muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3853, Karar No: 2023/12016, Tarih: 07.11.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; aracın sürücüsü nin kollukta verdiği ifadesinde; olay günü tırı çalıştırmak istediğinde çalışmaması üzerine kaputu açtığını, marş dinamosuna baktığını yine çalıştıramadığını, Batman ilinde sanayide usta olan motorcu ve elektrikçi arkadaşını aradığını, şarj dinamosuna çekiçle bir defa vurmasını söylediğini, vurduğunda şarj dinamosundan kıvılcım çıktığını beyan ettiği, aracın sürücüsünün, araçta bulunan şarj dinamosuna çekiçle vurmak suretiyle zarar verdiğini kabul ettiğini, hayatın olağan akışı içerisinde düşünüldüğünde akım içerisindeki bir parçaya vurulmak suretiyle zarar verildiğinde tepkimeye gireceği ve içindeki akımdan dolayı kıvılcım, yangın gibi olayların yaşanacağının öngörülebilir bir durum olduğunu, yangın çıkışının yapılan bu hareketten kaynaklandığı açık olmakla birlikte bu husus kasko poliçesi içerisinde teminat altına alınmadığını, Kasko Genel Şartları 4.15 “Sigorta kapsamına giren bir olaydan doğmadıkça ve böyle bir olayla sonuçlanmadıkça aracın mekanik, elektrik, ve elektronik donanımından meydana gelen her türlü arızalar, kırılmalar ile lastiklerde meydana gelen zararlar” ve ayrıca Kasko Genel Şartları 5.6 ''Araca, sigortalı veya fiillerinden sorumlu bulunduğu kimseler veya birlikte yaşadığı kişiler tarafından kasten verilen zararlar ile sigortalının fiillerinden sorumlu olduğu kimseler veya birlikte yaşadığı kişiler tarafından sigortalı aracın kaçırılması veya çalınması nedeniyle meydana gelen zararlar'' teminat dışı kaldığı belirtildiğinden ve şarj dinamosuna çekiçle vurulmasından kaynaklı olarak çıkan yangın olayının sigorta kapsamına giren bir olay olmadığından başvurunun reddine karar verilmesi gerektiğini, aracın fiziken incelenerek keşif yapılarak karar verilmesi gerektiğini bu sebeple hakemin dosyadan el çekerek, yargılamanın mahkemelerde yapılması gerektiğini, bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, rayiç değerin ve sovtajın doğru tespit edilmediğini, avans faizini ve temerrüt tarihini kabul etmediklerini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... şirketi tarafından Kasko poliçesi ile teminat altına alınan davacı aracının yangın sebebiyle hasar görmesi nedeniyle maddi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesi, Kara Araçları Kasko Sigortası Genel Şartları, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 1429 ve 1448 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... şirketi tarafından Kasko poliçesi ile teminat altına alınan davacı aracının yangın sebebiyle hasar görmesi nedeniyle maddi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesi, Kara Araçları Kasko Sigortası Genel Şartları, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 1429 ve 1448 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1-Davacı ile davalı arasında 06.04.2019-06.04.2020 tarihleri için birleşik kasko sigorta sözleşmesi düzenlenmiş; poliçenin düzenlenmesinden sonra, 03.10.2019 tarihinde davacının maliki olduğu plakalı çekici yanarak hasar görmüştür. Davacı malik, dava konusu hasara ilişkin bedelin poliçe kapsamında ödenmesi talebi ile işbu davayı açmıştır.

Dava tarihinde yürürlükte olan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun Sigorta Hukuk Genel Hükümler başlığında düzenlenen 1429 uncu maddesine göre, sigortacı aksine sözleşme yoksa sigorta ettirenin, sigortalının, lehtarın ve bunların hukuken sorumlu bulundukları kişilerin ihmallerinden kaynaklanan zararların tazmin ile yükümlüdür.

Sigorta ettiren, sigortalı ve tazminat ödenmesini sağlamak amacı ile bunların hukuken fiillerinden sorumlu oldukları kişiler, rizikonun gerçekleşmesine kasten sebep oldukları takdirde, sigortacı tazminat borcundan kurtulur ve aldığı primleri geri vermez. Anılan Kanun'un 1448 inci maddesi ise sigorta ettirenin rizikonun gerçekleştiği veya gerçekleşme ihtimalinin yüksek olduğu durumlarda zararın önlenmesi ve azaltılması ve engel olunması için imkanlar dahilinde önlemler almakla yükümlüdür ve bu yükümlülüğe aykırılık sigortacı aleyhine bir durum yaratmış ise kusurun ağırlığına göre tazminattan bir indirim yapılır.

Davalı vekili; aracın rutin bakımlarının yapılmadığını, Kara Araçlar Kasko Sigortası Genel Şartları A.4.14 gereği “Yağsızlık, susuzluk, donma, bozukluk, eskime, çürüme, paslanma veya bakımsızlık, nedeni ile meydana gelen zararların" teminat dışı olduğunu, ayrıca aracın sürücüsü nin kollukta verdiği ifadesinde; olay günü tırı çalıştıramaması üzerine şarj dinamosuna çekiçle vurduğunu kıvılcım çıktığını, beyan ettiğini, hayatın olağan akışı içerisinde düşünüldüğünde akım içerisindeki bir parçaya vurulmak suretiyle zarar verildiğinde tepkimeye gireceği ve içindeki akımdan dolayı kıvılcım, yangın gibi olayların yaşanacağının öngörülebilir bir durum olduğunu, yangın çıkışının yapılan bu hareketten kaynaklandığını bu sebeple, Kasko Sigortası Şartları 4.15 “Sigorta kapsamına giren bir olaydan doğmadıkça ve böyle bir olayla sonuçlanmadıkça aracın mekanik, elektrik, ve elektronik donanımından meydana gelen her türlü arızalar, kırılmalar ile lastiklerde meydana gelen zararlar” ve ayrıca Kasko Genel Şartları 5.6 ''Araca, sigortalı veya fiillerinden sorumlu bulunduğu kimseler veya birlikte yaşadığı kişiler tarafından kasten verilen zararlar ile sigortalının fiillerinden sorumlu olduğu kimseler veya birlikte yaşadığı kişiler tarafından sigortalı aracın kaçırılması veya çalınması nedeniyle meydana gelen zararlar'' teminat dışı kaldığı belirtildiğinden ve şarj dinamosuna çekiçle vurulmasından kaynaklı olarak çıkan yangın olayının sigorta kapsamına giren bir olay olmadığından başvurunun reddini savunmuştur.

Dosya içerisinde yer alan itfaiye raporunda; tırın kupa kısmının tamamen yandığı, yangının çıkış sebebinin belirlenemediği belirtilmiştir. Çekicinin sürücüsü kollukta verdiği ifadesinde, nakliye işi ile uğraştığını, müşteriden mısırları almak için tarlaya gittiğini, tırı yolun soluna park ettiğini, biraz daha tarlaya yaklaşmak için tırın kontağına bastığını, ancak çalıştıramadığını, Batman’da sanayide elektrikci ve motorcu olan usta arkadaşını aradığını, şarj dinamosuna çekiçle bir defa vurmasını söylediğini, vurduğunda dinamodan kıvılcım çıktığını, ustaya durumu söylediğinde, şarj dinamosunun değişmesi gerektiğini veya tırın beyninden dolayı çalışmayacağını, tırı görmesi gerektiğini belirttiğini,bunun üzerine Batman’a usta getirmek üzere gittiğini, şehre vardığında nakliyesini yaptığı aradığını, tırın yandığını kendisine bildirdiğini beyan etmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, yargılama sırasında kara araçları sigorta eksperi bilirkişisinden rapor alınmıştır. 27.09.2021 tarihli raporda, aracın zarar gören parçalarına ilişkin değer tespiti yapılarak, tamamen yanarak kullanılamaz ... geldiğinden 127.700,00 TL araç bedelinin olduğu tespit edilmiştir.Hakem Heyetince belirlenen bu zarar göre davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin itiraz üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalının esasa yönelik itirazları rededilmiş, vekalet ücreti yönünden ise kabul edilmiştir. Ne var ki hükme esas alınan raporda yangının çıkış sebebine ilişkin değerlendirme yapılmamış, Hakem Heyetince davalı vekilinin bu konudaki itirazları dikkate alınmamıştır.Rapor bu hali ile yetersiz olup eksik inceleme ile karar verilmiştir.

