muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/455, Karar No: 2007/459, Tarih: 04.07.2007

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda;karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O  halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi,bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de  içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır..) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılar  vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN: Davalılar  vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 04.07.2007 gününde oyçokluğu ile  karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13412, Karar No: 2012/15868, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/13412 E.  ,  2012/15868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, bir adet taşınmazda ortaklığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere, satış aşamasında taşınmazın yeniden değerinin tespit edileceğinin anlaşılmasına göre hükmün esasına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, ortaklığın giderilmesi davaları çift taraflı davalar olup niteliği gereği kaybeden ya da kazananı bulunmamaktadır. Bu nedenle mahkemece kendisini vekille temsil ettiren davalı ... yararına vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken kendisini vekil ile temsil ettirmeyen davalı ... yararına vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değilse de, bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden duruşma yapılmasında fayda görülmediğinden hüküm fıkrasının 7 ve 8 nolu bentlerin çıkartılarak yerine “kendisini vekille temsil ettiren davacı ve davalı ... lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre ayrı ayrı takdir edilen 900'er TL vekalet ücretinin payları oranında paydaşlara aidiyetine” ibaresinin eklenmek suretiyle hükmün 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 438.maddesi uyarınca düzeltilmesine ve bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6564, Karar No: 2013/15517, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/6564 E.  ,  2013/15517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık müdafiinin CMK’nın 231.maddesinin uygulanmasını da kapsayacak şekilde lehe olan yasa hükümlerinin uygulanmasını istemiş olması gözetilerek, hükümden önce 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır. Somut olayda ise; müşteki ...’dan 36 Tl para çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23/05/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3866, Karar No: 2021/5634, Tarih: 28.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/3866 E.  ,  2021/5634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Dosyanın incelenmesinde; desteğin patates toplamaya işçi olarak götürüldüğü esnada meydana gelen trafik kazasında vefat ettiğinin dosya kapsamından anlaşıldığı; desteğin ölümü nedeniyle dava dışı SGK Başkanlığı tarafından davacıya iş kazası nedeniyle rücuya tabi ödeme yapılıp yapılmadığı hususunun araştırılmadığı görülmüştür.

Dairemizce, temyiz talebinin değerlendirilebilmesi bakımından; SGK'ya yazı yazılarak, dava konusu kazada (28/07/2011 tarihli) desteğin ölümü nedeniyle, iş kazası yönünden herhangi bir inceleme yapılıp yapılmadığı, olayın iş kazası olarak kabul edilmiş olması halinde davacıya ödeme yapılıp yapılmadığı, yapılan ödemenin miktarı ve niteliği ile ilk peşin sermaye değeri tutarının ne olduğu, rücuya tabi olup olmadığı hususlarının sorulması, dayanak ödeme belgelerinin temin edilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE; 28/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13019, Karar No: 2015/17084, Tarih: 29.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/13019 E.  ,  2015/17084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2015

NUMARASI : 2014/91-2015/263

Davacı, malül olduğunun tespiti ile malüllük aylığının bağlanması, 01/11/1997-19/10/2002 arasında ödenen ve kurum tarafından talep edilen ve kuruma ödenen maaşların ödenmesi Nisan 2003'ten itibaren aylığa bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 29/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25149, Karar No: 2016/5209, Tarih: 24.02.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/25149 E.  ,  2016/5209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından, çeke dayalı olarak, kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan takipte, borçlular; keşideci şirket ve aval veren ...'nun, çekte idari birim niteliğinde bir keşide yeri bulunmadığına dair itirazının yanında; takip alacaklısının yetkili hamil olmadığı, bankaya ibrazdan önce ciro silsilesinde yer almadığı halde, ibrazdan sonra ekleme yapıldığı iddiası ile takibin iptalini talep ettiği, mahkemece; istemin kabulü ile İİK'nun 170/a maddesi gereğince takibin iptaline karar verildiği anlaşılmıştır

Somut olayda, takip dayanağı çekin incelenmesinde, çekin ... ... tarafından keşide edildiği, ...'nun keşideci şirket lehine aval verdiği, lehtar ...'ın çek arkasında cirosundan sonra yeniden ...'nun cirosunun bulunduğu ve sonrasında üstü çizilerek yazılmamış hükmünde olan...'ın cirosu olduğu, çekin bankaya ibrazından önce takip alacaklısı ...'ın cirosunun şeklen senet üzerinde mevcut olduğu anlaşılmıştır. Şu hale göre takip dayanağı çeklerde ciro silsilesinde kopukluk olmayıp, anılan ciro alacaklıyı yetkili hamil kılar.

Her ne kadar, çekin ibraz tarihi itibariyle görüntüsünün ...'nden sorularak ve çek sureti istenerek ciro silsilesi incelenmiş ve takip alacaklısı ...'ın ibrazdan önce ciro silsilesinde yer almadığı belirlenmiş ise de; dar yetkili icra mahkemesinde, ciro silsilesinin bankadan sorulmak suretiyle tartışılma ve değerlendirilme olanağı bulunmamaktadır. Takip tarihi itibariyle takibe konulan çekin ciro silsilesinin yeterli ve geçerli kabul edilmesi ve düzgün ciro silsilesine yer alan alacaklının yetkili hamil olduğunun kabulü gerekir.

O halde, mahkemece istemin reddine ve takibin devamına karar verilmesi gerekirken, kabulü yönünde hüküm tesis edilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17222, Karar No: 2014/22389, Tarih: 30.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/17222 E.  ,  2014/22389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/03/2012

NUMARASI : 2011/2-2012/316

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, kötüniyet tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan T.. B.. avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti: Davacı vekili, davacının iş akdinin haksız ve sebepsiz feshedildiğini ve bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini iddia ederek davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin performansının düşük olması nedeniyle haklı edenle feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az on beş dakika, dört saatten fazla ve yedi buçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedi buçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedi buçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi on bir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan (on bir saat dâhil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saatten fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

Mahkemece, davacının 07:00-16:30 arasında günlük 9.5 saat çalıştığı kabul edilmesine rağmen yukarıdaki ilkelere aykırı olarak hatalı değerlendirme ile 1 saat ara dinlenme yerine 1.5 saat ara dinlenme düşülerek karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece, davacının 07:00-16:30 arasında günlük 9.5 saat çalıştığı kabul edilmesine rağmen yukarıdaki ilkelere aykırı olarak hatalı değerlendirme ile 1 saat ara dinlenme yerine 1.5 saat ara dinlenme düşülerek karar verilmesi isabetsizdir.

3- Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K).

Somut olayda, davacının fazla çalışma iddiasına ilişkin taleplerinin belgeye dayalı olmasına karşın mahkemece taktiri indirim yapılması hatalı olmuştur.

4- Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3497, Karar No: 2017/9319, Tarih: 21.09.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/3497 E.  ,  2017/9319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...’in kimliği tespit edilemeyen iki şüpheli şahısla beraber suç tarihinde sokakta yürüyen Müşteki ...’nın elinde bulunan cüzdanı alarak olay yerinden uzaklaştıkları bu şekilde suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda; soruşturma aşamasında müşteki, tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmeyen suça sürüklenen çocuk ...’ın, olay günü cüzdanını alan şüpheli şahsın yanında koşan iki şahıstan biri olduğunu söyleyerek suça sürüklenen çocuğu teşhis etmiş ise de; Diyarbakır 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/700 esas sayılı dosyasında müşteki Şöhret’e yönelik iş bu dava konusu hırsızlık eyleminden ötürü... ve .. hakkında dava açılmış, bahsedilen dava dosyasına ait ifade tutanakları, 03.10.2013 tarihli canlı teşhis tutanağı ve aynı tarihli tutanak başlıklı belgelerin içeriğinden; müşteki Şöhret’in, cüzdanını çalan şahsın yanında koşan şahıslardan birinin daha önce teşhis etmiş olduğu ... olmadığını, koşan şüpheli şahıslardan birinin Yusuf Doymuş olduğunu ifade ederek bu şahsı teşhis etmiş olup ilk teşhisinden dönmüş olması ve sanık Yusuf Doymuş’un da kolluk ve savcılık beyanlarında suçunu ikrar etmiş olması karşısında; Diyarbakır 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/700 esas sayılı dosyasının getirtilip incelenerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/684, Karar No: 2010/2542, Tarih: 22.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/684 E.  ,  2010/2542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 7339 ada 11 parsel sayılı taşınmazın ve emsal alınan 1242 ada 24 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulundukları cadde veya sokak için 2006 yılı itibarıyla emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m2 fiyatlarının ilgili Belediye Başkanlıklarından getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7850, Karar No: 2007/7309, Tarih: 01.05.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/7850 E.  ,  2007/7309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 6.İş Mahkemesi

Tarih : 12.10.2005

Davacılar, murisi A.Y. 'ın 08.05.2000 tarihinde davalılardan işverene ait işyerinde çalışırken geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacılar murisinin davalı işyerinde mevsimlik işçi olarak çalışırken 15.10.1999 günü hizmet akdinin askıya alındığı, 10.04.2000 tarihli sözleşme ile 25 gün süreyle akaryakıtı idare tarafından karşılanmak üzere, günlüğü 8.000.000.TL üzerinden toplam 200.000.000.TL bedelle “yalancı yaprak arısı mücadelesinde kullanılacak sisleme motorunun traktörle taşınmasını üstlendiği, sözleşmede öngörülen sürenin sona ermesinden sonra 08.05.2000 tarihinde, davacının idaresindeki yakıtı idarece karşılanan traktör römorkuna yüklü ilaçlama motoru ve ilaçlama işçisi ile ilaçlama yaparken dik inmeye çalıştığı %60 eğimli arazide traktörün devrilmesi ile meydana gelen kazada öldüğü uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık taraflar arasındaki ilişkinin hizmet akdine mi yoksa istisna akdine mi dayalı olduğu, giderek davacılar murisinin ölümüyle sonuçlanan kazanın iş kazası olup olmadığının belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece davacılar murisinin Döner Sermayeli Kuruluşlar ihale yönetmeliğine göre pazarlık usulüyle aldığı işin yerine getirilmesi sırasında öldüğü, kendi nam ve hesabına çalıştığı, olayın iş kazası olmadığı kabul edilmiş ise de varılan bu sonuç hatalıdır.

Gerçekten davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun ve 2. ve 11. maddelerine göre bir işveren emrinde hizmet akdine göre eylemli biçimde çalışan kişiler sigortalı sayılır ve bu sigortalıların Yasanın 11. maddesinde gösterilen biçimde herhangi bir zarara uğramaları halinde olay iş kazası olarak kabul edilir.