muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18716, Karar No: 2021/21464, Tarih: 13.09.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/18716 E.  ,  2021/21464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

KATILAN SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ..., ..., ..., ..., ...

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, ceza verilmesine yer olmadığı

TEMYİZ EDENLER : Katılan suça sürüklenen çocuklar müdafileri

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi , kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın niteliğine göre karara karşı; yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2- Diğer hükümlerin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça sürüklenen çocuklara atılı suçların yasa maddesinde öngörülen cezalarının üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2. ve 67/2. maddelerine göre, suçların tabi bulunduğu 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmakla, katılan suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ..., ..., ... müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle, yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnamaye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeyen HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e. 66/2. ve CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 13/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1740, Karar No: 2023/2684, Tarih: 16.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1740 E.  ,  2023/2684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/296 E., 2019/861 K.

...

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuan tazminat istemli asıl ve birleşen davalardan dolayı verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; sigortalılar ... ve ... 'ın 12.12.2007 tarihinde geçirdikleri iş kazası sonucu sigortalı ... 'ın vefat etmesi sonucu hak sahiplerine 33.273,50 TL peşin sermaye değeri ve sigortalı ...'a ise 156.194,53 TL peşin sermaye değeri, 777,82 TL iş göremezlik ödeneği ve 21.930,97 TL hastane masrafı olmak üzere her iki sigortalı için toplam 212.175,97 TL ödeme yapıldığını, kaza ile ilgili düzenlenen müfettiş raporunda davalıların kusurlu bulunduğunun tespit edildiğini beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere kurum zararı olan 212.175,97 TL'nin şimdilik ... için bağlanan peşin sermaye değeri olan 33.273,50 TL'nin kusur oranına göre %25'ine karşılık gelen 5.822,86 TL'nin gelir bağlama onay tarihinden itibaren, ... için bağlanan peşin sermaye değeri olan 156.194,53 TL'nin kusur oranına göre %25'ine karşılık gelen 27.334,04 TL'nin gelir bağlama onay tarihinden itibaren, hastane masrafı olan 21.930,12 TL'nin kusur oranına göre %25'ine karşılık gelen 3.837,77 TL'sinin ödeme tarihi olan 12.12.2007 tarihinden itibaren ve iş göremezlik ödeneği olan 777,82 TL'sinin kusur oranına göre %25'ine karşılık gelen 136,11 TL'sinin ödeme tarihi olan 07.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 506 sayılı Kanun ile 5510 sayılı Kanun'a istinaden davalılardan (3. kişilerin kusurlu bulunması durumunda bu şahıslara ait kusur durumlarının da teselsül hükümleri doğrultusunda) müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Özetle; davanın kısmen kabulüne, davacı Kurumun ... için yapılan peşin sermaye değeri için açtığı davanın reddine, 31.307,92 TL kurum alacağının gelirlerin onay tarihinden masrafların sarf ve ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı kuruma ödenmesine, dair karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. “... ’nin çalışan olmadığı, gelir mükellefi olmadığı, kazadan sonra geriye dönük sözleşme imzaladığı bu nedenle kusurunun bulunmadığı belirtilmiş ise de, sigortalı ...’in, ...’un yaralanmasına ilişkin olayda ne gibi bir kusuru olduğu ile yine sigortalı ...’un kusurunun bulunup bulunmadığı hususlarının ayrıntılı olarak tartışılmadığı ve olayda vefat eden sigortalı ... için hak sahibi ...’a bağlanan gelir nedeniyle uğranılan Kurum zararı için her ne kadar kesinleşmiş karar var ise de, işbu davada hak sahibi ...’a da gelir bağlandığı anlaşılmakla, davacı talebi net olarak açıklattırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir”, gerekçesi ile ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla özetle; A-Davanın kabulüne, 1-)Davacı kurumun sigortalı-müteveffa ...'ın hak sahibi olan ... için 5.822,86 TL kurum alacağının gelir bağlama onay tarihi olan 05.05.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı-birleşen davalıdan alınarak davacı-birleşen davacıya verilmesine, B-Dava ile Birleşen Davanın kabulüne, 1-)Davacı kurumun sigortalı ... için asıl dava için 27.334,04 TL peşin sermaye değerinin gelir bağlama onay tarihi olan 09.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı birleşen davalıdan alınarak davacı birleşen davacıya verilmesine, Asıl dava için hastane masrafı olan 3.837,77 TL'nin 12.12.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı birleşen davalıdan alınarak davacı birleşen davacıya verilmesine, Asıl dava için iş göremezlik ödeneği olan 136,11 TL'nin 07.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı birleşen davalıdan alınarak davacı birleşen davacıya verilmesine, 2-)Davacı kurumun sigortalı ... için birleşen dava için 128.860,49 TL peşin sermaye değerinin gelir bağlama onay tarihi olan 09.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı birleşen davalıdan alınarak davacı birleşen davacıya verilmesine, Birleşen dava için hastane masrafı olan 18.092,35 TL'nin 12.12.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı birleşen davalıdan alınarak davacı birleşen davacıya verilmesine, Birleşen dava için iş göremezlik ödeneği olan 641,71 TL'nin 07.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı birleşen davalıdan alınarak davacı birleşen davacıya verilmesine, dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili dilekçesinde özetle; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili dilekçesinde özetle; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Eldeki dava dosyası incelendiğinde, mahkemenin hükme dair kurduğu gerekçesinde ne anlatmak istediğinin anlaşılmadığı, bozma ilamında geçen ifadelerin tekrarlandığı ve dosya içinde yapılan işlemlerin yazıldığı mevcut gerekçe sonrası, kurulan hükme nasıl ulaşıldığına dair herhangi bir açıklama yapılmadığı, bunun yanında davaya konu olayla ilgili hangi kusur raporunun esas alındığı ve taraf sorumluluklarının nasıl ve hangi oranda belirlendiğinin belirtilmediği ve sonuç olarak yazılı şekilde kurulan hükmün de infaza elverişli olmadığı görülmektedir. Bu sebeple mahkemece davaya konu olay açıklandıktan sonra, bu olayla ilgili benimsenen kusur oranlarının, davalı, sigortalı ve dava dışı tarafların mevcut iş kazasına konu olaydaki sorumluluklarının ve sıfatlarının irdelenerek belirtildiği bir gerekçe sonrası, infaza elverişli bir hüküm tesisi yoluna gidilmesi gerekirken, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/4207, Karar No: 2012/4584, Tarih: 22.05.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/4207 E.  ,  2012/4584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine ve Muşalikalesi Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair A... Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 26.05.2011 gün ve 97/237 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına 22.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Davacı, kadastro çalışmalarında dava dışı 237 ada 12 nolu parselin paylı olarak kendisi ve dava dışı kardeşi adına tespit ve tescil edildiğini, komşu dava konusu 237 ada 16 nolu parselin ise orta malı harman yeri olarak sınırlandırıldığını, burada ki yaklaşık 1000 m2'lik yerin kendilerine ait özel harman yeri olduğunu açıklayarak bu kısmın dava konusu parselden ifrazı ile kendisi ve dava dışı kardeşi ... adına ½'şer paylı olarak 12 nolu parsele ilave edilerek tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Köy Tüzel Kişiliği, tebligata rağmen yanıt vermemiş ve oturumlara katılmamıştır.

