muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/354, Karar No: 2006/915, Tarih: -

Tarafların kabulleri ve davalı ile dava dışı TV şirketi arasında imzalanan 06.06.1997 tarihli dizi film yapım sözleşmesi itibariyle, 13 bölümlük diziler halinde gerçekleştirilecek olan sinema eserinin yapımcısının davalı ve yönetmeninin de davacı olacağı tartışmasızdır.

Nitekim, davacının yönetmenliğinde "..... ....." adlı dizi filmin birinci ve ikinci bölümlerinin sözleşmeye uygun olarak çekimi tamamlanmış ve birinci bölüm dava dışı şirkete ait TV kanalında umuma iletilmiştir. İlk bölümün izlenme oranının düşük olduğu gerekçesiyle kalan bölümlerin yayımlanmasından vazgeçildiği dava dışı şirket tarafından yapımcı davalıya bildirilmesine rağmen, çekimi yapılan ancak yayımlanmayan ikinci bölüm ile ilk bölüm davalı yapımcı tarafından birleştirilerek (1+2 ......) aynı TV kanalında yeniden yayımlanmıştır. Ancak, izlenme oranının yine de düşük olduğu gerekçesiyle dizinin çekimlerinden vazgeçildiği ve dava dışı şirket ile davalı arasındaki 06.06.1997 tarihli sözleşmenin feshedildiği anlaşılmaktadır.

Davacı üçüncü bölümün çekimlerini de kısmen yaptığını iddia etmiştir. Davalı ise üçüncü bölümün çekilmediğini savunmuştur.

Mahkemece, üçüncü bölümün ½ oranında çekildiği kabul edilerek FSEK.'nun 68/1. maddesi uyarınca ½ telif ücretinin üç katına hükmedilmiştir.

Ancak, bu hususta görüşüne başvurulan her iki bilirkişi raporu da hüküm vermeye yeterli değildir. .... ..... Üniversitesi Sinema - TV Merkezi Müdürü Bilirkişi Prof. ..... ...... tarafından düzenlenen 31.05.2001 tarihli ilk bilirkişi raporunda; çekimi yapılan bölümler birleştirilerek (........) aynı TV kanalında yayımlanan filmde üçüncü bölümden sahneler olduğu belirtilmekle yetinilmiştir. Aynı Üniversitede görevli Yrd.Doç.Dr. ..... ..... tarafından düzenlenen 06.01.2003 tarihli ikinci raporda da, üçüncü bölüm için ilk rapora atıfta bulunularak "½ telif ücreti olabilir" şeklinde yönetmenlik ücreti ödenmesinin söz konusu olabileceği mütalaa edilmiştir.

Bu açıklamadan da anlaşılacağı üzere, her iki bilirkişi de üçüncü bölüm çekimlerinin yapıldığını belirtmekle birlikte, söz konusu çekimlerin eser niteliğine ulaşıp ulaşmadığı, dolayısıyla davacının telif ücreti istemeye hak kazanıp kazanmayacağı konusunda kanaat verici bir mütalaada bulunmamışlardır.

Kural olarak telif ücretine hak kazanılması için eserin tamamlanmış ve teslim edilmiş olması gerekir. Bazı hallerde, eser tamamlanmamış olsa bile şayet belli bir düzeye gelmiş ve sahibinin hususiyetini taşıyorsa, bu taktirde FSEK 1/B. ve 5. maddesi anlamında "eser" olarak kabul edileceğinden; eser sahiplerinden olan yönetmen de telif ücretine hak kazanacaktır. O halde, bilirkişilerin sıfatı itibariyle az önce açıklanan hususlarda ek mütalaa istenilerek, davacının çekimlerini yaptığı ve tamamlanmamış olan üçüncü bölüm incelenerek; belli bir düzeye gelip gelmediği ve bu düzey itibariyle yönetmen davacının hususiyetini taşıyıp taşımadığı saptandıktan sonra bu bölüm için telif ücretine hükmedilmesi gereklidir.

Davacı ile dava dışı TV kanalı sahibi şirket arasındaki 06.06.1997 tarihli sözleşmenin feshedilmesi nedeniyle yapımından vazgeçilen dördüncü ve beşinci bölümlere ilişkin tazminat talebine gelince; mahkemenin, davacıya yönlendirilmesi mümkün olmayan sebeplerden dolayı çekim işinin tamamlanmasına mani olunduğu gerekçesiyle toplam 300.000.000.-TL tazminatın davacıya verilmesine ilişkin kabulü yeterli değildir. 06.06.1997 tarihli sözleşme niteliği itibariyle aynı zamanda BK.'nun 355. vd. maddelerine göre eser siparişi sözleşmesi niteliğindedir.

Davacı bu sözleşmenin 9. madesi uyarınca her halükarda çekilmesi gereken ilk (5) bölümden dördüncü ve beşinci bölümlerinin çekilmemesi nedeniyle yoksun kaldığı yönetmenlik telif ücretini istediğine göre; anılan sözleşmeye göre bu bölümlerin çekilememesinde davalının kusurlu olduğu kanıtlanmalıdır. .... .... adlı dizi filmin yayından kaldırılmasıyla ilgili yazışma ve belgeler dosyaya ibraz edilmiştir. Bu deliller itibariyle gerektiğinde bilirkişilerden ek rapor istenilmek ya da film yapımcılığı ve yönetmenliği konusunda uzman yeni bir bilirkişiden görüş alınmak suretiyle sözleşmenin feshinde davalının kusuru olup olmadığının tespiti gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda araştırma yapılmak suretiyle varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmek gerekirken mahkemece, yazılı olduğu şekilde karar tesisi doğru görülmediğinden davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.02.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/311, Karar No: 2010/5770, Tarih: 24.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/311 E.  ,  2010/5770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11.06.2008 tarih ve 2006/665-2008/320 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı Yurt Security Offshore Bank Ltd.Şti’nin kıyı bankası olarak Kıbrıs’ta faaliyet gösterdiğini, anılan bankanın müvekkiline devir edilen Yurtbank A.Ş’nin merkez şubesinde hesabı olduğunu, bu banka nezdinde hesap açtırmak isteyenlerin açıklanan hesaba para yatırdıklarını, yine hesap açma, kapama ve para çekme işlemlerini müvekkili kanalıyla yaptığını, davalının da dava dışı bankanın mudisi olduğunu, kendisine ödeme yapıldığını, ancak karşılığının anılan banka tarafından müvekkiline havale edilmediğini, müvekkilinin bu şekilde zarara uğratıldığını ileri sürerek, 3.221,80 TL alacağın temerrüt faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, Yurtbank A.Ş.nin talimatı ile offshore mudilerine karşılığı gelmeden yapılan ödemlerde bankanın basiretli bir iş adamı gibi davranmadığı, davalı mevduatının vadesinin geldiği, borcun varlığının sabit olduğu ve iade talebinin dürüstlük kuralı ile bağdaşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacı Hazine olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 24.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13536, Karar No: 2020/1636, Tarih: 11.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/13536 E.  ,  2020/1636 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Öte yandan, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 39. maddesinde, "Kendilerine tebliğ yapılması caiz olan kimselerin o davada hasım olarak alakaları varsa muhatap namına kendilerine tebliğ yapılamaz." hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Davalılar , ..., ..., ..., ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre, bu davalıların adres kayıt sistemindeki adreslerine yapılmaları nedeniyle usulüne uygun olmadıkları anlaşılmıştır.

Davalılar ..., ..., ... ve ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatlarının ise, ortaklığın giderilmesi davaları çift taraflı davalardan olduğundan, aralarında menfaat çatışması olan davanın tarafı olan yakınlarına yapılması nedeniyle usulüne uygun olmadıkları anlaşılmıştır.

Davalılar ..., ..., ... ve ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatlarının ise, ortaklığın giderilmesi davaları çift taraflı davalardan olduğundan, aralarında menfaat çatışması olan davanın tarafı olan yakınlarına yapılması nedeniyle usulüne uygun olmadıkları anlaşılmıştır.

Öte yandan, davalılar Mehmet Tatlı Hoşça, Asiye Küçük ve Berfin Seçgin’e yapılan gerekçeli karar tebligatlarına ise dosya içerisinde rastlanamamıştır.

Mahkemece, adı geçen davalıların adreslerine yukarıda belirtilen ilkelere ve yasal düzenlemelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 11.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4415, Karar No: 2011/7274, Tarih: 16.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/4415 E.  ,  2011/7274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortaklığın giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü ile ortaklığın kat mülkiyeti kurulmak suretiyle giderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kat Mülkiyeti Yasası hükümlerine uygun olarak üzerinde kat mülkiyetine elverişli ... bulunan ortak taşınmazda kat mülkiyetine geçilebilmesi için, üzerindeki yapının mimari projesine uygun biçimde tamamlanmış ya da projesi olmamakla birlikte fiili durumuna göre çizdirilmiş imara ve fenne uygunluğu ilgili makamca onaylanmış projesinin olması, bağımsız bölümlerin başlı başına kullanmaya elverişli bulunması (m.1), yapının tümünün kagir olması (m.50/2), her bir paydaşa en az bir bağımsız bölüm düşmesi ve ayrıca 12. maddede yazılı belgelerin (belediyeden onaylı proje, ... kullanma belgesi ve yönetim planı) tamamlattırılması gerekmektedir. Mahkemece, sözü edilen belgelerden, tarafların imzasını içerir yönetim planı temin edilmeden yukarıda aranılan tüm koşulların gerçekleşmediği gözardı edilerek ve yine Kat Mülkiyeti Yasası'nın 3. maddesindeki "kat mülkiyeti, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilmesi halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur" hükmüne aykırı olarak anayapıda yer alan üç bağımsız bölüme arsa payı verilmeden Yasanın 10. maddesinin son fıkrası uyarınca kat mülkiyetine geçilmek suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece, bilirkişi kurulundan gerekirse yerinde yeniden inceleme yapılarak her bir bağımsız bölümün cinsi, bulunduğu katı, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası, varsa eklentileri gibi hususların değerlendirmeye alınması sonucu bağımsız bölümlere özgülenecek arsa paylarının belirlendiği ek rapor alınıp, bu raporun bozmaya uygunluğu denetlendikten ve kat mülkiyetinin kurulmasını isteyen tarafa yönetim planı yaptırılıp bu belgenin paydaşlarca imzalanması ya da tanınan süre içerisinde bundan kaçınılması halinde imzalanmış sayılması suretiyle araştırmanın tamamlanmasından sonra oluşan sonuç doğrultusunda bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3851, Karar No: 2018/5441, Tarih: 24.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/3851 E.  ,  2018/5441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Birleştirilen 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulü kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalı tarafa ait araç sürücünün kusuru nedeniyle meydana gelen kazada desteklerinin vefat ettiğini açıklayıp, davacı ... için 40.000,00 TL, davacı ... için 35.000,00 TL manevi tazminatın ve davacılar için ayrıca 500,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Birleştirilen ...1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2011/125 Esas sayılı dosyasında davacı vekili; müvekkili ...'nun mütevaffa ...'ın kardeşi olduğunu, meydana gelen kaza sonucu ölmesi ile müvekkilinin duyduğu elem ve acının telafisi için 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; maddi tazminat davasının kabulü ile, davacı ... için 500,00 TL ... için 500,00 TL olmak üzere toplam 1.000,00 TL maddi tazminatın, manevi tazimat davasının kısmen kabulü ile davacı ... için 20.000,00 TL davacı ... için 15.000,00 TL ve birleştirilen dosya 2011/125 esas da manevi tazminatın kabulü ile, 10.000,00 TL manevi tazminatın 01//11/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınıp davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün, davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davacıların murisinin ölümü nedeni ile 6098 sayılı TBK m. 53 gereğince destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün, davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davacıların murisinin ölümü nedeni ile 6098 sayılı TBK m. 53 gereğince destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesinde; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır. İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir” düzenlemesi getirilmiştir.

Somut olayda; ...1. İş Mahkemesinin 2013-141 Esas sayılı dosyasında ... tarafından ödenen 10.996,88 TL peşin sermaye değerinin davalı ... ve dava dışı ... şirketinden tahsiline karar verilmiştir. Buna göre; ... tarafından bağlanan rücuya tabi peşin sermaye değerinin destekten yoksun kalma zararından mahsubu ile karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı hüküm verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin tüm, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 10,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 24.5.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8362, Karar No: 2017/5214, Tarih: 05.12.2017

**5. Ceza Dairesi         2016/8362 E.  ,  2017/5214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İddianame içeriğine göre sanık doktor ...'ın, ...'a ileri tetkik ve tedavi uygulamak, ilgili uzman hekimlerden konsültasyon istemek veya gerekiyorsa sevk almak gibi yöntemlerden hiç birisini uygulamayarak hastanın beyin kanaması nedeniyle risk altında 38.5 saat geçirmesine neden olduğu ve bu nedenle hastanın eks olması da göz önünde bulundurulduğunda, niteleme ve anlatımın taksirle ölüme neden olma suçuna ait olduğu, tebliğname tarihine, 26/02/2016 tarih, 29636 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girip 01/03/2016 tarihi itibariyle uygulanmaya başlayan 12/02/2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre, temyiz incelemesi yapma görevi Yüksek Yargıtay 12. Ceza Dairesine ait bulunduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, incelenmeyen dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 05/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13358, Karar No: 2025/6676, Tarih: 24.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/13358 E.  ,  2025/6676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1127 E., 2023/2102 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 62. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/118 E., 2022/28 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının 25.11.1996 tarihinde işe giriş bildirgesi verilerek Bilkent Üniversitesi Müzik ve Sahne Sanatları Fakültesinde öğretim görevlisi olarak işe başladığını, hizmet döküm cetvelinin incelenmesinden 6870 gün prim ödemesi yapıldığını, davalı üniversite tarafından 25.11.1996 tarihinden 30.06.2002 tarihine kadar kısa vadeli sigorta kollarının yatırıldığını, yaşlılık, malüllük ve ölüm sigortasının yatırılmadığını, davalı üniversite işlemi nedeni ile davacının emekli olabilmek için uzun süre çalışması gerektiğini, davacının hak kaybına uğradığını belirterek davacının 01.01.1997 tarihinden 30.06.2002 tarihine kadar çalışmalarının uzun vadeli sigorta sigorta kollarına tabi olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle, tespiti talep edilen dönemde davacının Üniversite Müzik ve Sahne Sanatları Fakültesinde sahne uygulayıcısı olarak görev yaptığını, davacının 28.11.1996 tarihi itibari ile sigorta girişinin yapıldığını, davacının isteğinin olmaması nedeni ile kısa vadeli sigorta primlerinin yatırıldığını, davacının talebinden sonra uzun vadeli sigorta primlerinin ödendiğini, üniversitenin bir hatasının bulunmadığını, işe giriş bildirgesinin yazılı başvuru yerine geçmesinin mümkün olmadığını, kurum işleminin yerinde olduğunu, açılan davanın haksız olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep ettiği görülmüştür.

Fer'i müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde özetle, davanın süresinde açılmadığını, zaman aşımına uğradığını, Kurumun fer'i müdahil olduğunu, resmi kayıtların geçerli olduğunu, kurumun resmi belgeleri göre işlem yaptığını, ücretin yazılı belge ile ispat edilmesi gerektiğini ve açılan davanın haksız olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep ettiği görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"1-Davacının davasının kabulü ile

Davacının davalı ... Üniversitesine ait işyerinde 01.01.1997-30.06.2002 tarihleri arasında 506 sayılı Kanun kapsamında uzun vadeli sigorta kollarına tabi olarak çalıştığının tespitine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF