muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/13664, Karar No: 2019/17070, Tarih: 26.11.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/13664 E.  ,  2019/17070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibinde, taşınmazı haciz yükü ile satın alan şikayetçi üçüncü kişinin, icra müdürlüğünden İİK.nun 106 ve 110. maddeleri gereğince haczin düştüğünü ileri sürerek taşınmaz üzerindeki haczin kaldırılmasını talep ettiği, icra müdürlüğünce talebin reddine karar verildiği, mahkemece, şikayetin kabulü ile icra müdürü işleminin iptaline dair verilen karara karşı alacaklının istinaf yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince HMK’nun 351 ve İİK’nın 363/1. maddeleri uyarınca alacaklının istinaf başvurusunun kararın niteliği itibari ile kesin olduğu gerekçesi ile usulden reddine karar verildiği görülmektedir.

Bilindiği üzere; haciz tarihi itibariyle uygulanması gereken İİK'nun 106. maddesi hükmüne göre; “Alacaklı, haczolunan mal taşınır ise hacizden itibaren nihayet bir sene içinde ve taşınmaz ise nihayet iki sene içinde satılmasını isteyebilir.” İİK'nun 110. maddesinde ise; “Bir malın satılması kanuni müddet içinde istenmez veya talep geri alınıpta bu müddet içinde yenilenmezse o mal üzerindeki haciz kalkar“ düzenlemesi yer almaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, yukarıda değinilen maddelerde yer alan satış isteme süreleri hak düşürücü nitelikte olup; mahkemece satış talebinin öngörülen süreler içinde yapılıp yapılmadığını re'sen gözetmelidir. Satış isteme sürelerinin geçmesine karşın tapu sicilinde şeklen varlığını sürdüren haciz İİK'nun emredici nitelikteki anılan maddelerine aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda, taşınmazı takip borçlusundan hacizle yükümlü olarak satın alan yeni taşınmaz malikinin İİK'nun 106 ve 110. maddeleri gereğince haczin düştüğüne dair şikayette bulunmakta hukuki yararı vardır. Şikayetin incelenmesi sırasında yukarıda özetlenen yasa hükümlerine uygun olarak haczin varlığını sürdürüp sürdürmediği, haczin bu maddeler gereğince düşüp düşmediği hususunun incelenmesi gerekir.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, yukarıda açıklanan ilke ve kurallar doğrultusunda İİK'nun 106. ve 110. maddeleri kapsamında inceleme ve değerlendirme yapılmak suretiyle şikayet tarihinden önce haczin düşüp düşmediği araştırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde istinaf isteminin usulden reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, yukarıda açıklanan ilke ve kurallar doğrultusunda İİK'nun 106. ve 110. maddeleri kapsamında inceleme ve değerlendirme yapılmak suretiyle şikayet tarihinden önce haczin düşüp düşmediği araştırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde istinaf isteminin usulden reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklının temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nin 371 ve 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 26/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2955, Karar No: 2010/4559, Tarih: 16.06.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/2955 E.  ,  2010/4559 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ı canavarca bir hisle ve eziyet çektirerek öldürmekten sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ELBİSTAN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16/10/2008 gün ve 54/122 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanık müdafii taraflarından istenilmiş, sanık duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık hakkında duruşmalı, C.Savcısının temyizi veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın, çocuğu tasarlayarak öldürmek suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde düzeltme nedeni saklı kalmak kaydıyla suçun niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, C.Savcısının tahrike ve 5395 sayılı Kanunun sanık lehine uygulanması gerektiğine; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede, suç vasfına, tahrike, eksik incelemeye, yaş küçüklüğü nedeniyle ceza tayin edilirken yapılan indirimin az olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanığın sadece öldürme kastına yönelik yumrukla ve taşla vurmak, boğazını sıkmak, üzerinde tepinmek ve karnının üzerine büyükçe bir taşı bırakıp gitmek şeklindeki eylemler ile otopsi raporunda belirtilen yaraları meydana getirmesinin, canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme amacı güttüğünü tek başına ortaya koymayacağı gibi, bu amaçla hareket ettiğine yönelik dosyada kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı anlaşıldığı halde, sanığın çocuk olan maktulü tasarlayarak öldürmek suçundan eylemine uyan TCK.nun 82/1-a-e maddeleri gereğince cezalandırılması yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek, canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürmek suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi, yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında temel cezanın belirlendiği bölümdeki "canavarca hisle ve eziyet çektirerek" ibaresinin çıkartılmasına, "TCK.nun 82/1-a-b-e" ibaresinin ise "TCK.nun 82/1-a-e" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 16/06/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

16/06/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat Fazıl Çağrı'nın yokluğunda 17/06/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2011/28421, Karar No: 2013/9447, Tarih: 03.04.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/28421 E.  ,  2013/9447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'nun temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hırsızlığa konu mala çalınma sırasında veya kullanıldığı esnada verilen zararın mala zarar verme suçunu oluşturmayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4226, Karar No: 2011/8510, Tarih: 16.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/4226 E.  ,  2011/8510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Sanığın, kastı açma yapmaya yönelik bulunduğu, bilirkişi raporunda orman tahdit alanı içinde kalan suça konu yerde canlı orman örtüsü temizliğinin yapıldığı ve ağaç kesildiğinin belirtilmesine göre, sanık buranın halen kendi kullanımında olduğunu da ifadesinde ikrar ettiğinden suçu ... olduğu halde yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile O Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16.....2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2274, Karar No: 2015/9439, Tarih: 17.09.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2274 E.  ,  2015/9439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞAVŞAT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2009/130-2013/462

Taraflar arasında görülen davada Şavşat Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 11/06/2013 gün ve 2009/130 - 2013/462 sayılı kararı bozan Daire'nin 10/09/2014 gün ve 2013/17601 - 2014/13486 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, müvekkili S.. E.. ile davalı Ö.. A..'un 24/03/2006 tarihinde küçükbaş hayvan ve balık üretimi yapmak, almak ve satmak amacıyla K. Hayvancılık ve Tic. Ltd. Şti'yi kurarak faaliyete geçtiklerini, daha sonrasında davacı S.. E.. ile davalı borçlu Ö.. A..'un aralarında 11/07/2008 tarihinde şahitler B.D. D. K. ile diğer şirket ortağı Y.. D..'ın da imzasının bulunduğu adi bir borç senedi düzenleyerek bu borcun ödenmesi karşılığında müvekkili S.. E..'in şirket ortaklığından ayrılacağının kararlaştırıldığını ancak 11/07/2008 tarihli senette belirtilen alacakların vadelerinde davacı S.. E..'e ödenmediğini, bu itibarla da davalı borçlu Ö.. A.. aleyhine ilamsız takip yoluyla icra takibine geçildiğini, borçlunun yapmış olduğu itirazın kötü niyetli olduğunu, bütün bu nedenlerle davalı tarafın haksız ve yersiz borca yönelik itirazının iptali ile takibin devamına ve davalının takip alacağının %40'ından aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatı ödemeye mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, davacı müvekkili Y.. D.. ile davalı Ö.. A..’un 24.03.2006 tarihinde büyükbaş hayvan, küçükbaş hayvan ve balık üretimi yapmak, almak ve satmak amacıyla K.Hayvancılık ve Tic. Ltd. Şti. adında şirket kurarak faaliyete geçtiklerini, daha sonra davacı Y.. D.. ile davalı borçlu Ö.. A..'un aralarında 11.07.2008 tarihinde şahitler B.D., D. K. ile diğer şirket ortağı S.. E..’in de imzası bulunduğu bir borç senedi düzenlediklerini ve bu borç tutanağının birinci maddesinde belirtilen T.C. Z. Bankası Ş. Şubesi'nde bulunan davacıya ait maaş kredisini ödediğini, davacıya ait aynı bankadaki tarımsal hayvan kredisinin faizleriyle birlikte borçlu Ö.. A.. tarafından vaat edilmesine rağmen ödenmediğini, bu kredi borcuna yönelik icra takibi başlatıldığını, bu kredinin faizi ile birlikte 23.500 TL olduğunu, ayrıca borç tutanağının ikinci maddesinde belirtilen 7.00 TL'nin de borçlu tarafından vadesinde müvekkiline ödenmediğini, bu itibarla davalı borçlu Ö.. A.. aleyhine ilamsız takip yoluyla icra takibine geçildiğini, borçlunun yapmış olduğu itirazın kötü niyetli olduğunu, bütün bu nedenlerle davalı tarafın haksız ve yersiz borca yönelik itirazının iptali ile takibin devamına ve davalının takip alacağının %40'ından aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatı ödemeye mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekili, her iki davanın da reddini savunmuştur.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kabulüne, dair verilen karar davalı vekilinin temyizi davalı yararına bozulmuştur.

Bu kez davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 17/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19853, Karar No: 2016/12397, Tarih: 13.10.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/19853 E.  ,  2016/12397 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Alman Rant Sigortası'na giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekili, karar tarihinden sonra 23.6.2016 tarihli dilekçesi ile 6552 sayılı yasadan yararlanmak için davasından feragat ettiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu'nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.6.1982 günlü 1982/376-547sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan vazgeçildiği (feragat edildiği) bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacının 6552 sayılı yasadan yararlanmak amacıyla davadan feregat ettiği dikkate alınarak yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Bu itibarla; somut olayda davadan vazgeçildiği (feragat edildiği) bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacının 6552 sayılı yasadan yararlanmak amacıyla davadan feregat ettiği dikkate alınarak yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13624, Karar No: 2018/1161, Tarih: 13.02.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/13624 E.  ,  2018/1161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, hesaplanacak peşin sermaye değerinin ilk tahsisin yapıldığı andan itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının prime esas kazancının davalı işveren tarafından eksik bildirilmesi sebebi ile hesap edilecek peşin sermaye değerinin ilk tahsisin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, dava dilekçesinde davacının prime esas kazancının eksik bildirilmesi ile oluşan zararının yani hesap edilecek peşin sermaye değerinin yasal faizi ile tahsilini talep ettiğini beyan etmişse de dava dilekçesinden ve daha sonra verdiği dilekçelerinden davacının, prime esas kazancının davalı işveren tarafından davalı Kuruma eksik bildirilmesi sebebi ile yaşlılık aylığının da eksik hesaplandığını ve ödendiğini, işe giriş tarihinden itibaren eksik yatırılan primlerin davalı Kuruma ödenmesi ile yaşlılık aylığının yeniden hesaplanmasını ve fark tutarın yasal faizi ile tahsilini istediği dolayısıyla davacının işbu davadaki talebinin prime esas kazancının belirlenmesi ve nihayetinde tahsis edilen yaşlılık aylığında fark meydana gelecekse bunun tahsili istemine ilişkin olduğu açıktır. Bunun yanı sıra davacı vekilinin 09.10.2015 havale tarihli dilekçesi ile davalı işveren tarafından düzenlenen ek aylık prim ve hizmet belgelerinin davalı Kurumca işleme alındığını, yaşlılık aylığındaki artışların davacıya ödendiğini bu sebeple davanın konusuz kaldığını beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davacının davalı Belediyeden hizmetinin bildirilmeye başlandığı tarihten itibaren tüm çalışma dönemine ilişkin olarak ek aylık prim ve hizmet belgelerinin verilip verilmediğini araştırarak prime esas kazancın gerçek tutarı üzerinden davalı Kuruma bildirilip bildirilmediğinin belirlenmesi ile eğer tüm çalışma dönemine ilişkin olarak eksiklik giderilmiş ise bu hususta davacının beyanı da alınarak davanın konusuz kalıp kalmayacağı göz önünde bulundurulduktan sonra sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de işbu davada ret sebebi ortak olduğundan davalılar yararına tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş olması da hatalıdır.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de işbu davada ret sebebi ortak olduğundan davalılar yararına tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş olması da hatalıdır.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

13.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4470, Karar No: 2012/16914, Tarih: 09.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/4470 E.  ,  2012/16914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın Uyap kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 16.04.2009 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23258, Karar No: 2017/11664, Tarih: 12.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/23258 E.  ,  2017/11664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5395 sayılı ÇKK'nun 23 ve 5271 sayılı CMUK'nun 231/11. maddelerine göre, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde yeniden suç işlemesi halinde hükmün açıklanabilmesi için bahse konu yeni suçtan mahkum olması gerektiği, sonradan işlendiğinden bahisle ihbara konu Konya 2. Çocuk Mahkemesi'nin 2012/340 Esas ve 2013/423 Karar sayılı kararında belirtilen, TCK'nın 86/2, 86/3-a maddelerinde düzenlenen ağabeyine karşı basit yaralama suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesine göre suça sürüklenen çocuk açısından uzlaşma kapsamında kalması ve suça sürüklenen çocuk ile mağdur arasında 6763 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın yeniden değerlendirilmesi lüzumu karşısında, ihbara konu suça ilişkin belirtilen işlemlerin akıbetinin mahkemesinden sorulup sonucuna göre hükmün açıklanıp açıklanamayacağının tartışılması zorunluluğu,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.