muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3460, Karar No: 2024/4734, Tarih: 29.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3460 E.  ,  2024/4734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1848 Esas, 2023/1779 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara Batı 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.06.2020 Tarihli ve 2020/491 Esas, 2020/463 Karar Sayılı Kararı

Hükümlü, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ...'ın vasi atanmasına karar verilmiştir.

Vasi 07.07.2023 tarihli dilekçesinde, hükümlünün yerleşim yerinin ...olarak değiştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 19.07.2023 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri adresinin... olarak değiştirilmesine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. İzmir 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.10.2023 Tarihli ve 2023/1848 Esas, 2023/1779 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün cezaevine girmeden önceki son ikametgahının ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun'un 407 nci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.

Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Ankara Batı 3. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun'un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olduğundan vesayet dosyasının takibi ile İzmir 9. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İzmir 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7892, Karar No: 2019/2134, Tarih: 21.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7892 E.  ,  2019/2134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde yeniden kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanması işlemleri için sadece ihbar evrakı, iddianame ve açıklanması geri bırakılan hüküm ile duruşma tutanakları gibi UYAP üzerinden temin edilen belgelerle oluşturulan, öncesine ait soruşturma belgelerinin aslı ya da onaylı suretleri dosya içerisinde bulundurulmadan, onaysız fotokopi niteliğindeki suretleri ile yetinilerek karar verildiği anlaşıldığından, dosya arasında hükme esas alınan soruşturma evraklarının onaylı örnekleri eklenerek gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 21.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29971, Karar No: 2013/22477, Tarih: 16.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/29971 E.  ,  2013/22477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasten yaralama suçundan silinme koşulları oluşmamış sabıkası bulunan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar veren mahkemenin kararında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154/1. maddesi uyarınca sanık hakkındaki katılanın 702 parsel taşınmazına tecavüz suçunun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 73. maddesi gereğince şikayete bağlı ... getirilmiş olması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma girişiminde bulu- nulması zorunluluğu,

2- Hazineye ait, vasfı dosya içeriğinden anlaşılmayan 821 parsel taşınmaza tecavüzde bulunduğu iddia edilen sanığın eyleminin hükümden sonra yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa ile 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasında yapılan değişiklik de gözetilerek, mahallinde keşif yapılıp taşınmazın vasfı da belirlendikten sonra öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, eğrek yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanık- lardan da sorulup kesin biçimde saptandıktan ve gerektiğinde köy tüzel kişiliği de davadan haberdar edildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayini,

3- Sanığın mülkiyeti Hazineye ait 821 parsele tecavüz ettiğinden bahisle

dava açılması karşısında, suçtan zarar görme olasılığı bulunan Hazinenin davadan haber- dar edilerek katılma ve delillerini sunma olanağı tanınması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve suçtan zarar gören Maliye Hazinesi veki- linin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25206, Karar No: 2022/15085, Tarih: 02.11.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/25206 E.  ,  2022/15085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hırsızlık suçunun konusunu oluşturan arabaya çalınması sırasında veya kullanımı esnasında verilen zararların mala zarar verme suçunu oluşturmayacağının düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 02.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5329, Karar No: 2012/6531, Tarih: 21.05.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/5329 E.  ,  2012/6531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; TCK'nın 152/1-a, 152/2-a-son, 39. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında; TCK'nın 152/1-a, 152/2-a-son maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın sanık ...'ın ikamet adresine 30.09.2009 tarihinde Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edildiği ancak, sanığın 01.06.2009 tarihinde talimat yoluyla ek savunmasının alınması sırasında Delice İlçe Jandarma Komutanlığında asker olduğunu bildirmesi karşısında, sanığın askere alınma tarihi tespit edilerek tebligat tarihinde askerde olması halinde gerekçeli kararın sanığa tebliğinden sonra iade edilmesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9884, Karar No: 2013/16061, Tarih: 02.10.2013

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/9884 E.  ,  2013/16061 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, müvekkilinin 30.08.2005-21.06.2011 tarihleri arasında aralıksız çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiğini, haklarının ödenmediğini bildirerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, genel tatil, 21 günlük Haziran ayı ücreti, yıllık izin, hafta tatili ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının performans düşüklüğü nedeniyle defalarca uyarıldığını bu hususa ilişkin tutanaklar tutulduğunu, görev yerinin değiştirildiğini ve daha uygun yerlerde çalıştırıldığını, normal bir işçi günde 1250 manşet üretirken davacının 750 manşet ürettiğini, bu nedenlerle müvekkil işverence davacının iş akdinin performans düşüklüğü sebebi ile feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İşçi ücretlerinin ödenmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 37 nci maddesine göre, işçiye ücretin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur. ./...

2013/9884-16061 S.2

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

2013/9884-16061 S.2

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

4857 sayılı Yasa'nın 32 nci maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü, işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanunî kesintiler düşüldükten sonra kalan net miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye... Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığından sorumlu Devlet Bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli koşulların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.

Somut olayda, davacı işçinin 2011 bakiye ücret alacağının dava açıldıktan sonra 01.07.2011 tarihinde dosyada mevcut banka hesap hareketleri ile ödenmiş olduğu anlaşılmaktadır. Ücret alacağı hesaplanırken ödenen bu miktarın hesaplama dışı bırakılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 02.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/797, Karar No: 2007/20760, Tarih: 19.11.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/797 E.  ,  2007/20760 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı SSK Başkanlığı aralarındaki tespit davası hakkında İstanbul 2. İş Mahkemesinden verilen 13.6.2001 gün ve 598-662 sayılı hükmün taraf vekilleri tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Hükmün davalılardan DYP Kağıthane İlçe Başkanlığı'na tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ belgesinin dosyasında bulumadığı anlaşılmakla, tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin dosyasına konulmasından, teliğ edilmemiş ise hüküm yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.11.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2829, Karar No: 2015/3896, Tarih: 12.11.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/2829 E.  ,  2015/3896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek, 2911 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1- TCK'nın 314/3 ve 220/6. maddeleri delaleti ile 314/2, 220/6, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53, 58/9. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- 2911 sayılı Kanunun 23/b. maddesi delaletiyle 33/1, 62, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Örgüt adına suç işleme suçundan öncelikle temel ceza tayin edilip sonrasında TCK'nın 220. maddesinin 6. fıkrasının 2. cümlesindeki indirim uygulandıktan sonra devamında 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince arttırım yapılması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- 2911 sayılı Kanunun 33/1. maddesine aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Sanığa yüklenen suçun, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında düşünce ve kanaat açıklaması yöntemiyle işlendiği ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında; sanık hakkında kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2193, Karar No: 2019/8709, Tarih: 15.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/2193 E.  ,  2019/8709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; İşveren avukatın yanında 01.03.2012 -31.03.2014 tarihleri arasında (sigorta başlangıç 01.04.2012) şifahi olarak akdettikleri belirsiz süreli iş akdi gereği iş gören avukat olarak çalıştığını, şifahi anlaşma gereği 01.01.2014 tarihi itibariyle net 2.500.00 TL maaş tahsilat ve kanuni avukatlık ücretleri üzerinden net % 10 prim olmak üzere belirlenen ücretin ödenmesi konusunda anlaştıklarını, Ocak 2014 maaşının 3.400.00 TL olarak tarafına ödendiğini, bunun 2.500,00 TL.sinin maaş, 900,00 TL.sinin prim olarak ödendiğini, Şubat 2014 maaşının 2.900,00 TL olarak tarafına ödendiğini, bunun 2.500,00 TL.sinin maaş, 400,00TL'sinin prim olarak ödendiğini, işveren avukatla arasındaki uyuşmazlığın kaynağını 28.02.2014 tarihinde borçlular tarafından işveren avukatın hesabına yapılan toplam 200.000,00TL ödemenin oluşturduğunu, bu ödemenin borçlular ... San. ve Tic. A.Ş., ... Gıda Paz. Tic. ve San. A.Ş., ... Gıda Yatırım San. ve Tic. A.Ş. tarafından yapıldığını, bu tahsilatlar neticesinde müvekkil ... Ambalaj ve Kağıt San. A.