muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5177, Karar No: 2025/1728, Tarih: 18.02.2025

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, Fethiye Sulh Ceza Hâkimliğince, ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın müştekiye 19/07/2019 tarihinde tebliğ edildiği, Uyaptan yapılan incelemede vatandaş portaldan 02/02/2020 tarihinde dosyanın müşteki tarafından görüldüğü, itiraz dilekçesinin ise 18/01/2022 havale tarihi ile Fethiye Sulh Ceza Hâkimliğine sunulmak üzere Ortaca Cumhuriyet Başsavcılığına verildiği, bu halde itiraz dilekçesinin 15 günlük yasal sürenin bitiminden sonra verildiği gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiş ise de,

Somut olayda, Ortaca Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 19/09/2018 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın müştekiye 19/07/2019 tarihinde tebliğ edildiği, dosyada yer alan 18/01/2022 tarihli müştekiye ait dilekçenin anılan Hâkimlik tarafından itiraz dilekçesi olarak değerlendirildiği, ancak müştekinin 02/08/2022 tarihli kanun yararına bozma dilekçesinin ekinde sunduğu, Fethiye Sulh Ceza Hâkimliğine gönderilmek üzere Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığına sunulan, yazı işleri müdürünün kaşesinin yer aldığı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz niteliğinde olan 03/07/2019 tarihli dilekçesinin mevcut olduğu, söz konusu dilekçenin dosya arasına alınmaması veya sistem üzerinden taranmaması sebebiyle Fethiye Sulh Ceza Hakimliği tarafından incelenemediği, bu hususta müştekinin kusurunun bulunmadığı cihetle, 03/07/2019 tarihli dilekçenin süresi içerisinde verilmiş itiraz dilekçesi olarak değerlendirilmek suretiyle, itirazının süresinde kabul edilerek, esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Fethiye Sulh Ceza Hâkimliğinin 16.02.2022 tarihli ve 2022/804 Değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5140, Karar No: 2022/6805, Tarih: 10.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/5140 E.  ,  2022/6805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Milas 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 03.02.2021 tarih ve 2017/452 E. - 2021/100 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin çeşitli tarihlerde müvekkil şirketten balık aldığını, bir kısım mal bedelinin ödenmediğini, faturaların davalıya tebliğ edildiğini, borcun ödenmemesi nedeniyle takip başlatıldığını, davalının borca ve yetkiye itiraz ettiğini, davalının itirazlarının haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptalini talep etmiştir.

Davalı şirket cevap vermemiştir.

Mahkemece, Yargıtay (kapatılan) 19. Hukuk Dairesi’nin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; 05/08/2019 tarihli bilirkişi raporuna göre, davacının ödenmediğini iddia ettiği faturaların, davalı şirket kayıtlarında yer almadığı, 2015 yılına ait iki faturaya ilişkin müşteri teslim ve teselsüm tutanağında teslim alan olarak Mecit Yerdelen'in isim ve imzasının olduğunun görüldüğü, davacı tarafından düzenlenen davalı kayıtlarında olmayan 2015 yılına ait faturalarda Mecit Yerdelen'in teslim alan olarak imzasının bulunduğu, SGK Başkanlığı ve Konya SGK İl Müdürlüğü’ne yazılan yazılarda Mecit Yerdelen adında davalının çalışanı olmadığı, takip konusu yapılan, davalının defter kayıtlarında yer almayan iki adet fatura konusu balığın davalı-alıcı ...ın, faturanın düzenlendiği 2014-2015 yıllarında Mecit Yerdelen isminde çalışanı olmadığı, bu iki fatura konusu malın teslim edilemediği kabul edilerek, davacının 32.386,69 TL olarak hesap edilen asıl alacağından teslim edilmediği kabul edilen 7.370,01 TL ile 5.338,41 TL mal bedelinin mahsubu ile davacının takip tarihi itibariyle asıl alacağının 19.678,27 TL olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle para borcu doğuran sözleşmelerde alacaklı davacı BK madde 73 uyarınca kendi ikametgahında takip yapabileceğinden icra dairesinin yetkisine yapılan itirazın reddine, davanın kısmen kabulüne, Milas 1. İcra Müdürlüğü'nün 2015/1190 Esas numaralı takip dosyası üzerinden 32.289,69 TL mal bedeli alacağına yapılan itirazın kısmen iptali ile takibin 19.678,27 TL asıl alacak ve

