muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/529, Karar No: 2007/523, Tarih: 04.07.2007

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda; karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de  içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır......) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılardan A.K.vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN: Davalılardan A.K.vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalılardan A.K.  vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine,  4.7.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/275, Karar No: 2023/2329, Tarih: 13.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/275 E.  ,  2023/2329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Afyonkarahisar 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.09.2018 Tarihli ve 2018/790 Esas, 2018/1056 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış, kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi 12.05.2022 tarihli dilekçesi ile, vasilik süresinin uzatılmasını talep etmiştir.

Mahkemece 23.06.2022 tarihli ek karar ile, kısıtlının yerleşim yeri adresinin ... Çifteler/Eskişehir olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Çifteler Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.10.2022 Tarihli ve 2022/274 Esas, 2022/234 Karar Sayılı Kararı

Davanın görüldüğü tarihlerde kısıtlının yerleşim yerinin Afyonkarahisar ili İhsaniye ilçesinde bulunduğu, vesayet makamının izni olmadan yapılan yerleşim yeri değişikliğinin hüküm ifade etmeyeceği, kısıtlı yönünden vesayet makamının Afyonkarahisar 1. Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vasisinin görev süresinin uzatılması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Afyonkarahisar 1. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vasinin talebi ile ilgili karar vermekte Afyonkarahisar 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Afyonkarahisar 1. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vasinin talebi ile ilgili karar vermekte Afyonkarahisar 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Afyonkarahisar 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1010, Karar No: 2014/12795, Tarih: 22.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/1010 E.  ,  2014/12795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2012/802-2013/124

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan beyaz eşya satın aldığını ve bedelini havale ile ödediğini, ancak davalının eşyaları teslim etmediğini, ödediği parayı talep etmesine rağmen alamadığını ve iade edilmeyen paranın tahsili için davalı aleyhine icra takibi yaptığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve % 40 inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yetkili icra dairesinin alacaklının kayıtlı adresinin bulunduğu Silifke İcra Dairesi olduğunu, davacı ile arasında akdi bir ilişkisinin olmadığını ve borç ilişkisini kabul etmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iddia ettiği akdi ilişkinin çekişmeli hale geldiği, HMK'nun 6.maddesi gereğince davalının ikametgahı icra dairesinde takip yapılması gerektiği ve süresinde yetki itirazı yapıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, aldığı beyaz eşyanın bedelini ödemesine rağmen eşyaların teslim edilmediği ve paranın da geri ödenmediği iddiasıyla davalı hakkında takip yapmış olup davalının takibe itirazı üzerine itirazın iptali talebiyle eldeki davayı açmış ve davalı süresinde yetki itirazında bulunmuştur. Mahkemece, yetkili icra dairesinde takip yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. İİK'nun 50/1.maddesinde HMK'nun yetki konusundaki hükümlerinin kıyasen uygulanacağı belirtilmiş olup HMK'nun 6. maddesinde davalının yerleşim

yeri mahkemesi genel yekili mahkeme olarak belirlenmiş ve 4077 sayılı yasanın 23/3. madde ve fıkrasına göre de tüketici davalarının tüketicinin ikametgahı mahkemesinde de açılabileceğine dair özel yetkiye ilişkin düzenleme yapılmıştır. Bu düzenlemelere göre eldeki davanın, davacının seçimine göre hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılması mümkündür. Davacı, yetkili icra dairesi yönünden seçimlik hakkını 4077 sayılı yasanın 23/3. maddesine göre tüketicinin ikametgahı yer icra dairesi yönünde kullanmış olup takibin yetkili icra dairesinde yapıldığı anlaşılmaktadır. O halde; mahkemece, işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken icra takibinin yetkili icra dairesinde yapılmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11237, Karar No: 2014/2766, Tarih: 05.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11237 E.  ,  2014/2766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık ...'a tayin olunan cezanın miktarı nazara alınarak sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları ile katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

-2-

Ancak;

Sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu aynı suçu işleme kararı kapsamında değişik zamanlarda üç kez işledikleri ve mahkemece de oluş bu şekilde kabul edildiği halde, zincirleme suça ilişkin TCK.nın 43/1. maddesi uyarınca cezalarının artırılmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21251, Karar No: 2014/18292, Tarih: 21.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/21251 E.  ,  2014/18292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/239332

MAHKEMESİ : Samandağ Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2012/803 (E) ve 2013/337 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, müştekinin ikametine pencere camını kırıp sonrasında balta ile kapı kilidini kırmak suretiyle girildiğinin anlaşılması karşısında öncelikle şahsi çeviklik gerekip gerekmediği,sağlam ve muhkem olup olmadığı , basit bir zorlama ile açılıp açılamayacağı keşif yapılıp uzman bilirkişi aracılığıyla tespit edilip,765 sayılı Yasaya göre suç vasfının belirlenmesinden sonra,her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. G..'ün temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21.05.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5510, Karar No: 2018/7759, Tarih: 10.12.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/5510 E.  ,  2018/7759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdur ...'ın talimat mahkemesince alınan 23.12.2015 tarihli ifadesinde; “.. Sanıklar aldıklarını olaydan sonra 1 ay içerisinde ...'in babasına bırakmışlar, ben bunları almak istemedim, zararımın karşılanmasını istemiyorum, şikayetçi değilim, etkin pişmanlığa muvafakat ediyorum” şeklinde beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması sırasında TCK'nin 168/3.maddesi gereğince 1/3'ten fazla indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle kısmen tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25334, Karar No: 2014/12705, Tarih: 26.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/25334 E.  ,  2014/12705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : Beraat

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, sanık ...'in, bitkisel ürünlerin satışını yaptığı htttp://www.....com adlı internet sitesinde, bitki ve bitki özlerinin kullanımına dayalı tedavi yöntemleriyle ilgili çeşitli basın ve yayın organlarında yaptıkları açıklamalar nedeniyle kamuoyu tarafından tanınan ve herbalist olarak adlandırılan kişilere yer vermesinin ardından, katılan ...'in, bilgisi ve rızası dışında, yüzünü gösteren resmini ve adını kullanan sanığın haksız kazanç elde ettiğine dair şikayeti üzerine sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kamu davası açıldığı olayda,

Herbalist olarak kamuya mal olmuş katılanın kendisine ait internet sitesinde de benzer ürünlerin satışını yaptığı nazara alındığında, sanık tarafından yayınlanan katılana ait resmin ve katılan hakkındaki açıklamaların, katılanın başkalarının görmesini ve bilmesini istemeyeceği özel yaşam alanına ilişkin bir görüntü ya da katılana özel bir bilgi niteliğinde olmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sübuta ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle sanığın CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, sanığın üzerine atılı suç açısından kast veya taksirinin bulunmadığından bahisle, CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. paragrafının, “Yapılan yargılama sonunda, sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu anlaşıldığından, CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince sanığın beraatine”, şeklinde değiştirilmesi ve hüküm fıkrasındaki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23900, Karar No: 2016/4236, Tarih: 09.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/23900 E.  ,  2016/4236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

13/01/2012 tarihli görgü tespit tutanağına göre; suçun işlendiği yerin balık deposu ve yazıhanesi olarak kullanıldığı, dışarıdan merdivenle rahatça girilebilecek bir yer olduğu, yazıhane kısmının kilitli olmadığı, sadece dış depo kısmının kilitli olduğunun belirtildiği, müştekinin 13/01/2012 günü kollukta verdiği ifadesinde tezgahına üst kısımdan girilip çıkılabildiğini beyan ettiği, yine sanığın da talimatla alınan savunmasında, çalışmış olduğu balıkçıya ait deponun yan tarafında müştekinin deposu olup, çatıdan atlayarak muhafazası olmayan bu yere girdiğini belirttiğinin anlaşılması karşısında; olay yerinde keşif yapılarak söz konusu yerin, hırsızlık suçu yönünden bina niteliğinde olup olmadığı, yine işyeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden işyeri niteliğinde olup olmadığı tespit edildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15272, Karar No: 2015/4277, Tarih: 26.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15272 E.  ,  2015/4277 K.**

**"İçtihat Metni"**

ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.05.2013 gün ve 2011/854-2013/479 sayılı kararı onayan Daire’nin 28.04.2014 gün ve 2014/1026-2014/7907 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... İlçesi, ... Köyü,... Parselde kayıtlı taşınmazın maliki olduğunu, taşınmazda bulunan satsuma mandalina cinsi ürünün 1783146 poliçe nolu Tarsim Devlet Bitkisel Ürün Sigortaları Poliçesi ile sigortaladığını, 30.09.2011 tarihinde meydana gelen dolu olayı nedeniyle ürünün hasar gördüğünü, hasarın tespiti için gelen eksperlerce belirlenen hasar miktarının gerçeği yansıtmaması nedeniyle Dörtyol Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/147 D.İş sayılı dosyasında tespit yaptırdığını, yapılan tespit doğrultusunda alınan zirai bilirkişi raporunda hasar bedeli olarak 31.360,00 TL hesaplandığını, ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 31.360,00 TL'nin zararın meydana geldiği 30.09.2011 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesinin talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu olay nedeniyle eksperlerce iki kez inceleme yapıldığını, 102 kg üzerinden %36 oranında hasar belirlenip hasara ilişkin ödeme aşamasına gelindiğini, tek taraflı olarak alınan tespit raporuna itibar edilemeyeceği, söz konusu raporda teminat dışı hasarları da kapsar şekilde hesaplama yapıldığını, hesaplama gerekçelerinin rapora yansıtılmadığını, poliçe kapsamı uyarınca davacının müvekkili şirketi temerrüde düşürmeden dava açtığını, davalıya hasar nedeniyle dava sonrasında 06.12.2011 tarihinde 530,54 TL pirim borcundan mahsup yapılarak 11.350,42 TL ödeme yapıldığını, tazminat hesabından bu miktarın düşülmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 26.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.