muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9421, Karar No: 2013/24379, Tarih: 13.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/9421 E.  ,  2013/24379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2012/170-2013/82

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verildi.

Hükmün davalı şirket vekilinin temyizi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Dr. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve sigortalı için yapılan tedavi giderinin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamı sonrasında yapılan yargılama sürecinde % 70 kusur oranı kabul kabul edilmek suretiyle, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, ilk peşin değerli gelirdeki çelişkinin yöntemince araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

Dava dilekçesi ekinde alınan ilk peşin değerli gelirin ilk satırında; 44.096,90 TL rakamları yer almakta olup, tablonunun 3. satırında 92. maddenin belirtildiği, ancak mahsup yapılmadığı görülmektedir.

Davacı Kurumun 22.03.2010 tarihli yazısı ve ekli tabloda, ilk satırda 95.687,33 TL rakamlarının yer aldığı, 4. satırda 92. madde uyarınca mahsup yapıldığı anlaşılmakta olup, bozma sonrası celbedilen 09.10.2012 tarihli yazıda ise, yarıya indirilen peşin değerli gelirin 49.281,81 TL olarak belirtildiği ve çelişkinin giderilmediği anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasanın 92. maddesi, “Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Kurumun, sigortalı veya haksahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle belirlenecek değere davalının kusur oranı uygulanmak suretiyle belirlenmesi, gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 13.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13808, Karar No: 2011/1546, Tarih: 23.02.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/13808 E.  ,  2011/1546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren zorunlu tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine prim borçlarının yeniden yapılandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. İşin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilince üretilen ürün bedelinden yapılan ... prim tevkifatının davalı Kuruma aktarıldığını buna rağmen Kurumca bu güne kadar ... sigortalısı olarak kaydının yapılmadığını, ilk prim tevkifatının Kurum hesabına aktarılması tarihinden sonra sigortalı olarak tescil olması durumunda primlerin yeniden yapılandırılması için çıkartılan 5797 sayılı Yasa hükümlerinden dava açmadan yararlanabileceğini iddia ile müvekkilinin bal ve zeytinyağı üretimi nedeniyle yapılan ... prim tevkifatının davalı Kuruma aktarıldığı tarihi takip eden aydan itibaren 2926 sayılı Yasaya tabi sigortalı olduğunun ve 5797 sayılı Yasa hükümleri uyarınca prim borçlarının yeniden yapılandırılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Kurum vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının prim kesintisinin Kuruma intikal ettiği tarihi takip eden 1.7.1995 tarihinden 31.12.1995 tarihine kadar 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun ve prim borçlarının ödenmesinde 5797 sayılı Yasadan yararlandırılması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Davalı Kurum vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının prim kesintisinin Kuruma intikal ettiği tarihi takip eden 1.7.1995 tarihinden 31.12.1995 tarihine kadar 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun ve prim borçlarının ödenmesinde 5797 sayılı Yasadan yararlandırılması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Mahkemece kurulu hüküm yasal süresi içerisinde davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir. Mahkemece davacının prim kesintisinin kuruma intikal ettiği tarihi takip eden 1.7.1995 tarihinden 31.12.1995 tarihine kadar tarım ... sigortalısı sayılmasına karar verilmiş ise de, Sosyal Güvenlik Kurumuna yazılan müzekkerelere davacıdan prim kesintisi yapıldığına dair kayda rastlanmadığı cevapları verilmiş olup, davacı vekilinin son oturum dosyaya ibraz ettiği ... çiftçi primleri Tevkifat Bildirim listesi ve ekinde kimin adına yatırıldığı belli olmayan prim tevkifatı banka dekontunun tevkifatı yapan kişi, ... ve Bankaya müzekkere yazılarak doğruluğunun araştırılması, davacı adına ... prim tevkifatı yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise hangi tarih itibariyle yapıldığı ve hangi tarih itibariyle Kurum hesabına intikal ettirildiğinin tespiti ve gerçekten davacı adına tevkifat yapılmış ise aynı şekilde hüküm kurulması, prim tevkifatı yapıldığı tespit olunamaz ise davanın reddine karar verilmesi gerekmektedir. Ayrıca Mahkemece davacının prim borçlarının ödenmesinde 5797 sayılı Yasadan yararlandırılması gerektiğinin tespitine karar verilmiş ise de, davacının bu konudaki dilekçesinin hangi tarih itibariyle Kurum kayıtlarına intikal ettiği, süresinde bir müracaatının olup olmadığı araştırılmaksızın hüküm kurulmuş olmasıda isabetsizdir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 23.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13892, Karar No: 2019/5457, Tarih: 18.09.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/13892 E.  ,  2019/5457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22/06/2015 gününde verilen dilekçe ile yola müdahalenin men'i talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18/03/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi ayrı ayrı davalılar vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yola müdahalenin men’i ve kal istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davacının evine gidip gelmek için davalılardan ... ve ...’in evlerinin arasında bulunan yolu kullandığını, 14.05.2005 tarihinde davalılar tarafından bu yolun taşlarla kapatıldığını, diğer davalı ... tarafından yığma taş duvar örüldüğünü, davacıya ait evin üç tarafının kapalı olduğunu, tek ulaşım yolunun komşuları ... ve ...’in evlerinin arasındaki yol olduğunu, davacının evinin altında araba garajı mevcut olmasına rağmen davalıların haksız müdahaleleri nedeniyle bu müştemilattan faydalanamadığını, davalılardan ... ile ...’ın evleri arasında bulunan müvekkile ait eve giden yola davalıların haksız müdahalelerinin önlenmesine engel oluşturan yapı ve birikintilerin kal'ine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalılar ... ve ...; davacı ev yaptıktan sonra yolun kapandığını, davacının yola çıkmak için müsait yerinin olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Davalılar ... ve ...; davacı ev yaptıktan sonra yolun kapandığını, davacının yola çıkmak için müsait yerinin olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Bozkır Sulh Hukuk Mahkemesi 25.01.2007 tarihli ve 2005/185 Esas, 2007/23 Karar sayılı ilamı ile; elatmanın önlenmesi ve kal talebinin kabulüne karar vermiş, bu kararın temyizi üzerine Yargıtay 14.Hukuk Dairesinin 18.06.2007 tarih 2007/7028 Esas, 2007/7599 Karar sayılı bozma ilamında “.. davacı ve davalılara ait yapıların bulunduğu yerin yayla niteliğinde olduğu, 4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesinde yapılan tanıma göre yaylanın, çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerler olduğu, davacının özde yayla niteliğinde bulunan çekişmeli alanda hangi nedenle olursa olsun, özel yararlanma iddiasının dinlenemeyeceğini ancak yaylaktan yararlanırken taşkınlığa kaçmadan bazı yapılar yapılmasının olağan olduğunu, bu nedenle mahkemece yıkımına karar verilen krokide A, B ve C harfleri ile gösterilen yapıların 4342 sayılı Mera Kanununun 20.maddesi kapsamında yararlanma amacına yönelik yapılmış yapılar olup olmadığının saptanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği...” belirterek hükmün bozulmasına karar vermiştir. Bozma sonrası Bozkır Sulh Hukuk Mahkemesi 09.03.2010 tarihli ve 2007/274 Esas ve 2010/56 Karar sayılı ilamı ile dava konusu yer hakkında kadastro tutanağı düzenlendiğinden mahkemenin görevsizliğine, dosyanın talep aranmaksızın kadastro mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir. Bozkır Kadastro Mahkemesi 21.06.2010 tarihli ve 2010/17 Esas ve 2010/23 Karar sayılı ilamı ile dava konusu yer için düzenlenen kadastro tespit tutanağı hakkında aynı mahkemeye açılan 2010/3Esas sayılı dosya ile birleştirme kararı vermiştir. Birleştirme sonrası Bozkır Kadastro Mahkemesi 14.03.2014 tarihli ve 2010/3 Esas ve 2014/18 Karar sayılı ilamı ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine, kadastro tespit tutanağının olağan yollardan kesinleştirilmek üzere Kadastro Müdürlüğüne gönderilmesine karar vermiştir. Yargıtay 17.Hukuk Dairesi 06.11.2014 tarihli ve 2014/11205 Esas ve 2014/15285 Karar sayılı ilamı ile Kadastro Mahkemelerinin genel mahkemelerden aktarılan elatmanın önlenmesi talepli davalara bakmakla yetkili olduğunu, ancak kal istemli davalar yenilik doğurucu hüküm tesisini gerektirdiğinden dosyanın tefriki ile Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesi gerektiğini belirtmiştir. Yargı yeri belirlemesine ilişkin bu karar üzerine Bozkır Kadastro mahkemesi tarafından kal yönünden görevsizlik kararı verilerek dosyanın bir sureti Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

Mahkemece, davacının davasının kabulüne; dava konusu çat yaylasında bulunan fen bilirkişisi tarafından hazırlanan 31.08.2009 tarihli raporda A, B, E, F harfleri ile belirtilen taşlıklardan oluşan basit taş duvardan yapılmış yapıların ve bu raporda C harfi ile gösterilen basit taş duvar ile yapılmış tuvaletin kal’ine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine vekili ve diğer davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Somut olayın incelenmesinde;

Mahkemece, Dairemizin bozma kararı sonrası Sulh Hukuk Mahkemesine ait dosyada kadastro bilirkişisi tarafından hazırlanan 31.08.2009 tarihli rapor hükme esas alınarak dava konusu yapıların kal’ine karar verilmiş ise de, bu haliyle verilen karar infaza elverişli olmadığı gibi dosya içeriğine de uygun değildir. Çünkü dava konusu taşınmazın bulunduğu alanda kadastro 02.02.2016 tarihi itibariyle kesinleşmesine rağmen kesinleşen kadastral sınırlar esas alınarak inceleme ve araştırma yapılmadan hüküm tesis edilmiştir. Bu durumda mahallinde yeniden keşif yapılmalı ve dava konusu taşınmazda yol olarak ayrılan kısımların tespiti ile davalıların yola müdahalesinin ne şekilde bulunduğu hususu şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmelidir. İçeriği denetime elverişli olacak şekilde davalıların elattığı belirtilen yerlerin mahallinde uzman bilirkişilerce hazırlanacak rapordaki krokiye işaretlettirildikten sonra sonucuna göre işin esası hakkında bir karar verilmelidir. Eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekili ve diğer davalılar vekillerinin ayrı ayrı temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.09.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18220, Karar No: 2014/8666, Tarih: 08.09.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/18220 E.  ,  2014/8666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 6352 sayılı Kanun uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararlar anılan maddenin 4. fıkrası ile CMK'nın 223/8. maddesinin 2. cümlesi hükmü karşısında durma kararı niteliğinde olup itiraza tabi bulunduğu ve CMK'nın 223/1. maddesinde sayılan hüküm niteliğindeki kararlardan olmadığından temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin itiraz merciince yapılmak üzere dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4775, Karar No: 2015/499, Tarih: 02.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/4775 E.  ,  2015/499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalılar ve dava dışı belediye arasında 17.11.2005 ve 24.11.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin imzalandığını, ancak davalıların teslim etmesi gereken taşınmazı boşaltmadıklarını ileri sürerek, müdahalenin men'ini ve taşınmaz üzerindeki eski binanın kal'ini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, dava dışı belediye ile aralarında 24.10.2005 tarihli ön protokol imzaladıklarını, buna göre, kendilerine 140 m²'lik 4 adet daire verilmesinin kararlaştırıldığını ve ... tarafından taşınmazlarda daireler teslim edilinceye kadar oturabileceklerinin söylendiğini, müvekkillerinin arsa paylarını da belediyeye tapudan devrederek kendi edimlerini yerine getirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davacı ... vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 16.11.2012 tarih ve 3802 E,6732 K. sayılı ilamıyla, husumet konusunun mahkemece ve Yargıtay aşamasında doğrudan nazara alınması gereken bir husus olduğu, somut olayda, davalı arsa sahipleriyle dava dışı yüklenici belediye arasında arsa payı karşılığı ön sözleşme imzalandığı, yüklenici belediye tarafından bilahare bu işin davacı taşerona ihale edildiği, davacı taşeronun arsa sahipleriyle belediye arasındaki sözleşmeden doğan hakları devraldığı da ileri sürülmediği, yani, temyiz incelemesine konu davanın tarafları arasında herhangi bir akdi ilişki bulunmadığı, arsa payı karşılığı ön sözleşme gereğince, arsa sahipleri aleyhine dava açma hakkı bulunan tarafın, âkitleri olan belediye olduğu, aktif husumet ehliyeti bulunmayan davacının davasının bu nedenle reddi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek hüküm tesisinin doğru olmadığı belirtilerek, bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, tüm dosya içeriğine ve Yargıtay 23.Hukuk Dairesi'nin bozma ilamındaki gerekçeye göre talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, arsa payı karşılığı ön sözleşmeye dayalı elatmanın önlenmesi ve taşınmaz üzerinde bulunan yapının kal'i istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, arsa payı karşılığı ön sözleşmeye dayalı elatmanın önlenmesi ve taşınmaz üzerinde bulunan yapının kal'i istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen önceki hüküm, davalılardan sadece ... vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 16.11.2012 tarih ve 3802 E,6732 K. sayılı ilamıyla, anılan davalı yararına bozulmuştur.Mahkemenin bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak doğar. Kararı temyiz etmeyen taraflar yönünden bozma kararı lehe bir sonuç doğurmaz. Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen ilk karar, davalı ... tarafından temyiz edilmediğinden, ilk kararda davalı ... yönünden verilen kabul kararı davacı taraf lehine usuli kazanılmış hak doğurur. Bu durumda mahkemece, sadece davalı ...'ye yönelik açılan dava yönünden davacının aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken, her iki davalı yönünden red kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Bunun yanında, mahkemece,davanın husumet nedeniyle reddine karar verildiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7 ve 12. maddeleri uyarınca 1.320,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nispi vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15195, Karar No: 2014/12719, Tarih: 25.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/15195 E.  ,  2014/12719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2014

NUMARASI : 2012/595-2014/293

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin kasko sigortacısı olduğu ... plakalı araca davalıların işleten ve sürücü olduğu .. plakalı aracın çarparak araçta hasara sebebiyet verdiğini, 40.510,00 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 40.510,00 TL tazminatın ödeme tarihi olan 25.04.2011 tarihinden itibaren işleyecek TC Merkez Bankasının kısa vadeli kredilere uyguladığı en yüksek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı Gölyaka Belediyesi yönünden açılan dava yargılama sırasında tefrik edilmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre kazanın kamu hizmetinin görülmesi sırasında meydana geldiği, kazanın meydana geliş şekli dikkate alınarak idareye karşı dava açılması gerektiği belirtilerek, davalı E.. A..'ya karşı açılan davanın husumet nedeniyle reddine, davalı B.. İ..ne karşı açılan davanın yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigortası poliçesinden kaynaklanan rucuen tazminat istemine ilişkindir.

1-Dava konusu olay, 2918 Sayılı Karayolları Trafik Yasası'nda yer alan düzenlemelere aykırı davranış nedeniyle meydana gelen zararın rucuen ödetilmesi istemine ilişkindir.

Aynı yasanın 106. maddesinde, genel ve katma bütçeli daireler ile özel idare, belediye ve İktisadi kamu teşebbüslerine ait motorlu araçların neden oldukları zararlardan dolayı, bu yasanın hukuki sorumluluğa ilişkin düzenlemelerinin uygulanacağı belirlenmiştir. İşletenin hukuki sorumluluğunu düzenleyen 85 ve izleyen maddelerinde ise motorlu araçların, trafik kurallarına aykırı davranışları nedeni ile doğan zararlardan gerçek ve özel kişiler ile kamu tüzel kişileri ayrımı yapılmaksızın, aynı sorumluluk kurallarına bağlı olmaları öngörülmüştür.

2918 Sayılı Karayolları Trafik Yasası'nın bu düzenlemeleri karşısında, kamu araçlarının verdikleri zararlardan dolayı idare, kamu hukuku kurallarına göre değil, “işleten” sıfatıyla özel hukuk kurallarına göre sorumlu tutulmalıdır. Bu durumda, resmi aracın verdiği zararın ödetilmesi isteği ile açılan davanın bu kurallara uymakla görevli adli yargı yerinde görülmesi gerekir. Yerel mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilmeyerek, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalılardan B.. İ.. yönünden yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle reddine karar verilmiş olması usül ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

2-Anayasanın 129/5. ile 657 Sayılı Devlet Memurları Yasası'nın 13/1. maddesi gereğince memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rucu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen biçim ve koşullara uygun olarak idare aleyhine açılabilir. İdare aleyhine böyle bir davanın açılabilmesi, hizmet kusurundan kaynaklanmış idari işlem ve eylem niteliğini yitirmemiş davranışlar ile sınırlıdır. Kamu görevlisinin, özellikle haksız eylemlerde, Anayasa ve özel yasalardaki bu güvenceden yararlanma olanağı bulunmamaktadır.

Somut olayda davalı E.. A..'nın salt kişisel kusuruna dayanılmış olması karşısında, bu iddia doğrultusunda delillerin toplanıp değerlendirilerek sonuca varılması gerekir. Mahkemece bu husus gözönünde bulundurulmayarak, davalı E.. A.. yönünden husumetten ret kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5898, Karar No: 2017/7919, Tarih: 21.06.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/5898 E.  ,  2017/7919 K.**

**"İçtihat Metni"**

... İnşaat Temizlik Tur. Ve Tic. A.Ş. vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 14. Asliye TicaretAsliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10/11/2016 tarih ve 2015/1203-2016/566 sayılı hükmün Dairemizin 13/03/2017 tarih ve 2017/3443-20173162 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 275,00 (ikiyüzyetmişbeş) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 21/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.