muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/42967, Karar No: 2017/10806, Tarih: 09.11.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/42967 E.  ,  2017/10806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ... ile 27.08.2008 tarihinde ... mevkii 1141 ada 1 parseldeki arsanın kendi adına alınması ve üzerine bitişik nizam dubleks villa inşaatı yapılması hususunda anlaştıklarını, bu anlaşma gereğince 28.05.2008-06.06.2010 tarihleri arasında davalı ...'in sorumlu müdürü olduğu diğer davalı şirketin kendisine bildirdiği hesap numarasına inşaat malzemesi, mimar ve diğer tüm masraflar için gerekli ödemeler için 149.715 Euro gönderildiğini, bunun dışında inşaatın yapılması aşamasında kullanılan elektrik bedeli olarak 7.000,00 TL ödeme yapıldığını, ayrıca inşaat bittikten sonra villaların tefrişi için 7.000,00 Euro ödeme yapıldığını, buna karşılık davalı ...’in anlaşmaya aykırı olarak taşınmazları kendi adına tescil ettirdiğini ve borçları nedeniyle taşınmazlara haciz işlemi uygulandığını, uğradığı zararların tazmini için daha önceden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/562 E. sayılı dosyası ile de dava açıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100.000,00 TL’nin davalılardan faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, 6100 sayılı HMK 109/2. maddesi uyarınca talep konusunun taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli olduğu durumlarda kısmi dava açılamayacağı, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/562 esas sayılı dosyada açtığı kısmi davadan sonra artık kısmi dava açmasının mümkün olmadığı anlaşılmakla davacının kısmi dava açma hakkı olmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, 6100 sayılı HMK 109/2. maddesi uyarınca talep konusunun taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli olduğu durumlarda kısmi dava açılamayacağı, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/562 esas sayılı dosyada açtığı kısmi davadan sonra artık kısmi dava açmasının mümkün olmadığı anlaşılmakla davacının kısmi dava açma hakkı olmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, kısmi alacak istemine ilişkindir. Kural olarak alacaklı, alacağının tümü için dava açmak zorunda olmayıp, alacağının belli bir bölümünü dava konusu yapabilir. Zira; hiç kimse kendi lehine olan davayı (tam dava) açmaya zorlanamaz.(HMK m.24/2) Bu bağlamda davacının alacağının şimdilik belli bir kesimi için açtığı davaya, kısmi dava denilir. Kısmi dava 6100 sayılı HMK'nun 109. maddesinde düzenlenmiş olup, maddenin birinci fıkrasında; "Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir" denilmiştir. Maddenin ikinci fıkrasında yer alan "Talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz.” düzenlemesi ise 11.04.2015 tarihli, 29323 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 01.04.2015 tarihli 6644 numaralı Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 4. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır. Usul kanunlarının yürürlüğe girdikleri tarihten itibaren meydana gelen olaylara uygulanmasına derhal (hemen) uygulama ilkesi adı verilmektedir. Derhal uygulama ilkesi gereğince yeni kanun, yürürlüğe girdikten sonraki olay ve işlemlere uygulanmaktadır ve geçmişe yürümemektedir. Hukuk yargılamasında, kanun değişikliklerinde ilke "derhal uygulama" dır. Bu ana kurala bağlı kalınarak, eski kanun zamanındaki usul işlemleri, eski kanuna göre sonuçlanmalı, sonuçlanmamış işlemlere ise yeni kanun uygulanarak sonuçlandırılmalıdır. Bu ilkeler gözetilerek somut olaya bakıldığında; karar tarihi itibariyle mahkemenin dayandığı HMK'nun 109/2 maddesi yürürlükten kaldırılmış olup, derhal uygulama ilkesi gereğince eldeki davada da uygulama olanağı kalmamıştır. Hal böyle olunca mahkemece davanın esasına girilerek sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bent gereğince davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13937, Karar No: 2009/16, Tarih: 12.01.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/13937 E.  ,  2009/16 K.**

**"İçtihat Metni"**

... İnşaat Güvenlik Temizlik Ür. Hizm. Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile ... Hanım Doğumevine izafeten ... Bakanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.9.2007 tarih ve 239-371 sayılı hükmün Dairenin 23.6.2008 tarih ve 2854-8753 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 190,40 (Yüzdoksanlirakırkkuruş) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 12.1.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3132, Karar No: 2018/3401, Tarih: 07.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/3132 E.  ,  2018/3401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14621, Karar No: 2014/35425, Tarih: 04.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/14621 E.  ,  2014/35425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/299208

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2012

NUMARASI : 2010/301 (E) ve 2012/466 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın aşamalardaki savunmalarında olaydan önce hastanede bulundukları sırada müştekinin kendisine yumrukla vurduğunu, olay esnasında ise şerefsiz diyerek yine yumrukla vurup saldırdığını bunun üzerine kendisinin de müştekiye vurduğunu belirtmesi, tanık M.. Ö.. ile tanık H. M.'ın müştekinin sanığa tükürdüğünü ve yumruk vurduğunu beyan etmiş olmaları karşısında sanık lehine TCK'nin 29. maddesinde belirtilen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8629, Karar No: 2022/17543, Tarih: 25.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/8629 E.  ,  2022/17543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Mağdur ...’ın hazırlık aşamasında alınan beyanında traktörünün 2 adet ağırlık demirinin ve arka hidrolik kolunun olmadığını belirttiği ancak suça sürüklenen çocuklardan ele geçerek mağdura iade edilen eşyanın 1 adet ağırlık demiri olduğu ve bu cihetle mağdurun zararının tamamen giderilmemiş olduğu dikkate alındığında mağdur ...’dan kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık indirimine muvafakati sorularak sonucuna göre TCK’nın 168/1-4 maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Suça sürüklenen çocuğun mağdur ...’e ait traktörden 4 adet, mağdur ...’a ait traktörden 2 adet olmak üzere tanesi 20 TL olduğu tespit edilen ağırlık demirlerini çalması, mağdur ...’e ait traktörün ise 2 ağırlık demiri ve bir hidrolik kol çalması sebebiyle TCK’nın 145. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilemeyecek ise de belirli bir oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmeyen ve fiili işlediği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası mağdur ...’a karşı hırsızlık suçundan kurulacak hükümde CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, 25/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6006, Karar No: 2011/6370, Tarih: 01.11.2011

**15. Hukuk Dairesi         2010/6006 E.  ,  2011/6370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca tapu iptâli tescil istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenici, arsa sahiplerinden ... ile ...42. Noterliği'nde yaptığı 15.08.2005 gün 18196 yevmiye nolu, diğer arsa sahipleriyle aynı noterlikte yaptığı 12.08.2005 gün 18104 yevmiye nolu düzenleme şeklinde satış vaadi ve daire karşılığı inşaat yapım sözleşmesi ile davalılara ait ... ...mahallesi 30789 ada 4 parsel sayılı taşınmaz üzerinde inşaat yapımını üstlenmiş, bu inşaatın proje ve ruhsata uygun anahtar teslimi yapılması kararlaştırılmış, sözleşmenin 2. maddesinde paylaşım şekli belirlenmiştir. Aynı noterlikte düzenlenen 14.04.2006 gün 9949 yevmiye nolu ek sözleşmeyle yükleniciye aşamalı satış yetkisi verilmiş, en son 3 bağımsız bölümün satış yetkisinin iskân izni alındıktan sonra verileceği kabul edilmiştir.Dava konusu 22 nolu bağımsız bölümün paylaşımda davacı yükleniciye isabet ettiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi gereğince yüklenicinin sözleşmede kendisine verilmesi kabul edilen bağımsız bölümlere hak kazanabilmesi için inşaatı sözleşme ve ekleri fen ve tekniğiyle tasdikli projesi ve imara uygun olarak tamamlayıp arsa sahiplerine ait daireleri kendilerine teslim etmesi zorunludur. Sözleşmede inşaatın anahtar teslimi yapımı öngörüldüğünden yapı kullanma izin belgesini alma mükellefiyeti de yükleniciye aittir. Davacı yüklenici tarafından yapı kullanma izin belgesi alınmış ise de, bilirkişi raporuna göre bir kısım ayıplar bulunduğu anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu ayıpların açık ayıp niteliğinde olduğu ve ayıp ihbarında bulunulmadığı şeklinde görüş bildirilmiş ise de; davalı arsa sahipleri teminat olarak tuttukları 22 nolu bağımsız bölümün devrinden kaçındıklarından, yani ödemeleri gereken bedelin bir kısmını (22 nolu daireyi) ödememek suretiyle ayrıca ayıp ihbarında bulunmalarına gerek olmayıp bu eylemleri ayıp ihbarı niteliğindedir.Bu durumda mahkemece hükme esas raporu veren bilirkişi kurulundan hukukçu bilirkişi çıkarılarak alınacak ek raporla, hükmü temyiz eden davalı ...'ya ait bağımsız bölüm ile ortak alanlardaki ayıpların giderilme bedeli ya da nefaset bedeli tespit ettirilip davalı ...'in dairesindeki ayıpların giderilmesi ve nefaset bedeliyle ortak alanlardaki ayıp ve nefaset bedelinden davalı ...'in arsa payına isabet eden kısmı hesaplattırıldıktan sonra BK'nın 81. maddesi hükmünce bu miktarın depo ettirilerek birlikte ifa suretiyle davanın kabulü gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'in diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ...'ya geri verilmesine, 01.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5275, Karar No: 2012/5732, Tarih: 22.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/5275 E.  ,  2012/5732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Kocaeli Çocuk Mahkemesinden verilen 21.09.2010 gün ve 2009/509 Esas, 2010/319 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 sayılı, iki bin liraya kadar (iki bin dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı kanunlar ile değişik (1) numaralı bendinin Anayasaya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı 07.10.2010 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, bu itibarla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince cezaların miktar ve türüne göre, hükümlerin kesin nitelikte olduğu; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.09.2009 gün ve 173-209 sayılı Kararında da belirtildiği üzere; mahkemelerce daha ağır cezayı gerektirecek ve doğru uygulama yapıldığında temyiz incelemesine konu olabilecek bir eylemde, suç niteliği doğru belirlenmesine karşın, yanılgılı bir uygulama ile kesinlik sınırı içinde kalan bir ceza verilmesi halinde, bu gibi hükümlerin aleyhe başvuru üzerine temyiz denetimine konu olabileceği; somut olayda cinsel taciz suçundan TCK.nın 105/1. maddesi uyarınca madde metninde yer alan seçenek yaptırımlardan hapis cezası tercih edilip, aynı Kanunun 50/2. maddesine aykırı olarak adli para cezasına çevrilmiş ise de, kanuna aykırı olan bu uygulamanın ancak aleyhe temyiz bulunması halinde kesin nitelikte olan hükmü temyizi kabil hale getireceği ve dosyamızda da aleyhe temyiz bulunmadığı gözetildiğinde, bu suçtan kurulan ve yanılgılı uygulama sonucu kesinlik sınırı içinde kalan hüküm de temyiz denetimine konu olamayacağından; suça sürüklenen çocuk müdafiin cinsel taciz ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından kurulan 1480 TL ve 1200 TL adli para cezalarına ilişkin kesin nitelikteki hükümlere yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 22.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2018/7959, Karar No: 2019/1, Tarih: 07.01.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7959 E.  ,  2019/1 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamedeki nitelendirme, sevk maddeleri ile temyizin kapsamı, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2018 gün ve 2018/1 sayılı kararına göre, 11.12.2018 tarihli tebliğname tarihi itibariyle işin incelenmesi Yüksek 18. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın 18. Ceza Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 07.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8863, Karar No: 2015/11958, Tarih: 29.05.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/8863 E.  ,  2015/11958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/231970

MAHKEMESİ : Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2011

NUMARASI : 2010/331 Esas, 2011/94 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında bedelsiz kalmış senedi kullanma suçundan açılan dava ile ilgili olarak, zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Ankara Barosu'na kayıtlı olarak avukatlık yapan sanığın, 25/12/2008 tarihli vekaletname ile vekilliğini üstlendiği Beldibi Belediye Başkanlığı adına açacağı idari dava için taraflarca düzenlenen 11/01/2009 tarihli avukatlık ücret sözleşmesinde, iş sahipleri tarafından verilen 13/01/2009 ve 13/02/2009 vade tarihli ve herbiri 100.000 TL bedelli iki adet bonodan birincisinin, yürütmeyi durdurma kararı verilmesi halinde; ikincisinin ise davanın kabulüne karar verilmesi halinde ödeneceğinin kararlaştırıldığı, ancak açılan idari davalarda yürütmenin durdurulmasına veya davanın kabulüne karar verilmediği halde söz konusu bonoların sanık tarafından Mehmet isimli kişiye ciro edilmesi üzerine bu kişi tarafından 29/05/2009 tarihinde katılan ve müşteki aleyhine icra takibine geçildiği hususlarının anlaşılması karşısında;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 6. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde; "kamusal faaliyetin yürütülmesine atama veya seçilme yoluyla ya da herhangi bir surette sürekli, süreli veya geçici olarak katılan kişi" denilmek suretiyle "kamu görevlisi"nin tanımı yapıldığı, maddenin gerekçesinde de "...kişinin kamu görevlisi sayılması için aranacak yegâne ölçüt, gördüğü işin bir kamusal faaliyet olmasıdır." dendikten sonra kamusal faaliyetin de; "Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla,

bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir" şeklinde tanımlandığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12/04/2011 gün 2010/9-258 Esas, 2011/46 sayılı Kararına göre de, "5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 6. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendindeki "kamu görevlisi" tanımında yer alan "katılan kişi" ibaresi ile madde gerekçesinde yer alan "kamusal faaliyet" açılımından hareketle, bir kimsenin Ceza Kanunu uygulamasında "kamu görevlisi", yapılan faaliyetin de "kamusal faaliyet" sayılabilmesi için, kamu adına yürütülen bir hizmetin bulunması, bunun da Anayasa ve yasalarda belirlenmiş usullere göre verilmiş bir siyasal karara dayalı olması ve ayrıca faaliyetin kamuya ait güç ve yetkilerin kullanılması suretiyle gerçekleştirilmesi gerekmektedir." denildiği, 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 1. maddesindeki avukatlığın kamu hizmeti ve yargının kurucu unsurlarından olduğuna ilişkin belirleme, 2. maddesinde yazılı amacı, 76/1 ve 109/1-2. maddelerindeki baroların ve Türkiye Barolar Birliğinin kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları olduğuna ilişkin hükümler ile 5237 sayılı TCK'nın 6/1-c maddesindeki tanım ve gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde; avukatların 1136 sayılı Kanunun 35/1 ve 35/A maddelerinde yazılı ve münhasıran avukatlar tarafından yapılabilecek iş ve işlemler ile uzlaştırma işlemi ve barolar ile Türkiye Barolar Birliği'nin organlarında ifa ettikleri görevleri yönünden kamu görevlisi olduklarında kuşku bulunmadığı, 5237 sayılı TCK'nın "Özel kanunlarla ilişki" başlıklı 5. maddesinde; "Bu Kanunun genel hükümleri, özel ceza kanunları ve ceza içeren kanunlardaki suçlar hakkında da uygulanır" hükmünün yer aldığı, maddenin gerekçesinde; "Özel ceza kanunlarında ve ceza içeren kanunlarda suç tanımlarına yer verilmesinin yanı sıra, çoğu zaman örneğin teşebbüs, iştirak ve içtima gibi konularda da bu Kanunda benimsenen ilkelerle çelişen hükümlere yer verilmektedir. Böylece, ceza kanununda benimsenen genel kurallara aykırı uygulamaların yolu açılmakta ve temel ilkeler dolanılmaktadır. Tüm bu sakıncaların önüne geçebilmek bakımından, ayrıca hukuk uygulamasında birliği sağlamak ve hukuk güvenliğini sağlamak için; diğer kanunlarda sadece özel suç tanımlarına yer verilmesi ve bu suçlarla ilgili yaptırımların belirlenmesi ile yetinilmelidir. Buna karşılık, suç ve yaptırımlarla ilgili olarak bu kanunda belirlenen genel ilkelerin, özel kanunlarda tanımlanan suçlar açısından da uygulanmasının temin edilmesi gerekmektedir" denilmek suretiyle yasa koyucunun amacının ortaya konulduğu, bu maddenin 01/01/2009 tarihinde yürürlüğe girmiş olması nedeniyle anılan Kanunun genel hükümlerine aykırı olan sınırlayıcı nitelikteki Avukatlık Kanunu'nun 62. maddesinin de özel nitelikteki görevi kötüye kullanma suçları açısından zımnen ilga edilmiş sayılmasının gerektiği ve TCK'nın 247. maddesine göre zimmete geçirilen malın devlete veya özel kişilere ait olmasının suçun oluşması bakımından öneminin bulunmadığı kabul edilerek,

Sanığın sabit görülen eyleminin zimmet suçunu oluşturduğu gözetilmeden dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen yanılgılı hukuki değerlendirmeler ile yazılı şekilde görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-e maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 29/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.