muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4594, Karar No: 2024/6410, Tarih: 27.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4594 E.  ,  2024/6410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/218 Esas, 2024/193 Karar

KISITLI : ...

VASİ ADAYI : ..., ...

VASİ : ...

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Akdağmadeni Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.02.2019 Tarihli ve 2018/578 Esas, 2019/51 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve mahkemenin 13.09.2023 tarihli ek kararıyla ...'in vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi 17.11.2023 tarihli dilekçesi ile vasilik görevinin kaldırılması, yeni vasi olarak ...'nun atanmasını talep etmiştir.

Vasi adayı ... 17.11.2023 tarihli dilekçesi ile kısıtlıya vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

Mahkemece 15.01.2024 tarihli ek kararıyla kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Ereğli(Konya) Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.01.2024 Tarihli ve 2024/218 Esas, 2024/193 Karar Sayılı Kararı

Vasi adayı veya vasi tarafından yerleşim yeri değişikliğine ilişkin talebin bulunmadığı, kısıtlının yerleşim yerinin değiştiğine dair dosya kapsamına giren bir bilginin girmediği, kısıtlının yerleşim yerine dair hiç bir araştırma yapılmadan ve dosya kapsamında bulunmayan talep varmış gibi ek karara konu yapılarak, bilginin yanıltılması/ yanlış yorumlanması sonucunda mahkemeye yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmakla ve kısıtlının halen güncel yerleşim yeri adresinin Akdağmadeni adresi olarak bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlıya yeni bir vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan Akdağmadeni Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın Ereğli(Konya) Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibi ile Akdağmadeni Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Akdağmadeni Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11265, Karar No: 2019/19545, Tarih: 17.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/11265 E.  ,  2019/19545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkânsızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, yokluğunda verilen kararın, temyiz dışı sanık ...'ın adres kayıt sistemindeki adresinde, doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca yapılan karar tebliği işleminin geçersiz olması karşısında; gerekçeli kararın sanık ... 'a usulüne uygun olarak tebliği ile, tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 17/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3350, Karar No: 2017/8701, Tarih: 01.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/3350 E.  ,  2017/8701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hükümdavalılardan ..., ... ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Yöreye ait 1984 tarihli memleket haritasının yapımına esas hava fotoğrafları bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyasının keşifte dinlenen fen, ziraat ve orman bilirkişilerine verilerek;

a-) Dosyada incelendiği belirtilen 1954 tarihli hava fotoğrafı ile 1955 tarihli memleket haritası ve 1984 tarihli memleket haritasının yapımına esas hava fotoğrafı ile 1984 tarihli memleket haritasının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeklerine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, dava konusu taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik yöntemle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu taşınmazların, hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı, orman içi açıklık niteliğinde olup olmadıkları, öncesinin orman olup olmadığını, ormandan açılan yer olup olmadıkları ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırları bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım varsa kullanım durumu hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı, aplikeli ve açıklamalı ek raporun,

b-) Fen bilirkişiden dava konusu tüm taşınmazların yerleri birleşik paftaya işlenerek, hepsinin ada ve parsel numarası olarak pafta üzerinde yerlerinin boyanarak gösterilmesi, davacısı ile dosya esas numaralarının yazılması, yüzölçümlerinin daha önce mahkemeye sunulan raporlarda dikkate alınarak saptanması, uygulanan meni müdahale( 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 11/11/1997 tarih 1991/1113 E. - 1997/392 K. sayılı) davasına ait hudutlarının ayrı renklerle işlenmesi ve uygulamayı denetlemeye olanak verecek biçimde kroki düzenlettirilip ayrıntılı rapor alınması ve alınan ek raporun dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 01/11/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5940, Karar No: 2024/4502, Tarih: 01.07.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/5940 E.  ,  2024/4502 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/45 E., 2022/186 K.

HÜKÜM : Kabul

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davacıya gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin tebliğine dair tebliğ mazbatasına dosya arasında rastlanılamadığı, dosya arasında yer alan UYAP sorgusu belgesinde Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesine göre tebliğin yapıldığı yazılı ise de anılan belge ile tebliğin usulüne uygun yapılıp yapılmadığının denetlenemediği, 17.01.2022 tarihli jeodezi ve fotoğrametri bilirkişisi raporunun üçüncü sayfasında "Her ne kadar gerek Ankara Büyükşehir Belediyesi gerekse Bala Belediye Başkanlığına yazılan müzekkerelere gelen cevabi yazılarda değinilmese de, dava konusu ziraate gayri salih taşınmazların 16.02.2007 tarih onaylı 1/25000 ölçekli "2023 Başkent Ankara Nazım İmar Planı kapsamında kalmasının muhtemel olduğu" yönünde tespitte bulunulduğu ve davaya konu alanların da toplulaştırma sonucunda parsel numaraları aldığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla;

1) Davacıya, gerekçeli kararın ve davalı ...'nin temyiz dilekçesinin tebliğine ilişkin tebliğ mazbatasının temin edilmesi, tebliğin usulüne uygun olup olmadığının kontrolü ile olmadığının anlaşılması halinde yenilenmesi,

2) 17.01.2022 tarihli jeodezi ve fotoğrametri bilirkişisi raporunda belirtilen yukarıdaki ifadeye yer verilmek ve Mahkemece hükme esas alınan 17.01.2022 tarihli teknik bilirkişi raporu yazılacak müzekkereye eklenilmek suretiyle rapora ekli krokide (A) ve (B) harfi ile gösterilen nizalı taşınmaz bölümlerinin imar planı kapsamında kalıp kalmadığı, imar planı kapsamında kalıyorsa ilk defa ne zaman, hangi imar planı kapsamına alındığı, imar planının kesinleşme tarihinin ne olduğu ilgili Belediye Başkanlığından sorulmak suretiyle buna ilişkin tüm plan ve haritaların temini,

3) Dava konusu taşınmaz bölümlerinin bölgede yapılan toplulaştırma çalışmaları sonucunda parsel numarası aldıkları anlaşılmakla, buna ilişkin tüm belge ve güncel tapu kayıtlarının mercinden temini ile evraka eklenmesi ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/116, Karar No: 2020/438, Tarih: 17.06.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2020/116 E.  ,  2020/438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı, bozma kararı üzerine direnme yoluyla Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 11.03.2016 tarihli ve 2015/217 E., 2016/69 K. sayılı kararın, davacı vekilinin temyiz istemi bakımından direnme kararı yerinde görülerek işin esasına ilişkin Özel Dairece incelenmeyen diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesini; davalı vekilinin temyiz isteminin ise hukuki yarar yokluğundan reddini kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulundan çıkan 26.09.2019 tarihli ve 2017/3-1517 E., 2019/956 K. Sayılı kararın karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla Hukuk Genel Kurulunca dilekçe, düzeltilmesi istenen karar ve dosyadaki ilgili bütün belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Hukuk Genel Kurulu kararında yer alan açıklamalara göre 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen “geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 4/b-1 maddeleri gereğince takdiren 450,00TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, karar düzeltme harcı peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına 17.06.2020 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.

KARŞI OY

Davacı vekili Antalya Belediyesinin 775 sayılı ve 2981 sayılı kanun gereğince 226 parsel numaralı taşınmazda gecekondusu bulunan kişilerin m2’si 8000TL’den 400 m2 gecekondu arsası tahsis edileceğinin duyurulduğunu, bu nedenle davalı ...’nin Pamukbank Şarampol şubesindeki hesabına 11.11.1993 tarihinde 3.200.000TL ödediğini, ancak arsa tahsisi yapılmadığını ileri sürerek, 400 m2 arsanın rayiç değeri olan 10.000TL’nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu alanda Antalya Belediyesi tarafından yapılmış bir tahsis işleminin olmadığını, tahsis karşılığı alınmış bir bedelinde bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, haksız zenginleşme hükümlerine göre davacının yatırdığı paranın dava tarihindeki ulaştığı miktarı isteyebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 721,77TL’nin 21.02.2011 tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekilinin temyizi üzerine yerel mahkeme kararının onamasına karar verilmiş, davacı vekilinin karar düzeltme isteminde bulunması üzerine özel dairece bozulmuş, mahkemece direnme kararı verilmiş, Hukuk Genel Kurulunca 26.09.2019 tarih 2017/3-1517 Esas 2019/956 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülerek daireye gönderilmesine karar verilmiş, davacı bu defa karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Uyuşmazlık, dava konusu gecekondu arsalarının zilyetlerine tahsis edilmesi için yapılan duyuru sonucu davalı ...’nin belirlediği Banka hesabına yatırılan paranın tahsisin yapılmaması nedenine dayalı olarak sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iadesi istemine ilişkindir.

TBK 12. md. uyarınca, sözleşmelerde geçerlilik şekli ancak kanunda açıkça şekil öngörülmüş ise aranır. Yasalarda belirtilen şekil kuralına uyulmadan yapılan sözleşmeler kural olarak geçersizdir. Geçersiz sözleşmenin bulunması hâlinde taraflar aldıklarını iade ile yükümlüdür. Gecekondu Kanununun 25. maddesinde arsa tahsisi şart ve şekilleri açıklanmış, yoksul ve dar gelirli ailelere arsa tahsis edileceği düzenlenmiştir. 26. madde de, arsa tahsisine ilişkin bedelin tayini ve ödeme koşulları belirlenmiştir. Gecekondu Kanununun 25. maddesindeki düzenlemeye göre; arsa tahsis sözleşmesinin geçerliliği için şekil şartı öngörülmediği açıktır.

Antalya Belediyesinin 22.06.1993 tarihli dava konusu edilen 226 parselin 1.446.064 m2’lik bölümüne takdir edilen 2.351.296.100TL kamulaştırma bedelinin encümence yapılan görüşme sonunda uygun bulunduğuna ilişkin encümen kararının ardından gecekondu sakinleri Belediyenin memur maaş hesabına Belediyece belirlenen 3.200.000TL arsa bedeli olarak yatırmış ve bu para Belediyenin hesabında kalmıştır. Bu nedenle taraflar arasında Gecekondu Kanununda düzenlenmiş bedel karşılığında Arsa Tahsisine İlişkin Sözleşme kurulduğunun kabulü gerekir. Gecekondu Kanununda, Arsa Tahsis Sözleşmesi için geçerlilik şartı düzenlenmediğine göre, TBK 237. maddesi uyarınca resmî şekilde düzenlenmesi koşulu aranmaz. Bu nedenle davalı ... hesap açıp, hesaba yatırılan parayı kabul edip, uhdesinde tutmakla aralarında bir sözleşme ilişkisinin kurulduğunun kabulü gerekir. Bir kamu kurumu olan davalı Belediyenin, davacının da aralarında bulunduğu gecekondu sahiplerine kamulaştırmadan sonra arsa tahsis edileceği yönünde güven aşılamak suretiyle tahsis edilecek arsalar karşılığında para topladığı dosya kapsamında toplanan delillerle sabittir. Davalının kamuya sunduğu bu nitelikteki bir işlemde devletin güvenilir olması asıldır. Arsa tahsisi yapılacağına güvenerek Belediye’ye para yatıran davacı, Belediye ile olan bu ilişkide edimini yerine getirmiş, davalı ise yıllarca hesabına yatırılan parayı kullanmış ancak edimini yerine getirmemiştir. Davalının savunmaları TMK 2. md. göre hakkın kötüye kullanılmasıdır. Tazminat miktarı belirlenirken, davacının gerçek zararı esas alınmalıdır.

Belirtilen nedenlerle karar düzeltme talebinin kabulüyle direnme kararının özel daire kararındaki gerekçelerle bozulması gerektiği görüşünde olduğumuzdan karar düzeltme talebinin reddi gerektiği yönünde oluşan değerli çoğunluk görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2020/13184, Karar No: 2020/7143, Tarih: 07.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/13184 E.  ,  2020/7143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuğun yakalandığı sırada müştekiye ait paraların suça sürüklenen çocuğun üzerinde bulunduğuna dair bir tutanağın bulunmadığı, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmasında parayı çalmadığını bildirdiği, mahkemenin kabulüne göre suça sürüklenen çocuğun cami içinde parayı saklamış olabileceği hususu birlikte değerlendirildiğinde; paranın suça sürüklenen çocuğun yakalandığı zaman itibarıyla olay yerinden götürülemediği ve müştekinin çantasından eksilen başka bir eşyanında bulunmadığı bu nedenle hırsızlık eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığının gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin çantasından 20 Euro ve 20,00 TL çalan suça sürüklenen çocuk hakkında 20 Euro paranın suç tarihindeki değeri belirlenerek TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; müştekinin çantasından 20 Euro ve 20,00 TL çalan suça sürüklenen çocuk hakkında 20 Euro paranın suç tarihindeki değeri belirlenerek TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1238, Karar No: 2019/4570, Tarih: 09.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/1238 E.  ,  2019/4570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

... sayılı CMK’nin 231/11. maddesi uyarınca denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesi nedeniyle açıklanan Mahkemenin 22.09.2011 tarihli 2011/85 Esas ve 2011/226 Karar sayılı hükmünün sanığa, 18.01.2012 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca tebliğ yapıldığı, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılacak tebligatın; usulüne uygun olarak bir tebligat yapıldıktan sonra adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde mümkün olduğu ve sanığın sistemde kayıtlı Selçuk Bey Mahallesi 751. sokak No:1/10 Denizli Merkezefendi (MERNİS) adresine tebligat çıkartılmada doğrudan Tebligat Kanunu 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı ve bu nedenle usulsüz olduğu anlaşıldığından, anılan kararın kesinleşmesine dair işlemin geçersiz olması nedeniyle denetim süresi başlamayacağından, sanık hakkındaki 22.09.2011 tarihli hükmün denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediğinden bahisle ... sayılı CMK’nin 231/11. maddesi uyarınca açıklanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, ... sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 09.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.