muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/25170, Karar No: 2022/8746, Tarih: 08.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/25170 E.  ,  2022/8746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İncelenen dosya kapsamına göre sanığın hırsızlık suçunu işlediği zaman dilimi kesin ve net olarak tespit edilmediğinden "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereği suçun gündüz vakti işlenmiş olduğunun kabulü gerekeceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca düzenlenen suçların gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık kesintili dava zamanaşımının, suç tarihi olan 05/08/2009 tarihinden inceleme tarihine kadar bu sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 08/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14110, Karar No: 2018/3092, Tarih: 29.03.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/14110 E.  ,  2018/3092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5.fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanığın bu suçu, hakkında bu suç tarihinden önce, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılmış, diğer davalar nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği kesin olarak belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka bir dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 29/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/876, Karar No: 2010/4456, Tarih: 09.03.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/876 E.  ,  2010/4456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Üsküdar 1.Aile Mahkemesi

TARİHİ :7.10.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün kusur, manevi tazminat ve nafakalar yönünden temyizen murafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 9.3.2010 günü temyiz eden davacı vekili Av. .. ve karşı taraf temyiz eden davalı vekili Av. .. geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdak bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusur bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davalı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün 2.bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu sair yönlerin 1.bentte gösterilen nedenle ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 750.00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 60.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.03.2010 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/7927, Karar No: 2012/8712, Tarih: 07.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/7927 E.  ,  2012/8712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, bir kısım davalı vekillerinin duruşma isteminin yeterli duruşma pulu eklenmediğinden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1970 yılında yapılan kadastroda ...-... Birliği ... Çiftliği mevkii, 360, 365, 366, 367, 368, 369, 370, 371, 372, 373, 374, 375, 376, 377, 378, 379, 380, 381, 382, 383, 384, 387, 388, 389, 395, 396, 397, 398, 400, 401, 402, 405, 406, 408, 409, 411, 415, 417, 420, 422, 423, 424, 425, 426, 446, 464, 465, 466, 2806, 2809 ve 2810 sayılı parseller, tapu ve zilyetlikle ilkin gerçek kişiler adına tesbit edilmiş, daha sonra Antalya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1958/1185 ve 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1969/8 esaslarında dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanelerinin üstü çizilmek suretiyle tesbit edilmiştir.

Antalya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1958/1185 esasına kayıtlı dava dosyasında; davacılar ... ve arkadaşları, davalılar ... Avşar ve arkadaşları aleyhine 21.08.1947 tarihli dilekçeyle, ... Çiftliği sahipleri ... ve ... Uluç'tan 1500.- TL'ye satın aldıkları, halen 5000.- TL değerindeki ... mezarlığı mevkiindeki çiftliğin D: ..., B: Sahibi senet tarlası, K: ... G: Taşlık ve çalılık sınırları ile çevrili arazideki zeriyat ve fidanlarının davalılar tarafından imha edilmiş olduğu, 2311 sayılı Yasaya göre yaptıkları müracaatlarının yedlerindeki tapular ileri sürülerek tapuya dayanarak el attıkları, bu el atmanın haksız olduğu, arazinin önceki maliklerinin kumu satmak ve otlakiyeyi satmak şeklinde zilyet oldukları, davalıların tutunduğu D: Büyük ..., B: Arap mezarlığı, K: Yalnız Tepe, G: Kendi tarlası ve yine davalılara ait D: Büyük ..., B: Arap mezarlığı, K: kendi tarlası G; lebi derya ile çevrili bitişik iki tapunun sadece tepe sınırı gerçek olup taşınmaza uymadığı, davalıların tapuları kapsamında kalan taşınmaza el atmalarının önlenmesi istemiyle açtıkları dava, görevsizlikle kadastro mahkemesine aktarılmış, 1977/2 esas numarası alan dava dosyası mahkemenin 2003/20 esasına kayıtlı dava dosyası ile birleştirilmiştir.

Orman Yönetimi tarafından, ... Devlet Ormanı olarak sınırlandırılıp yapılan itirazlar üzerine bu ormanın tahdit dışında bırakılmasına ilişkin 7 numaralı Orman Kadastro Komisyonu kararının iptali ve bu alanların tekrar devlet ormanı olarak sınırlandırılması istemiyle açılan davanın reddine ilişkin yerel mahkemenin 03.07.1997 gün ve 1989/1726-212 sayılı kararı ile aynı köy 304, 311, 338, 339, 340 ve 1369 sayılı parsellerin tapu kaydı ile gerçek kişiler adına tesbitine karşı bir kısım gerçek kişilerin tapuya dayanarak açtıkları, Orman Yönetiminin ise, taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu savıyla açtıkları davaların reddine, 338 ve 339 sayılı parsellerin kısmen özel orman kısmen tarla diğer parsellerin de tarla olarak tapu maliki gerçek kişiler adına tesciline ilişkin yerel mahkeme kararları, taraflarının temyizi üzerine, Orman Yönetimince açılan orman kadastrosuna itiraz davası yönünden Yargıtay 20. Hukuk

2011/7927 - 2012/8712

2011/7927 - 2012/8712

Dairesinin 02.04.2002 gün ve 2000/8212-3007, 338 parsel için Dairenin 02.04.2002 gün ve 2000/8215-3011; 339 parsel için Dairenin 02.04.2002 gün ve 2000/8214-3011, 340 sayılı parsel yönünden 02.04.2002 gün ve 2000/8213-3009; 1369 sayılı parsel yönünden 14.04.2003 gün ve 2003/2993-2904 sayılı kararları ile “ Aynı gün Dairede incelemesi yapılan mahkemenin 1987/192 (ayırıp birleştirilmeden önce 1971/26) sayılı olup, Dairenin 2000/8214 Esas numaralı dosyasının konusu ...-... köyü 338 parsel sayılı 100.000.000 m2 yine mahkemenin 1987/193 (ayırıp birleştirilmeden önce 1972/13) sayılı ve Dairenin 2000/8215 sayılı dosyasına konulan aynı yer 339 parsel sayılı 115.000.500 m2, yine mahkemenin 1971/21 Dairenin 2000/8213 sayılı dosyasına konulan aynı köy 340 parsel sayılı 94.100.000 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar 08.08.1970 tarihinde düzenlenen kadastro tutanakları ile çevresindeki bir çok parsellerle birlikte Haziran 1947 tarih 39 ilâ 46 numaralı tapu kayıt ve 127, 129 ve 134 numaralı vergi kayıtlarına dayanılarak davalı kişiler adına paylı olarak tesbit edildiği, Orman Yönetimi bu ve komşu ya da yakın komşu parsellerin bir çoğunun orman sayılan yerlerden olduğu ... ve arkadaşları tapu kaydına dayanarak kadastro komisyonuna yaptıkları itirazın reddi üzerine davacı ... Yönetiminin orman savı ile Bayram, ..., ... ... Kavak, ... ve ... Mayıs 1318 tarih 21, 22, 28 ve 29 numaralı tapu kayıtlarına ve 1946 yılından beri sürdürdüklerini iddia ettikleri zilyetliğe dayanarak dava açtıkları, 338, 339 ve 340 numaralı bu dava dosyaları 340 numaralı parselle ilgili 1971/21 sayılı dava dosyası ile 12.04.1974 tarihinde birleştirilmişse de daha sonra 08.12.1986 tarihli kararla ayrılmak suretiyle davaları yürütüldüğü, mahkemece aynı 25.12.1996 tarihinde verilen kararlarla davaların reddine 338 numaralı parselin 23.06.1993 tarihli krokide (A) ile gösterilen 95.570.000 m2’lik bölümünün tarla niteliği ile (B) ile gösterilen 4430 m2’lik bölümünün özel orman niteliği ile tamamı 402.265.373.000 pay kabul edilerek tesbit gibi malikleri adına tesciline, 339 numaralı parselin 18.05.1994 tarihli krokide (A) ile gösterilen 1870 m2’lik bölümünün özel orman, (B) ile gösterilen 113.630 m2’lik bölümünün tarla niteliği ile ve aynı paylarla tesbit maliki davalılar adına tesciline, 340 numaralı parselin tamamının 94.100.000 m2 yüzölçümü ile tesbit malikleri ve davalılar adlarına payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, her üç parsel yönünden davacı ... Yönetimi ve davacı ... arkadaşları ile 338 ve 339 numaralı parsellerin özel orman niteliğinde olarak tesciline karar verilen bölümler hakkında da davalı ... ve Arkadaşları tarafından temyiz edildiği,

Diğer taraftan, davacı ... Yönetimi tarafından ..., ... , ..., ... ve ... aleyhine 17.08.1984 tarihinde açtığı ve Asliye 1. Hukuk Mahkemesinin 1984/645 Esas numarasına kaydedilen orman tahdidine itiraz davası ile 7 numaralı Orman Kadastro Komisyonunun 23.11.1976 gün ve 10 numaralı kararının iptalini isteyerek davacı dilekçesindeki açıklamasında “Bu bölgede 1976 yılına kadar orman kadastrosunun yapılmadığı, bu tarihte yapılan ve 15.09.1976 tarihinde ilân edilen orman kadastro işlemi ile 7 numaralı Orman Kadastro Komisyonuna bağlı 4 numaralı ekip tarafından ... köyündeki ormanlık alanları 144 ilâ 181 orman tahdit sınır noktaları ile belirleyip, ... Devlet Ormanı olarak sınırlandırılan bu bölümün itirazlar üzerine 7 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından 23.11.1976 gün 10 numaralı kararla iptal edilmesi işleminin yanlış olduğunu, sözü edilen 144 ilâ 181 orman tahdit sınır noktaları ile orman olarak sınırlandırılıp tahdit içine alınan 338, 339, 340, 311, 312, 379, 380, 381, 383, 1378, 1379, 1380, 1381, 1390, 1391, 1392, 1393, 1394, 1395, 1396, 1397, 1398, 1399, 1400, 1401, 1402, 1403, 1404, 1405, 1406, 1407, 1408, 1409, 1410, 1411, 1412, 1413, 1414, 1415, 1416, 1417, 1418, 1419, 1420 ve 1421 numaralı parseller hakkında tesbitlere itiraz edip, tapulama mahkemesine dava açtıklarını; ayrıca 2801, 2802, 2804 ve 2800 numaralı parseller hakkında aynı iddia ile tapulama mahkemesinin 1971/78 sayılı dosyasında açtıkları dava sonucu bu parsellerin mahkemece devlet ormanı olduğuna karar verilip kesinleştiğini (sözü edilen tapulama mahkemesinin 1971/78 sayılı dava dosyasının bu dava dosyasına ekli olduğu ve 17.08.1971 tarihinde Orman Yönetiminin açtığı dava sonucu mahkemenin 20.04.1982 gün ve 1971/78-161 sayılı kararı ile 2801, 2802, 2803 ve 2804 numaralı parsellerin tamamı ile 2800 numaralı parselin (B) ile işaretli 16.300.000 m2’lik bölümünün 02.04.1982 tarihli serbest Orman Mühendisi ...’in raporuna

2011/7927 - 2012/8712

göre orman sayılan yerlerden olmaları nedeni ile 766 sayılı Yasanın 2. maddesine göre ORMAN OLARAK TAPULAMA DIŞI BIRAKILMASINA VE TAPULAMA TESBİTLERİNİN İPTALİNE, diğer dava konusu 2797, 2798, 2799, 2824, 2825, 2826, 2827, 2828, 2829, 2805, 1699, 1698, 1697, 1696, 1695 ve 1694 numaralı parsellerin tamamı ile 2800 numaralı parselin keşif haritasında (A) ile gösterilen 4300 m2’lik bölümünün orman sayılmayan yerlerden olmaları nedeni ile tesbit gibi davalılar adına tesciline karar verildiğini ve hükmün Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 18.04.1983 gün ve 1982/16073-6229 sayılı kararı ile onandığını ve aynı dairenin 09.03.1984 gün ve 1983/17710-3400 sayılı kararı ile de karar düzeltme isteminin red edilip kesinleştiğini, orman kadastro komisyonunun 144 ilâ 181 orman tahdit sınır noktaları ile orman sınırı içine alınan saha hakkındaki işlemi 10 numaralı karar iptal etmişse de yapılan ilân üzerine bir yıllık süre içerisinde dava açılmadığı; ancak, bu yerlerin halen tahrip edilmesine rağmen 0,1 ilâ 0,4 kapalılıkta orman niteliğini koruduğu Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 08.03.1984 gün ve 1983/6342-1633 sayılı kararında da belirtildiği gibi “Orman kadastrosunun kesinleşmesinden önce taşınmazın aynına ilişkin olarak verilmiş bir dava var ise bu davanın orman kadastrosuna peşinen yapılmış bir itiraz olarak kabulü ile önce açılmış olan bu davanın orman tahdidine itiraz davası haline de dönüşeceğinden” komisyon kararına karşı her ne kadar bir yıl içinde dava açılmamışsa da bu parseller hakkında açılan kadastro tesbitine itiraz davalarının aynı zamanda orman kadastrosuna itiraz davasına dönüşmüş olması nedeniyle orman kadastrosunun kesinleşmeyeceğini ve haklarının zayi olmayacağını, bu nedenle tapulama mahkemesinin 1971/29 esas numaralı dosyasında 1390 ve 1321 numaralı parseller ve yine aynı mahkemenin 1971/21 esas sayılı dosyasında 311, 312, 338, 339 ve 340 numaralı parseller ve yine ayrı mahkemenin 1977/2 Esas numarasına kayıtlı 379, 380 ve 381 numaralı parseller hakkında açtıkları tesbite itiraz davalarının ayrı zamanında orman tahdidine itiraz davasına da dönüştüğünü, bu sebeple, 7 nolu Orman Kadastrosu Komisyonunun 23.11.1976 gün ve 10 sayılı kararının iptali ile 104 ilâ 181 orman tahdit sınır noktalarıyla sınırlandırılan saha içinde kalan ve tapulama mahkemesinde davaları devam eden parsellerin devlet ormanı olduğuna karar verilmesini ve komisyon kararının bir şekilde düzeltilmesini istediği, Asliye 1. Hukuk Mahkemesince 12.11.1984 gün ve 1984/645-739 sayılı kararla “Orman kadastrosu süresinde itiraz olmadığı, tapulama mahkemesinde görülen davaların itiraz davalarına dönüştüğünden bahisle bu dosyaların mahkemeye de gönderilmediği, bu durumda daha önce açılmış bir davanın varlığından söz etme olanağı bulunmadığı, orman kadastrosu kesinleştiği” gerekçesiyle orman kadastrosu itiraz davasının reddine karar verildiği, ancak Orman Yönetiminin temyizi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 17.09.1985 gün ve 1737-5474 sayılı kararıyla “..

. Hukuk Dairesinin 17.09.1985 gün ve 1737-5474 sayılı kararıyla “... orman kadastrosu yapılmadan önce Orman İdaresinin açtığı davalarının orman kadastrosuna itiraz niteliğinde kabul edilmesinin zorunlu olduğu, bu hukuksal açıklama karşısında davanın dinlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, orman kadastrosu kesinleştiğinden davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı” değinerek bozulduğu, daha sonra 3373 sayılı Yasayla değiştirilen 6831 sayılı Yasanın 11. maddesi orman kadastrosuna itiraz davalarına bakma görevinin kadastro mahkemelerine ait olduğu hükmü karşısında Asliye 1. Hukuk Mahkemesinde görevsizlik kararı verilerek kadastro mahkemesine aktarıldığı, kadastro mahkemesinin 1989/1726 esasına kaydedilen davanın devamı sırasında 1986 yılında başlanan ve 1989 yılında sonuçlandırılan 3302 sayılı Yasa hükümlerine göre 36 numaralı Orman Tahdit Komisyonunca yapılan işlemde, dava konusu yerlerin ...-... I VE II NUMARALI ÖZEL ORMANI OLARAK sınırlandırılması üzerine Orman Yönetiminin 1989/741 Esas sayılı ... mirasçılarının 1989/1677 Esas ve ... ve arkadaşlarının 1989/1687 Esas sayılı dava dosyalarının açtıkları özel orman tahdidine itiraz davaları 1989/1726 sayılı dava dosyasıyla birleştirilmesinden sonra mahkemece 03.07.1997 gün ve 1989/1726 - 212 numaralı kararla “7 numaralı Orman Kadastro Komisyonunun 144 ilâ 181 orman tahdit sınır noktaları ile orman sınırı içine aldığı ve daha sonra yapılan itiraz üzerine aynı komisyonun 23.11.1976 gün ve 10 numaralı karar ile tahdidini iptal ettiği saha içinde kalan bütün taşınmazların 1971 yılında yapılan kadastroda ... köyü sınırları içerisinde parsel

2011/7927 - 2012/8712

numarası aldığı, bu parsellerin Orman İdaresinin taraf olduğu davalara da dava konusu olup, davalarının sonuçlandırılıp, bir kısmının kesinleştiği, bir kısmının tebligat safhasında olduğu, böylece aynı yer hakkındaki davalar sonuçlandırılmakla dava şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, bu kararın da Orman Yönetimi tarafından temyiz edildiği,

Açıklanan şu duruma göre, yukarıda numaraları yazılı parsellerin kadastro tesbit tutanaklarının 08.08.1970 tarihinde düzenlendiği ve bu parsellerin tümü hakkında mahkemenin ayrı ayrı esas numaralarında Orman Yönetimi tarafından orman savı ile ve daha başka kişiler tarafından başka nedenlerden tapulama mahkemesine davalar açıldığı mahkemece bu parseller hakkında açılan dava dosyalarından bazılarının bağlantı nedeni ile önce birleştirildiği halde daha sonra ayrıldığı ve o esaslar üzerinde karara bağlandığı, bazı parseller yönünde verilen kararların Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, mahkemenin gerekçeli kararını açıkladığı gibi bazı parseller hakkında açılan davaların halen devam etmekte olduğu, bazıları hakkında verilen kararların tebliğ aşamasında bulunduğu, diğer taraftan bu parsellerin tümünün kadastro tesbit tarihinden sonra parseller hakkındaki tapulama mahkemesinde açılmış davalar devam etmekte iken, yörede 1976 yılında yapılan orman tahdidinde 144 ilâ 181 orman tahdit sınır noktaları ile orman sınırı içine alınması ve daha sonra yapılan itirazlar üzerine orman kadastro komisyonunca tahdidin iptal edilmesi karşısında açılan 1984/645 (bozma kararından sonra 1989/1726) sayılı orman tahdidine itiraz davasının da ayrıca yürütüldüğü bu dosya hakkında verilen ve mahkemece hükmüne uyulan Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 17.09.1985 gün ve 1985/1737-5474 sayılı kararı ile “Orman tahdidine konu olan taşınmazlar hakkında tahdidden önce tapulama mahkemesinde devam etmekte olan tesbite itiraz davaları nedeni ile orman tahdidinin kesinleşmeyeceği ve tapulama mahkemesinde devam etmekte olan davaların aynı zamanda orman kadastrosuna itiraz niteliğinde kabul edilmesinin zorunlu olduğu” kabul edildiğine göre, 144 ilâ 181 orman tahdit sınır noktaları içine alınan parsellerin tümü hakkında mevcut kadastro tesbitine itiraz davalarının tümünün aynı zamanda orman kadastrosuna itiraz davası olduğu da gözönünde bulundurulup, aynı tapu kayıtlarına dayanılarak kadastro tutanakları düzenlenen parseller hakkında açılan davaların biri hakkında verilecek kararın diğerini etkileyeceği gözönünde bulundurularak, hukukî ve fiili bağlantı nedeni ile H.Y.U.Y.’nın 45

.Y.U.Y.’nın 45. maddesi gereğince dava dosyalarının birleştirilerek görülmesinin zorunlu olduğu, ne var ki, mahkemenin gerekçeli kararında açıklandığı gibi Orman Yönetiminin taraf olduğu davalar sonucu bazı parseller hakkında verilen kararların kesinleştiği, artık o parseller hakkında görülen davaların kesin hüküm oluşturulduğunun kabulü gerekeceğinden 144 ilâ 181 orman tahdit sınır noktaları ile orman tahdidi içine alınan parsellerin tutanak asılları ve ekleri bulunduğu yerden getirtilip, bu parsellerin kimler arasında görülen davalar sonucu kesinleştiği konusunda mahkemece ayrıntılı tutanak düzenlenip ve kesinleşen mahkeme kararlarının tasdikli birer örneğinin dahi bu tutanağa eklendikten sonra Orman Yönetiminin taraf olduğu davalar sonucu kesinleşen parseller varsa onlara ait tutanak ve eklerinin yeniden tapu sicil müdürlüğüne iade edilerek o parseller hakkında kesin hüküm nedeniyle orman tahdidine itiraz davasının reddine karar verileceği nazara alınarak 144 ilâ 181 orman tahdit noktaları içinde kalan ve halen davaları devam etmekte olan parsellere ait dava dosyalarının ve yine bu arada tebliğ aşamasında olup, Yargıtay’dan bozularak gelen ve gelecek dava dosyalarının tümünün 1989/1726 orman kadastrosuna itiraz dava dosyası ile birleştirilerek tarafların iddia ve savunması doğrultusunda delilleri toplanıp değerlendirilerek oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi” gereğine değinilmiş,