muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4241, Karar No: 2016/7398, Tarih: 16.06.2016

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar ... ..... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin katılma yoluyla temyiz dilekçesinin süre nedeniyle REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ..... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.278,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 16.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9675, Karar No: 2025/3846, Tarih: 06.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/9675 E.  ,  2025/3846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/452 D.İş, 2023/463 K.

Taraflar arasında görülen sigorta tahkim davası sonucunda verilen İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı sigorta şirketi nezdinde trafik sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketiyle gerçekleşen 08.11.2019 tarihli kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp belirsiz alacak davası olarak toplam 8.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sunulan maluliyet raporunun karar vermeye elverişli olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetince; davacıda oluşan maluliyet ile kaza arasında illiyet bağı bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı vekilinin itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kaza nedeniyle beyin kanaması geçiren davacıda beyin kanamasına bağlı olarak maluliyet oluştuğunu, hakem heyetince alınan raporun evrak üzerinden düzenlendiğini, dosya kapsamında bulunan raporlar arasında çelişki bulunduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortalı aracın karıştığı trafik kazası sonucu ile davacıda oluşan bedensel zarar nedeniyle tazminat talebine ilişkindir.

Davacı vekili, meydana gelen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp maddi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davacı tarafça sunulan Kahramanmaraş Sütçüimam Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca maluliyete ilişkin düzenlenen raporda davacının ayakta durabilme, yürüme hareket bozukluğu, üst ekstremitede bozukluk, anorektal sistem nörolojik bozukluklar sebebiyle %84 oranında iş göremez ... geldiği belirtilmiş, rapora itiraz üzerine hakem heyetince alınan raporda; davacıda bulunan araz ile kaza arasında illiyet bağı bulunmadığı, davacıda tespit edilen arazların kazadan sonraki tarihlerde tanısı konan motornöron hastalığına bağlı olduğu belirtilmiş, Hakem Heyetince de bu rapor esas alınarak davacıda kaza nedeniyle maluliyet bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Dosya kapsamında maluliyete ilişkin alınan her iki rapor arasında davacıda oluşan yaralanmanın maluliyet oluşturup oluşturmadığı konusunda fahiş oranda çelişkiler bulunmakta olup Hakem Heyetince çelişkiler giderilmeksizin karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyeti tarafından; davacının kazaya ilişkin tüm tedavi evrakı eklenip (eksik varsa temini ile) dosyada bulunan sağlık kurulu raporları da irdelenerek çelişkinin giderilmesi ve bizzat muayene edilmek suretiyle kaza tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelik hükümlerine uygun olarak davacıda oluştuğu iddia edilen maluliyet oranının yüksekliği ve her iki rapor arasındaki fahiş çelişki dikkate alınarak Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesinden, Hacettepe Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından veya Ankara Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi, anılan kurumlardan rapor alınamaz ise genel mahkemelerce gerekli araştırma yapılmak üzere dosyadan el çekilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,06.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7659, Karar No: 2022/12997, Tarih: 25.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/7659 E.  ,  2022/12997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce verilen başvurunun kısmen kabulüne dair karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen itirazın reddine dair kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalıya trafik sigortalı aracın karıştığı kazadan dolayı davacının yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 50,00 TL tazminatın tahsilini talep etmiş; 29/07/2020 tarihli dilekçesi ile talebini 66.721,86 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından; başvurunun kısmen kabulü ile 61.234,71 TL’nin 13/02/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak başvuru sahibine verilmesine karar verilmiş; karara karşı davalı vekili itiraz yoluna başvurmuştur. İtiraz Hakem Heyetince verilen itirazın reddine dair karara karşı davalı vekili temyiz yoluna başvurmuştur.

1-Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Türk Hukukunda kişilerin hak arama özgürlüklerini kullanmaları herhangi bir sınırlandırmaya tabi tutulmamıştır. Ancak bazı istisnai durumlarda dava açan veya takip hakkını kullananın önceden belirlenen bazı özel yükümlülükleri yerine getirmesi şart koşulabilir. Bu istisnai şartlardan biri de teminat gösterme yükümlülüğüdür.

5718 sayılı MÖHUK madde 48/1'e göre; “Türk mahkemesinde dava açan, davaya katılan veya icra takibinde bulunan yabancı gerçek ve tüzel kişiler, yargılama ve takip giderleriyle karşı tarafın zarar ve ziyanını karşılamak üzere mahkemenin belirleyeceği teminatı göstermek zorundadır”. MÖHUK’ta teminat gösterme yükümlülüğü konusunda “yabancılık” ölçütü esas alınmıştır. Buna karşın davalının veya kendisine karşı takibe girişilen karşı tarafın vatandaşlığı, bu madde kapsamında da bir öneme sahip değildir. Bu maddeye göre hakim tarafından verilen kesin süre içinde teminat gösterilmezse, dava, dava şartı eksikliğinden HMK'nun 114/1-ğ maddesi uyarınca reddedilir.

MÖHUK madde 48/2’de ise “Mahkeme, dava açanı, davaya katılanı veya icra takibi yapanı karşılıklılık esasına göre teminattan muaf tutar” hükmü yer almaktadır.

MÖHUK madde 48/2’de ise “Mahkeme, dava açanı, davaya katılanı veya icra takibi yapanı karşılıklılık esasına göre teminattan muaf tutar” hükmü yer almaktadır.

Buna göre Türk hâkimi, yabancı davacının, davaya katılanın veya icra takibinde bulunanın vatandaşı olduğu ülke ile Türkiye arasında karşılıklılık (mütekabiliyet) var ise, bu kişiyi teminattan muaf tutacaktır. Karşılıklılık, iki devlet arasında imzalanan (iki taraflı) anlaşma veya iki devletin de taraf olduğu uluslararası (çok taraflı) anlaşma ile sağlanabileceği gibi, kanuni veya fiili karşılıklılık şeklinde de sağlanabilir. Az yukarıda belirtilen anlaşmalardan biri de 1954 tarihli Hukuk Usulüne Dair Lahey Sözleşmesi olup, anılan sözleşmenin 17. maddesinde; âkit devletlerden birinde ikamet eden ve diğer bir devletin mahkemeleri huzurunda davacı veya müdahil olarak bulunan âkit bir devletin vatandaşlarından yabancı olmaları sebebi ile herhangi bir teminat istenemeyeceği düzenlenmiştir.

Davacı Suriye Arap Cumhuriyeti vatandaşı olup Hakem Heyetince teminat muafiyetinin bulunup bulunmadığı hususunda, hükme dayanak oluşturacak nitelikte bir araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkındaki Kanun'un 48/2. maddesinde dava açanın karşılıklılık esasına göre, teminattan muaf tutulabileceği düzenlendiğinden öngörülen teminat hususu resen gözetilmelidir.

Bu sebeple İtiraz Hakem Heyetince, öncelikle davacının teminattan muaf olup olmadığı hususunun Adalet Bakanlığı Dış İlişkiler ve Avrupa Birliği Genel Müdürlüğü'nden sorularak alınacak yazı cevabına göre, davacının teminat göstermesi gerektiği sonucuna varılırsa, teminatın yatırılması için davacıya kesin süre verilmesi, anılan sürede belirtilen teminatın yatırılmaması halinde istemin usulden reddine, yatırılması halinde ise, dava şartı eksikliği süresinde giderilmiş olacağından işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken doğrudan işin esasına girilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

2- Bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle İtiraz Hakem Heyeti kararının resen BOZULMASINA, (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 25/10/2022 gününde Üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

2- Bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle İtiraz Hakem Heyeti kararının resen BOZULMASINA, (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 25/10/2022 gününde Üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesinde herkesin kişisel hak ve yükümlülükleriyle ilgili her türlü iddiasını mahkeme önüne getirme hakkı güvence altına alınmıştır. Adil yargılanma hakkının en temel unsurlarından biri olan mahkemeye erişim hakkı, bir uyuşmazlığı mahkeme önüne taşıyabilmek ve uyuşmazlığın etkili bir şekilde karara bağlanmasını isteyebilmek anlamına gelmektedir. Kişinin mahkemeye başvurmasını engelleyen veya mahkeme kararını anlamsız hale getiren, bir başka ifadeyle mahkeme kararını önemli ölçüde etkisizleştiren sınırlamalar, mahkemeye erişim hakkını ihlal edebilir.

5718 sayılı MÖHUK madde 48/1'e göre; “Türk mahkemesinde dava açan, davaya katılan veya icra takibinde bulunan yabancı gerçek ve tüzel kişiler, yargılama ve takip giderleriyle karşı tarafın zarar ve ziyanını karşılamak üzere mahkemenin belirleyeceği teminatı göstermek zorundadır”. Ülkemizin taraf olduğu 1951 tarihli Cenevre sözleşmesi 16.maddesi

“1. Her mülteci, bütün Taraf Devletler’in topraklar üzerindeki hukuk mahkemelerine serbestçe ve kolayca başvurabilecektir.

2. Her mülteci, sürekli ikametgahının bulunduğu Taraf Devlette, adli yardım ve teminat akçesinden muafiyet dahil, mahkemelere müracaat bakımından vatandaş gibi muamele görecektir.

3. Her mülteci, sürekli ikametgahının bulunduğu ülkenin dışındaki Taraf Devletlerde, o ülkelerin vatandaşlarına 2. fıkrada bahsedilen konular hakkında yapılan muamelenin aynından istifade edecektir.” hükmünü içermektedir.

Ne varki ülkemize göç eden Suriyeli göçmenlerin hukuksal statüleri, mülteci ve sığınmacı konumunda olmayıp “Geçici koruma statüsün“ de olduklarından MÖHUK 48/1.maddesinden doğrudan yararlanmalarında mümkün değildir. Ancak bu kişiler AHİM kararlarında da sıkça yer alan “kırılgan grup“ olarak ifade edilen kişiler kapsamında değerlendirilmelidir. (MSS/Yunanistan/ Belçika kararı) Geçici koruma statüsündeki kişiler, ev sahibi ülkenin diline hakim olmadıkları gibi kendilerine destek olacak bir yapıda bulunmamakta, toplam hayatına katılmaları, büyük oranda devletin katkısı ile mümkün olmaktadır. Uluslararası koruma altına alınan bu kişiler, mülteciler gibi ve hatta onlardan daha fazla kırılgan, imkanları sınırlı, savunmasız ve özel korumaya muhtaç kimselerdir.

Somut olayda,dosya arasındaki bilgi ve belgelerden davacıların Suriye Arap Cumhuriyeti vatandaşı olduğu tespit edilmiştir.

Somut olayda,dosya arasındaki bilgi ve belgelerden davacıların Suriye Arap Cumhuriyeti vatandaşı olduğu tespit edilmiştir.

Maddi durumları da dikkate alındığında, geçici koruma altındaki bu kişilerden teminat alınması, dava açma hakkınının orantısız bir şekilde sınırlandırılması dolayısı ile mahkemeye erişim hakkının ihlali gibi bir sonuç doğmasına neden olacaktır.

Bu nedenlerle, geçici koruma statüsündeki davacılardan teminat alınmaması, bu nedenle davalı vekilinin bozma nedenine göre incelenmeyen temyiz itirazlarının incelenmesi gerektiği düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/6179, Karar No: 2016/8603, Tarih: 06.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/6179 E.  ,  2016/8603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasında ... 11. Asliye Hukuk ve ... 9. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, arsa payı karşılığı katlı otopark ve eski eser kagir yapı inşaatı ve yapım karşılığı uzun süreli kiralama ve işletme sözleşmesine konu taşınmazların tahliye işlemlerinin davalı idare tarafından yürütülmesi gerektiği halde, tahliye ve teslimin gerçekleştirilememesi nedeniyle açılan alacak istemine ilişkindir.

... 11. Asliye Hukuk Mahkemesince uyuşmazlığın eser sözleşmesinden kaynaklandığı ve tüketici mahkemesinde çözülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 9. Tüketici Mahkemesi ise taraflar arasındaki hukuki ilişkinin tüketici işlemi sayılamayacağı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanunun 3. maddesi (I) bendi gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini tüketici işlemi kapsamına almıştır. Kanunun 73/1. maddesinde ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirlenmiştir. 6502 sayılı Kanunun 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçlar için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacı ticari şirket olup, sözleşmenin konusu 5 adet eski ahşap yapının restorasyonu ve katlı otopark yapımı olduğundan ticari bir amaç sözkonusudur. Bu amacın, 6502 sayılı Kanunda tanımlanan tüketici saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. 6502 sayılı Kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, davaya konu sözleşmenin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Bu durumda eldeki davada uyuşmazlık 6502 sayılı Kanun kapsamında kalmadığından, davanın HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/971, Karar No: 2011/2483, Tarih: 07.10.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/971 E.  ,  2011/2483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2010

Davacı asil; davalılar  arasındaki sözleşmeye istinaden A.... işçisi sıfatıyla diğer davalının  binasında danışma görevlisi olarak çalıştığını ve 22.05.2009 günü A...  tarafından şirketin başka bir işyerinde görevlendirilmek üzere diğer davalı Kamu İhale Kurumundaki görevinden alındığını ve   iş akdinin haksız ve gerekçesiz olarak feshedildiğini KİK de 01.11.2006 tarihinden itibaren çaılşmaya başladığını ancak zaman zaman alt işverenin değiştiğini   çalıştığı iş kolunun aynı neviden olduğunu A.... nin aynı iş kolunda çalışan 30 dan fazla sayıda işçisinin olduğunu belirterek  davanın kabulüne karar verilmesini  istemiştir.

Davalı K.... vekili , ARC ile aralarında alt üst işveren ilişkisinin olmadığını davacının K.... işçisi olmadığını ve iş akdinin feshedilmesiyle ilgili sorumluluklarının bulunmadığını  bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece  işyerinde 25 kişinin çalıştığı davacının 01.01.2009 tarihinde işe giriş bildirgesi ile işe başladığı 24.05.2009 tarihinde işten çıkışının gerçekleştiği davacının A..... deki kıdeminin 6 aydan az ve işyerinde 30 kişiden az işçi çalıştığı   gerekçesi ile davanın  reddine karar verilmiştir.

Karar davacı  tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında fesih tarihi itibariyle işverence otuz veya daha fazla işçi çalıştırılıp çalıştırılmadığı ve davacının altı aylık kıdeminin bulunup bulunmadığı  dolayısıyla davacının iş güvencesi kapsamında kalıp kalmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesidir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak için otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerinde çalışmak gerekir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre işverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan sayısı bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir. İşçi sayısına ilişkin bu hüküm nispi emredici olduğundan, daha az işçi sayısını  öngören  sözleşme  hükümleri  geçerli  kabul  edilmektedir. Otuz  işçi  sayısının

belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümleri kapsamına girmek için en az altı aylık kıdeme sahip olmak gerekir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre altı aylık süre aynı işverenin bir veya değişik işyerlerinde geçen süre birleştirilerek hesaplanır. Sözü edilen maddenin ikinci fıkrasına göre altı aylık kıdemin hesaplanmasında aynı Kanunun 66’ncı maddesindeki süreler dikkate alınır. Altı aylık kıdem şartını öngören hüküm nispi emredici olduğundan, daha az kıdem şartını öngören sözleşme hükümleri geçerli kabul edilmektedir.

Davacının  işverence yapılan feshin geçersiz olduğunun tespiti ile işe iade isteği mahkemece davalı altişveren yanında geçen çalışmasının 6 ayı doldurmadığı ayrıca fesih tarihinde işyerinde çalışan işçi sayısının 30 dan az olduğu dolayısıyla bu yönlerden dava koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Davacı iddiaları ve dosya içindeki bilgi ve belgelerden davacının asıl işveren konumundaki davalı Kamu İhale Kurumunda 01.11.2006 dan itibaren alt işveren işçisi olarak çalıştığı ve fesih tarihine kadar geçen süre içerisinde alt işverenler değişmesine karşın çalışmasını sürdürdüğü ve son alt işveren olan davalı A..... Bilişim ve İletişim Teknoloji Ltd. Şirketinin asıl işveren Kamu İhale Kurumu dışında da başka kurumlarda aynı iş kolunda faaliyet gösteren işyerlerinin ve oralarda çalışan işçilerinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Alt işverenlerin değişmesine rağmen işçinin çalışmasını sürdürmesi  durumunda alt işverenler arasında işyeri devrinin olduğu kabul edilerek önceki alt işverenler yanında geçen çalışma sürelerinin de 6 aylık sürenin tespitinde nazara alınmamış olması hatalı bulunmuştur.

Öte yandan fesih tarihinde çalışan işçi sayısının tespitinde altişverenin diğer kurumlardaki aynı iş kolunda olan iş yerlerinde çalışan işçi sayısının hesaplamaya dahil edilmemiş olması da yerinde değildir. Mahkemece az önce açıklanan esaslar doğrultusunda inceleme ve değerlendirme yapılıp dava koşullarının mevcut olduğunun belirlenmesi halinde işin esasına girilerek araştırma ve inceleme yapılması gerekirken eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuş hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz konusu kararın yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, paşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.10.2011 gününde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/11303, Karar No: 2014/3361, Tarih: 24.03.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/11303 E.  ,  2014/3361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira

Hüküm : TCK'nın 267/1, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İftira suçunu birden fazla mağdura karşı hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştiren sanık hakkında aynı nev'iden fikri içtima hükümleri gereğince bir cezaya hükmolunmakla birlikte tayin olunan cezanın arttırılması sırasında ve etkin pişmanlık nedeniyle cezada indirim yapılırken uygulanan kanun ve maddelerinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının iki numaralı bendinin başına “TCK'nın 43/2-1. maddesi uyarınca” ibaresinin ve hükmün etkin pişmanlık nedeniyle indirim yapılmasına ilişkin üç numaralı bölümünün başına "TCK'nın 269/2. maddesi gereğince", ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.