muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/2449, Karar No: 2008/7411, Tarih: 29.05.2008

Yukarıda açıklandığı şekilde alım satıma konu taşınmazın mesken niteliğinde bulunması, alıcının ticari ve mesleki olmayan amaçla bu malı edinmesi ve satıcının da ticari veya mesleki faaliyeti kapsamında bu satışı yapmış olması gerekmektedir. Oysa taraflar arasında düzenlenen 31.7.1990 tarihli ve özel satış senedidir başlıklı sözleşme Borçlar kanunu 213, Tapu Kanunu 26-27, Medeni Kanun 705, Noterlik Kanunu 44 maddeleri uyarınca resmi biçimde yapılmadığı için geçersiz olduğu gibi, davalı satıcı da taşınmazın arsa sahibi olup satışı, ticari ve mesleki amaçla yaptığı iddia ve ispat edilmemiştir. Öte yandan geçersiz satış sözleşmelerinde tüketici mahkemeleri görevli olmaz. Kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince inşa edilecek binadan inşaatı yapmayı üstlenen müteahhidin kendisine düşecek daireleri üçüncü kişilere satmayı vaat etmesi ise alacağın temliki hükmünde olarak geçerlidir ve yüklenici yönünden şahsi borç doğuran bir sözleşmedir. Bu halde Tüketici Mahkemeleri görevli olur ise de arsa sahipleri açısından tapu devir imkanı varken harici olarak düzenlenen sözleşme ile taşınmaz satımı geçersizdir. Bu nedenle dava konusu uyuşmazlığın çözümünde tüketici mahkemesi değil genel mahkeme görevlidir. Mahkemece işin esasının incelenmesi gerekirken açıklanan hususların göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 29.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15179, Karar No: 2013/1521, Tarih: 11.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/15179 E.  ,  2013/1521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmaz ile emsal alınan 6521 ve 885 parsel sayılı taşınmazların bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6625, Karar No: 2015/2723, Tarih: 25.05.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/6625 E.  ,  2015/2723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; otomobilin içinden 25 TL değerinde hoparlör çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; otomobilin içinden 25 TL değerinde hoparlör çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Suça sürüklenen çocuk savunmasında, arkadaşı Engin'in kapıyı zorlayarak açtığını belirtmiş ise de, olay yeri görgü tespit tutanağında, otomobil arka sol kapısının açık olduğu, aracın kapılarında herhangi bir zorlama olmadığı ve araçta herhangi bir başka zararın bulunmadığının belirtildiği, müştekinin hazırlık ifadesinde sadece hoparlörünün çalındığını, aracında başka bir zarar bulunmadığını, yargılama aşamasında ise aracın kapısında meydana gelen zararın giderilmediğini beyan ettiği, müştekinin beyanları arasındaki çelişkinin giderilmediği anlaşıldığından, mala zarar verme suçunun ne şekilde gerçekleştiği ve delillerin nelerden ibaret olduğu hususu tartışılmadan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son. maddesi uyarınca sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 25.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20004, Karar No: 2016/13282, Tarih: 27.09.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/20004 E.  ,  2016/13282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya ayrılık davaları, eşlerden birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabileceği gibi, davadan önce son defa altı ay birlikte oturdukları yer mahkemesinde de açılabilir (TMK m. 168). Bu yerlerden birini tercih, davayı açana aittir.

Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir (TMK m. 19/1). Yerleşim yeri adreslerinin tutulmasında kişilerin yazılı beyanları esas alınır ve adres beyan formundaki bildirimler aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir (5490 s. NHK m. 50/1, Adres Kayıt Sistemi Yönetmeliği m. 13/1). Şu halde, aile kütüğünde yer alan yerleşim yeri adresine ilişkin kayıt, aksi sabit oluncaya kadar yerleşim yerine karine oluşturur.

Toplanan delillerden davacı kadının yerleşme niyeti ile ailesinin yanına ...'a gittiği, nüfus müdürlüğüne ait adres bilgileri raporundan dava tarihi itibarıyla davacının merkezi adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin ... olduğu görülmektedir. Davalı bu karinenin aksini kanıtlayacak delil de sunmamıştır. Bu halde, davada yer itibarıyla ... Mahkemesi yetkili olduğundan yetki itirazının reddi ile işin esasının incelenmesi gerekirken, yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi.27.09.2016(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2007/4817, Karar No: 2007/7644, Tarih: 25.09.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/4817 E.  ,  2007/7644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekilleri, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili Av.... tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ile davacı Vekili.Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvelinde münavebeye alınan ürünler için kuru ve sulu ayrımı yapılmadan dekar başına ortalama verim, üretim gideri ve ortalama satış fiyatı açıklanmış olduğundan yeniden İlçe Tarım Müdürlüğünden buğday ve fiğ ürünleri için kuru şartlarda ve sulu şartlarda ayrı ayrı dekar başına ortalama verim ve üretim gideri ile ortalama satış fiyatlarının istenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2530, Karar No: 2019/1000, Tarih: 11.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/2530 E.  ,  2019/1000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 18. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen .../05/2015 gün ve 2014/1112 - 2015/349 sayılı kararı bozan Daire'nin 08/03/2017 gün ve 2015/13090 - 2017/1360 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalının Sermaye Piyasası Kurulu'nun izni ile A tipi .... yatırım fonu kurduğunu, davacının bu fona 200 adet hamiline katılım belgesi almak sureti ile 09.08.1993 tarihinde iştirak ettiğini, davalının bu pay senetleri için 04.02.2014 tarihinde e-posta ile müvekkiline ''6362 sayılı SPK .../4 uyarınca 31.....2012 tarihine kadar fiziken teslim edilmeyen sermaye piyasası araçlarının mülkiyeti Yatırımcıları Tazmin Merkezi'ne intikal etmiş ve üzerindeki sınırlı ayni haklar kendiliğinden sona ermiştir'' bilgisini verdiğini, bunun üzerine davacının ihtarname keşide ederek 31.....2013 tarihinde değeri 30.042,... TL olan 200 adet hamiline A-tipi fon ortaklık payı bedelinin ödenmesini istediğini, davalının ise ihtarnameye olumlu cevap vermediğini, davalının inançlı mülkiyet ve vekalet akdi hükümlerine göre ortaklık payı bedelinden sorumlu olduğunu beyan ederek, 30.042,... TL olan 200 adet hamiline A-tipi ... yatırım fonu ortaklı payı bedelinin dava tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın pasif husumet ehliyet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez taraf vekilleri, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, bozmaya uyulması halinde ileri sürülen hukuki ilişki iddiası ile 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun .../4 fıkrasının kısmen iptali üzerine Yatırımcı Tazmin Merkezi Tarafından Yatırımcılara Yapılacak Ödemelere İlişkin Usulce Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümlerinin mahkemece değerlendirilecek olmasına göre, taraf vekillerinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,... TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/.... maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen taraflardan ayrı ayrı alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 11/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/26184, Karar No: 2013/3065, Tarih: 25.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/26184 E.  ,  2013/3065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı görülmüş; 5237 sayılı TCY'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif “ veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasa'ya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması; adli sicil kaydında hükümlülüğü bulunan sanık hakkında TCY'nın 58.maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına," tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12406, Karar No: 2021/8391, Tarih: 13.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/12406 E.  ,  2021/8391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, bilinen en son adresine öncelikle Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince MERNİS adresine yapılan 12.01.2016 tarihli tebliğ işlemi usule aykırı olduğundan, sanığın öğrenme üzerine hükmü süresinde temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incemede;

TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 13.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3300, Karar No: 2017/422, Tarih: 24.01.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/3300 E.  ,  2017/422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı kurum ile davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, avyukatı aracılığıyla karardan sonra vediği 16.11.2016 tarihli dilekçesi ile 6736 sayılı faydalanmak için davadan feragat ettiğini belirtmiştir.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hâkim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu’nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay’ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan vazgeçildiği (feragat edildiği) bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacının 6736 sayılı Yasadan yararlanmak amacıyla davadan feregat ettiği gözetilerek yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davacı ile davalı Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

O hâlde, davacı ile davalı Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davacıya iadesine, 24.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3602, Karar No: 2012/6688, Tarih: 12.06.2012

**14. Ceza Dairesi         2012/3602 E.  ,  2012/6688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.12.2011 gün ve 2009/266 Esas, 2011/431 Karar sayılı re'sen de temyize tâbi hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin anlatımlarından, suç tarihlerinin 5237 sayılı TCK.nın yürürlüğe girmesinden sonra olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Ruh veya beden sağlığındaki bozulmanın teselsül edemeyeceğinden, TCK.nın 43. maddesi uyarınca yapılacak arttırımın 103/6. maddesinden önceki ceza üzerinden yapılarak bulunacak miktarın 103/6. maddesi ile tayin edilen cezaya ilavesi suretiyle uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak mahkemenin takdiri de gözetilerek sanık hakkında 43. madde ile 18 yıl 9 ay olarak belirlenen hapis cezasının 16 yıl 6 ay ve 62. maddesinin uygulanması sonucu tayin edilen 15 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasının da 13 yıl 9 aya indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10692, Karar No: 2020/1029, Tarih: 06.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/10692 E.  ,  2020/1029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespiti Sırasında Tespit Harici Bırakılan Yerin İmar-İhya Ve Kazandırıcı Zamanaşımı İle Tescili Talepli

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kadastro çalışmaları esnasında paftasında kadastro harici bırakılan taşınmazın davacılar adına tescili isteğine ilişkin olduğuna göre, dosyanın maddi hata ile Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, Yargıtay Başkanlar Kurulunun 10.01.2020 tarihli ve 1 sayılı kararı ile hazırlanan, 23.01.2020 tarihli ve 2020/1 kararı ile Yargıtay Büyük Genel Kurulunca kabul edilen, 28.01.2020 tarihli ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2020 günü yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevi cümlesinden bulunmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİ için HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULUNA GÖNDERİLMESİNE, 06.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.