muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8824, Karar No: 2022/9180, Tarih: 22.11.2022

Katılana ait geçici raporda yazılı bulgulara göre, sanığın yumrukla vurması ve yere düşmesi sonucu oluşan yaralanmaların ayrı ayrı tespiti ile bu yaralanmaların niteliği ve derecesi hususunda herhangi bir açıklama bulunmadığı gibi, kesin raporunda 4 yıl önce anevrizma ameliyatı geçirmiş olduğu ve yaşamsal tehlikeye maruz kaldığı belirtildiği halde yaşamsal tehlikenin sanığın eylemi sonucunda mı yoksa önceki ameliyatına bağlı olarak mı gerçekleştiği konusunda da yeterli açıklamanın bulunmadığı,

Buna göre; mağdurun yaralanmasına ilişkin olarak, sanığın eylemi nedeniyle oluşan yaralanmanın neden ibaret olduğu ve niteliği ile ağırlık derecesinin ne olduğu ve ayrıca hayati tehlikeye maruz kalmış ise olaydan dört yıl önce beyin ameliyatı geçirmiş olduğu da nazara alınarak, sanığın eylemi ile katılanın hayati tehlike geçirmesi sonucu arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı hususlarında Adli Tıp İhtisas Kurulundan ayrıntılı rapor alındıktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği halde, mevcut hükme esas alınacak yeterlilikte

olmayan raporlar ile yetinilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı BOZULMASINA, 22/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5499, Karar No: 2021/13235, Tarih: 14.04.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/5499 E.  ,  2021/13235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz isteminin tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

1-Karar duruşmasında hazır bulunan suça sürüklenen çocuğun, usulüne uygun olarak tefhim edilen hükme karşı yasal bir haftalık süre geçtikten sonra, 03/06/2016 tarihinde yaralama suçundan verilen düşme hükmünü temyiz başvurusunda bulunduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, suça sürüklenen çocuk ...'ın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Diğer temyiz taleplerine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 14/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5146, Karar No: 2011/5487, Tarih: 18.04.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/5146 E.  ,  2011/5487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği, sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken değer olarak gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması ve sanık hakkında, İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/346 E. ve 2001/811 sayılı kararıyla hırsızlık suçundan verilen ve 07.04.2003 tarihinde yerine getirilen tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53/1-2. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/901, Karar No: 2022/12358, Tarih: 17.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/901 E.  ,  2022/12358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kurum zararından kaynaklanan rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükme karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında karar verilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; davalı Uzman Doktor ...’ın Giresun Devlet Hastanesi’nde görevli ortopedi uzmanı olarak çalıştığı dönemde sağ kol açık dirsek kırığı şikayeti ile acil servise müracaat eden davadışı hasta ...un muayenesini ve ameliyatını yaptığını, ancak ameliyat sonrasında hastanın kolunda kangren oluşması nedeniyle kolunun kesildiğini, davadışı hasta tarafından davacı ... aleyhine Ordu İdare Mahkemesi’nin 2008/768 Esas, 2012/121 Karar sayılı dosyasında idarenin hizmet kusuruna dayalı olarak maddi ve manevi tazminat davası açıldığını, yapılan yargılama sonunda 80.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın 24/10/2003 tarihinden itibaren yasal faiziyle davadışı ...’a ödenmesine karar verildiğini, davadışı hastanın davacı aleyhine Giresun İcra Müdürlüğü’nde 07/09/2012 tarihinde ilamlı icra takibi başlattığı, bunun üzerine davacı tarafından 20/12/2012 tarihinde 212.137,97 TL ödeme yapıldığını belirterek davadışı hastaya ödenen 212.137,97 TL'nin ödeme tarihi olan 20/12/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile 53.034,49 TL’nin temerrüt tarihi olan 05/07/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nce tarafların istinaf başvurusunun kabulü ile, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında karar verilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne 39.776,09TL alacağın 20/12/2012 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Resmi Gazetede 27/05/2022 tarihinde yayınlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7406 sayılı Türk Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 15. maddesi ile 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu’na eklenen geçici 13. madde “Ek 18 inci maddenin birinci fıkrası hükümleri, 4483 sayılı Kanun hükümleri uyarınca haklarında kesinleşmiş bir soruşturma izni verilenler bakımından uygulanmaz ve soruşturma veya kovuşturmalara devam olunur. Kamu kurum ve kuruluşları ve Devlet üniversitelerinde görev yapan hekim ve diş hekimleri ile diğer sağlık meslek mensuplarının sağlık mesleğinin icrası kapsamında yapmış oldukları muayene, teşhis ve tedaviye ilişkin tıbbi işlem ve uygulamalar nedeniyle idare tarafından ödenen tazminattan dolayı açılan rücu davalarından, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla yargılaması devam edenler bakımından ek 18 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca karar verilmek üzere Mesleki Sorumluluk Kuruluna başvurması için davacıya iki aylık süre verilir. Başvuru yapılmaması hâlinde dava usulden reddedilir. Bu durumda yargılama gideri taraflar üzerinde bırakılır ve davacı aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmez.” hükmünü haizdir.

Dosya kapsamından, davalı Doktor ...’ın Giresun Devlet Hastanesi’nde görevli ortopedi uzmanı olarak çalıştığı dönemde acil servise müracaat eden davadışı hasta ...un muayenesini ve ameliyatını yaptığı, ancak ameliyat sonrasında hastanın kolunda kangren oluşması nedeniyle kolunun kesildiği, davadışı hasta tarafından davacı ... aleyhine Ordu İdare Mahkemesi’nin 2008/768 Esas, 2012/121 Karar sayılı dosyasında idarenin hizmet kusuruna dayalı olarak maddi ve manevi tazminat davası açıldığı, idare mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verildiği, ilamlı icra takibi sonucunda davacının davadışı hastaya 212.137,97 TL ödeme yaptığı, eldeki davanın ödenen bedelin davalıdan rücuen tahsili istemine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda mahkemece, yukarıda gösterilen yasal düzenleme gereğince Mesleki Sorumluluk Kuruluna başvurması için davacıya süre verilmesi; başvuru yapılmaması halinde ise davanın usulden reddine karar verilmesi gerekir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenlerle bölge adliye mahkemesi kararının HMK 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekili ve davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 17/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19137, Karar No: 2010/2151, Tarih: 23.02.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/19137 E.  ,  2010/2151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve arkadaşları tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Altınkum Beldesi ... Köyü 839 parsel sayılı 1527,50 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile 1976 yılında yapılan arazi kadastrosu ve 2000 yılında miras ve intikal yoluyla davalılar adlarına tesbit ve tapuya tescil edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığı ve orman sayılan yerlerden olduğunu iddia ederek, tapusunun iptali ve orman niteliği ile Hazine adına tescili ve davalıların elatmasının önlenmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davalı ... ve ... dava açılmadan önce öldüğünden, ölü kişi aleyhine dava açılamayacağından, dava koşullarının bulunmaması nedeniyle bu davalılar aleyhindeki davanın reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın kabulü ile dava konusu 839 sayılı parselin bu davalılar adlarına olan pay tapu kaydının iptali ile bu payların orman niteliğinde Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, davalıların elatmalarının önlenmesine karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 20.02.2002 - 20.08.2002 tarihleri arasında ilanı yapılarak kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dava konusu parsel paylı olarak davalılar adına kayıtlıdır. Paydaşlardan ikisi dava tarihinden önce ölmüştür. Mahkemece, taşınmazın niteliğinin orman olduğu kabul edildiğine göre, orman nitelikli taşınmazın bir kısım payının cinsinin orman, bir kısım payının da tarla ya da arsa olarak tapuda kayıtlı olması tapu tekniğine uygun değildir. Taşınmazın niteliği orman olmasa idi paydaşlardan ikisi hakkında dava koşulu bulunmadığından 04.05.1978 gün ve 4/5 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince o paydaşlar hakkındaki davanın reddine karar verilmesi doğru olacaktı. Nevar ki; taşınmazın niteliği ve kamu düzeni buna engeldir. Mahkeme kararının bu haliyle infazı mümkün değildir (H.G.K.'nun 06.02.2008 gün 2008/20-56-100 sayılı kararı).

O halde; davacı ... Yönetimine ölü olan tapu maliki ... ve ... mirasçılarına karşı dava açması için önel verilmeli, açtığı dava bu dava ile birleştirilerek taraf oluşturulduktan sonra istek hakkında bir karar verilmelidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar ... ve arkadaşlarının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer konuların incelenmesine bu aşamada gerek olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde gerçek kişilere iadesine 23/02/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2626, Karar No: 2014/7347, Tarih: 02.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/2626 E.  ,  2014/7347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Sanık ... için beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, sanık ... için fuhuş

HÜKÜM : Sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı, sanık ... hakkında ise atılı suçtan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Hükmolunan cezanın miktarına göre, sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında fuhuş suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelemesine gelince;

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, sanık savunmaları, alınan sağlık raporları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, uzun süredir fuhuş ile geçimini sağlayan sanık ...’nin, orta derece sınırında zekâ geriliği sebebiyle kendisini beden ve ruh bakımından savunamayacak durumda bulunan 31 yaşındaki mağdurenin bu durumunu bilerek diğer sanık ... ile kendi evinde cinsel ilişkiye girmesini sağladığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin nitelikli cinsel saldırı suçuna yardım etme suçunu oluşturduğu halde, yazılı şekilde fuhuş suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6623, Karar No: 2018/5386, Tarih: 16.07.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/6623 E.  ,  2018/5386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Özel belgede sahtecilik suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın ...Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair ... Cumhuriyet Başsavcılığının 15/01/2018 tarihli ve 2017/1694 soruşturma, 2018/27 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından evrakın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ...Cumhuriyet Başsavcılığının 31/01/2018 tarihli ve 2018/572 soruşturma, 2018/64 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, yetki uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın gönderildiği merciince yapılan değerlendirme sonucunda ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olarak belirlenmesine ilişkin ....Ağır Ceza Mahkemesinin 28/02/2018 tarihli ve 2018/169 değişik iş sayılı kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 161/7. maddesinde yer alan “Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, mercii sıfatıyla yetkili Cumhuriyet Başsavcılığın tespitine ilişkin ....Ağır Ceza Mahkemesinin 28/02/2018 tarihli ve 2018/169 değişik iş sayılı kararının kesin nitelikte olduğu nazara alındığında, anılan karardan sonra yine ....Ağır Ceza Mahkemesince yetkili yer Cumhuriyet Başsavcılığın tespitine ilişkin verilen 23/03/2018 tarihli ve 2018/302 değişik iş sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, ....Ağır Ceza Mahkemesince verilen 28/02/2018 tarihli ve 2018/169 değişik iş sayılı kararın gerekçe kısmında ...Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine karşın, hüküm kısmında ... Cumhuriyet Başsavcılığı yetkili savcılık olarak belirlenerek gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 07/06/2018 gün ve 94660652-105-10-7039-2018-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ....Ağır Ceza Mahkemesince verilen 28/02/2018 tarihli ve 2018/169 değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

M/B
Yargıtay — Esas No: 2015/43090, Karar No: 2017/13464, Tarih: 22.11.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/43090 E.  ,  2017/13464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen TCK'nın 119/1-c maddesindeki birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığının ihlali eyleminin suç tarihine göre, uzlaşma kapsamında bulunmadığı, ancak hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK'nın 253. maddesi uyarınca, "Mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar bakımından ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasının gerektiren suçların " uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması ve suça sürüklenen çocuğa yükletilen konut dokunulmazlığının ihlali suçunun, 5918 sayılı Kanunun 8. maddesiyle CMK'nın 253/3. maddesine eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 09/07/2009 tarihinden önce işlenmesi karşısında, konut dokunulmazlığının ihlali suçunda suça sürüklenen çocuk yararına olan uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda yeniden değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/11/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/35, Karar No: 2020/10002, Tarih: 19.10.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/35 E.  ,  2020/10002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 52,53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın temyiz dışı sanık ile birlikte katılan ...'ün Yanıklar Petrol'e saman dolu tırı park ettiği esnada, samanı satıp satmayacağını sorduğu ve 6.000,00 TL'ye satışı konusunda anlaştıkları, sonrasında katılan ...'ün satışa konu samanı, sanıkların yönlendirmesi ile sanıkların evine bıraktığını zannederek diğer katılan ...'nun evinin önüne bıraktığı, sanıkların saman parasını vermeden ortadan kaybolması üzerine samanı bıraktığı evin sahibi katılan ...'dan parasını istemek için evine gittiği, katılan ...'nun da samanları, sanıktan 3.900,00 TL karşılığı satın aldığını, tır şoförü katılan ...'ü nakliyeci sandığını beyan ettiği, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanları, uzlaştırma raporu ile tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.