muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/22427, Karar No: 2021/116, Tarih: 18.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/22427 E.  ,  2021/116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... açısından, olay yeri görgü ve tespit tutanağına göre; iki katlı olan binanın alt katında cami içerisinde imamın namaz kıldırdığı yerin arka tarafındaki gizli bölmedeki dolap üzerinde bulunan amfinin çalındığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.02.2017 gün, 2016/2-833 Esas ve 2017/115 Karar sayılı ilamında, 28.06.2014 tarihi ve sonrasında işlenen hırsızlık suçunun bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında işlenmesi halinde eylemin 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna uyduğunun belirtildiği ve somut olayda hırsızlığın cami içerisinden yapıldığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeyerek, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık ... açısından ise, 24/10/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde sanık ... açısından CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, 18.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/18127, Karar No: 2012/1634, Tarih: 31.01.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/18127 E.  ,  2012/1634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Oluşa ve dosya içeriğine göre sürücü belgesi bulunmayan ve olay günü 265 promil alkollü olduğu halde motosiklet kullanan sanığın, iki yönlü, düz ve asfalt nitelikdeki yolda zik zaglar çizerek seyri sırasında, karşı yönden motosiklet ile gelen mağdurun, sanığın bu durumunu fark etmesi üzerine motosikletinin yönünü sol tarafa yönlendirdiği bu esnada sanığında motosikletin yönünü aynı istikamete yönlendirmesiyle her iki motosikletin yol üstünde çarpıştığı, mağdur motosiklet sürücüsü ve bu motosiklette yolcu olarak bulunan katılanın yaralandığı, sanığın alkollü olması sebebiyle olayın nasıl gerçekleştiğini dahi hatırlamadığı, anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı bilinçli taksirle yaralama suçundan mahkumiyeti yerine, beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 31/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4269, Karar No: 2010/11968, Tarih: 19.10.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/4269 E.  ,  2010/11968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 298 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın temyizinin mahkumiyet hükmüne ilişkin olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede:

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, 16 kişinin Görele ilçesi ... köyünde oturmadıkları halde bu köye ait seçmen kütüklerine kayıt edildiklerinin anlaşılması karşısında, köy muhtarı olan sanığın askı yeri görevlisi olarak seçim işleri ile doğrudan görevlendirilmiş olup olmadığı ilçe seçim kurulundan sorulduktan ve anılan kayıtların dayanağı olan belgeler getirtildikten sonra, şayet sanık askı yeri görevlisi olarak görevlendirilmiş ve köyde oturmadıklarını bildiği şahıslar için "seçmen yeni kayıt formu" veya "seçmen bilgileri değişiklik/düzeltme formu" düzenlemek suretiyle seçmen kütüğüne kayıt olmalarını sağlamış ise 298 sayılı Yasa'nın 142/1. madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılması, böyle bir görevlendirme olmaksızın ikametgah belgesi düzenlemek suretiyle şahısların seçmen kütüğüne kayıt olmalarını sağlamış ise 765 sayılı TCK.nun 355. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi ve eylemin müteselsilen işlenmesi halinde her iki halde de hakkında aynı Yasa'nın 80. maddesinin uygulanması gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, ceza miktarı itibariyle CMUK.nun 326/son madde ve fıkrası gereğince kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, hükmün bu sebepten istem gibi (BOZULMASINA), 19.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2020/9437, Karar No: 2020/8915, Tarih: 07.07.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/9437 E.  ,  2020/8915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanıklar ... ve ... hakkında silahla kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerine ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında silahla kasten yaralama suçundan beraatine ve kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyetine ilişkin hükümlerin incelenmesinde;

a)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/2-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

b)Katılanın alınan doktor raporu ile uyumlu anlatımlarına göre, sanığın yargılama konusu suçu, 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f hükmü kapsamında silahtan sayılan balta ile işlediği anlaşılmakla, mahalli mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen temel cezadan, aynı Kanun'un 86/3-e hükmü gereğince (1/2) oranında arttırım yapılması gerektiği gözetilmeksizin, TCK'nin 86/3-e maddesinden sanık hakkında beraat hükmü kurulması,

c) Tarafların beyanları ve dosya kapsamından taraflar arasında çıkan tartışmada sanığın da yaralandığının anlaşılması karşısında, mahkemece ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı hususunun şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmeye çalışılması, bu hususun tespit edilememesi halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih, 2002/4-238 Esas ve 2002/367 sayılı kararı gereğince şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilmesiyle TCK'nin 3. maddesinde yer alan orantılılık ilkesi de nazara alınarak TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari (1/4) oranda uygulanıp uygulanmamasının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13979, Karar No: 2006/17041, Tarih: 05.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/13979 E.  ,  2006/17041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ile Gerede Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; vesayet altına alınmak istenilen ... ...'ın açık adresinin belli olmadığı, Gerede İlçesi, ... Köyü Nüfusuna kayıtlı olduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme Gerede Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Gerede Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10112, Karar No: 2013/23645, Tarih: 21.10.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/10112 E.  ,  2013/23645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :23.01.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; davacı lehine hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere yoksulluk nafakası yönünden oyçokluğuyla, diğer yönlerden oybirliğiyle karar verildi. 21.10.2013 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Davacı kadın yararına 1500 TL yoksulluk nafakası ile birlikte 60.000 TL manevi tazminat, 50.000 TL de maddi tazminata hükmedilmiştir. Davacı kadının ev hanımı olup bir geliri bulunmadığı, davalı kocanın ise doktor olup maaşı dışında bir geliri bulunmadığı dosya kapsamı ile sabit olmuştur.

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumuna, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen aylık 1500 TL yoksulluk nafakası fazladır. Mahkemece, Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda yoksulluk nafakası (TMK md. 175) hükmedilmesi gerektiğinden hükmün bu yönden de bozulması gerektiğini düşünüyoruz. Açıklanan nedenle, sayın çoğunluğun yoksulluk nafakası yönünden onama kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2018/2369, Karar No: 2021/2821, Tarih: 15.04.2021

**14. Hukuk Dairesi         2018/2369 E.  ,  2021/2821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

I-7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

II- Tebligat Kanununun 35. maddesinin;

a) Birinci ve ikinci fıkralarında, gerçek kişilerle ilgili olarak, muhatabın kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmasından sonra, eğer bu kişi adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecbur olduğu; adresini değiştiren kişinin yeni adres bildirmemesi ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshasının eski adrese ait binanın kapısına asılacağı ve asılma tarihinin tebliğ tarihi sayılacağı hükmüne yer verilmiştir.

b) Dördüncü fıkrasında, tüzel kişi muhataplara daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişilerin resmî kayıtlarındaki adreslerinin esas alınacağı ve bu madde hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir.

b) Dördüncü fıkrasında, tüzel kişi muhataplara daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişilerin resmî kayıtlarındaki adreslerinin esas alınacağı ve bu madde hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılardan ..., ..., ... ile ...’na gerekçeli kararın tebliğ edilmediği, ...’ye yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı, ... ile ...’ın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi bulunmasına rağmen gerekçeli kararın Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca tebliğ edildiği, bahsedilen tebligatların usulsüz olduğu görülmüştür. Bu nedenle adı geçen davalıların adreslerine 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi, daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 15.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7633, Karar No: 2018/20411, Tarih: 13.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/7633 E.  ,  2018/20411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi, davacı avukatının duruşma talep etmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 13/11/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılara ait işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım aylık ücret, fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacının... Yapı Sanayi Turizm Yatırımları Ticaret ve Elektrik Üretim A.Ş. işçisi olduğunu, bu nedenle ... Güvenlik ve Koruma Hizmetleri Ltd. Şirketine yönelik davanın husumet yokluğundan reddi gerektiğini, diğer davalı açısından ise, davacının güvenlik görevlisi olmayıp gece bekçisi olarak çalıştığını, 25/12/2013 tarihinde görev başında iken sorumluluk alanındaki şantiyeye köpek sürüsünün girip bahçedeki ördekleri telef ettiğini, davacının ise durumu fark etmeyip televizyon seyrettiğini, bu nedenle iş sözleşmesinin haklı olarak fesh edildiğini, tazminata hak kazanmadığını, hak ettiği ücretlerin ise bordrolara yansıtılarak ödendiğinden alacağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilip fazla çalışma ile aylık ücret ve genel tatil alacakları hüküm altına alınıp diğer talepler red edilmiştir.

Kararı taraflar temyiz etmiştir. Dairemizin 2016/24418 E. 2016/21743 K. ve , 08/12/2016 tarihli ilamı ile sair temyiz itirazları incelenmeden Mahkemenin karar sonrası yaptığı tashih işleminin 6100 sayılı Kanunun 305/2 madde hükmüne aykırı olması nedeniyle karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş, bilirkişiden ek rapor da alındıktan sonra bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilip iki davalı da birlikte sorumlu tutularak fazla çalışma ile genel tatil alacakları hüküm altına alınıp diğer talepler red edilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Karar başlığında dava tarihinin 20/01/2014 yerine, bozmadan sonra UYAP'a kayıt tarihi olan 17/01/2017 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Karar başlığında dava tarihinin 20/01/2014 yerine, bozmadan sonra UYAP'a kayıt tarihi olan 17/01/2017 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2- Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 26.05.2008 gün ve 2007/20517 Esas, 2008/12483 Karar sayılı ilamı).

Somut uyuşmazlıkta bozma sonrası hüküm altına alınan alacakların dayanağına ilişkin dosyaya özgü gerekçe gösterilmediği gibi red edilen taleplerin red sebeplerine yönelik de gerekçe yazılmamıştır. Ayrıca ... Güvenlik ve Koruma Hizmetleri Ltd. Şirketi vekili davacının kendi işçileri olmadığını savunmuş olup anılan davalının davacı alacaklarından neden sorumlu tutulduğu da açıklanmamıştır.

Karar gerekçesiz olup Anayasanın 141 inci maddesi ile Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesine aykırı olan gerekçesiz kararın bozulması gerekmiştir.

3- Kabule göre ise;

a- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla çalışma alacağı ile ilgili, ıslaha karşı davalı tarafça öne sürülen zamanaşımı def'i nedeniyle hesaplama yapılırken dava dilekçesinde istenen miktarların hesaplamaya dahil edilmemesi isabetsizdir.

b- Davacı taraf ulusal bayram ve genel tatil alacağını ıslah yolu ile arttırmamış iken, alacak hesabında ıslah karşı zamanaşımı def'inin dikkate alınması hatalıdır.

c- Fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacağı hesabında davacının yıllık izinde olduğu sürelerin dışlanmaması da hatalıdır.

d- Davacı taraf son yıllarda ücretlerin tamamının banka kanalı ile ödendiğini açıklamış olup, davalı işverence sunulan bordrolar ile banka kayıtlarının da uyumlu olduğu görülmüştür. Buna göre davacı alacaklarının hesabında bordrolarda gösterilen ücrete itibar edilmesi gerekirken davacının açıklaması ile çelişen soyut ücret iddiasına itibar edilmesi de ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13965, Karar No: 2013/395, Tarih: 23.01.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13965 E.  ,  2013/395 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve fuhuş suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.12.2011 gün ve 2009/223 Esas, 2011/345 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve incelemenin duruşmalı yapılması talep edilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 16.01.2013 ... saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Vedat Örer hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaâ dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 30.01.2013 ... günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık hakkında fuhuş ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;