muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1022, Karar No: 2012/7626, Tarih: 06.11.2012

6- Davacı ... ... ...'nun dava konusu taşınmazların tespitlerine itiraz ederken dilekçesinde bildirdiği 6.6.1952 tarih 9 ila 11, 8, 13 ve 14 sayılı 30.3.1953 tarih 111 Sayılı tapu kayıtları ile keşifte uygulandığı bildirilen T.evvel 1297 tarih 1, 2 ve 3 sayılı tapu kayıtlarının ilk oluştuğu günden itibaren revizyonları ile birlikte Tapu Sicil Müdürlüğü ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü'nden,

7- Davalı Hazine'nin tutunduğu Haziran 312 tarih ve 1 sayılı tapu kaydının haritasının Tapu Sicil Müdürlüğünden (haritasının Dairemiz’den temyiz incelemesinden geçen Karataş Kadastro Mahkemesinin 9.7.2007 tarih ve 2007/4-4 E.K. sayılı dosyası içerisinde mevcut olduğu) getirtilerek dosyaya konulması, eksikliklerin bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek gereksiz yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 6.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5023, Karar No: 2012/5551, Tarih: 10.09.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/5023 E.  ,  2012/5551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalı ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. ile davalı-k.davacı ... Gayrimenkul Emlak İnşaat Turizm Nak. Temizlik San. ve Tic. Ltd. Şti. İhbar olunan ... arasındaki davadan dolayı ... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 26.04.2012 gün ve 2010/178-2012/201 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı-k.davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık tellallık sözleşmesine dayalı alacak istemine ilişkin bulunduğundan kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi'ne aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5119, Karar No: 2020/5734, Tarih: 09.12.2020

**14. Ceza Dairesi         2018/5119 E.  ,  2020/5734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuk ... için birden fazla, suça sürüklenen çocuk ... için bir defa) kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (suça sürüklenen çocuk ... için birden fazla)

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocukların zincirleme olarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve suça sürüklenen çocuk ...'in ayrıca zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetlerine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuklar haklarında zincirleme olarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK’nın 103/2, 103/3, 103/4, 103/6. maddeleri ile belirlenen 19 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 43/1. maddesinin 103/2, 103/3, 103/4. maddeleriyle saptanan cezaya tatbikiyle bulunacak artırım miktarının 103/6. maddesine göre, tayin edilen 19 yıla ilave edilmesinden sonra TCK’nın 31/2 ve 62. maddelerinin de tatbiki neticesinde sonuç cezaların tespiti gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması sonuç ceza miktarı değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, eleştiri dışında hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12654, Karar No: 2010/2248, Tarih: 03.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12654 E.  ,  2010/2248 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahillerden T. ... Bankası, ... AŞ., ....vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

İstem iflasın ertelenmesine ilişkindir.

Mahkemece şirketin yapısal ve yönetsel bozukluğu olmadığı, bir müdahil dışında iflasın ertelenmesine itiraz eden alacaklının bulunmadığı, bunun da kurtulma ümidine karine teşkil ettiği; erteleme projesinin borca batıklıktan kurtulmaya elverişli olduğu gerekçesiyle iflasın bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmiş; hüküm müdahiller T. ... Bankası AŞ., .... ve .... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Hükmü temyiz eden .... vekili 02.07.2009 havale tarihli dilekçesi ile temyiz isteğinden vazgeçtiğini bildirdiği ve vekaletnamesinden temyizden feragate yetkili olduğu anlaşıldığından temyiz isteminin vazgeçme nedeniyle reddi gerekmektedir.

2- Diğer temyiz itirazlarına gelince: şirket özvarlığının -4.417.862,90 TL. mertebesinde olduğu ve şirkete ait takyidatsız iki taşınmazın, davanın açılmasından iki gün önce satıldığı; geri kalan taşınmazların üzerinde ipotek ve hacizlerin bulunduğu, bunların satımının şirkete katkı sağlamayacağı; alacak tahsili için yasal yollara başlanmadığı, bunlara ilişkin muhasebe kayıtlarının gerçeği yansıtmadığı; ortaklara olan borçların 6.059.236,04 TL. olduğu ve bu miktarın sermayeye eklenmesi halinde şirketin borca batıklıktan kurtulacağının bilirkişi kurulu raporunda açıkça yazıldığı, daha sonra şirket ortaklar kurulunca olağanüstü yedekler, diğer kârlar, geçmiş yıllar kârından ve nakden olmak üzere 2.500.000,-TL. sermaye artırımı kararı alındığı, ve bu girişimden sonra alınan ek rapora dayanılarak istemin kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Ne var ki, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda sermaye artırımının şirketin borca batıklıktan kurtulmaya katkısı matematiksel olarak irdelenmediği gibi, bu halde dahi iyileşmenin üç yıl süreceği; bu dönemde de en azından başa baş kârlılığın sağlanması gerektiği, zarar halinde kurtulma ümidinin bulunmadığı belirtilmiştir.

