muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/10321, Karar No: 2019/16654, Tarih: 13.11.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/10321 E.  ,  2019/16654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan dolayı tayin edilen 2.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

... No'lu... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun duruşmalardan vareste tutulma hakkının hatırlatılmadığı ve vareste tutulma konusunda beyanlarının olmaması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, son oturumda hazır bulundurulmadan yokluklarında yargılamaya devam edilip mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle talebe uygun olarak BOZULMASINA, 13.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14513, Karar No: 2013/9560, Tarih: 07.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/14513 E.  ,  2013/9560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumunda bulunan sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan masraflar nedeniyle uğranılan Kurum zararının 506 Sayılı Kanun'nun 26. maddesi uyarınca rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

506 sayılı Kanunun 26. maddesinde düzenlenmiş bulunan rücu davaları, sigortalının alacağından bağımsız, kanundan doğan basit rücu hakkına dayalı olup; anılan Yasal düzenleme çerçevesinde kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda raporda tartışılması gerekir. İşverenin tamamen kusursuz kabul edilebilmesi için ise, anılan madde gereğince, işyerindeki işçilerin sağlığı ve iş güvenliğini sağlamaya yönelik her türlü tedbiri alması, uygun çalışma ortamı hazırlaması, araçları noksansız bulundurması, işçileri etkin bir biçimde denetlemesi, gözetlemesi, bütün yükümlülüklerini özenle yerine getirmesi, sigortalının da üzerine düşen bütün yükümlülükleri yerine getirmemesi gerekir.

Somut olayda, davalı belediyede sürekli sivrisinekle mücadele biriminde çalışan sigortalının olay günü, belediyenin bir mahallesindeki foseptik çukuru ve bina bodrum katlarının ilaçlamasını yaparken beyin kanaması veya beyin damarlarının tıkanması nedeniyle sol tarafının felç geçirerek sürekli iş göremezlik durumuna girdiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, alınan makine mühendislerinden oluşan üç kişilik her iki bilirkişi kurulu raporda da, sigortalının bünyesinden kaynaklanan ve

aniden gelişen bir durum sonucu felç geçirdiği, davalı işverenin kusuru bulunmadığı rapor edilmiş, Mahkemece de bu raporlar hükme esas alınarak, davanın reddine karar verilmiştir. Oysa ki, hükme esas alınan raporlardaki bilirkişiler makine mühendisi olup, olayın meydana geldiği iş kolunda uzman değillerdir.

Hal böyle olunca, Kurumun açtığı iş bu rücu davasında, hükme esas alınan üç kişilik bilirkişi heyetinden alınan raporlarda işveren kusurunun yeterince araştırılıp, değerlendirilmemesi yönüyle, olayla örtüşür bir kusur raporu bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, Kurumun açtığı iş bu rücu davasında, hükme esas alınan üç kişilik bilirkişi heyetinden alınan raporlarda işveren kusurunun yeterince araştırılıp, değerlendirilmemesi yönüyle, olayla örtüşür bir kusur raporu bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece; davaya konu sigorta olayının meydana geldiği iş kolunda(ilaçlama, sağlık), iş güvenliği ve işçi sağlığı konularında uzman bilirkişiden, 506 sayılı Kanun’un 26, 4857 sayılı Kanun’un 77, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü’nün 2 ve devamı maddelerine uygun olarak düzenlenmiş kusur raporu alınarak, ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin yeniden, gerçeğe uygun olarak tespiti gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece açıklanan bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7250, Karar No: 2019/9508, Tarih: 10.10.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/7250 E.  ,  2019/9508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Yozgat Ağır Ceza Mahkemesiyle Fethiye Ağır Ceza Mahkemesi ve Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine göre, yerinde görülmeyen Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinin 09/05/2019 gün ve 2019/286 E. 2019/344 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 10/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5326, Karar No: 2014/3409, Tarih: 04.06.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/5326 E.  ,  2014/3409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, mala zarar verme

HÜKÜM : Sanık ... hakkında;

1-Maktul ...'ı kasten öldürme suçundan;

5237 sayılı TCK'nun 81/1, 62/1, 53/1-a-b-c-d-e,

53/2-3, 63. maddeleri gereğince 25 yıl hapis cezası.

2-Maktule ...'ı kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 62/1, 53/1-a-b-c-d-e, 53/2-3, 63. maddeleri gereğince 25 yıl hapis cezası.

3-Katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-a-b-c-d-e, 53/2-3, 63. maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezası.

4-Mala zarar vermek suçundan; teşkil ettiğinden eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 151/1, 62/1, 53/1-a-b-c-d-e, 53/2-3, 63. maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık...'in maktuller ... ve

... ile mağdure ...'ya yönelik eylemleri ile mala zarar verme suçunun sübutu kabul, mala zarar verme suçu yönünden oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliğini tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, meşru müdafaaya, Cumhuriyet Savcısının ve katılanlar vekillerinin sair hususlara yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1-Sanık...'in mala zarar verme suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2-Sanık...’in maktuller ... ve ... ile mağdure ...'ya yönelik eylemleri yönünden,

A-Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktule ...'nın eşinden ayrı olduğu dönemde tanıştığı sanık ile bir süre birlikte yaşadığı, daha sonra sanıktan ayrılarak ailesinin yanına döndüğü, sanığın, maktulenin kendisini terkettiği tarihten itibaren yaklaşık yedi sekiz ay boyunca maktuleyi ve ailesini takip ettiği, birçok kez aracıyla evlerinin civarında dolaştığı, maktuleyi ve ailesini öldürmekle tehdit ettiği, maktulenin bu nedenle birkaç kez kolluğa ve Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ettiği, tanıklar ... ve ...'ya maktulenin ailesinden intikam alacağını, maktuleyi kaçıracağını söylediği ve onlara ait evlerin otomobillerin kundaklanması için para teklif ettiği, suç tarihinde tanıklar... ve ...'nın vasıtasıyla maktule ile ailesinin yerini öğrenerek geçeceklerini bildiği yolda beklediği, maktul ...'nün idaresindeki araca kendi idaresindeki araçla yaklaşıp çarparak yoldan çıkmasına sebep olduğu, bir elinde av tüfeği diğer elinde balta olduğu halde maktullerin bulunduğu aracın, maktule ...'nın bulunduğu sağ arka tarafına yaklaştığı, balta ile camı kırıp maktule ...'yı dışarı çıkardığı, kendisine direnen maktule ...'ya ateş ettiği, sonra araçtan çıkıp sanığa yönelen maktul ...'ye ateş ettiği, daha sonra da maktule ...'nın yanına gitmek isteyen mağdure ...'ya ateş ettiği olayda,

Maktuller ... ve ...'yü tasarlayarak öldürme, mağdure ...'yı tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği anlaşıldığı halde suçların vasıflarında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

B-Sanık...’in mağdure ...'ya yönelik eylemi yönünden,

Mağdureye ait geçici ve kesin raporlar, hastane müşahade evrakları ve soruşturma dosyasının Adli Tıp Kurumu’nun ilgili ihtisas kuruluna gönderilerek mağdurede kaç adet yaralanma meydana geldiği, her bir yaranın vücut boşluğuna nafiz olup olmadığı, iç organlarda yaralanma meydana getirip getirmediği, hayati tehlike oluşturup oluşturmadığı, duyulardan veya organlardan bir veya birkaçının işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi sonucunu doğurup doğurmadığı, basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek nitelikte olup olmadığı hususlarında rapor aldırılarak temel cezanın, TCK'nun 35. maddesi uyarınca meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, adli rapor olmaksızın hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafii, Cumhuriyet Savcısı, katılan... vekili ile katılan T.C. ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 04/06/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21846, Karar No: 2017/9635, Tarih: 12.09.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/21846 E.  ,  2017/9635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Karar tarihinde, başka suçtan.... Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuk ...'in kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

2-İddianame de 5237 sayılı Yasa'nın 168/1 maddesinin belirtildiği, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı tanınmadan 168/1 maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır .Somut olayda ise; kumbara içerisinden 16.3 TL çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/472, Karar No: 2022/4544, Tarih: 14.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/472 E.  ,  2022/4544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kabulü ile 123.453,00-TL tazminat bedelinin davalıdan alınarak temlik alana verilmesine, davacı yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, dava konusu Kocaeli İli, Karasu İlçesi, Aziziye Mahallesi 132 ada 1 parsel sayılı taşınmazın, Hazine tarafından tapu kaydının iptali istemiyle açılan dava sonucunda Karasu Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/581E - 2015/186 K sayılı ilamı ile 614,58 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeni ile tapusunun iptaline ve tescil harici bırakılmasına karar verildiği, kararın 27.03.2008 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 13.05.2018 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, tapu kaydı mahkeme kararı ile iptal edilen arsa niteliğindeki Kocaeli İli, Karasu İlçesi, Aziziye Mahallesi 132 ada 1 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak tazminata hükmolunmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 14/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3233, Karar No: 2013/7883, Tarih: 19.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/3233 E.  ,  2013/7883 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.12.2012 gün ve 2011/13 Esas, 2012/449 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş ve sanık müdafii incelemenin duruşmalı yapılmasını talep etmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 12.06.2013 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştır.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Dosya içeriğine göre sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı mağdureye karşı birden fazla işlemiş olmasına rağmen, zincirleme suça ilişkin TCK.nın 43/1. maddesi uyarınca cezanın artırılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır..

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/725, Karar No: 2007/678, Tarih: 26.09.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/20-725 E.  ,  2007/678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tunceli Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2007

Taraflar arasındaki "kadastro tespitine itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 2.6.2006  gün ve 2006/217-338 E.K.sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 13.11.2006     gün ve 11869-14874 sayılı ilamı ile, (..Kadastro sırasında .. Köyü 108 ada 81 parsel sayılı 2.481,68 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesiz olarak tarla   niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı Ş. H. K.  adına  tespit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla  dava açmıştır. Mahkemece  davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine  itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda;karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda;karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi,bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de  içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü: