muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4580, Karar No: 2018/7908, Tarih: 27.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/4580 E.  ,  2018/7908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : TESPİT

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin taşeron firma bünyesinde Kurtalan Belediyesine ait bulunan Belediye Kültür Sanat Merkezinin temizlik işlerini yapmak için 31/05/2011 tarihinde işe başladığını, iş akdinin feshedildiğini öğrenmiş olduğu 14/09/2014 tarihine kadar Kültür Sanat Merkezinin Temizlik işlerinde çalıştığı, müvekkilinin 14/04/2014 tarihinde çalışmak için işe gittiğinde işine son verildiğini öğrendiği, iş kanunun 19. Maddesine göre feshin bildirimi yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtme zorunluluğu olmasına rağmen müvekkile iş akdinin neden feshedildiğine dair bir yasal tebliğ yapılmadığını ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı ... vekili ,davacının bünyesinde çalışmış olduğu... Tem. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. Ve alt yüklenicisi olan ... Med. Taah. Et. Yem. Ve Tem. Hiz. Ltd. Şti. Ünvanlı şirket ile kurum arasındaki sözleşmenin 25/08/2014 tarihinde karşılıklı olarak feshedildiğini ve bünyesinde çalıştığı şirketin kurumda çalışma faaliyeti kalmadığını, bu nedenle davacının kurumu bağlayıcı bir talebi bulunmadığını, davacının davasının sıfat yokluğundan reddi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Diğer davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacının iddiasının müvekkilinin işe iadesi ile boşta geçen süreye ilişkin 4 aylık ücret alacağının ve diğer haklarının, işe başlatılmaması halinde ise, 8 aylık ücret tutarındaki işe başlatmama tazminatının tahsiline ilişkin olduğundan bu hususun ancak bilirkişilerce yapılacak değerlendirme sonucu anlaşılabileceği, bilirkişi incelemesi yapılmadan ihtilafın çözülmesinin mümkün olmadığı, dosyada yapılması zorunlu olan bilirkişi incelemesi için davacı vekiline bilirkişi ücreti yatırması için kesin süre verilmesine rağmen davacı vekili belirlenen sürede bilirkişi ücretini yatırmadığı, HMK'nın 324/2 maddesi uyarınca davacı tarafın bu ücreti yatırmamış olması nedeniyle bilirkişi deliline dayanmaktan vazgeçtiğinin kabul edildiği , bilirkişi tarafından çözülmesi gereken hususların mahkemece tespitinin mümkün olmadığı, eldeki davanın resen araştırmasına tabii olan davalardan olmadığı ve bilirkişi incelemesi yapılmadan davanın ispatlanamayacağı , mevcut delillere göre davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, davacı ... Belediyesine ait bulunan Belediye Kültür Sanat Merkezinin Temizlik işlerinde çalıştığını, 14/04/2014 tarihinde çalışmak için işe gittiğinde ise işine son verildiğini öğrendiğini iddia etmiş, Davalı belediye ise ,husumet itirazında bulunarak davacının bünyesinde çalışmış olduğu... Tem. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. Ve alt yüklenicisi olan ... Med. Taah. Et. Yem. Ve Tem. Hiz. Ltd. Şti. Ünvanlı şirket ile kurum arasındaki sözleşmenin 25/08/2014 tarihinde karşılıklı olarak feshedildiğini , davacının haksız ve hukuka aykırı bir şekilde kendi rızası ile işten ayrıldığını savunmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 266. maddesinde belirtildiği gibi, mahkeme çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin görüşüne başvurabilir. Hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişi dinlenemez. Somut uyuşmazlıkta mahkeme hakiminin genel hukuk bilgisi ile çözümlenmesi mümkün olan davacının iş sözleşmesinin haklı yada geçerli nedenle feshi konusunda bilirkişi incelemesini gerektirir bir durum olmadığı , dosya içeriğinin karar vermeye yeterli olduğu gözetilmeden davacı vekilinin belirlenen sürede bilirkişi ücretini yatırmadığı ve bilirkişi incelemesi yapılmadan davanın ispatlanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi hatalıdır. Mahkemece esasa girilerek karar verilmesi gerekmektedir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 27.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11654, Karar No: 2012/97, Tarih: 16.01.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/11654 E.  ,  2012/97 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın 857 parsel yönünden reddine, diğer taşınmazlar yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dairenin 13.06.2011 tarihli geri çevirme kararının 3 nolu bendinin gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Davalı ...’ye (1978 doğumlu, ... ve ... oğlu) gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesinden,

2-Geri çevirme sonrasında dosyaya getirtilen veri listesinin yine dava konusu taşınmazlara özgü lokal veriler olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle ilçe tarım müdürlüğünden; ilçe genelinde geçerli olan kuru arazilerde 2009 yılına ilişkin buğday, nohut (yan ürünleri saman da dahil), kayısı, kiraz ve ceviz ürünlerinin dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının istenilerek dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2872, Karar No: 2012/13032, Tarih: 02.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/2872 E.  ,  2012/13032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik, Bilişim suçu

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın Uyap kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 16.03.2010 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8678, Karar No: 2012/15761, Tarih: 21.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/8678 E.  ,  2012/15761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü, katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'un, kolluk tarafından, kazadan bir gün sonra alınan 09.07.2006 tarihli ifadesinde, şu anda ifade vermek istemediğini, ifadesini adli merciilere bildireceğini beyan ettiği, daha sonra soruşturma evrakının savcılığa gönderilmesinden sonra, 17.7.2007 tarihine kadar Aksaray C.Başsavcılığı tarafından müştekinin çağrılmadığı, bu tarihte ise, kolluğa yazı yazılarak en kısa sürede müştekinin savcılıkta hazır edilmesinin istenildiği, savcılıkta hazır edilen katılan ...'un 31.8.2007 tarihinde sanıktan şikayetçi olduğunu bildirdiği, 15.2.2008 tarihli iddianameyle kamu davası açıldığı, 5271 sayılı CMK'nın 158/6. maddesi uyarınca, kovuşturma aşamasına geçildikten sonra da, katılanın açıkça şikayetten vazgeçmediği takdirde, yargılamaya devam olunacağı hükmü karşısında, tebliğnamadeki, şikayetin 6 aylık süre geçtikten sonra yapıldığından kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği şeklinde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, katılan vekilinin, bilinçli taksirin koşullarının oluştuğuna, mağdurda meydana gelen yaralanmanın niteliği itibariyle sanığın cezasının artırılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11070, Karar No: 2013/11975, Tarih: 17.04.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/11070 E.  ,  2013/11975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK'nın 184. maddesinin 4. fıkrasındaki "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır." hükmü karşısında; bilirkişi raporunda suça konu yerin “mücavir alan sınırları içinde ,imar planı dışında ve özel imar rejimine tabi yerlerden olduğunun” belirtilmesi nedeniyle suça konu yerin ne şekilde özel imar rejimine tabi olduğu araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik kovuşturma ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

Sabıkasız olan sanığa yükletilen, kendi mülkiyetindeki taşınmazında ruhsata aykırı bina yapmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunun, kişilere ve kamu idaresine karşı doğrudan bir zarara ... açtığının kanıtlanmamış bulunması ve ruhsatsız yapının eski hale getirilmesinin ise ancak TCK'nın 184/5. maddesinde öngörülen ... pişmanlık hükmünün uygulanması bakımından gözetilebilmesi karşısında, sanık hakkında, CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun uygulanma koşullarının, bu doğrultuda değerlendirilmesi gerekirken, “meydana gelen zararın eski hale getirilmeyerek gidermediği ” şeklindeki, yasal olmayan gerekçeyle, CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/28162, Karar No: 2022/6052, Tarih: 29.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/28162 E.  ,  2022/6052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, yargılamanın tüm aşamalarında istikrarlı bir şekilde iki yıldır katılanların işlerinde iş makinesi operatörü olarak çalıştığını, suça konu ekskavatörün devamlı kendisi tarafından kullanılması nedeniyle katılanlar tarafından anahtarının kendisine verildiğini, ...’ın tarlasına yaptıracağı sulama havuzu işi için kendisine gelmesi üzerine patronu katılan ...’ı aradığını ve onun onay vermesi üzerine işi kabul ettiğini, iş makinesini en son tarla imar işi yaptıkları ...’in tarlasının yanından tıra yükleyerek götürdüğünü beyan etmesi karşısında; ...’ın tarlasında sanığın suça konu makine ile sulama havuzu kazı çalışması yaptığı esnada jandarma tarafından sit alanında kazı yapıldığı ihbarı üzerine olaya müdahale edilmesinin akabinde başlatılan soruşturmadan katılanların haberdar olması ile hırsızlık ihbarında bulunulduğunun anlaşılması karşısında; suça konu iş makinesinin ...’in tarlası yanından gündüz vakti tıra yüklenerek yakında bulunan başka bir köyde sanık tarafından çalıştırılması eyleminde sanığın iş makinesini saklamadığı gibi satıp maddi bir menfaat temin etmeye de çalışmadığı gözetildiğinde, hırsızlık kastıyla hareket edildiğinin kabulü hayatın olağan akışına uygun düşmeyeceğinden, sanığın temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü tüm hususların eksiksiz şekilde araştırılarak, dilekçede adı geçen ..., ... ve olayın aydınlatılmasına etki edecek diğer şahıslar tanık olarak dinlendikten sonra katılanların da iyi niyetle hareket edip etmedikleri tüm yönleriyle tetkik edilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/28017, Karar No: 2019/10417, Tarih: 02.07.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/28017 E.  ,  2019/10417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ,

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Suç tutanağında tutanak tanıklarından ... tutanağı düzenlerken sanığı balta ile odun parçalarken gördüğünü ,daha sonra sanığın baltayı bırakarak kaçtığını ve muhafaza altına alınan eşyalar içinde baltanın bulunduğunun anlaşılması karşısında olayda motorlu testere kullanılmadığı halde sanık hakkında 6831 sayılı Kanunu’un 91/4. maddesi gereğince artırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nin 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan hükümden 6831 sayılı Kanun’un 91/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin 3. fıkra çıkarılarak yerine 4.fıkradaki TCK'nin 62. maddedeki takdiri indirim hesaplanarak "...TCK'nin 62. maddesince 1/6 oranında indirim uygulanarak 37 gün hapis ve 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına “ ibaresinin yazılması ve hükmün 5.fıkrasınında “.... sanığın neticeten 37 gün hapis ve 20 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresi yazılmak suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16489, Karar No: 2014/14047, Tarih: 15.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/16489 E.  ,  2014/14047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza vermekten vazgeçilmesine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hüküm fıkrasında, CMK'nın 223/4-d bendi yerine şahsi cezasızlık sebebine ilişkin 223/4-b bendinin gösterilmiş olması sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olmasının, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olduğu; hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının ise TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi nedeniyle kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına ayrıca verdiği önemi gösterdiği;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de; maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılmasının da olanaklı olmadığı; 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçiminin; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel aldığı;

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkimin indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptayacağı;

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özelliklerinin” de dikkate alınmasının gerektiği; TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkimin takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapacağı anlaşılmakla;

Somut olayda; AVM içerisinde bulunan konfeksiyon mağazasından toplam 50,00 TL değerindeki 5 adet metal küpeyi çalmaya teşebbüs eden suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özelliklerine göre mahkemenin ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Somut olayda; AVM içerisinde bulunan konfeksiyon mağazasından toplam 50,00 TL değerindeki 5 adet metal küpeyi çalmaya teşebbüs eden suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özelliklerine göre mahkemenin ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 15.04.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2768, Karar No: 2014/5380, Tarih: 19.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/2768 E.  ,  2014/5380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : 5237 Sayılı TCK.nun 81/1,29,62,63 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın maktul ...’ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin sübuta, eksik incelemeye, vesaireye, katılan vekilinin suçun tasarlayarak ve canavarca hisle işlendiğine, haksız tahrik bulunmadığına, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, re’sen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 19/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5534, Karar No: 2018/5345, Tarih: 01.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/5534 E.  ,  2018/5345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Karabük Şubesinde 27/07/2007 tarihinden itibaren aralıksız-sürekli olarak 19/02/2013 tarihine kadar çalıştığını, 19/02/2013 tarihinde yoğun çalışma temposu ve bu tempoya karşılık ücretlerini alamamasından ötürü iş akdini kendi isteğiyle sonlandırdığını, çalışmalarına karşılık fazla mesai ve kıdem tazminatı adı altında hiçbir ücret ödenmediğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, fazla mesai ücreti ve kıdem tazminatı alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava belirsiz alacak davası kabul edilerek kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Uyuşmazlık davanın niteliği üzerinde toplanmaktadır.

Davacının aynı hukukî ilişkiden kaynaklanan alacağının veya hakkının tümünü değil, belirli bir kısmını talep ederek açtığı davaya kısmî dava denir.

Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden (örneğin iş sözleşmesinden) doğmuş olması ve bu alacağın şimdilik bir kesiminin dava edilmesi gerekir (Kuru/Arslan/Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 22. Bası, Ankara, 2011, s. 286).

Kısmi dava 6100 sayılı Hakuk Muhakemeleri Kanunu’nun 109. maddesinde tanımlanmıştır. Maddenin birinci fıkrasına göre “Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir”. İkinci fıkrasına göre ise “Talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz”.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 107/son maddesine göre ise “kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir”. Davacının kısmi dava açabilmesi için hukuki yararının olması şarttır. Buradan hareketle bir davanın kısmi dava olarak görülebilmesi için dava şartı olan davacının hukuki yararının bulunması gerekir.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.