muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8941, Karar No: 2025/3762, Tarih: 05.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/8941 E.  ,  2025/3762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/421 Değişik İş, 2023/427 Karar

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın 15.12.2020 tarihinde karıştığı trafik kazasında, yaya olan müvekkilinin yaralandığını, sürekli iş göremezliğe uğradığını belireterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 8.001,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; talebini 343.985,37 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; usule uygun başvuru olmadığını, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kusura yönelik tespit yapılması gerektiğini, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz kullanılarak hesap yapılması gerektiğini, dava tarihinden itibaren faiz uygulanması gerektiğini, vekalet ücretinin 1/5 olarak uygulanması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından sunulan maluliyet raporu ile davalı tarafından sunulan medikal raporda maluliyet oranlarının farklı olması nedeniyle yeni bir maluliyet raporu alınmasına karar verilmiş, düzenlenen raporda davacının maluliyeti %29 olarak tespit edilmiş, dosya arasında bulunan aktüer hesap raporunda davacı tarafından ibraz edilen ilk rapor olan 30.12.2021 tarihli rapordaki oran dikkate alınarak yapılan hesaba göre 343.985,37 TL sürekli iş göremezlik tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; usule uygun başvuru olmadığını, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, medikal rapor ile çelişki bulunduğunu, kusura yönelik tespiti kabul etmediklerini, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz kullanılarak hesap yapılması gerektiğini ve dava tarihinden itibaren yasal faiz uygunlaması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı şirkete Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacının uğradığı bedensel zarar nedeniyle tazminat talebine ilişkindir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı şirkete Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacının uğradığı bedensel zarar nedeniyle tazminat talebine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetince, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporlar 11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 tarihi ile 01.06.2015 tarihleri arasında Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015 tarihi ile 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine, 20/02/2019 tarihinden sonra da Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda; davacı tarafça dosyaya sunulan İstanbul Medeniyet Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 30.12.2021 tarihli raporda, davacının kazadan kaynaklanan maluliyetinin beyin kontüzyonu, frontael ve temporal kemik kırığı, sol klavikula ve glenoid kırığı ile multıpl kot kırığı ve akciğer kontüzyonu nedeniyle %22 oranında olduğu kabul edilmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararı ile Dokuz Eylül Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 11.04.2023 tarihli raporda, davacının kazadan kaynaklanan maluliyetinin beyin hasarı ve beyin hasarına bağlı davranış bozukluğu ile omuz ve dirsek hareket kısıtlılığı nedeniyle %29 oranında olduğu kabul edilmiştir.

Davalı tarafından sunulan 23.01.2022 tarihli medikal raporda ise davacının maluliyetinin %0 ile 15 arasında olabileceği yönünde tespitte bulunulmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararı ile Dokuz Eylül Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 11.04.2023 tarihli raporda, davacının kazadan kaynaklanan maluliyetinin beyin hasarı ve beyin hasarına bağlı davranış bozukluğu ile omuz ve dirsek hareket kısıtlılığı nedeniyle %29 oranında olduğu kabul edilmiştir.

Davalı tarafından sunulan 23.01.2022 tarihli medikal raporda ise davacının maluliyetinin %0 ile 15 arasında olabileceği yönünde tespitte bulunulmuştur.

Somut olayda; kaza neticesinde davacının maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin maluliyet oranının tespiti açısından kaza tarihi itibari ile yürürlükteki Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde, dosya kapsamında yer alan maluliyet raporları irdelenerek çelişkileri giderici, ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli olacak şekilde davacının ikametine en yakın yetkili sağlık kurulunun adli tıp anabilim dalı başkanlıklarından içinde uzman hekimlerin de bulunduğu bir heyetten yeni bir rapor alınması sonucunda oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

1. Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Yukarıda (2) numaralı benttte açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8753, Karar No: 2023/508, Tarih: 20.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8753 E.  ,  2023/508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2022 tarihli ve 2021/376 Esas, 2022/46 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2022/1097 Esas, 2022/1287 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve katılan ... vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz sebepleri;

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrası (b) bendi uyarınca canavarca hisle kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğinden suç vasfının yanlış tayin edildiğine,

2. Koşulları oluşmadığı hâlde 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği haksız tahrik indirimi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayinine,

İlişkindir.

B. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri;

1. Suça sürüklenen çocuğun eyleminin, meşru savunma veya savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığına,

2. Suça sürüklenen çocuğun lehine haksız tahrik indiriminin alt sınırdan uygulanarak fazla ceza tayin edildiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlişkindir.

B. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri;

1. Suça sürüklenen çocuğun eyleminin, meşru savunma veya savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığına,

2. Suça sürüklenen çocuğun lehine haksız tahrik indiriminin alt sınırdan uygulanarak fazla ceza tayin edildiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Suça sürüklenen çocuk ile maktul arasında olay öncesinde husumet bulunduğu, olay günü maktul ve arkadaşı ...'in suça sürüklenen çocuğun bulunduğu yere gittikleri, maktulün suça sürüklenen çocuğu görünce koşmaya başladığı, bu sırada suça sürüklenen çocuğun tanık ... ile otobüsün arkasında bulunduğu, suça sürüklenen çocuk ile maktulün birbirlerine vurdukları, arbede sırasında suça sürüklenen çocuğun belinde bulunan bıçağı alarak maktule birden fazla kez vurduğu, tanık ...'in suça sürüklenen çocuğun elini tutmaya çalıştığı ancak suça sürüklenen çocuğun hamlelerine devam ettiği, maktulün yaralanması üzerine maktul ile ...'in kaçmaya başladıkları ve yakınlarda bulunan dükkana girdikleri, suça sürüklenen çocuk ...'in de maktulü kovaladığı ve sonrasında motosiklet ile olay yerinden uzaklaştığı anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuğun hukuki durumu yönünden yapılan değerlendirmede, suça sürüklenen çocuk canavarca hisle eziyet çektirerek öldürme suçundan cezalandırılması yönünden maktuldeki darbe sayısının fazla oluşunun tek başına canavarca his kapsamında değerlendirilemeyeceği, bıçak darbelerinin olayın ani gelişimi esnasında peş peşe meydana geldiği, darbeler arasında uzun bir zaman bulunmadığı, toplam darbe sayısı dikkate alınarak canavarca his kapsamında değerlendirilmeyeceği belirlenmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuğun, üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar ettiği belirlenmiştir.

3. Olaya ilişkin bilgisi ve görgüsü bulunan tanıklar, .....,....,....,...., 'nin beyanlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

4. Suça sürüklenen çocuktaki yarlanmalara ilişkin 19.09.2021 tarihli Genel Adlî Muayyene Raporunun dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

5. Olay yeri inceleme raporu, olay yeri krokisi, 19.09.2021 tarihli Yakalama ve Rızaen Muhafaza Altına Alma Tutanağının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

6. Tanık Ş.E., tarafından dosyaya sunulan CD çözümünün yapılarak 20.09.2021 tarihli CD Çözümleme Tutanağı ile dosyada bulunduğu belirlenmiştir.

7. Suça sürüklenen çocuk ile maktul arasında husumete ilişkin Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 18.05.2022 tarihli 2021/1488 E., 2022/225 K. sayılı kararının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

1. Onama Talebi

7. Suça sürüklenen çocuk ile maktul arasında husumete ilişkin Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 18.05.2022 tarihli 2021/1488 E., 2022/225 K. sayılı kararının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

1. Onama Talebi

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin hükmü kanunî süresi içinde temyiz ettiği, sanığın 20.12.2022 tarihli ifade tutanağı ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmakta ise de 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesi üçüncü fıkrası uyarınca yasa yoluna başvurulması ya da başvurunun geri alınması konusunda suça sürüklenen çocuk ile müdafiinin iradesinin çelişmesi durumunda müdafıinin iradesi geçerli sayılacağından, 01.04.2005 doğumlu olan suça sürüklenen çocuğun hakkındaki hükmün müdafii tarafından yasal süresinde temyiz edilmesinden sonra 18 yaşını doldurmadan önce vermiş olduğu 16.12.2022 tarihli cezanın onaylanması talebini içeren dilekçesine ve 20.12.2012 tarihli ifade tutanağına itibar edilmemiştir.

2. Meşru Müdafaa

Maktulün vücudunun ön ve arka bölgesinde 12 adet bıçak darbesi bulunması, birden çok öldürücü darbe bulunması, her ne kadar suça sürüklenen çocuk maktulün elinde bir cisim bulunduğunu belirtse de, maktulde suça sürüklenen çocuğun iddiasını doğrular nitelikte suç aleti ele geçirilmediği, suça sürüklenen çocuğun eylemine son verme imkanı varken eylemine devam ettiği, maktulün bıçaklandıktan sonra olay yerinde bulunan dükkana doğru kaçtığı, suça sürüklenen çocuğun elinde bıçakla maktulün peşinden geldiğinin anlaşılması karşısında sanık lehine meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Fazla Ceza Tayini

Suça sürüklenen çocuk ile maktul arasında husumet bulunduğu, olay günü maktulün suça sürüklenen çocuğu görmesi üzerine koşarak arkasından sarıldığı, aralarında arbede çıktığı, bu arbede sonucu suça sürüklenen çocuğun da çeşitli yerlerinden basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralanması karşısında tahrikin türü ve neden olduğu hiddet veya şiddetli elemin derecesi gözetilerek suça sürüklenen çocuk lehine takdir olunan haksız tahrik indirim miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

