muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/11724, Karar No: 2009/12290, Tarih: 06.11.2009

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

./...

2009/11724-12290 -3-

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 06.11.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10228, Karar No: 2012/1026, Tarih: 06.02.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/10228 E.  ,  2012/1026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmaza emsal alınan 885 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2010 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazısının dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4820, Karar No: 2007/7645, Tarih: 25.09.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/4820 E.  ,  2007/7645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekilleri, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili Av.... tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ile davacı Vekili.Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvelinde münavebeye alınan ürünler için kuru ve sulu ayrımı yapılmadan dekar başına ortalama verim, üretim gideri ve ortalama satış fiyatı açıklanmış olduğundan yeniden İlçe Tarım Müdürlüğünden buğday ve fiğ ürünleri için kuru şartlarda ve sulu şartlarda ayrı ayrı dekar başına ortalama verim ve üretim gideri ile ortalama satış fiyatlarının istenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5011, Karar No: 2015/12666, Tarih: 30.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5011 E.  ,  2015/12666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/01/2015 tarih ve 2014/406-2015/71 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin mahkeme kararı ile dava dışı tasfiye halinde ....'ye tasfiye memuru olarak atandığını, aylık 250 TL ücret takdir edildiğini, 10.02.2006 tarihinde ücretin 400 TL'ye çıkarıldığını, muhtelif ihtarlara rağmen tasfiye memuru ücretinin ödenmediği gibi zorunlu tasfiye masraflarının müvekkili tarafından karşılandığını, bunun üzerine müvekkilince yapılan başvuru sonucunda mahkemenin "şirket ortakları tarafından şirketteki hisse oranlarına göre tasfiye memuru ücreti ile zaruri giderlerin karşılanmasına, mümkün olmaması halinde tasfiye memurunun icra takibi yapmasında muhtariyete" karar verildiğini, ısrarlı taleplere rağmen davalının bir ödeme yapmaması üzerine hissesi oranındaki borcunun tahsili için icra takibine geçildiğini, takibe yapılan itirazın kötüniyetli olduğunu ileri sürerek itirazın iptalini ve icra inkâr tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin tasfiye halinde ....'nin %50 oranında hissedarı olduğunu, tasfiye işlemleri sonuçlanmamış sermaye şirketinin tüzel kişiliğinin devam ettiğini, tasfiye memuru alacağının tek muhatabının şirket tüzel kişiliği olduğunu, ortağın bu ücret ve masraftan ancak taahhüt edip ödemediği sermaye miktarı ile sorumluluğunun bulunduğunu, tasfiye halindeki şirketin taahhüt edilen tüm sermayesinin ödendiğini, bu nedenle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, taraf olmadığı bir davada müvekkili aleyhine karar verilemeyeceğini, tasfiye sürecinde tek bir fatura kesmeyen şirketin tasfiyesinin neden 8 yıl sürdüğünün muamma olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, limited şirketlerde ortakların sermaye koyma borcunu yerine getirdiklerinde sorumluluklarının sona erdiği, istisnaları olmakla birlikte kişisel sorumluluklarının bulunmadığı, tasfiye memuru alacağının istisna kapsamına girmediği, bu ücretin şirketin sorumluluğunda kaldığı ve tasfiyeye dahil olduğu, davacının tasfiye amacıyla yaptığı işlere ilişkin evrak sunmadığı, şirketin hiç bir borcunun olmadığı yönünde kapanış bilançosu düzenlediği, tasfiye işlemlerini gereği gibi yerine getirmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13899, Karar No: 2022/474, Tarih: 12.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/13899 E.  ,  2022/474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça konu taşınmazın Nazilli Beleyesinin 05/01/2009 tarihli encümen kararı ile katılanın yöneticiliğini yaptığı SS. 2. Nolu Motorlu Taşıyıcılar Kooperafi’ne tahsisinin yapıldığı, bu tarihten sonra iş yerinin faaliyete geçirilmemesi ve kira bedelinin ödenmemesi nedeniyle Kooperatife ihtarda bulunulduğu ancak kiralananı tahliye etmesi konusunda bir karar alınıp ihtarda bulunulmadığı, bozma sonrası tanık olarak dinlenen ...’ın kiralanan dükkanın hiçbir şekilde kullanılmadığını söylediği, buna karşın 17/06/2011 tarihli tutanağa göre iş yerinden büro malzemelerinin suç tarihinde belediyede ulaşım hizmetleri genel müdürlüğü görevini yürüten sanığın koordinesinde tahliye edilerek, kiralanandan çıkartılan büro malzemelerinin tutanağa bağlandığı, Kooperatif üyeleri olan tanıklar .... ve ....’nun bozma öncesi 28/03/2012 tarihli beyanlarında, Nazilli Belediyesi tarafından sanayi sitesinde bir oda tahsisi yapıldığını, eşyalarını bu odaya koyduklarını, toplantılarını burada yapıyor olduklarını, ihtiyaçları oldukça kullandıklarını, iş yerinin her gün açık olmamakla birlikte 3-4 günde bir muhakkak açıldığını söylediklerinin anlaşılması karşısında, belediyece tahsis edilen taşınmazın suç tarihinde adı geçen Kooperatif tarafından iş yeri olarak kullanılıp kullanılmadığı, bu yerde herhangi bir ticari faaliyetin sürdürülüp sürdürülmediği ve bu yerin iş yeri eklentisi niteliğinde olup olmadığı kesin olarak belirlenip sonucuna göre iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığı tartışılarak karar verilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12/01/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18839, Karar No: 2017/418, Tarih: 24.01.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/18839 E.  ,  2017/418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Belçika Yaşlılık Sigortası'na giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun tespiti ile yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabülüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekilinin, karar tarihinden sonra 30.03.2015 tarihli dilekçesi ile 6552 sayılı Kanun ile 3201 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik nedeniyle, davasından feragat ettiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hâkim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu’nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15 - 1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat

üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay’ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan vazgeçildiği (feragat edildiği) bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacı aleyhine yargılama giderine hükmedilmeyeceği yönündeki 3201 sayılı Kanun'un Geçici 8'inci maddesi düzenlemesi dikkate alınarak yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15113, Karar No: 2012/5668, Tarih: 09.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15113 E.  ,  2012/5668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/07/2010 tarih ve 2009/187-2010/327 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "RE+şekil" ibaresini 07. ve 09.mal/hizmet sınıfında marka olarak tescil başvurusunda bulunduğunu, davalı TPE'nin daha önce tescilli bulunan 2002/03235 sayılı “RE+şekil” markasını tescil engeli sayarak başvuruyu reddettiğini, "RE+şekil" markasını müvekkilinin 40 yıldan beri kullandığını, markanın tanınmış olduğunu, çoğu ülkede tescilli bulunduğunu, davalı şirketin müvekkilinin distribütörü olup kötüniyetle tescil ettirdiğini, asıl hak sahibinin müvekkili şirket olduğunu, müvekkil markasının tanınmış olması nedeniyle hükümsüz kılınması gerektiğini ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptali ile davalı adına tescili 2002/03235 sayılı markanın hükümsüzlüğünün tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davacı tarafın tescil başvurusunda bulunduğu “RE+şekil” ibaresinin daha önce aynı mal/hizmet sınıflarında başka kişiler adına tescilli 2002/03235 sayılı "RE+şekil" markası ile aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, TPE YİDK kararının iptaline ilişkin davadan hükümsüzlük istemine ilişkin davanın tefrikine hükmedilerek, davacı vekili müvekkilinin davaya konu markanın gerçek sahibi olduğunu, redde dayanak markanın sahibinin ise, müvekkilinin distribütörü olup, markayı kötü niyetle tescil ettirdiğini ileri sürmüş ise de, bu hususların hükümsüzlük davasında tartışılacağı ve YİDK kararının alındığı hukuki duruma göre değerlendirme yapılabileceğinden bu iddiaların irdelenmediği, davacının tescil başvurusundaki ibare ile daha önce tescilli bulunan redde dayanak markanın birbirinden ayırtedilemeyecek şekilde benzer olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28973, Karar No: 2016/11063, Tarih: 23.05.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/28973 E.  ,  2016/11063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, şikayetçi ... vekilinin kovuşturma esnasında alınan beyanında sanıktan şikayetçi olduğunu bildirmesine rağmen, CMK'nın 238/2. maddesi uyarınca katılma hususunda bir karar verilmemiş ise de, temyiz dilekçesinin içeriği ve anılan Kanunun 237/2. maddesi gereğince, şikayetçi kurumun kamu davasına katılan, vekilinin de katılan vekili sıfatıyla kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 23.05.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3306, Karar No: 2018/6662, Tarih: 13.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/3306 E.  ,  2018/6662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel isitismarı (iki kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez), tehdit (bir kez)

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun katılan mağdure...'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçu ile mağdureler... ve ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez) suçlarından mahkumiyetine, mağdure...'e yönelik çocuğun basit cinsel istismarı ve katılan mağdure ...'e yönelik tehdit suçlarından kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen gerekçeli kararın katılan ... ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamında temin edilen Gaziantep 4. Aile Mahkemesinin 10.03.2015 gün ve 2013/960 Esas, 2015/213 Karar sayılı ilamı uyarınca hükümden sonra mağdure...'in velayet hakkına sahip olduğu anlaşılan annesi ...'a tebliğine dair herhangi bir bilgi veya belgeye dosyada rastlanılmadığından, varsa buna ilişkin belgelerin temini, aksi halde gerekçeli kararın katılan ... ile müşteki ...'a usulünce tebliğiyle tebligat parçaları ile sunulduğu takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyiz edilmesi durumunda bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden ve suça sürüklenen çocuk hakkında mağdure ...'e yönelik çocuğun basit cinsel istismarı ve katılan mağdure ...'e yönelik tehdit suçlarından kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların da müdafii tarafından sunulan 28.02.2013 tarihli süre tutum ve 25.04.2013 tarihli temyiz dilekçeleriyle temyiz edilmesine rağmen, tebliğnamede bu hükümlerle ilgili görüş bildirilmediği anlaşıldığından, ek tebliğname düzenlenmek suretiyle anılan noksanlığın da tamamlanmasından sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2449, Karar No: 2008/7411, Tarih: 29.05.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/2449 E.  ,  2008/7411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların murisi ....’un sahibi bulunduğu arsa ile ilgili olarak dava dışı müteahhit ... ile yaptığı 5.9.1988 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yapılacak inşaattan kendisine düşecek bağımsız bölümü, 31.7.1990 tarihinde özel satış sözleşmesi ile kendisine sattığını, satın aldığı dairenin satış bedelini ödeyerek teslim alıp kullandığın dairenin tapusunun verilmediğini, açtığı tapu iptal tescil davasının reddedildiğini, dairenin bir başkası adına tescil edilmesi nedeniyle sözleşmenin ifa imkanı kalmadığını ileri sürerek, harici sözleşme gereğince ödediği bedelin dekleştirici adalet ilkeleri gereğince ulaşacağı miktarın tespiti ile şimdilik 25.000,00 YTL’nin tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, konut amaçlı taşınmaz satımında Tüketici Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verildiği, Yasanın 3. maddesinde malın; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı

taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları, hizmetin; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti ifade ettiği, Satıcının; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsadığı Tüketicinin ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.