muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/34869, Karar No: 2021/5268, Tarih: 18.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/34869 E.  ,  2021/5268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 158/1-h, 62, 52, 53. maddeleri gereği mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın kapıdan satış yöntemi ile çalışan Vardaroğlu Ticaret isimli firmanın sahibi olduğu, olay günü katılanın evine gelip kendisini ... ... isimli marketin müdürü olarak tanıttığı ve yakın zaman içerisinde Yığılca Sapağı ve Çilimli Sapağında büyük bir mağaza açacaklarını, bu nedenle tanıtım yaptıklarını, markette çalışacak işçi aradıklarını söylediği, katılanın kızının işsiz olduğunu söylemesi üzerine kızını işe alabileceklerini ancak önce çekiliş yapılması gerektiğini söylediği, çantadan çekiliş adı altında bir kağıt çıkarıp "kızınızın işe alınması şeklinde çıktı" dediğini, ancak işe alabilmeleri için öncesinde bir alışveriş yapılması gerektiğini söylediği ve evde ne eksik olduğunu sorduğu, katılana temizlik robotundan verebileceklerini, piyasa fiyatının 1.500 TL civarında olduğunu ama kendisine 500,00 TL'ye verebileceklerini söylediği, katılanın da sırf kızı işe girebilsin diye bunu kabul edip 50TL peşin verip kalan 500TL için sanık tarafından düzelenmiş bonoya imza atıp makineyi aldığı, sanığın makineyi katılanın açmaması gerektiğini, servis elemanlarının gelip açacağını, açar ise garantisinin yok olacağını söyleyerek denetim imkanını yok ettiği ve evden ayrıldığı, katılanın sanık evden gidince temizlik robotu olarak kendisine satılan makinenin aslında 125TL değerinde olan elektrik süpürgesi olduğunu fark ettiği, sanığın katılanın kızını işe sokma vaadinde bulunarak 125TL değerindeki elektrik süpürgesini 550TL ye satıp menfaat temin ettiği sabit olayda, sanığın katılanın kızını işe sokma vaadinde bulunarak hile sergileyip katılanı mal almaya ikna etmesi şeklinde gelişen eylemin TCK 157.maddesinde düzenlenen ve hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemlerine tabi olan basit dolandırıcılık suçu kapsamında kalmasına karşın vasıfta hataya düşülerek nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın sübuta dair temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6727, Karar No: 2021/2043, Tarih: 01.03.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/6727 E.  ,  2021/2043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

İHBAR OLUNAN : .. BANKASI GENEL MÜDÜRLÜĞÜ A.Ş. VEK. AV. ...

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 1989 yılında Bulgaristan’dan zorunlu göçe tabi tutularak...’ye geldiğini, Devlet Bakanlığınca hazırlanan göçmen evleri projesi kapsamında borçlandırılarak konut satın aldığını, bu bağlamda 7.000.000 TL (eski para) peşinat ödediğini, bu ödemenin konut maliyetinden düşülmesi gerekirken düşülmediğini ileri sürerek, bu ödemenin güncelleştirilerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 5.000,00 TL’nın yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemiş, ıslah ile talebini 8.594,87 TL.ye yükseltmiştir.

Davalı Toplu Konut idaresi, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, zamanaşımı süresinin dolduğunu ve davanın haksız olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının, Devlet Bakanlığı koordinatörlüğünde yapılan göçmen konutlarından daire satın aldığı, ilerde maliyet hesabından mahsup edilmek üzere 7.000.000 TL (eski para ) ödediği, konutun davacıya teslim edilip tapuda devir işleminin yapıldığı, davacının dava dışı bankadan kredi kullanıp ödeme yaptığı, ancak maliyet hesabı çıkarıldığında arada oluşacak farkı da aynı koşullarda ödemeyi taahhüt ettiği konusunda uyuşmazlık yoktur. Uyuşmazlık, davacının yaptığı peşin ödemenin maliyet hesabına göre borçlandığı anlaşılan davacı borcundan mahsup edilip edilmediği hususundadır. Mahkemece, emsal yargıtay kararı, dosya kapsamı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiştir. Davacı ile dava dışı banka arasında imzalanan borçlanma sözleşmesinin 1. maddesinde "... borçlu, yukarıda belirtilen miktarın kullandırılmış krediye göre saptanmış olduğunu, borçlanmaya esas kesin maliyetin, inşaatın tamamlanması aşamasından sonra yapılacak kesin hesaplardan sonra tespit edileceğini ve kesin hesap sonucu bulunacak maliyete göre borç miktarının artması halinde,

artan miktar için de işbu borçlanma sözleşmesinin aynen takbik edileceğini, bankaca kesin hesap şekline herhangi bir itirazı olmayacağını peşinatın ve taksit tutarlarının artış oranına göre yeniden belirlenecek bu sözleşme hükümlerine göre ödeneceğini, kabul ve beyan eder. " şeklinde düzenlenmeye yer verildiği, dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davacının dava dışı bankadan kredi kullanıp borçlanma sözleşmesi ile 69.038.492 TL ile, borçlandırma senedi ile 11.007.716 TL olmak üzere toplam 80.046.208 TL ( eski para ) kredi kullanıp ödeme yaptığı, ancak maliyet hesabı çıkarıldığında arada oluşacak farkı da aynı koşullarda ödemeyi taahhüt ettiği, borçlanma sözleşmelerinin ileride doğacak ilave maliyeti de kapsayacak şekilde düzenlendiği, Devlet Bakanlığınca konutun kesin maliyet hesabının her bir daire için 90.000.000 TL ( eski para ) olarak belirlendiği, kesin maliyet hesabının resmi verilere göre hazırlanması ve o tarihte taraflar arasında herhangi bir husumet bulunmaması nedeniyle bu kesin maliyet hesabına itibar edilmesi gerektiği, davacının ödediği bedelin sözkonusu maliyet hesabının altında kaldığı ve bu durumda borçlandırma işleminin başlangıcında mahsuplaşmanın yapıldığının kabulü gerektiği, hal böyle olunca bu gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, az yukarıda belirtilen gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir. Ne var ki; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle yerel mahkemenin kararının gerekçesi yönünden düzeltilerek ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8832, Karar No: 2009/10450, Tarih: 22.06.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/8832 E.  ,  2009/10450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ...Köyü 104 ada 37 parsel sayılı 300077 m2 yüzölçümündeki taşınmaz belgesizden MERA niteliği ile ... MALI olarak sınırlandırılmıştır. Davacılar zilyetlik iddiası ile dava açmışlardır. Mahkemece,...ve ...'in davalarının feragat nedeniyle REDDİNE, ...'in davasının kısmen kabulüne, 06.01.2009 günlü ... bilirkişi raporunda (A)=1709 m2, (B)=4701 m2 ve (C)=12144 m2 yüzölçümündeki bölümlerin cinsi belirtilmeden davacı ... adına tesciline, (D)=4888 m2 ve (E)=5766 m2 bölümlerin kadastro tutanağı düzenlenmeyen alanda kalması nedeniyle GÖREVSİZLİĞİNE karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Şöyle ki; dava, kadastro tespitine itiraz niteliğinde olup, çekişmeli taşınmaz MERA niteliği ile ... MALI olarak sınırlandığına göre, Köy Tüzelkişiliğinin de davada taraf olması gerekirken, Köy Tüzelkişiliğinin davaya dahili sağlanıp taraf teşkili oluşturulmadığı gibi, çekişmeli taşınmazın sınırında orman parseli bulunmasına rağmen orman araştırması yapılmadığı ve yalnız ziraat bilirkişiden rapor alınarak hüküm kurulduğu, zilyetlik tanıkları ile tesbit tutanak bilirkişisinin tanık olarak dinlenmediği anlaşılmaktadır.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785, 5658, 6831 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece hangi nitelikteki taşınmazların devlet ormanı sayılacağını göstermiş ve devlet ormanlarının kadastrosunun yapılmasını öngörmüştür. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuş ve iadenin koşulları aynı yasada gösterilmiştir.

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; orman kadastrosu kesinleşmediğine göre, ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli; yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı;

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu, taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte ... uzman bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar gerçek kişiler yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; taşınmazın mera olarak sınırlandırılması nedeniyle komşu köyden yerel bilirkişi ve tanık dinlenmeli; taşınmazın MERA olup olmadığı hususu açıklığa kavuşturulmalı; taşınmazın şimdiki durumu ile tesbitteki (MERA) özelliği arasında çelişki bulunması halinde giderilmesi için tutanak bilirkişileri tanık olarak dinlenilmeli; 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca, davacılar yanında, murisler yönünden de tapu sicil ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı yasanın 03.07.2005 gün 5403 Sayılı ... Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince ... ve ... olarak kazanılmış ... miktarı belirlenip, yasanın getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Kabule göre de; kişi adına tescile karar verilen (A), (B), (C) harfli bölümler yönünden taşınmazın cinsi belirtilmediği gibi, taşınmazın kalan kısmı hakkında da hiç sicil oluşturulmamış olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 22/06/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2430, Karar No: 2024/8317, Tarih: 05.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/2430 E.  ,  2024/8317 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1481 E., 2022/1951 K.

KARAR : Başvurunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 8. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/736 E., 2021/809 K.

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmiş olup; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 05.11.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davalı ... vekilleri Avukata ... ve Avukat ... ile karşı taraf davacı ... ... vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin sözlü açıklanması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkiline düğünde takılan ziynet eşyalarının tamamının davalı tarafından alındığını, davalının ziynet eşyalarını bozdurduğunu ve ailesinin inşaat işlerinde kullandığını, düğünden sonra davalının ailesinin bilezikleri hesaplayıp bozdurmaya gittiklerini, davaya konu ziynet eşyalarını iade etmediklerini iddia ederek ziynet eşyalarının aynen iadesine, aynen iade mümkün olmadığı takdirde şimdilik 5.000,00 TL bedeline dava tarihinden itibaren yasal faizi ile hükmedilmesini talep ve dava etmiş, 13.04.2021 tarihli dilekçesi ile davayı ıslah ederek ziynet eşyalarının aynen iadesine, aynen iadesi mümkün olmadığı takdirde 146.168,80 TL ziynet bedeline dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; "...Davacının bildirdiği tanık beyanlarında davalı tarafından takıların zorla alındığına ya da ne amaçla alındığına dair bir somut bir beyan bulunmadığı, davacı tanıklarının takıların davalı tarafından alındığına dair kendi kanaatlerini ve davacıdan duyduklarını aktarmaları nedeni ile beyanlarına itibar edilmemiş, dosya kapsamında soyut tanık beyanlarına itibar edilmediği gibi davalı tarafından takıların zorla alındığında dair davacı taraf başka bir delil sunmadığı..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; tanık beyanlarının görgüye dayalı olduğunu, davalının davaya konu ziynet eşyalarını vefat eden babasının inşaat firmasından kalan borçlar ve düğün borçları için kullandığını kabul ettiğini, davalının ikrarının olduğunu, ziynet eşyalarının davalıya ait olduğu yönünde yapılan bir anlaşmanın olmadığını, İlk Derece Mahkemesince ispat yükünün davalıda olduğunun göz ardı edildiğini ileri sürerek davanın reddi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla;"...davalı tarafından cevap dilekçesi sunulmadığı, İlk Derece Mahkemesince de kabul edildiği üzere davacının tanık beyanları duyuma dayalı ve kişisel kanaate ilişkin ifadelerden ibaret olmakla birlikte, davalı vekili tarafından tahkikat aşamasında sunulan 07.04.2021 tarihli dilekçe ile; tarafların düğünden önce takıların davalıya ait olacağı hususunda anlaştıklarını, yerel adetlere göre nişanda takılanların geline, düğünde takılanların ise damada ait olduğunu, aynı zamanda bu adetlere göre düğündeki takıların bağış iradesiyle verilmediğini, davacının düğünden sonra, kendi mülkiyetinde olmayan, davalının, bir süre kullanması için kendisine zilyetliğini bıraktığı bir kısım takıları davalıya teslim ettiğini, davacının düğünden sonra takılardan büyük bir kısmının kendi mülkiyetinde olmayacağını, sadece kullanma için üzerinde bulunacağını; takıları geri almamak üzere davalıya verdiğini, davalının vefat eden babasının inşaat firmasından kalan borçları ve düğün borçlarını takılarla ödenmesine rıza gösterdiğini, altınları davalıya bağışladığını tanıklar huzurunda beyan ettiğini, bir kısmını da vermediğini, düğün öncesi tarafların aynı evde yaşadıklarını, davacının, takıların borçlar için kullanılacağını bildiğini, bu hususu kabul ettiğini ve davalıyı bu konuda desteklediğini, dava konusu takılardan davalıya ait olan kısmın, takıldığı andan itibaren mülkiyetinin davalıda olması sebebiyle ve de davacıya ait olan kısmı var ise de davacının borçların ödenmesi için bağışladığını, mülkiyeti davalıya geçtiği için talep edilmesinin hukuken mümkün olmadığını, nişanda takılan çok sayıda çeyrek altın ve bileziklerin yerel adet gereğince davacının ailesinde kaldığını, bu takıların müvekkiline teslim edilmediğini beyan etmiş, yine davalı vekili tarafından sunulan 26.05.2021 tarihli dilekçe ile; dava konusu ziynetlerden sadece davalı tarafından takılanların davacı kadına bağışlandığının kabul edilebileceğini, ancak bu takıların da tarafların düğün öncesi yaptıkları anlaşma gereğince davacı tarafından istenilmemek üzere davalıya verilmesinden dolayı mümkün olmadığını, tarafların davacıya ait olduğu varsayılan takıların borçlara harcanacağı hususunda anlaştıklarını, davacının düğün takıları ile borçların ödeneceğini kabullendiğini ifade etmiştir

.05.2021 tarihli dilekçe ile; dava konusu ziynetlerden sadece davalı tarafından takılanların davacı kadına bağışlandığının kabul edilebileceğini, ancak bu takıların da tarafların düğün öncesi yaptıkları anlaşma gereğince davacı tarafından istenilmemek üzere davalıya verilmesinden dolayı mümkün olmadığını, tarafların davacıya ait olduğu varsayılan takıların borçlara harcanacağı hususunda anlaştıklarını, davacının düğün takıları ile borçların ödeneceğini kabullendiğini ifade etmiştir. Davacının dava dilekçesinde dayandığı vakıaların davalı vekilinin sunmuş olduğu dilekçelerde yer alan beyanlar ile uyumlu olduğu, her ne kadar davalı vekili dilekçelerinde yerel adet ve tarafların anlaşmaları konularında açıklamalarda bulunmuş ise de davalı tarafından cevap dilekçesi sunulmadığından bu savunmaların dikkate alınamayacağı, bu haliyle dava konusu ziynet eşyalarının davalı tarafından alındığı ve davacıya iade edilmediğinin ispatlandığı, ispat yükünü üzerine alan davalının dava konusu ziynet eşyalarını iade ettiği, ziynet eşyalarının iade edilmemek üzere kendisine verildiğini, davacının isteği ve onayı ile iade edilmemek üzere bozdurulup harcandığını ispatlayamadığı" gerekçesiyle davacının istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının tamamının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulü ile, 6 adet 22 ayar burma bilezik, her biri 20 gram ( 43.824,00 TL değerinde) 14 adet 22 ayar muhtelif desende bilezik, her biri 11 gram ( 56.240,80 TL değerinde) 8 adet 14 ayar muhtelif desende hediyelik bilezik, her biri 6 gram ( 10.860,00 TL değerinde) 20 adet çeyrek altının (adedi 644,10 TL'den toplam 12.882,00 TL değerinde) 1 adet 14 ayar 40 gram takı seti ( kolye, bileklik, yüzük ve küpeden oluşan, 9.050,00 TL değerinde) 1 adet 14 ayar 10 gram künye ( 2.262,50 TL değerinde),1 adet 14 ayar 3 gram yüzük ( 678,75 TL değerinde),1 adet 14 ayar 7 gram alyans ( 1.583,75 TL değerinde), 200 Euro ( tanesi 7.820 TL'den toplam 1.564,00 TL değerinde),10 adet çeyrek altının (adedi 644,10 TL'den toplam 6.441,00 TL değerinde), 100 Euro'nun ( tanesi 7.820 TL'den toplam 782,00 TL değerinde) davalı tarafından davacıya aynen iadesine, aynen iade mümkün değilse bedelleri toplamı olan 146.168,80 TL'nin 5.000,00 TL'sine dava tarihinden, 141.168,80 TL'sine ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.