muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/28113, Karar No: 2014/27816, Tarih: 13.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/28113 E.  ,  2014/27816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A) Suça sürüklenen çocuğun müşteki ...'e karşı işlediği hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçları ile müşteki ...'na karşı işlediği işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükülerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B) Suça sürüklenen çocuğun müşteki ...'a karşı 24/12/2012 ile 26/12/2012 tarihlerinde işlediği hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçları ile müşteki ...'na karşı işlediği hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

1- Müşteki ... ait işyerinde 24/12/2012 ile 26/12/2012 tarihlerinde iki defa hırsızlık, işyeri dokunulmazlığnı ihlal ve mala zarar verme suçlarını işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekirken her bir eylemin bağımsız suç teşkil ettiği kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi.

2- 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müşteki ... işyerinden 15,00 TL para çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, Müşteki ... karşı işlenen hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13/10/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21578, Karar No: 2016/806, Tarih: 20.01.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/21578 E.  ,  2016/806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,

Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa yargılama gideri olarak yükletilen zorunlu müdafiilik ücretinin, 5271 sayılı CMK'nın 101/3. maddesi uyarınca soruşturma aşamasında yapılan sorgusu esnasında mahkemece sanığı savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesinden kaynaklandığı ve yasal zorunluluğa dayanması nedeniyle, zorunlu müdafi için ödenen avukatlık ücretinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından "Sanığa soruşturma aşamasında atanan zorunlu müdafiye ödenen 310 TL avukatlık ücretinin 5320 sayılı Kanun'un 13. maddesi gereğince sanıktan alınarak Hazineye gelir kaydına'' ibaresinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Olay yeri inceleme raporu içeriğine göre, müştekinin iş yerini 03/02/2013 günü saat 15.00’de kapattığını, ertesi sabah geldiğinde hırsızlık olayını farkettiğinin belirtildiği, 28/03/2013 tarihli duruşmada ise dükkanına geceleyin girildiğini ifade ettiği, sanığın da aynı tarihli duruşmada suça konu eşyaları geceleyin evine giderken çuval içerisinde bir çöp kutusunun yanında bulduğunu beyan ettiği halde yaklaşık da olsa bir zaman dilimi belirtmediği gibi duruşma aşamasında bu hususun açıklığa kavuşturulmadığı anlaşılmakla; suçun gece işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden, sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesiyle artırılması, yine iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 116/4. maddesi gereğince fazla cezaya hükmolunarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanığa yargılama gideri olarak yükletilen zorunlu müdafiilik ücretinin, 5271 sayılı CMK'nın 101/3. maddesi uyarınca soruşturma aşamasında yapılan sorgusu esnasında mahkemece sanığı savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesinden kaynaklandığı ve yasal zorunluluğa dayanması nedeniyle, zorunlu müdafi için ödenen avukatlık ücretinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 20/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9261, Karar No: 2023/3633, Tarih: 04.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/9261 E.  ,  2023/3633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2021/4400 değişik iş sayılı kararı

SUÇ : Taksirle yaralama

KARAR : Kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Salihli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01/11/2021 tarihli ve 2021/8053 soruşturma, 2021/4820 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Salihli Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/12/2021 tarihli ve 2021/4400 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 05/08/2022 gün ve 94660652-105-45-6501-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.10.2022 tarihli ve KYB- 2022/112922 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.10.2022 tarihli ve KYB- 2022/112922 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 52/1. maddesinin a bendinde yer alan "Kavşaklara yaklaşırken, dönemeçlere girerken, tepe üstlerine yaklaşırken, dönemeçli yollarda ilerlerken, yaya geçitlerine, hemzemin geçitlere, tünellere, dar ve menfezlere yaklaşırken, yapım ve onarım alanlarına girerken, hızlarını azaltmak,... Zorundadırlar." şeklindeki düzenleme nazara alındığında,

Somut olayda, şüphelinin sevk ve idaresindeki ... ile seyir halinde iken, kavşakta inceleme dışı şüpheli Doğan Balık'ın kullandığı ekobise çarpması sonucu ekobiste yolcu olarak bulunan müştekinin yaralandığı, olay sonrasında 07/10/2020 tarihinde düzenlenen trafik kazası tespit tutanağına göre kazanın oluşumunda 2918 sayılı Kanun'un 84/1-h ngi bir kusuru bulunmadığının belirtildiği, müştekinin olayla ilgili inceleme dışı Doğan Balık hakkında şikayetçi olmayıp şüpheli ...'den şikayetçi olduğunu beyan ettiği anlaşılmakla, her ne kadar Salihli Cumhuriyet Başsavcılığınca 07/10/2020 tarihli trafik kazası tespit tutanağı esas alınarak şüpheli ... hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Dosya kapsamına göre, takipsizlik kararına esas teşkil eden anılan kaza tespit tutanağında yalnızca 2918 sayılı Kanun'un 84/1-h maddesi uyarınca kusur durumunun tayin edildiği, oysa söz konusu trafik kazasının dörtyol kavşağında meydana geldiği ve kaza tespit tutanağında olay yerinde fren izi tespitinin de yapılmadığı dikkate alındığında, müşteki vekili tarafından sunulan 26/11/2021 tarihli itiraz dilekçesinde de belirtildiği üzere, 2918 sayılı Kanun'un 52/1-a maddesi gereğince şüpheli ...'in kullandığı ... ile seyir halindeyken kazanın meydana geldiği kavşağa yaklaştığında aracının hızını azaltması gerektiği, anılan kaza tespit tutanağında ise bu hususta herhangi bir inceleme ve değerlendirme yapılmadığı anlaşıldığından, kusur durumuna ilişkin bu açıdan mahallinde keşif yapılarak trafik bilirkişisinden rapor alındıktan sonra, sonucuna göre adı geçen şüphelinin hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği cihetle, şüpheli ... yönünden anılan nedenle soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dosya içeriğine göre, 07.10.2021, günü gündüz vakti, meskun mahalde, sürücü ...'ın idaresindeki elektrikli bisiklet ile iki yönlü caddede seyir halindeyken yol üzerinde duran iş makinasının sağından hiç durmadan yola çıkarak geldiği dönel kavşak mahallinde istikametine göre solundan gelen şüpheli ..'in idaresindeki otomobil ile çarpışmaları neticesinde ekobiste yolcu olan ...'ın yaralandığı olayda, kaza tespit tutanağı, CD inceleme tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin kararda isabetsizlik görülmediğinden kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13508, Karar No: 2010/5714, Tarih: 12.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13508 E.  ,  2010/5714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece daha önce incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/288 Esas-2005/173 Karar, Dairenin:2009/13429 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) gelen veri listesinin bu dosya içerisinde bulunan veri listesiyle aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, kuru fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8775, Karar No: 2017/3879, Tarih: 13.09.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/8775 E.  ,  2017/3879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2611, Karar No: 2011/4135, Tarih: 29.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2611 E.  ,  2011/4135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi ( Tüketici M.S. )

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesi ve Denizli 3.Asliye Hukuk (Tüketici M.S.) Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davalı ... tarafından dar gelirlilere konut üretme ve gecekondu önleme amaçlı olarak başlatılan sosyal konut projesi kapsamında yapılan konutun satışı nedeniyle mükerrer olarak tahsil edildiği bildirilen arsa bedelinin geri ödenmesi istemine ilişkindir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır. Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta ise, davalı ..., ticari veya mesleki

faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan tüzel kişi olarak kabul edilemeyeceğinden, anılan yasada tanımlanan “satıcı” tanımına uymadığı gibi, olayda 4077 sayılı kanun hükümlerinin uygulanması da mümkün değildir. Bu durumda dava konusu uyuşmazlığın Denizli 3.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21991, Karar No: 2017/1302, Tarih: 23.02.2017

**7. Ceza Dairesi         2016/21991 E.  ,  2017/1302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında doğrudan tayin edilen ve 50 gün karşılığı olarak belirlenen adli para cezasında TCK'nın 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında yapılan indirimle sonuç cezanın 41 gün karşılığı 820,00 TL yerine hesap hatası sonucu 42 gün karşılığı 840,00 TL olarak hesaplanması suretiyle fazla ceza tayini,

Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa’nın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK’nın 50/6 madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip 5275 sayılı Yasa’nın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ve hapisten çevirili adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezası arasında ayrım yapılmadan, ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasındaki doğrudan verilen adli para cezasının 820,00 TL olarak düzeltilmesi, yine hükmün 6. fıkrasındaki "...ve ödenmeyen..." ifadesinden sonra gelmek üzere "doğrudan verilen" ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/02/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13119, Karar No: 2008/16711, Tarih: 27.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/13119 E.  ,  2008/16711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVALILAR : ... VE ARK.

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü Büyükküreci mevki 113 ada 185, 186, 187, 188 ve 200 parsel sayılı sırasıyla 327.69 m2 yüzölçümündeki altı kargir üstü ahşap iki katlı bina ve arsası niteliğiyle ..., 147.09 m2 altı kagir üstü ahşap, iki katlı bina ve arsası niteliğiyle ..., 388.46 m2 iki katlı kargir bina ve arsası niteliğiyle ..., 194.15 m2 üzölçümündeki arsa niteliğiyle ..., 337.64 m2, altı kargir üstü ahşap iki katlı bina ve bahçesi niteliğiyle ... adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğunu, orman niteliğiyle Hazine adına tescilini, istemiştir. Mahkemece davanın KABULÜNE, çekişmeli parsellerin tesbitlerinin iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4/3 maddesi gereğince orman sınırları kadastro ekibince belirlenmiş, çekişmeli parseller orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4/3 maddesi gereğince orman sınırları kadastro ekibince belirlenmiş, çekişmeli parseller orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 31.01.2001 gün ve 2000/8-1836-2001/13; Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 17.02.2004 gün ve 2003/8340 - 894; Aynı Dairenin 09.03.2004 2003/9190-1666 ve 19.07.2007 gün 2007/7808-9782 ve Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 11.02.2002 gün ve 2002/269-976 Sayılı Kararlarında da kabul edildiği gibi, ..., genel tanımıyla "bir veya birkaç köy, kasaba halkının yaz aylarında hayvanlarını otlatmak ve serinlemek için tahsisen veya kadimen yararlandığı arazi parçalarıdır." Yaylak ve yaylalar ; mer'a ve kışlaklar gibi köy ve belde halkının ortak yararlanmasına terk ve tahsis edilen mülkiyeti Hazineye ait yerlerdendir, Türk Medeni Yasanın 715 (Emy 641) ve 3402 Sayılı Yasanın 16/B madde hükümleri uyarınca kamu malı niteliğinde ve sınırlandırmaya tabi olup kazandırıcı zamanaşımı ve zilyedlik yolu ile edinilmesi mümkün olmayacağı gibi TMK.999 (E.M.Y.nun 912) maddesi hükmüne göre özel mülkiyetine tabi olmayan ve kamunun yararlanmasına ayrılan taşınmazlar, bunlara ilişkin tescili gerekli bir ayni hakkın kurulması söz konusu olmadıkça kütüğe kaydolunamaz. Bu tür yerlerden doğal olarak yararlanabilmenin gereği, yaylalar üzerinde geçici nitelikte basit bina ve hayvan ağılı bulunabilir, ancak yerleşim amacına yönelik kalıcı inşaat ya da ... yapılmış olması sonucu zilyetlik süresi ne olursa olsun yaylalarda özel mülk olarak ... kazanılamaz. Başka bir anlatımla, yaylaların kişiler tarafından amacı dışında ... evler yapılarak yaygın yapılaşma sonucu yerleşilmesi, belde teşkilatının kurulması, o yerde imar uygulaması yapılarak kesinleşmesi, kısa yada ... süreli özel mülkiyet olarak kullanılması o taşınmazın öncesinin kadim ... olma gerçeğini ortadan kaldırmaz ve o yerin özel mülkiyet olarak tapuya tescil edilmesini gerektirmez.

-2-

2008/13119-16711

4342 Sayılı Mera Yasasının 4/1. Maddesi hükmü gereğince “ Mera, yaylak ve kışlakların kullanma ... bir veya birden çok köy veya belediyeye aittir. Bu yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır.”

-2-

2008/13119-16711

4342 Sayılı Mera Yasasının 4/1. Maddesi hükmü gereğince “ Mera, yaylak ve kışlakların kullanma ... bir veya birden çok köy veya belediyeye aittir. Bu yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır.”

Somut olayda; yerel bilirkişi ve tanıklar çekişmeli parsellerin Büyükküreci Yaylasında bulunduğunu bildirmişler, eski tarihli haritalarda çekişmeli taşınmazın bulunduğu yer ve etrafına Büyükküreci Yaylası nitelendirilmesi yapılmak suretiyle harita üzerine yazılmıştır. H.Y.U.Y.'nın 238/2. maddesinin “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” hükmü gereğince dava konusu taşınmazın bulunduğu ..., Büyükküreci, Mitisin, Oluk Başı ve Ürün Yaylası gibi aynı bölgede bulunan yaylalar, sadece bölge halkı tarafından bilinmeyip, herkesin bildiği ve tanıdığı, yurt genelinde maruf yaylalar olduğu, ne var ki Hazine tarafından bu konuda açılmış bir dava bulunmadığı gibi, bu istekle 3402 Sayılı Yasanın 26/D maddesi gereğince katılma isteğinde de bulunmadığı, bu olgu da gözönünde bulundurularak resmi belge niteliğindeki eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğrafları ile dava nedeniyle kesinleşmemiş olan orman kadastrosunun uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporlarıyla, çekişmeli parsellerin tamamı orman sınırları dışında bırakılmışsa da, eski tarihli haritalarda orman olarak nitelendirildiği, orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı gerçek kişilerin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davalılara yükletilmesine 27.11.1008 günü oybirliği ile karar verildi.