muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20982, Karar No: 2016/18852, Tarih: 31.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/20982 E.  ,  2016/18852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ilave tediye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- HMK.nun 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkân dâhilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, dava, niteliği itibariyle külli tespit kısmi eda istemli belirsiz alacak davasıdır. Bu nedenle davacının alacaklarına işletilecek faizlerin başlangıç tarihlerinin dava ve ıslah tarihleri olarak ayrı ayrı belirtilmesi gerekirken talep edilen tüm alacağa dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi ve hükmedilen miktarın netmi, yoksa brüt mü olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi, hatalı olup bozma sebebi ise de, söz konusu hatanın giderilmesi yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin çıkartılarak, yerine;

“ 1- 12.114,16 TL. net ilave tediye alacağından;

1.000,00 TL. sinin dava tarihi olan 24.09.2014 tarihinden itibaren,

11.114,16 TL. sinin ıslah tarihi olan 01.09.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine “ bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalıya yükletilmesine, 31.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11923, Karar No: 2016/15455, Tarih: 04.10.2016

**18. Ceza Dairesi         2016/11923 E.  ,  2016/15455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, hakaret suçunda aleniyet hükmünün uygulanması sırasında; kanun maddesi gösterilmeyerek CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılmış ise de, sonuca etkili bulunmayan ve maddi yanılgıdan kaynaklanan bu yanlışlığın yerinde düzeltilebileceği kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

1- Adli sicil kaydına göre mükerrir olan sanık hakkında, seçimlik ceza öngören suçlarda hapis cezasının tercih edilmesi zorunluluğu gözetilmeden, hakaret suçunda adli para cezası seçilmek suretiyle TCK’nın 58/3. maddesine aykırı davranılmış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

2- TCK'nın 61/8. maddesine göre adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi sırasında temel cezanın gün para birimi olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, sonuç ceza doğru olduğundan bu hususun bozmayı gerektirmediği,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmi uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 04/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1545, Karar No: 2018/2382, Tarih: 27.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1545 E.  ,  2018/2382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı kooperatifin ortağı olan müvekkilinin aidat borcuna ilişkin olarak 2454 sayılı ... Tarım Kredi Kooperatifinin 22.03.2004 tarihli ilamına istinaden başlatılan ilamlı icra takibi üzerine takibe esas alınan senetlerdeki imzaların müvekkiline ait olmadığını, ayrıca senetlerin takibi başlatan ... Tarım Kredi Kooperatifi tarafından değil ... Tarım Kredi Kooperatifi tarafından düzenlendiğini ileri sürerek, müvekkilinin borçlu olmadığının tespiti ve davalı aleyhine %20 inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamında; icra takibi kesinleştikten sonra açılan menfi tespit davasında davacının 2012/3546 esas dosyasına dayanak 20.05.2004 tarihli 493 ortak nolu senetteki imzaların kendisine ait olmadığına yönelik iddiaları karşısında, davalı kooperatifin takibe dayanak senet asıllarını mahkemece verilen kesin süre içinde ibraz etmediği HMK 219 ve 220 maddeleri gereğince davacının imzaların kendisine ait olmadığı vakıasını isbat etmiş olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14075, Karar No: 2020/9157, Tarih: 05.02.2020

**8. Ceza Dairesi         2017/14075 E.  ,  2020/9157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında her ne kadar koşulları bulunmadığından CMK 231/5 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de suç tarihinin 6545 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 18.06.2014'ten önce olması da dikkate alındığında adli sicil kaydında engel sabıkası bulunmayan sanığın, üzerine atılı suçun maddi zarar doğurmaya elverişli bir suç olmaması, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını kabul etmesi karşısında, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelendikten sonra yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunun değerlendirilmesi ve sonucuna göre CMK.nın 231/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/505, Karar No: 2019/7179, Tarih: 25.11.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/505 E.  ,  2019/7179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

A)Davacı istemi;

Davacı vekili; davacının 31/12/2003-18/01/2008 tarihleri arasında davalı işyerinde asgari ücret üzerinden ve kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabı;

Davalı ... vekili, cevap dilekçesinde özetle, davacının hizmet alım yoluyla Okul Aile Birliği tarafından hizmet satın alınan ...Temizlik Şirketi işçisi olarak çalıştırıldığını, bu bakımdan Milli Eğitim Bakanlığına husumet yöneltilemeyeceğini, ayrıca davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddi gerektiğini, okullarda yaz tatillerinde çalışma olmadığını, davacının çalıştığı dönemlerde de yevmiye usuluyle çalıştırıldığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Feri Müdahil vekili cevap dilekçesinde özetle; Davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, bu nedenle reddi gerektiğini ayrıca davanın niteliği gereği iddia olunan fiili çalışmanın yöntemince ispatı gerektiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C)İlk derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı;

İlk Derece Mahkemesince, “Davanın Kabulü ile, 1601200801798 sigortalı sicil numaralı davacının 31/12/2003-18/01/2008 tarihleri arasında davalı ...’nda aralıksız asgari ücretle çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu ;

Davalı ... vekili istinaf sebepleri: Davacının süreklilik arz etmeyen şekilde ihtiyaç olduğunda fasılalarla yevmiye usulü çalıştığını, zamanaşımı süresi geçmiş olmasına rağmen kabul kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu yerel mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Feri müdahil vekili istinaf sebepleri: davacının ...Temizlik şirketi işçisi olarak çalıştığı beyan ve iddia edilmekle husumetin bu şirkete yöneltilmesi hususu irdelenmediğini, davacının yaz aylarında okulda sürekli ve kesintisiz çalışma iddiasının tam olarak ispatlanmadığını, eksik inceleme ile verilen kararın istinaf incelemesi ile bozulmasını talep etmiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı;

Bölge Adliye Mahkemesince “Somut olayda; davacının,... Lisesi Okul Aile Birliği nezdinde 18/01/2008 tarihinde çalışmaya başladığına ilişkin işe bildirgesi bulunduğu, davacı tarafından işe giriş bildirgesindeki imzaya ve içeriğine karşı konulmadığı, işe giriş bildirgesinin bulunması halinde işe giriş bildirgesinde belirtilen tarih öncesi dönem için hak düşürücü süre işlemeye devam edeceği, davanın açıldığı tarih itibarıyla 5 yıllık yasal hak düşürücü sürenin dolduğu belirgin bulunduğundan Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerektiği halde kabulüne karar verilmesi isabetsiz olduğu gerekçesiyle Bursa 1. İş Mahkemesi'nin 30/11/2017 tarih ve 2016/198 Esas, 2017/608 Karar sayılı kararının ortadan kaldırılmasına, davanın reddine” karar verilmiştir.

E)Temyiz;

E)Temyiz;

Davacı temyiz dilekçesinde özetle; davanın süresinde açıldığını belirterek verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

F)Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının hizmet döküm cetvelinde 18.01.2008-30.09.2008 tarihleri arasında 1113568 sicil nolu ... Lisesi Okul Aile Birliği Başkanlığı işyerinden kesintisiz, 01.10.2008-30.09.2009 tarihleri arasında 1144058 sicil nolu hizmet satın alınan ...Temizlik Nakliye Turizm İnş. Gıda İth. İhr. San. Tic. Ltd.Şti. işyerinden, 01.10.2009-30.09.2010 tarihleri arası ... sicil numaralı ...Temizlik Nakliye Turizm İnş. Gıda İth. İhr. San. Tic. Ltd.Şti. işyerinden, 01.10.2010-20.01.2012 tarihleri arasında ... sicil nolu ...Temizlik Nakliye Turizm İnş. Gıda İth. İhr. San. Tic. Ltd.Şti. işyerinden kesintisiz bildirimleri bulunduğu, davacının 18.01.2008 tarihinde 1113568 sicil nolu ... Lisesi Okul Aile Birliği işyerinde işe başladığına dair işe giriş bildirgesinin Kurum kayıtlarına 17.01.2008 tarih, 022601 varide numarası ile intikal ettiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddelerine göre Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır. Yasada yer alan 5 yıllık süre hak düşürücü olup mahkeme tarafından kendiliğinden nazara alınması gerektiği gibi davacının aynı işyerinde çalışmasını sürdürmesinin veya 5 yıllık hak düşürücü süre içerisinde tekrar aynı işyerine girerek çalışmasının, hak düşürücü sürenin işlemesine engel olmayacağı ve hak düşürücü sürenin, kesilmesi ve durmasının mümkün bulunmadığı hukuksal gerçeği de ortadadır.

İşverenin, çalıştırmış olduğu sigortalılara ait hangi belgeleri Kuruma vermesi gerektiği Kanun'un 79/1.maddesinde açıkça ifade edildiği üzere yönetmeliğe bırakılmıştır. Atıf yapılan Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin dördüncü kısmında işverence verilecek belgeler düzenlenmiştir. Bunlar, aylık sigorta primleri bildirgesi (SSİYön.Madde16) , dört aylık sigorta primleri bordrosu (SSİYön. Madde 17), sigortalı hesap fişi (SSİY. Yön. Madde 18) vs.dir. Yönetmelikte sayılan bu belgelerden birisinin dahi verilmiş olması halinde artık Kanun'un 79/10 (eski 8) maddesinde yer alan hak düşürücü süreden söz edilemez. Yargıtay uygulamasında anılan maddenin yorumu geniş tutulmakta; eğer sayılan belgelerden birisi işveren tarafından verilmişse burada Kurumun işçinin çalışmasından haberdar olduğu ve artık hizmet tespiti davası için hak düşürücü sürenin varlığından söz edilemeyeceği kabul edilmektedir.

Maddede belirtildiği üzere yönetmelikle tespit edilen belgelerin (işe giriş bildirgesi) verilmesi durumunda hak düşürücü süreden bahsedilemeyeceği gibi çalışmaların sigorta müfettiş raporu ile saptanması durumunda da hak düşürücü sürenin geçtiğinden sözedilemeyeceği açıktır. Davacının sigortalı çalışmalarının Kuruma kısmen bildirildiği hallerde, eksik bildirimlere yönelik olarak açılan davada hak düşürücü süre işlemeyecektir. (Hukuk Genel Kurulunun 23.06.2004 gün ve 2004/21-369 E, 2004/371 K. sayılı kararı )

Çalışmanın blok çalışma niteliğinde olması yani kesintisiz devam etmesi halinde hak düşürücü süreden bahsedilemez.

Somut olayda; davalı işverence davacı adına düzenlenmiş 18.01.2008 tarihinde işe başladığına dair işe giriş bildirgesinin 17.01.2008 tarih, 022601 varide numarası ile Kuruma intikal etmiş olduğu, davacının 18.01.2008-30.09.2008 tarihleri arasında sigortalı bildirimlerinin Kurum kayıtlarında olduğu ve bu durumda davacının hizmetinin bildirildiği tarihten önceki çalışmalarının bildirimin başladığı tarihi de kapsar şekilde kesintisiz olarak devam etmiş olması halinde, arada başka bir işyerinden bildirim yapılmadığı takdirde, hak düşürücü sürenin geçtiğinden söz edilemeyecektir.

Yapılacak iş; hak düşürücü sürenin söz konusu olmayacağı dikkate alınarak davacının 31.12.2003-18.01.2008 tarihleri arasındaki süreye ilişkin talebi yönünden işin esasına girilerek karar vermekten ibarettir.

Bölge Adliye Mahkemesince hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddine karar verilmişse de, yukarıda açıklanan nedenlerle kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16954, Karar No: 2018/16315, Tarih: 03.12.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/16954 E.  ,  2018/16315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süreleri, kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

A) Sanık ... hakkında yaralama ve hakaret suçlarından kurulan beraat hükümleri ile katılan sanıklar ... ve ...’un karşılıklı hakaretlerinden kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlerin temyizinde;

Eylemlere, yükletilen suçlara ve hakaret suçlarının karşılıklı olarak işlenmesi nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığı kararlarına yönelik katılan sanıklar ... ve ...’un temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnamedeki isteme uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında katılanlar Şenan Dursun ve ...’a yönelik yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde ise;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan sanık Şenan Dursun ve sanık ...’un olayın çıkış nedeninin katılan sanık ...’un suç tarihinde kendilerine miras kalan ve müşterek kullanılan ahırın kullanımından kaynaklandığını, Soner’in kendilerine hakaret ederek yaraladığını beyan etmeleri, katılan sanık ...’un da yine aynı ahır nedeni ile Şennan’ın kendisine hakaret ederek balta ile vurduğunu beyan etmesi, olayın oluş anına ilişkin görgü tanığının da bulunmayışı karşısında; olayın çıkış sebebi araştırılıp, sanıkların birisi veya her ikisi hakkında TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Kabule göre de;

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanıklar ... ve ...’un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas mahkemesine gönderilmesine, 03/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17515, Karar No: 2015/22579, Tarih: 21.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/17515 E.  ,  2015/22579 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile İskenderun ... A.Ş. adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... 1. İş Mahkemesinden verilen 26.06.2014 günlü ve 2013/456-2014/319 sayılı hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

İş kazası sonucu sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri, sigortalının yaşı, gelirin kesilme olasılığı ve iskonto oranı gözetilerek belirlenen tutarı ifade etmektedir. 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi ise, "malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içermektedir.

İş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine ölüm aylığı bağlanıp bağlanmadığı, bağlanmış ise, kısa vadeli sigorta kolundan hak sahiplerine bağlanan iş kazası ölüm gelirine 506 sayılı Kanunun 92. maddesinin (5510 sayılı Kanunun 54.) uygulanıp uygulanmadığı, uygulanmış ise, gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Kanunun 92. maddesi uygulaması sonucu oluşan ilk peşin sermaye değeri ve 92. maddenin uygulandığı tarihe kadar yapılan fiili ödeme miktarları Kurumdan sorulup, ilgili belgeler denetime elverişli şekilde celp edilip, eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.