muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1348, Karar No: 2010/4667, Tarih: 25.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/1348 E.  ,  2010/4667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonunda düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 11.maddesinin (g) bendine göre arsalarda dava konusu taşınmazla karşılaştırılacak taşınmazların emsal niteliğinde olması zorunluluğu vardır. Emsal’in, sözcük anlamından da anlaşılacağı üzere, dava konusu taşınmaza, örnek teşkil edebilecek nitelikte olması gerekir. Örneğin, benzer yüzölçümlerde bitişik ya da yakın adalarda bulunmak, aynı imar müsaadesine sahip olmak, fiyatlarda en azından yaklaşık değerde olmak gibi nitelikler “emsal”in seçilmesine esas alınması gereken unsurlardandır.

Bilirkişi kurulu raporunda somut emsal olarak dava konusu taşınmazla karşılaştırılan taşınmaz 125m² yüzölçümlü bir mağazanın banka tarafından yapılan satışına ilişkindir. Somut emsalin bulunduğu yer ve cinsi dikkate alındığında, satış işleminin zeminden çok üzerinde yer alan ticari işletmeye yönelik olduğu sonucuna ulaşılır. Bilirkişi kurulunca emsal taşınmaz üzerindeki yapının, değeri hesaplanıp satış bedelinden düşülerek zemine isabet eden bedel bulunmaya çalışılmış ise de, bu hesaplamada ticari işletmenin değerinin yer almadığı ve esasen böyle bir hesaplamanın objektif olarak yapılamayacağı kuşkusuz olduğundan, bu tür bir emsalin gerçek zemin değerine de ulaşılamayacaktır. Bu sebeple bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptığından söz edilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir.

Bu hususlar dikkate alınmadan düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

2-Dosyada bulunan bilgi ve belgelerle Belediye Başkanlığı yazısından dava konusu taşınmazın 3. Derece arkeolojik sit alanında Silahtar Mustafa Paşa Kervansarayı'nın çevre koruma bandı içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır. Arsa olarak değerlendirilen taşınmazın bu özelliği itibarıyla kaçınılmaz olan değer kaybının saptanıp buna göre hesaplanacak miktarın taşınmazın değerinden düşülmesi gerekirken bilirkişi kurulu raporunda bu hususun dikkate alınmaması,

3-Davacı idarenin harçtan bağışık olmadığı düşünülmeden gerekçeli kararda harç alınmasına yer olmadığına karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

3-Davacı idarenin harçtan bağışık olmadığı düşünülmeden gerekçeli kararda harç alınmasına yer olmadığına karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2009/1238, Karar No: 2012/2272, Tarih: 15.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/1238 E.  ,  2012/2272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'un olay tarihinde yakınan ...'a ait ikametinin giriş kapı kilidini kırmak suretiyle içeri girip hırsızlık suçunu gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 151/1. maddesi gereğince mala zarar verme suçundan zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre,sanık ...'un temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 15/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16836, Karar No: 2015/21128, Tarih: 24.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/16836 E.  ,  2015/21128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VAN 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/06/2014

NUMARASI : 2012/324-2014/221

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın ve birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin 18/06/2015 günlü ve 2014/17441 E. - 2015/11397 K. sayılı ilamında; 1-Davalı Necla Çenberlitaş'ın adli yardım talebi reddedildiğinden HMK 434/3. maddesine göre işlem yapılmak üzere ayrıca, 2- Çenberlitaş apartmanı enkazında kalarak 23/10/2011 deki depremde öldüğü anlaşılan “Orhan Türkoğlu, Mahire Bal, Nurdan Kerpiç, Belinay Say” ile ilgili tazminat davası mevcut ise araştırılarak kesinleşmiş karar sureti gönderilmek üzere dosya mahkemesine iade edilmiştir.

Ancak geri çevirme kararı üzerine mahkemece, ilamın 2 nolu bendinde yer alan hususla ilgili herhangi işlem yapılmaksızın dosyanın tekrar gönderildiği anlaşılmıştır.

Buna göre dairemizin yukarıda alınan geri çevirme kararı gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu durumda mahkemece; geri çevirme kararının içeriği dikkatlice okunmak suretiyle temyiz incelemesinin daha fazla uzamasına sebebiyet verilmemesi, açısından ilam gereği tam olarak yerine getirildikten sonra dosyanın temyiz incelemesine esas olmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/17624, Karar No: 2019/15522, Tarih: 23.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/17624 E.  ,  2019/15522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, kamu görevlisine hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik içişleri Bakanlığı'nın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen görevli memura hakaret suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçi İçişleri Bakanlığı'nın, hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından şikayetçi vekilinin bu suça yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUKnın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında kamu görevlisine hakaret suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın hakaret suçunu alenen gerçekleştirmesine rağmen hakkında TCK.nın 125/4. madde ve fıkrasının uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- Sanıklar ... ve ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen şikayetçi İçişleri Bakanlığı'nın gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMUK.nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Şikayetçi İçişleri Bakanlığı davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle CMK.nın 233/1 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ve şikayetçi İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9097, Karar No: 2015/9304, Tarih: 12.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/9097 E.  ,  2015/9304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Dr. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 4. fıkrasının “İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir.” hükmü karşısında; davalıların Kurumca, sigortalıya yapılan ödemelerin tamamının, bağlanan gelirin ise, başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının kusur karşılığından sorumlu olduğunun gözetilmemesi usûl ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar çerçevesinde karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme neticesi yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/969, Karar No: 2013/7419, Tarih: 02.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/969 E.  ,  2013/7419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

