muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/8468, Karar No: 2007/9872, Tarih: 20.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8468 E.  ,  2007/9872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.1.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkesce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gerçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 20.7.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14179, Karar No: 2015/13664, Tarih: 09.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/14179 E.  ,  2015/13664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı İ.. Ö.. ile davalı ...... Sigorta AŞ ve A.. Ç.. arasındaki dava hakkında Isparta 1.Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 09.07.2013 gün ve 2012/145 Esas 2013/184 Karar sayılı hükmün, Dairemizin 07.05.2015 gün ve 2013/21105-2015/6875 sayılı kararı ile düzeltilerek onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı A.. Ç.. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R –

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 sayılı HMK’nin geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 251,00 TL para cezasının davalı A.. Ç..'ten alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 57,60 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 09/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12660, Karar No: 2018/8694, Tarih: 28.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/12660 E.  ,  2018/8694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'in, Tek. Tar. Gıda Tur. San. Tic. Ltd. Şti ortağı ve sorumlu müdürü iken, 01/10/2010 tarihinde şirketteki hisselerini devrederek ortaklıktan ve müdürlükten ayrıldığı, bu tarihten sonra şirketin oratkalrı ve yetkili temsilcilerinin katılanlar ... ve ... olduğu, sanık ...'ın şirketteki görevinden ayrılmasından sonra geçmişe dönük olarak 10/07/2010 düzenleme, 15/10/2010, 15/11/2010 ve 15/12/2010 vade tarihli, 35.00'er TL bedelli üç adet sahte bono düzenleyip şirketi borçlu olarak gösterdiği ve bu senetleri diğer sanık ...'a verdiği, sanık ...'ın da bu bonolara istinaden gerçekte alacaklı olmadığı halde alacaklı sıfatıyla katılanlara ait şirket aleyhine icra takibi başlattığı, sanıkların bu şekilde atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia edilen olayda;

Soruşturma ve kovuşturma aşamasında, sanık ...'in suça konu senetlerin düzenlendiği tarih itibariyle yetkilisi olduğu Tek. Tar. Gıda Tur. San. Tic. Ltd. Şti'nin defter ve belgeleri üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda, şirket ile diğer sanık ... arasında suça konu senetlerin düzenlenmesine esas bir alacak/borç ilişkisinin bulunmadığının belirlenmiş olması, sanık Tuncar Keser müdafii tarafından ibraz edilen ve serbest muhasebeci mali müşavir İsa Erdoğan tarafından düzenlenen 11/02/2013 tarihli uzman mütalaası içeriğine göre ise, hükme esas alınan bilirkişi raporlarıyla çelişki içerecek şekilde 2010 yılı Temmuz ayında sanık ... İnaçTan alınan 15 adet müstahsil makbuzunda ayrıntıları belirtilen 113.008,50 TL bedelden oluşan balık ücretinin şirket ya da ortaklarınca ödendiğine ilişkin bir belgeye rastlanmamış olduğuna dair görüş belirtilmiş olması ve sanıkların atılı suçlamayı ısrarla kabul etmemeleri karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti ve söz konusu çelişkinin giderilmesi bakımından, ticaret hukuku, muhasebe ve vergi alanında uzman bilirkişi heyetinden rapor aldırılarak suça konu senetlerin düzenlenmesine esas bir alacak/borç ilişkisinin bulunmadığının kesin olarak tespitinden sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/462, Karar No: 2017/4312, Tarih: 24.05.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/462 E.  ,  2017/4312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi Kötüye Kullanmak

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; TCK'nın 257/1, 62/1, 51/1-7. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Görevi kötüye kullanmak suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olay tarihinde ...Doğum ve Çocuk Hastanesinde ebe olarak görev yapan sanıkların sorumlu oldukları serviste hasta olarak yatan katılanın saatlik tansiyon takibini yapmayarak, katılanın eklampsi krizine girmesine, görme bulanıklığı, beyinde ödem ve nefes darlığı nedeniyle tedavi görmesine sebebiyet verdikleri somut olayda; sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 257/2. maddesine uyan görevin gereklerini yapmakta gecikme göstererek, kişilerin mağduriyetine neden olma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde TCK'nın 257/1 maddesi uyarınca hüküm kurularak fazla ceza tayini,

2-Sanıklar müdafiinin, 24/11/2011 tarihli oturumda, sanıklar hakkında lehe kanun hükümlerinin uygulanması talebinin, TCK’nın 50. maddesini de kapsadığı halde, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına veya seçenek tedbirlere çevrilip çevrilmeyeceğinin hükümde tartışılmaması,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3197, Karar No: 2012/4061, Tarih: 19.03.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/3197 E.  ,  2012/4061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.07.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir. Davalı, davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, dava kabul edilmiştir.Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

yıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı,kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece nüfus müdürlüğünden kayıtta ismi geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı hususunda yapılan araştırma neticesinde, kaydı düzeltilmesi istenen ... dışında " ... oğlu ... " isimli bir başka şahsın kaydına ulaşıldığı saptanmıştır. Tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesine ilişkin davalarda en önemli husus "mülkiyet aktarımına neden olunmamasıdır". Bu nedenle mahkemece sağ ise ... oğlu ...’nın değil ise mirasçılarının tanık olarak bilgisine başvurulup, dava konusu taşınmazlara

ilişkin mülkiyet iddiası olup olmadığı hususu açıklığa kavuşturulduktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği halde, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş; bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 19.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12266, Karar No: 2013/12023, Tarih: 09.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/12266 E.  ,  2013/12023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kültür Temizlik Bakım Hizmetleri Turizm İlaçlama Otomasyon ve Yemek Hizmetleri Sanayi Ticaret Ltd. Şti. vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 10. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 30.05.2012 tarih ve 2011/541 2012/131 sayılı hükmün Dairenin 6.2.2013 tarih ve 2701-2433 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 220.00 (ikiyüzyirmi) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4148, Karar No: 2021/10110, Tarih: 08.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/4148 E.  ,  2021/10110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

MAKTÜL : ...

SUÇ : Kasten Öldürme

HÜKÜM : ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/05/2019 tarih ve 2018/171 Esas, 2019/264 Karar sayılı kararı ile, Sanık ... hakkında maktül ...'a yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nın 81. maddesi uyarınca müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktül ...'ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Dosya kapsamına göre, uyuşturucu madde kullanan sanığın olay günü arkadaşları olan tanıklar ... ve ... ile birlikte şehrin turistik surlarında gezen ve önceden kendisini tanımadığı maktülü aşağıya doğru ittirerek öldürdüğü olayda,

Maktülü sebepsiz yere, sırf öldürmüş olmak için öldüren sanığın, "canavarca hisle öldürme" suçundan, TCK'nın 82/1-b maddesi uyarınca cezalandırılması yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde kasten öldürme suçundan, aynı Kanunun 81. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirdiğinden, hükmün 1412 sayılı CMUK' un 321. maddesi uyarınca, CMUK' un 326/son maddesi de gözetilerek tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 08/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16844, Karar No: 2013/17169, Tarih: 19.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/16844 E.  ,  2013/17169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Dolandırıcılık suçu nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 158/1-f, 62. maddelerinin uygulanarak sanığın 1 yıl 8 ay hapis ve 5.982 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sahtecilik suçu nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 62/1. maddelerinin uygulanarak sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Sanığın ele geçirdiği Tokcanlar Ltd. Şti’ne ait çek yaprağını sahte olarak tanzim edip satın aldığı mal karşılığı katılan ... Bal’a verdiği iddiasıyla resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından açılan kamu davasında; suça konu çek üzerindeki keşide tarihinin 10.06.2005 olup, son ciranta olan Peker Tekstil AŞ. tarafından da bankaya aynı gün ibraz edildiği, hesap sahibi tarafından çekin rıza dışı elinden çıktığının bankaya 27.01.2005 tarihinde bildirildiği ve katılan tarafından sanık ile aralarındaki ticari ilişkiyi gösterir faturaların bulunduğunun beyan edildiği görülmekle; suç tarihinin ve uygulanması gereken yasanın tespiti açısından; sanığın çeki hangi tarihte ciro ederek kendisine verdiği hususunda katılanın ayrıntılı beyanlarının alınması ve çeke konu alışverişi gösterir belgeleri ibraz etmesinin sağlanmasından sonra suç tarihi tespit edilip sonucuna göre uygulama yeri bulunması halinde 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nun ilgili hükümlerinin karşılaştırılması suretiyle hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme sonucu suç tarihinin tespitinde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a-Dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken gün olarak belirlenen adli para cezasının para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi,

b-TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendindeki "velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/17494, Karar No: 2024/4386, Tarih: 21.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/17494 E.  ,  2024/4386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1525 E., 2021/1600 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İ

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 21.02.2024 tarihli ve 2022/4067 Esas, 2024/1616 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.03.2024 tarihli ve 8-2021/140780 Temyiz sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık hakkında kurulan hüküm ile ilgili olarak;