muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9219, Karar No: 2024/2050, Tarih: 11.03.2024

2. İlk Derece Mahkemesince eylemin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun kabulüne karşın karar başlığında suç adının "Çocuğun cinsel istismarı" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.08.2015 tarihli ve 2015/261 Esas, 2015/287 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, Üye ... ile Üye ...'ın karşı oyları ve oy çokluğu ile ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.03.2024 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy)

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Dairemizin sayın çoğunluğu ile ihtilafa düştüğümüz husus, mağdure ...'ın ... Turizm Otelcilik Meslek Lisesinde öğrenci olduğu ve ...Otelinde staj yapmaya başladığı, 06.05.2015 tarihinde ...Otelinin balo salonunda yapılacak olan toplantı ile ilgili hazırlakların olması sebebi ile mağdurenin aynı otelde çalışmakta olan sanık ...'un yanında görevlendirildiği, mağdurenin balo salonunda sanık ile çalıştığı sırada sanık tarafından balo salonunda bulunan mutfağa yönlendirildiği ve sanığın mağdurenin peşinden giderek mutfakta bulunan lambanın düğmesini göstermek bahanesiyle mağdureye arkadan sarılarak göğsünü tuttuğu, koltuk altından tutarak ve sıkarak havaya kaldırdığı, cinsel organını sırtına sürttüğü, sonra tekrar aşağıya indirdiği, mağdurenin kendisine dönerek tepki verdiği sırada mağdureyi dudaklarından öpmeye çalıştığı şeklindeki fiziksel temas içeren sanığın mağdureye yönelik sabit kabul edilen eyleminin sarkıntılık mı yoksa basit cinsel saldırı suçunu mu oluşturduğu hususudur.

Adana Devlet Hastanesi'nin mağdur ... hakkında düzenlemiş olduğu 07.05.2015 tarih, 01251302 dosya nolu adli raporda; her iki koltuk altında, sırt kısmında solda, sağda morlukların bulunduğu, ayrıca mağdurenin ruhsal yönden ciddi olarak etkilendiği, psikolojik destek gerektiği belirtilmiştir.

Adana Devlet Hastanesi'nin mağdur ... hakkında düzenlemiş olduğu 07.05.2015 tarih, 01251302 dosya nolu adli raporda; her iki koltuk altında, sırt kısmında solda, sağda morlukların bulunduğu, ayrıca mağdurenin ruhsal yönden ciddi olarak etkilendiği, psikolojik destek gerektiği belirtilmiştir.

Sanığın eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleştiğinin kabulü halinde sarkıntılık suçu oluşacaktır. Sanığın olay anı itibariyle herkese açık bulunmayan ve kimsenin olmadığı yerde mağdureye arkadan sarılarak erojen bölgesini olan göğüslerini tutma, koltuk altından tutarak ve adli raporda belirlendiği üzere cebir kullanarak koltuk altından tutup sıkarak havaya kaldırma, cinsel organını mağdurun sırtıma sürtme, mağdurenin kendisine dönerek tepki verdiği sırada mağdureyi dudaklarından öpmeye çalışma hareketlerinin tek dokunuşlu ani ve kesintili olmadığı gibi herbiri sarıkıntılık olan birden çok hareketin süreklilik arz ettiği, cebir ile işlenen her biri sarkıntılık düzeyinde kalan birden çok eylemin çocuğun istismarı suçunu oluşturucağı, sanığın temadi eden eyleminin kendi iradesi değil mağdurenin tepki göstermesi üzerine sonlandırdığı nazara alındığında cinsel arzularını tatmine yönelik cebir de içeren eylemin sarkıntılık düzeyinde kalan çocuğun basit cinsel istismarı suçu boyutunu aştığı ve çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun aksi yöndeki kararın onanması yönündeki görüşüne iştirak edilmemiştir.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/29567, Karar No: 2018/18921, Tarih: 06.11.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/29567 E.  ,  2018/18921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başka nedenler yerinde görülmemiştir, Ancak;

1-Sanığın yaşanılan tartışma sonrasında kendisini korumak amacıyla müştekilerin yanına satırla gittiğini ancak satırı kullanmadığını ve tehdit etmediğini savunması, müştekiler ... ve ...’un tüm aşamalarda, sanığın belinde satır gördüklerini söyleyip, müşteki ...’ın ise soruşturma aşamasında diğer müştekilerle benzer beyanda bulunup sanığın elinde kesici alet olmadığını söylemesine rağmen kovuşturma aşamasında, sanığın elindeki satırla tehdit ettiğini beyan etmesi, yine olay tutanağında, sanığın “ben buraya kelle almaya geldim, arkamda kimse yok” dediğini ve müştekiler tarafından, sanığın belinde satır olduğunun bildirilmesi üzerine, sanığın rızası ile belinden çıkarttığı satırı teslim ettiği belirtilmesine karşın, tutanak tanıklarından ...’ün kovuşturma aşamasında, sanığın belinde bulunan satırı çıkartarak “kelle almaya geldim buraya” diyerek bağırdığı ve hemen kendisine sarılıp satırı aldığı yönündeki tutanak içeriği ile uyumlu olmayan anlatımı karşısında, öncelikle tanığın ve müşteki Yahya Bal’ın anlatımları arasında aşamalarda oluşan çelişkiler giderildikten sonra, hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı da açıklanarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın eyleminin silahla tehdit kapsamında kalmadığının ve TCK'nın 106/1-2 cümle kapsamında kaldığının kabul edilmesi halinde ise, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması;

