muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1376, Karar No: 2021/3247, Tarih: 25.03.2021

Yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, asıl ve birleştirilen davada davacılar vekili ile birleştirilen davada davalı ... Kola Servis ve Dağıtım Ltd. Şti. vekili temyizi üzerine, Dairemizin 08.02.2018 gün ve 2015/7428 E. 2018/737 K. sayılı ilamı ile, “Mahkemece

davacı tarafından açılan davalar arasında hukuki ve fiili irtibat bulunması nedeniyle birleştirilmesine karar verilmiş ve buna göre hüküm kurulmuş ise de, 1086 sayılı HUMK'nun 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'nun karşılık 166. maddesi uyarınca, birleştirilen dava dosyaları bağımsızlıklarını koruyacağından her davada talepler ayrı ayrı değerlendirilerek hüküm kurulması, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin her dava için ayrı ayrı belirlenmesi gerektiği, asıl ve birleştirilen davalar hakkında tek hüküm kurulmuş olmasının yerinde olmadığı” gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan delillere göre; asıl dosyada davacıların ... Sigorta A.Ş ve ...'e karşı açmış olduğu maddi tazminata ilişkin dava ile maddi tazminata ilişkin vekalet ücreti ve yargılama ücretine yönelik talepler açısından karar verilmesine yer olmadığına, davacıların ... Turizm A.Ş'ye yönelik olarak açmış olduğu davasının açılmamış sayılmasına, davacıların iş bu dava dosyasının davalısı ...’e yönelik olarak açmış olduğu manevi tazminat davası açısından davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 6.000,00 TL, diğer davacılar ... ve ...’in her biri için 4.500,00 TL manevi tazminatın kazar tarihi olan 11/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına, asıl dava bakımından hükmedilen manevi tazminatın birleştirilen 2014 /242 E. sayılı dosyasında davalı aleyhine hükmedilen tazminat ile müşterek ve müteselsil olduğunun tespitine, tahsilde tekerrüre yol açmayacak şekilde tahsiline; birleştirilen davada davacıların ... Kola Servis ve Dağıtım Ltd. Şti.'ye karşı açmış olduğu maddi tazminata ilişkin dava ile maddi tazminata ilişkin vekalet ücreti ve yargılama ücretine yönelik talepler açısından karar verilmesine yer olmadığına, davacıların davalı ... Kola Servis ve Dağıtım Ltd. Şti.'ye yönelik olarak açmış olduğu manevi tazminat davası açısından davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 6.000,00 TL, diğer davacılar ... ve ...’in her biri için 4.500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 11/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan müştereken ve müteselsilen alınmasına, birleştirilen bu dava bakımından hükmedilen manevi tazminatın asıl dosyada davalı ... aleyhine hükmedilen tazminat ile müşterek ve müteselsil olduğunun tespitine, tahsilde tekerrüre yol açmayacak şekilde tahsiline karar verilmiş; hüküm,

asıl/birleştirilen davada davacılar vekili, asıl davada davalı ... Turizm Ticaret ve Sanayi A.Ş vekili ile birleştirilen davada davalı ... Kola Servis ve Dağıtım Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

asıl/birleştirilen davada davacılar vekili, asıl davada davalı ... Turizm Ticaret ve Sanayi A.Ş vekili ile birleştirilen davada davalı ... Kola Servis ve Dağıtım Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeni ile destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1086 Sayılı HUMK 388 ve 389. maddeleri ile 6100 Sayılı HMK karşılık 297/1-2 maddeleri uyarınca, mahkeme kararında; hüküm sonucunun, taraflara yükletilen hak ve sorumlulukların şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde ayrı ayrı ve açıkça gösterilmesi gerektiği gibi, HUMK 388/3. maddesi gereğince (HMK 297/c) hükmün gerekçesinde tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin gösterilmesi gerekir.

Bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerektiği T.C. Anayasasının 141/3. maddesinde de açıkça belirtilmiştir.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

Zira, tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri, davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini bilmeleri gerekir.

Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Dairemizin 08.02.2018 gün ve 2015/7428 E. 2018/737 K. sayılı ilamı ile de belirtildiği üzere birleştirilen dava dosyaları bağımsızlıklarını koruyacağından her davada talepler ayrı ayrı değerlendirilerek hüküm kurulması, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin her dava için ayrı ayrı belirlenmesi gerektiği açıktır. Mahkemece, bozmaya uyularak her bir davadaki talep açısından ayrı ayrı hüküm kurulmuş ise de yargılama giderleri ve vekalet ücreti her dava için ayrı ayrı belirlenmeye çalışılırken yanılgıya

