muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10737, Karar No: 2018/1701, Tarih: 14.02.2018

II-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

1)Sanıklar ..., ... ve ...’ın atılı suçları işlediklerine ve azmettirdiklerine dair sanık ...’in atfı cürüm niteliğindeki ve aşamalarda değişen çelişkili beyanları dışında, sanıkların hükümlülüklerine yeter, kesin, inandırıcı, her türlü şüpheden uzak somut ve hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden beraatleri yerine, yazılı biçimde hükümlülüklerine karar verilmesi,

Kabule göre de,

2)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Sanıkların, olay tarihinde sürüde bulunan 12 adet keçiyi çaldıklarının iddia edilmesi karşısında, suça konu keçilerin en az 900,00 TL değerinde olduğu ve çalınan malın değerinin az olmadığı olayda, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulama şartları oluşmadığı halde verilen cezadan indirim yapılarak eksik ceza tayini,

3)Karar başlığına 18.12.2005 olan suç tarihinin, 19.12.2005 olarak yazılması,

4)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3)Karar başlığına 18.12.2005 olan suç tarihinin, 19.12.2005 olarak yazılması,

4)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5)Yargılama gideri olarak hesaplanan 197,55 TL'nin, ayrı ayrı tahsiline karar verilmesi gerekirken kanun metninde yazılı olmamasına rağmen 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı olarak müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 07/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5856, Karar No: 2015/13345, Tarih: 14.12.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/5856 E.  ,  2015/13345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Hakaret suçundan yapılan soruşturma evresi sonucunda, Gazipaşa Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 15/11/2013 tarihli ve 2013/1575 soruşturma, 2013/834 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin, mercii Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 31/12/2013 tarihli ve 2013/1883 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/04/2014 gün ve 132996 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, Gazipaşa Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/346 esası üzerinden yürütülen tapu iptal ve tescil davasında davalılar vekili olarak görev yapan müşteki avukatın, 24/09/2013 tarihli oturumda, hâkimin sorması üzerine bilirkişi raporuna karşı diyeceklerini söylediği, bu kez hâkimin davacı asile diyeceklerini sorması üzerine, "dilekçemde belirttiğim hususları aynen tekrar ederim, bedel ödeyerek davalıya ait yerden geçit hakkı istemiyorum. Avukat bey yalancıdır" şeklindeki sözlerle savunma sınırlarını aşarak müşteki avukata hakaret ettiği yönündeki şikayet üzerine, Gazipaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca, yeniden keşif yapılması ile ilgili olarak yaşanan tartışma esnasında, müştekinin şüpheliye hitaben, "sen bana yalancı mı diyorsun?" şeklindeki sorusuna cevaben şüphelinin, "evet yalan söylüyorsun" demesi üzerine, müştekinin talebi doğrultusunda şüphelinin beyanının tutanaklara "avukat bey yalancıdır dedi" şeklinde geçtiği kabulüyle, suça konu sözlerin savunma sınırları içerisinde kaldığı, mağdurun aşırı duyarlılık ve alınganlık göstermiş olmasının sözlere tahkir niteliği kazandırmayacağı, suçun unsurunu başlı başına oluşturmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, 24/09/2013 tarihli duruşma tutanağının aksi ispat edilinceye kadar geçerli olduğu, kaldı ki şüphelinin 15/11/2013 tarihli Gazipaşa Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben yazdığı dilekçede, yaşlı olduğundan ve tansiyonu çıktığından dolayı farkında olmadan yalancısın dediğini, bilerek ve isteyerek yapmadığını beyan etmiş olması karşısında, mevcut delillerin takdir ve değerlendirilmesinin mahkemesine ait olmak üzere şüpheli hakkında kamu davası açılması gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

I-Olay:

I-Olay:

Müşteki avukata yönelik hakaret suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Gazipaşa Cumhuriyet Başsavcılığı'nca, duruşmada karşı tarafın avukatına karşı davacı asilin söylediği sözlerin TCK'nın 128. maddesi kapsamında kaldığı ve tahkir kastı bulunmadığı gerekçesiyle takipsizlik kararı verildiği, müştekinin karara süresinde itirazı üzerine, mercii Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nce itirazın reddine karar verildiği, kesin olan bu karara karşı müştekinin müracaatı üzerine, kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara müşteki tarafından takipsizlik kararının hatalı olduğu gerekçesiyle yapılan itirazın reddine dair mercii kararının, hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 160/2. maddesinde "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.'" hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Öte yandan kendilerine belirli idari yetkiler verilmiş görevlilerin, sözlerine ve eylemlerine getirilen eleştirilere daha fazla hoşgörü göstermeleri gerektiği AİHM içtihatlarında kabul edilmektedir. AİHM, kamu görevlilerine karşı yapılmış hakaret içerikli ifadelerle ilgili bir başvuruda, başvuruya konu sözlerin, kamuoyunun söz konusu görevlinin performansına duyduğu güveni ortadan kaldırmaya yönelik gerçek bir tehlike meydana getirip getirmediğini incelemektedir.

Yargılamaya konu somut olayda; sanığın davacı olarak yer aldığı tapu iptali ve tescil davasının Gazipaşa Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülen duruşması sırasında, davalılar vekili olan müşteki avukatın bilirkişi raporuna karşı beyanlarını ifade etmesi üzerine, mahkemeden söz hakkı alan sanığın “bedel ödeyerek davalıya ait yerden geçit hakkı istemiyorum, avukat bey yalancıdır” dediği, bunun üzerine davalı vekili müştekinin “sen bana yalancı mı diyorsun” sözüne karşılık “evet yalan söylüyorsun” şeklindeki sözlerinin, müştekinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı, ağır eleştiri niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, hakaret suçunun unsurlarının somut olayda oluşmadığı anlaşıldığından, takipsizlik kararı yerinde olup, mercii tarafından verilen itirazın reddi kararı da yerinde görüldüğünden, kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmiştir.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, 14.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7747, Karar No: 2011/8652, Tarih: 28.06.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/7747 E.  ,  2011/8652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin temlik aldığı icra takip dosyasındaki alacaklarının takip zamanaşımına uğramadığını ileri sürerek, davalı şirket açısından zamanaşımının gerçekleşmediğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetkili mahkemenin HUMK. 9. maddesi gereğince Çorum Asliye Hukuk Mahkemelerinin olduğunu belirterek yetki ilk itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davalı şirketin ikametgahı ve faaliyet gösterdiği yerin Çorum olması ve mahkemenin yetkili olmasını gerektirecek bir yetki durumu bulunmadığı gerekçesiyle yetki itirazının kabulü ile mahkemenin yetkisizliğine, dava dilekçesinin yetki nedeniyle reddine, talep halinde dosyanın yetkili Çorum Asliye Ticaret (Hukuk) Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, icra takiplerine kon edilen bonolardan kaynaklanmaktadır. Bono metinlerinde “ihtilaf vukuunda Küçükçekmece Mahkemelerinin yetkili olduğu belirtilmiştir. Küçükçekmece bölgesinin Bakırköy Asliye Ticaret Mahkemesinin yetki alanı kapsamında olduğu ve bonodaki yetki şartı gözetilmeden mahkemece yazılı gerekçelerle yetkisizlik kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4113, Karar No: 2022/2835, Tarih: 12.04.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4113 E.  ,  2022/2835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4 delaletiyle 50/1-a, 52/2-4, 63 maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kurulan hükümde, TCK'nın 85/1, 62 maddeleri gereği belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasının paraya çevrilmesi esnasında hesap hatası yapılarak, tam gün sayısının 910 gün yerine 900 gün olarak hesaplanması sebebiyle, sonuç para cezasının 18.200 TL yerine 18.000 TL olarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık idaresindeki kamyonetle, yerleşim yeri dışında, gündüz vakti, iki yönlü, asfalt kaplama karayolunda sağ şeritte ilerlerken, gidiş yönüne göre sağdan sola doğru geçiş yapmakta olan büyükbaş hayvan sürüsünü görmesine karşın, yavaşlamayarak, sol şeritteki boşluktan seyrini sürdürmek amacıyla o yöne manevra yaptığı esnada, hayvanlardan birine çarpmasıyla, direksiyon hakimiyetini kaybetmesi neticesinde, bankette durmakta olan çobana çarpması, ardından savrularak soldaki boş araziye devrilmesiyle, hızını trafik durumuna göre ayarlamayarak, asli kusuruyla bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda,

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilirken TCK'nın 52/3 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 223/6.maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün A bendinin 4 ile 5. fıkralarının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi yollamasıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 900 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23288, Karar No: 2018/10356, Tarih: 24.05.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/23288 E.  ,  2018/10356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile suça sürüklenen çocuğun eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, Anayasanın 141/3 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230, 232, 289/1-g (1412 sayılı CMUK'nın 308/7.) maddelerine aykırı davranılarak gerekçesiz hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; suça sürüklenen çocuğun katılana gönderdiği "hayırlı akşamlar sizinle konuşacaklarımız var beyefendi, ben Beşoklardan Burak çok yakında misafiriniz olacağım hazırlıklı olun" biçimindeki mesajında, doğrudan bir suç örgütünün adının kullanılmayışı, suça sürüklenen çocuğun mafya ile doğrudan veya dolaylı biçimde bağlantısının bulunduğu imasında bulunmaması karşısında, tehdit eyleminin ne suretle TCK'nın 106/2-d maddesinde öngörülen var olan veya varsayılan suç örgütlerinin korkutucu etkisinden yararlanılarak gerçekleştirildiği açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle anılan madde uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/245, Karar No: 2021/1300, Tarih: 02.11.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2018/245 E.  ,  2021/1300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “nüfus kaydının düzeltilmesi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Van 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin karar davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili; müvekkilinin murisi ve annesi olan ...'ın evlenme öncesi nüfus kayıt örneğinde doğum tarihi 01.07.1924 yazmakta iken evlenme ile geldiği nüfus kaydında hatalı olarak 01.07.1915 yazıldığını, nüfus kaydında murisin evlenme tarihinin yazılmaması nedeniyle aynı kişi olduğunun tespit edilemediğini, murisin hem Tuşba hem İpekyolu ilçelerinde iki ayrı Türkiye Cumhuriyeti kimlik numaralı kaydının mevcut olduğunu ileri sürerek muris ...'ın evlenme sonrası nüfus kaydındaki hatalı doğum tarihinin düzeltilmesi ile aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... temsilcisi duruşmadaki beyanında; davacı isteğinin kabul edilmesinde bir engel bulunmadığını bildirmiştir.

