muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10629, Karar No: 2022/2973, Tarih: 03.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/10629 E.  ,  2022/2973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi : ... 1. İş Mahkemesi

Dava, kazanın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın davalı Kurum yönünden konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına, davalı şirket yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Bazı maddeleri dışında 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesine göre “bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.”; Yine, 6099 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 7201 sayılı Kanunun 21. maddesine eklenen ikinci fıkrasına göre, “Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.”; Yine, 6099 sayılı Kanunun 9. maddesi ile değişik 7201 sayılı Kanunun 35. maddesinin ikinci fıkrasına göre, “Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği vet adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.” düzenlemelerine yer verilmiştir.

Tüm bu düzenlemeler gözetildiğinde, artık, adres kayıt sisteminde yazılı adresi bulunanlara, 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre tebligat yapılamayacak olup; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, adres kayıt sisteminde yazılı adresine, 21. maddenin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılması gerekecektir.

Tüm bu düzenlemeler gözetildiğinde, artık, adres kayıt sisteminde yazılı adresi bulunanlara, 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre tebligat yapılamayacak olup; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, adres kayıt sisteminde yazılı adresine, 21. maddenin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılması gerekecektir.

Eldeki dosya incelendiğinde, davalı Şaban Yılmaz’a yapılan gıyabi hükme dair tebligatın, yargılama sırasında “adres yetersiz olup, ... Sokak’ta No: ... olmadığından iade” gelmesine rağmen, yine aynı adrese çıkartıldığı ve tekrar iade gelmesi üzerine, tebliğin Tebligat Kanunu madde 35 uyarınca yapıldığı tespit edilmiştir. Bu şekilde yapılan tebligatların usulsüz olduğu anlaşılmakta olup, mahkemece; gecikmeye ve yeni bir geri çevirmeye mahal verilmeksizin, verilen gıyabi hükmün adı geçen davalı hakkında yapılacak araştırma ile adres kayıt sisteminde yazılı adreslerine Tebligat Kanununun 16-17 ve 21. maddelerine göre usulünce tebliğ edilerek; temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3.maddesi gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/971, Karar No: 2015/2106, Tarih: 02.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/971 E.  ,  2015/2106 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret alacağı , fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin, hafta tatili ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 100,00'er TL kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ikramiye, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu alacakların belirlenebilir nitelikte olduğu, davacının belirsiz alacak davası açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesi ile, davanın hukuki yarar yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Karar, süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık davanın niteliği ve kısmi dava açılmasında hukuki yarar bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda dava çeşitleri 105. ila 113. maddelerinde düzenlenmiş, eda davası, tespit davası ile belirsiz alacak ve tespit davası, inşai dava, kısmi dava ayrı ayrı maddelerde gösterilerek farklılıkları belirtilmiştir.

Kısmi dava 6100 sayılı Kanun'un 109. maddesinde tanımlanmıştır. Maddenin birinci fıkrasına göre “Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir”. İkinci fıkrasına göre ise “Talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz”. Bu çerçevede doktrinde de talep konusu taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı belirtilmiştir.

6100 sayılı Kanun ile birlikte, belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukukî yarar bulunmadan kısmî dava açma imkânı sınırlandırılmış; ancak tamamen ortadan kaldırılmamıştır. Bir yandan, 6100 sayılı Kanun'un 109. maddesine, haktan açıkça feragat edilebileceği şeklindeki temel maddi

./..

-2-

hukuk ilkesinden hareketle, kısmî dava açılırken fazlaya ilişkin hakları saklı tutma şeklindeki uygulamaya son verilmesi, bu veya buna benzer bir ibare kullanılmadığında haktan feragat edilmiş sayılacağı yönündeki uygulamanın önüne geçilmesi amaçlanmış; ancak, diğer yandan da hukukî yararı olmadan kısmî dava açılması engellenmek istenmiştir. Böylece uygulamada bazen başvurulduğu üzere kısmi davanın amacı dışında kullanılmasının önüne geçecek düzenleme yapılmıştır.

./..

-2-

hukuk ilkesinden hareketle, kısmî dava açılırken fazlaya ilişkin hakları saklı tutma şeklindeki uygulamaya son verilmesi, bu veya buna benzer bir ibare kullanılmadığında haktan feragat edilmiş sayılacağı yönündeki uygulamanın önüne geçilmesi amaçlanmış; ancak, diğer yandan da hukukî yararı olmadan kısmî dava açılması engellenmek istenmiştir. Böylece uygulamada bazen başvurulduğu üzere kısmi davanın amacı dışında kullanılmasının önüne geçecek düzenleme yapılmıştır.

Anılan Kanun'un 107. maddesinde düzenlenen belirsiz alacak davası ile kısmi dava birlikte değerlendirildiğinde, eğer alacak belirli veya belirlenebilir nitelikte ise, tam veya kısmi şekilde belirsiz alacak davası açarak, bu davanın sağladığı imkânlardan yararlanmak mümkün değildir. Ancak, Kanun'un kısmi dava açma imkânını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirlenebilir alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukukî yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkândan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanun'un 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkânlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, 6100 sayılı Kanun'un 109. maddesinde kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmî dava açılabilecektir. Buradaki temel ölçü, kısmî dava açmakta hukukî yararın bulunması ve Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere, kısmî dava açma hakkının dürüstlük kuralına aykırı şekilde kötüye kullanılmamasıdır. Şüphesiz ki, 6100 sayılı Kanun'un kabulünden sonra, gerek 29. maddenin açık hükmü gerekse 109. maddenin 2. fıkrasındaki düzenleme gereği, kısmî dava açılması halinde hukukî yararın, özellikle dürüstlük kuralı çerçevesinde daha sıkı gözetilmesi gerekli ve zorunludur. Bu noktada belirtmek gerekir ki, dava konusu edilen alacak, yargılama sırasında hesap raporu alınmasını veya miktar veya değerinin belirlenmesi yargılama sırasında başka bir olgunun tespit edilmesini gerektiriyor ise talep konusu alacağın tartışmalı olduğu veya açıkça belirli olmadığı kabul edilmeli ve kısmi dava olarak görülmelidir.

Dosya içeriğine göre, davacı vekili dava dilekçesi ile, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 100,00'er TL kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ikramiye, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. 03.11.2014 harç tarihli ıslah dilekçesinde ise dava konusu alacakların belirli alacak olduğunu açıklayarak dava değerini artırmıştır. Bu durumda davanın kısmi olarak açıldığı açık olup, kısmi istekle dava açılmasına kanuni engel bulunmadığı da gözetilerek işin esasına girilip oluşacak sonuç dairesinde karar verilmesi gerekirken, davacı vekilinin durnuşmadaki beyanından hareketle belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukaıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların diğer temyiz sebeplerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.02.2015 günü oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/4153, Karar No: 2013/8482, Tarih: 09.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/4153 E.  ,  2013/8482 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, işyerinde kullanılacak suya dair abonelik tesisi için kanal katılım ve şebeke hisse bedeli istenmesi konusunda muarazanın giderilmesi istemine ilişkin olup dava tarihi itibariyle taraflar arasında abonelik ilişkisi bulunmamaktadır.

Davanın açıklanan bu nitelendirmesine göre verilen hükmün temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 9.5.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/3232, Karar No: 2014/12687, Tarih: 13.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3232 E.  ,  2014/12687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15912, Karar No: 2006/9731, Tarih: 10.10.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/15912 E.  ,  2006/9731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

Davacı, ilk kesinti tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı ...-kur’un diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının murisinin ilk prim kesintisini takip eden aybaşından murisin ölüm tarihi olan 10.10.2005 tarihine kadar 2926 sayılı Yasaya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı ...-kur’un diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının murisinin ilk prim kesintisini takip eden aybaşından murisin ölüm tarihi olan 10.10.2005 tarihine kadar 2926 sayılı Yasaya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının murisinin, teslim ettiği ürün bedelinden yapılan ilk tevkifat kesintisinin 20.4.1999 tarihinde yapıldığı,2002 ve 2003 yıllarında da tevkifatın bulunduğu, Tarım Kredi Kooperatifi’ne 1998 yılından itibaren kayıtlı olduğu, üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunduğu görülmektedir. Mahkemece hüküm fıkrasında ilk kesinti tarihi olan 20.4.1999 tarihi yerine maddi hatayla 20.9.1999 tarihinin, davacının murisinin doğum tarihi 1946 yılı olduğu halde 1964 yılının, davacı murisinin ölüm tarihi olan 10.10.2005 tarihine kadar tespit kararı verilmesi gerekirken dava tarihi olan 01.05.2006 tarihine tespit kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K’nun 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, hüküm fıkrasının 1.bendi silinerek, yerine “Davanın Kabulü ile, davacının ölen eşi 1946 doğumlu ...’ın, ilk ürün tevkifatının yapıldığı 20.4.1999 tarihini takip eden aybaşı olan, 1.5.1999 tarihinden ölüm tarihi olan 10.10.2005 tarihine kadar 2926 Sayılı Yasa’ya tabi zorunlu tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA10.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4687, Karar No: 2017/3144, Tarih: 21.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/4687 E.  ,  2017/3144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı asıl işveren ... Bakanlığına bağlı olarak, değişen alt işverenler nezdinde çalışmaktayken,haksız ve bildirimsiz olarak iş akdinin feshedildiğini beyanla, işçilik tazminat ve alacaklarına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, kısmen kabul kararı verilmiştir. Hükmün davalılar vekillerince temyizi üzerine, Dairemizce, diğer temyiz itirazları reddedilerek, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma alacağı hesaplaması yapılırken, davacı ile menfaat birlikteliği olan tanık anlatımlarına dayanıldığı, oysa, çalışmanın geçtiği yerin resmi kurum olması nedeniyle yemek ihalesinin verildiği alt işverenden, bordrolar , ekstreler, ihale şartnameleri ile hak ediş belgeleri getirtilerek, puantaj kayıtları, görev tanımları, ihale ile alınan işin kaç işçi tarafından gerçekleştirildiği, asıl işverenin çalışma şartlarına müdahale edip etmediğinin belirlenmesi ve buna göre hesaplama yapılması gerektiği, gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, söz konusu belgelerin dosyaya gönderilmesi için yazışma yapılmış ve dosya ek rapora gönderilmiştir.

Mahkemece, resmi kurum olan hastaneden gönderilen evrakların bozma ilamında bahsi geçen tespitleri yapmaya yarayacak nitelikte olmadığı, puantaj evraklarının ise gönderilmediği, davacının hastanenin kadrolu doktoru ve idari işlerde görevli memuru olan tanıklarının davacı ile menfaat birlikteliklerinin olmadığı, davacının mutfakta yemek işlerinde çalışmanın dışında hastalara yemek dağıtımı da yaptığı yönünde beyanda bulundukları, çalışan sayısının ise bu iş bakımından şartnameye göre 3 olduğu, buna göre tanık beyanlarından hareketle bilirkişinin yaptığı hesaplamaya itibar edilmesi gerektiği gerekçesiyle, yeniden kısmen kabul yönünde hüküm kurulmuştur.

Ancak, Mahkemece gerekçeli kararda buna ilave olarak, kısa kararın kurulması esnasında, dosyada mevcut bir ibraname tespit edilerek, işten çıkış esnasında davacıya ödenen bir bedel olduğu düşüncesiyle alacaklardan mahsup edildiği,fakat gerekçeli kararın yazımı sırasında, söz konusu ibranamenin çalışma dönemi içinde hazırlanan ve ücret ile AGİ hakkında bir belge olduğunun anlaşıldığı, mahsup işleminin hatalı olarak yapıldığının fark edildiği, ancak kısa karar değiştirilemeyeceğinden bu hali ile durumun açıklanmak suretiyle hüküm kurulduğu belirtilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, kısa karar tefhim edildikten sonra, gerekçeli kararda ,kısa kararda sehven mahsup işlemi yapılarak, hatalı hüküm kurulduğu ifade edilmiştir. Buna göre, Mahkemece açıklıkla ifade edildiği üzere, mahsup edilmemesi gereken tutar mahsup edilerek kurulan hüküm hatalı olup, bozulması gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının ise reddine, 21.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9377, Karar No: 2024/10127, Tarih: 23.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/9377 E.  ,  2024/10127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2940 E., 2022/1474 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tarsus 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/316 E., 2019/395 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının fer'i müdahil Kurum vekilince istinafı üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar fer'i müdahil Kurum vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı ... Temizlik Şirketinde 03.12.2017 ve 04.12.2017 tarihlerinde çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Fer'i Müdahil SGK vekili, Kurum kayıtlarının incelenmesinde davacının tespit talep ettiği dönem olan 03.12.2017, 04.12.2017 tarihlerinde çalışmasına rastlanılmadığını, bu haliyle davacının çalışmaları çalışıldığı kadarıyla müvekkili Kuruma bildirilmiş olduğunu ve işe giriş bildirgeleri ile aylık prim hizmet belgelerine göre tutulmakta olan kurum Kayıtları yazılı delil teşkil ettiğinden yazılı delil niteliğindeki Kurum kayıtlarının aksinin aynı değerde yazılı delilerle ispatının gerektiğini, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne; davacının ... sicil nolu davalı ... Hizmet Temizlik İnşaat Gıda Ticaret ve Taahhüt Ltd. Şti.ne bağlı olarak 03.12.2017 ve 04.12.2017 tarihleri arasında Tarsus Devlet Hastanesinde temizlik personeli olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Fer'i müdahil SGK vekili istinaf başvurusunda; Mahkemece bu yolda yeterli araştırma yapılmadan eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu iddia etmiş, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe