muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1026, Karar No: 2011/2764, Tarih: 22.12.2011

2- Davacı şirketin celp edilen Ticaret Sicili Belgesinde muamele merkezinin Milas olduğu, şirket genel kurulunun 18.03.2009'da aldığı bir kararla şirket merkezini Çankaya/İzmir adresine taşıdığı, bu kararın ise 13.04.2009 tarihinde ve 7209 sayılı Ticaret Sicili Gazetesinde yayınlandığı, davanın ise 31.03.2009 tarihinde İzmir'de açıldığı anlaşılmıştır. İİK'nun 154/son maddesinde, “İflas davası mutlaka borçlunun muamele merkezinin bulunduğu yer Ticaret Mahkemesinde açılır.”, TTK'nun 38. maddesinde ise, “Ticaret sicil kayıtları, nerede bulunurlarsa bulunsunlar,üçüncü şahıslar hakkında, kaydın gazete ile ilan edildiği; ilanın tamamı aynı nüshada yayınlanmamış ise, son kısmının yayınlandığı günü takip eden iş gününden itibaren hüküm ifade eder.” denilmiştir. Davacı şirket ana sözleşmesinin 13. maddesi ise, “Bu ana sözleşmede meydana gelecek tüm değişikliklerin tamamlanması ve uygulanması Ticaret Siciline tescil ettirildikten sonra ilan tarihinden itibaren geçerli olur.” hükmünü içermektedir. İflas davalarında yetki kamu düzenine ilişkin olup mahkemece re'sen gözetilmesi gerekir.

Bu durumda dava açıldığı sırada şirketin muamele merkezinin Milas olduğu göz önünde bulundurulmaksızın yetkisiz yerde açılan iflasın ertelenmesi davasının esasına girilerek sonuçlandırılması doğru değildir.

3-Temyiz eden müdahil Biyolojik Bilimler Araştırma Geliştirme ve Üretim A.Ş.'nin temyiz itirazlarının bozma nedenine göre şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle müdahil Şeker Finansal Kiralama A.Ş.'nin temyiz isteminin süre yönünden reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harçların istek halinde iadesine, 22.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5795, Karar No: 2018/6318, Tarih: 03.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/5795 E.  ,  2018/6318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, müştekiye ait toplam değeri 25,00 TL olan 1 kg zeytinyağı, 2 kg mısırözü yağı ve 150 gr ceviziçinin markete ait poşet içine koyarak parasını ödemeden markettten çıktığının anlaşılması karşısında: sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16608, Karar No: 2019/15889, Tarih: 15.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/16608 E.  ,  2019/15889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan)Anadolu 14.Sulh

Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Sair tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Sair tehdit suçunda, korunan hukuki yararın niteliği itibariyle suçtan doğrudan zarar görmeyen, davanın tarafı olmayan ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan ...'ın temyiz hakkı bulunmadığı anlaşılmakla; 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca ...'ın temyiz isteğinin REDDİNE,

2) Katılanlar ... ve ...'nün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılanlar ... ve ...'nün temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 15.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11191, Karar No: 2016/11279, Tarih: 29.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/11191 E.  ,  2016/11279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, olay tarihinde katılan ...’in yanına giderek kendisini katılan ... Hoca'nın oğlu olarak tanıtıp “annesinin felç olduğunu, Balıkesir'e götüreceklerini ancak bunun için 400,00 TL'ye ihtiyaçları olduğunu” söyleyerek 400,00.TL para aldığı, katılanın daha sonra Recep’in eşinin felç olmadığını öğrendiği, sanığın bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin suç vasfına ve sübuta yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 maddesinin (b) bendine eklenen 6 alt bendi ile TCK’nın 157. Maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8068, Karar No: 2015/291, Tarih: 19.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/8068 E.  ,  2015/291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükmün sanık müdafii tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 24.12.2014 Çarşamba saat 13.30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde hakimler kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından .... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelemesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelendi, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun raporunda sanığın eylemi sonucu mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi karşısında, sanık hakkında TCK.nın 49/1 ve 103/6. maddeleri uyarınca hak ve adalet ilkelerine göre 20 yıla kadar hapis cezası verilmesinin mümkün olduğu gözetilmeden sanığın cezasının 15 yılı geçtiği belirtilerek bu maddenin uygulama dışı bırakılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tâbi hükmün ONANMASINA, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2333, Karar No: 2013/7411, Tarih: 04.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/2333 E.  ,  2013/7411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2012/60237

MAHKEMESİ : Mersin 1.Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 19/12/2011, 2011/288 (E) ve 2011/495 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