Yerel mahkemece, 03.03.2009 tarihinde davanın kabulüne, 29.04.2008 havale tarihli bilirkişi raporunda, A harfiyle gösterilen 2077,61 m2’lik yerin 237 ada 16 nolu parselden ifraz edilerek ½'şer paylı olarak davacı ile kardeşi ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Söz konusu karar dahili davalı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir. Dairenin 15.02.2010 tarih, 2009/5407 Esas – 2010/721 Karar sayılı ilamında yazılan gerekçelerle bozulmuştur.

Bozmadan sonra, ... 02.08.2010 tarihli dilekçesi ile müdahale talebinde bulunmuştur. Müdahilden harç tahsil edilmemiştir. Mahkemece, 15.06.2010 tarihinde Dairenin bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir.

Toplanan deliller ,tüm dosya kapsamından; davacının paydaşı olduğu dava dışı 237 ada 12 nolu parsele ilişkin kadastro tutanağı ve çap kaydı dosyadadır. Senetsizden, kargir ev, ahır, samanlık ve arsası niteliğiyle 688,94 m2 olarak 19.09.1996 tarihinde ½'şer paylı olarak Rıza evlatları ... ve ... adlarına tespit görmüş itirazsız olarak 29.07.1997 tarihinde kesinleşmiştir. Dava konusu, 237 ada 16 nolu parsele ilişkin kadastro tutanağı getirilmiştir. Senetsizden harman yeri niteliğiyle 7544,92 m2 olarak 19.09.1996 tarihinde orta malı olarak tespit görmüş itirazsız olarak 29.07.1997 tarihinde kesinleşmiştir. Eldeki davayı davacı ... harcını ödeyerek 01.06.2007 tarihinde 10 yıllık hak düşürücü süre geçmeden açmıştır. Müdahil olarak talepte bulunan ...'in müdahale talebi tarihine göre 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesi uyarınca on yıllık hak düşürücü süre geçmiştir. Bozmadan önce ki 04.12.2007 tarihli keşifte dinlenen 1947 doğumlu mahalli bilirkişi, dava konusu yerin, davacıya babasından intikal ettiğini kırk seneden beri harman yeri olarak kullandığını açıklamıştır. Davacı tanığı ise dava konusu yerin kendisini bildi bileli harman yeri olarak kullanıldığını özel şahsiyete ait olduğunu, köyle bir alakasının bulunmadığını açıklamıştır. Aynı keşifte görevlendirilen ziraatçı bilirkişi 05.11.2007 tarihli raporunda özetle; “…davalı taşınmazın bir tepeden oluşmakta iken yıllar önce tesviye edilerek imar ve ihya edildiğini, harman dökülecek hale getirildiğini, taşınmazın zemininin oturarak sertleştiğini üzerinde çok yıllık yabanı çayır otlarının bulunduğunu, makinalı tarıma geçilmesi nedeniyle birkaç yıl önce harman yeri kullanımının terk edildiğini taşınmazın boş kaldığını şimdi ise üzerinde odun yığmak, ziraat alet ve makinaları park etmek ve taş dökmek suretiyle kullanılmakta olduğu tarafınca tespit edildiği bu haliyle özel harman yeri olduğu, köy orta malı niteliğinde bulunmadığı” kanaatinde olduğunu açıklamıştır. Fen ehli kroki ve raporunu sunmuştur. 21.04.2008 tarihinde ikinci keşif yapılmıştın. Keşifte sadece fen bilirkişi ile zirai bilirkişi görevlendirilmiş; başkaca herhangi bir tanık yada bilirkişi dinlenmemiştir. Fen ehli 1/1000 ölçekli kroki ve raporunu sunmuştur. Zirai bilirkişi ise 29.04.2008 havale tarihli raporunda özetle; “…taşınmaz küçük bir tepe üzerinde yer almaktadır. Taşınmazın zemininde yer yer yerli kayalar mevcuttur. Eğimi % 1'dir. Bitki örtüsü, çayır, çim ile çok yıllık otsu bitkilerden oluşmaktadır. Taşınmaz üzerine traktör vagonu ve tarım alet ve makinaları park edilmiştir. Taşınmazın yüzeyi kazılmak suretiyle 30-40 yıl önceleri tesviye edilerek harman yeri haline getirilmiştir. Yaklaşık son sekiz-on yıl kadar önce harman yeri olarak kullanılmıştır. Özel harman yeri niteliğinde olduğu…” kanaatinde olduğunu açıklamıştır. Bozmadan sonra, 13.05.2011 tarihinde keşif yapılmıştır.1932 ve 1953 doğumlu mahalli bilirkişiler ayrı ayrı beyanda bulunmuşlardır. Mahalli bilirkişi ..

. Taşınmaz üzerine traktör vagonu ve tarım alet ve makinaları park edilmiştir. Taşınmazın yüzeyi kazılmak suretiyle 30-40 yıl önceleri tesviye edilerek harman yeri haline getirilmiştir. Yaklaşık son sekiz-on yıl kadar önce harman yeri olarak kullanılmıştır. Özel harman yeri niteliğinde olduğu…” kanaatinde olduğunu açıklamıştır. Bozmadan sonra, 13.05.2011 tarihinde keşif yapılmıştır.1932 ve 1953 doğumlu mahalli bilirkişiler ayrı ayrı beyanda bulunmuşlardır. Mahalli bilirkişi ... özetle, dava konusu taşınmaza yaklaşık 15-20 yıl önceye kadar davacı ve kardeşi tarafından harman döküldüğü, harman dökme işi bırakıldıktan sonra dava konusu yerin boş olarak kaldığı, herhangi bir kimsenin sahiplenip sahiplenmediğini bilmediğini söylemiştir. Mahalli bilirkişi ... ise; davacı ve kardeşinin önceleri harman dökmek suretiyle sonrasında ise bir takım zirai alet koymak suretiyle ve gübre gibi maddeleri koymak suretiyle kullandıklarını bildiğini söylemiştir.1949 doğumlu davacı tanığı beyanında; 1968 - 1970 yılları arasında traktörcülük yaptığını, o dönemde davacıların köyüne çalışmaya geldiğini, dava konusu edilen yeri davacıların babasına ait olarak bildiğini, bu kişilerin evine geldiğinde traktörünü dava konusu edilen yere park ettiğini,davacıların dışında buraya sahiplenen veya harman döken kişileri görmediğini açıklamıştır. Davacı tanığı ... ise; komşu köyden olduğunu otuz yıldan beri davacıların köyüne gelip gittiğini, otuz yıl önce traktörü ile davacıların gübrelerini çektiğini o zamandan beri dava konusu edilen yerin harman dökülmek suretiyle davacılar tarafından sahiplendiğini bildiğini söylemiştir. Son keşifte görevlendirilen ziraatçi bilirkişi, özetle; dava konusu yerin küçük bir tepe üzerinde yer aldığını zemininde yer yer yerli kayaların bulunduğunu, çayır, çim ile çok yıllık otsu bitkilerin oluştuğunu, taşınmaz üzerinde pulluk, kaz ayağı gibi tarım alet ve makinalarının park edilmiş olduğunu etrafının dikenli telle çevrilerek meyve fidanları dikildiğini, zeminin bu görünü itibarıyla sekiz–on yıl öncesine kadar harman yeri olarak kullanıldığı kanaatinde olduğun rapor etmiştir. Açıklanan olgular tarafların ve mahkemenin bilgisi dahilindedir. Uyuşmazlık kadastro çalışmalarında orta malı olarak ve harman yeri niteliğiyle belirlenen taşınmazın özel harman yeri olup olmadığı ve zilyetlik ile imar ihya yoluyla kazanılıp kazanılamayacağında toplanmaktadır.

Davacı ... eldeki davayı 01.06.2007 tarihinde açmıştır. Dava tarihi itibarıyla 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddesindeki koşulların 1987 yılından dava tarihine kadar gerçekleşip gerçekleşmediğinin açıklığa kavuşturulması gerekir. Bir başka anlatımla, davacı taraf otuz-kırk yıl önce imar ve ihya etmek suretiyle sahiplendiğini ileri sürmüş ise de 3402 sayılı Kadastro Kanununun yürürlüğünden önceki 766 sayılı Tapulama Kanununun 37. maddesine göre 1987 yılına kadar imar ihya yoluyla taşınmaz mal edinilmesi yasa gereği olanaklı değildir. Bundan ayrı, ilk keşifte görevlendirilen ziraat teknisyeninin belirlemesine göre taşınmazın öncesi bir tepedir. Açıklamalar göre köylüler harman dökmek için kamuya ait bir yeri kendi imkanlarıyla harman yeri haline getirdikleri, yılın belli aylarında taşınmazın bulunduğu bölge ve yöreye göre en çok her yılın temmuz ayı ortalarından itibaren eylül ayı ortalarına kadar her yıl için iki ayı geçmemek üzere ve ziraatçı bilirkişilerin ittifaklı anlatımları dikkate alındığında makinalı tarıma geçmeden önce yöresel tabirle öküz-at-eşek v.s. gibi binek ve yük taşıyan hayvanların gücünden yararlanılarak biçilen sapların getirilip düvenle sürülme işlemi dikkate alındığında harman dökülen yerin en çok 100-150 m2'yi geçmeyeceği bilinen bir vakıadır. Öte yandan, Dairenin onlarca kararında yazılı olduğu üzere: bir yere tarım alet ve edavatını bırakmak, traktör ve romörkünü park etmek, taş dökmek yada yılın belli aylarında gübre dökmek ekonomik anlamda zilyetlik kabul edilmemektedir. Eş anlatımla, bu tür sebeplere dayalı zilyetlik iktisap sağlamamaktadır. Kaldı ki, ziraatçi bilirkişilerin raporlarında her keşif tarihine göre belirttikleri 8-10 yıl önce ki makinalı tarıma geçilmesi nedeniyle bir traktörün park edeceği alan en çok 4 m2'dir. Traktör ramorkunun park edildiği alan ise 15 m2'dir. Yine traktör ekipmanlarından: pulluk, kaz ayağı ve mibzerin park edilecekleri alanlar ayrı ayrı 3’er m2'yi geçmeyecektir. Tüm bunlar toplandığında 35-40 m2'yi geçmeyen bir alan olacaktır. Zaten,son keşifteki ziraatçi bilirkişinin raporuna göre: davacı son keşif itibarıyla fuzuli işgal yoluyla sahiplendiği bu yerin etrafını dikenli tel ile çevirmiş ve dosyada ki son ziraatçi bilirkişinin raporu kapsamında, tek tek cins ve yaşlarını belirlemediği meyve fidanlarını ekerek işgalciliğini pekiştirmeye çalışmıştır.Komşu köylerden gelen ve dinlenen şahıslar sadece 1968- 1970 yılı arasındaki iki yıllık süre için bilgiye sahiptirler. Kaldı ki, dava konusu taşınmazın bir tepe yamacında bulunması, zemininin yerli kaya ile kaplı olması, tabanında çok yıllık otsu bitkilerden çayır ve çimle kaplı olması dikkate alındığında, bu yerin köyün umuma ait orta malı niteliğindeki harman yeri olduğunu kuşkusuzdur. Açıkladığım tüm bu nedenlerle, davacının bu yerde ekonomik anlamda zilyetliği söz konusu değildir

