muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/45561, Karar No: 2013/32719, Tarih: 11.12.2013

4- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68.nci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır İş Kanununun 63 uncü maddesi hükmüne göre günlük çalışma suresi onbır saati aşamayacağından, 68 ıncı maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden, en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir

İşçi ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu sureyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin ışe ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı sureyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir. (Yargıtay 9 HD 17.11.2008 gün 2007/35281 E. 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3.üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise. ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3.üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise. ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Davacının, günlük 12 saatlik çalışma süresine göre bir buçuk saat yerine bir saat ara dinlenmesi düşülerek fazla çalışmanın hesaplanması hatalıdır.

F)SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20619, Karar No: 2015/32856, Tarih: 18.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/20619 E.  ,  2015/32856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 22. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/04/2014

NUMARASI : 2013/214-2014/269

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı grup şirketlerinde 07.09.2004-07.02.2011 tarihleri arasında tır şoförü olarak 925,00 TL net maaşla çalıştığını, davacının fazla mesaisinin ödenmemesi ve aldığı maaş üzerinden sigorta primi yatırılmaması nedeniyle İş. K. 24/II-e maddesine göre iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma, maaş, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, .. A.Ş. bakımından husumet itirazında bulunduklarını, diğer davalı şirkette davacının 07.09.2004-10.02.2011 tarihleri arasında tır şoförü olarak çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin İş. K. 25/II-h maddesine göre haklı nedenle feshedildiğini, davacının fazla çalışma yapmadığını, zamanaşımı definde bulunduklarını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, genel tatil ve ücret alacağının davalılardan müştereken ve müteselsil olarak tahsiline, fazlaya ilişkin taleplerin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalılarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1086 Sayılı HUMK. döneminde açılan davada davalı vekili tarafından delil listesinde bildirilen tanıklardan Z.. K..’in dinlenilmesinden açıkça vazgeçilmemesi karşısında, mahkemece 06.11.2012 tarihli oturumda “Davalının dinlenmeyen tanığının dosya aydınlandığından dinlenmesinden vazgeçildi” şeklindeki yerinde olmayan gerekçe ile dinlenmemesi, hukuki dinlenilme hakkının ihlali niteliğinde olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.11.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1207, Karar No: 2018/4261, Tarih: 04.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/1207 E.  ,  2018/4261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... ili, .... ilçesi, ... köyü 71 sayılı parsel (3360,00 m²) tarla niteliğiyle hisseli olarak davalılar adına tapuda kayıtlı olup, davacı ..., .../12/2002 tarihinde taşınmazın ... sınırları içinde kaldığı, yörede yapılan ...B madde uygulaması ile ... adına ... sınırları dışında çıkarıldığı, bu nedenle taşınmazın ... adına tescilinin gerektiği iddiasıyla, tapu kaydının iptali ve taşınmazın ... adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır.

... 14/10/2003 havale tarihli dilekçe ile; dava konusu taşınmazın 1940 yılında yapılan ilk ... tahdit çalışmalarında tahdit sınırları içinde iken sonradan yörede yapılan ...B madde uygulaması ile ... adına ... sınırları dışında çıkarıldığı, bu nedenle taşınmazın ... adına tescilinin gerektiği iddiasıyla davaya fer’i müdahil olarak katılmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu (... ili, .... ilçesi, ... köyü, ... mevkiinde bulunan 71 parsel sayılı) parselin davalılar adına olan kaydının iptali ile; davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, dosya kapsamı ve bilirkişilerin raporu dikkate alınarak tapunun beyanlar hanesine, bu parselin davalıların işgalinde olduğu şerhinin düşürülmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından taşınmazın eylemli ... olması nedeniyle taşınmazın ... vasfıyla ibaresi eklenerek ... adına tesciline karar verilmesi gerektiği ve davalıların talebi bulunmamasına rağmen, ... vasfında olan taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine davalıların işgalinde olduğu şerhinin düşürülmesinin hatalı olduğu belirtilerek bu ibarenin karardan çıkarılması suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi talebiyle temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen ... kadastro sınırları içinde kalıp, nitelik kaybı nedeniyle ... adına ... rejimi dışına çıkarılan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Yörede 1939 yılında yapılarak kesinleşen ... kadastrosu, ....11.1974 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 2. madde uygulaması, 1985 yılında yapılarak kesinleşen 2896 sayılı Kanun gereğince yapılan ...B madde çalışmaları ile ....03.1988’de 6 ay süre ile ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 3302 sayılı Kanun gereğince yapılan ...B madde çalışmaları bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davaya etkisi ve uyuşmazlığı sona erdirecek nihaî karar şeklinin belirlenmesi bakımından, .../04/2012 tarihli ve 28275 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak, aynı tarihte yürürlüğe giren 19/.../2012 tarihli ve 6292 sayılı “... Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve ... Adına ... Sınırları Dışına .... Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun” hükümlerinin değerlendirilmesi gerekmektedir.

Somut uyuşmazlıkta, davaya etkisi ve uyuşmazlığı sona erdirecek nihaî karar şeklinin belirlenmesi bakımından, .../04/2012 tarihli ve 28275 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak, aynı tarihte yürürlüğe giren 19/.../2012 tarihli ve 6292 sayılı “... Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve ... Adına ... Sınırları Dışına .... Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun” hükümlerinin değerlendirilmesi gerekmektedir.

19/04/2012 tarihli ve 6292 sayılı Kanunun ....-b maddesi uyarınca, bu Kanunun uygulamasında “...B alanları”; 6831 sayılı Kanunun ...6/1973 tarihli ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2. maddesi ile .../9/1983 tarihli ve 2896 sayılı, 05/06/1986 tarihli ve 3302 sayılı kanunlarla değişik 2. maddesinin birinci fıkrasının (B) bendine veya kesinleşmiş mahkeme kararlarına göre ... adına ... sınırları dışına çıkarılan ve çıkarılacak yerleri ifade etmektedir.

19/04/2012 tarihli ve 6292 sayılı Kanunun ....-b maddesi uyarınca, bu Kanunun uygulamasında “...B alanları”; 6831 sayılı Kanunun ...6/1973 tarihli ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2. maddesi ile .../9/1983 tarihli ve 2896 sayılı, 05/06/1986 tarihli ve 3302 sayılı kanunlarla değişik 2. maddesinin birinci fıkrasının (B) bendine veya kesinleşmiş mahkeme kararlarına göre ... adına ... sınırları dışına çıkarılan ve çıkarılacak yerleri ifade etmektedir.

6292 sayılı Kanunun 7. maddesinde, hukuk devletinin bir gereği olarak, tapu sicilinin tutulmasından devletin sorumlu olduğu da dikkate alınarak ve ayrıca, vatandaşların Devlete olan güveninin devamının sağlanması amacıyla, tapu kütüklerine ...A veya ...B belirtmesi konulan taşınmazların tapu kayıtlarının geçerliliği, belirtmelerin terkini ve iade edilecek taşınmazlarla ilgili düzenlemeler yapılmıştır. Buna göre Kanunun 7. maddesinin: birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca “Tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulan ve tapuda halen kişiler adına kayıtlı olan taşınmazlardan ... adına ... sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine ...A veya ...B belirtmesi bulunan veya konulan taşınmazların tapu kayıtları bedel alınmaksızın geçerli kabul edilir ve tapu kütüklerindeki ...A veya ...B belirtmeleri terkin edilerek tescilleri aynen devam eder, aynı gerekçeyle bu nitelikteki taşınmazlar hakkında dava açılmaz, açılan davalardan vazgeçilir, açılan davalar sonucunda tapularının iptaliyle ... adına tesciline karar verilen, kesinleşen ve tapuda henüz infaz edilmeyen taşınmazlar hakkında da aynı şekilde işlem yapılır…”; birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca “Özel kanunları gereğince Devlet tarafından kişilere satılan, dağıtılan, trampa edilen, bedelli veya bedelsiz olarak devredilen veya iskânen verilen ya da özelleştirme suretiyle satılanlar ile hisseleri devredilen özel hukuk tüzel kişileri adına kayıtlı olan ancak daha sonra ... adına ... sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine ...A veya ...B belirtmesi konulan taşınmazların tapu kayıtları geçerli kabul edilir, aynı gerekçeyle bu nitelikteki taşınmazlar hakkında dava açılmaz, açılan davalardan vazgeçilir,…”; birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca “Bu fıkra (yani 7. maddenin birinci fıkrasının “a” ve “b” bentleri) kapsamında kalan taşınmazların kullanıcılarının kayıt maliklerinden farklı kişiler olmaları ve kayıt maliklerinin bu fıkradan yararlanmak istemeleri hâlinde, kullanıcılar bu Kanunda belirtilen şartları taşısalar dahi doğrudan satış hakkından yararlanamazlar.”; ikinci fıkrası uyarınca, “Birinci fıkra kapsamında kalan taşınmazlardan ... sınırı dışına çıkartılacak yerlerde bulunan ve ... adına ... sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine ...B belirtmesi konulması gereken taşınmazların tapu kütüklerine ...B belirtmesi konulmaz ve bunlar hakkında dava açılmaz.”

6292 sayılı Kanunun “Davalar” başlıklı 9. maddesinin ikinci fıkrasında da, “Bu Kanuna göre yapılacak işlemler sonuçlanıncaya kadar ...B alanları hakkında ... tarafından kişiler aleyhine açılması gereken davalar açılmaz, açılmış ve devam eden davalar durdurulur. Durdurulan bu davalara konu taşınmazlar hakkında hak sahipleri veya ilgilileri tarafından bu Kanunda belirtilen süreler içinde gerekli başvuruların yapılmaması veya başvuru yapılmasına rağmen yükümlülüklerin yerine getirilmemesi hâlinde mahkemelerce bu davalara devam edilerek genel hükümlere göre karar verilir.” hükmü yer almaktadır.

6292 sayılı Kanunun 7. maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde, tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulan ve tapuda halen kişiler adına kayıtlı olan taşınmazlardan ... adına ... sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine ...B belirtmesi bulunan veya konulan taşınmazların tapu kayıtları bedel alınmaksızın geçerli kabul edileceği ve tapu kütüklerindeki ...B belirtmeleri terkin edilerek tescillerinin aynen devam edeceğinin; keza, özel kanunları gereğince Devlet tarafından kişilere satılan, dağıtılan, trampa edilen, bedelli veya bedelsiz olarak devredilen veya iskânen verilen ya da özelleştirme suretiyle satılanlar ile hisseleri devredilen özel hukuk tüzel kişileri adına kayıtlı olan ancak daha sonra ... adına ... sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine ...B belirtmesi konulan taşınmazların tapu kayıtlarının geçerli kabul edileceğinin; yine, aynı Kanunun “Tasarrufa geçme” başlıklı 3. maddesinin ikinci fıkrasında, ...B alanlarında bulunan taşınmazların tapu kütüklerinde 6831 sayılı Kanunun ...nci maddesi ile aynı maddenin birinci fıkrasının (B) bendine göre ... sınırları dışına çıkartıldığı yönünde yer alan belirtmelerin,

ilgisine göre ... Genel Müdürlüğünün veya Maliye Bakanlığının ya da idarenin talebi üzerine tapu idarelerince terkin edileceğinin öngörülmüş bulunmasına göre, 6292 sayılı Kanunun 7. maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamında bulunan ve tapu kütüklerine ...B belirtmesi konulan taşınmazların kayden maliki olan kişilerin, idareye başvurmalarını gerektiren bir işlem ve süre öngörülmediği gibi bu kişilere idareye başvurmaları yönünde kanunen getirilen bir yükümlülükten söz etmek mümkün değildir. Burada konumuz çerçevesinde ve Kanunun 9. maddesinin ikinci fıkrası bağlamında, ancak, Kanunun 6. maddesi hükümlerine göre ...B alanlarında bulunan taşınmazlar hakkında, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce düzenlenen veya bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra düzenlenecek güncelleme listelerine veya kadastro tutanaklarına ya da kesinleşmiş mahkeme kararlarına göre oluşturulacak tapu kütüklerinin beyanlar hanesine göre taşınmazların 31/12/2011 tarihinden önce veya sonra kullanıcısı ve/veya üzerindeki muhdesatın sahibi olarak gösterilen ve “hak sahibi” sayılan kişiler açısından öngörülen bazı yükümlülük ve sürelerden (m. 6/...-16); keza, açılan davalar sonucunda tapularının iptaliyle ... adına tesciline karar verilen ve kesinleşen kararlardan infaz edilerek tapuda ... adına tescil edilen taşınmazların iadesi bakımından, ilgililerin 6292 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği ....04.2012 tarihinden itibaren iki yıl içinde idareye başvurmaları gereğinden bahsedilebilir(m. 7/...-a bendi son cümle; b bendi son iki cümle). Buna göre, Kanunun 9. maddesi hükümlerinin, ... tarafından, taşınmazın ...B alanında kaldığı iddiasıyla açılan tapu iptali ve tescil davaları bakımından uygulanması söz konusu değildir. Dolayısıyla bu tür davalarda; yargılama sırasında, ... davadan 6292 sayılı Kanun gereğince vazgeçmez veya vazgeçmeyeceğini bildirir ve tapu kütüğündeki ...B belirtmesi de 6292 sayılı Kanun hükümleri uyarınca terkin edilmemiş olursa, “Hazinenin davadan 6292 sayılı Kanun gereğince vazgeçmiş sayılmasına” karar verilmesi gerekmektedir.

Öte yandan, 6292 sayılı Kanun hükümleri uyarınca sonuçlandırılan davalarda, taraflarca yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerlerinde bırakılması ve taraflar leh ve aleyhine vekâlet ücreti takdir edilmemesi gerekir.

Yukarıda açıklanan bu nedenlerle, eldeki davada mahkemece, 6292 sayılı Kanunun dava konusu taşınmazın niteliğine ve durumuna göre, görülmekte olan davaya etkisinin değerlendirilmesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmiş olması yerinde olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 04/06/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9088, Karar No: 2006/11874, Tarih: 25.09.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/9088 E.  ,  2006/11874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ile ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; kısıtlanması istenilen ...'ın ... Mahallesi, ... Sokak No: 37 ... adresinde oturduğu ve muhtarlık kaydı bulunduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 25/09/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16555, Karar No: 2016/4494, Tarih: 13.04.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/16555 E.  ,  2016/4494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 8565/49152 oranında paydaşı olduğu 663 ve 664 parsel sayılı taşınmazlara davalının yol açıp kullanmak sureti ile müdahale ettiğinin ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/62 Değişik İş sayılı tespit dosyasında düzenlenen bilirkişi raporu ile tespit edildiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve taşınmazın eski hale getirilmesine karar verilmisini istemiştir.

Davalı, çekişmeli taşınmazlara komşu 137 ve 754 parsel sayılı taşınmazların maliki olduğunu, davacı taşınmazları içersinde kalan arkın kendisine ait olmadığını, zeminde kullanılmakta olduğu olan yolun ise kadim yol olduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusutaşınmaza davalının herhangi bir müdahalesinin bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece "... öncelikle teknik bilirkişi ... tarafından düzenlenen 27.05.2011 havale tarihli rapor ekindeki krokide mavi ve yeşil renkle gösterilen kanal ve arkın ... veya başka bir idare tarafından açılıp açılmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi, devlet eliyle açıldığının tespit edilmesi halinde yer ve güzergahı ile kanal ve arkın açılmasından sonra ki dava konusu parsellerin ve aradaki kadastral yolun durumunu gösterir ayrıntılı haritası getirtilerek mahallinde uzman bilirkişiler aracılığıyla yeniden keşif yapılarak davacının paydaşı olduğu taşınmazlara ve kadastro yoluna davalının herhangi bir müdahalesinin bulunup bulunmadığının ve davacının kullanım hakkının elinden alınıp alınmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanması, tanıklarca davalı tarafından zeminde açıldığı bildirilen arkın bilirkişilerce krokide ayrıntılı gösterilmesinin sağlanması, öte yandan davalının taşınmazlar arasında yeralan kadastro yoluna müdahalesinin bulunup bulunmadığı, müdahalesi mevcut ise bu müdahale sebebi ile davacının paydaşı olduğu parsellere kayma olup olmadığının da değerlendirilmesi, ondan sonra varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olmasının doğru olmadığı gerekçesiyle " bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacının paydaşı olduğu taşınmazlara davalının tecavüzünün keşfen saptandığı gerekçesi ile elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...'ün raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi, Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 298,88 -TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 13.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33526, Karar No: 2017/3957, Tarih: 06.04.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/33526 E.  ,  2017/3957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, ibadethaneye zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü.

1- İbadethaneye zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

TCK'nın 153/1, 31/3ve 62. maddeleri gereğince hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı Kanun'un 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrildiği anlaşılmakla, TCK'nın 51. maddesinin hapis cezalarının ertelenmesine olanak verdiği ve suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan adli para cezasının ertelenemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Şikayetçinin soruşturma evresindeki beyanında olay günü saat 12:30 gibi öğle namazından sonra caminin karşısındaki kafeteryaya hayır yemeği için gittiğini ve aynı gün saat 14:10 sıralarında geri döndüğünde hırsızlık olayını farkettiğini belirttiği ve CD inceleme tutanağına göre de suça sürüklenen çocuğun olay günü saat 12:42 de yeni camiye girerek, dernek odasının PVC’sini kırıp 12:48 de odaya girdiği tespit edildiği halde, hırsızlık suçunun gündüz sayılan zaman diliminde işlendiği gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan cezanın TCK'nın 143.maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06/04/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.