muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/16166, Karar No: 2007/14941, Tarih: 22.11.2007

İncelenen dosya kapsamına kararın dayandığı gerekçeye ve kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporuyla, dava konusu taşınmazın 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan ve 1947 yılında kesinleşen orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı, 1952 yılında çalışma yapan makiye ayırma komisyonu, yasanın öngördüğü kişilerden oluşmayıp, yasaya ve yönetmeliğe aykırı çalışmalar yapsa da, bu komisyonca dahi muhafaza makisi olarak belirlendiği, 1976 yılında 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılmışsa da, Orman Yönetiminin açtığı dava sonunda, İdare Mahkemesinin 15.01.1987 gün ve 1985/711-17 sayılı kararı ile orman niteliğini kaybetmediği ve Devlet ormanları ile çevrili olduğundan bu işlemin, iptaline karar verildiği, daha sonra 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı saptanıp, kesinleşmiş orman kadastro sınırları içindeki taşınmaz için, arazi kadastrosu yada Orman Yönetimi ve Hazinenin taraf olmadığı Tapulama Mahkemesi kararı ile hükmen oluşan tapu kayıtlarının veya ihdasen belediye yada Hazine adına oluşturulan tapu kayıtlarının hukuki değerinin bulunmadığı, 2896 ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince, orman rejimi dışına çıkarma işleme sadece Hazine adına yapılacağından, bu tür yerlerin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla da edinilemeyeceği, orman ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulaması yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmü bulunmadığı, aksine 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ve 2981 Sayılı Yasanın 3290 sayılı Yasa ile değişik geçici 2. maddesinin (e) bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararı ile kabul edilen "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğinde olduğu" Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler özel yasalarına tabi olduğu, H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02

.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğinde olduğu" Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler özel yasalarına tabi olduğu, H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmünde olacağı, bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamayacağı, yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine verdiği (M.Y.- Md. 1025.(933)), H.G.K.’nın 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 tarih 1999/1-302 Esas 1999/258 K. aynı tarih 1999/1-304 Esas 1999/260 K. ve 30.06.1999 tarih 1999/1-544 Esas 1999/561 Karar Sayılı ilamlarında kabul edildiği gibi, Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmadığı gözetilerek, davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı gerçek kişilerin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarını reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 22/11/2007günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8580, Karar No: 2007/8204, Tarih: 08.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/8580 E.  ,  2007/8204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararına rağmen dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas m2 değeri Belediye Başkanlığından getirtilmediğinden yeniden dava konusu 385 ada 80 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak için ilgili Belediye Başkanlığından

Getirtilip dosyaya konulmasından ve hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2878, Karar No: 2012/6181, Tarih: 07.09.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/2878 E.  ,  2012/6181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle öldürme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 82/1-b, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in canavarca hisle öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, re’sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 07/09/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1788, Karar No: 2012/24438, Tarih: 12.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/1788 E.  ,  2012/24438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nın 184/4. maddesinin “Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır.” hükmü uyarınca suça konu yer mücavir alanda ise anılan maddenin 1. fıkrasındaki imar kirliliğine neden olma suçunun oluşmayacak olması ve bilirkişi raporuna göre yerin ... Köyü sınırlarında bulunduğunun anlaşılması karşısında, anılan yerin suç tarihi itibarı ile mücavir alanda kalıp kalmadığı ya da özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belediye sınırlarında kalan yerler bakımından parselasyon planlarının yapılmamış, teknik altyapının oluşturulmamış olmasının, yasadan kaynaklanan yapı izni alma zorunluluğunu ortadan kaldırmayacağı, yapı izni verilmesi koşulları bulunmayan sözkonusu yerlerde bina yapılmasının imar kirliliğine neden olma suçunu oluşturacağı dikkate alınmadan, eksik inceleme ile köy sınırları içerisinde kalan bina yönünden İmar Kanunu’nun 23. maddesi uyarınca izin alınmasının zorunlu olmadığı biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3783, Karar No: 2016/4001, Tarih: 30.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/3783 E.  ,  2016/4001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.....Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ....... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalı ...'ın sürücüsü, davalı ...'nin işleteni olduğu, davalı.....'ye ZMSS ile sigortalı araç ile dava dışı .....'ın sürücüsü ve .....'ın işleteni olduğu, davalı ....ye ZMSS ile sigortalı aracın çarpışması sonucunda meydana gelen kazada dava dışı ...'ın kullandığı araçta sağ ön koltukta oturan davacıların murisi yolcu ... öldüğünü belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı eş.... için 2.000,00 TL maddi tazminat ile davacı eş için 40.000,00 TL ve davacı dört reşit çocuğu için 25.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında davacı eş ...... için maddi tazminat talebini 62.748,04 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı....... ve ... vekili, kusuru kabul etmediklerini, asıl kusurun viraja dar giren karşı araç sürücüsünde olduğunu, murisin kafa taravmasına bağlı iç kanma nedeniyle öldüğünü, emniyet kemeri takmadığından kendi ölümünde müterafik kusuru bulunduğunu, talep edilen tazminatların fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..... vekili, maddi tazminattan sigortalının kusuru ve poliçe limit ile sınırlı olarak sorumlukları bulunduğunu, manevi tazminat sorumlulukları bulunmadığını savunmuştur.

Davalı...... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulüne, davacı eş.... için 25.000,00 TL, davacı dört reşit çocuğu için ayrı ayrı 10.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketleri dışındaki davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, ....... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı ...... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA 30.3.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16662, Karar No: 2013/14645, Tarih: 11.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/16662 E.  ,  2013/14645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/04/2012 tarih ve 2010/711-2012/200 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu otobüsün, dava dışı... idaresindeki kamyonla çarpışması sonucu meydana gelen trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını, otobüs sürücüsünün %30, kamyon sürücüsünün %70 oranında kusurlu olduğunu, kazaya karışan kamyonun davalı ... Şirketince, otobüsün de davalı Groupama Sigorta AŞ’ce ZMMS Poliçesiyle sigorta örtüsü altında bulunduğunu ileri sürerek, 100,00 TL geçici işgöremezlik tazminatı ile 900,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatı olmak üzere toplam 1.000,00 TL tazminatın, ıslahla geçici iş göremezlik tazminatı olarak 1.084,48 TL’nin, sürekli işgöremezlik tazminatı olarak 49.444,17 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

Davalı Groupama Sigorta A.Ş vekili, müvekkilinin davacının yolcu olarak bulunduğu otobüsün ZMMS poliçesini tanzim ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, kazaya karışan kamyonun ZMMS poliçesinin müvekkilince düzenlendiğini, tazminatın öncelikle Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası ve sonrasında Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortasından talep edilmesi gerektiğini, bunlardan karşılanmaması halinde ZMMS ve İMMS poliçesine dayalı olarak talepte bulunulması gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının tüm bedensel zararını karşılayabilecek olan zorunlu ferdi kaza koltuk sigortası ve zorunlu karayolu taşımacılığı mali sorumluluk sigortasına veya güvence hesabına başvurmadan davalı Groupama Sigorta A.Ş. hakkında dava açtığı anlaşıldığından davacının bu sigorta şirketi hakkındaki davasının bu aşamada reddi gerektiği, ancak 2918 Sayılı Yasa’nın 88/1 maddesindeki, bir motorlu aracın katıldığı bir kazada, üçüncü kişinin uğradığı zarardan dolayı birden fazla kişi tazminatla yükümlü bulunuyor ise bunlar müteselsil olarak sorumlu olur düzenlemesi uyarınca davacının kazaya sebep olan kamyonun işleteninin zorunlu mali sorumluluk sigortasını yapan davalı ...Ş.'ye karşı açtığı davada bedensel zararının tamamını isteyebileceği gerekçesiyle davacının davalı Groupama Sigorta A.Ş hakkındaki erken açılmış davasının bu aşamada reddine, davacının kalıcı maluliyete yönelik 49.444,17 TL tazminatının faizi ile birlikte davalı ...Ş'den tahsiline, geçici maluliyete yönelik talebin feragat sebebi ile reddine karar verilmiştir.

Kararı, katılma yoluyla davacı vekili ve davalı ...Ş vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacının yolcu olarak bulunduğu otobüsün karıştığı trafik kazasında yaralanması nedeniyle davadaki istemlerini öncelikle otobüsün Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortacısından, bulunmadığı taktirde Güvence Hesabından, buradan da karşılanmayan zararının olması halinde yolcu olarak bulunduğu aracın zorunlu mali mesuliyet(trafik) sigortacısı olan davalı Groupama Sigorta A.Ş’den talep etmesi gerekmesine, Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası meblağ sigortası olduğundan buradaki alacak mahsup edilemeyecek bir alacak olup mahkemenin davacının talebini öncelikle zorunlu ferdi kaza koltuk sigortacısına yöneltmesi gerektiği yönündeki gerekçesi yerinde değilse de dosya içeriğinden Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası limitinin 125.000 TL olduğunun anlaşılmasına göre hükmün sonucu itibariyle doğru bulunması nedeniyle davacı vekili ile davalı ... AŞ vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.642,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...Ş.'den alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 11.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9976, Karar No: 2012/16418, Tarih: 18.04.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/9976 E.  ,  2012/16418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan vekili 09.06.2009 havale tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden vazgeçtiğinden sanığın temyizi üzerine yapılan incelemede;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK'nın 231/6 maddesinin c bendinde yazılı; "suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın,aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi" koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlendiği, dosya kapsamına göre sanığın zararı gidermediği anlaşıldığından; mahkemece CMK 231/5 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmaması sonuç itibariyle doğru olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

1-İddianamede kalkan balıkları dava konusu edildiği halde dava konusu olmayan içkilerin müsaderesine karar verilmesi,

2-Keşif sırasında hazır bulunan ambar görevlisinin, tanık sıfatıyla yemini yaptırılarak dinlenilmesi gerekirken, yeminsiz dinlenilmesi sureti ile CMK'nın 54/1. maddesine aykırı davranılması,

3-Sanığın cezasının ertelenmesine karşın herhangi bir denetim süresi belirlenmeyerek TCK'nun 51/3 .maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 18/04/2012 günü oybirliğiyle, ilk fıkrada belirtilen konuda oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Tır şoförü olarak çalışan sanığın, yurt dışından ülkeye giriş yaparken daralı ağırlığı 185 kg kalkan balığını beyan etmeksizin yurda sokmaya kalkıştığı, yargılanan sanığın suçu sübut bulduğundan bahisle 5607 sayılı Yasanın 3/1.maddesi gereğince 1 yıl hapis 365 gün adli para cezası ile tecziyesine hükmedilmiş, yapılan indirim sonucunda sanığın neticeten 10 ay hapis ile 6080 lira gün para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanığın, önceden kasıtlı bir suçtan mahkum olmaması ve cezasının ertelenmesi halinde yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaate ulaşılması nedeniyle hapis cezasının ertelenmesine, kaçağa konu eşyaların miktarı sayısı ve yine kişisel kullanımı aşan ve ticari mahiyet taşıyan niteliği, bundan anlaşılan sanığın kaçakçılık kastının yoğunluğu ve anlaşılan kişiliğine göre hakkında CMK.nun 231/5-6 mad.nin uygulanmasına takdiren yer olmadığına karar verilmiştir.

1- Mahkemece hapis cezasının alt sınırdan verilirken nedeni belirtilmeden gün para cezasının alt sınır olan 5 günün çok üstünde 365 gün olarak belirlenmesi,

1- Mahkemece hapis cezasının alt sınırdan verilirken nedeni belirtilmeden gün para cezasının alt sınır olan 5 günün çok üstünde 365 gün olarak belirlenmesi,

2- Sanığın kişiliği hakkında olumlu düşünülerek, bir daha suç işlemeyeceği kanaatiyle hapis cezası ertelendiği halde, verilecek cezanın miktarını tayinde göz önünde tutulması gereken kaçak eşyanın miktarı ve sayısı, ticari miktarda oluşu, kaçakçılık kastının yoğunluğu gibi hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedeni sayılmayacak gerekçeler yanında kişiliği göre de denilerek çelişkiye düşülmesi suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına hükmedilmiştir.

Gösterilen gerekçeler yasal olmadığı gibi, eşyanın ticari miktarda oluşu başlı başına kastın yoğunluğunu göstermeyeceği ve ticari kaçakçılığın suçun unsuru olduğu halde niçin engel teşkil ettiği tartışılmadan, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına karar verilirken kullanılan gerekçeler yasal ve yeterli nitelikte bulunmadığı gibi hükmün ertelenmesinde olumlu olarak kullanılan gerekçenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken olumsuz biçimde kullanılması yasaya aykırı olduğu, ayrıca Kaçakçılık suçlarında kamu zararı olan gümrük vergilerinin hesaplanması oldukça teknik bir konu olması sebebiyle, bu miktarın hesaplanıp, sanığa bildirmenin ve CMK'nun 231.maddesinin 9.fıkranın uygulanabilirliğinin gözetilmesinin gerekmesi nedeniyle hükmün bu yönden de bozulması gerektiğini düşüncesiyle sayın çoğunluğun bu konuya ilişkin kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/3600, Karar No: 2018/8946, Tarih: 03.12.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/3600 E.  ,  2018/8946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... ...... Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Davacı, davalılardan iş verene ait iş yerinde çalışmakta iken 08.06.2011 tarihinde beyin kanaması geçirmesi şeklinde meydana gelen olayın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesi üzerine davacı ile davalılardan Kurum vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

...... Mahkemesince, davacı ile davalılardan Kurum vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

...... Mahkemesi kararının davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, ...... Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 03/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.