1. Suç Vasfı Yönünden

B. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

1. Suç Vasfı Yönünden

Canavarca hisle öldürme; içgüdüsel bir tatmin amacıyla, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olup, maktuldeki darbe sayısı sanığın eyleminin bu kapsamda değerlendirilmesi için yeterli olmadığı, dosyada bulunan tanık beyanları ve Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 18.05.2022 tarihli 2021/1488 E., 2022/225 K. sayılı kararından da anlaşılacağı üzere suça sürüklenen çocuk ile maktul arasında husumet bulunduğu, olay günü aralarında çıkan arbede sonucu suça sürüklenen çocuk eylemini gerçekleştirdiği anlaşıldığından, somut olayda suça sürüklenen çocuk canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Haksız Tahrik Yönünden

Suça sürüklenen çocuk ile maktul arasında husumet bulunduğu, olay günü maktulün suça sürüklenen çocuğu görmesi üzerine koşarak arkasından sarıldığı, aralarında arbede çıktığı, bu arbede sonucu suça sürüklenen çocuğun da çeşitli yerlerinden basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralandığı, tanıkların olayın başlangıcına ilişkin ilk hareketin maktulden geldiği yönündeki anlatımları dikkate alındığında suça sürüklenen çocuk aksi ispat olunamayan savunmasına göre maktulün kendisine küfür etmesi ve arkadan sarılarak darp etmesi karşısında suça sürüklenen çocuk lehine haksız tahrik koşullarının oluştuğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2022/1097 Esas, 2022/1287 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan netice ceza miktarı ile suça sürüklenen çocuğun tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak suça sürüklenen çocuk müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2750, Karar No: 2010/5351, Tarih: 29.09.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/2750 E.  ,  2010/5351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyize konu 121 ada 12 parsel sayılı 190,94 m² yüzölçümündeki taşınmaz arsa niteliği ile 125 ada 76 parsel sayılı 202,16 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bahçe niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı hazine taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu 121 ada 12 parsel sayılı taşınmazın musalla taşı ve cenaze namazı kılınan yer, 125 ada 76 parsel sayılı taşınmazın ise çeşme ve arsası niteliği ile davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Hazine taşınmazın kendi adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Hükmün kapsamı ve sonucu dikkate alındığında hazinenin temyizi taşınmazın mahkemece saptanan türüne yöneliktir.

Dava ve temyize konu 121 ada 12 ve 125 ada 76 parsel sayılı taşınmazların 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/A maddesinde tanımlanan hizmet mallarından olduğu, 121 ada 12 parsel sayılı taşınmazın halen köyün ortak kullanımındaki musalla taşı ve cenaze namazı kılınan yer olduğu, 125 ada 76 parsel sayılı taşınmaz üzerinde halen köy halkının ortak kullanımında olan çeşme ve arsası bulunduğu mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

İddianın öne sürülüş biçimi ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/A maddesi hükmü dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından,

davacı hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 29.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1077, Karar No: 2023/718, Tarih: 05.07.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2022/1077 E.  ,  2023/718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi

KARAR : Davanın yeniden görülmesi için mahkemesine gönderilmesine

Taraflar arasındaki ayıpsız misli ile değişim-bedel iadesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekillerinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-a-6 maddesi gereğince kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren ... Anadolu 5. Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davalılar vekillerinin temyiz isteminde bulunması üzerine kesin olan karara ilişkin temyiz başvurusunun reddine dair ek karar verilmiş; davalılar vekilleri tarafından bu kez ek karara karşı temyiz isteminde bulunulması üzerine karar, Yargıtay 3. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkili tarafından 13.08.2014 tarihinde satın alınan otomobilin yazılımının ayıplı olduğunu ileri sürerek aracın ayıpsız misliyle değiştirilmesine, bu mümkün olmadığı takdirde aracın satış bedelinin yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri, dava konusu aracın ülkemiz mevzuatı ile teknik düzenlemelerde belirtilen niteliklere uygun olduğunu ve ayıplı kabul edilemeyeceğini, muadili olan malların kullanım amacını karşıladığını, mevcut durumun tüketicinin araçtan makul olarak beklediği faydaları azaltmadığını veya ortadan kaldırmadığını, bu sebeple söz konusu talebin dürüstlük kuralına aykırılık teşkil ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.12.2017 tarihli ve 2016/1082 Esas, 2017/1546 Karar sayılı kararıyla; aracın ayıplı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesine, ayıplı aracın ise davacı tarafından takyidatsız olarak teslimine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç