muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3357, Karar No: 2023/3326, Tarih: 16.10.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/3357 E.  ,  2023/3326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1238 E., 2022/384 K.

DAVA TARİHİ : 28.07.2015

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/1200 E., 2020/206 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 16.10.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davalı vekili Avukat Emine Kara geldi. Tebligata rağmen karşı taraftan gelen olmadığı anlaşılmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin de aralarında bulunduğu arsa sahipleri ile yüklenici şirket arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, inşaatın süresinde teslim edilmemesi halinde, yüklenici şirketin, arsa sahibine düşen dairenin değerinin iki katı kadar tazminat ödeyeceğinin kararlaştırıldığını, yüklenicinin halen işi teslim etmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 300.000,00 TL cezai şart alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; inşaatın büyük oranda tamamlandığını, kalan imalatın arsa sahiplerinin seçimleri doğrultusunda tamamlanacağını, arsa sahiplerinin müvekkilini haksız olarak azlettiklerini, diğer arsa sahiplerinin de davada mecburi dava arkadaşı olarak yer alması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; inşaatın büyük oranda tamamlandığını, kalan imalatın arsa sahiplerinin seçimleri doğrultusunda tamamlanacağını, arsa sahiplerinin müvekkilini haksız olarak azlettiklerini, diğer arsa sahiplerinin de davada mecburi dava arkadaşı olarak yer alması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki sözleşmede, yüklenicinin, eseri süresinde teslim etmemesi halinde, her bir arsa sahibine dairesinin değerinin iki katı kadar cezai şart ödeyeceğinin kararlaştırıldığını, inşaatın süresinde teslim edilmediği, imalat oranının %86 seviyesinde kaldığı ve yüklenicinin tapuya hak kazanmadığı hususlarının, daha önce yüklenici tarafından arsa sahiplerine karşı açılan, red ile sonuçlanan ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen tapu iptal ve tescil davasında tespit edildiği, davacı arsa sahibi sadece kendisine isabet eden daire yönünden cezai şart talep ettiğinden diğer arsa sahiplerinin davaya katılımının şart olmadığı, aralarında mecburi dava arkadaşlığı bulunmadığı, bilirkişi raporunda dairenin değerinin 210.000,00 TL olarak belirlendiği, bu durumda sözleşmeye göre hesap edilen cezai şart miktarı 420.000,00 TL ise de yapılan toplam imalat nazara alındığında bu meblağın fahiş olduğu, cezai şarttan %50 oranında indirim yapılması gerektiği sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulü ile 210.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davacıların feshinin geçerli olmadığını, imalatın %86 oranında olduğunu, azil nedeniyle işin tamamlanamadığını, tarafların anlaşamaması halinde feshe ancak mahkemenin karar verebileceğini, azil nedeniyle davacı arsa sahibinin temerrüde düştüğünü, eksik ifa yönünden müvekkiline bir kusur atfedilemeyeceğini, aşırı cezi şartın tenkisi gerektiğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece yasal düzenlemelere uygun ve isabetli karar verilmiş olduğu, ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; istinaf başvuru dilekçesinde dile getirdiği hususları temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı cezai şart alacağının tahsili istemine ilişkindir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; istinaf başvuru dilekçesinde dile getirdiği hususları temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı cezai şart alacağının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Türk Borçları Kanunu ve ilgili mevzuat

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.1.Türk Borçlar Hukuku kural olarak sözleşme serbestisi ilkesini benimsemiştir. Dava konusu sözleşme tarihinde yürürlükte bulununa 818 sayılı Borçlar Kanununun 19 ve 20 nci maddesi hükümlerine (TBK 26,27) göre taraflar kanuna, ahlak ve adaba, kamu intizamına, şahsiyet haklarına aykırı olmamak şartıyla aralarında her konuda serbestçe sözleşme yapabilirler.

2.2. Türk Ticaret Kanunu’nun 22 nci maddesinde “Tacir sıfatını haiz bir borçlu, Türk Borçlar Kanunun 121’inci maddesinin ikinci fıkrasıyla 182 nci maddesinin üçüncü fıkrasında ve 525 inci maddesinde yazılı hallerde, aşırı ücret veya ceza kararlaştırılmış olduğu iddiasıyla ücret veya sözleşme cezasının indirilmesini mahkemeden isteyemez.”

2.3.Buna göre Türk Ticaret Hukukunda cezai şart, miktarı yönünden sadece Borçlar Kanunundaki “ahlâka aykırılık” kavramı ile sınırlanmış bulunmaktadır. TTK’nın 22 nci maddesi uyarınca tacirin, borçlu olduğu cezai şartın tenkisini istemesi mümkün değildir. Ancak, taraflarca sözleşme ile kararlaştırılan cezai şart miktarı, borçlu durumda olan tacirin, iktisaden mahvına neden olacak ve onun eskisi gibi ticarî faaliyetini devam ettirmesine imkân tanımayacak derecede ağır ve yüksek ise, ahlâk ve adaba aykırı olarak kabul edilerek, cezai şartın kısmen veya tamamen iptaline karar verilmesi mümkündür. Borçlunun, iktisadî ve ticarî faaliyet ve varlığının tehlikeye girmesine veya yıkılmasına sebebiyet verecek her cezai şart, ahlâk ve adaba aykırıdır.

2.4. Somut olayda, taraflar arasındaki 20.04.2012 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 14 üncü maddesinde "Yüklenici 5. maddede gösterilen günde ve sözleşmede geçen maddeler doğrultusunda işi bitirip teslim etmediği takdirde arsa sahibine sözleşme mülkün uzman incelemesi (ekspertiz) değerinin 2 katı tazminat vermeye mecburdur. Bu gecikme 3 ay geçtiğinde mal sahibi sözleşmeyi feshederek zarar ve ziyan istemek ve ayrıca eksik ve kusurlu işleri yüklenici hesabına tamamlattırmak ve düzelttirmek hakkına sahiptir.." düzenlemesine yer verilmiştir.

2.3. Sözleşme uyarınca toplam altı adet daire inşa edilecek, bunun üç tanesi yükleniciye, üç tanesi arsa sahiplerine ait olacaktır. Cezai şarta ilişkin hükme göre, yüklenici sözleşmede kararlaştırılan sürede işi teslim etmediği takdirde, her bir arsa sahibine, dairesinin değerinin iki katı kadar cezai şart ödeyecektir. Diğer bir anlatımla, yüklenici bu sözleşmenin ifası halinde üç adet daire elde edecek iken muhtemel bir gecikme halinde arsa sahiplerine toplam altı adet daire değeri kadar cezai şart ödemekle yükümlü olacaktır. Sözleşmeden elde edilecek menfaatin çok üzerinde kararlaştırılan bu cezai şartın, mahkeme gerekçesinde de belirtildiği gibi, yüklenicinin ekonomik yönden mahvına neden olacağı, bu bakımdan, az yukarıda anılan yasal düzenlemeler uyarınca ahlaka aykırı olduğu açık olup sözleşmenin cezai şarta ilişkin hükmünün geçersiz olduğu kabul edilmelidir.

2.4. Mahkemece, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin

Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Yargıtay duruşmasında vekili hazır bulunan davalı yararına takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekalet

ücretinin, davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye

Mahkemesine gönderilmesine,

16.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11087, Karar No: 2012/2138, Tarih: 24.02.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/11087 E.  ,  2012/2138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vasiyetnamenin açılmasına ilişkin olarak açılan davada ....Sulh Hukuk ve ....Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava,vasiyetnamenin açılıp okunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 596. maddesinde,” Vasiyetname, geçerli olup olmadığına bakılmaksızın tesliminden başlayarak bir ay içinde mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hakimi tarafından açılır ve ilgililere okunur.” Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, nüfus kayıt sisteminde yerleşim yeri olarak bildirilen "...." adresine ve müteveffanın son yerleşim yerinin 18.03.2010 günlü oturumda müteveffa 'nın kızı ...'ın beyanı ile bildirilen " ..." adresine göre, uyuşmazlığın .... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince ...Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 24.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1271, Karar No: 2025/503, Tarih: 15.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/1271 E.  ,  2025/503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/1540 E., 2016/389 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 15.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 1 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; sanığın suçsuz olduğuna, kusur tespitine, tayin edilen ceza, katılanın zararı olup olmadığı, varsa bu zararının sanık tarafından giderilip giderilmediğinin sorulmadığına, mahkemece delillerin usulüne uygun incelenip değerlendirilmediğine, eksik inceleme ve değerlendirme ile karar verildiğine, kararın haksız ve hukuka açıkça aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 16:00 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki tır ve romörk ile meskun mahalde, bölünmüş asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay mahalli kontrollü kavşağa geldiğinde trafik lambaları kırmızı yanınca durup beklemeye başladığı, bu sırada engelli olan ölenin engelli arabası ile kavşakta duran arabaların arasında dolaştığı, trafik lambaları yeşil yanınca sanığın tırı hareket ettirdiği ve bu sırada tırın sağında olan ölenin engelli arabasını fark etmeyerek çarpması sonucu ölümüne neden olduğu, mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 30.12.2015 tarihli raporuna göre, sanık sürücünün kazanın meydana gelmesinde tali kusurlu olduğu kabul edilmiş ve Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 15.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 1 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Mahkemece sanık hakkında tayin edilen ceza miktarında ve sürücü belgesinin geri alınmasında isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın gözaltında geçirdiği sürenin TCK'nın 63. maddesi uyarınca mahsubuna karar verilmemiş ise de; bu hususun infaz aşamasında değerlendirilebileceği dikkate alınarak bozma nedeni yapılmamıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Mahkemece sanık hakkında tayin edilen ceza miktarında ve sürücü belgesinin geri alınmasında isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın gözaltında geçirdiği sürenin TCK'nın 63. maddesi uyarınca mahsubuna karar verilmemiş ise de; bu hususun infaz aşamasında değerlendirilebileceği dikkate alınarak bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Anadolu 10. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1422, Karar No: 2021/8268, Tarih: 24.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/1422 E.  ,  2021/8268 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Olası kastla öldürme

Hüküm : TCK'nın 81/1, 21/2, 62/1, 53/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Olası kastla öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 19.30 sıralarında Honneffer yaylasında köpeklere 3-4 el ateş ettiğini beyan eden sanığın silahından çıkan merminin 95 metre mesafede katılan ...'a ait çadırda misafir olarak bulunan ...'a isabet etmesi sonucu, Şennur'un ateşli silah yaralanmasına bağlı kafatası kemik kırığının eşlik ettiği beyin beyincik harabiyeti ve kanaması sonucu öldüğü olayda, kolluk kuvvetleri tarafından çizilen olay mahalline ilişkin krokinin incelenmesinde sanığın atış yaptığı yerin civarında beş adet çadırın bulunduğu görülmekle olay yerinin yerleşim yeri niteliğine haiz olduğu değerlendirilmesi yapılarak, engebeli yerleşim yeri içerisinde 3-4 el ateş eden sanığın, suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlediğinin ve bu şekilde olası kastla hareket ettiğinin anlaşılması karşısında, mahkemece sanık hakkında kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemekle,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, olayda kast unsurunun olmadığına, katılanlar vekilinin, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1380, Karar No: 2013/7150, Tarih: 17.04.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/1380 E.  ,  2013/7150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 05/08/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu yönünden reddine dair verilen 02/10/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının davalılardan ...'na yönelik temyiz itirazları ile reddedilmelidir.

2-) Davacının davalılardan ...'a yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın yargı yolu yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Hozat ilçesinde piyade çavuş olarak vatani görevini yerine getirirken davalılardan piyade er ... tarafından ateşli silahla vurularak yaralandığını belirterek maddi ve manevi zararının tazminini istemiştir.

Mahkemece, davacının askerlik görevini ifa ettiği sırada yaralandığı, davalılardan ...'nın idare olduğu, diğer davalının da idarenin görevlisi olarak askerlik hizmetini yaptığı sırada davacıyı yaraladığı, idarenin hizmet kusurunun bulunup bulunmadığının idari yargı yerlerinde tespiti gerektiği şeklindeki gerekçe ile davanın yargı yolu yönünden reddine karar verilmiştir.

İdari yargı yerlerinde açılacak davalarda husumetin kimlere yöneltileceğine ilişkin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası'nın 2. maddesi gereğince, idari yargı yerlerinde ancak ilgili idare kurumu dava edilebilir. Bu yasal düzenlemeye göre gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri aleyhine idare mahkemelerinde dava açılamaz.

Davacı, gerçek kişi davalı ...'un haksız eylemi nedeniyle zarara uğradığını ileri sürüp istekte bulunduğuna göre, gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri hakkındaki davanın görüm ve çözüm yerinin idari yargı olmayıp adli yargı yeri olduğu anlaşılmakla bu davalı bakımından da yargı yolu yönünden davanın reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılardan ... yönünden BOZULMASINA, davacıların davalılardan ...'na yönelik temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine 17/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1706, Karar No: 2022/1184, Tarih: 23.02.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1706 E.  ,  2022/1184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 17.01.2019 gün ve 2013/251 - 2019/32 sayılı kararı bozan Daire'nin 29.09.2020 gün ve 2019/4428 - 2020/3649 sayılı kararı aleyhinde davalı Agb Nielsen Media Research Piyasa Araştırma Hizm. A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin TRT kanalında yayınlanan “Çılgın Kanal” dizisinin yapımcısı olduğunu, davalı IAA Uluslararası Reklamcılar Derneği'nin Türkiye komitesi olan Televizyon İzleme Araştırma Komitesi (TİAK) tarafından AGB Araştırma Hizmetleri A.Ş.'den alındığı iddia edilen veriler doğrultusunda, yazılı ve görsel basına yapılan açıklamalarda dizinin yapımcısı olan davacı şirketin dizinin seyredilmesini teşvik için, reyting cihazı bulunan iki eve rüşvet dağıttığı ve bu şekilde reyting oranını yükselttiği şeklinde açıklamalarda bulunduğunu, bunun üzerine dizinin izlenme oranının düştüğünü ve TRT tarafından iade faturası tanzimi yoluna gidilerek müvekkili şirketin gelir kaybına uğradığını ileri sürerek, 100.000.-TL maddi ve 100.000.-TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davalı AGB NİELSEN Media Research Piyasa Araş. Hiz. A.Ş. vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı AGB NİELSEN Media Research Piyasa Araş. Hiz. A.Ş. vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı AGB NİELSEN Media Research Piyasa Araş. Hiz. A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 44,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı AGB NİELSEN Media Research Piyasa Araş. Hiz. A.Ş.'den alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 23/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.