muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8963, Karar No: 2025/1567, Tarih: 03.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/8963 E.  ,  2025/1567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI: 2023/1575 E., 2023/1764 K.

SUÇLAR: Kasten öldürme, kasten yaralama

ASIL KARAR: İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.09.2023 tarihli ve 2023/1575 Esas, 2023/1764 Karar sayılı ek kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296/1-2. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verildiği, bu kararın sanık müdafii tarafından temyiz edildiği saptanmıştır.

Ek karar yönünden; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.09.2023 tarihli ve 2023/1575 Esas, 2023/1764 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı belirlenmiştir.

Asıl karar yönünden; İlk Derece Mahkemesince kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I.HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ordu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2022/168 Esas, 2023/32 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2023/1575 Esas, 2023/1764 Karar sayılı kararı ile: İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılanlar vekili, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a ve 303/1-d maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğuna, eksik incelemeye, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, gerekçeye, kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, ek karara yönelik; kasten yaralama ile kasten öldürme suçlarından verilen hükümlerin bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğine, ayrıca yaralama suçundan ceza verilmesinin hatalı olduğuna, sanık lehine alt sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri özetle; suçun canavarca hisle ve eziyet çektirerek işlendiğinden bahisle suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Ek Karara İlişkin Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden:

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet kararının istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararının 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve bu karara yönelik temyiz talebinin niteliği karşısında aynı Kanun’un 296/1-2. maddesi uyarınca temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiği, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.09.2023 tarihli ve 2023/1575 Esas, 2023/1764 Karar sayılı ek kararının bu yönde olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Kasten Öldürme Suçu Yönünden Verilen Asıl Karara İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, maktulden sanığa yönelen etki-tepki dengesini bozacak nitelikte haksız söz veya davranış bulunmadığı, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli, her türlü kuşkudan uzak, yeterli, kesin kanıt bulunmadığı, katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

1. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçu Yönünden Verilen Ek Karara İlişkin Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden:

IV. KARAR

1. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçu Yönünden Verilen Ek Karara İlişkin Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden:

Gerekçe bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.09.2023 tarihli ve 2023/1575 Esas, 2023/1764 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

2. Sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) paragrafında açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2023/1575 Esas, 2023/1764 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ordu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE

03.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7170, Karar No: 2016/10016, Tarih: 13.10.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/7170 E.  ,  2016/10016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ...tarafından, davalı ... Ltd. Şti. aleyhine 30/05/2000 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiile dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı hazine, davalının hazineye ait olan yerde kaçak alçı taşı çıkarttığını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak Bala Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1997/133 esas sayılı dosyası ile 4.713,00 TL tazminat isteminde bulunduğunu, bu dosyada yapılan keşif sonucunda toplam zararının 10.649,00 TL olduğunun tespit edildiğini belirterek..... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1997/133 esas sayılı dosyasında hüküm altına alınmayan 5.936,16 TL’lik kısmın tazmini için iş bu davayı açmıştır.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, yeniden alınan bilirkişi raporu benimsenerek istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgeler incelendiğinde; davacı hazine tarafından davalı hakkında fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak ...Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1997/133 esas, 2000/14 karar sayılı dosyası ile kısmi dava açıldığı, taraflarının ve dava konusunun aynı olduğu, dosya kapsamında yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda zararın 10.649,00 TL olarak belirlendiği, davacı tarafından ıslah yapılmadığından mahkemece istemle bağlı kalınarak 4.713,00 TL’ye hükmedildiği, kararın Dairemizce onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Davacı hazine tarafından daha sonra açılan eldeki bu davada, saklı tutulan fazlaya ilişkin hak nedeniyle 5.936,16 TL maddi tazminat istenmiştir. Mahkemece zararın belirlenmesi amacıyla yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmış ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının zararı 2.896,12 TL olarak hesaplanmıştır.

Kısmi dava sonunda verilen ve kesinleşen kararda hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen zarar miktar yönünden kesinleşmiştir ve bu miktar, sonradan açılan bu dava için bağlayıcıdır. Şu durumda mahkemece ilk davada kesinleşen 10.649,00 TL maddi zarar tutarından, karar altına alınan 4,713.00 TL tutarın çıkartılarak aradaki fark olan 5.936,16 TL maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yeniden belirlenen zarar miktarına göre istemin kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA 13/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14180, Karar No: 2014/13183, Tarih: 13.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/14180 E.  ,  2014/13183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-...

: 2-...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın müvekkiline ait araçta hasara neden olduğunu ileri sürerek, ıslahla birlikte 5.898,60 TL. tazminatın faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı taraf davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 377,73 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32918, Karar No: 2015/7720, Tarih: 02.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/32918 E.  ,  2015/7720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın temyiz talebinin hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik olduğu anlaşılmakla, bu kapsamda yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Müştekinin aşamalarda değişmeyen beyanında sanığın yeğeni olduğunu, olay günü sanık ile ailevi meselelerden dolayı tartıştığı esnada sanığa kızdığını ve devamında sanığa tokat attığını, akabinde sanığın kendisi yere doğru fırlattığını açıkça beyan etmesi karşısında ilk haksız hareketin sanığa tokat atmak suretiyle müştekiden gelmesi nedeni ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesince haksız tahrikin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8036, Karar No: 2023/5416, Tarih: 20.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/8036 E.  ,  2023/5416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/11 E., 2015/75 K.

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2015/11 Esas, 2015/75 Karar sayılı kararı ile sanığın üzerine atılı suçları işlediği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı bir

delil elde edilemediğinden 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 24.01.2019 tarihli ve 14-2015/270517 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyizi

Sanığın organ sokmak suretiyle cinsel saldırı ve bu amaçla konut dokunulmazlığını ihlal suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyizi

İntikalin hemen gerçekleştiğine, mağdurenin kendisini savunamayacak derecede akıl hastası ve fiziken karşı koyamayacak durumda bulunduğuna, olay yerinin mağdure bağırsa dahi sesinin duyulmayacağı şekilde olduğuna, sanığın mağdureye cinsel saldırıda bulunduğunun kriminal rapor ile tespit edildiğine, beraat kararını hukuka aykırı olduğuna, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyizi

İntikalin hemen gerçekleştiğine, mağdurenin kendisini savunamayacak derecede akıl hastası ve fiziken karşı koyamayacak durumda bulunduğuna, olay yerinin mağdure bağırsa dahi sesinin duyulmayacağı şekilde olduğuna, sanığın mağdureye cinsel saldırıda bulunduğunun kriminal rapor ile tespit edildiğine, beraat kararını hukuka aykırı olduğuna, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Her ne kadar sanık hakkında katılan mağdureye yönelik olarak konut dokunulmazlığını ihlal etme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli cinsel saldırı suçlarını işlediğinden bahisle açılan kamu açılmış ise de; olay günü cinsel ilişki sonrasında sanığın cep telefonunu bahçeye attığından polise ve eşine haber veremeyip, akşam 19.00 - 20.00 arasında şikayetçi olduğu yönündeki beyanları, yine katılan mağdurenin soruşturma aşamasında kollukta verdiği ifadesinde sanıktan kurtulmak için komşularının cuma sohbetinde olduklarından dolayı bağıramadığını ifade etmesine karşın Mahkemedeki ifadesinde sanıktan kurtulmak için bağırdığı yönünde beyanda bulunmuş olması, katılan mağdurenin tövbe ettiği için ve cünüp bir şekilde toprağa basamayacağından dolayı olayın cuma namazı saatinde meydana gelmesine rağmen aynı gün saat 19.00 - 20.00 sıralarında şikayet etmeye gittiği yönündeki beyanları ve katılan mağdure hakkında 13.10.2014 tarihli Karabük Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen raporda, katılan mağdurenin rızası dışında zorla cinsel ilişkiye mukavemet edecek bir akıl hastalığı bulunmadığı ve söz konusu olayın ruh sağlığına tanı olacak şekilde bir bozulmaya sebep olmadığının belirtilmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın müsnet suçları işlediğine dair katılan mağdurenin çelişkili, dosya mündericatı ve hayatın olağan akışına uygun olmayan iddialarından başka, dosyada her türlü şüpheden uzak, yeteri kadar inandırıcı, kesin ve somut delil elde edilmediği anlaşılmakla, müsnet suçlardan sanığın beraatine karar vermek gerektiği kanaatine varılarak hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde

Sanığa isnat edilen konut dokunulmazlığını ihlali eylemi için cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile aynı maddenin dördüncü fıkrası gereği

8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. Aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 16.04.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin geçmiş olduğu belirlenmiştir. Bu nedenle Tebliğnamede farklı gerekçe ile bozma isteyen görüşe kısmen iştirak edilmemiştir.

B. Nitelikli Cinsel Saldırı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümlerin İncelenmesinde

B. Nitelikli Cinsel Saldırı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümlerin İncelenmesinde

İlk Derece Mahkemesinde gerçekleştirilen yargılama sırasında Karabük Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan 13.10.2014 günlü raporda “Kişinin muayenesi sonucunda maruz kaldığı iddia olunan rızası dışında zorla cinsel ilişki fiiline mukavemet edebilecek bir akıl hastalığı bulunmadığı ancak kişinin (IQ :75) sınırında mental kapasiteye sahip olması nedeniyle kolay kandırılabilir olduğu, söz konusu olayın ruh sağlına tanı olacak düzeyde bir bozulmaya sebebiyet vermediği'' tespit edilmesi karşısında, mağdurenin dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek olay tarihi itibarıyla herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, kendisine yönelik gerçekleştirilen eylemlerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişip gelişmediği, durumunun hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar veya kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususlarında açıklayıcı rapor aldırıldıktan sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2015/11 Esas, 2015/75 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Nitelikli Cinsel Saldırı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2015/11 Esas, 2015/75 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3523, Karar No: 2015/2962, Tarih: 06.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/3523 E.  ,  2015/2962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak

1- Tüm dosya kapsamına göre, internet kafede oyun oynayan sanık ile oyuna müdahale eden maktül arasında çıkan tartışmada, vurmak için ilk hamleyi maktülün yapması, ancak sanığın bu hamleyi savuşturduktan sonra maktüle vurması karşısında, TCK'nun 29. maddesi uyarınca asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık .. kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin, Katılanlar vekilinin ve Cumhuriyet Savcısının suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, internet kafede oyun oynayan sanığın rakibine yol gösterip yardım eden maktulle tartıştığı ve devamında kavgaya tutuşup boğuşmaya başladıkları, sanığın itmesi ile olay yerinde bulunan merdivenden düşen maktülün bir süre tedavi gördükten sonra buna bağlı oluşan kafatası kırığı ve beyin

kanaması sonucu öldüğü anlaşılan olayda; 8 yıldan 12 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 87/4. maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza verilmesi yerine, alt sınırdan ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 06/05/2015 günü oybirliği ile karar verildi.