muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/33907, Karar No: 2016/1833, Tarih: 08.02.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/33907 E.  ,  2016/1833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu nedenle mağdurun korkup korkmadığının araştırılması gerekmez.

Tehdit suçunun manevi öğesi genel kasttan ibaret olup suçun yasal tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek işlenmesini ifade eder. Olayda tasarlamanın varlığı aranmadığı gibi, saikin de önemi yoktur.

Kavga ve tartışma sırasında haksız bir fiilin kendisinde husule getirdiği şiddetli öfke ve elemin (gazabın) failin iradesini etkileyen bir etken olarak kusur yeteneğinde meydana getirdiği azalma nedeniyle koşulları varsa ancak yasal indirim nedeni olarak kabul edilebilmesi olanaklı ise de, önceden ilke boyutunda kastı kaldıran ve suçun oluşumunu engelleyen bir husus olarak kabulü mümkün değildir.

Bu açıklamalar doğrultusunda somut olayda; sanıkların, önceye dayalı husumet nedeniyle olay günü katılanın evine gelerek, sanık ..'in “ben malımı istediğim yere salarım, gezer, sen karışamazsın, seni öldürürüm, sen benim kim olduğumu biliyor musun, İhsaniye'yi sana dar ederim”, sanık ..’in ise “tabutunu taşlayacağım, arabanızı da evinizi de yakarım” şeklinde sözler söylediklerinin kabul edilmesi karşısında, öfkenin suç kastını ortadan kaldırmayacağı, tehdit suçunda tasarlama öğesinin bulunmadığı, söylenen sözlerin objektif olarak elverişli ve yeterli olması nedeniyle olayda tehdit suçunun oluştuğu gözetilmeden, bu sözlerin “ olayın verdiği kızgınlıkla, katılanın evine gittikleri ve bahse konu sözleri sarfettikleri nazara alınarak failler ile mağdurun içinde bulunduğu ortam, söylenen sözler, söyleme nedeni ve söylendiği koşullar nazara alınarak tehdit içerikli sözlerin ciddi korku yaratacak nitelikte sonuç almaya elverişli, yeterli ve uygun olmadığı” biçimindeki kanuni temelden yoksun gerekçeyle beraat kararları verilmesi, Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7299, Karar No: 2014/938, Tarih: 22.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/7299 E.  ,  2014/938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; katılanın sanık ...'ye evlenmek istediğini, uygun bir bayan bulursa kendisini haberdar etmesini söylediği, sanık ...'nin ... telefon ile arayarak uygun bir bayan bulduğunu, Çarşamba'ya gelmesini söylediği, katılanın tanık Halit ile birlikte yola çıktığı, sanık ...'ın da tesadüfen o tarafa gidiyormuş görüntüsü vererek katılan ile tanık Halit'i arabasına aldığı, sanık ...'nin telefon ile sanık ...'ı yoldayken arayıp buluşma yerini tarif ettiği, katılan, tanık Halit ve sanık ...'ın kendisini ... diye tanıtan sanık ... ve sanık ...'nun bulunduğu çay bahçesine geldikleri, bir müddet hep birlikte sohbet ettikleri, sanık

... "evlenmek istediğini, niyetinin ciddi olduğunu" katılana söylediği ve sanık ...'nın katılana "bunlara para kaptırmayalım" dediği, bunun üzerine katılanın da sanık ...'ye evlenmekten vazgeçtiğini söyleyerek oradan ayrıldığı, daha sonra sanık ... ile anlaştığı şekilde başka bir yerde ... ile buluşarak ... Kasabasına geldikleri, burada sanık ...'nın katılandan 2000 TL istediği, sanık ...'in de 500 TL teslim etme parası istediği, bu paraları katılanın tanık ... ve sanık ...'ın yanında ... ve ... ödediği, daha sonra ...'nın...'ya evli olduklarının anlaşılması için iki adet bilezik, yüzük ve küpe istediği ve katılanın sanık ...'ya 1.600. TL'lik takı aldığı ve üç gün birlikte kaldıkları, daha sonra sanık ...'nın takılarla birlikte kaçtığı anlaşılmakla, dolandırıcılık suçunun işlendiğine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12282, Karar No: 2011/13797, Tarih: 20.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/12282 E.  ,  2011/13797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/03/2000 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/11/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 20/12/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı vekili Avukat ... gelmedi, karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, özellikle ıslah bir dava olmayıp, ıslaha karşı zamanaşımı def'inde bulunulamayacağına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve davacı yararına takdir olunan 825.00 TL duruşma avukatlık ücreti ile aşağıda yazılı onama harcının davalıya yükletilmesine 20/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dava; haksız eylem sonucu yaralanma nedenine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece ıslahla arttırılan maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminatın ise kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Islah, iddia ve savunmanın genişletilmesi ve değiştirilmesi yasağının istisnalarından olup, taraflardan birinin yapmış olduğu bir usul işlemini tamamen veya kısmen düzeltmesi olarak tanımlanmaktadır. Islah ile taraflar dava sebebini, dava konusunu veya talep sonucunu değiştirebilirler. Usulüne uygun olarak açılmış bir davanın bulunması şartı ile davanın tamamen veya kısmen ıslahı mümkündür.

Dava sebebinin veya dava konusunun değiştirilmesi tamamen ıslah halleridir. (Baki Kuru 4. Cilt s. 3990). Davanın kısmen ıslahında ise, dava dilekçesinden sonraki bir usul işleminin ıslahı söz konusudur. Gerek doktrinde gerekse Yargıtay uygulamalarında kabul edildiği üzere müddeabihi (dava değerini) arttırma halinde kısmi ıslah söz konusu olup kısmi ıslahta, tamamen ıslahın aksine ıslah tarihine kadar yapılan bütün usul işlemleri yapılmamış sayılmaz. Kısmi ıslah yapıldığı tarihten ileriye dönük olarak hüküm ifade eder.

Zamanaşımı ise borcu ortadan kaldıran bir olgu olmayıp, doğmuş ve var olan bir hakkın istenebilirliğini ortadan kaldıran bir savunma aracıdır. Bu nedenle zamanaşımı alacağın varlığını değil, istenebilirliğini ortadan kaldırır. BK. 133 madde zamanaşımını kesen sebepler sayılmış olup bunlardan biri de dava açılmasıdır. Davanın tamamen ıslahında dava baştan beri (dava dilekçesinden itibaren) ıslah edildiği için ıslah edilen kısım içinde davanın açıldığı tarihte zamanaşımı kesilmiş olur.

Kısmi davada ise zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder.

Nitekim 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK. 107. maddesinde düzenleme altına alınan belirsiz alacak davası ve tesbit davasında davacının iddianın genişletilmesi yasağı olmadan ve karşı tarafın rızasına ve ıslaha da gerek kalmaksızın talep sonucunun arttırılabileceği kabul edilmiş, maddenin gerekçesinde de bu dava ile ilk dava tarihinde zamanaşımının kesileceği belirtilmiştir.

Aynı Yasanın 109. maddesindeki kısmi davada ise zamanaşımının kesileceği yolunda bir açıklama yoktur.

6100 sayılı Kanunun hazırlanması sırasında görev alan Prof. Hakan Pekcanıtez, Prof. Oğuz Atalay ve Prof. Muhammet Özeken tarafından yayınlanan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Hükümlerine göre Medeni Usul Hukuku Kitabının 321. sayfasında “Belirsiz alacak davası açılabilmesinin mümkün olduğu hallerde kısmi dava açmak davacı açısından üç nedenle daha elverişli olmayacaktır. Birincisi kısmi dava açan davacının alacağının geri kalan kısmı için zamanaşımı süresi kesilmemiş olacaktır. Buna karşılık belirsiz alacak davasında zamanaşımı, dava sonunda alacağın tümü için dava tarihinde kesilmiş sayılacaktır. İkinci olarak kısmi dava açan davacı dava sırasında alacağın geri kalan kısmını talep etmek isterse, bunu ancak ıslah ya da karşı tarafın açık rızası ile yapabilecektir...” şeklindeki açıklamaları ile gerek Dairemizin, gerekse HGK'nun önceki içtihatları gibi yeni HMK.da da kısmi dava açılması halinde sadece dava edilen bölüm için zamanaşımının kesileceği yolundaki istikrarlı uygulamanın devam ettirildiği anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında davaya konusu haksız eylemin 19/04/1998 tarihinde meydana geldiği, davacının maluliyet oranını Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun 04/12/2002 günlü raporu ile öğrendiği halde, ıslah talebinin yapıldığı 31/05/2004 tarihi itibariyle B.K'nun 60. maddesinde öngörülen 1 yıllık ve 5 yıllık (ceza) zamanaşımı süreleri geçmiştir.

