muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21979, Karar No: 2015/14414, Tarih: 02.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/21979 E.  ,  2015/14414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/300274

Mahkemesi : Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 18/06/2014

Numarası : 2013/907-2014/420

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yönetimindeki tırla kavşaktan sola dönüş yapmak için manevra yaptığı sırada mağdur Mehmet'in kullandığı otomobilin arkadan 120-130 km hızla gelerek tırın arkasından çarptığına, oysa kavşakta hız limitinin 50 km olduğuna, kendisinin kusurunun bulunmadığına, mobese kameraları bulunduğuna, seyredildiğinde durumun anlaşılacağına, ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak;

TCK'nın 52. maddesi 4. fıkrası son cümlesi uyarınca “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ihtarı ile yetinilmesi yerine “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK' un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının “g” bendindeki “tahsiline” ve “çevrilmesine” ifadeleri yerine “tahsil edileceğinin” ve “çevrileceğinin sanığa bildirilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6229, Karar No: 2022/1782, Tarih: 16.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/6229 E.  ,  2022/1782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-O yer Cumhuriyet Savcısının sanık hakkındaki mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazının, sanığın hakkındaki nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanığın ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz itirazının incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihindeki kayda göre sanığın sabıkasız olduğu, konut dokunulmazlığının ihlali suçunun niteliği gereği giderilmesi gerekli somut (maddi) bir zararın bulunmadığı, sanığın tekrar suç işlemeyeceği yönünde kanaate ulaşılarak cezasının ertelendiği ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesini kabul ettiği, hal böyle olunca; erteleme müessesesinden daha lehe olduğundan kuşku bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının da aynı zamanda oluştuğu gözetilmeden, “Katılanın zararı tazmin edilmemesi nazara alınarak CMK 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,” şeklindeki yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7095, Karar No: 2013/28409, Tarih: 02.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/7095 E.  ,  2013/28409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/185148

MAHKEMESİ : Polatlı Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2009

NUMARASI : 2009/228 (E) ve 2009/434 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığa atılı katılanlar Gülsüm ve H.. G..'e gıyapta hakaret suçunun oluşabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilat ederek işlenmesi gerektiği, sanık C.. U..'un, katılan A.. G..'ün kullandığı cep telefonuna mesaj atarak "Ne o her pazar köpek gibi sürtüyorsun, otursana ananla yengenle dizlerinin dibinde, tatmin olsunlar senden, o anan olacak sinsiyle o kompleksli yengen ne yapıyor, şimdi ölüyorlardır kıskançlıklarından, hata bende ve ailemdeki senin gibi cahili vasıfsızı adam sandık, o anan kumam oldu yıktı yuvamı, benimleyken kocasının yanında yatağına seni bekliyordu, şimdi de gece yarılarına kadar bekliyor mu seni, o ailede her zaman suya sürek b..ka kürek olmaya mahkumsun, o ananın kıldığı namazlar yüzüne yapışır inşallah, bu şeytanlıkla boşuna namaz kılmasın, sana verecek dairemiz olsaydı sen de iyi damat olurdun ama o kadar bencil ve yobazsınız..."şeklinde katılan Azmi'ye karşı hakaret suçunu işlediği, diğer katılanlar H.. G.. ve G.. G..' e karşı ise gıyapta hakarette en az üç kişiyle ihtilat edilmesi unsurunun gerçekleşmediği gözetilmeden sanığın katılanlar Hacer ve Gülsüm'e karşı hakaret suçundan beraati yerine yazılı şekilde, tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK.nun 43.maddesi uyarınca artırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre;

2-Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK .nun 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

3-Adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; gerekçe gösterilmeden, CMK. 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; gerekçe gösterilmeden, CMK. 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14752, Karar No: 2014/35207, Tarih: 10.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/14752 E.  ,  2014/35207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulandığının anlaşılması karşısında, sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun tespitle cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'in temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

1-Dosya içeriğine ve katılan ...'in beyanlarına göre sanığın, eşi olan katılan ve mağdurun birlikte yaşadığı eve mağdur evde yokken gelerek katılana kapıyı açmasını söyleyerek kapıyı tekmelediği, katılanın kapıyı açmaması üzerine kapının yanında bulunan sayacı balta ile yerinden çıkararak alıp götürme şeklinde gelişen olayda, hırsızlık suçunun kast unsuru itibariyle gerçekleşmediği gözetilerek sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Mala zarar verme suçunun, evi kiralayan mağdur ...'a yönelik olarak işlendiği, atılı suçun hırsızlık suçuyla birlikte işlenmediği ve soruşturulması ile kovuşturulmasının şikayete tabi olduğu gözetilerek, mağdur ...'ın yargılama aşamasındaki 12/06/2012 tarihli celsedeki beyanında sanık hakkındaki vaki şikayetinden vazgeçmesi karşısında, kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 73/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddeleri gereğince düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 10/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1129, Karar No: 2015/8181, Tarih: 16.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/1129 E.  ,  2015/8181 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

23. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Manisa ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı cezai şarta ilişkin davanın feragat nedeniyle reddine, diğer talebin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekilleri Av. ..... ile Av. .... gelmiş, davacı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince müvekkilinin yapacağı 6 daireden 2 adedinin arsa sahibine 4 adetinin de müvekkiline kalması hususunda anlaştıklarını, müvekkilinin inşaatı yaptığını ve kendisine ait 4 daireden zemin kattaki 2 daireyi sattığını, sonrasında davalının 10.05.2013 tarihli azilname ile müvekkilini azlettiğini, davalının müvekkiline ait 1. kattaki 2 adet daireyi üçüncü kişilere satmasına rağmen satış bedeli olan 400.000,00 TL'yi müvekkiline ödemediğini, sözleşmede tek taraflı fesih halinde tazminat öngörüldüğünü ileri sürerek, müvekkiline ait 2 dairenin satılarak bedelinin ödenmemesi nedeniyle 5.000,00 TL'den 10.000,00 TL'nin ve davalının sözleşmeyi tek taraflı feshi nedeniyle şimdilik 1.000,00.TL'nin dairelerin satış tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de dava değerini 350.000.00 TL artırmıştır.

Davalı vekili, sözleşme gereğince binaların müvekkili tarafından inşa edildiğini, davacının ise sadece emlakçı olup, müteahhitlik karnesi bulunmadığını, davacının müvekkilinin damadı olduğundan işleri öğrenmesi amacıyla kendisine ait taşınmaz üzerine bina inşa etmeye karar verdiğini, sözleşme imzalanmadan önce müvekkilinin inşaat ruhsatını almış ve projeleri hazırlatmış olduğunu, binanın müvekkiline ait olmasına rağmen davacının 2 adet zemin kat daireyi satarak parasını kendisinin alıp müvekkiline ödeme yapmadığından mahsuplaşma yapılması gerektiğini, ayrıca mimari proje, zemin etüd raporu, elektrik ruhsatı, aplikasyon, cins değişikliği bedellerinin müvekkilince ödendiğini, 22.12.2010 tarihli yapı ruhsatında da yapı sahibi olarak müvekkilinin göründüğünü, SGK kayıtlarının müvekkili adına olduğunu, tüm işlemler ve tüm inşaat işlerinin müvekkilince yapılmış olduğunu, davacının banka hesaplarındaki tüm para yatırma işlemlerinin müvekkilince yapıldığını, bu ihtilafın doğmasından sonra davacının hesabında hiç bir hareket olmadığını, davacının iddia ettiği hususları ispatlaması gerektiğini ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tek taraflı olarak feshedilemeyeceği, sözleşme konusu işin yapılıp tamamlandığının çekişmesiz olduğu, davalı tarafça sözleşme feshedilmemiş ise de sözleşmenin uygulanması için zorunlu olan vekalet görevinden davacının azledilmesi suretiyle fiilen sona erdirildiği, davalının asıl işin kendisi tarafından yapıldığı iddialarına ise işin resmi sözleşme ile yapılmış olması ve bu sözleşmedeki hususların aksinin aynı değerde delillerle kanıtlanmamış olması nedeniyle itibar edilemeyeceği, bilirkişi raporuna göre davalı tarafından üçüncü kişilere satılan iki dairenin değerinin 360.000,00 TL olduğu, sözleşme konusu işin yapılıp tamamlanmasından sonra davalı tarafça davacının vekaletten azledilmesinin haksız olduğu ve davacının zarara uğradığı, cezai şarta ilişkin davanın feragat nedeniyle reddi gerektiği gerekçeleriyle, 1.000,00.TL cezai şarta ilişkin davanın feragat nedeniyle reddine, 360.000,00 TL'nin 10.000,00 TL'sinin dava tarihinden, 350.000,00 TL'sinin 21.07.2014 ıslah tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tazminat ve cezai şart istemlerine ilişkindir.

Taraflar arasında 07.09.2011 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin varlığı çekişmesizdir. Bu sözleşme ile yüklenici, kararlaştırılan inşaatı imal ve teslim etmek; arsa sahibi de buna karşılık kararlaştırılan arsa payını yükleniciye devir borcu altına girmişlerdir. Sözleşmede teslimin “anahtar teslimi” suretiyle gerçekleştirileceği ifade edilmiş, arsa sahibine karşı edim olarak sadece arsa payı devri yükümlülüğü yüklenmiş, bunun dışında herhangi bir bedel ödeme yükümlülüğü getirilmemiştir. Hali hazırda mevcut sözleşmenin taraf iradeleriyle veya mahkeme kararıyla sona erdirildiğine dair dosya kapsamında herhangi bir bilgi veya belge bulunmamaktadır.

Davada sözleşmede yükleniciye aidiyeti kararlaştırılan ve arsa sahibince üçüncü kişilere devredilen iki adet bağımsız bölümün değerinin tazmini de talep edilmiştir. Her ne kadar mahkemece bu bölümlerin değeri hesaplattırılarak hüküm altına alınmış ise de, davalı arsa sahibi sözleşmede kararlaştırılanın aksine inşaatın yapımı sırasında harcamalarda bulunduğunu savunmuştur. Belirtilen bu savunma hukuki niteliği itibariyle mahsup niteliğinde olup, mahkemece doğrudan nazara alınması zorunludur. Şu halde, davalının inşaatın yapımı nedeniyle yaptığını ileri sürdüğü harcamalara ilişkin delillerin toplanarak, tarafların sözleşme tarihindeki damat-kayınpeder ilişkisi de göz önüne alınıp, bildirilen tanıklar dinlenmek suretiyle, davalının inşaatın yapımında harcama yaptığının ispat edilmesi halinde bu miktarın da davacı alacağının hesaplandığı dava tarihine güncellenerek varsa davacı yararına tahsil kararı verilmesi, aksi takdirde davanın reddedilmesi gerekirken belirtilen hususlar nazara alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekil ile temsil edilen davalıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21257, Karar No: 2014/19223, Tarih: 22.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/21257 E.  ,  2014/19223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... 3. İş Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davalının üçüncü kişiye olan borcu nedeniyle davacı tarafından ... tehdidi altında ödenen paranın davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

4857 Sayılı İş Kanununun 1/II maddesinde “Bu Kanun, 4 üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, bu işyerlerinin işverenleri ile işveren vekillerine ve işçilerine faaliyet konularına bakılmaksızın uygulanır.” hükmüne yer verilmiştir.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş olan istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. 5510 sayılı Kanunun 101. maddesi bu kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların İş Mahkemelerinde görüleceğini hükme bağlamıştır. Buna göre bir davanın İş Mahkemesinde görülebilmesi için taraflar arasında işçi ve işveren ilişkisinin bulunması ve uyuşmazlığın bu ilişkiden kaynaklanması gerekmektedir.

Somut olayda, davacının davalının işvereni olduğu, davalının üçüncü kişiye olan borcu nedeniyle aleyhine başlatılan ... takibinde davacıya haciz ihbarnameleri gönderildiği, bunlara süresinde itiraz edemeyen davacının dava dışı üçüncü kişiye ... tehdidi altında 35.539 TL ödemek zorunda kaldığını, halbuki davalının kendisinden bir alacağı bulunmadığını ileri sürerek ödediği paranın davalıdan tahsilini talep ettiği anlaşılmaktadır. Tarafların işçi ve işveren olduğu, eldeki davada davalı işçinin davacı işvereninden ücret ve sair işçilik alacağı bulunup bulunmadığının incelenmesinin gerektiği, bu hususun ise İş Mahkemelerinin görevine girdiği anlaşılmakla, uyuşmazlığın İş Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nin 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 3. İş Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14041, Karar No: 2016/10962, Tarih: 28.11.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/14041 E.  ,  2016/10962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Davacı vekili; davalı ...Plastik..A.Ş.'nin maliki olduğu ve diğer davalı ...'in sevk ve idaresindeki minibüsün seyir halinde iken davacıya çarparak ağır şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiğini, kaza tespit tutanağındaki kusur belirlemesini kabul etmediklerini, bu kazadan dolayı üç kez beyin ameliyatı olmak zorunda kaldığını ve sürekli bakıma muhtaç hale geldiğini belirterek 30.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili; davalı ...'in diğer davalı ve araç maliki olan şirketin çalışanı olduğunu, dava konusu kazada araç sürücüsü ...'ın hiçbir kusurunun bulunmadığını ve tek kusurlunun davacı olduğunu beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, 10.000 TL manevi tazminatın 24/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 683,10 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 28.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10616, Karar No: 2006/13246, Tarih: 19.06.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/10616 E.  ,  2006/13246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/04/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra dairesinin yetkisine ve borca itirazda bulunan borçlu vekili itiraz dilekçesinin bir numaralı bendinde; takip konusu çekin Kumluca'da keşide edildiğini, keşideci şirketin merkezinin aynı yer olduğunu, bu nedenle Antalya İcra Dairesinin yetkisiz olduğunu öne sürmüştür. İlgili vekilin dilekçesindeki bu beyanı açıkça, yetkili icra dairesinin Kumluca İcra Dairesi olduğunu göstermektedir. Çeke dayalı takiplerin borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki genel yetkili icra dairesinde ve muhatap bankanın bulunduğu yer ödeme yeri sayıldığından buradaki icra dairesinde, ayrıca çekin keşide edildiği yerdeki icra dairelerinde başlatılması mümkündür. Alacaklı, bu yerlerden hiçbirisi olmayan Antalya İcra Dairesinde söz konusu takibini başlatmış bulunmaktadır. Bu nedenlerle, borçlunun icra dairesinin yetkisine ilişkin itirazının kabul edilerek Antalya İcra Dairesinin yetkisizliğine, süresinde başvurulması halinde takip dosyasının yetkili Kumluca İcra Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yetkili icra dairesi gösterilmediğinden bahisle yetki itirazının reddine yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.