düşülmüş, gerekçe ve hükümde çelişkiler oluşturulmuştur. Davacılar vekili, 08.05.2014 tarihli ıslah dilekçesine davanın ... Turizm Tic. ve San A.Ş yönünden hem maddi hem manevi tazminat talebi yönünden işlemden kaldırılmasını talep etmiş ve duruşmadaki beyanında da bunu yinelemiştir. Mahkemece, asıl davada 2 numaralı hüküm fıkrasında davalı ... Turizm Tic ve San A.Ş’ye yönelik davanın açılmamış sayılmasına karar verildikten sonra 3 numaralı devam eden hüküm fıkrasının a, b, c bentlerinde davalı ...’e karşı açılan manevi tazminat davası açısından “davalılardan müşterek ve müteselsilen” manevi tazminatın tahsiline ibaresi kullanılmış, 4 numaralı hüküm fıkrasında da işbu davada hükmedilen manevi tazminatın birleşen davada davalı aleyhine hükmedilen manevi tazminat ile müşterek müteselsil olduğunun tespitine, tahsilde tekerrür olmayacak şekilde tahsiline hükmü kurulmuştur. Asıl davanın 3 numaralı hüküm fıkrasının a, b, c bentlerinde yazan “davalılardan müşterek ve müşterek tahsiline” ibaresini, birleşen davanın davalısı ile tahsili şeklinde anlamak da yargılama gideri ve harcın davalı ... ve ... Turizm Tic ve San A.Ş’den eşit olarak alınarak davacılara ödenmesine hükmedilmesi ve gerekçesinde manevi tazminat yönünden davalılar ..., ... Turizm Tic ve San A.Ş, ... Kola Servis ve Dağıtım Ltd. Şti.’nin müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulduğunun belirtilmesi karşında mümkün görülmemektedir. Birleşen davada davalı olmayan davalı ... Turizm Tic ve San A.Ş’ye birleşen davadaki hüküm fıkrasının 4 numaralı bendi ile manevi tazminat açısından kabul edilen miktar üzerinden hesap edilen harçtan sorumlu tutulması da doğru görülmemiştir.

Bu yanılgılar, yukarıda açıklanan ilkelere aykırılık oluşturduğundan, gerekçe ve hükümdeki çelişkiler giderilerek asıl ve birleştirilen davada yargılama giderleri ve vekalet ücreti her dava için ayrı ayrı ve doğru olarak belirlenmek koşulu ile usulüne uygun bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de,

2918 sayılı KTK hükümlerine göre, trafik kaydı "işleteni" kesin olarak gösteren bir karine değilse de, onun kim olduğunu belirleyen güçlü bir kanıt niteliğindedir. Ancak, trafik kaydına rağmen işletenliğin 3. kişi üzerinde bulunmasını engelleyen bir yasa hükmü yoktur. Aynı yasanın 3. maddesinde, "İşleten: Araç sahibi olan veya mülkiyeti muhafaza kaydıyla satışta alıcı sıfatıyla sicilde kayıtlı görülen veya aracın uzun süreli kiralama, ariyet veya rehin

Kabule göre de,

2918 sayılı KTK hükümlerine göre, trafik kaydı "işleteni" kesin olarak gösteren bir karine değilse de, onun kim olduğunu belirleyen güçlü bir kanıt niteliğindedir. Ancak, trafik kaydına rağmen işletenliğin 3. kişi üzerinde bulunmasını engelleyen bir yasa hükmü yoktur. Aynı yasanın 3. maddesinde, "İşleten: Araç sahibi olan veya mülkiyeti muhafaza kaydıyla satışta alıcı sıfatıyla sicilde kayıtlı görülen veya aracın uzun süreli kiralama, ariyet veya rehin

gibi hallerde kiracı, ariyet veya rehin alan kişidir. Ancak, ilgili tarafından başka bir kişinin aracı kendi hesabına ve tehlikesi kendisine ait olmak üzere işlettiği ve araç üzerinde fiili tasarrufu bulunduğu ispat edilirse, bu kimse işleten sayılır." şeklinde tanımlanmıştır. Aynı kanunun 85. maddesinde ise, "Bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün ünvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen bilet ile işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olurlar." hükmüne yer verilmiştir.

Bu yasal düzenleme karşısında, kazaya karışan araçların meydana getirdikleri zararlardan araç sahiplerinin hukuken sorumlu olacağı ilkesi benimsenmiş ise de, araç malikleri tarafından herhangi bir sebeple yararlanılması için bir başka kimseye devir edilmesi halinde (kısa bir süre için kiralanmaması kaydıyla) artık üzerindeki fiili hakimiyeti kalmaması ve bu sebeple ekonomik yönden de bir yararlanma olanağının kalktığı durumlarda, o araca kaza sırasında fiili hakimiyeti altında bulunduran ve ondan iktisaden yararlanan kimsenin işleten sıfatıyla meydana gelen zarardan sorumlu tutulması gerekir. Bunun sonucu olarak da, araç maliki sorumlu tutulmamalıdır. Gerek doktrinde, gerekse Yargıtay'ın uygulamalarında, kiracının işleten sıfatının belirlenmesinde, kira sözleşmesinin uzun süreli olması, araç üzerinde fiili hakimiyet ve ekonomik yararlanma unsurlarının birlikte bulunması gerekmektedir.

Somut olayda, asıl davada davalı vekili, müvekkilinin “Intercity Rent A Car” markası altından uzun süreli araç filo kiralama işi yaptığını, hukuken işleten olmadığını ve husumet yöneltilemeyeceğini kaza tarihini kapsar şekilde dava konusu aracın 05.08.2009 başlangıç tarihli "Uzun Süreli Araç Kira Sözleşmesi" ile dava dışı ... Cola Servis Ve Dağıtım Ltd. Şti.'ye 36 ay süreyle kiralanarak bu şirkete 20.08.2009 tarihinde teslim edildiğini iddia etmiş, 05.08.2009 tarihli ek protokolü dosyaya sunmuştur. Mahkemece, her ne kadar asıl ve birleştirilen davaların ferilerinden ... Turizm Ticaret ve Sanayi A.Ş sorumlu tutulmasına hükmedilmiş ise de; gerekçesinde asıl dosya davalısı ... Turizm A.Ş ile birleşen dosya davalısı ... Kola Dağıtım Ltd. Şti. arasında 05/08/2009 tarihinde düzenlenen protokol ile 11/12/2007 tarihli oto kiralama sözleşmesinin müddetinin uzatıldığı,

böylece aracın kaza tarihinde işleteninin ... Kola Dağıtım Ltd. Şti. olduğu, davalı ...'in araç sürücüsü olduğu tespitine yer verilmiştir. Ancak, bu sonuca ulaşmak için yeterli araştırma yapılmamış olup eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda, mahkemece, taraflar arasındaki 05/08/2009 tarihinde düzenlenen 36 ay süreli ek protokolün atıf yaptığı 11/12/2007 tarihli oto kiralama sözleşmesi getirtilerek öncelikle 05/08/2009 tarihli ek protokol ve atıf yaptığı 11/12/2007 tarihli oto kiralama sözleşmesi hükümleri değerlendirilerek kira sözleşmesi süresinin ne kadar olduğu, süresinin uzatılıp uzatılmadığı, kira süresinin kaza tarihi 12.08.2012 tarihini kapsayıp kapsamadığı, kazanın meydana geldiği tarihte kira sözleşmesinin sona erip ermediği tespit edildikten sonra taraflar arasındaki kira sözleşmesinin kaza tarihini kapsadığı sonucuna varılması halinde kira sözleşmesinin uzun süreli ve 3. kişileri bağlayacak güçte bir sözleşme olup olmadığı, ekonomik yararlanmanın kime ait olduğu, kira sözleşmesi ve kira bedelinin maliye ve vergi dairelerine bildirilip bildirilmediği, gerektiğinde işletenin ticari defter ve kayıtları üzerinde konusunda uzman bir bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılmak suretiyle, kira sözleşmesinin fatura, ruhsat ve cari hesap hareketleri gibi yan delillerle desteklenip desteklenmediği, asıl davada davalı ... Turizm Ticaret ve Sanayi A.Ş işletenlik sıfatının devam edip etmediği, birleştirilen davada davalı ... Kola Servis ve Dağıtım Ltd. Şti.’ye işletenliğin geçip geçmediği hususları tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

3-)Bozma neden ve şekline göre, asıl/birleştirilen davacılar vekilinin tüm, birleştirilen davada davalı ... Kola Servis ve Dağıtım Ltd. Şti. vekili ile asıl davada davalı ... Turizm Ticaret ve Sanayi A.Ş vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle birleştirilen davada davalı ... Kola Servis ve Dağıtım Ltd. Şti. vekili ile asıl davada davalı ... Turizm Ticaret ve Sanayi A.Ş vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl/birleştirilen davacılar vekilinin tüm, birleştirilen davada davalı ... Kola Servis ve Dağıtım Ltd. Şti. vekili ile asıl davada davalı ... Turizm Ticaret ve

Sanayi A.Ş vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden asıl-birleştirilen davada davacılar, birleşen davada davalı ... Kola Servis ve Dağıtım Ltd. Şti. ve asıl davada davalı ... Turizm Ticaret ve Sanayi A.Ş'ye geri verilmesine 25/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24760, Karar No: 2014/37451, Tarih: 31.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/24760 E.  ,  2014/37451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 16. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2012/145-2013/100

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden İ. Temizlik Ltd. Şti.'ne yükletilmesine, 31.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10209, Karar No: 2009/8603, Tarih: 18.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/10209 E.  ,  2009/8603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Zara Sulh Hukuk, Eyüp 1. Sulh Hukuk ve Bayburt Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “

Dosya kapsamındaki, mahkumiyet kararında ve müddetnamede, kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki en son yerleşim yerinin ...Bey Caddesi, ... Sokak, No : 20, ....,...., adresi olduğunun gösterilmesi nedeniyle, uyuşmazlığın Eyüp 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Eyüp 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21270, Karar No: 2014/11135, Tarih: 04.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/21270 E.  ,  2014/11135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan ... idaresi vekilinin sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyizine göre yapılan incelemede;

Sanığa atılı eylemin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, REDDİNE,

II- Sanıklar ... ve ...’in temyizlerine göre yapılan incelemede;

1-Kamu davasına Gümrük İdaresi ile TAPDK’nın ayrı ayrı katıldığı gözetilmeden, açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilerek maktu vekalet ücretinin gümrük idaresini de kapsayacak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde “katılanlara” verilmesine hükmedilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesi uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan sanıkların kendi alt soyu üzerindeki hak yoksunluğunun şartla tahliye tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer hak yoksunluklarının ise hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

3- Gün adli para cezasının günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesinin 5237 sayılı TCK nun 52/2.madde ve fıkrası yerine TCK nun 50/1. madde olarak yazılması suretiyle CMK nun 232/6.maddesine aykırı davranılması

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, katılana vekalet ücreti verilmesine ilişkin hüküm fıkrasındaki “katılanlara “ ibaresi çıkartılarak yerine “katılan ...’ya ” ibaresinin yazılmasına, hükümden 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "Sanıkların 5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" cümlesinin eklenmesine ve hükmün 2.fıkrasının 3.paragrafında yer alan “50/1” ibaresi çıkartılarak yerine “52/2” ibaresinin yazılması suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18670, Karar No: 2014/1151, Tarih: 21.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/18670 E.  ,  2014/1151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/51325

MAHKEMESİ : Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2010

NUMARASI : 2009/1342 (E) ve 2010/40 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın suç tarihinde aracının fenni muayenesini yaptırmak için muayene istasyonunda beklediği esnada daha fazla sırada beklememek için tanımadığı bir kişiye para ve trafik belgesini vermesi, şahsın makbuz olmadan işlemleri tamamladığını söyleyerek evrakları sanığa geri vermesi şeklinde gelişen eylemde atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Adli emanetin 2009/97100 sırasında kayıtlı belge ile herhangi bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30017, Karar No: 2016/3591, Tarih: 17.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/30017 E.  ,  2016/3591 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde tanker şoförü olarak çalıştığını, iş akdinin haksız nedenle işverence sona erdirildiğini, aylık ücretinin yol harcırah ödemeleri ile birlikte net 1100,00 TL olduğunu iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının iş yerini terk ettiğini bu nedenle haklı nedenle iş akdinin sonlandırıldığını, hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Tır şoförleri yurt içinde veya yurt dışına sefer yapmak olmak üzere iki şekilde çalışabilirler. Ülke içinde taşımacılık işinde çalışan tır şoförlerinin ücretleri taraflar arasında temel ücret olarak kararlaştırılabileceği gibi, sabit ücrete ilave olarak sefer sayısına ya da katedilen kilometre başına ödenen prim şeklinde gerçekleşebilmektedir.

Uluslararası alanda çalışan tır şoförlerinin ücretleri genelde asgari ücret ve sefere bağlı prim esasına göre belirlenmektedir. Bazı işveren uygulamalarında ise garanti ücret olarak adlandırılan asgari ücret ödenmeyip, sadece sefere bağlı prim ödemesi yapılmaktadır. Bu ihtimalde de tır şoförünün ücreti salt sefer primlerinden oluşur.

Sefer primi, uygulamada harcırah olarak adlandırılmakta ve gidilen ülkeye göre değişkenlik gösterebilmektedir. Sözü edilen sefer primi, yol geçiş ücretleri ve diğer masraflar için verilen, Türkiye’ye dönüşte belge karşılığı kapatılan avanstan farklı olup, tamamen işçiye ödenen ücret niteliğindedir. Yerleşik Yargıtay kararlarında da uluslararası alanda faaliyet gösteren tır şoförlerinin yasal asgari ücretle çalışmayacağı kabul edilmektedir.

Uluslararası taşımacılık işinde çalışan tır şoförünün aylık ücretinin tartışmalı olması durumunda, tarafların ikame ettikleri delillerle kesin bir sonuca ulaşılamaması halinde ilgili işçi ve işveren meslek kuruluşları ile gerektiğinde sendikalardan ücret araştırması yapılmalıdır. İşçinin çalıştığı süre içinde taşıma işini gerçekleştirdiği ülkeler belirtilerek sefer başına ne kadar ücret alabileceği belirlenmeli ve dosya kapsamındaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir.