muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4108, Karar No: 2016/4404, Tarih: 12.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4108 E.  ,  2016/4404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada... Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava,vasilik süresinin uzatılması istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.05.2007 tarih ve 2007/42 E. - 2007/72 K. sayılı kararı ile ... kısıtlanarak, kendisine kardeşi ...'ın vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi, 26.01.2016 tarihli dilekçesi ile vasilik süresinin uzatılmasını talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince; 04.02.2016 tarihli ek karar ile kısıtlının adresinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliği ile ilgili olarak vesayet makamının izin vermediği, vesayet makamından izin almaksızın yapılan yerleşim yeri değişikliğinin hukukî bir sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." yine aynı Kanunun 412/1. maddesi uyarınca da "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez." hükmü yer almaktadır.

Dosya kapsamından, kısıtlının daha önce... Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.05.2007 tarih ve 2007/42 Esas - 2007/72 Karar sayılı ilâmı ile vesayet altına alındığı ve vesayetin bu mahkemece takip edildiği, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine ilişkin olarak vesayet makamının izni bulunmadığı, vesayet makamından izin alınmaksızın yapılan yerleşim yeri değişikliğinin herhangi bir hukuki sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6128, Karar No: 2011/8405, Tarih: 26.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2008/6128 E.  ,  2011/8405 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2008/39827

...'i kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (SİNCAN) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17/10/2007 gün ve 81/184 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarına göre, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanığın, mağdura av tüfeğiyle ateş ederek, göğüse, kola ve batına isabet eden saçma tanelerinin batın içi kanamaya ve göğüs ve kolda yumuşak doku lezyonlarına neden olup, hayati tehlike de doğuracak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda; 5237 sayılı TCK.nun 35.maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 9-15 yıl aralığında makul bir ceza tayin edilmesi gerekirken, alt sınırdan uygulama yapılarak eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, suç niteliğine, tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 26/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2933, Karar No: 2016/7307, Tarih: 03.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/2933 E.  ,  2016/7307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılana ait işyerinde mağaza müdürü olarak görev yaparken, mağazada yapılan denetimde 83.820 TL açık olduğunun tespit edildiği, böylece sanığın, şirket adına bankaya yatırması gereken parayı uhdesinde tutmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından; sanığın, söz konusu dönemde hangi görevde bulunduğunun belirlenmesi, buna dar kayıtların getirtilmesi, sanığın para tahsili veya bu paranın bankaya yatırılması ile ilgili nasıl bir görevi bulunduğunun açık bir şekilde ortaya konulması, suç tarihlerinde, mağazanın geliri ile söz konusu dönemde yapılan giderlere dair fatura, fiş, irsaliye ve diğer bilgisayar ve muhasebe kayıtlarının tamamının getirtilmesi, mağazada para tahsil işi ile uğraşan diğer kişilerin tanık sıfatıyla dinlenilmesi, bu dönemde para giriş ve çıkışlarına ait kayıtlar ile banka kayıtlarının tamamının karşılaştırılması, bütün delillerin toplanmasından sonra dosyanın içinde muhasebeci bilirkişilerin bulunduğu bilirkişi kuruluna tevdii edilerek, sanığın uhdesinde para tutup tutmadığı, tutmuşsa bu paranın ne kadar olduğu, bu paranın kaybolmasından sanık dışında başkalarının sorumluluğunun bulunup bulunmadığı hususlarında bilirkişi raporu alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeyerek eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de; sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek haksız menfaat temin etmiş olması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

Sanık hakkında verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verildiği halde, uygulama maddesi olan TCK'nın 52/4. maddesinin karar yerinde gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 03/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2804, Karar No: 2017/8344, Tarih: 11.07.2017

**13. Ceza Dairesi         2017/2804 E.  ,  2017/8344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'un, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay’a gönderilmesinden sonra olmak üzere 09.05.2017 tarihinde mahkemesine temyiz dilekçesi verdiği ve dilekçesinin de Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 19.04.2017 tarihli tebliğnameden sonra dosyasına geldiğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'un temyiz dilekçesine ilişkin olarak ek tebliğname düzenlendikten sonra, incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE, 11.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9174, Karar No: 2011/11520, Tarih: 05.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9174 E.  ,  2011/11520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.02.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadastro tespiti sırasında tapu kaydına dayalı olarak davalı ... adına harmanyeri cinsi ile tespit ve tescil edilen 552 ada 1 parsel sayılı taşınmazın imar uygulaması yapılması ile oluşan ve yine davalı ... adına tescil edilen 3058 ada 1, 4, 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3. fıkrasındaki on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklinde ekleme yapılmıştır.

Aynı Kanunun 3. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanununa eklenen geçici 10. madde ise “Bu Kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Ancak, 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına eklenen “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” cümlesinde yer alan "...iddia ve taşınmazın niteliğine" ibaresi ve 3. madde ile 3402 sayılı Kanuna eklenen “Geçici 10. madde” Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 günlü ve E.2009/31, K.2011/77 sayılı kararı ile iptal edildiğinden Hazine’nin "harmanyeri" iddiasıyla açtığı iptal ve sınırlandırma davaları on yıllık hak düşürücü sürenin dışında kalmıştır.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararı göz önüne alınarak çekişmenin esasının incelenmesi gerekirken, davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19939, Karar No: 2010/13046, Tarih: 08.07.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/19939 E.  ,  2010/13046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, sanığın geceleyin 20.20 sıralarında tek başına evine gitmekte olan yakınanı bıçak tehdidiyle etkisiz hale getirip içinde para, cep telefonu, kimlik kartları vs. bulunan çantasını yağmalamak şeklindeki somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Ancak;

Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53. maddenin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine “Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” tümcelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8830, Karar No: 2022/18303, Tarih: 07.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/8830 E.  ,  2022/18303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık (Karşılıksız yararlanma)

HÜKÜM : Önceki hükmün aynen geçerli sayılmasına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında yargılamanın yapıldığı ...(Kapatılan) 12. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 1994/1717 Esas - 1996/521 Karar sayılı dosyasında bulunan soruşturma ve kovuşturma evraklarının aslının bulunduğu dikkate alınarak, tüm soruşturma ve kovuşturma evraklarını da içerir şekilde anılan dava dosyasının aslının veya okunaklı onaylı suretinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulduktan sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 07/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3438, Karar No: 2011/10087, Tarih: 28.12.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/3438 E.  ,  2011/10087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 126 ada 13 parsel sayılı 3955 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar ... ve arkadaşları, 126 ada 14 parsel sayılı 1891,78 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davacı ..., 126 ada 15 parsel sayılı 6089,61 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufunda bulunan yerlerden olduğu belirtilerek davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., 126 ada 14 parsel sayılı taşınmazının tapulu olduğunu, kadastro tespiti sırasında yüzölçümünün eksik yazıldığını belirterek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının davasının kısmen kabulüne, 126 ada 14 parsel ve 15 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tesciline, 126 ada 13 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile fen bilirkişisinin 13/09/2010 havale tarihli rapor ve krokisinde (13/B) olarak gösterilen 435,45 m2 yüzölçümündeki bölümünün çayır vasfı ile aynı ada son parsel numarası verilerek davacı adına, (13/A) harfi ile gösterilen 3519,71 m2 yüzölçümündeki bölümünün tespit gibi tespit malikleri adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı tarafından sunulan 1289 tarihli ve 263 sıra nolu tapu kaydının intikal görmediği ve davacı ile kayıt maliki arasında mirasçılık ilişkisi olup olmadığının anlaşılamadığı gerekçesiyle zilyetliğe değer verilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermek için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece tapu kaydının, revizyon görüp görmediği araştırılmamış, varsa revizyon gördüğü tüm parseller ve dava konusu taşınmazlar birlikte değerlendirilmek suretiyle yöntemince uygulanıp kapsamı belirlenmemiş, fen bilirkişisine uygulamayı gösterir denetime elverişli kroki tanzim ettirilmemiş, kayıt uygulamasında komşu parsel tapu kayıtlarından yararlanılmamış, tapu malikleri... ve ... ile davacının irs ilişkisinin kanıtlanması için davacıya gerekli süre verilmemiştir. Ayrıca ziraatçi bilirkişiden taşınmazların niteliği açısından ziraatçi bilirkişiden rapor alınmamış ve denetimin sağlanabilmesi açısından keşifte taşınmazın fotoğraflarının çektirilmemiş olması nedeniyle, zilyetlik yönünden yapılan araştırma da yetersizdir. Sağlıklı sonuca

varılabilmesi için, tapu kaydının oluşum belgeleri ve haritası ile çekişmeli taşınmaza komşu parsellerin dayanağı olan belgeler ve tapu kaydının revizyon gördüğü tüm taşınmazların onaylı tutanak suretleri getirtilip dosya tamamlandıktan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle, tespit bilirkişileri ve taraf tanıkları katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında tapu kaydının oluşumundan itibaren tüm tedavülleri ve dayanağı olan tüm belgeler okunup, kayıtlarda yazılı sınırlar yerel bilirkişilerce zeminde tek tek göstertilmeli, ..., ... ve ... yerleri belirlenmeli; kayıtlarda yazılı olup yerel bilirkişilerce gösterilemeyen sınırların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, bilirkişi ve tanıkların zeminde gösterdiği sınırlar teknik bilirkişiye haritasında işaret ettirilmeli, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve tespit bilirkişilerinin beyanları arasında çelişki doğduğu takdirde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeli, beraberde götürülecek teknik bilirkişiden uygulanan kayıtların kapsamını belirtir, keşfi takibe imkan verir, dayanak tapu kaydının kapsamını gösterir ayrıntılı ve gerekçeli kroki ve rapor alınmalıdır

. Tapu kaydının çekişmeli taşınmazları kapsamadığının anlaşılması halinde; taşınmazların geçmişte kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, öncesinin mera, yaylak veya kışlak olup olmadığı, taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması halinde imar ve ihyaya konu edilip edilmediği, imar ve ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği hususlarında yerel bilirkişi ve tanıklardan maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanakları ve dayanakları ile denetlenmeli, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin tutanaklardaki beyanlara aykırı düşmesi halinde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilerek beyanlar arasındaki çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli, zilyetlik durumu tereddüde yer bırakmayacak şekilde saptanmalı, 3 kişilik ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazların toprak yapısı, eğimi, bitki deseni ve tarımsal niteliğini belirtir ve önceki ziraatçi bilirkişi raporunu da irdeler şekilde bilimsel verilere dayalı, taşınmazların değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenmiş ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, taşınmazların kültür arazilerinden çayır niteliğinde olup olmadığı kesin olarak saptanmalı ve mahkemenin bu konudaki gözlemi de keşif tutanağına geçirilmeli, taşınmazın biçenek niteliğinde olması halinde düzenli olarak ot biçmek suretiyle sürdürülen zilyetliğe de değer verilebileceği göz önünde bulundurulmalı, kayıt ve belgesiz olarak edinilebilecek miktarla ilgili olarak 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen sınırlamalar yönünden de araştırma ve inceleme yapılmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Mahkemece, bu hususlar göz ardı edilerek eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 28.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16459, Karar No: 2015/21922, Tarih: 17.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/16459 E.  ,  2015/21922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

A) Davacı Talebinin Özeti:

Davacı vekili, ara karardan rücu edilmesine yönelik talebin reddine dair kurulan ara kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, bahsi geçen ara kararın bozulmasını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, talebe yönelik bir beyanda bulunmamıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Taraflar arasındaki davanın yargılaması sırasında, davacı vekili ceza davası sonucunun bekletici mesele yapılmasına dair ara karardan rücu edilmesini talep etmiş, talep mahkemece bir ara kararla reddedilmiştir.

D) Temyiz:

Davacı vekili, ara karardan rücu edilmesine yönelik talebin reddine dair kurulan ara kararı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. 6100 Sayılı HMK nun geçici 3 üncü maddesinin 1 inci fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2 nci fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

1086 sayılı HUMK'nun 427 nci maddesinde,

"Mahkemelerden verilen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulubilir. Davada haklı çıkmış olan taraf da hukuki yararı bulunmak şartıyla, hükmü temyiz edebilir.

(Değişik fıkra: 26/02/1985 - 3156/19 md.) Miktar veya değeri birmilyar lirayı geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir.

(Değişik fıkra: 26/02/1985 - 3156/19 md.) Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde, birmilyar kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir.

(Değişik fıkra: 26/02/1985 - 3156/19 md.) Alacağın tamamının dava edilmiş olması halinde, hükümde, asıl isteminin kabul edilmeyen bölümü birmilyar lirayı geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur; şu kadar ki karşı tarafça temyiz yoluna başvurulması halinde, düzenleyeceği cevap dilekçesinde temyize ilişkin itirazlarını ileri sürmesi mümkündür.