muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16575, Karar No: 2013/15404, Tarih: 11.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/16575 E.  ,  2013/15404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10.09.2012 tarih ve 2012/96-2012/163 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ‘Martı Hotels Turkey’ ibareli markasının 1998 yılından beri tescilli olduğunu, martı uzantılı ‘martı la perla-marmaris+şekil markasının tescili için davalı Kuruma başvurduğunu, bu başvurunun, tescilli ‘martı’ ve ‘sahil martı hotel+şekil markalarının varlığı nedeniyle kısmen reddine karar verildiğini, yapılan itirazların kabul görmediğini, tescilli markasının otel hizmetleri için verildiğini, bunun yiyecek ve içecek sağlanması hizmetlerin de kapsadığını, ayrıca tescilli markasının tanınmış olduğunu, tüm mal ve sınıflar için korunacağını, ibare üzerinde öncelik hakkı olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline, tescil için engel teşkil eden markaların hükümsüzlüğü davası açıldığından sonucunun beklenilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kurum işlem ve kararlarının hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, dosya kapsamına göre, davacı markasının, ret gerekçesi markada olduğu gibi "MARTI" ibaresi yanında "La Perla Marmaris" ibarelerini ve özgün şekil unsurunu taşıdığı, markalar arasında ilk bakışta fark edilecek düzeyde farklılıklar bulunduğu, benzerliğin düşük düzeyde olduğu, KHK'nın 7/1 (b) maddesindeki benzerlik olgusunu dar yorumlamak gerektiği, davalı TPE'nin KHK'nın 8/1 (b) maddesi kapsamında inceleme yapıyormuşcasına inceleme yaptığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, TPE YİDK.nın dava konusu kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10168, Karar No: 2015/6316, Tarih: 13.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/10168 E.  ,  2015/6316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hükümler : Sanıklar hakkında: TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin ve katılanlar vekilinin eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine, sübuta ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK’nın 23. maddesinde, kastı aşan suçlarda veya neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçlarda cezalandırılabilmek için failin meydana gelen sonuç açısından en azından taksirle hareket etmesi gerektiği belirtilmiş, madde gerekçesinde de, hükmün konuluş amacının, objektif sorumluluk anlayışını terk etmek olduğu, bu tür sorumluluğun, orta çağ kanonik hukukunun kalıntısı olan “versari in re ilicita” yani hukuka aykırı bir durumda olan bunun bütün neticelerine katlanır anlayışının ürünü olduğu, çağdaş ceza hukukunun bu anlayışı çoktan terk ettiği, düzenlemeyle meydana gelen ağır netice açısından sorumluluk için neticeye ilişkin olarak en azından taksir dolayısıyla kusurlu olunması gerektiği belirtilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.4.2009 tarihli, 2008/1-197 esas, 2009/93 sayılı kararında da vurgulandığı üzere; TCK’nın 87/4. maddesinde ise, kasten yaralama sonucunda ölümün meydana gelmesi halinde failin nasıl cezalandırılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak, maddedeki atfın, 86. maddenin 1. ve 3. fıkralarına yapılmış olmasından dolayı bu hükmün aynı maddenin 2. fıkrasında kalan yaralanma eylemleri açısında uygulanması mümkün değildir.

Basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilir nitelikte yaralanma sonucunda mağdurun ölmesi halinde, TCK’nın 23 ve 87/4. maddelerinin uygulanması imkânı bulunmadığından, failin sorumluluğunun genel hükümler kapsamında değerlendirilmesi gerekmektedir. Meydana gelen sonuç, (ölüm) öngörülebilir ise ve fail bu sonucu öngörmeksizin hareket etmişse, TCK’nın 22/2. maddesi uyarınca taksirle öldürme suçunu düzenleyen 85. maddesi uyarınca, öngörülebilir sonuç fail tarafından da öngörülmüş ancak istenmemiş ise fail bilinçli taksirle öldürme suçundan Kanun'un 85 ve 22/3. maddeleri uyarınca, fail öngördüğü sonucu kabullenerek fiilini icra etmiş ise bu kez de, olası kastla öldürme suçundan sorumlu tutulmalıdır.

Failin ölüm sonucunu öngörmesi mümkün olmakla birlikte, gerekli özeni göstermeyerek ölüme neden olması halinde faili taksirle öldürmekten sorumlu tutmak mümkün ise de, ölüm sonucunun meydana gelmesinin öngörülmesi mümkün değilse failin taksirle öldürmeden sorumlu tutulması mümkün değildir.

Failin ölüm sonucunu öngörmesi mümkün olmakla birlikte, gerekli özeni göstermeyerek ölüme neden olması halinde faili taksirle öldürmekten sorumlu tutmak mümkün ise de, ölüm sonucunun meydana gelmesinin öngörülmesi mümkün değilse failin taksirle öldürmeden sorumlu tutulması mümkün değildir.

Neticenin öngörülebilir olmaması halinde, faili meydana gelen ağır sonuçtan sorumlu tutmak, yeniden objektif sorumluluğun kabulü anlamına gelecektir ki, böyle bir kabul kusur sorumluluğunu benimseyen ceza kanununun sistematiğine de aykırıdır.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamına göre; ölen...'nin, sanık...'ın annesi olan ... ile uzun yıllardır arkadaşlık yaptığı ve ... olan birlikteliğini evlenmeden sürdürmek istediği, tarafların, bu konudan kaynaklanan sorunlarla ilgili yüz yüze konuşmak için buluşmaya karar verip, sanık...'ın, daha önce kararlaştırılan yerde...'yi aracının ön koltuğuna aldığı, bu esnada, sanık...'ın yönetimindeki aracın arka koltuğunda adı geçen sanığın arkadaşı olan diğer sanık ...'un oturmakta olduğu, bir süre sonra, araç içerisindeki konuşmaların tartışmaya dönüşmesi üzerine, aracın cadde üzerinde durakladığı anda,...'nin araçtan inerek oradan uzaklaşmak istediği, sanık...'ın ise...'nin araçtan inmesine engel olmaya çalışıp, bunu başaramayınca, araçtan inen...'yi iteklediği, aracın arka koltuğunda oturan diğer sanık ...'un da, araçtan inip,...'yi yakasından tutarak, yüzüne doğru kafa attığı, aldığı darbenin etkisiyle yere düşen...'nin, başını kaldırıma çarparak, künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ve gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü ve yüzüne almış olduğu darbenin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğunun tespit edildiği olayda,

Sanık ...'un, yakasından tuttuğu kişinin, yüzüne doğru kafa atması halinde aldığı darbeyle dengesini kaybedip, sert ze... düşerek, ölümüne neden olabileceğini öngörmesi gerekirken, gerekli özeni göstermeyip, bu sonucu öngörmeksizin hareket etmesinden dolayı sübut bulan eyleminin TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçunu oluşturduğuna dair kabulde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de,

Meydana gelen ölüm sonucunun, tamamen sanık ...'un eyleminden kaynaklandığı ve sanık...'ın öleni iteklemekten ibaret eyleminin TCK'nın 86/2. maddesinde tanımlanan kasten yaralama suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle sanık... hakkında da taksirle öldürme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Temel cezaların tayininde, TCK'nın 61/1. madde ve fıkrasında yer almayan, “sanıkların kişilikleri, şahsi ve sosyal durumları” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2- Temel cezaların tayininde, TCK'nın 61/1. madde ve fıkrasında yer almayan, “sanıkların kişilikleri, şahsi ve sosyal durumları” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

3- TCK'nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle, aynı Kanun'un 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, temel cezaların asgari hadden tayin edilmesi,

4- Sanıkların duruşmada alınan beyanlarına ve kolluk görevlilerince yapılan araştırmalara göre, sanık...'ın öğrenci olup, geçiminin annesi tarafından sağlandığı, sanık ...'un ise muhasebeci yanında çalışıp, aylık 600,00 TL geliri olduğu anlaşılmakla, üzerlerine kayıtlı taşınır ya da taşınmaz malları bulunmayıp, ekonomik durumlarının zayıf olduğu tespit edilen her iki sanık hakkında, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak 20,00 TL ile 100,00 TL arasında miktar tayin ve takdir etmek durumunda olan yerel mahkemece, sanıkların tespit edilen ekonomik durumlarına uygun düşmeyecek biçimde, yasal, yeterli ve geçerli bir gerekçeye de dayanılmadan, adli para cezalarının günlüğü 30,00 TL'den hesaplanarak, sanıklara fazla ceza tayini,

