muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2168, Karar No: 2017/4124, Tarih: 17.05.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/2168 E.  ,  2017/4124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işyeri nezdinde 01/09/2002-08/12/2007 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, yazıldığı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Çalışma olgusu her türlü delille ispat kazanabilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacıya ait hizmet cetvelinde ihtilaf konusu dönem içerisinde davacı adına Kurum'a herhangi bir hizmet bildiriminde bulunulmadığı, davalı işyerinin 08/09/2004 tarihinde balık satışı faaliyetinden dolayı Kanun kapsamına alınmış olduğu, davalı işyerine ait 2004/09-2007/12.ay dönem bordrolarının getirtildiği, davacının açmış olduğu işçilik alacağına ilişkin .... İş Mahkemesi'nin 2008/12 Esas ve 2008/205 Karar sayılı dosyasında, davacının 01/09/2002-08/12/2007 tarihleri arasında Ekim-Nisan ayları arasında olmak üzere yılda 8 ay, günlüğü 30 TL den çalıştığının kabulü ile işçilik alacağı hesaplamalarının yapıldığı, Mahkemece işçilik alacağına dair verilen kararın Yargıtay denetiminden geçmek suretiyle kesinleştiği, yargılama esnasında yapılan zabıta araştırması neticesi düzenlenen tutanak ile alınan bilirkişi raporunun dosyaya sunulduğu, duruşmalarda bordrolu tanıklar ile komşu işyeri tanıklarının dinlendiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Mahkemece işçilik alacağı dava dosyası içeriğinde yer alan belge ve kayıtlar esas alınmak suretiyle sonuca gidildiği anlaşılmakla buna göre kesinleşmiş işçilik alacağı ilamının hizmet tespiti davasında tek başına esas teşkil edemeyeceğinin gözetilmeden, balık satışı faaliyetinin yürütüldüğü davalı işyerinin Kanun kapsamına alınma tarihi olan 08/09/2004 tarihinden öncesinde de faal olup olmadığı aydınlatılmadan, duruşmalarda dinlenen hüküm kurmaya yetersiz tanık beyanları dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Hizmet akdinin oluşabilmesi için işyerinin varlığı öncelikli koşul olduğundan yapılacak iş; davalı işyerinin Kanun kapsamına alındığı tarih olan ( 08/09/2004 ) tarihinden öncesinde de işyerinin faal ve kapsama alınabilecek nitelikte olup olmadığını işyerine ait vergi kaydı, elektrik, su, doğalgaz abonelik kaydı ve faturaları ile araştırmak, ilgili Esnaf ve Sanatkarlar Odası, Belediye ve zabıta aracılığıyla davalı işyerinin hangi tarihlerde faal olduğunu belirlemek, daha sonra duruşmalarda dinlenen tanıkların beyanlarının yetersiz olması bakımından Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle yapılacak araştırma neticesi davalı balık satışı yapan işyerine komşu diğer balıkçılık faaliyetinde bulunan işyerleri belirlenerek bu işyerlerinin uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı çalışanları, yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve tüm delilleri birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Kabule göre de Mahkemece, açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir hüküm kurulması gerekmektedir. Gerçekten Mahkemece davacının davalı işyerinde ihtilaf konusu dönemde yıl içerisinde 240 gün sigortalı olarak çalıştığının tespit edildiğinin belirtilmesine rağmen bu çalışmasının yılın hangi aylarını kapsadığının açıkça belirtilmeksizin hükmün infazında tereddüt uyandıracak biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum ve davalı şirket vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ...'e iadesine 17/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15262, Karar No: 2010/6179, Tarih: 04.05.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/15262 E.  ,  2010/6179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,...mahallesi 43673 ada, 7 parselde bulunan G blok 16.no.lu bağımsız bölümü mesken olarak kullanma amacı ile satın aldığını, konutun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, 1.463,20 TL ödeme yaptığını, haksız olarak alınan bu bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının satın aldığı meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni alınmış binadan daire satın aldığını, kanalizasyon ve su bağlantısı yapılmayan binaya iskan izni verilmeyeceği, iskan izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verdiği karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevsi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Hal böyle olunca, bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 4.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14081, Karar No: 2013/18574, Tarih: 20.11.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/14081 E.  ,  2013/18574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkili banka ile dava dışı ... İnşaat Lt Şti arasında akdedilen genel kredi sözleşmesinde davalının müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla yer aldığını, dava dışı asıl borçlunun kredi borcunu ödememesi üzerine hesabın kat edilerek borçlulara noter kanalı ile ihtarname keşide edildiğini, alacağın tahsili için davalı aleyhine girişilen icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, 26.02.2013 tarihli celsede bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verilmiş olup, bilirkişi ücreti 500,00.-TL nin HMK'nun 324.maddesine göre delil avansı olarak davacı tarafça karşılanması konusunda bir haftalık kesin süre verildiği, kesin süreye rağmen bilirkişi ücretinin karşılanmadığı dolayısıyla davacının bilirkişi deliline dayanma hakkını kaybettiği, bu durumda davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) döneminde 21.06.2012 tarihinde açılmıştır.

Uyuşmazlık, “500,00 TL bilirkişi ücretini içeren delil avansının bir hafta içinde yatırılması için kesin süre verilmesine” ilişkin oluşturulan ara kararın usulüne uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece verilen ara kararın sonuç doğurabilmesi için usulüne uygun oluşturulması gerekmektedir. Somut olayda, davacıdan dava açılırken 420,00 TL gider avansı alınmış ise de, bu avansın Adalet Bakanlığınca yayınlanan gider avansı tarifesi uyarınca 50,00 TL sinin gider avansı, kalanının ise delil avansı niteliğinde olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece, bilirkişi incelemesi için 500,00 TL bilirkişi masrafı ile ilgili delil avansı yatırılması hususunda ara kararı oluşturulduğuna göre, bu bedelin 370,00 TL sinin daha önce yatırılmış olduğu gözetilerek bakiye kısmının yatırılması yönünde mehil verilmek suretiyle ara kararı kurulması ve bu ara kararına uyulmamasının sonuçlarının ihtar edilmesi gerekirken belirtilen ilkelere uygun şekilde oluşturulmayan ara karara göre yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15536, Karar No: 2017/268, Tarih: 19.01.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/15536 E.  ,  2017/268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ...'in 01/12/2007 tarihinde kendi adına kayıtlı, diğer davalıya trafik ve ims sigortalı kamyonu ile ile seyir halindeyken davacılar murisi ...'ın kullandığı aracın geçiş yolunu kapatarak tamamen kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiğini, kazada davacı müvekkillerinin eşi ve babası olan ...'ın vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile her iki davacı için ayrı ayrı 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının, murisine ait ancak adına kayıtlı bulunmayan araç nedeni ile malvarlıklarında da zarar meydana geldiğini, bu zararla ilgili olarak da fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL tazminatın, manevi zararlarının giderilmesi için davalı ... yönünden her iki davacı için ayrı ayrı 35.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davacının davasının kısmen kabulü ile, davacı ... için 97.827,75 TL, küçük ... için 10.479,75 maddi tazminatın 01.12.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'ten ve davalı ... şirketi ... sigorta A.Ş.'den (sigorta şirketi yönünden 06.12.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte ve 80.000,00 TL zorunlu trafik sigortası,

30.000,00 TL ihtiyari mali mesuliyet sigorta poliçe limitleri ile sınırlı kalmak kaydı ile) müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, davacı ... için 20.000,00 TL küçük ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın 01.12.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'ten ve davalı ... şirketi ... sigorta A.Ş.'den (sigorta şirketi yönünden 06.12.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte ve 30.000,00 TL ihtiyari mali mesuliyet poliçe limiti ile sınırlı kalmak kaydı ile) müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, araçta meydana gelen ve temlik alınan zarar sebebi ile 6.500,00 TL tazminatın 01.12.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'ten ve davalı ... şirketi ... Sigorta A.Ş.'den (sigorta şirketi yönünden 06.12.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte ve 8.000,00 TL zorunlu trafik sigortası poliçe limiti ile sınırlı kalmak kaydı ile) müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklı destekten yoksun kalma tazminatı, manevi tazminat ve araç hasarı nedeni ile maddi tazminat talebine ilişkindir. Davalı ... şirketinin manevi tazminatta poliçe limiti toplamda 30.000 TL olup her iki davacı için toplamda 30.000 TL’ye hükmedilmiştir. Davalı ... şirketi için, manevi tazminatın reddedilen bölümü zaten poliçe limiti dışında kalan miktardır. Reddedilen manevi tazminat miktar üzerinden diğer davalı gibi davalı ... lehine de vekalet ücreti hükmedilmesi doğru olmadığı gibi davada kabul edilen 97.827,75 TL ve 10.479,75 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile araç için 6.500,00 TL maddi tazminat bedelleri toplamı olan 114.807.50 TL alacak için davacılar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT hükümlerine göre 11.584,48 TL mahkeme vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 478,92 TL

eksikle 11.105.56 TL mahkeme vekalet ücretine hükmedilmesi dahi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgıların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının “manevi tazminat reddedilen miktar yönünden vekalet ücreti” başlıklı bölümünün 2. bendinde yer alan “Davalı ... A.Ş. kendisini vekil ile temsil ettirdiklerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 10/3. Maddesine göre belirlenen 3.600,00 TL vekalet ücretinin davacılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davalı ... A.Ş.'ye ödenmesine” cümlesinin hükümden çıkarılmasına; hükmün “maddi tazminat yönünden vekalet ücreti” başlıklı 6. bendinde yer alan “11.105,16 TL” ibaresinin hükümden çıkarılarak “11.584,48 TL” ibaresinin eklenmesine ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 19.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3123, Karar No: 2012/3584, Tarih: 09.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/3123 E.  ,  2012/3584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/12/2009 tarih ve 2009/59-2009/579 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile katılma yolu ile davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09/03/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av.... ile davalı. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya Berlin Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 02.12.2006 tarihli 2 O 261/06 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre tenfizi istenen kararın 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi'nde belirtilen usulde tebliğ edilmediği, doğrudan posta yolu ile tebligatın yapıldığı, bu itibarla kesinleşmiş bir kararın mevcut olmadığı, ayrıca tenfize konu kararın kamu düzenini ilgilendiren TTK’nın 329. ve 405/2. maddelerine de açıkça aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına yabancı mahkeme kararının tenfiz edilebilmesi için kararın Lahey Sözleşmesi hükümleri uyarınca kesinleşmesinin gerekmesine, somut olayda ise tenfizi talep edilen kararın Lahey Sözleşmesi uyarınca yetkili makamlar aracılığıyla tebliğ edilmeyip, posta yoluyla tebliğ edilmesi nedeniyle kesinleşmediğinden mahkemece sırf bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, ayrıca yerinde bulunmayan diğer gerekçelerin de davanın reddine dayanak yapılması doğru değil ise de yukarıda da belirtildiği üzere usulünce kesinleştirilmiş bir karar bulunmadığından yerinde olan bu gerekçeye göre taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL vekalet ücretinin her bir yandan alınarak yek diğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 09/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11692, Karar No: 2018/848, Tarih: 23.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/11692 E.  ,  2018/848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.