Mahkeme Kararı:

6. Van 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.06.2015 tarihli ve 2015/189 E., 2015/402 K. sayılı kararı ile; davacı vekili tarafından müvekkilinin murisi ve annesi olan ...'ın nüfus kayıtlarında doğum tarihinde farklılık bulunduğu ileri sürülerek düzeltilmesi talep edilmiş ise de; nüfus memurunun kişisel hatasıyla kaydedilen doğum tarihinin düzeltilmesi yetkisinin nüfus idaresinde olduğu, idari yoldan yanlışlığın giderilerek nüfus idaresi tarafından kayıtlar arasındaki bağlantının sağlanması gerektiği gerekçesiyle idari düzeltim yoluna başvurulmadan açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Van 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Van 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

8. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 15.06.2017 tarihli ve 2017/2295 E., 2017/9107 K. sayılı kararı ile; “…Dosyadaki bilgi ve belgelerden; Kasım ve Düriye kızı Ayşe Beşenk'in evlenerek Van İli, Gülsünler Köyü 19 haneye gittiği, 19 hanede ise Kasım ve Düri kızı ...'ın kayıtlı olup bu kişilerin doğum tarihleri ve T.C. numaralarının farklı olduğu, dosyada tescil belgeleri bulunmadığı anlaşılmaktadır. Nüfus kayıtlarının düzenli ve gerçeğe uygun olarak tutulması kamu düzeni ile ilgilidir. Nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin istemlerle ilgili davalarda, mahkemelerin, taleple bağlı kalmayıp, re'sen de yapacağı araştırma ile hiçbir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorunluluğu bulunmaktadır. Mahkemece, nüfusa tescil belgeleri nüfus müdürlüğünden, evlenme belgeleri ise evlendirme ile yetkili kurumlardan araştırılarak, bu belgeler ile davanın kanıtlanması durumunda adı geçen her iki Ayşe’nin aynı kişi olduğunun tespiti ile kızlık kaydına göre doğum tarihinin düzeltilmesine karar verilmelidir. Bu belgelerin yeterli olmadığı veya belgelere ulaşılamadığı durumda ise yargılama nedeni ile hukuku etkilenecek olan Ayşe Beşenk mirasçılarının davaya dahil edilerek, ... ile annesi, babası veya kardeşleri arasında DNA incelemesi yapılarak alınacak rapor sonucuna göre bir karar verilmelidir…" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. Van 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.10.2017 tarihli ve 2017/318 E., 2017/525 K. sayılı kararı ile; önceki gerekçeyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; nüfus kaydındaki doğum tarihinin düzeltilmesi ile aynı kişi olduğunun tespiti isteğine ilişkin eldeki davada, nüfus kaydındaki yanlışlığın idari yoldan düzeltilip düzeltilmeyeceği, buradan varılacak sonuca göre mahkemece Özel Daire bozma kararında belirtildiği şekilde inceleme ve araştırma yapılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Kişisel durum sicili ve dolayısıyla nüfus kütükleri, gerçek kişilerin hukukî durumlarının, hak ve yükümlülüklerinin saptanmasında önemli olan bazı doğal ve ailevi niteliklerinin kaydedildiği sicil ve kütüklerdir (Akipek, Jale G./ Akıntük, Turgut: Türk Medeni Hukuku, Başlangıç Hükümleri Kişiler Hukuku, İstanbul 2007, s. 483). 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 37. maddesinde "Kişisel durum sicili, Devletçe atanan memurlar tarafından tutulur. Sicil kayıtlarını tutmak ve örnek vermek bu memurların görevidir. Yabancı memleketlerdeki Türkiye temsilcilerine, Cumhurbaşkanlığının onayı ile nüfus memurluğu yetkisi verilebilir." hükmüne yer verilmiş olup, kütüklerin tutulması ödevi devlete yükletilmiştir.