muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18552, Karar No: 2015/25918, Tarih: 16.09.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/18552 E.  ,  2015/25918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı Talebinin Özeti:

Davacı vekili, eldeki davadan önce 3.000 TL fazla çalışma ücreti alacağının tahsili için davalı aleyhine dava açıldığını, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma ücretinin 18.270,03 TL olarak hesaplandığını, ıslah yapılmadığı için mahkemece sadece dava dilekçesi ile talep olunan 3.000 TL fazla çalışma ücretinin hüküm altına alındığını ileri sürerek, hüküm altına alınmayan fazla çalışma ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, talep edilen alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, kısmi davada aldırılan rapor ve kısmi davada verilen karar gözetilerek, davanın kabulüne karar verilmiştir

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalabilmesini ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır. Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu da incelemesi mümkün değildir.

Kısmi davada ise zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder. Ancak kısmi davadaki miktar, kısmi davanın açıldığı dava tarihine göre geriye doğru belirlenen zamanaşımı süresini kapsar. Bakiye alacak talep edildiği tarihe göre, geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalıyor ise zamanaşımına uğramadığı kabul edilmelidir. Kısaca kısmi davadaki alacak miktarı belirlendiği tarihten itibaren öncelikle ileriye doğru gerçekleşen alacak için mahsup edilmeli, bakiye alacak ise ondan sonraki süreyi kapsamalıdır. İlk kısmi davada belirlenen alacak mahsup edildikten sonra bakiyenin talep edildiği tarihten geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalan alacak, alacaklı lehine hüküm altına alınmalıdır.

Dosya içeriğine göre, kısmi davada davacının 18/04/2006-18/02/2009 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalışması karşılığı fazla çalışma ücreti net 18.270,03 TL olarak hesaplanmıştır. Kısmi davada mahkemece, davacının davasını ıslah etmemesi de nazara alınarak dava dilekçesi ile talep edilen 3.000 TL fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır.

Bu ek dava 27/07/2012 tarihinde açılmıştır. Fazla çalışma ücreti alacağı beş yıllık zamanaşımına tabidir. Zamanaşımı süresi, hakkın doğum tarihinden itibaren işlemeye başlayacaktır.

Davalı vekili ek davada usulüne uygun olarak ve süresinde zamanaşımı definde bulunmuştur.

Ek davanın açıldığı tarihten geriye doğru beş yıl gidildiğinde 27/07/2007 tarihi bulunur ki bu tarihten önce doğmuş fazla çalışma ücretinin ilk kısmi istenen 3.000,00 TL si mahsup edildiğinde kalan kımsının zamanaşımına uğradığı açıktır.

Mahkemece, davalının süresinde ileri sürdüğü zamanaşımı defi değerlendirilmemiştir. Karar bu yönüyle hatalı olup bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4098, Karar No: 2013/289, Tarih: 22.01.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/4098 E.  ,  2013/289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, abonelik için ödenen kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 23/2 maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına, 22.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11810, Karar No: 2012/10394, Tarih: 08.05.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/11810 E.  ,  2012/10394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, suç tarihinde gece sayılan zaman diliminde, yakınana ait otomobilinin sağ ön kapı camını kırarak ön konsülde takılı olan CD çalar teybi aldığı, 07.10.2007 tarihli kolluk tutanağına göre; olay gecesi kolluk görevlilerine yapılan ihbarda, ... mahallesi ... sokakta bir şahsın otolara zarar verdiğinin bildirildiği, bu anons üzerine olay yerine gidildiği, suça konu aracın ön camının kırıldığının tespit edildiği, çevrede yapılan araştırma ve çalışma sonucu ... sokak içinde durumundan şüphelenilen sanığın yakalandığı, şeklinde gelişen olayda, yapılan araştırma ile sanığın ve suç eşyalarının ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık eyleminin tamamlandığı dikkate alınmadan, yazılı şekilde uygulama sonucu eksik ceza verilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20924, Karar No: 2015/956, Tarih: 09.02.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/20924 E.  ,  2015/956 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Davacı vekili, davacının 11/10/2005-11/01/2013 tarihleri arasında temizlik işçisi olarak alt işverenler nezdinde çalıştığını, emir ve talimatları hastane yönetiminden almasına rağmen muvazaalı olarak alt işveren nezdinde çalıştırılması ve sağlık sebepleri ile iş sözleşmesini kendisinin feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davacının muvazaalı olarak temizlik hizmetleri dışında hastanenin asıl işlerinde çalıştırıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının dosyada mevcut dilekçesi ile ihbar süresini beklemeden işten ayrılma isteğini içeren dilekçesi mevcut olup mahkemece bu dilekçe davacıya gösterilip yazı ve imzanın kendisine ait olup olmadığı hakkında beyanı alınarak fesih olgusunun değerlendirilmesi gerekir. Kaldı ki davacı tanığı Kadriye de davacının bunaldığı ve bel fıtığı rahatsızlığı nedeniyle kendisinin ayrıldığını ifade etmiştir. Mahkemece istifa dilekçesi değerlendirilmeden, eksik inceleme ile kıdem tazminatının kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

2. Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren; bir iş yerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren - alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı İş Kanununun 2 nci maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Yasanın 2 nci maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11 inci maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla İş Kanununun 2'nci maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Muvazaada, taraflar arasında üçüncü kişileri aldatma kastı bulunmakta ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaa genel ispat kuralları ile ispat edilebilir. Bundan başka İş Kanununun 2'nci maddesinin yedinci fıkrasında sözü edilen hususların, aksi kanıtlanabilen adi kanunî karineler olduğu kabul edilmelidir.

5538 sayılı Yasa ile İş Kanununun 2'nci maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olan ortaklıklara dair ayrık durumlar düzenlenmiştir. Ancak, maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Yasal olarak verilmesi mümkün olmayan bir işin alt işverene bırakılması veya muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde, işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı Kanunun 2'nci maddesinin yedinci fıkrasında açık biçimde ifade edilmiştir. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunamaz. Muvazaaya dayanan bir ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi olmakla kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, İş Kanununun 5'inci maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, Anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur.

İş Kanununun 3'üncü maddesinin ikinci fıkrası, 15.5.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5763 sayılı Yasanın 1'inci maddesiyle değiştirilmiş ve alt işverenin işyerini bildirim yükümü getirilmiştir. Alt işveren bu bildirimi asıl işverenle aralarında düzenlenmiş olan yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte yapmak durumundadır. Alt işverenlik sözleşmesi ilgili bölge müdürlüğü ile gerektiğinde iş müfettişleri tarafından incelenecek ve kurumca re’sen muvazaa araştırması yapılabilecektir.

Muvazaanın tespiti halinde bu yönde hazırlanan müfettiş raporu ilgililere bildirilir ve ilgililer altı iş günü içinde yetkili iş mahkemesine itiraz edebilirler. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. İş Müfettişliği tarafından hazırlanan muvazaalı alt işverenlik ilişkisinin tespit edildiği rapora ilgililerin süresi içinde itiraz etmemesi ya da mahkemece muvazaalı işlemin varlığına dair hüküm kurulması halinde, alt işverenliğe dair tescil işlemi iptal edilir. Bu halde alt işveren işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır.

Asıl işveren alt işveren ilişkisi ve muvazaa konuları, 5763 sayılı Yasayla iş kanununda yapılan değişiklikler ve buna bağlı olarak çıkarılan Alt İşveren Yönetmeliğinin ardından farklı bir anlam kazanmıştır. Yönetmelikte “yazılı alt işverenlik sözleşmesi”nden söz edilmiş ve çeşitli tanımlara yer verilmiştir.

Alt İşveren Yönetmeliğinde;

1) İşyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde uzmanlık gerektirmeyen işlerin alt işverene verilmesini,

2) Daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile kurulan alt işverenlik ilişkisini,

3) Asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak hakları kısıtlanmak suretiyle çalıştırılmaya devam ettirilmesini,

4) Kamusal yükümlülüklerden kaçınmak veya işçilerin iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi yahut çalışma mevzuatından kaynaklanan haklarını kısıtlamak ya da ortadan kaldırmak gibi tarafların gerçek iradelerini gizlemeye yönelik işlemleri, ihtiva eden sözleşmeler muvazaalı olarak açıklanmıştır.

Somut olayda, davacı alt işveren işçisi olarak çalışmıştır. Alt işveren şirketin 6772 sayılı Yasa kapsamında ilave tediye ödemekle yükümlü olmadığı açıktır. Asıl işverenin sorumluluğu alt işvereni geçemez. Temizlik hizmeti yardımcı iş niteliğindedir. Davacının çalıştırıldığı temizlik hizmeti ihalelerinin muvazaalı olduğu ispatlanamamıştır. Diğer yandan dinlenilen tanıkların beyanları davacının temizlik hizmeti dışında başka işlerde çalıştırıldığını kabule yeterli değildir. Davacının görevi dışında asıl işin bir bölümünde çalıştırıldığı gibi hususlar ispatlanamamıştır. Davacının bu nedenle baştan itibaren asıl işveren işçisi sayılması ve davalının ilave tediye alacağından sorumlu tutulması mümkün değildir. İlave tediye alacağının reddi yerine kabulü hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 09/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10081, Karar No: 2020/1450, Tarih: 06.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/10081 E.  ,  2020/1450 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-..., 2-... vekilleri avukat ... ile ... (Ölü) 1-..., 2-..., 3-... vekilleri avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 06/09/2017 tarih ve 2016/165-2017/285 sayılı hükmün davalılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacılar, davalının vekili olarak icra ve dava dosyalarını takip ettiklerini, vekalet ücretlerinin ise ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle şimdilik 3.400,00 TL ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemişlerdir. Bozmadan sonra verdikleri ıslah dilekçesi ile taleplerini 18.483,80 TL'ye yükseltmişlerdir.

Davalı, davacı avukatların vekalet görevini gereği gibi yerine getirmediklerini, davacıları haklı olarak vekaletten azlettiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemenin, bilirkişi raporu esas alınmak ve taleple bağlı kalınmak suretiyle 3.400,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair 23.05.2012 tarihli kararının davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce davalı yararına bozulması sonucu mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı da dikkate alınarak davanın kısmen kabulü ile, toplam 2.990,00 TL alacağın yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir. Dairemizin 21/10/2015 tarihli ilamı ile özetle mahkemece, azlin haklı olduğu kabul edilerek, azle neden olan bitmiş bu dosyalar ile kesinleşmeyen işlerden dolayı vekalet ücret hesabı yapılmadan sadece azle neden olmayan kesinleşen işlerden dolayı vekalet ücretine hak kazanıldığı kabul edilerek hesabının yapılıp, ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2008/5984 Esas sayılı dosyasında davacı avukatlar tarafından tahsil edilen ve halen davalı asile ödenmeyen bakiye bedelin mahsubu yapılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş, yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabul kısmen reddi ile (fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla taleple bağlı olarak); ... İş Mahkemesinin 2006/14 E. 135 K. sayılı dosyasından dolayı 250,00 TL vekalet ücreti alacağının kararın kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine,

... 1. Asliye hukuk Mahkemesinin 2006/6 E. 266 K. sayılı dosyasından dolayı 250,00 TL vekalet ücreti alacağının kararın kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

... 2. Asliye hukuk Mahkemesinin 2005/327 E. 2007/112 K. sayılı dosyasından dolayı 250,00 TL vekalet ücreti alacağının kararın kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

... 1. Asliye hukuk Mahkemesinin 2006/6 E. 266 K. sayılı dosyasından dolayı 250,00 TL vekalet ücreti alacağının kararın kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

... 2. Asliye hukuk Mahkemesinin 2005/327 E. 2007/112 K. sayılı dosyasından dolayı 250,00 TL vekalet ücreti alacağının kararın kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

... 2. Asliye hukuk Mahkemesinin 2006/226 E. 2007/133 K. sayılı dosyasından dolayı 250,00 TL vekalet ücreti alacağının kararın kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

... 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 2008/79 E. 67 K. sayılı dosyasından dolayı 100,00 TL vekalet ücreti alacağının kararın kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

... 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 2008/191 E. 206 K. sayılı dosyasından dolayı 100,00 TL vekalet ücreti alacağının kararın kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

... 1. Asliye hukuk Mahkemesinin 2008/124 E. 2009/38 K. sayılı dosyasından dolayı 63,00 TL vekalet ücreti alacağının kararın kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/19 E. 706 K. sayılı dosyasından dolayı 223,32 TL vekalet ücreti alacağının karar kesinleşmediğinden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine;

... 1. İcra Müdürlüğünün 2005/3140 esas sayılı dosyasından dolayı taleple bağlı 250,00 TL vekalet ücreti alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine;

Davacıların diğer dava ve icra takip dosyalarına yönelik vekalet ücreti taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde; 5236 sayılı Yasanın 19. maddesi uyarınca, HUMK'nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 01.01.2017 tarihinden itibaren 2.270,00 TL'ye çıkarılmıştır. Davalı tarafından temyiz edilen bölüm 1.736,32 TL olup, karar tarihi itibariyle 2.270,00 TL'yi geçmediğinden belirtilen maddeler gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle temyiz edilen miktara ilişkin olarak davalının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın davalılara iadesine, 06/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi