muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11301, Karar No: 2021/315, Tarih: 21.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11301 E.  ,  2021/315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... 8. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Kısıtlı ..., ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.06.2019 tarih ve 2019/728 esas, 2019/1011 karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, 02.07.2020 tarihli ek karar ile resen kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... 8. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Kısıtlının, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.06.2019 tarih ve 2019/728 esas, 2019/1011 karar sayılı ilâmı ile vesayet altına alındığı, vesayetin ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince takip edildiği, kısıtlı ya da vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın ... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibinde ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7101, Karar No: 2021/4860, Tarih: 15.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/7101 E.  ,  2021/4860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Eylemin 21:30'da gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlenmesi nedeni ile sanık hakkında koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uygulanmayarak eksik cezaya hükmedilmesi,

2- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan belirlenen hapis cezasında, sanık beyanına göre suçun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi nedeniyle TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 15.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15480, Karar No: 2013/12281, Tarih: 26.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/15480 E.  ,  2013/12281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Olay hakkında soruşturma aşamasında ifade veren sanık ve katılanın müşterek çocuğu ...'in ''olay günü annem ve babam yeni evlenen abim ...'ın eşi nedeni ile tartıştı babam anneme vurmadı, abim ... annemin kolunu tutarak itti'' şeklindeki beyanı ve bu beyan ile örtüşen yine soruşturma aşamasında ifadesi alınan ...'ın ''annem babama hakaret etti ben annemin kolunu tutarak ittim''şeklindeki anlatımları , bu anlatımlarla uyumlu adli rapor içeriğine göre sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken olay hakkında görgüye dayalı bilgisi olduğu anlaşılan ...'ın mahkemece ifadesi dahi alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2) 5237 sayılı TCK'nin 50/1-d maddesi gereğince verilen kısa süreli hapis cezasının sanığın yerleşim özgürlüğünü kısıtlar şekilde ''1 yıl boyunca eşi ile birlikte yaşadığı müşterek konuta gitmekten yasaklanması'' seçenek yaptırımına çevrilmesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.03.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/447, Karar No: 2025/1825, Tarih: 20.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2025/447 E.  ,  2025/1825 K.**

**"İçtihat Metni"**

HAKİMLİĞİ : Ereğli (Konya) Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2023/6113 Değişik İş

SUÇ : Taksirle öldürme

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın kabulü

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının İstemi Üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili Kararın Kanun Yararına Bozulması

Ereğli (Konya) Cumhuriyet Başsavcılığının 24.10.2023 tarihli ve 2023/6249 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın, Ereğli (Konya) Sulh Ceza Hâkimliğinin 26.01.2024 tarihli ve 2023/6113 değişik iş sayılı kararı ile kabulü ile kararın kaldırılmasına kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. fıkrası uyarınca, 20.01.2025 tarihli ve 94660652-105-42-5686-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.01.2025 tarihli ve KYB-2025/9773 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.01.2025 tarihli ve KYB-2025/9773 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu’nun 173/1. maddesinde ki, “Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hakimliğine itiraz edebilir.” şeklindeki düzenleme karşısında,

Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılacak itiraz kanun yolunun 5271 sayılı Kanunu’nun 173/1. maddesi gereğince suçtan zarar gören ve Cumhuriyet savcısına verilen bir hak olduğu, her ne kadar müşteki vekilinin 27/11/2023 tarihli dilekçesi ile Ereğli(Konya) Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/10/2023 tarihli ve 2023/6249 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı itiraz edilmiş ise de; mercii Ereğli(Konya) Sulh Ceza Hâkimliğince henüz bir karar verilmeden önce müşteki vekilinin 24/01/2024 tarihli dilekçesi ile itiraz kanun yolundan vazgeçtiği anlaşılmakla, itiraz hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Olay tarihinde müteveffa ...'ın işçi olarak çalıştığı tarlanın sürülmesi sırasında traktörden düşerek yaralanması sonucu ölümüyle sonuçlanan olayda, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazdan vazgeçme gibi bir müessesenin kanunda yer almadığı, suçun şikayete tabi olmadığı, usul ve yasaya uygun şekilde yetkili kişi tarafından süresinde itiraz edildiği gözetildiğinde yetkili merci tarafından itirazın değerlendirilmesinin yerinde olduğu ve işin fiilen kim ya da kimler tarafından yürütüldüğünün her türlü şüpheden uzak şekilde dosya kapsamından anlaşılamadığı, işçi ve işverene ilişkin gerekli belgelerin temin edilerek bu hususun aydınlatılmasından sonra iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınması gerekli önlemlerin alınıp alınmadığına ilişkin bilirkişi incelemesinin yaptırılarak, şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında taksirle öldürme suçundan hakkında kamu davasının açılması için yeterli şüphe bulunan şüpheli hakkında delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesinin yerinde olacağından bahisle kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309.maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12190, Karar No: 2017/1759, Tarih: 01.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/12190 E.  ,  2017/1759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53.maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve nitelendirmede Yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20.-TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 16,00.-TL yargılama giderinin sanıklardan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "toplam yargılama gideri 16,00.-TL'nin sanıktan tahsiline" ilişkin bölümün çıkarılmasına, hüküm fıkrasına "sanıktan tahsiline karar verilen 16.00.-TL yargılama giderinin Devlet Hazinesine yükletilmesine" cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1730, Karar No: 2015/6486, Tarih: 26.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1730 E.  ,  2015/6486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mirasçılık belgesi istemine ilişkin olarak açılan davada ..... 8. Sulh Hukuk Mahkemesi ile ..... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirascılık belgesi istemine ilişkindir.

..... 8. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından davacının "......" adresinde oturduğundan ..... .. Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiş, ..... ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise çekişmesiz yargı işlerinde yetki kuralının kesin yetki olmadığı, mirasçılık belgesi verilmesi davasının çekişmesiz yargı işi olup 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi gereğince Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, çekişmesiz yargı işleri için talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesinin yetkili olduğunun belirtildiği, tarafların yetki itirazı olmadan, re'sen dikkate alınarak yetkisizlik kararı verilemeyeceği gerekçesiyle ..... 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu belirtilmiştir.

Mirasçılık belgesi verilmesine ilişkin dava 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi gereğince HMK'nın 382. maddesindeki çekişmesiz yargı işlerinden sayılmış, 384. maddesinde ise Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, çekişmesiz yargı işleri için talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu, HMK'nın 11/3. maddesinde ise, mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesine ilişkin davalarda, mirasçıların her birinin oturduğu yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir. Bu hale göre, mirasçılık belgesinin verilmesi davalarında kesin yetki kuralı olmayıp tarafların yetki itirazı da olmadığına göre davanın açıldığı ilk mahkeme olan ..... 8. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ..... 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12093, Karar No: 2024/3453, Tarih: 13.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/12093 E.  ,  2024/3453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1227 E., 2021/742 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.10.2020 tarihli ve 2018/475 Esas, 2020/409 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2020/1227 Esas, 2021/742 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın, hukuki alacağını tahsil etmek amacıyla konuşmak üzere yanına yaklaştığı müştekinin aracını üzerine sürmesi sebebiyle eylemi gerçekleştiren sanık hakkında meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Müşteki ile sanık arasında alacak verecek meselesi sebebiyle husumet bulunduğu, olay tarihinden 4-5 gün önce sanığın alacağını müştekiden talep etmesine rağmen alamadığı, bu nedenle tartıştıkları, olay günü sanık ile temyiz dışı sanıklar Vedat ve Bilal'in 73 .. 150 plaka sayılı araç ile müştekinin ikametinin civarına geldikleri, sanığın araçtan inip müştekinin ikametinden çıkışını beklediği, müştekinin 06 .. 7299 plakalı aracı ile ikametinden ayrılarak olay yerine geldiği esnada, temyiz dışı sanıkların içinde bulundukları araç ile müştekinin aracının geldiği yöne doğru hareket ettikleri, sanığın da müştekinin bulunduğu araca tabanca ile yaklaşık 4-5 kez ateş ettiği, devamında müştekinin aracı ile kaçtığı esnada ateş etmeye devam ettiği, olay yerinde 4 adet kovan ve 1 adet fişeğin bulunduğu, yine müştekiye ait aracın arka bagaj kısmında mermi izleri ile bagaj zemininde mermi çekirdeğinin bulunduğu, anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın, müştekinin sevk ve idaresindeki araca 4-5 el ateş ettiği, müştekinin aracı ile kaçtığı esnada da ateş etmeye devam ettiği, müştekinin olay yerinden uzaklaşması sebebiyle isabet almadığı, sanığın suçta kullandığı silahın öldürmeye elverişli olması, atış sayısı, atış mesafesi, aracın bagajı ve zemininde mermi giriş deliklerinin tespit edilmesi ile taraflar arasında önceye dayalı husumetin bulunması da nazara alındığında suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, müştekiden sanığa yönelen bir saldırı bulunmadığından meşru savunma uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2020/1227 Esas, 2021/742 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6089, Karar No: 2023/6995, Tarih: 20.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6089 E.  ,  2023/6995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1476 E., 2023/158 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnebolu Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/201 E., 2021/173 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti ve prime esas kazancın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; balıkçılık işi ile uğraşan davalı tarafın, balıkçı teknesi tarafından tutulan balıkların sevkiyat ve naklinin gerçekleştirildiği, davalı adına kayıtlı ... plâka sayılı kamyonun şoförü olarak, 07.09.2017 tarihinden 03.02.2019 tarihine kadar (03.02.2019 günü dahil) çalıştığını, İnebolu Sosyal Güvenlik Merkezinden temin edilen Hizmet Dökümü cetveline göre müvekkilinin, özellikle her yıl 1 Eylül'de başlayıp takip eden yılın Nisan ayının 15' ine kadar devam eden balık av sezonu dönemini kapsayan tarihlerde bildirimlerinin olduğunu, ilk yıl aylık 3.000,00 TL net ücret ve günlük 70,00 TL yemek parası, ikinci yıl aylık 3.500,00 TL net ücret ve günlük 80,00 TL yemek parası karşılığı çalıştığını, ilk yıl aylıklarının elden ödenmiş olduğunu, ikinci yıl aylık ücretlerinin ise asgari ücret karşılığı olan kısımlarının 17.12.2018 tarihine kadar banka aracılığıyla ödendiğini, kalan kısımlarının ise yine elden teslim edilerek ödendiğini beyanla davalı adına kayıtlı ... plâka sayılı kamyonun şoförü olarak, 01.01.2019 – 03.02.2019 tarihleri (03.02.2019 günü dahil) arasında hizmet akdine dayalı olarak aylık 3.500,00 TL net ücret ve 80,00 TL yemek parası karşılığında çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücret iddiasının gerçekle uyuşmadığını, balık sezonunun olduğu 1 Eylül-15 Nisan tarihleri arasında balık taşımacılığı yaptığı, diğer dönemlerde ise Evrenye'de bulunan müvekkiline ait balıkçı barınağında çevre işlerini yaptığını, davalının işe başladığı 07.09.2017 tarihinden bu yana asgari ücret ile çalıştığını, taşımacılık işi yaptığı dönemde asgari ücretin yanında sefer başına 150,00 TL prim ödendiğini, bunun haricinde herhangi ek bir ödeme yapılmadığı gibi davacıya ayrıca yemek ücreti de ödenmediğini, davacının maaşı da diğer işçilerin de olduğu gibi Ziraat Bankasına yatırıldığını, müvekkiline ait işyerinde davacıdan başka balık taşımacılığı yapan bir başka işçisi de mevcut olup tanık olarak beyanlarına başvurulduğunda asgari ücret karşılığı çalıştıklarının ispatlanacağını beyanla davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacı yana ait kurum nezdinde tutulan şahsi sicil dosyası incelendiğinde davacı yanın davalı işveren yanında 07.09.2017 tarihli işe girişi 31.12.2018 tarihinde ise işten çıkışın olduğu görülmekte olup belirtilen süreler dışında ise herhangi bir hizmeti bulunmadığı gibi çalışmalarına ilişkin son pirime esas ücreti de kurum kayıtlarında 2.100,00 TL olarak gözüktüğünü, bu haliyle yazılı delil niteliğindeki kurum kayıtlarının aksinin de ancak yine yazılı delil ile ispat edilmesi gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " Davanın kabulüne, davacı...TC kimlik numaralı ...'nin, davalı ...'ün ...sicil numaralı iş yerinde, hizmet akdine dayalı olarak 2.647,18 TL brüt ücretle, 01.01.2019 - 03.02.2019 tarihleri arasında 32 gün süre ile çalıştığının tespitine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri