muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6529, Karar No: 2022/18039, Tarih: 31.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/6529 E.  ,  2022/18039 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10.06.2022 tarih ve 2022/6277 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 07.07.2022 tarih ve KYB-2022/87891 sayılı ihbarname ile;

Resmi belgede sahtecilik suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 23/10/2018 tarihli ve 2018/198574 soruşturma, 2018/13922 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Kurşunlu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11/02/2019 tarihli ve 2018/4825 soruşturma, 2019/71 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/02/2019 tarihli ve 2019/179 değişik iş sayılı kararının "Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/02/2019 tarihli kararının gerekçe kısmında Kurşunlu Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına ve Kurşunlu Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğunun belirtilmesine rağmen, hüküm kısmında İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 23/10/2018 tarihli ve 2018/198574 soruşturma, 2018/13922 sayılı yetkisizlik kararının kaldırılarak Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesi suretiyle gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulmasında isabet görülmediğinden" bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 23.10.2018 tarihli yetkisizlik kararı ile dosyanın Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 11.02.2019 tarihli yetkisizlik kararı ile Kurşunlu Cumhuriyet Başsavcılığına göndermesini takiben, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesi uyarınca yetkili savcılığın tespiti için dosyanın tevdi edildiği merci tarafından verilen kararın gerekçe bölümünde; "Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararındaki gerekçelerin yerinde olduğu" denildikten sonra bu kez, "İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 23.10.2018 tarihli 2018/198574 Soruşturma ve 2018/13922 Karar sayılı yetkisizlik kararının usul ve yasaya uygun olduğu" belirtilerek, Kurşunlu Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak tespit edilmesine rağmen, hüküm fıkrasında da "dosyanın yetkili bulunan Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine" denilmek suretiyle gerekçede ve hükümde çelişkiye neden olunduğu anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.02.2019 tarih ve 2019/179 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 31.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz.İşl.Md. - ...

..
Yargıtay — Esas No: 2016/11836, Karar No: 2018/772, Tarih: 16.01.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/11836 E.  ,  2018/772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın soruşturma evresinde, eski sağlık ocağının bulunduğu sokak üzerinde mavi renkli mondial marka motosiklet çaldığını beyan ettiği halde, kovuşturma evresinde atlı suçu inkar ettiği, müştekinin ise halk pazarının önünden yeşil renkli mondial marka motosikletinin çalındığını beyanla müracaatta bulunduğunun anlaşıldığı somut olayda, sanığın hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16/01/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5873, Karar No: 2008/8460, Tarih: 03.06.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/5873 E.  ,  2008/8460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 75.000,00-YTL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi davalı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 3.6.2008 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı vekili Avukat .....ile karşı taraf vekili Avukat ......geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, temyizin kapsamı ve temyiz nedenlerine ve özellikle kararın gerekçesinde davacının hesaplanan zararından ilk peşin sermaye değerinin indirildiğinden söz edilmekte ise de, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı’nın 22.02.2008 tarihli yazılarıyla bildirilen tüm peşin sermaye değerinin indirilmek suretiyle belirlenen tazminatın karar altına alındığının anlaşılmasına göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı yararına takdir edilen 550.00-YTL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 03.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18262, Karar No: 2017/1981, Tarih: 14.03.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/18262 E.  ,  2017/1981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.05.2015 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 08.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 14.03.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalılar vekili Av. .... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: KA R A R

Davacı vekili 12/05/2015 tarihli dilekçesi ile; 60 parsel sayılı (14.341 m2 bağ cinsli) taşınmazda paydaş olduğunu, davalı ...'in 07.05.2104 tarihinde 43/160 payını 800.000,00 TL bedel ile 26.05.2014 tarihinde diğer davalı ...'ın 1/10 payını 470.000,00 TL bedel ile satın aldığını, noterden bildirim yapılmadığını ileri sürerek önalım hakkına dayanarak tapu iptali ve tescil istemiştir.

Davalılar vekili davacının A=3.379 m2 kısmı beton dökmek suretiyle TIR garajı olarak yine B= 6.300 m2 lik kısmı ise tel çit ile çevirerek fiili taksim suretiyle kullanmakta olduğunu, davalıların satın aldığı yerin ise bu alanın dışında kaldığını davacının 05.03.2015 tarihli imar planı değişikliği sonrası taşınmazın aşırı değer kazanması üzerine davanın açılmış olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmaz mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporları ve mahkemece yapılan gözlemde davacının hissesinden fazla miktarda ve tır garajı olarak yer kullanıldığı, fiili taksım bulunduğu, her ne kadar daha sonra davacı vekili tarafından TIR garajının işletenin başka bir şahıs olduğu iddiası ile dilekçe verdiği görülmüş ise de, malik ve işleten arasındaki ilişkinin bu davada bir öneminin olmadığı ve bu iddianın dinlenemeyeceği anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Önalım davasına konu payın ilişkin bulunduğu taşınmaz paydaşlarca özel olarak kendi aralarında taksim edilip her bir paydaş belirli bir kısmı kullanırken bunlardan biri kendisinin kullandığı yeri ve bu yere tekabül eden payı bir üçüncü şahsa satarsa, satıcı zamanında bu yerde hak iddia etmeyen davacının tapuda yapılan satış nedeniyle önalım hakkını kullanması TMK’nın 2. maddesinde yer alan dürüst davranma kuralı ile bağdaşmaz. Kötüniyet iddiası 14.2.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca davanın her aşamasında ileri sürülebileceği gibi mahkemece de kendiliğinden nazara alınması gerekir. Bu gibi halde savunmanın genişletilmesi söz konusu değildir. Eylemli paylaşmanın varlığı halinde davanın reddi gerekir.

Somut olayda; davalı vekilinin cevap dilekçesindeki delil tespiti istemi üzerine davacıya haber verilmeden davacının yokluğunda HMK'nın 27. maddesi gereğince davacının hukuki dinlenme hakkı ihlal edilerek yapılan keşif esas alınarak karar verilmesi doğru değildir. HMK 288 ve 290. maddeleri gereğince mahkeme hakimi huzurunda taşınmaz başında bilirkişi, tarafların ve şahitlerin hazır bulundurulması suretiyle keşfin yapılması gerekir. Bu nedenle mahallinde usulüne uygun keşif yapılarak HMK 259/2 maddesi gereğince tarafların tanıkları taşınmaz başında dinlenerek davacının kullandığı ve davalıya pay satan kişinin kullandığı ayrı ayrı bölümler bulunup bulunmadığı belirlenerek, çelişkili beyanlar varsa giderilerek ve tanıklarca gösterilecek yerler fen bilirkişisi tarafından düzenlenecek krokide denetime elverişli şekilde işaretlenmek suretiyle fiili taksimin mevcut olup olmadığı saptanmalı, varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 1.480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1783, Karar No: 2007/2408, Tarih: 28.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/1783 E.  ,  2007/2408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Davacı, üyesi bulunduğu davalı kooperatif tarafından arazisinin sulanmasının engellendiği iddiasıyla kapatılan kanalın açılması yoluyla elatmanın önlenmesini ve maddi zararının tazminini talep etmektedir. Davada Orman Yönetimi taraf olmadığı gibi, orman araştırmasını da gerektirir bir durum bulunmadığından, 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve Başkanlar Kurulunun 23.01.1992 tarihli kararı uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay Yüksek 14. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 14. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 28/02/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5078, Karar No: 2015/877, Tarih: 16.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5078 E.  ,  2015/877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/510 E. sayılı dosyası ile birleştirmesine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, arsa sahibi müvekkili ile yüklenici davalı arasında düzenlenen sözleşmeyle tevhit sonrasında ortaya çıkacak yeni parsel üzerine arsa payı karşılığı yapılacak inşaatta gecikme halinde rayiç kira bedelinin ödeneceğinin kararlaştırıldığını, inşaatın tesliminde yaşanan 2 yıl 6 ay 14 gün gecikme yaşandığından sözleşme gereğince ödenmesi gereken kira bedeli toplamının 1.387.750,00 TL olduğunu ileri sürerek, şimdilik 20.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu sözleşmeyle ilgili olarak müvekkilince açılan dava ile işbu dava arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğunu savunarak, davaların birleştirilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunduğu gerekçesiyle işbu dava ile ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/510 E. sayılı davanın birleştirilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı gecikme tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

YHGK'nın 17.10.2012 tarih ve 9-838 E., 715 K. sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunduğu gerekçesiyle işbu dava ile ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/510 E. sayılı davanın birleştirilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı gecikme tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

YHGK'nın 17.10.2012 tarih ve 9-838 E., 715 K. sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden doğmuş olması ve alacağın şimdilik belirli bir kesiminin dava edilmesi gerekir. Diğer bir söyleyişle, bir alacak hakkında daha fazla bir miktar için tam dava açma imkânı bulunmasına rağmen, alacağın bir kesimi için açılan davaya, kısmi dava denir. Kısmi dava açılabilmesi için talep konusunun bölünebilir olması gerekli olup, açılan davanın kısmi dava olduğunun dava dilekçesinde açıkça yazılması gerekmez. Dava dilekçesindeki açıklamalardan davacının alacağının daha fazla olduğu ve istem bölümünde “fazlaya ilişkin haklarını saklı tutması” ya da “alacağın şimdilik şu kadarını dava ediyorum” demesi, kural olarak yeterlidir. Kısmi dava imkânının Kanun'la, talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir olması, miktarın taraflar arasında ''tartışmalı'' olması ya da baştan beri ''açıkça belirli olmaması'' (m.109) koşullarına bağlanarak uygulama alanının daraltılmış olması uygulamada alacağın miktarının baştan tam olarak belirli olmadığı ve bu belirlemenin dava açan alacaklı tarafından yapılmasının da mümkün olmadığı durumlarda hak kayıplarına yol açmayacağını belirtmek gerekir. Çünkü artık usûl hukukumuzda '' belirsiz alacak davası'' açılması imkânı getirilmiştir. (m.107). Alacağın yalnızca bir bölümü için açılan davaya kısmi dava denir. (YHGK 02.04.2003 gün ve 4-260 Esas, 271 K.sayılı ilamı; Pekcanıtez H./Atalay M./Özekes M.; Medeni Usul Hukuku, 12. Bası, s. 320; Kuru/Arslan/Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 22. Bası, s.286).

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda açıkça kısmi dava düzenlenmediği halde, söz konusu Kanunun yürürlükte olduğu dönemde de kısmi dava açılması mümkün bulunmaktaydı. Çünkü, alacak hakkının bir bölümünün dava edilip, geriye kalan kısmının ikinci bir dava ile istenmesini engelleyen bir hüküm bulunmamaktaydı. Kısmi dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 109. maddesinde ise, ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Anılan maddenin birinci fıkrasında; talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmının da dava yoluyla ileri sürülebileceği; ikinci fıkrasında ise; talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı belirtilmiştir.

Bu durumda; davadaki talep konusunun miktarı taraflar arasında “tartışmasız” ise veya taraflar arasında miktar veya parasal tutar bakımından bir tartışma olmakla beraber, tarafların anlaşmasına gerek kalmaksızın, objektif olarak talep konusunun miktarı herkes tarafından anlaşılabilecek şekilde “belirli” ise o talep konusunun sadece bir kısmı dava edilemeyecektir. Örneğin satım sözleşmesinde alıcının ödemesi gereken bedel, sözleşmede tereddüde yer bırakmayacak biçimde, açıkça yazılı ise kısmi dava caiz değildir. ( Pekcanıtez H./Atalay M./Özekes M, age s.328; Kuru/Arslan/Yılmaz, age s.286). Talep konusunun miktarının taraflar arasında tartışmasız olup olmadığı, ancak davalının davaya cevap vermesinden sonra anlaşılabilecek bir husustur. Nihayet hakim, ön inceleme aşamasında bu hususu tespit edebilecektir (m. 140/1). Böylece kısmi dava açılmasında hukuki yarar bulunup bulunmadığı ortaya çıkmış olacaktır. Ancak hemen belirtmek gerekir ki, dava açılmadan önceki dönemde davalı, o davanın talep konusunun miktarı bakımından bir uyuşmazlık çıkarmış ve bu konuyu tartışmalı hale getirmiş idi ise, davacının kısmi dava açmakta hukuki yararının mevcut olduğu kabul edilmelidir. Davaya cevap dilekçesi ile davalı söz konusu tartışmayı ortadan kaldırmış olursa, artık kısmi dava olarak devamında hukuki yarar kalmamıştır. Böyle bir durumda davacı, cevaba cevap dilekçesiyle dava konusunu, tartışmasız hale gelen miktara yükselterek davaya devam edebilir. Nihayet davacı, tartışmasız hale gelen talep konusunu ön inceleme duruşmasında karşı tarafın açık muvafakatiyle ya da ıslah yoluna başvurarak tam dava haline dönüştürebilir. Aksi takdirde hakim, ön inceleme aşamasından sonra artırılan kısma ilişkin talebi reddedecektir. Zira, taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleriyle serbestçe; ön inceleme aşamasında ise karşı tarafın açık muvafatiyle iddia ve savunmalarını değiştirebilirler (m.141).

Doktrinde; talep konusunun miktarının, tarafların anlaşmasına gerek kalmaksızın objektif olarak belirlenebilmesinde, İİK m. 67 hükmünde öngörülen icra inkâr tazminatına ilişkin “likit alacak” kavramının yol gösterici olabileceği ileri sürülmüştür. (Kuru/Budak, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Getirdiği Başlıca Yenilikler, İstanbul Barosu Dergisi, Cilt 85, Sayı, 2011/5, s. 11; Yılmaz Ejder, Hukuk Muhakemeleri Kanunu Şerhi, Ankara 2012 s.737 vd.).

Genel bir kavram olarak “likid (liqiude) alacak”; “tutarı belli (muayyen), bilinebilir, hesaplanabilir alacaktır” Likit bir alacaktan söz edilebilmesi için; ya alacağın gerçek miktarının belli ve sabit olması ya da borçlusu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurların bilinmesi veya bilinmesinin gerekmekte olması; böylece, borçlunun borç tutarını tahkik ve tayin etmesinin mümkün bulunması; başka bir ifadeyle, borçlunun yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek durumda olması gerekir. Bu koşullar yoksa, likit bir alacaktan söz edilemez (YHGK 14.07.2010 gün ve 2010/19-376 Esas 397 K.sayılı ilamı).

Likit alacak bakımından aranan “borçlunun, talep edilen alacağı veya alacağın bütün unsurlarını bilmesi veya bilmek (kolayca hesap edebilmek) durumunda olması; bu bağlamda alacağın miktarının belirlenmesi için tarafların ayrıca mutabakata varmasına (anlaşmasına) veya mahkemenin tayin edeceği bilirkişi eliyle bir değerlendirme yapılmasına ihtiyaç

bulunmaması, diğer bir anlatımla, borçlunun, yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda olması” ölçütü birçok tartışmayı sona erdirmekle beraber, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesinin, alacağın likit olup olmadığı ile ilgili başlı başına bir kıstas olarak kabul edilmesi de doğru değildir. Çünkü mahkeme uygulamasında “hesap işi”, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerden olduğundan borçlunun, kendi başına hesaplayabilecek durumda olduğu asıl alacak ve temerrüt faizine itiraz etmesi halinde, mahkemenin, alacaklının alacağının miktarını, bizzat tespit etmeyip, bilirkişi vasıtasıyla belirleyeceğinden, likit olan bir alacağın sırf bilirkişi incelemesi yapıldığı gerekçesi ile likit sayılmaması doğru olmayacaktır (Yılmaz, age s. 737, 740).

Davacı vekilince dava dilekçesinin 5. bendinde, sözleşmeye göre teslim tarihi ile fiili teslim tarihi arasında (17.06.2010 – 21.12.2012) 2 yıl 6 ay 14 gün gecikme olduğu, inşaatın olduğu yerde 3 dükkanın aylık rayiç kirasının 45.000,00 TL, 1 dairenin aylık rayiç kirasının 1.500,00 TL ve davalının ödemesi gereken gecikme tazminatı miktarının toplam 1.387.750,00 TL olduğu açıklanmış ve netice-i talep kısmında "dava değerini artırmak kaydıyla şimdilik" 20.000,00 TL'nin tahsili istenmiştir. Somut olayda, davacı tarafça inşaatın teslimi gereken tarih ile fiilen teslim tarihi ve rayiç kira bedelleri açıklanıp, kısmi dava açıldığına göre, davanın tam dava olarak açılması gerektiğinin kabulü gerekir.

Bu durumda, mahkemece, davacının kısmi dava açmada hukuki yarar olmadığı gerekçesiyle HMK'nın 114/1-h ve 115/2 maddeleri uyarınca dava şartı noksanlığından davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sonuca ulaşılması doğru görülmemiştir.

2- Bozma nedenine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

3- Kabule göre, mahkemece, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçelerinin sunulması beklenmeden, eş deyişle, dilekçelerin karşılıklı verilmesi tamamlanmadan ve özellikle HMK' nın 136. maddesindaki hukuki sonuç bağlanan süreler beklenmeksizin, HMK'nın 141. maddesi ile taraflara tanınan iddia ve savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi haklarının kullanılmasında karmaşaya neden olacak şekilde ve HMK'nın 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkına aykırı olarak, cevap dilekçesinin hemen ardından "duruşma dışı inceleme tutanağı" ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün, re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33218, Karar No: 2013/12486, Tarih: 18.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/33218 E.  ,  2013/12486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılardan...Temizlik Organizasyon Turizm İnş. Paz. San. Ve Tic. A.Ş.ne yükletilmesine, 18.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4907, Karar No: 2018/13024, Tarih: 03.10.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/4907 E.  ,  2018/13024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yüzlerine karşı 10.04.2018 tarihinde verilen kararın suça sürüklenen çocuklara tefhim edildiği, 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra temyiz eden suça sürüklenen çocuk ...'nun 25.05.2018, suça sürüklenen çocuk ...'ın 28.05.2018 tarihli dilekçesinde belirttiği eski hale getirme ve temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE, 03/10/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi