muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3034, Karar No: 2016/2592, Tarih: 16.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/3034 E.  ,  2016/2592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

Hükmedilen ceza miktarı nazara alınıp suça sürüklenen çocuk müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddi ile katılan vekilinin 20.07.2012 tarihli dilekçesiyle temyize cevap verip mahkûmiyet hükmünün onanmasını talep ettiği ve isteminin temyiz mahiyetinde olmadığı anlaşılmakla, incelemenin suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiziyle sınırlı olarak duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun, kendisi ile yakın yaşta bulunan mağdureyle rızaen cinsel ilişkiye girmesi şeklindeki eylemi ile ilgili olarak yapılan yargılama sırasında...Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek muayenesi yapılan mağdure hakkında düzenlenen 28.10.2011 günlü raporda maruz kaldığı olaydan dolayı travma sonrası stres bozukluğu tanısı konulup ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesi karşısında, anılan rapor esas alınarak suça sürüklenen çocuğun cezası TCK'nın 103/6. maddesi uyarınca arttırılmış ise de, cebir veya tehdit olmaksızın gerçekleştirilen eylem nedeniyle suça sürüklenen çocuğun kastettiğinden daha farklı ve ağır bir neticenin meydana geldiği, TCK'nın 23. maddesi uyarınca gerçekleşen fakat kastetmediği bu neticeden suça sürüklenen çocuğun sorumlu tutulabilmesi için en azından taksirle hareket etmiş olması gerektiği, somut olayda suça sürüklenen çocuğun dosyaya yansıyan sosyal ve kültürel durumu, eğitim düzeyi, kişisel özellikleri ile olayın gerçekleşme biçimi nazara alındığında ağır netice olarak ortaya çıkan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın suça sürüklenen çocuk tarafından öngörülemeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinin söz konusu olmadığı, meydana gelen bu zararın ancak TCK'nın 61. maddesi kapsamında cezanın bireyselleştirilmesinde alt sınırdan uzaklaşmada dikkate alınabileceği gözetilerek suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2640, Karar No: 2019/3741, Tarih: 02.10.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/2640 E.  ,  2019/3741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... , ... ve ... vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin geriye etkili feshi sonucu yüklenici tarafından devedilen tapu paylarının iptâl ve tescili istemine ilişkindir. Mahkemece davaların birleştirilerek yapılan yargılaması sonucunda asıl ve birleşen davalarda ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti., ..., ... ve ... hakkında açılan davaların feragat nedeniyle reddine, dava konusu taşınmaza ait tapu kaydının malik hanelerinin iptâliyle toplam 77 hissesinin haklarındaki dava feragat nedeniyle reddedilen davalılar adına, geriye kalan 623 hissenin de davacılar ve devralan davacı adına tapuya kayıt ve tesciline dair verilen karar, davalılar ..., ..., ... , ..., ..., ..., ... , ..., ..., ... , ... ve ... vekillerince temyiz edilmiştir.Dava konusu ... ilçesi... Mahallesi 6560 parsel sayılı taşınmaz üzerinde arsa payı karşılığı inşaat yapımı konusunda 03.10.1984 gün, 13228 yevmiye nolu Düzenleme Şeklinde Kat Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesi, dava dışı yüklenici ... ile bir kısım davacıların murisi ve taşınmazda 2/4 pay sahibi ... arasında imzalanmıştır. Aynı taşınmazda pay sahibi olan arsa sahipleri ... ve ... ile dava dışı yüklenici ... arasında aynı Noterlikte 03.10.1984 gün, 13229 yevmiye nolu Düzenleme Şeklinde Kat Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesi imzalanmıştır. ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1995/724 Esas 1996/316 Karar sayılı dosyasındaki sözleşmenin feshi ve ifaya izin davası, 03.10.1984 gün, 13228 yevmiye nolu sözleşmeyi arsa sahibi olarak imzalayan ... mirasçıları tarafından yüklenici aleyhine açılmış ve sözleşmenin feshine ilişkin karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.Dava konusu taşınmazda kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 743 sayılı Türk Kanunu Medeni'nin 624. maddesinin son fıkrasında "Ziraat usulünün değiştirilmesi, büyük tamirat icrasi gibi daha ziyade mühim olan idari tasarruflar, müşterek mülkün yarısından fazlasına malup olan ve adet itibari ile de ekseriyeti teşkil eden hissedarların reyleri içtima etmedikçe yapılamaz" hükmü bulunmaktadır. Dava açıldıktan sonra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 692. maddesinde ise, paylı malın özgülendiği amacın değiştirilmesi, korumanın veya olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girişilmesi veya paylı malın tamamı üzerinde tasarruf işlemlerinin yapılması, oybirliğiyle, aksi kararlaştırılmış olmadıkça bütün paydaşların kabulüne bağlıdır, hükmü mevcuttur. Paylı taşınmazda arsa payı karşılığı inşaat yapım ve satış vaadi sözleşmesi yapılması, paylı malın özgülendiği amacın değiştirilmesi, olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerinden olduğu, mülkiyetin nakli taahhüdünü içeren önemli idari tasarruflar olduğundan, geçerli olarak kurulması için tüm arsa sahipleriyle birlikte ya da ayrı ayrı sözleşme yapılması gerekir. Somut olayda 2/4 pay sahibi ... ile dava dışı yüklenici arasında 03.10.1984 gün 13228, diğer 2/4 paylı arsa sahibi ... ve ..

. Somut olayda 2/4 pay sahibi ... ile dava dışı yüklenici arasında 03.10.1984 gün 13228, diğer 2/4 paylı arsa sahibi ... ve ... ile dava dışı yüklenici arasında 03.10.1984 gün 13229 yevmiye nolu kat karşılığı inşaat yapım ve satış vaadi sözleşmeleri yapıldığından sözleşme ilişkisi yapıldıkları tarihte yürürlükte bulunan Medeni Kanun'un 624/son maddesine göre geçerli olarak kurulmuştur.Arsa payı karşılığı inşaat yapımı ve gayrimenkul satış vaadi sözleşmeleri tapuda pay devrini içerdiğinden geçerliliği 743 sayılı MK'nun 634, 4721 sayılı TMK'nun 706, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 213, 6098 sayılı TBK'nun 237, Noterlik Kanunu'nun 60 ve Tapu Kanunu'nun 26. maddeleri gereğince noterde düzenleme (resmi) şekilde yapılmasına bağlıdır. Dolayısıyla bu sözleşmeden dönmek ya da fesih etmek isteyen tarafın karşı tarafın kabul etmemesi ve karşı çıkması halinde mahkeme kararına ihtiyacı vardır. Başka bir anlatımla arsa payı karşılığı inşaat yapım ve satış vaadi sözleşmelerinin taraf iradelerinin birleşmemesi halinde mahkeme kararı ile feshi mümkündür. Fesih davasında da sözleşmenin tüm taraflarının ve arsa sahiplerinin tamamının yer alması zorunludur. (Medeni Kanun'un 625/II, TMK'nın 692. maddeleri ile Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 01.06.1998 gün 1998/1388 Esas, 1998/2335 Karar, 14.04.2008 gün 2007/1276 Esas, 2008/2431 Karar, 06.11.2018 gün 2018/4396 Esas, 2018/4298 Karar sayılı ilamları) Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; dava konusu 6560 parsel sayılı taşınmazın sözleşme tarihi itibariyle paydaş olan tüm maliklerince 03.10.1984 gün, 13228 ve aynı gün 13229 yevmiye nolu Düzenleme Şeklinde Kat Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesi imzalanarak sözleşme ilişkisi geçerli olarak kurulmuş ise de; ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1995/724 Esas 1996/316 Karar sayılı dosyasındaki sözleşmenin feshi ve nama ifaya izin davası, fesih davasının açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 743 sayılı Medeni Kanun'un 625/II. maddesi hükmünde bütün hissedarların muvafakati şart kılınmasına rağmen, taşınmazda paydaş olan ve ayrı bir sözleşme imzalayan tüm arsa sahipleri davada taraf olmaksızın açılmıştır. Söz konusu karar temyiz edilmeksizin şeklen kesinleşmiş görünmekte ise de; tüm sözleşme taraflarının yer almadığı ve arsa sahiplerinin taraf olmadığı bir davada verilen hükmün yüklenici ve onun halefleri aleyhine hukuki sonuç doğurması mümkün değildir. Bu haliyle sözleşme halen hukuki varlığını muhafaza etmektedir

. maddesi hükmünde bütün hissedarların muvafakati şart kılınmasına rağmen, taşınmazda paydaş olan ve ayrı bir sözleşme imzalayan tüm arsa sahipleri davada taraf olmaksızın açılmıştır. Söz konusu karar temyiz edilmeksizin şeklen kesinleşmiş görünmekte ise de; tüm sözleşme taraflarının yer almadığı ve arsa sahiplerinin taraf olmadığı bir davada verilen hükmün yüklenici ve onun halefleri aleyhine hukuki sonuç doğurması mümkün değildir. Bu haliyle sözleşme halen hukuki varlığını muhafaza etmektedir. Bu durumda mahkemece dayanak sözleşme tarafları ile tüm arsa sahiplerince açılan dava sonucunda feshedilmiş olmayıp, bir kısım arsa sahiplerinin açtığı dava sonucunda verilen ve tüm arsa sahiplerinin yer almadığı davadaki fesih kararı yüklenici ve onun halefleri hakkında hukuki sonuç doğurmayıp hukuki varlığını muhafaza ettiğinden davanın reddine karar verilmesi gerektiği ve bu durumun mahkemece kendiliğinden gözetilmesi gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak davanın kısmen kabulü doğru olmadığı gibi kabul şekli itibariyle dava konusu taşınmazda kat irtifakı da tesis edildiğinden tapu kayıtları iptâl edilen bağımsız bölüm numaraları ve arsa payları belirtilerek ve yine tapu kayıtlarına göre maliklerinin davada taraf olup olmadıkları da araştırılıp bu hususa da dikkat edilmek suretiyle sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, davada taraf olmayan 13 nolu bağımsız bölüm maliki ... , 23 nolu bağımsız bölüm maliki ... , 22 nolu bağımsız bölüm maliki ... , 4 nolu bağımsız bölüm maliki ... ve 6 nolu bağımsız bölüm paydaşları ... ve ... 'ün tapu pay ve kayıtlarının da iptâli sonucunu doğuracak şekilde iptâl ve tescil karar verilmesi doğru olmamış, hükmün temyiz eden davalılar ve davada taraf olmadığı halde tapu kayıtları iptâl edilen az yukarıda ad ve soyadları yazılı kişiler yararına bozulması uygun görülmüştür.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün temyiz eden davalılar ..., ..., ... , ..., ..., ..., ... , ..., ..., ... , ... ve ... ile davalarda taraf olmadıkları halde tapu kayıtları iptâl edilen ... , ... , ... , ... , ... ve ... yararına BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 143,50'er TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalılar ... , ..., ..., ..., ... ve ...'dan, 143,50 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalılar ..., ..., ... , ..., ... ve ...

... 'den alınmasına, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davalılar ... , ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... , ..., ... ve ...'e iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 02.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10329, Karar No: 2018/12845, Tarih: 15.11.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/10329 E.  ,  2018/12845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 13.06.2017 gün ve 94660652-105-45-4555-2017-KYB sayılı yazılı istemlerine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımız tarafından düzenlenen 29.06.2017 tarihli 2017/39228 sayılı tebliğnamede, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... haklarındaki Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.01.2014 tarihli ve 2013/48 esas, 2014/29 sayılı kararı yönünden kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu,

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 31.05.2018 tarihli 2017/17219 esas, 2018/6253 karar sayılı ilâmında suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında karar verildiği, bununla birlikte suça sürüklenen çocuk ... hakkında da kanun yararına bozma talep edilmesine rağmen sehven bir karar verilmediği anlaşılmakla;

Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 24.09.2018 gün ve 4555 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.10.2018 gün ve KYB/2018-79135 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan mahkumiyetine kararı verildiği anlaşılmış ise de; olay yeri inceleme raporu, görgü tespit tutanağı,müşteki beyanı ve tüm dosya kapsamına göre sol ön kapısı kilitlenmeden park edilen aracın kapısı açılarak içerisinden oto teybi çalınması şeklinde gerçekleşen eylemde meydana gelen bir zararın bulunmaması nedeniyle mala zarar verme suçu oluşmayacağından; suça sürüklenen çocuğun bu suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığının Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden, Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.01.2014 gün ve 2013/48 esas, 2014/29 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca

BOZULMASINA, suça sürüklenen çocuk ...'ün yasal unsurları oluşmayan mala zarar verme suçundan CMK.nun 223/2-a maddesi uyarınca BERAATİNE, hükmedilen cezanın infaz edilmemesine, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29920, Karar No: 2015/121, Tarih: 14.01.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/29920 E.  ,  2015/121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Kamu kurumundaki eşya hakkında hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık hakkında, katılan ...’ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Oluş ve dosya içeriğine göre; olay günü, gündüz vakti, sanığın, katılan ...M. Mahallesi, M.. Sokak, ... Kat:4, Daire:... adresindeki evinin bulunduğu apartmanın giriş katına bıraktığı ve merdiven demirlerine zincirle kilitlediği, .. plakalı, P.. marka mobiletinin motor aksamını sökerek çalması biçimindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçunun aynı Yasanın 66/1-e, 66/2 maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımına bağlı olduğu ve suçun işlendiği 19.10.2005 tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar 67/4. maddesinde öngörülen 7 yıl 12 aylık sürenin dolmuş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II- Sanık hakkında, kamu kurumundaki eşya hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıktan zapt edilen ve ... İlçe Emniyet Müdürlüğü binasının, etrafı duvar ve duvar üstü tel çitle çevrili arka kısmında demir sürgülü bahçe kapısı bulunan yan bahçesinde muhafaza edilen ... marka, mavi renkli mobiletin, 07.12.2005 gecesi, saat 01.18'de sanık tarafından çalınması olayında; 5237 sayılı TCK'nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, koşulları bulunmayan bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, değer az kabul edilip, ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/735, Karar No: 2012/8105, Tarih: 17.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/735 E.  ,  2012/8105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Hasımsız olarak görülen davada Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.12.2010 tarih ve 2009/988-2010/547 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 09.09.2009 tarihinde yağan şiddetli yağış nedeniyle Ayamama Deresi’nin taşması sonucu müvekkiline ait işyerini sel sularının bastığını, 2008 yılı ticari defterleri, pay defteri, karar defteri, tır karnesi, 730 adet boş fatura ve boş irsaliyenin ve dayanak belgelerinin zayi olduğunu ileri sürerek, zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiş, 21.09.2010 tarihli imzalı dilekçe ve 07.12.2010 tarihli duruşmadaki imzalı beyanında tır karnesine ilişkin taleplerinden vazgeçtiklerini, 2008 yılı ticari defterlerinin muhasebecide olduğunu, taleplerinin 01.01.2009-09.09.2009 tarihleri arası 2009 yılı ticari defterlerine dayanak oluşturan belgelere ilişkin olduğunu bildirmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, 09.09.2009 tarihindeki sel baskının maruf olduğu, davacının ticari defter ve kayıtlarının zayi olduğunun kanıtlanmış olduğu gerekçesiyle davacının 01.01.2009-09.09.2009 tarihleri arasındaki ticari defter kayıtlarını oluşturan sadece alış faturaları hakkında zayi belgesi verilmesine, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4041, Karar No: 2023/6243, Tarih: 17.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/4041 E.  ,  2023/6243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1084 E., 2022/1978 K.

SUÇ : Eşini kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 Tarihli ve 2018/863 Esas, 2022/30 Karar Sayılı Kararı

Sanık hakkında eşi maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 82 ... maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30.11.2022 Tarihli ve 2022/1084 Esas, 2022/1978 Karar Sayılı Kararı

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılanlar vekili ve katılan kurum vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, eksik inceleme ile karar verildiğine, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine

2. Katılanlar ve katılan kurum vekilinin vekillerinin temyiz sebepleri, suçun canavarca his saikiyle işlendiğine, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenlerinin bulunmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü