muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7107, Karar No: 2016/1672, Tarih: 17.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/7107 E.  ,  2016/1672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki iptali tescil ve alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmnen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat... ile davalı asıl ... gelmiş olup, başka gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, inşaat tamamlandığı halde davalı arsa sahibinin davacıya isabet eden bağımsız bölümleri devretmediği gibi rızası olmadan üçüncü kişilere sattığını ileri sürerek, dava konusu bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tescilini, mümkün değilse değerinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin inşaatın yapımında emek ve masrafının olmadığını, gerçek yüklenicinin başkası olduğunu, eksik işler bulunduğunu savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporu dikkate alınarak davacıya isabet eden 1 numaralı bağımsız bölümün tapu iptal ve tescil talebinin kabulüne, davacıya ait olması gereken ancak arsa sahibince satılan 4 numaralı bağımsız bölümün değeri ve 3 numaralı bağımsız bölüm için arsa sahibi davalının kalan borcunun tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Mevcut davada, 1 numaralı bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ve davacı adına tescili ile davalı arsa sahibinin 3 numaralı bağımsız bölüm nedeniyle kalan borcunun tahsiline karar verilmiştir. Ancak,... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/984 Esas sayılı, taşeron olduğu belirtilen ... tarafından arsa sahibi ve yükleniciye karşı açılan ve halen derdest olduğu anlaşılan davada da aynı taşınmazda bulunan 1 numaralı bağımsız bölümün... adına tescili ve arsa sahibinin kalan borcunun tahsili istenmiş ve anılan dosya kapsamına sunulan, 31.03.2014 ve 29.05.2014 günlü, yüklenici şirket ile... arasında imzalanan belgelerde, 1 numaralı bağımsız bölümün mülkiyetine yönelik düzenlemeler kararlaştırılmıştır. Bu durumda, her iki dava dosyasında aynı talepler bulunduğu gibi, sunulan deliller de her iki dava dosyasının sonucunu etkiler niteliktedir. O halde, eldeki dava dosyası ile, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/984 esas sayılı dava dosyasının birleştirilmek suretiyle,yargılama yapılıp sonucuna uygun bir hüküm kurulması gereklidir.

İzah edilen sebeplerle, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

2) Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

İzah edilen sebeplerle, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

2) Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11273, Karar No: 2011/2198, Tarih: 16.02.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/11273 E.  ,  2011/2198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıdan 29.12.2008 tarihinde satın aldığı Perge model koltuk takımının ayıplı olduğunu iddia ederek ayıplı mal için ödediği 3500,00 TL nin yasal faizi ile iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, ayıplı ürünün davalıya iadesine,satış bedeli olarak ödenen 3.500,00 TL nin dava tarihinden faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava konusu koltuk takımının davacı tarafından halen kullanılmakta olup iade edilmediğine göre davacı ancak ürünlerin iade tarihinden itibaren faiz talep edebileceği halde faize dava tarihinden hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte gösterilen nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte gösterilen nedenlerle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının birinci fıkrasındaki “dava tarihinden itibaren “sözlerinin hükümden çıkarılarak yerine “dava konusu ürünün davacı tarafından davalılara iade tarihinden itibaren “sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, peşin alınan 17.15 TL temyiz harcının iadesine, 16.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/731, Karar No: 2012/8460, Tarih: 21.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/731 E.  ,  2012/8460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/11/2010 tarih ve 2010/106-2010/858 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ...'nin, davalı şirkete % 50 oranında ortak olduklarını, 10 yıl süre ile şirket müdürü tayin edilen davalının, şirket kâr elde ettiği halde müvekkiline kâr payı ödemediğini, şirketin mal varlığını zimmetine geçirdiğini, defterlerinin şirket merkezinde bulunması zorunlu iken, davalı ...'in şirket merkezini kapatıp defter ve belgeleri evine taşıdığını, şirketin vergi borçlarının ödenmediğini, vergi dairesine 255.828,06 TL borç bulunmakta iken davalı ortaklar kurulunu toplantıya çağırmadığı gibi aylık 15.000 TL'den fazla ücret almaya devam ettiğini, şirketin amacının gerçekleşmesinin imkansız hale geldiğini ileri sürerek, şirketin feshine, şirket müdürü ...'ın idare hak ve vazifelerinin nez'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şirketin dar boğaza girmesinin nedeninin şirket müdürüne ödenen maaş değil davacının şirkete olan 105.000 USD borcu olduğunu, davacının halen sermaye borcunu da ödemediğini, iddiaların doğru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, iki ortaklı davalı şirketin aciz halinde bulunduğu, ortakların biraraya gelmelerinin mümkün olmadığı, ortaklar kurulunu toplantıya çağırmayan ve yasaya uygun davranmayan şirket müdürü davalı ...'nin kusurlu davrandığı, şirketin amacına ulaşmasının ciddi şekilde güçleştiği ve böylece fesih için haklı nedenlerin gerçekleştiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalı şirketin fesih ve tasfiyesine, şirkete resen tasfiye memuru atanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25987, Karar No: 2013/18831, Tarih: 11.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/25987 E.  ,  2013/18831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Ortadan kaldırma

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğine göre; sanığın hükümden sonra 11.04.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8025, Karar No: 2014/26571, Tarih: 12.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/8025 E.  ,  2014/26571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İzmir 11. İş Mahkemesi

Tarihi :22.01.2014

No :2012/1286-2014/34

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12726, Karar No: 2018/1031, Tarih: 12.02.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/12726 E.  ,  2018/1031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalı ... Başkanlığında çalıştığının ve prime esas ücretlerinin Kuruma eksik bildirilmesi ve kullanmadığı halde izin gösterilmek suretiyle ücretlerinin düşük olarak yansıtılması nedeniyle belirlenecek olan zararın hesap edilecek peşin sermaye değerinin ilk tahsisin yapıldığı andan itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının prime esas kazancının davalı işveren tarafından eksik bildirilmesi sebebi ile hesap edilecek peşin sermaye değerinin ilk tahsisin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, dava dilekçesinde davacının prime esas kazancının eksik bildirilmesi ile oluşan zararının yani hesap edilecek peşin sermaye değerinin yasal faizi ile tahsilini talep ettiğini beyan etmişse de dava dilekçesinden ve daha sonra verdiği dilekçelerinden davacının, prime esas kazancının davalı işveren tarafından davalı Kuruma eksik bildirilmesi sebebi ile yaşlılık aylığının da eksik hesaplandığını ve ödendiğini, işe giriş tarihinden itibaren eksik yatırılan primlerin davalı Kuruma ödenmesi ile yaşlılık aylığının yeniden hesaplanmasını ve fark tutarın yasal faizi ile tahsilini istediği dolayısıyla davacının işbu davadaki talebinin prime esas kazancının belirlenmesi ve nihayetinde tahsis edilen yaşlılık aylığında fark meydana gelecekse bunun tahsili istemine ilişkin olduğu açıktır. Bunun yanı sıra davacı vekilinin 09.10.2015 havale tarihli dilekçesi ile davalı işveren tarafından düzenlenen ek aylık prim ve hizmet belgelerinin davalı Kurumca işleme alındığını, yaşlılık aylığındaki artışların davacıya ödendiğini bu sebeple davanın konusuz kaldığını beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davacının davalı Belediyeden hizmetinin bildirilmeye başlandığı tarihten itibaren tüm çalışma dönemine ilişkin olarak ek aylık prim ve hizmet belgelerinin verilip verilmediğini araştırarak prime esas kazancın gerçek tutarı üzerinden davalı Kuruma bildirilip bildirilmediğinin belirlenmesi ile eğer tüm çalışma dönemine ilişkin olarak eksiklik giderilmiş ise bu hususta davacının beyanı da alınarak davanın konusuz kalıp kalmayacağı göz önünde bulundurulduktan sonra sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de işbu davada ret sebebi ortak olduğundan davalılar yararına tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş olması da hatalıdır.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

12.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/19153, Karar No: 2019/27709, Tarih: 11.03.2019

**7. Ceza Dairesi         2018/19153 E.  ,  2019/27709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Mahkemenin vermiş olduğu 30.06.2014 tarihli kararında sanık hakkında erteli 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına hükmedildiği, bu kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15.01.2018 tarihli ve 2016/16279 Esas, 2018/352 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verildiği, bozmadan sonra kurulan 24.05.2018 tarihli mahkeme kararında ise aleyhe bozma yasağına aykırı olarak sanık hakkında erteli 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedildiği, mahkûmiyet kararı verilirken sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeyerek fazla hapis cezasına mahkûm edilmesi suretiyle aleyhe hüküm kurulması,

2. Suça konu eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesi yerine, doğrudan TCK'nun 54. maddesi gereğince eşya müsaderesine karar verilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3. Suçta kullanılan 31 RP 919 plakalı aracın sahibine iadesine de karar verilmesi yerine, doğrudan müsaderesine yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Mahkemenin 24.05.2018 tarihli kararının hüküm kısmının 2. paragrafından sonra gelmek üzere, "CMK'nun 326/son maddesi gereğince cezanın Erteli 1 yıl 1 ay 10 gün hapis ve 5 gün karşılığı 100,00 TL adli para cezası olarak infazına" ifadesinin eklenmesi,

2. Hükmün eşya müsaderesine ilişkin bölümünden "5237 sayılı Yasanın TCK'nun 54. maddesi" ifadesinin çıkarılması, yerine "5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi" ifadesinin eklenmesi,

3. Suçta kullanılan 31 RP 919 plakalı aracın müsaderesine yer olmadığına ilişkin bölümde, "Müsaderesine yer olmadığına" ifadesinden sonra gelmek üzere "Sahibine iadesine" ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/615, Karar No: 2016/5754, Tarih: 12.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/615 E.  ,  2016/5754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.08.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., dava konusu taşınmazların geldisi olan 324 ada 63 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında ihbar olunan belediye adına tespit edildiğini ancak bu taşınmazın 1953 yılında tahsis edilen mera tahsis kararı ve krokisinin sınırlarında kaldığını, anılan taşınmazın ifraz edilerek değişik parsellere gittiğini ve imar uygulamasıyla da dava konusu 4502 ada 10 parsel sayılı taşınmazın arsa vasfıyla ... adına kayıtlıyken davalı adına satış suretiyle tescil edildiğini ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiştir.

Davalı, davalının taşınmazı tapudan satın aldığını, taşınmazın çevresinde yapılaşma mevcut olduğunu, 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesi şartlarının oluştuğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın mera vasfında olması ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planı içerisinde kalmakta ise de yoğun yerleşim alanı içerisinde bulunmadığı ve üzerinde yapılaşma olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, tapu kaydının iptaliyle taşınmazın mera olarak sınırlandırılarak özel sicile kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, taraflar temyiz etmişlerdir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Yasanın 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile; “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek ... adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında ...ce dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. ...ce bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda ... adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan ... adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin ...ce açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce ...ye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu

hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda ... adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir. (Ek fıkra: 03/06/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, ... adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra ... tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek ... adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, ...ce herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda ... adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce ...ye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” hükmü getirilmiştir.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 Sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında ... adına tescili gereken veya ... adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır. Başka bir anlatımla 4342 Sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü, belediye adına tescil edilerek belediyenin özel mülkü haline gelen taşınmazlara uygulanamaz.

Bir yörede 4342 Sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a) Mera, 4342 Sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.