muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/5431, Karar No: 2007/5451, Tarih: 28.12.2007

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, dava konusu taşınmaz üzerinde davacılar ve müdahilin de payının bulunduğu, davalı tarafın dava tarihine kadar tek başına zilyetliğinin 20 yıla ulaşmadığı belirlendiğine göre davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, taşınmaz üzerinde kadastro tespitinden önce davalı tarafından yapılan muhdesat bulunduğu, ayrıca yine beyanlar hanesinde “3303 sayılı Yasa'nın 3.maddesi gereğince idarenin ve ruhsat sahiplerinin maden arama ve işleme faaliyetlerine müdahale edilmez ve bundan doğacak zararlardan mülkiyet hakkına dayanılarak bir hak ve tazminat iddiasında bulunamaz” şerhi bulunduğu ve bu şerh aleyhine açılan bir dava da bulunmadığı halde hüküm kurulurken mahkemece muhdesat hususunda hüküm kurulmamıştır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddesi uyarınca, taşınmaz üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise; bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın veya kütüğün beyanlar hanesinde gösterileceği hükme bağlanmıştır. Buna göre çekişmeli parsel üzerinde bulunan ve davalı tarafından yapıldığı belirlenen tek katlı kargir evin davalı tarafa ait muhdesat olarak gösterilmesine, yine “3303 sayılı Yasa'nın 3.maddesi gereğince idarenin ve ruhsat sahiplerinin maden arama ve işleme faaliyetlerine müdahale edilmez ve bundan doğacak zararlardan mülkiyet hakkına dayanılarak bir hak ve tazminat iddiasında bulunamaz” şerhinin de beyanlar hanesine yazılmasına karar verilmesi gerekirken bu yönden hüküm kurulmaması isabetsiz olup, davalının temyiz itirazlarının bu nedenle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 28.12.2007 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/42, Karar No: 2024/17, Tarih: 02.04.2024

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2023/42 E.  ,  2024/17 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı Veren

Yargıtay Daireleri : 9 ve 1. Ceza

Mahkemesi : ANKARA Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza

Sayısı : 2815-1348

Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüs, eziyet, nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; katılanlar ..., ... ve ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel taciz suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda kasten öldürme suçuna teşebbüs ve eziyet eylemlerinin eziyet suçunu oluşturduğu kabul edilerek Karabük Ağır Ceza Mahkemesince 05.09.2019 tarih ve 204-374 sayı ile sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Hükümlerin sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince 21.10.2020 tarih ve 2815-1348 sayı ile; katılan ...'e yönelik nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf istemlerinin esastan reddine, katılanlar ..., ... ve ...'e yönelik cinsel taciz suçundan kurulan hükme yönelik istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine, katılan ...'e yönelik eziyet suçundan kurulan hükmün kaldırılmasına, sanığın bu eyleminin nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının cebir unsuru kapsamında kalan kasten yaralama suçunu oluşturduğundan eziyet suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına, katılanlar ..., ... ve ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün kaldırılmasına ve hükümden TCK'nın 109/5. maddesinin çıkartılarak aynı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Hükümlerinin Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii, katılanlar Bakanlık ile ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.02.2021 tarihli tebliğnamesiyle dosyanın gönderildiği Yargıtay 9. Ceza Dairesince 13.09.2022 tarih ve 19404-7681 sayı ile;

"...İddianame sevklerine, hükümlerin içeriğine, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 28.02.2020 günlü Resmî Gazete’de yayımlanarak 01.02.2020 tarihinde yürürlüğe giren 23.01.2020 günlü 2020/1 sayılı iş bölümü kararına göre temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay 1. Ceza Dairesine ait bulunduğu,",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 1. Ceza Dairesince de 23.10.2023 tarih ve 9732-6430 sayı ile;

"...İddianame sevklerine, hükümlerin içeriğine, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 28.02.2020 günlü Resmî Gazete’de yayımlanarak 01.02.2020 tarihinde yürürlüğe giren 23.01.2020 günlü 2020/1 sayılı iş bölümü kararına göre temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay 1. Ceza Dairesine ait bulunduğu,",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 1. Ceza Dairesince de 23.10.2023 tarih ve 9732-6430 sayı ile;

"...Temyiz incelemesine konu eylem için Mahkeme kararındaki kanunî nitelendirmeye ve sanık hakkında katılan ...'a yönelik cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, eziyet suçundan 5237 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, katılanlar Deniz, Sema ve Medine'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a), (e) ve (f) bentleri, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kurulan hükümlere yönelik temyiz başvurularının incelenmesine ilişkin görev ve yetkinin, 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31 inci maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14 üncü maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun, 28.01.2020 tarihli ve 31022 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 23.01.2020 tarihli ve 2020/1 sayılı kararı uyarınca Yüksek Yargıtay 14. Ceza Dairesine ait olduğu,",

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 9 ve 1. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 9 ve 1. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6110 sayılı Kanun'la değişik 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 28.01.2020 günü yürürlüğe giren ve tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 23.01.2020 tarihli ve 2020/1 sayılı iş bölümünün; "Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümler" kısmının 6. maddesinde; "Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde, mahkûmiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkûmiyet dışındaki kararların temyiz incelemesinde ise iddianame, varsa görevsizlik kararı ya da diğer dava açan belgedeki nitelenen suç esas alınır.", 8. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında da; "Birden fazla suçun yer aldığı hükümlerin temyiz incelemesi, incelemeye konu suçlardan yaptırımı en ağır olanına bakmakla görevli dairece yapılır. Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı belirlenirken suçun temel şekline göre hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır, üst sınırların eşit olması hâlinde ise alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu kabul edilir. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezalan ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması hâlinde nazara alınır. Suçların alt ve üst sınırlarının aynı olması durumunda ise temyiz incelemesi, tebliğnamenin düzenlendiği daire tarafından sonuçlandırılır. Ancak temyiz incelemesine konu ve ceza miktarları eşit olan suçlardan birisi özel ceza kanununda, diğeri TCK'da düzenlenen suç ise temyiz incelemesi özel ceza kanunundaki suça bakmakla görevli daire tarafından yapılır. Temyiz kanun yoluna tabi olmaması nedeniyle ilk bakışta reddedilecek temyiz talepleri ile yalnızca sanık lehine vekâlet ücreti hükmedilmesi istemine yönelik temyiz talepleri görevli dairenin belirlenmesinde göz önünde bulundurulmaz.

" düzenlemeleri hüküm altına alınmıştır.

" düzenlemeleri hüküm altına alınmıştır.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince sanık hakkında katılan ...'e yönelik eziyet suçundan kurulan hükmün kaldırılmasına ve sanığın bu eyleminin nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının cebir unsuru kapsamında kalan kasten yaralama suçunu oluşturduğundan eziyet suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin verilen kararın CMK'nın 223. maddesi anlamında hüküm niteliğinde bulunmadığı ve bu karara yönelik Cumhuriyet savcısı ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin ilk bakışta reddedilecek taleplerden olduğu hususları göz önüne alındığında, Ceza Dairesinin görevinin belirlenmesinde esas alınması gereken hükümlerin sanık hakkında katılan ...'e yönelik nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf istemlerinin esastan reddi ile katılanlar ..., ... ve ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri olduğu anlaşılmaktadır.

Bu nedenle temyiz incelemesinin 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca nitelikli cinsel saldırı suçuna ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 9. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 13.09.2022 tarihli ve 19404-7681 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın Yargıtay 9. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9103, Karar No: 2020/4870, Tarih: 17.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/9103 E.  ,  2020/4870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı ilk derece mahkemesi sıfatıyla ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesince 2014/46 esas 2017/23 karar sayılı davanın reddine yönelik olarak verilen hükme karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nin 2017/1585-2017/1466 karar sayılı kararının süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, müvekkil ...'ün 28/10/2013 günü davalı şirkete ait ... Hastanesine böbrek taşı şikayeti ile gittiğini, üroloji uzmanı davalı ...’in müvekkiline böbrekteki taşın idrar kanalına düştüğünü, taşın çapının büyük olduğunu ve acilen ameliyat olması gerektiği söylemesi üzerine, derhal ameliyat kararı verdiğini, büyük ihmaller, vurdumduymazlıklar ve umursamazlıklar neticesinde davacı ...’ün ameliyattan yaklaşık 8 saat sonra havale geçirdiğini ve ölümün eşiğine getirildiğini, 29/10/2013 günü saat 01:00'de D.Ü.T.F. Hastanesi acil servisine nakledildiğini, burada 6 gün yoğu bakım ünitesinde kalan müvekkilinin yapılan 7 günlük tedavinin ardından 12/11/2013 tarihinde taburcu edildiğini, DÜTF Hastanesi’nde sürdürülen tedavi sürecinde müvekkiline beyin iltihabı tanısı konulduğunu ve tüm tedavinin bu tanı üzerinden gerçekleştirildiğini, davalı doktorların davalı hastanede görev alan anestezi ve üroloji uzmanları olduğunu ve ağır kusurları ile müvekkil ...'ün havale geçirmesine, beyninde iltihap oluşmasına, ölümün eşiğinden dönmesine sebebiyet verdiklerini, tamamen davalı tarafın kusuru ile geçirilen havale, beyinde oluşan iltihap, bu süreçte çekilmiş ağrı, sızı, acı ve ızıdrapın müvekkilerin manevi olarak çöküntüye uğramalarına sebebiyet verdiğini beyan ederek; Oya için 30.000,00 TL ve ... için de 20.000,00 TL olmak üzere toplam 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince de; ''İnceleme konusu karar usul ve yasaya uygun olduğundan, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine,'' karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince de; ''İnceleme konusu karar usul ve yasaya uygun olduğundan, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine,'' karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

6763 Sayılı Yasa ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici 1. madde uyarınca, aynı kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, yeniden değerleme oranına göre 01.01.2017 tarihinden itibaren 41.530,00 TL’ye çıkarılmıştır. Davacı ... tarafından talep edilen manevi tazminat 30.000,00 TL, ... tarafından talep edilen manevi tazminat 20.000,00 TL olup, reddine karar verilen miktarlar karar tarihi (17/01/2017) itibarıyle ayrı ayrı 41.530,00 TL’yi geçmediğinden HMK.nun 362/1-a maddesi gereğince davacıların temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin davacıların temyiz dilekçesinin ayrı ayrı reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacıların temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın temyiz eden davacılara iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 17/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/65584, Karar No: 2013/9457, Tarih: 22.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/65584 E.  ,  2013/9457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.

Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bir insanın dini inanç ve duyguları ile, doğup büyüdüğü, terbiyesini aldığı ailesi, çevresi ve içinde bulunduğu toplum arasında çok sıkı bir ilişki bulunmaktadır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Sanığın, yolda gördüğü katılan ve eşinin yanına gelerek kendisini tanıyıp tanımadıklarını sorduğu, katılan ve tanığın tanımadıklarını söylemeleri üzerine sanığın “Ben oğlunuzun arkadaşıyım, bir hafta önce oğlunuzla telefonda konuştuk, Güven eczanesinde çalışıyorum” diyerek yakınlık kurduğu, sonrasında dedesinin vefat ettiğini, biraz para bıraktığını, vasiyeti üzerine bir kısmı ile mevlüt okutup, kalan kısmını fakirlere dağıtacağını söyleyerek katılanı ve tanığı mevlüte davet ettiği, katılanın ...'te oturdukları için katılamayacaklarını söylediği sırada, sanığın amcası olduğunu söyleyen bir erkek şahsın daha yanlarına gelerek Almanya'dan mevlüt için geldiğini beyan ettiği, sanığın, bir apartmana girip bir süre sonra elinde para ile döndüğü, paraları katılanın eşi olan ...'ya verip bu paraları fakirlere dağıtmasını istedikten sonra parayı okutacağını söyleyerek geri aldığı, aynı zamanda katılanın kolunda bulunan bilezikleri de okutabileceğini söyleyerek katılanı ve eşini ikna etmesi üzerine katılanın 6 adet altın bileziği hocaya okutması için çıkarıp sanığa verdiği, sanığın bilezikleri ve parayı alıp gittiği ancak geri dönmediği şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın eyleminin dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş; eylemin hırsızlık suçunu oluşturacağı şeklindeki tebliğname düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 gün", "25 gün" ve "500 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkarılarak, yerlerine sırasıyla "5 gün", "4 gün" ve "80 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.05.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6147, Karar No: 2013/2643, Tarih: 28.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/6147 E.  ,  2013/2643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2012/145156

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 19/01/2012, 2010/131 (E) ve 2012/13 (K)

SUÇ : Tehdit, Canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Bayram'ın suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin suçun sübutuna, haksız tahrikin varlığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen, cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre, olay tarihinde sanık ile mağdur Ferzent ve maktul Eser'in birlikte bir süre dolaşıp, bir yerde oturdukları, mağdur Ferzent'in sanık ile maktulün yanından tuvalet ihtiyacı nedeniyle birkaç metre uzaklaştığı sırada sanığın maktulü arka arkaya vurduğu ondört bıçak darbesi ile öldürdüğü, olayı kimseye söylememesi için mağdur Ferzent'i de tehdit ettiği anlaşılmakla;

1- Sanık hakkında TCK'nun 81. maddesi uyarınca kasten öldürme suçundan hüküm kurulması yerine;dosya içeriğine göre tatbik imkanı bulunmayan TCK'nun 82/1-b maddesi uyarınca canavarca his sevki ile öldürme suçundan hüküm kurularak fazla ceza tayini,

2- Mağdur Ferzent'in sanığın kendisini tehdit ettiği yönündeki oluşa uygun beyanları karşısında, mağdur Ferzent'in sanığa iftira atmasını gerektiren bir sebebin bulunmadığı da gözetilerek, sanığın tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

3- Kabule göre de; 18 yaşının içinde olan sanık hakkında kasten öldürme suçundan hüküm kurulurken 18 yıldan 24 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 31/3 maddesi uyarınca sanığın bulunduğu yaşa göre üst sınıra yakın ceza verilmesi yerine yazılı şekilde 22 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 28/03/2013 günü oybirliği ile karar verildi.