muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/715, Karar No: 2017/1586, Tarih: 27.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/715 E.  ,  2017/1586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18589, Karar No: 2013/647, Tarih: 14.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/18589 E.  ,  2013/647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.01.2011 tarih ve 2010/316-2011/15 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili banka ile dava dışı ... arasında kredi kartı sözleşmesi imzalandığını, davalının sözleşmeyi garantör sıfatıyla imzaladığını, borcun ödenmemesi üzerine garantör olan davalıya önce ihtar çekildiğini, ardından icra takibi başlatıldığını, davalının ... İcra Müdürlüğü'nün 2010/201 esas sayılı dosyası ile yapılan takibe itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca taraflar arasında imzalanan sözleşmede kullanılan ifadelerin bir garanti sözleşmesi olduğu izlenimini doğursa da, sözcüklere dayanılarak sözleşmenin niteliğinin belirlenemeyeceği, taraf iradesinin garanti vermeye yönelik değil kefalet amacına yönelik olduğu ve fakat sözleşmede kefalet limitinin de açıkça gösterilmemiş olmasından davalının kefil sıfatıyla da sorumlu olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, mahkemece kefalet limitinin bulunmadığından bahisle davalının müteselsil kefil sıfatıyla da sorumlu olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, icra dosyası içinde bulunan "Verilecek Kredi Kartı Cinsi" başlıklı belgede kredi kartı limiti 200.000.000 TL ve 1000 $ olarak gösterilmiş olup, davacının kefili olduğu kredi sözleşmesinin tüm sayfaları dosya içinde bulunmadığından bu belgenin sözleşme eki olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bu nedenle, sözleşme ve eklerinin toplamının dosyaya celbi ile davalının kefil olduğu sözleşmede kart limitinin gösterilmiş olması halinde bu limitin kefalet limiti olarak da kabulü gerektiği gözetilerek karar verilmesi gerekirken sözleşmenin tamamı celbedilmeden yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, kararın (2) nolu bentde yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22347, Karar No: 2016/5248, Tarih: 17.03.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/22347 E.  ,  2016/5248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Veza verilmesin yer olmadığı, beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay tutanağı içeriğine göre, ihbar üzerine sanık ve tanık ...'ın bulunduğu yere giden polis memurları olan katılanlar ... ile ...'ın, kendileri hakkında ihbar olduğunu bildirip kimlik istemeleri üzerine, sanığın kimliğini vermeyerek katılanların yanından uzaklaştığı sırada, kendisini durdurmak üzere kolundan tutan katılan ...'ı yakasından tutup boğazını sıkmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralaması ve “bırakın lan şerefsizler, beni kimse alamaz” şeklinde hakaret etmesi üzerine, diğer polis memuru olan katılan ...'ın, sanığın kaçmasını önlemek için kolunu tuttuğu sırada bu kez ...'ı ittirip yumruk sallayarak kaçtıktan sonra katılanlar ... ve ... tarafından yakalanması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, polis memuru olan katılanların beyanları, katılan ...'a ait doktor raporu ile tarafsız tanıklar ... ve ....'in beyanları ile doğrulanması karşısında; sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından mahkumiyeti yerine, yerinde olmayan gerekçelerle görevi yaptırmamak için direnme suçundan beraatine ve hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan sanıklar müdafinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.03.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19075, Karar No: 2024/10387, Tarih: 25.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/19075 E.  ,  2024/10387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM :İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, müvekkilinin suça konu malzemeleri yükleme sahasına yanaşan tıra işinin gereği olduğunu düşünerek yüklediğinden suç kastının bulunmadığına, yüklemeye ilişkin şirket prosedürünün yeterince araştırılmadan, malzemelerin yüklendiği tırın yükleme sahasına ne şekilde girdiğine dair bilgileri sorgulanmadan, olaydan sonra sanığın annesinin rahatsızlığı nedeniyle memleketine gitmesinin sebebi araştırılmadan eksik inceleme ve araştırmaya dayalı karar verildiğine, bu durumun sanık aleyhine yorumlanarak kaçma olarak değerlendirildiğine, şüphenin sanık aleyhine yorumlanmasının kanuna aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek temyiz sebeplerine yönelik yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11727, Karar No: 2019/13880, Tarih: 06.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/11727 E.  ,  2019/13880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdura ait aracın sol arka sürgülü cam lastik menteşesinin zorlanmış olduğunun tespit edilmesi nedeniyle, hırsızlık suçunu gerçekleştiren suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK' nun 151/1. maddesinde düzenlenen suçu da oluşturabileceği anlaşılmakla, her ne kadar mala zarar verme suçundan kamu davası açılmamış ise de suça sürüklenen çocuk hakkında zamanaşımı süresi içerisinde, mala zarar verme suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak, 5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun çaldığı bozuk paraların değerine göre, hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de TCK' nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmaması gerektiğinin tartışılmaması,

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun çaldığı bozuk paraların değerine göre, hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de TCK' nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmaması gerektiğinin tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 06/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4055, Karar No: 2024/4456, Tarih: 28.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/4055 E.  ,  2024/4456 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1050 E., 2023/1094 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Lapseki 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/333 E., 2022/59 K.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalılar arasında davalılara ait tarla vasıflı taşınmazın tamamı üzerinde arsa payı karşılığı inşaat yapmak üzere 09.09.2016 tarihinde sözleşme yapıldığını, davacının, sözleşme tarihinde arsa vasfında olan taşınmazı masraflarını bizzat kendisi karşılamak suretiyle imarlı hale getirdiğini, inşaata ilişkin yapıların ruhsatını aldığını, inşaat projelerinin de davacı tarafından hazırlatılmış olduğunu, bunun için 400.000,00 TL civarında plan ve projeler masrafı ödediğini, ayrıca 150.000,00 TL yapı denetim ücreti ve 20.000,00 TL civarında zemin etüd bedelini bizzat davacının ödediğini, taşınmazın yapılacak köprü inşaatı sebebiyle kamulaştırılacağı ve bu sebeple verilmiş tüm inşaat ruhsatlarının, imar durum belgelerinin vb. izinlerinin iptal edildiğini, taşınmazın acele kamulaştırılması sebebi ile davalılarla yaptıkları arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin ifasının sözleşme taraflarınca imkansız hale geldiğini, bu yapılan masraflar sebebiyle uğradığı zararın davalılara ödenecek kamulaştırma bedeli içinden davacıya ödenmesinin gerektiğini ileri sürerek şimdilik 300.000,00 TL'sini davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davalılar ile davacı ... arasında akdedilen sözleşmenin sonradan alınan kamulaştırma kararı gereğince imkansız hale geldiğini, hukuki imkansızlık halini oluşturmakta olduğunu, dolayısı ile bu durumda taraflar arasındaki sözleşmenin sona ereceği açık olduğunu, davacı vekilinin dava dilekçesinde bahsetmiş ve yapmış olduğu belediye nezdindeki masrafları idareden isteyebileceğini, bu masraflarda taşınmazın imar durumundaki değişiklikleri ve yapı ruhsatlarının alımına ve diğer izinlerin alımına ilişkin yapılan masrafları ilgili idareden iade alınabilecek olduğunu, ayrıca davacı tarafından yapılan diğer masraflar olan inşaat proje masrafları ve plan proje masrafları ve yapı denetim ücretlerinin de kamulaştırma kararı veren idareden alınmasının gerektiğini, dolayısıyla açılan işbu tazminat davasının idareye yani Karayolları Genel Müdürlüğü’ne yöneltilmesinin gerektiğini, davalıların malvarlığında davacı tarafın yaptığı masraflar gereğince bir artış olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davacı ile davalılar arasında davaya konu taşınmaz üzerinde arsa payı karşılığı kat karşılığı inşaat sözleşmesinin yapıldığı, sözleşmeye konu taşınmazın kamulaştırılması nedeniyle, sözleşme gereğinin yerine getirilmediği, davacı tarafından sözleşmeye konu taşınmazın zemin etüdünün düzenlenmesi, sözleşme düzenlenmesi, mimari betonarme ve elektrik projesinin yapılması, mekanik tesisat projesinin yapılması ve belediye harçları nedeniyle toplam 479.474,82 TL harcama yaptığı, bilirkişi raporunun denetime açık, bilimsel ve anlaşılır olduğu, davalı ...'ın dava sürerken vefat ettiği, mirasçılarının davaya eklendiği, adlarına usulüne uygun davetiye tebliğ edildiği, davalılar vekilinin mirasçılara ilişkin vekalet sunduğu, fakat karar duruşmasında bu hususun gözden kaçırıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 479.474,82 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davalı ... yönünden açılan davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

2-İlk derece mahkemesi kararına karşı davalılar vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde davalılar vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş ise de;

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde ifa imkansızlığı nedeniyle yapılan masrafların tahsili istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacı yüklenici vekili, davalı arsa sahipleri ile imzaladıkları arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine konu taşınmazın kamulaştırılması nedeniyle ifa imkansızlığının söz konusu olduğunu, davalı arsa maliklerinin imzalanan sözleşme gereğince, yüklenicinin yaptığı masrafları ödemesi gerektiğini ileri sürerek arsa sahiplerine karşı işbu davayı açmıştır. Ne var ki davalı arsa sahiplerinden ... işbu davadan önce 17.08.2017 tarihinde vefat etmiştir. Bu itibarla, mahkemece, davacı vekiline süre verilerek arsa sahiplerinden Hakkı Teoman mirasçıları hakkında dava açılıp iş bu dava ile birleştirilmesi sağlandıktan sonra işin esasına girilip taraf delilleri değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmaksızın verilen ilk derece mahkemesi kararı ile bu karara karşı istinaf isteminin reddi kararı usul ve yasaya aykırı görülmüş, re’sen bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle, ilk derece mahkemesi kararı ile bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle HMK'nun 373/1. maddesi gereğince Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararı KALDIRILARAK; Lapseki 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 09.02.2022 tarihli, 2019/333 Esas, 2022/59 Karar sayılı kararın re’sen BOZULMASINA, (2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 28.11.2024 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5288, Karar No: 2021/27497, Tarih: 24.11.2021

**4. Ceza Dairesi         2019/5288 E.  ,  2021/27497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanığın, mağdurun özel hayatına ilişkin ses ve görüntülerini 3. kişilere göndermek suretiyle ifşa etme biçimindeki eylemi, TCK’nın 134. maddesinin birinci fıkrasına göre daha fazla ceza öngören ve soruşturması şikayet bağlı olmayan anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen suçu oluşturmakta ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sanık ...’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 24/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12595, Karar No: 2013/15368, Tarih: 06.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12595 E.  ,  2013/15368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen kanal katılım ve şebeke payı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 06.11.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2015/2536, Karar No: 2017/6144, Tarih: 06.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/2536 E.  ,  2017/6144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar; mirasbırakanları ...'nun 09.01.2009 tarihinde 4949, 1141 ve 4942 parsel sayılı taşınmazlarını davalıya satış suretiyle devrettiğini, mirasbırakanları Kemalettin'in satıştan önce beyin felci geçirdiğini ve satış tarihinde fiil ehliyetinin bulunmadığını ileri sürerek, taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile veraset ilamındaki payları oranında tapuya tescilini istemişlerdir.

Davalı, taşınmazların satışının yapıldığı tarihlerde mirasbırakan ... fiil ehliyetinin mevcut olduğunu ve temliklerin mirasbırakan adına vekaleten davacılardan ... tarafından yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mirasbırakan ... akit tarihinde fiil ehliyetinin bulunduğunun Adli Tıp Kurumu raporuyla belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle temlik tarihi itibariyle miras bırakanın hukuki ehliyeti haiz olduğu Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan alınan raporla saptanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre; davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.70.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 06.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11579, Karar No: 2015/24874, Tarih: 23.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/11579 E.  ,  2015/24874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2015

NUMARASI : 2014/27-2015/97

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması talep edilmiş ise de; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/1. maddesindeki parasal sınır 21.220 TL. olduğundan duruşma isteğinin miktar yönünden reddine, dosya üzerinden inceleme yapılmasına karar verilerek, evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davalının icra dairesinin yetkisine itiraz etmemesi nedeniyle mahkemenin yetkisine itiraz edemeyeceği bilirtilerek yetki itirazı reddedilmiştir.

İcra İflas Kanununun 67. maddesinde itirazın iptali davalarında yetkili mahkemenin hangi mahkeme olduğu yönünde herhangi bir düzenleme yapılmamış olup, bu tür davalarda yetkili mahkeme Hukuk Muhakemeleri Kanunundaki yetkiye ilişkin genel hükümlere göre belirlenir. Borçlunun icra dairesinin yetkisine itiraz etmemesi, yetkili olmayan mahkemeyi itirazın iptali davası yönünden yetkili hale getirmez. O halde, mahkemece davalının yetki itirazının genel hükümlere göre incelenip sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.12.2015 (Prş.)