muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/508, Karar No: 2018/7068, Tarih: 16.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/508 E.  ,  2018/7068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değeri az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; çalınan eşyaların değeri müştekiye sorulup değeri tespit edilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında yapılan bozmanın lehe olması nedeniyle bozma sonrası yapılan 22,00 TL yargılama giderinin suça sürüklenen çocuğa yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12030, Karar No: 2018/7367, Tarih: 21.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/12030 E.  ,  2018/7367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 15,00 TL değerinde olan boş iki adet piknik tüpünü çalması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Yargılama gideri olarak hesaplanan 16,00 TL'nin, CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek, terkin edilecek miktar olduğunun anlaşılması karşısında, Hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1273, Karar No: 2014/2647, Tarih: 16.04.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/1273 E.  ,  2014/2647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 6. Tüketici Mahkemesi

Tarihi : 28.05.2013

Numarası : 2012/638-2013/627

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı O.. Ç.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Asliye Hukuk Mahkemesi'nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı O.. Ç..'ın temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı O.. Ç..'a geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13365, Karar No: 2014/20440, Tarih: 29.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/13365 E.  ,  2014/20440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ..... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/04/2014 tarih ve 2013/393-2014/90 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin davalı şirketin %21 hissesine sahip olduklarını, müvekkillerinin katılmadığı 14/12/2011 tarihli Olağanüstü Genel Kurul toplantısında 19.000.000 TL'lik sermaye tamamlama fonu oluşturulmasına ve oluşturulacak bu fona ortakların kendi ihtiyarlarında olmak üzere hisseleri oranında katılmasına karar verildiğini, bu kararın niteliği itibari ile ortaklık sözleşmesinin önemli kararlar başlığı altında yer alan (i) bendinde zikredilen tanıma açıkça uyduğunu, ancak, müvekkillerince söz konusu genel kurula iştirak edilmemesi nedeniyle bentte belirtilen şirket sermayesinin %81'ine tekabül eden hissedarların hazır bulunma şartının yerine getirilmediğini, toplantı nisabının sağlanamaması nedeniyle kararların iptalinin gerektiğini, sermaye tamamlama fonuna iştirak edilmesi her ne kadar hissederların "ihtiyarına" bırakılmış ise de yapılan işlemler ile fiilen katılma zorunluluğu yaratıldığını, alınan kararın açıkça iyi niyet kurallarına aykırılık teşkil ettiğini, müvekkillerinin ortaklıktan çıkarılmasının hedeflendiğini, ileri sürerek, 14/12/2011 tarihli Olağanüstü Genel Kurul Toplantısı'nda alınan 2 nolu kararın ortaklık sözleşmesine ve TTK'nın ilgili hükümlerine aykırı olması nedeniyle iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın üç aylık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, davaya konu genel kurul kararının, davacıların hissedarlık haklarında olumsuz bir değişikliğe yol açmadığını, bu nedenle davacıların dava açmakta hukuki yararlarının bulunmadığını, TTK 381. maddesinde belirtilen dava şartının bulunmadığını, sermaye tamamlama fonu ihdasına ilişkin 2 no'lu genel kurul kararının "önemli kararlardan" olmadığını, toplantı ve karar nisabına uyulduğunu, davanın usulden, aksi halde esastan reddine karar verilmesini istemiştir.Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, TTK'nın 381. maddesi uyarınca, davacıların Genel Kurul Kararı'na karşı iptal davası açabilmesi için, toplantıya katılıp muhalefetlerini toplantı tutanağına yazdırması, toplantıya katılmamışlarsa toplantıya davetin usulü dairesinde yapılmadığını veya gündemin gereği gibi ilan ve tebliğ edilmediğini, veyahutta Genel Kurul Toplantısı'na katılma hakkı bulunmayan kimselerin toplantıya katılıp kararın alınmasında etkili olduğunu iddia etmesi gerektiği, davacıların bu türden itirazlarının bulunmadığı, bu nedenle iptal davası açma haklarının bulunmadığı, ayrıca dava konusu Genel Kurul Kararının ana sözleşmenin 19/d maddesindeki ağırlaştırılmış nisap gerektiren konulardan olmadığı, sözleşmesinin kapsamındaki önemli kararlar içerisinde bulunmadığı, anılan kararın pay sahiplerine şirket sermaye fonuna para ödeme borcu yüklemediği, bu hususun tamamen ortakların ihtiyarında olduğu, bu haliyle dava konusu, Genel Kurul Kararı'nın iptali veya yokluğunu gerektirecek bir durum bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacılardan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 29/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15596, Karar No: 2016/5957, Tarih: 14.04.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/15596 E.  ,  2016/5957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılanın evinin önündeki sokağa park halinde bıraktığı elektrikli bisikletinin aküsünün çalınması eylemi TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu halde, sanıklar hakkında 141/1. maddesi ile uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre; suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, usul ve kanuna aykırı hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 14/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15997, Karar No: 2013/14716, Tarih: 31.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/15997 E.  ,  2013/14716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının işleteni ve sürücüsü olduğu araç ile diğer davalı ... şirketine zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı aracın neden olduğu zincirleme trafik kazasında davacıya ait aracın hasar gördüğünü belirterek, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 5.000-TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili kusur oranı kabul etmediklerini davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı duruşmalara katılamamış savunma yapmamıştır.

Mahkemece, haksız fiilin gerçekleştiği yer olan kaza yeri mahkemesinin tüm davalılar bakımından ortak yetkili yer olduğu, HMK'nin 7/I. maddesinde de ortak yetkili mahkemenin bulunması halinde davanın burada görülmesi gerektiği, kesin yetki kuralı olup resen dikkate alınması gerektiği gerekçesi ile davanın yetkisizlik nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, haksız fiilin gerçekleştiği yer olan kaza yeri mahkemesinin tüm davalılar bakımından ortak yetkili yer olduğu, HMK'nin 7/I. maddesinde de ortak yetkili mahkemenin bulunması halinde davanın burada görülmesi gerektiği, kesin yetki kuralı olup resen dikkate alınması gerektiği gerekçesi ile davanın yetkisizlik nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

6100 Sayılı HMK.nun 6.maddesine göre ,”Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.” HMK.nun 7. maddesine göre ise ”Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır”.Aynı Kanun'un 16. maddesine göre dava haksız fiilin vuku bulduğu, zararın meydana geldiği, zararın meydana gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesinde de açılabilir. Bunların yanında ve öncelikle 2918 sayılı KTK'nın 110. maddesi uyarınca, motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, ihtiyari ve zorunlu sorumluluk sigortası yapan şirketler aleyhine de işleten ve sürücü ile birlikte açılması halinde hem bu kanun hemde HMK.nun 6. maddesi uyarınca bu davalılardan birinin ikametgahı mahkemesinde de açılabilir. KTK'nın 110. madde son cümlesinde yer alan kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de, dava açılabileceği kuralı kesin yetki kuralı olmayıp, davacıya tanınan bir seçimlik haktır. HMK'nin haksız fiillerde yetkiyi düzenleyen 16. maddesinde de esasen HMK'nin 7/I-2. cümlesindeki düzenleme anlamında kesin yetki sözkonusu değildir. Adalet Komisyonu Gerekçesinde “haksız fiilden doğan davalarda uygulamada ve doktrinde oluşan görüşler dikkate alınarak haksız fiilin işlendiği yer dışında zararın meydana geldiği yer, gelme ihtimalinin bulunduğu yer ve karşılaştırmalı hukuktaki örnekler de dikkate alınarak zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkili olarak kabul edilmiş”tir. Yasa koyucunun maddenin düzenlenmesinde ortaya koyduğu gerekçeden de bu durum anlaşılmaktadır.

Dava sebebi olan haksız fiil halinde HMK'nin 16. maddesi gereğince birden fazla mahkemenin yetkili kılınarak davacıya bir seçimlik hak tanınmış olması gözönüne alındığında bu maddenin amacına aykırı bir yorumla HMK 7/I. maddesi gereğince haksız fiilin vuku bulduğu yerin tüm davalılar için kesin yetkili mahkeme olarak kabul edilmesi ve HMK'nin 6. maddesinde düzenlenen genel yetkili mahkeme yetkisinin kaldırdığı şeklinde yorumlanamaz.

Dava sebebi olan haksız fiil halinde HMK'nin 16. maddesi gereğince birden fazla mahkemenin yetkili kılınarak davacıya bir seçimlik hak tanınmış olması gözönüne alındığında bu maddenin amacına aykırı bir yorumla HMK 7/I. maddesi gereğince haksız fiilin vuku bulduğu yerin tüm davalılar için kesin yetkili mahkeme olarak kabul edilmesi ve HMK'nin 6. maddesinde düzenlenen genel yetkili mahkeme yetkisinin kaldırdığı şeklinde yorumlanamaz.

Bir dava için birden fazla ( genel ve özel ) yetkili mahkeme varsa, davacı, bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. HMK.nun 19. maddesine göre Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda,

yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkemesi yetkili hâle gelir.

Bu açıklamalara göre trafik kazasından doğan davalarda yetki kesin yetki olmayıp, mahkeme yetkili olup olmadığını ancak cevap dilekçesi ile yapılacak itiraz üzerine inceleyebilir. Davalı, cevap süresi içinde yetki itirazında bulunmamışsa, artık mahkemenin yetkisine itiraz edemez ve davanın açıldığı yetkisiz mahkemenin yetkisini kabul etmiş sayılır.

Dava konusu olayda, dava haksız fiilden kaynaklanan tazminata ilişkindir. Davacı davasını Ankara Asliye Ticaret Mahkemesi’nde açmış,davalılar tarafından mahkemenin yetkisine itiraz edilmemiştir. Mahkemece HMK.7/1. maddesi gereğince kesin yetki kuralı olması nedeniyle resen yetkisizlik kararı verilmiş ise de haksız fiile ilişkin davalarda yetkinin kesin yetki olmaması nedeniyle mahkeme yetkili olup olmadığını resen dikkate alamayacağından ve mahkemenin yetkisine davalıların itirazı bulunmadığından davanın açıldığı mahkeme yetkili hale geleceğinden mahkemece işin esasına girilerek tarafların iddia, savunma ve delilleri toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ;yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 31.10.2013 gününde Üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Davalı ...'ın işleten ve sürücüsü olduğu ... plakalı araç, davalı ... Kooperatifinin ZMSS sigortacısı olduğu ... plakalı araç ile davacının sürücüsü olduğu ... plakalı aracın 2.8.2012 tarihinde Karakoçan İlçesinde çarpışması sonucu davacı aracında meydana gelen hasar bedeli 5.000,00 TL.nin fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması kaydıyla davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi istemi ile davacı tarafından Ankara Asliye Ticaret Mahkemesinde dava açılmış,

Davalılar davanın reddini savunmuş,

Davalılar davanın reddini savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece 6100 sayılı HMK 7/1 maddesi gereğince haksız fiilin işlendiği Karakoçan Asliye Hukuk Mahkemesinin uyuşmazlıkta kesin yetkili bulunması nedeniyle yetkisiz mahkemede açılan davanın reddine karar verilmiş,

Davacı vekilinin kararı temyizi üzerine yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun HMK 7/1 maddesinde öngörülen yetki kuralının kesin yetki olmadığına ilişkin görüşüne katılamıyorum.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK 7/1 maddesinde "davalı birden fazla ise bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde davanın açılabileceği; Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkemenin belirtilmiş olması durumunda davaya o yer mahkemesinde bakılacağı" öngörülmüştür.

Yasalarda kesin yetki olduğu anlaşılan hallerde başka yer mahkemesinde dava açılması mümkün değildir.

Yetkinin kesin olduğu bazen yasa metninde açıkça ifade edilmekte, bazende maddenin düzenleme şeklinden anlaşılabilmektedir.

HMK 7/1 maddesindeki "... Davaya ancak o yer mahkemesinde bakılır" şeklindeki mutlak ifadeden, yetkinin kesin yetki olduğu sonucu çıkmaktadır.

HMK 7/1 maddesinin hükümet gerekçesinde de (madde 12) öngörülen yetki kuralının kesin yetki kuralı olduğu vurgulanmıştır.

Ortak yetkili mahkemenin yetkisi, hükmün gerekçesinde de ifade edildiği üzere kesin yetkidir. (Ejder Yılmaz HMK sayfa 120)Somut uyuşmazlıkta davacının yerleşim yeri Bursa davalılardan ...'ın yerleşim yeri Kovancılar, davalı ... Kooperatifinin merkezide Beykoz olup, davaya konu trafik kazası da Karakoçan'da gerçekleşmiştir.

Karakoçan Mahkemeleri haksız fiilin vuku bulduğu yer mahkemesi olarak tüm taraflar yönünden ortak yetkiyi taşıyan mahkeme olup, yerel mahkemenin HMK 7/1 maddesinde öngörülen yetki kuralının kesin olması nedeniyle re'sen yetkisizlik kararı vermesinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığından yerel mahkeme kararının onanması gerekirken bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2020/30237, Karar No: 2020/13604, Tarih: 24.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/30237 E.  ,  2020/13604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma, suçlarından mahkumiyet kararı verilen suça sürüklenen çocuğun 14/10/2019 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 18/10/2019 tarih, 2013/390 esas ve 2013/506 karar sayılı ek kararı ile... 9. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 01/11/2019 tarihli 2019/337 değişik iş sayılı kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı usulüne uygun şekilde tefhim edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra temyiz eden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 24/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.