.Komşu köylerden gelen ve dinlenen şahıslar sadece 1968- 1970 yılı arasındaki iki yıllık süre için bilgiye sahiptirler. Kaldı ki, dava konusu taşınmazın bir tepe yamacında bulunması, zemininin yerli kaya ile kaplı olması, tabanında çok yıllık otsu bitkilerden çayır ve çimle kaplı olması dikkate alındığında, bu yerin köyün umuma ait orta malı niteliğindeki harman yeri olduğunu kuşkusuzdur. Açıkladığım tüm bu nedenlerle, davacının bu yerde ekonomik anlamda zilyetliği söz konusu değildir. Genel harman yerinin bir kısmının yılın belli aylarında ve özellikle makinalı tarıma geçilmeden önce ki yıllarda yılın belli zamanlarında harman yeri olarak kullanılması zilyetlikle iktisap için yeterli ve geçerli değildir. Öte yandan, davacı taraf ilk dava dilekçesinde bu yerin ½'şer paylı olarak kendisi ve davada taraf olarak yer almayan kardeşi ... adına tescil istemiştir. Davacı 28.01.2008 günlü ıslah dilekçesiyle, bu yerden krokide A ile gösterilen kısmın ifraz edilerek adına tescilini talep etmiştir. Davacı asıl, 13.05.2008 günlü 9. oturumda dava konusu yerin ½ payının kendi adına, diğer ½ payın ise davayı dahil ettiği kardeşi adına tescil talebini yinelemiştir. İhbar olunan kişi, 08.07.2008 günlü oturumda davaya muafakat ettiğini, nizalı yerin ½'şer paylı olarak adlarına tesciline karar verilmesini beyan etmiştir. Yerel mahkeme, ilk kararında, talep gibi ½'şer paylı olarak iptal ve tescile karar vermiştir. Dairenin dosyada mevcut bozma kararında değinildiği üzere müdahil ...’in harcını yatırarak taraf olmadığından bu kişi adına hüküm kurulmasının doğru olmayacağına değinilmiştir. Mahalli mahkeme, Bozmaya uymuştur. İhbar olunan ... müdahale dilekçesini sunmuştur. Ne var ki, harcını yatırmamıştır.

Tüm bu nedenlerle, davacının ve yöntemine uygun biçimde müdahil olmayan kişinin taleplerinin ayrı ayrı tümüyle reddine karar vermek gerekirken yazılı olduğu üzere kabul kararı verilmesine ve bu kararın Dairenin sayın çoğunluğunca Onanması doğru olmamıştır. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun onama biçiminde tecelli eden görüşlerine katılmam imkansızdır. Kaldı ki bu tür davalarda bozma kararına uyulması tarafları için lehte ve aleyhte usuli kazanılmış hak oluşturmayacağı kuşkusuzdur. 22.05.2012