muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2596, Karar No: 2024/4058, Tarih: 03.06.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davalı vekili; taşınmazın çayır vasfı ile kullanıldığını bu hususun mahalli bilirkişiler tarafından da ifade edildiğini, 24 parsel sayılı taşınmazın dava konusu taşınmaz olup olmadığı hususunda tereddüt oluştuğunu, tablendikatif listesinde davalının ceddi adına yazıldığını, komşu taşınmazın mera vasfında olduğunun kabul edilmeyeceğini, taşınmazın otunun biçilmek suretiyle kullanıldığını, birkaç yıldır biçilmediğini, şahıs taşınmazlarıyla çevrili olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çekişme konusu 57175,62 m² yüzölçümlü, tarla vasıflı taşınmazın 16/10/1970 tarih 1 cilt 19, 20, 34 sahife sayılı tapu kayıtlarına dayanılarak tespit edildiği, taşınmazın mera bitki florasına sahip olduğu, mera olan komşu parselle belirgin sınır farklılığının bulunmadığı, davalıların Hazine tapu kayıtlarının oluşum tarihine kadar zilyetliklerinin oluştuğunu ispatlayamadıkları, tapu siciline güvenerek satın alma iddiasının mera niteliğindeki taşınmaza yönelik dinlenme olanağının bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan ... vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılardan ... vekili vekili temyiz dilekçesinde özetle; Yerel Mahkeme ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek istinaf dilekçelerindeki taleplerini tekrar ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 46 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... vekili için yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK’nın 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... vekili için yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK’nın 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.06.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23297, Karar No: 2013/20725, Tarih: 08.07.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/23297 E.  ,  2013/20725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık ücretli izin, hafta tatili ücreti ile milli bayram çalışması ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı,davalıya ait işyerinde 04.11.2003 tarihinde çalışmaya başladığını, iş akdinin davalı işveren tarafından 30.08.2008 tarihinde feshedildiğini,işyerinde tır şöförü olarak çalıştığını ve uluslar arası nakliye yaptığını, Türkiye'den yükledikleri malları Avrupa ülkelerine, geri dönüşte de Avrupa ülkelerinden Türkiye'ye mal getirdiklerini, Avrupa'ya yapılan seferin ortalama 3 hafta sürdüğünü, bu süre zarfında gece gündüz tır üzerinde olduklarını,ayda ortalama 3 pazar çalıştığını,yurtdışına yaptığı sefer başına 700 euro ücret aldığını, en son aylık ortalama net ücretinin 2.350 TL - 2.450 TL civarında olduğunu,tüm milli bayramlarda çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin,fazla mesai,hafta tatili ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının aylık 2.350 TL aldığı iddiasının doğru olmadığını, davacının işyerinde asgari ücretle çalıştığını, davacının ücret, fazla mesai, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, hafta tatili ve milli bayram çalışma ücreti alacağı olmadığını, davalı tarafından davacının iş akdinin feshedilmediğini davacının en son olayda aşırı alkollü olarak davalıya ait tır ile görev başında iken işyerine geldiğini, alkollü araç kullanılmamasına ilişkin uyarıları dikkate almadığını, şirket yetkilisine alkollü olarak hakaret ederek açıklama yapmadan işyerini terk ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,iş akdinin haklı olarak feshedildiğinin davalı işveren tarafından ispat edilemediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı Uluslar arası tır şoförü olarak çalışmaktadır.

Dairemizin yerleşik içtihatları uyarınca uluslararası tır şoförlerinin kendi mesailerini kendilerinin belirlediği, sıkı kurallara tabi uluslararası trafik mevzuatına uymak zorunda oldukları, bu tür çalışanların araç kullanma saat sınırlamasına tabi bulundukları ve dolayısıyla fazla çalışma yapmadıkları kabul edilmiştir.

2-Davacı Uluslar arası tır şoförü olarak çalışmaktadır.

Dairemizin yerleşik içtihatları uyarınca uluslararası tır şoförlerinin kendi mesailerini kendilerinin belirlediği, sıkı kurallara tabi uluslararası trafik mevzuatına uymak zorunda oldukları, bu tür çalışanların araç kullanma saat sınırlamasına tabi bulundukları ve dolayısıyla fazla çalışma yapmadıkları kabul edilmiştir.

Bu nedenlerle davacının yaptığı iş ve işin niteliği dikkate alındığında fazla çalışma alacağının reddine karar verilmesi gerekirken bu alacağın hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.07.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2295, Karar No: 2024/199, Tarih: 09.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/2295 E.  ,  2024/199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2806 E., 2021/2969 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy 22. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2020 tarihli ve 2020/109 Esas, 2020/245 Karar sayılı kararı ile Bakırköy 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/349 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Bakırköy 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/349 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. Bakırköy 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.09.2021 tarihli ve 2020/349 Esas, 2021/339 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay hapis ve 30.820 00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 14.12.2021 tarihli ve 2021/2806 Esas, 2021/2969 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca eleştirili esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna, 3. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna, 3. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

04.08.2018 tarihinde sanık ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hakkında işlem

yapılan tanık ... arasında bir şey alınıp verildiğinin görüldüğü, sanığın yanından ayrılan tanıkta daralı 1,43 gram eroin içeren uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, aynı gün sanığın yapılan kaba üst yoklamasında ise daralı 1,47 gram eroin içeren uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, tanık ...'nin mahkemede maddeyi sanıktan aldığına dair beyanı ile tutanak tanıklarının alış verişi gördüklerine dair beyanları ve 14.12.2018 tarihli eylem yönünden ise sanık ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hakkında işlem yapılan tanıklar Beyler ile İsa Cem'in buluştukları, sanığın Beyler'e bir şey verdiği, Beyler'in de sanığa para verdiğinin görüldüğü ve tanık Beyler'de daralı 1,61 gram eroinin ele geçirildiği tanıkların kollukta maddeyi sanıktan aldıklarına dair beyanları ile tutanak tanıkların görgüye dayalı beyanları ve HTS kayıtları gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hapis cezasının eksik tayin edilmesi dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın ceza tayininde adli para cezasının eksik hesaplanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 14.12.2021 tarihli ve 2021/2806 Esas, 2021/2969 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 18. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13619, Karar No: 2015/14645, Tarih: 12.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/13619 E.  ,  2015/14645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; taraflar arasındaki anlaşma gereğince müvekkilinin davalıdan satın aldığı 11 adet yemek odası mobilyasının dava dışı Hasan Ünlü tarafından temizliği yapıldıktan sonra müvekkiline teslim edileceği, müvekkilinin de davalıya 8 adet ve her biri 3.550-TL olan senetleri vereceği konusunda anlaştıklarını, ancak davalının sadece 6 adet ürünü müvekkiline teslim ettiğini ve bu teslimatların da anlaşmaya uygun yapılmadığını, buna rağmen müvekkilinin davalıya 14.200-TL ödeme yaptığını, geri kalan 5 adet ürünün teslim edilmemesi nedeniyle müvekkilinin davalıya vermiş olduğu toplam 4 adet ve her biri 3.550-TL'lik senetlerin iadesi gerektiğini belirterek, müvekkilinin teslim edilmemiş ürünlere ilişkin 4 adet senet nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespiti ile senetlerin iptal edilerek müvekkiline iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacı tarafın ürünlerin teslimi hususunda müvekkilini temerrüde düşürmediğini, satışa konu ürünleri teslime hazır olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; taraflar arasındaki 07.12.2011 tarihli sözleşme gereğince davalının davacıya 11 yemek odası takımını satması hususunda anlaşmaya varıldığı, mobilyaların teslim yerinin davalının iş yeri adresi olarak sözleşmede belirtildiği, davacının 6 adet yemek takımını teslim aldığını kabul ettiği, buna karşılık davalı tarafın 7 adet teslim ettiğini iddia ettiği, her ne kadar davacı taraf 6 adet takımı teslim aldığı hususunda yemin etmiş ise de; kalan takımların teslim yerinin davalının iş yeri olması nedeni ile ve davalı tarafça 4 adet takımın iş yerinde hazır bekletildiğinin...Sulh Hukuk Mahkemesinin tespit dosyası üzerinden tespit ettirildiği, her ne kadar 1 takım eksik çıkmakta ise de, davacının bu konuda davalıya ihtar çekerek temerrüde düşürmediği, bu nedenle davalının o 1 takım yönünden de temerrüdünün oluşmadığı, tam tersine davacının takımları teslim yeri olan davalının işyerinden kendisinin teslim almadığı, ayrıca her ne kadar davacının teslim aldığı mallar ayıplı çıkmış ise de; davacının malların ayıplı olduğu hususunda 6762 sayılı TTK'nın25/3 maddesi gereğince, bu durumun açık ayıp halinde 2 gün içerisinde gizli ayıp halinde ise 8 gün içinde satıcıya ihbar edilmesi gerektiği, oysa davacının böyle bir ayıp ihbarında bulunmadığı, bu nedenle malları bu hali ile kabul etmiş sayılacağı göz önüne alınarak davacının kalan senet bedellerini ödememesi için haklı bir sebebinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; mahkemece yargılama sırasında 14.08.2012 tarihinde dava konusu senetlerin icra takibine konulmaması için İİK'nun 72/2 maddesi uyarınca ihtiyati tedbir kararı verilmiş, bu ihtiyati tedbir kararı teminat yatırılmak suretiyle uygulamaya konulmuştur.

Dava alacaklı lehine sonuçlandığından, İİK'nun 72/4 maddesi uyarınca alacaklı davalı ihtiyati tedbir dolayısıyla alacağını geç almasından doğan zararlarının tazminini isteyebilir. Mahkemece İİK'nun 72/4 maddesi uyarınca davalı alacaklı yararına tazminata karar verilmesi gerekirken bu yönde olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7871, Karar No: 2016/7636, Tarih: 10.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/7871 E.  ,  2016/7636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACILAR : ... vd. Vek.Av....

İHBAR OLUNANLAR:1-...

2-...

Dava dilekçesinde, babalığın tespiti talep edilmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davacı ...'in ve diğer davacıların annesi olan Elfide'nin ... ile evlilik dışı beraberliklerinden davacı ... ile kardeşi Hasan'ın dünyaya geldiğini, bu kişilerin gerçek babasının ... olduğunu ileri sürülerek babalığın tespitini istemiş, mahkemece hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 303. maddesine göre; babalık davası, çocuğun doğumundan önce veya sonra açılabilir. Ananın dava hakkı, doğumdan başlayarak bir yıl geçmekle düşer. Çocuğa doğumdan sonra kayyım atanmışsa, çocuk hakkındaki bir yıllık süre, atamanın kayyıma tebliği tarihinde; hiç kayyım atanmamışsa, çocuğun ergin olduğu tarihte işlemeye başlar. Çocuk ile başka bir erkek arasında soybağı ilişkisi varsa, bir yıllık süre bu ilişkinin ortadan kalktığı tarihte işlemeye başlar. Bir yıllık süre geçtikten sonra gecikmeyi haklı kılan sebepler varsa, sebebin ortadan kalkmasından başlayarak bir ay içinde dava açılabilir.

Bu hükmün ikinci fıkrasında yer alan "Çocuğa doğumdan sonra kayyım atanmışsa, çocuk hakkındaki bir yıllık süre, atamanın kayyıma tebliği tarihinde, hiç kayyım atanmamışsa çocuğun ergin olduğu tarihte işlemeye başlar" hükmü,....sayılı kararıyla; aynı maddenin dördüncü fıkrasında yer alan "Bir yıllık süre geçtikten sonra gecikmeyi haklı kılan sebepler varsa, sebebin ortadan kalkmasından başlayarak bir ay içinda dava açılabilir" hükmü ise.... 15.03.2012 tarihli ve....sayılı kararıyla çocuk yönünden iptal edilmiş; ikinci fıkrayla ilgili iptal kararı 07.02.2011 tarihli 28197 sayılı; dördüncü fıkrayla ilgili iptal kararı ise, 21.07.2012 tarihli 28360 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış; her iki iptal kararında, iptal hükmünün kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasından başlayarak bir yıl sonra yürürlüğe gireceğinin

...

kararlaştırılması sebebiyle, ikinci fıkrayla ilgili iptal hükmü 07.03.2012 tarihinde, dördüncü fıkrayla ilgili iptal hükmü ise 21.07.2013 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarından sonra, çocuk tarafından açılan babalık davasında artık herhangi bir hak düşürücü süre sözkonusu değildir.

...

kararlaştırılması sebebiyle, ikinci fıkrayla ilgili iptal hükmü 07.03.2012 tarihinde, dördüncü fıkrayla ilgili iptal hükmü ise 21.07.2013 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarından sonra, çocuk tarafından açılan babalık davasında artık herhangi bir hak düşürücü süre sözkonusu değildir.

Somut olayda dava, Türk Medeni Kanunu'nun 301/1, 303/2 maddelerine dayalı olarak açılan babalığın tespiti istemine ilişkin olup mahkemece hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Yukarıda yapılan açıklamalar dikkate alındığında babalık davasında çocuk yönünden artık herhangi bir hak düşürücü süre sözkonusu olmadığından mahkemece baba olduğu iddia edilen ve 13.01.1974 tarihinde öldüğü anlaşılan ...'in mirasçılarının belirlenip davanın onlara yöneltilmesi suretiyle taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasının incelenip iddia ile ilgili taraf delillerinin toplanması, DNA incelemesinin yapılması, bütün delillerin birlikte değerlendirilmesi ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, bu husus nazara alınmadan "hak düşürücü süre geçtiğinden" bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11711, Karar No: 2019/6727, Tarih: 03.07.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/11711 E.  ,  2019/6727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet alma suçuna iştirak (her iki sanık hak.),yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama (sanık ... hak. iki kez)

HÜKÜM : Rüşvet almaya iştirak suçuna ilişkin eylemin yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlamaya teşebbüs suçunu oluşturduğunun kabulüyle ve atılı diğer suçlardan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlamaya teşebbüs suçundan sanıklardan ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün adı geçen sanık müdafi ile O yer C.Savcısı tarafından temyiz edilmesine rağmen tebliğnamede bu hususta görüş bulunmadığı anlaşıldığından, açıklanan noksanlık giderilip ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 03/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.