Bu nedenle ıslahla arttırılan maddi tazminat istemi yönünden davanın reddi gerektiği görüşündeyim. 20/12/2011
Yargıtay — Esas No: 2011/1515, Karar No: 2012/8447, Tarih: 21.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/1515 E.  ,  2012/8447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/12/2010 tarih ve 2009/58-2010/525 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden tahsil ettiği parayı geri ödemediğini, müvekkilince davalı şirket aleyhine Federal Almanya Cumhuriyeti Essen Asliye Mahkemesine açılan davanın davacı lehine sonuçlandığını, yabancı mahkeme kararının kesinleştiğini ileri sürerek, Federal Almanya Cumhuriyeti Essen Asliye Mahkemesinin 11 O 72/06 numaralı gıyabi kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline usulüne uygun tebligat yapılmadığını, savunma hakkının kısıtlandığını, verilen kararın TTK'nın 329 ve 405. maddelerine aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, yabancı mahkemenin gıyapta verdiği tenfize konu kararın doğrudan posta yolu ile tebliği yoluna gidilmesinin davalının savunma hakkını kısıtladığı gibi MÖHUK 54/c maddesi gereğince kamu düzenine de aykırı olduğu, ortada kesinleşmiş bir karar olduğundan sözedilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, bir yabancı mahkeme kararının tenfiz edilebilmesi için kararın Lahey Sözleşmesi hükümleri uyarınca kesinleşmesinin gerekmesine, dava konusu olayda ise tenfizi gereken kararın Lahey Sözleşmesi uyarınca yetkili makamlar aracılığıyla tebliğ edilmeyip, posta yoluyla edilmesi nedeniyle kesinleşmediğinden mahkemece sırf bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, ayrıca yerinde bulunmayan diğer gerekçelerin de davanın reddine gerekçe yapılması doğru değil ise de yukarıda da belirtildiği üzere usulünce kesinleştirilmiş bir karar bulunmadığından yerinde olan bu gerekçeye göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12512, Karar No: 2023/948, Tarih: 07.02.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/12512 E.  ,  2023/948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/443 E., 2016/302 K.

SUÇ : 5188 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanığın yöneticisi olduğu özel güvenlik şirketinin hizmet verdiği bir sitede yürütülen denetimdeki tespit üzerine yürütülen soruşturma neticesinde, sanığın 5188 sayılı Kanuna aykırılık suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2016 tarihli ve 2014/443 Esas, 2016/302 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, sanığın savunmasının aksini gösterir delil bulunmadığı ve şüphenin bertaraf edilemediği gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısı'nın temyiz istemi, tutanağa konu şahsın diğer güvenlik görevlileri gibi görev yaptığının imzalı tutanaklarla tespit edildiği anlaşıldığından sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın kurucu ve yöneticisi olduğu ... Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti. tarafından özel güvenlik hizmeti verilen Oyakkent 2. Etap 1. Faz Sitesinde 22.09.2014 tarihinde saat 14:30 sıralarında yapılan denetimde Y.Ç.S.'nin özel güvenlik kimlik belgesi olmadığı halde 3 aydır silahsız güvenlik görevlisi olarak çalıştığı tespit edilmiştir.

2.Y.Ç.S. kollukta alınan beyanında, işe başladığı 01.06.2014 tarihinden itibaren, sanığın yöneticisi olduğu şirket bünyesinde, bahse konu sitede herhangi bir kimliği olmadan güvenlik danışmanı olarak çalıştığını belirtmiştir.

3.Denetim sırasında düzenlenen tutanakta, şahsın özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığı tespitine yer verildiği, denetim sırasında örnekleri alınan özel güvenlik görev tutanaklarının incelenmesinde, adı geçenin çeşitli tarihlerde sitede görevli dört kişilik özel güvenlik ekibi içerisinde yer aldığı, 15.06.2014 ve 20.06.2014 tarihli tutanaklarda da çeşitli saatlerde site genelinde devriye görevini yerine getirdiğine dair imzalarının bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

3.Denetim sırasında düzenlenen tutanakta, şahsın özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığı tespitine yer verildiği, denetim sırasında örnekleri alınan özel güvenlik görev tutanaklarının incelenmesinde, adı geçenin çeşitli tarihlerde sitede görevli dört kişilik özel güvenlik ekibi içerisinde yer aldığı, 15.06.2014 ve 20.06.2014 tarihli tutanaklarda da çeşitli saatlerde site genelinde devriye görevini yerine getirdiğine dair imzalarının bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Çalışma izni bulunmayan kişileri özel güvenlik görevlisi olarak çalıştırmakla 5188 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde yer alan suçun oluşacağı bu itibarla, 22.09.2014 tarihli tutanak ve çeşitli tarihlere ilişkin özel güvenlik görev tutanaklarının içeriğine göre, özel güvenlik kimliği bulunmayan Y.Ç.S.'nin, sanığın yöneticisi olduğu özel güvenlik şirketi tarafından, bahsi geçen sitede silahsız özel güvenlik görevlisi olarak çalıştırıldığı, böylece sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluştuğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2016 tarihli ve 2014/443 Esas, 2016/302 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2866, Karar No: 2015/8032, Tarih: 10.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/2866 E.  ,  2015/8032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 24.11.2014 gün ve 9516 Esas, 7529 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı yüklenici vekili, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yapılacak binadan bir dükkan ve bir dairenin anahtar teslimi davalı arsa sahibine tesliminin kararlaştırılarak, edimini yerine getirip teslim ettiğini ancak, davalının müvekkiline ait hisseyi devretmeye yanaşmadığını ileri sürerek, 314 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yazılı müvekkili hissesi oranında müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacı yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini ve bir adet dükkan ve bir adet dairenin süresinde teslim edilmediği gibi, dükkandaki eksikliklerin halen giderilmediğini, davacı tarafından tapunun teslimi için kendilerine herhangi bir başvuru yapılmadığını, eksikliklerin tamamen giderilmesi halinde tapunun devredileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, inşaatın 1990 yılında arsa sahibine teslim edilerek yapı kullanma izninin alındığı, ancak teslim edilen dükkanın sözleşmeye uygun olmadığı gibi dairede de bir kısım eksikler bulunduğu, eksik işler bedelinin istenebilmesi için BK'nın 126/4. maddesinde kabul edilen 5 yıllık zamanaşımının dolduğu, BK'nın 125. maddesinde benimsenen 10 yıllık zamanaşımının dahi geçmiş olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile dava konusu... parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına kayıtlı 1590/2400 paydan 1040/2400 payın iptali ile bu payın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dairemizin 24.11.2014 gün ve 2014/9516 Esas, 2014/7529 Karar sayılı ilamı ile; BK'nın 81. maddesi gereği davacının kendisine düşen bağımsız bölümlerin tapusunu isteyebilmesi için inşaatı imar mevzuatına uygun, tam ve eksiksiz olarak bitirip iskan ruhsatını alarak arsa sahibine teslim etmesi gerektiği, davalının, eksik ve ayıplı işler bulunduğuna ilişkin saunması mahsup niteliğinde olduğundan eksik ve ayıplı işler tamamlamadan veya bedeli ödenmeden davacı yüklenicinin tescile hak kazanamayacağı, mahsup itirazı niteliğindeki bu savunmaya karşı zamanaşımı def'inde bulunulamayacağı, mahkemece, bilirkişi kurulundan eksik ve ayıplı olduğu belirtilen işler konusunda rapor alınıp, süresinde ayıp ihbarı yapılıp yapılmadığı üzerinde durulup, birlikte ifaya ilişkin ilke doğrultusunda, eksik işler ve süresinde ihbar edilen ayıplı işlerin giderim bedelinin hükme en yakın tarihteki piyasa rayiçlerine göre hesaplattırılıp, mahkeme veznesine depo ettirilerek karar kesinleştiğinde arsa sahibine ödenmesi koşulu ile davacı adına tapu iptali ve tescile karar verilmesi, süresinde ayıp ihbarı yapılmamış ise arsa sahibinin işi bu ayıbı ile kabul edilmiş olduğundan, bu işlerin bedeli mahsup edilemeyeceğinden ayıplı işlere ilişkin mahsup itirazının reddedilmesi, davalı arsa sahibinin dava tarihi itibariyle tapuda davacıya devir yapmamakta haklı olduğunun yargılama giderleri ve vekalet ücretinin takdirinde nazara alınması, davacı yüklenici depo etmez ise, davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davacı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin yatırıldığından yeniden alınmasına yer olmadığına ve takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.