muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2405, Karar No: 2019/6753, Tarih: 10.06.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/2405 E.  ,  2019/6753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi tazminatlar ve iştirak nafakası yönünden; davalı kadın tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre ve özellikle mahkemece davacı erkeğe kusur olarak yüklenen "hakaret ve eşini aşağıladığı" vakıalarına davalı kadın tarafından dayanılmadığı, dayanılmayan vakıaların diğer eşe kusur olarak yüklenemeyeceği, yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı kadının mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışı yanında ortak çocuklarına ilgi göstermeyerek birlik görevini ihmal ettiği boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı kadının yine de ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı erkek yararına takdir edilen manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu’nun 50 ve 51. maddeleri dikkate alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK m. 174/2) takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Türk Medeni Kanununun 174/1 maddesi mevcut veya beklenen bir menfeati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da az kusurlu tarafın kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini 186. maddesi eşlerin evi birlikte seçeceklerini birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacağını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK m 4, TBK m 50, 51) dikkate alınarak davacı erkek yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.06.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/16134, Karar No: 2013/15670, Tarih: 11.12.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/16134 E.  ,  2013/15670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 6352 Sayılı yasanın geçici 1/b maddesi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararlar anılan maddenin 4. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası 2. cümlesi hükmü karşısında durma kararı niteliğinde olup CMK'nın 223/1. maddesinde sayılan hüküm niteliğindeki temyizi kabil kararlardan olmadığından temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin itiraz merciince yerine getirilmesine, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11982, Karar No: 2017/5965, Tarih: 27.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/11982 E.  ,  2017/5965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şkeilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1170, Karar No: 2019/5223, Tarih: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/1170 E.  ,  2019/5223 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde temyiz eden davacı vekili avukat ... ile davalı ....vekilleri avukat ....gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Davanın kabulüne dair verilen karar, Dairece, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yetersizliğinden sözedilip, yeni bir rapor alınması gereğine değinilerek bozulmuş, bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucu, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanunu'nun 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde düzenlemesi dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürürlüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Daire'nin önceki bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılmak üzere, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.630,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2016/14155, Karar No: 2019/12475, Tarih: 10.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/14155 E.  ,  2019/12475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı .... İnşaat Temizlik Turizm ve Ticaret A.Ş.'ne yükletilmesine, 10/06/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6542, Karar No: 2011/16826, Tarih: 12.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/6542 E.  ,  2011/16826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.02.2010 tarih ve 2008/214-2010/23 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "DURAFORM" ibaresini 10. sınıftaki tıbbi cihazlar, araç ve gereçler yönünden tescili için TPE nezdinde yaptığı başvurunun nihai olarak TPE YİDK tarafından reddedildiğini, markanın ayırtedici niteliğinin bulunduğunu, tanımlayıcı olmadığını savunarak TPE YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, markanın KHK 7/1-a-c maddesi gereği tescil edilemeyeceğini, tıp biliminde DURA kelimesinin beyin zarı anlamına geldiğini, ayırtedici nitelik taşımadığını, bir firmanın tekeline bırakılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, DURAFORM ibaresinin somut ve ayırtedici niteliğe haiz olduğu, tescili talep edilen sınıf yönünden tanımlayıcı olmadığı gerekçesiye davanın kabulüne, TPE YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5467, Karar No: 2013/7118, Tarih: 26.12.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/5467 E.  ,  2013/7118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca tapu iptâli, tescil ve cezai şart alacaklarının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece tapu iptâli ve tescil talebinin reddine, cezai şart alacağıyla ilgili istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

...-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

...-Davacı yüklenici vekili cezai şart isteminin yanında, ... .... Noterliği’nin 02 Mart 2007 gün 5943 yevmiye nolu arsa payı karşılığı inşaat ve düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine ek düzenleme şeklindeki sözleşmesine dayalı olarak ... ..... ... pafta ... ada 55 parsel sayılı taşınmazın %55 payının tapu kaydının iptâli ve tescili isteminde de bulunmuştur. Sözkonusu ek sözleşmenin .... maddesinde %49 payın iş bedeli karşılığı devredileceği kararlaştırılmış, aynı maddenin .... fıkrasında da %... payın 415.000,00 TL bedelle satışı vaad edilmiş ve bedelin arsa sahibine nakden ödendiği kabul edilmiştir.

Davacı yüklenicinin ediminin ifası imkânsız hale geldiğinden iş bedeli karşılığı verilmesi taahhüt edilen %49 payın adına tescili koşulları oluşmamış ise de; ek sözleşme düzenleme şeklinde noterde yapılmış olup geçerli olduğu, satış vaadi suretiyle %... payın yükleniciye devri kabul edildiği ve satış bedeli de tamamen ödenmiş olduğundan mahkemece 55 parselde %... satışı vaad edilen payla ilgili tapu iptâli ve tescil isteminin kabulü gerekirken bu husus gözden kaçırılarak tapu iptâli ve tescil talebinin tümden reddi doğru olmamıştır.

...-Davalının temyiz itirazlarına gelince; 02 Mart 2007 gün 5943 yevmiye nolu ek sözleşmenin .... maddesi .... fıkrasında ... ada 55 parselin %49 arsa payının arsa sahibince sözleşme tanzim tarihinden itibaren ... iş günü içinde bedelsiz olarak tapuda yükleniciye devredileceği kabul ve taahhüt edilmiştir. .... maddesinde de tapu devir ve temliğinin belirtilen zaman dilimi içerisinde yapılmadığı takdirde arsa sahibinin yükleniciye 800.000 USD (Amerikan Doları) cezai şart ödeyeceği de kararlaştırılmıştır.

.

.

Ek sözleşmenin imzalandığı 02.03.2007 tarihine tatil günleri çıkartılarak ... iş günü eklendiğinde süre ....03.2007 günü dolmaktadır. Davalı arsa sahibi .......... Noterliği’nden keşide ettiği ve davacı yükleniciye tebliğ edilen ....03.2007 gün 4758 yevmiye nolu ihtarname ile tapu işlemlerinin yapılması hususunda hazır olduğunu bildirmesine rağmen davacı tarafça tapuya davet edilmemek suretiyle alıcı yönünden alacaklı temerrüdü gerçekleşmiştir. Davacı, ....01.2009 tarihli ihtarname ile tapu talebinde bulunmuş ise de; alıcı temerrüdü daha önce gerçekleştiği, o tarihe kadar yüklenici sözleşmeyle üstlendiği edimlerin ifasına başlamadığı ve mahkemenin de kabulünde olduğu gibi ifa imkânsız hale geldiğinden %49 pay açısından davalı arsa sahibi devirden kaçınmakta haklıdır.

Bu durumda alacaklı-alıcı temerrüdü gerçekleştiğinden koşulları oluşmayan cezai şart talebinin tümden reddi yerine kısmen kabulü de usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Kararın belirtilen sebeplerle taraflar yararına bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda .... bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün .... bent uyarınca davacı, .... bende göre davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 26.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/18415, Karar No: 2018/11267, Tarih: 11.09.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/18415 E.  ,  2018/11267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında mağdur ...'ye yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın üzerine atılı suçun TCK'nın 142/2-b. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçuna uyduğu ve uzlaşma kapsamı dışında olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Mağdurun aşamalardaki beyanlarına göre suça konu telefonunun zor kullanılmaksızın elinden çekilip alındığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin TCK'nın 142/2-b. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Yasanın 141. maddesi ile hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 325. maddesi uyarınca bozmadan hakkında verilen mahkumiyet hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşen Mahmut Çoklar'ında yararlandırılmasına, 11.09.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10045, Karar No: 2013/160, Tarih: 15.01.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/10045 E.  ,  2013/160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki Tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; Davalıların malik, sürücü ve işleteni olduğu tır aracının nakli sırasında çekicinin şerit ihlali yapması neticesinde aracının hasarlandığını, zararının sigortacısı tarafından kısmen karşılandığını ancak araçta değer kaybı oluştuğunu belirterek, ....000,00 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... AŞ. vekili; Davaya konu aracın davacıya ait olmaması nedeniyle davacının dava açma hakkının bulunmadığını, davalı aracın mülkiyetinin ..... Şti.'ne ait olduğunu ve ücreti karşılığında müvekkiline ait tırın taşınması işini üstlenen şirketin aracının sebep olduğu zararın yük sahibi olan müvekkilinden talep edilemeyeceğini öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... davanın reddini talep etmiş, davalı ..... Şti. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davaya konu aracın kayıt malikinin kaza tarihi itibariyle dava dışı ..... olduğu, kayıt maliki olmayan davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece yazılı şekilde karar verilmiş ise de verilen karar dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Tazminat davasında davacı olma ehliyeti kural olarak mal varlığında doğrudan doğruya zarar gören kişiye aittir. Ancak, bir şeyi sözleşmeyle (kira, ariyet vs) elinde bulunduran kişiler ve zilyet, onu aldığı gibi malikine aynen iade etmek zorundadır. Somut olayda, ....... plakalı aracın kaza sırasındaki sürücüsünün davacı ... olduğu ve olay sırasında aracın zilyedi durumunda bulunduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Buna göre, davacı zilyedin dava açmakta hukuki yararının, dolayısıyla aktif dava ehliyetinin bulunduğu düşünülmeden yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, kesin olmak üzere ....01.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5144, Karar No: 2019/14149, Tarih: 09.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/5144 E.  ,  2019/14149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Çalınan eşyanın değeri dikkate alınarak, TCK'nın 61. maddesi uyarınca suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09.10.2019 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında dosyada mevcut olan tek delil, hırsızlığın yapıldığı aracın sağ ön kapı açma kolu altından elde edilen iki adet parmak izinin suça sürüklenen çocuğa ait olmasıdır. Suça sürüklenen çocuk bu durumu “kendisinin mendil satarken aracın sağ kapı koluna dokunduğunu” beyan ederek açıklamıştır. Olay süresince suça sürüklenen çocuk olay mahalli civarında bulunmuş olup, iddia edildiği gibi 8.000 TL para çalan bir şahsın olay mahallini terk etmemesi hayatın olağan akışınada uygun düşmemektedir. Parmak izinin ele geçirildiği yer aracın dış yüzeyi olup burada her hangi bir şahsın parmak izine de rastlanabilir. Ayrıca suça sürüklenen çocuğun parmak izleri konusunda kendince makul bir izahatta da bulunmaktadır. Bu şekilde dış yüzeyden elde edilen parmak izi olayın sübutu noktasında oldukça yetersiz bir delil olup, yargılamaya konu olayda başkaca bir delil de bulunmadığından, mahkumiyetin onanması yönündeki çoğunluk görüşüne iştirak olunmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2024/393, Karar No: 2024/2680, Tarih: 25.03.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/393 E.  ,  2024/2680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1291 E., 2023/1591 K.

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, özel

hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, ret ve onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında tehdit suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının aynı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, sanık müdafii ve katılan vekilince yapılan itirazların mahallinde değerlendirildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin bir şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma kullanılması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR