muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17893, Karar No: 2013/30596, Tarih: 30.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/17893 E.  ,  2013/30596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

3213 sayılı Maden Kanununun 2/I-a maddesinde "inşaat ile yol yapımında kullanılan ve tabiatta doğal olarak bulunan kum ve çakıl" maden olarak kabul edilmiş ve maden arama ve işletme faaliyetleri anılan Yasa hükümlerine göre verilecek ruhsata tabi kılınmıştır. Ayrıca aynı Yasanın 7/4. maddesine göre de devlet ormanları içinde yapılacak maden arama ve işletme faaliyetleri ile bu faaliyetler için zorunlu ve ruhsat süresine bağlı olarak yapılan geçici tesislere 6831 sayılı Orman Kanunu hükümlerine göre izin verileceği belirtilmiştir.

Olayımızda sanığın hem orman arazisinde hemde hazine arazisinde izinsiz kum ve çakıl alıp sattığı kabul edilerek hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir. Oysa 3213 sayılı Yasanın 12/5. maddesine göre ruhsatı olmadan veya başkasına ait ruhsat alanı içerisinde üretim yapıldığının tespiti halinde faaliyetler durdurularak üretilen madene mülki idare tarafından el konulacağı ve bu fiili işleyenlere de el konulan ve el konulma imkanı ortadan kalkmış olan tüm madenin ocak başı satış bedelinin üç katı tutarında idari para cezası uygulanacağı düzenlenmiştir. Bununla birlikte 6831 sayılı Yasanın 14/e maddesine göre ticaret amacıyla olmaksızın kendi ihtiyacı için toprak, kum ve çakıl çıkarmanın yasak olduğu ve aynı Yasanın 94. maddesine göre de bu Yasanın 92. maddesi kapsamı dışında kalan taş, kömür, toprak ve buna benzer ocaklar ile balık üretim tesislerini orman sınırları içinde izinsiz kuranların 91. madde hükümleri saklı kalmak üzere hapis ve adlî para cezası ile cezalandırılacağı düzenlenmiştir.

Bu hükümler karşısında sanığın izinsiz kum ocağı açıp işletmesi eylemini orman arazisi içinde yapması halinde 6831 sayılı Yasanın 94/1. maddesine uyan suçu, orman arazisi dışında kalan hazine arazisi içinde yapması halinde nispi idari para cezasını gerektirir nitelikte kabahat fiilini oluşturduğu gözetilmeden, eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24035, Karar No: 2017/14636, Tarih: 19.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/24035 E.  ,  2017/14636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işyerinde tanker şoförü olarak aylık net 1.500,00 TL ücretle çalıştığını, aylık ücretinden kesinti yapılması, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödenmemesi nedeni ile iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ve birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının asgari ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin devamsızlık nedeni ile haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki ilk uyuşmazlık işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusundadır.

Tır şoförleri yurt içinde veya yurt dışına sefer yapmak olmak üzere iki şekilde çalışabilirler. Ülke içinde taşımacılık işinde çalışan tır şoförlerinin ücretleri taraflar arasında temel ücret olarak kararlaştırılabileceği gibi, sabit ücrete ilave olarak sefer sayısına ya da katedilen kilometre başına ödenen prim şeklinde gerçekleşebilmektedir.

Uluslararası alanda çalışan tır şoförlerinin ücretleri genelde asgari ücret ve sefere bağlı prim esasına göre belirlenmektedir. Bazı işveren uygulamalarında ise garanti ücret olarak adlandırılan asgari ücret ödenmeyip, sadece sefere bağlı prim ödemesi yapılmaktadır. Bu ihtimalde de tır şoförünün ücreti salt sefer primlerinden oluşur.

Sefer primi, uygulamada harcırah olarak adlandırılmakta ve gidilen ülkeye göre değişkenlik gösterebilmektedir. Sözü edilen sefer primi, yol geçiş ücretleri ve diğer masraflar için verilen, Türkiye’ye dönüşte belge karşılığı kapatılan avanstan farklı olup, tamamen işçiye ödenen ücret niteliğindedir. Yerleşik Yargıtay kararlarında da uluslararası alanda faaliyet gösteren tır şoförlerinin yasal asgari ücretle çalışmayacağı kabul edilmektedir.

Sefer primi, uygulamada harcırah olarak adlandırılmakta ve gidilen ülkeye göre değişkenlik gösterebilmektedir. Sözü edilen sefer primi, yol geçiş ücretleri ve diğer masraflar için verilen, Türkiye’ye dönüşte belge karşılığı kapatılan avanstan farklı olup, tamamen işçiye ödenen ücret niteliğindedir. Yerleşik Yargıtay kararlarında da uluslararası alanda faaliyet gösteren tır şoförlerinin yasal asgari ücretle çalışmayacağı kabul edilmektedir.

Uluslararası taşımacılık işinde çalışan tır şoförünün aylık ücretinin tartışmalı olması durumunda, tarafların ikame ettikleri delillerle kesin bir sonuca ulaşılamaması halinde ilgili işçi ve işveren meslek kuruluşları ile gerektiğinde sendikalardan ücret araştırması yapılmalıdır. İşçinin çalıştığı süre içinde taşıma işini gerçekleştirdiği ülkeler belirtilerek sefer başına ne kadar ücret alabileceği belirlenmeli ve dosya kapsamındaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir.

Sefer primi hesabı yönünden işçinin aylık veya yıllık sefer sayılarının tartışmalı olması ve bu konunun diğer delillerle kesin olarak kanıtlanamaması durumunda işçinin yurda giriş ve çıkış kayıtları emniyet birimlerinden getirtilmeli ve buna göre değerlendirme yapılmalıdır.

Yurt dışı sefer primi, ücretin eki olmayıp ücret niteliğinde olmakla tazminata esas ücrette doğrudan dikkate alınır. Ücretin asgari (garanti) ücret ve sefer primi toplamından oluşması durumunda, işçinin ayda kaç sefer yaptığı belirlenerek aylık sefer primi ile asgari ücretin toplamı üzerinden tazminata esas ücret tespit olunur. Yurt dışına çıkış periyodunun değişkenlik göstermesi ve gidilen ülkeye göre sefer priminin değişmesi halinde, işçinin bir yılda yapmış olduğu seferlere göre aldığı prim tutarları toplamının bir güne bölünmesi suretiyle günlük tazminata esas ücret belirlenir.

Somut olayda, davacı, aylık net 1.500,00 TL ücretle çalıştığını iddia ederken davalı taraf kayıtlarda görülen ücretle çalıştığını savunmuştur. Davacı ve davalı tanıkları, davacının asgari ücrete ilaveten sefer primi ile çalıştığını beyan etmişlerdir. ... Şoförler ve Otomobilciler Odası tanker şoförlerinin asgari ücretin iki katı kadar aylık ve ek olarak harcırah aldıklarını, harcırah miktarının 2012 yılı için yurt içi seferlerde 27,00 TL, yurt dışı seferlerde ise 57,00 TL olduğunu bildirmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının asgari ücretin iki katı ücrete ilave ayda 12 defa yurt içi sefer harcırahı 324,00 TL ve tanık beyanları doğrultusunda ayda 2 defa yurt dışı sefer harcırahı 114,00 TL toplamı brüt 2.319,00 TL ücret ile çalıştığı, davacı talebi gözetilerek aylık ücretin brüt 2.095,00 TL olduğu kabul edilmiştir.

Davacının görevi, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacının asgari ücrete ilave harcırah ile çalıştığının kabulü gerekirken iki asgari ücrete ilave harcırah toplamı ile belirlenen ücrete göre karar verilmesi isabetsiz olmuştur. Ayrıca davacının yurda giriş ve çıkış kayıtlarının Emniyet Genel Müdürlüğünden getirtildiği görülmüştür. Mahkemece bu kayıtlar gözetilerek davacının ayda kaç kez yurt dışı sefere çıktığının tespiti gerekirken tanık beyanlarına göre davacının ayda iki kez yurt dışı sefere çıktığı kabul edilerek ücrete esas harcırah miktarının belirlenmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı ve davalı arasındaki diğer uyuşmazlık fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının hesabı konusundadır.

Fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının hesaplanması sırasında , ıslaha karşı zamanaşımı defi değerlendirilirken dava dilekçesi ile talep edilen miktarların, ıslah tarihine göre zamanaşımına uğramayan kısma eklenmesi gerekirken hesaplama sırasında bu hususa dikkat edilmemiş olması hatalıdır.

Yine Mahkemece hükme esas almınan bilirkişi raporunda, irsaliyelerdeki hareket ve varış saatleri, Karayolları Trafik Kanunu'daki düzenlemeler, aynı işyerinde aynı koşullarda çalışan işçilerin açtığı davalardaki kabuller gözetilerek davacının,sefer başına 4,5 saat ve ayda altmışüç saat fazla mesai yaptığı belirlenmiştir. Bu durumda, ıslaha karşı zamanaşımı definin değerlendirilmesi sırasında gerekçesi açıklanmadan aylık fazla mesai sürelerinin düşürülmesi de hatalıdır.

4-Taraflar arasındaki diğer uyuşmazlık işçi ücretlerinin ödenmesi konusundadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 37. maddesine göre, işçiye ücretin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

Dosya içeriğine göre, davacı aylık 1.500,00 TL ücretle çalıştığını, ilk iki ay dışında her ay ücretinden haksız olarak 250,00 TL kesinti yapıldığını belirtmiştir. Mahkemece, tanker şoförü olarak çalışan davacının, aylık iki asgari ücrete ilaveten 12 yurtiçi ve 2 yurt dışı seferi yaptığı kabul edilerek aylık ücret miktarı belirlenmiş, ödenmeyen ücret alacağı ise asgari ücret üzerinden, banka ve bordro ile ödenen miktarlar mahsup edilerek hesaplanmıştır. Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesince incelenen 2015/30020- 30021 esas sayılı dosyalarda aynı gerekçelerle talep edilen ücret alacağı mahkemece belirlenen aylık ücret miktarı ve davacı iddiası gözetilerek hesaplanmıştır.

Bu durumda, ödenmeyen ücret alacağının miktarının, iki numaralı bozma gerekçesine göre belirlenecek aylık ücret miktarı ve emsal dosyalardaki kabuller gözetilerek belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililerine iadesine, 19.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3447, Karar No: 2023/8702, Tarih: 10.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3447 E.  ,  2023/8702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3521 Esas, 2023/204 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/254 Esas, 2022/157 Karar

Taraflar arasındaki tapu kaydının hatalı tutulması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin dedesi ...'ın mübadele ile Yunanistan’dan Türkiye‘ye geldiğini ve oradaki arazileri ve malvarlıkları Türkiye’de Kömürcü Niko namı ile bilinen şahsın malvarlıkları ile değiştirildiğini, murisin o tarihlerde verilen yerlerin metruk ve şehir dışında olması sebebi ile ev kuramadığını ve arazilerini zeytin için uzun yıllar işlettiğini, bir adet ev yaptığını ve orada oturduğunu, daha sonra İstanbul’a geldiğini ve arazilerinin tapu kayıtlarını güncellediğini, tapuların Osmanlıcadan Türkçeye çevrilerek aktarılmasını sağladığını, sonrasında tapu arşivinde araştırma yapıldığını ve taşınmazlardan birisinin satıldığını diğer taşınmazlardan bir kısmının Homeros bulvarı üzerinde kaldığını ve kamulaştırıldığının öğrenildiğini ama tapu kayıtları 1967’den sonraya güncellenmediğini ve kayıtların yok olduğunu, 1930-1935 yılları arası iskan defterlerinde İzmir Tapu arşivinde belgeler mevcut olduğunu, Devlet Arşivlerinden alınan belgeler üzerinden ilerlediklerinde tapu kayıtlarının bu defterden sonra kesildiğinin görüldüğünü, defterin üzerinde yazılı değişik parsel numaralarından birinin Homeros bulvarını işaret etmekle beraber kayıtların karşılığının bulunamadığını, bu kayıtların ziyaı sebebiyle müvekkillerinin haklarının kaybolduğunu belirterek, belirlenecek tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; husumet itirazları bulunduğunu, dava konusu taşınmazın neresi olduğunun dava dilekçesinden anlaşılmadığını, bu nedenle dava konusu taşınmaz belirlendiğinde yeniden cevap haklarını saklı tuttuklarını, idare kayıtlarında yapılan araştırma neticesinde tensip tutanağında belirtilen Altındağ Mahalllesi 369 parsel numaralı taşınmazın Hazine ile ilgilisi bulunmadığını, diğer taşınmazlar için ise yeterli bilgi olmadığından herhangi bir araştırma yapılamadığını, devletin tapu sicilinin tutulmasından doğan sorumluluğundan söz edilebilmesi için ise tapu sicilinin tutulmasında sicil muhafızı ya da memurunun hukuka aykırı bir işleminin ve bununla zararlı sonuç arasında nedensellik bağının varlığı gerektiğini, zamanaşımı süresinin dolduğunu belirterek, öncelikle davanın husumet yönünden reddine, aksi halde davanın esastan reddine, karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekcesinde özetle; davacıların murisi ... oğlu ...'ye tahsis edilen iskan kayıt örneğinde 5 farklı kayıt olduğunu, mahkemece yeterli araştırma yapılmadan davanın reddine karar verildiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekcesinde özetle; davacıların murisi ... oğlu ...'ye tahsis edilen iskan kayıt örneğinde 5 farklı kayıt olduğunu, mahkemece yeterli araştırma yapılmadan davanın reddine karar verildiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile eldeki davanın davacılar murisine iskanen tahsis edilen taşınmazların tapu kayıtlarının güncel tapu kayıtlarına taşınmaması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin olduğu, sunulan iskan kayıt defterinde bulunan 2 nci sıradaki Kocasu Mevkii, Harap bağ, 4 dönüm, 2 evlek, 3 yemiş ağacı ile Kocasu Mevkii, 3. üncü sıradaki Derece bağ, 4 dönüm, 2 evlek nitelikteki kaydın taşınmaz sınırlarında birebir aynı kişilerin okunduğu görüldüğünden ve kaydın sonradan kurşun kalemle çizildiği ve Osmanlıca olarak "eskiden bağı terk etmiştir" ibaresinin yazılı olduğu anlaşıldığından mükerrer kayıt kanaatine varıldığı ve dosya içindeki 25.05.1967 tarihli tapu senedine göre, 4 dönüm 2 evlek harap bağ ve 3 yemiş ağacından ibaret taşınmazın muris ... oğlu ...'nin ölümünden sonra eşi Nefise ve evlatları tarafından ... ve ... satıldığının anlaşıldığı, yine dosya içinde mevcut Bornova Tapulama Hakimliğinin 1963/72 Esas, 1966/9 Karar sayılı kesinleşen kararı ile Köyaltı Mevkiinde bulunan 40 zeytin ağacı olarak belirtilen taşınmazın tapulama tutanağının 369 parsele ilişkin kaydı olduğu ve mahkeme kararı ile harici satış sonucunda nizasız ve fasılasız olarak taşınmazı kullanan ... ile ... adlarına tesciline karar verildiği, yargılamada Mümin oğlu ... mirasçılarının davalı sıfatı ile temsil edildikleri ayrıca sunulan diğer kayıtlar için Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri Başkanlığına ve Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği İzmir İl Müdürlüğüne yazılan yazılara herhangi bir kayıt olmadığına dair yanıt verildiği, 1 inci Sırada kayıtlı 1 oda bina ile Sineklitepe Mevkiinde bulunan 10 dönüm bağın tapu kayıtlarının araştırılmasını sağlayacak bilgi veya belgenin davacı tarafça ibraz edilemediği, anlaşıldığından bu taşınmazların mülkiyet hakkına sahip olunduğunun ispatlanamadığı sonucuna varılmak suretiyle davanın reddine dair hüküm kuran İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu kanaati ile davanın esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmek suretiyle kararın bozulması gerektiğini ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmek suretiyle kararın bozulması gerektiğini ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddelerine ek olarak 355 inci maddesinin birinci fıkrası.

2. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi ile 1020 nci maddesi ve 2 nci maddesi.

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 tarihli ve 2009/4 -383 Esas, 2009/517 Karar sayılı kararında tapu işlemlerinin kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğu, tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan bu kayıtlarda yapılan hatalardan 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulünün gerektiği, Devletin sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğu, bu işlemler nedeniyle zarar görenlerin 4721 sayılı Kanun'un1007 nci maddesi gereğince zararlarının tazmini için Hazine aleyhine adlî yargıda dava açabilecekleri belirtilmiştir.

4. 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından aynî hakkının saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk, asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

5. 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi gereğince açılan davalarda, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır. Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup bu tarihe göre tapusu iptal edilen taşınmazın niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise net gelir metodu yöntemi ile arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.