muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7575, Karar No: 2012/8563, Tarih: 05.07.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/7575 E.  ,  2012/8563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Foça Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 3.2.2009 gün ve 230-15 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dairenin noksanın tamamlanması kararının mahkeme hakimi tarafından dikkatlice okunarak;

1) Dava konusu 1 ada 31 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde mevcut miktar fazlalığı şerhinin dayanağı olarak bildirilen Mal Müdürlüğü’nün 14.06.2002 tarih ve 476/295 sayılı yazısı ile eklerinin ilgili merciinden temini,

2) 1 ada 31 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının dikkatli ve sıkı biçimde araştırılarak teminiyle uygulanan tapu kayıtları mevcutsa ilk tesislerinden itibariyle tedavülleriyle birlikte getirtilmesi,

3) 192 ada 1 ve 197 ada 2 sayılı parsellerin beyanlar hanesini gösterir ... sayfalarının getirtilerek miktar fazlalığı şerhleri var ise, bu şerhlerin dayanakları olan belgelerin de temin edilmesi,

4) A-) 1 ada 31 sayılı parselin intikal kayıtlarında belirtilen 06.11.1950 tarih 6 no, 20.11.1954 tarih 346 no, 17.12.1954 tarih 383 no, 09.01.1957 tarih 8 nolu işlemlere ilişkin kayıt ve akit tablolarının,

B-) 1 ada 31 sayılı parselin 28.03.1945 tarih 22 yev. nolu işlemine ilişkin düzenlenen zabıt defteri kaydında geldisi olarak belirtilen Haziran 926 tarih 8 ve 10 nolu tapu kayıtlarının ve tedavüllerinin,

C-) 28.03.1945 tarih 22 yev. nolu işleme ilişkin zabıt kaydında belirtilen “A:Ölçüldükte fazlası ... Nehri Metrukatı olmakla Hazineye ait olacağı” şerhinin dayanağı belgelerin,

D-) Zabıt defterinde belirtilen 16.11.1949 tarih 232 sıra nolu kayıtta geçen aynı tarih 233 ve 234 sıra nolu kayıtların,temin edilmesi,

5) 1 ada 193 sayılı parselin ve geldisi olan 3324 nolu ... sayfsında kayıtlı taşınmazın beyanlar hanelerini gösterir şekilde tapu kayıtlarının getirtilerek evraka eklenmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 5.7.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/570, Karar No: 2010/1991, Tarih: 02.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/570 E.  ,  2010/1991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

15.10.2005 günü saat 21:00 sıralarında, sanıkların yönetimindeki aracı durdurarak, binen yakınanın, 16.10.2005 günü saat 01:00 sıralarında belinden yukarısı çıplak olarak tanıklar ... ve ...'ın çalıştığı balık lokantasına giderek yardım istediği ve jandarma karakol komutanlığındaki 16.10.2005 tarihli anlatımında, ... İlçesine 10 kilometre kala boynuna vurulduğunu, darbenin etkisi ile bayıldığını, kendisine geldiğinde aracın içinde arazide bulunduğunu anladığını, giysilerinin üstünde olduğunu, parasını kontrol ettiğini ve yerinde olduğunu, cep telefonunun ise olmadığını anladığını, araçtan inmek istediğinde, sanık ...'ın tabanca ile tehdit ettiğini ve “o çocuğu neden öldürdün” dediğini, mont ve tişörtünden asılarak götürmek istediklerini, ancak, giysilerinin üstünden çıktığını, boğuştuklarını kaçtığını açıklaması ile sonraki anlatımları, sanık savunmaları ve tanık anlatımları birlikte değerlendirilerek suçun sübutu halinde, eylemin bir bütün olarak yağma suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine duruşmaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazı ve kısmen tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakkının korunmasına, 02/03/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4411, Karar No: 2009/6701, Tarih: 23.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/4411 E.  ,  2009/6701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Uzunköprü Sulh Hukuk ve Hayrabolu Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, 16.12.2008 tarihli Emniyet Müdürlüğü adres araştırma yazısında kısıtlı adayının felç rahatsızlığı geçirmesi nedeniyle tüm ihtiyaçları ile bakımını sağlayan ve hemşire olan kızı İlkay’ın yanında, Emniyet Müdürlüğü Polis Lojmanları Hayrabolu adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın, Hayrabolu Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Hayrabolu Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12748, Karar No: 2019/10289, Tarih: 16.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/12748 E.  ,  2019/10289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hâkimliği

Taksirle ölüme neden olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11/01/2016 tarihli ve 2015/6098 soruşturma, 2016/172 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Nevşehir Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/02/2016 tarihli ve 2016/208 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, suç tarihinde maktul ...'in sevk ve idaresindeki ,,, plaka sayılı arazi taşıtı ile Çardak Köyü istikametinden Cezaevi Uçhisar beldesi istikametine seyir halinde iken olay mahalline geldiğinde şerit ihlalinde bulunup karşı yönden gelen şüpheli ...'in sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı araç ile çarpışması neticesinde vefat ettiği somut olayda, Ankara Adlî Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 23/12/2015 tarihli raporu ile şüphelinin kazanın oluşumunda herhangi bir kural ihlalinin bulunmadığından bahisle Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

Adli Tıp Kurumu Uygulama Yönetmeliğinin 15/2-b maddesinde yer alan, "İlgili mercilerden gönderilmiş trafik kazaları ile ilgili tahkikat dosyaları üzerinde incelemeler yapılarak tarafların kusur oranları, zararları ve gerekli tazminat miktarları tespit edilerek sonucu bir raporla tespit edilir." şeklindeki düzenleme karşısında, her ne kadar Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının ölümlü ya da yaralamalı trafik kazaları için kusur tespiti yapması mümkün ise de, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 05/09/2013 tarihli ve 2012/19402, esas, 2013/19286 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere taksirle işlenen suçlardan dolayı kusurluluk değerlendirmesinin mahkeme hâkimi tarafından yapılabileceği, bilirkişi raporlarının mahkemeyi bağlayıcı değil, delilleri değerlendirme vasıtalarından biri olduğu, mahkemelerin gerekçelerini açıklamak suretiyle bilirkişi raporlarına itibar edip etmeme hususunda takdir ve değerlendirme hakkını haiz bulunduğu, bilirkişi tarafından kusurluluk konusunda yapılan değerlendirmenin hâkimi bağlayıcı bir yönünün bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede,

