muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7523, Karar No: 2020/8365, Tarih: 17.12.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/7523 E.  ,  2020/8365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava konusu taşınmazın 3,28 m2'lik kısmına davalı tarafından yapılan müdahale nedeniyle 01.10.2011 - 31.04.2014 tarihleri arasındaki dönemi kapsayan toplam 1.390,00 TL ecrimisilin, işgal tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş olup, hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava konusu 55 ada, 21 parsel sayılı, 442,56 metrekare alanlı taşınmazın 16/48 hissesinin ... Müdürlüğüne ait olduğunu, davalının taşınmazı konut ve bahçe olarak kullanmak sureti ile tecavüzde bulunduğunu ileri sürerek 01.10.2011 - 31.04.2013 tarihleri arası dönem için 12.986,00 TL ecrimisilin, işgal tarihinden itibaren kademeli yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava konusu taşınmazın 3,28 metrekarelik kısmına davalı tarafından yapılan müdahale nedeniyle 01.10.2011 - 31.04.2014 tarihleri arasındaki dönemi kapsayan toplam 1.390,00 TL ecrimisilin, işgal tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava; paydaşlar arası ecrimisil istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 21 parsel sayılı, 442,56 metrekare alanlı, sarnıcı olan arsa nitelikli taşınmazda 16/48 oranında ... Vakfının, 32/48 oranında da davalının paydaş olduğu, yine dava konusu taşınmaz bitişiğinde bulunan 11 parsel sayılı taşınmazın da davalı adına kayıtlı olduğu, mahkemece dava konusu taşınmazın 3,28 metrekarelik kısmının geçiş yolu olarak davalı yanca kullanmak suretiyle tecavüzde bulunulduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verildiği sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir.

Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazda 2/3 oranında paydaş olan davalı, kendisine ait olan bitişikteki taşınmaza geçmek için dava konusu taşınmazın sadece 3,29 metrekaresini kullanmakta olup, eldeki davada davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,

peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 17.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2075, Karar No: 2011/10602, Tarih: 14.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2075 E.  ,  2011/10602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Yamaçtepe sınınrları içinde olup Gaziantep Çevre Yolu nedeniyle el atılan dava konusu parseller ile emsal parselleri gösterir İmar Haritasının davalı idareden getirtilmesinden sonra, dava konusu taşınmazlar ile emsaller aralarındaki mesafeyi ve resmi kurumlara olan uzaklıkları da gösterir kroki düzenletilip, açıklama yapıldıktan,

2-Değerlendirme tarihi olan 2010 yılında, dava konusu taşınmazlar ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

Sonra alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12477, Karar No: 2007/698, Tarih: 29.01.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/12477 E.  ,  2007/698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, mensubu olduğu ... Üniversitesinin Arnavutköy lojmanlarında kullanılmak üzere 2000 yılında kendisine tahsis edilen telefonun görüşme ücretlerinin ödenmesi için 2.8.2000 tarihinde ...’a otomatik ödeme talimatı verdiğini, kasım 2000 tarihinde ... Üniversitesinin Arnavutköy lojmanının Sarıyer’deki kampuse taşınmış olması nedeniyle numaranın kasım 2000 tarihinden itibaren kullanmadığını, hattın Üniversite tarafından iptal edilmesi konusunda herhangi bir başvuru yapılmamasına rağmen davalı Telekom’un hattı diğer davalı adına tahsis ettiğini, bu kişinin otomatik ödeme talimatının ise Mart 2001 tarihinde başladığını, Telekomu’un konuşma ücretlerini hem kendisinden hem de diğer davalıdan mükerrer olarak tahsil ettiğini, bu durumun 18.6.2004 tarihinde fark edildiğini, ancak bu zamana kadar çift ödeme yapıldığından hesabından ödenen bazı tutarlar nedeniyle davalı ...’e eksik fatura düzenlendiğini ileri sürerek, otomatik ödeme talimatı nedeniyle hesabından ödenen 7.307.900.000 TL’nin davalılardan yasal faizi ile birlikte müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan Telekominikasyon A.Ş., davacının telefonunu kasım 2000 tarihinden itibaren kullanmadığı halde otomatik ödeme talimatını iptal ettirmemesi nedeniyle kusurlu olduğunu, davanın açılmasında şirketin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, diğer davalı ... ... ... ise, kendisine karşı husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, bilirkişi raporu hükme esas alınarak, davanın kabulüne, 7.323.100.000 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı Telekom A.Ş.’den tahsiline, bu miktarın 3.009.400.000 TL’lik kısmının davalı ... ... ...’dan dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... Telekominikasyon A.Ş.’nin tüm, davalı ... ... ...’nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında bulunan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... Telekominikasyon A.Ş.’nin tüm, davalı ... ... ...’nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında bulunan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava tarihi itibariyle, davacının iptal ettirmediği otomatik ödeme talimatından Türk Telekominikasyon hesabına 7.323.100.000 TL ödendiği, bu miktarın 3.009.400 TL’lik kısmından, kendisi hakkında eksik fatura düzenlenmesi nedeniyle diğer davalı ... ... ...’nın sorumlu olması gerektiği mahkemece kabul edilmekle beraber, hüküm fıkrasında tahsilde tekerrüre yol açacak biçimde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ: 1. bent gereğince davalı Telekom A.Ş.’nin tüm, davalı ... ... ...’nın diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın “Hüküm” başlıklı bölümünün 1. pragrafının 3. satırından itibaren başlayan (...3.009.400.000 TL’lik miktarının davalı ...’ten dava tarihinden tahsil tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline) sözlerinin karardan çıkarılarak yerine (...3.009.400.000 TL’lik miktarının tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla davalı ...’ten dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline) sözlerinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 296,58 YTl.nın davalı Telekom A.Ş..den alınmasına, Davalı, ... ... peşin harcının istek halinde iadesine, 29.1.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24491, Karar No: 2017/15113, Tarih: 04.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/24491 E.  ,  2017/15113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocukların müştekiye ait 20,00 TL değerinde kömür çalmaya teşebbüs etmeleri karşısında, haklarında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 04.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26616, Karar No: 2014/27181, Tarih: 16.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/26616 E.  ,  2014/27181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2009/334-2013/115

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı Asil İ.. A.. ve vekili avukat V..A.. ile davacı vekili avukat R.. A..'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Almanya da yaşadığını, Türkiye’deki işlerinin görülmesi ve bazı masrafların karşılanması için davalı ile ortak hesap açıklarını, gerek kendi hesabından ve gerekse yurt dışından ortak hesaba paralar gönderdiği gibi, bazı taşınmazlarının tamir ve tadilatı amacıyla da ayrıca davalıya para gönderdiğini, ancak, davalının bir iş görmediğini ve hesap vermeye de yanaşmadığını ileri sürerek, şimdilik, 76.693 Euro’nun faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı tahsil edilen paraların davacıya ait işlerin görülmesinde ve taşınmazlarının imalatında kullanıldığını, hatta kendisinin alacaklı olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının aldığı paraları davacının talimatına uygun olarak harcadığı ve bir sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine dair verilen kararın, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dairemizin 13.07.2009 gün ve 2008/12643 E., 2009/9857 K.sayılı ilamı ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, vekilin hesap verme yükümlülüğüne ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, vekil olan davalının davacının talimatı ve menfaatine uygun olarak iş yapmak suretiyle hesap verme yükümlülüğünü yerine getirip getirmediği hususunda toplanmaktadır. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar dairemizin 13.07.2009 gün ve 2008/12643 E., 2009/9857 K.sayılı ilamı ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyulmasına karar verildiği halde, bozma ilamının gerekleri tam olarak yerine getirilmeden, mahsup işlemi hatalı yapılmak suretiyle karar verilmiştir. Bozma ilamına uyulmakla taraflar lehine usulü kazanılmış hak elde edilmiştir. Artık bu hakkın ihlali söz konusu olamaz. Öte yandan, mahkemece karara esas alınan 12.03.2012 tarihli bilirkişi raporunda 131.747,85 Alman Markı denildiği halde, gerekçeli kararda paranın cinsi değiştirilerek 131.747,85 TL olarak ifade edilmek suretiyle hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 16.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11930, Karar No: 2014/9658, Tarih: 09.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11930 E.  ,  2014/9658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan SHÇEK vekili ve katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9632, Karar No: 2014/9818, Tarih: 16.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/9632 E.  ,  2014/9818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çerkeş Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/07/2010

NUMARASI : 1998/19-2010/112

H.. Ç.. ile M.. Ç.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Çerkeş Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 22.07.2010 gün ve 19/112 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı A.. Ç.. vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, Çerkeş İlçesi, Y. Köyü'ndeki 103 ada 22, 103 ada 27, 104 ada 7, 105 ada 1, 106 ada 1, 106 ada 14, 110 ada 68, 110 ada 75, 11 ada 2, 11 ada 20, 112 ada 19, 112 ada 35, 127 ada 5, 127 ada 9, 130 ada 53 ve 130 ada 54 parsel sayılı taşınmazların kadastro çalışmaları sırasında müşterek mülkiyet hükümleri uyarınca ½'şer hisse ile davalıların ve kendisinin babası muris A. Ç. ile dava dışı S. K. adına tespit tescil edildiğini, davalılar ile babalarının aynı annelerinin farklı olmak üzere kardeş olduklarını, nizalı taşınmazların baba tarafından değil, kendisinin annesi Satı ve Satı'nın babası Ali O. K.'dan intikal eden yerler olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile 4/8 hissenin dava dışı S. K., 1/8 hissenin muris A. Ç., 3/8 hissenin kendisi adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı A.. Ç.. vekili, vekil edeninin babası A. Ç.'in 03/03/1980 tarihli anlaşma senedi ile taşınmaz üzerindeki ev ve samanlığı kendisine verdiğini, bu evi ve samanlığı vekil edeninin kullanılacak duruma getirdiğini, davacı ile Çerkeş Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1986/99 Esas sayılı dosyasında sulh olduklarını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalılar Muharrem Çelik ve M.. Ç.. vekili, davalı S.. P.., davalı N.. D.. ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Diğer davalılar cevap dilekçesi sunmamış, yargılama oturumlarına katılmamışlardır.

Mahkemece davanın kabulüne, 103 ada 22-27, 104 ada 7, 105 ada 1, 106 ada 1-14, 110 ada 68-75, 11 ada 2-20, 112 ada 19-35, 127 ada 5-9, 130 ada 53-54 numaralı parsellerde kayıtlı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile her bir taşınmazın Halil oğlu 01.07.1882 doğumlu Ali Osman'ın ölümüyle mirasçıları adlarına Çerkeş Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 10/09/2008 tarih 2008/507-615 Esas-Karar sayılı veraset belgesi uyarınca murisin mirası 24 pay kabul edilerek 19 payın Ali ve Satı'dan olma 1937 doğumlu H.. Ç.., 1 payın Ali ve Fatma'dan olma 1944 doğumlu A. Ç., 1 payın Ali ve Fatma'dan olma 1948

-//-

2014/9632-9818 -2-

doğumlu M.. Ç.., 1 payın Ali ve Fatma'dan olma 1952 doğumlu N.. D.., 1 payın Ali ve Fatma'dan olma 1966 doğumlu M.. Ç.., 1 payın Ali ve Fatma'dan olma 1959 doğumlu F.. A.. adlarına iştirak halinde mülkiyet kuralları uyarınca tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, süresi içerisinde davalı A.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.