muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4148, Karar No: 2021/8409, Tarih: 30.11.2021

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA;

3-Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

"Turkcell baz istasyonu kule montajı" işini alt taşeron olarak yüklenen Es-Ka İnşaat şirketinin, olay tarihindeki yetkilisinin sanık olduğu, Yapı İşlerinde Sağlık ve Güvenlik yönetmeliği hükümlerine göre, yüksekteki çalışmaların uygun ekipmanlar ile (bomlu merdivenli sepetli kaldırma araçları, kule vinçleri gibi) veya korkuluklar, platformlar ve güvenlik ağları gibi toplu koruma ağaçları, şayet işin doğası gereği toplu koruma önlemleri uygulanamıyorsa, çalışanlar sabitleme kemerleri, dağcı ipi veya çengelli ip gibi veya vücut tipi emniyet kemerleri kullanmak zorunda olduğu, yüklenici firma Es-Ka şirketi tarafından bu güvenlik önlemlerinin alınmadığı, işin başında şantiye şefi bulundurmadığı, ekip şefi olan ...’ın da şantiye şefi vasfı bulunmadığı, tüm bu nedenlerle sanığın asli kusurlu olduğu ve mahkemece de asli kusurlu kabul edildiği olayda;

a-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana gelen kaza sonucu bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;

b-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" ve (f) bendinde yer alan ''failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

c-Taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde TCK'nın 50/4. maddesine göre adli para cezasına çevrilebileceğinin belirtilmiş olmasına karşın, hükmün C/4. bendinde "Sanığa verilen hapis cezasının, cezanın miktarı itibarı ile TCK.nun 50/1 maddesi gereğince seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına" şeklindeki hatalı gerekçeyle hüküm kurulması,

c-Taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde TCK'nın 50/4. maddesine göre adli para cezasına çevrilebileceğinin belirtilmiş olmasına karşın, hükmün C/4. bendinde "Sanığa verilen hapis cezasının, cezanın miktarı itibarı ile TCK.nun 50/1 maddesi gereğince seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına" şeklindeki hatalı gerekçeyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 30.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9986, Karar No: 2013/34945, Tarih: 25.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/9986 E.  ,  2013/34945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ (... 4.İŞ)

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, önceleri Uluslararası tır şoförü olarak en son 2009 Mart ayından itibaren yurtiçi seferlerine gönderildiğini,uluslararası sefere çıktığında ,ücretinin asgari ücret+ sefer ücreti şeklinde, yurt içi seferlere gittiğinde ise asgari ücret+ km başına 15 kuruş olduğunu, emeklilik nedeni ile iş akdini haklı olarak feshettiğini, ayrıca bir kısım sosyal haklardan da faydalandığını,davalı işveren tarafından eksik kıdem tazminatı ödemesi yapıldığını iddia ederek bakiye kıdem tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, kıdem tazminatının kendisine ödendiğini, fazla çalışma yapmadığını, yıllık izin alacağının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin emeklilik nedeni ile feshedildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece davacının tüm çalışma döneminde ulusal bayram genel tatillerde çalıştığı kabul edilip zaman aşımı defi dikkate alınıp bordrolarda tahakkuk bulunan aylar dışlanarak ulusal bayram genel tatil alacağına hükmedilmişse de davacı, tüm çalışma döneminin bir kısmında uluslararası tır şoförü olarak çalışmıştır. Bu sebeple ulusal bayram genel tatil alacağı hesaplanırken davacının Uluslar arası tır şoförü olarak çalıştığı dönemler ayrıca belirlenip dosya içerisinde yer alan pasaport kayıtları dikkate alınarak davacı işçinin yurtdışında olduğu süreye rastlayan bayram ve genel tatil günleri için hesaplamaya gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile ulusal bayram genel tatil alacağına karar verilmesi hatalı olup hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.12.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6582, Karar No: 2018/8420, Tarih: 06.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/6582 E.  ,  2018/8420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın olay tarihinde Sincap Market isimli iş yerinden toplam değeri 49,80 TL olan iki paket tereyağı çalmaya teşebbüs ettiğinin anlaşılması ve sanığı neticeye götüren kastının da yalnızca bu miktardaki ürüne yönelik olması karşısında,sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a, d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 06.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12996, Karar No: 2013/13820, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12996 E.  ,  2013/13820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 24.01.2010 ve 2009 yılı kat malikleri kurul toplantısının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 22.01.2013 tarihli geri çevirme kararı gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Anataşınmazdaki bağımsız bölümlerin 24.01.2010 tarihindeki maliklerini gösteren tapu kayıtları istenilmiş ise de; gönderilen tapu kayıtlarının 24.01.2010 tarihli malikleri gösterir kayıtlar olmadığı anlaşıldığından, anataşınmazdaki bağımsız bölümlerin 24.01.2010 tarihindeki maliklerini gösteren tapu kayıtlarının ilgili tapu müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20385, Karar No: 2017/1237, Tarih: 13.03.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/20385 E.  ,  2017/1237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, murisi dedesi ...’in maliki olduğu 212, 214, 2672, 3122, 452, 480, 482, 642, 495, 515, 519, 522, 794, 3017, 1069, 1338, 1364, 507, 1509, 1521 parsel sayılı taşınmazlarını diğer mirasçısı ve kendisinin de babası olan ...’ten mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak davalıya devrettiğini ileri sürerek, tapu kayıtlarının miras payı oranında iptali ve adına tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, iştirak halinde mülkiyet hükümlerinin geçerli olduğu taşınmazlarda davacının tek başına dava açma yetkisinin bulunmadığını, felç geçiren muris babası ...’e yaklaşık 30 yıl süreyle baktığını, masraflarının karşılığı olmak üzere murisin bazı taşınmazlarını kendisine devrettiğini, davalının bedele dönük seçimlik hakkı yönünden tenkis hesabının yapılması zarureti nedeniyle murisin terekesinin tespitini ve ayrıca tasarruf nisabının hesabının yaptırılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp , düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 924.47.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 13.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1625, Karar No: 2012/5259, Tarih: 26.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/1625 E.  ,  2012/5259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım, tasarlayarak ve canvarca hisle öldürme ve bu suça yardım, hırsızlık

HÜKÜM :1-Sanıklar ..., ..., ...: Maktul ...'ı tasarlayarak ve canavarca hisle öldürme suçundan TCK.nun 82/1-a-b, 62 maddeleri uyarınca ayrı ayrı müebbet hapis cezası.

2-Sanık ...: a-Maktul ...'ı tasarlayarak ve canavarca hisle öldürme suçundan TCK.nun 82/1-a-b, 29/1, 62/1 maddeleri uyarınca 17 yıl 6 ay hapis cezası.

b-Kişinin malını koruyamayacak durumda olmasından veya ölmesinden yararlanmak suretiyle hırsızlık suçundan TCK.nun 142/2-a, 143/1, 62/1 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası.

3-Sanık ...: Maktul ...'ı tasarlayarak ve canavarca hisle öldürme suçundan TCK.nun 82/1-a-b, 31/3, 62/1 maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası.

4- Sanık ..., Sanık ... : Maktul ...'ı tasarlayarak ve canavarca hisle öldürmeye yardım etme suçundan TCK.nun 82/1-a-b, 39/1,2-b, 29/1, 62/1 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanıklar ... ile sanık ... müdafiilerinin yasal süreden sonraki duruşmalı inceleme istemlerinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ün nitelikli adam öldürme ile sanık ...'ın hırsızlık ve sanıklar ..., ...'ın nitelikli adam öldürmeye yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebinin niteliği ve sanıklar ..., ... ve ... yönünden tahrike ve takdire ilişen sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, duruşmalı incelenen dosyaya göre usul bozmasına uyularak verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, suç vasfına, tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen, sanık ... müdafiinin suç vasfına, tahrik indiriminin daha fazla olması gerektiğine, hırsızlık suçunda sübuta ilişen, sanık ... müdafiinin suç vasfına, sanık ... müdafiinin usuli eksikliğe, suç vasfına, sanık ... müdafiinin sübuta, suç vasfına yönelen sanık ... müdafiinin sübuta ilişen ve sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

CMUK 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;

Hüküm fıkralarındaki 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bendlerin, "Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesine,

CMUK 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;

Hüküm fıkralarındaki 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bendlerin, "Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesine,

Karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 26/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

26/06/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat ...'un yokluğunda 28/06/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2022/494, Karar No: 2022/5195, Tarih: 21.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/494 E.  ,  2022/5195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 116/2, 119/1-c, 31/2, 62 ve 52. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 3.320,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair İzmir 2. Çocuk Mahkemesinin 21/11/2017 tarihli ve 2017/773 esas, 2017/634sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 02/11/2021 gün ve 21863-2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/12/2021 gün ve 2021/139843 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre; kayden 22/07/1998 doğumlu olan ve suçun işlendiği 23/07/2012 tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b ve 116/2. maddelerinde öngürülen cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu asli zamanaşımı süresinin aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca 4 yıl olduğu,

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 19/10/2012 tarihli iddianamesi ile hakkında kamu davası açılan suça sürüklenen çocuğun 25/09/2013 tarihinde sorgusu yapılarak, İzmir 2. Çocuk Mahkemesinin 25/09/2013 tarihli ve 2012/880 esas, 2013/1181 sayılı kararı ile ilk mahkumiyet kararı verildiği, anılan kararın Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 23/05/2017 tarihli ve 2014/36307 esas, 2017/5925 karar sayılı ilamı ile bozulduğu, bu tarihten sonra dava zamaşımı süresini kesen başkaca bir işlemin bulunmadığı, 4 yıllık asli zamanaşımı süresinin İzmir 2. Çocuk Mahkemesinin 25/09/2013 tarihli mahkumiyet kararından itibaren yeniden işlemeye başladığı,

Bu haliyle, suça sürüklenen çocuk hakkında ilk mahkumiyet kararının verildiği 25/09/2013 tarihinden ikinci mahkumiyet kararının verildiği 21/11/2017 tarihine kadar 4 yıllık asli zamanaşımı süresinin tamamlandığı anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun'un 66/2 ve 66/1-e maddeleri gereğince davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesindeisabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ...’nın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları için öngörülen cezaların türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 maddelerine göre hesaplanan 4 yıllık asli dava zamanaşımının, ilk mahkumiyet hükmünün kurulduğu 25/09/2013 tarihi ile ikinci hüküm tarihi olan 21/11/2017 tarihi arasında gerçekleştiği ve bu süre içinde zamanaşımını kesen başka bir işlem yapılmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında yukarıda anılan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (İZMİR) 2. Çocuk Mahkemesinden verilip kesinleşen, 21/11/2017 tarihli ve 2017/773 E., 2017/634 K. sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından açılan kamu davalarının, CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, hükmolunan cezaların kaldırılmasına, 21/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3552, Karar No: 2008/6134, Tarih: 26.05.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/3552 E.  ,  2008/6134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliği göz önünde tutularak bilirkişi kurulu oluşturulup yerinde inceleme yaptırılmış ve düzenlenen raporda incelenen arsa satışlarının emsal alınacak nitelikte olmadığı görüşüne yer verilerek, kamulaştırma bedeli -emsal satışlar yerine, kooperatif amaçlı olarak kooperatif üyelerinden alınan arsa katkı paylarına göre- denetime elverişli olmayan ve yasada öngörülen yönteme uygun düşmeyen genel değerlendirmelerle tespit edilmiş bulunduğundan, bu rapora itibarla hüküm kurulması doğru değildir.

Şöyle ki;

Bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazların yerinde inceleme yapılarak, 2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önceki özel amacı olmayan emsal arsa satışlarını esas alarak dava konusu taşınmaz malın satış değerini ve bu değeri etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurları gözeten gerekçeli bir değerlendirmeye dayalı olarak taşınmaz malın değerinin tespiti gerekir. Satışı emsal olarak alınacak olan taşınmazın dava konusu taşınmazla aynı mevkii ve konumda ve aynı yüzölçümde olması, birbirine komşu ya da yakın mesafede bulunması, kamulaştırma (değerlendirme) gününe yakın tarihlerde satılmış olması zorunlu değildir. Buna göre dava konusu taşınmaza emsal alınabilecek nitelik ve özellikleri taşıyan emsal arsa satışlarının belirlenip bilirkişi kurullarınca bu emsal satışların esas alınması suretiyle yapılacak karşılaştırma ve değerlendirme sonunda dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmelidir. Dava konusu taşınmazın yer aldığı kentte emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunmadığı da düşünülemez. Kaldı ki, böyle bir olasılık söz konusu olsa bile

./..

2008/3552-6134 -2-