muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10364, Karar No: 2013/7092, Tarih: 18.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/10364 E.  ,  2013/7092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili davacının 19.3.2010-27.4.2012 tarihleri arasında davalı iş yerinde gözetim elemanı olarak çalıştığını, davacıya tebliğ edilen fesih bildiriminde davacının tüm sözlü ikazlara rağmen iş yerinde sorumsuz ve kusurlu davranışlara devam ettiği ayrıca şirketin adına kayıtlı aracı 17.4.2012 tarihinde amirlerine bilgi vermeden izin almadan özel işi için kullandığı ve dikkatsizliği yüzünden trafik kazasına sebebiyet verdiği gerekçesiyle feshedildiğini, iş sözleşmesinin gerçek sebep belirtilmeden haksız feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine, davacısının işe iadesine karar verilmesi talep etmiştir.

Mahkeme davacıya ait bulunan ve işveren tarafından sunulan özlük dosyası incelendiğinde kaza tespit tutanağına göre davacının 17.4.2012 tarihinde 41 NC 260 plakalı araç ile kaza yaptığı ancak kaza ile ilgili hasar raporunun zarara ilişkin kayıtların bulunmadığı feshin kusurlu davranışa dayandığı oysa savunmanın İş Kanunun 25/ll-l maddesinde belirtilen zarara sebebiyet verme nedeniyle alındığı, ancak zarar ile ilgili kayıtların bulunmadığı, davacının özlük dosyasına göre çalışma süreci boyunca sadece feshe konu olan trafik kazasının bulunduğu başkaca olumsuz davranışını gösterir cezaların bulunmadığı sırf trafik kazası nedeniyle kusurlu davranışına dayanan eyleminden dolayı davacının iş akdinin feshinin adil olmadığı, feshin son çare olarak dikkate alınmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 25/II- maddesinde işçinin kendi isteği veya savunması yüzünden iş yerinin malı olan veya malı olmayıp eli altında bulunan makinaları tesisatı veya başka eşya ve maddeleri otuz günlük ücretinin tutarıyla ödeyemeyecek derecede hasar ve kayba uğratması halinde işverenin iş sözleşmesini bildirim süresini beklemeksizin feshedilebileceği belirtilmiştir.

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması durumunda, işverenin haklı fesih imkânı olmadığı gibi işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarının bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır.

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması durumunda, işverenin haklı fesih imkânı olmadığı gibi işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarının bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır.

Zararın işçinin kasıtlı davranışından ya da taksirli eyleminden kaynaklanmasının hukukî sonuca etkisi bulunmamaktadır. Örneğin işverene ait iş makinesi paletlerine kasten metal cisim sokmak suretiyle zarar veren veya trafik kazası sonucu işvereni zarara uğratan işçinin aynı şekilde iş sözleşmeleri haklı nedenle sona erdirilebilir. İşçinin kusuru ve zararı, ayrı ayrı uzman kişilerce belirlenmelidir. Zarar tutarı ile karşılaştırılacak olan işçinin otuz günlük ücretinin brüt ya da net olarak dikkate alınması gerektiği noktasında Yasada herhangi bir açıklık bulunmamakla birlikte, işçi lehine yorum ilkesi uyarınca brüt ücretin esas alınması gerekir. Otuz gün, bir aydan farklı bir kavramdır. Bu noktada işçiye aylık olarak ödenen ücret yerine, günlük yevmiyesinin otuz katı tutarı dikkate alınmalıdır.

Maddede sözü edilen ücret dar anlamda ücrettir. İkramiye, prim, fazla çalışma ücreti ve benzeri ödemeler bu maddede yer alan otuz günlük ücret içersinde değerlendirilmemelidir. Ancak, ücretin garanti ücret üzerine yapılan işe göre ilave ücret veya satış pirimi olarak belirlendiği hallerde, gerçek ücretin bu ödemelerin toplamı olarak değerlendirilmesi yerinde olur. Örneğin uygulamada uluslararası yük taşıyan tır şoförleri asgarî ücret ve sefer pirimi karşılığı çalışmaktadır. Sefer pirimi olarak adlandırılan kısım da dar anlamda ücrettir. Bu durumda maddenin uygulanması anlamında otuz günlük ücret, tır şoförleri yönünden her iki ödemenin toplamına göre belirlenmelidir .

Zararın otuz günlük ücreti aşması durumunda işverenin fesih hakkı doğar. İşçinin zararı derhal ödemiş ya da ödeyecek olması, işverenin bu hakkını ortadan kaldırmaz. İşverence zarar tutarının işçiden talep edilmemiş olması fesih hakkını ortadan kaldırmaz.4857 sayılı İş Kanununun 26 ncı maddesi yönünden bir yıllık hak düşürücü süre, zarara neden olan olayın oluşumu tarihinden itibaren başlar. Ancak altı işgünlük ikinci süre, zarar miktarının belirlenmesinin ardından, bu durumun feshe yetkili makama iletilmesiyle işlemeye başlayacaktır. Zarar miktarının belirlenmesi bazen uzun zaman alabilir ve fesih hakkının kullanılması bakımından zarar miktarının belirlenmesi ve işçinin ücreti ile kıyaslanması zorunluluğu vardır.

Somut olayda trafik kazası 17.4.2012 tarihinde cerayan etmiş, davalı işverence 30.4.2012 tarihinde noterden verilen ve aynı gün davacıya tebliğ edilen ihtarname ile davacının iş akdinin aracı izinsiz alıp kaza yapmış ve sorumsuz ve kusurlu davranışları nedeniyle 27.4.2012 tarihi itibariyle feshedildiğinin bildirildiği, davalının delil dilekçesinde hasarlı araçla ilgili başka sigorta şirketi tarafından yaptırılan hasar incelemesi ve hasar raporu ile yapılacak bilirkişi incelemesine dayandığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş trafik ve hasar konusunda uzman bilirkişilerden rapor alınarak araçta meydana gelen hasar miktarını, davacının olaydaki kusurunu, bu kusur oranına isabet eden zarar miktarını bu miktarın davalının 30 günlük brüt ücretini aşıp aşmadığını, davacının 30 günlük brüt ücretini aşıyorsa iş akdinin 6 iş günlük hak düşürücü süre içinde feshedilip feshedilmediğini belirlemek, iş akdinin haklı veya geçerli nedenle feshedilip feshedilmediğini tartışıp çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ; Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18.4.2013 gününde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5221, Karar No: 2010/16559, Tarih: 07.12.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/5221 E.  ,  2010/16559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kaçakçılık suçundan açılan davada katılan temsilcisinin tebliğnamenin düzenlenmesinden sonra dosyaya eklenen her iki sanığa yönelik temyiz dilekçesi dikkate alınarak sanık ... yönüyle ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26506, Karar No: 2019/23391, Tarih: 16.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/26506 E.  ,  2019/23391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16/12/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5167, Karar No: 2021/2119, Tarih: 26.01.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/5167 E.  ,  2021/2119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Sanığın, müştekiye yönelik söylediği kabul edilen kaba hitap tarzı niteliğindeki sözlerinin, müştekinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Tanık ...’in beyanına göre, sanığın, ambulans şoförü olarak hastaneye getirdiği bir hastanın yakınına müştekinin yüksek sesle bağırması nedeniyle tartışma çıktığının anlaşılması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre tehdit suçu yönünden TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3- 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "daha önce hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunması" şeklindeki gerekçeyle, anılan Kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

4- Kabule göre de,

a- Özel güvenlik görevlisi olarak çalışabilmek için 5188 sayılı Kanun’nun 10. maddesi uyarınca özel güvenlik eğitimini başarıyla tamamlamış olmak ve 11. maddesi uyarınca da Valilikten çalışma izni almak zorunlu olup, anılan Kanunun 23. maddesine göre özel güvenlik görevlisi müştekilerin kendilerine karşı işlenen suç nedeniyle kamu görevlisi sayılabilmeleri için yukarıda açıklanan koşulları taşımaları gerektiği anlaşıldığından, özel güvenlik görevlisi müştekinin bu koşulları taşıyıp taşımadığı araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

b- Tanık ...’in beyanına göre, sanığın, ambulans şoförü olarak hastaneye getirdiği bir hastanın yakınına müştekinin yüksek sesle bağırması nedeniyle tartışma çıktığının anlaşılması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre hakaret suçu yönünden TCK’nın 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

c- TCK’da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiği kanuni ve yeterli gerekçe gösterilerek açıklanmalı, daha sonra da alt ve üst sınırlar arasında kanuni ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir. Bu açıklamalar ışığında somut olayda, sanık hakkında gerekçe gösterilmeden hakaret suçunda seçimlik cezalarda temel ceza olarak hapis cezası tercih edilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8152, Karar No: 2021/6765, Tarih: 06.04.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/8152 E.  ,  2021/6765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların atılı suçu işlediklerine ilişkin olarak tanık...ın, sanıkların otelde kaldıkları odayı boşalttıktan sonra temizlik için girdiğinde iki adet yatak örtüsünün bulunmadığını bildirmesi dışında sanıkların atılı suçu işledikleri yönünde mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve yeterli delil elde edilemediği halde beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1962, Karar No: 2017/5416, Tarih: 20.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/1962 E.  ,  2017/5416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1- Sanık hakkında; beraat

2-Katılan sanık hakkında; TCK’nın 85/2, 62/1,50/1-a-4, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık ...’ın beraatine, katılan sanık ...’ın ise mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen yüklenen suç açısından sanık ...’ın taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,

Katılan sanık ... hakkında ise, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık müdafiinin tır sürücüsü ...’in şerit ihlali yaptığına, 2.70 metre genişliğindeki tırın, 6.20 metre genişliğindeki virajlı yolda şerit ihlali yapmasının kaçınılmaz olduğuna; katılanlar vekilinin ise her iki sürücünün de kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkındaki beraat, sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin isteme uygun olarak ONANMASINA, 20.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12233, Karar No: 2015/6653, Tarih: 25.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/12233 E.  ,  2015/6653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa suç isnat etmesini gerektirir bir nedeni bulunmayan mağdurenin aşamalardaki tutarlı ve samimi görülen anlatımları, olayın intikal şekli, savunma, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, mağdurenin olay günü saat 17.00 sıralarında evde bulunduğu sırada komşuları olan sanığın evin kapısını çalması üzerine, kapıyı açan mağdureye anne babasının evde olup olmadığını sormasının ardından olmadıklarını öğrenmesi üzerine kapıdan içeriye girerek mağdurenin göğüslerini ellemeye başladığı ve mağdurenin bağırması üzerine sanığın eylemine son vererek evden ayrıldığı anlaşılmakla, mağdurenin olaydan dolayı ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre, (içinde en az bir adli tıp uzmanı ile tetkik edilecek konunun uzmanı bir hekimin zorunlu katılımıyla ve en az beş kişiden) oluşacak bir heyetten rapor alındıktan sonra 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de değerlendirilerek sonucuna göre, sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek beraatine hükmolunması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17437, Karar No: 2017/10314, Tarih: 05.07.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/17437 E.  ,  2017/10314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız icra takibinde, İİK'nun 89. maddesindeki usulün tamamlanması üzerine borç zimmetinde sayılan şikayetçi üçüncü kişi belediye başkanlığının banka hesaplarına ve taşınmazlarına haciz konulduğu, şikayetçi belediyenin icra mahkemesine başvurusunda, belediyenin banka hesaplarına ve taşınmazlarına haciz konulmasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek hacizlerin kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece; 5355 sayılı Mahalli İdare Birlikleri Kanunu ve ... Yarımadası Katı Atık Yönetim Birliği Tüzüğünün 34. maddesi uyarınca belediyenin, borçlu birliğin borcundan dolayı mal varlığı ile herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı ve belediyelerin kamu hizmetlerinin görülmesine ayrılmış olan kaynaklarının haczinin bu hizmetlerin ifa araçlarını tamamen ortadan kaldırmak gibi bir sonuç doğurabileceği gerekçeleriyle şikayetin kabulüne ve hacizlerin kaldırılmasına karar verildiği görülmüştür.

Anayasa Mahkemesi'nin 17.06.2015 tarih ve 2014/194-2015/55 sayılı, Resmi Gazete'nin 26.06.2015 tarih ve 29398 sayısında yayımlanan kararı ile; 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15. maddesine, 10.09.2014 tarihli ve 6552 Sayılı Kanun'un 121. maddesiyle eklenen fıkranın birinci cümlesinin "..ve haciz işlemi sadece gösterilen bu mal üzerine uygulanır" ibaresi ve ikinci cümlesinin "...veya kamu hizmetlerini aksatacak.." ibaresi ile 6552 sayılı Kanun'un 123. maddesiyle eklenen geçici 8. maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

Bu durumda, anılan yasa maddesi artık şikayete konu takip dosyasındaki haciz işlemlerine uygulanamaz. Ayrıca 5393 sayılı Yasa'nın 15/son maddesindeki, haciz işleminin sadece gösterilen mal üzerine uygulanacağına dair kısmının iptal edilmiş olması nedeniyle, aynı maddede yer alan; "Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez" hükmü gözetilmek suretiyle belediye mallarının haczi mümkündür.

Bu madde hükmüne göre; belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Bu madde hükmüne göre; belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Asıl olan, alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal bir düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir. Buna göre, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin de dar yorumlanması gerekip, maddede açıkça haczedilmezlik için "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşulunun kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir malın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir.

Öte yandan İİK'nun 89/3. maddesi uyarınca; “Üçüncü şahıs, haciz ihbarnamesinin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde itiraz etmezse, mal yedinde veya borç zimmetinde sayılır ve kendisine gönderilen haciz ihbarnamesine süresinde itiraz etmediği, bu nedenle de malın yedinde veya borcun zimmetinde sayıldığı ikinci bir ihbarname ile bildirilir. Bu ikinci ihbarnamede ayrıca, üçüncü şahsın ihbarnamenin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde ikinci fıkrada belirtilen sebeplerle itirazda bulunması, itirazda bulunmadığı takdirde zimmetinde sayılan borcu icra dairesine ödemesi veya yedinde sayılan malı icra dairesine teslim etmesi istenir. İkinci ihbarnameye süresi içinde itiraz etmeyen ve zimmetinde sayılan borcu icra dairesine ödemeyen veya yedinde sayılan malı icra dairesine teslim etmeyen üçüncü şahsa onbeş gün içinde parayı icra dairesine ödemesi veya yedinde sayılan malı teslim etmesi yahut bu süre içinde menfi tespit davası açması, aksi takdirde zimmetinde sayılan borcu ödemeye veya yedinde sayılan malı teslime zorlanacağı bildirilir.”

Somut olayda, 89/1 haciz ihbarnamesinin tebliği üzerine, şikayetçi belediye başkanlığının 24/12/2014 tarihli cevabı ile borçlunun, belediyeden 1.443.942,04 TL alacağının bulunduğunu belirterek dosyaya kısmi ödemede bulunduğu, 04/03/2015 tarihinde 89/2 haciz ihbarnamesinin, 15/06/2015 tarihinde de 89/3 haciz ihbarnamesinin tebliğ edildiği, itiraz edilmediği, İİK.nun 89. maddesindeki usulün tamamlandığı, alacaklının, borç zimmetinde sayılan üçüncü kişi belediye hakkındaki haciz talebinin icra müdürlüğünce kabulüne karar verildiği, belediyenin iki adet taşınmazı üzerine ve ... ...bankası, ...bank, ...bank, ... Bankası şubesindeki hesaplarına haciz konulduğu, mahkemece, taşınmazların fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığı hususunda ve hesaptaki paraların mahiyeti konusunda yöntemince bilirkişi incelemesi yaptırılmadan sonuca gidildiği görülmüştür. Haczedilen taşınmazların ve hesapların, fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığının tespiti gerekmekte olup, bu haliyle kararın Yargıtay denetimine elverişli olmadığı görülmektedir.

O halde mahkemece, 5393 sayılı Kanun'un 15/son maddesi uyarınca haciz konulan taşınmazların ve hesaplardaki paraların niteliği gereği haczi kabil olup olmadıklarının veya kamu hizmetinde fiilen kullanılıp kullanılmadıklarının, taşınmazlar ve haciz konulan banka hesapları üzerinde yaptırılacak bilirkişi incelemesi ile tespit edilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.