muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9671, Karar No: 2021/1499, Tarih: 16.02.2021

Mahkemece, davalı arsa malikleri ... ve ... açısından davanın husumetten reddine; davanın diğer davalıları yönünden, davacı tarafın yapmış olduğu ödemenin dava tarihindeki ulaştığı değer olan 279.583 TL üzerinden kabulüne ve bu davalılardan müşterek müteselsilen tahsiline dair verilen karar, davacı vekili ve ... Konut San AŞ iflas idare memuru tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece verilen 12/03/2015 tarihli ve 2015/414 E. 2015/3983 K. sayılı ilamla;

“Somut olayda, davalı şirketin dava tarihinden önce (19/03/2008 tarihinden) iflasına karar verilmiş olduğundan bu dava "kayıt kabul davası" niteliğinde olup, iflasa karar verilen yerdeki ticaret mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Öte yandan, davacı ile diğer davalı arsa sahipleri arasında 4077 sayılı yasa kapsamında bir sözleşme ilişkisi bulunmamaktadır. Bu nedenle davalı arsa sahipleri hakkında açılan davada Tüketici Mahkemesi görevli olmayıp, Asliye Hukuk Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Mahkemece, görev yönü düşünülmeden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.”gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece eski kararda direnilmesi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 03/10/2019 tarihli ve 2018/3-344 E. 2019/990 K. sayılı kararıyla; davalı ... Kon. San. A.Ş.’nin dava tarihinden (28/12/2012) önce iflasına karar verildiği (19.03.2008) ve iflas masasının oluşturulduğu, bu nedenle, davalı müflis şirkete karşı açılan dava İİK’nın 235. maddesi gereğince “kayıt-kabul (sıra cetveline itiraz) davası” niteliğinde olup, ticaret mahkemesi görevli oluğundan, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına dair direnme karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu; yine taraflar arasındaki ilişkinin, 4077 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, davaya bakmanın tüketici mahkemesinin görev alanında olduğu gerekçesiyle verilen direnme kararının usul ve yasaya uygun ve yerinde olduğu belirtilmiş ne var ki, işin esasına yönelik temyiz itirazları özel dairece incelenmediğinden, dosyanın bu nedenle dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İşin esasına yönelik temyiz incelemesi için gönderilen karar Dairece verilen 30/06/2020 tarihli ve 2020/2572E.-2020/3695K. sayılı karar ile onanmıştır. Onama ilamına karşı, davacı taraf karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair karar düzeltme taleplerinin reddi gerekir.

2-Davacı tarafın davalı arsa maliklerine yönelik karar düzeltme talepleri bakımından yapılan incelemede;

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair karar düzeltme taleplerinin reddi gerekir.

2-Davacı tarafın davalı arsa maliklerine yönelik karar düzeltme talepleri bakımından yapılan incelemede;

Uyuşmazlık, arsa malikleri-davalılar ile yüklenici ... Konut Sanayi A.Ş. arasında düzenlenen “satış vaadi ve hâsılat paylaşımlı konut yapım sözleşmelerinin” adi ortaklık sözleşmesi niteliğinde olup olmadığı; buradan varılacak sonuca göre de yükleniciden bağımsız bölüm satın alan davacıların, arsa malikleri olan davalılara husumet yöneltip yöneltemeyecekleri noktasında toplanmaktadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 620 nci maddesinde; "Adi ortaklık sözleşmesi, iki veya daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleşmeyi üstlendikleri sözleşmedir." denilmiştir.

Bu tanımdan adi şirketin (ortaklığın) unsurları; kişi, sözleşme, katılım payı, amaç, affectio societatis (müşterek gayeye ulaşmak için birlikte çalışmak unsuru) şeklinde belirtilebilir (Barlas, Nami, Adi Ortaklık Temeline Dayalı Sözleşme İlişkileri, İstanbul, 1998 s.13)

Somut olayda; davacı, davalı yükleniciden satın aldığı dairenin süresinde teslim edilmediğini belirterek, ödediği satış bedelinin tahsili için eldeki davayı açmıştır.

Dosya kapsamında davalı arsa sahipleri ... ve ... ile davalı ... Konut Sanayi A.Ş. arasında noterde imzalanan 14/10/2005 tarihli ve 20/03/2006 tarihli düzenleme şeklinde satış vaadi ve hâsılat paylaşımlı konut yapım sözleşmesinde; arsa sahipleri arsalarını vermeyi, yüklenici ise bu arsa üzerinde konut yapmayı, bilahare konutların reklam finansman ve tüm tanıtım giderleri ile pazarlama giderlerini karşılamayı, konutları satmayı, satış bedelini tahsil ettikten sonra bir hafta içinde arsa sahibine ödemeyi yükümlenmiştir.

Sözleşmenin hasılatın paylaşımı başlıklı 16 ncı maddesinde; konutların reklam lansman ve tüm tanıtım ve pazarlama giderlerinin yapımcıya ait olacağı, konutların satışından elde edilecek hasılatın %77’si yapımcıya %23’ü arsa maliklerine ait olacağı kararlaştırılmış, yine sözleşmenin 16/7. maddesinde; yüklenici bir hafta içinde ödemeyi yapmazsa %10 cezai şart ödeyeceği kararlaştırılmıştır. Dolayısıyla bu sözleşmeler olağan bir kat karşılığı inşaat sözleşmesi olmayıp, hasılat paylaşımlı bir adi ortaklık sözleşmesidir. Bu nedenle, arsa malikleri, davalı şirketin, onlardan aldığı sözleşme yapma yetkisine dayanarak, davacılara sattığı konutu teslim edememesinden dolayı, davalı şirket ile birlikte davacıya karşı müteselsilen sorumludurlar (HGK’nın 24/04/2013 tarihli ve 2012/13-798 E. 2013/568 K. sayılı kararı da bu yöndedir).

Bu halde, davacının, davalı-arsa malikleri ile ... Konut A.Ş. arasında düzenlenmiş olan sözleşmeler ile, davacı ile ... Konut A.Ş. arasında düzenlenmiş olan 31/07/2006 tarihli adi yazılı sözleşme hükümlerine göre; davalı-arsa sahipleri aleyhine dava açmasında ve husumet yöneltmesinde bir usulsüzlük bulunmadığından mahkemece işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeler ile husumetten red kararı verilmesi doğru değildir.

Ne var ki; mahkeme kararının açıklanan bu gerekçeler ile bozulması gerekirken zuhulen onandığı yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair karar düzeltme isteminin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairece verilen 30/06/2020 tarihli ve 2020/2572E. 2020/3695K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 16/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25199, Karar No: 2019/21086, Tarih: 13.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/25199 E.  ,  2019/21086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının iş sözleşmesine emeklilik sebebi ile son verdiğini belirterek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti taleplerinin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davalı Türkiye Kamu Hastaneleri Birliği Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmaksızın Mahkemece davalı Kurum aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 2 bendinin çıkartılarak yerine;

“İş bu yargılama nedeni ile Harçlar Kanunu ve Harçlar Tarifesine göre davalılardan müştereken ve müteselsilen davanın kabul edilen kısmı açısından alınması gereken karar ve ilam harcının 1.435,70 TL olduğuna; davacının peşin yatırmış olduğu 204,95 TL ve ıslah harcı olarak yatırmış olduğu 158,00 TL nin toplamı 362,95 TL harçtan mahsubu ile sonuç olarak 1.072,75 TL daha harcın (Davalı Türkiye Kamu Hastaneleri Birliği harçtan muaf olduğundan) davalı ... Temizlik Tah. İnşaat Medikal San. Tic. Ltd. Şti. den tahsili ile bu harçların Hazineye gelir kaydına, mahsup edilen miktar olan 362,95 TL harcın (Davalı Türkiye Kamu Hastaneleri Birliği harçtan muaf olduğundan) ... Temizlik Tah. İnşaat Medikal San. Tic. Ltd. Şti. den tahsili ile davacıya verilmesine, ” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4635, Karar No: 2019/7659, Tarih: 08.07.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/4635 E.  ,  2019/7659 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheli ... ve meçhul şüpheli haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14.07.2017 tarih ve 2015/44452-2017/18421 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Mersin 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18.04.2018 tarih ve 2018/2570 değişik iş sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18.04.2018 gün ve 94660652-105-33-1927-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.05.2019 gün ve 2019/43961 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, müştekinin Mersin Cumhuriyet Başsavcılığındaki beyanında, üzerine kayıtlı telefon hattı arandığını, telefondaki şahsın...'ten aradığını söyleyerek, internet tarife fiyatının düşürüleceğini, bunun için telefonuna gelen şifreyi kendilerine söylemesi gerektiğini söylediğini, telefonuna şifre gönderildiğini, telefondaki şahsın gelen şifreyi istediğini, telefonu kapatıp... müşteri hizmetlerini aradığını, internet hizmet bedelinin 12 ay boyunca 25,00 TL olacağını teyit ettiğini, bunun üzerine telefonla kendisini arayan kişilere şifreyi söylediğini, fakat internet faturasının 90 Türk lirası olduğunu, playstore isimli...'ten de 450,00 Türk lirası değerinde oyun alındığını öğrendiğini, bu oyun satın alma işleminin kendisi ile alakasının olmadığını beyan ederek şikayetçi olması üzerine yapılan soruşturma neticesinde, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle takipsizlik kararı verilmiş ise de, ... ile yazışma yapılarak görüşme detayları ve telefon hattı tarife değişikliğine ilişkin bilgilerin sorulması, varsa görüşme kayıtlarının gönderilmesinin istenilmesi, görüşme kayıtlarının gönderilmesi halinde çözümünün yaptırılması gerektiği, ayrıca müştekiye ait ... numaralı hattının HTS kayıtlarının yapılan incelemesinde, 14.09.2015 tarihinde ... isimli şahıs adına kayıtlı...numaralı telefon hattından müştekinin arandığı, ancak söz konusu şahsın 13.05.2013 tarihinde öldüğünün tespit edildiği ve araştırma müzekkeresinde bu hattın ölenin eşi tarafından kapattırıldığının anlaşılması karşısında,... numaralı telefon hattının suç tarihindeki fiili kullanıcısının tespiti ile şüpheli sıfatıyla ifadesinin alınarak, sonucuna göre tespit edilecek şüphelilerin hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturmaya ve değerlendirmeye dayalı verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik yapılan itirazın belirtilen gerekçelerle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Mersin 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18.04.2018 tarih ve 2018/2570 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 08.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12139, Karar No: 2007/13697, Tarih: 08.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/12139 E.  ,  2007/13697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, temelde 01.02.1997 başlangıç tarihli kira ilişkisine dayalı kiracılık sıfatının tespiti, karşı dava ise kiralananın tahliyesi istemlerine ilişkindir.

Gerek 01.02.1997, gerekse 29.04.1998 tarihli kira sözleşmelerinin konusu ticari işletmenin kirasına değil, ileride balık satış dükkanı olarak kullanmak üzere mecura aittir. Hüküm de Sulh Hukuk Mahkemesince kurulduğundan temyiz itirazlarını inceleme görevi Dairemize değil Yargıtay Yüksek 6. Hukuk Dairesine ait bulunmakla dosyanın anılan Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 08.11.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1324, Karar No: 2015/13366, Tarih: 11.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1324 E.  ,  2015/13366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/909-2014/194

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6911, Karar No: 2014/9357, Tarih: 07.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/6911 E.  ,  2014/9357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇİVRİL SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2013/258-2013/914

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı, çekişme konusu...(yeni ... ada ... parsel) ve .... ( yeni ... ada 4 parsel) parsel sayılı taşınmazların kayıt maliki olan mirasbırakan annesi H.. kızı Ü.. T..'ın tapu kayıtlarında doğum tarihinin yanlış gösterildiğini ileri sürerek kayıt malikinin doğum tarihinin 1.7.1910 olarak düzeltilmesini istemiştir.

Ne var ki; "22.07.2013 tarih ve 2013/5150 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Tapu Sicil Tüzüğü'nün “Mülkiyet hakkının Tescili” başlıklı 27. (18.05.1994 tarihli ve 94/5623 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Tapu Sicil Tüzüğü'nün 25.) maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarası olarak belirlenmiştir. Görülüyor ki; bunların arasında malikin doğum tarihi yer almamıştır.

Bu durumda, doğum tarihinin tapu kütüğüne eklenmesi şeklinde hüküm kurulamaz ise de, çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince tapu işlemlerinde bir sıkıntı yaşanmaması bakımından tapu malikinin doğum tarihinin tespite hükmedilebilir. Dolayısıyla, tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan doğum tarihinin tespitine karar verilmesi gerekirken, sicil kaydında yer alacak şekilde malikin doğum tarihi bakımından sicilin düzeltilmesine karar verilmesi doğru değildir.

Ancak, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerekli kılmadığından hükmün ikinci bendindeki '' ..... taşınmazların malik hanesinde yanlış yazılan doğum tarihlerinin 1910 doğumlu H.. kızı Ümmü T.. olarak düzeltilmesine....'' ibaresinin çıkartılmasına, yerine '' ..... taşınmazların malik hanesinde yazılan H.. kızı Ü.. T..'ın 1910 doğumlu olduğunun tespitine.....'' ibaresinin yazılmasına, davalının öteki temyiz itirazlarının reddine, bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının ise kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7132, Karar No: 2020/85, Tarih: 14.01.2020

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2017/7132 E.  ,  2020/85 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 102 ada 148 parsel sayılı, 2.779,95 m2 yüzölçümlü taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak dahili davalı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi; ... köyünde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan orman kadastrosunun kısmî ilana çıkartıldığını, ancak, dava dilekçesinde gösterilen ve ölçüm ve sınırlandırma yapılmadığı için ada ve parsel numaraları bulunmayan alanların orman sayılan yerlerden olduğu halde, orman sınırları dışında bırakıldığını belirterek, bu alanların orman sınırları içine alınması ve orman niteliğiyle Hazine adına tescili isteğiyle Hazine ve köy tüzelkişiliğine husumet yönelterek dava açmıştır.

Daha sonra yapılan kültür arazilerinin kadastrosu sırasında dava konusu taşınmazların tespit tutanakları düzenlenmiş ve kesinleştirilmiş, mahkemece hakkında ayırma kararı verilen, 102 ada 148 sayılı parsele ait kadastro tutanağı getirtilerek, bu yere ilişkin olarak kısmî ilân süresinde dava açılması nedeni ile davalı olduğu belirtilerek davalı hale getirilmiş, asıl dava dosyası olan 2008/23 Esas sayılı dosyada tespit malikleri dahili davalı yapılarak taraf teşkili sağlanmış ve tespit maliki sayısınca dosyanın tefrikine karar verilerek, yeni esasa kayıt edilmek sureti ile yargılamaya devam olunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; Midyat ilçesi, ... köyü 102 ada 148 parsele ilişkin fen bilirkişisinin raporunda (A) harfi ile gösterilen 2173,89 m2'lik kısmın kadastro tespitinin iptali ile bu kısmın orman vasfı ile aynı ada içerisinde son parsel numarası verilmek suretiyle Hazine adına tespit ve tesciline, taşınmazın (B) harfi ile gösterilen 606,06 m2'lik kısmın ise tespit gibi tesciline karar verilmiş, hükmün davacı ... Yönetimi ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 2016/6230 E. - 2016/11593 K. sayılı kararı ile; "6360 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin onüçüncü fıkrası gereğince, davalı köyün bağlı bulunduğu ilçe belediye başkanlığı, ilgili büyükşehir belediye başkanlığı ve Hazinenin davaya katılımları sağlanarak taraf teşkili oluşturulması" gereğine değinilerek bozulmasına karar verilmiştir. Bozma ilamı doğrultusunda taraf teşkili sağlanarak yapılan yargılama sonucunda; dava konusu taşınmaza ilişkin davacı tarafın davasının kısmen kabulü ile fen bilirkişisi Muhittin Mungan'ın 25/11/2014 tarihli krokili raporunda (A) harfi ile gösterilen 2173,89 m2'lik kısmın kadastro tespitinin iptali ile bu kısmın orman vasfı ile aynı ada içerisinde son parsel numarası verilmek suretiyle Hazine adına tespit ve tesciline, taşınmazın (B) harfi ile gösterilen 606,06 m2'lik kısmın ise tespit gibi tesciline, Orman Yönetimi ve Hazine lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ile davacı ... Yönetimi tarafından (B) harfi ile gösterilen bölümü yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, 06/08/2008-05/09/2008 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşmiş ve çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, 06/08/2008-05/09/2008 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşmiş ve çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince taraf teşkili sağlanarak, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 102 ada 148 sayılı taşınmazın (A) harfi ile işaretli 2173,89 m2 bölümün orman sayılan yerlerden olduğu, (B) harfi ile işaretli 606,06 m2 bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen dahili davalı yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, karar tarihinden sonra, 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi ile Orman Yönetimi 02/07/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır, hükmü gereğince Orman Yönetiminin açtığı dava nedeniyle aleyhine harçlara hükmedilmesi, hatalı olup bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Bu sebeple; ilk derece mahkemesi hükmünün harçla ilgili 3. bendinin hükümden çıkarılarak yerine “3-Davacı ... Yönetimi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına'' cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 14/01/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.