muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4226, Karar No: 2024/43, Tarih: 08.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/4226 E.  ,  2024/43 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/368 E., 2015/371 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama, Tehdit, Mala zarar verme, Genel güvenliği tehlikeye sokmak, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ile Bıçaklar ve Diğer Aletler Hakkında Kanun

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama- Bozma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a-c, 151/1, 86/2-3.e; sanık ...’a yüklenen 6136 sayılı Kanun’un 13/1, 5237 sayılı Kanun’un 170/1-c maddelerindeki tehdit, mala zarar verme, kasten yaralama, genel güvenliğin tehlikeye kasten tehlikeye sokma ve ruhsatsız silah bulundurma suçları için öngörülen cezaların türü ve sürelerine göre, aynı Kanunun 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının karar tarihi olan 03.12.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ..., ...’ın temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, adli emanetin 2013/694 sırasında kayıtlı eşyalar ile ve 2013/571 sırasında kayıtlı balta dışındaki eşyaların dosyada delil olarak saklanmasına, 2013/571 sırasında kayıtlı baltanın sahibine iadesine, 08.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10479, Karar No: 2018/2329, Tarih: 08.03.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/10479 E.  ,  2018/2329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : .... Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1360, Karar No: 2021/7607, Tarih: 15.09.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/1360 E.  ,  2021/7607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında tehdit ve reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Oluş ve kabule göre reşit olmayanla cinsel ilişki ve tehdit suçlarının 5237 sayılı TCK’nın 104/1, 106/2a. maddelerinde düzenlenip, öngörülen cezaların üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e. maddesinde belirtilen sekiz yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve hakkında beraat, düşme kararları verilen sanığın mahkeme sorgusunun yapıldığı 19.06.2013 ile inceleme tarihi arasında bu sürelerin geçtiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bu suçlardan görülen kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13748, Karar No: 2017/29158, Tarih: 19.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13748 E.  ,  2017/29158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının reddine dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 19/12/2017 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazın kamulaştırılmasına ilişkin kamu yararı kararının iptaline ilişkin olarak davalılar tarafından idare mahkemesine iptal davası açılıp açılmadığı araştırılarak, açılmış ise ilgili dava dosyasının sonuçlanmış ise kesinleşmiş karar örneği ile birlikte getirtilmesinden,

2-Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan fındık dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9762, Karar No: 2014/9004, Tarih: 08.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/9762 E.  ,  2014/9004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı olarak terk etmek

HÜKÜM : Beraat

İzmir 8. İcra Müdürlüğünün 2005/3840 esas sayılı takip dosyasında takip kesinleşmeden şikayette bulunulması nedeniyle atılı suçun unsurları oluşmadığı cihetle, şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün ONANMASINA, 08.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17360, Karar No: 2018/5736, Tarih: 21.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/17360 E.  ,  2018/5736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 43/1. maddesinde suçun zincirleme şekilde işlenmesi halinde cezanın 1/4'ten 3/4'üne kadar artırılabileceği öngörülmüş olup, sanık hakkında zincirleme suç nedeniyle artırım yapılırken dosya kapsamıyla uygun olmayacak şekilde en üst hadden 3/4 oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/29194, Karar No: 2011/9913, Tarih: 17.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/29194 E.  ,  2011/9913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İflas kararının bozulması ile iflastan önceki durum geri dönüldüğünden (yani iflasın açılmış olmasının  sonuçlarının sona erdiğinden) söz edebilmek için bu bozma kararının kesinleşmiş olması yani, bozma kararına karşı süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmamış veya başvurulmuş olupta Yargıtayın karar düzeltme talebinin reddedilmiş olması gerekir. Buna karşılık temyiz incelemesi sonucunda iflas kararı onanmış olupda karar düzeltme talebi üzerine (iflas kararı) bozulur ise bu bozma kesindir ve bununla iflastan önceki durum geri döner. Buna göre, icra takiplerine (md.193) ve hukuk davalarına (md.194) kaldıkları yerden devam edilebilir. (Prf.Dr.Baki Kuru İcra İflas Hukuku El Kitabı Sayfa 966)

Somut olayda iflas kararının bozulduğu nedeniyle takibe devamla haciz talep edilmiş icra müdürü istemi reddetmiştir. İcra mahkemesince yukarıda yapılan açıklama doğrultusunda araştırma yapılarak icra müdürlüğü işleminin iptali yönündeki alacaklı şikayetinin karara bağlanması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/11379, Karar No: 2014/14860, Tarih: 25.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/11379 E.  ,  2014/14860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ACIPAYAM SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/09/2013

NUMARASI : 2013/382-2013/910

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında isim düzeltim isteğine ilişkindir

Davacı, miras bırakan annesi "M. kızı Z.A."'nin kayden maliki olduğu 2, 11, 19 2939, 2946 ve 2520 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında soyadının "A." olarak yer aldığını, gerçekte nüfus kayıtların göre murisinin soyadının "A." olduğunu ileri sürerek, anılan taşınmazların tapu kayıtlarında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğiyle eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Somut olayda; Nüfus Müdürlüğünden yapılan araştırma neticesinde tapu kayıt maliki "M. kızı Z. A." adında birden fazla kişinin olduğu bildirildiği halde bu kayıtlar getirtilmemiş ve bu kişilerin veya mirasçılarının taşınmaz hakkında mülkiyet iddiası bulunup bulunmadığı araştırılmamıştır.

Hâl böyle olunca; öncelikle yukarıda belirtilen kişilerin nüfus kayıtlarının getirtilmesi, sağ iseler kendileri ölmüşler ise mirasçılarının adresinin tespiti ile mahkemeye çağrılarak veya usulüne uygun istinabe yolu ile dinlenerek taşınmaz üzerinde bir hak iddialarının bulunup bulunmadığının sorulması, kişilerin taşınmazda mülkiyet iddiaları olması halinde istek çekişmeli yargıya dönüşeceğinden davanın reddine, böyle bir iddiaları bulunmadığı takdirde davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12259, Karar No: 2011/1112, Tarih: 14.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/12259 E.  ,  2011/1112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişiler vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (3.kişi) vekili, davalı alacaklı tarafından müvekkilinin eşi olan dava dışı borçlu aleyhine yapılan takipte, ... 16.İcra Müdürlüğünün 2009/11361 Esas sayılı dosyasından 21.8.2009 tarihinde yapılan haciz işleminde, borçlu ile ilgisi olmayan müvekkiline ait menkullerin haczedildiğini ileri sürerek, davanın kabulüne ve mahcuzların iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davacı 3.kişi ... vekilinin aynı haciz işlemine karşı, mahkemenin 2009/1654 Esas sayılı dosyasından başka menkullerle ilgili olarak, aynı alacaklı aleyhine açtığı istihkak davası bu dosya ile birleştirilerek yargılamaya devam edilmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre; İİK.nun 97/a maddesi uyarınca, borçlu ile 3.kişinin taşınır malı birlikte ellerinde bulundurmaları halinde, malın borçlunun elinde addo-

lunacağı, takip borçlusu ... ...'in davacıların eşi-babası olduğu, haciz yapılan adresin ortak ikametgah olduğu, mahcuzların niteliği itibariyle her evde bulunması mutad eşyalar olduğu, davacı ...'in öğrenci olması nedeniyle istihkak iddia ettiği mahcuzları satın alabilmesinin hayatın olağan akışına aykırı bulunduğu, yine davacı ...'nin de gelir elde ettiğine dair belge ibraz edilmediği, mahcuzların özel eşya olmadığı, ibraz edilen faturaların tek başına delil oluşturmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişiler vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3.kişilerin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava konusu menkuller 21.8.2009 tarihli haciz sırasında davacı 3.kişiler ile dava dışı borçlu ... ...'in ortak ikamet adreslerinde haczedilmiştir. Haciz adresi borçluya ödeme emrinin tebliğ edildiği adrestir. İİK.nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu, dolayısıyla alacaklı yararına olup, yasal karinenin aksinin davacı 3.kişiler tarafından kesin ve güçlü delillerle ispatlanması gerekir. Öte yandan, davacı 3.kişi ... borçlunun eşi, diğer davacı 3.kişi ... ise borçlunun oğludur. Takip dayanağı borçlanmanın tarihi ise 31.11.2007 tarihidir.

Borçlunun eşi olan davacı 3.kişi Tayyibe vekili istihkak iddiasında bulundukları menkullerle ilgili olarak iki adet fatura ibraz etmiş, yine borçlunun oğlu olan davacı 3.kişi Şeref vekili olarak da ... marka laptop bilgisayarın müvekkilinin öğrencisi olduğu üniversite tarafından 19.9.2006 tarihli belgeye istinaden öğrenimi süresince müvekkiline verildiğini, bu mahcuz yönünden intifa hakkının bulunduğunu, istihkak iddia ettikleri diğer mahcuzlar Vestel marka LCD televizyon ile toplama bilgisayar için faturaların bulunduğunu ileri sürmüş, ... marka laptop için ise herhangi bir belge ibraz edememiştir.

Mahkemece davacıların gelir-kazanç ve öğrenime ilişkin özel durumları ile ibraz edilen faturaların gerçekliği, mahcuzların ibraz edilen belgelere uygunluğu araştırılmadan yazılı gerekçe ile ilk oturumda hüküm tesisi dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

O halde mahkemece, dayanılan deliller uyarınca, davacı ...'nin sosyo-ekonomik durumunun ve gelir-kazanç sahibi (emekli vs.) olup olmadığı araştırılmalı, bağımsız gelir ve

kazanç sahibi ise mahcuz LCD TV yönünden borcun doğumundan önceki tarihi içeren 12.9.2007 tarihli faturanın gerçekliği ve mahcuzun faturaya uygunluğu araştırılmalı, yine diğer davacı 3.kişi Şeref yönünden, öğrencisi olduğu üniversite ile kendisi arasındaki ... marka laptopun teslimine ilişkin 19.9.2006 tarihli zimmet fişi ve ekindeki “2005-2006 Eğitim Öğretim Yılı Bilgisayar Teslim Tutanağı” na göre, öncelikle davacının bu mahcuz yönünden intifa vs.gibi bir hakka dayalı olarak ve İİK.hükümleri uyarınca, istihkak iddiasında bulunup bulunamayacağı üzerinde durulmalı, davacı ... tarafından belgeye dayalı olarak istihkak iddia edilen diğer mahcuzlar yönünden de, bu davacının dosyadaki staj gelir belgelerine göre, dava konusu diğer mahcuzları edinmesinin mümkün olup olmadığı karar yerinde tartışılmalı, gerektiğinde faturaların gerçekliği araştırılmalı, tanıklar dinlenmeli, ondan sonra dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı 3.kişiler vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişilere geri verilmesine 14.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10914, Karar No: 2015/15138, Tarih: 15.09.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/10914 E.  ,  2015/15138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, ... Sigortasına giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun ve yaşlılık aylığı alması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabülüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının, karar tarihinden sonra 28.07.2015 havale tarihli dilekçe ile davasından feragat ettiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu'nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan vazgeçildiği (feragat edildiği) bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacı aleyhine yargılama giderine hükmedilmeyeceği yönündeki 3201 sayılı Kanun'un Geçici 8'inci maddesi düzenlemesi dikkate alınarak yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14766, Karar No: 2019/17520, Tarih: 05.12.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/14766 E.  ,  2019/17520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

HMK'nın 362/1-c bendinde; yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek için verilen kararlar ile merci tayinine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararları hakkında temyiz yoluna başvurulamayacağı düzenlenmiştir.

Buna göre HMK’da Bölge Adliye Mahkemesine dosyayı asıl yetkili mahkemeye gönderebilme salahiyetini de tanıyan yetkiyle ilgili kesin karar verme ve uyuşmazlık çıkması halinde kesin olarak çözümleyen karar verme yetkisi tanındığı görülmektedir. Bu nedenle yasada yetki hususunun en geç Bölge Adliye Mahkemesi kararıyla çözümlenmesi sisteminin benimsendiği açıkça görüldüğünden yetki hususunu inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı özellikle 362/1-c madde hükmü de gözetildiğinde temyiz yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı sonucuna varılmalıdır.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelindiğinde; meskeniyet şikayetinde bulunulduğu, ... İcra Hukuk Mahkemesince; ... İcra İcra Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verildiği, borçlu tarafından bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yargıtayca incelenmesi istenen Bölge Adliye Mahkemesi kararı, HMK’nın 353/1-a-3 ve 362/1-c bentleri gereğince kesin nitelikte olduğundan, 5311 sayılı Kanunla değişik İİK'nun 364. maddesi ve 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca temyiz başvuru talebinin REDDİNE, 05/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.