muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5583, Karar No: 2018/4072, Tarih: 29.05.2018

-2-

2017/5583 - 2018/4072

31/08/1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanununun 2. maddesi gereğince, Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin değerlendirilmesi, yeni orman alanlarının oluşturulması, nakline karar verilen Devlet ormanları içinde veya bitişiğinde bulunan köyler halkının yerleştirilmesi ve orman köylülerinin kalkındırılmasının desteklenmesi ile Hazineye ait tarım arazilerinin satışına ilişkin usul ve esasların belirlenmesi amacıyla kabul edilerek 26.04.2012 gün ve 28275 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6292 sayılı Kanunun 7. maddesinin 1/a bendinde “Tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulan ve tapuda halen kişiler adına kayıtlı olan taşınmazlardan Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/A veya 2/B belirtmesi bulunan veya konulan taşınmazların tapu kayıtları bedel alınmaksızın geçerli kabul edilir ve tapu kütüklerindeki 2/A veya 2/B belirtmeleri terkin edilerek tescilleri aynen devam eder, aynı gerekçeyle bu nitelikteki taşınmazlar hakkında dava açılmaz, açılan davalardan vazgeçilir, açılan davalar sonucunda tapularının iptaliyle Hazine adına tesciline karar verilen, kesinleşen ve tapuda henüz infaz edilmeyen taşınmazlar hakkında da aynı şekilde işlem yapılır. Ancak, bu kararlardan infaz edilerek tapuda Hazine adına tescil edilen taşınmazlar ise ilgilileri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl içinde idareye başvurulması hâlinde, bedelsiz olarak önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına iade edilir.” hükmü ile, 7/1-b maddesinde “Özel kanunları gereğince Devlet tarafından kişilere satılan, dağıtılan, trampa edilen, bedelli veya bedelsiz olarak devredilen veya iskânen verilen ya da özelleştirme suretiyle satılanlar ile hisseleri devredilen özel hukuk tüzel kişileri adına kayıtlı olan ancak daha sonra Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/A veya 2/B belirtmesi konulan taşınmazların tapu kayıtları geçerli kabul edilir, aynı gerekçeyle bu nitelikteki taşınmazlar hakkında dava açılmaz, açılan davalardan vazgeçilir, açılan davalar sonucunda Hazine adına tescil edilenler ise, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl içinde ilgilileri tarafından idareye başvurulması hâlinde önceki maliklerine veya kanuni ya da akdî haleflerine bedelsiz olarak iade edilir. Ancak, bu kişilerden taşınmazlarına karşılık daha önce yer verilenlere veya bedeli ödenenlere iade işlemi yapılmaz” hükmü düzenlenmiştir.

Bu yasal düzenlemeler ile tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre oluşan ve ilgilileri adına tapuya kaydedilen taşınmazlardan nitelik yitirdiği gerekçesiyle orman sınırı dışına çıkartılan taşınmazlar hakkında verilen tapu iptal ve tescil kararı kesinleşmiş ve infaz edilerek Hazine adına tescil edilmiş olan taşınmazlar, ilgililerinin 2 yıl içinde başvurusu halinde aynı maddenin dördüncü fıkrasındaki şartları taşımamaları halinde yalnızca önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına iade edilecektir. Şayet, iptaline karar verilip Hazine adına tapuya tescil edilen taşınmaz, özel kanunları gereğince Devlet tarafından kişilere satılan, dağıtılan, trampa edilen, bedelli veya bedelsiz olarak devredilen veya iskânen verilen ya da özelleştirme suretiyle satılanlar ile hisseleri devredilen özel hukuk tüzel kişileri adına oluşmuş tapu kayıtlarından ise, 6292 sayılı Kanunun 7/1-b maddesi uyarınca önceki maliklerine veya kanuni ya da akdî haleflerine bedelsiz olarak iade edilebilecektir. Görüldüğü üzere, iptal edilen tapu kaydının oluşumuna göre, iade edilecek kişilerde ilgili maddelerde açıkça belirlenmiştir.

Ayrıca, aynı Kanunun 7/4. maddesinde “Bu maddeye göre ilgililerine iade edilmesi gereken taşınmazlardan orman olduğu iddiasıyla Orman Genel Müdürlüğünce açılan davalar sonucunda orman niteliğiyle Hazine adına tescil edilen, fiilen orman niteliğinde olan veya bu nedenle dava açılması gereken, ağaçlandırılmak üzere Orman Genel Müdürlüğüne tahsis edilen, kamu hizmetlerine ayrılan veya bu amaçla kullanılan, özel kanunlar gereğince değerlendirilmesi gereken veya Maliye Bakanlığınca belirlenen taşınmazlar ilgililerine iade edilmez. Bu taşınmazların yerine, idarece belirlenen ve ilgililerince itiraz ve dava konusu edilmeksizin kabul edilen rayiç bedelleri ödenebilir veya rayiç bedellerine uygun taşınmazlar verilebilir.” hükmü düzenlenmiştir.

6292 sayılı Kanunun uygulanma esas ve usullerini göstermek üzere çıkarılan 345 sayılı Milli Emlak Genel Tebliğinin 10 maddesinde “Tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulan veya özel kanunları gereğince Devlet tarafından kişilere satılan, dağıtılan, trampa edilen, bedelli veya bedelsiz olarak devredilen veya iskânen verilen ya da özelleştirme suretiyle satılanlar ile hisseleri devredilen özel hukuk tüzel kişileri adına kayıtlı olan -3-

2017/5583 - 2018/4072

6292 sayılı Kanunun uygulanma esas ve usullerini göstermek üzere çıkarılan 345 sayılı Milli Emlak Genel Tebliğinin 10 maddesinde “Tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulan veya özel kanunları gereğince Devlet tarafından kişilere satılan, dağıtılan, trampa edilen, bedelli veya bedelsiz olarak devredilen veya iskânen verilen ya da özelleştirme suretiyle satılanlar ile hisseleri devredilen özel hukuk tüzel kişileri adına kayıtlı olan -3-

2017/5583 - 2018/4072

(karşılığında daha önce taşınmaz verilen ya da bedel ödenenler ile mahkemelerce verilen kararlara göre tazminat ödenenler hariç) taşınmazlardan açılan davalar sonucunda mahkemelerce kişiler adına olan tapuları iptal edilerek; orman vasfıyla tapuda Hazine adına tescil edilen ve daha sonra Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan veya doğrudan Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğu gerekçesiyle Hazine adına tapuya tescil edilenler ilgililerine iade edilecektir.” hükmü bulunmakta ise de; Anayasanın 138. maddesinde de yer alan, "Normlar hiyerarşisi" ilkesi uyarınca, hukuk kuralları yukarıdan aşağıya doğru "Anayasa", "Kanun", "Kanun Hükmünde Kararname", "Tüzük", "Yönetmelik" ve "Diğer alt düzenleyici işlemler (Yönerge, Genelge vb.)" şeklinde sıralanmakta olup, alt kademede yer alan bir normun üst kademedeki norma aykırı olması ya da onun kapsamını aşan düzenlemeler içermesi mümkün bulunmamaktadır. Bu durum, “Genel kurallar, usulü dairesinde değiştirilinceye veya kaldırılıncaya kadar, düzenleyici işlem tesis etme yetkisi olan makam ve kurumları da bağlar” şeklinde ifade edilen “Tu patere legem quam facisti” prensibi ile izah olunmaktadır. Bu ilkenin doğal sonucu olarak, normlar hiyerarşisinde üst kademede yer alan yasal kurallara aykırı düzenleyici tasarrufların idare tarafından yürürlüğe konulması durumunda idari tasarruf yerine yasal düzenlemenin uygulanması gerektiği şüphesizdir.

Yukarıda yapılan açıklamalara göre, gerek 6292 sayılı Kanunda; gerekse Kanunun gerekçesinde, orman olması nedeniyle iptal edilen şahıs tapularına konu alanların, sonradan 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılması halinde iade edileceklerine ilişkin bir düzenleme bulunmadığından, 345 sayılı Milli Emlak Genel Tebliğinde Kanunun kapsamını genişletecek şekilde yorum yapılması yerinde değildir.

Yukarıda yapılan açıklamalara göre, gerek 6292 sayılı Kanunda; gerekse Kanunun gerekçesinde, orman olması nedeniyle iptal edilen şahıs tapularına konu alanların, sonradan 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılması halinde iade edileceklerine ilişkin bir düzenleme bulunmadığından, 345 sayılı Milli Emlak Genel Tebliğinde Kanunun kapsamını genişletecek şekilde yorum yapılması yerinde değildir.

Somut olayda; çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin 1948 yılında kesinleşen orman sınırları içinde kaldığı, dayanılan tapu kaydının ... adına kayıtlı iken, Ekim 1950 tarih 10 numaralı kayıtla kaçak ve yitik kişilerden kalan yer olması nedeniyle Hazine adına tescil edildiği, daha sonra 2510 sayılı Kanuna göre iskanen tevzi edilerek... adına, Eylül 1955 tarih 542 numaralı tapu kaydının oluştuğu, 1956 yılında yapılan tapulama çalışmasında bu tapu kaydı esas alınarak 1339 parsel numarası ve 13.600 m² yüzölçümüyle tespit ve tescil edildiği, Orman Yönetimi tarafından 28/12/1956 tarihinde açılan dava sonucunda, ... Kadastro Mahkemesinin 17/04/1996 gün 1992/171 E. - 1996/63 K. sayılı ilamı ile taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verildiği, hükmün Yargıtay ... . Hukuk Dairesinin 1996/10319 E. - 12965 K. sayılı kararı ile onanarak kesinleşmesi sonrasında, hükmen orman olarak tapuya tescil edildiği; bu arada 1989 yılında P.XL adı verilerek orman sınırı dışına çıkarılmış ise de yukarıda sözü edilen davanın konusu olması ve davanın henüz kesinleşmemesi nedeniyle yapılan 2/B çalışmasının kesinleşmediği, daha sonra 31/03/2005 tarihinde ilan edilen 4999 sayılı Kanunla değişik 9. maddesi gereğince, hükmen orman olduğu halde, haritasında halen orman sayılmayan yer olarak görülen, aralarında 1339 sayılı parselin de bulunduğu taşınmazların haritasına orman olarak işlendiği, 181 numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından 2013 yılında mahkeme kararlarının uygulanmasına yönelik çalışmada da P.LI numarası verilerek 2111, 2120, 2122, 2123, 2148, 2147, 2146 ve 2120 OS noktaları ile sınır düzeltme çalışması yapıldığı, taşınmazın 7759,23 m² bölümünün 256 ada 4 parsel sayısı verilerek 2B alanında; 3431,35 m2 bölümünün 256 ada 1 parsel sayısı verilerek orman sınırı içinde bırakıldığı, 22/2-a çalışması ile 13.600 m² olan yüzölçümünün de 11.190 m²'ye düştüğü, 256 ada 4 sayılı parsele 2014 yılında 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanununa eklenen Ek 4. maddesine göre yapılan kullanım kadastrosunda, ... lehine kullanıcı şerhi verilerek tutanak düzenlendiği, 03/07/2015 tarihinde 6292 sayılı Kanuna göre yapılan satış sonucunda TMS prodüksiyon adına tapu kaydı oluşturulduğu anlaşılmaktadır.

Davacı vekili; taşınmazın 6292 sayılı Kanun kapsamında başkasına satılması nedeniyle, 2510 sayılı Kanuna göre oluşan iskan tapusuna dayanarak tazminat isteminde bulunmuştur.

Davacı vekili; taşınmazın 6292 sayılı Kanun kapsamında başkasına satılması nedeniyle, 2510 sayılı Kanuna göre oluşan iskan tapusuna dayanarak tazminat isteminde bulunmuştur.

6292 sayılı kanunun 7. maddesinin 1/a bendinde belirtildiği üzere Tapu ve Kadastro veya İmar Mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulan ve tapuda kişiler adına kayıtlı olan taşınmazların Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle açılan davalar sonucunda tapularının iptaliyle Hazine adına tesciline karar verilmesi, kişilerin 6292 sayılı Kanunda belirtilen haklardan

-4-

2017/5583 - 2018/4072

yararlanması için yeterli ve gerekli olup, davacı yanın tapu kaydı öncesi orman olan, 1948 yılında kesinleşen orman sınırı içinde kalan, sonradan da hükmen orman niteliğiyle tapuya tescil edilen yerde kaldığı, 2510 sayılı Kanunun 21. maddesinde ormanların dağıtılacağına ilişkin herhangi bir hükmün de bulunmadığı, dayanılan tapunun yolsuz tescil niteliğinde olduğu, sonradan 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılmış ise de; davacıların bu tapuya dayanarak mülkiyet ya da tazminat istemiyle dava açamayacağı, 1997 yılında kesinleşen ilamla orman olması nedeniyle hem tazminat hem de orman kadastrosuna itiraza ilişkin 10 yıllık hak düşürücü sürelerin geçtiği, davalı Hazinenin süresinde zamanaşımı itirazında bulunduğu anlaşılmakla, davanın bu nedenle, reddedilmesi gerekirken; 2/B alanında kalan bölüm yönünden, yazılı şekilde dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle, 6292 sayılı Kanunda öngörülen süreler içinde talepte bulunulmamış olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

HMK'nın 297/c maddesi gereğince hüküm; "Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri" içermek zorunda olup, gerekçe ve hüküm birbiriyle bütün oluşturduğuna göre, tüm dosya kapsamı ve deliller değerlendirilerek yeniden hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 29/05/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7661, Karar No: 2019/1349, Tarih: 05.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2018/7661 E.  ,  2019/1349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda müştekinin, kendisine ağza alınmayacak sözler söylediğini ve eliyle yüzünü kapatarak havasız kalmasına neden olduğunu savunması karşısında; olayın başlangıcı ve gelişimi üzerinde durularak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12978, Karar No: 2025/1172, Tarih: 03.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/12978 E.  ,  2025/1172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/673 Esas, 2024/701 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Yalvaç Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.10.2021 Tarihli ve 2021/629 Esas, 2021/1135 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi 10.08.2023 tarihli dilekçesi ile, vasilik görevine son verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 26.01.2024 tarihli ek kararı ile, yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlının fiili yerleşim yerinin ... Mahallesi Recep Tayyip Erdoğan Sokak No:40/41 Yahşiyan/Kırıkkale olduğunun bildirilmiş olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kırıkkale 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.04.2024 Tarihli ve 2024/673 Esas, 2024/701 Karar Sayılı Kararı

İlgili dosyada vasi ...'ın kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine ilişkin talebinin bulunmadığı, mahkeme tarafından da bu hususta izin ve yetki verilmediği, mahkemeden talepte bulunmadan ve izin almadan yerleşim yerinin değişmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vasisinin görevine son verilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Yalvaç Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığı gibi kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi de olmadığından vesayet dosyasının takibi ile ilgili karar vermekte Yalvaç Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Yalvaç Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığı gibi kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi de olmadığından vesayet dosyasının takibi ile ilgili karar vermekte Yalvaç Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Yalvaç Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21170, Karar No: 2016/851, Tarih: 18.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/21170 E.  ,  2016/851 K.**

* KASTEN YARALAMA SUÇU

* BİLİRKİŞİ RAPORLARININ ÇELİŞKİLİ OLMASI

* KEMİK KIRIĞINA NEDEN OLAN YARALAMA

* ADLİ TIP RAPORU

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 86

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 61

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 87

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

**"İçtihat Metni"**

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdur ... Kırıkkale Yüksek İhtisas Hastanesi beyin cerrahi uzmanından aldırılan 26.04.2013 tarihli raporunda, mağdurun sol arka pariyetal bölgesinde(dış tabulada) kemik defekti mevcut olduğunun ve kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin 2 (orta) derecede olduğunun bildirilmesine rağmen, mağdur hakkında Küçükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 13.05.2013 tarihli raporda, mağdurda kemik kırığı olmadığının ve yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğunun bildirilmesi karşısında, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi açısından mağdurun tüm tıbbi belgeleri, raporları ve varsa grafilerinin Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna gönderilerek, yaralanmasının kemik kırığına neden olup olmadığını ve kemik kırığı varsa vücut fonksiyonlarına etkisini gösterecek şekilde aldırılacak raporun sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de;

a) Sanığın silahtan sayılan demir parçası ile vurmak suretiyle mağdur babasını yaraladığı olayda, 5237 sayılı TCK'nin 86/3. maddesinde sayılan artırım nedenlerinden birden fazlasının bulunması nedeniyle bu hususun 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi uyarınca temel ceza tayininde nazara alınabileceği ve 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a-e maddeleri uyarınca bir defa yarı oranında artırıma tabi tutulması gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında belirlenen cezanın hem 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a maddesi ve hem de 86/3-e maddesi uyarınca ayrı ayrı artırıma tabi tutulması,

b) Mağdur hakkında, Kırıkkale Yüksek İhtisas Hastanesi beyin cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen 18.03.2013 tarihli raporda, mağdurda tespit edilen kemik kırığının hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek nitelikte olduğunun bildirilmesi karşısında, kırığın hayat fonksiyonlarını etkileme derecesine göre daha yüksek oranda bir artırım yapılması gerekirken, 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca, kırığın derecesi ile orantısız biçimde onda bir oranında artırım yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

c) Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 18.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.