muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12671, Karar No: 2025/2373, Tarih: 17.02.2025

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b. maddesi uyarınca takdiren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanıklar ... ile ...’in ... Kuyumculuk Ltd. Şti. isimli şirketin ortakları ve yetkilisi oldukları, aynı zamanda sanık ... adına ... Kuyumculuk ve Tekstil Ltd. Şti. isimli bir şirketin de mevcut olduğu ve 2012-2013 yılları içerisinde her iki şirket adına birlikte hareket etmek ve yurtdışı yolculukları birlikte yapmak suretiyle ihracat işlemleri gerçekleştirmiş oldukları,

22/01/2013 tarihinde Atatürk Havalimanı Yolcu Salonu Gümrük Müdürlüğüne, sanık ...’in sahibi ve yetkilisi olduğu ... Kuyumculuk ve Tekstil..Ltd. Şti. adına vermiş oldukları 13340100EX000242 numaralı ihracat beyannamesi ile KKTC 'de bulunan ... Co. Ltd. Şti.'ne 55 kilo 823 gram gümüş eşyanın satıldığı ve yolcu beraberinde ihraç edileceğini beyan ettikleri, daha önce söz konusu beyanname muhteviyatı eşyanın yurt dışına çıkarılmadan ihraç edilmiş gibi gösterileceği şeklinde istihbari bilgi alan İstanbul Gümrük Muhafaza Kaçakçılık ve İstihbarat Müdürlüğü görevlileri tarafından durduruldukları ve ihraç edildiği beyan edilen gümüş eşyayı taşıdıklarından bahisle yanlarında taşıdıkları iki adet çekçekli bavulun boş olduğunun tespit edildiği, bunun üzerine son bir aylık güvenlik kamera görüntülerinin incelenmesi neticesinde, ... Tekstil San. ve Tic.Ltd. Şirketine ait ihracat beyannamesi ile ihraç edileceği beyan edilen 55,823 gr. eşyanın yurt dışına çıkarılmasına ilişkin havalimanı kamera kayıtlarının incelenmesi neticesinde valizlerin içerisinde beyan edilen eşya ağırlıkları nazara alındığında ağırlıkla uygun olmayacak biçimde görüntülerde sanıklar tarafından kolaylıkla taşınabildikleri ve x-ray cihazlarından kolaylıkla geçirilebildikleri, Fas Krallığı Gümrük ve Dolaylı Vergiler İdaresinin 07/08/2013 tarihli cevabi yazısında faturada ismi yazılı bulunan " Carhta com " firmasının faturada belirtilen adresinin doğru olmadığı ve firmanın hiç ithalat yapmadığının bildirildiği anlaşılmıştır.

Sanık ...'ın gümrük gözetim memuru olduğu, sanıklar ... ve ...'in sübut kabul edilen kaçakçılık suçunun konusu beyannamelerin arkasında "beyanname muhteviyatı mallar yolcuya teslim edilerek yurt dışı edildi" yazmak suretiyle işlem yaptığı, Atatürk Havalimanı Yolcu Salonu Gümrük Müdürlüğü'nün 10/10/2018 tarihli cevabi yazısında beyannamenin kırmızı hat kriterine tabi olmadığı, sarı hat kriterine tabi olduğunun belirtildiği, aynı yazıda 'Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Taşra Teşkilatı Çalışma Yönetmeliğinde gözetimle görevli memurun görevlerinde, "...gümrük işlemlerine konu eşyanın aktarılması ve yüklenmesi işlemlerine nezaret etmek, beyannamelerinde belirtilen kap sayıları taşıtlara yüklenmesi veya boşaltılması sonucu yüklenen/boşaltılan kap sayılarının karşılaştırılarak kontrol etmek, dökme eşya ile şüpheli hallerde diğer eşyanın tartımın yaptırılmasını sağlamak ve sonuçlarını beyanname üzerinde belirterek imza altına almak, gümrük işlemleri tamamlanmış eşyayı taşıyacak araçların varış gümrüğüne sevk edilmesi esnasında güvenlik mühürlerini tatbik etmek, gerektiğinde taşıtın plaka nosunun düzeltilmesini sağlamak ve mühür numarası, güzergah, sevk ve varış tarih ve saatlerini sisteme işleyerek aracın sevkini yapmak,..." denildiğinden sanık ...'ın bu çerçevede kontrol yükümlülüğü bulunmaktadır denilmiş ise de suça konu beyanname muhteviyatı eşyanın bu yazıda belirtilen şekilde taşıtlara aktarılan, yüklenilen eşya olmadığı gibi dökme eşya da olmadığı, yolcu beraberi eşya olduğu, ilk derece mahkemesince dinlenen tanık beyanları ile de sabit olduğu üzere yapılan ihbardan sanık ...'ın haberdar olmadığı, bu hali ile sanığın şüpheli hal kapsamında kontrol işlemi yapmasının da kendisinden beklenemeyeceği , sanık ...'ın sanıklar ... ve ... tarafından ihraç edileceği beyan edilen eşyanın aslında yurt dışı edilmediğini bildiği ve bu sanıkların eylemlerine iştirak ettiğini gösterir dosya kapsamında sanığın savunmalarının aksini gösterir delil bulunmadığı, sanığın eyleminin TCK'nun 257. maddesinde düzenlenen Görevi Kötüye kullanma suçunu oluşturabileceği ancak bu hususta soruşturma açılmış ise de hakkında Kovuşturmaya Yer Olmadığı kararı verildiği de gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 2. maddesi ile kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkesi gereğince, unsurları itibarıyla oluşmayan suç nedeniyle sanığın BERAATİ yerine, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği nedeniyle sayın çoğunluğun bozma yönündeki kararına katılmıyorum. 17.02.2025
Yargıtay — Esas No: 2013/310, Karar No: 2013/3860, Tarih: 27.02.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/310 E.  ,  2013/3860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/308995

MAHKEMESİ : Trabzon Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2012

NUMARASI : 2008/32 (E) ve 2009/69 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gece vakti yakınana ait iş yerine girerek hırsızlık suçunu işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında, işyeri dokunulmazlığını bozma suçu ile ilgili olarak zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüş,

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmedilen adli para cezasının taksitle ödenmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesi gösterilmemiş ise de, bu eksiklik sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yakınanın 29.04.2008 tarihli duruşmadaki anlatımlarından zararın soruşturma evresinde giderildiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1.maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, “zararın kovuşturma aşamasında hüküm verilmeden önce giderildiği” biçimindeki dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçeyle aynı Kanunun 168/2.maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2682, Karar No: 2013/6923, Tarih: 30.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/2682 E.  ,  2013/6923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 58/6, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası.

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 16.07.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3645, Karar No: 2024/13620, Tarih: 05.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/3645 E.  ,  2024/13620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/881 E., 2019/442 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/581 E., 2018/571K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM :5271 CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1.Emniyet mensubu olan sanık hakkında düzenlenen veri inceleme raporuna göre, derecesinin “EA” olarak belirtildiği, “EA” kodlamasının; “Fetö içerisinde olup, örgüt benim örgütüm diyen ancak bazı zaafları olan (himmet verme- kampa kalma- her çağrıldığında gelme-sigara-karşı cins-namaz) kişileri" ifade ettiğinin anlaşılması karşısında, veri inceleme raporuna göre sanığın zümre başkanı ve öğretmeni olarak gözüken şahısların tespit edilerek haklarında soruşturma veya kovuşturma dosyası olup olmadığının araştırılması, bu kişilerin gerekirse duruşmada dinlenilerek sanıkla ilgili beyanlarına başvurulması, sanık ve müdafiine diyecekleri sorulduktan sonra yargılamaya devamla bir hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmesi lüzumu,

2. UYAP bilgi havuzunda araştırma yapılarak sanık hakkında herhangi bir ifade yahut beyan bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa onaylı örneklerinin getirilerek duruşmada 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca sanık ve müdafiiine okunması, gerekirse de ifade yahut beyan sahiplerinin duruşmada tanık sıfatı ile dinlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma neticesinde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6417, Karar No: 2020/7929, Tarih: 29.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/6417 E.  ,  2020/7929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Katılanın yaralanmasına ilişkin Özel İnter Tıp Acil ve Cerrahi Merkezince düzenlenen 02.09.2015 tarihli raporun "Kafasının sağ kranial kulak hizasından 17 cm lik bıçaklı saldırıya uğradığını söyledi. Sağ kulak hizasında "Y" harfine benzeyen kesiye 22 dikiş atıldı. Kanaması durduruldu. Beyin tomografisi çekildi. Röntgen çekildi. BTM ile düzelmeyen durum mevcuttur. Hayati tehlikesi olabileceğinden hasta müşahadeye alındı" şeklinde olduğu, katılanın yaralanmasına Bodrum Devlet Hastanesince düzenlenen 09.03.2015 tarihli ve 362 sayılı kati raporda ise yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin belirtilmiş olması karşısında, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla katılanın yaralanmasına ilişkin tüm rapor, grafi ve tıbbi evrakın en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek, meydana gelen yaralanmanın, basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği, yüzde sabit ize veya sürekli değişikliğe neden olup olmadığı hususları kesin olarak belirlendikten sonra, sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapor hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının dikkate alınmasına 29.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28500, Karar No: 2019/6259, Tarih: 16.05.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/28500 E.  ,  2019/6259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı; davalının inşa ettiği ... ... Merkez Alt Gelir Grubu projesinden 31.07.2006 tarihinde yapılan sözleşmelerle daire satın aldığını, yapılan sözleşmede dairenin teslim süresinin 16 ay olarak belirlendiğini, dairenin bu süre bu süre geçtikten 8 ay 26 gün sonra 25.08.2008 tarihinde teslim edildiğini, dairenin geç teslim edilmesi nedeniyle kira kaybının olduğunu ileri sürerek, fazla hakları saklı kalmak kaydıyla 1.500 TL kira tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın aldığı konutun kararlaştırılan sürede teslim edilmediğini, bu nedenle kira tazminatı ödemesi gerektiğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, taraflar arasında yapılan sözleşmede, sözleşmenin başlangıç tarihi ile teslim tarihinin açıkça kararlaştırılmadığı, taraflar arasındaki satışın kampanyalı satış olup, dar gelirli ailelere yönelik olduğu, sözleşmede konut taksitlerinin teslimden itibaren ödenmesine başlanacağının kararlaştırıldığı, bu nedenle konutun davacıya geç tesliminden söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Taraflar arasında yapılan konut satışına ilişkin sözleşme 31.07.2006 tarihli olup, her nekadar sözleşmede açıkça teslim tarihi kararlaştırılmamış ise de, sözleşmenin 3. maddesinde konutun teslim süresi 16 ay olarak belirtilmiştir. Bu durumda, taraflarca kararlaştırılan 16 aylık sürenin, sözleşme tarihinden itibaren işlemeye başlayacağı kabul edilmelidir. Mahkemece, teslim süresinin sözleşme tarihi itibariyle işlemeye başlayacağı dikkate alınarak konutun teslim edilmesi gereken tarih tespit edilip, bu tarih ile dairenin fiilen teslim edildiği tarih arasında geçen süre belirlenerek, bu süreye ilişkin kira kaybına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24480, Karar No: 2017/21002, Tarih: 05.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/24480 E.  ,  2017/21002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığını bu nedenle ilave tediye ücreti isteminin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin ilave tediye alacağının olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanun'un 1. maddesinde Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak kanunda açıkça belirtilmiştir.

Öncelikle "kamu kurumu" kavramı genel olarak; genel, katma ve özel bütçeli idareler ile il özel idaresi ve belediyeyi veya bu kurumlarca sermayesinin yarısından fazlası karşılanan kurumlara ait olan ve bir kamu hizmeti sunan kurumları ifade etmektedir.

3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümlerine istinaden Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdî ve aynî yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede 17.07.1986 sayılı ve 19167 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1986/11 sayılı Başbakanlık Genelgesi ekinde yer verilen resmi senet ile kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise kamu kurumu vasfında değildirler.

Şöyle ki; ...'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkçaverdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.

Şöyle ki; ...'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkçaverdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise 3294 sayılı Kanun'un 5263 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 7. maddesinin 1. fıkrasında, "...Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları kurulacağı" 3 üncü fıkrasında ise "Vakıf senetlerinin mahallin en büyük mülki amiri tarafından Medeni Kanunu hükümlerine göre tescil ettirileceği" belirtilmiştir.

Görüldüğü üzere, kanun koyucunun Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarına bilinçli olarak "kamu tüzel kişiliği" vermediği, Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre kurulmasını, özel hukuk tüzel kişisi olarak özel hukuk hükümlerine göre faaliyet göstermesini istediği açıktır. 27.02.2008 tarihli ve 26800 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 4. maddesinde de, "Vakıflar özel hukuk tüzel kişiliğine sahiptir." hükmü yer almaktadır.

Bu hükümle de, Vakıflar Kanununa göre "Yeni Vakıf" statüsündeki Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının özel hukuk tüzel kişiliğine sahip olduğu bir kez daha vurgulanmıştır. Dolayısıyla; davacının, Sosyal Yardımlaşma Vakıflarının özel hukuk hükümlerine tabi kamu tüzel kişiliğine sahip oldukları yönündeki değerlendirmesi isabetli değildir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kısmen kamu kaynağı kullanmaları, kamu kurumu olarak nitelendirilmelerine yeterli bir sebep değildir. Zira; 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde; Vakfın gelirlerinin, "Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan aktarılacak miktardan, işletme ve iştiraklerden elde edilecek gelirlerden ve diğer gelirlerden" oluşacağı hüküm altına alınmıştır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı resmi senedinin 5. maddesinde ise, vakfın gelir kaynaklarının "3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde sayılan gelirler ile nakdi ve ayni, menkul ve gayrimenkul olmak üzere iktisadi değeri olan halk teberrularından oluşacağı" belirtilmektedir.

Bu cümleden hareketle; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının gelirlerinin, sadece fondan aktarılan pay olmadığı, bunun yanında halk tarafından yapılan ve iktisadi değeri olan bağışların da bulunduğu görülmektedir.

Ayrıca mezkûr Vakıf Resmi Senedinin 14, 15, 16 ve 17. maddeleri incelendiğinde; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının, Türk Medeni Kanunu ve Türk Medeni Kanununa Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük hükümlerine göre faaliyet gösterdikleri açıktır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları personelinin kamudaki geçici ve/veya sözleşmeli işçi statüsünde olmadığı yönündeki kamu uygulamaları da bu şekildedir.

Ayrıca mezkûr Vakıf Resmi Senedinin 14, 15, 16 ve 17. maddeleri incelendiğinde; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının, Türk Medeni Kanunu ve Türk Medeni Kanununa Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük hükümlerine göre faaliyet gösterdikleri açıktır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları personelinin kamudaki geçici ve/veya sözleşmeli işçi statüsünde olmadığı yönündeki kamu uygulamaları da bu şekildedir.

İzah edilen sebeplerle, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı birer özel hukuk tüzel kişisi olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının izah edilen hukuki statüleri nazara alınarak personelleri hakkında 6772 sayılı Kanunun uygulanması mümkün görünmemektedir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının oluşumuna bakılacak olursa Mütevelli Heyet üyelerinin neredeyse yarısı sivil üyelerden oluşmaktadır. 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 7. maddesinde; İlçe Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları Mütevelli Heyetinde 1 adet belediye başkanı, 1 adet köy muhtarı, 1 adet mahalle muhtarı, 1 adet sivil toplum kuruluşu yöneticisi, 2 adet hayırsever vatandaşın görev alacağı belirtilmektedir.

Mütevelli Heyet tarafından oyçokluğu ile karar alan ve uygulayan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının 12 üyesinden 6'sının seçilerek gelen kişiler olduğu nazara alındığında, bu Vakıfların kamu kurumu olarak telakki edilmesi düşünülemez.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının Vakıf statüsü, mevcut hukuki yapısı, gelirleri ve konuya ilişkin yargı kararlarıyla birlikte değerlendirildiğinde, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir özel hukuk tüzel kişiliğine sahip, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kamu kurumu vasfında olmadığı, Vakıf çalışanlarının da fon personeli olarak telakki edilemeyeceği cihetle, 6772 sayılı Kanun kapsamındaki kamu kurumlarından olmadığı açıktır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu'nun 09.06.2017 gün ve 2016/3 esas sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere herbir vakfın özel hukuk tüzel kişiliğini haiz, ayrı ve bağımsız işveren olduğu belirlendiğinden, kamu tüzel kişiliği bulunmadığından ilave tediye isteminin reddedilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5829, Karar No: 2008/6726, Tarih: 17.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/5829 E.  ,  2008/6726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın Karayolu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Poliçesinden kaynaklanmış bulunmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 17.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.