muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12531, Karar No: 2015/5664, Tarih: 21.05.2015

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a) Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b) Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c) Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d) Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda, dava konusu taşınmazların 324 ada 63 parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile oluşan 324 ada 146 parsel sayılı taşınmazın imar görmesiyle oluşan imar parselleri olduğu anlaşılmaktadır. Ek bilirkişi raporunda ... semti ... no'lu mera paftasının fenni sıhhate haiz olmadığından uygulanabilir nitelikte olmadığı ancak dava konusu taşınmazların geldiği ... ada ... parsel sayılı taşınmazın şekil itibariyle mera kapsamında kaldığı belirtilmiştir. Ancak mahkemece itibar edilen bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığı gibi tereddütleri ortadan kaldırıcı nitelikte de değildir.

Davacının dayandığı 02.02.1953 tarihli ..., ... ve ... Beldesi için verilen mera norm kararında mera hudutları belirtilmiştir. Her ne kadar mera paftası fenni sıhhate haiz değilse de zeminde bulunan bu sınırlardan mera hudutlarının belirlenmesi mümkün olabilecektir. Bu yüzden mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak gerekirse keşifte yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişilerden de faydalanılarak konusunda uzman olan üç kişiden oluşan harita mühendisi ve ayrıca ziraatçi bilirkişi ve şehir plancısı aracılığı ile uygulama yapılmalı, mera norm kararındaki sınırlar bilirkişilere sorularak arazi üzerinde tespit ettirilmeli, mera norm kararında belirtilen sınırların dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığı duraksamasız belirlenmeli, saptanan sınırlar ve dava konusu taşınmazların konumu teknik bilirkişinin çizeceği krokide işaret ettirilerek denetime elverişli bir rapor aldırılıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Yapılan araştırma sonunda dava konusu taşınmazın mera norm kararı sınırlarında kaldığının tespit edilmesi halinde 2981 sayılı Kanunun 10/c maddesi ve imar planı uygulama haritaları kapsamına göre mera olan taşınmazın 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak saptanmalı, öte yandan meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçi bilirkişiye incelettirilmeli, 6100 sayılı HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin ve davalı vekilinin vekalet ücreti ve yargı harcına ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3727, Karar No: 2013/4847, Tarih: 04.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/3727 E.  ,  2013/4847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı verilen görevsizlik kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda müvekkili ve çocuklarının desteğinin hayatını kaybettiğini ileri sürerek toplam 136.152,47 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, 6102 sayılı TTK'nun işbölümü ilişkisini görev ilişkisine dönüştürdüğü davanın TTK'nin 4 ve 5 maddeleri uyarınca ticari dava niteliğinde olmadığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Bilindiği gibi asliye mahkemeleri, Asliye Hukuk ve Asliye Ticaret Mahkemeleri olarak ikiye ayrılır. Asliye Ticaret Mahkemeleri, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevine giren ticari davaların çözümlendiği mahkemelerdir. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin görevine giren işler dışında kalan tüm uyuşmazlıklar Asliye Hukuk Mahkemesince çözümlenir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan TTK'nun 4.maddesinde hangi davaların ticari dava olduğu sayılmıştır. Bundan başka, bir yerde ticaret mahkemesi varsa Asliye Hukuk Mahkemesinin görevi, içinde bulunan ve bu kanunun 4.maddesi hükmünce ticari sayılan davalarla hususi hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere Asliye Ticaret Mahkemesinde bakılacağı düzenlenmiştir. (TTK'nun 5/2)

Asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisidir. (TTK'nun 4 ve 5.maddeleri) Asliye Ticaret Mahkemesi kanunla belirtilmiş olan ticari davalara bakar. Asliye Hukuk Mahkemesi ise ticari davalar dışında kalan hukuk davalarına (dar anlamda hukuk davalarına) bakar.

