muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1569, Karar No: 2015/2240, Tarih: 27.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1569 E.  ,  2015/2240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada .......... Sulh Hukuk ve ......... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kısıtlının adresinin değişmesine ilişkin olarak verilen yetkisizlik kararından kaynaklanmaktadır.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da; “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." hükümlerine yer verilmiştir.

.......... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının adresinin değiştiği gerekçesiyle, yetkisizlik yönünde karar verilmiştir.

......... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, .......... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmediği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dosya kapsamından, kısıtlı ...'ün ...... Sulh Hukuk Mahkemesince 02.04.2013 tarihli ek kakar ile vasi değişikliğine ve TMK'nın 412. maddesi uyarınca yerleşim yerinin değişikliğine izin verilmesinden sonra, .......... Sulh Hukuk Mahkemesince, mernis adresine göre, ......... Sulh Hukuk Mahkemesine, ......... Sulh Hukuk Mahkemesincede, Türk Medenî Kanununun 412. maddesi uyarınca yerleşim yerinin değişikliğine ilişkin her hangi bir izin verilmediği gerekçesiyle, .......... Sulh Hukuk Mahkemesine yetkisizlik kararının verildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda, ......... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce 02.04.2013 tarihli ek kakar ile vasi değişikliğine ve TMK'nın 412. maddesi uyarınca yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesinden sonra, .......... Sulh Hukuk Mahkemesince Türk Medenî Kanununun 412. maddesi uyarınca yerleşim yerinin değişikliğine ilişkin her hangi bir izin verilmediği anlaşılmakla, uyuşmazlığın .......... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .......... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27.03.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2888, Karar No: 2023/8041, Tarih: 28.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2888 E.  ,  2023/8041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2242 Esas, 2022/1458 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Rize 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/1219 Esas, 2022/609 Karar

Taraflar arasındaki bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının düzeltilerek tapuya tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ana gayrimenkulde bulunan bağımsız bölümlere, değerleriyle doğru orantılı arsa payı verilmediğini mahkemece yeni arsa paylarının belirlenerek tapuya tesciline karar verilmesi talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Bir kısım davalılar vekili Av. ... cevap dilekçesinde özetle; süresi içerisinde dava açılmadığından zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının arsa payının düzeltilmesindeki hukuki yararının ne olduğunun tespiti gerektiğini, davacıların davayı açmakta kötü niyetli olduğunu, davanın Rize 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/72 Esas sayılı dosyasında kamulaştırma bedelinin tespiti davası açıldıktan sonra açılmasının davacıların kötü niyetini gösterdiğini, davacıların bağımsız bölümler arasındaki değer kaybını ödemesi gerektiğini, haksız ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; davanın yasal dayanaktan yoksun somut bir delile dayanmayan soyut iddialardan ibaret olduğunu, kat irtifakı kurulduktan bu yana arsa paylarına herhangi bir itirazın bulunmadığını, davacıların arsa payı oranını bilerek taşınmazları satın aldığını, davanın Rize 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/72 Esas sayılı dosyasında kamulaştırma bedelinin tespiti davası açıldıktan sonra açılmasının davacıların kötü niyetini gösterdiğini, haksız ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3. Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; taşınmazın 22 ve 23 nolu bağımsız bölümün 1/2 payının kendisine ait olduğunu, binaki bağımsız bölümlerin ilgili devlet yetkilileri tarafından hesaplanarak arsa paylarının üzerine kat mülkiyeti kurularak tapularının verildiğini, davacıların yüksek miktarda kamulaştırma bedeli alabilmek için bu davayı açtıklarını belirterek davanın reddini istemiştir.

3. Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; taşınmazın 22 ve 23 nolu bağımsız bölümün 1/2 payının kendisine ait olduğunu, binaki bağımsız bölümlerin ilgili devlet yetkilileri tarafından hesaplanarak arsa paylarının üzerine kat mülkiyeti kurularak tapularının verildiğini, davacıların yüksek miktarda kamulaştırma bedeli alabilmek için bu davayı açtıklarını belirterek davanın reddini istemiştir.

4. Bir kısım davalılar vekili Av. ... cevap dilekçesinde özetle; davacıların kat irtifakına geçiş sürecinden haberdar olduklarını, davacıların taşınmazı malik sıfatıyla 10 yılı aşkın süredir kullandıklarını, bu süre zarfında hiçbir şekilde arsa paylarına itiraz etmediklerini, kamulaştırma davası açıldıktan sonra bu davayı açmalarının hakkın kötüye kullanılması olarak değerlendirilmesi gerektiğini, davacıların bağımsız bölümleri satın alırken arsa paylarını bildiklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacıların davayı açmakta hukuki yararlarını bulunduğunu, taşınmaz üzerinde 21.09.1992 tarihinde kat irtifakı tesisi yapıldığını, bağımsız bölümlere kat irtifakı kurulduğu andaki değerleri ile bağımsız bölümlere özgülenen arsa payları miktarı arasında açık orantısızlık meydana geldiğini, müvekkillerinin taşınmazları 2009 yılında kat irtifakı kurulduktan sonra satın aldıklarını, davaya konu bağımsız bölümler bakımından kot farkı olduğunu, kot farkı sebebiyle bu davayı açmakta davacıların hukuki yararının bulunduğunu, hükmedilen yargılama gideri ve vekâlet ücretlerinin hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıların resmi senet ile arsa paylarını bilerek satın aldıkları ve uzunca bir müddet itiraz etmedikleri, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde bağımsız bölümlerin arsa paylarının değerleriyle orantılı olup olmadığının tespiti ile yeni arsa paylarının tapu siciline tesciline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde bağımsız bölümlerin arsa paylarının değerleriyle orantılı olup olmadığının tespiti ile yeni arsa paylarının tapu siciline tesciline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde 1992 yılında kat irtifakının tesis edildiği hususunda uyuşmazlık yoktur.

3. Taşınmaza ait kat mülkiyeti ve kat irtifakı tesisi belgeleri birlikte değerlendirildiğinde davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3067, Karar No: 2018/11909, Tarih: 10.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/3067 E.  ,  2018/11909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin desteğinin trafik kazası sonucu vefat etmesi nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkilleri Nuran için 2.000,00 Elif için 3.000,00 bakiye destekten yoksun kalma tazminatının poliçe limit ile sınırlı olmak kaydıyla olay tarihinden itibaren avans faiziyle tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini Elif için 35.306,45 TL’ye, Nuray için 15.347,53 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin davacılara ödeme yaptığını, ibra edildiğini, fahişlik söz konusu olmadığından ibranamenin iptalinin talep edilemeyeceğini, yapılan ödemenin güncellenerek tazminattan düşülmesi, hatır taşıması nedeniyle indirim yapılması gerektiğini, müteveffanın emniyet kemeri takmaması nedeniyle müterafık kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne, davacı ... için 35.306,45 TL, davacı ... için 15.347,53 TL olmak üzere toplam 50.653,98 TL 'nin temerrüt tarihi olan 08/07/2014 tarihinden itibaren işleyecek değişecek oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazası sonucu davacıların desteğinin vefatı nedeniyle maddi zararlarının tazmini istemine ilişkindir. Davalı vekili, desteğin hatır için taşındığını savunmuştur. Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda BK'nın 43. maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve

yerleşmiş bulunmaktadır. Hakim tazminattan mutlaka indirim yapmak zorunda değilse de bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir. O halde mahkemece, bu savunma üzerinde durularak, taşımanın hatır için olup olmadığı, tarafların yakınlığı, varsa hatır için taşımanın kimin arzusu ve ne amaçla yapıldığı gibi olayın özel şartları gözönüne alınarak araştırma ve inceleme yapılması, BK.nun 43. madde hükmüne göre tazminattan indirim yapılıp yapılmayacağı karar yerinde tartışılması, sonucuna göre hüküm tesisi gerekmektedir.

Ayrıca zararın meydana gelmesinde veya artmasında mağdurun da kusurunun bulunması halinde söz konusu olan müterafik kusur Borçlar Kanunu'nun 44. maddesinde (6098 sayılı TBK md. 52) düzenlenmiştir. Mağdurun kusurunun zararın meydana gelmesinde başlıca etken olması halinde zarar verenin sorumluluğunun kalkması söz konusu olabileceği gibi belirlenen kusura göre zarar ve ziyandan indirim yapılmasını da gerektirebilir.

Ayrıca zararın meydana gelmesinde veya artmasında mağdurun da kusurunun bulunması halinde söz konusu olan müterafik kusur Borçlar Kanunu'nun 44. maddesinde (6098 sayılı TBK md. 52) düzenlenmiştir. Mağdurun kusurunun zararın meydana gelmesinde başlıca etken olması halinde zarar verenin sorumluluğunun kalkması söz konusu olabileceği gibi belirlenen kusura göre zarar ve ziyandan indirim yapılmasını da gerektirebilir.

Somut olayda, vefat edenin kamyonette yolcu olduğu, araç sürücüsü olan Sadettin’in karakol ifadesinde müteveffanın arkadaşı olduğunu, sağ yan kapının açılarak arkadaşlarının savrulduğunu beyan etmiştir. Gene kaza yapan yolcu olarak bulunan Kerem’in karakol ifadesinde sabahleyin sohbete gittikten sonra Sadettin’in kullandığı araçla eve dönerken kazanın meydana geldiğini beyan etmiştir. Kaza sonrası düzenlenen otopsi raporunda müteveffanın trafik kazası ile oluşması mümkün künt genel beden travmasına bağlı pelvis kırığı ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti sonucu vefat ettiği belirtilmiştir. Kaza tespit tutanağında müteveffanın ön koltukta oturduğu anlaşılmaktadır.

Buna göre mahkemece, bu savunmalar üzerinde durulmalı ve tarafların delilleri toplanarak BK’nın 43. ve 44. maddesi uyarınca tazminattan indirim yapılması gerekip gerekmediği hususunda karar yerinde tartışılıp değerlendirilerek, kabul edilmesi halinde ayrı ayrı hatır taşıması ve müterafık kusur için indirim yapılması gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 10/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22206, Karar No: 2013/21260, Tarih: 18.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/22206 E.  ,  2013/21260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Küçükçekmece Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.05.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından kusur belirlemesi, velayet, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 18.09.2013 günü temyiz eden davacı karşı davalı H. K. vekili Av. ve karşı taraf davalı - karşı davacı S.K.vekili Av. .geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davalı-davacı (kadın) yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 990.00 TL. vekalet ücretinin S.'dan alınıp H.'e verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 18.09.2013 (Çar.)

KARŞI OY YAZISI

Tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına, çocukların ihtiyaçlarına göre kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası ile iştirak nafakaları da fazladır. Daha az ve uygun miktarda nafakalara karar verilmek üzere hükmün sadece manevi tazminat yönünden değil, yoksulluk ve iştirak nafakaları yönünden de bozulması gerektiğini düşünüyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2017/4988, Karar No: 2019/4093, Tarih: 23.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4988 E.  ,  2019/4093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 13/06/2017 tarih ve 2016/1165-2017/762 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 21.05.2019 günü hazır bulunan davacı vekili Av. Tuğçe Demir Lüy ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında üç yıl süreli maaş ödeme protokolü imzalandığını, protokol gereğince davalı şirket personelinin maaş ve sair ödeme hizmetlerinin müvekkili banka aracılığı ile yapılması karşılığında promosyon olarak davalı şirkete 93.000,00 TL ödendiğini, ayrıca protokol gereğince davalı şirketin personel sayısının 161 kişinin altına inmesi halinde promosyon olarak ödenen paranın kıstelyevm usulü ile hesap edilen kısmının davalı tarafından iade edileceğinin kararlaştırıldığını, davalı şirketin personel sayısının bazı aylarda 161 kişinin altına düştüğünü ve protokol gereğince tespit edilen tutarın ödenmesi için davalıya gönderilen ihtara rağmen ödemenin yapılmadığını ileri sürerek 34.565,00 USD’nin davalının temerrüde düştüğü tarihten itibaren faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından talep edilen miktarın ve hesaplama yönteminin protokol hükümlerine aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve dosya kapsamına göre, 3.741,85 USD yönünden davadan sonra ödeme yapılmış olmakla, dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 30.823,15 USD alacağın temerrüt tarihi olan 18/06/2014 tarihinden itibaren devlet bankalarının USD cinsi para ile açılmış 1 yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı ile fiili ödeme tarihindeki TL karşılığının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3.772,62 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 23/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8375, Karar No: 2008/11945, Tarih: 16.09.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/8375 E.  ,  2008/11945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün manevi tazminat yönünün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* duruşmalı temyiz eden ... vekili Av. ... ve temyiz eden ... vekili Av. ... geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz isteklerinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 550.00 YTL. vekalet ücretinin ...'ten alınıp ...'a verilmesine, aşağıda yazılı harcın temyiz edenlere yüklenmesine, peşin alınan harcın mahsubuna işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.09.2008 (Salı)