muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6577, Karar No: 2021/4280, Tarih: 18.02.2021

.03.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi hükümlerinin bireysel iş sözleşmesine dönüşerek davacının haklarının sürdüğünü, nitekim ... Sendikası ile davalı arasında yapılan toplu iş sözleşmesinde ücret yönünden aleyhe hükümler konulduğu gibi müktesep haklardan olan pozisyonların da yok sayıldığını, bu durumun nitelik gereklerine ve görev tanımı yönetmeliğine aykırı olduğunu, inşaat iş koluna mensup özel idareden devralınan davacının genel işler iş kolunda değil inşaat iş kolunda değerlendirilmesi, ücret zamlarının ve diğer sosyal haklarının 01/03/2015-01/03/2017 dönemini kapsayan 2015 yılına ait Kamu Toplu İş Sözleşmeleri çerçeve anlaşma protokolüne göre belirlenmesi gerektiğini ve Yol İş Sendikası ile TÜHİS arasında imzalanan 01/03/2015 - 01/03/2017 arasındaki dönem için imzalanan toplu iş sözleşmesinin davacı hakkında bireysel iş sözleşmesi olarak uygulanması gerektiğini ileri sürerek, neticede Yol İş Sendikası ile TÜHİS arasında 01/03/2015 - 01/03/2017 tarihleri arasında akdedilen toplu iş sözleşmesinin ücrete ve sosyal haklara ilişkin hükümlerinin davacı hakkında bireysel iş sözleşmesi olarak uygulanması gerektiğinin tespitini, davacının 2002 yılından itibaren akaryakıt ambar görevlisi ve satın alma görevlisi olarak çalıştırılmasına karşın derece ve kademelerinin bu pozisyona göre belirlenmemiş olması nedeniyle dava tarihi itibariyle olması gereken derece ve kademesinin tespiti ile tespit edilecek derece ve kademe farkından kaynaklanan dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık fark ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini, talep etmiştir.

Mahkemece hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda, davacının 2001 yılında gerçekleşen intibakı sırasında pozisyonunun akaryakıt ambar görevlisi ve satın alma görevlisi olduğunu ileri sürdüğü, intibak ve terfi listelerinde kadroya geçirilmeden önce 2000 yılı itibariyle pozisyonunun sürücü operatörü (şoför) olarak gösterildiği, 2001 yılındaki intibak sırasında ise iş makinesi yağcısı olarak gösterildiğini, buna göre davacının pozisyonunun 2001 yılındaki intibak sırasında hatalı olduğu, akaryakıt ambar görevlisi pozisyonunda gösterilmesi ve buna göre derece ve kademe verilmesi gerekirken sürücü operatörü olarak gösterildiğini, dosyaya sunulan pozisyon cetvellerine göre ambar görevlisinin derecesi 6.dereceden başlayıp 16.dereceye kadar gittiği, satın alma görevlisinin ise 15. derecede bittiği, buna göre davacının 2001 yılı intibakı sırasında ambar görevlisi olduğu,daha sonra ise satın alma görevlisi olduğu dikkate alınarak derece kademe ilerlemesi yapılması gerektiği belirtilerek hesaplama yapılmış ise de, dosya kapsamında yer alan belgelerden; 01.07.1992 yılında işe başlayan davacının 02.02.2001 tarihine kadar geçirdiği çalışma süresi 5 yıl 3 ay 14 günlük hizmetine karşılık 2 derece ve 6 kademenin 2001 yılındaki intibak sırasında mevcut olan derece ve kademesine eklenmesi gerektiği yönündeki belirleme yerinde bulunmakla birlikte, 01.09.2000 tarihli ... Köy Hizmetleri İl Müdürlüğü ile davacı arasındaki hizmet akdi formunda yapılacak işin sürücü operatörlüğü olarak gösterildiği, 02.02.2001 tarihli ... Köy Hizmetleri İl Müdürlüğünün davacının mevsimlik işçilikten sürekli işçilik kadrosuna atama belgesinde görevinin iş makinası yağcısı olarak belirtildiği, 10.01.2011 tarihinde ... İl Özel İdaresi Destek Hizmetleri Müdürlüğü tarafından Genel Sekreter oluru ile davacının satın alma görevlisi olarak görevlendirildiği ve ardından sınava girerek söz konusu satın alma görevlisi pozisyonuna atanma hakkı elde ettiği anlaşılmakla, davacının kendi iddiası dışında kadroya alındığı dönemde fiilen ambar görevlisi ve satın alma görevlisi olarak çalıştığına dair somut bir delile rastlanmamasına bilakis aksi yönde belgelerin mevcut bulunmasına karşın, intibakının ambar ve satın alma görevlisi olarak çalışması nedeniyle hatalı yapıldığı yönündeki kabul ve buna dayalı yapılan derece kademe tespiti dosya delil durumu ile uyumlu bulunmamaktadır.

Bununla birlikte, bilirkişi raporunda, davacı vekilinin davacının ... İl Özel İdaresi nezdinde çalışması devam ederken yararlandığı Türkiye Yol İş Sendikası ile işveren adına TÜHİS arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinin davalı Kuruma devrinden sonra bireysel iş sözleşmesi hükmü olarak devam edeceği gibi 26.03.2014 tarihinde İşkolları Yönetmeliğinde yapılan değişiklikte İl Özel İdarelerinden başka kamu kurum ve kuruluşları ile mahalli idarelere 30 Mart 2014 tarihinden sonra devredilen işçilerin şahsına münhasır olmak üzere bu işçiler tarafından yerine getirilen işlerin İş Kolları Yönetmeliğinin 13 sıra numaralı ‘inşaat işkolu’ bölümünde düzenlendiği, buna göre özel idareden devredilen işçilerin bağlı olduğu inşaat işkolunun Büyükşehir Belediyeleri’nin diğer işçilerinin bağlı olduğu ‘genel işler’ işkolundan ayrık tutulduğu, bu nedenle davacının genel işler iş kolunda değil inşaat iş kolunda değerlendirilmesi, ücret zamlarının ve diğer sosyal haklarının 01/03/2015-01/03/2017 dönemini kapsayan 2015 yılına ait Kamu Toplu İş Sözleşmeleri çerçeve anlaşma protokolüne göre belirlenmesi gerektiği ve Yol İş Sendikası ile TÜHİS arasında 01/03/2015 - 01/03/2017 arasındaki dönem için imzalanan Toplu İş Sözleşmesi'nin ücrete ve sosyal haklara ilişkin hükümlerinin davacı hakkında bireysel iş sözleşmesi olarak uygulanması gerektiği yönündeki iddiasının yerinde olduğu değerlendirilerek, söz konusu toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre talep konusu yapılan alacakların hesaplamasının yapıldığı anlaşılmaktaysa da, 06.12.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 10. bendinde “…devredilen veya nakledilen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal hakları toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir veya nakil işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2012 yılı eylül ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir” düzenlemesi getirilmiş olup, davacının ... İl Özel İdaresi nezdinde çalışmakta iken 6360 sayılı Yasa kapsamında 31.03.2014 tarihinden itibaren davalı ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü bünyesinde çalışmaya devam ettiği, devir öncesi Yol İş Sendikası üyesi olarak 31.03.2013-28.02.2015 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandığı, yukarıda belirtildiği üzere 6360 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 10. bendindeki düzenleme gereğince devredildiği davalı Kurumda yeni bir toplu iş sözleşmesi düzenleninceye dek devir öncesi tabi olduğu toplu iş sözleşmesi hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, buna göre davalı ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü ile ... Sendikası arasında yeni toplu iş sözleşmesinin imzalandığı 30.06.2015 tarihine dek davacının devir tarihinden önce tabi olduğu 31.03.2013-28.02

. maddesinin 10. bendindeki düzenleme gereğince devredildiği davalı Kurumda yeni bir toplu iş sözleşmesi düzenleninceye dek devir öncesi tabi olduğu toplu iş sözleşmesi hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, buna göre davalı ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü ile ... Sendikası arasında yeni toplu iş sözleşmesinin imzalandığı 30.06.2015 tarihine dek davacının devir tarihinden önce tabi olduğu 31.03.2013-28.02.2015 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanmaya devam edeceği, düzenlemeye göre yeni toplu iş sözleşmesinin yürürlüğe gireceği tarihe dek arada boşluk oluştuğu iddiasının yerinde olmayacağı, yönetmelik hükümlerinin Kanuna aykırı olamayacağı işkolu yönetmeliğindeki değişikliğin davacının fiilen çalıştığı işkolu yerine davalı Kuruma devrinden önce tabi olduğu işkoluna tabi olmaya devam edeceği şeklinde yorumlanamayacağı gözetilmeksizin, hatalı değerlendirmelere dayalı olarak yazılı şekilde verilen karar isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15492, Karar No: 2017/7592, Tarih: 02.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/15492 E.  ,  2017/7592 K.**

**"İçtihat Metni"**

3213 sayılı Maden Kanunu’nun 12. maddesine aykırılıktan ...İnş. Tic. San. Ltd. Şti. hakkında Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğünün 15/08/2007 tarihli ve 15344 sayılı kararı ile uygulanan 636.000 Türk Lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine dair Nevşehir Sulh Ceza Hakimliğinin 10/11/2014 tarihli ve 2014/15 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın keza reddine ilişkin Kırşehir Sulh Ceza Hakimliğinin 11/12/2014 tarihli ve 2014/550 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 02/02/2015 gün ve 0665 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/02/2015 gün ve ... sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre:

1-7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “Hükmi şahıslara ve ticarethanelere tebliğ” kenar başlıklı 12. maddesinde yer alan “Hükmi şahıslara tebliğ salahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise, yalnız birine yapılır.”, “Tüzel kişilerin memur ve müstahdemlerine tebligat” kenar başlıklı 13. maddesindeki “Hükmi şahıslar namına kendilerine tebliğ yapılacak kimseler herhangi bir sebeple mutad iş saatlerinde iş yerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir hâlde bulundukları takdirde tebliğ, orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerden birine yapılır.” şeklindeki düzenlemelere göre, idari para cezası karar tutanağının şirket çalışanı Hakan Durmaz’a tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu, ancak muteriz itiraz dilekçesinde tebliğe muttali olunduğunu belirttiği 27/05/2014 tarihinin tebliğ tarihi olmasına göre itirazın süresinde olduğu gözetilmeden,

2-3213 sayılı Maden Kanun’un 12/5. maddesinin 2. cümlesinde yer alan “... ocak başı satış 3213 sayılı Maden Kanun’un 12. maddesindeki “ocak başı satış bedelinin beş katı tutarında idari para cezası uygulanır” şeklindeki ifadenin, 5995 sayılı Maden Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 6. maddesi ile “el konulan ve el konulma ihtimali ortadan kalkmış olan tüm madenin ocak başı satış bedelinin 3 katı tutarında idari para cezası uygulanır” şeklinde değiştiği ve Nevşehir Sulh Ceza Hakimliği tarafından başvurunun reddine dair karar verilmeden 10/06/2010 tarihinde yürürlüğe girdiği, bu hali ile belirlenecek ceza miktarı yönünden müteriz şirketin lehine olduğu, Fiilin işlendiği tarihte yürürlükte bulunan 3213 sayılı Maden Kanunu’nun, “ruhsat ve işletme izni olmadan üretim faaliyetinde bulunulduğunun tespiti halinde, üretilen madene mülki idare amirliklerince el konulur. Bu kişilere, bu fıkra kapsamında üretilmiş olup el konulan ve el konulma imkanı ortadan kalkmış olan tüm madenin, ocak başı satış bedelinin beş katı tutarında idari para cezası uygulanır” şeklindeki 12/5. maddesi karşısında, Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı Maden işleri Genel Müdürlüğünün bahsi geçen idari yaptırımına dayanak 21/03/2007 tarihli heyet raporunda ruhsat alanı dışında üretildiği belirlenen işlenmemiş sarı taş madeninin ocak başı satış fiyatının 2,00 yeni Türk Lirası, ruhsatsız üretilen miktarın ise 1.590 metreküp olarak tespit edildiğinin anlaşılması karşısında 2,00 x 1.590x 3 = 9.540,00 Türk Lirası olarak belirlenmesi gerekirken adı geçen muterizin aleyhine olacak şekilde 636.000,00 yeni Türk Lirası olarak belirlenmiş bulunduğu hususları gözetilmeden, itirazın bu yönlerden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesinin (1) numaralı içeriği yerinde görüldüğünden, Kırşehir Sulh Ceza Hakimliğinin 11/12/2014 tarihli ve 2014/550 değişik iş sayılı kararının 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, bozma sebebine göre kanun yararına bozma isteminin (2) numaralı nedeni yönünden KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 02/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3755, Karar No: 2014/4572, Tarih: 20.10.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/3755 E.  ,  2014/4572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 86/1,86/3-e,87/1-d-son,29/1,62,53/1,63 maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) a-Sanığın sert cisimle mağdurun kafa bölgesine vurarak, sağ frontoparietalde basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayat fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek nitelikte çökme kırığına ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yara1adığı olayda; meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı birlikte dikkate alınarak, 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 86/1.maddesi ile uygulama yapıldığı sırada temel cezanın sonuca etkili olacak şekilde belirlenmesi yerine 1 yıl hapis olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b-Dosya içeriğine, mevcut delillere, tanıklar ... ve ...’ın ifadelerine göre; sanık ve arkadaşlarının, gece vakti yüksek sesle müzik dinlemelerinden rahatsız olan mağdur ve arkadaşı ...’ın, müzik sesinin kesilmesini istedikleri, bu duruma sinirlenen sanık ve arkadaşlarının, mağdur ve arkadaşının kalmakta oldukları çadırın önüne giderek küfür ettikleri ve bu nedene aralarında tartışma çıktığı ve bu tartışma sırasında sanığın, mağdura vurup yaraladığı, ilk haksız hareketin sanık ve arkadaşlarından kaynaklandığı gözetilmeksizin, sanığın savunmasının aksi sabit olmadığı gerekçesiyle sanığın suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilerek sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanması,

aleyhe temyiz bulunmadığından,

c-Adli Tıp Kurumu Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nün 24.01.2011 gün ve 2011/624 sayılı raporunda; mağdurdaki yaralanmanın duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına yada yitirilmesine neden olup olmadığı konusunda değerlendirme yapılabilmesi için, mağdurun tedavisi tamamlandıktan ve lezyonlar kalıcı hale geldikten sonra yapılacak “son durum ve kognitif motor fonksiyonları, yüksek karikal fonksiyon bozukluğu, nörolojik defisit,postmontüzyonelsendrom, organik beyin sendromu, frontal lob sendromu olup olmadığı varsa ne düzeyde olduğu, kraniektomi defektinin santimetrekare olarak boyutu” konularında bilgi içeren nöroloji ve beyin cerrahi muayene raporunun gönderilmesi gerektiği bildirildiği halde gereği yapılmaksızın eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmayıp, kurulan hüküm de sanık lehine olduğundan,

bozma nedeni yapılmamıştır.

bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’un kasten silahla yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna vs.ye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 20/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5848, Karar No: 2011/7115, Tarih: 15.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/5848 E.  ,  2011/7115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İCRA MAHKEMESİ

Sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimseler veya tasfiye memurlarının şirketin iflasını istememek suçundan, sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Sanığa isnat edilen suçun oluşup oluşmadığının anlaşılabilmesi için öncelikle, İİK'nun 179. ve TTK'nun 324. maddelerinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenmesini müteakip iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığı saptanmalıdır. Mahkemece borçlu şirkete ait ticari defter ve bilançolar getirtilip bu konuda bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılmadan, borçlunun taşınmazına haciz konmasına rağmen alacağın tahsili için işlem yapılmadığı ve suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle eksik araştırma ve yanlış gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi,

2- Sanığın üzerine atılı bulunan sermaye şirketinin iflasını istememek suçu, farklı icra dosyaları ve alacaklı sayısı birden fazla olsa dahi aynı işyeri ile ilgili olarak ancak birkez işlenebilen bir suç olması nedeniyle, adı geçen sanık hakkında müştekisi farklı olan fakat aynı işyerine ilişkin atılı suç nedeniyle yargılamayı içeren mahkemenin 2007/3574 Esas sayılı dosyasının bu dava dosyası ile birleştirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün kısmen istem gibi BOZULMASINA, 15.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17182, Karar No: 2013/16451, Tarih: 11.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/17182 E.  ,  2013/16451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahkeme tarafından sanık hakkında hüküm verildikten sonra davadan el çekmiş bulunmakla, ek karar ile hükümde değişiklik yapılamayacağından 29.11.2011 tarihli ek karar yok hükmünde sayılacağı cihetle yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Tekerrüre esas sabıkası bulunmadığı ve İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/11-345 sayılı dosyasının ise Bala Koldemir isimli başka bir şahsa ait olduğu gözetilmeden sanığın mükerrir olduğu gerekçesi ile yazılı şekilde hakkında TCK'nun 58/2. maddesi uyarınca hapis cezası ile uygulama yapılması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Hükümde temel ceza aynı Yasanın 203/1. maddesine istinaden 6 ay olarak belirlendikten sonra zincirleme suç sebebiyle anılan Kanunun 43/1. maddesi uyarınca artırım oranının 1/4 olarak belirlenip sonuç cezanın 7 ay 15 gün olarak tespiti yerine yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17946, Karar No: 2019/38779, Tarih: 16.12.2019

**7. Ceza Dairesi         2014/17946 E.  ,  2019/38779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibarıyla sanıktan ele geçen kaçak içkiler yönünden 4733 sayılı Yasanın 8/4, toz şeker yönüyle ise 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi gereği ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

1. Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 62. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2. Doğrudan verilen ve hapisten çevrili adli para cezalarının, günlüğü 20,00TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesi olan TCK'nun 52/2. maddesi yerine fıkrası belirtilmeksizin TCK'nun 52. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3. İnfazı kısıtlar şekilde sanığa verilen hapis cezasından çevrili adli para cezasının hükmün kesinleşmesinden itibaren takside bağlanmasına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükmün sanık hakkında takdiri indirim nedeni uygulanmasına ilişkin bendinden "62. Maddesinin" ifadesinin çıkartılarak yerine "62/1. madde ve fıkrasının" ifadesinin eklenmesi,

2. Hükmün doğrudan verilen ve hapisten çevrili adli para cezalarının paraya çevrilmesine ilişkin bentlerinde yer alan "52. maddesi" ibarelerinin çıkartılarak yerlerine "52/2. madde ve fıkrası" ibarelerinin eklenmesi,

3. Sanık hakkında verilen hapis cezasından çevrili adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişin bölümden "kararın kesinleşmesinden itibaren" ifadesinin çıkartılması ve diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33351, Karar No: 2017/4732, Tarih: 26.04.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/33351 E.  ,  2017/4732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın, şoför ve dağıtım elemanı olarak çalıştığı kargo firmasına ait aracı kilitleyerek sokakta park ettiğine dair anlatımı ve araç içinde kargo kolilerinin de bulunduğundan araç kapılarının açık bırakılmasının hayatın olağan akışına da uygun düşmeyeceği nazara alındığında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesi uyarınca ceza tayin edilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bu yöndeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 26/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21646, Karar No: 2015/6512, Tarih: 03.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/21646 E.  ,  2015/6512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı kadın tarafından ise tazminatların miktarı, takı parası alacağı ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı kadının takı parasına ilişkin harcı yatırılarak usulüne uygun açılmış bir davası veya karşı davasının bulunmadığının anlaşılmasına göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60'ar TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.04.2015 (Cuma)