Dosyanın bütün halinde değerlendirilmesinden şirketin takyidatsız taşınmazlarının bu davanın açılmasından iki gün önce satıldığı, elde kalan taşınmazların satışının iyileşmeye katkı sağlamayacağı; şirket ortaklarının alacaklarından vazgeçmek veya bunun bir kısmını sermayeye eklemek yerine sermaye arttırımının nakden yapılması suretiyle yasadan doğan ilave 3 yıllık bir süreyi kullanmaya çalıştıkları, iyileşmenin sağlanması için gereken üç yıllık dönemde ortaya çıkacak zarar ihtimalinin projeyi olumsuz etkileyeceği dikkate alındığında, gerekçenin aksine şirketin yapısal bozukluk içinde bulunduğu ve şirket yönetiminin iflas erteleme talebinde samimi ve iyiniyetli olmadıkları anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece erteleme isteminin reddiyle şirketin iflasına karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle müdahil ....nin temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine, 2 sayılı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1343, Karar No: 2014/675, Tarih: 11.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2012/1343 E.  ,  2014/675 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2011/385781

MAHKEMESİ : Iğdır Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 26/07/2011, 2011/55 (E) ve 2011/122 (K)

SUÇ : Babasını öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Temyiz edenin sıfatı ve dilekçesinin içeriği dikkate alınarak, sanık Cihan hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, meşru savunmaya, tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay tarihinde mağdurun, oğlu olan sanığa hakaret ve tehditte bulunup tokatla vurması üzerine, sanığın bıçak ile mağdurun sol omuz, sol koltuk altı, sol kol, batın ve sırt bölgelerine vurarak hemopnömotoraksa, omentumda yaralanmaya, batın içi kanamaya ve yaşamı tehlikeye sokan duruma neden olacak nitelikte yaraladığı, eylemine kendiliğinden son vererek ambulans çağırıp mağdurun hastaneye kaldırılarak tedavisinin yapılmasını sağladığı olayda; sanık hakkında TCK'nın 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçmeye ilişkin hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), 11.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11955, Karar No: 2012/13004, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/11955 E.  ,  2012/13004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.12.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarihli, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkesçe bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK'nun 238/2. maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ...'ya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarihli ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gerçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 08.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11671, Karar No: 2011/17304, Tarih: 03.11.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/11671 E.  ,  2011/17304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 30.000,00 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili; mülkiyeti davacıya ait işyerini haksız kullanan davalıdan 30 ay için 30.000,00 TL kira bedelinin yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; taraflar arasında kira sözleşmesi bulunmadığını bu nedenle kira bedeli istenemeyeceğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, ecrimisil kötüniyetli işgalcinin ödemekle sorumlu olduğu tazminat olup, en azı kira geliri, en çoğu ise tam gelir yoksunluğudur. İlke olarak kira geliri üzerinden ecrimisil hesap edilirken, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle (davalının iyileştirmeleri olmaksızın) serbest koşullarda getirebileceği kira geliri emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak rayice göre belirlenir. Sonraki dönemler için ise, kira bedelini etkileyecek özel nedenler yoksa, ÜFE artış oranının tamamı yansıtılmak suretiyle aylık ve yıllık gelir hesaplanır.

HUMK.nun 275. maddesi uyarınca, çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde hakim bilirkişinin görüşünün alınmasına karar verir. Bilirkişi raporunu hazırlarken somut ve bilimsel dayanaklarını göstermeli, hakimin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli olacak şekilde yeterli olmalıdır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; tarafların göstereceği ya da resen bulunan emsal kira sözleşmeleri incelenmediği gibi, gerçekte 55 m 2 olan ancak davalının başka bir taşınmazla birleştirmesi nedeniyle 131 m 2 olarak kullanılan taşınmaza ilave kısım nazara alınmadan kira bedeli belirlenmesi gerekirken, 131 metrekare üzerinden belirlenen kira alacağının ecrimisil hesabına esas alınması, davalı itirazı üzerine taşınmazın büyüklüğünün kirayı etkilemeyeceğini belirten soyut bilirkişi raporu ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/720, Karar No: 2010/5787, Tarih: 12.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/720 E.  ,  2010/5787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece aynı gün incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/313 Esas-2005/272 Karar, Dairenin:2010/717 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) gelen veri listesinin bu dosya içerisinde bulunan veri listesiyle aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, kuru fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5037, Karar No: 2007/4627, Tarih: 22.11.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/5037 E.  ,  2007/4627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 116 ada 4 parsel sayılı 1944,43 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle arsa olarak ... adına tespit edilmiştir. Kadastro komisyonunca davacının itirazının reddine taşınmazın harman yeri vasfıyla ortamalı olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş; itirazı Kadastro Komisyonunca reddedilen davacı, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli parselin harman yeri vasfıyla sınırlandırılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli parselin yılın belli günlerinde kullanılmasının o yere özel harman yeri niteliğini kazandırmayacağı gerekçesiyle davanın reddine ve çekişmeli parselin harman yeri vasfıyla ortamalı olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş ise de, yapılan değerlendirme dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Taşınmazın harman yeri niteliğinde olduğu tarafların kabulündedir. İhtilaf nizalı harman yerinin kamuya mı ait olduğu yoksa özel harman yeri mi olduğu noktasındadır. Keşif sırasında dinlenen komşu köyler halkından olup yöreyi bilen mahalli bilirkişilerin, tanıkların ve duruşmada dinlenen tespit bilirkişilerinin beyanlarına göre çekişmeli parsel özel harman yeri niteliğinde olup davacı yararına zilyedlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacının temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 22.11.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/637, Karar No: 2022/1818, Tarih: 09.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/637 E.  ,  2022/1818 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : Suça sürüklenen çocuğun özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan TCK’nın 134/1, 31/3, 62/1, 50/1-a, 52/1-2-3-4. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis cezasından çevrilen 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Muğla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.01.2019 tarihli, 2018/263 - 2019/5 sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine, ilk derece mahkemesi hükmünün CMK’nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, suça sürüklenen çocuğun görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan

TCK’nın 134/1, 134/1-2, 31/3, 62/1, 51/1-3. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay denetim süresi belirlenen erteli 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan verilen 20.10.2020 tarihli, 2019/1300 - 2020/2248 sayılı “istinaf talebinin kabulüyle ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasından sonra yeniden kurulan mahkumiyet hükmüne” ilişkin karar, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

CMK'nın 286/2-b madde, fıkra ve bendi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmayıp, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince cezanın artırılmasından dolayı hükmün temyiz edilebileceği belirlenerek yapılan incelemede: