muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5273, Karar No: 2013/11883, Tarih: 11.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/5273 E.  ,  2013/11883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ücret alacağı, bayram ve genel tatil ücreti ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 2007 Ocak ikramiyesi ve Nisan 2007 ücretinin ödenmediğini, fazla mesai ücretinin ödenmediğini, hak ettiği yıllık izinlerinin kullandırılmadığı gibi buna karşılık ücretlerinin de ödenmediğini, ikramiyesinin ödenmediğini, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, sürücü hatası olmamasına rağmen araca ve yüke bağlı olarak kesilen trafik cezalarının müvekkilinden kesildiğini, şoförler arasında ayrımcılık yapıldığını, bazı şoförlerin merkezde bekletilirken bazılarının sürekli işe çıktığını ve yüksek primli ülkelere gönderildiğini, bu nedenle iş akdini 4857 sayılı Yasanın 24.maddesi gereği sona erdirdiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma ücreti, ücret ,bayram ve genel tatil ücreti ve ikramiye alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı uluslararası sefer yapan araçta tır şoförü olarak çalıştırılmaktadır.

Dairemizin yerleşik içtihatları uyarınca uluslararası tır şoförlerinin kendi mesailerini kendilerinin belirlediği, sıkı kurallara tabi uluslararası trafik mevzuatına uymak zorunda oldukları, bu tür çalışanların araç kullanma saat sınırlamasına tabi bulundukları ve dolayısıyla fazla çalışma yapmadıkları, hafta tatillerinde çalışmadıkları kabul edilmiştir. Davacının fazla mesai alacaklarının kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Dairemizin yerleşik içtihatları uyarınca uluslararası tır şoförlerinin kendi mesailerini kendilerinin belirlediği, sıkı kurallara tabi uluslararası trafik mevzuatına uymak zorunda oldukları, bu tür çalışanların araç kullanma saat sınırlamasına tabi bulundukları ve dolayısıyla fazla çalışma yapmadıkları, hafta tatillerinde çalışmadıkları kabul edilmiştir. Davacının fazla mesai alacaklarının kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3- Uluslararası sefer yapan araçta tır şoförlerinin bayram ve genel tatil günlerinde çalışmaları halinde bu günler karşılığı ücretlerinin 4857 sayılı yasanın 47. Maddesine göre ödenmesi gerektiği dairemizin kabulündedir. Bu çalışmaların tespiti pasaport kayıtları üzerinden yapılmalıdır. Bu sebeple davacının talep döneminde yurt dışında bulunduğu süreler Emniyet Genel Müdürlüğünün ilgili biriminden sorularak yurt dışında bulunduğu sürelerde genel tatil çalışmalarının hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken eksik araştırmayla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26323, Karar No: 2013/40402, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/26323 E.  ,  2013/40402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 20 TL. değerindeki bir adet halıyı çalmak isterken yakalanan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Mağdurun başvurusundan önce, sanığın kolluk görevlileri tarafından şüphe üzerine yakalandığnda, suçu ikrar edip, nereden hırsızlık yaptığını göstererek ele geçen çalıntı eşyanın dava açılmadan müştekiye teslim edilmesini sağlaması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 19.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7131, Karar No: 2007/7114, Tarih: 26.04.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/7131 E.  ,  2007/7114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Balıkesir  İş Mahkemesi

Tarih                : 12.04.2006
Yargıtay — Esas No: 2015/12193, Karar No: 2015/14917, Tarih: 22.12.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/12193 E.  ,  2015/14917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ, TESCİL VE TAZMİNAT

Taraflar arasındaki davadan dolayı .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.12.2014 gün ve 327-426 sayılı karar davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 22.12.2015 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat gelmedi temyiz edilen vekili Avukat ... ... geldi duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Temyiz eden davalı vekili Av. ...'e 22.12.2015 tarihli duruşma gününün “.........., ...............Caddesi 1. .......... Sitesi Yanı No..., ... .... ..../.........” adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, ancak .... ve ..... tarafından dosyaya sunulan 17.12.2015 havale tarihli dilekçe ile davalı vekilinin kurumları ile ilgisinin bulunmadığının, tebligat evrakının da sehven alındığının belirtildiği ve davalı vekilinin 13.03.2015 havale tarihli temyiz dilekçesinde adresini “......... Mah. ....... Bey Sok. No:..../. .../.....” olarak bildirdiği anlaşılmakla; duruşma giderinin (pulunun) temyiz eden taraftan temin edilerek evraka eklenmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5360, Karar No: 2012/3406, Tarih: 02.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/5360 E.  ,  2012/3406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Katılanın 09/03/2010 tarihinde yüzüne karşı verilen kararı yasal süre olan yedi günlük süre dolduktan sonra 22/03/2010 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, yasal süresinden sonra olan temyiz talebinin CMUK.nun 310 ve 317 maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir.

b) Sanığın mağdurun kafasına balta ile vurarak hayati fonksiyonlarını beş (AGIR) derecede etkileyecek nitelikte sol temporal ve sol pariyetalde kemik kırığı, sol mastoidde çökme kırığı oluşturan, sol taraf periferik fasiyal paralizeye neden olan ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda; teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine, yazılı şekilde alt sınırdan ceza tayin edilmek suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten insan öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine, haksız tahrik bulunduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bendin, "sanığın, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK 322.maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN ve diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA 02.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1337, Karar No: 2015/3510, Tarih: 08.06.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/1337 E.  ,  2015/3510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

İddianamede ve gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 16.07.2009 olarak yerinde düzeltilmesi olanaklı görülmüş;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar ... ve ... tarafından işlendiğini kabulde ve sanık ...'ın işlediği hırsızlık suçuna ilişkin nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdur ...'ye yönelik hırsızlık suçunu market içerisinden işleyen sanık ...'in eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 Esas ve Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olaylarda ise; mağdur ...'dan el çabukluğu ile 20 TL çalan sanık ..., mağdur ...'nün marketinden yapılan alışveriş sırasında 50 TL çalan ... hakkında, suçların işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olaylarda ise; mağdur ...'dan el çabukluğu ile 20 TL çalan sanık ..., mağdur ...'nün marketinden yapılan alışveriş sırasında 50 TL çalan ... hakkında, suçların işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-UYAP sisteminden alınan sanık ...'e ait nüfus kaydına göre, sanığın hüküm tarihinden sonra 29.01.2013 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durum araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sanık ... hakkında 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son. maddesinin gözetilmesine, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3551, Karar No: 2012/5160, Tarih: 04.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3551 E.  ,  2012/5160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

10/04/2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında ... köyü 171 ada 20 ve 170 ada 20 sayılı sırasıyla 1.303,47 m2 - 1.412,23 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar ...’nun zilyetliğinde olduğu, taşınmazlar hakkında kadastro mahkemesinde 2008/3 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak asılları cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmişlerdir.

Davacı ... Yönetimi 25/02/2008 tarihli dilekçe ile, Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle Kadastro Mahkemesinde 2008/3 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 171 ada 20 ve 170 ada 20 sayılı taşınmazlara ilişkin dava ayrılarak yukardaki esasa kayıt edildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu 170 ada 20 sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen kesiminin orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen bölümünün ve 171 ada 20 sayılı taşınmazın fındık bahçesi niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... yönetimi tarafından 171 ada 20 sayılı taşınmazın tamamı ve 170 ada 20 sayılı taşınmazın (B) ile işaretlenen kesimi yönünden temyiz edilmiştir.

Dava orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye uzman bilirkişi raporuna eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan uygulama ve araştırma sonucu temyize konu 171 ada 20 sayılı taşınmazın tamamının, 170 ada 20 sayılı taşınmazın (B) ile işaretlenen bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 04/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30289, Karar No: 2020/12733, Tarih: 22.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/30289 E.  ,  2020/12733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma ve mala zarar verme suçlarından sanık hakkında verilen beraat hükümleri katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Adahan Ltd.Şti vekilinin 06.05.2014 tarihli dilekçe ile davaya katılma talebinde bulunmuş olmasına karşın bu konuda mahkeme tarafından olumlu yahut olumsuz bir karar verilmediği tespit edilmekle, Adahan şirketinin suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılmakla, davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Adahan Ltd.Şti vekilinin 06.05.2014 tarihli dilekçe ile davaya katılma talebinde bulunmuş olmasına karşın bu konuda mahkeme tarafından olumlu yahut olumsuz bir karar verilmediği tespit edilmekle, Adahan şirketinin suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılmakla, davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılan şirkette tır şoförü olarak çalışmakta olduğu,olay günü saat 00.06'da kullandığı ... plakalı tır ve buna bağlı 34 VN 3828 plakalı dorsenin deposunun fulleyerek tam depo motorin ile Kuşadası'na bira götürmek üzere yola çıktığı ancak 24 km yol yapıp eşinin hastalandığını beyan ederek geri gelip tırı park edip eşyalarını alıp gittiği, katılan tarafından yapılan deponun kontrolünde depo kapağının ve taşıt tanıtma sisteminin kırılarak 346 litre motorinin eksik olduğunun tespit ettiği, sanığın 346 litre mazotu mal edindiği iddia olunan olayda; sanığın suçlamaları kabul etmediği, araç depo kapağının daha önceden açılmaması nedeni ile tanık...ile birlikte katılan ...’in arandığı ve onun onayı ile birlikte kırıp bu durumu tutanak altına aldıkları ve tutanağın tanık ...ta kaldığını ayrıca kullandığı aracın yakıt tanıma sisteminde bir kaç kez arıza olduğunu, yakıt tanıma sistemindeki arızaların arıza kaydı ile Shell firması tarafından tutanaklara bağlanmış olduğu, arıza sebebi ile ölçümlerin yanlış olabileceğini beyan etmesi, katılan vekilinin de araçlarda Canbus olarak bilinen araç takip sistemini kullandıklarını, bu sistem sayesinde aracın yakıt deposuna hangi saatte ve yerde müdahale edildiğinin belli olduğunu beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; tanık ...ın depo kapağının kırılması ile ilgili bilgisine başvurulmamış olması karşısında bu konuda beyanının alınması, dosya arasındaki Shell firması taşıt tanıma sistemi arıza formlarında Shell firması yetkilisi olup formları tanzim eden ..., ... ve...’ın dinlenmesi ile arıza formunun tanzim sebebinin sorulması ve bu arızanın düzeltilip düzeltilmediği, düzeltildi ise kendilerinden alınan yakıtlar bakımından hangi tarihten itibaren arızanın düzeltilmiş olduğunun sorulması ve tespit edilmesi, bununla birlikte katılan firmanın kullandığı yakıt yönetim modülü olan CANBUS yakıt sisteminin olay döneminde doğru işleyip işlemediği, işliyor ise sanığın kullandığı araç ile ilgili suç tarihinde yakıt boşaltımı yapılıp yapılmadığına sistem kayıtları birlikte değerlendirilerek alanında uzman bilirkişilere inceleme yaptırılıp, sanığın katılanın iddia ettiği şekilde mal edindiği mazotun olup olmadığı, var ise miktarının tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin sübuta dair temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.