muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12487, Karar No: 2021/16715, Tarih: 28.12.2021

Müteselsil borç, birden çok borçlunun alacaklıya karşı borcun tümünden sorumlu olduğu, alacaklının tamamen veya kısmen edayı her bir borçludan isteyebildiği, eda tamamen yerine getirilinceye dek borçluların sorumluluklarının süregeldiği, her borçlunun iç ilişkideki payına bakılmaksızın borcun tamamını ifa etmekle yükümlü olduğu, borçlulardan birinin borcu ödemesi durumunda diğerlerinin de alacaklıya karşı borçtan kurtulduğu, borcun, her bir borçlu yönünden tali değil asli nitelik taşıdığı, alacaklı karşısında birden çok borç ve borçlunun bulunduğu borç ilişkisidir. Bu ilişkide ifa, asıl alacağı ortadan kaldırmayıp alacak hakkı, ödeme yapmak suretiyle rücu hakkını kazanan borçluya geçtiğinden, anılan borçlu, alacaklının halefi olarak diğerlerine rücu edebilmektedir. Bununla birlikte, rücua konu olan borcun müteselsil niteliği bulunmadığından, sorumluluktan kurtulmak için her borçlunun borcun tümü yerine, kendine düşen payını ödemesi yeterli olmaktadır ki burada kanundan doğan halefiyet söz konusudur. Kuşkusuz, ödeme yapan borçlu ile alacaklının öncesinde, halefiyeti ortadan kaldırıcı sözleşme yapmak yetkileri de bulunmaktadır. Öğreti ve yargı kararlarında, borçların aynı sebepten doğması durumuna “tam teselsül” denilmekte ve değinilen 50. maddenin bunu karşıladığı ifade edilmekte, borçların farklı nedenlerden (kanun, sözleşme, haksız eylem) doğması halinde ise “eksik teselsül”ün varlığından söz edilerek 51. maddenin de bunu tanımladığı kabul edilmektedir. 50. maddede, aynı zarardan dolayı birden çok kişinin birlikte müteselsilen sorumlu tutulmaları, birden çok kişinin ortak kusurlarıyla zarara birlikte sebebiyet vermiş olmaları koşuluna bağlanmıştır. 51. maddede ise, müteselsil sorumluluk, ortak kusur yerine farklı hukuksal nedenlere bağlanmıştır ve bunlar kanun, sözleşme veya haksız eylemdir. Birden çok kişi, kanun, sözleşme veya haksız eylem nedeniyle aynı zarar için, zarara uğrayana karşı sorumlu iseler, bunlar arasında, bir zarara ortaklaşa sebep olanlar hakkındaki dönmeye (rücu) ilişkin kurallar uygulanmakta, kural olarak ilk önce, haksız eylemiyle zarara yol açan sorumlu tutulmakta, en son olarak da kusuru olmaksızın ve sözleşme gereği sorumluluğu olmadığı halde kanun hükmü gereğince sorumlu tutulan kişiye başvurulmaktadır. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 09.10.2013 gün ve 2013/9-1559 Esas - 2013/1461 Karar, 15.05.2015 gün ve 2013/17-2267 Esas - 2015/1352 Karar, 19.06.2015 gün ve 2013/10-2281 Esas - 2015/1727 Karar, 24.06.2015 gün ve 2014/13-19 Esas - 2015/1743 Karar sayılı ilamlarında aynı görüşlere yer verilmiştir.

Önemle vurgulanmalıdır ki 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda eksik ve tam teselsül ayırımına son verilmiş, 61. maddede, birden çok kişi birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri veya aynı zarardan çeşitli sebeplerden dolayı sorumlu oldukları takdirde, haklarında müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerin uygulanacağı, 62. maddede, tazminatın aynı zarardan sorumlu müteselsil borçlular arasında paylaştırılmasında, bütün durum ve koşullar, özellikle onlardan her birine yüklenebilecek kusurun ağırlığı ve yarattıkları tehlikenin yoğunluğunun göz önünde tutulacağı, tazminatın kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişinin, bu fazla ödemesi için, diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkına sahip ve zarar görenin haklarına halef olacağı bildirilmiştir.

İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenden istenebilecek gerçek zararı aşmayan gelirin ilk peşin sermaye değerinin müteselsil sorumluların toplam kusuruna düşeninden işveren, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna karşılık gelen tutarından da üçüncü kişi sorumlu tutulmalıdır.

Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Yukarıdaki maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, gelirler yönünden davalı üçüncü kişilerin teselsüle dayalı sorumluluğu 5510 sayılı Kanun’un 21/4. maddesi uyarınca doğru belirlenip davacının talebi de gözetilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Kabule göre de, teselsüle dayalı olarak açılan eldeki davada, hükmolunan kurum alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt uyandıracak biçimde “davalıdan” alınmasına karar verilmesi, isabetsiz bulunmuştur.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesince verilen karar bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 28.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3514, Karar No: 2022/8038, Tarih: 03.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3514 E.  ,  2022/8038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

03/11/2014 tarihinde yapılan inceleme ile III. Derece arkeolojik sit alanı içerisindeki 156 ada 14 parsel nolu taşınmazda yapılan inşaat sırasında korunması gerekli kültür varlığı olarak tescilli su kanalının ortadan kaldırılarak tahrip edildiğinin tespit edildiği, sanığın savunmasında, dava konusu yeri yatırım maksatlı olarak aldığını, ...’in de kendisini buraya inşaat yaptırmak yönünde yönlendirdiğini, söz konusu yeri bir kez gördüğünü, herhangi bir inşaat işi veya kazı yapmadan burayı ...’a sattığını beyan ettiği, ...’in tanık sıfatıyla verdiği beyanında; dava konusu yeri ... ile birlikte yatırım amaçlı satın aldıklarını, ...’in burayı bir kez gördüğünü, daha sonra ... ile anlaşarak ...’e başka yerden daire verdiğini, ...’in inşaat ile ilgili herhangi bir durumu olmadığını inşaatı bizzat kendisinin yürüttüğünü belirttiği dosya kapsamında, dava konusu yeri 30/04/2014 tarihinde sanık ...’in satın aldığı, ... tarafından 29/05/2014 tarihinde noter aracılığı ile dava konusu yer ile ilgili ...’a vekaletname verildiği, ... Kültür Varlıklarını Koruma Kurulunun 30/09/2014 tarih 3047 nolu kararı ile dava konusu yere ilişkin yapılanma projesinin uygun olduğuna karar verildiği, 03/11/2014 tarihinde Müze Müdürlüğü uzmanları tarafından düzenlenen rapor ile su kanalının tahrip edildiğinin tespit edildiği, 12/11/2014 tarihinde de dava konusu taşınmazın ... tarafından ...’a tapuda devredildiği, mahkemece ... hakkında gereğinin takdir ve ifası için Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunulduğu ve UYAP sistemi üzerinden yapılan sorgulamada dava açıldığı anlaşılmakla, ... hakkında açılan kamu davası ile eldeki dava birleştirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6432, Karar No: 2020/10965, Tarih: 04.03.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/6432 E.  ,  2020/10965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

23.04.1998 doğumlu olup olay tarihinde henüz on beş yaşını tamamlamamış bulunan mağdurenin suça sürüklenen çocuğun ikametinde bulunmuş olması karşısında, mağdurenin olay tarihindeki yaşı itibariyle rızası hukuken geçersiz sayıldığından, suça sürüklenen çocuğun eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek, sanık hakkında TCK.nın 109/1, 109/3-f maddeleri uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23898, Karar No: 2012/15176, Tarih: 11.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/23898 E.  ,  2012/15176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Zabıta olan müştekilerinin görevleri gereği sokakta satıcılık yapan sanığa engel olmaya çalıştıkları sırada sanığın şikayetçilere vurduğunun anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin TCK'nin 265. maddesinde tanımlanan görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu, buna göre yargılama yetkisinin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer C. savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7790, Karar No: 2013/4751, Tarih: 08.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/7790 E.  ,  2013/4751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkümiyet, beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suçtan zarar gören ...’ın hakkında 02/02/2009 tarihli ek iddianame ile kamu davası açılan sanık ...’ten hazırlık aşamasında şikayetçi olduğu yönündeki beyanları karşısında 5271 sayılı CMK'nın 238/2. maddesi uyarınca davaya katılmak isteyip istemediği sorularak, katılmak istemesi halinde aynı Yasanın 238/3. maddesi uyarınca olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, şikayetçi ile sanık ...’in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15705, Karar No: 2015/2369, Tarih: 18.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/15705 E.  ,  2015/2369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KEŞAN SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2013/271-2013/858

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar taraf vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, 329 ada 48 parsel ve 661 ada 27 parsel sayılı taşınmazların kayıt malikleri olan kök murisleri Emin oğlu Mustafa ile Emin oğlu Hüsnü'nün Soyadı Kanunu çıkmadan önce 1326 yılında öldükleri için tapu kayıtlarının malik hanesine soyadlarının yazılmadığını ileri sürerek Emin oğlu Mustafa'nın "Kızıl", Emin oğlu Hüsnü'nün "H... olarak soyadlarının tapuya yazılması isteği ile eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, Soyadı Kanunu yürürlüğe girmeden önce ölenlerin soyadı almalarının ve tapu kaydına soyadı yazılması isteği içeren davalarının dinlenmesinin mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nin 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki; özellikle, Emin oğlu Mustafa ve Emin oğlu Hüsnü'nün ana-baba-kardeş ve çocukları ile torunlarını gösterecek şekilde tedavüllü aile nüfus kayıt tablolarının Nüfus Müdürlüğünden ya da Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğünden istenmesi, çekişme konusu 329 ada 48 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitine dayanak teşkil eden T.Evvel 1315 tarih ve 5 nolu tapu kaydı ile 661 ada 27 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitine dayanak teşkil eden T.Evvel 1315 tarih ve 110 nolu tapu kayıtlarının ilk tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile getirtilmesi, mirasbırakanlar Emin oğlu Mustafa ile Emin oğlu Hüsnü'ye ait veraset dosyalarının dosya içerisine alınması, Emin oğlu Mustafa ve Hüsnü'ye ait taşınmazlarla ilgili Mahkeme Kararları ve Komisyon Kararlarının dosyaya konması, tüm bu eksiklikler tamamlandıktan sonra yerinde keşif yapılarak tanıkların taşınmaz başında dinlenmesi, yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde talebe konu taşınmazların maliki ile davacının mirasbırakanının aynı kişi olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması, aynı kişi oldukları tespit edildiği takdirde " nüfusa kaydedilmeden ölmüş veya herhangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de, idari yoldan tapu kayıtlarında intikal yaptırılamadığından zorunlu olarak dava açılan bu gibi durumlarda, tapu malikinin davacıların murisi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmesi gerektiği gözetilerek ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Tarafların temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5632, Karar No: 2020/9503, Tarih: 15.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/5632 E.  ,  2020/9503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Kanununun 6545 sayılı Kanun’un 31. maddesi ile değişik 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı iş bölümüne ilişkin kararının ceza daireleri ortak hükümler bölümünde "Ceza Daireleri yürürlük tarihinden önce kendisine gelip bozma veya başka nedenlerle daire dışına gönderdiği işlerden kendisine geri gelenlere bakar.'' şeklindeki düzenlemesine göre, Erzurum Çocuk Mahkemesince verilen 28/10/2014 günlü hükmün suça iştirak eden suça sürüklenen çocuklar Oğuzhan Çetin, Abdulkadir Korkmaz’ın temyiz talebi ile Yargıtay'a gönderilmesi üzerine incelemesi Yargıtay 2. Ceza Dairesince yapılarak, 27.09.2018 gün ve 2016/9956- 2018/10482 sayılı kararla görüş bildirildiği anlaşıldığından, sonraki hükmün de temyiz incelemesinin önceki hükmü inceleyerek görüş açıklayan Yargıtay 2. Ceza Dairesince yapılması gerekliliği üzerine işin incelenmesi Yüksek Yargıtay 2. Ceza Dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 15/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17917, Karar No: 2017/3118, Tarih: 15.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/17917 E.  ,  2017/3118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin tarlasında çalışan diğer davalı ...'un yabancı otları yaktığı sırada rüzgar nedeniyle kendisine ait zeytinliğe ateşin sıçradığını, zeytin ağaçlarının ve toprağın zarar gördüğünü, ağaçlara bakım, dikim, sulama ve benzeri masraflar yaptığını, kazanç kaybından mahrum kaldığını, delil tespiti dosyasında zarar miktarının belirlendiğini, ancak yeterli olmadığını belirterek; fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla şimdilik 9.320,00 TL tazminatın haksız fiil tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 23/02/2015 tarihli dilekçesiyle dava değerini 25.368,75 TL yükseltmiştir.

Davalılar; davacının anlaşma teklifinden kaçındığını, davalı şirketin delil tespiti dosyasında taraf olmadığını, belirtilen zarar oranının fazla olduğunu, zarar gören bahçenin bakımsız durumda bulunduğunu, davacının gerekli önlemleri almadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı tarafın kontrolsüzlüğü nedeniyle davacıya ait zeytinliğin zarar gördüğü, her iki davalının sorumlu olduğu, ayrıca davacının taşınmazının bakımsızlığı ve rüzgarın etkisi nedeniyle zarardan % 25 oranında indirim gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 19.026,56 TL'nin, 9.320,00 TL'sine haksız fiil tarihi olan 07/10/2013 tarihinden, geriye kalan 9.706,56 TL'nin ise ıslah tarihi olan 24/02/2015 tarihinden itibaren işleyecek ve işlemiş yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen ve müştereken alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın tüm, davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- ) Haksız fiilden doğan tazminat davalarında faizin başlangıcı, haksız fiil tarihi olup, temerrüd için ihtar zorunluluğu yoktur.

Bu durumda, mahkemece, davacı talebi gözetilerek hükmedilen tazminata olay tarihinden itibaren yasal oranda faiz yürütülmesi gerekirken, dava dilekçesinde talep edilmeyen kısım yönünden ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.