O halde yukarıda izah edilen maddi ve hukuki olgulara göre; dava konusu sigortalı aracın kaza tarihi öncesindeki servis kayıtlarının getirtilip üniversitelerin otomotiv bölümlerinden makine mühendisi ve elektrik mühendisi bilirkişilerden seçilecek heyetten rapor alınarak, yangın öncesinde, eksik bakım ve onarımdan kaynaklı unsurların ve aracın sürücüsünün, şarj dinamosuna vurması sonucunda kıvılcım çıkmasının yangına sebep olup olmayacağı ve bu kapsamda yangının çıkış sebebinin belirlenmesi için ayrıntılı, denetime açık, olay ile illiyet bağı kuran, rapor alınması, sonucuna göre de Kara Araçları Kasko Sigortası Genel Şartları ile TTK'nın 1429 ve 1448 inci maddeleri değerlendirilerek sigorta ettirenin veya hukuken fiilinden sorumlu olduğu kişinin (araç sürücüsü) rizikonun gerçekleştiği veya gerçekleşme ihtimalinin yüksek olduğu durumlarda zararın önlenmesi ve azaltılması ve engel olunması için imkânlar dahilinde önlem alma yükümlülüğünü yerine getirip getirmediğinin, sigortacı aleyhine bir durum yaratılmış ise kusurun ağırlığına göre tazminattan indirim yapılıp yapılmayacağının irdelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde eksik araştırmayla hüküm tesisi doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

2. Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir

VI. KARAR

1- Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

2- Değerlendirme bölümünün (2 ) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın, mahkemeye gönderilmesine,

07.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1824, Karar No: 2018/5203, Tarih: 28.05.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/1824 E.  ,  2018/5203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalılardan ... ile ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 29.03.2010 tarihli iş kazasında %55 oranında geçici iş göremez durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler, yapılan tedavi masraflarının rücuan tahsilini talep etmiş olup, Mahkemece hükme esas kılınan bilirkişi raporunda davalı ... Yapı Market Paz. Ltd. Şti.'nin %50, davalı ...'ın %15, davalı ...'un %5, kazalı işçinin %30 kusurlu olduğu kabul edilerek, gerçek zarar hesabı yaptırmaksızın, %50 kurum zararı üzerinden talep gibi davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı kurum ile davalılardan ... ile ... avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Eldeki davada, davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin ilk fıkrasında, iş kazası, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği belirtilmiş olmakla, anlaşılacağı üzere işverenin rücu alacağından sorumluluğu belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekmektedir.

Bu tür davalarda gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar, ölüm halinde destekten yoksun kalma tazminatı hesabı dikkate alınmalıdır. Gerçek zararın belirlenmesinde, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan sigortalının net geliri, kalan ömür süresi, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik derecesi, kusur ve destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı gibi tüm veriler ortaya konulmalıdır. Gerçek

zarar, sigortalının kaza tarihi itibarıyla kalan ömür süresine göre aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin kalan ömür süreleri yönünden ise, Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Üniversitesi Fen Fakültesi ... Bilimleri Bölümü, ... Danışmanlık, ... Üniversitesi ve ... Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “...” adı verilen Ulusal Mortalite Tablosu hazırlanarak ... Güvenlik Kurumunca 2012/32 sayılı Genelgeyle ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında uygulamaya konulmuş olup özü itibarıyla varsayımlara dayalı gerçek zarar hesabında gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerektiğinden ülkemize özgü ve güncel verileri içeren ... tablosu kalan ömür sürelerinde esas alınmalıdır.

Sigortalının 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra kalan ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtayın yerleşmiş görüşlerindendir. Günlük net gelir saptanarak rapor tarihi itibarıyla bilinen dönemdeki kazanç, var olan verilere göre iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmaktadır. Bilinmeyen dönemdeki kazanç bakımından ise tazminatların peşin olarak hesaplanmasına karşın gelirlerin taksit taksit elde edilmesi sonucunda tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar, reel faiz kadar olduğundan şu durumda enflasyon dışlanmak suretiyle değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da gözetilerek %10 yerine Kurum ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranı uygulanmalıdır.

Meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) %60’ın altında kaldığı durumlarda, emsallerine göre sigortalının daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması olası bulunduğundan, 60 yaş sonrası yönünden pasif dönem zarar hesabı yapılmamalıdır.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, öngörülen ilkeler gereğince uzman bilirkişi tarafından yöntemince rapor düzenlenerek sigortalının gerçek zararı hesaplanmalı, bu miktar, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile karşılaştırılıp davalıların kusur oranına göre sorumluluğu belirlendikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

3-5510 sayılı Kanunun 12. maddesinin 2. fıkrasında; işveren vekili tanımlanmış olup, maddede “İşveren adına ve hesabına, işin veya görülen hizmetin bütününün yönetim görevini yapan kimse, işveren vekilidir. Bu Kanunda geçen işveren deyimi, işveren vekilini de kapsar. İşveren vekili ve 4857 sayılı İş Kanununda tanımlanan geçici iş ilişkisi kurulan işveren, bu Kanunda belirtilen yükümlülüklerinden dolayı işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” hükmü yer almaktadır.

3-5510 sayılı Kanunun 12. maddesinin 2. fıkrasında; işveren vekili tanımlanmış olup, maddede “İşveren adına ve hesabına, işin veya görülen hizmetin bütününün yönetim görevini yapan kimse, işveren vekilidir. Bu Kanunda geçen işveren deyimi, işveren vekilini de kapsar. İşveren vekili ve 4857 sayılı İş Kanununda tanımlanan geçici iş ilişkisi kurulan işveren, bu Kanunda belirtilen yükümlülüklerinden dolayı işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Kanunun 21/1. maddede işverenin, 21/4. maddede üçüncü kişinin rücu alacağından sorumlulukları düzenlenmiş olup bu maddelere göre açılan rücuan tazminat davalarında işveren ile üçüncü kişi arasında müteselsil borçluluk ilişkisi bulunduğundan konuya ilişkin olarak 818 sayılı Borçlar Kanununun irdelenmesi de gerekmektedir.

Söz konusu Kanunun 141 – 148. maddelerinde müteselsil borçlara yer verilmiş olup 141. maddede, alacaklıya karşı, her biri borcun tümünden sorumlu olma yükümü altına girdiklerini beyan eden birden çok borçlu arasında teselsül bulunduğu, böyle bir beyanın yokluğunda teselsülün ancak kanunun belirlediği durumlarda olacağı, 142. maddede, alacaklının, müteselsil borçluların tümünden veya birinden borcun tamamen veya kısmen ödenmesini istemekte serbest olduğu, borç tamamen ödeninceye dek borçluların tümünün sorumluluklarının devam edeceği, 145. maddede, yaptığı ödeme veya takas ile borcun tamamını veya bir kısmını sona erdirmiş olan müteselsil borçlulardan birinin, sona eren borç oranında diğer borçluları borçtan kurtarmış olacağı, 146. maddede, borcun niteliğinden aksi anlaşılmadıkça, müteselsil borçlulardan her birinin alacaklıya yapılan ödemeden birbirine eşit birer payı üzerine almak zorunda olduğu ve payından çok ödeme yapanın, fazla tutar yönünden diğer borçlulara rücu hakkının bulunduğu, 147. maddede, rücu hakkından yararlanan müteselsil borçlulardan her birinin, ödediği tutar oranında alacaklının haklarına halef olacağı bildirilmiştir. Diğer taraftan Kanunun haksız eylem yönünden müteselsil sorumluluğa ilişkin 50. maddesinde, birden çok kimseler birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri takdirde, önayak olan (kışkırtan) ile asıl gerçekleştiren ve yardımcı olanların, ayırım gözetilmeksizin müteselsilen sorumlu olacakları, hakimin, bunların birbiri aleyhinde rücu hakları olup olmadığını takdir ve gerektiğinde bu rücunun kapsamının derecesini saptayacağı belirtilmiş, çeşitli nedenlerin birleşmesi bakımından müteselsil sorumluluğa dair 51. maddesinde, birden çok kimseler çeşitli nedenlere (haksız eylem, sözleşme, kanun) dayanarak sorumlu oldukları takdirde haklarında, birlikte bir zarara sebebiyet veren kimselere ilişkin hükümlere göre işlem yapılacağı, kural olarak haksız bir eylemi ile zarara sebebiyet vermiş olan kimsenin en önce, tarafından hata gerçekleşmemiş ve üzerine borç alınmamış olmasına karşın yasal olarak sorumlu olan kimsenin de en sonra, zarar ile yükümlü tutulacağı açıklanmıştır.

Müteselsil borç, birden çok borçlunun alacaklıya karşı borcun tümünden sorumlu olduğu, alacaklının tamamen veya kısmen edayı her bir borçludan isteyebildiği, eda tamamen yerine getirilinceye dek borçluların sorumluluklarının süregeldiği, her borçlunun iç ilişkideki payına bakılmaksızın borcun tamamını ifa etmekle yükümlü olduğu, borçlulardan birinin borcu ödemesi durumunda diğerlerinin de alacaklıya karşı borçtan kurtulduğu, borcun, her bir borçlu yönünden tali değil asli nitelik taşıdığı, alacaklı karşısında birden çok borç ve borçlunun bulunduğu borç ilişkisidir. Bu ilişkide ifa, asıl alacağı ortadan kaldırmayıp alacak hakkı, ödeme yapmak suretiyle rücu hakkını kazanan borçluya geçtiğinden, anılan borçlu, alacaklının halefi olarak diğerlerine rücu edebilmektedir. Bununla birlikte, rücua konu olan borcun müteselsil niteliği bulunmadığından, sorumluluktan kurtulmak için her borçlunun borcun tümü yerine, kendine düşen payını ödemesi yeterli olmaktadır ki burada kanundan doğan halefiyet söz konusudur. Kuşkusuz, ödeme yapan borçlu ile alacaklının öncesinde, halefiyeti ortadan kaldırıcı sözleşme yapmak yetkileri de bulunmaktadır. Öğreti ve yargı kararlarında, borçların aynı sebepten doğması durumuna “tam teselsül” denilmekte ve değinilen 50. maddenin bunu karşıladığı ifade edilmekte, borçların farklı nedenlerden (kanun, sözleşme, haksız eylem) doğması halinde ise “eksik teselsül”ün varlığından söz edilerek 51. maddenin de bunu tanımladığı kabul edilmektedir. 50. maddede, aynı zarardan dolayı birden çok kişinin birlikte müteselsilen sorumlu tutulmaları, birden çok kişinin ortak kusurlarıyla zarara birlikte sebebiyet vermiş olmaları koşuluna bağlanmıştır. 51. maddede ise, müteselsil sorumluluk, ortak kusur yerine farklı hukuksal nedenlere bağlanmıştır ve bunlar kanun, sözleşme veya haksız eylemdir. Birden çok kişi, kanun, sözleşme veya haksız eylem nedeniyle aynı zarar için, zarara uğrayana karşı sorumlu iseler, bunlar arasında, bir zarara ortaklaşa sebep olanlar hakkındaki dönmeye (rücu) ilişkin kurallar uygulanmakta, kural olarak ilk önce, haksız eylemiyle zarara yol açan sorumlu tutulmakta, en son olarak da kusuru olmaksızın ve sözleşme gereği sorumluluğu olmadığı halde kanun hükmü gereğince sorumlu tutulan kişiye başvurulmaktadır. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 09.10.2013 gün ve 2013/9-1559 Esas - 2013/1461 Karar, 15.05.2015 gün ve 2013/17-2267 Esas - 2015/1352 Karar, 19.06.2015 gün ve 2013/10-2281 Esas - 2015/1727 Karar, 24.06.2015 gün ve 2014/13-19 Esas - 2015/1743 Karar sayılı ilamlarında aynı görüşlere yer verilmiştir.

Önemle vurgulanmalıdır ki 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı ... Borçlar Kanununda eksik ve tam teselsül ayırımına son verilmiş, 61. maddede, birden çok kişi birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri veya aynı zarardan çeşitli sebeplerden dolayı sorumlu oldukları takdirde, haklarında müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerin uygulanacağı, 62. maddede, tazminatın aynı zarardan sorumlu müteselsil borçlular arasında paylaştırılmasında, bütün durum ve koşullar, özellikle onlardan her birine yüklenebilecek kusurun ağırlığı ve

yarattıkları tehlikenin yoğunluğunun göz önünde tutulacağı, tazminatın kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişinin, bu fazla ödemesi için, diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkına sahip ve zarar görenin haklarına halef olacağı bildirilmiştir.

İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.