muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8694, Karar No: 2010/7214, Tarih: 06.12.2010

Mahkemece Hazine'ye ait Ağustos 927 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydının taşınmazı kapsadığı; ancak, kaydın sınırları sabit olmasına rağmen, miktarının sınırların kapsadığı yer kadar büyük olmadığı, nereye tekabül ettiğinin bilinememesi nedeniyle uygulama imkanı bulunmadığından 1963 yılında 4753 sayılı Yasa ile Hazine adına tapuya tescil edilerek tapulu taşınmaz haline döndüğü ve bu tapunun tesisinden geriye davacı yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 46. maddesinde öngörülen 20 yıl süre ile malik sıfatıyla zilyetlik koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Taşınmazın bulunduğu bölgede Toprak Komisyonunca 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca çalışmalar yapılmıştır. Bu çalışmalarda, kadastro tespiti sırasında taşınmaza uygulanan ve uyduğu tespit edilen 8.11.1963 tarih ve 519 numaralı tapu kaydı ile taşınmaz, Hazine adına tesçil edilmiştir. Hazinenin tapu kayıtlarının dayanağını teşkil eden 20.7.1963 tarihli belirtmelik tutanağının 113/58 no parseli ile Abdulbaki Atlık icarında olduğu, kaçak ve yitik kişilerden Hazine'ye intikal ettiği, 1937 tarih 9-16 tahrir numaralı vergi kayıtları ve Ağustos 927 tarih 1 sıra numaralı tapu kaydı ile Hazine adına kayıtlı olduğu, 1951 yılında köye gelen şahısların Hazine'den icar ile kullandıkları belirtilerek Hazine adına belirtmesi yapılmış; Hazine adına tapu kayıtları oluşturulmuştur. Mahkemece belirtmelik tutanağında uygulanan Ağustos 927 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydı tüm tedavülleri varsa haritası ile birlikte getirtilmemiş, kaydın kadastro tespiti sırasında revizyon görüp görmediği araştırılmamış, varsa bu taşınmazların kadastro tespit tutanak suretleri getirtilmek suretiyle tapu kaydı, revizyon gördüğü parseller de dikkate alınarak; keşifte uygulanan kaydın kapsamının varsa haritasına göre, haritası yoksa “... Dağı, ... Banisi, .... ziyareti ve Nihil” olan hudutları itibarı ile gayri sabit hudutlu olduğu göz önüne alınarak miktarına göre kapsamının belirlenmesi gerektiği düşünülmemiştir. Yine belirtmelik tutanağında uygulanan 1937 tarih 9-16 tahrir numaralı vergi kayıtlarının tümü ve tahrir kayıtlarının Hazine adına oluşum nedenine ilişkin belgeler getirtilmemiş, belirtmelik tutanaklarına göre Hazineye ait aynı tapu ve vergi kayıtlarının uygulandığı taşınmazlar hakkında, şahıslarca Hazine aleyhine açılan ve Kadastro Mahkemesinde görülmekte olan davaların birleştirilmesi gerektiği düşünülmemiştir. Dosyaya getirtilen nüfus kayıt örneğinden belirtmelik bilirkişilerinin ölü olduğu anlaşılmakta ise de belirtmelik tutanağında muhtar ve aza olarak imzası bulunan şahısların ölü olup olmadıkları araştırılmamış; sağ iseler belirtmelik tutanağının içeriği hakkında tanık olarak bilgilerine başvurulmamıştır. Yine belirtmelikte isimleri geçen şahısların kim oldukları ve icarcı olup olmadıkları üzerinde de durulmamıştır

. Dosyaya getirtilen nüfus kayıt örneğinden belirtmelik bilirkişilerinin ölü olduğu anlaşılmakta ise de belirtmelik tutanağında muhtar ve aza olarak imzası bulunan şahısların ölü olup olmadıkları araştırılmamış; sağ iseler belirtmelik tutanağının içeriği hakkında tanık olarak bilgilerine başvurulmamıştır. Yine belirtmelikte isimleri geçen şahısların kim oldukları ve icarcı olup olmadıkları üzerinde de durulmamıştır. Çekişmeli taşınmaz Yüksekova-Şemdinli yoluna sınır olup Dairemizdeki benzer dosyalardan bu yol nedeniyle kamulaştırma yapıldığı anlaşıldığı halde yol nedeniyle yapılan kamulaştırma evrakları getirtilmemiş ve mahalline uygulanmamıştır. Böylesine eksik inceleme ile karar verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle belirtmelik tutanağında gösterilen Hazine adına kayıtlı Ağustos 1927 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavülleri, varsa haritası, tapu kaydı, varsa kadastro sırasında revizyon gördüğü parsellerin kadastro tespit tutanağı suretleri, 1937 tarih 9-16 tahrir numaralı vergi kayıtları ile bu kayıtların Hazine adına kaydedilmesinin nedenini oluşturan oluşum belgeleri, belirtmelikte imzası bulunan tüm muhtar ve azaların nüfus kayıt örnekleri ile kamulaştırma ile ilgili idari tahkikat evrakları, kamulaştırma kararı ve ekleri, kamulaştırma haritası getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra; taşınmaz başında yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, belirtmelik ve tespit bilirkişileri ve teknik bilirkişi katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır

. Keşifte yerel bilirkişiler yardımı ile Ağustos 1927 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydı uygulanarak, hudutları zeminde tek tek göstertilmeli, gösterilen hudutlar teknik bilirkişiye haritasında işaret ettirilmeli, kaydın haritası varsa kapsamı haritasına göre, haritası yoksa kayıt hudutları gayri sabit olduğundan miktarına göre kapsamı belirlenmeli, tapu kaydı kapsamı belirlenirken söz konusu kaydın revizyon gördüğü parseller nazara alınmalı, aynı şekilde belirtmelikte uygulanan vergi kayıtları da uygulanarak kapsamı belirlenmeli, bu kayıtların Hazine adına oluşum nedeni üzerinde durulmalı, kamulaştırma ile ilgili idari tahkikat evrakları, kamulaştırma kararı ve ekleri, kamulaştırma haritası kadastro paftası ile çakıştırılmak suretiyle uygulanıp kapsamları belirlenmeli, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın geçmişte ne olduğu, kim veya kimler tarafından ne suretle ve ne zamandan beri kullanıldığı, icar ile kullanılıp kullanılmadığı, taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kalıp kalmadığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, belirtmelikte imzası bulunan muhtar ve azalar sağ iseler belirtmeliğin içeriği hususunda beyanlarına başvurulmalı, Hazine adına oluşan tapu kayıtlarının dayanağı belirtmelikte Ağustos 1927 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydının uygulandığı ve aynı şekilde davalı bulunan tüm parsellerle ilgili dava dosyalarının birleştirilmesi gerektiği düşünülmeli, teknik bilirkişiden keşfi takibe imkan verir ve uygulanan kayıtların kapsamını gösterir ayrıntılı rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 06.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13877, Karar No: 2006/16456, Tarih: 28.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/13877 E.  ,  2006/16456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12.07.2005 tarih 2005/5082-9700 sayılı bozma kararında özetle: "Çekişmeli Alaçam Köyü 117 ada 239 parselle ilgili hükmün onanmasına karar verildikten sonra aynı ada 263 parselin 239 parsele uygulanan kaydın miktar fazlası olduğu, 55 yaş üzeri tam kapalılıkta kızılçam ağaçları ile kaplı bulunduğu açıklanmış ve 263 parselle ilgili olarak katılan ... Yönetiminin davasının kabulüne karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra gerçek kişilerin davasının reddine, Orman Yönetiminin davasının kabulüne ve dava konusu 263 parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından vekalet ücreti ve mahkeme masrafları yönünden temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 11.04.1980 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 05.05.1995 tarihinde ilan edilip dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Mahkeme hükmü Orman Yönetimine 27/06/2006 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, H.Y.U.Y.nın 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra Orman Yönetimi tarafından 14/07/2006 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 ... ve 3/4 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, istek halinde peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 28/11/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7193, Karar No: 2017/4298, Tarih: 02.10.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/7193 E.  ,  2017/4298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 02/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8139, Karar No: 2018/4667, Tarih: 26.06.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/8139 E.  ,  2018/4667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f, 62, 52/2, 52/4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, hükümden sonra 27/08/2016 tarihinde öldüğünün UYAP sistemi aracılığıyla MERNİS ten temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 26/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20533, Karar No: 2015/30769, Tarih: 08.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/20533 E.  ,  2015/30769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı 29.04.2014 tarihinde icra mahkemesine başvurarak, takip dosyasında üçüncü kişiye gönderilen 89/1 haciz ihbarnamelerine her defasında 3. kişi tarafından borçlunun çalışmadığı ve alacağı olmadığı yönünde gerçeğe aykırı beyanda bulunulduğunu ileri sürerek, 05.05.2009 tarihli ilk haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihi olan 18.05.2009 tarihinden dava tarihine kadar gerçeğe aykırı beyanda bulunulması nedeniyle haciz ihbarnamelerine itiraz eden 3. kişinin tazminata mahkum edilmesini talep etmiş, mahkemece; davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 89/4. maddesi uyarınca üçüncü kişi hakkında tazminat davası açılabilmesi için üçüncü kişiye İİK'nun 89/1. maddesi uyarınca birinci haciz ihbarnamesi gönderilmesi, buna itiraz edilmemesi halinde ikinci haciz ihbarnamesi gönderilmesi ve yasal süre içerisinde üçüncü kişi tarafından haciz ihbarnamelerinden birine itiraz edilmiş olması zorunludur.

Somut olayda, 3. kişiye ikinci kez gönderilen 21.12.2012 tarihli 1. haciz ihbarnamesinin 02.01.2013 tarihinde tebliğ edildiği, 3. kişi tarafından yasal süre geçtikten sonra 21.01.2013 tarihinde söz konusu haciz ihbarnamesine itiraz edildiği görülmektedir. Bu durumda 3. kişinin İİK'nun 89. madddesi uyarınca gönderilen 21.12.2012 tarihli birinci haciz ihbarnamesine yasal süre içerisinde itirazda bulunmadığı anlaşılmakla, bu haciz ihbarnamesine karşı İİK'nun 89/4. maddesinde öngörülen tazminat davasının şartları oluşmadığından, mahkemece, ikinci kez gönderilen 21.12.2012 tarihli haciz ihbarnamesi ile ilgili tazminat isteminin bu nedenle reddi yerine işin esası incelenerek reddedilmesi doğru değil ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu itibariyle doğru olan kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 27,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11140, Karar No: 2024/13605, Tarih: 23.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/11140 E.  ,  2024/13605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1298 E., 2023/1326 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırıkkale 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/236 E., 2023/153 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Makine ve Kimya Endüstrisi A.Ş. ile fer'i müdahil SGK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Makine ve Kimya Endüstrisi AŞ ile fer'i müdahil SGK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde ve yargılama aşamasında talebin açıklanmasına dair dilekçesinde; davacının 01.08.1985 ile 01.08.1987 tarihleri arasında davalı iş yerinde geçen çalışmalarının uzun vade sigorta kollarına tabi olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı MKE vekili cevap dilekçesinde; davacının çıraklık sözleşmesine bağlı olarak çalıştığını, çırakların üretime dayalı bir çalışma içinde olsa bile bu çalışmanın nazari olarak öğrendiklerini uygulama amacı taşıdığını, uygulamalı çalışmanın çıraklık döneminin bir parçası olduğunu, davacının da zorunlu sigortalı olarak çalışan işçilerden farklı olarak daha düşük ücret aldığını ve daha fazla yıllık izin kullandığını, davacının hizmetlerinin işçilik olarak kabulü ile uzun vadeli sigorta kollarına tabi hizmet sayılmasının mümkün olmadığını, davalı Kurum fabrikalarında yapılan işin ağır iş niteliği taşıdığını, çırakların bu tür ağır işleri yapmasının mümkün olamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde; hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, özel kanunlarında çırak olarak tarif edilen sigortalıların uzun vadeli sigorta kollarına tabi olmadıklarını, Kurum kayıtlarının aksi kanıtlanıncaya kadar asıl olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde; hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, özel kanunlarında çırak olarak tarif edilen sigortalıların uzun vadeli sigorta kollarına tabi olmadıklarını, Kurum kayıtlarının aksi kanıtlanıncaya kadar asıl olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 01.08.1985 tarihli işe giriş bildirgesi gönderilmesine ve bordro tanıklarının davacının fiilen çalıştığını doğrulamasına rağmen davacının hizmetlerinin Kuruma hiç bildirilmediği, kaldı ki davalı Kurumun cevap dilekçesinde davacının çalışmasını doğruladığı, ancak hizmetinin 3308 sayılı Kanuna tabi olarak geçtiğini ve öğrenime ve eğitime yönelik olduğunu ifade ettiği, davacı vekili tarafından davacının uzun vadeli sigorta kollarına tabi olarak çalışmasının geçtiği dönemin 01.08.1985 - 01.08.1987 tarihleri arasına ilişkin olduğunun beyan edildiği, dosya kapsamındaki belgelerden davacının ... Fabrikasında çıraklık okulunu bitirdikten sonra işe başladığı ve talebin çıraklık okulundan mezun olduğu tarihten sonra ve işe giriş bildirgesi ile bildirimde bulunulan tarihten itibaren başladığının anlaşılması karşısında; davacının davalı MKE'ye bağlı ... sicil no.lu ... Çekme Boru Fabrikasında 01.08.1985 - 01.08.1987 tarihleri arasında 506 sayılı Kanun kapsamında uzun vadeli sigorta kollarına tabi olacak şekilde çalıştığı, hizmetlerinin ilgili dönemde geçerli asgari prime esas kazanç üzerinden tahakkuk ettirilmesi gerektiği, davacının 22.05.1968 doğumlu olduğu nazara alındığında sigortalılık süresinin başlangıç tarihinin ise 18 yaşını ikmal ettiği 22.05.1986 tarihi itibarıyla başlayacağı sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle davanın kabülüne, davacının MKE'ye bağlı 45738 sicil nolu ... Çekme Boru Fabrikasında 01.08.1985- 22.05.1986 tarihleri arasında arasında hizmet akdiyle çalışmalarının 506 sayılı Kanun'un 60/g hükmü ve 5510 sayılı Kanun'un 38/2. Maddesi hükmü uyarınca prim gününe ilavesinin gerektiğinin tespitine, davacının MKE'ye bağlı 45738 sicil nolu ... Çekme Boru Fabrikasında 23.05.1986-01.08.1987 tarihleri arasında 506 sayılı Kanun kapsamında uzun vadeli sigorta kollarına tabi olacak şekilde çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafın beyanında 01.08.1985-01.08.1987 tarihleri arası uzun vadeli sigorta kollarına tabi çalıştığının tespitini talep ettiği, davacı adına 01.08.1985 tarihi itibariyle işe giriş bildirgesinin verildiği, davalı ile davacı yönünden Ağustos/1983 tarihli çırak sözleşmesi imzalandığı, Temmuz/1984 tarihli staj belgesinin bulunduğu, 06.08.1985 tarihli davalı Kuruma ait Kurum içi yazışmalarda davacının imalat müdürlüğü bölümünde çalışmasının uygun görüldüğü ve 01.08.1985 tarihinde işbaşı yaptığını belirttiği, davacı ile davalı arasında 01.08.1985 tarihli iş sözleşmesinin imzalandığı, Eylül/1983 tarihli taahhütnamede davacının 2 yıl süre ile çırak olarak çalışmayı taahhüt ettiği, çıraklık okul diplomasında iki yıllık sürenin 17.06.1985 tarihinde tamamlanıp mezun olduğunun belirtildiği, işe giriş bildirgesinin 01.08.1985 tarihinde Kuruma verildiği ve davacı adına 01.08.1987 tarihinden itibaren bildirimlerin yapıldığı, 31.07.1985 tarihli sağlık raporunda davacının fabrikaya işçi olarak alınacağının belirtildiği, davacıya 1986 yılı 4 ve 11 aylar arasında fazla mesai ödemesi yapıldığı, Eylül1983 tarihli noter onaylı taahhütnamede davacının 1983 yılından itibaren 2 yıl çırak olarak çalışacağının belirtildiği, dinlenen tanıklar davacının torna bölümünde çalıştığını ve çalışmanın üretime yönelik olduğunu belirttikleri somut olayda, noter onaylı taahhütname belgesi, fazla mesai ödeme kayıtları ve tanık beyanları dikkate alınarak verilen kararın yerinde olduğu gerekçesiyle davalı ve feri müdahil Kurum vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı MKE A.Ş.; davanın husumet yokluğundan reddi gerektiğini,davacının çalıştığı fabrikanın özelleştirme sonrası ... Servis San. A.Ş. ile birleştirildiğini ,davacının dava dilekçesinde 18 yaşından sonrası için talepte bulunduğunu ve mahkemece taleple bağlılık ilkesine aykırı karar verildiğini, davacının çırak olarak çalıştığını, üretime yönelik çalışması bulunmadığını, üretime yönelik çalışmanın kanıtlanamadığını belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

2.Fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili; hak düşürücü sürenin geçtiğini, eylemli ve gerçek çalışmanın ispatlanamadığını belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili; hak düşürücü sürenin geçtiğini, eylemli ve gerçek çalışmanın ispatlanamadığını belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.