muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/134, Karar No: 2023/1665, Tarih: 27.03.2023

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Şikayetçi Orman İşletme Şefliği Vekilinin Sanık Hakkında

1. Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteği; eksik ve yetersiz inceleme ile usul ve yasaya dosya kapsamına aykırı karar verildiğine, sanığın atılı suçu işlediğine,

2. Orman Kanununa muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteği, bilirkişi raporunda tazminat hesaplanmadığına, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, müsadereye karar verilmediğine

İlişkindir.

B. Katılan Hazine Vekilinin Sanık Hakkında

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteği; sanığın 2863 sayılı Yasaya muhalefet ettiğine, hükmün bozulmasına ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Sanık Hakkında

Sanığın suç işleme kastının olmadığına, kiralayan kurum tarafından ölçüm ve tespitlerin hatalı yapıldığına, eksik inceleme ve hatalı ölçümlere karar verildiğine, şartları oluşmadığı halde sanığa verilen cezanın 93. maddenin 2 fıkrasına göre 1 kat artırıldığına, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın balık üretim tesisi için izin verildiği, yapılan kontrollerde izinli alanın dışına çıkarak 2310 metre kare ormanlık alanın çim örtüsünü sökerek idari bina, balık havuzu ve ek bina yaptığı, meranın ise 1091 metre karesini çim sökerek tahrip ettiği iddia edilmiştir.

2. Suçlamayı kabul etmediğini, inşaatları gerekli izinleri alarak yaptığını, ölçümlerin hatalı yapıldığını beyan etmiştir.

3. Mahkemece suça konu yerde yapılan keşifler sonucu alınan raporlarında, davaya konu otelin, restoranın, havuzun ve ahşap ... 103 ada 1 no.lu orman parseli içinde kaldığı, kiralanan yerin dışında olduğu, toplam tecavüz edilen alanın 311,70 metrekare olduğu, ayrıca 101 ada 26 parsel no.lu meraya tecavüz ettiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Orman İşletme Müdürlüğü Vekilinin Temyiz İstemine Yönelik

Köy merasına tecavüz suçundan doğrudan zarar görmeyen Çaykara Orman İşletme Müdürlüğü'nün katılma hakkı bulunmadığı ve mahkemece katılma kararı verilmiş olması da temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmıştır.

2. Hazine Vekilinin Temyiz İstemine Yönelik

a. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

b. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 14.10.2014 tarihli sorgu tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Sanık Hakkında Orman Kanununa Aykırılık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik

b. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 14.10.2014 tarihli sorgu tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Sanık Hakkında Orman Kanununa Aykırılık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik

Keşif, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın kadastrosu kesinleşmiş orman parseline otel, restoran, idari bina, balık havuzu ve ek bina yaptığı ve keşif esnasında tecavüzün devam ettiği, sanık tarafından yapılan tesisin mülkiyetinin sanığa ait olmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin sanığın suç işleme kastı olmadığına, ölçümlerin hatalı yapıldığına ve katılan ... Müdürlüğü vekilinin müsadereye yönelik temyiz istemleri yerinde görülmediğinden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve katılan ... Müdürlüğü vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Orman İşletme Şefliği Vekilinin Sanık Hakkında Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Suçundan Kurulan Hükme Yönelik

Gerekçe bölümünde (A-1) bendinde açıklanan nedenle Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli kararına yönelik şikayetçi vekilinin temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Hazine Vekilinin Sanık Hakkında Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Suçundan Kurulan Hükme Yönelik

Gerekçe bölümünde (A-2) bendinde açıklanan nedenlerle Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli kararına yönelik katılan Hazine vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

C. Sanık Hakkında Orman Kanununa Aykırılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

C. Sanık Hakkında Orman Kanununa Aykırılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli kararında katılan ... Müdürlüğü vekili ve sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5074, Karar No: 2022/306, Tarih: 19.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/5074 E.  ,  2022/306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kamulaştırma Bedelinin Tespiti ve Tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı Hazine vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan ürünlerin dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüklerinden, değerlendirme tarihi 2018 yılı dekar başına ayrıntılı üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4156, Karar No: 2024/6201, Tarih: 13.11.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/4156 E.  ,  2024/6201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/201 E., 2023/98 K.

Taraflar arasındaki davadan dolayı Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 06.04.2023 tarihli ve 2021/201 Esas, 2023/98 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan Dairenin 26.02.2024 tarihli ve 2023/3711 Esas, 2024/1499 Karar sayılı kararının düzeltilmesi, süresinde davacı ... mirasçısı ... vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Karar düzeltme dilekçesinde ileri sürülen hususlar 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi gereğince uygulanması gereken HUMK'un 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymadığından davacı ... mirasçısı ... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Davacı ... mirasçısı ...'ten HUMK'un 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Kanun uyarınca takdiren 2.320,00 TL para cezası alınmasına, karar düzeltme ret harcı peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 13.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4014, Karar No: 2019/13207, Tarih: 25.09.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/4014 E.  ,  2019/13207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesi neticesinde;

Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda değişmeyen inkara yönelik savunmaları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, yüklenen suçu işlediğine ilişkin suç mahallinin olduğu sokakta yürüdüğünü gösterir kamera görüntüleri dışında her türlü şüpheden uzak kesin, inandırıcı ve yeterli bir delil elde edilemediği gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verildiği, bu suça ilişkin kararın kesin nitelikte olduğu ve bu hukuka aykırılığın ancak kanun yararına bozma yoluyla giderilmesinin mümkün bulunduğu belirlenmekle yapılan incelemede:

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, bu suç bakımından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesi neticesinde;

Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı ‘‘konut dokunulmazlığını ihlal '' suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 5271 sayılı Yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup temyizi olanaklı olmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesi neticesinde;

Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda değişmeyen inkara yönelik savunmaları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, yüklenen suçu işlediğine ilişkin suç mahallinin olduğu sokakta yürüdüğünü gösterir kamera görüntüleri dışında her türlü şüpheden uzak kesin, inandırıcı ve yeterli bir delil elde edilemediği gözetilmeden ceza hukukunun evrensel olarak kabul edilen ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi gereğince beraati yerine yetersiz gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/461, Karar No: 2007/465, Tarih: 04.07.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/20-461 E., 2007/465 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/20-461 E., 2007/465 K.**

**- EKSİK İNCELEME VE YETERSİZ BİLİRKİŞİ RAPORU

- KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 45 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "kadastro tespitine itiraz " davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 2.6.2006 gün ve 2006/280-454 E.K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 13.11.2006 gün ve 2006/11897 E. 2006/15338 sayılı ilamı ile,

(....Kadastro sırasında U…

…….. Köyü 112 ada 5 parsel sayılı 1.287,43 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar Hasan B...... ve Özcan B...... adlarına tespit edilmiştir.

Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda;karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi,bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalılar veklinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 04.07.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9881, Karar No: 2011/29820, Tarih: 08.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/9881 E.  ,  2011/29820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının talebi üzerine, icra müdürlüğünce 04.06.2010 tarihinde borçlu şirkete ait hastane ruhsatının haczine karar verildiği ve bu doğrultuda T.C.Sağlık Bakanlığı’na haciz yazısı gönderildiği,  anılan bakanlığın 02.07.2010 tarihli cevabıyla, borçlu şirketin sahibi olduğu “...” işletme ruhsatı üzerine haciz şerhinin konulduğunu bildirdiği, borçlunun ise haczin kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmıştır.

İİK. nun 85.maddesi uyarınca, borçlunun kendi yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmazlarından ve alacak ve haklarından borcu karşılayacak kadarı haczolunur. Kural olarak borçlunun her türlü mal ve hakkı haczedilebilir. Hangi malların kısmen veya tamamen haczedilemeyeceği, İcra ve İflas Kanununda tahdidi olarak sayılmış olup, bu sayılanların dışında olup da her hangi bir özel kanunla haczedilemeyeceğine ilişkin bir düzenleme bulunmayan borçluya ait bütün mal ve hakların haczi kabildir.

Ancak İcra ve İflas Kanununda düzenlememekle birlikte maddi hukuk kurallarına göre bir kısım mal ve hakların da haczi mümkün değildir. Buna göre, maddi hukuka göre başkasına devri yasak olan mal ve hakların haczi de edilemez. Yine bir mal veya hakkın haczedilebilmesi için, tek başına ekonomik bir değer ifade etmesi ve bu değerin hukuksal dayanağının bulunması zorunludur. (Hukuk Genel Kurulu’nun, 06.12.2006 tarih, 2006/12-765 esas, 2006/765 karar sayılı kararı)

27.03.2002 tarih ve 24708 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Sağlık Bakanlığı Özel Hastaneler Yönetmeliğinin ruhsatlandırma başlıklı 15.maddesinde, özel hastanelerin ruhsatlandırma işlemleri düzenlenmiş olup, özel hastaneye ruhsat verilmesinden sonra konsültan hizmet verilecek dallarda çalışacak tabipler dışındaki diğer personelini tamamladığı tespit edilen özel hastanelere, Bakanlıkça, Faaliyet İzin Belgesi verilmesi ile özel hastanenin hasta kabul ve tedavisine başlayacağı düzenlenmiştir.

Özel hastanenin devri ise aynı yönetmeliğin 69.maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre Özel hastanelerin ancak bu Yönetmelik kapsamındaki kişilere devri mümkün olup, devir işlemi, taraflar arasında yapılan hastane işletmesinin devrine ilişkin sözleşme ile mümkündür. Devir tarihinden itibaren en geç bir ay içerisinde başvurulması zorunludur. Devralan kişi adına ruhsatname ve faaliyet izin belgesi tanzim edilinceye kadar hastanenin faaliyeti devreden sorumluluğunda devam eder. Şayet devredenin sorumluluğunda faaliyet gösterilmesi istenmiyor ise, devralan kişi adına ruhsatname ve faaliyet izin belgesi tanzim edilinceye kadar hastanenin faaliyetine ara verilir.

Bu durumda, mahkemece şikayetin mahiyeti dikkate alınarak öncelikle duruşma açılıp, taraf teşkili sağlandıktan sonra tarafların iddia ve delilleri toplanmalı, özellikle de Sağlık Bakanlığı’na yazı yazılarak, hastane işletme ruhsatının hukuki niteliği, hastane binasından ayrı olarak tek başına ekonomik değere sahip olup olmadığı, yine tek olarak ve hastaneden ayrı devrinin mümkün bulunup bulunmadığı sorulmalı ve ayrıca özel hastane mevzuatı tartışılmalıdır. Bu araştırma ve yukarıda yapılan açıklamalar ve yönetmelik hükümleri doğrultusunda yapılacak değerlendirme sonucunda, hastane işletme ruhsatının, bir ticari işletme olan özel hastaneden ayrı ve müstakil bir ekonomik değere sahip olduğu ve tek başına devrinin mümkün bulunduğu sonucuna varılırsa haczedilebileceği, aksi halde haczinin mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Eksik incele ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23760, Karar No: 2012/25668, Tarih: 16.10.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/23760 E.  ,  2012/25668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1163 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine ve ertelemeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 02.02.2012 tarihli tevdi kararından sonra, kendilerine gıyabi karar tebliğ edilen sanıklar Necati ve ...'un hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, anılan sanıkların temyiz talebi hakkında ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.