muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/3422, Karar No: 2008/4578, Tarih: 03.04.2008

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır. Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 03.04.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3539, Karar No: 2012/8867, Tarih: 02.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/3539 E.  ,  2012/8867 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... Temizlik Tic. San. Ltd. Şti. vekili avukat ... 2-... 3-Marmara Peyzaj Tic. Ltd. Şti. 4-A. ... San. Ltd. Şti. vekili avukat ... 5-... Tarım Ltd. Şti. Aralarındaki dava hakkında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.7.2011 gün ve 669-537 sayılı hükmün davalı ... Tarımsal Ltd. Şti. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen, davacı ... ile davalı ... Ltd. Şti. arasındaki sözleşme ve eklerinin, eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 2.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7862, Karar No: 2013/7291, Tarih: 21.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/7862 E.  ,  2013/7291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, muvazaa nedeniyle açılan alacak isteğine ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; TBK'nın 19. maddesi gereğince muvazaa iddiasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi,Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 17.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 17.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12963, Karar No: 2014/6127, Tarih: 12.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/12963 E.  ,  2014/6127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2012/322544

MAHKEMESİ : Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2012

NUMARASI : 2010/585 (E) ve 2012/517 (K)

SUÇ : Eziyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 96/1. maddesinde "bir kimsenin eziyet çekmesine yol açacak davranışları gerçekleştiren kişi..." ibaresi yer almakta; yasada eziyet kabul edi- len eylemler tanımlanmamaktadır. Madde gerekçesinde ise "eziyet olarak, bir kişiye karşı insan onuruyla bağdaşmayan ve bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine, aşağılan- masına yol açacak davranışlarda bulunulması gerekir. Aslında bu fiiller de kasten yara- lama, hakaret, tehdit, cinsel taciz niteliği taşıyabilirler. Ancak, bu fiiller, ani olarak değil, sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde işlenmektedirler. Bir süreç içinde süreklilik arzeder bir tarzda işlenen eziyetin özelliği, işkence gibi, kişinin psikolojisi ve ruh sağlığı üzerindeki tahrip edici etkilerinin olmasıdır. Bu etkilerin uzun bir süre ve hatta hayat boyu devam etmesi, eziyetin bu kapsamda işlenen fiillere nazaran daha ağır ceza yaptırımı altı- na alınmasını gerektirmiştir." denilmektedir.

Somut olayda; sanık ile Nazlı'nın resmi nikahlı evli olup sorunları nede- niyle ayrı yaşadıkları bir dönemde, sanığın eşiyle konuşmak için kayınpederinin evine gittiği ancak burada çıkan tartışmanın kolluğa yansıdığı ve soruşturma başlatıldığı, soruş- turma aşamasında Nazlı'nın, sanığın ortak çocukları olan mağdur Uğurcan'ın yedi ay ka- dar önce altını kirletmesi nedeniyle sobada ısıttığı kaşıkla poposunu yaktığını beyan etme- si üzerine sanık hakkında çocuğa eziyet suçundan dava açılmışsa da; suçun oluşması için eylemin sistematik ve sürekli olması gerektiği, mevcut delil durumu ve doktor raporları dikkate alındığında sanığın eyleminin sistematik ve süreklilik arz edecek biçimde olma- dığı anlaşıldığından, kasten yaralama suçundan mahkumiyete karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASI- NA), 12.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23252, Karar No: 2015/15479, Tarih: 15.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/23252 E.  ,  2015/15479 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/173254

Mahkemesi : Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 04.03.2014

Numarası : 2013/500 - 2014/103

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tam kusurlu olarak bir kişinin kırık oluşacak, bir kişinin BTM ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olan olay esnasında alkollu olduğu tespit edilen sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın alkol sınırını geçtiğinin tespit edilmediğine ilişkin temyiz itirazının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11626, Karar No: 2013/6156, Tarih: 18.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2011/11626 E.  ,  2013/6156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Dernekler Kanununa aykırılık, Taşıt Kanununa

aykırılık, Kanuna aykırı eğitim kurumu açma

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında;

a) Taşıt Kanununa aykırılık suçundan; Beraat

b) 5237 sayılı TCK’nın 263/1, 62, CMK’nın 231/5.

maddeleri uyarınca hükmün açıklanmasının geri

bırakılmasına

c) 5253 sayılı Kanunun 32/f, 765 sayılı TCK’nın 59/2, 647 sayılı Kanunun 4, 5. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında;

a) Taşıt Kanununa aykırılık suçundan; Beraat

b) Kanuna aykırı eğitim kurumu açma suçundan;

765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeni ile ortadan kaldırılmasına

c) 5253 sayılı Kanunun 32/f, 765 sayılı TCK’nın 59/2, 647 sayılı Kanunun 4, 5. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

3- Sanık ... ... hakkında;

a) 5237 sayılı TCK’nın 263/1, 62, CMK’nın 231/5.

maddeleri uyarınca hükmün açıklanmasının geri

bırakılmasına

b) Dernekler Kanununa aykırılık suçundan; Beraat

4- Sanıklar ... ... ve ... hakkında; Dernekler Kanununa aykırılık suçundan; Beraat

Temyiz edenler : Sanıklar ... ve ...

müdafileri, katılan vekili

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar ... ve ... ... hakkında Kanuna aykırı eğitim kurumu açma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen karar 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup, temyizi mümkün bulunmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin merciince yapılmasına,

2- Sanık ...’ya atılı Taşıt Kanununa aykırılık; sanık ...’e atılı Taşıt Kanununa aykırılık ve Kanuna aykırı eğitim kurumu açma; sanıklar ... ..., ... ... ve ...’a atılı Dernekler Kanununa aykırılık suçlarının niteliği itibariyle suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan idarenin davaya katılmasına ilişkin karar hukuki değerden yoksun olup hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, ... vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

3- Sanıklar ... ve ... hakkında Dernekler Kanununa aykırılık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Sanıklara atılı Dernekler Kanununa aykırılık suçu için 5253 sayılı Kanunun 32/f maddesinde öngörülen cezanın süresi itibariyle, 765 sayılı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen zamanaşımının, suç tarihi ile inceleme tarihi arasında gerçekleştiği anlaşıldığından hükümlerin BOZULMASINA, CMUK'nın 322. maddesi uyarınca sanıklar hakkındaki davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 18.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17614, Karar No: 2014/11749, Tarih: 15.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/17614 E.  ,  2014/11749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tatvan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2009/693-2013/348

Davacı M.. B.. vekili Avukat Ş.K.. tarafından, davalılar TOKİ vdl aleyhine 10/12/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylemden kaynaklanan maddi ve manevi zararların ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılar tarafından inşa edilen binada gerekli güvenlik önlemlerinin alınmamasından dolayı açık bırakılan boşluktan düştüğünü, bu nedenle felç kaldığını belirterek, uğradığı zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, olay tarihi itibariyle olayın meydana geldiği binayla ilgili sorumluluklarının bulunmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılara kusur atfetmeyen bilirkişi raporu hükme esas alınarak, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisinde, dava konusu olayda davalıların kusurlu olup olmadıkları noktasında farklı kanaat bildiren bilirkişi raporları bulunmaktadır. Raporlar arasında, tespit edilen bulgular ve varılan sonuçlar itibariyle çelişki bulunmakta olup, bu çelişki giderilmeden hüküm kurulması doğru değildir.

Şu halde, çelişkiyi gidermek için içerisinde iş sağlığı ve güvenliği uzmanları da bulunan yeni bir heyetten rapor alınarak varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6287, Karar No: 2011/1493, Tarih: 02.02.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/6287 E.  ,  2011/1493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, gümrük idaresi adına hazine vekilinin temyiz isteminin ve 5271 sayılı CMK.nun 237/2 maddesi uyarınca kanun yolu muhakemesinde davaya katılma isteğinde bulunulamayacağından, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin davaya katılma isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II. Sanık müdafiinin temyizine göre yapılan incelemede;

Sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden REDDİNE,

Ancak;

1. 5237 sayılı TCK'nın 58/7 maddesinde, mahkumiyet kararında, hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtileceği öngörülmüştür.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 4.fıkrasında "Hakim, mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler." 5.fıkrasında "Tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde, koşullu salıvermeye ilişkin hükümler uygulanır." 6.fıkrasında "Hakim, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar verebilir. Denetim süresi en fazla beş yıla kadar uzatılabilir." Hükümleri mevcuttur.

Bu yasal düzenlemeler karşısında, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilerek, 5237 sayılı TCK' nın 58/7 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca denetimli serbestlik tedbiri süresinin de gösterilmesi,

2. Hükmolunan adli para cezası 2000 TL. olduğu halde, 500 TL. adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilmesi,

3. Suçtan doğrudan zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca,

2. Hükmolunan adli para cezası 2000 TL. olduğu halde, 500 TL. adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilmesi,

3. Suçtan doğrudan zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca,

1. Hüküm fıkrasındaki "cezanın infazından sonra 5275 sayılı yasanın 108/4 maddesi gereğince takdiren 1 yıl 8 ay süreyle denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına" ibarelerinin çıkarılarak, "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" cümlesinin hükme eklenmesi

2. Taksitlendirilen adli para cezası miktarının 2000 TL olduğunun belirtilmesi,

3. "Katılan idare kendisini vekil ile temsil ettirdiği ve vekilin duruşmalara iştirak ettiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 500.00 YTL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan idareye verilmesine" ibarelerinin hükümden çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmün sair kısımlarının aynen bırakılmasına, 02.02.2011 gününde yasaya aykırılıkların birinci bendi yönünden oyçokluğuyla, diğer yönlerden oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

5237 sayılı yasanın 51/3.fıkrasında "cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkum olunan ceza süresinden az olamaz." 5237 sayılı yasanın 191/2.fıkrasında uyuşturucu veya uyuşturucu madde kullanan kişi hakkında, tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine, kullanmamakla birlikte, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran kişi hakkında denetimli serbestlik tedbirine karar verebilir." Yine aynı kanunun 191/6.fıkrasında "uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi, hakkında ........cezaya hükmedildikten sonra da iki ila dördüncü fıkraya göre tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulabilir." 7.fıkrada "kişinin mahkum olduğu ceza, tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması halinde, infaz edilmiş sayılır; Aksi takdirde, derhal infaz edilir" denmiş olmasına göre denetimli serbestlik kararının hükümle birlikte hükmü veren mahkemece verileceği açıktır. Nitekim C.G.K6.4.2000 gün ve 2010/471-76 sayılı kararında Kars 2.Asliye Ceza mahkemesince 5237 sayılı yasanın 267/1 ve 269/2 maddeleri uyarınca 3 ay hapis ve 1 yıl denetime hükmettiği halde denetimle ilgili

verilen 1 yıllık denetim kararı verilmesini bozma nedeni yapmamış, bu sürenin 3 ay olması gerektiğine ilişkin dairenin bozma kararını kaldırmıştır. Yine 11.5.2011 gün ve 2010/4-87-112 sayılı C.G.K.da genel kurul bizzat kendisi 1 yıl 2 ay müddetle denetim süresine tabi tutulma kararı vermiştir. Kanun koyucu aksi görüşte olsaydı 5237 sayılı yasanın 191/6 fıkrasında cezaya hükmedildikten sonra değil, cezanın infazından sonra şeklinde bir düzenleme yapardı.

5275 sayılı ceza ve güvenlik tedbirlerinin infazı hakkında kanunun 108/4.fıkrada da "Hakim, mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler." demiş olması da denetim süresini belirlemenin ilk karar aşamasında olacağını göstermektedir. Aksi halde cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak..... belirler şeklinde bir düzenleme olmazdı. Karar hakimi altı çizili ibareyi de kararda belirtecektir. İnfazdan sonra hakim bir karar verecekse infaz edilmiş cezadan sonra altı çizili ibarenin kararda yer alması çok anlamsız olur. Ancak 102/6.fıkrasındaki uzatma kararı hükümden sonraki verilecek bir kararla olur.

İzah edilen nedenlerle çoğunluğun bu yöndeki kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/20278, Karar No: 2014/4885, Tarih: 26.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20278 E.  ,  2014/4885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen kanal katılım ve şebeke bedeli istirdadı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 26.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7837, Karar No: 2011/16842, Tarih: 24.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7837 E.  ,  2011/16842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tesbiti ile kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tesbiti ile kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmazların gelir metodu esas alınarak zeminine; yaş, cins ve verim durumları dikkate alınmak suretiyle üzerindeki ağaçlara değer biçilip, kamulaştırma bedelinin tesbitine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Kamulaştırma bedeli olarak tesbit edilen toplam miktarın hüküm fıkrasında açıkça gösterilmemesi,

2-Bala-Kaman-Kırşehir Devlet Yolu yapımı nedeniyle kamulaştırılan dava konusu taşınmazlardaki, davalıya ait payın tapu kaydının iptali ile 4721 sayılı TMK.'nun 999. maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesi gerekirken, Hazine adına tesciline dair hüküm kurulması,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (1) numaralı bendine (davanın kabulü ile) kelimelerinden sonra gelmek üzere (kamulaştırma bedelinin toplam 153.274,75-TL olarak tesbitine) ibaresinin eklenmesine,

b-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinden (Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (yol olarak tapudan terkinine) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.