5- Hükümlerin esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezalarının belirlenmesine esas tam gün sayılarının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

6- TCK'nın 50/6. maddesinde bulunan “yaptırımın” ibaresinin 01.03.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile “tedbirin” olarak değiştirilmesi ile sözü edilen maddenin birinci fıkrasının “a” bendi uyarınca hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi seçenek yaptırım, diğer bentlerde düzenlenen hususların ise seçenek tedbir niteliğinde olduğu, TCK'nın 50/6. maddesinde hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesinin sonuçlarının düzenlediği, somut durumda ise sanıklar hakkında bir tedbir niteliğini haiz olmayan, uzun süreli hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği, kaldı ki bu durumun hükümlerin tesisi aşamasında değil, hükümlerin kesinleşmesinden sonra infaz aşamasında nazara alınacağı hususu gözetilmeksizin, infazı kısıtlayacak şekilde, hapis cezalarından çevrilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde TCK'nın 50/6. maddesi gereğince hapis cezalarının infaz edileceğinin ihtarına karar verilmesi,

7- İki sanığın yargılandığı davada, katılan sıfatını taşıyan yedi kişiden, sadece ... ve ... kendilerini vekil ile temsil ettirdikleri halde, “Katılanlar kendini vekille temsil ettirdiklerinden yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 1.320,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıklardan tahsili ile katılanlara verilmesine,” şeklinde, takdir edilen vekalet ücretinin sanıklardan ne miktarda tahsil edileceğine dair açıklama içermeyecek biçimde ve katılanların tamamı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

8- Yargılama giderinin; her bir sanığa sebebiyet verdikleri tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, birlikte suç işlemeyen sanıklardan, “eşit olarak” alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.04.2015 tarihinde sanık ... yönünden oyçokluğu ile sanık ... için oybirliğiyle karar verildi.

Muhalefet Şerhi

Çoğunluğun, sanık ...'un eyleminin TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçunu oluşturduğuna ilişkin kabulüne katılmıyorum.

Şöyle ki; Sanık ...'nin...'e kafa atması nedeniyle yere düşen ..'nin başını kaldırıma çarparak, künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması sonucu ölmesi olayında; sanığın kasıtlı eylemi sonucu ölüm meydana gelmiştir. Ölene kafa atan sanığın, ..'nin aldığı darbe sonucu dengesini kayberek yere düşeceğini ve kafasını sert ze... çarpabileceğini öngörmediğini söylemek mümkün değildir. Sanığın eylemi sonucu beyin kanaması geçiren ölenin basit tıbbi tedavilik bir durumu yoktur. Sanığın eyleminin TCK'nın 86/1 ve 87/4 maddelerine uyan suçu oluşturduğu kanaatiyle sayın çoğunluğun bu yöndeki kabulüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/2083, Karar No: 2021/1815, Tarih: 20.04.2021

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2021/2083 E.  ,  2021/1815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DRC. MHK. :İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İİK 285. maddesi “Borçların vadesi geldiği halde ödeyemeyen veya vadesinde ödeyememe tehlikesi altında bulunan herhangi bir borçlunun... konkordato talep edebileceği” hükmünü içermektedir.

Konkordato hukuki niteliği itibarıyle belli bir alacaklı çoğunluğunun muvafakat etmesi halinde borçlunun ekonomik faaliyetine devam etmesine imkan veren, resmi organın katılımıyla sağlananan özel bir cebri icra alternatifidir.

Ekonomik darboğazların sermaye şirketleri açısından aşılmasını sağlamak maksadıyla devlet çeşitli enstrümanlar kullanmaktadır. 7101 sayılı Kanunla uygulanmasına son verilen iflasın ertelenmesi bu yollardan biri idi, uygulamadaki denetim zayıflığı bu kurumun kötüye kullanılmasının yolunu açtı ve sakıncaları çoğalınca uygulanmasından vazgeçildi.

İflas ertelemenin yürürlükten kaldırılması ile yerine daha önceden Kanunumuzda olmasına rağmen bazı sebeblerle uygulaması çok az olan konkordato revize edilerek ekonomik darboğazda olan sermaye şirketleri ve şahısların bu durumdan kurtulmaları ve ekonomiye tekrar katkıda bulunmalarının yolunun açılması hedeflendi.

Gerek iflas erteleme, gerekse konkordatonun amacı iyiniyetli olan borçlunun borçlarını ödeyebilmesinin yolunu açmaktadır. Konkordato bazı yazarların da kabul ettiği şekliyle alacaklı ile borçlu arasında devlet kontrolünde yapılan özel bir sulh sözleşmesidir. Devlet kontrülünü mahkeme eliyle kullanmaktadır. Burada kontrolün kullanılması sırasında müdahalenin ne oranda olacağı konkordato kurumunun genel olarak başarısına etken olacaktır. Katı müdahaleler bu başarının önüne geçebilir. Hakim müdahalede bulunurken konkordatonun tasdiki için Kanunda belirlenen şartların yanında, genel ekonomik durumu, borçlunun geçmiş halini talepte iyiniyetli olup olmadığını da değerlendirerek sonuca gitmelidir. Alacaklı ve alacak miktarının nisabın çok üstünde bir kesim tarafından kabul edilen konkordato projesinde projeye olumlu oy kullanan büyük kesimin kabullerine değer vermek ve sonuca bu düşünceyi hakim kılmak gerekir.

Konkordato hukukumuzda daha önce olmayan rehinli alacaklılarla müzakere (İİK 308 h) adi konkordatonun işlerliğini kuvetlendirmek, konkordatodan etkilenmeyerek rehnin paraya çevrilmesi yoluyla alacağına kavuşabilecek alacaklıyı projenin içine katmak için yapılan bir düzenlemedir. Bu madde adi konkordatonun önüne engel olarak çıkartılan ve rehinli alacaklılarla anlaşma olmadığı takdirde adi konkordatonun şansını sonlandıran bir düzenleme değildir. Rehinli malın satışının ertelenmesi (İİK 307) konkordatonun başarıya ulaşması için gerekli ise mahkemece alınması gerekli kararlardandır.

Tüm bunların yanında konkordato sadece dava tarihindeki durum nazara alınarak karar verilmesi gereken dava teorisine bağlı davalardan değildir. Talep sonrası gelişmeler, muhtemel olgular nazara alınarak karar verilmelidir.

Somut olayda; borçlunun borca batık olmadığı, adi alacaklıların % 80’inin konkordato projesine onay verdiği, rehinli alacak sahiplerinden en büyük alacaklı QNB Finansbank ile yargılamanın devamı sırasında anlaşma sağlandığı, borçlunun iyiniyetli olmadığı konusunda herhangi bir iddia ve olguya rastlanmadığı, rehinli malların satışının ertelenmesi konusunda talepte bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Az yukarıda belirtildiği üzere katı uygulanan konkordato kuralları ne alacaklı ne de ekonomiye katılması amaçlanan borçluya fayda sağlamaz. Aksine % 80 gibi çoğunlukla borçluyla anlaşma sağlamak isteyen alacaklının durumunu da kötüleştirir. Rehinli alacaklılarla anlaşma sağlanmaması konkordatonun tasdikine engel değildir. Kaldı ki en büyük alacaklı banka borçlu ile anlaşma sağlamıştır.

Bu durumda mahkemece dava teorisine bağlı olmayan konkordato talebinde büyük bir nisapla projenin kabul edildiği olgusu, bankaların talepten sonra borçlu ile anlaşmaları, projenin başarıya ulaşması için gerekir ise rehinli malların satışının durdurulabileceği hususları üzerinde de durularak konkordato talebinin yeniden değerlendirilmesi gerekirken, sadece rehinli alacaklılarla müzakerelerin olumlu geçmemesi gerekçe gösterilerek projenin başarıya ulaşma sansının bulunmadığı sonucuna varılması ve Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf talebinin esastan reddine karar verilmesi doğru görülmemiş esastan red kararının kaldırılarak kararın bu gerekçelerle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacılar lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 20.04.2021 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

- MUHALEFET ŞERHİ-

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacılar lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 20.04.2021 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

- MUHALEFET ŞERHİ-

Konkordatonun tasdiki şartları İİK nın 305. maddesinde belirtilmiştir. Bu şartlardan biride, “borçlunun teklif ettiği tutarın kaynakları ile orantılı olmasıdır”. Mahkemenin, söz konusu orantının bulunup bulunmadığını komiser veya bilirkişi marifetiyle resen tespit ettirmesi gerekir. Bu tespit yapılırken borçlunun aktif ve pasifleri reel olarak ele alınmalı ve borçlulara tahsis edilen “net aktif” miktar ile ödenecek miktar arısındaki fark, Kanunun aradığı oranda olup olmadığı ortaya konulmalıdır. Borçlunun “net aktifi” alacaklılara önerilen meblağı karşılayacak miktarda değilse tasdik talebi reddedilmelidir .

Somut olayda, alanında uzman üç kişilik komiser heyetinden alınan raporda; özetle, “rehinli alacaklılarla müzakere yapılmadığı, dolayısıyla proje kapsamında bulunan taşınmazların cebri icra yolu ile satılacağı, bu durumda teklif edilen ödeme planına uygun ödeme yapılmasının mümkün olmayacağı”, görüşü belirtilmiştir.

Rapor doğrultusunda ilk derece mahkemesi konkordato tasdik talebinin reddine, istinaf mahkemesi ise istinaf isteminin esastan reddine karar vermiştir. İlk derece mahkemesi ve istinaf mahkemesi kararları İİK nın 305. Maddesine uygun olması ve onaması gerekirken bozmaya dair Sayın çoğunluğun kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2020/875, Karar No: 2021/474, Tarih: 21.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/875 E.  ,  2021/474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama, hakaret, genel güvenliğin kasten

tehlikeye sokulması

Hüküm : 1- Katılan sanık ...'nun, diğer katılan sanık ...'e yönelik taksirle yaralama suçundan TCK'nın

89/1, 62/1, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Katılan sanık ...'ün, diğer katılan sanık ...

...'a karşı hakaret suçundan; beraat

3- Katılan sanık ... hakkında genel güvenliğin kasten

tehlikeye sokulması suçundan hüküm verilmesine yer

olmadığına

Taksirle yaralama suçundan katılan sanık ...’nun mahkumiyetine, hakaret suçundan katılan sanık ...’ün beraatine ilişkin hükümler ile genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan katılan sanık ... hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin karar, katılan sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanık ... müdafinin 29/08/2016 tarihli dilekçesinin içeriğine göre vaki temyiz isteminin; katılan sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile diğer katılan sanık ... hakkındaki hakaret suçundan beraat, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hüküm verilmesine yer olmadığına, tehdit suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yöneldiği, bu itibarla katılan sanık ... hakkında diğer katılan sanık ...'ya karşı mala zarar verme suçu ile ilgili hükme karşı temyiz isteminin bulunmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelen itirazın merciince incelenerek karara bağlandığı belirlenmekle, diğer hususlar ile sınırlı olarak yapılan incelemede:

1- Katılan sanık ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan, hüküm kurulmasına yer olmadığına dair verilen karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Hüküm kurulmasına yer olmadığına (karar verilmesine yer olmadığına) ilişkin kararın CMK'nın 223/1. maddesinde belirtilen hüküm türleri arasında yer almaması sebebiyle temyiz kabiliyetinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-Katılan sanık ... hakkında diğer katılan sanık ...'a karşı hakaret suçundan beraatine dair hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının iddianamesiyle katılan sanık ... hakkında ...'a karşı hakaret suçundan kamu davası açıldığı, hükmü temyiz eden katılan sanık ...'ya karşı hakaret suçundan açılan bir kamu davası bulunmadığı, katılan sanık müdafinin, tesis edilen beraat hükmünü temyiz etmesinde hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığından, katılan sanık müdafinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

3- Katılan sanık ...'nun, diğer katılan sanık ...'e yönelik taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine dair hükme yönelen temyiz isteminin incelenmesine gelince: