muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2840, Karar No: 2022/13165, Tarih: 23.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/2840 E.  ,  2022/13165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; katılan ...’in boya atölyesine, kapının asma kilidi kırılmak suretiyle girilip 12 litrelik tiner çalınması şeklinde gerçekleşen olayda; olay yerinde bulunan bir tiner tenekesinde sanığın parmak izinin tespit edildiği, sanığın aşamalardaki ifadelerinde üzerine atılı suçu kabul etmeyerek, katılanın işyerine hiç gitmediğini ifade etmesi, katılanın da kollukta olay günü saat 21.30 sıralarında evine gittiğini, ertesi gün saat 09.15 sıralarında işyerine geldiğinde asma kilidin kırılmış olduğunu ve 12 litrelik tinerin yerinde olmadığını gördüğünü, etrafta yaptığı araştırmada .....,Caddesi üzerinde bulunan marketin altındaki inşaata gittiğini ve burada önceden tanımadığı 17-19 yaşlarında kirli sakallı 1.70 cm boylarında, başında logolu örgü, üzerinde kırmızı kazak ve dar siyah pantolon bulunan zayıf yapılı bir erkek şahsın elinde tornavida ile kendisine saldırdığını, kendini savunmak için şahsa tekme atması üzerine, şahsın tornavidayı atarak kaçtığını, bu sırada 3-4 kişinin daha sesini duyduğunu, tornavida ile tiner tenekesini alıp işyerine götürdüğünü beyan etmesi karşısında; sanıkla katılanın duruşmada yüz yüze teşhisi, yüzleştirme olanağı yok ise teşhise elverişli yeterli miktarda fotoğraf temin edilerek, katılana gösterilmek suretiyle teşhis işlemi yaptırılması ve katılanın işyerine gitmediğini savunan sanığın suç tarihinde kullanmış olduğu telefon hatları tespit edilerek, olay tarihindeki HTS kayıtlarının (arama, aranma, mesaj, baz istasyonu vs) Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan getirtilerek savunmasının doğruluğu araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde atılı suçlardan beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20513, Karar No: 2013/25545, Tarih: 28.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/20513 E.  ,  2013/25545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, silahla tehdit ve kasten yaralama

HÜKÜM : - Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve tehdit suçlarındandan hükümlülük ve müsadere

- Sanık ... hakkında temyiz talebinin reddi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında yokluğunda verilen kararın 21.06.2011 tarihinde ''aynı konutta yeğeni ...imzasına'' ... köyü adresine tebliğ edildiği ve sanığın muhtelif tarihli dilekçelerinde yeğeni olan ...ile birlikte oturmadıklarını, ...'ın Erciş ilçesi ... beldesinde ikamet ettiğinden tebligatın geçersiz olduğunu beyan etmesi karşısında, tebligat tarihi olan 21.06.2011 tarihi itibariyle tebligatı kabul eden...'ın sanık ile aynı konutta oturup oturmadığı araştırılıp, buna ilişkin düzenletilecek tutanak ve belgeler dosya arasına eklenerek Dairemize iadesi sağlamak üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsav- cılığına (TEVDİİNE), 28.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2937, Karar No: 2015/16699, Tarih: 04.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/2937 E.  ,  2015/16699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Hakaret, kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Hakaret, kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçlarından sanığa ceza verilmesine yer olmadığına ve sanık hakkında akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin hükümler, sanık vasisi müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... ceza verilmesine yer olmadığına ve sanık hakkında akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirinin uygulanmasına karar verildikten sonra, temyiz incelemesi esnasında UYAP kayıt sistemi üzerinden çıkartılıp dosyasına eklenen 09.10.2015 tarihli nüfus kayıt örneğinden sanığın 30.11.2014 tarihinde öldüğü tespit olunmakla, belirtilen hususun mahallinde araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından, hükümlerin bu itibarla 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5136, Karar No: 2024/7290, Tarih: 05.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/5136 E.  ,  2024/7290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/2416 E. , 2023/915 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İTİRAZA KONU KARAR : Temyiz talebinin süreden reddi

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 26.10.2023 tarihli ve 2023/7015 Esas, 2023/6515 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.07.2024 tarihli ve KD-2024/38633 sayılı lehe itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin yokluğunda verilen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'nin 10.05.2023 tarih ve 2022/2416 Esas, 2023/915 Karar sayılı kararının sanık müdafiine 06.06.2023 tarihinde tebliğ edidiği, sanık müdafiinin 20.06.2023 tarihinde UYAP üzerinden oluşturduğu temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği, UYAP üzerinden gelen evrakın 22.06.2023 tarihinde ilgili personel tarafından görüldüğü ve evrakın kopyalanarak sisteme yeni gelen temyiz evrakı gibi tekrar kaydedildiği, kayıt yapılırken evrakın oluşturulma tarihinin ve havale tarihinin 22.06.2023 olarak belirtildiği, temyiz dilekçesindeki

fiziki havalenin, UYAP kayıtlarındaki havalenin ve temyiz gönderme formundaki temyiz tarihinin de 22.06.2023 olduğu, sistemde temyiz tarihinin 22.06.2023 olduğu yanılgısına düşülmesi nedeniyle tebliğnamede temyizin süreden sonra olması nedeniyle temyiz talebinin reddinin talep edildiği, Daire tarafından da temyizin süreden sonra olması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verildiği, sanık müdafiinin temyizin süresinde olduğu yönündeki itirazı üzerine UYAP kayıtları üzerinde yapılan incelemede, sanık müdafi tarafından gönderilen orijinal temyiz talebi dilekçesinin 20.06.2023 tarihinde oluşturulduğu ve bu itibarla temyizin süresinde olduğu belirtilerek, süreden redde ilişkin Dairemizin red kararın kaldırılmasına ve sanık müdafiinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün esastan incelenerek onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II.HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2022/209 Esas, 2022/568 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.05.2023 tarihli ve 2022/2416 Esas, 2023/915 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 26.10.2023 tarihli ve 2023/7015 Esas, 2023/6515 Karar sayılı ilâmı ile temyiz talebinin süresinden sonra yapılması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

III. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilemeyeceğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.UYAP ortamında yapılan incelemede sanık müdafiinin temyiz talebini Bölge Adliye Mahkemesinin kararının bulunduğu sekmeye 22.06.2023 tarihinde İlk Derece Mahkemesinin kararının bulunduğu sekmeye süresinde olarak 20.06.2023 tarihinde gönderdiği anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmış; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.05.2023 tarihli ve 2022/2416 Esas, 2023/915 Karar sayılı kararı esastan incelenmiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut

delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, katılandan kaynaklanan haksız bir söz ya da eylem bulunmadığından sanık lehine haksız tahrik indiriminin uygulanma koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirim hükümlerinin yerinde, yeterli ve kanunî bir gerekçeye dayandığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 26.10.2023 tarihli ve 2023/7015 Esas, 2023/6515 Karar sayılı temyiz talebinin süreden reddine ilişkin ilâmının KALDIRILMASINA,

V. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 26.10.2023 tarihli ve 2023/7015 Esas, 2023/6515 Karar sayılı temyiz talebinin süreden reddine ilişkin ilâmının KALDIRILMASINA,

3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.05.2023 tarihli ve 2022/2416 Esas, 2023/915 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.11.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı kasten adam öldürmeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasında yerel mahkeme tarafından müsnet suçtan verilen ceza Bölge Adliye Mahkemesi kararıyla esastan reddedilmekle onanmış bu kararın sanık tarafının temyizi üzerine Dairemizde yapılan inceleme sonucunda oy çokluğuyla kararın onanmasına karar verilmiş olup, sanığın eyleminin TCK'nin 44. maddesi delaleti ile silahla tehdit suçunu oluşturduğu kanaatinde olduğumuzdan Dairemizin adam öldürmeye teşebbüs suçunu onayan çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. Şöyle ki;

