muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8107, Karar No: 2023/2157, Tarih: 26.04.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/8107 E.  ,  2023/2157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/174 E., 2016/380 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma

Elazığ Çocuk Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2016/174 Esas, 2016/380 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen hırsızlık suçundan zarar görme ihtimali bulunan Milli Eğitim Bakanlığının açılan davadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belge bulunmadığı gibi, yokluğunda verilen hükmün adı geçen bakanlığa tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir belgeye de rastlanmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde yoklukta verilen hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak adı geçen kuruma tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18774, Karar No: 2014/1834, Tarih: 31.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/18774 E.  ,  2014/1834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 16. İş Mahkemesi

Tarihi : 15.05.2013

No : 2011/1601-2013/212

Dava, yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın geçici 81. Maddesinin B bendi olup, anılan bentte; " B) (Yeniden düzenleme: 23/5/2002-4759/3 md.) 23.5.2002 tarihinde;

c) Sigortalılık süresi 16 (dahil) yıldan fazla, 17 yıldan az olan kadınlar 20 yıllık sigortalılık süresini ve 42 yaşını doldurmaları, sigortalılık süresi 20 yıl (dahil) dan fazla, 21 yıl 6 aydan az olan erkekler 25 yıllık sigortalılık süresini ve 46 yaşını doldurmaları ve en az 5075 gün....” olması halinde aylık bağlanacağı öngörülmüştür.

Dosya kapsamına göre; 05.06.1960 tarihinde doğan davacının, 01.12.1980 tarihinde sigortalılığının başladığı ve tahsis talep tarihi olan 28.10.2005 tarihine kadar 24 yıl 10 ay 28 gün sigortalılık süresi olduğu ve talep tarihi itibariyle 45 yaşını doldurmuş olduğu, davacının 28.10.2005 tarihli tahsis talebine istinaden 01.11.2005 tarihinden itibaren davacıya yaşlılık aylığı bağlandığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalara göre yasanın yeniden düzenlenme tarihi olan 23.5.2002 tarihi itibariyle davacının sigortalılık süresinin 21 yıl 5 ay 22 gün olduğu yani sigortalılık süresinin 21 yıl 6 aydan az olduğu göz önüne alındığında davacıya yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için 25 yıllık sigorta süresini, 46 yaşını ve en az 5075 gün prim ödeme gün sayısının doldurması gerektiği anlaşılmakla tahsis koşullarının bu şartlara göre incelenmesi gerekmektedir.

Mahkemece yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında yapılacak inceleme ve araştırma sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 31.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25482, Karar No: 2019/19365, Tarih: 07.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/25482 E.  ,  2019/19365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 07/05/2013-19/08/2014 tarihleri arasında davalı işveren bünyesinde şehir içi tır şoförü olarak çalıştığını, müvekkilinin en son net maaşının 2.500 TL olduğunu, iş akdinin haklı bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket davaya karşı cevap vermemiştir.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalıya ait iş yerinde 07/05/2013-19/08/2014 tarihleri arasında 1 yıl 3 ay 15 gün çalıştığı, davalının iş akdini tazminat gerektirmeyecek şekilde feshedildiği hususuna ilişkin herhangi bir delil sunmadığı, davacı tanıklarının davalı tarafından davacının iş akdinin feshedildiğini beyan ettikleri, davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haklı neden olmadan feshedildiği, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, davacının yurtiçi tır şoförü olarak çalıştığı, sefer başına prim uygulamasının bulunduğu, tanıkların davacının işi niteliği fazla çalışma ile ilgili görgüye dayalı bilgi sahibi olmadıkları, Karayolları Trafik Kanunu ve Yönetmeliğinin günlük yasal araç kullanma ve dinlenme sürelerine ilişkin sınırlamaları karşısında davacının fazla çalışma varlığını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece davacının yurtiçi tır şoförü olarak çalıştığı, sefer başına prim uygulamasının bulunduğu, tanıkların davacının işi niteliği fazla çalışma ile ilgili görgüye dayalı bilgi sahibi olmadıkları, Karayolları Trafik Kanunu ve Yönetmeliğinin günlük yasal araç kullanma ve dinlenme sürelerine ilişkin sınırlamaları karşısında davacının fazla çalışma varlığını kanıtlayamadığına karar verilmiştir.

Dosyada yer alan 29.04.2015 tarihli bilirkişi raporunda tanık beyanları doğrultusunda 2 seçenekli fazla mesai alacağına ilişkin hesaplama yapılmıştır.

Davacı tanığı ... davalı şirkette 05.09.2012- 15.09.2014 tarihleri arasında çalıştığını, davacının haftada 5 gün 07:00-22:30 saatleri arasında, cumartesi günlerinde ise saat 14:00 e kadar çalıştığını, davacı tanığı ... ise 07.07.2012-15.09.2014 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, davacının haftada 5 gün 07:00-22:00,23:00 saatleri arasında, cumartesi günlerinde ise saat 14:00,15:00 e kadar kadar çalıştığını beyan etmiştir.

Davacı tanığı ... davalı şirkette 05.09.2012- 15.09.2014 tarihleri arasında çalıştığını, davacının haftada 5 gün 07:00-22:30 saatleri arasında, cumartesi günlerinde ise saat 14:00 e kadar çalıştığını, davacı tanığı ... ise 07.07.2012-15.09.2014 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, davacının haftada 5 gün 07:00-22:00,23:00 saatleri arasında, cumartesi günlerinde ise saat 14:00,15:00 e kadar kadar çalıştığını beyan etmiştir.

Mahkemece, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda ispat edilen fazla çalışma süresine göre davacı işçinin fazla mesai ücretinin zamsız kısmını aldığı, zamlı kısmını almadığı kabul edilerek fazla mesai ücretinin 0.50 katsayı ile hesaplanması ve takdiri indirim uygulanarak hak kazanılan fazla çalışma ücreti alacağının kabulüne karar verilmesi gerekirken talebin reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/39132, Karar No: 2012/45781, Tarih: 25.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/39132 E.  ,  2012/45781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında verilen hükmün yapılan temyiz incelemesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında verilen hükmün yapılan temyiz incelemesinde:

Diğer temyiz itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde kemik kırığı ve tahrik hükümlerinin uygulanmasında kanun maddelerinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, sanık ... hakkında kurulan hükmün 3. paragrafın başına '5237 sayılı TCK'nin 87/3 maddesi uyarınca' ve 4. paragrafın başına '5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca' ibareleri eklenerek diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10858, Karar No: 2017/4408, Tarih: 03.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/10858 E.  ,  2017/4408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı kooperatif, kendileri ile birlikte 6 adet kooperatifin 1988 ve 1989 yılları içerisinde davalı... Belediyesi'nin mülkü olan arazinin alımı ile ilgili olarak davalı ...'na toplam 1.974.000.000. TL. ödeme yaptıklarını,davalı ... tarafından arsa tahsisinin uzaması üzerine 6 kooperatiften 3' ünün yatırdıkları bedeli geri alarak arsa alımından vazgeçtiklerini; kendilerinin de içinde bulunduğu 3 kooperatifin ise, kooperatiflerine arsa tahsisi amacı ile senelerdir beklediklerini,kendileri tarafından davalı ...'nın Vakıflar Bankası Belediye Sarayı Şubesi'nde bulunan 2001/4 hesabına 17.11.1988 tarihinde 100.000.000. TL. 14.12.1988 tarihinde 170.000.000 TL., 13.2.1989 tarihinde ise 230.000.000. TL. olmak üzere toplam 500.000.000. TL. ödeme yaptıklarını; kendilerinin ortaklara ucuz işyeri temin etmek amacı ile kurulan bir kooperatif olmalarına rağmen davalı ... tarafından senelerce mağdur edildiklerini, davalı ... tarafından yapılan ihale sonucunda ise Küçükçekmece İkitelli'de kain 64 pafta, 3258 parsel sayılı 322558,24 m2 alanlı belediye malı olan taşınmazın 302555 m2 lik kısmının 302.555.000.000.TL. + KDV bedelle ihaleye çıkarıldığını, yapılan ihale sonucu kendilerinin arsa tahsisi amacı ile avans niteliğinde yatırdığı 500.000.000. TL.' nin hiç dikkate alınmadığını ileri sürerek; arsa tahsisi amacı ile davalı belediyeye ödenen toplam 500.000.000. TL. 'nin ( 17.11.1988 – 14.12.1988 – 13.02.1989 tarihindeki )ödendiği tarihlerdeki rayiç bedelleri ( m2 satış değeri) üzerinden arsa tahsis edilmesine, arsa tahsisinin mümkün olmaması durumunda, ödenen bedelin davanın açıldığı tarihte avans bedelinin ödendiği tarihte tahsisi edilmesi gereken rayiç bedelleri üzerinden günümüz şartlarıyla rayiç bedellerine uyarlanarak reeskont faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., davanın haksız ve yasal dayanaktan yoksun olup öncelikle İstanbul 5. İdare Mahkemesi'nin 2005/2959 esas sayılı dosyasının bekletici mesele yapılmasını, İstanbul İkitelli 64 pafta, 3258 parsel sayılı 322.558 m2 yüzölçümlü belediye mülkiyetinde bulunan parselin 08.01.1996 tarihli imar planında kısmen Küçük Sanayi Kooperatiflerine, kısmen de hizmet alanlarına ve park alanlarına yönelik fonksiyon verildiğini, imar uygulaması tamamlanan ve oluşan bu durum karşısında İkitelli Organize Sanayi Bölgesi Başkanlığının Kooperatiflerinin ruhsat ve tapu işlemlerini tamamlayabilmeleri için, kendi parsellerinde oluşan belediye hisselerini satın almak istedikleri belirtilerek 21.10.2004 tarih 1043 sayılı dilekçe ile satış işleminin yapılmasının talep edildiğini ve 30.06.2005 tarih 1046-445 ve 30.06.2005 tarih 10478 – 446 sayılı Belediye Encümen kararları ile Esenler İkitelli Mah.'de belediyeye ait parsel hisselerinin 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 17.maddesine göre şartnamesi gereği taksitle davalı koop. İle dava dışı S.S. Eyüp Çevresi Marangozlar Küçük Sanayi Sitesi Kooperatifi'ne satışının yapıldığını, ilgilisi adına tescil işlemli ipotekli olarak satışı yapılarak Tapu Müdürlüğü'nde 15.09.2005 tarih 8229 yevmiye numaraları ipotek senetleri düzenlenerek belediye parsellerinin davacı taraflara devrinin tamamlandığını, 18. madde uygulamasının ilçe Belediye Başkanlıkları'nca yapıldığını; ancak, bu bölgede Organize Sanayi Bölgesi Başkanlığı yetkili olduğundan Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve İlçe Belediye Başkanlıklarının plan yapma yetkisinin bulunmadığını, bu aşamada davacı kooperatiflerin yapılan bu işlemlere muvafakatlerinin bulunduğunu, işlem tamamlandıktan ve tapuları teslim edildikten sonra böyle bir davanın açılmasının iyi niyete dayanmadığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;davacı kooperatifin kendilerine hiçbir şekilde arsa tahsisi ya da arsa tahsis vaadi dahi yapılmadan mahiyetini belirtmeksizin davalı hesabına yatırdıkları toplam 500.000.000 TL'yi ne amaçla yatırdıklarını kanıtlayamadıkları,davacının bu 500.000.000 TL'nin ancak sebepsiz zenginleşme kuralları çerçevesinde ve aynen geri ödenmesini talep edebileceği,artık davacının ,daha sonra yapılan işlemler ve arsa tahsisleri sırasında herhangi bir mahsup talebinde bulunmayıp bu davayı açmasının objektif hüsnüniyet kaidelerine açıkça aykırı olduğu gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava;davacı kooperatif tarafından davalı ...'ye ödendiği iddia edilen avans bedelinin sebepsiz zenginleşme kuralları çerçevesinde iadesi istemine ilişkindir.

Dava;davacı kooperatif tarafından davalı ...'ye ödendiği iddia edilen avans bedelinin sebepsiz zenginleşme kuralları çerçevesinde iadesi istemine ilişkindir.

Geçersiz sözleşmelere göre verilenlerin iadesi sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre geri istenir. Sebepsiz zenginleşme, bir kimsenin mal varlığının haklı (geçerli) bir sebep olmaksızın diğer bir kimsenin mal varlığı aleyhine çoğalması (zenginleşmesi) demektir. Sebepsiz zenginleşmenin borç doğurmasının sebebi zarar değil, alacaklının (davacının) mal varlığında meydana gelen eksilmedir. Sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak talep edilebilmesi için borçlunun mal varlığında bir başkasının aleyhine olarak bir zenginleşme meydana gelmeli, zenginleşme ve zenginleştirici olay arasında illiyet bağı bulunmalı ve zenginleşme haklı bir sebebe dayanmamalıdır.

Geçersiz sözleşme gereğince, diğerinin mal varlığına kayan değerlerin iadesi "Denkleştirici Adalet" düşüncesine dayanmaktadır. Denkleştirici adalet ilkesi ise, haklı bir sebebe dayanmadan başkasının mal varlığından istifade ederek, kendi mal varlığını artıran kişinin elde ettiği kazanımı geri verme zorunda olduğunu ve gerçek bir eski hale getirme yükümlülüğü bulunduğunu ifade eder.

Bu bakımdan, sebepsiz zenginleşmeye konu alacağın iadesine karar verilirken, bedelin alım gücünün ilk ödeme günündeki alım gücüne ulaştırılması ve bu şekilde iadeye karar verilmesi gerekir. Davacı, ödediği bedelin ifanın imkânsız hale geldiği tarihteki ulaştığı değeri isteme hakkına sahiptir.

Denkleştirici adalet ilkesi gereğince güncelleme yapılırken, güncellemeye esas alınan somut veriler tek tek uygulanarak ödeme tarihinden ifanın imkânsız hale geldiği tarihe kadar paranın ulaştığı değer her bir dönem için hesaplanmalı, sonra bunların ortalaması alınmalıdır.

Bu amaçla, çeşitli ekonomik etkenler nedeniyle, az olan alım gücünün enflasyon, tüketici eşya fiyat endeksi, altın ve döviz kurlarındaki artışlar, memur maaş ve işçi ücretlerindeki artışlar vs. ortalamaları alınmak suretiyle, ulaşacağı alım gücü yukarıda açıklanan ilke ve esaslar altında ve bu konuda uzman bilirkişi kurulundan nedenlerini açıklayıcı, taraf, hakim ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak belirlenmelidir.

Bu amaçla, çeşitli ekonomik etkenler nedeniyle, az olan alım gücünün enflasyon, tüketici eşya fiyat endeksi, altın ve döviz kurlarındaki artışlar, memur maaş ve işçi ücretlerindeki artışlar vs. ortalamaları alınmak suretiyle, ulaşacağı alım gücü yukarıda açıklanan ilke ve esaslar altında ve bu konuda uzman bilirkişi kurulundan nedenlerini açıklayıcı, taraf, hakim ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak belirlenmelidir.

Somut olayda;davacı kooperatif ile 5 adet kooperatifin 1988 ve 1989 yıllarında davalı belediyenin mülkünde olan arazinin alımı hususunda davalı ... ile anlaştıkları,bu kapsamda davacı ve diğer 5 kooperatifin davalı ... hesabına toplam 1.974.000.000 TL'yi yatırdıkları,ancak daha sonra bu 5 kooperatiften 3'ünün yatırdıkları bedelleri geri almak suretiyle arsa alımından vazgeçtikleri,davacı kooperatif ile dava dışı 2 kooperatifin ise arsa tahsisi için beklemeye devam ettikleri,davacı tarafından ise arsa tahsisi için davalı ...'nın Vakıflar Bankası Belediye Sarayı Şubesi'nde bulunan 2001/4 hesabına 17.11.1988 tarihinde 100.000.000. TL. ,14.12.1988 tarihinde 170.000.000 TL., 13.2.1989 tarihinde ise 230.000.000. TL. olmak üzere toplam 500.000.000. TL. ödeme yapıldığı dosya kapsamında yer alan 21.05.1992 tarihli Bakanlık yazısı ve davacı tarafça dosya kapsamına sunulan ödeme makbuzları ile de sabittir.

Davaya konu uyuşmazlık,davacı kooperatif tarafından davalı belediyenin hesabına yatırılan toplam 500.000.000 TL'nin daha sonra yapılan ihale neticesinde taraflarına tapusu verilen taşınmaz bedelinden mahsup edilmemesi nedeniyle davalı belediyenin bu miktar sebepsiz zenginleştiği iddiasına ilişkindir.

Mahkemece, her ne kadar,davacı kooperatifin kendilerine hiçbir şekilde arsa tahsisi ya da arsa tahsis vaadi dahi yapılmadan mahiyetini belirtmeksizin davalı hesabına yatırdıkları toplam 500.000.000 TL'yi ne amaçla yatırdıklarını kanıtlayamadıkları,davacının bu 500.000.000 TL'nin ancak sebepsiz zenginleşme kuralları çerçevesinde ve aynen geri ödenmesini talep edebileceği,artık davacının ,daha sonra yapılan işlemler ve arsa tahsisleri sırasında herhangi bir mahsup talebinde bulunmayıp bu davayı açmasının objektif hüsnüniyet kaidelerine açıkça aykırı olduğu gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş ise de; yukarıda ifade edilen 21.05.1992 tarihli Bakanlık yazısı,davacı tarafından yapılan ödemeleri gösterir dekontlar ve dosya kapsamı dikkate alındığında; davacının, davalı belediyeye ödediği toplam 500.000.000 TL'nin yukarıda ifade edildiği şekilde sebepsiz zenginleşme nedeniyle denkleştirici adalet kuralı uygulanmak suretiyle bugünkü alım gücüne ulaştırılması gerektiği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, mahkemece;yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar dikkate alınmak suretiyle davacının davalı belediyeye ödediği 500.000.000 TL'nin ,ifanın imkansız hale geldiği tarihte(tespit edilemiyor ise dava tarihinde) ulaştığı değer itibariyle güncellenmesi konusunda alanında uzman bilirkişi heyetinden rapor alınması,alınacak raporda yukarıda ifade edildiği üzere enflasyon, tüketici eşya fiyat endeksi, altın ve döviz kurlarındaki artışlar, memur maaş ve işçi ücretlerindeki artışlar vs. ortalamaları alınmak suretiyle, ulaşacağı alım gücünün belirlenmesi ve belirlenecek bu bedelin hüküm altına alınması gerekirken,eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8633, Karar No: 2007/9341, Tarih: 12.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8633 E.  ,  2007/9341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.06.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.