muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/24059, Karar No: 2008/17550, Tarih: 13.11.2008

2-Dava, davacının  yapılan ilk prim kesintisini takip eden aybaşından itibaren 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece davacının 01.07.1994 tarihinden tescil edildiği 01.01.2007 tarihine kadar tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Davacının Ziraat Odası  kaydının 24.08.2002 tarihinden başladığı, davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 20.06.1994 tarihinde yapılıp 1998,2000,2001,2002 ve 2003 yıllarında da  yapılmış prim kesintilerinin bulunduğu mahkemece davacının zirai amaçlı kooperatiflere kayıtlı olup olmadığının araştırılmadığı  görülmektedir.

Mahkemece Bağ-Kur prim kesintilerinin ve ziraat odası kaydının bulunduğu 01.07.1994-31.12.1994; 01.01.1998-31.12.1998 ve 01.01.2000-01.01.2007 tarihleri arasındaki dönemler yönünden verilen tesbit kararı yerinde ise de, prim kesintisinin bulunmadığı 01.01.1995-31.12.1997 ve 01.01.1999-31.12.1999  tarihleri arasındaki dönem yönünden 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı   ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında  kanıtlanamadığı halde bu yılların soyut zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi   isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; davacının zirai amaçlı kooperatiflere kayıtlı olup olmadığını araştırmak çıkacak sonuca göre karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29821, Karar No: 2015/6813, Tarih: 23.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/29821 E.  ,  2015/6813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın soruşturma ve kovuşturma aşamasında sanığın ne olduğunu görmediği sert bir cisim ile ensesine vurduğunu beyan etmesi, katılandaki yaralanmanın kesi, kemik kırığı ve beyin ödemi oluşturması ve hayati tehlikeye neden olması karşısında sanık hakkında TCK'nin 86/3-e maddesi hükmünün uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5737, Karar No: 2018/784, Tarih: 06.02.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/5737 E.  ,  2018/784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacılar ile davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre; tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı eşin maddi ve manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne, davacı çocuğun manevi tazminat isteminin ise reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacılar murisinin iş kazasının meydana gelişinde %75 oranında kusurunun bulunduğu, davalı ...'nün kaza olayından sonra davacı çocuk yararına bir daire satın aldığı, bu işlem sonrasında bir ibraname düzenlenmediği anlaşılmaktadır.

3-01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 55. maddesinde, “Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen ... ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.” hükmüne yer verilmiştir. Buna göre tazminat alacaklısına ifa amacıyla yapılan ödemelerin hesaplanan maddi zarar tutarından indirilmesi gerektiği açıktır.

Somut olayda, davalı ... tarafından davacı çocuk yararına daire satın alındığı sabit olduğuna, bu işlem sonrasında bir ibraname düzenlenmediğinin anlaşılmasına göre dairenin maddi tazminatın ifasına yönelik olarak alındığı açıktır. Bu nedenle davacı çocuğun maddi tazminat isteminin reddine karar verilmesi isabetli ise de davacı çocuk lehine uygun miktarda bir manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken manevi tazminat isteminin reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

4-1606 sayılı Bazı Dernek ve Kurumların Bazı Vergilerden, Bütün Harç Ve Resimlerden Muaf Tutulmasına İlişkin Kanunun 3658 sayılı Kanun ile değişik 1. maddesi uyarınca; Türkiye Kızılay Derneği yargılama harçlarından muaftır.

Bu husus gözetilmeden davalı ... aleyhine harca hükmedilmesi isabetsizdir..

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Bu husus gözetilmeden davalı ... aleyhine harca hükmedilmesi isabetsizdir..

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 06/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6577, Karar No: 2014/5705, Tarih: 26.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/6577 E.  ,  2014/5705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB- 2014/23178

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 03.01.2014 gün ve 2013/185/592 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27.01.2014 gün ve KYB.2014/23178 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık G.. Ş..'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/11/2013 tarihli ve 2013/182 esas, 2013/656 sayılı kararını dosyanın incelenmesinde;

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30/10/2013 tarihli ve 2012/22539 esas, 2013/15593 sayılı ilamında belirtildiği üzere; "Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı Kanun’un “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun'un "Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur. Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de bunların dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir. 24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.” 5237 sayılı Kanun'un “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir… Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmemesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir. 4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez." şeklindeki açıklamaları dikkate alındığında somut olayda Akedaş Elektrik Dağıtım A.Ş'nin suç tarihi olan 16/11/2012 tarihinde özelleştirilmiş olması sebebiyle suçun yasal unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; 16.11.2012 tarihli mühür bozma tutanağına konu 05.10.2012 tarihinde yapıldığı iddia olunan mühürleme işlemini gerçekleştiren katılan Akedaş Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi'nin mühürleme tarihinden önce 31.12.2010 tarihinde özelleştirilmesi nedeniyle lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK.nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki istem yerinde görüldüğünden Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2013 gün ve 2013/182 Esas, 2013/656 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden yüklenen suç unsurları itibariyle oluşmadığından sanığın beraatine, cezanın çektirilmemesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3216, Karar No: 2015/7422, Tarih: 05.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3216 E.  ,  2015/7422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .. Köyü 118 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ve davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... Köyü 118 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 07.05.2013 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kirazın 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5100, Karar No: 2015/12074, Tarih: 16.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5100 E.  ,  2015/12074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/01/2015

NUMARASI : 2014/133-2015/15

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.01.2015 tarih ve 2014/133-2015/15 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ticaret unvanında yer alan "R." ibaresinin ayrıca marka olarak tescilli olduğunu, davalının aynı ibareyi ticaret unvanının çekirdeği olarak 2012 yılında tescil ettirdiğini, tarafların aynı faaliyet alanlarında faaliyet göstermeleri ve nace kodlarının dahi aynı olması nedeniyle müşteriler nezdinde karışıklığa yol açtığını, ödeme ve siparişlerin karıştığını ileri sürerek davalının ticaret unvanında "R. TEMİZLİK" ifadesinin kullanılmasının yasaklanmasına ve ticaret unvanının müvekkilinin unvanı ile karışıklığa sebep olmayacak şekilde değiştirilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ticaret unvanlarının farklı olduğunu, "R." kelimesinin davacının tekeline bırakılamayacağını, müvekkilinin temizlik malzemelerinin toptan ve perakende ticaretini yaptığını, üretiminin bulunmadığını, davacının ise bu malzemeleri ürettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının kendi faaliyet alanı ve hizmetleri çerçevesinde "R." ibaresi için tarihsel öncelik elde ettiği, davalının aynı kılavuz sözcüğü taşıyan unvan ile daha sonra sicile kaydedildiği, TTK'nın 52. maddesi uyarınca ticaret unvanının ülke çapında haksız kullanıma karşı korunduğu, tarafların faaliyet alanlarının birbirlerine benzediği, aynı sektörde rekabet ettikleri, davacı adına tescilli markaların ana unsurunun da "RASYONEL" ibaresini taşıdığı, davalının hali hazırdaki kullanımının TTK.'nın 52. maddesine uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı şirket ticaret unvanından "R." kılavuz sözcüğünün kaldırılmasına, terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4636, Karar No: 2025/3104, Tarih: 06.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4636 E.  ,  2025/3104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1671 Esas, 2024/743 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/514 E., 2021/114 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Antalya Kundu'da bulunan “... Otel Residence” ın sahibi haline geldiğini, müvekkili ile davalı arasında imzalanan “2015 Yaz Sezonu Balkan ve Baltık Pazarı Sözleşmesi” ile davalının 01.04.2015-31.10.2015 tarihleri arasında Balkan Pazarı Ülkeleri; Romanya, Arnavutluk, Bosna Hersek, Bulgaristan, Kosova, Hırvatistan, Makedonya, Sırbistan, Karadağ, Slovenya, Slovakya ile Baltık Pazarı Ülkeleri: Estonya, Letonya, Litvanya ve Moldova’dan temin edeceği turistlerin müvekkillerinin otelinde konaklanması ve bedelinin euro cinsi para ile ödenmesi hususunda anlaşmaya varıldığını, müvekkilinin üzerine düşen edimi yerine getirmesine rağmen davalının gerekli ödemeyi yapmadığını, tahsili için dava konusu takip dosyası üzerinden girişilen takibe ise haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve %20 oranında icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının Göynük ve Lara bölgelerinde bulunan 2 otelinin her biri için taraflar arasında 23.10.2014 tarihinde iki ayrı sözleşme imzalandığını, başkaca bir sözleşme ilişkisi kurulmadığını, davacının sözleşme olduğunu belirterek dayandığı belgenin ise başta Moldova olmak üzere euro bölgesi ülkelerinden gelecek müşterilerin konaklamasında uygulanacak fiyat tarifesinden ibaret olduğunu, davacının, Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/791 E. sayılı dosyasına verdiği cevap dilekçesinde de kabul ettiği üzere davacının sektördeki kriz sebebiyle müvekkiline mevcut taahüdünü tamamlayabilmesi için euro bölgesinden temin edeceği müşteriler için de USD bölgesinden gelenlerle aynı şartları kabul ettiğini, buna rağmen bu müşteriler için farklı fiyat tarifesini uyguladığını, davacının başlangıçta müvekkilinin USD bölgesinden temin ettiği müşterilerle tamamlayamadığı kontenjanını euro bölgesinden temin ettiği müşterilerle tamamlamasının kabul edilmesine rağmen sonra euro bölgesinden temin ettiği müşteriler için ayrı tarife uygulamasının doğru olmadığını savunarak davanın reddine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI