muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/8384, Karar No: 2019/8587, Tarih: 29.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/8384 E.  ,  2019/8587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın Eraslan Yapı Market isimli iş yerinin içinde bulunan 150.00 TL değerinde olan, alimünyum merdiveni çaldığının ve mahkemece de eylemin bu şekilde kabul edildiğinin anlaşılması karşısında; çalınan merdivenin değeri itibarıyla yukarıda açıklanan şartları taşımadığı, sanığın hırsızlık suçundan cezalandırılması gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı'nın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 29.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1751, Karar No: 2017/10712, Tarih: 18.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/1751 E.  ,  2017/10712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki bağımsız bölüme ısı pay ölçer sistemi takılmasına, olmazsa petek dilim sayısına göre yakıt giderlerinin toplanmasına ilişkin davadan dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Kapatılan 18. Hukuk Dairesinin 16.03.2016 gün 2015/8976 E. - 2016/4461 K. sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay ilâmında usul ve kanuna aykırı yön bulunmamakta olup, karar düzeltme dilekçesinde yazılı sebepler HUMK’nın 440/I. maddesinde belirtilen dört hâlden hiçbirine uymamaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinin ve 5235 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin göndermesiyle uygulanmasına devam edilen HUMK’nın 440/I. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442. maddesi uyarınca takdiren 275.00.-TL para cezası ile Harçlar Kanunu uyarınca 65.40.-TL ret harcının düzeltme isteyenden alınmasına 18/12/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13432, Karar No: 2012/3445, Tarih: 28.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/13432 E.  ,  2012/3445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ve karşı davalı ... adına Av. ... ile davalı ve karşı davacılar ... adlarına Av.... arasındaki dava hakkında, ... tarafından verilen 13.05.2010 günlü ve 28/395 sayılı hükmün temyizen incelenmesi davacı-karşı davalı Kurum vekili davalı -karşı davacılar avukatı tarafından istenilmesi üzerine, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Karşılık davanın davacıları tarafından dava açılması esnasında başvuru ve peşin harcın yatırıldığına dair belgenin dosya içinde bulunmadığı görülmekle, yatırılmış ise makbuzunun dava dosyasına eklenmesini takiben, yatırılmamış ise, 492 sayılı Harçlar Yasasının 6. maddesi gereğince karşılık davaların, müstakil davalar gibi harca tabi olduğu gözetilerek, anılan Yasasının 16.maddesi ile 1 sayılı tarifedeki nisbi esasa göre, dava değeri üzerinden hesaplanacak nisbi karar ve ilam harcının 1/4'ü ile başvuru harcının karşılık davanın davacısı tarafından ikmalinin sağlanmasını takiben gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14052, Karar No: 2023/1195, Tarih: 20.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/14052 E.  ,  2023/1195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ithal etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2021 tarihli ve 2019/504 Esas, 2021/85 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ithal etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 20 yıl hapis ve 133.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 19/04/2021 tarihli ve 2021/1081 Esas, 2021/945 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. İlk Derece Mahkemesince uyuşturucu maddenin ele geçtiği tır aracı ve dorsesinin mülkiyet kayıtlarının diplomatik kanalla araştırılarak araç malikleri hakkında daha önce atılı suç nedeniyle soruşturma yapılıp yapılmadığının tespit edilmemesi ve sanığa ait telefon hattına ilişkin görüşme kayıtlarının getirtilerek savunmasında söz ettiği kişiler ile görüşme yapıp yapmadığının tespit edilmemesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına,

2. Yeterli delil olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde Yunanistan'dan Türkiye 'ye giriş yapmak üzere İpsala Gümrük sahasına giren ve