Temyiz kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk Selman hakkında mağdur Zülfikar'ı kasten öldürmeye teşebbüsten kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuğun eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a-Suça sürüklenen çocuğun olayda kullanmış olduğu silahın, olayın gerçekleştiği şartlar ve mesafede öldürmeye elverişli olup olmadığının, Adli Tıp Kurumu'ndan alınacak raporla belgelenmesi ve buna göre suça vasıf verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

b-Kabul ve uygulamaya göre;

aa-Mağdur Zülfikar'ın 13.09.1994 doğumlu olup, suç tarihinde 18 yaşından küçük olması nedeniyle, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı Yasanın 82/1-e maddesine girer nitelikte olduğu, bu nedenle 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e maddesi esas alınarak uygulama yapılması gerektiği düşünülmeksizin, 5237 sayılı TCK.nun 81/1. maddesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

bb-Oluşa ve dosya içeriğine göre, mağdur ile suça sürüklenen çocuğun aynı işyerinde çalıştıkları, mağdurun gittiği işten geç gelmesi üzerine suça sürüklenen çocuğun mağdurla tartıştığı, mağdurun suça sürüklenen çocuğa hakaret ettiği, suça sürüklenen çocuğunda evden silahını alarak mağdura doğrulttuğu ve ateş ettiği ancak silahın tutukluk yapması üzerine patlamadığı olayda, mağdurun suça sürüklenen çocuğa hakaret etmesinden ibaret eylemi sonucu haksız tahrik nedeniyle 1/4 ile 3/4 arasında indirim öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulaması sırasında, makul oran yerine 1/3 indirim yapılarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmediğinden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMUK.nun 326. maddesi gözetilmek suretiyle (BOZULMASINA), 04/12/2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17511, Karar No: 2018/8355, Tarih: 28.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/17511 E.  ,  2018/8355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet ve Eşya Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosya içerisinde bulunan davalı vekili Av. ...'a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın asıla "vekilinin özel vekaletname sunmadığı, yetkisiz vekilin kararı temyiz ettiği, gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren yasal sürede kararı temyiz etmediği ya da yapılan işlemleri kabul ettiğini bildirmediği takdirde yetkisiz vekilin temyiz itirazlarının incelenemeyeceği" ihtarını içerecek şekilde usule uygun tebliği sağlanılıp, yasal temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine iadesine, karar vermek gerekmiştir.

2- 492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 5766 sayılı ve 6217 sayılı Kanunlarla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Davalı erkeğin eşya alacağı davasına yönelik 131.75 TL nispi temyiz harcının alınmadığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 28.06.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/9026, Karar No: 2017/2422, Tarih: 16.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/9026 E.  ,  2017/2422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Temizlik Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/381, Karar No: 2010/1641, Tarih: 18.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/381 E.  ,  2010/1641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL,ELATMANIN ÖNLENMESİ,TERKİN

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalılara ait 9 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde bulunduğunu, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek tapu iptali,terkin, elatmanın önlenmesi ve muhtesatların yıkımı isteğinde bulunmuştur.

Davalı ... ..., davanın reddini savunmuş, diğer davalılar bir savunma getirmemişlerdir.

Mahkemece, yenileme kadastrosu sonucu oluşan yeni duruma göre tapu iptali isteğinin konusuz kaldığı gerekçesiyle bu istek yönünden hüküm tesisine yer olmadığına, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinin ise kabulüne karar verilmiştir.

Karar, ..., vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, özellikle, çekişme konusu 79 ada 9 parsel sayılı taşınmazın 2859 Sayılı Yasa uyarınca yenilemeye tabi tutulduğu ve çekişmeli bölümün yenileme sonucu oluşan sınırlara göre tescil harici alanda kaldığı ve yenileme kadastrosunun kesinleştiği gözetilmek suretiyle tapu iptali yönünden hüküm tesisine yer olmadığına ve tescil harici bölüme elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmiş olması doğrudur.

Ancak, yıkımı istenen ve yenileme kadastrosu sonucu tescil harici bölümde kaldığı kesinleşen bina ve müştemilatları yönünden hüküm fıkrasının infazda sorun çıkaracak biçimde yazılması isabetli değil ise de anılan husus yeniden yargılamayı gerekli kılmadığından hüküm fıkrasının 1.bendinin ikinci paragrafının hükümden çıkarılmasına, yerine ‘19.02.2008 tarihli bilirkişi rapor ve krokisinde mavi renk ile gösterilen ve tescil harici kısımda kalan bina ve müştemilatlarının yıkımına’ cümlesinin konulmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı 801,90 TL. bakiye onama harcının temyiz eden alınmasına, 18.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2594, Karar No: 2018/9364, Tarih: 26.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/2594 E.  ,  2018/9364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 günlü, 6/242-291 Esas ve Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; kasadan 15-20 TL çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; kasadan 15-20 TL çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de; iddianame ile sanık hakkında TCK’nın 145. maddesinin uygulanması talep edildiği halde CMK’nın 226. maddesine uygun şekilde ek savunma hakkı tanınmadan TCK’nın 145. maddesi uygulanmayarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.