3/4 oranında indirim uygulanmak suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedenleri yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 29.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1917, Karar No: 2014/6387, Tarih: 27.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/1917 E.  ,  2014/6387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 4. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/10/2011

NUMARASI : 2008/116-2011/728

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kendisinin istifa ederek ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesinin fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacının kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti istemleri hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada verilen ara dinlenmesinin süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.