muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6012, Karar No: 2013/7472, Tarih: 26.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6012 E.  ,  2013/7472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı, 6 ve 10 nolu iş yeri ortaklığıyla ilgili açtığı davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2005/329 Esas, 2006/797 Karar sayılı 10 nolu iş yeri ortaklığından ihracına ilişkin kararının yoklukla malul olduğunun tespiti ile anılan iş yeri için 61.200,00 TL kira gelirinin davalı kooperatiften tahsili isteminin, ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2003/1077 Esas, 2004/503 Karar sayılı ilamıyla ihracı kesinleştiğinden, reddine karar verildiğini ve kesinleştiğini, 6 nolu iş yeri ortaklığına ilişkin kararın ise bozulduğunu, adı geçen dosyaya ilişkin karara esas alınan bilirkişi raporunu düzenleyen bilirkişiler ..., .... ve ...hakkında suç duyurusunda bulunduğunu, adı geçenler için yapılan soruşturma sonucunda ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.03.2012 tarih ve 16403 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, iş bu karara itirazının ise ... 14. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21.05.2012 tarih ve 2012/1132 D. İş sayılı kararı ile reddi kararının tebliği üzerine, hükme esas alınan bilirkişi raporunun gerçeği yansıtmadığı ve bilirkişilerin kasten gerçeğe aykırı beyanda bulunduklarından 10 ve 6 nolu iş yeri ortaklığının gasp edildiğini ileri sürerek, ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2005/329 Esas, 2006/797 Karar sayılı kararının kesinleşen kısmınının 6110 sayılı HMK'nın 375/f maddesi gereği ortadan kaldırılmasını ve yeniden yargılama yapılarak, ihraç kararının iptaline ve ihraç kararı olan 20.05.2002 tarihinden itibaren el atılan yerlere ilişkin kira gelirlerinin davalılardan müteselsilen istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, mahkemenin 2005/329 Esas, 2006/797 Karar sayılı kararın 6 numaralı iş yeri ortaklığına ilişkin olarak Yargıtayca bozulmasından sonra, dosyanın yargı çevresi değişikliği nedeniyle ... Asliye Ticaret Mahkemesine gönderildiği ve bozulan 6 numaralı iş yeri ile ilgili yargılamanın halen ... Asliye Ticaret Mahkemesinde görüldüğü, dolayısıyla 6 numaralı iş yeri ortaklığına ilişkin iade-i muhakeme talebinin değerlendirilemeyeceği, kesinleşen 10 numaralı iş yeri ile ilgili olarak ise, dosyanın bilirkişileri için kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesinin 6100 sayılı HMK'nın 375. maddesindeki iade-i muhakeme nedenlerine uymadığı, ana davadaki 10 numaralı iş yeriyle ilgili hükmün kesinleştiği, ihraç kararı kesinleşmekle aynı yere ilişkin kira geliri olamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/762, Karar No: 2022/3649, Tarih: 18.04.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/762 E.  ,  2022/3649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sırasında, ... İli Merkez / ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 2198 parsel sayılı 2.319,46 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve ... oğlu ...’ın 1977 yılından beri kullanımında olduğu şerhi yazılarak, zeytinlik vasfıyla ... adına 20.08.1993 tarihinde tespit dildikten sonra, askı ilan süresinde tespite itiraz edilmekle hükmen 28.10.1997 tarihinde ... adına tescil edilmiş ve bilahare 2005 yılında yapılan yenileme çalışması neticesinde taşınmaz 112 ada 48 parsel numarasını almış ve yine taşınmazda yapılan 2/B güncelleme çalışması neticesinde kullanıcısının ... oğlu ... olduğu belirlenmiş, daha sonra 6292 sayılı Kanun uyarınca 18.07.2013 tarihinde ...’a satılarak bu kişi adına tescil edilmiş ve 19.07.2013 tarihinde ise ... tarafından ...’e satılarak devredilmiştir.

Davacı ... vekili, ... İli Merkez / Esenköy Mahallesi 112 ada 48 parsel ile bitişiğindeki 153 parselin davacının baba dedelerinden intikal ettiğini ve yaklaşık 50 senedir maliki olduğunu, ancak kadastro esnasında davalıların kendilerini zilyet olarak gösterdiklerini, 332 parselin kadastro tespiti esnasında 4 parsele ayrılarak 153, 154, 47 ve 48 parseller olduğunu, tarafların 2/b Yasası'ndan faydanlanmak için Mili Emlak Müdürlüğüne başvurduğunu, başvurular sonucunda 153 parsel davacıya verilirken, 47 ve 48 parsellerin başkasına verildiğini, 154 parselin ise yol olarak kamulaştırıldığını ileri sürerek, 112 ada 48 parseldeki davalılar adına yapılmış zilyetlik şerhinin iptal edilerek terkini ile taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmış; yargılama sırasında müdahil ..., dava konusu taşınmazın babası ... ...’dan kaldığını, bu parselde bulunan zeytin ağaçlarının babası ... ... tarafından o zamanki bahçıvanları ... ile birlikte dikildiğini, onun da ... ...’a sattığını, ... ...'ın mirasçıları arasında kendisinin bulunduğunu ileri sürerek, eski 332 yeni 112 ada 48 parselin ... adına olan tapu kaydının iptali ile varislere iadesine karar verilmesi talebiyle davaya katılmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, Mahkemece bozma gereklerine uygun biçimde hüküm verildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, Mahkemece bozma gereklerine uygun biçimde hüküm verildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,

54.40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 26.30 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına, 18.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29194, Karar No: 2016/2949, Tarih: 09.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/29194 E.  ,  2016/2949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : 2. İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret, asgari geçim indirimi, fazla mesai, yıllık izin ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı iş hanında müvekkilinin 29.06.2009 tarihinden iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız biçimde fesihedildiği 21.02.2011 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, belirterek işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu dikkate alınarak davacının alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafça süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- 4857 sayılı İş Kanunu'nun 13. maddesinde, işçinin normal haftalık çalışma süresinin tam süreli çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az olarak belirlendiği iş sözleşmesi, kısmi süreli iş sözleşmesi olarak tanımlanmıştır. Normal haftalık çalışma süresi ise aynı Kanun'un 63. maddesinde, haftalık en çok 45 saat olarak açıklanmıştır. 4857 sayılı Kanun'un 13. maddesinde emsal işçiden söz edilmiş olmakla, kısmi süreli iş sözleşmesinin belirlenmesinde esas alınacak haftalık normal çalışma süresi tam süreli iş sözleşmesi ile çalışan emsal işçiye göre belirlenecektir. Kanunun 63. maddesinde yazılı olan haftalık iş süresi azamidir. Buna göre o işkolunda emsal bir işçinin ortalama haftalık çalışma süresi, haftalık 45 saati aşmamak şartıyla belirlenmeli ve bunun önemli ölçüde azaltılmış olup olmadığına bakılmalıdır.

4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi kapsamında çıkarılan İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 6. maddesinde, “ İşyerinde tam süreli iş sözleşmesi ile yapılan emsal çalışmanın üçte ikisi oranına kadar yapılan çalışma kısmi süreli çalışmadır”. Gerekçede “üçte ikisinden az” olan çalışma ifadesi kullanılmışken, yönetmelikte üçte iki oranına kadar yapılan çalışmalar kısmi çalışma sayılmıştır. Bu durumda emsal işçiye göre 45 saat olarak belirlenen normal çalışmanın taraflarca 30 saat ve daha altında kararlaştırılması halinde, kısmi süreli iş sözleşmesinin varlığından söz edilir.

Kısmi süreli iş sözleşmesiyle çalışan işçinin ücreti ve paraya ilişkin bölünebilir menfaatleri tam süreli emsal işçiye göre çalıştığı süre ile orantılı olarak ödenir.

Kısmi süreli iş sözleşmesiyle çalışan işçinin ücreti ve paraya ilişkin bölünebilir menfaatleri tam süreli emsal işçiye göre çalıştığı süre ile orantılı olarak ödenir.

Kısmi çalışma kanunda yer almasına rağmen kıdemin nasıl belirleneceği ihbar izin gibi haklardan nasıl yararlanacağı, bu haklarla ilgili hesap şekli kanuni olarak düzenlenmiş değildir. Buna göre, kısmi çalışma ister haftanın bir veya bazı günleri çalışma şeklinde gerçekleşsin, ister her gün birkaç saat şeklinde olsun, işçinin işyerinde çalışmaya başladığı tarihten itibaren bir yıl geçince kıdem tazminatı hakkı doğar, izne hak kazanır. Hesaplamada esas alınacak ücret ise işçinin kısmi çalışma karşılığı aldığı ücret olmalıdır.

Kısmi süreli iş sözleşmesi kapsamında çalışan işçi yönünden ihbar süresinin de iş ilişkisinin kurulduğu tarih ile feshedilmek istendiği tarih arasında geçen süre toplamına göre belirlenmesi gerekir.

Yıllık Ücretli izin Yönetmeliğinin 13. maddesinde kısmi süresi ve çağrı üzerine çalışan işçilerin izin hakkı bakımından tam süreli işçilere göre farklı bir uygulamaya tabi olamayacakları açıklanmıştır. Bu durumda bir yıllık çalışma süresini dolduran kısmi süreli çalışan işçinin izin hakkı vardır.

Somut olayda, Ankara 14. İş Mahkemesi 2012/220 esas 2013/784 karar sayılı ilamı da davalı işverenlikçe açılan borç tahakkukunun iptali talepli açılan davada; neticesinde Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yapılan tespit yanısıra dosyadaki belgelerin davacının kapıcılık yaptığını doğruladığının, ancak, nazara alınması gereken hususun işçinin çalışma süresini saptamak ve bu şekilde kısmi çalışma olup olmadığını denetlemek olduğu, işçinin ayda yedi gün üzerinden sigortalılığının sağlanması gerektiği, belirtilerek karar verilmiş, karar Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmiştir. Söz konusu karar, tüm dosya kapsamı tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacının kısmi süreli çalıştığı anlaşılmakla alacaklarının buna göre hesaplanması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18717, Karar No: 2016/13531, Tarih: 28.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/18717 E.  ,  2016/13531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,30.08.2012 tarihinde saat 10.00 sıralarında ikamet ettiği köyün mezrasında bulunan arazisinin içinden geçmekte olan davalı kuruma ait elektrik tellerinin, çıkan rüzgarın etkisi ile birbirine sürterek ark oluşturması sonucu yangın çıktığını, çıkan kıvılcımların arazideki kuru otları tutuşturması sonucunda 27 adet dut, 6 adet asma, 1 adet armut, 1 adet iğde, 6 adet ayva ve 5 adet kavak ağacı ile araziyi çevreleyen çit ile arazi sulama sistemine ait borularının tamamen yandığını, meydana gelen olayda davalının kusurlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000 TL’nin olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, nedensellik bağı bulunmadığını, BK’nun 58.maddesindeki koşulların oluşmadığını, meydana gelen yangının elektrik direğinden yayıldığına dair bir delil bulunmadığını, olayın elektrik kaçağından meydana geldiği kabul edilse dahi davacının müterafik kusurunun da dikkate alınması gerektiğini, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile,davacının uğradığı 7.610,00 TL zararın 30.08.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava; elektrik enerjisi dağıtım hattından kaynaklandığı iddia olunan yangın nedeniyle, davacının uğradığı maddi zararın tazminine ilişkindir.

BK.nun 58/1.maddesi (TBK.nun 69.maddesi) gereğince imal olunan bir şeyin sahibi o şeyin korunmasındaki kusurundan dolayı oluşan zararlardan kusursuz sorumluluk ilkesi gereğince sorumludur. Enerji nakil hatları da maddede belirtilen imal olunan şey kapsamında olduğundan enerji nakil hattının sahibi bu tesisin korunmasından, bu bağlamda bakım eksikliğinden doğan zarardan kusursuz olarak sorumludur. Malik ancak illiyet bağını kesen sebeplerin (mücbir sebep, zarar görenin ağır kusuru, üçüncü kişinin ağır kusuru gibi) varlığı durumunda sorumluluktan kurtulabilir.

Somut olayda; davacı, davalı kuruma ait elektrik tellerinin çıkan rüzgarın etkisi ile birbirine sürterek ark oluşturması sonucu yangın çıktığını ve bu yangın neticesinde ise arazisinde bulunan bir kısım ağaçlar ile arazisini çevreleyen çit ve sulama borularının tamamen yanması sonucu maddi zarara uğradığını belirtmiş;davalı kurum ise, nedensellik bağı bulunmadığını, BK’nun 58.maddesindeki koşulların oluşmadığını, yangının elektrik direğinden yayıldığına dair bir delil bulunmadığını, olayın elektrik kaçağından meydana geldiği kabul edilse dahi davacının müterafik kusurunun da dikkate alınması gerektiğini ve talebin fahiş olduğunu savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, her ne kadar dosya kapsamında yer alan ... Belediye Başkanlığı’nın 30.08.2012 tarihli itfaiye raporu, 05.10.2012 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağı, 30.08.2012 tarihli elektrik teknisyenlerince düzenlenen tutanak ve alınan ziraat bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş ise de; dosya kapsamında yer alan ve Dairemizin 25.05.2016 tarihli 2.geri çevirme ilamı sonrasında dosya kapsamına alınan 15.09.2016 tarihli bilirkişi rapor içeriği incelendiğinde, söz konusu bilirkişinin mahkemece icra edilen 14.05.2014 tarihli keşfe katıldığı,ancak tarafına dosyanın teslim edilmemesi nedeniyle raporunu tanzim etmediği, mahkemece 2016 yılı 8.ayında tarafına raporunu tanzim etmediği yönünde muhtıra çıkarılması sonrasında söz konusu raporu düzenleyerek dosyaya sunduğu, bu haliyle mahkemece verilen 11.12.2014 tarihli kararın elektrik bilirkişi raporu alınmadan verildiği anlaşılmakta olup, elektrik bilirkişi raporu olmadan mahkemece karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Mahkemece hükme esas alınan 23.09.2014 havale tarihli bilirkişi rapor içeriği incelendiğinde ise, yandığı belirtilen ağaçların adedi ile 2012 yılı İlçe ... Müdürlüğü’nden temin edilen birim fiyatlarının çarpılması suretiyle hüküm altına alınan toplam 7.610,00 TL’nin belirlendiği anlaşılmaktadır. Ancak ilgili ziraat bilirkişi raporunda söz konusu ağaçların sulama,çapalama, vb. yetiştirme masraflarının belirlenen ağaç bedellerinden mahsup edilmediği sabit olup, bu nedenle söz konusu ziraat bilirkişi raporu da hükme esas almaya yeter nitelikte olmayıp, söz konusu bilirkişi raporunun hükme esas alınması da usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Hal böyle olunca mahkemece; yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar dikkate alınmak suretiyle, mahallinde refakate alınacak önceki bilirkişiler dışındaki alanında uzman elektrik, fen ve ziraat bilirkişileri ile keşif yapılarak Yargıtay ve taraf denetimine elverişli raporların alınması suretiyle, davacının davalı kurumdan talep edebileceği maddi bir zararının bulunup bulunmadığının belirlenmesi ve sonucuna uygun şekilde karar verilmesi gerekmektedir.

Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. ve 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına bozulmasına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8200, Karar No: 2018/1399, Tarih: 27.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/8200 E.  ,  2018/1399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü, maliki ve zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın küçük murisin kullandığı bisiklete çarpması sonucu murisin vefat ettiğini, desteğin kusurunun olmadığını, müvekkillerinin murisin anne ve kardeşleri olup destekten yoksun kaldıklarını, elem çektiklerini beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla davacılar kardeşler ..., ..., ..., ..., ... ve ... için ayrı ayrı 5.000,00’er TL manevi ve 500,00’er TL destekten yoksun kalma tazminatı, davacı anne ... için 15.000,00 TL manevi, 1.500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 500,00 TL cenaze ve defin giderinin kaza tarihinden işleyecek avans faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle destekten yoksun kalma tazminatı talebini davacı anne ... için bilirkişi raporuna göre ıslah etmiştir.Davalılar davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabul kısmen reddine, 6.097,49 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılar ... ve ... Temizlik İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi yönünden 23.05.2008 tarihinden, davalı ...yönünden ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ve davalı ...yönünden poliçe limiti ile sorumlu olmak üzere müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak davacı ...'a ödenmesine, davacılar ..., ..., ..., ..., ... ve ... lehine destekten yoksun kalma tazminatına yönelik talebin reddine, 500,00 TL cenaze ve defin giderinin davalılar ... ve ... Temizlik İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketinden müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a ödenmesine, davacı ... lehine 3.000,00 TL; davacılar ... ve ... lehine 1.000,00'er TL olmak üzere toplam 9.000,00 TL manevi tazminatın 23.05.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi birlikte davalılar ... ve ... Temizlik İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketinden müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine, cenaze ve defin giderleri ile manevi tazminat talepleri yönünden davalılardan ... Sigorta A.Ş'ne yönelik açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı HMK.'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle mülga 1086 Sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen temyiz kesinlik sınırı 1.1.2013 tarihinden itibaren 1.820,00 TL'ye çıkarılmıştır.

Mahkemece davacılar ... ve ... lehine ayrı ayrı 1.000,00'er TL manevi tazminata hükmolunmuştur.Davacılar ... ve ... hakkında verilen hükümler davalı ... yönünden ayrı ayrı kesin niteliktedir.

1-6100 Sayılı HMK.'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle mülga 1086 Sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen temyiz kesinlik sınırı 1.1.2013 tarihinden itibaren 1.820,00 TL'ye çıkarılmıştır.

Mahkemece davacılar ... ve ... lehine ayrı ayrı 1.000,00'er TL manevi tazminata hükmolunmuştur.Davacılar ... ve ... hakkında verilen hükümler davalı ... yönünden ayrı ayrı kesin niteliktedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı ...’nın temyiz dilekçesinin davacılar ... ve Diyar hakkındaki manevi tazminata ilişkin hükümlerin ayrı ayrı kesin olması nedeni ile reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ...’nın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle davacı ... hakkındaki maddi ve manevi tazminata ilişkin hükümlerin onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...’nın temyiz dilekçesinin davacılar ... ve ...hakkındaki manevi tazminata ilişkin hükümlerin ayrı ayrı kesin olması nedeni ile reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’nın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan davacı ... hakkındaki maddi ve manevi tazminata ilişkin hükümlerin ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 390,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 27.2.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21436, Karar No: 2013/7840, Tarih: 21.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/21436 E.  ,  2013/7840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :06.07.2012