muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3109, Karar No: 2025/1484, Tarih: 04.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3109 E.  ,  2025/1484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/876 Esas, 2024/303 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/279 E., 2020/238 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369/2 hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili Şirketin "eti" ibaresini esas unsur olarak içeren tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı ... tarafından yapılan 2018/04132 sayılı, “....” ibareli marka başvurusuna, iltibas, tanınmışlık ve kötüniyet vakıalarına dayalı olarak yapmış oldukları itirazın nihai olarak Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından reddediliğini ileri sürerek davaya konu YİDK kararının iptaline ve başvuruya konu markanın hükümsüz kılınarak sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; taraf markalarının benzer olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markaları arasında, başvuru kapsamında 29. ve 35. sınıfta yer alan ve gerekçede tek tek gösterilen mal ve hizmetler bakımından iltibas tehlikesi bulunduğu, taraf markaları farklı mal veya hizmet içermediğinden huzurdaki uyuşmazlık açısından 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/5 hükmünün uygulanma olanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davaya konu YİDK kararının 29. ve 35. sınıfta yer alan ve hükümde tek tek gösterilen mal ve hizmetler bakımından iptaline ve başvuruya konu markanın aynı mal ve hizmetler bakımından kısmen hükümsüz kılınmasına karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalılar vekillerinin tüm, davacı vekilinin ise sair istinaf itirazlarının yerinde olmadığı ancak İlk Derece Mahkemesince taraf markaları arasında sadece 29. ve 35. sınıfta yer alan bir takım mal ve hizmetler bakımından iltibas tehlikesi bulunduğu belirtilmiş ise de taraf markaları arasında bunlara ek olarak 01.01.2024 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen mal ve hizmetler yönünden de benzerlik bulunduğu, bunun dışında her ne kadar bu raporda, başvuru kapsamında yer alan 31. sınıftaki "İşlenmemiş tarım ve bahçecilik ürünleri, tohumlar. Ormancılık ürünleri. Canlı hayvanlar (kuluçkalık yumurtalar, döllenmiş yumurtalar dahil). Canlı ve kurutulmuş bitkiler ve otlar. Hayvan yemleri. Malt (insan tüketimi için olmayan)." malları yönünden emtia benzerliğine ilişkin koşulun gerçekleşmediği belirtilmiş ise de, davacının itirazına mesnet 2014/21663 sayılı markanın kapsamında, 31. sınıfta yer alan yukarıdaki malların satışına özgülenmiş 35/5 sınıf mağazacılık hizmetleri yer aldığından ve bir mal ile bu malın satışına özgü mağazacılık hizmetleri arasında SMK'nın 6/1 maddesi anlamında benzerlik olduğundan, bu yönden anılan rapora itibar edilmediği, yukarıda sayılan 31. sınıftaki mallar yönünden de emtia benzerliğine ilişkin koşulun gerçekleştiğinin kabul edildiği, yukarıda belirtilen 31. sınıf mallar ile 01.01.2024 tarihli bilirkişi raporunda benzer olduğu kabul edilenler dışında kalan mal ve hizmetler yönünden ise emtia benzerliğine ilişkin koşulun gerçekleşmediği gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin başvurusunun ise kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne, davaya konu YİDK kararının hüküm fıkrasında tek tek gösterilen mal ve hizmetler bakımından iptaline, başvuru markasının aynı mal ve hizmetler hizmetler bakımından kısmen hükümsüz kılınmasına karar verilmiş, karar, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı harcın istek halinde davalılara iadesine, 04.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7226, Karar No: 2023/1878, Tarih: 01.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2018/7226 E.  ,  2023/1878 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/1672 E., 2018/1403 K.

FER'Î MÜDAHİL : ...

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 04.05.2017

HÜKÜM/KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 14. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/206 E., 2018/181 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekiilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davaya konu davacı adına davalı işverenin 21158 sicil no.lu iş yerinden 1986/1-3 üncü dönem arası için tüm sigorta kollarına ilişkin verilen dörder aylık dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumuna hangi tarihte intikal ettiği, kurum tarafından söz konusu bordroların hangi tarihte iptal edildiği ve aynı dönem için kısa vadeli sigorta koluna tabi kıldığına dair işlemi hangi tarihte tesis ettiğine ilişkin bilgi ve belgelerin , iş bu dosyanın içerisinde bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksikliğin Sosyal Güvenlik Kurumundan sorulmak suretiyle giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

01.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2006/822, Karar No: 2006/3278, Tarih: 30.03.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/822 E.  ,  2006/3278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Manisa İş Mahkemesi

Tarih               :  9.12.2005

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, ilk tevkifat kesintisi yapıldığı tarihten itibaren dava tarihine kadar 2926 sayılı Yasa’ya göre tarım Bağ-Kur sigortalılığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde karar vermiştir.

Mahkemesi     :  Manisa İş Mahkemesi

Tarih               :  9.12.2005

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, ilk tevkifat kesintisi yapıldığı tarihten itibaren dava tarihine kadar 2926 sayılı Yasa’ya göre tarım Bağ-Kur sigortalılığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde karar vermiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Somut olayda, davacının 1993 yılında teslim ettiği ürün bedelinden 21.6.1994, 1995 yılı ürün bedelinden 20.5.1996, 1996 yılı ürün bedelinden 16.4.1997, 1998 yılı ürün bedelinden 17.6.1999, 1999 yılı ürün bedelinden 21.5.2001 tarihinde Bağ-Kur prim bedelinin tevkifat yolu ile kesilerek Bağ-Kur hesabına yatırıldığı görülmekle mahkemece davacının sigortalılık başlanğıç tarihinin 1.7.1994 olarak ve prim kesintilerinin bulunduğu, 1996,1997,1999,2000, 2001 yıllarında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun kabulüne ilişkin hüküm yerinde ise de davacının prim kesintisinin bulunmadığ ı1995, 1998, 2002, 2003, 2004 ve 2005 yıllarında tarım Bağ-Kur sigortalılığının kabulü hatalı olmuştur.

Yapılacak iş tevkifat kesintisi bulunmayan yıllara ilişkin olarak tapu idaresinden  davacıya ait tarla  ve bahçe olup  olmadığının sorulması, var ise, davacı adına tapu tescil tarihlerinin araştırılması, yine Belediye Emlak Dairesinden davacının zilyetlik nedeniyle zirai arazi vergi mükellefi olup olmadığının, mükellef ise hangi tarihten itibaren vergi beyannamesi verildiğinin sorulması, Ziraat Bankası, Ziraat odası, Tarım Satış Kooperatifleri  ve Birlikleri, Kredi Kooperatifleri   gibi  tarımsal faaliyeti  organize eden  kuruluşlara  ve idarelere müzekkere  yazarak bu kuruluşların kayıtlarından  yararlanmak, ayrıca köy ve mahalle muhtarlarının bu durumu Kurum'a  bildirmekle  yükümlü oldukları yasaca da öngörüldüğünden ilgili mahkemece re'sen muhtarlıktan bilgi  almak ve tüm deliller bir arada değerlendirilerek sonuca gitmektir.

Mahkemece  bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve değerlendirme sonucu  hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre  diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 30.03.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1227, Karar No: 2019/5230, Tarih: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/1227 E.  ,  2019/5230 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde duruşmalı temyiz eden davacı vekili avukat ....geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Davanın kabulüne dair verilen karar, Dairece, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yetersizliğinden sözedilip, yeni bir rapor alınması gereğine değinilerek bozulmuş, bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucu, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanunu'nun 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde düzenlemesi dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanunu'nun 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürürlüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Daire'nin önceki bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılmak üzere, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 2.037,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2015/13169, Karar No: 2016/5128, Tarih: 05.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/13169 E.  ,  2016/5128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/03/2015 tarih ve 2013/566-2015/195 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03.05.2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin antrepo işi ile uğraştığını, müvekkilinin işyerine Avusturya’da yerleşik ... firmasından ithal edilen .... adına beyanları yapılarak tescil edilen 07/05/2003 tarihli fatura konusu 562 kap 469,270 Kg içecek cinsi emtiaların 25/09/2003 tarihinde muhafazası için davalı firma aracılığı ile antrepoya getirildiğini ve o günden sonra gerekli ithalat işlemleri tamamlanarak müvekkili şirketin antreposundan çekilmediğini, müvekkili şirketin, antrepodan alınmayan emtiaların son kullanma tarihlerinin sona ermesi ve bulundukları yerde bozulmaları nedeniyle oluşan durumu noter kanalıyla tespit ettirdiğini ve Gümrük Kanununun 177/i/k bentleri ve Gümrük Yönetmeliğinin 609/11 maddelerine istinaden davaya konu emtiaların tasfiyeye tabi tutulması hususunda gerekli başvuruyu yaptığını, 21/06/2006 tarihinde gümrük müdürlüğünün gerekli tasfiyeyi yapıp imha ettiğini, emtiaların antrepoda kaldığı süre için bir kısım ödeme yaptıklarını ancak 192.742 TL antrepo ücreti ve 21.502,11 TL ve imha masrafı olmak üzere 214.244 TL borcu ödemediklerini, oysa davalı tarafın borcunu bu kadar olduğu hususunda taraflar arasında mutabakat bulunduğunu ileri sürerek fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 50.000 TL’nin 25/09/2003 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava dilekçesinde sözü edilen antrepoda bekleyip daha sonra imha edildiği açıklanan emtialar ile müvekkilinin hiçbir alakasının olmadığını, müvekkili şirketin bir garantörlükte vermediğini, müvekkili şirkete mal göndericisi tarafından gönderilen bir miktar paranın müvekkili tarafından davacıya ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, davalı tarafın ödemesi gereken toplam ardiye ücreti tutarının 93.645 EURO ve ayrıca imha masrafının 59.270,50 TL olduğu gerekçesiyle davanın ıslah edilmiş hali ile kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, davalı tarafın ödemesi gereken toplam ardiye ücreti tutarının 93.645 EURO ve ayrıca imha masrafının 59.270,50 TL olduğu gerekçesiyle davanın ıslah edilmiş hali ile kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10.088,03 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17237, Karar No: 2013/26370, Tarih: 05.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/17237 E.  ,  2013/26370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklara yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden önce 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsa- mında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2463, Karar No: 2015/2618, Tarih: 16.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/2463 E.  ,  2015/2618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, davalı yüklenicinin inşaatı zamanında teslim etmediğini ve davacılara zemin katta verilmesi gereken daireleri bodrum katta yaptığını ileri sürerek, gecikme tazminatı ve değer kaybının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklandığı, davacıların mülk edinmek amacıyla sözleşme yaptıkları, 4077 sayılı yasa gereğince Tüketici Mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6502 sayılı Yasa'nın 3/l bendi ile tüketici işlemi kapsamına eser sözleşmeleri alınmışsa da, somut olayda olduğu gibi arsasına karşılık bağımsız bölüm alacak olan arsa sahibinin ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket ettiğinden sözedilemeyeceği, amacının salt kişisel ihtiyaçları için kullanma, tüketme amacını aştığı, Yasa'nın 3/k maddesindeki "tüketici" tanımına uymadığı anlaşılmaktadır. Bünyesinde taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmesi olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, güdülen amaç, arsasının değerlenmesini sağlayacak yapının arsa üzerine yapılmasıdır. Bu nedenle, arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü işbu saikinin, 6502 sayılı Yasa'da tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Yasa'nın amacı, kapsamı, 3. maddesindeki tanımlar bütün olarak okunup değerlendirildiğinde ve taraflar arasındaki sözleşmeye konu işin, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilmesi, kapsamı ve karmaşıklığı da dikkate alındığında Yasa koyucunun, salt kullanma ve tüketme amacıyla yapılan, basit nitelikteki (kullanacağı evi için dolap yaptırmak, badana-boya yaptırmak, şahsi aracını tamir ettirmek...vb.gibi) dar kapsamlı olağan tüketim işlemini konu alan eser sözleşmelerini, 6502 sayılı Yasa'nın 3/l. maddesi kapsamına aldığı ve Tüketici Mahkemeleri'nce bakılmasını öngördüğünün kabulü icap eder. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin kapsamı, karmaşalığı ve üst düzey teknolojisi gerektirmesi karşısında, bu davaların; dilekçelerin verilmesi, tahkikat ve hüküm aşamaları yönünden daha kısa ve basit şekilde sonuçlandırılmasında yarar görülen basit yargılama usulüne tabi tutulmasının sakıncaları da gözardı edilmemelidir. (Dairemizin 22.12.2014 tarih ve 10480 E, 8330 K. sayılı ilamı da bu yöndedir.)