muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2763, Karar No: 2013/5818, Tarih: 17.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/2763 E.  ,  2013/5818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KORGAN SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/12/2012

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,kayden maliki olduğu 175 ada 12 parsel sayılı taşınmazda bulunan fındıkların komşu 27 nolu parselin paydaşı davalı tarafından toplanıldığını ileri sürerek elatmanın önlenmesini istemiştir.

Davalı,davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,davalının davacıya ait taşınmazı en son 2010 yılının 8. ve 9. aylarında kullandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi, Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava,çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi istemine ilişkin olup mahkemece,davanın reddine karar verilmiştir.

Toplanan delillerden ve tüm dosya içeriğinden 12 nolu parselin müstakilen davacıya ait olduğu, davalının da komşu 27 sayılı parselin paydaşlarından olduğu, 2.10.2012 günlü fen bilirkişisi raporunun eki krokide pembe renk ile gösterilen 53.08 m² lik bölümün heyelan nedeniyle davalının paydaş olduğu taşınmazdan davacı taşınmazına kaydığı, bu bölümle birlikte yine krokide mavi renk ile gösterilen 167.98 m² lik bölümdeki fındıkların da davalı tarafından toplandığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği ve Türk Medeni Kanununun 683. maddesinde düzenlendiği üzere bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edecektir.

Öte yandan yine Türk Medeni Kanununun 752/1 maddesinde "su, rüzgar çığ veya diğer doğal güçlerin etkisiyle ya da rastlantı sonucunda başkasının arazisine sürüklenen veya düşen şeyler ile buraya giren büyük ve küçük baş hayvan, arı oğulu, kanatlı hayvan ve balık gibi hayvanların hak sahipleri tarafından aranıp alınmasına arazi maliki izin vermek zorundadır". düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda davacı taşınmazının krokide mavi ve pembe ile gösterilen bölümlerdeki fındıkların davalı tarafından toplandığı saptandığına göre, mavi ile gösterilen bölüm yönünden davanın kabulüne karar verilmesi, pembe ile gösterilen bölüm yönünden TMK'nun 752. Maddesinin değerlendirilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı vekilinin, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile yerel mahkeme kararının açıklanan nedene hasren 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2.maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,17.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18272, Karar No: 2010/30636, Tarih: 20.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/18272 E.  ,  2010/30636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Senirkent İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK.nun 82/4.maddesine göre “Borçlu çiftçi ise, kendisinin ve ailesinin geçimi için zaruri olan arazi ve çift hayvanları ve nakil vasıtaları ve diğer eklenti ve ziraat aletleri…” haczedilemez. Borçlunun bu maddeden yararlanabilmesi için asıl uğraşısının çiftçilik olması gerekir. Anılan maddeye göre haczedilmemesi gereken taşınır ve taşınmaz malları ve miktarları tespit edilirken, borçlunun ve ailesinin geçimi için zorunlu olup olmadığı hususunun göz önünde tutulması gerekmektedir. Traktör de bir ziraat aleti olup, traktör haczi konusunda da belirtilen bu ilke geçerlidir.

Günümüzde bilim ve teknolojideki gelişmelere paralel olarak Dairemizin yeniden oluşan içtihadı doğrultusunda, borçlunun ve ailesinin geçimini sağlaması için arazi üzerinde yetiştirilen ve yetiştirilecek ürünler ve borçlunun çiftçilik mesleği ile iştigal ettiği de dikkate alınarak, traktör kullanılmasının zorunlu olduğu bilirkişi raporu ile de belirlendiğine göre borçlunun bu konudaki şikayetinin de kabulüne karar verilmesi gerekirken  yazılı gerekçe ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20.12.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Üye 'nin karşı oy yazısı;

Şikayetçi çiftçilikle iştigal ettiğini traktörünün haczedilemeyeceğini ileri sürmüştür. Mahkemece traktörün sermaye ağırlıklı olduğu gerekçesi ile şikayet reddedilmiş.

Dairemizin sayın çoğunluğu "günümüzde kaliteyi ve karlılığı artıran, ekonomik hayata artı değerler kazandıran teknolojideki değişimleri ve gelişmeleri sağlayan makinelerin kullanılması gerekliliği de, haczedilmezlik şikayetinde değerlendirme kapsamına alındığı ve çağın koşullarına uygun alet, edevat, makine ve benzeri vasıtalar makul kıstaslar olarak haczedilmezlik kapsamında değerlendirilmekte olduğunu" gerekçelerinde belirtmişlerdir.

İİK’nun 82. maddesinde haczi caiz olmayan mal ve haklarla ilgili düzenleme yapılmış olup, ilgili maddenin dördüncü fıkrasında "Borçlu çiftçi ise, kendisini ve ailesinin geçimi için zaruri olan arazi ve çift hayvanları ve nakil vasıtaları ve diğer eklenti ve ziraat aletlerinin haczedilemeyeceği" düzenlenmiştir.

İİK’nun 82. maddesinde haczi caiz olmayan mal ve haklarla ilgili düzenleme yapılmış olup, ilgili maddenin dördüncü fıkrasında "Borçlu çiftçi ise, kendisini ve ailesinin geçimi için zaruri olan arazi ve çift hayvanları ve nakil vasıtaları ve diğer eklenti ve ziraat aletlerinin haczedilemeyeceği" düzenlenmiştir.

Yine Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun, 02/12/1972 tarih ve 542/1979 sayılı kararlarında “Maddede sözü edilen aile tabirine, davacının, kanunen geçindirmekle yükümlü bulunduğu kimselerin dahil olacağı ve haczi caiz olmayan arazi, çift hayvanları ve ziraat aletlerini tespit ederken, bunların, böyle bir ailenin geçimi için zaruri olup olmadığının göz önünde tutulması gerekmektedir. Zira 4. fıkrada evvela çiftçi borçlunun kendisi ve geçindirmekle yükümlü bulunduğu ailesi için yetecek miktarda arazi ve bu araziyi işletmek için çalıştırılmasında zorunluluk bulunan çift hayvanları ve bu hayvanlar aracılığı ile kullanılabilecek ziraat aletleri sıralanmış; bunlar birbirine sıkı surette bağlı tutulmuştur. Bu itibarla büyük arazilerin ziraat edilmesinde kullanılmakta olan traktörün maddede kastedilen anlamda haczi caiz olmayan ziraat aletlerinden sayılmasına imkan bulunmamış ve direnme kararının bozulması gerektiği” belirtilmiştir.

Dairemizin bugüne kadar uygulamalarında, yukarıda belirtilen Hukuk Genel Kurulu kararı ilgi tutularak ve de sermaye unsurunun üstün tutulduğu alet ve edevatın maddenin öngördüğü haczedilmezlik kapsamı dışında kaldığı belirtilerek traktörle ilgili olarak şikayetçilerin haczedilemezlik şikayetleri reddedilmiştir. Yine Dairemiz bu konuda "Banka kredisi ile satın alınan ve Ziraat Bankasına rehinli bulunan traktörün, temin ettiği alacaktan arta kalan kısmının da haczedilebileceğine, karar vermiştir.(12 HD, 26/12/1983 tarih ve 9577 Esas, 10949 Karar)"

Diğer taraftan yasa koyucu, İİK’nun 82/4. maddesinde borçlu çiftçinin kendisi ve ailesi için zaruri olan ve haczedilmezlik konusu mal varlıklarını belirlemiş, fakat emekten ziyade sermaye ağırlığı üstün traktörün haczedilmezliğini düzenlememiştir. Bu konuda sermaye ağırlığı yoğun traktör ve römorkunun haczedilmemesine yönelik yasa koyucu tarafından yeniden düzenleme yapılmadan haczedilmezlik şikayetinin kabulü yönündeki sayın çoğunluk görüşüne katılmadığından, kararın onanması görüşündeyim.
Yargıtay — Esas No: 2021/4581, Karar No: 2021/1562, Tarih: 06.10.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/4581 E.  ,  2021/1562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 22.08.2014 tarihinde verilen dilekçe ile ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 29.01.2016 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü :

KARAR

Dava, paydaşlar arası ecrimisil istemine ilişkindir .

Davacı, mirasbırakanı olan babası Hasan Demirel adına kayıtlı 1140 parsel sayılı gayrimenkulün babası Hasan Demirel'in 15/02/1974 tarihinde ölümü ile kendilerine kaldığını, davalı ...'in 40 yılı aşkın süredir taşınmazı kendilerinin kullanmalarına müsaade etmediğini ileri sürerek; 4.873,75TL ecrimisilin, davalıdan her bir yılın eylül ayından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile kendisine ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur .

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının 15.06.2015 tarihinde ölümüyle mirasçılarının davaya katılımının sağlanmış olduğu, dava konusu 1140 parsel sayılı taşınmazın fındık bahçesi vasfında olduğu, 14.920 metrekare alanlı olduğu, muris adına kayıtlı olduğu, taraflar arasında izaleyi şuyu davası görüldüğü ve satış kararı verildiği, davacı ile davalının kardeş olup dava konusu parselin ortak murisleri olan babalarından kaldığı ve halen daha tapu kaydında muris babalarının malik olarak gözüktüğü, bu durumda taraflar ve diğer mirasçılar arasında elbirliği mülkiyeti ilişkisinin bulunduğu, bununla birlikte yapılan keşif esnasında dinlenen tanık ve mahalli bilirkişi anlatımlarına göre dava konusu parselin daha muris hayattayken davalı ... tarafından kullanıldığı ve bu durumun da 50-60 yıldır bu şekilde sürdüğü, yine davacı da dahil diğer mirasçıların da babadan kalma yerlerinin bulunduğu, böylece her ne kadar tüm mirasçıların katılımı ile gerçekleşmiş bir rızai taksim bulunmasa da, taksime yönelik fiili bir durumun oluştuğu, her ne kadar davacı davalının kendilerine dava konusu parseli kullanmak için izin vermediğini belirtmişse de bu durumda davacının ecrimisil değil ortaklığın giderilmesi dava yolunu seçmesi gerektiği, kaldı ki Dereli Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/208 Esas sayılı dosyasında ortaklığın giderilmesi için dava açılıp ortaklığın giderildiği, fakat temyiz edilmekle dosyanın halen Yargıtay'da bulunduğu gerekçesiyle sübut bulmayan davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir.

Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 Esas, 2002/114 Karar sayılı ilamı)

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 Esas, 2002/114 Karar sayılı ilamı)

Somut olayda ise; tarafların paydaş olduğu, muris adına kayıtlı, fındık bahçesi nitelikli dava konusu taşınmazın tamamının davalı tarafından kullanılmakta olduğu, davacının kullandığı ya da kullanabileceği bir alan bulunmadığı, taraflar arasında rızai taksim ya da fiili bir kullanım durumunun bulunmadığı hususları göz ardı edilerek, hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporu alınmak suretiyle dosya esası hakkında hüküm tesis edilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9500, Karar No: 2017/26687, Tarih: 04.12.2017

**4. Ceza Dairesi         2016/9500 E.  ,  2017/26687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Terk

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Oluş ve tüm dosya kapsamına göre; suç tarihinde mağdur çocukların, anne ve babasının ayrı yaşadıkları ve anneanneleri olan sanıklardan ...'un gözetiminde bulundukları, ... ile kardeşi ...'ın, çocukları babaları olan ...'in evine bırakmak için taksiye bindikleri, ancak taraflar arasında husumet olması nedeniyle karşılaşmak istemedikleri, çocukları ...'in evinin bir alt sokağına bıraktıkları, bırakırken ...'in annesi ...'e haber verdikleri, ayrıca tanık ...'in de çocukları görerek ...'in babasına haber verdiği ve ...'in çocukları aldığı somut olayda, TCK'nın 97/1. maddesinde belirtilen "kendi haline terk" unsurunun somut olayda ne şekilde oluştuğu tartışılmadan yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanıklar ... ve ...'un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7173, Karar No: 2019/3225, Tarih: 29.04.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/7173 E.  ,  2019/3225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Temyiz olunan karar mahkemenin 15.05.2018 tarihli ara kararı olup ihtiyati tedbirin talebinin kaldırılmasına ilişkin itirazın kabulüne ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu' nun 394. maddesinin birinci fıkrasında, karşı taraf dinlenilmeden verilen ihtiyati tedbir kararlarına itiraz edilebileceği belirtilmiş, üçüncü ve dördüncü fıkrada itirazın süresi ve usulü gösterilmiştir. Aynı maddenin son fıkrasında da, itiraz hakkında verilen karara karşı, kanun yoluna başvurulabileceği ifade edilmiştir.

İhtiyati tedbirin kaldırılması hususu ise 6100 sayılı Kanun'un 395 ve 396. maddelerinde düzenlenmiştir. Her iki maddenin son fıkrasında da, itiraza ilişkin 394. maddenin üçüncü ve dördüncü fıkrasının kıyas yoluyla uygulanacağı ifade edilmiş, kanun yoluna ilişkin fıkraya atıf yapılmamıştır.

Somut olayda, mahkeme 15.05.2018 tarihli ara kararı ile ihtiyati tedbirin talebinin kaldırılmasına ilişkin itirazın kabulüne karar verilmiş olup, davacı vekilinin talebi, söz konusu ara kararının bozulması yönündedir. Ancak mahkemenin söz konusu ara kararı temyize konu edilebilmesi mümkün değildir.

O halde temyiz yolu kapalı olan işbu temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davacı vekiline iadesine, 29/04/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23239, Karar No: 2012/24968, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/23239 E.  ,  2012/24968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 05/09/1982 olduğunun ve 22/08/2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, yetkisizliğine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının sigorta başlangıç tarihinin 5.9.1982 olarak tespiti ile yaşlılık aylığı tahsis talebini red eden kurum işleminin iptali ile 22.8.2011 tarihi itibari ile yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı Kurumca süresi içerisinde yetki itirazında bulunulmuştur.

Mahkemece, davacının 5.9.1982 tarihindeki çalışmalarının ... ilinde geçmiş olması ve davalının ikametgahı ve davacının son çalışma adresinin ... olması ve Kurum merkezinin de ...'da bulunması nedeniyle davaya bakmaya ... ... Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, karar kesinleştiğinde talep halinde dosyanın yetkili ... ... mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın 5521 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun yetkiye ilişkin hükümleri doğrultusunda çözüme kavuşturulması gerekir. 5521 sayılı Yasanın 5.maddesinde yer alan "... Mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikâmetgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşmeler muteber sayılmaz" hükmü işçi-işveren arasındaki uyuşmazlıkların çözümüne ilişkin olup Kurum ile sigortalı arasında doğan uyuşmazlıklarda yetkili mahkemenin belirlenmesine yönelik 5510 ve 5521 sayılı Yasada açık hüküm bulunmamaktadır. 5521 sayılı Yasa'nın 15. maddesinde bu Kanunda sarahat bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerinin uygulanacağı bildirilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 447/2.maddesine göre "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18.6.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır."

Genel yetki kuralı dışında düzenleme öngörülmemiş olması karşısında, 6100 sayılı HMK'da yer verilen özel yetkiye ilişkin düzenlemelerin ... Mahkemelerinin yetkisinin belirlenmesinde dikkate alınması gerekmektedir.

HMK'nın 14/1. maddesi uyarınca "Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.

Genel yetki kuralı dışında düzenleme öngörülmemiş olması karşısında, 6100 sayılı HMK'da yer verilen özel yetkiye ilişkin düzenlemelerin ... Mahkemelerinin yetkisinin belirlenmesinde dikkate alınması gerekmektedir.

HMK'nın 14/1. maddesi uyarınca "Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının Sosyal Güvenlik Kurumu ... Sigorta İI Müdürlüğünden 28.5.2011 tarihinde yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunduğu, Kurumun davacının ilk işe giriş tarihini 1.6.1986 olarak kabul etmesi nedeni ile şartları oluşmadığından tahsis talebini reddettiğini 5.1.2011 tarihli yazı ile davacıya bildirildiği, davacının sigortalılık başlangıcının 5.9.1982 olarak kabul edilmemesi nedeniyle ... ... Mahkemesinde bu davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Davaya konu uyuşmazlık Sosyal Güvenlik Kurumu ... İl Müdürlüğü işleminden kaynaklanmaktadır. Tüzel kişilere karşı açılacak davalarda genel yetkili mahkeme, tüzel kişilerin yerleşim yerinin, yani merkezinin bulunduğu yer mahkemesi olmakla birlikte, şube işlemleri nedeniyle açılacak dava, taraf olarak bağlı bulunulan merkez davalı gösterilerek, şubenin bulunduğu yerde de açılabilir.

Davaya konu Kurum işlemi ... İl Müdürlüğünce yapılmıştır. Uyuşmazlığa konu Kurum işleminin bu şube muamelesinden kaynaklanmış olması karşısında, o yer ... Mahkemesi yetkili kabul edilmelidir. HGK'nun 2008/10-329 E.2008/334 K,16.04.2008 tarihli ilamıda bu yöndedir. Hal böyle olunca mahkemece davanın esasına girip sonucuna göre karar vermesi gerekirken yetkisizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.