takip tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte takibin devamına, alacak likit olmadığından icra inkar tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

takip tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte takibin devamına, alacak likit olmadığından icra inkar tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, faturaya dayalı alacağın tahsili için vaki icra takibine itirazın iptaline ilişkindir. Mahkemece, taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında davacı tarafından düzenlenmiş ve davalının defterlerinde de kayıtlı olan 2014 yılına ait faturalar yönünden davalının borcunun bulunduğu konusunda uyuşmazlık bulunmadığı ancak davalının defterlerinde kayıtlı olmayan 20.01.2015 ve 14.05.2015 tarihli faturalar yönünden davacının dayanmış olduğu ‘’Teslim Tesellüm’’ tutanaklarında davalı adına imza atan Mecit Yerdelen isimli kişinin davalının çalışanı olduğu ispatlanamadığından bu faturalar yönünden davalının davacıya borçlu olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, taraflar arasında davalıya teslim edildiği konusunda uyuşmazlık bulunmayan ve davalının defterlerine kayıtlı 2014 yılına faturalar için de teslim tesellüm tutanağı düzenlediği ve 10.12.2014, 17.12.2014 ve 24.12.2014 tarihli teslim tesellüm tutanaklarında davalı adına imza atan kişinin Mecit Yerdelen isimli şahıs olduğu anlaşılmış olup, 2015 yılına ait faturaların teslimine dayanak gösterilen belgelerde imzası olan Mecit Yerdelen isimli şahsın davalının çalışanı olduğu ispatlanamadığı gerekçesi bu faturalar yönünden davanın reddi isabetli değildir. Bu durumda, mahkemece, davacının 20.01.2015 ve 14.05.2015 tarihli faturalara konu emtiayı da davalıya teslim etmiş olduğunun kabulü ile davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirmeye dayalı olarak davanın kısmen kabulüne karar verilmesi isabetli olmamış olup, bu nedenle mahkeme kararının davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin bütün, davacı vekilinin sair temyiz istemlerinin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 1.008,17 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 10/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/40, Karar No: 2018/3840, Tarih: 24.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/40 E.  ,  2018/3840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-a, 53, CMK.307 gereği mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın temyiz kapsamı dışında olan diğer sanık ... ile beraber daha önceden dolandırıcılık yapma hususunda anlaştıkları, bu kapsamda sanığın alışveriş yapan katılanların yanına gelerek “babamın büyük mirası var, vefat ettiği için onu dağıtacağız“ diyerek tanıdıkları namaz kılan ve içki içmeyen gariban birisinin olup olmadığını sorduğu,katılan ...'ın da böyle birisini bilmediğini söyledi, akabinde birlikte yolda yürürlerken diğer sanık ...'un katılanlar ile sanık ...'in yanına geldiği, bu sırada sanık ...'in cebinden iki demet para çıkartarak katılan ...'ın cebine koyup bu parayı dağıtmasını söylediği, bu esnada sanık ...'un “devir daim yapılmadan bu paranın hayrı olmaz, hayır yerini bulmuyor” diyerek katılandan cebindeki parayı istediği, katılan ...'ın da yanında bulunan diğer katılan ...'den 300 TL alarak diğer paralarla birlikte sanıklara verdiği, paraları alan sanıkların da namaza gideceklerini daha sonra gelip paraların hepsini teslim edeceklerini söyledikleri, ancak katılanların yanından gittikten sonra bir daha geri dönmedikleri, bu surette sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunması, katılan beyanları ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18302, Karar No: 2014/9163, Tarih: 22.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/18302 E.  ,  2014/9163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Fesih tarihi itibariyle davalı şirketin dava konusu işyerinde ve varsa ülke genelinde aynı iş kolundaki işyerlerinde çalışan işçi sayısının davalı şirketten ve ... ayrı ayrı sorulmasıyla alınacak cevabın eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8590, Karar No: 2021/6454, Tarih: 01.04.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/8590 E.  ,  2021/6454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında üzerine atılı 28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca kovuşturma aşamasında yaşı büyük olan suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17444, Karar No: 2013/29061, Tarih: 22.10.2013

