muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/263, Karar No: 2011/2262, Tarih: 03.03.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/263 E.  ,  2011/2262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” cümlesi yazılmak suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/03/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/364, Karar No: 2015/5303, Tarih: 06.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/364 E.  ,  2015/5303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen... Mahallesi 1146 ada 6 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2013 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5110, Karar No: 2018/12031, Tarih: 19.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5110 E.  ,  2018/12031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı 2004 sayılı İİK’nın 337/a maddesine aykırılık suçunun kovuşturmasının şikayet şartına bağlı olduğu, İİK’nın 347. maddesine göre fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl içinde kullanılmayan şikayet hakkının düşeceği, İİK’nın Onaltıncı Bab'ında düzenlenen bir kısım suçlar bakımından şikayet hakkının doğması için bu suçların niteliği gereği icra takibinin kesinleşmesi gerektiği, icra takibi kesinleşmeden yapılacak şikayetin, henüz doğmamış bir hakkın kullanımı niteliğinde olacağı ve icra takibinin sonradan kesinleşmesinin de bu şikayeti süresinde ve usulüne uygun yapılmış bir şikayet konumuna getirmeyeceği cihetle;

CMK'nun 223/8. maddesinde soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması halinde "davanın düşmesine" karar verileceğinin öngörülmesi,

Somut uyuşmazlıkta; borçlu şirket vekiline ödeme emri tebligatının 14/04/2014 tarihinde yapıldığı ve tebligatın şikayet üzerine İstanbul Anadolu 4. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 21/04/2014 tarih, 2014/275 Esas ve 2014/306 Karar sayılı kararı ile iptal edildiği, takip kesinleşmeden 22/04/2014 tarihinde şikayette bulunulduğu ve buna göre kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında açılan davanın "düşmesine" karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiyle, soruşturma ve kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK’nun 73/1. maddesi yollamasıyla 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan DAVANIN DÜŞMESİNE, 19/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14366, Karar No: 2012/13454, Tarih: 20.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/14366 E.  ,  2012/13454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hayâsızca hareketlerde bulunma suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Bakırköy 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 16.12.2009 gün ve 2009/874 Esas, 2009/989 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların başkalarının görmesine müsait bir ortam olan boş arazide, ağaçların arasında alenen cinsel ilişkiye girdikleri esnada yapılan ihbar üzerine ele geçtikleri anlaşıldığından, suç yerinde aleniyet tespiti için keşif yapılması gerektiği yönündeki tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8209, Karar No: 2021/2004, Tarih: 04.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/8209 E.  ,  2021/2004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.05.2014 gün ve 2012/156 E. - 2014/181 K. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dairemizce verilen geri çevirme kararından sonra davalı şirketin ticaret sicilinden terkin edildiği anlaşılmış ve akabinde davalı şirket ihya edilmiş ise de, ihya edilmesinden sonra davalı şirkete gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin dava dosyası içinde bir veriye rastlanmamıştır. İhya kararı ile davalı şirkete tasfiye memuru da atanmadığı anlaşılmış olup ek karar ile tasfiye memuru atanmasından sonra gerekçeli kararın davalı şirket adına usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi, geçmesi gereken sürenin beklenmesi, verilmesi halinde temyiz dilekçesinin davacı vekiline tebliği sağlandıktan ve buna ilişkin belgeler dava dosyasına eklendikten sonra temyiz incelemesine gönderilmesi için dava dosyasının yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18751, Karar No: 2015/30095, Tarih: 01.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/18751 E.  ,  2015/30095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

.

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazlarının reddi ile;

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, örnek (10) nolu ödeme emrinin tebliği üzerine borçluların yasal sürede icra mahkemesine yaptıkları başvuruda, imzaya ve faize itirazlarının yanı sıra takip dayanağı bonoların satış sözleşmesi nedeniyle verildiğini ve alacaklının edimini yerine getirmediğini ileri sürerek takibin iptalini istedikleri, mahkemece, davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

6102 sayılı TTK'nun 776/1. maddesinin (b) bendinde bono veya emre yazılı senedin kayıtsız ve şartsız belirli bir bedeli ödemek vaadini içermesi gerektiği, 777. maddesinde de bu unsuru içermeyen bir senedin bono sayılmayacağı hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, alacaklının 02.09.2014 tarihli dilekçesinde; takibe konu bonoların borçlular ile aralarında bulunan satım akdi dolayısıyla satılan mal bedeli olarak şirkete olan borç nedeniyle verildiğini, kendi edimini ise eksiksiz yerine getirdiğini beyan etmiş, borçlu ise satış sözleşmesine konu malların borçlu şirkete teslim edilmediğinden dolayı bonolardan doğan borcun bulunmadığını ileri sürmüştür.

Bu durumda, bonolarda keşideci ve aval verenlerin borçlu, lehtarın ise alacaklı konumunda olup taraflar arasında satım sözleşmesi bulunduğu ve bonoların bu nedenle verildiği tartışmasızdır. Sözleşme, taraflara karşılıklı edimler yüklediğinden alacağın varlığı ve miktarı yargılamayı gerektirir. Dar yetkili icra mahkemesinde bu konunun incelenmesi ve değerlendirilmesi mümkün değildir.

O halde mahkemece, davanın kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

GB
Yargıtay — Esas No: 2019/9614, Karar No: 2019/12437, Tarih: 15.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9614 E.  ,  2019/12437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar ..., ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Sanık ...’ın suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan ve suça sürüklenen çocuk ...’ın müşteki ...’ye yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali, müşteki ...’e yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve müşteki ...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizinin mümkün olmadığı ve 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de Kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı belirlenmekle, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz dilekçeleri itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için kararın tebliğnameye uygun olarak incelenmeksizin İADESİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk ...’ın müşteki ... ve ...’a yönelik hırsızlık, sanık ...’ın müşteki ...’e yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve sanık ...’ın suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Müşteki ...’e yönelik hırsızlık eylemi dolayısıyla tespit edilen zararın 98.240,00 TL olarak belirlenmesine rağmen sanık ... hakkında alt sınırdan hüküm kurularak ceza verilmesi aleyhe temyiz olmadığından, suça sürüklenen çocuk ...’ın Cumhuriyet savcılığında alınan ifadelerine göre, müşteki ...’ye yönelik eylemi gece

Müşteki ...’e yönelik hırsızlık eylemi dolayısıyla tespit edilen zararın 98.240,00 TL olarak belirlenmesine rağmen sanık ... hakkında alt sınırdan hüküm kurularak ceza verilmesi aleyhe temyiz olmadığından, suça sürüklenen çocuk ...’ın Cumhuriyet savcılığında alınan ifadelerine göre, müşteki ...’ye yönelik eylemi gece

saat 21.30-22.00 sıralarında, müşteki ...’a yönelik eylemi saat 23.30’da ve müşteki ...’e yönelik eylemi saat 24.00 sıralarında gerçekleştirdiklerini beyan etmiş olmasına rağmen müştekiler... ve...’e yönelik eylemleri dolayısıyla suça sürüklenen çocuk ... hakkında ve müşteki ...’e yönelik eylemi dolayısıyla sanık ... hakkında TCK’nun 143. maddesi hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından, sanık ...’ın adli sicil kayında yer alan ve en ağır ilam niteliğinde olan Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/202 Esas ve 2006/835 Karar sayılı 08/03/2007 kesinleşme tarihli 165. maddesi uyarınca verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin ilamı yerine, Bursa 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2007/1033 Esas ve 2008/117 Karar sayılı ve 15/05/2009 tarihinde kesinleşen 6136 sayılı kanunun 13/1 maddesi uyarınca verilen 375,00 TL adli para cezasına ilişkin ilamının TCK'nun 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına esas alınması aleyhe temyiz olmadığından ve sanıklar ... ve ... için Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III)Suça sürüklenen çocuk ...’ın müşteki ... ve müşteki ...’ye yönelik mala zarar verme ve sanık ...’ın katılan ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanık ...’ın müştekiye ait inşaat içinde bulunan 150-200 kg ağırlığındaki demirleri çalması sebebiyle Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun niteleme konusunda hatalı uygulamaya dair 2012/1-1563 Esas ve 2013/123 Karar sayılı kararında belirtildiği gibi aleyhe temyiz olmayan hallerde suçun niteliğinde yanılgıya düşüldüğü belirlendiğinden cezanın tür ve miktarı yönünden, kazanılmış hakkı saklı tutmak şartıyla hükmün bozulmasına karar verilmesi gerektiği şeklindeki kabul ve ilke de dikkate alınarak, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğu halde, aynı Yasa'nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle suç vasfında hataya düşülerek basit hırsızlıktan hüküm kurulması,

2)Suça sürüklenen çocuk ...’ın müştekiler ... ve ...’ a yönelik mala zarar verme suçlarından verilen 2 ay 6’şar günlük hapis cezaları için; 5237 sayılı TCK'nun 50/3. maddesi uyarınca, fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan ve adli sicil kaydına göre suç tarihi itibari ile engel hükümlülüğü bulunmayan suça sürüklenen çocuğun mahkûm edildiği kısa süreli hapis cezalarının, aynı Kanun'un 50/1. maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

3)T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanık ... bakımından kazanılmış hakkının gözetilmesine, 15/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7183, Karar No: 2022/10543, Tarih: 13.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7183 E.  ,  2022/10543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi ile İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce, davacı vekili tarafından seçimlik hak kullanılarak davacının ikametgahının bulunduğu yer, davalının ikametgahının bulunduğu yer veya şubesinin bulunduğu yer, haksız fiilin meydana geldiği yerde dava açılabilecek iken yetkisiz Adana mahkemelerinde dava açıldığı, bu durumda yetkili mahkemenin seçimi hakkının davalıya geçtiği, davalı vekili tarafından da şirket merkezi yeri mahkemeleri olan İstanbul mahkemeleri seçildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce ise, haksız fiilden zarar görenin KTK’nın 102/2 maddesi kapsamında sigorta şirketinin bölge müdürlüğünün bulunduğu yerde de tazminat davası açılabileceği gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesinin birinci fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Yine aynı Kanun'un 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

Diğer taraftan 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 110. maddesi ile ZMSS Genel Şartlarının C.7. maddesinde ise "Motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentanın bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir." ifadesine yer verilmiştir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, kaza Erzin/Hatay ilinde meydana gelmiş, davacının yerleşim yeri de keza Erzin/Hatay’dır. Ancak, yapılan araştırma ile davalı ... şirketinin Adana ilinde bölge müdürlüğünün olduğu anlaşılmıştır. Dolayısı ile, davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davayı davalının bölge müdürlüğünün bulunduğu Adana ilinde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığına göre, davanın Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince; Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.