muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1556, Karar No: 2018/5312, Tarih: 15.11.2018

**23. Hukuk Dairesi         2018/1556 E.  ,  2018/5312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı yüklenici ile yapılan 16.05.2006 tarihli Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesinin yüklenicinin edimlerini yerine getirmemesi nedeniyle feshedildiğini, yükleniciden 12 nolu bağımsız bölümü satın alan ...'e yapılan taşınmaz devrinin geçersiz hale geldiğini ileri sürerek davalı adına kayıtlı 12 nolu bağımsız bölümün davalı adına olan tapusunun iptali ile davacı adına tescilini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili, davacı ve dava dışı arsa sahibinin ilk sözleşmeyi feshettikten sonra ikinci bir yüklenici ile sözleşme imzaladıklarını, ikinci yüklenicinin ilk yüklenicinin haklarını kabul ve taahhüt ettiğini, inşaatın tamamlandığını savunarak haksız davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, yükleniciden yer satın alan 3. kişilerin yüklenicinin sözleşmeden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerini yerine getirmemesi halinde, arsa maliki tarafından bağımsız bölümün tapu kaydının iptalinin istenebileceğini bildiğinden ve bunun riskini göze aldığından TMK.nun 1023.maddesinin koruyuculuğundan yararlanmasının mümkün olmadığı anlaşılmakla açılan davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davalı adına kayıtlı 12 nolu bağımsız bölümün davalı adına mevcut tapu kaydının 328/579 hissesinin iptali ile dava konusu taşınmaz hissesinin davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı ile dava dışı yüklenici ... arasında 16.05.2006 tarihli Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi imzalandığı, sözleşmeye göre zemin kat betonu atıldığında 1 dairenin ferağının yükleniciye verileceği kararlaştırıldığı, sözleşme kapsamında 12 nolu bağımsız bölümün devrinin davalıya yapıldığı, yüklenicinin inşaatı %10 seviyesinde tamamladıktan sonra yarım bıraktığı, davacı ve dava dışı arsa sahibinin sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettikleri ve 23.11.2011 tarihinde 2. bir yüklenici ile Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi imzaladıkları dosya kapsamından anlaşılmaktadır. İkinci yüklenici ile imzalanan sözleşmede ve yüklenici tarafından verilen aynı tarihli noter taahhütnamesinde 2. yüklenici, ilk yüklenici ile imzalanan 16.05.2006 tarihli Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesinden doğan yasal haklarını karşılamayı taahhüt ettiği ve ikinci yüklenici ile yapılan sözleşmede 12 nolu bağımsız bölüm paylaşım dışı bırakıldığına göre ilk sözleşme kapsamında yapılan satışa değer verilmesi gerekir. Mahkemece bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar
Yargıtay — Esas No: 2015/8862, Karar No: 2016/1194, Tarih: 08.02.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/8862 E.  ,  2016/1194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın adli sicil kayında yer alan İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2003/321 Esas 2007/98 Karar sayılı 2 yıl 1 ay hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin 07.05.2007 tarihinde kesinleşen ve 24/10/2010 tarihinde yerine getirilen ilamın TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas bulunduğunun gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarfından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Hırsızlık suçundan kurulan hükümde işyerinden 25,00 TL değerinde kazak çalmaya teşebbüs eden sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise;

Hırsızlık suçundan kurulan hükümde işyerinden 25,00 TL değerinde kazak çalmaya teşebbüs eden sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4384, Karar No: 2013/14010, Tarih: 20.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/4384 E.  ,  2013/14010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : 298 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 1- 298 sayılı Kanunun 151/2. maddesi delaletiyle 60/5, 61/1-2, TCK'nın 62/1, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- 298 sayılı Kanunun 151/2. maddesi delaletiyle 58, TCK'nın 62/1, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, 298 sayılı Kanunun 151. maddesine uygun olduğu iddia edilen, yasak dönem içerisinde partiye ait bayrak asma ve seçim propagandalarında Türkçe dışında dil kullanmak eylemlerinin düşünce ve kanaat açıklama yöntemiyle işlendiği anlaşıldığından; yüklenen suçun tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre; hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında, sanıkların hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin öncelikle bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32341, Karar No: 2015/9622, Tarih: 17.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/32341 E.  ,  2015/9622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/38474

MAHKEMESİ : Bolvadin(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2013/372 (E) ve 2013/543 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay görüntülerinin bulunduğu CD içeriğinin incelenmesi neticesinde, sanığın iddianamede anlatıldığı üzere alışveriş meselesinden dolayı tartıştığı kasiyerlik yapan mağdura kasa önünde bulunan yoğurt kasesi ile vurmadığı veya fırtlatmadığı; sanığın tartışma esnasında sinirlenerek yoğurt kasesine eliyle vurduğu ve buna göre yaralama kastının bulunmadığı görülmekle, mahkeme kararının sonucu itibariyle isabetli olması nedeniyle tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 17/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3496, Karar No: 2016/4552, Tarih: 31.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/3496 E.  ,  2016/4552 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, İstanbul Anadolu İş Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanunun Geçici 7.maddesi kapsamında uygulama alanı bulan 506 sayılı Kanunun 79/10 maddesidir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1. maddesinde, İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle (o kanunun değiştirilen 2. maddesinin Ç, D ve E fıkralarında istisna edilen işlerde çalışanlar hariç) işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ile görevli olarak gerek görülen yerlerde iş mahkemeleri kurulacağı, bu mahkemelerin, İşçi Sigortaları Kurumu ile sigortalılar veya yerine kaim olan hak sahipleri arasındaki uyuşmazlıklardan doğan itiraz ve davalara da bakacağı; 5. maddesinde, İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabileceği ve bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmayacağı belirtilmiştir.

Somut olaya dair 506 sayılı Kanunda ise, yetkili mahkemeye ilişkin özel bir hüküm bulunmamakta olup, 5521 sayılı Kanunun 15. maddesindeki, “Bu Kanunda sarahat bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümleri uygulanır” şeklindeki düzenleme uyarınca yetki konusu dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda yer alan genel hükümlere göre de belirlenmelidir.

Hizmet tespiti davalarında, 6100 sayılı Kanunun yetki düzenlemesine ilişkin 5 ve devamı maddeleri ile 5521 sayılı Kanunun 5. maddesi hükümlerine göre; davalılardan herhangi birinin ikametgâhının bulunduğu İş Mahkemesi’nde bakılabileceği gibi, sigortalının işini yaptığı işyeri için yetkili Mahkeme, başka bir anlatımla iddia konusu hizmetin geçtiği yer mahkemesi de yetkilidir.

Hizmet tespiti davalarında, 6100 sayılı Kanunun yetki düzenlemesine ilişkin 5 ve devamı maddeleri ile 5521 sayılı Kanunun 5. maddesi hükümlerine göre; davalılardan herhangi birinin ikametgâhının bulunduğu İş Mahkemesi’nde bakılabileceği gibi, sigortalının işini yaptığı işyeri için yetkili Mahkeme, başka bir anlatımla iddia konusu hizmetin geçtiği yer mahkemesi de yetkilidir.

Mahkemece, dahili davalı .... Mensupları Emekli Sandığı Vakfı tarafından yetki itirazı üzerine dava konusu vakıf senedindeki özel hükmün yetki açısından bağlayıcı olduğu ve İstanbul Anadolu İş Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir. Ne var ki, davacının seçimlik hakkını kullanarak işin görüldüğü yer mahkemesi olan ve iş bu davaya bakmada yetkili olduğu belirgin bulunan İstanbul İş Mahkemesinde davayı açtığı anlaşılmakla, davanın ihbar edildiği vakfın senedindeki yetkiye ilişkin özel hükmün İstanbul Anadolu İş Mahkemelerini işaret etmesinin, işin görüldüğü yer mahkemesinin yetkisini ortadan kaldırmayacağı gözetilerek, işin esasına girilerek yapılacak araştırma sonucunda hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 31.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5912, Karar No: 2024/6664, Tarih: 27.06.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/5912 E.  ,  2024/6664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/31 E., 2021/265 K. : 28/06/2013

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 21.02.2010 günü maliki ... olan aracın, Akdeniz Üniversitesi dans topluluğunu Ankara ilindeki dans yarışmasına götürüp dönerken, devlet karayolunda minibüsün kontrolden çıkarak yol kenarında bulunan elektrik direğine çarpması sonucu yaralanan ...'in başvurusu üzerine kendisine ödeme yapıldığını, kazayı yapan aracın yalnızca şehiriçi taşıma (c) plakası olduğunu yetkisiz şekilde şehirlerarası yolcu taşıdığını, zorunlu koltuk sigortası olmadığını, ihtiyari ferdi kaza sigorta poliçesi olsa da limitinin yeterli olmadığını belirterek Burdur İcra Müdürlüğünün 2012/6979 sayılı dosyasında her iki davalı aleyhine başlatılan icra takibine yapılan haksız itirazın iptaline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; müvekkili ......... Şirketinin işleten sıfatı olmadığını, kaza tarihi itibariyle ...'e ait gerek ferdi kaza koltuk sigortası gerekse mali mesuliyet klozu ile kasko sigortasına sahip olduğunu ve davacının tazminatı bu poliçelerden tahsil etme imkanı olduğundan bahsederek davanın reddini talep etmiştir.

III. MAHKEMENİN İLK KARARI

Mahkemenin tarihli 26.01.2016 tarihli ve 2013/301-2016/83 sayılı kararı ile; Zorunlu Karayolu Taşımacılık Sorumluluk Sigortası Genel Şartları B.8 maddesine göre talebin ZMMS ve İMMS'nin ödemesi gerektiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir,

III. MAHKEMENİN İLK KARARI

Mahkemenin tarihli 26.01.2016 tarihli ve 2013/301-2016/83 sayılı kararı ile; Zorunlu Karayolu Taşımacılık Sorumluluk Sigortası Genel Şartları B.8 maddesine göre talebin ZMMS ve İMMS'nin ödemesi gerektiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir,

2. Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 23.10.2019 tarih ve 2016/17951 - 2019/9871 sayılı kararı ile "...Davacı tarafın dava dilekçesinde kazayı yapan ... plakalı aracın yalnızca şehiriçi taşıma yapılmasına izin verilen (c) plakasının olduğu, yetkisiz şekilde şehirlerarası yolcu taşıma yetkisine sahip araçların yaptırdığı zorunlu koltuk sigortası olmadığı iddiasının mahkeme tarafından yargılama sırasında araştırılmadığı aracın kayıtları, sigorta poliçeleri sağlanarak bütün bu belgelerin temini sonrası Güvence Yönetmeliği 9 ve 16. maddeleri kapsamı ile yine Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları A.7.c maddeleri kapsamında davacının iddiaları ile rücu nedenlerinin tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi..." hatalı olduğu belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, "...Dava konusu somut olayda, Davalı şirketin 4925 sayılı Yasanın 18. maddesi gereğince Karayolları Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Ferdi Kaza Sigortası yapması zorunluluğu bulunmakta olup bu husus 2004 yılında Bakanlar Kurulu kararı ile yürürlüğe girmiş olan Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları ile geçerlilik kazanmıştır. Bu sigorta yolcular için doğrudan oluşturulan sigortadır. Bu sigorta türünde sürücü ya da taşımacı kusursuz olsalar bile sigorta poliçe tazminat tutarını ödemekle yükümlüdürler. Buna göre bu sigorta türü zarar sigortası olmayıp bir tür meblağ sigortası olup zarar hesabı yapılmadan yazılı miktar hak sahiplerine ödenmelidir. Kazayı yapan ... plakalı aracın yalnızca şehiriçi taşıma yapılmasına izin verilen (c) plakasının olduğu, zorunlu koltuk sigortası olmadığı anlaşılmış olup, ...'nın ödemek zorunda olduğu bu bedelin kazaya karışan davalı işleten ve sürücüden rücuen talep etme şartları oluştuğundan bilirkişi raporlarındaki hususlar dikkate alınarak..." şeklindeki gerekçe ile davanın kabulüne Burdur İcra Müdürlüğü'nün 2012/6979 Esas sayılı icra takibine yapılan itirazın iptaline, takibin aynı şartlarda devamına, davacının icra inkar tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; yerel mahkeme tarafından Yargıtay bozma ilamı hilafına karar verildiğini, davacı ... tarafından yersiz ödeme yapıldığını, aracın öncelikle mevcut sigorta poliçelerinden karşılanması gereken zararın ödendiğini ve taraflarından haksız yere rücuen tahsili talep edildiğini dosyaya celp edilen sigorta poliçeleri olduğunu, aracın işleteni olmadıkları yönündeki iddia ve savunmalarının dikkate alınmadığını, tazminat hesabının ise fahiş ve hatalı olarak tespit edildiğini belirterek kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

Uyuşmazlık konusu dava, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu ve ... Yönetmeliği gereği ödeme yapan davacının ödediği bedelin, zarardan sorumlu olduğu iddia olunan davalılardan rücuen tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Mahkemece bozmaya uyularak araştırma yapılmış ve davacı ...'nın kazaya neden olan aracın işleteni ve sürücüsünden rücu hakkı bulunduğu tespit edilmiştir. Hükme esas alınan hesap raporunda ise dava dışı yolcuda %11 oranında maluliyeti tespit eden 29.11.2011 tarihli rapora göre, kaza tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik zararı hesaplanmış ve Güvence Hesabının yaptığı ödeme güncellenerek hesaplanan tazminattan mahsup edilerek yolcunun bakiye sürekli iş göremezlik zararı hesaplanmıştır. Mahkemece hatalı hesaplanan bilirkişi raporu hükme esas alınarak eksik inceleme ile karar verilmiştir.

...; 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası yaptırma yükümlülüğü olan araç sorumlularının, söz konusu sigortayı yaptırmamaları durumunda, sigorta yaptırma yükümlülüğü olan kişilerin yerine geçerek belli bir meblağı ödemeyi üstlenir. Yaptığı ödemeyi de sigorta yaptırma yükümlülüğü olan kişilere rücu eder. Bu nedenle mahkemece, sigortalıya ödenmesi gereken sigorta bedeli miktarı tespit edilerek davacı tarafça yapılan ödeme miktarı daha fazla olsa da davalının sorumluluğuna karar verilmesi gerekir.

Şu halde mahkemece, davacının maluliyet oranının, Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları 8. maddesinde belirtilen bentlerden hangisine girdiğini irdeleyen rapor alındıktan sonra sonucuna göre Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları hükümleri kapsamında tazminatı belirleyen bilirkişi raporu alınması, bu suretle Güvence Hesabının ne miktarda rücu talep edebileceğinin net bir şekilde tespit edilmesi ve buna göre uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalılara iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine

27.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15578, Karar No: 2012/3852, Tarih: 14.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/15578 E.  ,  2012/3852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Davalı ... adına vekâleten kararı temyiz eden Av. ...’ın davalı ...'ten alınma vekâletnamesinin dosyada bulunmadığı gözlenmiştir. Vekaletname örneğinin Av. ...’dan istenip dosyaya konulması, vekaletname örneğinin sunulmaması halinde ise, gerekçeli karar usulünce ...’e tebliğ edilip, gerekli temyiz süresinin beklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 14/03/2012 günü oybirliği ile karar verildi.