muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4067, Karar No: 2023/4194, Tarih: 13.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/4067 E.  ,  2023/4194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3657 E., 2022/4058 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/134 E., 2022/386 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil SGK vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının işe giriş bildirgesi gereğince davalı işverenliğe bağlı TÜBİTAK Ulusal Gözlemevi Müdürlüğünde çalışmaya başladığını, ancak müvekkilinin çalışması işe giriş bildirgesi ile Kuruma bildirilmiş ise de, davalı işveren tarafından 1999-2003 yılları arasındaki bir kısım primleri ödenmediğinden feri müdahil kurumun çalışmalarını sigortalı hizmet kabul etmediğini, bu nedenle müvekkilinin sigortalı hizmetinin eksik göründüğünü, söz konusu dönemlerle ilgili puantaj ve diğer özlük kayıtları incelendiğinde ve tanık beyanları dikkate alındığında davacının işyerinde çalıştığının görüleceğini, davanın; işe giriş bildirgesi sonrasındaki çalışma dönemlerinin tespiti talebi ile açıldığından ve 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi ve 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesine göre Kurum denetim görevini yerine getirmediğinden hak düşümü süresine bağlı olmadığını belirterek, davanın kabul ile davacının SGK kayıtlarına geçmeyen 1999 yılı, 2000/1 ve 3 dönemleri, 2001 yılı 2 ve 3 dönemleri, 2002 yılı ve 2003 yılı 1 dönemindeki çalışmalarının sigortalı hizmet olarak tespiti ile kurum kayıtlarının düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; hizmet tespit davasının tespiti istenen hizmetin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içinde açılması gerektiğini, huzurdaki davanın söz konusu hak düşürücü süre içerisinde açılmamış olup, davanın bu yönüyle reddi gerektiğini, davacının, müvekkil kurumun Ulusal Gözlemevi Bünyesinde kurulan T150 teleskobunun elektrik, elektronik, optik sistemlerinin işletilmesi ve odak düzlemi aletlerin çalıştırılması için hizmetine ihtiyaç duyulması üzerine, yabancı uyruklu (dava konusu edilen dönemde Özbekistan uyruklu olması nedeniyle) statüsünde çalıştırılmak üzere, 31.08.1999 tarihinde uzman araştırmacı olarak çalışmaya başladığını, davacının 01.09.1999 tarihinde müvekkil kuruma vermiş olduğu dilekçesinde "Müdürlüğünüzde göreve başladığım tarihten itibaren, ücretimde emekli keseneği haricindeki iş kazası, analık ve hasta kollarından yararlanabilmem için gerekli sigorta primi kesintisinin yapılmasını arz ederim." şeklindeki talebi doğrultusunda 1999 yılı, 2000/1 ve 3 dönemleri, 2001 yılı 2 ve 3 dönemleri, 2002 yılı ve 2003 yılı 1 dönemindeki SSK sigorta primlerinin "malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olmayanlar yabancı uyruklu" statüsünde değerlendirilerek prim ödemesinin buna göre gerçekleştirildiğini, kalan diğer yüzdelik prim tutarlarının da ücretiyle birlikte kendisine ödendiğini, somut uyuşmazlığın yasal dayanağını oluşturan mülga 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 3/II-A bendi; "II-Malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları, bir işveren emrinde çalışan ve Türk uyruklu olmıyan kimselerden Kurumdan yazılı istekte bulunanlar hakkında ve istek tarihinden sonraki ay başından başlanarak uygulanır." hükmünü haiz olduğunu, söz konusu düzenlemenin yürürlükte olduğu dönemde yabancıların, kısa vadeli sigorta kollarına (iş kazası meslek hastalığı, hastalık ve analık) zorunlu olarak bağlı iken, uzun vadeli sigorta kolları (malullük, yaşlılık, ölüm) istekte bulunmadıkları sürece uygulanamayacağını, kaldı ki, davacı tarafından müvekkili kuruma verilen dilekçeyle uzun vadeli sigorta kolları hariç tutularak yalnızca kısa vadeli sigorta kolları için prim yatırılmasının talep edildiğini, davacının talebi ve yürürlükteki düzenleme doğrultusunda müvekkili kurum tarafından davacının yalnızca kısa vadeli sigorta kolları primlerinin yatırıldığını, davacının uzun vadeli sigorta kolları prim tutarlarının kendisine ücretiyle birlikte ödendiğini belirterek, davanın öncelikle hak düşürücü süre yönünden reddine, haksız ve hukuka aykırı olması nedeniyle de esastan reddini savunmuştur.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda, davacının sigortalı hizmet cetvelinde dava konusu dönemde 01.05.2000 tarihinden dava tarihine kadar davalıya ait işyerinden, eksik bildirilen 1999/1,2,3; 2000/1 ve 3 üncü dönem; 2001/2 ve 3 üncü dönem; ve 2002/1,2,3 üncü dönem ve 2003/1 inci dönem dışında tüm sigorta kollarına tabi ve tam bildirimlerinin bulunduğu; davalı işverene ait işyerinden SGK'na süresinde intikal eden 31.08.1999 tarihli işe giriş bildirgesinin mevcut olduğu, yabancı uyruklu olan davacıya 1998/9 uncu ayda çalışma izninin verildiği, davalı kurumca, ihtilaflı çalışmalara ait imzalı ücret ödeme bordrolarının, 31.08.1999 tarihinden itibaren imzalanmış hizmet sözleşmelerinin, dönem bordrolarının ibraz edildiği, dönem bordrolarından mahkememizce re'sen seçilip dinlenen ve davacıyla ihtilaflı dönemlerde beraber çalışan bordro tanıklarının davacının iddiasını doğruladıkları ve çalışmanın kesintisiz bir şekilde 31.08.1999 tarihli işe giriş bildirgesinden itibaren başlayıp dava tarihine kadar devam ettiği, böylece hak düşürücü sürenin de işlemediği anlaşılmakla; davanın kabulü ile;

1-)Davacının davalı işveren Kurum nezdinde;

-31.08.1999 - 31.12.1999 tarihleri arasında;

-2000 yılının 1 ve 3 üncü dönemlerinde;

-2001 yılının 2 ve 3 üncü dönemlerinde;

-01.01.2002 - 31.12.2002 tarihleri arasında ve

-2003 yılının 1 inci döneminde hizmet akdine tabi olarak kesintisiz bir şekilde çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; ilk derece mahkemesi kararının hatalı olduğunu, usul ve yasaya aykırı karar verildiğini, cevap dilekçelerinin ilk derece mahkemesince anlaşılmadığını, davacının kesintisiz çalışma iddiasına bir itirazlarının olmadığını beyan ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan kanuni ve hukuki gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 1 numaralı alt bendi uyarınca davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine

karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil SGK vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil SGK vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarlamıştır.

2.Feri müdahil vekili temyiz dilekçesinde; ücret tediye bordroları, dönem bordroları, sigortalıya ait şahsi sicil dosyası, vergi kaydı v.s belgelerin mahkemece celp edilerek incelenmesi, çalışma olgusunun somut ve inandırıcı delillerle açıkça ortaya konulması gerektiğini beyanla bozmayı gerektirdiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 79 uncu maddesi ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86 ıncı maddesidir. Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve feri müdahil SGK vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5460, Karar No: 2015/15541, Tarih: 25.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/5460 E.  ,  2015/15541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli(Kapatılan) 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2013

NUMARASI : 2012/293-2013/310

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının taraflar arasındaki ticari ilişkiden kaynaklanan cari hesap borcunu ödememesi üzerine davalı hakkında icra takibi başlatıldığını, davalının borca ve icra daresinin yetkisine itiraz etmesi üzerine takibin durduğunu, müvekkil şirketin ikametgahı olan Altınova ilçesinin idari yönden Yalova iline Adli yönden Karamürsel ilçesine bağlı olduğunu, para borcunun götürülecek borçlardan olması ve sözleşmeden doğan davaların ifa yeri mahkemesinde de açılabileceği gözetildiğinde Karamürsel İcra Müdürlüğü'nün yetkili olduğunu belirterek, itirazın iptalini, %20'den az olmamak kaydıyla icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını,yetkili mahkemenin İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu, müvekkili ile davacı arasındaki ticari ilişkinin sona ermesi nedeniyle tarafların borç mutabakatına vararak birbirinden herhangi bir hak ve alacaklarının bulunmadığı konusunda anlaşmaya vardıklarını, müvekkilinin davacıya herhangi bir borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini ve %20 oranında kötüniyet tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama,toplanan delillere göre, davalı tarafından mahkemenin yetkisine yönelik itirazda bulunulduğundan öncelikle yetki konusunun değerlendirilmesi gerektiği, HMK 10/1 maddesi'nde sözleşmeden doğan davalarda ifa yeri mahkemesinin yetkili olduğu düzenlenmiş ise de, davalı tarafın borcu inkar etmesi ile alacağın çekişmeli hale geldiği ve ifa yeri mahkemesinin somut olayda yetkili olamayacağı, genel yetki kuralı gereğince davanın davalının ikametgahında açılması gerektiği, davalının ikametgahının İstanbul olması karşısında mahkemenin yetkisiz olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, yargılama sırasında mahkemeye sunduğu cevap dilekçesinde alacak miktarının ödendiğini savunmuştur. Bu savunmasının davalının akdi ilişkiyi kabul ettiği anlamında değerlendirilmesi gerekmektedir.İspat yükü artık davalıya geçmiştir. Bu itibarla BK 73 (TBK 89) md'si uyarınca davacının ikametgahı mahkemesi ve icra dairesi yetkili olacağından, mahkemenin icra müdürlüğünün yetkili olmadığına yönelik kararı doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4014, Karar No: 2025/910, Tarih: 20.01.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/4014 E.  ,  2025/910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2023/4319 Değişik iş

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 15.03.2023 tarihli ve 2023/66530 Soruşturma, 2023/39290 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 8. Sulh Ceza Hakimliğinin 15.06.2023 tarihli ve 2023/4319 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 15.06.2023’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 05.06.2024 tarihli ve 2024/4106 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.07.2024 tarihli ve KYB-2024/67219 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.07.2024 tarihli ve KYB-2024/67219 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği,

Dosya kapsamına göre, müşteki ... vekilinin şikayet dilekçesinde özetle; müvekkili müşteki firmanın internet sitesi üzerinden elektronik ve elektrikli eşyaların kiralanması hizmeti sunduğunu, şüphelinin www.kiralamini.com internet sitesi üzerinden 12 aylığına 19/05/2021 tarihinde aylık 503,00 Türk lirası karşılığında Apple iphone 11 64 GB model cihazı kiraladığını, ancak kira bedelini ödemediğini, müşteki firmanın kira sözleşmesini feshedip ürünlerin iadesini talep etmesine rağmen ürünlerin iade edilmediğini, bu şekilde şüphelinin güveni kötüye kullanma suçunu işlediğini iddia ettiği olay nedeniyle başlatılan soruşturma sonunda, taraflar arasındaki husumetin hukuki uyuşmazlık olduğundan bahisle şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmış ise de; şüphelinin temini ile ayrıntılı ifadesine başvurulması ve şikayet dilekçesi ekinde sunulan ihtarname ve feshi ihbarın şüpheliye tebliğ edilip edilmediğinin incelenmesi suretiyle şüphelinin hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172 nci maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; internet sitesi üzerinden elektronik ve elektrikli eşyaların aylık kira bedeli karşılığında kiralanması hizmeti veren şikayetçi ... ile şüpheli ... arasında düzenlenen mesafeli kiralama sözleşmesi uyarınca, 19.05.2021 tarihinde 12 aylık süre ile aylık 503,00 TL karşılığında kiralanan Apple Iphone 11 64 GB cihazın şüpheliye teslim edildiğinin, şüphelinin kira bedelini ödememesi üzerine ihtarname gönderildiğinin, buna rağmen herhangi bir ödeme yapılmadığının ve kira sözleşmesinin feshine ilişkin ihbara rağmen şüphelinin kiralanan ürünü uhdesinde tutarak şikayetçiye iade etmediğinin, bu şekilde şüphelinin güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında; şüphelinin ifadesine başvurulması, sözleşmenin taraflar arasında düzenlenip düzenlenmediğinin tespit edilmesi, ürünün şüpheliye teslim edilip edilmediğinin araştırılması, ihtarname ve fesih ihbarının şüpheliye tebliğ edilip edilmediğinin belirlenmesi, sonucuna göre şüphelinin hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken; “...soruşturma konusu yapılan eylemin özel hukuk karakterli bir sözleşmeden ibaret olduğu, bu sözleşme uyarınca ödenecek ücretler ve kira sözleşmesinin fesih edilmesi sebebiyle taraflar arasında sorunlar yaşandığı, özel hukuk nitelikli bu sözleşmeye böylelikle aykırı hareket edildiği, sözleşmeye aykırı hareket eden ve edimini tam ve gereği gibi ifa etmeyen tarafın eylemleri nedeniyle zarar gören tarafın hukuki yollara başvurarak uğradığı zarar ve ziyanı tespit ve tazmin ettirebileceği, böylelikle atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığı...“ şeklindeki hatalı gerekçe ve eksik soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul Anadolu 8. Sulh Ceza Hakimliğinin 15.06.2023 tarihli ve 2023/4319 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14451, Karar No: 2012/17003, Tarih: 19.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/14451 E.  ,  2012/17003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye, alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye, alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, bozma gereklerine uygun şekilde karar verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna ve bozma gereklerine uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.