Somut olayda olayın görgü tanığı olan İsa Öztürk'e ait ses kaydına ait CD çözümleme tutanığında "..tırın ben sol yaptığını biliyorum ..." şeklinde ve yine tanık ...'in ".. tır şoförü çukurdan kaçmak için gidiş yönüne göre yolun soluna kaydı, yolun soluna kayması ile hızlı seyir halinde olan jeep'i sürükledi ve jeepi tırın gidiş istikametine göre yolun soluna attı ve tırda yine kendi istikametine göre sağ taraga düştü...." şeklindeki ifadeleri, kaza tespit tutanağında şüphelinin 2. derece kusurlu olduğunun belirtilmesi, 18/10/2015 tarihli tutunakta tırın dorsesinin patates ile yüklü olduğu ve tarladan yüklenilmesi nedeniyle kantar fişinin ve irsaliyesinin bulunmadığının ve yükün bir kısmının aktarma yapıldığının belirtilmesi karşısında, olay mahallinde kaza tespit tutanağını düzenleyen memurlar ile tanıklar İsa Öztürk ve Erhan Civelek bulunduğu halde müşteki vekilinin, şüphelinin sevk ve idaresinde bulunan tıra yönelik iddialarının da açığa kavuşturulması için keşif yapılması, toplanacak deliller ve yapılacak inceleme sonucuna göre şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 160 ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapılmasını sağlamak üzere itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmeriğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 22/07/2019 gün ve 94660652-105-50-5118-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02/08/2019 gün ve 2019/80781 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 18.30 sıralarında, sürücü ...'in idaresindeki arazi taşıtı ile meskun mahal dışında, 7.2 metre genişliğinde, iki yönlü, eğimli, düz, zemini kuru, asfalt kaplamalı yolda, gündüz vakti açık havada seyri sırasında, olay mahalline geldiğinde şerit ihlalinde bulunup karşı yönden gelen sürücü ...'in idaresindeki çekici ile çarpışması sonucu ...'in öldüğü olayda, her ne kadar 17.10.2015 tarihli kaza tespit tutanağında ölen ...'in 1. derecede, şüpheli ...'in 2. derecede kusurlu olduğunun belirtildiği görülmüş ise de, olaya ilişkin olarak Adalet Komisyonu Trafik Bilirkişisi Mesut Gina'nın raporunda, yolun 7,2 metre genişliğine olduğu, yol ikiye bölündüğünde her bir araç için ayrılan şerit genişliğinin 3,6 metre olduğu ve çarpma noktasının ölen ...'in kullandığı aracın bulunduğu şeridin sağındaki yol başlangıç çizgisine 4,6 metre mesafede olduğu ve böylece şüphelinin şeridi içerisinde olduğunun net olduğu ayrıca ölenin savrulduğu mesafe göz önüne alındığında hız limiti olan 70 km/s üzerinde bir hızla seyrettiğinin sabit olduğu, bu sebeplerle ölen şahıs ...'in asli kusurlu olduğunun, tır şoförü şüpheli ...'in kural ihlalinin bulunmadığının ve kusurununu bulunmadığının, yolun sağ kenarında bulunan çukurun kazaya etkisinin bulunmadığının ve kazada yol kusurunun olmadığının belirtildiği, meydana gelen çelişkinin giderilmesi amacıyla alınan Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 23/12/2015 tarihli raporunda ise ölen şahıs ...'in aracının hızını kavşaklara yaklaşırken, dönemeçlere girerken, tepe üstlerine, yaya geçitlerine, hemzemin geçitlerine, tünellere, dar köprü ve menfezlere yaklaşırken yapım ve onarım alanlarına girerken azaltmadığı, şerit izleme kurallarına riayet etmediği, şerit ihlalinde bulunup karşı yönden gelen ...'in idaresindeki çekici ile çarpışması sonucu meydana gelen olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareketiyle asli kusurlu, şüpheli ...'in idaresindeki çekici ile seyrederken olay mahalline geldiğinde karşı yönden hızla gelen şerit ihlali yaparak önünü kapatan sürücü ... sevk ve idaresindeki arazi taşıtı ile çarpışması sonucu meydana gelen olayda kazaya etken kural ihlalinin olmadığının, yolun sağ kenarında bulunan yol bozukluğunun kazaya etken olmadığı, bu cihetle yolun yapım ve bakımından sorumlu kuruluşun sorumlu kişi veya kişilerin de kusuru olmadığının belirtildiği, böylelikle soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcılığınca gerekli araştırmaların yapılarak şüphelinin kusurlu olduğu yönünde dava açmaya yeterli bir delil elde edilemediği anlaşılmakla; Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11/01/2016 tarihli ve 2015/6098 soruşturma, 2016/172 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ile anılan Nevşehir Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/02/2016 tarihli ve 2016/208 değişik iş sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olup,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden, Nevşehir Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/02/2016 tarihli ve 2016/208 değişik iş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/4059, Karar No: 2025/6080, Tarih: 22.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/4059 E.  ,  2025/6080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2025/169 Esas, 2025/170 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Mersin 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 31.12.2024 Tarihli ve 2019/557 Esas, 2019/562 Karar Sayılı Kararı

Hükümlü ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve mahkemece 26.04.2019 tarihli karar ile ... vasi olarak atanmıştır,

Vasi ... 03.09.2024 tarihli dilekçesiyle vasilik görevinin sonlandırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 31.12.2024 tarihli ek kararıyla kısıtlının mernis adresinin Kastamonu olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B.Kastamonu 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin12.02.2025 Tarihli ve 2025/169 Esas, 2025/170 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine ilişkin olarak herhangi bir talebinin bulunmadığı ve vesayet makamının izni de bulunmadığı, vesayet makamından izin alınmaksızın yapılan yerleşim yeri değişikliğinin herhangi bir hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanunu’nun 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlıya atanan vasinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur."

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Mersin 1. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı ve kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadığından konu ile ilgili karar vermekte Mersin 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Mersin 1. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı ve kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadığından konu ile ilgili karar vermekte Mersin 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Mersin 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2064, Karar No: 2015/12727, Tarih: 25.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/2064 E.  ,  2015/12727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Alman Rant Sigortasına giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabülüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davadan feragat yetkisi bulunan davacı vekili karar tarihinden sonra 09.06.2015 tarihli dilekçesi ile, 6552 sayılı Kanun ile 3201 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik uyarınca davasından feragat ettiğini bildirdiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu'nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat

./..

üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan vazgeçildiği (feragat edildiği) bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacı aleyhine yargılama giderine hükmedilmeyeceği yönündeki 3201 sayılı Kanun'un Geçici 8'inci maddesi düzenlemesi dikkate alınarak yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3516, Karar No: 2012/5387, Tarih: 14.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3516 E.  ,  2012/5387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ile taşınmaz malın ve mal üzerinde irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Mahkeme kararı ile davacının temyiz dilekçesi davalıya, açıklama yapılmadan doğrudan muhtara teslim edilmek suretiyle tebliğ edilmiştir. Tebligat Kanunu ve Yönetmelik hükümlerine aykırı olan bu tebligatlar geçersizdir. Mahkeme kararı ile davacının temyiz dilekçesinin davalıya usulüne uygun olarak tebliği ile yasal temyiz süresinin de beklenmesinden,

2-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan çilek, mısır, domates ve fasulye ürünlerinin sulu şartlarda 2010 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7622, Karar No: 2008/12165, Tarih: 18.09.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/7622 E.  ,  2008/12165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tefenni Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :27.11.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

2828 sayılı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Kanununa göre çocuklar hakkında koruma kararı istenebilmesi için, çocuğun, beden, ruh ve ahlak gelişimleri ve şahsi güveliklerinin tehlikede olup da; ana veya babasız, ana ve babasız; yada ana veya babası veya her ikisi de belirsiz yahut da, ana ve babası veya her ikisi tarafından terk edilmiş veya her ikisi tarafından ihmal edilip, sosyal tehlikelere ve kötü alışkanlıklara karşı savunmasız bırakılmış ve başıboşluğa sürüklenmiş olması zorunludur.(2828 S.K.md.3 ve md.22)

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, çocukların annesi Yıldız’ın kocasından gördüğü fiziki şiddet nedeniyle evden ayrılmak mecburiyetinde kaldığı, babanın da bakamayacak olduğu için çocuklarını geçici bir süre için kuruma ait çocuk yuvasına bıraktığı daha sonra ise ana ve babanın tekrar bir araya gelerek birlikte yaşamaya başladıkları ve ekonomik olarak çocuklarına bakabilecek duruma geldikleri anlaşılmaktadır. Bu durumda 2828 sayılı yasanın 3. ve 22. maddesi uyarınca korunma kararı alınmasını gerektiren koşulların bulunmadığı gözetilmeden, korunma kararı verilmesi doğru olmadığı gibi Türk Medeni Kanununu 311. ve 312. maddesinin aradığı koşullar gerçekleşmediği halde evlat edinme için ana ve babanın rızasının aranmaması kararı verilmesi de isabetsizdir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatıran geri verilmesine,iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.09.2008 per.