muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1872, Karar No: 2015/2391, Tarih: 09.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1872 E.  ,  2015/2391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın arkadaşı olan şikayetçi ...'nın kimlik fotokopisinin üzerine kendi fotoğrafını koyarak yeniden fotokopi çekmek suretiyle elde ettiği belge ile şikayetçi ...'ten şikayetçi ... adına araç kiraladığı, kiradan doğan borcun bir kısmını ödemediği iddia ve kabul olunan olayda;

1-Özel belgede sahtecilik suçu yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın aşamalardaki savunmaları,şikayetçilerin beyanları ve diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın şikayetçi ...'nın kimlik bilgileri ve kendi fotoğrafı bulunan sahte nüfus cüzdanı ile ... adına araç kira sözleşmesi imzalamak suretiyle araç kiraladığı anlaşıldığından özel belgede sahtecilik suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Dolandırıcılık suçu yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın aşamalardaki savunmaları, şikayetçilerin beyanları ve diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın şikayetçi ...'nın kimlik bilgileri ve kendi fotoğrafı bulunan sahte nüfus cüzdanı ile ... adına kira sözleşmesi imzalamak suretiyle şikayetçi ...'ten araç kiraladığı, kiradan doğan borcunun bir kısmını ödemediği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 200 gün olarak tayin edilmesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 200 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "200 GÜN", "166 GÜN" ve "3.320,00 TL" ibarelerinin çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1688, Karar No: 2023/3956, Tarih: 21.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1688 E.  ,  2023/3956 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1254 Esas, 2021/1540 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/593 E., 2017/624 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 20.06.2023 günü hazır bulunan davacı vekilleri Av. ... ve Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının Coşkun Oto Alım Satım Tic. Ltd. Şti.'nin müdürlüğünü yaptığını, müvekkilinin şirkete %45 hisse ile 22.07.1992 tarihli ortaklar kurulu kararı ile ortak olduğunu, şuanki kayıtlara göre davalının %99,9, müvekkilinin ise %0,1 hissesinin göründüğünü, davalı müdürün sahtecilikle alınan 10.04.2007 tarih ve 56 sayılı ortaklar kurulu kararı ile 10.04.2017 tarihine kadar şirket müdürü olarak görevlendirildiğinin anlaşıldığını, davalının sahte ortaklar kurulu kararları ile müdür tayin edilip hakim hissedar haline geldiğini, davalının usulsüz ve sahteciliklerini tespit eden müvekkilinin ortaklar kurulu kararlarının mutlak butlanla yokluğunun tespiti, şirket müdürünün azli, kâr payının ödenmesi, şirketin feshi, rekabet yasağına aykırılık sebebiyle tazminat, şirket müdürünün sorumluluğu, olağan genel kurul kararlarının iptali talepleriyle açtığı davaların devam ettiğini, özel evrakta sahtecilik suçundan açılan ceza davası ile kayyım tayini nedeniyle ortaya çıkan hukuka aykırı ve zararlandırıcı işlemler sebebiyle soruşturmanın da bulunduğunu, işbu davanın konusunun diğer davalardan farkı sebebiyle birleştirme kararı verilmemesi gerektiğini, davalı şirket müdürünün sahte, yanıltıcı belgeler kullanmak suretiyle şirket kârını kayıtlara işlemediğini, şirket mal varlığını şahsının ve yakınlarının zimmetine geçirdiğini, bu yönde şirkete ve dolayısıyla müvekkiline verdiği zararlar sebebiyle sorumluluk davası devam ettiği halde ve şirkete kayyım tayinine rağmen davalı tarafından zararlandırıldığını, davalının hala bu işlemlere devam ettiğini, 21.02.2013 tarihinde açılan davadan sonra gerçekleştirilen işlemlerin işbu davanın konusu edildiğini, davalının şirketin içini boşalttığını, kayyım raporları ile davalının şirketi zararlandırdığının, ticari defter ve kayıtları zararlandırıcı işlemleri saklamak için tekniğine aykırı düzenlediğinin, şirketi iflas noktasına getirdiğinin, kayyım tayinine rağmen pervasızca zararlandırıcı işlemlere devam ettiğinin tespit edildiğini, davalının kayyım tayininden sonra dahi şirketin idaresini bırakmadığını, zararlandırıcı işlemleri ört bas için zaten fiktif defter ve kayıtları kendine göre değiştirmeye devam ettiğini, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (6102 sayılı Kanun) 644 ve 553 üncü maddeleri uyarınca davanın kabulünün gerektiğini, bu hükümler uyarınca davalının müvekkilinin doğrudan zarara uğrattığını, bu sebeple müvekkilinin doğrudan talep hakkının bulunduğunu ileri sürerek davalının 21.02.2013 tarihinden itibaren gerçekleştirdiği hukuka aykırı ve zararlandırıcı işlemler sebebiyle müvekkilinin uğradığı doğrudan zararların bilirkişi marifetiyle hesaplanıp belirlenecek bu tazminat miktarından şimdilik 1.000,00 TL’nin avans faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/673 E. sayılı dosyası ile bağlantısı sebebiyle birleştirilmesi gerektiğini, 21.02.2023 tarihinden sonra müvekkilinin hiçbir işlem gerçekleştirmediğini, iddiaların gerçeği yansıtmadığı gibi iddia edilen işlemlerin davacının doğrudan zararına sebebiyet vermeyeceğinden ve doğrudan zarar tanımına girmeyeceğinden 6102 sayılı Kanun’un 555 inci maddesinin birinci fıkrası gereği davanın reddinin gerektiğini, davacının ne şekilde doğrudan zarara uğradığını açıklamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıya atfedilen, sahte ve yanıltıcı belgeler kullanarak şirketin elde ettiği kârı resmi kayıtlara işlememek, kâr paylarının dağıtılmamak, şirketin malvarlığı ve kaynaklarını şirketi idare edenlerin şahsı ve yakınlarının zimmetine geçirerek kendi malvarlığına aktarmak şeklindeki eylem ve işlemlerin özü itibariyle davacının uğradığı dolaylı zararlara dayandığı, ancak şirket müdürüne karşı açılacak davada, hükmolunacak tazminatın şirkete verilmek üzere istenmesi gerektiği, somut olayda da bu şekilde dolayısıyla uğranılan zararın tazmininin istenildiği, hükmolunacak tazminatın davacının kendisine ödenmesini talep etmesiyle 6102 sayılı Kanun’un 644 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereği uygulanması gereken 553 üncü ve 555 inci maddeleri uyarınca limited şirketi ortaklarının, tazminatın şirkete verilmesi kayıt ve koşulu ile sorumluluk davası açabilecekleri, işbu davanın dinlenilme koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının sahte ve yanıltıcı belgeler kullanarak, şirketin elde ettiği kârı resmi kayıtlara işlememek, kâr paylarının dağıtılmamasını sağlamak, şirketin malvarlığı ve kaynaklarının kendisi olmak üzere şirketi idare edenlerin şahsı ve yakınlarının zimmetine geçirerek malvarlığına aktarmak şeklindeki hukuka aykırı eylemlerinin müvekkili yönünden "doğrudan zarara" sebebiyet verdiğini, şirket müdürü olan yöneticilerin Kanundan ve esas sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerine aykırı davranmaları halinde oluşan zarardan kural olarak sorumlu olduklarını, aksini ispat etme külfetinin kendileri üzerinde bulunduğunu, yöneticilerin eylemlerinden dolayı malvarlığı azalan ortağın bu zararın tazmini amacıyla dava açabileceğini, dava konusu olayda, müvekkilinin pay sahibi olsa da uğramış olduğu zararın doğrudan zarar niteliği taşıdığını, davalının gerek müvekkili, gerekse ortağı olduğu şirketi zarara uğrattığının kayyım ve bilirkişi raporları ile ortaya konulduğunu, davalının şirketi iflasa sürüklediğini, Ceza Mahkemelerinden mahkumiyet kararları aldığını, fiktif bedellerle müvekkilini zarara uğrattığını, sahte kararlarla müvekkilinin şirketteki hissesini düşürdüğünü belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafından, “sahte ve yanıltıcı belgeler kullanarak, şirketin elde ettiği kârı resmi kayıtlara işlememek, kâr paylarının dağıtılmamasını sağlamak, şirketin malvarlığı ve kaynaklarının kendisi olmak üzere şirketi idare edenlerin şahsı ve yakınlarının zimmetine geçirerek malvarlığına aktarmak” şeklindeki iddialara dayalı zararın tazmini talep edilmişse de, davacının dava dilekçesi kapsamında iddia ettiği zararların dolaylı zarar niteliğinde olduğu, hükmedilecek tazminatın şirkete ödenmesi talep edebileceği, somut olayda zararın davacıya ödenmesinin talep edilmesi karşısında, taleple bağlılık kuralı gereği davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; gerek işbu dava dosyası kapsamında sunulan belge ve evraklar ve gerekse de taraflar arasında devam eden birçok dava dosyası kapsamında alınan kayyım raporları ve bilirkişi raporları ile de somut olarak ortaya konduğu üzere, davalının sahte ve yanıltıcı belgeler kullanarak, şirketin elde ettiği kârı resmi kayıtlara işlememek, kâr paylarının dağıtılmamasını sağlamak, şirketin malvarlığı ve kaynaklarının kendisi olmak üzere şirketi idare edenlerin şahsı ve yakınlarının zimmetine geçirerek kendi mal varlığına aktarmak, müvekkil şirketin sermayesinin zararlandırıcı işlemlerle 2/3'ünün yitirilmesine neden olmak suretiyle müvekkilinin doğrudan zarara uğramasına sebebiyet verecek birçok suç ve eylem yönünden mahkum olduğunu, şirket müdürü olan yöneticilerin Kanundan ve esas sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerine aykırı davranmaları halinde oluşan zarardan kural olarak sorumlu olduklarını, aksini ispat etme külfetinin kendileri üzerinde bulunduğunu, ortağın müstakil gördüğü zararı doğrudan doğruya kendisine isteyebileceğini, dava konusu olayda, müvekkilinin pay sahibi olsa da uğramış olduğu zararın doğrudan zarar niteliği taşıdığını, davalının gerek müvekkili, gerekse ortağı olduğu şirketi zarara uğrattığının kayyım ve bilirkişi raporları ile ortaya konulduğunu, davalının şirketi iflasa sürüklediğini, sahtecilik suretiyle aldığı kararlarla müvekkilinin hisse payını ketmettiğini, şirket kaynaklarını sermaye artışlarında kendisi yararına kullanıp hakim ortak haline geldiğini, kayyım tayinine rağmen idareyi bırakmayıp şirketi zarara uğratmaya devam ettiğini, fiktif işlemler yaptığını, denetime elverişle bir bilirkişi incelemesi yapılmadığını, Ceza Mahkemelerinin davalının müvekkilini zarara uğrattığını tespit ettiğini, İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2019/582 E. sayılı dosyasının beklenmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Kanun'un 644, 553 ve 555 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Kanun'un 644, 553 ve 555 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava dilekçesinde Coşkun Oto Alım Satım San. Tic. Ltd. Şti. müdürü sıfatıyla ...'a husumet yöneltildiği ve İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesince buna göre değerlendirme yapıldığı halde gerek İlk Derece Mahkemesinin gerekse Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında davalı olarak Coşkun Oto Alım Satım San. Tic. Ltd. Şti.'nin gösterilmesi mahallinde her zaman düzeltilebilecek maddi hata niteliğindedir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3898, Karar No: 2019/4854, Tarih: 04.07.2019

**10. Ceza Dairesi         2015/3898 E.  ,  2019/4854 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KIRŞEHİR 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A- Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre;

Olay tutanağı ve dosya içeriğine göre, kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilemeyen, dava tarihinden önce uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığı teknik yöntemlerle de saptanmayan sanığın diğer sanık ...’ün üzerinden çıkan maddeyi birlikte aldıklarını söyleyerek aleyhinde yeterli ve kesin delil bulunmadığı aşamada, kendi beyanları ile suçunu ortaya çıkardığından sanık hakkında TCK’nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

B- Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;