Açıklanan nedenlerle dava tarihi itibariyle; Asliye Hukuk Mahkemesi ile Asliye Ticaret Mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisi olup mahkemece verilen görevsizlik kararı usul hükümlerine aykırı olduğu gibi buradaki işbölümü itirazı yalnız ilk itiraz olarak ileri sürülebilir. Davalı tarafça bu konuda usulünce yapılmış bir ilk itiraz olmamasına rağmen mahkemece resen yazılı şekilde karar verilmesi de isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 4.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30036, Karar No: 2014/15601, Tarih: 24.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30036 E.  ,  2014/15601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/254515

MAHKEMESİ : Bilecik Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2010

NUMARASI : 2008/152 (E) ve 2010/11 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğine göre; sanığın, hükümden sonra 09.10.2011 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4996, Karar No: 2020/3395, Tarih: 01.07.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/4996 E.  ,  2020/3395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 09.09.2019 tarih ve 2018/690-2019/872 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının kendisine ait olan ...plakalı tır ile davalılardan Tuna Uluslararası Lojistik Nakliyat ve Dış Tic. Ltd. Şti. aracılığı ile uluslararası taşımacılık yaptığını, davacının 24.05.2013 tarihinde davalı Beray Yapı San ve Dış Tic. Ltd. Şti.'ye ait malları Eskişehir Gümrük Müdürlüğünün onayı ile Kazakistan'a götürmek üzere yola çıktığını, 30.05.2013 tarihinde Rusya sınırında tır içindeki yük miktarı ile sevk belgelerinde belirtilen yük miktarının farklı olduğunun tespit edildiğini, 30.05.2013 tarihinde aracın Rusya sınırlarından geçmesine izin verilmediğini, yapılan yargılama sürecinin sona erdiği 21.10.2013 tarihine kadar aracın gümrük noktasında kaldığını, davacının tır ile kazanç sağladığını, ayda en az iki sefere çıktığını ve sefer başına ortalama araç için 3500 dolar ve şoförlük ücreti almakta olduğunu ileri sürerek 30.05.2013-21.10.2013 tarihleri arasında tutulmasından dolayı davacının kazanç kaybının HMK 107. maddesine göre hesaplanarak davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş ve dava değerini fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5.000,00 TL olarak göstermiş, 08.05.2019 tarihli dilekçesiyle kazanç yoksunluğu talebini 30.783,23 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, taşıma için Eskişehir’de yükleme yapılırken davacının bizzat kendisinin hazır bulunduğunu, yükleme sırasında farklılığı bizzat görmesine rağmen bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeyen davacının zarardan sorumlu olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, taşıma için Eskişehir’de yükleme yapılırken davacının bizzat kendisinin hazır bulunduğunu, yükleme sırasında farklılığı bizzat görmesine rağmen bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeyen davacının zarardan sorumlu olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, alınan bilirkişi raporuyla davacının davalı Tuna firmasının sürücülü araç tedarik eden uluslararası taşıma sürecindeki adam ve yardımcısı olduğu, davacının esasen CMR hükümlerinde taşıyıcı sıfatının bulunmadığı, davalı taşıyıcının CMR m.8 hükümlerine göre yükün parça sayısını denetleme ve taşıma senedine şerh bakımından yükümlülüğünü davacıya özel talimatla aktarması gerektiği, davalının davacıya taşıma sürecinin yürütümü konusunda özel eğitim, bilgilendirme ve talimatı sabit olmadıkça davacı ile ortak kusurlu olduğunun değerlendirilmesi gerektiği, davacı ile davalının %50-%50 ortak kusurlu olduğu, davacının 144 günlük bekleme kaynaklı kazanç yoksunluğu zararı için 30.783,23-TL tazminatı davalıdan talep edebileceğinin belirlendiği, bozma sonrası ıslah yapılması mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 5.000.-TL'nin 30/05/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, CMR sözleşmesi uyarınca yapılan yurt dışı kara taşıması nedeniyle davacı filli taşıyıcının davalılar akdi taşıyıcı ve gönderen firmadan tazminat istemine ilişkindir. Davacı, 6100 sayılı HMK 107. maddesine göre belirlenecek maddi tazminatın tahsilini talep etmiş, dava dilekçesini 5.000 TL üzerinden harçlandırmış, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada alınan bilirkişi raporu doğrultusunda 08.05.2019 tarihli dilekçesi ile dava değerini arttırmış ve harcını tamamlamıştır.

Dava, belirsiz alacak davasına konu edilebilir olmakla, belirsiz alacak davası olarak açıldığı ifade edildiğine göre sonradan talebin belirlenerek harcın tamamlanması da mümkün olup, mahkemece, verilen 08.05.2019 tarihli dilekçenin ıslah dilekçesi olduğu ve bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı gerekçesi yerinde olmadığı gibi, kabule göre de arttırılan miktar bakımından olumlu olumsuz bir karar verilmemesi de doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 01/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14281, Karar No: 2013/3634, Tarih: 22.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/14281 E.  ,  2013/3634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kısmi olarak açtığı davada belirlenen ve kesinleşen bakiye kıdem tazminatı, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücreti alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı def'inde bulunduklarını ve davacının hiçbir hak ve alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davacının kısmi olarak açtığı dava, Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmiştir. Kısmi davada kıdem tazminatı 5.773,08 TL, işe başlatmama tazminatı 1.854,52 TL, boşta geçen süre ücreti 223,77 TL ve diğer haklar 740,40 TL olarak belirlenmiş, ancak taleple bağlı kalınarak 100,00 TL kıdem tazminatına, 1.000,00 TL işe başlatmama tazminatına 2.23,77 TL boşta geçen süre ücretine ve 100,00 TL diğer haklara hükmedilmiştir. Davacı, kısmi davada hüküm altına alınan ve kesinleşen miktarları mahsup ederek ek davayı açmıştır. Ancak mahkemece, ilk davada hükmedilen ve kesinleşen kısım mahsup edilmeden kıdem tazminatına 5.773,08 TL, işe başlatmama tazminatına 1.854,52 TL ve diğer haklara 740,40 TL olarak hükmedilmiştir. Kısmi davada kesinleşen miktarlar mahsup edilmeden hüküm kurulması mükerrer tahsile yol açacağından hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1528, Karar No: 2010/2419, Tarih: 08.03.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/1528 E.  ,  2010/2419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.09.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.08.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalılardan ... vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davalı arsa sahibi ... ile yüklenici ... arasındaki ... 1.Noterliğinde düzenlenen 05.03.1990 tarihli ve 17499 yevmiye nolu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan 16 no’lu bağımsız bölümün 26.10.1992 tarihli adi yazılı sözleşme ile davacı tarafından satın alındığı iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı arsa maliki ... yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, inşaatta eksik ve ayıplı işler bulunduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuş, diğer davalı yüklenici ... ise davayı kabul etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş,

Hükmü, davacı ve davalılardan ... vekilleri temyiz etmiştir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yükleniciye şahsi hak sağlar. Koşulları yerinde ise kazandığı şahsi hakka dayanarak yüklenici arsa sahibini bir şey vermeye veya yapmaya zorlayabilir. Şahsi hak kazanan yüklenici bu hakkını doğrudan arsa sahibine karşı ileri sürebileceği gibi arsa sahibinin rızası gerekmeksizin ve ancak yazılı olmak koşulu ile üçüncü bir kişiye de temlik edebilir.

Alacağın temliki ve borcun nakli Borçlar Kanununun 162 ila 181. maddelerinde düzenlenmiştir.

Bir tanımlama yapmak gerekirse; alacağın temliki, alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıs arasında borçlunun rızasına ihtiyaç olmaksızın yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliğini taşıyan şekle bağlı bir akittir. Borçlar Kanununun 163. maddesi hükmüne göre temlik sözleşmesi temlik edenle temlik alan arasında yazılı olarak yapılabilir. Ne var ki, alacağın temlikinde aranan yazılı şekil temlik sözleşmesinin resmi şekilde yapılmasına engel değildir. Nitekim uygulamada yükleniciden şahsi hakkını temlik alan üçüncü kişilerin temlik sözleşmesini adi yazılı satış sözleşmesi veya noterde düzenleme şeklinde taşınmaz satış vaadi sözleşmesi olarak yaptıkları görülmektedir.

Eldeki davada, davacı tarafından yüklenici ile yapılan 26.10.1992 tarihli adi yazılı biçimde yapılan sözleşmeye dayanılmıştır. Bir örneği dosyada bulunan bu sözleşmeye göre yükleniciden bağımsız bölüm temlik alan kişi olarak dava dışı ... görünmektedir. Adı geçen kişi 29.01.2009 tarihli oturumda davaya konu 16 no’lu bağımsız bölümün eşi davacı ... ... adına tescil edilmesi için davayı ... ...’ın açtığını beyan etmiştir.

Eldeki davada, davacı tarafından yüklenici ile yapılan 26.10.1992 tarihli adi yazılı biçimde yapılan sözleşmeye dayanılmıştır. Bir örneği dosyada bulunan bu sözleşmeye göre yükleniciden bağımsız bölüm temlik alan kişi olarak dava dışı ... görünmektedir. Adı geçen kişi 29.01.2009 tarihli oturumda davaya konu 16 no’lu bağımsız bölümün eşi davacı ... ... adına tescil edilmesi için davayı ... ...’ın açtığını beyan etmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda dava dışı ...’ın 26.10.1992 tarihli sözleşmeden elde ettiği şahsi hakkını yazılı biçim koşuluna uyarak davacı ... ...’a temlik etmediğinden duruşmada alınan beyanı hakkın temliki için yeterli kabul edilemez. Açıklanan nedenlerle davanın aktif husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilecek yerde, esasının incelenerek karar verilmesi doğru olmamış, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıran taraflara iadesine, 08.03.2010 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2009/3499, Karar No: 2009/4271, Tarih: 15.06.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/3499 E.  ,  2009/4271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 8. İCRA MAHKEMESİ

Ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların alacaklıları zarara uğratmak kastiyle ticari işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödememesi ve gerektiği halde sermaye şirketinin iflasını istememek suçlarından sanık ...'ın tüm suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama-bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak , GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların alacaklıları zarara uğratmak kastiyle ticari işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödememesi suçu hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesi sonucunda;

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA,

Gerektiği halde sermaye şirketinin iflasını istememek suçuna yönelik kurulan hükmün temyiz incelemesi sonucunda ise;

Sanığa isnat edilen suçun oluşup oluşmadığının anlaşılabilmesi için öncelikle, İİK'nun 179.ve TTK'nun 324.maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumu belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının gerekip gerekmediğinin tespiti zorunludur. Mahkemece borçlu şirkete ait ticari defter ve kayıtlar üzerinde uzman bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik araştırma ile beraatine karar verilmesi isabetsiz olduğundan temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 15.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6883, Karar No: 2021/13655, Tarih: 26.10.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/6883 E.  ,  2021/13655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : 1) ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.06.2020 gün, 2019/85 Esas, 2020/171 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 62, 53. maddeleri uyarınca “25 yıl” hapis cezası,

2) Hükmün sanık müdafiinin ve katılanlar vekillerinin istinafı üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 29.12.2020 gün, 2020/2830 Esas, 2020/2510 Karar sayılı kararı ile; “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair,

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılanlar vekilleri

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 29.12.2020 gün, 2020/2830 Esas, 2020/2510 Karar sayılı kararının, sanık müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmolunan cezanın 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 29.12.2020 gün, 2020/2830 Esas, 2020/2510 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafinin delillerin yetersiz olduğu ve sanığın beraat etmesi gerektiğine, verilen cezanın usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılanlar vekillerinin eylemin tasarlanarak ve canavarca hisle gerçekleştirildiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen sair temyiz sebeplerinin reddiyle; CMK’nin 302/1. maddesi gereğince; tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/10/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.