muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/159, Karar No: 2012/2081, Tarih: 28.03.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/159 E.  ,  2012/2081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davacı karşı davalı ..., asıl davada asil müdahil ..., ... ile asıl ve birleşen dava davalıları vekillerince temyiz edilmiş, davalılar vekili tarafından tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı ... vekili Avukat ... ile davalı ... ve 10 arkadaşı vekili Avukat ..., müdahil ... vekili Avukat ..., diğer müdahiller ..., ..., ... geldi. Diğer davacı vekili gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmış olup, asıl davada; tapu iptâli tescil, birleşen davada ise; tapu iptâli ve tescil, olmadığı takdirde tazminat istenmiş, mahkemece, her iki davanın da kısmen kabulüne dair verilen karar, asıl davada davacı birleşen davada davalı ..., asıl davada asli müdahil sıfatıyla katılanlardan ... ile ... ve asıl-birleşen davada arsa sahibi sıfatıyla yer alan davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre asıl davaya müdahil sıfatıyla katılan ... ve ... ile asıl davada davacı-birleşen davada davalı ...'ın tüm, asıl ve birleşen davada davalı olan arsa sahiplerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-..., ... mahallesi, 1368 ada 3 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binanın ikmâli hususunda 17.04.1995 tarihinde, arsa sahipleri ..., ..., ..., , ..., ... ve ... ile yüklenici ... arasında Düzenleme Şeklinde Taşınmaz Mal Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi düzenlenmiş, sözleşme ile, arsa üzerine ... katı + 7 katlı inşaat yapılacağı, ... katta 3 adet dükkan, diğer katlarda ikişerden 12 adet dairenin yer alacağı, yapılacak inşaattan 1 nolu dükkan ile 5, 11, 13 ve 14 nolu dairelerin yükleniciye ait olacağı, yüklenicinin gerek kendisine gerekse de arsa sahiplerine ait bağımsız bölümleri tamamladıktan sonra iskân ruhsatı almak suretiyle teslim etmekle yükümlü olduğu kararlaştırılmış, tapu devir aşamaları gösterilirken de yükleniciye ait son iki bağımsız bölüm devrinin, bina tamamlanıp iskân alındığında gerçekleştirileceği ifade olunmuştur.

Yüklenici ... ile birleşen davanın davacısı ... arasında düzenlenen 04.10.2001 günlü Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi Sözleşmesi ile 09.05.2002 günlü resmi şekle uygun ek sözleşmede ise; inşaatın ikmâlini sağlayarak iskân ruhsatını alması karşılığında binadaki 1 nolu dükkan ile 5 ve 13 nolu dairelerin ...'e satışının vaadedildiği anlaşılmıştır.

Yüklenici ... ile birleşen davanın davacısı ... arasında düzenlenen 04.10.2001 günlü Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi Sözleşmesi ile 09.05.2002 günlü resmi şekle uygun ek sözleşmede ise; inşaatın ikmâlini sağlayarak iskân ruhsatını alması karşılığında binadaki 1 nolu dükkan ile 5 ve 13 nolu dairelerin ...'e satışının vaadedildiği anlaşılmıştır.

Asıl davada yüklenici ..., birleşen davada ...; inşaatın tamamlandığını ileri sürerek ayrı ayrı 1, 5, 11, 13 ve 14 nolu bağımsız bölümlerin adlarına tescilini istemişler, asıl davaya asli müdahil sıfatıyla katılanlardan ise, ..., 11 nolu bağımsız bölümü Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi Sözleşmesi ile yüklenici ...'tan, ..., ... ve ... da sırasıyla 5, 13 ve 14 nolu bağımsız bölümleri haricen ...'den satın aldıklarını ileri sürerek tescil talebinde bulunmuşlardır.

Mahkemece; yüklenici ...'ın sözleşme gereği alması gereken 1, 5, 11, 13 ve 14 nolu bağımsız bölümlerden 1, 5 ve 13 nolu bölümleri ...'e satmayı vaadettiği, bu itibarla ...'in, 14 nolu bağımsız bölümü ...'a devredemeyeceği, ...'un 13 nolu bağımsız bölümü ...'den satın aldığını ve edimini yerine getirdiğini kanıtlayamadığı, 5 nolu bağımsız bölümü ...'den haricen satın alan ...'ın kendisine depo ettirilen bakiye satış bedelinin ...'e ödenmesi suretiyle tescil talebinde bulunabileceği, 11 nolu bağımsız bölümün yüklenici ... tarafından doğrudan ...'ya temlik edildiği, 14 nolu bağımsız bölümü Rüstem Artaç'ın, 1 ve 13 nolu bağımsız bölümleri ise ...'in

talep edebileceği gerekçe gösterilerek; 11 nolu bağımsız bölümün ..., 5 nolu bağımsız bölümün ..., 1 ve 13 nolu bağımsız bölümlerin ..., 14 nolu bağımsız bölümün de ... adına tesciline, eksik işler karşılığı saptanan ve depo ettirilen bedelin arsa sahiplerine, 5 nolu bağımsız bölümün depo ettirilen bakiye satış bedelinin ise ...'e ödenmesine karar verilmiştir.

İzah edilen mevcut duruma göre, arsa sahipleriyle yüklenici ... arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ilişkisinin kurulduğu, bu ilişkinin arsa payı devri edimi içermesi nedeniyle ancak mahkeme kararı ile ya da tarafların ortak iradeleri ile feshedilebileceği, ancak somut olayda böyle bir durum olmadığından akdin ayakta bulunduğu, yüklenici ...'ın inşaatı tamamlaması karşılığında bir kısım bağımsız bölümleri ...'e temlik etmeyi taahhüt ettiği, işin ... tarafından ikmâl edilmesi hususunda arsa sahipleri vekilince de yetki verildiği görülmektedir.

Yargılama sırasında yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi kurulu asıl ve ek raporları ile de; inşaatta %3 oranında eksikler olduğu, dolayısıyla geneli itibariyle %97 oranında tamamlandığı ve halâ yapı kullanma izin belgesinin alınmadığı, fiziki eksiklerin giderilmesi ve yapı kullanma izin belgesi alınması için 15.627,55 TL bedel gerektiği, binanın mahallinde; ... katta ortak alanlar, zemin katta 3 adet dükkan, 6 normal katın her birinde de ikişerden 12 adet daireyi kapsar şekilde inşa edildiği saptanmış bulunmaktadır.

Tüm bu açıklamalardan sonra somut uyuşmazlığa dönüldüğünde; öncelikle arsa sahipleri ile akdî ilişkisi olan yüklenici ... yönünden değerlendirme yapılmasında zorunluluk vardır. Gerçekten de; 17.04.1995 günlü sözleşmeye göre yüklenicinin tüm yükümlülüklerini yerine getirmesi halinde 1, 5, 11, 13 ve 14 nolu bağımsız bölümlerin tapuda ferağını isteyebileceği açıktır. Hatta bunlardan iki adedinin ferağı, yapı kullanma izin belgesi alınma şartına bağlıdır. Ne var ki, yargılama sona erene kadar dahi bu belgenin alınarak dosyaya ibraz edilmediği de sabittir. Bu durumda yüklenici ...'a yapı kullanma izin belgesini alması için mahkemece gereken yetki ve mehil verilmeli, aldığı takdirde son iki daire hakkındaki tescil istemi değerlendirilmeli, aksi takdirde bu iki bölüm için vâki tescil istemi reddedilmelidir. Dava konusu diğer bölümlere yönelik tescil istemi açısından ise, bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak, yapı kullanma izin belgesi alınma masrafları katılmadan eksik imalâtın karar tarihine yakın bir tarihteki rayiçleriyle tutarı hesaplattırılarak arsa sahiplerine ödenmek üzere depo ettirilmeli ve yükleniciden temlik alan ..., ... ve onun temlik yaptığı ... açısından ödenmeyen satış bedeli de dikkate alınarak sonucuna uygun bir hükme varılmalıdır.

Değinilen hususlar nazara alınmaksızın, sözleşme hükmü gözden kaçırılarak yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle asli müdahiller ... ve ... ile asıl davada davacı-birleşen davada davalı ...'ın tüm, asıl ve birleşen davada davalı arsa sahiplerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca

hükmün asıl ve birleşen davada davalı arsa sahipleri yararına BOZULMASINA, 900,00 TL duruşma vekâlet ücretinin ..., ... ve asli müdahillerden alınarak Yargıtay duruşmasında kendilerini vekille temsil ettiren asıl ve birleşen dava davalılarına verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı müdahiller ... ve ...'dan, bakiye 2.083,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-k.davalı ...'tan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 28.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15578, Karar No: 2022/11412, Tarih: 14.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/15578 E.  ,  2022/11412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçuna yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezası ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 31/3, 32/2. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilk kararın kesinleştiği 18/05/2015 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 21/08/2016 tarihleri arasında geçen durma süresi de gözetilmek suretiyle; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. ve 67/4 maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık uzayan zamanaşımının, suç tarihi olan 14/08/2009 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11800, Karar No: 2015/10089, Tarih: 31.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/11800 E.  ,  2015/10089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, davalı tarafından 5.952 TL dosya masrafı ve benzeri adlar altında bedel tahsil edildiğini ileri sürerek söz konusu bedellerin davalıdan faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden inceleme yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27. maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 31.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1835, Karar No: 2015/11604, Tarih: 28.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/1835 E.  ,  2015/11604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Her haciz yeni bir şikayet hakkı doğurur ise de taşınmaz üzerine 05.11.2013 tarihinden sonra konulan ikinci hacizden sonra yapılan kıymet taktirinin 24.05.2014 tarihinde borçluya tebliğ edildiği ve 27.10.2014 tarihinde yapılan şikayetin İİK.nun 16/1. maddesinde öngörülen yasal yedi günlük süreden sonra olduğunun anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 27,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/231, Karar No: 2020/1475, Tarih: 04.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/231 E.  ,  2020/1475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Asıl dava davalısı ... ve birleşen Bakırköy 2. ATM 2015/398 E. sayılı dava davalısı ...'ın temyiz harcı yatırmaması nedeni ile mahkemece bu hususta muhtıra çıkarıldığı anlaşılmış ancak bu muhtıraların tebliğine ilişkin evrak dosya kapsamında görülememiştir. Muhtıralar teblige çıkarılmamış ise gereğinin yapılması; çıkarılmış ve harç yatırılmamış ise mahkemece bu hususta karar verilip, daha sonra bu davalıların temyiz edip, etmediğine bakmaksızın Birleşen Bakırköy 5. ATM 2015/385 E. dava davalısı ... açısından temyiz incelemesi yapılmak üzere DAiremize gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 04.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21715, Karar No: 2015/6711, Tarih: 13.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/21715 E.  ,  2015/6711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın Cumhuriyet savcılığında ve duruşmada müdafii huzurunda yaptığı savunmasında diğer sanık ... ile birlikte 4 farklı yerden bahçelerden yağ getirdiklerini kabul ederek bu yerlerden bir tanesinin ... yolu ... civarında bir bahçenin yakınında bir yer, bir tanesinin ... yolu üzerinde, iki tanesinin de ... yolunda olduğunu beyan etmesi, ancak dava konusu olayla ilgili müştekinin yağlarının çalındığı yer olan .... mevkiine hiç gitmediğini beyan ederek üzerine atılı suçu kabul etmemesi karşısında, sanığın mahkeme kararına gerekçe yapılan 20.07.2010 tarihli emniyetteki kabul beyanıyla ilgili, yağ aldıkları yerlerin iddianamede anlatılan müştekiye ait yer ile uyuşup uyuşmadığının esaslı şekilde araştırılarak sanığın kabulünde geçen yerlerin kesin olarak tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma kararının hükmü temyiz etmeyen diğer sanıklar ... ve ...’a da sirayetine, 13.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28958, Karar No: 2014/17811, Tarih: 23.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/28958 E.  ,  2014/17811 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/196801

MAHKEMESİ : Kırklareli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2012

NUMARASI : 2012/150 (E) ve 2012/302 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabilecektir.

Somut olayda, sanığın suç tarihinde mağdurlara ait yıkılmış binadan bir çuval tahta çalması şeklinde gerçekleşen eyleminde, sanığın savunmalarında evlerinin ısınmasını soba ile temin ettiklerini, maddi durumlarının bozuk olduğunu, kömür alma sıkıntısı çektiklerini, sobayı tutuşturmak için odun toplamaya çıktığını, komşulardan sokakta bir binanın yıkılmış olduğunu duyduğunu, yakacak ihtiyacını karşılamak için yıkık binanın üzerindeki odun parçalarını toplayarak çuvala doldurduğu sırada yakalandığını, bu binadan herkesin odun aldığını, amacının hırsızlık olmadığını belirtmesi ve suç tarihinin de, soğuk Şubat ayı olması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMY’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 Sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; adli sicil kaydındaki sabıkalarının bir kısmının adli sicilden çıkarılma şartlarının gerçekleştiği, bir kısmının yargılamaya konu suçun, suç tarihinden daha sonra kesinleşmesi, bir kısmının kasıtlı suçtan mahkumiyet niteliğinde bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına niteliğinde olması ve bir kısmının ise de 765 sayılı TCK.nun 95/2.madde kapsamında karar tarihinden itibaren 5 yıllık süre geçtiği için esasen vaki olmamış sayılma şartlarının gerçekleştiği dikkate alınarak sanık hakkında hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21866, Karar No: 2021/8105, Tarih: 30.09.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/21866 E.  ,  2021/8105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suç tarihinde on beş - on sekiz yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğa isnat edilen konut dokunulmazlığının ihlali suçunun 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesinde düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve zamanaşımını en son kesen işlem olan 25.03.2014 tarihli mahkumiyet kararı ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, suça sürüklenen çocuk hakkında müsnet suçtan açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay nedeniyle mağdure ...'in ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan usulüne uygun rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden Çukurova Üniversitesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim dalı tarafından düzenlenen içeriği itibarıyla yetersiz rapora dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanması,

Ancak;

Olay nedeniyle mağdure ...'in ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan usulüne uygun rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden Çukurova Üniversitesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim dalı tarafından düzenlenen içeriği itibarıyla yetersiz rapora dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanması,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuğun devamlılık arz etmeyen, ani ve hareketler yönünden kesiklik gösteren mağdurenin vücudunu okşama eyleminin sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınıp, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" düzenlemesi gözetilerek lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili maddeleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.