muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8514, Karar No: 2024/1858, Tarih: 07.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/8514 E.  ,  2024/1858 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/765 E., 2020/831 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığının, 2015/141 iddianame numaralı ve 19.01.2015 tarihli iddianamesi ile şikâyetçi ...'un tamir için şikâyetçi ...'nın kaporta dükkanına bıraktığı suça konu otomobilinin suça sürüklenen çocuklar ... ve ... tarafından gece vakti çalındığından bahisle suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 31/3(...), 31/2(...) maddelerinin uygulanması istemiyle kamu davası açıldığı tespit edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2015 tarihli ve 2015/46 Esas, 2015/550 Karar sayılı düşme hükümlerinin o yer Cumhuriyet savcısı tarafından aleyhe temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin, 25.04.2019 tarihli ve 2019/5125 Esas, 2019/6113 Karar sayılı kararıyla "suça sürüklenen çocukların atılı hırsızlık suçundan mahkumiyetleri yerine haklarında düşme kararı verilmesinin isabetsiz olduğu" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

3.Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 25.04.2019 tarihli bozma kararı akabinde bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2020 tarihli ve 2019/765 Esas, 2020/831 Karar sayılı kararıyla hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 31/2, 62. maddeleri gereğince suça sürüklenen çocuk ...'in 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; aynı Kanun'un 142/2-h, 143, 31/3, 62. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk ...'ın 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istemlerinin "kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine " yönelik olduğu tespit edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istemlerinin "kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine " yönelik olduğu tespit edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

A) Dosya kapsamına göre; şikâyetçi ...'un tamir için otomobilini, şikâyetçi ...'nın iş yerine bıraktığı, suça sürüklenen çocukların gece vakti iş yerinin kepengini sökerek suça konu otomobili çaldıkları anlaşılarak, Yerel Mahkemece hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocukların cezalandırılmalarına hükmedildiği anlaşılmıştır.

B) Suça sürüklenen çocukların ikrara yönelik savunmaları, 15.01.2015 tarihli Parmak İzi Raporları, şikâyetçilerin ifadeleri, 15.01.2015 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu, 15.01.2015 tarihli Turgutlu Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen ...'in suçun farik/mümeyyizi olduğuna dair rapor, suça sürüklenen çocuklar haklarında düzenlenen sosyal inceleme raporları dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A) Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk ... tarafından gerçekleştirildiğinin anılan tüm delillerle saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları reddedilmekle, suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık belirlenmemiştir.

B) 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, suça sürüklenen çocuk ...'’in hakkında hükmedilen 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde düzenlenen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması (Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı da dikkate alınarak) karşısında, suça sürüklenen çocuğa atanan zorunlu müdafiin kısa kararın açıklandığı 21.10.2020 tarihli oturumda bulunması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk ...'in müdafii bulunmaksızın kararın açıklanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 289/1-e-h maddelerine aykırı davranılarak suça sürüklenen çocuk ...'in savunma hakkının kısıtlanması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hüküm yönünden,

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2020 tarihli ve 2019/765 Esas, 2020/831 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen dikkate alınan hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

2)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hüküm yönünden,

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2020 tarihli ve 2019/765 Esas, 2020/831 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen dikkate alınan hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

2)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hüküm yönünden,

Başkaca yönleri incelenmeyen Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2020 tarihli ve 2019/765 Esas, 2020/831 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istekleri, gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20400, Karar No: 2015/10490, Tarih: 28.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/20400 E.  ,  2015/10490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Davalı vekili, Dairemizin 24.11.2014 gün ve 2014/11435-2014/21408 E-K sayılı bozma kararının maddi hataya dayandığını ileri sürerek, maddi hatanın giderilmesi isteğinde bulunmuştur.

Dairemiz kararında maddi hata yapıldığına dair dilekçede özetle ; daha önce benzer mahiyetteki dava dosyalarında tır şoförlerine ücreti dışında kilometre karşılığında prim ödendiği bu sebeple tır şoförlerinin fazla mesai alacağına hak kazanamayacağına karar verilmiş iken temyiz incelemesine konu dosyada bu tespitten ayrılarak önceki ilamlarla çelişen karar verildiğini belirterek maddi hatanın düzeltilmesini talep etmiştir.

Dosya ve eklerinin yeniden incelenmesinde, gerek tanık anlatımları gerek dosyaya sunulan ödeme belgeleri ve gerekse de emsal mahiyette olan dava ve Dairemizce temyiz incelemesine tabi tutulan dava dosyalarında tır şoförlerine ücreti dışında hakettiği kilometre karşılığında prim ödendiği anlaşılmaktadır.Bu haliyle, davacı çalışmalarının karşılığında ücreti dışında hakettiği kilometre karşılığında prim almasından dolayı fazla çalışmış olsa bile bu çalışmaların karşılığı normal saat ücretinin ödenmiş olduğu değerlendirilmekle Dairemiz bozma kararının maddi hataya dayandığı görülmekle davalı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi talebi kabul edilmeli, Dairemizin 24/11/2014 tarihli bozma kararı ortadan kaldırılmalı, davalının 25/02/2014 tarihli mahkeme kararına yönelik temyiz itirazları yeniden incelenmelidir.

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının 01/05/2005-04/10/2011 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, iş sözleşmesini kendisinin feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve yıllık izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya kapsamına, tanık beyanlarına ve harcırah beyanmamelerine göre davacıya ücreti dışında hakettiği kilometre karşılığında prim ödendiği anlaşılmaktadır. Bu haliyle, davacı çalışmalarının karşılığında ücreti dışında hakettiği kilometre karşılığında prim almasından dolayı fazla çalışmaların normal saat ücretini almış olmaktadır. Mahkemece belirlenen fazla çalışma ücretinin sadece %50 zamlı kısmının hüküm altına alınması gerektiğinin gözardı edilmesi hatalıdır.

Dosya kapsamına, tanık beyanlarına ve harcırah beyanmamelerine göre davacıya ücreti dışında hakettiği kilometre karşılığında prim ödendiği anlaşılmaktadır. Bu haliyle, davacı çalışmalarının karşılığında ücreti dışında hakettiği kilometre karşılığında prim almasından dolayı fazla çalışmaların normal saat ücretini almış olmaktadır. Mahkemece belirlenen fazla çalışma ücretinin sadece %50 zamlı kısmının hüküm altına alınması gerektiğinin gözardı edilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin 24/11/2014 günlü 2014/11435-21408 E.K. nolu kararının ortadan kaldırılmasına, temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcın istek halinde davalıya iadesine, 28/05/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18097, Karar No: 2017/18684, Tarih: 05.07.2017

**4. Ceza Dairesi         2017/18097 E.  ,  2017/18684 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama, hakaret, tehdit ve kötü muamele suçlarından şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Menemen Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/10/2016 tarihli ve 2016/4624 soruşturma, 2016/2273 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müşteki vekili tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Karşıyaka 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 10/11/2016 tarihli ve 2016/2007 değişik iş sayılı kararı, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 10.05.2017 gün ve 94660652-105-35-14861-2016-Kyb sayılı istemleri, ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/05/2017 günlü ve 2017/33172 sayılı tebliğnamesiyle bozma düşüncesiyle daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede,

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda Müşteki ... ile şüpheli ...’ün 8 sene evli kaldıkları ve bu evliliklerinden müşterek çocukları mağdur ...’ın dünyaya geldiği, tarafların 2008 yılında boşandıkları, müşterek çocuğun velayet hakkının şüpheli annede olduğu, şüpheli ...’in diğer şüpheli ...ile evlendiği ve birlikte yaşadığı, müşteki tarafından, karı koca olan şüphelilerin...’a hakaret ve küfür ettiği, şiddet uyguladığı ve kötü muamelede bulunduğunun iddia edildiği, mağdurun da müştekinin anlatımlarına benzer beyanlarda bulunduğu, müştekinin iddiaları kapsamında tanık olarak ... ve...’i bildirdiği, buna karşın Cumhuriyet Başsavcılığınca yalnızca müşteki, mağdur ve şüpheli beyanları tespit edilerek kamu davasının açılması için yeterli delil bulunmadığından bahisle kamu adına kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği nazara alındığında, müştekinin tanıkları da dinlenildikten sonra şüphelilerin hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken, yazılı şekilde kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği gözetilerek, itirazın bu yönden kabul edilmesi gerekirken, reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Olay

Dosya kapsamına göre, şüpheliler ... ve ... haklarında kasten yaralama, hakaret, tehdit ve kötü muamele suçlarından yapılan soruşturma evresi sonunda Menemen Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/10/2016 tarihli ve 2016/4624 soruşturma, 2016/2273 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Karşıyaka 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/11/2016 tarihli kararının kanun yararına bozulması istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

2-Hukuksal Değerlendirme

1-Olay

Dosya kapsamına göre, şüpheliler ... ve ... haklarında kasten yaralama, hakaret, tehdit ve kötü muamele suçlarından yapılan soruşturma evresi sonunda Menemen Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/10/2016 tarihli ve 2016/4624 soruşturma, 2016/2273 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Karşıyaka 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/11/2016 tarihli kararının kanun yararına bozulması istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

2-Hukuksal Değerlendirme

Dosya kapsamı ve kanun yararına bozma istemi incelenerek birlikte değerlendirildiğinde, müştekinin şikayetinde, ... ile şüpheli ...’ün 8 sene evli kaldıkları ve bu evliliklerinden müşterek çocukları mağdur ...’ın dünyaya geldiği, tarafların 2008 yılında boşandıkları, müşterek çocuğun velayet hakkının şüpheli annede olduğu, şüpheli ...’in diğer şüpheli... ile evlendiği ve birlikte yaşadığı, şüphelilerin ...’a hakaret ve küfür ettiği, şiddet uyguladığı ve kötü muamelede bulunduğunun iddia edildiği, mağdurun da müştekinin anlatımlarına benzer beyanlarda bulunduğu, müştekinin tanık olarak ... ve ...’i bildirdiği, buna karşın Cumhuriyet Başsavcılığınca yalnızca müşteki, mağdur ve şüpheli beyanları tespit edilerek kamu davasının açılması için yeterli delil bulunmadığından bahisle kamu adına kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği nazara alındığında, müştekinin bildirdiği tanıklar dinlenildikten sonra şüphelilerin hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken, yazılı şekilde kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği gözetilerek, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar vermesinin usul ve yasaya aykırı bulunduğunun anlaşılmasına göre, Karşıyaka 2. Sulh Ceza Hakimliği'nin 10/11/2016 tarihli kararının kanun yararına bozma isteminin yerinde olduğu anlaşılmaktadır.

3-Sonuç ve Karar

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden Karşıyaka 2. Sulh Ceza Hakimliği'nin 10/11/2016 tarihli ve 2016/2007 Değişik İş karar sayı ile verilip kesinleşen kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre, sonraki işlemlerin, CMK'nın 309/4-a maddesi gereğince mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 05.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8480, Karar No: 2023/372, Tarih: 28.02.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8480 E.  ,  2023/372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/150 E., 2021/104 K.

DAVA TARİHİ : 24.05.2010

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, bozmaya uyan Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; dava konusu taşınmazı 15.05.1993 tarihli sözleşme ile 5 yıllığına balık üretimi yapma amaçlı kiraladığını, taşınmaz üzerinde bulunan havuzların tamamının kendisi tarafından yapıldığını, 15.05.1998 ve 15.05.2003 tarihli sözleşmeler ile kira süresinin uzatıldığını, dava konusu taşınmazın kamulaştırılması nedeniyle 2009 yılının sonbaharında taşınmazdan tahliye edildiğini, davalının ise havuzlar için idareden yıpranma payı düşüldükten sonra 90.266,79 TL tahsil ettiğini ileri sürerek; taşınmaza yapılan faydalı masraflar için şimdilik 50.000 TL alacağın faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile dava değerini 40.266 TL arttırılarak 90.266 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı; taşınmazı içindeki havuzlarla birlikte balık çiftliği olarak davalıya kiraya verdiğini, 2003 tarihli sözleşmeye göre kiracının bedel talep hakkı olmadığını, taşınmazın bakım ve onarım bedellerinin davacı tarafından karşılanacak olması nedeniyle kira bedelinin düşük tutulduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 15.03.2017 tarihli ve 2014/473 E., 2019/955 K. sayılı kararıyla; dava ve ıslah dilekçeleri nazara alınarak kamulaştırma dosyasında davacı tarafından yaptırılan havuz bedellerinin davalıya ödendiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 90.266 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece verilen 12.02.2019 tarihli ve 2017/16646 E., 2019/955 K. sayılı ilamla; davalının sair temyiz itirazları reddedilerek, davacının kiralananı tahliye ettiği tarih belirlenmek suretiyle bu tarihin 15.05.1993 başlangıç tarihli ve yedi yıl süreli sözleşmenin bitiminden önce olduğunun anlaşılması halinde kalan kira süresi ile orantılı olarak faydalı masraf bedeline hükmedilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