Sanık ..., ...'ın kullandığı arkadaşları ... ve ...'ın da içinde bulunduğu araç ile otoyolda giderken katılan ...'in kullandığı tır ile saat 22.30 sularında karşılaşmışlar, tır ağır yüklü olduğu halde otoyolda ilerlediği sırada ...'ın kullandığı araç ile bu tırın önünden orta şeridi ihlal etmeleri ve çok yavaş gitmeleri nedeniyle tır şoförü olan katılan tarafından korna çalınanarak sanığın içerisindeki aracı uyarmış, katılanın korna çalarak kendilerini uyarmasına sinirlenen araç şoförü ..., katılanın tırı ile paralel şekilde aracını kullanmaya başlamış, sanık ... da olaydan kısa bir süre önce aldığı kuru sıkıdan bozma silahı deneyeceğini araçtaki arkadaşlarına söyleyerek oturduğu arka sağ camı açıp iki el havaya ateş etmiş, atışlar sonucu mermilerden bir tanesi herhangi bir yere isabet etmemiş ancak ikinci mermi çekirdeği araçla yan yana giden tırın şoför mahallinin yanındaki camı kırarak yerden 193 cm yükseklikteki tırın ön camının üst çerçevesine saplanmış vaziyette bulunmuştur. Ön cama saplanan bu mermi çekirdeği dışında katılanın kullandığı tıra isabet eden ikinci bir mermi bulunmamakta olup, olayda ele geçen iki adet boş kovanın sanıktan ele geçen silahtan sıkıldığı sabittir. Olay sırasında sanıkla aynı araçta bulunanlardan ...’ın üzerinde de içerisinde 8 fişek bulunan tabanca olduğu ancak bu silahın bu olayda kullanılmadığı anlaşılmıştır.

Olay öncesi sanık veya arkadaşları ile katılan arasında herhangi bir tanışıklık olmayıp, korna çalma meselesinden dolayı katılana sinirlenmeleri üzerine yan yana tırla seyir halinde hareket eden araçtaki şahıslardan sanığın olaydan kısa süre önce aldığı silahı denemek için kendilerine korna çalması nedeniyle sinirlendikleri bu nedenle katılanın aracının yanına gelerek paralel şekilde seyredip bu sırada sanığın havaya doğru 2 el ateş etmesi şeklinde gerçekleşen olayda sanık ile katılan arasında herhangi bir husumetin bulunmaması sanığın olaydan kısa süre önce yeni aldığı silahı denemek için ateş ettim, öldürme kastım yoktu şeklindeki savunmasının aleyhine dosyada sanığın katılanı öldürme kastıyla hareket ettiğini gösterir herhangi bir delinin olmayışı olay sırasında iki el atış yapıldığı halde bunlardan bir tanesinin kamyona hiç isabet etmemesi, sanığın istediği takdirde rahatlıkla katılanın bulunduğu bölgeyi hedef alıp ateş etmesinin mümkün olması katılanın tırın içerisinde iken sanığın binek aracın camından elini uzatarak katılanı görme imkanı olmaksızın katılanı korkutmak amacıyla ateş ettiğinin anlaşılması aynı araçtaki ...'ın üzerinde atışa salih silah olduğu halde bu silahı kullanmaması bir arada değerlendirildiğinde, sanığın katılana karşı öldürme kastıyla hareket ettiğine dair cezalandırılmasını gerektirir herhangi bir delil bulunmadığı, ancak katılanı korkutmak amacı ile ve tehdit kastıyla silahla ateş eden sanığın eylemenin aynı zamanda katılanın aracının camını kırarak kasten mala zarar verme suçunu da oluşturduğu, böylelikle sanık hakkında tek hareketi ile kanunun iki farklı hükmünü ihlal ettiği,

TCK'nin 44. maddesi kapsamında farklı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanarak en ağır cezayı gerektirir suçtan cezalandırılmasının gerekeceği anlaşılmakla, cezası ağır olan silahlı tehdit suçundan cezalandırılmasına, sanık hakkında kesinleşen mala zarar verme suçundan ise kanun yararını bozma yoluna gidilmesinde muhtariyetine karar verilmesi gerekirken, Bölge Adliye Mahkemesi kararını onaylayan dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2007/7796, Karar No: 2007/7734, Tarih: 27.09.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/7796 E.  ,  2007/7734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınmış bulunan buğday ürününün samanına ilişkin değerlendirme tarihi (2003 yılı) itibariyle dekar başına ortalama verimi ve kg başına ortalama satış fiyatını içeren veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip raporun denetlenmemiş olması,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ürününün İlçe Tarım Müdürlüğü tarafından bildirilen ortalama satış fiyatı yerine, Toprak Mahsulleri Ofis fiyatının alınmak suretiyle yüksek değer belirlenmesi,

3-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin son fıkrası uyarınca ve Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre; kamulaştırma yoluyla irtifak ... kurulmasında, bu kamulaştırma nedeniyle taşınmaz malda oluşacak değer düşüklüğü oranının (dolayısıyla kamulaştırma bedelinin) tespitinde, taşınmaz malın cinsi (arsa veya arazi olması) ve yüzölçümü ile irtifak hakkının kurulduğu alanın yüzölçümü, irtifakın niteliği (akaryakıt boru hattı, elektrik enerjisi nakil hattı vb) ve konumu gözönünde bulundurulur. Buna göre hesaplanacak değer düşüklüğü

oranı, (yöntemince kanıtlanmış önemli ve özel bir durum sözkonusu olmadıkça) taşınmaz malda irtifak hakkının kurulduğu alanın mülkiyet değerinin arazilerde %35'inden, arsalarda %50'sinden fazla olamaz. Somut olayda, davalılar adına kayıtlı olan arazi niteliğindeki 28969 m2 yüzölçümlü taşınmazın 1585,43 m2'lik kısmında davacı idare lehine irtifak ... kurulmuş bulunduğuna göre, bu taşınmaz malda irtifak ... kurulması nedeniyle oluşacak değer düşüklüğü oranının en fazla %1,9 olması gerektiğinin düşünülmemesi ve ayrıca irtifak ... tesis edilen alan 1585,43 m2 olmasına karşın mahkeme kararında 3538,36 m2 olarak yazılması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda değinilen hususlar eksiksiz yerine getirilmeli, bu bağlamda bilirkişi kurulundan açıklanan hususlara uygun ve denetime elverişli ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4990, Karar No: 2008/7116, Tarih: 22.05.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/4990 E.  ,  2008/7116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın konusuz kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı davalı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ... 'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının muhtelif aboneliklerinde kullandığı su ve atıksu bedellerini ödemediğini tarifeler yönetmeliği uyarınca gecikme cezası ve KDV'sini de ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 330.223.811.963 TL asıl, 178.296.197.000 TL gecikme cezası 31.933.084.240 TL gecikme cezasının KDV'si olmak üzere toplam 540.453.093.203 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ile belirlenen 161.993.95 YTL borcun yargılama sırasında ödenmiş olduğundan konusu kalmayan davada karar vermeye yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarıın reddi gerekir.

2-Taraflar arasında düzenlenen dava konusu aboneliklere ilişkin abone sözleşmelerinden 213027 nolu abone sözleşmesinde ödemelerde gecikme olması halinde fatura bedeline 6183 sayılı yasada belirlenen gecikme zammı uygulanacağına dair bir hüküm bulunmamaktadır. Bu sözleşme nedeniyle 6183 sayılı yasada öngörülen gecikme cezası istenemez. Ancak çoğun içinde az vardır kuralı uyarınca bu aboneliğe ilişkin alacağının geç ödenmesi halinde yasal oranda gecikme faizi istenebilir. Mahkemece bu sözleşme nedeniyle davalının yasal oranda faiz isteyeceği kabul edilerek, bilirkişi incelemesi yapılmak suretiyle davacı alacağı belirlenerek bulunacak miktara hükmedilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Birinci bent gereğince davacının tüm davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 500.00 YTL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, aşağıda dökümü yazılan 0.90 YTL kalan harcın davacıdan alınmasına, 22.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8029, Karar No: 2012/10444, Tarih: 05.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/8029 E.  ,  2012/10444 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... 2-... arasındaki dava hakkında istanbul 10.(Kapanan Beyoğlu 1.) İş Mahkemesinden verilen 22.02.2011 günlü ve 135/69 sayılı hükmün, davalılardan SGK Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Bazı maddeleri dışında 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesine göre “bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.”; Yine, 6099 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 7201 sayılı Kanunun 21. maddesine eklenen ikinci fıkrasına göre, “gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.”; Yine, 6099 sayılı Kanunun 9. maddesi ile değişik 7201 sayılı Kanunun 35. maddesinin ikinci fıkrasına göre, “Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.” düzenlemelerine yer verilmiştir.

Tüm bu düzenlemeler gözetildiğinde, artık, adres kayıt sisteminde yazılı adresi bulunanlara, 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre tebligat yapılamayacak olup; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, adres kayıt sisteminde yazılı adresine, 21. maddenin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılması gerekecektir.