muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7756, Karar No: 2023/245, Tarih: 17.01.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; cevap dilekçesini tekrarlayarak, davacı keşidecinin adresi her ne kadar Esenyurt'ta olsa da diğer borçlu (takibe konu çekte ciranta olan) Optivizyon Medikal Sağlık Malzemeleri Sanayi Dış Ticaret Limited Şirketi'nin adresi Atatürk Mahallesi 3.Cadde No:1/1/6 ATAŞEHİR/İSTANBUL'da olduğu anlaşılmakta olup birden fazla yetkili adliyenin yani ... Adliyesin de yetkili olduğundan yetki itirazının reddi yerine kabulüne karar verilmesi hukuka aykırıdır iş bu kararın temyiz incelemesi neticesinde kaldırılarak yetki itirazının reddini isteme zarureti hasıl olduğundan istinaf kararına karşı yasal süresi dahilinde temyiz kanun yoluna başvurduklarını belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı borçlunun hakkında yapılan takibe ilişkin yetki itirazı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İcra İflas Kanunu, 50.madde, HMK. 447. madde, 6.madde, 10. madde

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12475, Karar No: 2007/13834, Tarih: 18.10.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/12475 E.  ,  2007/13834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Susurluk Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :10.04.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Boşanma kararı ile ortak çocuğun velayeti, babaya verilmiş, karar 4.7.2002 tarihinde kesinleşmiştir. İşbu dava ise 6.12.2006 tarihinde açılmıştır.

Müşterek çocuk Mutlu, 26.01.2000 doğumludur. Toplanan delillerden; davalının 10.05.2006 tarihinde evlendiği, çocuğun bu tarihten sonra sık sık kaçıp annesinin evine gittiği, babanın çocuğa şiddet kullandığı ve ilgilenmediği, babasının yeni evliliğinin çocuğun psikolojik durumunu olumsuz yönde etkilediği ve babaya karşı güvensizlik geliştirdiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olgular karşısında davanın kabulü ile velayetin davalı babadan alınarak anneye verilmesi gerekirken reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.10.2007 per.
Yargıtay — Esas No: 2014/2897, Karar No: 2014/10471, Tarih: 12.05.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/2897 E.  ,  2014/10471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacılar ... ve ... Temizlik Hizmet Taah. Gıda İnş. Med. San. ve Tic. A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, muvazaa tespitine ilişkin Bölge Çalışma Müdürlüğü raporunun iptalini ve işlemin muvazaalı olmadığının tespitini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 4857 sayılı İş Kanunu'nun 5763 sayılı Kanun’un 1.maddesi ile değişik 3/2.maddesidir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 5763 sayılı Kanun’un 1.maddesi ile değişik 3/2.maddesi aynen “Bu Kanunun 2 nci maddesinin altıncı fıkrasına göre iş alan alt işveren; kendi işyerinin tescili için asıl işverenden aldığı yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte, birinci fıkra hükmüne göre bildirim yapmakla yükümlüdür. Bölge müdürlüğünce tescili yapılan bu işyerine ait belgeler gerektiğinde iş müfettişlerince incelenir. İnceleme sonucunda muvazaalı işlemin tespiti halinde, bu tespite ilişkin gerekçeli müfettiş raporu işverenlere tebliğ edilir. Bu rapora karşı tebliğ tarihinden itibaren altı işgünü içinde işverenlerce yetkili iş mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. Rapora altı iş günü içinde itiraz edilmemiş veya mahkeme muvazaalı işlemin tespitini onamış ise tescil işlemi iptal edilir ve alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır.” hükmünü içermektedir.

Yasanın açık hükmü karşısında Mahkemenin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 5763 sayılı Kanunun 1.maddesi ile değişik 3/2.maddesi çerçevesinde düzenlenen İş Müfettiş raporuna karşı yapılan itiraz üzerine verdiği kararın kesin olduğu anlaşıldığından davacının temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Mahkemece verilen 30.12.2013 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin reddiyle 30.12.2013 tarihli ek kararın ONANMASINA ,davacı ... Üniversite Rektörlüğü harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz harcının davacı ... Temizlik Hizmet Taah. Gıda İnş. Med. San. ve Tic. A.Ş.'ne yükletilmesine,

12/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11451, Karar No: 2012/11848, Tarih: 01.11.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/11451 E.  ,  2012/11848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, hakkı olmayan yere tecavüz

Hüküm : 1- Mala zarar verme suçundan; Ceza verilmesine yer olmadığına

2- Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan; Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ceza verilmesine yer olmadığına ve beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 01.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15128, Karar No: 2017/7522, Tarih: 06.11.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/15128 E.  ,  2017/7522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 104 ada 2 parsel sayılı 5.223,38 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 1996 tarihinden itibaren ...’in fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın dedesi ...’ten kendilerine kaldığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davalı Hazine ve davalı ... hakkında açılan davanın kabulüne, dava konusu 104 ada 2 parsel sayılı taşınmaza ilişkin kullanım kadastrosu tespitinin iptaline ve Hazine adına tespit ve tesciline, tapu kaydının beyanlar hanesine; "6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına Orman sınırları dışına çıkarılmıştır. Taşınmaz tarla olarak 1990 yılından başlayarak ... mirasçılarının kullanımındadır." şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, taşınmazın önceki malikinin ... olduğu, mirasçıları tarafından vekalet verilen kişinin 30.10.1996 tarihinde davalıya yaptığı satışın, vekalet yetkisinin kötüye kullanılmasına dayalı olması nedeniyle satışın geçersiz olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına ve yasal düzenlemelere uygun bulunmamaktadır. Kullanım kadastrosu olarak nitelenen, 3402 sayılı Kanun'a 5831 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile eklenen Ek-4. maddede yer alan düzenlemeye göre; "6831 sayılı Kanun'un 2896 ve 3302 sayılı Kanunlarla değişik 2. maddesinin (B) bendine göre Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerde, fiili kullanım durumları dikkate alınarak kim ya da kimler tarafından ne zamandan beri kullanıldığı belirtilmek suretiyle taşınmazlar Hazine adına tescil edilir." Somut olayda davacı, yapılan kullanım kadastrosu sırasında davalı lehine kullanım şerhi verilen taşınmazın dedesi ...’ten kendilerine kaldığını ileri sürerek dava açmıştır. Ne var ki, mahallinde yapılan keşfe göre taşınmazı 1996 tarihinde satın alan ...'in fiili kullanıcısı olduğu, davacının murisi ... mirasçılarının taşınmaz üzerinde

herhangi bir kullanımının bulunmadığı anlaşılmıştır. Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına ve yasal düzenlemeye uymayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 06.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11776, Karar No: 2013/11164, Tarih: 02.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/11776 E.  ,  2013/11164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava,su aboneliği yapılması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke bedelinden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 2.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12521, Karar No: 2017/1211, Tarih: 16.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/12521 E.  ,  2017/1211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... 'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin uluslararası karayolu eşya taşımacılığı ve genel antrepo işletmeciliği yaptığını, davalının yaklaşık 2 yıl önce yurtdışından getirdiği tırları müvekkilinin tır garajına bıraktığını, müvekkilinin çeşitli aralıklarla garaj bedeli olarak davalıya faturalar kestiğini, buna ilişkin olarak davalı aleyhine ... İcra Müdürlüğünün 2011/4390 Esas sayılı dosyası ile başlatılan takibin taraflar arasındaki anlaşma neticesinde feragatle sonuçlandığını, ancak tırların bulundukları yerden alınmadığını, garaj bedellerinin tahsili için ... İcra Müdürlüğünün 2012/19940 Esas sayılı dosyası başlatılan takibin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve davalı aleyhine %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tırların müvekkili tarafından davacının garajına bırakılmadığını, bu tırların davacının sorumluluğunda olup davacı tarafından kiralandığını, tırların sadece müvekkilinin mallarını taşıdığını, müvekkili tarafından davacıya hiçbir zaman garaj ücreti ödenmediğini, davacının aynı taleple daha önce başlattığı ... İcra Müdürlüğünün 2011/4390 sayılı takipten feragat ettiğini, feragatnamede talep hakkını saklı tutmadığını, taraflar arasındaki 08.09.2011 tarihli Sulh ve İbra Protokolünde dava konusu tırların davalının sorumluluğunda olduğuna dair bir hüküm bulunmadığını savunarak davanın reddini ve davacı aleyhine %20 tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve yapılan yargılama sonucu, davacının garajında bulunan 9 adet römorkun davalı tarafından dava dışı ... şirketinden kiralanan römorklardan olduğu, kiraladığı römorklardan davalının sorumlu olduğu, 9 adet römorkun takip tarihine kadar davacının garajında bulunduğu, römorkların park ücretinden davalının sorumlu olduğu, piyasa teamülleri uyarınca davacının 4.500,00 TL ücret talebinde bulunmasının uygun olduğu, daha önce park ücretine ilişkin olarak başlatılan ... İcra Müdürlüğünün 2011/4390 sayılı takibin farklı döneme ilişkin olduğu, feragat ve ibranın sadece bu icra dosyasını kapsadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, takibin 85.500,00 TL asıl alacak üzerinden devamına, 17.100,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davanın temelini oluşturan ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/19940 sayılı icra takip dosyasında Ocak 2011 tarihinden itibaren 9 adet dorse için oluşan yedieminlik ücreti talep edilmiştir. Dosyaya sunulan ve davacı alacaklı şirket kaşe ve yetkilisinin imzasını taşıyan “ Feragatname ile ibraname” başlıklı belgede dava dışı ... İcra Müdürlüğü’nün 2011/4390 sayılı dosyası kapsamındaki alacakların tümünden ferileriyle birlikte feragat edildiği gibi ayrıca “ geçmişten bugüne kadar olan cari hesap alacakları ile birlikte tüm alacaklardan gayrikabili rücu olarak feragat edildiği ve davalı şirketin ibra edilmiş olduğu” anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında somut olayda 08.09.2011 tarihine kadar gerçekleşmiş olan tüm alacaklardan feragat edildiği ve bunun sonucunda davalının o tarihe kadar olan borçlardan ibra edildiğinin kabulü ile davaya konu icra takibi açısından ancak 08/09/2011 tarihinden sonraki günler bakımından yedieminlik ücretinin istenebileceği gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiren feragat ve ibra edilen dönem gözetilmeden eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 16/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8966, Karar No: 2015/20234, Tarih: 11.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/8966 E.  ,  2015/20234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2014

NUMARASI : 2014/553-2014/734

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliginde, o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere, dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı, aynı il müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4260, Karar No: 2015/3353, Tarih: 06.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/4260 E.  ,  2015/3353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacının açmış olduğu iflas ertelemesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahiller ..., .... ve .... Vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin külçe alüminyum üretimiyle uğraştığını, ekonomik kriz ve yönetim sorunları nedeniyle borca batık hale geldiğini, sunulan iyileştirme projesinin uygulanması halinde borca batıklıktan kurtulabileceğini ileri sürerek, iflasın bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin aktiflerinin 5.428.538,61 TL, pasiflerinin ise 6.522.216,09 TL olup, şirketin 1.093.677,48 TL miktarında borca batık olduğu, sunulan iyileştirme projesinin gerçekleştirilebilir nitelikte gerçekçi olduğu ve ertelemenin iflasa oranla alacaklıların lehine olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacının iflasının bir yıl süreyle ertelenmesini karar verilmiştir.

Kararı, müdahiller ..., .... ve .... vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Kararı, müdahiller ..., .... ve .... vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

İstem iflasın ertelenmesine ilişkindir. İflasın ertelenmesi için hazırlanan iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olabilmesi somut verilere dayalı olmasına, sermaye ya da kârlılık artışının sağlanmasına ve yerine göre borç yapılandırması ile likiditenin arttırılmasına bağlıdır. Davacı yanca sunulan iyileştirme projesinde esas olarak şirket faaliyetlerinden elde edilecek gelir, alınacak yeni işlerden elde edilecek kar, satış karı ve gelirinin artırılması,şirketin yönetim ve temsili şeklinin değiştirilmesi, tasarruf tedbirleri, stok mallarının satışı ile elde edilecek gelirler, şirket ve üçüncü kişilere ait taşınmazın satışı, artırılacak sermaye için yeni ortak alınarak dış kaynak sağlanması ve yurt dışı faliyetlerinin yeniden düzenlenerek karlılığın artırılması olarak belirlenmiştir. Şirkete ait stok ve aktiflerin satışı suretiyle varlığın azaltılması iyileştirme projesi olarak kabul edilemeyeceği gibi, şirketin gerek yurt içi ve gerekse yurt dışı faaliyetlerinden elde edilecek karın artırılmasına ilişkin somut sözleşme veya iş bağlantılarına ilişkin delil de sunulmamıştır. Kaldı ki hükme esas alınan 21.08.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre, banka borçları dışındaki borçlarda artış meydana geldiği, stokların %50 oranında eksiltilmesine ilişkin tedbirden istenilen sonucun alınmadığı, projede belirlenen karlılık ve ciro hedeflerine ulaşılamadığı, projede sermaye artışı yapılarak ve artırılacak sermaye için şirkete yeni ortak alınarak dış kaynak sağlanacağının belirtilmesine rağmen sermayenin artırılmadığı, şirkete yeni kaynak girişinin bulunmadığı, yurt dışı faaliyetlerinden elde edilecek kar oranının proje hedeflerine uygun olarak artırılması için kaynak girişinin zorunlu olduğu, üçüncü kişiye ait taşınmazın projede belirtilen miktarın yarı fiyatına satılarak aynı miktarda bu kişiye borçlanıldığı, müşteri ve banka borçları ile faiz yükünün azaltılması konusunda başarı sağlanamadığı belirtilmiştir. Mahkemece 10.08.2012 tarihinde tedbir kararı verilmesine rağmen kaynak girişi sağlanmadığı gibi, projede belirtilen diğer hedeflere ulaşıldığı da söylenemez. Diğer yandan tedbir kararından itibaren şirketin borca batıklık miktarında bir düzelme bulunmadığı da bilirkişi raporundan anlaşılmaktadır. Yukarıda izah edilen tüm bu olgulardan, borca batık olan şirketin borca batıklıktan kurtulabilmesi için sermayenin artırılarak şirkete yeni kaynak girişinin sağlanması zorunlu olmasına rağmen bu yönde bir iyileştirme tedbiri içermeyen, soyut temennilerden öteye gitmeyen iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olduğunu söyleme imkanı bulunmamaktadır. Açıklanan durum karşısında somut verilere dayanmayan ve ihtimaller çerçevesinde iyileşmesi beklenen şirketin iflasının ertelenmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle müdahiller ..., .... ve .... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararının BOZULMASINA, peşin alınan harçların temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4320, Karar No: 2012/5055, Tarih: 30.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/4320 E.  ,  2012/5055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.12.2009 tarih ve 2009/295-2009/528 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 30.03.2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ...ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya Frankfurt Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 30.04.2008 tarihli 2-21 O 237/07 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre tenfizi istenen kararın 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi'nde belirtilen usulde tebliğ edilmediği, doğrudan posta yolu ile tebligatın yapıldığı, bu itibarla kesinleşmiş bir kararın mevcut olmadığı, ayrıca tenfize konu kararın kamu düzenini ilgilendiren TTK’nın 329. ve 405/2. maddelerine de açıkça aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazları dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, mahkemece, tenfizi istenilen kararın Türkiye ile Almanya arasında 28.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi hükümlerine göre yapılmadığı, adi posta yolu ile kararın davalıya tebliğ edildiği, dolayısı ile kararın usulünce kesinleşmediği, kesinleşmeyen yabancı mahkeme kararının tenfizinin mümkün bulunmadığı, ayrıca, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının kamu düzenine ilişkin TTK’nın 329 ve 405/2. maddelerine aykırı olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 2675 sayılı MÖHUK’nun 34/1. maddesi hükmüne göre, yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak verilmiş ve o devlet kanunlarına göre kesinleşmiş bulunan ilamların Türkiye’de icra olunabilmesi, yetkili Türk