muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/449, Karar No: 2012/8214, Tarih: 18.05.2012

Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının tarafları, konusu ve sebebi “aynı” olan Türk mahkemelerinden verilmiş bir kararla bağdaşmaması halinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı, hatta buna rağmen kararın tenfizine karar verilmişse bu durumun, HUMK.’nun 445/10. maddesi uyarınca bir yargılamanın yenilenmesi nedeni olacağı açıktır.

Somut uyuşmazlık yönünden asıl incelenmesi gereken husus, tarafları, konusu veya sebebi “farklı” olan bir yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemelerinden alınan kararlar ile bağdaşmaması halinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağı noktasıdır. Burada ilk olarak tanıma ve tenfiz hukukundaki kamu düzenine aykırılık kavramının, iç hukuktaki emredici kurallara aykırılık kavramından daha dar ve sınırlı bir anlama sahip olduğu gözden uzak tutulmamalıdır. Dolayısıyla kamu düzeni gerekçesiyle yabancı mahkeme kararının tenfizine istisnaen müdahale edilmelidir. Ayrıca somut uyuşmazlıkta yukarıda açıklanan revision au fond yasağından ayrılmayı gerektirecek bir özellik de bulunmamaktadır. Yine aynı davanın Türk mahkemelerinde görülmesi halinde farklı sonuca varılacak olması, “tek başına” tanıma ve tenfiz engeli oluşturmayacaktır. Zira, esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez.

Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, İstanbul 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi Alman hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta yabancı mahkemece davalının savunma haklarının ihlal edilmediği yukarıda açıklanmıştır. Dolayısıyla davalı şirket, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine ve kesinleşmesine kendisi neden olmuştur. Davalının bu şekilde yasal haklarını kullanmayıp, örneğin Türk mahkemelerinden verilmiş aynı nitelikteki bir kararı temyiz etmemek suretiyle Türkiye’de de kesinleşmesine neden olabilmesi mümkündür. Böyle bir durumda da kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda yabancı mahkeme hükmünün tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın, davacı yararına BOZULMASINA, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, takdir olunan 900.00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 18/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/44679, Karar No: 2016/3796, Tarih: 18.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/44679 E.  ,  2016/3796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili; davacının asıl işveren olan davalı Bakanlığa bağlı hastanede diğer davalı alt işveren şirket üzerinden çalıştığını, iş akdinin işverence haklı nedene dayanmaksızın feshedildiğini belirterek bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı şirket tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

Davalı Bakanlık vekili; davacının davalı idare işçisi olmadığı, idareye husumet yöneltilemeyeceğini savunmuştur.

... İş Mahkemesinin 13.6.2014 tarih ve 2013/285 – 2014/253 E – K sayılı kararı ile davacının çalıştığı yerin ... İlçesinde bulunduğundan bahisle yetkisizlik kararı vermiş, iş bu karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

... İş Mahkemesinin yetkisizlik kararının kesinleşmesinden sonra dosya yetkili mahkeme olduğu belirtilen ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesine gönderilmiştir.

... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 23.10.2014 tarih ve 2014/321 – 441 E– K sayılı kararı ile “... davalı vekilince verilen cevap dilekçesinde davanın yetkisiz mahkemede açıldığını ileri sürdüğü ancak cevap dilekçesinin hiç bir yerinde yetkili mahkemenin ... Asliye (İş) Hukuk Mahkemesi olduğunu belirtmediği görülmüştür. 6100 Sayılı HMK ' nun 19./2 maddesi uyarınca "Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz." açık hükmü karşısında usulüne uygun bir yetki itirazı olmamasına rağmen açılan davanın yetkisizlik nedeni ile reddine karar verilmesi yasaya yerleşik Yargıtay kararına aykırıdır. ...” gerekçesiyle karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

Yetkili mahkemenin hangi iş mahkemesi olduğu hususunun belirlenmesi gerekmektedir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

İş mahkemesinin görevi kapsamında bulunan bir dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

İş mahkemesinin görevi kapsamında bulunan bir dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

Türk Medeni Kanununun 19. maddesi uyarınca, gerçek kişi yönünden yerleşim yeri, sürekli kalma niyetiyle oturulan yerdir. Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh olarak kabulü gerekir. Aynı Yasanın 49. maddesi gereğince, tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça, işlerinin yönetildiği yerdir.

Yetkili mahkemenin belirlenmesinde önemli olan işin yapıldığı işyeri tanımına, 5521 sayılı Yasada yer verilmemiştir. İşyeri, 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, işveren tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birime işyeri denir. İşverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır. İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür. Bir yer, ancak işin niteliği ve yürütümü bakımından işyerine bağlı bulunmaktaysa, o işyerinden sayılacaktır.

İş veya toplu iş sözleşmesinin tarafları, davalının yerleşim yeri ve işin yapıldığı yer dışındaki bir mahkemenin yetkili olduğuna dair düzenleme yapmaları, 5521 sayılı Kanunun 5. maddesinin emredici nitelikteki son cümlesi gereğince geçersizdir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde yetki itirazı yapılmamış olsa bile, mahkeme tarafından bu husus kendiliğinden göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde yetki itirazı yapılmamış olsa bile, mahkeme tarafından bu husus kendiliğinden göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

Somut uyuşmazlıkta; dosya içerisinde yer alan davalılar arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi, SGK evrakları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ... Devlet Hastanesinde çalıştığı, davalı şirket merkezinin ...'de, davalı Bakanlığın merkezinin ise ...'da bulunduğu anlaşılmıştır. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesine göre gerek davalıların ikametgahları gerekse de işçinin işini yaptığı yer nazara alındığında Bursa İş Mahkemesinin yetkili Mahkeme olmadığı sabittir ve adı geçen Mahkemece verilen yetkisizlik kararı yerindedir. Her ne kadar ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesince davalılarca yetki itirazı yapılmadığı, bu bağlamda da yetkili mahkemenin de gösterilmediğinden bahisle karşı yetkisizlik kararı verilmiş ise de; İş Mahkemelerinde yetki kuralı kamu düzenine ilişkin, kesin yetki kuralıdır ve taraflarca ileri sürülmese de Mahkemece resen nazara alınması gerekir. Yukarıda da ifade edildiği üzere davacının işini yaptığı yer ... Devlet Hastanesi olmakla ve HMK'nun 7/1. maddesine göre ortak yetkili Mahkemeye dair düzenleme de dikkate alındığında temyiz incelemesine konu davaya bakma hususunda yetkili mahkeme ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesidir.

Tüm bu tespitler karşısında hatalı değerlendirmeye dayanan ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 23.10.2014 tarih ve 2014/321 – 441 E – K sayılı yetkisizlik kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 23.10.2014 tarih ve 2014/321 – 441 E – K sayılı kararının, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 18.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2515, Karar No: 2015/13600, Tarih: 15.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2515 E.  ,  2015/13600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kurtalan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2014

NUMARASI : 2013/202-2014/482

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan kapama karışık meyve bahçesinde o yörede hangi meyve ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her meyve ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ve diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22789, Karar No: 2012/24719, Tarih: 21.11.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/22789 E.  ,  2012/24719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

MÜDAHİL : Orman İdaresi

SUÇ : Orman Yasanına aykırılık

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Davanın esası hakkında hüküm kurulduğu halde yedieminde bulunan suç konusu emval ve suç aletleri el testeresi ile balta hakkında karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına ‘‘Yedieminde bulunan suça konu emvalin istirdadı kabil olmak üzere Orman İdaresine bırakılmasına ve suç aletlerinin sahibine iadesine’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1466, Karar No: 2009/1694, Tarih: 25.03.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/1466 E.  ,  2009/1694 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Bakırköy 5. Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava BK.nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Mahkemece davanın Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerektiği görüşüyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar davalılar vekili tarafından temyiz olunmuştur.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde, tüketici “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlayama göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Başka bir deyişle, yasada dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri kapsama alınmıştır. Aksinin düşünülmesi halinde üst düzey teknolojiyle gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi yasa kapsamında kaldığının ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıkların da –yasanın amacına rağmen- Tüketici Mahkemelerinde bakılması gerekeceğinin kabulü icap eder. Bundan dolayı somut olayda olduğu gibi istisna(eser) sözleşmesinden doğan ilişkilerde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim aynı husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında da açıklanmış bulunmaktadır.

Açıklanan bütün bu nedenlerle davanın esasının incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi yerine, özel hükümler uyarınca Tüketici Mahkemesinde bakılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 25.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20374, Karar No: 2017/2878, Tarih: 20.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/20374 E.  ,  2017/2878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... vekili ve dahili davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların maliki, sürücüsü ve işleteni olduğu kamyonun, davacıların yolcu olarak bulunduğu araca çarpmasıyla oluşan kazada davacıların yaralandığını, uzun süre tedavi gördüklerini, hemşire olan davacı ...'in çalışamadığı sürede 3.635,00 TL. döner sermaye payını alamadığını, diğer davacı ...'in de 585,00 TL. ek ders ücretinden mahrum kaldığını ve çocuğu için 300,00 TL. hastane özel oda ücreti ödemek zorunda kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacılar için toplam 4.520,00 TL. maddi tazminatın, davacı ... için 30.000,00 TL. ve diğer davacılar için 5.000,00'er TL. manevi tazminatın, kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, kazada diğer davalı sürücünün kusuru olmadığını, davacı taraf sürücüsünün kusurlu olduğunu, istenen manevi tazminatların fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., kazada kusuru olmadığını, davacı tarafın kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı .... Çelik İnş. Yapı San. Tic. A.Ş. vekili, davalı şirketin kazayı yapan araçla ve diğer davalılarla ilgisinin olmadığını, alışveriş merkezi inşaatı ile ilgisi olmadığını, bu işle ilgili olarak .... Tic. Tur. İşl. A.Ş. ile Yetimoğlu Ltd. Şti. arasında sözleşme olduğunu ve sürücünün bu şirketin de çalışanı olmadığını, davada kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanın husumetten reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 721,20 TL. maddi ve 5.000,00 TL. manevi tazminatın, davacı ... için 3.635,00 TL. maddi ve 20.000,00 TL. manevi tazminatın, davacı ... için 5.000,00 TL. manevi tazminatın, kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ..., ... ve dahili davalı .... Tic. Tur. İşl. A.Ş'den müteselsilen tahsiline; davalı .... Çelik A.Ş. hakkındaki davanın husumetten reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve dahili davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davanın, 28.12.2006 tarihinde, davalılar ..., ... ve .... Çelik İnş. Yapı San. Tic. A.Ş. aleyhine açıldığı; davacı vekilinin 12.06.2013 tarihli dilekçesiyle, davaya konu kazayı yapan aracın, davalı .... Çelik İnş. Yapı San. Tic. A.Ş. tarafından değil de .... Tic. Tur. İşletmecilik A.Ş. tarafından kullanıldığının anlaşıldığı, şirket ünvanı konusunda maddi hata yapıldığı gerekçesiyle, .... Tic. Tur. İşletmecilik A.Ş'nin davaya dahil edilmesi ve davalı olarak kabulünün talep edildiği; mahkeme tarafından, dahili davalı kabul edilen şirket hakkında da hüküm tesis edildiği görülmektedir.

6100 sayılı HMK'nun 124/3. maddesinde yer alan "maddi hatadan kaynaklanan ve dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebi, karşı tarafın rızası aranmaksızın

hakim tarafından kabul edilir" düzenlemesi dışında dahili dava yolu ile taraf değişikliğine gidilmesi mümkün değildir. Usul hukukumuzda dahili dava müessesesi bulunmayıp, HUMK'nun 49-52. maddeleri (6100 sayılı HMK'nun 61 vd. md.) uyarınca, dava dilekçesinde davalı olarak gösterilmeyen kişi, dava açıldıktan sonra ihbar ya da dahili dava dilekçesi ile davada taraf sıfatını kazanamayacağı gibi, ıslah yoluyla dahi davada taraf değişikliğinin olanaklı bulunmadığı ve husumetin mahkemece re'sen dikkate alınması gerektiği açıktır.

Davacı taraf, 6100 sayılı HMK'nun 124. maddesine dayanarak ve davalı şirketin yanlış gösterilişinin maddi hatadan kaynaklandığını iddia ederek dahili dava dilekçesi vermiş ise de, anılan madde gereği bu değişikliğin yapılması için de dürüstlük kuralına uygun hareket edilmesi gerekmektedir. Yukarıda ifade olunduğu üzere, davanın açılış tarihinin 28.12.2006 oluşu, davalı şirket tarafından verilen 02.07.2007 tarihli davaya cevap dilekçesinde yer alan ifadelerle, iş sahibinin kim olduğunun anlaşılmış oluşu hususları birlikte değerlendirildiğinde, davacının 2013 yılında yaptığı taraf değişikliğinin dürüstlük kuralına uygun olduğunu kabul etmek de mümkün olmadığından; hakkında usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmayan ve davada taraf sıfatı taşımayan dahili davalı konumundaki .... Tic. Tur. İşletmecilik A.Ş. hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre; davalı .... Tic. Tur. İşletmecilik A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre; davalı .... Tic. Tur. İşletmecilik A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, dahili davalı .... Tic. Tur. İşletmecilik A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle, dahili davalı .... Tic. Tur. İşletmecilik A.Ş. vekilinin, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına; aşağıda dökümü yazılı 1.770,11 TL kalan harcın temyiz eden davalı ...'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden

dahili davalı .... Tic. Tur. İşl. AŞ'ye geri verilmesine 20/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9067, Karar No: 2008/10773, Tarih: 18.07.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/9067 E.  ,  2008/10773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Kartal 1. Sulh Hukuk ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; kısıtlanması istenilen ...'in ... Mahallesi, ... Sokak No: 22 ... adresinde oturduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/07/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.