muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14960, Karar No: 2015/45325, Tarih: 24.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/14960 E.  ,  2015/45325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/268303

MAHKEMESİ : Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2011

NUMARASI : 2010/479 (E) ve 2011/69 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanıkların olay günü, gündüz vakti arkadaşı tanık Y.. B.. ile birlikte halasına giden yakınanın yanına geldikleri ve cep telefonunu istedikleri, yakınan cep telefonunu vermeyince sanıklardan B..A..'ın yakınanın kolundan tuttuğu ve diğer sanık V.. E..’un da kolundaki saati çıkarıp aldığı, daha sonra sanıkların yakınan ve arkadaşının ihbarı üzerine olaydan hemen sonra yakalandıkları olayda; yakınan ve arkadaşı tanık Yunus’un sanıkları kesin ve net bir şekilde teşhis ettiklerinin ve yakınana ait saatin sanıklardan V.. E..’un üzerinde ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, sanıkların eylem ve fikir birliği içinde hareket ederek birden fazla kişi tarafından birlikte yağma suçunu işledikleri sabit olduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yeterli ve yerinde olmayan gerekçeyle sanıklar hakkında yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6108, Karar No: 2018/2392, Tarih: 27.03.2018

**14. Hukuk Dairesi         2017/6108 E.  ,  2018/2392 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanununun; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Bu değişikliğe göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, bilinen veya gösterilen adresine yapılacaktır. Buna göre, ilk defa bildirilen adresin muhatabın (davalının) adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adres olması arasında fark yoktur. Her iki adres de Tebligat Kanununun 10/1. maddesi kapsamında bilinen adrestir. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi de nazara alınarak muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkarılacaktır.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Somut olaya gelince; davalı ...'ya gerekçeli kararın Tebligat Kanununun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle bilinen son adresine tebliğat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2'ne göre tebliğ edildiği ve usulsüz olduğu anlaşıldığından, Dairemizce mahalline iadesine karar verilmiş, mahalline iade kararı sonucu anılan davalıya yeniden yapılan tebligatın yine aynı şekilde doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği ve usulsüz olduğu anlaşılmakla, mahalline iade kararının yerine getirilmemesinin cezai sorumluluğu gerektirdiği gözetilerek mahkemece adı geçen davalıya gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre tebliğinin sağlanması ve temyiz süresinin beklenilmesinden sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 27.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/643, Karar No: 2011/8680, Tarih: 29.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/643 E.  ,  2011/8680 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 9-B/09/37458

MAHKEMESİ :İNEBOLU Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :23/10/2008 - 46/62

SUÇ :Ölümüne sebebiyet verme

Taksirle F.. A..'ın ölümüne sebebiyet vermekten sanık H.. K..'ın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (İNEBOLU) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23/10/2008 gün ve 46/62 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı, sanığın savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafii ve katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

1-Dosya kapsamına göre; olay günü saat 20:00-20:30 sıralarında sürücü belgesi bulunmayan sanığın sevk ve idaresindeki araç ile aydınlatması olmayan tek şeritli dar yolda, tanık beyanları ile sabit olduğu şekilde, alkolllü olarak kullandığı araç ile seyir halinde iken, karşı yönden gelen ölenin idaresindeki motosikletin seyir şeridine tecavüz etmek suretiyle bir kişinin ölümüne ve bir kişinin yaralanmasına neden olduğu olayda, eylemin bilinçli taksirle öldürme suçunu oluştuğu düşünülmeden taksirle öldürmeden hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de:

Taksirli suçlarda uzun süreli hapis cezasının bilinçli taksir hali hariç olmak üzere adli para cezasına çevrilebileceği dikkate alınmadan, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, hükmedilen hapis cezasının süresinden bahisle adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 29/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6281, Karar No: 2019/1721, Tarih: 20.02.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/6281 E.  ,  2019/1721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı üçüncü kişi vekili; dava konusu 17.10.2011 tarihli haczin müvekkiline ait işyerinde gerçekleştirildiğini, müvekkiline ait başka bir işyerinde dava dışı ...’in 01.06.2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesi uyarınca kiracı olarak bulunduğunu, bu kişi kira borçlarını ödeyemeyince işyerinde bulunan gömlek vs. gibi mallardan bir kısmını birikmiş kira alacağına mahsuben 13.09.2011 tarihinde müvekkiline devrettiğini, müvekkilinin de bu malları tapuda annesi adına kayıtlı bulunan haciz adresine getirdiğini, müvekkilinin iplik üretimi yapan ... Tekstil Şirketinin sahiplerinden olduğunu, müvekkili işyerinde bulunmadığı sırada daha önce tanımadıkları borçlu şirket yetkilisinin icra memuruna gelinen adresin borçlu şirkete ait olduğunu beyan ederek haciz işleminin yapılmasını sağladığını, haciz adresi deponun şirketin giriş katında olup kamyonların mal alıp boşalttıkları büyük bir kapısının olduğunu, borçlu şirket yetkilisinin şirket katlarına çıkmadan deponun önünde durarak malların götürülmesini sağladığını, alacaklı ve borçlu şirket yetkilisi aleyhine suç duyurusunda bulunduklarını öne sürerek, istihkak iddialarının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, muhafaza altına alınan malların üzerinde "..." ibaresinin bulunduğunu, bu markanın ise 2008 yılında borçlu şirket adına tescil edildiğini, mahcuzlar öncesinde ...'e ait olsa bile, üçüncü kişinin bu malların kendisine devredildiğini ispatla mükellef olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, haciz esnasında borçlu şirket yetkilisinin hazır olduğu, bu hali ile borçlu ile üçüncü kişinin mahcuzları birlikte ellerinde bulundurduklarının kabulü gerektiği, üçüncü kişi her ne kadar bu malları kiracısı ...'den aldığını beyan etmiş ise de, kira sözleşmesinde ve davacının ibraz ettiği 13/09/2011 tarihli yazılı belgede hacze konu malların kiraya karşılık olarak verildiğine dair kayıt olmadığı,davacı üçüncü kişinin yasal kanıtlarla malların kendisine ait olduğunu kanıtlayamadığı gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre; her ne kadar dava konusu haciz esnasında borçlu şirket yetkilisi ... hazır ise de, haciz adresinin üçüncü kişinin yönetim kurulu başkanı olduğu dava dışı ... Tekstil A.Ş.'nin merkez adresi olduğu, üçüncü kişi tarafından borçlu şirket yetkilisi ve dava dışı kiracı ... aleyhine yapılan suç duyurusu üzerine ... 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/416 Esas sayılı dosyası kapsamında savunması alınan borçlu şirket yetkilisinin diğer sanık ...'i tanıdığını, borçlu olduğu firmanın kendisini çağırdığını, bu malları sakladığını iddia ettiklerini, kendisinin buna karşı çıktığını, sadece mahcuzların üzerinde "..." markası yazılı olduğu için icra müdürüne bu malların ... malı olduğunu söylediğini, dava dışı kiracı ...'in ise savunmasında, üçüncü kişinin deposunu kiraladığını, kiraya karşılık bir miktar mal bıraktığını beyan ettiği, yine alacaklı tarafça açıkça karşı koyulmadığı üzere haciz adresi deponun dava dışı ... Tekstil A.Ş.nin giriş katında olup, kamyonların mal alıp boşalttıkları büyük bir kapısının olduğu anlaşılmıştır.

Buna göre, haciz adresinin yapısı ve borçlu şirket yetkilisinin ceza dosyasında alınan savunmasında borçlusu olduğu firmanın çağrısı üzerine haciz adresine gittiği beyanı birlikte nazara alındığında borçlu şirket yetkilisinin haciz esnasında hazır olmasının tek başına, mülkiyet karinesinin borçlu lehine işletilmesi için yeterli değildir. Somut olayda mülkiyet karinesi davacı üçüncü kişi lehine olup davanın İİK m. 96 gereğince üçüncü kişi tarafından açılması ispat yükünün yer değiştirmesine neden olmaz. Mülkiyet karinesinin aksinin davalı alacaklı tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekir.

O halde, Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular ile davalı alacaklı tarafın herhangi bir delile dayanmadığı da gözönüne alınarak, davanın kabulü yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile reddine yönelik hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nİn 366 ve HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 20.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4431, Karar No: 2016/6727, Tarih: 05.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/4431 E.  ,  2016/6727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 22.07.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4670, Karar No: 2020/482, Tarih: 14.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2017/4670 E.  ,  2020/482 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, ölenin araç içerisinde düşüp yaralandığına dair delil bulunmadığına dolayısıyla sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre, sanığın işyerine ait kapalı kasa kamyonetle pvc götürmek üzere il merkezine doğru yola çıkacağı sırada iş çıkışı dolayısıyla merkeze gitmek isteyen bir grup işçiyi aracın kasa kısmına bindirdiği, yolda meydana gelen sarsıntı ve fren nedeniyle kasa içinde düşüp başını çarpan mağdur işçinin araçtan inip evine gittiği, başındaki şiddetli ağrı üzerine hastaneye götürüldüğü, beyin kanaması dolayısıyla yoğun bakımda tedavi gördüğü hastanede 30.11.2012 tarihinde hayatını kaybettiği, ölüm sebebinin İstanbul Adli Tıp Kurumunca tanzim edilen 30.10.2013 tarihli rapora göre künt tramva ve buna baglı gelişen beyin kanaması ile gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiğinin yine ölüm ile araç içerisinde düşme olayı arasında illiyet bağının bulunduğunun tespit edildiği olayda,

Sanığın yolcu almaya müsait olmayan kapalı kasa kısmına işçileri bindirmesi sebebiyle bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabulü ile sanık hakkında TCK’nın 22/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Cezası ertelenen sanığa 5237 sayılı TCK'nın 51/7-8. maddeleri uyarınca denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ve denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının bildirilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak, BOZULMASINA, 14/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18137, Karar No: 2015/5568, Tarih: 09.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/18137 E.  ,  2015/5568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vasi tayini istenilmiştir. Mahkemece yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm kısıtlı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

...'nın 26.06.2014 tarih 2014/553 Muh. sayılı ihbar yazısı ile hükümlü ...'ün kısıtlanması ve kendisine vasi atanması istenmiş, mahkemece yetkisizlik kararı verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 411. madde vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. Aynı Yasanın 19.maddesinde "Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.

Bir kimsenin aynı zamanda birden çok yerleşim yeri olamaz.

Bu kural ticari ve sınai kuruluşlar hakkında uygulanmaz" denilmekte yine 22.maddesinde de "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz." hükümleri yer almaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, hükümlünün az sayıda mermi bulundurma veya taşıma, görevi yaptırmamak için direnme, ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/124 Esas 2013/204 Kararı ile 4 yıl 22 ay hapis cezasına mahkum olduğu ve bu cezanın infazı için halen... Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda kalmakta bulunduğu ilgili ceza infaz kurumunun kısıtlanması talebi üzerine eldeki davanın açıldığı, mahkemece, 24.07.2014 tarihli hükümlünün dilekçesi üzerine yargı yetkisinin İstanbul mahkemelerine ait olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verildiği, hükümlünün nüfus kaydında mernis yerleşim yeri adresinin olmadığı, ceza mahkemesi kararında yerleşim yeri adresinin ...adresi olduğu halen bura nüfusuna kayıtlı olduğu, ve hükümlünün temyizinde de belirttiği gibi cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin ... mahkemesi yargı alanı içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır. Yukarıda gösterilen yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalar dikkate alındığında hükümlü ...'ün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yerinin...Sulh Hukuk Mahkemesi yargı alanı içerisinde kaldığı anlaşıldığından mahkemece taraf delilleri toplanıp işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1826, Karar No: 2017/2100, Tarih: 17.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/1826 E.  ,  2017/2100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sekiz kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sekiz kez), konut dokunulmazlığının ihlali (sekiz kez)

HÜKÜM : Zincirleme olarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet, 08.10.2015 tarihli konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkûmiyet, diğer konut dokunulmazlığının ihlali suçundan (yedi kez) beraat

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 08.10.2015 tarihinden önceki konut dokunulmazlığının ihlali suçundan (yedi kez) verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanığın 08.10.2015 tarihli konut dokunulmazlığının ihlali suçu ile zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve zincirleme olarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanığın 08.10.2015 tarihli konut dokunulmazlığının ihlali suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesi kapsamında suçun takibinin şikayete bağlı olup müştekilerin savcılıkta alınan beyanlarında sanıktan şikayetçi olmadıklarını bildirdikleri anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 73/6. maddesi gözetilerek sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulup sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Olay tarihlerinde sanığın, mağdureyi evde yalnız olduğu zamanlarda cinsel eylemlerini gerçekleştirebilmek için odada sıkıştırmak, bir odadan diğer odaya götürmek, cinsel amacını gerçekleştirdiği sürece odada veya evin içinde tutmak şeklinde gerçekleştirdiği olaylarda, çocuğun basit cinsel istismarı suçlarının işlendiği sırada ve eylemlerle sınırlı süreyle mağdurenin iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı,kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle, mağdurenin hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği, dosya kapsamına göre de sanığın, mağdurenin hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketinin bulunmaması karşısında, mevcut haliyle eylemin sadece TCK'nın 103/1. maddesi kapsamındaki çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların ve 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 13. maddesi ile TCK'nın 103. maddesinin yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle değerlendirilmesi gerekirken denetime imkan vermeyecek şekilde karşılaştırma yapılmış olması

Uygulamaya göre de;

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 103/1, 103/4 maddeleri uyarınca hükmedilen dokuz yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 43. maddesi gereğince yapılacak arttırım ile hesaplanacak üç yıl hapis cezasının 103/6 maddesine göre hükmedilen 15 yıl hapis cezasına eklenerek 18 yıl hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, 43. madde ile arttırımın 103/4. maddesi ile belirlenen ceza üzerinden yapıldıktan sonra aynı Kanunun 103/6. maddesi gereğince onyedi yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25463, Karar No: 2014/21249, Tarih: 17.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/25463 E.  ,  2014/21249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hırsızlık

HÜKÜM: Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

...ğe ait olup şoförü ... olan .... plakalı araçtan çalınan İnci marka iki adet akünün suça sürüklenen çocuklar tarafından sattıkları yerin gösterilip teslim edilmesi olayında, suça sürüklenen çocuklar hakkında ...’ya teslim edilen akülerle ilgili hırsızlık suçundan dolayı beraat kararı verilmiş olduğu ve bu hükümlerin temyiz edilmediği belirlenerek;

... mahallesinde park halinde bulunan katılan ...’a ait ... plakalı beyaz renkli ... marka tırdan ... akülerin çalınması olayında, suça sürüklenen çocukların Cumhuriyet Savcılığındaki müdafi huzurundaki beyanlarında 20.02.2010 günü iki adet aküyü beyaz dorsesiz bir tırdan söktüklerini beyan etmeleri, ayrıca suça sürüklenen çocuk ...’in mahkemedeki 12.10.2010 tarihli celsedeki ifadesinde de, ... mahallesinde bulunan parka yakın bir yerde bulunan tırdan aküyü söktüklerini beyan etmesi, diğer katılan ...’nun akülerinin çalınmasından dolayı şikayetçi olduğu aracın ise ... plakalı çekici ve ... plakalı dorse olması, bu aracın ... mahallesinde park halinde iken hırsızlık olayının olduğunun belirlenmesi ve ...’ya teslim edilen akülerin de İnci marka olması nedeniyle tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.