muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/598, Karar No: 2024/4865, Tarih: 01.07.2024

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.09.2022 tarihli ve 2019/1391 Esas, 2022/968 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri, sanığın suçu işlediğinin sabit olduğuna ve tasarlamaya ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Maktul ... ve sanık ...'ın aynı köylü ve uzun süredir arkadaş oldukları, suç tarihinden birkaç ay önce aralarında muhtarlık seçimi nedeniyle husumet başladığı, olay günü maktul ...'nın sanık ...'ın cep telefonuna tehdit ve hakaret içeren mesajlar gönderdiği, sanık ...'ın mesajlara cevap vermediği, maktül ...'nın sanık ...'ın kız kardeşinin oğlu olan ...'ın cep telefonuna benzer şekilde mesajlar gönderdiği ve cep telefonunda yaptıkları görüşmede ...'a ''in aşağı seni öldüreceğim'' dediği, ...'ın kardeşi olan...ve annesini alarak sanık ...'ın evine gittikleri, ... ve ...ın akrabalarına haber vermesi nedeniyle birçok şahsın sanık ...'ın evinin bahçesinde ve bahçe kapısının önünde kalabalık oluşturdukları, maktulün yanında ... ...ve... isimli şahıslar ile sanığın evinin olduğu yere gittiği, alkolün etkisinde olan maktulün sanık ...'a doğru yürüyerek kendisine ait tabanca ile hedef gözetmeden rastgele ateş ettiği, kalabalık grubun arasındaki ...ın üzerine doğru yürüdüğü, orada bulunanların durdurmaya çalıştıkları, ancak buna rağmen maktulün bahçe kapısına kadar elindeki silahla gittiği, kim tarafından gerçekleştirildiği tespit edilememiş şekilde maktulün sol gözünün altından kendisine ait tabanca ile yaralandığı, olay yerinde bulunan birkaç şahıs tarafından hastaneye götürülen maktulün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı yüz ve kafatası kemik kırıkları ile birlikte yaygın beyin doku harabiyeti ve beyin kanaması sonucu vefat ettiği anlaşılan olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, somut olayda tasarlamanın koşulları oluşmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.09.2022 tarihli ve 2019/1391 Esas, 2022/968 Karar sayılı kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. fıkrası uyarınca Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1821, Karar No: 2022/1007, Tarih: 24.02.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/1821 E.  ,  2022/1007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ergani 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, iktisadi devlet teşekkülü olan müvekkiline bağlı olan ... Tarım İşletmesi ile ... Tarım İşletmesi Müdürlüğünün geçmiş yıllarda davalıya yaptığı ayçiçek satışından davalı kooperatifin haksız ve hukuka aykırı şekilde sermaye katılım payı adı altında kesinti yaptığını, müvekkillinin davalı kooperatife üyelik başvurusu olmadığı ve usulüne uygun ortaklık ilişkisi kurulmadığı halde kesinti yapıldığını ileri sürerek, şimdilik 262.104.62 TL’nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya bağlı iki işletmenin ortaklık taleplerinin yönetim kurulunca kabul edildiğini, yapılan kesintilerin kooperatif ve birliğin kararları doğrultusunda olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ... Tarım İşletmesinin 06.01.1988 tarihli, ... Tarım İşletmesinin ise 04.12.1990 tarihli yönetim kurulu toplantısında üyeliklerine karar verildiği, davalı kooperatif anasözleşmesi uyarınca ortak olan davacı işletmelerinden katılım payı kesintisi yapma hakkı olduğu, alınan karar gereği sermaye payı alacağının henüz muaccel olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı vekilinin istinaf kanun yoluna başvurması üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince 233 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri Hakkında Kanun Hükmünden Kararnamenin 4/1 fıkrası ve davacı anasözleşmesine göre davacının tüzel kişiliğe sahip olduğu, davacıya bağlı işletmelerin tüzel kişiliği ve dolayısıyla fiil ehliyeti bulunmadığından ortaklık başvurusunda bulunmayacakları ve ortak olamayacaklarından yapılan kesintinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sermaye katılım payı kesintilerinin iadesi istemine ilişkindir.

Davacı ...’in işletmeleri olan ... ve ... İşletmelerinin tüzel kişiliği olmaması sebebiyle hukuken kooperatife ortak olmadıkları kabul edilse de, yetiştirdikleri ayçiçek yağının satışını davalı kooperatife yapmakla, davalı kooperatifin üyelerine sunduğu hizmetlerden yararlandıkları anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı ... davalı kooperatifin sunduğu hizmetin karşılığı olan ve ortakların kooperatife ödediği bedeli ödemekle yükümlüdürler. Bu durumda, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davacının ortak olmadığını ileri sürerek, açtığı davanın TMK’nın 2.maddesine aykırı olarak kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılarak yeniden esas hakkında verdiği karar usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın davalı yararına BOZULMASINA, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının KALDIRILMASINA, HMK 373/2. maddesi gereğince dosyanın Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 24.02.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11406, Karar No: 2014/298, Tarih: 08.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11406 E.  ,  2014/298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 3. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2012/17-2013/6

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.01.2013 tarih ve 2012/17-2013/6 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 14, 36 ve 37. sınıflarda tescilli 2003/02774 sayı ve “P.” ibareli kuyumculuk ve takı sektöründe tanınmış markanın sahibi olduğunu, davalının, bu marka ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “E.” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPE’ne başvuruda bulunduğunu, 2009/64058 kod numarasını alan başvurunun, Resmi Marka Bülteni'nde ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığı'na itirazda bulunulduğunu, ancak itiraz yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa, davalı başvurusunun müvekkili markası ile iltibas yaratacak derecede benzer olduğunu bu nedenle davaya konu kararın hukuka aykırı olduğunu iddia ederek 2011-M-4471 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davalı başvuru ile davacı markası arasında benzerlik bulunmadığını, karıştırılma ihtimalinden de söz edilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirket tarafından tescili talep edilen “E.” ibaresinin davacının iddialarının aksine, görsel, işitsel, kavramsal ve genel izlenim olarak davacıya ait markadan farklı olduğunu, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, haksız yarar sağlanacağı ve markanın itibarına zarar vereceği savlarının da dayanaksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 556 sayılı KHK’nın 7/1-b, 8/1-b ve 8/4 maddelerinde düzenlenen koşulların gerçekleşmediği, iptali istenen YİDK kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, TPE YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, 556 sayılı KHK’nın 7/1-b, 8/1-b ve 8/4 maddelerinde düzenlenen koşulların gerçekleşmediği, iptali istenen YİDK kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, TPE YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

Dava konusu işaretler arasında 556 Sayılı KHK 8/1-b bendi anlamında benzerlik bulunduğu gibi kapsadıkları 14. sınıf mallar da aynı ve benzer türden mallardır. Mahkemece, her ne kadar sözkonusu işaretlerin, üzerinde kullanılacağı kuyumculuk ve takı eşyaları emtiası ortalama alıcılarının dikkatli kişilerden oluştuğu, bu durumun karışıklığa sebebiyet vermeyeceği düşüncesiyle davanın reddi yoluna gidilmişse de; sözkonusu kuyumculuk ve takı eşyasının kapsadığı geniş emtia listesi bakımından belli bir dikkatli kesim dışında toplumun tümü tarafından kullanılabilen ürünler niteliğinde olduğu dikkate alındığında sözkonusu işaretleri taşıyan kuyumculuk ve takı eşyasının yukarıda belirtilen 556 sayılı KHK'nın 8/1-b bendi anlamında ilişkilendirme ihtimali de dahil olmak üzere iltibas tehlikesine yol açtığının kabulü gerekeceğinden mahkemenin bu hususa yönelik görüşüne itibar edilemez. O halde, işaretlerin iltibas yaratacak derecede benzer olduğundan bahisle davanın kabulüne karar vermek gerekirken yazılı şekilde red kararı verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/414, Karar No: 2016/6917, Tarih: 16.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/414 E.  ,  2016/6917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, olay tarihinde suçu konu iki adet bonoyu sahte olarak düzenleyip kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, mahkemece, sanığın katılan yerine suça konu senetleri sahte olarak ciro ettiği kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmiş ise de, sanığın savunmasında, suçlamayı kabul etmediğini, katılan ve tanık....ile beraber inşaat işi yaptıklarını, masrafların çoğunu kendisinin karşıladığını, adı geçenlerden alacaklı olduğunu, bu alacağa istinaden suça konu senetlerin kendisine.... tarafından ciro edilerek verildiğini, senetlerin kendisine geldiğinde imzalı olduğunu, katılanın yerine imza atmadığını ifade etmesi, tanık ...'ın senetlerin arka kısmında adına atfen ciroların kendisine ait olduğunu, senetleri katılan ...'den imzalı şekilde aldığını, kendisinin de ciro edip sanığa verdiğini ve ortak iş yaptıklarını ifade etmesi, katılan ...'in ise, tanık ...ile ortak olduklarını, sanıkla birlikte ortak inşaat işi yaptıklarını, yapılan işin karşılığında üç adet senedin sanığın kardeşi ...., diğer üç adet bononun ise yetkilisi olduğu ....… … Ltd. Şti. emrine düzenlendiğini, günü geldiğinde senetlerin ödenmediğini, bunun üzerine ...'ın, suça konu bonoları sanığın avukatı olduğunu ve topluca tahsile verileceğini söyleyerek kendisinden istediğini, kendisinin de senedin arkasındaki şirket adına yapılan ciroları iptal ederek ...'a verdiğini, ...'nın daha sonra yanına geldiğini, ciro etmesi gerektiğini söylediğini, ancak kendisinin kabul etmediğini, şirket adına basılı bulunan kaşe izlerinin ve imzaların sahte olduğunu beyan ederek kısmen savunmayı teyit edecek şekilde sanık ile aralarında hukuki ilişkinin varlığını kabul etmesi, tanıklar ... ile ....'ın beyanlarında, ciranta imzalarının bizzat katılan tarafından başkasına attırıldığını belirtmeleri, TTK'nun ilgili maddeleri uyarınca emre yazılı senetlerin devri için ciro ve senet üzerindeki zilyetliğin geçirilmesi gerektiği cihetle, katılanın bir yandan...'a senetlerin zilyetliğini devrederken bir yandan da ciroları iptal etmesinin hukuki izahının bulunmaması, nitekim tahsil cirosu ile istenilen amaca ulaşılmasının mümkün olması, yapılan bilirkişi incelemesinde sahte olduğu iddia edilen ciranta imzalarının sanığın eli mahsulü olmadığının tespit edilmesi ve senetlerin ciro yolu ile sanığın eline geçtiği konusunda kuşku bulunmaması karşısında, tüm dosya kapsamından, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı somut delillerin bulunmadığı gözetilmeksizin, beraati yerine yazılı şekilde eksik inceleme sonucu mahkumiyetine kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12544, Karar No: 2012/15900, Tarih: 06.07.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/12544 E.  ,  2012/15900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fark ücret alacağı, ilave tediye, ikramiye, yemek bedeli ve temizlik yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 06.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12700, Karar No: 2013/18811, Tarih: 05.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/12700 E.  ,  2013/18811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kanununun 10. maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirmenin; aynı Kanunun 15/son maddesi uyarınca dava tarihi itibariyle yapılması gerekir.

Belirtilen nedenle; dava konusu taşınmazın yoncalık niteliğindeki kısmına dava tarihi olan 2012 yılı verileri esas alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden 2011 yılı resmi verilerine göre değer biçen bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması,

2) Acele el koyma dosyasında ve bilirkişi raporlarında taşınmaz üzerindeki ağaçların yaşı, cinsi ve adedi farklı alındığından bu husustaki çelişki giderilip İlçe Tarım Müdürlüğünün 2012 değerlendirme yılına ait dekara verim miktarı ile üretim masrafları ve toptan kilogram satış fiyatları esas alınarak taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde olan kısmındaki ağaçların net geliri bulunup buna kapitalizasyon faiz oranı uygulanmak suretiyle zeminde kapladıkları alanı metrekare birim bedelinin belirlenmesi gerekirken, 2011 yılı itibariyle denetlenmesi mümkün olmayacak şekilde ağaç adedine göre hesaplama yapan rapor esas alınarak hüküm kurulması,

3) Taşınmaz baraj gölü alanı olarak kamulaştırıldığından davalı üzerindeki tapusunun iptali ile 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkini yerine, Hazine adına tesciline karar verilmesi,

4)Dava konusu taşınmazın acele el koyma kararından sonra davalılar adına bankaya bloke edilen bedelin, tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsup edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

5) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, acele el koyma kararından sonra davalı adına bankaya bloke edilen miktarın tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark bedele 01.01.2013 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiğinden;

Doğru olmadığı gibi,

5) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, acele el koyma kararından sonra davalı adına bankaya bloke edilen miktarın tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark bedele 01.01.2013 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4152, Karar No: 2011/4120, Tarih: 13.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/4152 E.  ,  2011/4120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 03/08/2010 gününde verilen dilekçe ile icra kanalı ile yapılan ödemenin iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen 11/11/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 13/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/307, Karar No: 2018/1334, Tarih: 02.05.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/307 E.  ,  2018/1334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Devletin birliğini ve ülkenin bütünlüğünü bozma

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında; TCK'nın 302/1,

3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63.

maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında;

TCK'nın 302/1, 31/3, 62, 63. maddeleri uyarınca

mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun

esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuk ... yönünden;

Kırsaldaki silahlı terör örgütü mensupları ile irtibata geçerek şantiye alanındaki iş makinaları ve araçları yakarak zarar veren suça sürüklenen çocuğun eyleminin, TCK'nın 302. maddesinde yazılı, devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçunun amacına yönelik olarak vahamet arz eden nitelikte bulunmadığı ancak; suça sürüklenen çocuğun savunması, tanık beyanları, tape kayıtları ve tüm dosya kapsamına göre silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısı içerisinde olduğu anlaşılan ve kırsaldaki örgüt mensuplarının talimatları doğrultusunda hareket eden suça sürüklenen çocuğun eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık ... yönünden;

2-Sanık ... yönünden;

Sanığın, kırsaldaki silahlı terör örgütü mensuplarının talimatı üzerine şantiye alanındaki iş makinaları ve araçlarına yakarak zarar verilmesi eyleminin, devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçunun amacına yönelik olarak vahamet arz eden nitelikte bulunmadığından TCK'nın 302. maddesinde yazılı suçu oluşturmayacağı gözetilerek, sanığın savunmasında, polis ve jandarma görevlilerine terör örgütü ile ilgili bilgiler aktardığını bildirmesi karşısında, istinaf aşamasından sonra sanık müdafii tarafından dosyaya ibraz edilen ve bu dosyaya konu olaya ilişkin olduğu anlaşılan bylock yazışma içeriklerinde belirtilen hususların doğru olup olmadığı, savunmayı doğrular nitelikte bulunup bulunmadığı araştırılıp, gerekirse adı geçen polis memurlarının tanık olarak dinlenmesi suretiyle, sanığın emniyet ve jandarma görevlileri tarafında istihbarat elemanı/muhbir olarak kullanılıp kullanılmadığı belirlenip, savunmanın aksinin ispatlanamaması durumunda, gerçekleştirilen dayanak eylemin suç teşkil etmesi sebebiyle, sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçunu oluşturacağı düşünülebilir ise de, sanığın silahlı terör örgütü adına ve yararına hareket etmek kastıyla eylemi gerçekleştirmediği nazara alındığında unsurları itibarıyla oluşmayan suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve suç vasfında düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükümlerin BOZULMASINA, suça sürüklenen çocuk ...'a verilen ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alındığında tahliye talebinin REDDİNE, sanık ...'ın tutuklulukta geçirdiği süre ve bozma gerekçelerine göre TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değil ise DERHAL SALIVERİLMESİ için ilgili yer Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 02.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

02.05.2018 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ... ... huzurunda, duruşmada savunma yapmış bulunan sanık ... müdafileri ... ve Av. ... ... ile sanık ... müdafii Av. ...’in yokluklarında, 16.05.2018 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.