**13. Ceza Dairesi         2012/17444 E.  ,  2013/29061 K.**

* HIRSIZLIK

* MALIN DEĞERİNİN AZLIĞI SEBEBİYLE FAİLE VERİLEN CEZADA İNDİRİM YAPILMASI

* ETKİN PİŞMANLIK

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 61

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 145

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 168

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 Sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 20 TL değerinde kazak çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belli oranda indirim yapılmak suretiyle hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında bozma talebine yönelik tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

3.11.2008 tarihli Muhafaza Altına Alma Tutanağına göre, yanında bir arkadaşı ile birlikte suça sürüklenen çocuğun elindeki poşetleri bir büfenin arkasına saklamaya çalıştıklarının devriye gezen ekiplerce görülmesi üzerine poşetlerin incelenerek, hırsızlık malı olduğu anlaşılan market eşyaları ile birlikte üzerlerinde etiketleri olmayan giysilerin görüldüğü, suça sürüklenen çocuğun giysileri çaldığı yerleri tek tek söyleyip, başvurusu olmayan müştekiye malın iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk C.. A.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2172, Karar No: 2023/183, Tarih: 21.02.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/2172 E.  ,  2023/183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1308 E., 2021/2009 K.

KARAR : Davanın Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/217 E., 2020/185 K.

Taraflar arasındaki tespit-ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle ve incelemenin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 21/02/2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davacı .... Aksesuarları ve İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Gelen taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlenildi. İşin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Belli edilen günde davacı .... Aksesuarları ve İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Gelen taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlenildi. İşin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, davalı ... ve dava dışı ...'nın ... Bulvarı üzerinde bulunan... Kentsel Dönüşüm Plan.İnş.San. Ve Tic. Ltd. Şti.'nin üstlendiği inşaatın kalıp işçiliği yapan ustaları (taşeronlar) olduğunu, taşeronlardan ... ile kira sözleşmesi yapılarak sözleşme konusu malların teslim edildiğini, kiracı ...'nın kiraladığı iskelelerin kira bedeli toplamının 77.450 TL olduğunu, ...'nın bu kiranın 1.700TL'sini nakit ödediğini, daha sonra aynı inşaatta taşeron olan davalı ...'ın davacının işyerine gelerek kendisine ait ve babasına ait visa kartlar ile 02.10.2017 tarihinde 1.450TL, 23.10.2017 tarihinde 7.300 TL, 14.11.2017 tarihinde 5.700TL ve 2.500 TL kira ödemesi yaptığını, kira bedellerinin ödenmemesi üzerine ...'nın hak edişin ödenmesi halinde ödenmeyen kiraların ödeneceğini belirttiğini, 13.03.2018 tarihinde şirket yetkililerinin inşaata gittiklerinde işin bitmekte olduğunu görünce davalı ...'ın kendilerine taşeronu olan ...'nın iskeleleri teslim edip kira borcunu ödeyeceklerini bildirdiğini, şirket yetkilisinin 15.03.2018 tarihinde tekrar şantiyeye gittiğinde kiralanan kalıp iskelelerinin söküldüğünü ve bir kısmının davalı tarafından tıra yüklenerek başka bir yere götürüldüğünü öğrendiğini, şirket yetkilisinin 16.03.2018 tarihinde tekrar şantiyeye gittiğinde davalının kalıp iskelelerini Keçiören'deki ... Okulu bahçesindeki şantiyeye gönderdiğini, şantiyede kalan kalıp iskelelerini ise bir tıra yüklemekte olduğunu gördüğünü, sonrasında davalıya telefon ettiğini ve cevap alamaması üzerine tır şoförünü arayarak malzemenin kendi iş yerine getirilmesini sağladığını, davalı tarafından daha önce ... Okulu bahçesindeki şantiyeye gönderilen kalıplar ile halen şantiyede olan kalıpların davalıda kaldığını, olayın savcılık soruşturmasına yansıdığını ileri sürerek, davalı ...'ın kendisinin olduğunu iddia ettiği bir kısmı ... Orta Okulu Şantiyesi inşaatında kullandığı kalıp iskelelerinin ve şirket tarafından dava dışı ...'ya kiraya verilip sevk irsaliyeleri ile teslim edilen 207.467,60TL değerinde olan kalıp iskeleleri olduğunun tespiti ile bu iskelelerin davalı tarafından davacı şirkete teslimi ve bu iskelelerin 14.11.2017 tarihinden bu yana haksız olarak kullanan davalının davacı şirkete teslimine kadar geçen süre yönünden aylık 16.500TL olmak üzere haksız kullanım bedeli olarak 58.800TL ecrimisil ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili, davanın tarafı olmadığını, davacı şirket ile kendisinin herhangi bir sözleşme ve iş akdinin bulunmadığını, alışverişinin olmadığını, davacı firma ile arasında sözleşmesi bulunan ... adlı kişinin davacı firma ile olan ilişkisi nedeni ile ...'nın davacı firmaya ödemesi gereken bazı ödemelerinin ricası ile kendisinin yaptığından dolayı maddi hata sonucu kendi aleyhine dava açıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıdaki belirtilen tarih, esas ve karar numarası ile, kira sözleşmesinin kiracı ... ile yapıldığı ve malların kiracı ... adına şantiye adresine teslim edildiği hususunda uyuşmazlık bulunmamakta olup, davalının ve davalının babasının kartından ödeme yapılmış olması iskeleler yönünden mülkiyete karine teşkil etmeyeceği, çalışan işçi tanıklarının uyuşmazlığı çözer görgüye dayalı bilgilerinin bulunmadığı, ifade tutanakları ve dinlenen tır şoförü ve anlatımlarından uyuşmazlık konusu olmayan malın ...'ya teslimi yönündeki beyanları, bilirkişi raporu ile belirtildiği üzere kalıp iskelelerinin kime ait olduğunun belirlenmesinin mümkün olmadığı, bu anlamda kiralama sözleşmesinin tarafı olmayan ve aidiyeti tespit olunmayan kiralama konusu mallara ilişkin

davalının sorumluluğu ile mülkiyet hakkına dayalı istihkak isteği yönünden ispat olunmayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinafa Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Nedenleri

Davacı İstinafında;

Delillerin değerlendirilmesinde hata yapıldığını, talep edilen kalıp iskelelerinin davalı ...'ın yapımını taşeron olarak üstlendiği inşaat kalıp işinde kullanıldığını, bu durumda ... Ltd. Şti.'nin ... ..... Bulvarı üzerindeki... Dönüşüm Ltd. Şti. Şantiyesinde davalının kalfası ...'ya kiralayıp teslim ettiği inşaat kalıp iskeleleri ile davalı ...'ın... Dönüşüm Ltd. Şti. şantiyesi inşaat sahasından tıra yükleyerek ... İlkokulu inşaat şantiyesine götürdüğü kalıp iskelelerinin davalı ...'ın yanında çalıştırdığı kalfası ...'ya kiralanan inşaat kalıp iskeleleri ile aynı inşaat kalıp iskeleleri olduğunun ispatlandığını, davalı ...'ın... Dönüşüm Ltd. Şti. şantiyesi inşaat sahasından tıra yükleyerek ... İlkokulu inşaat şantiyesine götürdüğü kapı iskelelerin davacı şirket işçilerinin balyalar haline getirdiği iskeleler değil de başka iskeleler olduğunun da ispat edilemediğini belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. GEREKÇE VE SONUÇ