Ş.ye net 63.000,00 TL. tahsilat vekalet ücreti makbuzu kesildiğini, bu ödemelerin dayanağı oluşturan icra dosyalarında tüm işlemlerin bizatihi tarafınca yürütüldüğünü, işveren avukat tarafından bu dosyalardan tahsil edilen rakam, toplamda kanuni vekalet ücreti net 163.264,00 TL. ve toplam tahsilat vekalet ücreti net 63.300,00 TL. olmak üzere toplamda 226.564,00 TL. olduğu tarafına ödenmesi gereken rakamın toplam tahsilatın net % 10'u olan 22.656,00TL olduğunu, bu rakamın 2.000,00 TL.sinin işveren avukat tarafından 04.03.2014 tarihinde hesabına havale yapıldığını, işveren avukattan bakiye 20.656,00 TL. prim alacağı bulunduğunu, primlerini talep etmesi üzerine iş akdinin işveren avukatça 31.03.2014 tarihinde ihbar ve kıdem tazminatına istinaden toplam 10.000,00 TL. ödeme yapılarak sona erildiğini beyanla şimdilik bakiye 20.656,00 TL. prim alacağının temerrüt tarihi olan 07.04.2014 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte alacağı olduğunu ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacı ile müvekkili arasında prim ödeneceğine dair akdedilmiş herhangi bir yazılı sözleşmenin mevcut olmadığını, davacı tarafın 02.04.2012-31.03.2014 tarihleri arasında müvekkili yanında çalıştığını, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını, davacının müvekkili yanında sadece maaş esası üzerinden çalışmaya başladığını ve 01.04.2014 tarihine kadar aylık 1.200,00 TL. maaş ödenmesi hususunda tarafların mutabık kaldığını, taraflar arasında % 10 prim ödeneceğine dair herhangi bir sözleşme olmadığını, davacının 01.10.2013 tarihli Yönergenin ilgili maddelerine dayandığı, davacının maaş miktarı ve prim ödemeleri olarak belirttiği kalemlerin gerçek durumla alakası olmadığını, zira banka dekontlarında belirtilen meblağların çoğunun dosyaların yürütülmesi/takibi için gerekli olan masrafların fazlasıyla çalışan avukatlara verildiğini, banka dekontları ve ilgili belgeler incelendiğinde yapılan ödemelerin prim ödemeleri olduğuna dair hiç birinde açıklama bulunmadığını, davacının dosyaya sunduğu belgelerin kendisinin prime hak kazandığını ispat eder nitelikte belge olmadığını, davacının prime hak kazandığını iddia ettiği dosyaların bir çoğunun davacının liseye devam ettiği yıllarda müvekkilinin bizzat takip ettiği dosyalar olduğunu, davalı müvekkilinin dava dışı müvekkili ... Ambalaj ve Kağıt San. A.Ş.'nin borçlarına ait icra dosyalarından doğan kununi vekalet ve tahsilat vekalet ücretinin yüksek olmasından dolayı davacının kısa sürede ve hak etmediği şekilde para kazanma hırsına yenik düşmesine neden olduğunu, derdest davanın özünün 01.10.2013 tarihli “Ücret Karşılığı Birlikte Çalışan Avukatlar Yönergesi” olduğunu, davaya dayanarak yapılan yönergenin 01.10.2013 tarihinden kabul edildiğini, söz konusu yönergenin kapsamına 01.10.2013 tarihinden sonra hukuk bürolarına alınan ve çalışan avukatın bizzat yürüttüğü işlerin girdiğini, yönergenin yasa hükmünde olmadığını, Yönergede açıkça ifade edilen “Bizzat Yürütme” hususu açısından davacının bizzat yürüttüğü hiçbir iş/dosya bulunmadığını, davacının ruhsatını aldıktan sonra çalışmaya başladığını, tecrübesiz olduğunu, büroda başka tecrübeli avukatların da çalıştığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının eşinin tanık olarak verdiği beyanlara dayalı olarak ve dosya kapsamından davacının icra tahsilatlarının ve kanuni vekalet ücretinin %10 şeklinde ödeme yapılacağına dair anlaştıklarını bu nedenle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı işçi, davalıya ait Avukatlık bürosunda Avukat sıfatıyla 4857 sayılı yasaya tabi olarak çalışmış olup açmış olduğu bu dava ile prim alacağı talebinde bulunmuştur. Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı işçi, davalıya ait Avukatlık bürosunda Avukat sıfatıyla 4857 sayılı yasaya tabi olarak çalışmış olup açmış olduğu bu dava ile prim alacağı talebinde bulunmuştur. Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında yazılı bir iş sözleşmesi bulunmayıp prim uygulaması ve esaslarına dair karşılıklı anlaşmanın varlığı yöntemince ispatlanamamıştır. Bir Avukat yanında, Avukatlık ortaklığında veya Avukatlık bürosunda ücret karşılığı birlikte çalışan Avukatlar Yönergesi, işveren açısından bağlayıcı olmayıp sözü edilen yönerge hükümlerinin iş sözleşmesinin eki olarak kabul edildiğine dair bir anlaşmanın varlığı ortaya konulamamıştır. Davacının tanığı eşi olup salt sözü edilen tanığın anlatımına göre sonuca gidilmesi mümkün değildir. Bu nedenle ispatlanamayan prim alacağının reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne dair hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.