muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/25766, Karar No: 2016/24187, Tarih: 23.12.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/25766 E.  ,  2016/24187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; davalının davacıya olan borcunu belirten ve imzasını taşıyan yazılı belgeyi 15.02.2013 tarihinden önce davacıya verdiğini, ödeme tarihi itibarıyla borcun ödenmediğini,.....İcra Müdürlüğünün 2015/3398sayılı takip dosyası ile davalı borçlu hakkında takip başlatıldığını, borçlunun icra dosyasına itiraz ettiğini, TBK'nun 89.maddesine göre borcun ifa yeri konusunda taraflar arasında aksine bir anlaşma bulunmamakla para borçları için ödeme (ifa) yerini alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yeri olduğunu, öncelikle davalı borçlunun icra dairesinin yetkisine yönelik itirazının incelenerek ortadan kaldırılmasını, işin esasına göre borçlunun borcun tamamına, faize ve ferilerine yaptığı itirazının iptalini talep etmiştir.

Davalı, yetkisizlik itirazında bulunmuştur ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Davanın, icra takibi yetkili yerde yapılmadığından, REDDİNE, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HMK'nun 6.maddesi hükmü uyarınca kural olarak yasada aksine hüküm bulunmadıkça davanın açıldığı tarihte davalının ikametgahı sayılan yer mahkemesi yetkili ise de, icra takibine konu belge, davalı tarafından inkar edilmemiş ve belge kapsamında icra takibi yapılmış olup, davacının istemi belgeden kaynaklanan para alacağı olduğuna göre Türk Borçlar Kanunu 89. (eski B.K'nın 73.) maddesi gereğince para borcu alacaklıya götürülerek ödenmesi gereken borçlardan olduğundan, davacının ikametgahı mahkemesi de yetkilidir. Davacının ikametgahı Muğla olup, borcun ifa edileceği yer itibariyle yetkili mahkeme ve icra dairesi Muğla Mahkemesi ve icra dairesi olduğundan, mahkemece işin esasının incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, icra takibi yetkili yerde yapılmadığından bahisle davanın reddi kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenler ile davacı tarafından temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15133, Karar No: 2012/1462, Tarih: 30.01.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/15133 E.  ,  2012/1462 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK' nın 89/1, 50/1-f maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın şikayetçinin kovuşturma aşamasındada dinlenmesi gerektiğine, çalışmamasının ailesini etkileyeceğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 30.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/869, Karar No: 2013/3950, Tarih: 07.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/869 E.  ,  2013/3950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı idare vekilinin sair temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkindir. Ancak;

1) Dava konusu ... köyü 355 ve 451 parsel sayılı taşınmazların elatılan bölümlerinin kanal niteliği ile davalı idare adına tescili yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) ..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınması nedeniyle, 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyeti kaldırıldığından, karar ve ilam harcının davalı idareden tahsili gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5. bendinin çıkartılmasına, yerine (31.05.2010 havale tarihli fen bilirkişisi raporu ve krokisinde gösterilen Bulanık ilçesi, Yoncalı Köyü 355 parsel nolu taşınmazın 1.840,00 m2lik ve aynı yer 451 parsel sayılı taşınmazın 1.000,00 m2 lik bölümlerinin tapu kaydının iptali ile kanal niteliğiyle davalı idare adına ayrı ayrı tapuya tesciline) paragrafının eklenmesine,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 7 ve 8. bendinin çıkartılmasına, yerine (Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 2.057,14-TL karar harcından, 108,00-TL peşin harç ile ile 769,15-TL ıslah harcının mahsubu ile bakiye 1.179,99-TL harcın davalı idareden alınarak Hazineye irad kaydına) cümlesinin eklenmesine,

c) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 9. bendinde yeralan (331,62-TL'nin) ibaresinden sonra gelmek üzere (ve davacı tarafından yatırılan toplam 877,15-TL harcın) kelime ve rakamlarının eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12392, Karar No: 2021/5648, Tarih: 27.05.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/12392 E.  ,  2021/5648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İSTANBUL 12. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen itirazın iptali davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; turizm işletme belgeli tesisin elektrik tüketimlerinin 2634 sayılı Turizm Teşvik Kanununa aykırı olarak sanayi tarifesi yerine ticarethane tarifesinden tahakkuk ve tahsil edilmesi sebebiyle açtıkları kısmi davada 31.12.2004-16.07.2009 dönemlerinde haksız ve hukuka aykırı olarak yapılan tahakkuk ve tahsilat tutarının bilirkişilerce hesaplandığını, mahkemece talep ile bağlı kalınarak karar verildiğini, kararın 29.03.2021 tarihinde Yargıtay onamasından geçerek kesinleştiğini, kısmi davada bilirkişi raporu ile tespit edilen miktar üzerinden aleyhine başlatılan icra takibine davalı tarafça itiraz edilmesi üzerine icra takibinin durduğunu belirterek; takibe vaki itirazın iptaline ve davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kısmen kabulü ile davalının takip dosyasına yapmış olduğu itirazın kısmen iptaline, takibin 37.749,03 TL asıl alacak ve 46.279,55 TL işlemiş faiz üzerinden devamına, asıl alacak tutarlarına takip tarihinden itibaren avans faiz uygulanmasına, kabul edilen asıl alacak tutarı 37.749,03 TL'nin %20'si oranında hesap edilen 7.549,80 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, davacı vekilinin ıslah dilekçesi kapsamında alacak talebinin kabulüne karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı tarafça istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; dosya kapsamı, delil durumu, ilk derece mahkemesi kararında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmamasına göre, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Davacı tarafından davalı aleyhine açılan kısmi istirdat davasında turizm belgeli işletmenin 31.12.2004-16.07.2009 dönemine ait elektrik faturalarının 2634 sayılı Turizm Teşvik Kanunu'na aykırı olarak sanayi tarifesi yerine ticarethane tarifesinden tahakkuk ve tahsil edilmesi sebebiyle; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 5.000 TL'den borçlu olmadıklarının tespitine, her bir faturaya ilişkin olarak ödeme tarihinden itibaren avans faizi oranında işlemiş faizi ve dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte borçludan istirdadının talep edildiği, mahkemece turizm işletme belgeli tesisi işletmekte olan davacının, itirazda bulunduğu dönemlere ait elektrik tüketim bedellerini davalının en düşük tarifeye göre tahsil etmesi gerektiğinden yüksek tarife farkından kaynaklanan 44.116,31 TL fazla tahsilat tutarını davacıya iade etmesi gerektiği ancak davacının talebiyle bağlı kalınarak davanın 5.000 TL üzerinden kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır. Davacı, eldeki ek davada; 14.05.2007-16.07.2009 dönemine ait kısmi davada bilirkişilerce tespit edilen miktarın tahsili talebiyle icra takibi başlatmış, icra takibine davalı tarafça itiraz edilmesi üzerine itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesinin talep etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki her dava, kural olarak iki kısımdan; tespit ve eda kısımlarından oluşur. Davanın kısmi nitelikte olması halinde önceden açılan davada kesinleşen ilamın tespit kısmı, kalan kısım hakkında açılan ikinci davanın tespit kısmı için kesin hüküm oluşturur ve kuşkusuz bağlayıcıdır. Öğreti ve yargısal uygulamada; kısmi davanın redle sonuçlanması halinde tüm alacak hakkında kesin hüküm oluşacağı; kısmi dava kısmen kabul kısmen redle sonuçlanırsa her iki bölüm yönünden de kesin hüküm oluşacağı; kısmi dava tümüyle kabul edilirse de kararın tespit bölümünün açılan ek dava için kesin hüküm oluşturacağı kabul edilmiştir. Eş söyleyişle; kısmi dava sonunda davalının borcu ödemeye mahkum edilmesi veya kısmi davanın tamamen veya kısmen reddine karar verilmiş olması halinde taraflar arasındaki borç ilişkisinin varlığı ya da yokluğu da tespit edilmiş olur ki, bu tespit zorunlu olarak borç ilişkisinin tümünü kapsar. Bu nedenle kısmi dava sonunda verilen ve kesinleşen kararın tespite ilişkin bölümü sonradan açılan ek dava için kesin hüküm oluşturur.(Bkz. HGK.2007/15-126 E, 2007/210 K. 18.04.2007 tarih) Kısacası; ikinci davaya bakan mahkeme, kısmi davanın davalının sorumluluğuna ilişkin bu tespit bölümüyle bağlıdır. Burada davalının haksızlığı olgusu artık tartışılamaz hale gelmiştir. Zira, kesin hüküm bulunan bir konuda, mahkemenin bu yönün doğruluğunu yeniden araştırma ve inceleme konusu yapmasına olanak bulunmamaktadır. Bu yön kamu düzenine ilişkin olup, mahkemeler ve Yargıtayca res'en göz önünde tutulmalıdır. Açıklanan hususlar Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.02.1980 tarihli ve 1980/9-73 Esas, 1980/186 Karar sayılı; 02.06.1982 tarihli ve 1981/11-1130 Esas, 1982/549Karar sayılı ve 09.11.1988 tarihli ve 1988/15-5/ Esas, 1988/898 sayılı kararlarında da açıkça vurgulanmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacı tarafından davalı aleyhine açılmış bulunan ve yukarıda ayrıntıları ile safahatı açıklanan kısmi dava taleple bağlı kalınarak 5.000 TL üzerinden sonuçlanmış; böylece davaya dayanak alınan hukuki ilişkinin varlığı saptanarak, davalının sorumluluğu da kesinleşen bu hükümle tespit edilmiştir. Kısmi davada alınan bilirkişi raporunda alacağın miktarı 44.116,31 TL olarak tespit edilmiş mahkemece yeniden bilirkişi raporu alınmış ve alacağın miktarı 51.990,11 TL olarak belirlenmiştir. Oysa ki kesinleşen kararın tespite ilişkin bölümünün sonradan açılan itirazın iptali davası için kesin hüküm oluşturacağından kuşku bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle; İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/1555 Esas sayılı dosyasında verilen hükmün kesinleştiği ve söz konusu kesinleşen hükümde alacağın miktarı 44.116,31 TL olarak bilirkişilerce tespit edildiği halde yanılgılı değerlendirme ile davacının ıslah talebi nazara alınarak davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Açıklanan nedenlerle; İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/1555 Esas sayılı dosyasında verilen hükmün kesinleştiği ve söz konusu kesinleşen hükümde alacağın miktarı 44.116,31 TL olarak bilirkişilerce tespit edildiği halde yanılgılı değerlendirme ile davacının ıslah talebi nazara alınarak davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının davalı yararına KALDIRILMASINA, aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 27/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13373, Karar No: 2016/2792, Tarih: 01.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/13373 E.  ,  2016/2792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süreleri ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça konu yakıtların çalındığı katılan ve müştekinin araçlarının yakıt depolarında kilit sisteminin bulunup bulunmadığının tespit edilmediği gibi dosya içeriğinden de bu hususun anlaşılamamış olması karşısında; öncelikle suça konu yakıtın çalındığı depoların kilit sisteminin bulunup bulunmadığı ve ayrıca kilit sistemi mevcut ise depoların açık bırakılıp bırakılmadığı araştırılıp sonucuna göre eylemlerin niteliğinin belirlenmesi gerekirken, olay anında araçların yakıt depolarının kilit sisteminin bulunması ve depoların kilitlenmemesi halinde TCK'nın 141/1. maddesindeki suçun, depoların kilit sisteminin olmaması halinde ise TCK'nın 142/1-e maddesinde yazılı bulunan suçun oluşacağı gözetilmeden, hiç bir araştırma yapılmadan ve sanıkların depo kapaklarının kilitli olmadıkları ve elleriyle açtıkları yönündeki savunmaları ile yetinilerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Sanıkların kollukta ve kovuşturma aşamasında verdikleri ifadelerinde, katılan ... ve müşteki Halis’e ait tırların depolarından mazot çalıp bidonları kendi araçlarına yüklediklerini söylemeleri, katılan ...’in kendi tırından da elli litre kadar mazot çalındığını belirtmesi ve sanıkların yakalanmalarından sonra araçlarında ele geçirilen toplam 250 litre mazotun 50 litresinin katılan ...’e iade edildiğinin anlaşılması karşısında, katılan ...’e yönelik hırsızlık eyleminin de tamamlanmış olduğu gözetilmeden, sanıklar hakkında katılana yönelik eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gerekçesiyle TCK’nın 35. maddesinin uygulanması,

Kabule göre de,

Sanıklar hakkında tamamlanmış hırsızlık suçundan dava açıldığı halde ek savunma hakkı verilmeden teşebbüs nedeniyle TCK'nun 35. maddesi gereği cezadan indirim yapılması,

3- Anayasa Mahkemesi'nin hüküm tarihinden sonra 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014-140 esas, 2015/85 karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi gereğince ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 01/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15675, Karar No: 2013/20221, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/15675 E.  ,  2013/20221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

03/12/2006 tarihindeki iş kazasında yaşamını yitiren sigortalı ...'ın hak sahiplerine iş kazası sigorta kolundan yapılan tahsislerin ilk peşin sermaye değerinin SGK'dan yeniden sorulup gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3406, Karar No: 2016/2183, Tarih: 07.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/3406 E.  ,  2016/2183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ

DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11178, Karar No: 2007/10886, Tarih: 28.09.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/11178 E.  ,  2007/10886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 29.6.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 1.2.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.