muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1827, Karar No: 2020/897, Tarih: 06.02.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/1827 E.  ,  2020/897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ilişkin kararın ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; esas yönünden istinaf isteminin reddine ilişkin kararın, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra,dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; 03/02/2007 tarihinde davalı ...'ın sevk ve idaresindeki aracın kavşakta kontrolsüz geçmesi neticesinde davacılardan ...'ın sevk ve idaresindeki araca çarpması ile yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, kaza nedeniyle davacılardan ...'ın omuriliğinde kırık meydana geldiğini ve geçirdiği ameliyattan sonra 10 hafta boyunca kafasına takılan demir kafes ile yaşamak zorunda kaldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla, davacılardan ... için 1.052,50 TL hastane masrafı, 1.500,00 TL gelir kaybı ile iş göremezlik kaybı, sağlık harcamaları ve diğer maddi sebeplere dayalı olarak 5.000,00 TL maddi tazminat, davacılardan ... için 1.000,00 araç tamir gideri, 141,75 TL gelir kaybı olmak üzere 1.141,75 TL maddi tazminat olmak üzere toplamda her iki davacı için belirsiz olmak üzere 6.141,75 TL maddi tazminatın (davalı ... şirketi yönünden sürekli iş göremezlik ve aracın tamir gideri ile sınırlı olacak şekilde ve dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle) kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini, ayrıca davacılardan ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsilini talep ve dava etmiş, 02/11/2016 tarihli dilekçesi ile, davacılardan ... için taleplerinden vazgeçtiğini beyan etmiş, ayrıca davacı ... için maddi tazminata yönelik taleplerini 1.052,50 TL hastane masrafı, 1.125,00 TL tedavi ile ilgili bakım gideri, 360,00 TL tedavi ulaşım gideri, 160.515,02 TL geçici ve daimi iş göremezlik zararı olmak üzere toplam 163.052,52 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davacılardan ... yönünden feragat nedeniyle davanın reddine, davacı ... yönünden davanın ıslah edilmiş haliyle kabulü ile, 158.444,53 TL sürekli işgöremezlik tazminatı, 2.070,49 TL geçici işgöremezlik tazminatı, 1.052,50 TL hastane masrafı, 1.125,00 TL tedavi ile ilgili bakım gideri, 360,00 TL tedavi-ulaşım gideri olmak üzere toplam 163.052,52 TL'nin (davalı ... şirketi poliçe limiti olan 57.500,00TL'lik kısımdan sorumlu olmak üzere ) kaza tarihi olan 03.02.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (sigorta şirketi yönünden dava tarihinden itibaren) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, manevi tazminat yönünden davanın kısmen kabulü ile 8.500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 03.02.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsiline karar verilmiş, karara karşı davalı ... vekili ile davalı ... vekilince süresi içerisinde istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, ... Asliye Ticaret Mahkemesi' nin 2014/1052 Esas, 2016/900 Karar sayılı ilamının usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunması nedeniyle davalı ... vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/(1)-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. İlk Derece Mahkemesi'nce verilen karara yönelik olarak davalı ... vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 9.086,01 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 06/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9266, Karar No: 2014/24639, Tarih: 09.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/9266 E.  ,  2014/24639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/405865

MAHKEMESİ : Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2012

NUMARASI : 2011/499 (E) ve 2012/308 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun, müşteki işyerinden çaldığı şortun değer tespitinin yaptırılmadığının anlaşılması karşısında, suça konu bir adet şortun suç tarihi itibariyle değerinin müşteki işyerinden sorularak elde edilecek sonuca göre suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde TCK'nın 145. madde koşullarının oluşup oluşmadığının tartışılmaması,

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun, müşteki işyerinden çaldığı şortun değer tespitinin yaptırılmadığının anlaşılması karşısında, suça konu bir adet şortun suç tarihi itibariyle değerinin müşteki işyerinden sorularak elde edilecek sonuca göre suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde TCK'nın 145. madde koşullarının oluşup oluşmadığının tartışılmaması,

2-Dosya kapsamından, 5.7.2011 tarihinde başka bir suç nedeniyle yakalanan suça sürüklenen çocuğun, samimi itirafta bulunup, bundan bir ay kadar önce Susanoğlu Migros markete girerek bir adet deniz şortu çaldığını söyleyerek suça konu şortu kolluk güçlerine teslim ettiği ve 6.7.2011 tarihli Mut Cumhuriyet Savcılığına verdiği ifadesinde de atılı suçu kabullendiği, böylelikle, o aşamaya değin müracaatı olmayan müştekiye suça konu eşyanın iadesini sağladığının anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK.nun 168/1. maddesi kapsamında değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 16,90 TL davetiye giderinin 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk Ö.. K.. müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7844, Karar No: 2007/3191, Tarih: 10.05.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/7844 E.  ,  2007/3191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili ve davalılar ... ve ... vekili gelmedi. Davalı ... vekili avukat ... .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı ... avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı duruşmada vekille temsil olunmadığından lehine duruşma vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 2.576,80 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...’ten alınmasına, 10.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7629, Karar No: 2011/8081, Tarih: 08.06.2011

4. Ceza Dairesi 2009/7629 E., 2011/8081 K.

**4. Ceza Dairesi 2009/7629 E., 2011/8081 K.**

**- GÖREVİ KÖTÜYE KULLANMAK

- HALK BANKASI PERSONELİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 257 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 240 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-a) Sanığa yüklenen görevi kötüye kullanma suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen yakınan Türkiye Barolar Birliği'nin kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı ve usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceği,

b) O yer C.Savcısının temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 ve 1412 sayılı CYY'nin 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak, o yer C.Savcısı ile yakınan Türkiye Barolar Birliği vekilinin TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

2- Katılan Mustafa vekilinin sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyizlerine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

25.11.2000 tarihinde yürürlüğe giren 4603 sayılı Yasa'nın 1. maddesinin 2. ve 5. bentleri uyarınca Halk Bankası, Ziraat Bankası ve Emlak Bankası özel hukuk statüsüne tabi anonim şirket haline dönüştürüldüğü ve personeli hakkında 233 ve 399 sayılı Yasa gücünde kararnamelerin uygulanması olanağının ortadan kaldırılması karşısında Ceza Hukuku uygulamasında (memur) "kamu görevlisi" sayılmayan ve "kamu görevlisi gibi" cezalandırılması olanağı bulunmayan Halk Bankası şube personeli olan sanıkların, görevi savsama suçunun faili olması olanağı kalmadığı gibi, avukatlık kimliğinin, Karaparanın Aklanmasının Önlenmesine Dair 4208 sayılı Kanun'un Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik'in 6-a maddesinde sınırlı olarak sayılan bankaya ibrazı zorunlu belgelerden olmadığı gözetilerek avukatlık kimliğini ibraz ederek işlem yaptırmak isteyen katılanın isteminin yerine getirilmemesi eyleminde görevi ihmal suçunun tipiklik unsuru gerçekleşmediğinden beraat kararı verilmesi gerekirken, bağlayıcı emrin yerine getirilmediğinden bahisle ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan Mustafa vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak (HÜKMÜN BOZULMASINA), yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9700, Karar No: 2009/10509, Tarih: 06.07.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/9700 E.  ,  2009/10509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, l.9.l994-l.6.2005 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk Prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden aybaşı olan 01.09.1994 tarihinden 01.06.2005 tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulü ile davacının 01.10.1994-01.06.2005 tarihleri arasında tarım ... sigortalılığının tesbitine karar verilmiştir.

2-Dava, davacının ilk Prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden aybaşı olan 01.09.1994 tarihinden 01.06.2005 tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulü ile davacının 01.10.1994-01.06.2005 tarihleri arasında tarım ... sigortalılığının tesbitine karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre, sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla

kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının tarım ...'a ilk prim kesintisinin 1998 yılı Ağustos ayında yapıldığı,ayrıca 1999,2005,2006,2007,2008 yıllarında da kesinti bulunduğu, 1994-1998 yılları arasında kesinti yapılmadığı, 01.10.1994 tarihinde ziraat odası kaydının başladığı ve devam ettiği, başkaca tarım kooperatifi kaydının olmadığı,01.06.2005 tarihinde 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım ... sigortalısı olarak tescilinin yapıldığı görülmektedir. Mahkemece davacının 01.09.1998-01.06.2005 tarihleri arasında tarım ... sigortalılığına karar verilmesi yerinde ise de, tevkifat kesintisi yapıldığına dair belge bulunmayan 01.10.1994-01.09.1998 arasına yönelik talep ile ilgili bu dönemde prim kesintisi bulunup bulunmadığı araştırılmadan davacının ziraat odası kaydının başladığı tarihin sigortalılık başlangıcı kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Yapılacak iş; 01.10.1994-01.09.1998 tarihleri arasındaki dönemde, davacıya varsa ürün sattığı kişi, kurum ve kuruluşları açıklattırmak, buralardan ürün bedellerinden prim kesintisi yapılıp yapılmadığını sormak, yapılmış ise belgelerini getirtmek, ve 2926 sayılı Yasa'nın10.maddesinde belirtildiği üzere tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonuca ulaşmaktır.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14164, Karar No: 2014/34076, Tarih: 01.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/14164 E.  ,  2014/34076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tekerrür uygulamasına esas alınan ilamın mahkeme adının “Marmaris” yerine “Mersin” olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiştir.

I- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın katılanın cebinden parasını çaldığı sırada katılan tarafından kolundan yakalandığı sırada paranın ceketinin koluna sakladığı kısmı haricindeki kısmını atmaktaki kastının iadeyi sağlamaya değil, suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden katılanın kısmi iadeye rızası olduğundan bahisle yazılı şekilde uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık hakkında 6136 sayılı yasaya muhalafet suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın olaydan dört gün sonra yakalandığında üst aramasında ele geçen makasın 10.12.2012 tarihli ATK Fizik İhtisas Dairesi Balistik Şubesinin raporuna göre 6136 sayılı yasa kapsamında olmadığı, dosya kapsamında hal ve şartlara göre sanık tarafından sırf saldırıda kullanılmak üzere hazır edildiğine dair delilin de bulunmadığının anlaşılması karşısında; atılı suçun unsurları oluşmadığı halde sanığın beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14616, Karar No: 2017/5218, Tarih: 28.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/14616 E.  ,  2017/5218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, bozmaya uyarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden Yıldırım Temizlik .. yükletilmesine, 28/03/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.