muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1457, Karar No: 2018/7652, Tarih: 12.11.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/1457 E.  ,  2018/7652 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 15.08.2008 gününde verilen dilekçe ile suya elatmanın önlenmesi talebi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 11.06.2009 tarihli 2009/4945 Esas, 2009/10015 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.01.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, suya elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkili ile İl Özel İdaresi arasında, İl Daimi Encümenin 309 sayılı ve 11.10.2005 tarihli kararı uyarınca, 25.10.2005 tarihinde 10 yıl süreli, ... İlçesi, ... köyüde bulunan 240 lt/sn debili 60 ton/yıl kapasiteli kaynak suyu kullanımı hususunda kira sözleşmesi yapıldığını, müvekkilinin bu sözleşmeye dayanarak ... İlçesinde balık havuzu yaparak balık yetiştirmeye başladığını, kira sözleşmesinin gereklerini eksiksiz yerine getirmesine rağmen kiraladığı sudan yararlanamadığını, bu hususta ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/41 D:iş sayılı dosyası ile tesbit yaptırdıklarını, davalıların suya müdahalede bulunduklarını bildirerek su rejimi düzenlenerek, ... ilave sulaması için yapılan kapalı boruya akan suyun kesilerek ... deresindeki suyun 0,240 m3/s miktarının müvekkiline, diğer kısmının davalı kooperatife bırakılmasını, kira sözleşlesine dayanarak müvekkilinin kullandığı suya vaki müdahalenin önlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle görev sebebiyle davanın reddine, uygun görülmediği takdirde davanın esastan reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, görev sebebiyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 11.06.2009 tarihli, 2009/4945 Esas, 2009/10015 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur. Bozma kararında, "Olayda, idarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetlerine ilişkin olarak tesis edilmiş bir işleme karşı ya da bu nitelikteki işlem ve eyleminden doğan zararların tazminine yönelik olarak 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2/1. maddesinde sayılan idari davalardan birisi açılmadığı gibi, esasen davacı ile idare arasında herhangi bir ihtilaf bulunmamaktadır. Kamu hizmetlerinin yasa ile idareye görev olarak verilmiş olması ya da su tahsis kararının bulunması, bir ayni hakka yapılan müdahalenin önlenmesi için açılan davanın idari yargı yerinde görülmesi için yeterli sayılmaz. Bu duruma göre, davacıya tahsisli suya davalı Kooperatif tarafından yapılan müdahalenin önlenmesine yönelik bulunan davanın, haksız fiillere ilişkin özel hukuk hükümlerine göre adli yargı yerinde çözümlenmesi gerekeceği düşünülmeden, yargı yolu bakımından davanın reddi doğru görülmemiştir..." gerekçesine yer verilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Bu değişikliğe göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, bilinen veya gösterilen adresine yapılacaktır. Buna göre, ilk defa bildirilen adresin muhatabın (davalının) adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adres olması arasında fark yoktur. Her iki adres de Tebligat Kanununun 10/1. maddesi kapsamında bilinen adrestir. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi de nazara alınarak muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkarılacaktır.

Tebligat Kanununda değişiklik öngören maddelerin gerekçelerine göre, tebliğ işleminin iki veya üç tebligatla yapılmasının amaçlandığı anlaşılmaktadır. Tebligat Kanununda yapılan değişiklikten sonraki hükümlerde ve bu değişikliğe uygun olarak çıkarılan uygulama yönetmeliği hükümlerinde, muhatabın sadece adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen adres olarak bildirilmesi halinde ilk tebliğin 21/2'ye göre yapılacağına imkan tanınmamış, aksine bildirilen adres, adres kayıt sistemindeki adres olsa dahi tebligatın 10/1 ve 21/1 maddelere göre yapılacağı, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, ikinci tebliğin 21/2'ye göre yapılabileceği belirtilmiştir.

Ayrıca Yönetmeliğin 16. maddesinde, Kanunun 21/2. maddesine göre çıkarılacak tebligatların açık mavi renkli zarflarla yapılacağı belirtilerek, bu usulün hemen başvurulacak bir yol olmadığına, istisna olarak ve belirli şartların oluşması halinde başvurulacak bir tebligat şekli olduğuna da işaret edilmektedir. İlk defa bildirilen adres, adres kayıt sistemindeki adres olsa dahi, tebliğ evrakının Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması, Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesince muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

Somut olaya gelince: dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacı ...'ün yargılama sırasında 04.09.2012 tarihinde öldüğü; ...'ün mirasçılarının bir kısmının, davacı ... adına davayı takip eden avukata vekalet vererek yargılamaya devam ettikleri; ancak diğer mirasçılardan ... ve ...'ın vekaletname vermedikleri, bu sebeple mahkemece kendilerine dava dilekçesinin tebliğe çıkarıldığı anlaşılmıştır. ...'a yapılan dava dilekçesi tebliğinin, adres kayıt sistemindeki adresine TK m. 21/2 uyarınca yapıldığı, söz konusu tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin hükümlerine uygun olmadığı görülmüştür. Bu nedenle mahkemece, yukarıda belirtilen ilkelere uygun olarak dava dilekçesi tebliğ edilmeli, davada yer alması sağlanmalı, taraf teşkili tam olarak sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmelidir. Belirtilen hususlar gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

12.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6527, Karar No: 2011/4167, Tarih: 29.06.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/6527 E.  ,  2011/4167 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yangın çıkartmak suretiyle uyku halindeki babası ...'ı öldürmeye teşebbüsten sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (BİTLİS) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27/01/2009 gün ve 193/21 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın yangın çıkartarak uyku halindeki babasını öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, düzeltme nedeni saklı kalmak kaydıyla oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin sübuta, görgü tanığının beyanlarının çelişkili olduğuna, delillerin takdirinde hata yapıldığına, teşebbüs nedeniyle cezada teşdit uygulanmasının hatalı olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, yangın çıkartarak öldürme suçu, 5237 sayılı TCK.nun 82/1-b maddesinde düzenlenen canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme suçunu oluşturduğundan, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 82/1-b maddesi yerine TCK.nun 82/1-c maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi bozmayı gerektirmekte ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK.nun 82/1-c,d,e maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 82/1-b,d,e maddesi olarak değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle CMUK.nun 322.maddesiyle tanınan yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 29/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2427, Karar No: 2014/2145, Tarih: 20.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2427 E.  ,  2014/2145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2013/21-2013/389

-KARAR-

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, daireler arası iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; temizlik hizmeti alım sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, davalının tacir olmamasına göre, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5779, Karar No: 2018/56, Tarih: 08.01.2018

**7. Ceza Dairesi         2016/5779 E.  ,  2018/56 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Adli para cezalarının bir gün karşılığının hesaplanması esnasında uygulama maddesinin TCK.nun 52/2. maddesi yerine 51/2. madde olarak yazılması suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin hüküm fıkrasından “51/2” ibaresinin çıkartılarak yerine “52/2” ibaresinin yazılmasına ve sair kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22858, Karar No: 2022/22367, Tarih: 10.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/22858 E.  ,  2022/22367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A) ... vekilinin temyizinde;

...'nın suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle kararı temyize hak ve yetkisinin olmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, ... vekilinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

B) Sanık ...’un temyizinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın aynı mağdura yönelik fuhuş suçunu değişik zamanlarda birden fazla işlemesine karşın, TCK’nın 43. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sanık ...’un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 10/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4725, Karar No: 2014/5742, Tarih: 13.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/4725 E.  ,  2014/5742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2012

NUMARASI : 2010/437-2012/224

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili müvekkilinin davalıya ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini, işe iade davası açıldığını, feshin geçersizliğine ve işe iadeye karar verildiğini, müvekkilinin süresi içinde işverene başvurarak işe iadesini talep ettiğini, işveren tarafından Kartal 18. Noterliğinin 10.12.2009 tarihli ihbarnamesi ile işe iade talebinin kabul edildiğinin bildirildiğini, davacının işbaşı yaptığını, işverinin müvekkiline iş vermediğini, boş bir odada oturttuğunu, işverenin psikolojik baskı ve yıldırması sonucu müvekkilinin işi bırakmak zorunda kaldığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 8 aylık ücret, yıllık izin ücreti, çalıştığı döneme ait ücret ve diğer alacakların tespitini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının işe başlama isteğini noter kanalıyla bildirmesi üzerine müvekkili tarafından davacıya Kartal 18. Noterliği kanalıyla ihbarname gönderilerek talebinin kabul edildiğinin bildirdiğini, davacının işe başlamadığını, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, işveren davacıyı eski koşullarda işe başlatmak istediği, davacının ise işe başlamadığı, eda davası açmayıp, tespit davası açması sebebiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin ve davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının işveren tarafından işe başlatılıp başlatılmadığı noktasındadır. Tanık beyanlarından davacının davet edilen günde işyerine geldiği, davalı yetkilileri tarafından boş bir salona alınıp iş ve bilgisayar verilmediği,

kendisine şirkette ihtiyaç olmadığının söylendiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davalının işe iade talebini kabulü samimi olmayıp davacı fiilen işe başlamak için başvurduğundan davacının boşta geçen süre ücretini alacağının kabulü yerine reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16730, Karar No: 2008/906, Tarih: 01.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/16730 E.  ,  2008/906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.11.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.09.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın ... ilçesi .... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ...adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu

uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin .. nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık ... olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 01.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9304, Karar No: 2016/8662, Tarih: 10.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9304 E.  ,  2016/8662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Talep, vasi değişikliği istemine ilişkindir.

Kısıtlı ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.02.2003 tarih ve 2002/268 E. - 2003/17 K. sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanarak annesi ...'ın velayeti altına bırakılmıştır.

Vasi adayı ..., ... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine yazdığı dilekçe ile kardeşi ...'a vasi olarak atanmasını talep etmiştir. Vasi adayının talebi esasen kısıtlının vasisinin değiştirilmesi talebine ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi, kısıtlının yerleşim yerinin "... Mah., ... Sk., No: 22A İç Kapı No: A .../..." olduğu, kısıtlının ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2002/268 E. - 2003/17 K. sayılı ilamı ile kısıtlanarak velayetinin annesi ...'a verildiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise kısıtlı adayının "... Mahallesi, ... Sokak No: 9/1 .../..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/1. maddesine göre verilmiş bir yerleşim yeri değişikliğine izin kararı olmadığından vasi adayının talebi ile ilgili olarak karar vermekte ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.