muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10391, Karar No: 2017/709, Tarih: 24.01.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/10391 E.  ,  2017/709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek arsanın rayiç değerinin tespiti yapılarak, bu bedelin yasal faiziyle birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı kanunun 12.maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanununa eklenen geçici 10.maddesi ile “... ili, ... ilçesi sınırları içerisinde bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce bu Kanuna göre ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi hâlinde; arsa veya konut tahsisi için ödenen bedeller, ilgili idarece yapılacak tebligatı müteakip en geç üç ay içerisinde, ödeme gününden itibaren hesaplanacak kanuni faizi ile birlikte hak sahiplerine veya kanuni mirasçılarına ödenir. Hak sahipleri bunun dışında ilgili idareden herhangi bir hak, bedel ve tazminat talebinde bulunamazlar.

Bu maddenin birinci fıkrası hükmü; bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce hak sahipleri tarafından, ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi nedenleriyle arsa veya konutların adlarına tescili, bedel veya tazminat ve benzeri taleplerle açılan ve henüz kesinleşmeyen her türlü davada da uygulanır. Bu hükmün mahkemelerce uygulanması nedeniyle reddedilen davaların yargılama giderleri davalı idare tarafından ödenir. Bu madde kapsamında kalan davalarda mahkeme harçları ile her türlü vekâlet ücreti maktu olarak belirlenir.” hükmü düzenlenmiştir. Mahkemece, anılan yasa kuralı uyarınca değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16396, Karar No: 2013/10024, Tarih: 07.05.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/16396 E.  ,  2013/10024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil, sefer primi ile ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07.05.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ...geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

avacı, davalıya ait işyerinde 25.08.2006-24.02.2011 tarihleri arasında uluslararası tır şoförü olarak garanti asgari ücret ve sefer başına prim esası ile çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiğini, garanti asgari ücretlerinin ödenmediğini, sefer primlerinden son bir yıllık çalışma dönemi içerisinde 2.200,00 USD haksız kesinti yapıldığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haksız feshedildiğini, devamlılık arz etmeyecek şekilde ödenen yol harcırahının davacının aylık ücretine dahil edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir .

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işverenin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ispat edemediği gibi bakiye ücret ve sefer primi alacaklarının ödendiğini ve yıllık izinlerinin kullandırıldığını yazılı ve eşdeğer belge ile ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir .

Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı sefer pirime adı altında yapılan ödemenin işçinin aylık ücretine dahil olup olmadığı ve işçinin ücretlerinin ödenip ödenmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı sefer pirime adı altında yapılan ödemenin işçinin aylık ücretine dahil olup olmadığı ve işçinin ücretlerinin ödenip ödenmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. Ücretin garanti ücret üzerine yapılan işe göre ilave ücret veya prim olarak belirlendiği hallerde, gerçek ücretin bu ödemelerin toplamı olarak değerlendirilmesi yerinde olur. Uygulamada uluslararası yük taşıyan tır şoförlerinin asgari ücret ve sefer primi karşılığı çalıştığı ve sefer primi olarak adlandırılan kısmında ücret olduğu kabul edilmiştir .

4857 sayılı Kanun'un 37. maddesine göre, işçiye ücretin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası ” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla ‘'ücret bordrosu" adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de para borcu olan ücretin ödendiğinin şahitle ispatı mümkün değildir.

Somut olayda, uluslararası tır şoförü olarak çalışan davacıya ödenen sefer primlerinin aylık ücrete dahil edilmesinde isabetsizlik yoktur. Ancak davacı, dava dilekçesinde Orta Asya ülkeleri ile Rusya'ya sefer yaptığını ve sefer başına 800-1000 USD aldığını ileri sürmüştür. Sefer başına alınana prim miktarına ilişkin davacı tarafça delil bildirmemiş ve şahit dinletilmemiştir. Mahkeme yapılan emsal ücret araştırması sonucunda tır şoförlerinin Avrupa ülkelerine yaptıkları seferler için aldıkları prim miktarları bildirilmiş ise de Orta Asya ve Rusya'ya yapılan seferlere yönelik bildirimde bulunulmamıştır. Bu durumda, davacının hesaplamalara esas ücret miktarının, sefer yaptığı ülkelere ilişkin olmayan emsal ücret araştırması doğrultusunda, sefer başına 800 USD aldığı kabul edilerek belirlenmiş olması hatalıdır. Orta Asya ve Rusya'ya sefer yapan tır şoförlerinin sefer başına aldıkları prim miktarına ilişkin emsal ücret araştırması yapılmalı ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır .

Öte yandan davacının aylık olarak hak kazandığı garanti asgari ücretlerinin ödenmediğini ileri sürmüştür. Davalı işveren tarafından dosya içerisine ibraz edilen ücret bordrolarının bir kısmında davacının imzası bulunmamaktadır. Mahkemece imzasız ücret bordrolarının ait olduğu dönemlere ilişkin ücretlerin ödendiğinin ispatlanamadığı kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de davacıya bir kısım ödemelerin banka kanalı ile yapıldığı dosya içerisine ibraz edilen banka dekontları ile sabittir.

Davacının tüm çalışma süresine ilişkin, banka hesabına yapılan ödemeleri gösterir hesap özeti celp edilerek, imzasız ücret bordrolarında tahakkuk ettirilen miktarlara ilişkin bankaya ödeme yapılıp yapılmadığı belirlenmelidir. Belirtilen bu sebeplere eksik incelemeye dayanan kararın bozulması gerekmiştir.

İşçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı taraflar arasındaki diğer uyuşmazlık noktasını oluşturmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı sebeplerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktar için kesilir.

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, ıslah dilekçesinin tebliğini izleyen ilk oturuma kadar ya da ilk oturumda yapılan zamanaşımı def'i ıslaha konu alacaklar yönünden hüküm ifade eder.

Somut olayda davacının ıslah yoluyla kısmi dava konusu yaptığı miktarları, bilirkişi raporu doğrultusunda arttırmasından sonra davalılar vekili zamanaşımı def'inde bulunmuştur. Davacının ücret alacağı talebi yönünden ıslah tarihi itibarıyla zamanaşımına uğrayan miktarlar sözkonusudur. Bu sebeple yapılacak iş ıslah tarihinden itibaren geriye dönük beş yıllık süre içinde zamanaşımına uğrayan alacak miktarı yönünden bilirkişiden ek rapor almaktan ibarettir. Islahtan sonra yapılan zamanaşımı savunması değerlendirilmeden sonuca gidilmesi de hatalı olup, bu husus ayrı bir bozma sebebi olarak kabul edilmiştir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1730, Karar No: 2015/807, Tarih: 14.05.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/1730 E.  ,  2015/807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması talebinin olmasına karşın, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 s. TCK'nun 62. maddesinin gerekçe gösterilmeksizin uygulanmaması,

2- Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında, Boyner mağazasından işlemiş oldukları Hırsızlığa teşebbüs suçundan verilen 1 Yıl hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve suça sürüklenen çocuklar müdafiininin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15791, Karar No: 2012/723, Tarih: 24.01.2012

**14. Hukuk Dairesi         2011/15791 E.  ,  2012/723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 08.03.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.05.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı, davacının davasını ispat etmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı,kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; kadastro tespit tutanağındaki doğum tarihi ile kimlik bilgisi düzeltilmesi istenen ...'ın doğum tarihlerinin farklı olduğu görülmüştür. Mahkemece bu çelişki üzerinde durulmamıştır. Tanık ..., köylerinde ... oğlu ... isimli bir şahsın bulunduğunu beyan etmiştir. Mülkiyet nakline sebebiyet verilmemesi için bu şahsın taşınmaz ile ilgisinin bulunup bulunmadığı araştırılmalı gerektiğinde mahallinde keşif yapılarak taşınmazın davacı murisine ait olup olmadığı kesin olarak saptanıp sonuçu doğrultusunda bir karar verilmelidir. Mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda anlatılan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 24.01.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6276, Karar No: 2011/16271, Tarih: 01.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/6276 E.  ,  2011/16271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/11/2010 tarih ve 2006/393-2010/562 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri ve müdahil .... vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 29/11/2011 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı .... geldi, davetiye tebliğine rağmen müdahiller avukatı duruşmaya gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar ve davacılar yanında davaya katılanlar vekilleri, müvekkillerinin müteveffa ...’nın mirasçıları olup, ...’nın 1917 yılında Osmanlı İtibari Milli Bankasına ait bir adet nama yazılı 10 Osmanlı Liralık hisse senedi aldığını, işbu nama yazılı hisse senedinin ...’nın 1934 yılında ölümüyle miras yoluyla müvekkillerine intikal ettiğini,anılan bankanın 1927 yılında davalı İş Bankasına devredildiğini, bu devir işlemi neticesi müvekkillerine ait bir adet İtibari Milli Bankası hisse senedinin bir adet İş Bankası hisse senedi ile değiştirilerek, yapılan bedelli-bedelsiz sermaye artırımları sonucu hissenin ulaştığı değerin tespitinin gerektiğini ileri sürerek, müvekkillerine intikal eden Osmanlı İtibari Milli Bankasına ait 10 Osmanlı Liralık hisse senedinin bedelli-bedelsiz sermaye artırımları sonucu ulaştığı değerin ve kaç adet hisse senedi yaptığının tespiti ile hisse senetlerinin davalıdan alınarak müvekkillerine verilmesini ve hisse senetlerinin geçmişe dönük ne kadar kar payı (temettü) getirdiğinin tespiti ile tespit edilen temettünün faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili, davacıların bedelsiz olarak yapılan sermaye artırımları sonucu 10 TL nominal değerdeki hisselerinin 0,001 YTL (1.000 TL) nominal değerde (A) grubu ve 41.500 YTL (41.500.000 TL) nominal değerde (B) grubu hisse senedine karşılık geldiğini, bu hisse senetlerine ait son 5 yıllık kar payının verilmesinin mümkün olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacıların bedelsiz olarak yapılan sermaye artırımları sonucu 10 TL nominal değerdeki hisselerinin 0,001 YTL (1.000 TL) nominal değerde (A) grubu ve 41.500 YTL (41.500.000 TL) nominal değerde (B) grubu hisse senedine karşılık geldiğini, bu hisse senetlerine ait son 5 yıllık kar payının verilmesinin mümkün olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların ellerindeki bir adet hisse senedinin bedelli-bedelsiz sermaye artışları uyarınca davalı bankanın bir adet hisse senedine tekabül etmediği, bu durumda bir hissenin altında kalan hisse miktarları için küsurat hesabı açılması mümkün olup, davacıların ellerindeki hisseyi yeni hisse senedi ile değiştirme taleplerinin yerinde olmadığı, temettü alacağı olarak da 21,73 TL’nin hesaplanmış olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 21.73 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan alınarak payları oranında davacılara ve müdahillere verilmesine, fazlaya ilişkin diğer istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri ile müdahillerden ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması ile davacı mirasçılar tarafından murislerinden kalan hisse senedine dayalı olarak açılan davada uyuşmazlığın bütün davacılar ve katılanlar yönünden aynı nitelikte bulunması karşısında davalı taraf aleyhine davacı sayısınca değil, tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmekle ve mahkemece de buna uygun olarak hüküm fıkrasının 7 numaralı bendinde davalı aleyhine tek bir vekalet ücretine hükmedilmiş olduğu anlaşılmakla taraf vekillerinin ve hükmü temyiz eden müdahil ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekilleri ile hükmü temyiz eden müdahil ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harçları peşin alındığından taraflardan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, davalıdan alınıp davacılara verilmesine, 01/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4241, Karar No: 2016/7398, Tarih: 16.06.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/4241 E.  ,  2016/7398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ..... vekili tarafından, süresi geçtikten sonra ise katılma yoluyla davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu araçların neden olduğu çift taraflı trafik kazasında araçta yolcu olarak bulunan ...'nın yaralanarak felç kaldığını, daha sonra ise vefat ettiğini, müvekkillerinin eş ve babaları olan müteveffanın desteğinden yoksun kaldığını, davalı ... 'nin istihdam eden olarak sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 2.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile toplam 200.000,00 TL manevi tazminatın vefat tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili ve davalılar ... ..... vekili davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalılar cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davalı ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, davacı ... için 10.000,00 TL, davacı ... için 15.000,00 TL manevi tazminatın 23.08.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, maddi tazminat talepleri yönünden ise davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ..... vekili ile süresi geçtikten sonra katılma yoluyla davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine yöneliktir.

Davalılar ... ..... vekilinin temyiz dilekçesi davacılar vekiline 30.12.2014 tarihinde tebliğ olunmasına karşın davacılar vekilinin katılma yoluyla temyiz dilekçesi 10 günlük yasal süre geçirildikten sonra 13.01.2015 tarihinde havale edilmiş, temyiz harcı da aynı tarihte yatırılmıştır. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay’ca da bu yolda karar verilebileceğinden açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin süresinden sonra verilen katılma yoluyla temyiz dilekçesinin süre nedeniyle reddine karar verilmesi gerekmektedir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar ... ..... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.