muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2002/201, Karar No: 2002/297, Tarih: 10.04.2001

Ayrı tüzel kişiliği bulunmayan resmi daire ve kurumlara yapılacak tebligat, ilgili bakanlığa yöneltilir. Bakanlığa yapılacak tebligat da Tebligat Kanununun 12. ve 13. maddelerine göre bu tüzel kişiliği temsil eden şahsa yapılır.

Somut olayda, yapılan icra takibi sırasında, yukarıda belirtilen ilkelere aykırı olarak, takip borçlusunun üçüncü kişideki alacağından dolayı 6183 Sayılı Yasanın 79. maddesi gereğince çıkarılan haciz ihbarnamesi tebligatının Sağlık Bakanlığı yerine, tüzel kişiliği haiz bulunmayan Ordu Doğumevi Baştabipliğine çıkarılması ve "adreste çalışan özlük memuru Halide imzasına" tebligat yapılması usulsüzdür.

Tebligat Kanunun 32.maddesine göre, tebligatın usulsüz olması halinde "muhatabın beyan ettiği tarih tebliğ tarihi addolunur". Ittıla tarihi olan 1.3.2000 tarihinde 510 Sayılı yazı ile takibin yapıldığı Ordu Sigorta Müdürlüğüne verilen cevapta; "takip borçlusu P...-Tem Toplu Temizlik Ltd.Şirketinin, 6 Ocak 2000 tarih ve 229 yevmiye numaralı temlikle 11 milyarlık alacağın T.Ticaret Bankası Ordu Şubesine temlik edildiği, şu anda bu miktarın üzerinde borçlu şirketin tahakkuk eden bir alacağı olmadığından haciz ihbarına itiraz ederiz," şeklinde itiraz edildiği görülmektedir.

Bu olgular karşısında, ıttıla tarihine göre süresinde yapılan itiraz nedeniyle, haciz ihbarındaki borç, 6183 Sayılı Yasanın 79/2. maddesi hükmüne göre üçüncü kişinin zimmetinde sayılamaz. Dolayısıyla bu madde esas alınarak ödeme emri düzenlenip gönderilemez. (Ödeme emrinde açıkça tahakkuk şekli olarak 6183 Sayılı Yasanın 79. maddesine istinaden, ödeme emrinin düzenlendiği belirtilmiştir).

Özel daire bozmasında sözü edilen 506 Sayılı Yasanın 83. maddesinin olayda uygulama yeri yoktur. Zira İş Mahkemesine yapılan başvuru, dayanağı olmadan çıkarılan ödeme emrinin iptali istemidir. Mahkemece de bu yönde inceleme yapılarak yukarıda açıklanan yasa hükümleri gereğince ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

506 Sayılı Yasanın 83. maddesi, hak edişlerin hak sahibine ödenmesi sırasında yapılacak mahsubu öngörmekte olup, uyuşmazlık konusu somut olayla ilgisi bulunmamaktadır. Zira uyuşmazlık konusu olay takip borçlusunun, üçüncü kişideki alacağın 6183 Sayılı Yasanın 79. maddesi gereğince, üçüncü kişinin zimmetinde sayılıp sayılmayacağı hususudur.

Açıklanan bu hususlar karşısında mahkeme kararının onanması gerekirken özel daire bozmasının benimsenmesi şeklinde oluşan çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2007/683, Karar No: 2007/1309, Tarih: 16.04.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/683 E.  ,  2007/1309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1)-Davalılardan ... ve ... ’un reşit oldukları gözetilmeksizin kararın babaları ... adına tebliğe çıkartılması usulsüz bulunduğundan, adı geçenlere hükmün usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi,

2)-Kadastro çalışmaları sırasında çekişmeli parsellere uygulanan 1938/651 ve 1938/406 numaralı vergi kayıtlarının dosyada bulunan örnekleri yırtık olduklarından okunamadığı için onaylı örneklerinin Özel İdare Müdürlüğünden celbedilerek dosyasına konulması,

3)-181 ada 2, 3, 4 ve 167 ada 57, 58, 59 parselleri birlikte kapsayacak şekilde krokinin celbedilerek bu krokiye göre çevre parsel tutanak ve dayanaklarının, ayrıca 121 ada 48, 49 ve 50 parselleri birlikte kapsayan kroki ile bu krokiye göre her üç parseli dıştan çevreleyen parsellerin tutanak suretleri ve dayanakları kayıtların 121 ada 46 ve 50, 144 ada 125 ve 143 parsellerin tutanak suretleri ve dayanakları kayıtların, 1938 tarih 404, 406, 408, 1164, 1155 numaralı vergi kayıtlarının, çekişmeli 105 ada 7 parselin batı ve güneyinde yer alan ... Köyüne ait tutanak ve dayanakları kayıtların celbedilerek dosyasına konulması, ondan sonra inceleme yapılmak üzere Dairemize gönderilmesinin temini için dosyanın yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2006/12718, Karar No: 2006/15878, Tarih: 20.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/12718 E.  ,  2006/15878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Çine Sulh Hukuk ile İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; hükümlü ...'ın cezaevine girmeden önce 694/7 sokak No: 15 .../İzmir adresinde oturduğunun anlaşılmasına göre, yetkili mahkeme İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/11/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17691, Karar No: 2018/15235, Tarih: 28.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/17691 E.  ,  2018/15235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle sanığın beyan ettiği, en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekir. Bir adrese ilk defa tebligat yapılacaksa 7201 sayılı Kanunu'nun 21, daha önce tebligat yapılmış adrese tekrar tebligat yapılacaksa da aynı Kanunu'n 35. maddesine göre tebliğ işlemi gerçekleştirilecektir.

Somut olayda, gerekçeli kararın sanığın mahkemede bildirdiği en son adrese tebliğe çıkarılmadan, UYAP sisteminden yapılan incelemede sanığın eski MERNİS adresi olarak gözüken adrese tebliği usulsüz olduğundan, sanık ...'ın öğrenme üzerine verilen 25/06/2015 havale tarihli temyiz isteminin, süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Sanıkların, olay tarihinde mağdurun 1e1 isimli marketine müşteri gibi girerek içeriden 3’er adet kaşar peyniri çaldıklarının anlaşılması karşısında, suça konu kaşar peynirlerinin değer tespiti yapılarak, sanıklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nın 324/4.maddesine atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20.00 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıklardan tahsiline karar verilmesi,

3-Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nın 324/4.maddesine atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20.00 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıklardan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/24506, Karar No: 2020/18467, Tarih: 26.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/24506 E.  ,  2020/18467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’ya yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Ertelemeye engel sabıkası bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında, uygulanma koşulları oluşmadığı halde TCK’nın 51.maddesi uygulanmış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafisinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 26/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15, Karar No: 2020/1926, Tarih: 03.03.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/15 E.  ,  2020/1926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... İnş.İth.İhr.Tic.ve San. Ltd. Şti., 2-... Turizm Yat. Ltd. Şti. aralarındaki itirazın iptali davasına dair... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24/10/2017 tarihli ve 2014/565 E. - 2017/340 K. sayılı hükmün düzeltilerek onanması hakkında dairece verilen 26/09/2019 tarihli ve 2018/993 E. - 2019/7211 K. sayılı ilama karşı davacı ve davalı ....Şti. tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında açıklanan ve benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK'nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 450.00'şer TL para cezası ile 20,80'er TL bakiye karar düzeltme harcının düzeltme isteyenlerden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 03/03/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1661, Karar No: 2020/4538, Tarih: 28.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/1661 E.  ,  2020/4538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdureler ... ... ile ...'ye yönelik), şantaj (mağdure ...'ye yönelik)

HÜKÜM : Mağdure ... ...'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet; mağdure ...'ye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan kurulan hüküm açıklanmasının geri bırakılması ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj suçlarından beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Mahkemece reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen kararın aynı Kanununun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve anılan karara ilişkin temyiz istemi CMK'nın 264. maddesi gereğince itirazı kabul edilip bu hususta mahallinde mercince karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından incelemenin diğer hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Sanık hakkında şantaj suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ;

İsnat edilen şantaj suçunun 5237 sayılı TCK'nın 107/1. maddesinde düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve beraat eden sanığın mahkeme sorgusunun yapıldığı 16.03.2012 ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında bu suçtan görülen kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Birleşen İskilip Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/39 Esas ve 2013/72 karar sayılı yargılama dosyasına dayanak iddianame yönünden sanığın 5271 sayılı CMK.nın 147 ve 191. maddeleri gereğirce yöntemine uygun olarak savunması alındıktan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken aynı Kanunun 193. maddesine aykırı şekilde kanuni hakları hatırlatılmaksızın daha önceden herhangi bir şekilde başka eylemle ilgili savunması alınmadığı da gözetilmeden 19.12.2013 günlü celsede “Ben daha önce yapmış olduğum savunmaları aynen tekrar ederim..” şeklindeki savunma hakkının kısıtlandığı ifadeye istinaden hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan mağdureler vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5451, Karar No: 2016/3596, Tarih: 29.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/5451 E.  ,  2016/3596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılar ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelenmesi yapılabilmesi için;

1) ... mahallesi 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanak aslının, 101 ada 1 ve 109 ada 1 sayılı parseller başka dava dosyalarında davalı iseler anılan dava dosyalarının da bulundukları yerden getirtilmesi,

2) Davacıların tutundukları Ocak 1324 tarih 4 sıra nolu tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren tüm gittilerinin ve kadastro çalışmaları sırasında revizyon görüp görmediğinin, revizyon görmüş ise revizyon parsellerinin kadastro tespit tutanakları ve tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden sorulup istenmesi,

3) ... mahallesinde yapıldığı anlaşılan ... kadastrosunun hangi tarihte ilân edildiğinin kadastro müdürlüğünden sorulması,

4) Hükme dayanak yapılan bilirkişiler tarafından düzenlenen kroki eklenerek 101 ada 1 ve 109 ada 1 parsel sayılı taşınmazların dava edilen kesimlerini ve komşularını gösterir şekilde geniş kadastro paftası kadastro müdürlüğünden getirtildikten sonra dava edilen bölümlere komşu olan parsellerin kadastro tespit tutanaklarının var ise dayanak belgelerinin, tutanakları itirazsız veya hükmen kesinleşmiş iseler kadastro veya hükmen oluşan tapu kayıtlarının, davalı iseler hangi mahkemede davalı olduklarını belirtir tutanak suretlerinin tapu müdürlüğünden istenmesi,

5) Keşif sırasında uygulandığı belirtilen 1958 tarihli memleket haritasının yapımında kullanılan eski tarihli hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası raporları hükme dayanak yapılan fen ve ... bilirkişilere verilerek; 1958 tarihli memleket haritasının yapımında kullanılan eski tarihli hava fotoğrafının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafı üzerinde gösterecekleri, ayrıca hava fotoğrafı, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle incelenerek, dava konusu taşınmazların üzerinde neler gözüktüğünü (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, kapalılık oranı vb) belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 29/03/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3468, Karar No: 2015/14553, Tarih: 22.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3468 E.  ,  2015/14553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyadin Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2014

NUMARASI : 2012/223-2014/159

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Fen bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazlardan geçirilen enerji nakil hattının iz düşümü ve irtifak yüzölçümleri ile pilon yerlerinin infaza elverişli olarak düzenlenecek ölçekli krokisinde gösterilmesi için fen bilirkişiye tevdi edilerek düzenlenecek ek raporun dosya arasına konulduktan,

2-Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday, nohut ve yeşil mercimeğin dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2013 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.