muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12008, Karar No: 2011/12912, Tarih: 27.10.2011

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7601, Karar No: 2019/9142, Tarih: 17.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7601 E.  ,  2019/9142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; mağdura ait marketten 76,00 TL değerinde içki çalan sanık hakkında, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Mağdura ait marketten çaldığı içki şişesiyle kaçarken görülmesi üzerine gerçekleşen kovalama esnasında şişeyi yere düşürüp kırılmasına sebep olan sanığın eyleminin tamamlanmış olduğu gözetilmeden, teşebbüs aşamasında kaldığı düşünülerek sanık hakkında şartları oluşmayan 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

2)Mağdura ait marketten çaldığı içki şişesiyle kaçarken görülmesi üzerine gerçekleşen kovalama esnasında şişeyi yere düşürüp kırılmasına sebep olan sanığın eyleminin tamamlanmış olduğu gözetilmeden, teşebbüs aşamasında kaldığı düşünülerek sanık hakkında şartları oluşmayan 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

3)Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının kapsam ve içerik itibarıyla değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının GÖZETİLMESİNE, 17/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13697, Karar No: 2011/6208, Tarih: 23.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13697 E.  ,  2011/6208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞEN DOSYA : 2008/228 E - 2009/7 K

Taraflar arasında görülen davada Keskin Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/02/2009 tarih ve 2007/50-2009/34 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 05/11/2006 tarihinde yolcusu olduğu ... idaresindeki otobüsün yoldan çıkarak devrilmesi sonucu omuriliğinde ciddi şekilde zedelenme meydana gelerek yaralandığını, davalılardan ... ve ... müşterek malik olduğu otobüsün davalı ... tarafından Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi ile sigortalı olduğunu, müvekkiline kazadan sonra 60 gün rapor verildiğini, tedavisinin ve tedavi masraflarının devam ettiğini, 34 yaşında mesleğinde başarılı bir kişi olduğunu ileri sürerek, 11/11/2008 tarihli ıslah dilekçesiyle 406.630,20 TL maddi, 5000,00 TL manevi tazminatın (sigorta şirketi hariç) kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, müvekkillerinin olayda kusuru olmadığını, maddi ve manevi tazminat talebinin fazla bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili şirketin usulüne uygun bir şekilde temerrüde düşürülmediğinden faizin dava tarihinden itibaren başlatılmasını talep etmiştir.

Davalılardan ... vekili, davada kendilerinin taraf sıfatlarının olmadığını belirterek, husumet yokluğu sebebiyle davanın reddini istemiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, müvekkillerinin olayda kusuru olmadığını, maddi ve manevi tazminat talebinin fazla bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili şirketin usulüne uygun bir şekilde temerrüde düşürülmediğinden faizin dava tarihinden itibaren başlatılmasını talep etmiştir.

Davalılardan ... vekili, davada kendilerinin taraf sıfatlarının olmadığını belirterek, husumet yokluğu sebebiyle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, Adli Tıp Kurumu raporlardan davalı şoför ...'nın kazada %100 oranında kusurlu olduğu, davacının %35 oranında tespit edilen meslekte kazanma gücü kaybı nedeniyle 406.030,20 TL, tedavi gideri olarak 603,78 TL maddi zararının bulunduğu, ... Turistik Hizmetleri Ltd. Şti., ... ve ...’in aracın işleteni olarak sorumlu olduğu gerekçesiyle taleple bağlı kalınarak 406.630,02 TL maddi tazminatın davalılar ..., ..., ... Tic. ve Ankara Anonim Türk Sigorta’dan (Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Poliçesi gereğince 57.500,00 TL, Zorunlu Mali Sorumluluk Poliçesi gereğince 57.500,00 TL limitlerle sorumlu olmak üzere ve dava tarihlerinden itibaren avans faizi ile) olay tarihinden itibaren avans faizi ile müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacının tedavi sürecinde ve geçirdiği ameliyatları sırasında yaşadığı acı ve ıstırap, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, hakkaniyet ilkesi göz önüne alınarak 3.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalılar ..., ..., ... Ltd. Şti.den tahsiline, ... aleyhine açılan davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar ... ve ... vekilinin aşağıdaki bent dışında sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Mahkemece, manevi tazminat talebi kısmen kabul edildiğinden, reddedilen manevi tazminat talebi nedeniyle yargılamada kendilerini vekille temsil ettiren davalılar yararına ücreti vekalet takdir edilmesi gerekirken, bu konuda hüküm kurulmaması doğru olmamış, kararın bu yönüyle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar ... ve ... yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılar ... ve ...'e iadesine, 23.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25035, Karar No: 2013/8400, Tarih: 07.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/25035 E.  ,  2013/8400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, 25.06.2008 tarihli duruşmada, ... da oturduğunu beyan etmesi ve gerekçeli kararın ise bu adrese tebliğ edilmemesi nedeniyle, temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda, esnaf olan müştekinin ticaret maksadıyla alışveriş yaptığı, elinde poşetler olduğu halde bir başka işyerinden de alışveriş yapmak istediği ancak bu işyerinin kapalı olduğu, o esnada orada bulunan sanığın yan dükkanda çalıştığını, poşetleri bırakabileceğini söylemesi üzerine müştekiden çeşitli giyim eşyalarının bulunduğu poşetleri alıp tanık ...'nın dükkanına bıraktığı, müştekinin cuma namazı için camiiye gitmesinden sonra müştekiye ait poşet ile olay yerinden ayrıldığı şeklindeki eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin "100 gün" "2000 TL" adli para cezası teriminin tamamen çıkartılarak yerine, "5 gün", ”100 TL” adli para cezası ibaresinin eklenmesi, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.05.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9970, Karar No: 2022/4117, Tarih: 29.03.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/9970 E.  ,  2022/4117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile müşteki vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği sebepler de gözetilerek yapılan değerlendirmede,Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararı kaldırılarak sanığın beraatine dair vermiş olduğu hüküm incelendiğinde ,

6102 sayılı TTK'nun 124. Maddesinde sayılan şahıs ve sermaye şirketlerinin sona ermesinin tasfiye usulüne tabi olduğu ve söz konusu bu şirketlerde TTK'nun 545. Maddesinin 2. Fıkrası gereğince ticareti usulüne aykırı terk etme suçunun oluşmayacağı hususu gözetildiğinde ,sonuç itibariyle doğru olan karara yönelik müşteki vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde gereğince tebliğnameye aykırı olarak ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, 29/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11565, Karar No: 2017/5158, Tarih: 30.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/11565 E.  ,  2017/5158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15755, Karar No: 2014/18470, Tarih: 25.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/15755 E.  ,  2014/18470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Zonguldak 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 10.12.2013

No : 2013/509-2013/493

Dava, Alman R.Sigortasına giriş tarihinin Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

10.04.1965 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak 01.11.1965 tarihi itibarıyla yürürlüğe giren Türkiye Cumhuriyeti ile Almanya Federal Cumhuriyeti arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin uzun vadeli sigorta kollarından olan “Malüllük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortaları(aylıkları)” başlıklı beşinci bölümde yer alan ve Ek Sözleşmeyle düzenlenen konuya ilişkin 29’uncu maddenin 4’üncü fıkrasında “Bir kimsenin Türk sigortasına girişinden önce bir Alman R.Sigortasına girmiş bulunması halinde, Alman R. Sigortasına girişi, Türk Sigortasına giriş olarak kabul edilir.” hükmü yer almaktadır. Anılan sözleşme hükmü ve sözleşme hükmünün düzenlendiği bölüm birlikte değerlendirildiğinde; bir kimsenin Türk sigortasına girmeden önce, malüllük, yaşlılık ve ölüm Sigortalarından Alman R.sigortasına girmiş bulunması halinde, R. Sigortasına giriş tarihinin, sözleşme hükmü kapsamında Türk sigortasına giriş tarihi olarak kabul edilmesi gerekeceği anlaşılmaktadır.

Öte yandan, Alman Sigorta Merci tarafından Alman mevzuatına göre, zorunlu prim süreleri (Türkçe deyişle uzun vade sigorta kollarından olan malüllük,yaşlılık ve ölüm sigortası) olarak adlandırılan sürelerin; zorunlu ödenen prim süreleri ya da hususi hükümlere göre primi ödenmiş veya ödenmiş varsayılan sürelerden oluştuğu belirtilmiştir. Nitekim Almanya Federal Cumhuriyeti Sosyal Yasa (SGB) VI.Kitab’ın (Alman Sosyal Kanunu) konuya ilişkin Yasal Aylık Süreleri’ni düzenleyen beşinci başlık 55'inci maddesi “Prim ödeme süreleri, mecburi veya isteğe bağlı sigorta primlerinin ödendiği sürelerdir. Özel yasalara göre ödenmiş kabul edilen mecburi sigorta primlerine ilişkin süreler de, mecburi sigorta primlerinin ödendiği süreler olarak kabul edilir.” hükmünü içermektedir. Bu kapsamda özel yasa niteliğindeki Analığın Korunmasına Dair Yasa ve ilgili özel yönetmeliklerde hamilelik / analık koruması sürelerinin, ödenmiş varsayılan prim süresi olarak kabul edildiği belirtilmektedir.

Somut olayda; dava dosyası içerisinde yer alan Alman Sigorta Kurumuna ait sigorta hesabında, davacının 08.02.1981 tarihinden itibaren “Mutterschutz / Schwangerschaft (hamilelik / analık koruması)” sürelerinin bulunduğu belirtilmiş olup, bu sürenin yukarıda bahsedilen Uluslararası Ek Sözleşme hükmü kapsamında, uzun vadeli sigorta kollarından olan malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından Alman R. Sigortasına giriş niteliğinde bir sigortalılık girişi olması karşısında, anılan tarih esas alınarak hüküm kurulması gerekirken, söz konusu sürelerin çalışma süreleri olmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1098, Karar No: 2020/4252, Tarih: 09.12.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/1098 E.  ,  2020/4252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 10/10/2008 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanmadan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/06/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyanın incelenmesinde, davalılardan ...’in karar tarihinden sonra 19/11/2015 tarihinde vefat ettiği, gerekçeli kararın anılan davalının ölümünden sonra yargılama sırasındaki vekili Avukat ...’a 23/12/2015 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 513. maddesi gereğince sözleşmeden veya işin niteliğinden aksi anlaşılmadıkça vekalet sözleşmesi, vekilin veya vekâlet verenin ölümü halinde kendiliğinden sona erer.

Şu durumda; davalılardan ...’in 19/11/2015 tarihinde vefat etmesi nedeniyle vekalet sözleşmesi kendiliğinden sona erdiğinden anılan davalının mirasçılarının tespit edilerek mirasçılar tarafından Avukat ...’a verilmiş vekaletnamenin bulunup bulunmadığının araştırılması ve varsa vekaletnamenin dosya arasına alınması, şayet böyle bir vekaletname yok ise gerekçeli kararın davalılardan ... mirasçılarına usulüne uygun tebliği ile yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtaya yeniden gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen şekilde işlem yapılıp eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtaya yeniden gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 09/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.