muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10881, Karar No: 2018/11820, Tarih: 03.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/10881 E.  ,  2018/11820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın ayakkabı mağazasından 59.90 TL değerinde bir çift ayakkabı, giyim mağazasından 20,00 TL değerinde bir giyim eşyası çalma; alışveriş mağazasından da 15,00 TL değerinde gıda ve temizlik malzemesi çalmaya teşebbüs etme eylemleri nedeni ile hakkında TCK’nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5271 sayılı CMK nın 231/7 maddesi gereğince, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresinde yeniden kasıtlı suçtan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında açıklanan hükümde yer alan hapis cezalarının ertelenmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-5271 sayılı CMK nın 231/7 maddesi gereğince, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresinde yeniden kasıtlı suçtan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında açıklanan hükümde yer alan hapis cezalarının ertelenmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK 326/son gereği sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 03.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9533, Karar No: 2011/9719, Tarih: 14.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/9533 E.  ,  2011/9719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk kesinti tarihini takip eden aybaşından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk prim kesintisinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk prim kesintisinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan mülga 2926 sayılı Yasa hükümlerine göre, bu yasa da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş Tarım ... hizmetlerinin tespitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum'a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından Tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kuruma kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurumca resen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için Kuruma başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı resen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği resen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, Tarım Satış Kooperatifler Kanununa göre kurulan ... Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Somut olayda, davacının sadece 27.01.2011 tarihinden itibaren Ziraat Odası kaydının olduğu sattığı ürün bedelinden ilk ve tek prim kesintisinin 20.5.1997 tarihinde yapılıp başkaca kesinti yada kaydının olmadığı 27.01.2011 tarihinden itibaren Kuruma tescil edildiği görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu, 01.06.1997-31.12.1997 tarihleri arası verilen tespit kararı yerinde ise de 01.01.1998-26.01.2011 tarihleri arasında kalan sürede, yukarıda açıklandığı şekilde tesciline esas kesintisi bulunmadığından bu sürelerin reddi gerekirken, salt zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün birinci ve ikinci fıkrası tamamen silinerek, yerine; "davanın kısmen kabulü ile davacının 01.06.1997-31.12.1997 tarihleri arasında kalan sürelerde tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine, fazla istemin reddine" ve kısmen kabul nedeni ile hükme 7. fıkra eklenerek "yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.100.00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine " yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 14.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1208, Karar No: 2013/6989, Tarih: 08.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/1208 E.  ,  2013/6989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan... Gıda Temizlik ve İhtiyaç Maddeleri Tic. Paz. A.Ş.'den alınmasına, 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7623, Karar No: 2013/7227, Tarih: 21.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/7623 E.  ,  2013/7227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

KARAR

Dava, telefon ve internet abonelik sözleşmesinden kaynaklan alacak için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13333, Karar No: 2015/16746, Tarih: 07.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/13333 E.  ,  2015/16746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, eksik ödenen ücret alacağı, ikramiye ve bayram harçlığı, çocuk yardımı, aile yardımı, yemek yardımı, yakacak yardımı, gıda yardımı, direksiyon primi, kıdemlilik zammı ile ilave tediye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin hukuki yarar yokluğundan reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin Kapanan Gökçeören Belediye Başkanlığı işyerinde Kula Belediye Başkanlığına devredildiği 30.03.2014 tarihine kadar çalıştığını, müvekkilinin Belediye-İş Sendikası üyesi olarak toplu iş sözleşmesi kapsamında çalıştığını, eksik ödenen ücret alacağı, ikramiye ve bayram harçlığı, çocuk yardımı, aile yardımı, yemek yardımı, yakacak yardımı,gıda yardımı, direksiyon primi, kıdemlilik zammı, ilave tediye alacaklarının davalıdan alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının taleplerinin belirsiz alacak olmadığı ve davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağı, eda davası olarak açılması gereken davalarda, kısmi eda davası yada belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesi ile davanın hukuki yarar yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık davanın niteliği üzerinde toplanmaktadır.

Davacının aynı hukukî ilişkiden kaynaklanan alacağının veya hakkının tümünü değil, belirli bir kısmını talep ederek açtığı davaya kısmî dava denir.

Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden (örneğin iş sözleşmesinden) doğmuş olması ve bu alacağın şimdilik bir kesiminin dava edilmesi gerekir (Kuru/Arslan/Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 22. Bası, Ankara, 2011, s. 286).

Kısmi dava 6100 sayılı Hakuk Muhakemeleri Kanunu’nun 109. maddesinde tanımlanmıştır. Maddenin birinci fıkrasına göre “Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir”. İkinci fıkrasına göre ise “Talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz”.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 107/son maddesine göre ise “kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir”. Davacının kısmi dava açabilmesi için hukuki yararının olması şarttır. Buradan hareketle bir davanın kısmi dava olarak görülebilmesi için dava şartı olan davacının hukuki yararının bulunması gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 107/son maddesine göre ise “kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir”. Davacının kısmi dava açabilmesi için hukuki yararının olması şarttır. Buradan hareketle bir davanın kısmi dava olarak görülebilmesi için dava şartı olan davacının hukuki yararının bulunması gerekir.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanun'un 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.

Somut olayda dava, kısmi dava olarak açılmış olup, davanın belirsiz alacak davası olarak açılmadığı sabittir. Hal böyleyken, mahkemece karar gerekçesinde belirsiz alacak davası şartlarının tartışılması ve davanın belirsiz alacak davası kabul edilerek, davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi hatalı olmuştur. Mahkemece işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/725, Karar No: 2019/3631, Tarih: 21.02.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/725 E.  ,  2019/3631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

09/11/2016 tarihli talimatla alınan beyanında şikayetçi olduğunu, davaya katılmak istediğini belirten ve yokluğunda hüküm tesis edilen müşteki ...’a gerekçeli kararın, duruşmada bildirdiği adresi yerine doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yöntemine aykırı olarak tebliğ edildiği,

Anlaşıldığından, sanık ...’in tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası istekleri hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, usulüne göre tebliğ işlemi gerçekleştirildikten ve temyiz dilekçesi verilmesi halinde ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 21/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14823, Karar No: 2013/16154, Tarih: 16.12.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/14823 E.  ,  2013/16154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütünün açıklamalarını yayınlama

Hüküm : 6352 sayılı Kanunun Geçiçi 1. maddesi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararlar anılan maddenin 4. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası 2. cümlesi hükmü karşısında durma kararı niteliğinde olup CMK'nın 223/1. maddesinde sayılan hüküm niteliğindeki kararlardan olmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereği merciince yapılmak üzere dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16950, Karar No: 2017/15597, Tarih: 19.06.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/16950 E.  ,  2017/15597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 157/1, 62, 52, 53. maddeleri gereği mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın işyerini telefon ile arayan şahsın kendisini ... Vali Yardımcısı ... Bey olarak tanıtıp, katılanı aldatarak haksız menfaat sağladığı, sanığın bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda; eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunun oluşup oluşmayacağına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 19/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6723, Karar No: 2017/4528, Tarih: 17.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/6723 E.  ,  2017/4528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Hükmün davacılardan ...’ye tebliğine dair belge üzerinde yapılan incelemede; "aynı adreste ehil yeğeni Bayram Balta"ya tebliğ edildiği görülmektedir.

Bilindiği üzere, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesinde; aynen, "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır" denilmiştir. Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa aynı Kanunun 16. maddesi uyarınca, tebliğ aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır. Ayrıca muhatap yerine kendisine tebliğ yapılacak kimsenin görünüşüne nazaran onsekiz yaşından aşağı olmaması ve bariz bir surette ehliyetsiz bulunmaması lazımdır (7201 sayılı Tebligat Kanunu m. 22). Keza 25/01/2012 tarihli ve 28184 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren  Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 25. maddesi uyarınca kendisine tebligat yapılacak kişi adresinde bulunmazsa tebliğ, kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır, düzenlemesi karşısında, somut olayda aynı konutta birlikte oturup oturmadığı belirtilmeden ve Kanun hükmüne aykırı olarak sadece "aynı adreste" ibaresi şerh verilerek yeğeni sıfatıyla adı yazılı kişiye tebligat yapıldığı anlaşılmıştır. Bu haliyle davacı ...’ye yapılan tebligat usule aykırıdır.

Bu nedenle; hüküm davacı ...’ye 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Kanun uyarınca yayımlanan yönetmelik hükümlerinde belirlenen yönteme uygun şekilde tebliğ edilip, temyiz için gerekli sürenin beklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 17/05/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.