2. Yeterli delil olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde Yunanistan'dan Türkiye 'ye giriş yapmak üzere İpsala Gümrük sahasına giren ve

sürücülüğünü sanığın yaptığı tırda tırın boş olması, gelen ihbar ve sanığın şüpheli hareketleri sebebiyle yapılan aramada dorsenin alt tarafında tahta kullanmak suretiyle oluşturulan boş alana toplamda 28 adet vakumlanmış poşet içeriside daralı ağırlığı toplamda 375.158 gram gelen ve uzmanlık raporuyla THC ihtiva eden esrar elde etmeye elverişli hint keneviri bitki parçaları olduğu ve yüzde altmış oranında olmak üzere 199.578 gram esrar elde etmeye elverişli olduğu belilenen uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, sanığın tırın içerisinde uyuşturucu madde olduğunu bilmediği, tırın ait olduğu firma yetkilisinin kardeşi olduğunu söyleyen tanımadığı bir şahsın aracı Çerkezköy'e götürüp oradan beyaz eşya alacağını söylediğini belirttiği, sanığın sürücüsü olduğu araçtaki uyuşturucu miktarının çok fazla olması, aracın boş bir şekilde ülkeye giriş yapması ve bu durumun uluslararası taşımacılık işinde olağan sayılmaması, sanığın Türkiye'ye giriş yaptıktan sonra yükleme yapacağı firma, işyeri bilgileri gibi konularla birlikte taşıyacağı yüke ilişkin bile bilgi verememesi, uluslararası tır taşımacılığı yapan bir kişinin tırda zulalanmış 370 kilogramlık bir maddeden haberinin olmayışının hayatın olağan akışına aykırı olması, gelen ihbar, olayın gerçekleşme şekli, uzmanlık raporları,olay tutanakları ve tüm dosya kapsamından, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve suçun sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, mevcut delillerin suçun sübutu için yeterli olduğu, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçelerin tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 19.04.2021 tarihli ve 2021/1081 Esas, 2021/945 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan

temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12853, Karar No: 2013/1982, Tarih: 11.02.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/12853 E.  ,  2013/1982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, tescil ile sigortalılığının ve almakta olduğu yaşlılık aylığının iptaline ilişkin kurum işleminin iptaline, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacının 1479 sayılı Yasa kapsamındaki yaşlılık aylığının, davalı Kurum'ca tescile esas oda kaydının usulsüz olduğu kabul edilerek geçersiz sayılması işleminin iptaline ve ödenmeyen yaşlılık aylıklarının ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; davalı Kurum'un 31.09.2006 tarih ve 15295 sayılı işleminin iptaline, davacının davalı Kurum'a borcu olmadığının tespitine ve işlem tarihinden itibaren ödenemeyen emeklilik maaşlarının yasal faizi ile birlikte davalı Kurum'ca ödenmesine karar verilmiştir.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi ilk şekliyle; sigortalılığın oluşumu için kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, ayrıca kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise sigortalılığın başlangıcı yönünden yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa, Bağ-Kur’lu olabilme yönünden, söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda sigortalılığın oluşacağını yeterli görmüştür. Buna karşın, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. Nihayet, 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı Yasa, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 14.01.2000 varide tarihli bildirgedeki oda kaydı gereğince 29.12.1982 tarihi itibari ile ... ve ... Odası'na kaydının yapıldığı, davacının vergi ve sicil kaydının bulunmadığı, davalı Kurum'un; 23.05.2005 tarihli müfettiş raporuna istinaden davacıya 21.03.2006 tarihli yazısı ile emekli aylığının iptal edildiğini bildirdiği, müfettiş raporunda; ... Odasının yöneticilerinden ilgili üye kayıt defterlerinin istenilmesine rağmen 07.04.1986 tarihinde noterce onaylanan üye kayıt defterinin fotokopisi ile 23.05.1995 tarihinde noterce onaylanan yönetim kurulu karar defteri haricinde belge sunulamadığının, yöneticiler tarafından kullanılan üye kayıt defterinin kayıp olduğunun belirtildiğinin, muhtemelen sahte kayıtlar bulunması nedeni ile bu şekilde beyanda bulunulduğunun, rapor hazırlanırken bahsedilen iki adet defter ile hazirun cetveli kayıtlarından faydalanıldığının, davacının 14.01.2000 tarihinde kurum kayıtlarına intikal eden bildirge nedeni ile tescilinin yapıldığının, bildirgede davacının 29.12.1982 tarihinden beri devam eden oda kaydı olduğunun yazıldığının, odaya ait 07.04.1986 tarihinde noterce onaylanan defter fotokopisinin 03.02.2000 tarihli genel tutanak ekinde; usulsüz oda kayıtlarının il müdürlüğünce iptal edildiğinin, Kurum kayıtlarına sonradan intikal ettirilen davacıya ait 29.12.1982 – devam şeklindeki geçmişi dönük hizmet kazandırıcı belge niteliğindeki meslek odası üyeliği nedeni ile il müdürlüğü yetkililerince sigortalı dosyasına 03.02.2000 tarihli genel tutanak ve ilgili belge fotokopisi eklenerek söz konusu kaydın geçerli kabul edildiğinin, ancak 03.02.2000 tarihli genel tutanağın 07.04.1986 tarihli noter onaylı üye defteri esas alınarak düzenlendiğinin, böylece davacıya sadece meslek odası üyeliği dolayısıyla 22.03.1985 tarihinden tahsis talep tarihine kadar toplam 15 yıl, 9 gün hizmet verildiğinin anlaşıldığın, davacıya 01.04.2000 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığının, oda yöneticilerinden fotokopi defterin asılının istendiğinin, ancak sunulamadığının, fotokopi defterin incelenmesinde ise; 07.04.1986 tarihli noter onaylı defterin 25. sayfasında 100/177 sıra numaralı bölümünde davacının lastikçilik faaliyetinden dolayı kayıt edildiğinin, müracaat tarihi ve kayıt tarihi kısımlarında tahrifat bulunduğunun, il müdürlüğü eski personeli Ayhan Atik tarafından kayıt tarihinin 31.12.1982 olarak yazılıp paraflandığının, defterin son derece düzensiz olduğunun, defter fotokopi olduğundan sonradan eklenen kısımlardaki kalem faklılıklarının tespit edilemediğinin anlaşıldığının, ayrıca 07.04.1986 tarihinde noter tarafından onaylanan bir defterde 29.12.1989 tarihli üyeliğin mevcut olmasının mantıklı olmadığının, davacının esnaf sicil kaydının da bulunmadığının, ayrıca davacının bağımsız çalışmasına delil olabilecek vergi kaydının da bulunmadığının, bu nedenle davacının oda kayıtlarının usulsüz olduğunun belirtildiği, davacı, oda yöneticileri ve diğer üyeler hakkında ... 3

.04.1986 tarihinde noter tarafından onaylanan bir defterde 29.12.1989 tarihli üyeliğin mevcut olmasının mantıklı olmadığının, davacının esnaf sicil kaydının da bulunmadığının, ayrıca davacının bağımsız çalışmasına delil olabilecek vergi kaydının da bulunmadığının, bu nedenle davacının oda kayıtlarının usulsüz olduğunun belirtildiği, davacı, oda yöneticileri ve diğer üyeler hakkında ... 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nde dava açıldığı, 15.12.2009 tarihli kararda sanıkların üzerlerine atılı suçu işlemedikleri sabit olduğundan sanıkların beraatlerine karar verildiğinin, ancak kararın kesinleşip kesinleşmediğinin belli olmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacı kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı dikkate alınarak Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edilmiş ise de oda kaydının usulsüz tutulduğunun tespit edilmesi ve Bağ-Kura giriş bildirgesinin yıllar sonra verilip sırf bu kayda istinaden hizmet elde edilmesinin şaibeli olması sebebiyle artık davacının oda kaydına istinaden sigortalı kabul edilmesi yerine gerçekten usulünce araştırılarak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; davacının seyyar satıcılık yaptığı anlaşıldığından bunun için nereden, kimden mal aldığı, aldığı malları nerede sattığı, sonraya ilişkin vergi, esnaf ve sanatkarlar sicili kaydı olup olmadığı, sonraya ilişkin aynı faaliyeti sürdürdüğünü gösterir yazılı belge ibraz edip edemeyeceği, zabıta, maliye, muhtarlık marifetiyle davacının gerçekten kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmasının olup olmadığını araştırılarak, bağımsız faaliyetinin bulunup bulunmadığı oda kaydının gerçek bir çalışmaya ilişkin olup olmadığı hiç bir kuşkuya yer vermeyecek şekilde maddi delillerle ortaya koyulduktan sonra karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı Kurum vekilin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.02.2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17454, Karar No: 2020/1997, Tarih: 03.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/17454 E.  ,  2020/1997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında, kendisini Kültür Bakanlığı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu Müdürlüğü eski çalışanı olarak tanıtmak ve Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu Müdürlüğü'ne ait kararda tahrifat yapmak suretiyle katılandan balık ekmek teknesi ruhsatı almak için 50.000 TL para temin ettiği iddiası ile dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından açılan kamu davasında; sanığa yüklenen fiilin 5237 sayılı TCK'nin 158/1-d maddesinde öngörülen kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasi parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle “nitelikli dolandırıcılık” suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talepleri bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarınca kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 03.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9858, Karar No: 2014/17094, Tarih: 12.09.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/9858 E.  ,  2014/17094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 12/12/2013

Numarası : 2012/376-2013/848

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Z.. A...nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı Ziraat Bankası Bursa Bölge müdürlüğünde temizlik elemanı olarak 15/12/2005 ile 01/12/2011 tarihleri arasında çalıştığını en son 700 TL ücret aldığını ve 01/12/2011 tarihinde emeklilik nedeni ile işten ayrıldığını bildirerek ödenmeyen kıdem tazminatı ile ulusal bayram ve resmi tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Ziraat Bankası asıl işverenin temizlik firması olduğunu ve davacı ile aralarında hukuki ilişki bulunmadığından bahisle husumet yokluğu nedeni ile davanın reddini istemiştir.

Mahkemece kıdem tazminatına fesih tarihinden genel tatil alacağına ise dava tarihinden itibaren yürütülecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Somut olayda taraflar arasında davacının kıdem tazminatının hesabında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 Sayılı Yasanın 2/6 maddesi gereğince asıl işveren alt işverenin borçlarından da sorumludur. Ancak alt işveren tarafından ödenen borçların asıl işverenden tahsil edilmesi de mümkün değildir. Dosya içeriğinde bulunan 01/12/2011 tarihinde düzenlendiği anlaşılan ibraname ve eki tediye makbuzunda davalı alt işverenin davacıya 3.557,52 TL ödeme yaptığı görülmektedir. Davacının imzası bulunan ibraname başlıklı bu belgede davacıya normal ücret, fazla mesai saati, hafta sonu tatili ve genel tatil, ulusal bayram tatil ücretleri ve kıdem tazminatı ile diğer sosyal yardımlar da dâhil olmak üzere tam ve noksansız bir şekilde 3.557,52 TL nin ödendiği

belirtilmiştir. Tediye makbuzları ile ödeme yapıldığı belirgindir. Ancak ödemelerin neye karşılık ne kadar yapıldığı sunulan belgelerden anlaşılmamaktadır. Bu durumda yapılacak iş davacıyı isticvap ederek bu ödemenin neye ilişkin olduğu tespit edilerek, dava konusu alacaklardan ödeme yapılmış ise bu miktarları düşerek çıkacak sonuca göre bir karar vermektir. Mahkemece bu husus üzerinde durulmadan eksik inceleme ile karar verilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı Z.. A...ne iadesine, 12/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.