muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/726, Karar No: 2021/3741, Tarih: 22.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/726 E.  ,  2021/3741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mükerrer olduğu iddia edilen nüfus kaydının düzeltilmesi/iptali istemine ilişkin olarak açılan davada Rize 4. Asliye Hukuk ve İstanbul 13. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 36.maddesi kapsamında mükerrer olduğu iddia edilen nüfus kaydının düzeltilmesi/iptali istemine ilişkindir.

Rize 4. Asliye Hukuk Mahkemesince, nüfus kayıtlarının düzeltilmesi talep edilen ..., ...'nun vefat etmeden önceki yerleşim yerinin Bahçelievler/İstanbul olması, nüfus kayıtlarının düzeltilmesi talep edilen ..., ...'nun vefat etmeden önceki yerleşim yerinin Fatih/İstanbul olması, bu durumun nüfus kayıtları ve kolluk tutanakları ile sabit olması, ayrıca nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istenen kişilerin kayıtlı oldukları ve halen kullanılan nüfus kayıtlarının Beyoğlu/İstanbul adresinde bulunması, bu kapsamda Bahçelievler ve Fatih ilçelerinin farklı yargı çevresinde bulunmasına rağmen ilgililerin halen kayıtlı oldukları yerin Beyoğlu ilçesi olması, Beyoğlu ve Fatih ilçelerinin yargı çevresi olarak İstanbul Adliyesi'ne bağlı olması, davanın görülmesinde görevli ve yetkili mahkemenin İstanbul Asliye Hukuk Mahkemeleri olması nedeniyle kesin yetkiye ilişkin dava şartı yokluğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 13. Asliye Hukuk Mahkemesince ,somut olayda kesin yetki kuralı bulunmamakta olup davalı tarafın usulüne uygun şekilde süresinde sunduğu yetki ilk itirazı da bulunmadığından HMK'nın 19/4 .fıkrasında ise "Yetkinin kesin olmadığı davalarda davalı süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir." düzenlemesi gereğince yetkisizlik kararı verilmiştir.

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 36. maddesinin 1/a bendine göre nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılması gerekir. Bu yer mahkemesinin yetkisi itiraza tabi olmayıp kamu düzenine ilişkin kesin yetkidir. Dolayısıyla mahkemece itiraz olup olmadığına bakılmaksızın bu husus mahkemece resen gözetilir.

Somut olayda nüfus kayıtlarının düzeltilmesi talep edilen ..., ...'nun vefat etmeden önceki yerleşim yerinin “Bahçelievler/İstanbul “,..., ...'nun ise vefat etmeden önceki yerleşim yerinin “Fatih/İstanbul” olduğu ,ayrıca nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istenen kişilerin kayıtlı oldukları ve halen kullanılan nüfus kayıtlarının “Beyoğlu/İstanbul “ olduğunun anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul 13. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince İstanbul 13. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4306, Karar No: 2013/8550, Tarih: 03.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/4306 E.  ,  2013/8550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizi mümkün, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL dahil) para cezaları 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin niteliktedir. Ancak, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.04.2011 tarih, 2010/7-262 esas, 2011/35 karar sayılı içtihatında belirtildiği üzere, mahkemelerce doğru uygulama yapıldığında temyiz incelemesine konu olabilecek bir eylemde, suç niteliği doğru belirlenmesine karşın, yanılgılı bir uygulama ile kesinlik sınırı içinde kalan bir cezanın verilmesi halinde, bu gibi hükümler, başvuru üzerine temyiz denetimine konu olabileceğinden; Olay günü gece saat 01:05 sularında idaresindeki otomobille açık havada, aydınlatması mevcut meskun mahalde, iki yönlü, yüzeyi kuru, asfalt kaplama, tepe üstü, düz yolda idaresindeki otomobille seyir halinde bulunan ve olaydan bir saat sonra yapılan ölçümde 17 promil alkollü olduğu belirlenen sanığın, KTK'nın 54. maddesinde geçme yasağı olan yerler arasında sayılan köprü üzerinde, önünde seyreden aracı hatalı sollaması sonucu, karşı yönden idaresindeki otomobille seyir halinde bulunan katılanın otomobiliyle çarpışması şeklinde gelişen ve katılanın nitelikli şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda bilinçli taksirin unsurlarının oluştuğu, doğru uygulama yapılması halinde sanığa verilecek cezanın 3.000 TL'nin üzerinde, kesinlik sınırı dışında kalacağı değerlendirilerek tebliğnamede, hükmün kesin olduğu gerekçesiyle red isteyen görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura ve ceza uygulamasına; katılan vekilinin sair nedenlere ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura ve ceza uygulamasına; katılan vekilinin sair nedenlere ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.) Olay günü gece saat 01:05 sıralarında sanığın çift yönlü yolda, geçme yasağının olduğu noktada önündeki aracı hatalı olarak solladığı sırada, karşı istikametten gelen araçla çarpışması sonucu meydana gelen olayda, sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanmayarak eksik ceza tayini,

2.) Tam kusurlu olarak sebebiyet verdiği kazada, katılanın nitelikli şekilde yaralanmasına yol açan sanık hakkında temel ceza tayin edilirken asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18682, Karar No: 2017/5162, Tarih: 12.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/18682 E.  ,  2017/5162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kişisel eşyanın iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının, 18/09/2012 tarihinde davalı ile aralarında meydana gelen olayda darp görerek evden yaka paça dışarı atılmak suretiyle üzerindeki eşofmanlarıyla hastaneye gittiğini ve bu tarihten sonra da ailesiyle birlikte yaşadığını ve tarafların boşandıklarını, ancak davacının dolabındaki elbiseleri dahil olmak üzere hiçbir eşyasını ve ziynet eşyalarını davalıdan alamadığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen iadesine, bu mümkün olmadığı takdirde 10.000,00 TL ile çeyiz listesindeki eşyaların bedeli olan 22.191,00 TL'nin toplamı 32.191,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davacıyı darp etmediğini, dava dilekçesinde belirtilen çeyiz eşyalarını davacıya iade ettiğini ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davalının, 17.135,00 TL'yi kararın kesinleşmesi tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davacıya ödemesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dava; ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen, bunun mümkün olmaması halinde bedelinin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Bir hükmün neleri içermesi gerektiği HMK’nın 297. maddesinde tek tek sayılarak ayrıntılı biçimde gösterilmiştir. Buna göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Bu şekilde dava sonunda mahkemenin kimin lehine, kimin aleyhine karar verdiği, davacının talebinin ne kadarının kabul edildiği, davalının neye göre mahkum edildiği tereddütsüz şekilde anlaşılmalıdır.

Davacı dava dilekçesinde ziynet eşyalarının aynen iadesi, mümkün olmadığı takdirde bedellerinin tahsilini istemiştir. Mahkemece, ziynet eşyaların bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Ziynet eşyaları nitelikleri gereği piyasadan aynen temini mümkün olan yani misli eşya olduklarından aynen iadesi her zaman mümkün olabilecek türden eşyalardır. Bu nedenle mahkemece talep olmasına rağmen aynen iadeye hükmedilmeksizin sadece bedele hükmedilmesi, böylece davalının infaz sırasında seçimlik hakkının kullanılmasının (aynen iade veya bedeli tercih etmesi) bertaraf edilmesi ve HMK 297 maddesine aykırı infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2) Diğer taraftan, İİK'nın 24/4.maddesi gereğince; aynen iadeye karar verilmesi halinde iade edilecek eşyaların cinsi, niteliği, özellikleri, gram ağırlığı gibi özelliklerinin ayrıntılı belirtilmesi gerekir.

Biçim koşullarının getiriliş amacı, hükmün açıklığı ve anlaşılırlığı kadar infaz kabiliyetini de sağlamaktır. Aksi hâl, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır ve dava içinden yeni davaların doğmasına neden olur.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gereğince ziynet eşyalarının aynen iadesine karar verildiğinde, hüküm fıkrası açık olmalı, duraksama yaratmamalı, hükümde aynen iadesine karar verilen ziynetlerin gram ve ayarları açık olarak yazılmalıdır.

Mahkeme hükmünde, "...davalının, 17.135,00 TL'yi kararın kesinleşmesi tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davacıya ödemesine .." ifadesi ile yetinilmiş, bedeli hakkında hüküm kurulan eşyaların cinsi, niteliği, özellikleri, gramı ayrı ayrı yazılmamış, infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece; bedeli hüküm altına alınan ziynet eşyalarının cins, nitelik, miktar ve değerlerinin hükümde ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekirken, infazda tereddüt yaratacak şekilde HMK'nın 297. maddesine aykırı hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

3) Davanın açılması harca tabi usuli bir işlemdir. Davanın açılması nedeniyle alınacak yargı harçlarının türü, ödeme yeri, zamanı ve usulü 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 27 ve devamı maddeleri ile bağlı tarifede gösterilmiştir. Harcın eksik yatırılması halinde yapılacak işlemler ve izlenecek yol ile harcın yatırılmaması ve yaptırımı aynı kanunun 27 ve 32.maddelerinde belirtilmiştir. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 27.maddesinin son fıkrası hükmüne göre harç peşin veya süresinde ödenmemiş ise müteakip işlemlere ancak harç ödendikten sonra devam olunacağı vurgulanmış ve 30.maddede de yargılama sırasında tespit olunan değerin dava dilekçesinde bildirilen değerden fazla olduğu anlaşılırsa yalnız o oturum için yargılamaya devam olunacağı, takip eden oturum gününe kadar noksan değer üzerinden harç tamamlanmadıkça davaya devam olunamayacağı, ...150/5.maddesinde gösterilen süre içerisinde dosyanın işleme konulmasının eksik harcın ödenmesine bağlı olduğu açıklanmıştır.

Somut olayda, davacı, dava dilekçesinde belirttiği ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen iadesini, olmadığı taktirde bedellerinin davalıdan tahsilini istemiştir. Harca esas değer dava dilekçesinde 10.000,00 TL ziynet, 22.191,00 TL çeyiz eşyaları bedeli toplamı 32.191,00 TL olarak gösterilmiş, yargılama sırasında ziynet eşyaları yönünden dava değeri 25.220,00 TL'ye ıslah edilmiş, ve böylece dava değeri 25,220,00 TL ziynet ile

Somut olayda, davacı, dava dilekçesinde belirttiği ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen iadesini, olmadığı taktirde bedellerinin davalıdan tahsilini istemiştir. Harca esas değer dava dilekçesinde 10.000,00 TL ziynet, 22.191,00 TL çeyiz eşyaları bedeli toplamı 32.191,00 TL olarak gösterilmiş, yargılama sırasında ziynet eşyaları yönünden dava değeri 25.220,00 TL'ye ıslah edilmiş, ve böylece dava değeri 25,220,00 TL ziynet ile

22.191,00 çeyiz eşyaları bedeli toplamı 47.411,00 TL artırılmış olmasına karşın, bu bedeller üzerinden yatırması gereken karar ve ilam harcını yatırmamış olduğu halde mahkemece hesaplanacak peşin harç eksiği tamamlatılmaksızın yargılamaya devamla hüküm kurulmuş olması, doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

4) Bozma nedenine göre tarafların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, dördüncü bentte açıklanan nedenle tarafların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6752, Karar No: 2015/1025, Tarih: 12.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6752 E.  ,  2015/1025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar ..., ..., ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık Nuri)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi;

Hükmedilen ceza miktarları nazara alınıp sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 318. maddesi gereğince REDDİYLE, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ... ve ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

ve Çocuk Esirgeme Kurumu hakkında usulüne uygun şekilde katılma kararı verildiği, kurumu temsilen kararı temyiz eden vekilin 07.02.2012 tarihli dilekçe ile sanıklar haklarında kurulan hükümleri sadece vekâlet ücreti yönünden temyiz etttiği anlaşılmakla, kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasına, "Hüküm tarihi itibariyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 2200 TL. maktu vekalet ücretinin sanıklardan alınarak kendisini vekille temsil ettiren katılan kuruma verilmesine" ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanıklar ..., ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar ..., ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nın 109/1. maddesi yerine 109/2 yazılması ve atılı suçtan hüküm kurulduğu sırada TCK.nın 109/1. maddesine göre belirlenen cezanın 109/3. maddesi gereği bir kat arttırılıp 2 yıl 12 ay olarak belirlenmesi, bulunan bu cezanın aynı Kanunun 109/5. maddesi gereği yarı oranında attırılarak 3 yıl 18 ay ve 43. maddesi gereği 1/4 oranında yapılan arttırım sonucunda 3 yıl 31 ay 15 gün hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde aynı sıralamaya göre hesaplama yapılarak cezanın 5 yıl 7 ay 15 gün şeklinde hatalı olarak tayin edilmesi,

Sanıklar ..., ... ve ...'ın suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olmaları sebebiyle ... ve ...'ın eylemlerine uyan TCK.nın 109/1- 3f- 5, 43/1, 31/2, 62/1. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 4 ay 3 gün hapis cezası ve ...'ın eylemine uyan TCK.nın 109/2-3f-5, 31/2, 62/1. maddelerine göre 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesinin ardından adları geçen sanıkların yaşları nedeniyle TCK.nın 51/1. maddesinde yer alan erteleme sınırının 3 yıl olduğu göz önüne alınıp sanıklar haklarında verilen cezaların ertelenip ertelenmeyeceği hususunda değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,

Hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet kararı verilen sanık ... ile ilgili olarak hükümden sonra temyiz dilekçesini sunan müdafii tarafından ibraz edilen ve ... Devlet Hastanesi Sağlık Kurulunca düzenlenen 29.02.2012 günlü 414 sayılı raporda adı geçen sanıkta hafif mental retardasyon bulunduğuna yönelik tespite istinaden cezai sorumluluğunun olmadığının iddia edilmesi karşısında, sanığın olay tarihi itibarıyle cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda gerekli araştırmanın yapılarak sonucuna göre işlem yapılması zorunluluğu,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17088, Karar No: 2010/617, Tarih: 21.01.2010

**3. Hukuk Dairesi         2009/17088 E.  ,  2010/617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYTÜŞŞEBAP ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/06/2009

NUMARASI : 2007/24-2009/42

Dava dilekçesinde şimdilik 10.000 TL ecrimisilin yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ve kısmen reddi cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkiline ait dava konusu taşınmaza , davalı idare tarafından 1994 yılından beri müdahalede bulunulduğunu beyan ederek şimdilik 10.000 TL. ecrimisilin (ıslah ile 43.000 TL. ) yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı idare savunmasında, haksız bir el atmanın söz konusu olmadığını, et atma kabul edilse bile talep edilen ecrimisil tutarının fahiş olduğunu, ecrimisilin dava tarihinden geriye doğru 5 yıl için istenebileceğini ifade etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 15.414 TL. ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Ecrimisil kötü niyetli şagilin ödemekle sorumlu bulunduğu tazminat olup en azı kira geliri en çoğu ise tam gelir yoksunluğudur.

Dosyanın incelenmesinden, yargılama aşamasında birden fazla bilirkişiden rapor alınmış,ancak mahkeme tarafından inşaat mühendisi tarafından verilen 1.12. 2008 tarihli rapor esas alınmıştır. Bu rapora göre dava konusu taşınmazın arsa cinsinden metrekaresinin yıllık olarak 650 TL. kira getirebileceği, taşınmazın tamamının yıllık kirasının 3082 TL. olacağı, bu hesaplamalara göre de, 5 yıllık ecrimisil tutarının 15.414 TL. olacağı belirlenmiştir.

Bilirkişi raporunda talep edilen bedelin mahkemece hak ve nesafete uygun olduğu belirtilmiş ise de raporda buna ilişkin bir incelemeye yer verilmemiştir. Dava konusu taşınmazın çevresinde bulunan taşınmazların ne şekilde gelir elde ettikleri ,emsal taşınmazlardan kiraya verilenler var ise, kira bedellerinin ne kadar olduğu araştırılarak bilirkişinin raporunda açık ve net bir şekilde belirlenmesi gerekecektir. Bilirkişinin görüşünün dayandığı tüm bilgi ve verilerin raporda gösterilmesi zorunludur. Ancak bu şekilde hazırlanan raporun Yargıtay denetimine açık olduğu kabul edilebilir.

Dosya arasında bulunan raporda, bilirkişi görüşünün dayandığı bilgi ve veriler gösterilmemiş emsal yerlerle kıyaslama yapılmak suretiyle değerlendirilmediğinden rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Öyle ise mahkemece, yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilerek bilirkişiden yeniden alınacak ve hükme dayanak yapmaya yeterli rapor esas alınarak bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Dosya arasında bulunan raporda, bilirkişi görüşünün dayandığı bilgi ve veriler gösterilmemiş emsal yerlerle kıyaslama yapılmak suretiyle değerlendirilmediğinden rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Öyle ise mahkemece, yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilerek bilirkişiden yeniden alınacak ve hükme dayanak yapmaya yeterli rapor esas alınarak bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.1.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.