muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8531, Karar No: 2022/7195, Tarih: 16.05.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/8531 E.  ,  2022/7195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Cinsel istismar eylemi işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süreyle mağdurun iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, sanığın mağduru sokakta takip edip ona çakı bıçağı göstererek tehdit ederek bisikletine binmesini istediği, mağdur kabul etmeyince iki eliyle mağdurun kollarından tutup duvara doğru iteklediği, sonrasında sanığın mağdurun kollarını ve sırtını duvara dayayıp, onu kendisi ile duvar arasına sıkıştırmak suretiyle etkisiz hale getirerek ve mağduru bir süre dudağından öptüğü olayda; sanığın cinsel istismar eylemi dışında mağdurun hürriyetini kısıtlamaya yönelik bir yerden başka bir yere götürme gibi herhangi bir hareketinin bulunmaması karşısında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı ancak değişen suç vasfına göre sanığın silahla tehdit eyleminin de cinsel istismar eyleminin unsuru kabul edilerek karar verilmesine yer olmadığı kararı verildiğinden unsurları itibarı ile oluşmayan hürriyeti tahdit suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27982, Karar No: 2015/14069, Tarih: 17.09.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/27982 E.  ,  2015/14069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I) Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'nın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Ceza Genel Kurulunun 13.03.2012 gün, 6/236-86 sayılı ve 08.06.2010 gün, 11/98-143 sayılı içtihatlarında belirtildiği üzere, aynı mağdura, aynı zamanda, aynı suçun, birden fazla işlenmesi durumunda tek suçun oluşacağı '' ve ''... bu bağlamda aynı zaman kavramının dar yorumlanmayarak, çok kısa zaman aralıkları da aynı zaman dilimi olarak kabul edilmelidir.'' denilmesine ve hırsızlık suçunda korunan hukuki değerin zilyetlik olmasına göre, müştekinin kasap dükkanından yarım saat arayla et çalınmaya çalışılması fiillerinin tek suç oluşturduğu gözetilmeden, söz konusu fiillerin zincirleme suç olarak kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında sonuç olarak belirlenen cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 25 gün olarak hesaplanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.09.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7362, Karar No: 2017/586, Tarih: 26.01.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/7362 E.  ,  2017/586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun Bilinen Adreste Tebligat başlıklı 10/1. maddesine göre tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. 11.01.2011 tarihinde 6099 Sayılı Kanunun 3. maddesiyle eklenen 10/2. maddesine göre; ''Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır'', aynı Yasa'nın Usulüne Aykırı Tebliğin Hükmü başlıklı 32. maddesinde ''Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi addolunacağı düzenlenmiştir,

Tebligat Kanunu'nun değişik 21/2. maddesi gereğince; "Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.

Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinin 2. fıkrasında gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Muhatabın adresi (davacı) tarafından bildirilecek ve normal tebligat çıkarılacaktır. Buna göre ilk defa bildirilen adresin muhatabın (davalının) adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adres olması arasında fark yoktur. Her iki adres de Tebligat Kanunu'nun 10/1. maddesi kapsamında bilinen adrestir. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, muhatabın adres

./....

2015/7362 - 2017/586 -2-

kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebligat çıkarılacaktır. Tebligat Kanunu'nun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılamaz.doğrudan mernis adresine tebligat kanunu 21/2. maddeye göre tebligat çıkartılması Anayasa'nın 36. maddesine aykırı olacak ve muhatabın savunması kısıtlanmış olacaktır.

Tebligat Kanunu'nda değişiklik getiren madde gerekçelerinden açıkça anlaşılacağı üzere iki veya üç tebligatla sorun çözülmek istenmiştir. Hem yasa metninde, hem yasanın uygulanmasını gösteren yönetmelikte ve hem de madde gerekçesinde muhatabın sadece adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen adres olarak bildirilmesi halinde doğrudan doğruya 21/2'ye göre tebligat yapılacağı açıklamasına yer verilmemiş, bilakis bildirilen adrese tebligat yapılamaması halinde 21/2'ye göre tebligat yapılacağı önemle vurgulanmıştır.

Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün olduğunca en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır."

Muhtar, ihtiyar heyeti azaları, zabıta amir ve memurları yukarıdaki fıkralar uyarınca kendilerine teslim edilen evrakı kabule mecburdurlar.

Bu maddeye göre yapılacak tebligatta tebliğ memurunun izleyeceği yolu gösteren Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 29. 30.maddeleri ise;

"1- 21, 22, 23, 25, 26 ve 27'nci maddelerde yazılı kişiler, tebliğ yapılacak olanın geçici olarak başka yere gittiğini belirtirlerse, tebliğ memuru, muhatabın hangi sebeple adresten geçici olarak ayrıldığını, beyanda bulunanın adı ve soyadı ile sıfatını tebliğ tutanağına yazar. Tebliğ tutanağını beyanda bulunana imzalattırır ve tebliğ edilecek evrakı beyanda bulunana verir. Bu kişiler, tebliğ evrakını kabule mecburdurlar.

2- Bu kişilerin beyanlarını imzadan kaçınmaları ve tebliğ evrakını kabul etmemeleri durumunda, tebliğ memuru bu hususu tutanağa yazar, imzalar ve tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti üyesinden birine ya

../....

2015/7362 - 2017/586 -3-

da kolluk amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve teslim ettiği kişinin adresini içeren ihbarnameyi gösterilen adresin kapısına yapıştırır"

Muhatabın adreste bulunmaması halinde ise 30/1. maddesi, Adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir, hükmünü içermektedir.

Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre ise "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.

Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır.Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır." (m. 35/2)

Somut olayda;

1- Gerekçeli karar davalı ... ve...’a Tebligat Kanunu'nun 21/1.maddesine göre tebliğ edilmiş, durum isim ve imzadan imtina eden komşusuna haber verilmiş, ancak komşunun hangi komşu olduğu veya kimliğine dair hiç bir belirtmede bulunulmamıştır,

2-Gerekçeli karar davalı ...’ya yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle davalı adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartıldığı ve tebligatın usulsüz olduğu görülmüştür.

İlk defa bildirilen adres, adres kayıt sistemindeki adres olsa bile, tebligat yapılamayacağı açıkça anlaşılan bir adres olmadığı için öncelikle normal bir tebligat çıkartılarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesince ve Tebligat Yönetmeliği'nin 29 ve 30. maddelerince muhatap lehine olan araştırmaların yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işleminin yerine getirilmesi gerekir. bildirilen adrese tebligat yapılamaması halinde ise adres kayıt sistemindeki adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebligat yapılabilir. .../....

2015/7362 - 2017/586 -4-

Yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle davalı adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre gönderilen tebligatın ve 21/1. maddeye göre haber verilen komşunun hangi komşu olduğu veya kimliğine ilişkin hiç bir belirliliğin bulunmaması nedeni ile yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda; Yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen davalılara, gerekçeli kararın 7201 Sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile, yasal temyiz süresinin beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 26.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7763, Karar No: 2014/7191, Tarih: 07.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/7763 E.  ,  2014/7191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında tetkikine ihtiyaç duyulduğundan, davalı işverenin işyerinde fesih tarihinde ve sonrasında sendikaya üye olan, üyelikten çekilen, üyelikten çekilenlerden çalıştırılan, iş sözleşmesi feshedilen, işten çıkarılanlardan sendikalı olan ve sendikalı olup da işyerinde çalışması devam eden işçiler bulunup bulunmadığının ilgili sendikadan sorulup tespit edildikten sonra dosyaya eklenmesinden sonra dosyanın gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/230, Karar No: 2024/6613, Tarih: 18.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/230 E.  ,  2024/6613 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1417 E., 2022/1655 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Hopa Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/20 Esas, 2019/73 Karar

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Hopa Asliye Hukuk Mahkemesinin davanın reddine ilişkin kararına karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacılar vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli Artvin ili, Hopa ilçesi, Balık köyünde 5304 sayılı Kanunla değişik 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 4 üncü maddesi uyarınca yapılan orman kadastro çalışmasında; 101 ada 1 parsel sayılı taşınmaz orman niteliğiyle senetsizden Hazine adına tespit edildiği, kadastro tespitinin 20.12.2008 tarihinde kesinleşmekle tapu kaydına tescil edildiği anlaşılmıştır.

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkillerinin mirasbırakanı ...'e ait olan 17 sırada tapuda kaydı bulunan taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında davalı adına Artvin ili, Hopa ilçesi, Balık köyü 101 ada 1 parsel sayılı taşınmaz olarak tescil edildiğini, bu taşınmazın müvekkillerin mirasbırakanı tarafından çay ve fındık bahçesi olarak kullanıldığını ve tarım arazisi olduğunu, üzerinde hiçbir orman bitkisinin bulunmadığını, dava konusu taşınmazın başında keşif yapılarak fen bilirkişisi tarafından ölçülüp tahmini alanı en azn 15.200 metrekarelik kısmının davalı adına oluşturulan tapu kaydının iptali ile mirasçılar adına tapuya kayıt ve tescilini istemiş, davalı ... İdaresi vekili davanın reddini savunmuştur.

Dava, orman olmadığı iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; dava konusu Artvin ili Hopa ilçesi Balık köyü 101 ada 1 parselde bulunan ve fen bilirkişilerince (A) harfi ile gösterilip 1969 tarihli eski tapu kaydı olan taşınmazın; öncesinde mirasbırakın ...'e ait olduğu sonucuna varıldığı, ancak bilirkişi raporları doğrultusunda söz konusu talep edilen 14.266,23 metrekarelik taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu görüldüğünden ve ormanların özel mülkiyete tabi olamayacakları ve nitelikleri gereği de kazandırıcı zamanaşımı sebebiyle kazanılmaları mümkün olamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, 3116 Sayılı Orman Kanunu'nun (3116 Sayılı Kanun) sadece devlet ormanlarını belirlediği, 4785 Sayılı Orman Kanununa Bazı Hükümler Eklenmesine Ve Bu Kanunun Birinci Maddesinde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (4785 Sayılı Kanun)

ile Devlet ve kişi ayırımı yapılmaksızın tüm ormanların Devleştirildiği, alınan bilirkişi raporlarından dava konusu taşınmazın evveliyatının orman olduğu anlaşılmakla Devletleşen ormanlardan olduğu, davacının dayandığı 1969 tarihli ve 17 sıra numaralı tapu kaydının geldisi olan 1949 tarihli ve 5 sıra numaralı tapu kaydının Devletleştirmeye ilişkin Kanun gözetilmeksizin oluşturulduğu, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 17.5.1995 tarihli ve 1995/20-286 Esas, 1995/528 Karar sayılı kararı uyarınca da 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 1/f maddesinin uygulanma olanağının bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle istinaf başvurusu reddedilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6422, Karar No: 2020/1574, Tarih: 05.03.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/6422 E.  ,  2020/1574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ÜNYE Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1- Uyuşturucu madde ticareti yapma (sanıklar yönünden) 2- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hükümler : 1-Mahkûmiyet 2-Tedavi ve denetimli serbestlik (sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin kanun yolu talebinin incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20/03/2012 tarihli ve 2011/785 esas ve 2012/101 karar sayılı kararında açıklandığı üzere; "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma" suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tebdiri uygulanmasına" ilişkin kararların, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14/04/2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlerin incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, sanık ... yönünden; "19/04/2013", sanık ... yönünden; “27/05/2013” olarak yazılması yerine sanık ayrımı yapılmaksızın suç tarihinin “19/09/2013” olarak yazılması, mahallince düzeltilmesi mümkün maddi yazım hatası olarak görülmüştür.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Kendi üzerinde, ikametinde ve aracında herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen sanığın, diğer sanıklar ... ve ...’ın maddi bulgularla desteklenmeyen soyut beyanları dışında, kayınpederinin ikametinde ele geçen uyuşturucu madde ile de herhangi bir ilgisinin olduğuna dair mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kendi üzerinde, ikametinde ve aracında herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen sanığın, diğer sanıklar ... ve ...’ın maddi bulgularla desteklenmeyen soyut beyanları dışında, kayınpederinin ikametinde ele geçen uyuşturucu madde ile de herhangi bir ilgisinin olduğuna dair mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan hükmün, BOZULMASINA, 05/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2760, Karar No: 2021/5720, Tarih: 15.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2760 E.  ,  2021/5720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Gaziantep 4. Sulh Hukuk ve Ayvalık Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Kısıtlı ..., Gaziantep 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.02.2011 tarih ve 2010/1278 esas, 2011/266 karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve annesi ...’ün velayeti altına bırakılmıştır.

Veli, 15.04.2019 tarihli dilekçesi ile kısıtlının Ayvalık’a taşındığını belirterek kısıtlının yerleşim yerini değiştirmek için izin verilmesini talep etmiş, mahkemenin 20.11.2019 tarihli ek kararı ile kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Ayvalık Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yeri adresinin “...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

Kısıtlı, Gaziantep 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.02.2011 tarih ve 2010/1278 esas, 2011/266 karar sayılı ilâmı ile vesayet altına alınmış ve velinin talebi üzerine kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine izin verilmişse de dosya kapsamından, kısıtlının halen “...” adresinde ikamet ettiğinin anlaşılması nedeniyle vesayet dosyasının takibinde Gaziantep 4. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Gaziantep 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.