muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3949, Karar No: 2015/5437, Tarih: 15.10.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/3949 E.  ,  2015/5437 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/88520

MAHKEMESİ : Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/11/2010

NUMARASI : 2010/152 (E) ve 2010/661 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların niteliği ve ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk Y.. I.. hakkında Hırsızlık ve İş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükmün temyizi bakımından;

1- İşyerinin plastik doğrama kapısına tornavida ile zarar vererek içeri girmek suretiyle gerçekleşen hırsızlık eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı ve mahkemece de eylemin bu şekilde gerçekleştiği kabul edilerek, hüküm kurulduğu halde, hükümde Kanun maddesinin 142/1-b yerine 142/2-b olarak gösterilmesi,

2- Soruşturma ve kovuşturma evrelerinde 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, atanan zorunlu müdafii için ödenen ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olacak şekilde yargılama gideri olarak yükletilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk Y.. I.. müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hırsızlık suçundan temel cezanın tayinine ilişkin hüküm fıkrasında yer alan 142/2-b maddesinin 142/1-b olarak değiştirilmesi; hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin bölümünden ise zorunlu müdafii ücretinin suça sürüklenen çocuğa yükletilmesine ilişkin kısmın çıkarıltılması suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk Y.. I.. hakkında Mala zarar verme, suça sürüklenen çocuk Ş.. T.. hakkında Hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuk Y.. I.. hakkında Hırsızlık suçundan hükmolunan hürriyeti bağlayıcı ceza adli para cezasına çevrildiği halde, çelişen gerekçelerle Mala zarar verme suçu bakımından seçenek yaptırımlardan TCK'nın 50. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmemesi,

2- Suça sürüklenen çocuk Ş.. T..'in, işyerinin plastik doğrama kapısına tornavida ile zarar vererek içeri girmek suretiyle gerçekleştirdiği hırsızlık eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı ve mahkemece de eylemin bu şekilde gerçekleştiği kabul edilerek hüküm kurulduğu halde, hükümde Kanun maddesinin 142/1-b yerine 142/2-b olarak gösterilmesi,

2- Suça sürüklenen çocuk Ş.. T..'in, işyerinin plastik doğrama kapısına tornavida ile zarar vererek içeri girmek suretiyle gerçekleştirdiği hırsızlık eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı ve mahkemece de eylemin bu şekilde gerçekleştiği kabul edilerek hüküm kurulduğu halde, hükümde Kanun maddesinin 142/1-b yerine 142/2-b olarak gösterilmesi,

3- Suça sürüklenen çocuk Ş.. T..'in CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca Mala zarar verme ve İş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından mahkumiyetine dair hükümlerin açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verildiği halde, çelişen gerekçelerle hırsızlık suçundan anılan hükmün uygulanmaması,

4- İşlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığını tesbite yönelik harcanan zorunlu kamu masrafı olan 15,00 TL’lik Adli Tıp rapor ücreti'nin, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye açıkça aykırı olacak şekilde suça sürüklenen çocuk Ş.. T..'e yargılama gideri olarak yükletilmesi,

5- Suça sürüklenen çocuklara soruşturma ve kovuşturma evrelerinde 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafii için ödenen ücretinin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olacak şekilde yargılama gideri olarak yükletilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar Y.. I.. ve Ş.. T.. müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18306, Karar No: 2018/15379, Tarih: 29.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/18306 E.  ,  2018/15379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Sanığın, müştekiye ait küçük fermuarlı plastik cüzdan ile birlikte içinde 20,00 TL madeni bozuk paranın çaldığının anlaşılması karşısında, suça konu eşyaların değer tespiti yapılarak, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

.../...

Somut olayda ise;

Sanığın, müştekiye ait küçük fermuarlı plastik cüzdan ile birlikte içinde 20,00 TL madeni bozuk paranın çaldığının anlaşılması karşısında, suça konu eşyaların değer tespiti yapılarak, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

.../...

2-Sanığın talimatla alınan savunmasında, zararı karşılamak istediğini beyan etmesi ve tek celse olan karar celsesinde sanığa makul bir süre verilmemesi karşısında; müştekinin zararı tespit edilip, sanığın zararı gidermesi için makul bir süre verilerek, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 29.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14453, Karar No: 2013/17133, Tarih: 03.12.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/14453 E.  ,  2013/17133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ...(AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nişan hediyelerinin iadesi-tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkilinin, 01.02.2011 tarihinde davalı ile nişanlandığını; nişan sırasında davacı tarafından davalıya ... adet altın set (9990 TL değerinde), ... adet altın burma bilezik ve bir adet bileklik (2135 TL değerinde), ... adet yüzük (575 TL değerinde) olmak üzere toplamda 12700 TL değerinde altın takılar takıldığını; nişanın davalı tarafından haksız bozulduğunu iddia ederek; fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak, toplam 12700 TL değerindeki altın takılardan oluşan nişan hediyelerinin aynen iadesine; olmadığında, dava tarihindeki değerinin, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının nişan sırasında öğrenci olduğunu, müvekkiline herhangi bir hediye almadığını, alınan hediyelerin davacının babası tarafından bizzat alındığını; bu nedenle, davacının dava açma hakkının bulunmadığını belirterek davanın husumetten reddini istemiş; esası bakımından da, nişanın bozulması ile ilgili iddiaların asılsız olduğunu, nişanı bozanın davacı olduğunu savunup; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; "... Davacı ile davalının nişanlı oldukları, nişanlılığın evlenme dışındaki bir sebeple sona erdiği ve davalıya verilen altın takıların, hediyelerin ve nişan masraflarının davacı tarfından davalıya verilmediği, davacının anne ve babası tarafından davalıya verildiği anlaşıldığından, davacının davasının reddine karar verilmiştir, gerekçesiyle" davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, TMK'nun 122.maddesi; "Nişanlılık evlenme dışındaki bir sebeple sona ererse, nişanlıların birbirlerine veya ana ve babanın ya da onlar gibi davrananların, diğer nişanlıya vermiş oldukları alışılmışın dışındaki hediyeler, verenler tarafından geri istenebilir" hükmüne amirdir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, TMK'nun 122.maddesi; "Nişanlılık evlenme dışındaki bir sebeple sona ererse, nişanlıların birbirlerine veya ana ve babanın ya da onlar gibi davrananların, diğer nişanlıya vermiş oldukları alışılmışın dışındaki hediyeler, verenler tarafından geri istenebilir" hükmüne amirdir.

Davalı taraf, ziynet eşyalarının davacının bizzat kendisi tarafından alınmadığını (zira, öğrenci olup, bir gelirinin bulunmadığını) savunmuş; mahkemece de; altın ve hediyelerin davacı tarafından davalıya verilmediği, davacının anne ve babası tarafından davalıya verildiğinden bahisle, davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, nişan törenlerinde takılan takıların bizzat davacı nişanlı tarafından takılması zorunluluğu bulunmamaktadır. Ana-babanın ya da onlar gibi davrananların nişanlı adına taktıkları takılar, davacı nişanlı tarafından takılmış sayılır ve nişanın bozulması durumunda da bizzat talep edilebilir. Örf ve adete göre, nişan törenlerinde, takıların, nişanlıların birbirine bizzat takmalarından çok, genelde bir aile büyüğü veya ana-baba veya kardeşlerden biri tarafından takıldığı bir gerçekliktir.

O halde, mahkemece; davacı(nişanlı) veya davacı adına hareket eden ana-baba veya kardeşleri tarafından takılan takıların saptanarak, hüküm altına alınması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.....2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2027, Karar No: 2011/2606, Tarih: 26.04.2011

1. Ceza Dairesi 2011/2027 E., 2011/2606 K.

**1. Ceza Dairesi 2011/2027 E., 2011/2606 K.**

**- KASTEN ÖLDÜRME

- KİŞİYİ HÜRRİYETİNDEN YOKSUN KILMA

- YARALAMA SONUCU ÖLÜME NEDEN OLMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 81 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 87 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 109 ]

**"İçtihat Metni"**

Müessir fiil sonucu Osman'ın ölümüne sebebiyet vermekten sanıklar Mustafa, Mehmet ve Cahit, İzinsiz silah taşımaktan adı geçen sanık Mehmet'in yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, hürriyeti tahditten beraatlerine, öldürme suçuna yardımdan ve hürriyeti tahditten sanıklar Şükrü ile Hasan'ın beraatlerine ilişkin (Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 10.03.2009 gün ve 326/46 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar müdafii ve müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanık Mehmet duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle sanık Mehmet hakkında duruşmalı, diğer sanıklar ile müdahilin temyizleri veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Katılan Ahmefin, sanık Mehmet'in 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan davaya katılma ve bu suçtan kurulan hükmü temyiz etme hak ve yetkisi olmadığından, katılan Ahmet vekilinin, bu suça yönelen temyiz isteminin CMUK'nm 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanıklar Mustafa ve Cahit hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak, sanık Mehmet hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak, kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet, sanıklar Şükrü ve Hasan hakkında kasten insan öldürmeye yardım ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

2- Sanıklar Mustafa ve Cahit hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak, sanık Mehmet hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak, kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet, sanıklar Şükrü ve Hasan hakkında kasten insan öldürmeye yardım ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Mustafa ve Cahit'in maktulü öldürmek, sanık Mehmet'in maktulü öldürmek ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık Mehmet'in 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar Hasan ve Şükrü'nün kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçlarının unsurları oluşmadığından ve kasten insan öldürmeye yardım suçlarından elde edilen delillerin mahkumiyetlerine yeterli olmamasından bahisle beraatlerine gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Mehmet müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede sübuta, teşdiden ceza verilmesine, tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanması gerektiğine vesaireye, sanık Mustafa müdafiinin sübuta, teşdiden ceza verilmiş olmasına, tahrikin varlığına vesaireye, sanık Cahit müdafiinin tahrikin varlığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, vesaireye, katılan Ahmet vekilinin sanıkların tasarlayarak öldürme suçundan cezalandırılmaları gerektiğine, suç vasfına, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık Mehmet hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüyle, sanıklar Şükrü ve Hasan hakkında kasten insan öldürmeye yardım ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan beraate ilişkin hükümlerin tebliğ namedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanıklar Mustafa, Cahit ve Mehmet hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerde;

A) Sanık Mehmet hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüyle, sanıklar Şükrü ve Hasan hakkında kasten insan öldürmeye yardım ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan beraate ilişkin hükümlerin tebliğ namedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanıklar Mustafa, Cahit ve Mehmet hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerde;

Dosya kapsamına göre; sanıkların, maktulün olay tarihinden 27 yıl önce sanık Mehmet'in annesi ve sanıklar Cahit ve Mustafa'nın kardeşleri olan Ayşe'nin ırzına geçtiği iddiasının halen konuşuluyor olması nedeniyle maktule ders vermeye karar verdikleri, sanık Cahit'in, maktulün gayri resmi damadı olan sanık Hasan'dan maktulün adresini çanak anten taktırmak bahanesiyle sorduğu ve sanık Hasan'ın tarifiyle maktulün evine gittikleri, sanıklar Cahit, Mustafa, Hasan ve Mehmet'in, maktulün kapısına giderek maktulü çanak anten taktırmak bahanesiyle çağırdıkları, maktulü Mehmet'in kullandığı araca bindirerek bir müddet dolaştırdıkları, tenha bir yer olan olay yerine gelip durdurdukları, araçtan indikleri, sanık Cahit'in, maktule "sen hiç günah işledin mi" diye sorduğu, maktulün de "yok" diye cevap vermesi üzerine sanık Cahifin, "nasıl işlemedin lan" diyerek aniden gelişen kasıtla elindeki bira şişesiyle maktulün kafasına vurmaya başladığı, sanıklar Mehmet ve Mustafa'nın da maktule yumruk ve tekmelerle vurdukları, sanıkların, yere düşen maktule yerde de vurmaya devam ettikleri, maktulün yerde kendisinden geçip hareketsiz hale gelmesi üzerine ve sonucun alındığı kanısı ile eylemlerine son verdikleri, maktulün, sağ frontal ve parietal bölgede ekimoz, beyin sağ temporalda sıvama şeklinde subdural hematom ve beyin iki frontotemporoparietal bölgede subaraknoid kanama, hyoid kemik sağ boynuzunda ekimozsuz kırık, karaciğer ve böbrekte hiperemi geçirecek şekilde yaralandığı, çıplak halde olay yerinde bırakıldığı, hastaneye koma halinde getirildiği, tıbbi tedaviye karşın olaydan 11 gün sonra kunt kafa travmasına bağlı beyin kanaması ve komplikasyonları sonucu öldüğü olayda;

a) Hayati bölgelerin hedef alınması, etkili eylemlerin niteliği, şiddeti, sürekliliği ve olayın seyri gözönüne alındığında, ölümün beklenir sonuç haline geldiği, sanıkların fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek, suçun işlenmesi üzerinde ortak hakimiyet kurarak maktulü kasten öldürdükleri anlaşıldığı halde, 5237 sayılı TCK'nın 81. maddesi ile cezalandırılmaları gerekirken, kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak suçundan 5237 sayılı TCK'nın 87/4. maddesi ile hüküm kurulması,

a) Hayati bölgelerin hedef alınması, etkili eylemlerin niteliği, şiddeti, sürekliliği ve olayın seyri gözönüne alındığında, ölümün beklenir sonuç haline geldiği, sanıkların fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek, suçun işlenmesi üzerinde ortak hakimiyet kurarak maktulü kasten öldürdükleri anlaşıldığı halde, 5237 sayılı TCK'nın 81. maddesi ile cezalandırılmaları gerekirken, kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak suçundan 5237 sayılı TCK'nın 87/4. maddesi ile hüküm kurulması,

b) Sanıkların, maktulü çanak anten taktırmak bahanesiyle ve maktulde güven duygusu oluşturarak araçlarına bindirdikleri, bir müddet dolaştırdıktan sonra tenha olan olay yerine götürüp döverek öldürdükleri, böylece maktulü hile kullanarak hürriyetinden yoksun bıraktıkları anlaşıldığı halde, kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçundan 5237 sayılı TCK'nın 109/2. maddesi ile cezalandırılmaları gerekirken beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Cahit, Mustafa ve Mehmet müdafiilerinin ve katılan Ahmet vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), sanık Mehmet'in suçunun niteliği, verilen ceza miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alındığında tahliye talebinin reddine, 26.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7784, Karar No: 2024/1122, Tarih: 21.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/7784 E.  ,  2024/1122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Rt, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde; suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin süresi içerisinde temyiz istemleri sonrasında, suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını ikmal ettikten sonra cezaevi kanalı ile gönderdiği 19.09.2023 ve sonraki tarihli dilekçeleriyle temyizden vazgeçtiği anlaşılmıştır.

Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına

ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.08.2021 tarihli ve 2020/417 Esas, 2021/314 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.