muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22790, Karar No: 2013/14118, Tarih: 21.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/22790 E.  ,  2013/14118 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, davalılardan işverene ait işyerinde geçen sigortalı çalışma sürelerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, işveren olarak ...’na yönelttiği husumet ile sigortalılık süresinin tespitini istemiştir. Dosya kapsamından, davacının bekçilik yaparak çalıştığını iddia ettiği sulama kanalının ......ile birlikte toplam 4 köy tarafından kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Husumet konusu, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 116. maddesi (HUMK md.187) maddesinde yer alan ilk itirazlardan olmadığından davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtay’ca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Öte yandan, taraf ehliyeti, davada taraf olabilme yeteneğidir. Taraf ehliyeti, Medeni Hukuktaki medeni haklardan istifade (hak) ehliyetinin Medeni Usul hukukunda büründüğü şekildir. Kimlerin taraf ehliyetine sahip bulunduğu Medeni Kanuna göre belirlenir (HMK md. 50 -HUMK m.38-, TMK m.8 ve m.48). Buna göre, medeni haklardan istifade (hak) ehliyeti bulunan her gerçek (TMK m.8) ve tüzel (TMK m.48) kişi, davada taraf olabilme ehliyetine de sahiptir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 12.12.2007 tarih ve 2007/5-972 Esas, 2007/972 Karar sayılı ilamı) Bu yönde, işveren olarak husumet yöneltilen ......

./..

-2-

Başkanlığı’nın tüzel kişiliğinin bulunup bulunmadığı hususu ile işverenliğin kime ait olduğu araştırılmalı; husumet yöneltilen heyetin tüzel kişiliğinin bulunmadığının ve ayrı ayrı köylere ilişkin sulama kanalının birlikte işletilmesi şeklinde bulunduğunun anlaşılması durumunda çalışmaların geçtiği işyerinin işverenliğinin kime ait olduğu belirlenip, gerektiğinde heyeti oluşturan köylerin tamamına dava dilekçesi tebliğ edilerek, taraf teşkili sağlanıp, sunacakları deliller değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yönler araştırılmadan, işin esasına girilerek karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 21.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2023/9044, Karar No: 2023/11768, Tarih: 04.12.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/9044 E.  ,  2023/11768 K.**

**"İçtihat Metni"**

5395 sayılı Yasa gereğince tedbir istemi hakkında yapılan inceleme sırasında; ... 4. Çocuk Mahkemesiyle Çanakkale Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın mahiyeti itibariyle ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20.06.1960 tarih ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuklar hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbir uygulanmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre; ... 4. Çocuk Mahkemesiyle Çanakkale Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21, 22 ve 23 üncü maddeleri gereğince Yüksek 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,

Dava dosyasının ilgili Daireye gönderilmesine,

04.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8522, Karar No: 2025/1119, Tarih: 17.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/8522 E.  ,  2025/1119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/608 E., 2023/1303 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2022 tarihli ve 2022/332 Esas, 2022/567 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2023/608 Esas, 2023/1303 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili, Cumhuriyet savcısı (lehe) ile sanık müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın tasarlayarak canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle suç niteliğine, ilişkindir.

2. Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, haksız tahrikin varlığına,ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, somut olayda tasarlayarak canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme suçunun unsurlarının oluşmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, haksız tahrikin varlığına,ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, somut olayda tasarlayarak canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme suçunun unsurlarının oluşmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya kapsamına göre; sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmaları uyarınca olay gününden önceki tarihlerde önce maktulün, sonrasında maktulün yönlendirmesi sonucu tanıklar ... ve ...'ın kendisine birden fazla kez cinsel saldırıda bulunduklarını beyan etmesi sonucu, anılan tanıklar hakkındaki soruşturmanın Besni Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/1037 Esas sayılı dosyası üzerinden yapıldığı, en son Başsavcılığın 08.07.2022 tarihli cevabi yazısı ile bir kısım soruşturma evrakının gönderildiği ancak dosyanın halen derdest olduğu, bu nedenle Besni Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/1037 Esas sayılı soruşturma dosyasının akıbetinin araştırılarak sonucunun beklenmesi, dosyanın onaylı bir suretinin dava dosyası içine alınması, sonrasında sanık hakkında cezadan haksız tahrik nedeniyle indirim öngören 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının soruşturma dosyasındaki deliller ile birlikte değerlendirilerek, karar yerinde tartışılmasında zorunluluk bulunduğu gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı biçimde uygulama yapılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2023/608 Esas, 2023/1303 Karar sayılı kararının "eksik inceleme" yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2.maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19161, Karar No: 2014/5306, Tarih: 24.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19161 E.  ,  2014/5306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi raporunda münavebeye alınan buğday, buğday samanı, kavun ve domatese ait 2012 yılı için kuru-sulu arazide ayrı ayrı dekar başına asgari ve azami verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüklerinden sorulmasından,

2-Davalı vekiline gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi tebliğ evrakında tebligatın kime, hangi şekilde tebliğ edildiği belirtilmemiş olduğundan, Tebligat Yasası'na ve Yönetmeliğe aykırı olduğu anlaşılmakla davalı vekiline mehkemenin gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilerek temyiz ve cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7186, Karar No: 2014/13753, Tarih: 30.09.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/7186 E.  ,  2014/13753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2013/646-2013/1589

Dava dilekçesinde, müdahalenin men'i ve tahliye ile ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin apartman yöneticisi olduğunu, davalının anataşınmazın ortak alanı olan bodrum katta bulunan kapıcı dairesini haksız bir şekilde işgal ettiğini ileri sürerek davalının ortak alana müdahalesinin önlenmesini ve tahliyesini, işgal ettiği döneme ilişkin 7.200 TL ecrimisil bedelinin tahsilini talep etmiş, mahkemece davalının tahliyesine, ecrimisil yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-El atmanın önlenmesi ve tahliye davası yönünden;

Kat Mülkiyeti Kanununun 24. maddesinin ihlali halinde tahliye kararı verilebileceği, KMK'nun 19. maddesi kapsamında ortak yere müdahale söz konusu olması halinde tahliyeye karar verilemeyeceği, ancak tahliye isteminin ortak yere müdahalenin önlenmesi istemini de kapsadığı dikkate alınarak “çoğun içinde az da vardır” kuralı gereğince, davalının ortak yere müdahalesinin önlenmesine karar verilmesi ile yetinilmemesi,

Ayrıca;

Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi gereğince kararın yerine getirilmesi için makul bir süre verilmesi gerektiği düşünülmeden tahliyeye karar verilmesi,

2-Ecrimisil davası yönünden;

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın Ek 1. maddesinde, bu Kanunun uygulanmasından doğacak her türlü anlaşmazlığın sulh hukuk mahkemesinde çözümleneceği hükme bağlanmıştır. Ecrimisil davası Kat Mülkiyeti Yasası'nın uygulanmasından kaynaklanmayıp, anılan Yasa maddesi hükmünün bu istem yönünden uygulama olanağı bulunmamaktadır. Buna göre görev hususu da genel hükümler uyarınca belirlenmelidir. Hukuki uyuşmazlıklarda asliye hukuk mahkemelerinin görevi asıl, sulh hukuk mahkemesinin görevi ise istisnadır. Özel bir kanun hükmü ile açıkça sulh hukuk mahkemesinde bakılacağı bildirilmeyen bütün dava ve işler asliye hukuk mahkemesinde görülür. Bu nedenle mahkemece, genel hükümlere göre davaya asliye hukuk mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken davanın esası hakkında hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7062, Karar No: 2015/1011, Tarih: 22.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7062 E.  ,  2015/1011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların teşdiden cezalandırılmalarına karar verildiği belirtmesine ve temel tam gün birim sayısı alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesine rağmen hapis cezasının alt sınırdan takdir edilmesi isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; fikir ve eylem birliği içinde hareket eden (23.11.2008 tarihinde jandarmaya yapılan fuhuş ihbarı üzerine .. plakalı araçta şikayet tarihinden sonra birlikte yakalanan) sanıklardan ..'nın, eşi vefat etmiş ve evlenme niyeti taşıyan 1931 doğumlu katılana sanık ... (... adıyla) "...hacca gitmiş, çevresinde iyi bilinen bir kadın olarak tanıtıp..." tavsiye ve telkinlerde bulunarak, 3.000 TL'sini alıp, tanışmalarını sağlaması, sanık ..r'in

de kendini ... adıyla tanıtması ve 1.200 TL borcunun kapatılması halinde ..'e katılanla gidebileceğini söylemesi, şikayetçinin bu parayı ona vermesi sonrasında .. katılanın evine gelmesi, bilahare sanık ...'in şikayetçiden ziynet-giysi gibi eşyalar istemesi katılanın vefat eden eşine ait bir kısım ziynetleri ona vermesi ancak bileziklerin dar gelmesi nedeniyle birlikte ..'ya gitmeleri, ... isimli işyerinde 142 gr ağırlığındaki altı bileziğin aynı ağırlıkta beş bilezik ile değiştirilmesini ve kuyumcudan ayrılmalarını müteakip bir mekanda çay içerlerken sanık...in katılanın yanından bir bahane ile ayrılması eylemlerinin "dolandırıcılık" suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkeminin kabul ve uygulamasında yukarıdaki eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerine ONANMASINA, 22/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8755, Karar No: 2014/8546, Tarih: 23.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/8755 E.  ,  2014/8546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/147599

MAHKEMESİ : Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02.02.2012

NUMARASI : 2009/262 Esas, 2012/15 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm sanık müdafii tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 28.05.2014 Çarşamba günü saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından M.. A.. hazır olduğu halde oturum açıldı.

Sanık E.. A.. geldi, sanık müdafii Av. N.. Ç..'ye çağrı kâğıdının gönderildiği, parçasının döndüğü, ancak sanık müdafiin duruşmaya katılmadığı anlaşılmakla,

Suç vasfı ve ceza miktarı nazara alındığında 5271 sayılı CMK.nın 150/3. maddesi gereği kendisine müdafii tayini zorunlu olduğundan, CMK.nın 156. maddesi uyarınca sanık E.. A.. için Ankara Barosundan zorunlu müdafii görevlendirilmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Savcısınca da uygun görülmekle zorunlu müdafii görevlendirilmesi için Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına karar verilmekle,

Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaasına göre duruşmanın 11.06.2014 saat 13.30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından S.. A.. hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine ibraz ettiği vekâletnameye dayanarak sanık E.. A.. adına gelen Av. Zeki Kılıç huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık E.. A.. hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 25.06.2014 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin, tanık Gülşah vasıtasıyla tanıştığı ve aralarında duygusal yakınlaşma oluşan sanıkla olay günü yanlarında tanıklar Gülşah ve Soner olduğu halde sanığın temin ettiği eve giderek rızasıyla cinsel ilişkiye girdiği olayda, mağdure hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 24.08.2011 günlü raporda "mağdurede maruz kaldığı olaydan kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede travma sonrası stres bozukluğu tespit edildiği ve ruh sağlığının bozulduğu" belirtilmiş ve bu rapor esas alınarak sanığın cezası TCK.nın 103/6. maddesi uyarınca artırılmış ise de, cebir, tehdit veya hile gibi iradeyi etkileyen herhangi bir hal olmaksızın mağdureyle cinsel ilişkiye giren sanığın, bu eyleminden dolayı kastettiğinden daha farklı ve ağır bir neticenin meydana geldiği, TCK.nın 23. maddesi uyarınca gerçekleşen fakat kastetmediği bu neticeden sorumlu tutulabilmesi için en azından taksirle hareket etmiş olması gerektiği, somut olayda sanığın dosyaya yansıyan sosyal ve kültürel durumu, eğitim düzeyi, mesleki tecrübesi, kişisel özellikleri, tarafların yaşları ve olayın zora dayalı olmayan gerçekleşme biçimi nazara alındığında ağır netice olarak ortaya çıkan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın sanık tarafından öngörülemeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinin söz konusu olmadığı, meydana gelen bu zararın ise TCK.nın 61. maddesi kapsamında cezanın bireyselleştirilmesinde alt sınırdan uzaklaşmada dikkate alınabileceği gözetilmeyerek, sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

23.06.2014 tarihinde verilen işbu karar 25.06.2014 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Serkan Akkum hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2011/10646, Karar No: 2012/4925, Tarih: 26.03.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/10646 E.  ,  2012/4925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili davacı ile davalı şirketin 2 yılı aşkın süredir ticari ilişki içerisinde olduklarını ve müvekkili davacının davalıya balık tedarik ettiğini, müvekkilinin davalı şirkete tedarik ettiği mallar karşılığında 25.364,68-TL alacaklı olduğunu, ancak davalı tarafından borcun ödenmediğini ve 20/04/2009 tarihli 941743 no.lu 17.918,61-TL'lik iade faturasının müvekkiline gönderildiğini, fakat müvekkili davacıya herhangi bir mal iadesinin söz konusu olmadığını belirterek 25.364,68-TL'nin fatura tarihlerinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin sözleşmeden doğan edimlerini yerine getirdiğini, ancak müvekkilinin sözleşmeden doğan akdi alacaklarının bir kısmının karşı taraf/tedarikçi firma tarafından ifa edilmediğini, hatta kayıtlara dahi alınmadığını, davada faturaların tebliğ edildiği ve malların teslim edildiği ispatlanmadıkça alacak iddiasının hukuki bir değerinin olmadığını, davacı tarafın iddiasını ispatla mükellef olduğunu, sözleşmeden doğan ve muaccel olan alacakların müvekkili tarafından faturalandırıldığını, müvekkili davalı şirketçe kesilen faturalar, iade faturaları ve diğer kalemden alacakların sözleşme ve hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve hükme dayanak alınan bilirkişi raporu doğrultusunda; taraflar arasında süregelen bir ticari ilişkinin bulunduğu, davacının davalı şirketten alacaklı olduğunu ticari defter ve belgelerinde yer alan kayıtlarla da kanıtladığı, davalı şirketin ise mal iadesinde bulunduğunu iddia ederek borçlu olmadığını savunmasına rağmen iade hususunu kanıtlayamadığı, ispat yükü olayı çevreleyen hal ve şartlar gereğince kendisine geçen davalı şirketin davacıya yönelik yemin teklifinde bulunması üzerine davacının bu teklifi kabul ederek yemin ettiği, ayrıca davacı vekilinin 30/03/2011 tarihli celsede zımnen vazgeçme beyanında bulunarak davanın 19.352,10 TL üzerinden kabulünü talep ettiği anlaşıldığından davanın kısmen kabulüne, 19.352,10 TL'nin dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.