muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2313, Karar No: 2016/560, Tarih: 16.02.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/2313 E.  ,  2016/560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ölüme sebebiyet verecek şekilde kasten yaralama, kasten yaralama

HÜKÜM : ... hakkında;

TCK.nun 87/4-2. cümle, 29, 62 maddeleri uyarınca 8 sene 9 ay hapis cezası

... hakkında; TCK.nun 86/2-3-b-e, 29, 52/2 maddeleri uyarınca 3360 TL Adli para cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıklardan ...'ın maktül ...'a karşı öldürme, sanık ...'ın ise kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, sanık ...'ın kasten yaralama suçu yönünden oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin bir sebebe dayanmayan, Cumhuriyet Savcısının TCK'nun 86/3-b maddesinin uygulanmaması gerektiğine, katılan vekilinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1) Sanık ... hakkında maktül ...'u kasten yaralama suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında maktül ...'a yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

a) Oluşa, cd çözüm tutanağına ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkla maktülün dahil oldukları gruplar arasında başlayan ve her ikisinin ayrılarak devam ettikleri kavga sırasında, sanığın metal bir sopayla maktülün kafasına çok sert bir darbe vurduğu, yere düşen maktülün künt kafa travmasına bağlı kafatası kemiği kırıklarıyla birlikte beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti sonucu öldüğü anlaşılan olayda, suçta kullanılan aletin elverişliliği, otopsi raporu ve güvenlik kamerası görüntüleri dikkate alındığında sanığın eyleme bağlı kastının öldürmeye yönelik olduğu ve TCK'nun 81. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

b) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 16/02/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10344, Karar No: 2017/15317, Tarih: 25.12.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/10344 E.  ,  2017/15317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın çalmış olduğu bir adet kavanoz balın 31,22 TL değerinde olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, TCK'nın 145. maddesi gereğince sanığa verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5063, Karar No: 2023/3615, Tarih: 03.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/5063 E.  ,  2023/3615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/348 E., 2015/769 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Balıkesir 4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 10/12/2015 tarihli ve 2014/348 Esas, 2015/769 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 51 inci maddesinin birinci, üçüncü, altıncı, yedinci ve sekizinci fıkraları uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesi ile bir yıl denetim süresine belirlenmesine karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 29/09/2020 tarihli ve 2016/87754 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sepepleri;

1-Ölüm olayı ile kaza arasında illiyet bağı bulunmadığından meydana gelen netice bakımından kusuru olmamasına rağmen eksik inceleme ile hakkında beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

2-Diğer temyiz sebeplerine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü;

Olay günü sanığın sevk ve idaresindeki 10 U 8657 plaka sayılı aracı ile ... Sokak üzerinde seyir halinde iken, sokak üzerinde yürümekte olan ölen ...'a çarpmak suretiyle hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği, ...'ın 15/08/2014 tarihinde hastanede öldüğünün bildirildiği, belirtilmiştir.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında, ... Caddesinden kaza mahalli olan sokağa dönüş yaptığını ve yavaş şekilde seyrine devam ettiğini, önündeki yayaları kontrol ettiğini, yolun sağ tarafında bulunan yaya ...'ın aracın sağ tarafına çarpıp yere düştüğünü, kendisinin araçla çarpmadığını ölenin araca çarptığını ve suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

3.Katılanlar şikayetçi olduklarını ve davaya katılmak istediklerini beyan etmekle haklarında katılma kararı verilmiştir.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında, ... Caddesinden kaza mahalli olan sokağa dönüş yaptığını ve yavaş şekilde seyrine devam ettiğini, önündeki yayaları kontrol ettiğini, yolun sağ tarafında bulunan yaya ...'ın aracın sağ tarafına çarpıp yere düştüğünü, kendisinin araçla çarpmadığını ölenin araca çarptığını ve suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

3.Katılanlar şikayetçi olduklarını ve davaya katılmak istediklerini beyan etmekle haklarında katılma kararı verilmiştir.

4.Tanık sıfatı ile aşamalarda dinlenen ..., olayın iş yerinin önünde gerçekleşmesi nedeni ile kazayı net şekilde gördüğünü, ölenin yolda yürüyerek aşağı doğru ilerlediğini, kaldırımdan değil yol üzerinden yaklaşık olarak kaldırımdan yarım metre içeride yürüdüğünü, sanığın ölen şahsı gördüğünü yavaş şekilde ilerlediğini, hızının çok yavaş olduğunu kaza noktasında ölenin adımını sola doğru atması üzerine sanığın duramayarak yavaş şekilde aracının önü ile ölen şahsın arkasına dokunduğunu, çarpma sesi duyulmadığını, şahsın dengesini kaybedip yere düştüğünü, görüş engeli bulunmadığını, sanığın kornaya basmadığını beyan etmiştir.

5.Kovuşturma aşamasında yapılan keşif üzerine düzenlenen 29/06/2015 tarihli tek bilirkişi raporunda, sanık sürücünün sevk ve idaresindeki otomobili ile ... Caddesinden gelerek ... Sokağa yavaş seyrederek girdiği ancak yaya ....'ın aniden kara taşıt yoluna inerek aracın önüne çıkmadığı ve ... Sokak üzerinde yoğun bir yaya trafiği olduğu, yayanın 1939 doğumlu yaslı ve reflekslerinin zayıf olduğu ve sürücünün yaya ...'ı uyarıcı herhangi bir korna çalmadığı tespit edildiğinden, sanık sürücünün 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 47/1-d (Trafik güvenliği ve düzeni ile olan ve yönetmelikte gösterilen diğer kural, yasak, ilgili zorunluluk veya yükümlülüklere uymama) maddesini ihlal ettiğinden tali kusurlu bulunduğu, yaya ...'ın ise kara taşıt yolunu kullanarak Atalar Caddesi istikametine doğru yolun sağ tarafindan yürüdüğü tespit edildiğinden 2918 sayılı Kanun'un 68/1-a-2 maddesini (Yayaların yürümesine ayrılmış kısımların kullanılmasının mümkün olmadığı ve bulunmadığı hallerde taşıt trafiğini tehlikeye düşürecek şekilde taşıt yolunda yürümek ) ihlal ettiğinden tali kusurludur bulunduğu görüş ve kanaati belirtilmiştir.

6.Kovuşturma aşamasında dosyanın tevdii üzerine düzenlenen Adli Tıp Krumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 27/10/2015 tarihli heyet raporunda, yönetimindeki ... ile sola dönmesini takiben taşıt yolu içerisinde kendisiyle aynı istikamete doğru yürüyen yaya ...'ı zamanında farketmesi, yayayı klakson ile uyarması gerekirken bütün bunlara dikkat etmediği, yayaya çarpmadan evvel etkili fren ve direksiyon tedbirine başvurması gerekirken başvurmadığı olayda dikkatsiz ve özensiz davrandığından sanık sürücünün asli kusurlu bulunduğu, yaya kaldırımı olmasına rağmen taşıt yolu içerisinde sağ taraftan yürüdüğü, gelen araçtan korunma tedbiri almadığı olayda dikkatsiz ve özensiz davrandığından yaya ...'ın ise tali kusurlu bulunduğu görüş ve kanaati belirtilmiştir.

7.Ölen şahsın kesin ölüm sebebini belirleyen, Adli Tıp Kurumu Bursa Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesinin 30/09/2015 tarihli raporunda, "Kalbi büyük olan, aort ve koronerleri ileri derecede aterosklerotik olan ve kalbinde daha önce geçirilmiş infarkt bulguları olan kişinin ölümünün kendisinde mevcut olan kalp damar hastalığı ile geçirdiği büyük travma ve sonrasındaki operasyonun birlikte etkileri sonucu meydana geldiği" bildirilmiştir.

8. Kaza ile ölüm olayı arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığına ilişkin olarak alınan Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 06/05/2015 tarihli raporunda, "... adli tahkikat dosyasında kayıtlı bilgiler, tıbbi belgeler ile otopside tespit edilen bulgular birlikte değerlendirildiğinde kendisinde diabetes mellitus, hipertansiyon, kalp-damar ve kalp-kapak hastalığı bulunan kişinin ölümünün künt kalça travmasına bağlı femur kırığı ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiği" ile "Kişinin 12.08.2014 tarihinde meydana gelen trafik kazasına bağlı yaralanması ile ölümü arasında illiyet bağı bulunduğu ..." belirtilmiştir.

9.Sanık ...'a ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay günü, sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobili ile meskun mahal içerisinde, tek yönlü, her iki tarafında yaya kaldırımı bulunan, 3.40 metre genişliğindeki sokak üzerinde seyri esnasında kaza mahalline geldiğinde kara taşıt yolunun sağ tarafında kaplama üzerinde yürümekte olan yaya ...'a çarpması sonucu sanığın tali kusuru ile yayanın ölümüne sebebiyet verdiği olayda,

I-Sanığın, ölüm olayı ile kaza arasında illiyet bağı bulunmadığından meydana gelen netice bakımından kusuru olmamasına rağmen eksik inceleme ile hakkında beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden,

I-Sanığın, ölüm olayı ile kaza arasında illiyet bağı bulunmadığından meydana gelen netice bakımından kusuru olmamasına rağmen eksik inceleme ile hakkında beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden,

Olay ve olgular kısmında yer verilen Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 06/05/2015 tarihli raporu ile meydana gelen trafik kazası ile ölüm olayı arasında illiyet bağı bulunduğunun belirtilmesi karşısında, sanık hakkında, taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 51 inci maddesinin birinci, üçüncü, altıncı, yedinci ve sekizinci fıkraları uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesi ile bir yıl denetim süresine belirlenmesine karar verilmesine ilişkin esas mahkemenin kararı hukuka uygun bulunmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

II-Diğer temyiz sebepleri yönünden,

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün I ve II numaralı maddelerinde açıklanan nedenlerle Balıkesir 4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 10/12/2015 tarihli ve 2014/348 Esas, 2015/769 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17763, Karar No: 2021/9279, Tarih: 15.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/17763 E.  ,  2021/9279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre, müştekinin CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan doğrudan zarar gören müştekiye, davaya katılma ve mağdur ile şikayetçiler için öngörülen haklardan yararlanma ve delil sunma imkanı sağlanmadan, yokluğunda karar verilerek CMK'nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve müşteki Karatay Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27581, Karar No: 2014/27227, Tarih: 18.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/27581 E.  ,  2014/27227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

İ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalıya ait hastanenin temizlik işlerini alan farklı taşeron firmalarda 2003-2008 yılları arasında çalıştığını ve iş akdinin haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili; davacı ile müvekkili arasında işçi-işveren ilişkisi bulunmadığını, Kamu İhale Yasası hükümleri uyarınca temizlik, taşıma v.s hizmet işlerinin ihale yolu ile firmalara verildiğini, bu firmalarla davalı arasında alt-asıl işveren ilişkisi bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı Üniversitenin 2547 sayılı yasanın 56/b maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden, Üniversite aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasının harca ilişkin 3. paragraflarının tamamen çıkartılarak, yerine;

“- Davalı Üniversite 2547 sayılı yasanın 56/b maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan, davalı Üniversite aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına, peşin alınan 106,70 TL harcın davacıya iadesine,”paragrafının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.09.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4155, Karar No: 2015/14678, Tarih: 12.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/4155 E.  ,  2015/14678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın mahkemenin görevsizliği nedeniyle usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili,... İcra Müdürlüğü'nün 2009/4016 sayılı takip dosyasında başlatılan takibin kesinleşmesinden sonra borçlu davalılar tarafından İİK.'nın 33/a maddesi uyarınca takibin zamanaşımına uğradığına dair açılan davada ... İcra Hukuk Mahkemesi'nce davanın kabulüne karar verildiğini, dar yetkili icra hukuk mahkemesince verilen kararın eksik incelemeye dayalı olduğunu ileri sürerek takibin zamanaşımına uğramadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Dava dilekçesi davalılara tebliğ edilmemiştir.

Mahkemece, icra takibinin konusunun çek olduğunun icra mahkemesi ilamından anlaşıldığı, çekin TTK'nın 780 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olduğundan çeke dayanılarak başlatılmış icra takibi nedeni ile TTK'da düzenlenen zamanaşımı sürelerinin takip dosyasında gerçekleşmediğinin tespiti için İİK'nın 33/a-2 maddesine göre genel hükümlere göre açılmış dava nedeniyle inceleme yapma yetkisi asliye hukuk mahkemesinin görevinde olmayıp 6102 sayılı TTK.'nın 4/1-a maddesi uyarınca ticaret mahkemesinin görevine girdiği gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK'nın 33/a maddesine göre açılmış bulunan bir dava olup TTK kapsamında görülmesi gereken bir dava şekli değildir. Takibin dayanağının kambiyo senedi olması davanın niteliğini değiştirmez. Bu durumda davacının dava dilekçesindeki taleplerinin İİK'nın 33/a kapsamında incelenerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6828, Karar No: 2008/8754, Tarih: 10.07.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/6828 E.  ,  2008/8754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/02/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden paydaşı bulundukları 3579 ada 6 parsel sayılı taşınmazı diğer paydaş davalının tek başına kullandığını ileri sürüp paya vaki çekişmenin giderilmesine ve 12.339,00.-YTL ecrimisilin tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, dava konusu taşınmazda paydaş olduğunu, haksız işgalin söz konusu bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın paylı mülkiyet üzere olup davalının taşınmazı tek başına kullandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; davalının davacılarla birlikte paydaşı olduğu çekişme konusu taşınmazı haklı ve geçerli bir nedeni bulunmaksızın tek başına kullanması nedeniyle davacılar bakımından intifadan men olgusunun gerçekleştiği belirlenmek suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmiş olması kural olarak doğrudur.

Ancak; dava konusu 13 no'lu bağımsız bölümde taraflar paydaş bulunduğuna göre pay oranında elatmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken ne anlama geldiği anlaşılamayacak ve infazda tereddüt oluşturacak biçimde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Diğer taraftan; çekişme konusu 13 no'lu taşınmazda tarafların murisi M.M.Y. 17/90 payı olup, davacıların bu pay içindeki miras payları 10/16'dır. Ayrıca, davacılardan S.'nın 25.04.2007'de edindiği 73/90 payı da mevcuttur. Bu durumda; davacıların miras paylarına göre davalının elatma tarihi olan 02.11.2004'ten dava tarihine kadar; davacı S.'nın ise 73/90 payı içinde satın alma tarihi olan 25.04.2007'den dava tarihine kadar hesaplanacak ecrimisile hükmedilmesi gerekirken fazla ecrimisile karar verilmiş olması da isabetsizdir.

O halde; davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.07.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.