muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2519, Karar No: 2023/6394, Tarih: 15.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2519 E.  ,  2023/6394 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mülkiyeti davacılara ait taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda,Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı Hazine vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle onanmış olup karar düzeltme istemi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine vekilinin karar düzeltme talebinin REDDİNE,

1086 sayılı Kanun'un 442/son ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 4 üncü ve 7 nci maddeleri ile 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 17 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle takdiren 1.471,00 TL para cezasının karar düzeltme talep edenden tahsiline; 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince Davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

15.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/438, Karar No: 2017/6279, Tarih: 05.07.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/438 E.  ,  2017/6279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli ... ada 27 parsel tespit maliki ... mirasçısı ... 'a ve 161 ada 17 parsel tespit maliki ... , 161 ada 23 parsel tespit maliki ... ve 161 ada 24 parsel tespit maliki ...'un ölü oldukları anlaşıldığından bu kişilerin mirasçılarına gerekçeli kararın tebliğine ilişkin davetiye parçalarının dosyada bulunmadığı anlaşılmıştır.

1-Yukarıda adı geçen davalılara hüküm ve temyiz dilekçesi tebliğ olunmuş ise tebliğ belgesi; tebliğe çıkarılmış ve parçası bulunamıyor ise tebliğ tarihi ... Müdürlüğünden sorularak, alınacak cevap veya mahkemedeki kayıt ve belgeler incelenerek tebliğ tarihi saptanıp, bu konuda düzenlenecek belgenin dosyaya eklenmesi; ancak, tebligat yapılmamış ise Tebligat Kanunu hükümlerine göre usulünce yapılıp; gerekli temyiz süresinin beklenmesi,

2-Mahkemece, dava konusu taşınmazlar ve etrafını gösterir en eski tarihli memleket haritası ve dayanağı hava fotoğrafı ile tespit tarihinden geriye doğru 15-20 yıl önceki hava fotoğrafları ve bunlardan üretilen memleket haritaları ile keşif sırasında uygulandığı belirtilen 1982 tarihi memleket haritalarının dayanağı hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden istenerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve ... bilirkişilerine verilerek, memleket haritalarının dayanağını oluşturan hava fotoğraflarının (1/5000,1/10000 ve 1/25000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların tamamının konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterildiği, hava fotoğraflarının streoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların açıklandığı, taşınmaz üzerindeki ağaçların cinsi, sayısı, yaşı ve kapalılık durumlarını belirtildiği,taşınmazların kullanım sınırları olup olmadığı varsa taşınmazların ne şekilde kullanıldığının belirtildiği müşterek imzalı açıklamalı ek raporun kendilerinden alınarak bu dosya içine konulması;

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 05/07/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/319, Karar No: 2014/3496, Tarih: 27.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/319 E.  ,  2014/3496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 88 parsel ile somut emsal alınan 6268 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin. belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazısının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4192, Karar No: 2008/924, Tarih: 24.01.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/4192 E.  ,  2008/924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muğla 1. Asliye Hukuk (İş)  Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2006
Yargıtay — Esas No: 2012/6341, Karar No: 2013/12192, Tarih: 25.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/6341 E.  ,  2013/12192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdurun adli raporundaki bulguların bir kısmının okunamadığı gibi, “başın arka bölgesinde şişlik, ...(okunamadı), sol göz etrafında muhtemel travmaya bağlı şişlik, kızarıklık, boyun bölgesinde yaygın şişlik, yüzeyel y...(okunamadı), sırtın sağ bölgesinde ve sağ kolda, sol sırt bölgesinde ve sol kolda yaygın kızarıklık, şişlik” şeklindeki bulguların ne şekilde basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği hususunda mağdurun Adli Tıp Şube Müdürlüğünden raporunun aldırılması düşünülmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) Hükmün gerekçe kısmında sanığın, kendisinden şikayetçi olmayan mağdura karşı kasten yaralama suçunu işlediğinin kabul edilmesine rağmen sanık hakkında basit yaralama suçunu düzenleyen takibi şikayete bağlı olan TCK'nin 86/2. maddesinin uygulanarak hükmün karıştırılması,

3) Sanığa atılı kasten yaralama suçunun uzlaşma kapsamında kalan suçlardan olduğu ve sanık ile mağdurun soruşturma aşamasında uzlaşmayı kabul ettikleri halde CMK'nin 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3446, Karar No: 2024/4193, Tarih: 20.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3446 E.  ,  2024/4193 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tük. Mah. Sıf.)

SAYISI : 2020/347 E., 2023/321 K.

ASIL VE BİRLEŞEN DAVADA

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Yerel Mahkemece; taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil mümkün olmaz ise ödenen bedelin iadesi istemli davada, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme kararına karşı davalı arsa sahipleri ... ve ... vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay (Kapatılan) Yüksek 14. Hukuk Dairesi'nin 06.05.2019 tarihli, 2016/19158 Esas, 2019/4018 Karar sayılı ilamı ile, yüklenicinin arsa sahiplerine karşı edimlerini yerine getirip getirmediğinin belirlenmesi, sözleşme uyarınca arsa sahiplerinin talep edebilecekleri tüm alacak ve tazminatlardan davacının halefiyet ilkesi gereği sorumlu olduğunun dikkate alınması ve davacının eşi ile birlikte satış sözleşmesini eşit hisselerle akdettiği dikkate alınarak ancak 1/2 oranında tescil hükmü kurulabileceği belirtilerek, Yerel Mahkeme kararı bozulmuştur.

Bozmaya uyulduktan sonra Yerel Mahkemece, bozma sonrası birleşen dava ile davacının eşinin de kendi hissesi oranında tescil talep ettiği, 17 no.lu bağımsız bölümün davacılara satışının davalı arsa sahipleri tarafından benimsenmiş olduğu, inşaatın tam ve eksiksiz yapılmış ve iskan ruhsatının alınmış olduğu belirtilerek, asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davalarda davalı arsa sahipleri vekili temyiz etmiştir.

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle arsa sahibi ... ile davacılar arasında akdedilen 31.08.2007 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile arsa sahiplerinin birlikte yükleniciye keşide etmiş oldukları 14.04.2008 tarihli ihtarname dikkate alındığında temyiz eden davalıların dava konusu bağımsız bölümün davacılara satışını benimsemiş olmalarına göre, asıl ve birleşen davada davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava, taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil mümkün olmaz ise ödenen bedelin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacılar lehine vekalet ücreti takdir edilir iken, 1/2'şer hisse oranında tesciline karar verilen taşınmaz değeri üzerinden tespit edilecek nispi vekalet ücretinin, davacıların bahsi geçen hisse oranları nispetinde hüküm altına alınması gerekirken, dava tarihindeki taşınmaz değeri üzerinden tespit edilen vekalet ücreti tutarının her iki davacı lehine ayrı ayrı hüküm altına alınması doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiş ise de; yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiş ise de; yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davalarda davalı arsa sahipleri vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasının 3-c numaralı bendindeki "21.914,35 TL" ibareleri hükümden çıkarılıp yerine "10.957,18 TL" ibarelerinin, 4-c bendindeki "21.914,35 TL" ibareleri hükümden çıkarılıp yerine "10.957,18 TL" ibarelerinin yazılmasına ve kararın bu hali ile HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden asıl ve birleşen davalı ... ve ...'a iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.11.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16422, Karar No: 2012/35793, Tarih: 01.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/16422 E.  ,  2012/35793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin işverence geçerli nedene dayanmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, davacı işçinin işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davacının şirkete ait zarar gören makineden sorumlu olduğunu, makinenin davacının gerekli bakımı yaptırmaması nedeni ile arızalandığını, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin işverence geçerli neden bulunmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı işverenliğe ait fabrikada bulunan makinenin arızalanmasından davacının sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (ı) alt bendinde, işverenin malı olan veya eli altında bulunan makine, tesisat, eşya ya da maddelere otuz günlük ücreti tutarını aşacak şekilde zarar vermesi halinde, işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu belirtilmiştir.

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması durumunda, işverenin haklı fesih imkânı olmadığı gibi işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarının bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır (Yargıtay 9.HD. 281.2010 gün, 2008/14825 E, 2010/1448 K.).

Zararın işçinin kasıtlı davranışından ya da taksirli eyleminden kaynaklanmasının hukukî sonuca etkisi bulunmamaktadır. Örneğin işverene ait iş makinesi paletlerine kasten metal cisim sokmak suretiyle zarar veren veya trafik kazası sonucu işvereni zarara uğratan işçinin aynı şekilde iş sözleşmeleri haklı nedenle sona erdirilebilir. İşçinin kusuru ve zararı, ayrı ayrı uzman kişilerce belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 26.1.2010 gün, 2009/25906 E, 2010/1326 K). Zarar tutarı ile karşılaştırılacak olan işçinin otuz günlük ücretinin brüt ya da net olarak dikkate alınması gerektiği noktasında Yasada herhangi bir açıklık bulunmamakla birlikte, işçi lehine yorum ilkesi uyarınca brüt ücretin esas alınması gerekir. Otuz gün, bir aydan farklı bir kavramdır. Bu noktada işçiye aylık olarak ödenen ücret yerine, günlük yevmiyesinin otuz katı tutarı dikkate alınmalıdır.

Maddede sözü edilen ücret dar anlamda ücrettir. İkramiye, prim, fazla çalışma ücreti ve benzeri ödemeler bu maddede yer alan otuz günlük ücret içersinde değerlendirilmemelidir. Ancak, ücretin garanti ücret üzerine yapılan işe göre ilave ücret veya satış pirimi olarak belirlendiği hallerde, gerçek ücretin bu ödemelerin toplamı olarak değerlendirilmesi yerinde olur. Örneğin uygulamada uluslararası yük taşıyan tır şoförleri asgarî ücret ve sefer pirimi karşılığı çalışmaktadır. Sefer pirimi olarak adlandırılan kısım da dar anlamda ücrettir. Bu durumda maddenin uygulanması anlamında otuz günlük ücret, tır şoförleri yönünden her iki ödemenin toplamına göre belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 24.11.2008 gün 2007/32361 E, 2008/32028 K.).

Zararın otuz günlük ücreti aşması durumunda işverenin fesih hakkı doğar. İşçinin zararı derhal ödemiş ya da ödeyecek olması, işverenin bu hakkını ortadan kaldırmaz. İşverence zarar tutarının işçiden talep edilmemiş olması fesih hakkını ortadan kaldırmaz.

4857 sayılı İş Kanununun 26 ncı maddesi yönünden bir yıllık hak düşürücü süre, zarara neden olan olayın oluşumu tarihinden itibaren başlar. Ancak altı işgünlük ikinci süre, zarar miktarının belirlenmesinin ardından, bu durumun feshe yetkili makama iletilmesiyle işlemeye başlayacaktır. Zarar miktarının belirlenmesi bazen uzun zaman alabilir ve fesih hakkının kullanılması bakımından zarar miktarının belirlenmesi ve işçinin ücreti ile kıyaslanması zorunluluğu vardır.

Somut olayda, davacının davalı işveren emrinde makine bakım ustası olarak görev yaptığı, işyerinde bir makinenin arızalanması nedeniyle teknik servisin gelerek makineyi tamir ettiği ve davalı işverene 5.310 TL fatura kestiği, ayrıca başka malzemeler için de 6.490 TL fatura kesildiği görülmektedir.

Öncelikle 4857 Sayılı Yasa’nın 19/2 maddesi gereğince davalı haklı feshe dayandığından fesih bildiriminin yazılı olması şart değildir. Yargılama sırasında dosyanın talimatla hukukçu bilirkişiden rapor alınarak değerlendirildiği, halbuki işyerinde makine alanında uzman bilirkişiyle keşif yapılarak rapor alınıp, dosya içindeki fatura ve belgelerin değerlendirilerek davacının meydana gelen zararda kusurunun bulunup bulunmadığı araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8393, Karar No: 2021/9724, Tarih: 26.05.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/8393 E.  ,  2021/9724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-) Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçları yönünden kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından 5271 sayılı CMK.'nın 231/5. maddesi uyarınca verilen ''Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına'' ilişkin karara karşı, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesine 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile ek fıkrası uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk müdafiinin yasa yolu ile merciinde yanılması, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

2-) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının ertelenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca belirlenen denetim süresinin hükmolunan ceza miktarından az olamayacağı gözetilmeyerek suçun suça sürüklenen çocuk hakkındaki erteleme hükmünde 2 yıl denetim süresinin belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkındaki hüküm fıkrasından "2 yıl denetim süresi belirlenmesine" ilişkin bölümün çıkarılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükme "2 yıl 1 ay denetim süresi belirlenmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20762, Karar No: 2015/1072, Tarih: 09.02.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/20762 E.  ,  2015/1072 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

vekili Av....

2-... Hizmet Yönetim Temizlik ve Tic. A.Ş.

vekili Av....

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı .... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı .... vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ....'ne yükletilmesine, 09/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23248, Karar No: 2019/35530, Tarih: 08.10.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/23248 E.  ,  2019/35530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. TCK'nun 53. maddesinin uygulanması açısından 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E. - 2015/85 K. sayılı kararı gözönünde bulundurularak hüküm oluşturulmasının gerekmesi,

2. TCK'nun 51/8. maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağı ihtarının yapılmaması,

3. Dava konusu eşyanın, taşıma aracı yüküne göre miktar veya hacim bakımından tamamını veya ağırlıklı bölümünü oluşturmaması, kaçak eşyanın değeri ile müsaderesine karar verilen nakil vasıtasının kasko değeri göz önüne alındığında, müsaderesinin 5237 sayılı TCK'nun 54/3. maddesi kapsamında hakkaniyete de aykırı olacağı gözetilerek nakil aracının iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

4. Davaya konu kaçak akaryakıt hakkında 06.06.2013 tarihli ara kararı ile tasfiyesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, akaryakıt tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin hazine adına irad kaydına tasfiye edilmemiş ise 5015 sayılı Yasanın Ek 5. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince;

1. Hükmün TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bendin çıkartılarak yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,

2. Hükmün sanık hakkında verilen hapis cezasının ertelenmesine ilişkin bendinin devamına "TCK'nun 51/8. maddesi gereğince denetim süresini iyi halli geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağının ihtarına" ibaresinin eklenmesi,

3. Hükümden “nakil aracının müsaderesine ilişkin” bendin çıkartılması, yerine, "müsadere koşulları oluşmayan nakil aracının sahibine iadesine," ibaresinin eklenmesi,

4. Dava konusu eşyanın müsaderesine ilişkin bendin hükümden çıkartılarak yerine “Dava konusu kaçak akaryakıt hakkında 06.06.2013 tarihinde tasfiyesine karar verildiği anlaşılmakla, akaryakıtın tasfiye edilmiş olması halinde satış bedelinin hazineye irat kaydına, tasfiye edilmemiş olması halinde ise 5015 sayılı Yasanın Ek 5. maddesi uyarınca müsaderesine,” ibaresinin eklenmesi ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.