B-Kabule göre; Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11344, Karar No: 2013/10588, Tarih: 03.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/11344 E.  ,  2013/10588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı ...Genel Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı Kanal 1 ve diğeri aleyhine 29/07/2009 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılardan ... Elektrik Dağıtım AŞ yönünden davanın kabulüne, davalılardan Kanal 1... yönünden açılan davanın reddine dair verilen 12/10/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... Elektrik Dağıtım AŞ vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalılardan ... Elektrik Dağıtım AŞ'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılardan ... Elektrik Dağıtım AŞ'nin diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davalılardan ... Elektrik Dağıtım AŞ yönünden davanın kabulüne, diğer davalı ...AŞ yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılardan ... Elektrik Dağıtım AŞ tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının haksız eylem nedeniyle uğramış olduğu zararın reeskont faizi ile davalılardan tahsilini talep ettiği, mahkemece davalılardan Elektrik Dağıtım AŞ yönünden dava konusu alacağın reeskont faizi ile tahsiline hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın tahsiline ilişkin olup, haksız eylemden doğan zararlarda yasal faiz uygulanmalıdır. Mahkemece, bu yön göz ardı edilerek, reeskont faizine hükmedilmiş olması doğru değildir. Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438. maddesi uyarınca karar düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendindeki "reeskont" sözcüğü silinerek yerine "yasal" ifadesinin yazılmasına, davacının tüm, davalılardan ... Elektrik Dağıtım AŞ'nin diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçimi ile ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna, temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17158, Karar No: 2015/33369, Tarih: 24.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/17158 E.  ,  2015/33369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/312383

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2013/645 (E) ve 2014/473 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık H.. Ç.. hakkında katılan O.. Ç..'a yönelik, sanık O.. Ç.. hakkında katılan İ.. Ç..'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tayin edilen adli para cezalarının tür ve miktarına göre, hükümlerin 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından, katılan sanık Orhan müdafii ve katılan sanıklar Hakan ve İlhan müdafiinin temyiz istemlerinin 6217 sayılı Kanun'un 26/1. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gözetilerek CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık O.. Ç.. hakkında katılanlar İ.. Ç.. ve H.. Ç..'a yönelik hakaret, sanıklar İ.. Ç.. ve H.. Ç.. hakkında katılan O.. Ç..'a yönelik hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümler ile sanık İ.. Ç.. hakkında katılan O.. Ç..'a yönelik kasten yaralama suçundan ve sanık H.. Ç.. hakkında katılan O.. Ç..'a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, Mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanık Orhan müdafiinin, katılan sanıklar İlhan ve Hakan müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3) Sanık O.. Ç.. hakkında katılanlar İ.. Ç.. ve H.. Ç..'a yönelik tehdit suçundan ve katılan H.. Ç..'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık Orhan müdafiinin, katılan İlhan ve Hakan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 24/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4902, Karar No: 2017/5796, Tarih: 18.09.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/4902 E.  ,  2017/5796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Ülkemizde 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kararı doğrultusunda, terörle mücadele çerçevesinde alınması zaruri olan tedbirler kapsamında çıkarılan 03.10.2016 tarihli 675 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Dava ve Takip Usulü başlıklı 16. Maddesinde aynen;

“Madde 16- (1) 20/07/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen davalarda mahkemelerce, 15/8/2016 tarihli ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle red kararı verilir. Bu kararlar duruşma günü beklenmeksizin dosya üzerinden kesin olarak verilir ve davacılara resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(2) 20/07/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete,

dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/08/2016 tarihinden önce başlatılan icra ve iflas takipleri ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen takipler hakkında icra müdürlüklerince, 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca düşme kararı verilir. Bu kararlar dosya üzerinden kesin olarak verilir ve takip alacaklısına re'sen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı takip giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(3) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan k.anun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler veya kapatılma ya da resen terkin üzerine Maliye Bakanlığı ile Vakıflar Genel Müdürlüğü aleyhine 17/8/2016 tarihi dahil bu tarihten sonra açılan davalar ile icra ve iflas takipleri hakkında 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi gereğince dava veya takip şartının bulunmaması nedeniyle davanın reddine veya takibin düşmesine karar verilir.

(4) Birinci ve ikinci fıkralar uyarınca verilen kararlarda davacı veya alacaklının 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesinde belirtilen usule uygun olarak ilgili idari makama, tebliğ tarihinden itibaren otuz günlük hak düşürücü süre içinde başvurabileceği belirtilir. İdari başvuru üzerine idari merci tarafından verilecek karar aleyhine idari yargıda dava açılabilir. İdari yargının verdiği karar kesin olup, uyuşmazlık adli yargıda hiçbir şekilde dava konusu yapılamaz.” hükmü getirilmiştir.

Dosya kapsamında, davalı şirketin, KHK ile kapatılan ya da devredilen kurum veya şirketlerden olduğu anlaşılmakla, Mahkemece, eldeki dava hakkında 675 sayılı KHK. nin 16. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın 675 sayılı KHK. nin 16. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için BOZULMASINA, bozma sebebine göre esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 18.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6324, Karar No: 2019/11103, Tarih: 25.09.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/6324 E.  ,  2019/11103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (sanık ...), kasten öldürme suçuna teşebbüs (sanıklar....,..... kasten yaralama (sanıklar....,.....

HÜKÜM : Sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyetine, sanıklar....,..... katılan sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçundan mahkumiyetlerine, sanıklar ....,..... haklarında sanıklar ....,..... 'a ve sanıklar....,...... haklarında ise sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Katılan sanık ... ile sanıklar ....,.... haklarında kasten yaralama suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesine göre verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların aynı Kanunun 231/12. maddesi gereğince itirazı kabil olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve itiraz merciince de bu hususta mahallinde karar verildiği anlaşıldığından, anılan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince Reddiyle, incelemenin sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kasten yaralama ve sanıklar ....,..... haklarında kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleriyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; sanığa isnat edilen suçun sanık tarafından işlendiğinin belirlendiği, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşılmakla, katılan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında sanık ...’a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Oluşa uygun kabule göre sanığın işlediği kasten yaralama suçunun 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 86/3-e. maddelerinde düzenlenen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e, 67/4. maddelerinde belirtilen on iki yıllık asli ve ilave dava zaman aşımı süresine tabi bulunduğu ve suç tarihi olan 03.08.2006'dan inceleme gününe kadar bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık ... hakkında bu suçtan görülen kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zaman aşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında katılan mağdure.... ya yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve sanıklar....,..... haklarında katılan sanık ...’a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ...’in, olay günü on bir yaşındaki katılan mağdure...’nın çalıştığı işyerine geldikten sonra göğüslerini tutup, kıyafet üzerinden kendi cinsel organına dokundurması şeklindeki eyleminin ani ve kesintili şekilde gerçekleşip süreklilik arz etmemesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilerek hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı ve 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunlarla cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda yapılan düzenlemeler de gözetilip, belirlenecek lehe kanuna göre mahkumiyeti yerine yazılı şekilde uygulama yapılması,

Katılan mağdure...’nın cinsel istismara maruz kaldığını öğrenen babası...’ın, bir süre sonra akrabası olan mağdur ...’la birlikte pazar yerinde tezgahı bulunan sanık ...’in yanına gelerek tartışıp vurmaları üzerine başlayan ve ...’in kardeşleri olan diğer sanıklar ... ile ...’in de katılımıyla devam eden kavgada ...’un, yanındakilerin iştiraki olmaksızın bıçakla yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı Numan’ı, diğer sanıklar ... ile ...’in de adiyen darp ettiklerinin kovuşturma evresinde alınan Numan ve...’ın beyanları, Numan’da tek bıçak yarası olduğuna dair Adli Tıp 2. İhtisas Kurulunun 19.10.2011, 30.07.2012 tarihli raporları ile tüm dosya içeriğinden anlaşıldığı, mevcut haliyle sanıklar ..., ... ile ... arasında fikir ve eylem birliğinin bulunmadığı ve ...'le ...’in ani gelişen, kendilerine saldırı olayına karşılık vermek suretiyle kavgaya dahil olmaları nedeniyle ...’un eylemine iştirakten sorumlu tutulmayıp, sadece kendi eylemlerinden sorumlu tutulmaları gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, katılan mağdure... vekili ile katılan sanık ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17320, Karar No: 2021/21753, Tarih: 15.09.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/17320 E.  ,  2021/21753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça sürüklenen çocuğa atılı suçların yasa maddesinde öngörülen cezaların üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2. ve 67/2. maddelerine göre, suçların tabi bulunduğu 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının süreç içinde gerçekleştiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyiz itirazları bu nedenle, yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnamaye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeyen HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e. 66/2. ve CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek (DÜŞMESİNE) 15/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.