2. Dairece verilen 12.02.2019 tarihli ve 2017/16646 E., 2019/955 K. sayılı ilamla; davalının sair temyiz itirazları reddedilerek, davacının kiralananı tahliye ettiği tarih belirlenmek suretiyle bu tarihin 15.05.1993 başlangıç tarihli ve yedi yıl süreli sözleşmenin bitiminden önce olduğunun anlaşılması halinde kalan kira süresi ile orantılı olarak faydalı masraf bedeline hükmedilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı tarafça dava konusu taşınmazın kira süresinden önce tahliye edildiği ispatlanamadığından, sözleşmenin 4 üncü maddesi de nazara alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 19.09.2022 tarihli ve 2022/5324 E., 2022/6678 K. sayılı kararıyla, hükmün onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili; tahliyeye ilişkin beyanlarına itibar edilmemesinin hatalı olduğunu, taşınmazın sular altında kaldığı tarih değerlendirildiğinde 2009 yılı sonbaharında taşınmazın tahliye edildiğinin anlaşılacağını, balık havuzlarının 2003 tarihli kira sözleşmesinden önceki dönemlerde kendisi tarafından yapıldığının açık olduğunu, kira sözleşmelerinin yapıldığı ve kamulaştırmanın gerçekleştiği tarihlerin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden öncesine ait olup uyuşmazlığa uygulanması gereken Kanunun 818 sayılı Borçlar Kanunu olduğunu, buna göre de yapılan faydalı ve zorunlu masrafların vekaletsiz iş görme ile sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca talep edilebileceğini ileri sürerek; bu hususlara ilişkin onama kararının düzeltilerek mahkeme kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kiracının faydalı masraf alacağı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kiracının faydalı masraf alacağı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Geçerli olan bir kira sözleşmesi; tarafların birbirine uygun fesih bildirimi, mahkeme kararı yahut kiralananın yok olması ile sona erer. Kiracı, kiralananı kullanımında bulundurduğu sürece kira bedeli ödemekle yükümlü olup, kiralananın tahliye edildiğinin (kiracının iade borcunu yerine getirdiğinin) kabulü için fiilen boşaltılması yeterli olmayıp anahtarın da kiraya verene teslim edilmesi gerekir. Kiracının bildirdiği tahliye tarihinin kiraya veren tarafından kabul edilmemesi; başka bir ifadeyle, tahliye tarihinin taraflar arasında çekişmeli olması halinde; kiralananın fiilen boşaltıldığını ve anahtarın teslim edildiğini, böylece kira ilişkisinin kendisince ileri sürülen tarihte hukuken sona erdirildiğini kanıtlama yükümlülüğü, kiracıya aittir. Kiracı, kiralananı kendisinin ileri sürdüğü tarihte tahliye ettiğini ispatlayamazsa, kiraya verenin bildirdiği tahliye tarihine itibar olunmalıdır.

2. Sözleşmede aksine hüküm bulunmaması halinde, kiracı kural olarak kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu imalatlardan alınıp götürülmesi mümkün olmayanların yapıldıkları tarihler itibariyle bedellerini, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 414 üncü (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 530 uncu) maddesinde düzenlenen “vekaletsiz iş görme” hükümlerine göre kiraya verenden isteyebilir. Yerleşik Yargıtay uygulaması da, sözleşmede aksine hüküm bulunmadıkça, kiracının, kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu imalatların yapıldığı tarih itibariyle belirlenecek değerinden yıpranma payı düşülmek suretiyle elde edilecek bedeli isteme hakkı olduğu yönündedir. Yapıldıkları tarihinin ispatlanamaması halinde, zorunlu ve faydalı imalatların sözleşmenin başlangıcında yapıldığı kabul edilir.

3. Sözleşme ile bu imalatların kiraya verenden talep edilemeyeceği ya da kiraya verene terk edileceği kararlaştırılabilir. Bu kararlaştırma, tüm kira süresi bakımından geçerli olacağından; erken tahliye durumunda kiracı, kalan süre ile orantılı olarak kiralanana yaptığı sökülüp götürülemeyen faydalı ve zorunlu imalatların bedellerini talep edebilecektir.

3. Değerlendirme