muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7228, Karar No: 2014/4988, Tarih: 24.04.2014

19/4/2012 tarihli ve 6292 sayılı Kanunun 2/1-b maddesi uyarınca, bu Kanun uygulamasında “2/B alanları”; 6831 sayılı Kanunun 20/6/1973 tarihli ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2. maddesi ile 23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı, 5/6/1986 tarihli ve 3302 sayılı kanunlarla değişik 2. maddesinin birinci fıkrasının (B) bendine veya kesinleşmiş mahkeme kararlarına göre Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan ve çıkarılacak yerleri, ifade etmektedir. 6292 sayılı Kanunun 7. maddesinde, hukuk Devletinin bir gereği olarak, tapu sicilinin tutulmasından Devletin sorumlu olduğu da dikkate alınarak ve ayrıca, vatandaşların Devlete olan güveninin devamının sağlanması amacıyla, tapu kütüklerine 2/A veya 2/B belirtmesi konulan taşınmazların tapu kayıtlarının geçerliliği, belirtmelerin terkini ve iade edilecek taşınmazlarla ilgili düzenlemeler yapılmıştır. Buna göre Kanunun 7. maddesinin: birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca “Tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulan ve tapuda halen kişiler adına kayıtlı olan taşınmazlardan Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/A veya 2/B belirtmesi bulunan veya konulan taşınmazların tapu kayıtları bedel alınmaksızın geçerli kabul edilir ve tapu kütüklerindeki 2/A veya 2/B belirtmeleri terkin edilerek tescilleri aynen devam eder, aynı gerekçeyle bu nitelikteki taşınmazlar hakkında dava açılmaz, açılan davalardan vazgeçilir, açılan davalar sonucunda tapularının iptaliyle Hazine adına tesciline karar verilen, kesinleşen ve tapuda henüz infaz edilmeyen taşınmazlar hakkında da aynı şekilde işlem yapılır…”; birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca “Özel kanunları gereğince Devlet tarafından kişilere satılan, dağıtılan, trampa edilen, bedelli veya bedelsiz olarak devredilen veya iskânen verilen ya da özelleştirme suretiyle satılanlar ile hisseleri devredilen özel hukuk tüzel kişileri adına kayıtlı olan ancak daha sonra Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/A veya 2/B belirtmesi konulan taşınmazların tapu kayıtları geçerli kabul edilir, aynı gerekçeyle bu nitelikteki taşınmazlar hakkında dava açılmaz, açılan davalardan vazgeçilir,…”;birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca “Bu fıkra (yani 7. maddenin birinci fıkrasının “a” ve “b” bentleri) kapsamında kalan taşınmazların kullanıcılarının kayıt maliklerinden farklı kişiler olmaları ve kayıt maliklerinin bu fıkradan yararlanmak istemeleri hâlinde, kullanıcılar bu Kanunda belirtilen şartları taşısalar dahi doğrudan satış hakkından yararlanamazlar.”; ikinci fıkrası uyarınca, “Birinci fıkra kapsamında kalan taşınmazlardan orman sınırı dışına çıkartılacak yerlerde bulunan ve Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/B belirtmesi konulması gereken taşınmazların tapu kütüklerine 2/B belirtmesi konulmaz ve bunlar hakkında dava açılmaz.”

6292 sayılı Kanunun “Davalar” başlıklı 9. maddesinin ikinci fıkrasında da, “Bu Kanuna göre yapılacak işlemler sonuçlanıncaya kadar 2/B alanları hakkında Hazine tarafından kişiler aleyhine açılması gereken davalar açılmaz, açılmış ve devam eden davalar durdurulur. Durdurulan bu davalara konu taşınmazlar hakkında hak sahipleri veya ilgilileri tarafından bu Kanunda belirtilen süreler içinde gerekli başvuruların yapılmaması veya başvuru yapılmasına rağmen yükümlülüklerin yerine getirilmemesi hâlinde mahkemelerce bu davalara devam edilerek genel hükümlere göre karar verilir.” hükmü yer almaktadır.

6292 sayılı Kanunun 7. maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde, tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulan ve tapuda halen kişiler adına kayıtlı olan taşınmazlardan Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/B belirtmesi bulunan veya konulan taşınmazların tapu kayıtları bedel alınmaksızın geçerli kabul edileceği ve tapu kütüklerindeki 2/B belirtmeleri terkin edilerek tescillerinin aynen devam edeceğinin; keza, özel kanunları gereğince Devlet tarafından kişilere satılan, dağıtılan, trampa edilen, bedelli veya bedelsiz olarak devredilen veya iskânen verilen ya da özelleştirme suretiyle satılanlar ile hisseleri devredilen özel hukuk tüzel kişileri adına kayıtlı olan ancak daha sonra Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/B belirtmesi konulan taşınmazların tapu kayıtlarının geçerli kabul edileceğinin; yine, aynı Kanunun “Tasarrufa geçme” başlıklı 3. maddesinin ikinci fıkrasında, 2/B alanlarında bulunan taşınmazların tapu kütüklerinde 6831 sayılı Kanunun 2. maddesi ile aynı maddenin birinci fıkrasının (B) bendine göre orman sınırları dışına çıkartıldığı yönünde yer alan belirtmelerin, ilgisine göre Orman Genel Müdürlüğünün veya Maliye Bakanlığının ya da idarenin talebi üzerine tapu idarelerince terkin edileceğinin öngörülmüş bulunmasına göre, 6292 sayılı Kanunun 7. maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamında bulunan ve tapu kütüklerine 2/B belirtmesi konulan taşınmazların kayden maliki olan kişilerin, idareye başvurmalarını gerektiren bir işlem ve süre öngörülmediği gibi bu kişilere idareye başvurmaları yönünde kanunen getirilen bir yükümlülükten söz etmek mümkün değildir. Burada konumuz çerçevesinde ve Kanunun 9. maddesinin ikinci fıkrası bağlamında, ancak, Kanunun 6. maddesi hükümlerine göre 2/B alanlarında bulunan taşınmazlar hakkında, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce düzenlenen veya bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra düzenlenecek güncelleme listelerine veya kadastro tutanaklarına ya da kesinleşmiş mahkeme kararlarına göre oluşturulacak tapu kütüklerinin beyanlar hanesine göre taşınmazların 31/12/2011 tarihinden önce veya sonra kullanıcısı ve/veya üzerindeki muhdesatın sahibi olarak gösterilen ve “hak sahibi” sayılan kişiler açısından öngörülen bazı yükümlülük ve sürelerden (m. 6/1-16); keza, açılan davalar sonucunda tapularının iptaliyle Hazine adına tesciline karar verilen ve kesinleşen kararlardan infaz edilerek tapuda Hazine adına tescil edilen taşınmazların iadesi bakımından, ilgililerin 6292 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 26.04.2012 tarihinden itibaren iki yıl içinde idareye başvurmaları gereğinden bahsedilebilir (m. 7/1-a bendi son cümle; b bendi son iki cümle). Buna göre, Kanunun 9. maddesi hükümlerinin, Hazine tarafından, taşınmazın 2/B alanında kaldığı iddiasıyla açılan tapu iptali ve tescil davaları bakımından uygulanması sözkonusu değildir

.04.2012 tarihinden itibaren iki yıl içinde idareye başvurmaları gereğinden bahsedilebilir (m. 7/1-a bendi son cümle; b bendi son iki cümle). Buna göre, Kanunun 9. maddesi hükümlerinin, Hazine tarafından, taşınmazın 2/B alanında kaldığı iddiasıyla açılan tapu iptali ve tescil davaları bakımından uygulanması sözkonusu değildir. Dolayısıyla bu tür davalarda; yargılama sırasında, Hazine davadan 6292 sayılı Kanun gereğince vazgeçmez veya vazgeçmeyeceğini bildirir ve tapu kütüğündeki 2/B belirtmesi de 6292 sayılı Kanun hükümleri uyarınca terkin edilmemiş olursa, “Hazinenin davadan 6292 sayılı Kanun gereğince vazgeçmiş sayılmasına” karar verilmesi gerektiğinden, mahkemece davanın kabulü yönündeki karar yapılan Kanun değişikliği nedeniyle usûl ve kanuna aykırı olup, bozulması gerekmiştir.

Öte yandan, 6292 sayılı Kanun hükümleri uyarınca sonuçlandırılan davalarda, taraflarca yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerlerinde bırakılması ve taraflar leh ve aleyhine vekâlet ücreti takdir edilmemesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı gerçek kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 24.04.2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2234, Karar No: 2023/5522, Tarih: 22.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2234 E.  ,  2023/5522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1265 E., 2022/2478 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gölbaşı (...) 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2020/113 E., 2021/353 K.

Taraflar arasındaki boşanma, karşı davada boşanma ve mal rejiminin tasfiyesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince ara karar ile mal rejiminin tasfiyesi yönünden dosyadan tefrik kararı verilmiş, asıl ve karşı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı-karşı davalı dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde, tır şoförü olması hasebiyle mesleği gereği yurtdışında uzun süren seyahatlerinin olduğunu, davacı-karşı davalı evde olmadığı zamanlarda davalı-karşı davacı eşin davacı-karşı davalının önceki evliliğinden olan oğluna karşı ağır hakaretlerde ve iftiralarda bulunduğunu, çocuğun psikolojisinde ağır surette tahribata sebep olduğunu, davacı-karşı davalının meslek gereği evde bulunmadığı zamanlarda davalı-karşı davacı yanın evin temizliğini davacı-karşı davalının oğluna yaptırdığını, çocuğu sigaraya alıştırdığını, davacı-karşı davalının oğluna okulda beslenme amaçlı olarak kullanması için verdiği paraya göz dikerek, zorla o paradan kendisine sigara alması için davalı-karşı davacının baskı uyguladığını, çocuğun sigaraya başlamasına sebep olduğunu, davalı-karşı davacının, eşinin oğlunu yine eşi işte olduğu bir dönemde birçok kez evden kovmuş olduğunu, davacı-karşı davalı oğluna harçlık verdiğinde davalı-karşı davacı yanın davacı-karşı davalı ve oğluna hakaretlerini sürdürmeye devam ettiğini, davalı-karşı davacı yanın küçüğe karşı "Anneni sen öldürdün" dediğini, küçüğü uyuşturucu ve eroin kullanmakla itham ettiğini, babasını üvey çocuğuna karşı doldurduğunu, çocuğu evden kovmak istediğini ve davalı-karşı davacı yanın davacı-karşı davalının oğluna fiziksel şiddette bulunduğunu, bunlardan dolayı çocuğun küçük yaşta depresyon ilaçları kullanmak zorunda kaldığını, bu olaylar nedeniyle davacı-karşı davalının 4 defa kalp krizi geçirdiğini, davalı-karşı davacının davacı-karşı davalıya ilgi ve sevgi göstermediğini, tarafların uzun süreden beri ayrı yataklarda uyuduklarını, davalı-karşı davacının kadınlık görevlerini yerine getirmediğini, davalı-karşı davacının ağzının bozuk olduğunu ve davacı-karşı davalıya hakaretler ettiğini, davalı-karşı davacının eşinin ablasını eve almadığını, davalı-karşı davacının gereksiz yere ev için veresiye alışverişler yaptığını, israf ederek davacıyı ödeme konusunda zor durumda bıraktığını, davalı-karşı davacının eve gelen misafirlere karşı hiçbir saygı göstermediğini, davacı-karşı davalıya karşı "Ben seninle evlenmeyecektim aslında. Köyümüzün imamı da bana asılıyordu. Ben aslında onunla evlenecektim" diyerek müvekkilini rencide ettiğini, davalı-karşı davacının en son davacı-karşı davalıya oğlunu göndermesini aksi halde evi terk edeceğini söylediğini, davacı-karşı davalının ''ben oğlumu evden kovamam'' demesi üzerine davalı-karşı davacı eşin takribi olarak Haziran/2019 ayında evi bir daha dönmemek üzere terk ederek kendi anne-babasının evine yerleştiğini, davalı-karşı davacı tarafın iddialarının asılsız ve gerçeklikten uzak olduğunu, ilk iki tır ile üçüncü tırın kendi kişisel malı olduğunu beyan ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı olarak boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin tarafına verilmesine, erkek lehine yasal faizi ile birlikte 70.000,00TL maddî, 70

.000,00TL maddî, 70.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine,ağır kusurlu davranışıyla evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan karşı yanın boşanma ve katılma alacağı davasının ve taleplerinin reddedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP- KARŞI DAVA

Davalı-karşı davacı vekili yasal süresi içinde sunduğu karşı dava ve ikinci cevap dilekçesinde, davacı-karşı davalı tarafın tam kusurlu olduğunu ve dava açmaya hakkı olmadığını, davacı-karşı davalının ilgisiz ve anlayışsız olduğunu, uzun yol şoförü olduğundan neredeyse evde hiç durmadığını, davacı-karşı davalının önceki evliliğinden olan çocuğunun annesinin ölümünden sonra davacı-karşı davalının davalı-karşı davacıyı yeni eş yeni anne gibi tanıtılınca o zamanlar 9 yaşında olan çocuğun davalı-karşı davalıya karşı hep tavırlı olduğunu, davalı-karşı davacının evden gitmesi için de elinden geleni yaptığını, davacı-karşı davalının çocuğuna gerekli desteği vermesi gerektiği zor bir dönemde hemen evlenmesinin ve 9 yaşındaki çocuğu yabancı bir kadınla evde yalnız bırakmasının ve eve 2 ayda bir gelmesinin çocuğu kabulü zor olan bir duruma soktuğunu, babasının tırların peşinde ve hep yollarda olduğunu, davacı kocanın 3 adet tır satın aldığını, çocuğun davalıya tornavida, bıçak ve vefat eden annesinden kalan kuru sıkı tabancayla dahi saldırma eylemini gerçekleştirdiğini, bu saldırı filleri olduğunda davacının evde olmadığını, davacı-karşı davalıya anlattığında ise inanmadığını, çoğu zaman davacının eve ekmek parası bile bırakmadığını, uzun süre eve gelmediğinden evdeki ihtiyaçları bilmemekte olduğunu, çocuğun davalı-karşı davacıyı istemediğini, davalı-karşı davacının bayramda ailesinin yanına bayram görmesine geldiğini ve ailesine de o eve tekrar dönmek istemiyorum dediğini, ortak evde sürekli yolda olan ve evin geçimiyle yemesiyle içmesiyle ilgilenmeyen bir koca ve müvekkilini en baştan beri istemeyen sürekli müvekkile saldıran davacı-karşı davalı kocanın çocuğunun olduğunu, davacı tarafın dilekçelerindeki iddiaların hiçbirisini kabul etmediklerini, evlilik birliği içinde davacı-karşı davalı kocanın 3 adet tır satın aldığını, evine gelmeyen; çocuk ve eş ile ilgilenmeyen davacı-karşı davalı kocanın davalı-karşı davacıyı evdeki çocuğuna bakıcı aldığını ve 3 tane tır ile yatırım yapmış olduğunu beyan ederek, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, davalı-karşı davacı lehine aylık 3.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası, ortak çocuk lehine aylık 2.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine 250.000,00 TL maddî tazminat, 250.000,00 TL manevî tazminata, mal rejiminin tasfiyesi ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL katılma alacağının davacıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tanık beyanları bir bütün olarak değerlendirildiğinde davalı-karşı davacı kadının davacı-karşı davalının ilk eşinden olma çocuğuna karşı yakın zamanda kötü bir muamelesinin bulunmadığı ancak yakın zamanda küçüğün yanında gıyapta davacı-karşı davalıya hakarette bulunduğu sabit olduğu; karşı davalı-karşı davacı erkeğin ilk eşinden olma çocuğu ile karşı davacı kadını işi gereğince uzun süreli olarak onları yalnız bıraktığı bu haliyle aile birliğinin kurulmasında aktif rol almadığı bu sebeple davalı-karşı davacı kadınla ilk eşinden olma çocuğu arasında bir sevgi bağının oluşmasında yapması gereken yükümlülüklerini yerine getirmediği, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı bunda tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesi ile asıl ve karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun'un) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki tesisine, kadın lehine aylık 400,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, ortak çocuk lehine aylık 400,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, tarafların maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; karşı tarafın dilekçelerinde davalı-karşı davacı eşine karşı herhangi bir kusurlu eyleminden bahsedilmediğini, sürekli davacı-karşı davalının önceki evliliğinden olma çocuğunun kusurlu davranışlarının dile getirildiğini, davacı-karşı davalının oğlunun (kabul anlamına gelmemekle birlikte) sözde haksız eylemlerinin davacı-karşı davalıya kusur olarak yüklenemeyeceğini, dinlenen tanıkların davacı-karşı davalının oğlunun kusurlu bir hareketinden bahsetmediklerini, davalı-karşı davacının eşinin daha önce de tır şoförü olarak bilip evlendiğini, davalı-karşı davacının daha sonra davacı-karşı davalının evine geç gelmesini neden göstererek, onun kusurlu sayılmasının hukuka aykırı olduğunu, davacı-karşı davalının önceki evliliğinde de tırıyla yurtiçi ve yurtdışı nakliyesi yapmakta olduğunu, eve sıklıkla gelememekte olduğunun, aynı evde yaşayan 9 yaşında bir oğlu bulunduğunun davalı-karşı davacının bilgisi dahilinde olduğunu, davacı-karşı davalının eve iş şartları gereği geç gelmesi ve bu nedenle ana-üvey oğulun olumlu bir iletişimlerini sağlayamamasının zorunluluklar nedeniyle ortaya çıkmakta olduğunu, bundan dolayı davacı-karşı davacıya bir kusur yüklemesi yapılamayacağını, davacı-karşı davalının evinin geçimini sağlayabilmek için tekrardan bildiği iş olan tırcılığa geri döndüğünü, davacı-karşı davalının da bu durumu hiçbir zaman sorun etmediğini, davacı-karşı davalının kusursuz olduğunu, davalı-karşı davacının tam kusurlu olduğunu, yerleşik Yargıtay kararlarına göre üvey çocuğuna kötü davranan eşin kusurlu olduğunun belirtildiğini beyan ederek kusur belirlemesi, velâyet, reddolunan maddî ve manevî tazminat, kabul edilen yoksulluk nafakası yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-karşı davacı istinaf başvuru dilekçesinde; karşı tarafın ağır kusurlu olup; evlilik birliğinin sarsılmasında büyük sorumluluk sahibi olduğunu, nafaka konusunda da davacı-karşı davalı erkeğin maddî durumu çok iyi olduğundan her iki nafaka (yoksulluk ve iştirak) kararının da az hükmedildiğini beyan ederek, kusur tespiti, reddolunan maddî ve manevî tazminat ile nafaka miktarları yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı-karşı davalı vekili ile davalı-karşı davacı vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı vekili temyiz başvuru dilekçesinde, istinaf kanun yoluna başvuru dilekçesinde belirttiği itirazları tekrar ederek, kusur belirlemesi, velâyet, reddolunan maddî ve manevî tazminat, kabul edilen yoksulluk nafakası yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-karşı davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf kanun yoluna başvuru dilekçesinde belirttiği itirazları tekrar ederek, kusur tespiti, reddolunan maddî ve manevî tazminat ile nafakaların miktarları yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve hukuki nitelendirme:

Uyuşmazlık, evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında taraflar arasındaki geçimsizlikte kusurun kimden kaynaklandığı, ortak çocuğun velâyetinin hangi tarafa verilmesinin çocuğun yüksek menfaatine olacağı, taraflar lehine maddî ve manevî tazminatın yasal koşullarının oluşup oluşmadığı, davacı-karşı davalı kadın lehine yoksulluk nafakasının yasal koşullarının oluşup oluşmadığı, kadın ve çocuk lehine takdir olunan nafaka miktarlarının hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2.İlgili hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 197 nci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/19135, Karar No: 2020/7397, Tarih: 16.06.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/19135 E.  ,  2020/7397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kötü muamele

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve hükmolunan cezanın süresi itibarıyla koşulları bulunmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. maddesinin birinci fıkrasına eklenen (c) bendi uyarınca suça sürüklenen çocuklar bakımından üst sınırı üç yılı geçmeyen atılı suçun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; anılan Kanun'un 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmekle, tebliğnameye farklı gerekçeyle uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.