muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15307, Karar No: 2023/2034, Tarih: 06.03.2023

“Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

1. Uyuşmazlık, taraflar arasındaki devremülk sözleşmesinin cayma hakkı kullanıldığından bahisle feshi ve verilenin iadesi istemine ilişkin olup dava dilekçesi ve dosya kapsamından taşınmazın aynına ilişkin bir dava olmadığı anlaşılmaktadır.

2. Sözleşmenin feshi ve verilenlerin iadesi istemine ilişkin davalarda yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığına göre, yetkili mahkeme genel yetki kuralı gereği davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Bu yetki kuralı kesin olmadığından 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

3. 6502 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrasında tüketici davalarının, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabileceği belirtilmişse de bu kural 6100 sayılı Kanun'un yetkiye ilişkin kurallarının yanında bir ek yetki kuralıdır.

4. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

5. Somut olayda, yerleşim yeri İpekyolu/Van olan davacının davayı yetkisiz İstanbul 2. Tüketici Mahkemesinde açtığı; ancak davalıların yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmaktadır. Yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı ve kesin yetkinin bulunmadığı ve usulüne uygun bir yetki itirazı olmadığı durumlarda davanın ilk açıldığı mahkeme yetkili hale geleceğinden bu durumda uyuşmazlığın, davanın ilk açıldığı yer mahkemesi olan İstanbul 2. Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul 2. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

06.03.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1686, Karar No: 2022/11780, Tarih: 08.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/1686 E.  ,  2022/11780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince (Üç kez) 1.320,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair Sakarya Çocuk Mahkemesinin 19/02/2016 tarihli ve 2015/350 esas, 2016/172 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18/01/2022 gün ve 8070/2016 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/02/2022 gün ve 2022/11413 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 150/2. maddesindeki “Müdafii bulunmayan şüpheli veya sanık; çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz ise, istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihinde 18 yaşını ikmal etmemiş olan suça sürüklenen çocuklara baro tarafından zorunlu müdafii atanmak suretiyle, müdafii huzurunda savunmalarının tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen 19/02/2016 tarihli ve 2015/350 E.- 2016/172 K. sayılı mahkûmiyet hükmü ile ilgili olarak verilen kararın suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından temyiz edilmesi sonucu Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesince, 07.12.2021 tarihli ve 2021/2994 E. - 2021/18996 K. sayılı ilamı ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen cezaların bozulmasına karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma yasa yoluna gelen kararı inceleme görevi 6. Ceza Dairesine ait olduğundan dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın Yüksek 6. Ceza Dairesine gönderilmesine, 08/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1649, Karar No: 2012/4910, Tarih: 26.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/1649 E.  ,  2012/4910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vasisi ... ve diğerleri aleyhine 15/03/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/04/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... Boyacılık Tekstil San. ve Tic. A.Ş vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası sonucu desteğin ölmesi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş; karar, davalılardan ... Boyacılık A.Ş tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanırken, gelir olarak desteğe ait olan ve yük taşımacılığında kullanılan nakliye aracının kazancı da esas alınmıştır. ... TIR şoförü olarak çalışmakta, emek ve mesaisini bu işte kullanmaktadır. Desteğin ölümünden sonra bir şoför tutmak suretiyle nakliyecilik işinin devam ettirilmesi mümkün olduğuna göre desteğin nakliyecilik işinden elde ettiği tüm gelir yerine bu gelirin elde edilmesinde desteğin kişisel katkısı ve salt şoförlük mesleği kazancının belirlenip bu miktar üzerinden destek zararının belirlenmesi gereklidir. TIR sahibi bir şoförün nakliyecilik gelirinin hesaplamaya esas alınarak zarar miktarının belirlenmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1899, Karar No: 2017/5021, Tarih: 25.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/1899 E.  ,  2017/5021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, cinsel taciz ( mağdure ...ya yönelik); kasten yaralama (mağdure ... yönelik)

HÜKÜM : Mağdure ...ya yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, özel hayatın gizliliğini ihlal ve mağdure ... yönelik kasten yaralama suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdure ... yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure ...ya yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure ...ya yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin aşamalardaki anlatımları tanık beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamına göre tanıklar ... ile ...'nın, pazara gittikleri sırada sanığın evde yalnız kalmasından istifade edip mutfakta bulaşık yıkayan mağdure ...nın arkasından gelerek sarıldığı, yere yatırıp göğüslerine dokunduğu ve eylemine devam ederken tanıkların geri gelmesi üzerine icrai hareketine son verdiğinin anlaşıldığı olayda sanığın, çocuğun nitelikli cinsel istismarı eyleminin icrai hareketlerine başlamayıp esasen kastının da nitelikli cinsel istismara yönelik olduğuna dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve mevcut haliyle eylemin çocuğun basit cinsel istismarı kapsamında kaldığı nazara alınıp 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 103/1, 103/3, 103/6. maddeleri uyarınca mahkûmiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanunun 103/2, 103/3, 35, 103/6. maddeleri ile hüküm kurulması,08.11.2011 tarihinde banyoya giren mağdure ...yı kapı deliğinden gözetlemek suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal ettiği ileri sürülen sanığın, aşamalarda müsnet suçlamayı kabul etmemesi, mağdurenin hadiseyle ilgili görgüye dayalı anlatımının bulunmaması, olayı gördüğü belirtilen tanık Zehra'nın kovuşturma evresinde tanıklıktan çekinme hakkını kullanması karşısında soruşturma evresinde usulüne uygun şekilde alınmayan beyanının hükme esas alınamayacak olması ve mağdurenin annesi tanık ...'in de olayı görmediğini belirtmesi karşısında sanığın, atılı suçu işlediği hususunda cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6236, Karar No: 2020/1925, Tarih: 03.03.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/6236 E.  ,  2020/1925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Ceza İnfaz Kurumları İle Tutukevleri İşyurtları Kurumu ile davalı...Hazır Gıda Özel Sağlık Spor İşletmeciliği Sanayi ve Ticaret A. Ş. aralarındaki itirazın iptali davasına dair ...Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 16/06/2016 tarihli ve 2015/897 E.-2016/539 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 18/09/2019 tarihli ve 2019/3697 E.-2019/6790 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay ilamı ile davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesi, davalı şirket adına tebliğ edilmiş ise de davalı şirketin iflasına karar verildiği ve ...İcra Dairesinin 2017/20 İflas sayılı dosyasında iflas tasfiye işlemlerine başlanıldığı anlaşılmaktadır. İcra Müdürlüğünce, müflis şirketin tasfiyesinin basit tasfiye olarak yapılmasına karar verildiği, iflas idaresi oluşturulmadığı ve iflas tasfiye işlemlerinin resen Müdürlükçe yürütüldüğü bildirilmiş olmakla Yargıtay ilamının ve davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin davalı müflis şirketi temsilen iflas dairesine usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/18126, Karar No: 2012/9322, Tarih: 17.04.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/18126 E.  ,  2012/9322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Hükümlülük, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanıklar ..., ..., ... hakkında verilen beraat hükümlerinin temyizinde; yakınan PTT Genel Müdürlüğümün suçtan doğrudan doğruya zarar görmemesi karşısında; davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, yakınana bu niteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca yakınan PTT Genel Müdürlüğü vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında verilen hükmün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede , başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hükümden sonra 19.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1.maddesi ile TCY.nın 257/1-2.madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCY.nın 7/2.madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12563, Karar No: 2012/9814, Tarih: 16.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/12563 E.  ,  2012/9814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Harca tabi olan temyiz dilekçeleri harç alınmadan temyiz defterine süresi içinde kayıt edilmiş ise, sonradan harcı tamamlanmak koşuluyla geçerli olur (Y.İ.B.K. 25.01.1985 gün ve5/1 sayılı). Davacıya ait temyiz dilekçesinin süresi içinde temyiz defterine kayıt edildiği dilekçe üzerindeki meşruhattan anlaşılmaktadır. Harca tabi olmasına karşın harç alınmadan temyiz defterine kayıt edilen temyiz dilekçesi hakkında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı yasa ile değişik 434. maddesinin 2. fıkrası hükmünün kıyasen uygulanması gerekir. Bu durumda ise temyiz isteği dilekçenin temyiz defterine kayıt edildiği tarihte yapılmış sayılır. Ancak, temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir (YİBGK K. 25.01.1985 gün 5/1 sayılı). Dosyada temyiz harcının alındığına ya da istendiğine ilişkin bir kayıt ya da belge bulunmamaktadır. O halde harç alınmış ise buna ilişkin makbuzun eklenerek gönderilmesi, harç alınmamış ise harcın tamamlattırılarak evrakın birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 16.04.2012(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/3230, Karar No: 2023/4868, Tarih: 15.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3230 E.  ,  2023/4868 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ünye Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.06.2022 Tarihli ve 2022/844 Esas, 2022/1026 Karar Sayılı Kararı

Küçüğün dava tarihi itibarıyla yerleşim yeri adresinin .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B.Pazar(Rize) Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.11.2022 Tarihli ve 2022/1547 Esas, 2022/2338 Karar Sayılı Kararı

Küçüğün yerleşim yerinin ... Mahallesi, ... Sokak, No:11/14 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 426 ncı maddesi uyarınca kayyım atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir

2. 4721 sayılı Kanun’un “Temsil” başlıklı 426 ncı maddesi şöyledir:

“Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hâllerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar:

1. Ergin bir kişi, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri bir sebeple ivedi bir işini kendisi görebilecek veya bir temsilci atayabilecek durumda değilse,

2. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa,

3. Yasal temsilcinin görevini yerine getirmesine bir engel varsa.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 430 uncu maddesi şöyledir:

“Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

Pazar(Rize) İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre küçüğün ... Mahallesi, ... Sokak, No:11/14 .../... adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Ünye Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ünye Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9141, Karar No: 2024/7156, Tarih: 01.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/9141 E.  ,  2024/7156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1472 E., 2022/1518 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2022 tarihli ve 2021/401 Esas, 2022/78 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.05.2022 tarihli ve 2022/1472 Esas, 2022/1518 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekili temyiz sebepleri özetle; eylemin canavarca hisle tasarlanarak gerçekleştirildiğinden bahisle, suç vasfına,

2. Sanık ve Müdafiinin temyiz sebepleri özetle; öldürme kastı olmadığından bahisle, suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, mahkemece yapılmış eksik bir incelemenin bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suç vasfının kasten öldürme olarak tayininde isabetsizlik bulunmadığı, tasarlama ve canavarca hisle öldürmenin uygulama koşullarının oluşmadığı, maktulden sanığa yönelen haksız bir davranışın bulunmadığından haksız tahrik hükmünün uygulanmamasında isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.05.2022 tarihli ve 2022/1472 Esas, 2022/1518 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ile sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2024 tarihinde karar verildi.