...mıntıka 1543 parsel sayılı taşınmazın, değerlendirme tarihi olan 2010 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5838, Karar No: 2013/300, Tarih: 23.01.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/5838 E.  ,  2013/300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleşen hakimin müdahalesi ile yetki ve izin verilmesi, mümkün olmazsa tazminat, sözleşmenin feshi ve tazminat davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı vekili, müvekkili ile davalı arsa sahibi arasında 22.01.2007 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, ancak sözleşme konusu taşınmaza bitişik parsellerde bulunan binaların tecavüzü sebebiyle inşaata bir türlü başlanamadığını, açılan elatmanın önlenmesi davasının kazanıldığını, ancak dava aşamasının uzun sürdüğünü, kesinleşen kararı icra takibine koyup 30 günlük mehil süresini bekledikleri sırada davalının haksız bir şekilde sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiğini bildirdiğini, feshi kabul etmediklerini, gecikmede müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, yine davalının inşaatın yapılabilmesi için verdiği vekaletnameden de müvekkilini azlettiğini, inşaatı yapmak istediklerini ileri sürerek, inşaatın yapılması için gerekli tüm yetki ve izinleri içerir şekilde sözleşmeye hakimin müdahalesi ile taraflarına arsa sahibi adına yetki ve izin verilmesini, mümkün olmazsa sözleşmenin haksız feshi nedeniyle şimdilik 10.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, davalı yüklenici şirketin sözleşmeyle kararlaştırılan sürede inşaatı teslim etmediği gibi daha inşaata bile başlamadığını, davalının temerrüte düşmesi sebebiyle müvekkilinin sözleşmeyi feshetmek istediğini davalıya bildirdiğini, ayrıca müvekkilinin dairelerini süresinde teslim almamasından dolayı kira kaybının oluştuğunu ileri sürerek, sözleşmenin feshi ile şimdilik 10.000,00 TL kira kaybı tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki sözleşmenin 5. maddesinde, akdin ifasında hukuki sorunlar giderilmez ise mevcut hali ile inşaatın yapılacağı kararlaştırılmış ise de, bu şartın açıkça İmar Kanunu'na aykırı olması sebebiyle mutlak butlanla batıl olduğu, sözleşmenin halen ayakta olduğu ve davalı arsa sahibinin davacı yükleniciye verdiği vekaletten davacı yükleniciyi münasebetsiz bir zamanda

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki sözleşmenin 5. maddesinde, akdin ifasında hukuki sorunlar giderilmez ise mevcut hali ile inşaatın yapılacağı kararlaştırılmış ise de, bu şartın açıkça İmar Kanunu'na aykırı olması sebebiyle mutlak butlanla batıl olduğu, sözleşmenin halen ayakta olduğu ve davalı arsa sahibinin davacı yükleniciye verdiği vekaletten davacı yükleniciyi münasebetsiz bir zamanda

azlettiği, yükleniciye vekalet vermenin arsa sahibinin temel borçlarından olduğu, yüklenicinin arsa sahibinin vekaleti olmadan yetkili mercilerde işlemlerini yürütemeyeceği, buna göre asıl davada davacı-birleşen davada davalı yüklenicinin değil, asıl davada davalı-birleşen davada davacı arsa sahibinin temerrüte düştüğü gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile inşaatın yapılması için gerekli olan ve azledilen vekaletnamedeki tüm yetkileri içerir şekilde sözleşmeye hakimin müdahalesi ile davalı arsa sahibi adına tüm işleri yapmak üzere davacıya yetki ve izin verilmesine, birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz eden asıl davada davalı-birleşen davada davacıdan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9461, Karar No: 2012/22574, Tarih: 31.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/9461 E.  ,  2012/22574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme ve beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıklardan Adem hakkında verilen beraat hükmünün incelenmesinde ;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçe ve takdire göre usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde ;

Sanığın eyleminin 6831 S.K.91/5 maddesi kapsamında olduğu ve hükümden sonra 14.4.2011 tarih 27905 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 11.maddesi ile 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesinde yapılan değişiklik nazara alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat neviine dönüşüp suç tarihi olan 24.4.2008 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Yasanın 20/c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 Sayılı Kanunun 20. maddesi gereğince sanık ... hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, suça konu emvalin istirdatı kabil olmak üzere orman idaresine bırakılmasına, balta, kesim motoru, araç, kürek ve kazmanın sahiplerine iadesine, 31.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1527, Karar No: 2020/4938, Tarih: 07.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/1527 E.  ,  2020/4938 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : Beraat

Temyiz Edenler : Mahalli Cumhuriyet Savcısı, katılan vekili, sanık

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, sanık, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık müdafinin yüzüne karşı 09/10/2014 tarihinde verilen hükmü, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 30.11.2014 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; aynı Kanunun 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE;

II-Mahalli Cumhuriyet Savcısının ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 15:00 sularında, meskun mahalde, bölünmüş, tek yönlü, 10 metre genişliğindeki yüzeyi kuru, asfalt kaplama yolda sevk ve idaresindeki halk otobüsü ile seyir halinde bulunan sanığın, ışık kontrollü yaya geçidini kullanarak, seyir istikametine göre yolun sağından sol tarafına kendisine hitap eden kırmızı ışıkta geçmek isteyen 1925 doğumlu yaya ...'a yol ortasına yakın bir noktada, aracının ön tampon kısmı ile fren izi bırakmaksızın çarpması şeklinde gelişen ve yayanın aynı gün hastanede gördüğü tedavi esnasında trafik kazasına bağlı beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti nedeniyle yaşamını kaybetmesiyle sonuçlanan olayda; otobüs içerisinde yolcu olarak bulunan tanıklar ...,... ve ...'un beyanlarına göre, sanığın yaya geçidinde geçiş yapmaya çalışan yayayı gördüğünde olayı önlemek için korna ile ikaz yaptığı, ancak yayanın durmadığını gördüğü halde zamanında etkin fren ve direksiyon tedbirine başvurmadığı, aracını her an güvenli bir şekilde durdurabileceği hızla kullanmadığı, aracını mevcut hızı ile kullanmaya devam ettiği, yayaya çarptıktan sonra ancak durabildiği anlaşıldığından ve bu husus, sanığın soruşturma aşamasındaki tevilli ikrarıyla da sabit olduğundan her ne kadar ölen, yayalara kırmızı ışık yandığı halde karşıdan karşıya geçmek suretiyle can güvenliğini tehlikeye atmış ise de, yaya geçidine yaklaşırken, daha önce yol üzerinde gördüğü yayaya rağmen hızını azaltmayan ve hızını kullandığı aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmayan sanığın olayda tali kusurlu olduğu, bu hususun kaza tespit tutanağı ve asliye hukuk mahkemesinde görülen tazminat davasında alınan 14.02.2011 tarihli bilirkişi raporu ve dosya kapsamındaki delillerden anlaşılmakla, atılı suçtan mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Hükümde uygulama maddesi gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Hükümde uygulama maddesi gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5962, Karar No: 2012/8606, Tarih: 10.04.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/5962 E.  ,  2012/8606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik yapmak

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Müştekiler ... ve ...'ın suçtan doğrudan zarar görmedikleri halde mahkemece Yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün müştekilere bu niteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY'nın 317. maddesi uyarınca müştekiler ... ve ... vekillerinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Tefecilik suçundan doğrudan zarar gören katılan hazinenin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müşteki ...'ın, sanıkların tefecilik yaptıklarına ilişkin mali suçlarla mücadele şube müdürlüğündeki ayrıntılı anlatımı, oto alım satım işi yapan müştekinin müşterileri olan tanıkların, ödemelere rağmen senetlerin kendilerine iade edilmeyip müşteki tarafından oyalandıklarına ve senetlerin mükerrer tahsilat için sanıklara verildiğine dair aşamalardaki anlatımları ve sanıkların işyerinde yapılan aramada ele geçirilen müştekiden aldıkları 577 adet senet ve 52 adet çekin toplam meblağı ve bu kıymetli evrakların alınmasına dayanak olarak ileri sürülen ticari ilişkinin makul bir biçimde açıklanamaması ve belgelendirilememesi karşısında, müşteki ... yöntemince dinlenerek ve atılı tefecilik suçunun işlenip işlenmediğinin tespiti için yeterli zabıta araştırması yaptırılarak, sanıklar yararına icra müdürlüklerinde yapılmış ve yapılmakta olan icra takip dosyaları bulunup bulunmadığı sorulup, varsa bu dosyalar getirtilip incelenerek ve 2002 tarihinden sonraki yıllarda sanıklar hakkında vergi inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak ve gerektiğinde mevcut kanıtlar çerçevesinde mali konularda uzman bilirkişi heyeti raporu da alınarak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan Hazine vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.