muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/24332, Karar No: 2010/5941, Tarih: 15.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/24332 E.  ,  2010/5941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/08/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK’nun 438. ve İİK’ nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2)  Alacaklının borçlu aleyhine çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlattığı icra takibine karşı borçlu teminat iddiası ve itfa nedeniyle mahkemeye başvurduğu görülmektedir. Konu ile ilgili İİK.nun 170/a-2 maddesi; İcra Mahkemesinin müddetinde yapılan şikayet ve itiraz dolayısıyla, usulüne uygun olarak kendisine intikal eden işlerde takibin dayanağı olan kambiyo senedinin bu vasfı haiz olmadığı veya alacaklının kambiyo hukuku mucibince takip hakkına sahip bulunmadığı hususlarını re’sen nazara alarak bu fasıla göre yapılan takibi iptal edebileceği aynı maddenin son fıkrasında ise borcun kısmen kabulü halinde bu madde hükmünün uygulanmasının mümkün bulunmadığı yolunda yasal düzenlemesini içermektedir.

Somut olayda takip dayanağı çekin sözleşmeye dayalı olarak verildiği, iki tarafa da borç yükleyen sözleşme nedeniyle düzenlenen çek bedellerinin tahsilinin gerekip gerekmediğinin yargılama yapılmasını zorunlu kıldığı mahkemece de yasaya uygun biçimde saptanmış ise de; borçlunun (ödeme iddiası) gözetildiğinde yukarıdaki madde hükmü nedeniyle takibin iptali olanaklı değildir. Ödeme iddiası İİK’nın 170/a.son maddesinin uygulanmasını zorunlu kılar. Bu durumda işin esasının incelenmesi yerine yazılı gerekçeyle takibin iptali isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16957, Karar No: 2012/34594, Tarih: 16.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/16957 E.  ,  2012/34594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 62. maddeleri uyarınca ce- zalandırılmasına ilişkin 08.02.2008 tarihli hükmün kesinleşmesinden sonra, 25.03.2008 tarih, 420/26 sayılı ek kararla sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Deneme süresi içinde kasten yaralama suçunu işlemesi ve mahkumiyet kararının kesinleşmesi üzerine 26.05.2011 gün, 87/242 sayılı kararla hükmün açık- lanmasına karar verilmiştir.

Temyize tabi olan asıl hükmün kesinleşmesinden sonra hükmün açık- lanmasının geri bırakılmasına ve sonrasında hükmün açıklanmasına ilişkin kararlar, 5252 sayılı Yasanın 9. madde kapsamında bulunmayıp sonradan yürürlüğe giren yasanın sanık lehine olup olmadığının değerlendirilmesi ve hükmün açıklanıp infazına ilişkin olduğundan, 5275 sayılı Yasanın 98 ve 101. maddeleri uyarınca itiraza tabidir. Duruşma yapılması veya evrak üzerinde karar verilmesi yasa yolunu değiştirmeyeceğinden, hükmün temyizen incelenme olanağı bulunmamaktadır.

Öte yandan CMK.nun 231. maddesinde değişiklik yapan 5728 sayılı Yasa 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün saat 00.01'de yürürlüğe girmiştir. Sanığın mahkumiyetine ilişkin karar, yasanın yürürlüğe girmesinden sonra aynı gün saat 10.00'da verilmiştir. Diğer bir anlatımla karar verildiği sırada CMK.nun 231.maddesinde 5728 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik yürürlükte olup mahkemece re'sen gözetilmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi zorunludur. Temyize tabi olan bu husus, kararın temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleşmiştir.

Somut olayda, kararın kesinleşmesinden sonra yürürlüğe giren bir yasadan söz edilemeyeceği için 5275 sayılı Yasanın 98. maddesi gözetilerek lehe yasanın belirlenmesi için uyarlama yargılaması yapılma olanağı bulunmamaktadır. CMK.nun 231. maddesi değerlendirilmeden verilen karara karşı olağanüstü yasa yollarından kanun yararına bozma yasa yoluna başvurulması mümkündür. Mahkemece; kesinleşen kararın ele alınarak hükmün açıklanmasına, geri bırakılmasına ve sonrasında hükmün açıklanmasına karar verilmesi hukuki dayanaktan yoksun olup, hukuken geçersiz bir kararın temyiz edilmesi üzerine incelenme olanağı da bulunmamaktadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz yasa yoluna tabi, Yargıtay tarafından incelenecek bir karar bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince sanığın temyiz isteminin (REDDİNE), gereğinin mahallinde takdir ve ifasına, 16.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23063, Karar No: 2014/25882, Tarih: 09.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/23063 E.  ,  2014/25882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 4. İŞ MAHKEMESİ ( KADIKÖY 2. İŞ )

TARİHİ : 05/04/2012

NUMARASI : 2009/826-2012/347

DAVA :Davacı, takibin devamına icra takibine yapılan itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacakları için davalı aleyhine yapılan ilamsız icra takibine vaki itirazın haksız olduğunu ileri sürerek takibin devamını itirazın iptalini, ve %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davanın yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, sübut bulduğu gerekçesi ile bakiye ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti taleplerinin sübut bulduğu gerekçesi ile bu taleplerin kabulüne, sair taleplerin ise reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, dosyada mevcut takeometre kayıtlarının çalışma döneminin çoğunu kapsamadığı gibi genellikle aynı haftanın tüm iş günlerini de kapsamamaktadır. Davacının fazla mesai yapıp yapmadığının bu takeometre kayıtlarına göre tam ve sağlıklı anlaşılması mümkün değildir. Diğer taraftan davacının fazla mesai yaptığı davalı şahitlerinin beyanlarından dahi anlaşılmakta olup, çözümlenmesi gereken husus, fazla mesainin nasıl hesaplanacağıdır.

Mahkemece yapılacak iş, davacı ve davalı şahitlerini yeniden dinleyerek, şahitlerin önceki beyanları ile veya birbirleri ile çelişkileri olursa gidererek, araç kullanma dışında tanker şoförlerinin ne gibi işler yaparak çalıştıkları sorularak takeometrelerdekine ek çalışma olup olmadığını ve ek çalışma varsa süresini tespit etmek, bunu yaparken, davalının bir kısım şahidin davalıya karşı davası olduğu savunmasını gözeterek davalı ile davası bulunan şahitleri de tespit edip, tüm şahit beyanları ile toplanan tüm bilgiler ve belgeler birlikte değerlendirilerek fazla mesai çalışmasının süresini tespit ederek sonuca gitmektir. Eksik araştırma ile karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4173, Karar No: 2017/1387, Tarih: 16.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/4173 E.  ,  2017/1387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30168, Karar No: 2015/11432, Tarih: 26.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/30168 E.  ,  2015/11432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2014

NUMARASI : 2014/1303-2014/1722

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 26.05.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazda bulunan ve taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliğini veren ağaçlar (yaş ve cinsleri gözetilerek) ile bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan patates, dane mısır, taze fasulye ve domatesin dekar başına verim miktarları İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılına ait dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama kg satış fiyatları da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3048, Karar No: 2019/11772, Tarih: 25.06.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/3048 E.  ,  2019/11772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama, tehdit ve hakaret suçlarından şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/03/2018 tarihli ve 2016/113111 soruşturma, 2018/14638 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Bakırköy 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 24/05/2018 tarihli ve 2018/3986 Değişik İş sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 08/11/2018 gün ve 94660652-105-34-10753-2018-Kyb sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/11/2018 gün ve 2018/91414 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesi, Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 11/03/2019 tarihli ve 2018/7665 Esas, 2019/4630 sayılı görevsizlik kararıyla Daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda, müştekinin her iki şüphelinin de taşınmazlarının bulunduğu binayı yapan müteahhit olduğu ve binanın yapımından kaynaklı kentsel dönüşüm sebebiyle taraflar arasında husumet bulunduğu, müştekinin beyanında binanın yapımından kaynaklı aleyhine Bakırköy 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde dava açıldığını ve bu davanın 15/11/2016 tarihli duruşmasından çıkan şüpheli ...'ün kendisine karşı tehdit ve hakarette bulunduğunu, diğer şüpheli ...'un ise kafa atarak kendisini yaralamaya çalıştığını ifade etmesi üzerine olayla ilgili yürütülen soruşturmada, güvenlik kamera kayıtlarında iddiaya yönelik bir kayıt bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de; müştekinin beyanında olayı gören ve duyan ismini bilmediği bir kısım şahısların da olduğunu ifade ettiği görülmekle, söz konusu şahısların kamera kayıtlarından veya yasal her türlü delille tespitinden sonra ifadelerine başvurulup sonucuna göre delil tartışması yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Basit yaralama, tehdit ve hakaret suçlarından şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/03/2018 tarihli ve 2016/113111 soruşturma, 2018/14638 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Bakırköy 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 24/05/2018 tarihli ve 2018/3986 Değişik İş sayılı kararının, müştekinin her iki şüphelinin de taşınmazlarının bulunduğu binayı yapan müteahhit olduğu ve binanın yapımından kaynaklı kentsel dönüşüm sebebiyle taraflar arasında husumet bulunduğu, müştekinin beyanında binanın yapımından kaynaklı aleyhine Bakırköy 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde dava açıldığını ve bu davanın 15/11/2016 tarihli duruşmasından çıkan şüpheli ....'ün kendisine karşı tehdit ve hakarette bulunduğunu, diğer şüpheli ...'un ise kafa atarak kendisini yaralamaya çalıştığını ifade etmesi üzerine olayla ilgili yürütülen soruşturmada, güvenlik kamera kayıtlarında iddiaya yönelik bir kayıt bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de; müştekinin beyanında olayı gören ve duyan ismini bilmediği bir kısım şahısların da olduğunu ifade ettiği görülmekle, söz konusu şahısların kamera kayıtlarından veya yasal her türlü delille tespitinden sonra ifadelerine başvurulup sonucuna göre delil tartışması yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle kanun yararına bozmaya konu edildiği anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Basit yaralama, tehdit ve hakaret suçlarından şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/03/2018 tarihli ve 2016/113111 soruşturma, 2018/14638 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda ve bu karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Bakırköy 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 24/05/2018 tarihli ve 2018/3986 Değişik İş sayılı kararında isabet bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. "2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

CMK'nın 173. maddesi; " (1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik fıkra: 18/06/2014-6545 S.K./71. md) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik fıkra: 25/05/2005-5353 S.K./26.mad) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu madde hükmü uygulanmaz.

(6) (Değişik fıkra: 2/1/2017 - 680 S.K.H.K./11. md) İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır." biçimindedir.

(4) (Değişik fıkra: 25/05/2005-5353 S.K./26.mad) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu madde hükmü uygulanmaz.

(6) (Değişik fıkra: 2/1/2017 - 680 S.K.H.K./11. md) İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır." biçimindedir.

Yukarıda yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, Ceza Muhakemesi Kanununun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli hakimliğin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK’nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK’nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İncelenen dosyada;