muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2913, Karar No: 2013/26686, Tarih: 18.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/2913 E.  ,  2013/26686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCY.nın 50/1-f maddesinde gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte ücret ödenmeksizin çalıştırılmaya karar verilirken çalışılacak iş kolunun infaz aşamasında belirlenmesi gerektiğinden tebliğnamedeki bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak olunmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiytir. Ancak;

Sanık hakkında hakaret suçundan 5237 Sayılı TCK.nın 125/3a-4.maddesi uyarınca hükmolunan “bir yıl iki ay” hapis cezasından aynı kanunun 62. Maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılırken 11 ay 20 gün hapis yerine,11 ay 24 gün hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 125/3a-4.maddesi uyarınca hükmolunun 1 yıl 2 ay hapis cezasından aynı kanunun 62.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 11 ay 20 gün hapis cezası ile cazalandırılmasına, 50/1-f maddesi uyarınca da mahkum olduğu kısa süreli 11 ay 20 gün hapis cezasının yarısı kadar süre ile kamuya yararlı bir iş kolunda çalıştırılması tedbirine çevrilmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7620, Karar No: 2019/8960, Tarih: 12.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7620 E.  ,  2019/8960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Mağdurların aşamalardaki ifadelerinde, suçun akşam saatlerinde gerçekleştiğini belirtmelerine rağmen tam olarak suç saati hususunda bilgi vermedikleri, sanığın da suçlamayı kabul etmediği, buna göre suçların gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılmadan sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesi ve yine konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde aynı Yasa'nın 116/4. maddesi uygulanmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2) Sanığın eylemini konuttan gerçekleştirmesi karşısında, suç adının gerekçeli karar başlığında ve hüküm kısmında iş yeri dokunulmazlığının ihlali olarak yazılması ve uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 116/1. maddesi yerine, 116/2. maddesi olarak gösterilmesi,

3) 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suça konu evden 5 TL para çaldığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4) T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4724, Karar No: 2012/2940, Tarih: 18.04.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4724 E.  ,  2012/2940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Heyetçe incelenmesine gerek görülen, dosyada fotokopisi mevcut 25.11.2010 tarih 369 sayılı yönetim kurulu kararında geçen, "kooperatif bünyesinde Tırlara sıra yazılmamasına ve çalıştırılmamasına ilişkin konunun ilk genel kurulda gündeme alınması" ibaresi doğrultusunda bu hususta genel kurul kararı alınıp alınmadığının belirlenip, alınmış ise buna ilişkin tutanağın dosyaya eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/10661, Karar No: 2015/22805, Tarih: 02.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10661 E.  ,  2015/22805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Keskin Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2014

NUMARASI : 2013/261-2014/303

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabülüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu 101 ada 27 parsel sayılı taşınmazın (eski 563 parsel) tapu kaydı ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte ilgili Tapu Müdürlüğünden istenildikten,

2)Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday, dane mısır ve kuru fasulyenin dekar başına verim miktarlarının Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2013 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5463, Karar No: 2010/9787, Tarih: 03.06.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/5463 E.  ,  2010/9787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 1.5.2008 gününden başlayarak aylık olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile aylık kira parasının 500 TL olarak tespiti cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, 1.5.2008 tarihinde başlayan döneme ilişkin olarak aylık kira parasının bilirkişilerce belirlenip (davalıya gönderilen ihtarname ve yargılama esnasında aylık 2.500 TL olarak) tespiti istenilmiştir.

Mahkemece; dava konusu taşınmazın arsa olarak kiralandığı sonradan davalı tarafça üzerine kapalı bina yapıldığı, kiraya verildiği tarihte arsa olmakla uyuşmazlığın BK.hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiği, BK.tabi yerlerde kira tespitinin olamayacağı, icar bedeli istenebileceği gerekçe gösterilmek suretiyle aylık icar bedelinin 500 TL olarak tespitine karar verilmiştir.

Somut olayda, taşınmazın boş arsa olarak kiralandığı, sonradan davalı tarafça üzerine kapalı bina yapıldığı, davacının da (yeni malik) kabulündedir. Ancak, mahkemece taşınmazın üzerindeki bina da dikkate alınarak baskın vasfının arsa olup olmadığı, hususu bilirkişiden de görüş alınmak suretiyle açıklığa kavuşturulup, sonucuna göre; arsa vasfı baskın olduğu takdirde dava değerinin (davacı tarafça talep edilen yıllık kira parasının) dikkate alınması suretiyle, davaya Asliye Hukuk Mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 3.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/666, Karar No: 2011/3028, Tarih: 09.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/666 E.  ,  2011/3028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic.Mah.sıfatıyla)

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava davacı alacağının masaya kaydı istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının iflas idaresine yönelik bir başvurusunun ve iflas idaresince verilmiş bir red kararının olmadığı, davanın sıra cetvelinin ilanından itibaren on beş günlük yasal süreden sonra açıldığı, İcra ve İflâs Kanunu'nun 193 üncü maddesi nedeniyle hacizlerin düştüğü ve ancak tapudan anlaşılan ayni hakların iflas idaresince doğrudan kaydedilmemesinde yasaya aykırı yön bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflâs Kanunu'nun 236 ncı maddesi uyarınca iflasın kapatılmasına kadar masaya alacak yazdırmak mümkündür. Öte yandan masaya kayıt davası açılması için iflas idaresine başvuru yapılması da bir ön şart değildir. Davacının masaya başvurusu olmadığına göre doğrudan dava açmasında hukuka aykırı bir yön olmadığı gibi, bu davanın süresinde olmadığı yönündeki gerekçede de isabet yoktur.

Davacının alacaklı olduğu takip dosyasından konulan hacizler, İcra ve İflâs Kanunu'nun 231 inci maddesine göre tapu sicilinde yazılı alacak kapsamında sayılmasa da, davacının davalı aleyhine bir alacak iddiası bulunduğundan mahkemece alacağın mevcudiyeti üzerinde durulmak ve davacı yanca alacağın usulüne uygun delillerle ıspatlanması halinde masaya kayıt kararı vermek gerekirken eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/640, Karar No: 2016/1741, Tarih: 15.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/640 E.  ,  2016/1741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davalının davacı kurumun resmi daire tarifesinden su abonesi olduğunu, davalının tahakkuk ettirilen bedeli ödemediğini, başlatılan icra takibine de itiraz edildiğini ileri sürerek; itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın görev yönünden usulden reddine, yüksek dereceli .... Hukuk Mahkemesi hakiminin hakem sıfatı ile görevli olduğuna karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TTK 16. maddesinde; "Ticaret şirketleri ile, amacına varmak için ticari bir işletme işleten vakıflar, dernekler ve kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümlerine göre yönetilmek veya ticari şekilde işletilmek üzere Devlet, İl Özel İdaresi, Belediye ve köy ile diğer kamu tüzel kişileri tarafından kurulan kurum ve kuruluşlar da tacir sayılırlar" düzenlemesi yeralmaktadır.

Davacı kurum, 2560 sayılı İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanuna tabi bir kuruluş haline getirilmiştir. Diğer anlatım ile 2560 sayılı yasaya tabi olan İZSU nun çalışmalarını özel hukuk kurallarına göre yapması ve TTK 16. maddesi karşısında tacir olduğu tartışmasızdır. Bu durumda, davacı hakkında özel hukuk hükümleri uygulanacağından uyuşmazlığın 3533 sayılı yasa kapsamında çözümlenmesine olanak yoktur.

Mahkemenin yargılama yapmakla görevli olduğu gözetilmeksizin yasal olmayan gerekçeler ile, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/659, Karar No: 2013/71, Tarih: 16.01.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/11-659 E.  ,  2013/71 K.**

* ELEKTRONİK HİZMETLERDE KULLANILAN MÜŞTERİ NUMARASININ ÇALINMASINDAN KAYNAKLANAN ZARARDAN BANKANIN SORUMLULUĞU

* BANKA NEZDİNDEKİ HESAPTA BULUNAN PARANIN ÜÇÜNCÜ KİŞİLERCE İNTERNET YÖNTEMLERİYLE USULSÜZ OLARAK HAVALE EDİLMESİ

* BORÇLAR KANUNU (818) Madde 100

* BORÇLAR KANUNU (818) Madde 99

* BORÇLAR KANUNU (818) Madde 472

* BORÇLAR KANUNU (818) Madde 306

* SERMAYE PİYASASI KANUNU(MÜLGA) (2499) Madde 31

* SERMAYE PİYASASI KANUNU (6362) Madde 139

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkeme’since davanın reddine dair verilen 16.12.2008 gün ve 2005/515 E., 2008/664 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 01.03.2011 gün ve 2009/9291 E., 2011/2051 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında Elektronik İşlem Hizmetleri Sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin davalının verdiği şifre ve parolayı kullanarak evindeki bilgisayardan işlemlerini yaptığını, 10.06.2005 tarihinde davalı çalışanları tarafından telefonla aranarak internet şifresinin kırılması sonucu 135.000,00 TL ve 39.000,00 TL’nin Yapı Kredi ve İş Bankası şubelerine havale edildiğini öğrendiğini, havale işleminin müvekkilinin bilgisayarından yapılmadığı gibi, müvekkilinin sorumlu olmadığını, davalının yeterli güvenlik önlemini almadığı için davalı nezdindeki paranın üst üste yapılan havalelerle başka hesaplara gönderildiğini, davalının havaleden önce telefonla bilgi vermediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 6.000,00 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiş, 17.03.2008 tarihli ıslah dilekçesi ile müddeabihi 39.420,58 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, davacının bilgisayarında virüs programı kurulu olmadığını, modemi üzerinde de herhangi bir güvenlik duvarının bulunmadığını, müvekkilinin şifre sisteminin yeterli olduğunu, davacının bilgisayarından şifrelere erişildiğini, olayı gerçekleştiren şahsın yargılanıp ceza aldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı ile yaptığı Elektronik İşlem Sözleşmesi gereği şifresinin ele geçmesini önleyecek önlemleri almadığı, davalının bilgisayar kayıtlarının teknolojik yönden yeterli güvenliği sağladığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili kararı temyiz etmiştir.

Dava, davalı nezdinde açılmış olan hesapta bulunan paranın davacının bilgisi ve izni dışında internet yolu ile yapılan işlemler sonucu çekilmesi suretiyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davacı vekili kararı temyiz etmiştir.

Dava, davalı nezdinde açılmış olan hesapta bulunan paranın davacının bilgisi ve izni dışında internet yolu ile yapılan işlemler sonucu çekilmesi suretiyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davaya konu internet yolu ile yapılan işlemle, davacı hesabından uyuşmazlık konusu paranın dava dışı kimliği belirli kişi adına havale edildiği çekişmesizdir. Yatırılan paranın nef’i ve hasarı mutlak şekilde davalıya geçtiği için usulsüz işlemle çekilen paralar aslında doğrudan doğruya davalının zararı niteliğinde olup, hesap sahibinin davalıya karşı alacağı aynen devam etmektedir. Usulsüz işlemlerin gerçekleşmesinde ispatlandığı takdirde hesap sahibinin müterafik kusurundan söz edilebilir ve bu kusur oranı üzerinden hesap sahibinin alacağından mahsup talebinde bulunabilir. Yapılan soruşturma ve dosya kapsamından, işlemde davacının adına havale yapılan kişi veya üçüncü kişilerle el ve iş birliği ile başka şekilde kusurlu davrandığı kanıtlanmamıştır. Davalı tarafından hesapta bulunan paranın güvenliğinin tam olarak sağlanamadığı, kötü niyetli kişilerin işlemlerine karşı korunamadığı, bu kişilerin eylem ve işlemlerine karşı koruyacak etkili mekanizmayı, güvenlik önlemlerini geliştirmediği, bu önlemleri kullanmayı müşterileri için zorunlu hale getirmediği anlaşılmaktadır. Bu itibarla mahkemece olayda davalının kusurlu olduğu kabul edilerek neticesine göre bir karar verilmek gerekirken, anılan husus nazara alınmadan yerinde bulunmayan yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, davalı nezdinde açılmış olan yatırım hesabında bulunan paranın davacının iradesi dışında üçüncü kişilerce tüketilmesi suretiyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, davalı nezdinde açılmış olan yatırım hesabında bulunan paranın davacının iradesi dışında üçüncü kişilerce tüketilmesi suretiyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin davalı nezdinde yatırım hesabı bulunduğunu, internetle işlem hizmetinden yararlanmak için davalı tarafından tek taraflı olarak hazırlanan “Elektronik İşlem Hizmetleri Sözleşmesi” imzalandığını, davalının verdiği şifre ve parolayı kullanarak müvekkilinin evindeki bilgisayardan işlemlerini yaptığını, ancak 10.06.2005 tarihinde internet  şifresinin kırılması sonucu hesabındaki 135.000,00 TL’nin üçüncü kişilerce başka banka şubelerine havale edildiğini ve bu paradan 39.000,00 TL’nin çekildiğini öğrendiğini, havale işleminin müvekkilinin bilgisayarından yapılmadığını, müvekkilinin zarardan sorumlu olmadığını, davalının yeterli güvenlik önlemini almadığı için davalı nezdindeki paranın üst üste yapılan havalelerle başka hesaplara gönderildiğini ve sözleşmede davalının sorumlu olmadığına ilişkin hükmün geçersiz olduğunu ileri sürerek, zararının tazminini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin olayda kusurunun bulunmadığını, güvenlik önlemlerinin alınmış olduğunu, davacının bilgisayarında virüs programı kurulu olmadığını, modemi üzerinde de herhangi bir güvenlik duvarının bulunmadığını, müvekkili bankanın şifre sisteminin yeterli olduğunu, davacının bilgisayarından şifrelere erişildiğini, olayı gerçekleştiren İsmail isimli şahsın yakalanıp Üsküdar 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2005/946 E. sayılı dosyasında mahkûmiyetine  karar verildiğini ve davacıyla yapılan sözleşmede şifrenin başkalarının eline geçmesinden müşterinin sorumlu olacağının kabul edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davaya konu edilen zararın davacının elektronik hizmetlerde kullandığı müşteri şifrelerinin çalınmış olmasından kaynaklandığı, bu zararın önlenmesi için davalının yapacağı ilave teknolojik önlemlerin bulunmadığı, bilgilerinin üçüncü kişilerce elde edilmesini engelleyecek tedbirleri almayan davacının zararını davalıdan talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde gösterilen nedenlerle bozulmuştur.

Yerel mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü temyize davacı vekili getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davalı nezdindeki hesapta bulunan paranın davalı tarafından sunulan internet hizmeti aracılığı ile davacının iradesi dışında üçüncü kişilerce başka hesaplara havale edilerek tüketilmesinden davalının sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.