muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9315, Karar No: 2025/1839, Tarih: 10.03.2025

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemini canavarca hisle gerçekleştirdiğinden bahisle nitelikli kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, kastın yokluğuna, netice sebebiyle ölüme neden olma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanığın cezai ehliyetinin tam olduğu, eksik incelemenin olmadığı, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz veya davranışın bulunmadığı, sanığın eyleminin kasten öldürme suçunu oluşturduğuna dair yapılan takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, eylemin canavarca hisle gerçekleştirildiğine dair delil bulunmadığı yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, anlaşıldığından sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 30.10.2023 tarihli ve 2023/1775 Esas, 2023/1634 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1.maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9926, Karar No: 2015/4365, Tarih: 08.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9926 E.  ,  2015/4365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Gerekçeli kararın ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz dilekçesinin, birleşen davada davalı müflis kooperatif adına tebliğ edildiği Av.... ve Av....'e verilen 18.03.2009 tarihli vekaletnamenin ... 9. İcra ve İflas Müdürlüğü'nce verildiği anlaşılmış olup, birleşen dava tarihi olan 24.03.2013 tarihi itibariyle davalı müflis kooperatifin tasfiye şekli ile ilgili dosyada herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığından vekaletnamenin iflas masası yetkilisi tarafından verilip verilmediği hususunda tereddüte düşülmüştür.

Adi tasfiyede İİK'nın 226-229. madde hükümleri uyarınca iflas masasını temsil yetkisi iflas idare memurlarına; şayet İİK'nın 218. madde hükmü uyarınca basit tasfiye usulü benimsenmiş ise, bu yetki İflas Müdürlüğüne (Dairesine) aittir.

Mahkemece, ...İflas (21. İcra ) Dairesi'ne müzekkere yazılarak ikinci alacaklılar toplantısının yapılıp yapılmadığı, şayet yapılmış ve İİK'nın 223. maddesi uyarınca iflas idare memurları seçilmiş ve adi tasfiyeye geçilmiş ise, iflas idare memurlarının isim ve adresleri ile münferiden ya da müştereken temsile yetkili olup olmadıkları sorularak, basit tasfiye usulünün benimsendiği bildirilirse işlem yapılmadan dosyanın iadesi, adi tasfiyeye geçilmiş ise iflas idare memurlarının münferiden temsile yetkili olduklarının bildirilmesi halinde aralarından biri tarafından, münferiden temsile yetkili bulunmadıklarının bildirilmesi halinde ise tamamı tarafından, gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliğ edildiği Av. ... ve Av. ... ...'e verilmiş vekaletname var ise dosyaya sunulmasının sağlanması, vekaletnamenin sunulması mümkün olmaz ise gerekçeli kararın, temyiz dilekçesinin ve işbu geri çevirme kararının iflas idaresine tebliğe çıkarılması, iflas idaresini münferiden ya da müştereken temsile yetkili olanlardan Tebligat Kanunu'nun 12. madde hükümleri uyarınca birine bu kararların usule uygun olarak tebliğ edildiğinin tespiti halinde, temyiz süresi işlemeye başlayacağından, temyiz süresinin beklenilmesi; iflas idaresini münferiden temsile yetkili olan iflas idare memurlarından birinin ya da diğer olasılıkta hepsinin birlikte kaleme almaları gereken dilekçe ile temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi için mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8882, Karar No: 2023/8158, Tarih: 07.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/8882 E.  ,  2023/8158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2011/244 E., 2014/137 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 10.06.2014 tarihli ve 2011/244 Esas, 2014/137 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Usul ve kanuna aykırı olan kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Usul ve kanuna aykırı olan kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "Yapılan yargılama ile yukarıda belirtilen tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi sonucunda; Suç tarihinde 9 yaşında olan katılan ...'in tek başına sokakta bulunduğu sırada, katılanın ev sahibinin oğlu olan SS Çocuğun bisikletiyle yanına yaklaştığı, katılana bisiklete binmeyi teklif ettiği, katılanın kabul etmemesi üzerine onu zorla bisiklete bindirerek suç yeri adresindeki hiper marketin arkasındaki boş arazide bulunan bir kamyonun kasasına zorla bindirdiği, korkutmak amacıyla yumruk attığı, daha sonra hem kendisinin hem katılanın pantolonu ve çamaşırını çıkardıktan sonra cinsel organını katılanın anüsüne sokmak suretiyle organ sokmak suretiyle cinsel istismar suçunu işlediği, daha sonra katılanı evine yakın bir yere bıraktığı, olay günü akşamı katılanın annesinin katılan ...'in çamaşırlarını değiştirirken kan görmesi üzerine katılanı hastaneye götürdüğü, bu şekilde cinsel istismara maruz kaldığının anlaşıldığı, katılanın ilk olarak tanımadığı bir şahsın poposuna yumruk attığı, bu nedenle kanama olduğunu söyleyerek olayı gizlemeye çalıştığı fakat daha sonra olayı anlattığı, SS Çocuğun yakalandıktan sonra benzer şahıslar arasında katılana gösterilmek suretiyle canlı teşhise sokulduğu ve katılanın SS Çocuğu teşhis ettiği, böylece SS Çocuğun üzerine atılı 15 yaşından çocuğa cebir kullanarak organ sokmak suretiyle cinsel istismar, cinsel saikle çocuğun cebir kullanarak hürriyetinden yoksun kılnması suçlarını işlediği yukarıda belirtilen delillerle anlaşılmıştır. SS Çocuk hernekadar atılı suçu işlemediğini, katılanı sadece sokakta tek başına görünce başına birşey gelmesin diye alıp apartmana getirdiğini atılı suçu işlemediğini savunmuş ise de, SS Çocuğun bu beyanının mevcut delil durumuyla örtüşmediği, katılanın SS Çocuğun üzerine asılsız suç atımını gerektirecek herhangi bir husumetin iddia yada ispat edilmediği, ayrıca SS Çocuktan alınan kan örneğinin katılanın olay sırasında giydiği iç çamaşırından elde edilen vücut sıvısı ile genotip ayniyetin bulunduğu nazara alındığında SS Çocuğun savunmasına itibar etmek mümkün olmamıştır" gerekçeleriyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2014 tarihli ve 2011/244 Esas, 2014/137 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11001, Karar No: 2011/3680, Tarih: 31.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/11001 E.  ,  2011/3680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.04.2009 tarih ve 2006/776-2009/249 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde oto dışı endüstriyel abonman işyeri hırsızlık sigorta poliçesi ile sigortalı dava dışı Otokoç Otomotiv AŞ’ye ait İstinye Balabandere otopark sahasında 07.12.2005 tarihinde TIR’dan araçlar park sahasına indirilirken davalının güvenlik hizmeti verdiği park sahasından Ford Mondeo ve Ford Focus marka araçların hırsızlar tarafından çalındığını, hırsızlık olayının meydana gelmesinde davalı şirketin kusuru ve ihmali bulunduğunu, park alanındaki güvenlik hizmetini gereği gibi yerine getirmediğini, yeteri kadar güvenlik görevlisi bulundurmadığını, çalınan araçların değeri olan 50.928,00 TL’nin sigortalıya ödendiğini, Ford mondeo markalı aracın 23.02.2006 tarihinde hasarlı şekilde, diğer aracın ise 08.03.2006 tarihinde bulunduğunu, iki aracın toplam 19.590,00 TL’ye satıldığını ileri sürerek, 31.338,00TL’nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kusuru bulunmadığını, olay gecesi park alanında farklı noktalarda 3 güvenlik görevlisi bulunduğunu, daha önce hazırlanan risk analiz raporunda mevcut risklerin tek tek sayıldığını, ancak sigortalı şirket tarafından maliyetten kaçınmak amacıyla bu rapora itibar edilmediğini, elaman sayısının azaltıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kusuru bulunmadığını, olay gecesi park alanında farklı noktalarda 3 güvenlik görevlisi bulunduğunu, daha önce hazırlanan risk analiz raporunda mevcut risklerin tek tek sayıldığını, ancak sigortalı şirket tarafından maliyetten kaçınmak amacıyla bu rapora itibar edilmediğini, elaman sayısının azaltıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu park sahasında araçların indirildiği noktanın tırların manevraları için uygun olmadığı, olay anında park alanı içinde 1, ana girişte 1 ve devriye görevinde 1 kişi olmak üzere 3 güvenlik görevlisi bulunduğu, park alanın bazı noktalarında güvenlik kamerası bulunmasına rağmen olay anında arızalı oldukları, güvenlik görevlisi sayısının yetersiz olduğu, park alanını çevreleyen fiziki engellerin izinsiz girişleri engelleyecek düzeyde olmadığı, çevre aydınlatmasının yetersiz olduğu, araçların tırlardan indirilmesi işleminin otopark alanında yapılmasına ilişkin düzenlemelerin sigortalı Otokoç AŞ. tarafından yapılmayıp %60 oranında kusurlu bulunduğu, giriş kapısında görevli davalı şirket çalışanın araçların indirilmesi sırasında indirilen araçlara park yeri gösterdiği için otopark giriş kapısında bulunmadığı, diğer güvenlik görevlilerinin araçların indirilmesi işlemi ile sınırlı olmak üzere muhtemel giriş noktalarını kapsayacak şekilde görevlendirilmedikleri, olay anında anahtarların araçların üzerinde bulunması nazara alındığında bu durumun risk yarattığının davalı tarafından sigortalı şirkete daha önce bildirildiğine dair yazılı bir belgeye rastlanmadığı, araçların anahtarının üzerinde bırakılmasının risk teşkil ettiği olaydan sonra 07.12.2005 tarihli mail ile bildirildiğinden davalının %40 oranında kusurlu olduğu, her iki aracın toplam değer kaybının 20.000,00 TL olduğu, 3.627 TL onarım bedeli düşüldüğünde davacının talep edebileceği toplam meblağın 27.301,00 TL olduğu, davalının kusuru oranında indirim yapıldığından davacının alacağının 10.920,40TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 10.920,40TL’nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 501,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 129,10 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 31.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13626, Karar No: 2009/14299, Tarih: 17.12.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/13626 E.  ,  2009/14299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.06.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.02.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı mirasçısı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 17.12.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.