muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14530, Karar No: 2023/6315, Tarih: 18.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/14530 E.  ,  2023/6315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/218 E., 2021/511 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin süresinden sonra gerçekleşen duruşmalı inceleme talebinin 1412 Sayılı Kanun'un 318 ... maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2015 tarihli ve 2015/73 Esas, 2015/257 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2015 tarihli ve 2015/73 Esas, 2015/257 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 16.03.2021 tarihli ve 2018/4703 Esas, 2021/4261 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik indiriminin asgari oranda uygulanması gerekirken, isabetli olmayan gerekçe ile haksız tahrik indirimi uygulanmaması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2021 tarihli ve 2021/218 Esas, 2021/511 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

2.Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

2.Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

3.Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri, sanığın eylemini tasarlayarak ve canavarca hisle veya eziyet çektirerek işlediğinden bahisle vasfa, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Maktul ... sanığın evli oldukları, sanığın maktul ... çocukları ile birlikte ... ilinde yaşamakta iken suç tarihinden bir yıl kadar önce iş nedeniyle ailesiyle birlikte ... iline yerleştiği, sanık ile eşi arasında geçimsizlik bulunduğu, sanığın eşine karşı şiddet uyguladığı, maktulün psikolojik sorunlaryaşadığı ve tedavi gördüğü, aralarındaki geçimsizlik sonucu zaman zaman ayrılıklar yaşadıkları, fakat sonrasında birleştikleri, maktulün eşinden gördüğü şiddet nedeniyle ilaç içerek intihara teşebbüs ettiği, ... Muradiye Devlet Hastanesinde bir hafta tedavi görüp iyileştiği, hastanede bulunduğu süre içinde yanında refakatçi kalan ağabeyinin eşi Yeter’e sürekli eşinden şiddet gördüğünü, hakarete maruz kaldığını, mutsuz olduğunu ancak tatsızlığın uzamaması için yine eşi ile birlikte yaşamaya devam edeceğini söylediği, maktulün taburcu olduktan sonra tekrar evine gittiği fakat aralarındaki geçimsizliğin devam ettiği, maktulün evini terk edip bu kez İstanbul ilinde yaşayan kız kardeşi ...'in yanına gittiği, bir süre sonra ağabeyi ...’ın maktule telefon açarak ...’ya gelmesini, kendisini karşılayacağını söylediği, maktulün de birkaç gün sonra ...’ya dönüp ağabeyinin evine yerleştiği ancak İstanbul’da olduğunu bilen sanığa ...’ya döndüğünü söylemediği, yaklaşık bir hafta sonra ...’ın sanık eniştesini arayarak maktulün kendi yanında olduğunu söylediği, eşinin bulunduğu yeri öğrenen sanığın eşi maktulü telefonla arayarak barışma teklif ettiği, eşi barışmayı kabul etmeyince de onu öldürmekle tehdit ettiği, olay günü saat 11.45 sıralarında sanığın bir araçla eşinin bulunduğu evin önüne gelerek eşini telefonla aradığı, “sana para ve nüfus cüzdanını vereceğim” diyerek maktulü evin dışına çağırdığı, maktulün yengesi Yeter ile birlikte evin dışına çıktığı, sanık ile maktulün konuşmaya başladıkları, Yeter’in de birkaç metre uzakta beklediği, sanığın maktule “bir şansımız daha yok mu?” diye sorduğu, maktulün “hayır, bu iş bitti artık” demesi üzerine sanığın yanında getirdiği 9 mm çaplı ruhsatsız silahını 1-1,5 metre mesafede bulunan maktule doğrultup birden fazla kez ateşlediği ancak bunu eşinin kendisini aldatması nedeniyle yaptığı, daha sonra sanığın geldiği araca binip olay yerinden kaçtığı, vücuduna üç kurşun isabet eden maktulün hastaneye kaldırılırken öldüğü,olay yerinden kaçan sanığın ise 20.12.2014 günü saat 14.30 sularında teslim olduğu kabul edilmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçu ikrar etmiştir. Katılanlar ve tanıkların beyanları, maktulün sanığı aldattığına dair maktule ait telefon inceleme raporu, analiz raporu, ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü Uzmanlık raporları, maktule ait tıbbî evrak, olay yeri inceleme raporu ve krokisi ve kolluk güçleri tarafından düzenlenen diğer tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.

3. Maktul hakkında düzenlenen Adlî Tıp Kurumu ... Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesinin 27.01.2015 tarihli otopsi raporunda, kişinin ölümünün ateşli silah mermi çekirdeği ile yaralanmaya bağlı meydana gelen dalak, böbrek, diafragma, mezenter ve barsak yaralanması sonucu meydana geldiğini, yaraların her birinin müstakilen öldürücü nitelikte olduğu bildirilmiştir.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhineyorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı ve eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, anlaşıldığından, sanık müdafiinin, katılanlar vekili ve katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2021 tarihli ve 2021/218 Esas, 2021/511 Karar sayılı kararında sanık müdafii, katılanlar vekili ve katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin, katılanlar vekili ve katılan kurum vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9533, Karar No: 2023/11384, Tarih: 23.11.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/9533 E.  ,  2023/11384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2021/1374 Değişik iş

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

İNCELEME KONUSU KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara vaki itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Karapınar Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.03.2021 tarihli ve 2020/1273 Soruşturma, 2021/368 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair Kararına vaki itirazın reddine ilişkin merci Ereğli (Konya) Sulh Ceza Hakimliğinin, 13.06.2022 tarihli ve 2021/1374 Değişik iş sayılı Kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 13.06.2022’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18.08.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93777 sayılı yazısı ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93777 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet Savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Karapınar Cumhuriyet Başsavcılığınca şüpheliler haklarında anılan suçtan yürütülen soruşturma sonunda, aynı suçtan dolayı Karapınar Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/354 soruşturma, 2019/446 sayılı dosyasında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, dosyanın konusunun ve taraflarının aynı olduğu, bu nedenle mükerrer soruşturma yapılamayacağından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği,

Karapınar Cumhuriyet Başsavcılığınca şüpheliler haklarında anılan suçtan yürütülen soruşturma sonunda, aynı suçtan dolayı Karapınar Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/354 soruşturma, 2019/446 sayılı dosyasında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, dosyanın konusunun ve taraflarının aynı olduğu, bu nedenle mükerrer soruşturma yapılamayacağından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği,

Dosya kapsamına göre, incelemeye konu kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda belirtilen mükerrirliğe esas teşkil eden Karapınar Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/354 soruşturma sayılı dosyanın şüphelisinin Emirgazi Ziraat Odası Başkanlığı olduğu ve şüpheli kurumun özgü suç niteliğindeki görevi kötüye kullanma suçunun faili olamayacağı, şüpheli kurumun eyleminin 5326 sayılı kanunun 32. maddesindeki "... aykırı davranış" fiilini oluşturduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, somut olayda ise müştekinin işe iadesinin gerçekleştirilmediği ve özlük haklarının verilmediğinden bahisle şüpheliler ... ve diğerleri haklarında soruşturma yürütüldüğü, her iki soruşturma dosyasındaki şüphelilerin farklı olduğu anlaşılmakla, Karapınar Cumhuriyet Başsavcılığınca şüphelilerin ifadesine başvurularak şikayetçinin iddialarının araştırılması suretiyle, toplanacak diğer deliller ve gerekli araştırma yapıldıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden soruşturmanın genişletilmesi yerine yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir"

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Şüpheliler hakkında, şikayetçinin dilekçesinde belirttiği Konya 2. İdare Mahkemesinin 08.01.2019 tarihli ve 2018/1195 Esas sayılı ilamı ile, işten çıkarılmasına ilişkin Emirgazi Ziraat Odasınca alınan kararın iptaline karar verildiğini, bahse konu kararın Konya Bölge İdare Mahkemesi Konya 3. İdari Dava Dairesinin 06.02.2019 tarihli ilamı ile kesinleşmesine ve ziraat odası vekiline tebliğ edilmesine rağmen Emirgazi Ziraat Odası başkanı ve yönetim kurulu üyesi olan şüphelilerin karar gereğini yerine getirmedikleri iddiaları üzerine başlatılan soruşturma sonucunda, Karapınar Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.03.2021 tarihli ve 2020/1273 Soruşturma, 2021/368 sayılı Kararı ile aynı konuya ilişkin daha evvel itiraz üzerine kesinleşen 14.03.2019 tarihli ve 2019/446 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğinden mükerrer soruşturmaya yapılamayacağı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair Karar verildiği, şikayetçi vekilinin itirazı üzerine merci Ereğli (Konya) Sulh Ceza Hakimliğinin, 13.06.2022 tarihli ve 2021/1374 Değişik iş sayılı Kararı ile mükerrer soruşturma yapıldığı değerlendirmesinin doğru olmadığı fakat şüpheliler özgü suç olan görevi kötüye kullanma suçunun faili olamayacaklarından verilen kararın sonucu itibarıyla doğru olduğu belirtilerek itirazın reddine hükmedildiği görülmüştür.

2. 6964 sayılı Ziraat Odaları ve Ziraat Odaları Birliği Kanunu'nun (6964 sayılı Kanun) 42 nci maddesinde, Odaların ve Birliğin paraları ile para hükmündeki evrak, senet ve sair malları aleyhine suç işleyen yahut bilanço, zabıtname, rapor ve diğer her çeşit kağıt, defter ve kayıtlar üzerinde suç mahiyetinde değişiklik yapan veya bunları kasten yokeden uzuvlara dahil kimseler ile memur ve hizmetliler hakkında devlet memurları hakkındaki cezaların uygulanacağının öngörülmesi karşısında; suç tarihlerinde Emirgazi Ziraat Odası başkanı ve yönetim kurulu üyesi olan şüphelilerin Emirgazi Ziraat Odasında muhasebeci olan şikayetçinin bu görevinin sonlandırılmasına ilişkin kararın iptaline ilişkin Konya 2. İdare Mahkemesi kararını yerine getirmemeleri şeklindeki eylemleri sebebiyle kamu görevlisi gibi cezalandırılabilmelerine olanak bulunmadığından ve özgü suç niteliğindeki görevi kötüye kullanma suçunun faili olamayacaklarından Ereğli (Konya) Sulh Ceza Hakimliğinin, 13.06.2022 tarihli ve 2021/1374 Değişik iş sayılı Kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlenen ihbarname münderecatı yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Soruşturma dosyasının, Mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3760, Karar No: 2015/4513, Tarih: 19.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3760 E.  ,  2015/4513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 19/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/22634, Karar No: 2015/5346, Tarih: 02.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/22634 E.  ,  2015/5346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada davacı iştirakçisinin öldüğünü, mirasçılarına peşin sermaye değerli aylık bağlandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 30.000,00 TL peşin sermaye değeri, 11.530,09 TL ödenen aylık toplamının dava tarihinden itibaren yasal faiz ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, hak sahiplerine ödemede bulunduklarını, sorumluluklarının kalmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2013/712 Esas, 2013/17736 Karar sayılı ve 16.12.2013 tarihli ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasından sonra mahkemenin görevsizliği sebebi ile dava dilekçesinin reddine, karar kesinleştiğinde istek halinde dosyanın ..l Güvenlik davalarına bakmakla görevli Ankara İş Mahkemesine gönderilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul

ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına, 02/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20345, Karar No: 2015/7478, Tarih: 02.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/20345 E.  ,  2015/7478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2015/20345

Karar No : 2015/7478

Tebliğname No : KYB - 2015/286700

Dolandırıcılık ve resmî belgede sahtecilik suçlarından M.. Ş.. hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda suç yeri itibarıyla evrakın Kahta Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 24/12/2014 tarihli ve 2014/80548 soruşturma, 2014/4494 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından evrakın Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Kahta Cumhuriyet Başsavcılığının 02/03/2015 tarihli ve 2015/408 soruşturma, 2015/24 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, yetki konusunun çözümü için dosyanın gönderildiği Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen Kahta Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın yetkili Adana Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair 02/04/2015 tarihli ve 2015/228 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 31/07/2015 gün ve 15699/51009 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/10/2015 gün ve 2015/286700 sayılı yazısıyla dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteminde;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 27/09/2012 tarihli ve 2012/10135-9559 sayılı ilâmında belirtildiği üzere; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 161. maddesine, 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle eklenen 7. fıkrada "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet Savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir" hükmünün yer alması karşısında, söz konusu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren ikinci yetkisizlik kararını veren Cumhuriyet Başsavcılığının, yetkili savcılığın belirlenmesi için dosyayı en yakın ağır ceza mahkemesine göndermesi gerektiği ve ağır cezanın verdiği kararın kesin olduğu, ancak merciin, gerek Kahta Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğuna yönelik Kahta Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararını kaldırma kararı vermesi, gerekse Adana Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğuna ilişkin karar vermesi nedeni ile hükümde çelişki oluştuğu ve yetkili tek savcılığın belirlenmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 02.04.2015 tarihli 2015/228 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 02/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9029, Karar No: 2011/9360, Tarih: 30.05.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/9029 E.  ,  2011/9360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle yetki itirazının 6.12.2010 tarihinde... 8. Aile Mahkemesi kanalıyla süresinde yapıldığının anlaşılmış olmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 79.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına oybirliğiyle karar verildi. 30.05.2011 (Pzt.)