muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6964, Karar No: 2015/1883, Tarih: 23.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/6964 E.  ,  2015/1883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eğirdir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2012/290-2013/285

Davacı Boğazova Sulama Birliği Başkanlığı vekili Avukat Halil tarafından, davalı Balkırı Köyü Sulama Birliği Başkanlığı aleyhine 03/09/2012 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kendisine ait sulama kanalından davalıya mensup üyelerin istifade ederek tarlalarında sulamalı ziraat yaptığını ancak davalının tarifeye göre belirlenen ücreti ödemediğini, ücretin tahsili amacıyla başlatılan takibe de itiraz ettiğini belirterek itirazın iptalini istemiştir.

Davalı, davacı birlikten sulama hizmeti almadıklarını, kendi imkanlarıyla tarlaların sulandığını, faiz isteminin de yerinde olmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, eylemin sübutu noktasında keşif yapılmış, ancak dava konusu alacak ve faiz miktarı konusunda herhangi bir hesaplama yapılmadan taleple bağlı kalınıp davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu davalının, davacıya ait sulama kanalından istifade ettiği belirlenmiş ise de, icra dosyasında talep edilen su bedelinin miktar olarak yerinde olup olmadığı araştırılmamış, taleple bağlı kalınarak istenen miktara aynen hükmedilmiştir. Diğer yandan, davalı taraf, özellikle faize itiraz etmiş olmasına rağmen işlemiş faiz konusunda da bilirkişi incelemesi yaptırılmamıştır.

Şu halde, ilgili icra dosyası getirtilip asıl alacak ve faiz miktarı denetime açık olacak şekilde uzman bir bilirkişiye hesaplattırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu konuda inceleme yapılmadan karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10290, Karar No: 2017/7033, Tarih: 04.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/10290 E.  ,  2017/7033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme Hakaret

Hüküm : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan TCK'nın 136/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hakaret suçundan TCK’nın 43/1, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme ve hakaret suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezalarının 5320 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; 18.03.2015 tarihinde doğrudan hükmedilen 440 TL'den ibaret mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

B) Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın kız arkadaşının ilişkilerini bitirmesine tepki olarak katılanın cep telefonunu numarasını cinsel ilişkiye davetkar sözlerle ve katılanın resimlerini facebooktan paylaştığı iddia edilen olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın kız arkadaşının ilişkilerini bitirmesine tepki olarak katılanın cep telefonunu numarasını cinsel ilişkiye davetkar sözlerle ve katılanın resimlerini facebooktan paylaştığı iddia edilen olayda,

Sanığın katılana ait cep telefonu numarasını ve resimlerini paylaştığı iddia edilen facebook adresinin kim tarafından kurulduğu,oluşturulduğu sırada bağlandığı IP adreslerinin tespiti yapılıp, gerektiğinde sanığın evinde ve iş yerinde usulüne göre arama yapılarak sanığa ait bilgisayar, taplet ve telefonlara el konularak gerekli teknik araştırmanın yapılıp, tüm deliller toplandıktan sonra verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1- 06/03/2014 tarih ve 28933 (Mükerrer) sayılı resmi gazetede yayımlanan 21/02/2014 tarih ve 6526 sayılı kanunun 4.maddesi ile yapılan değişiklikle TCK'nın 136. maddesinin 1. fıkrasındaki ceza miktarının iki yıldan dört yıla kadar hapis cezası olarak belirlendiği gözetilmeksizin, sanığa TCK'nın 136. maddesinin 1. fıkrası gereğince 1 yıl hapis cezası hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini,

2- Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Sanığın hakkında uygulanmasını talep ettiği CMK’nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmaının geri bırakılması kararının yasal ve yeterli gerekçe belirtmeksizin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4387, Karar No: 2013/24754, Tarih: 06.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/4387 E.  ,  2013/24754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hükümler : Her iki sanık hakında da ; T.CK'nın 89/1, 89/2-b, 89/3-b, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Temyiz Edenler : Sanıklar müdafii , Katılan vekili

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine; sanıklar müdafiinin, sanık ...'ın kazanın meydana geldiği işyeriyle ilgisi olmadığı ve hukuki durumunun tespit edilmediğine, keşif yapılarak yeni bilirkişi raporu alınmaması ve her iki sanık hakkında da CMK'nın 231. maddesinin uygulanma şartları oluşmasına rağmen zararın karşılanmadığından bahisle uygulanmamasının yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...'ın kalfalığını yaptığı, sanık ...'ın sahibi olduğu müteahhit şirketin yaptığı... mahallesi ... Yapı Kooperatifi inşaatında, ağabeyi olan ve hakkındaki dava düşürülen sanık ...'in yanında mermer ustası olarak 6 gündür çalışırken, 11/5/2009 günü saat 15:30 sıraları, inşaatın 5. katının balkonunda mermer kaplayacakları 35 cm. Yüksekliğindeki balkon parapetinin metreyle ölçüsünü aldığı esnada balkonun seramik zeminindeki kum kalıntısında ayağının kaymasıyla dengesini kaybederek bina girişine göre 1.kat orta geniş balkonuna düşmesi neticesinde, katılan işçinin, hayati tehlike geçirecek, vücudunda boyun, omurilik ve kalçasında 6. derece ağır kemik kırıklarına neden olacak ve dalağının alınmasından dolayı organlardan birinin işlevinin sürekli yitirilmesine, belden aşağısının felç olup kalıcı şekilde yürüyemez hale gelmesine ve % 97 oranında iş gücü kaybına neden olacak şekilde yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda aldırılan dosya arasındaki oluşa uygun görülen bilirkişi raporuna göre asli kusurlu olan sanıklar hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, faillerin taksire dayalı kusurlarının yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı ve sanıkların yargılama sürecindeki davranışları ve zarar giderme yolunda bir girişimlerinin olmaması nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilerek asgari hadden daha fazla uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanık hakkında eksik ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre de ;

Kabul ve uygulamaya göre de ;

Sanıklar hakkında belirlenen temel cezalardan sanığın yaralanmasının niteliğine göre yalnızca daha ağır olan TCK'nın 89. maddesinin 3.fıkrasının “b” bendi uyarınca arttırım yapılması ve sanığın aynı maddenin 2. fıkrasının bentleri kapsamında kalan yaralanmalarının da temel cezaların tayininde dikkate alınması gerektiği gözetilmeyerek her iki fıkradaki nitelikli haller uyarınca da ayrı ayrı arttırım yapılmak suretiyle ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/11/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/463, Karar No: 2010/11922, Tarih: 11.05.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/463 E.  ,  2010/11922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İstanbul 9.İcra Müdürlüğü'nün 2009/27948 Esas sayılı dosyasından Ankara İcra Müdürlüğü'ne 2009/395 sayılı yazılı talimat sonucunda talimat icra müdürlüğünce 22.10.2009 tarihinde uygulanan haciz sırasında, borçlu vekili olduğunu beyan eden Başar Bal tarafından borç kabul edilerek ödeme taahhüdünde bulunulmuştur. Borçlu belediye vekili icra mahkemesine başvurusunda ise, itirazla takibi durdurduklarını, borcu kabul eden kişinin kendileri adına borç kabul yetkisi bulunmadığını, alacaklının haciz yapma hakkı olmadığını belirterek haciz tutanağının talimat icrasınca uygulanan haciz işlemine şikayet dışındaki şikayetlerinin asıl icra dairesine bildirmesi gerekeceğinden geçerli olmadığına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılması gereken iş; adı geçen kişinin belediye adına borcu kabul yetkisi olup olmadığı, araştırılarak oluşacak sonuca göre bir karar vermesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde istemin reddine dair karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/390, Karar No: 2023/368, Tarih: 21.06.2023

**Ceza Genel Kurulu         2022/390 E.  ,  2023/368 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : 12. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza

SAYISI : 387-387

I. HUKUKİ SÜREÇ

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 89/2-b, 62, 50/1-a, 52/2-4, 51/1-3 ve 53/6. maddeleri uyarınca 4.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, ertelemeye ve sürücü belgesinin 3 ay süre ile geri alınmasına ilişkin Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 13.10.2020 tarihli ve 387-387 sayılı karar istinaf edilmeksizin kesinleşmiştir.

Bu hükme yönelik Adalet Bakanlığının 12.07.2021 tarihli ve 13167 sayılı kanun yararına bozma talebi ve bu talep üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06.09.2021 tarihli ve 93382 sayılı ihbarnamede;

"Sanık hakkında taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan yapılan yargılamada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/2. maddesinde 'Suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez' hükmünün yer alması ve anılan Kanun’un 89/1. maddesinde hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörülmüş bulunması karşısında, tayin olunan hapis cezasının adlî para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-Kabule göre de,

5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesinde yer alan 'İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir' şeklindeki düzenleme karşısında, adli para cezalarının ertelenmesinin söz konusu olmadığı nazara alındığında, sanık hakkında verilen 4.500,00 Türk lirası adli para cezasının ertelenemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği" gerekçesiyle kararın kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 24.02.2022 tarih ve 5295-1395 sayı ile; "Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden kanun yararına bozma talebinin CMK'nın 309. maddesi uyarınca reddine" karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 05.05.2022 tarih ve 93382 sayı ile; "5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 50/2. maddesinde 'Suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez' hükmünün yer alması ve anılan Kanunun 89/1. maddesinde hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörülmüş bulunması karşısında, tayin olunan hapis cezasının adlî para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde ve ayrıca 5237 sayılı Kanunun 51/1. maddesinde yer alan 'İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir' şeklindeki düzenleme karşısında, adli para cezalarının ertelenmesinin söz konusu olmadığı, sanık hakkında verilen adli para cezasının da ertelenemeyeceği nazara alındığında, belirtilen açık hukuka aykırılıklarla ilgili Yüksek Dairece kanun yararına bozma talebinin kabul edilmesi gerekirken, gerekçe gösterilmeden 'Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediği' tespitiyle talebin reddine karar verilmesi kanuna aykırı görüldüğü ve kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasına karar verilmesi gerektiği" görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece 29.06.2022 tarih ve 2303-5261 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONUSU

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; seçimlik ceza öngören taksirle yaralama suçu bakımından sanık hakkında hapis cezası tercih edildikten sonra TCK’nın 50/2. maddesine aykırı olarak sanık hakkındaki hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve bu cezanın da aynı Kanun’un 51/1. maddesine aykırı olarak ertelenmesinin kanun yararına bozmaya konu edilip edilemeyeceğinin belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık hakkında taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Yerel Mahkemece sanığın TCK'nın 89/1, 89/2-b ve 62. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesinden sonra 50/1-a maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak günlüğü 20 TL'den 4.500 TL adli para cezasına çevrildiği bu cezanın da aynı Kanun’un 51. maddesi uyarınca ertelendiği ve söz konusu bu hükmün istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Bu karara yönelik Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma talebi ve bu talep üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarnamede; seçimlik ceza öngören taksirle yaralama suçu bakımından hapis cezası tercih edildikten sonra TCK’nın 50. maddesinin ikinci fıkrası gözardı edilerek olarak sanık hakkındaki hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve yine bu cezanın aynı Kanun’un 51. maddesine aykırı olarak ertelenmesinde isabet görülmediği görüşüyle kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu,

Özel Dairece, kanun yararına bozma isteminin CMK'nın 309. madde uyarınca reddine karar verdiği,

Sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde; suç tarihi itibarıyla bir adet hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunduğunun görüldüğü,

Anlaşılmaktadır.

V. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Hukuki Açıklamalar

Uyuşmazlığın isabetli bir çözüme kavuşturulabilmesi için öncelikle kanun yararına bozma kanun yoluna değinilmesinde yarar bulunmaktadır.

Öğretide olağanüstü temyiz denilen, 5320 sayılı Kanun'un 18. maddesi ile yürürlükten kaldırılan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nda ise yazılı emir olarak adlandırılan bu olağanüstü kanun yolu, CMK'nın 309 ve 310. maddelerinde kanun yararına bozma olarak yeniden düzenlenmiştir.

CMK'nın 309. maddesi uyarınca hâkim veya mahkemece verilip, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddî hukuka veya yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması talebini, kanuni nedenlerini açıklayarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirecektir. Bunun üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı da hükmün veya kararın bozulması talebini içeren yazısına bu nedenleri aynen yazarak Yargıtay ilgili ceza dairesine verecek, ileri sürülen nedenlerin Yargıtayca yerinde görülmesi hâlinde karar veya hüküm kanun yararına bozulacak, yerinde görülmezse talep reddedilecektir.

Böylece ülke genelinde uygulama birliğine ulaşılacak, hâkim ve mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkların, toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi sağlanacaktır.

Kanun yararına bozma kanun yoluna, ancak istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilebilmesi nedeniyle kesin hüküm otoritesinin zedelenmemesi amacıyla bu yola başvurabilmek için hukuka aykırılık hâlinin ciddi boyutlara ulaşması gerekmektedir. Delillerin takdir ve tercihinde hataya düşüldüğünden bahisle bu yola başvurulmasının, bu olağanüstü kanun yolunun amaç ve kapsamıyla bağdaşmayacağında kuşku yoktur.

Uyuşmazlık konusuyla ilgili TCK’nın kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 50. maddesinin ikinci fıkrası; "Suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez." şeklinde düzenlenmiştir.

Uyuşmazlık konusuyla ilgili TCK’nın kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 50. maddesinin ikinci fıkrası; "Suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez." şeklinde düzenlenmiştir.

TCK’nın 50. maddesinin ilk fıkrasına göre kısa süreli hapis cezasının, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre adli para cezasına veya anılan düzenlemedeki diğer yaptırımlara çevrilmesi mümkün olmakla beraber, suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek yaptırım olarak düzenlendiği hâllerde, temel ceza belirlenirken TCK’nın 61. maddesinin birinci fıkrası gereğince hapis cezası seçildikten sonra, TCK’nın 50. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemeye göre artık seçilen hapis cezası adli para cezasına çevrilemeyecektir.

Uyuşmazlık konusuyla ilgili TCK’nın "Hapis Cezasının Ertelenmesi" başlıklı 51. maddesi ise;

"İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir, bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmış beş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından üç yıldır, ancak erteleme kararının verilebilmesi için kişinin;

a) Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması,

b) Suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması, gerekir. ..." şeklindedir.

Maddede iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilenlerin cezalarının ertelenebileceği, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmış beş yaşını ikmal etmiş olanlar bakımından bu sürenin üst sınırının üç yıl olduğu belirtilmiş, ancak erteleme kararının verilebilmesi;

1- Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması,

2- Suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması,

Şartlarına bağlanmıştır.