muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6745, Karar No: 2021/11362, Tarih: 29.12.2021

Açıklanan nedenlerle; Uyuşmazlık Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi ve AAÜT'nin 17. maddesi gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4- Davacı aylık 3.510,00 TL gelirinin olduğu yönünde beyanda bulunmuş, aracın sürücüsü tarafından kolluk ifadesinde davacının yolcusu olduğu araçla fuarda bulunan brandaların söküm işini yapmak için gidip dönerlerken kazanın meydana geldiği ifade edilmiştir. Davaya konu kaza ve dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 4. fıkrasında "iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilir" düzenlemesine yer verilmiştir. Davalı vekili, davaya konu olayın iş kazası olarak kabulü suretiyle, dava dışı SGK Başkanlığı tarafından davacıya yapılmış rücuya tabi ödeme olup olmadığının araştırılması ile yapılmış ödeme varsa tazminattan düşülmesi gerektiği savunmasında bulunmuş; Hakem Heyeti tarafından bu hususta araştırma yapılmadan karar verilmiştir.

Bu durumda Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince; Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığına müzekkere yazılarak, davaya konu kazaya ilişkin olarak iş kazası yönünden araştırma yapılıp yapılmadığı ve olayın iş kazası olarak kabul edilip edilmediği; olayın iş kazası olarak kabulü suretiyle, davaya konu kaza sonucu davacıya gelir bağlanıp bağlanmadığı; gelir bağlanmış ise, rücuya tabi olup olmadığı; davacıya bağlanan rücuya tabi gelirin ilk peşin sermaye değerinin ne olduğu bu hususla ilgili rücu davası açılıp açılmadığının sorulması; alınacak cevapların değerlendirilerek 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesi hükmü gereği şartları var ise tazminattan düşülmesi suretiyle davacı tarafın talep edebileceği tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, davalı vekilinin anılan yöne ilişkin itirazlarının reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2), (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 29/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9352, Karar No: 2019/581, Tarih: 21.01.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/9352 E.  ,  2019/581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Katılan ... hakkında, Uzunköprü Devlet Hastanesince düzenlenen geçici raporda "sağ paristal bölgeden temparol bölgeye uzanan fraktür hattı mevcut olduğu ve şu anda hayati tehlikesinin bulunduğu'' belirtilmiş, 05.10.2012 tarihinde aynı hastanenin beyin cerrahi uzmanı tarafından verilen kesin raporda ise katılanın hayati tehlike geçirip geçirmediği konusunda değerlendirilme yapılmamıştır. Alınan adli raporların denetime ve hüküm kurmaya elverişli bulunmaması nedeniyle katılanın tüm evrakları, film, grafi ve raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna sevki yapılarak, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde yeniden raporun aldırılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereğince ceza süresi yönünden kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3011, Karar No: 2017/777, Tarih: 24.01.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/3011 E.  ,  2017/777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek arsanın rayiç değerinin tespiti yapılarak, bu bedelin yasal faiziyle birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı kanunun 12. Maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanununa eklenen geçici 10. maddesi ile “... ili, ... ilçesi sınırları içerisinde bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce bu Kanuna göre ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi hâlinde; arsa veya konut tahsisi için ödenen bedeller, ilgili idarece yapılacak tebligatı müteakip en geç üç ay içerisinde, ödeme gününden itibaren hesaplanacak kanuni faizi ile birlikte hak sahiplerine veya kanuni mirasçılarına ödenir. Hak sahipleri bunun dışında ilgili idareden herhangi bir hak, bedel ve tazminat talebinde bulunamazlar.

Bu maddenin birinci fıkrası hükmü; bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce hak sahipleri tarafından, ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi nedenleriyle arsa veya konutların adlarına tescili, bedel veya tazminat ve benzeri taleplerle açılan ve henüz kesinleşmeyen her türlü davada da uygulanır. Bu hükmün mahkemelerce uygulanması nedeniyle reddedilen davaların yargılama giderleri davalı idare tarafından ödenir. Bu madde kapsamında kalan davalarda mahkeme harçları ile her türlü vekâlet ücreti maktu olarak belirlenir.” hükmü düzenlenmiştir. Mahkemece, anılan yasa kuralı uyarınca değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. Bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu açık olmak üzere 24/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9691, Karar No: 2023/859, Tarih: 06.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9691 E.  ,  2023/859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR :Tasarlayarak altsoya karşı kasten öldürme, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerden;

1. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı,

2. Tasarlayarak altsoya karşı kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2021 Tarihli ve 2019/577 Esas, 2021/446 Karar Sayılı Kararı ile;

a. Tasarlayarak ve alt soya karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a-b-d) bentleri ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 150 TL adlî para cezasına,

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.04.2022 Tarihli ve 2022/1284 Esas, 2022/1058 Karar Sayılı Kararı ile;

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekili, katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca "hükümden 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi sehven yazılmış olduğundan çıkartılmasına, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan hükmolunan adli para cezasında yazım hatası ile eksik ceza verildiğinden 150 TL'nin hükümden çıkartılarak yerine 1500 TL yazılması, katılan kurum lehine vekâlet ücretine hükmolunması" suretiyle düzeltilerek esastan reddine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafinin temyiz sebepleri; haksız tahrike, suç vasfına, takdiri indirim hükümlerine,

2. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri; suçun canavarca hisle ve eziyet çektirerek işlendiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile katılan ...'in 1985 yılında evlendikleri, maktul ... ile suçtan zarar gören...in çiftin çocukları olduğu, sanık ile eşinin evliliğinde sorunlar bulunması nedeniyle ......, ...'ın sanığa boşanma davası açtığı, bu süreçte katılan ... ile maktul ...'un birlikte hareket ettikleri, maktulun anne ve babasının boşanma davasında annesi lehine tanıklık yapmak istediği, maktulün ... Orman Bölge Müdürlüğüne ait kız barınma yurdunda kaldığı, sanık ile eşinin de fiilen ayrı yaşamakta oldukları, sanığın eşi ve kızına ulaşmaya çalıştığı, kızının aracına GPS cihazı takıp takibe başladığı, olay günü kızının ...'dan yola çıkarak seyir halinde olduğunu GPS cihazından fark eden sanığın yola çıktığı, kızının sevk ve idaresindeki araca çarparak kaza yaptırıp durdurduğu, annesinin nerede olduğunu sorup tabanca ile kızına birden fazla el ateş ederek, beyin yaralanması, beyin dokusunda parçalanma, kafa kemiklerinde kırık neticesinde ölümüne yol açtığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın ikrar içeren savunması, katılan ... tanık anlatımları, otopsi raporu, nüfus kayıt örnekleri, sanığın sunmuş olduğu dilekçe, kroki ve el notları, cezai sorumluluğa ilişkin rapor ve belgeler, kriminal raporlar, yargılama sürecine ilişkin evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltilen ve hukuki sürecin 2 numaralı bendinde gösterilerek düzeltilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. 6136 Sayılı Kanun'a Aykırılık Suçu Yönünden,

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçuna yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

2. Tasarlayarak ve Alt Soya Karşı Kasten Öldürme

A. Sanık Müdafinin Temyiz İstemleri

a. Haksız Tahrike Yönelen Temyiz istemi

2. Tasarlayarak ve Alt Soya Karşı Kasten Öldürme

A. Sanık Müdafinin Temyiz İstemleri

a. Haksız Tahrike Yönelen Temyiz istemi

Olay öncesinde ve olay sırasında maktulden kaynaklanan ve sanığa yönelen herhangi bir haksız söz ve davranış bulunmadığı gözetilerek sanık lehine haksız tahrikin uygulanmadığı hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

b. Suç Vasfına Yönelik

Sanığın yaptığı plan çerçevesinde kızını araca taktığı GPS cihazı aracılığı ile takip ettiği, kızının kaldığı yerler ile aracını park ettiği ya da kısa süreli duraklama yaptığı yerleri not ederek kroki haline getirdiği, olay günü de maktulün aracıyla seyir halinde olduğunu GPS cihazından fark ederek takibe başladığı, aracına çarparak durdurduğu, araçtan inen kızına tabanca ile ateş ederek öldürdüğü olayda, suç vasfına ilişkin mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

c. Takdirî İndirim Hükümlerine Yönelik

Sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki tutum ve davranışları ile pişman olduğuna dair olumlu kanaat oluşmadığı gerekçesiyle sanık lehine takdiri indirim hükümlerinin uygulanmadığı, mahkemenin takdirinin dosya kapsamına uygun şekillendiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemleri,

Eylemin canavarca hisle ve eziyet çektirerek işlendiğine yönelik;

Dairemizin yerleşik kararlarında canavarca hisle öldürme suçunda failin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme sakiyle hareket etmesi gerekmekte olup, somut olayda sanık ile maktul arasında sanık ile eşi arasındaki boşanma sürecinde annesinin yanında bulunması ve ona destek vermesi nedeniyle anlaşmazlık bulunduğu, sanığın bu duruma duyduğu öfke altında hareket ederek kızını takip edip öldürdüğü anlaşıldığından, canavarca hisle hareket ettiğine dair kesin delil bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

1. 6136 Sayılı Kanun'a Aykırılık Suçu Yönünden,

Gerekçe bölümünde yer alan (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Tasarlayarak ve Altsoya Karşı Kasten Öldürme Suçu Yönünden,

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2022/1284 Esas, 2022/1058 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4801, Karar No: 2014/16737, Tarih: 16.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/4801 E.  ,  2014/16737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Ankara Ticaret Sicil Memurluğunun 03.06.2009 gün ve 47384 sayılı yazısına göre sanığın, borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmadığının anlaşılması karşısında, yüklenen suçun unsurları oluşmadığı cihetle, şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün istem gibi ONANMASINA, 16.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5688, Karar No: 2017/3834, Tarih: 27.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/5688 E.  ,  2017/3834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı ücret ve bir takım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacının aldığı ücret konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanun'un 323. maddesinin ikinci fıkrasına göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

4857 sayılı Kanun'un 8. maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı iş sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma koşullarını, temel ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur. Aynı yasanın 37. maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde, ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Ancak böyle bir husus ileri sürülsün ya da sürülmesin, muvazaa olgusu mahkemece resen araştırılmalıdır.

Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Ancak bu noktada, 4857 sayılı Kanun'un 8. ve 37. maddelerinin, bu konuda işveren açısından bazı yükümlülükler getirdiği de göz ardı edilmemelidir. Bahsi geçen kurallar, iş sözleşmesinin taraflarının ispat yükümlülüğüne yardımcı olduğu gibi, çalışma yaşamındaki kayıt dışılığı önlenmesi amacına da hizmet etmektedir. Bu yönde belgenin verilmiş olması ispat açısından işveren lehine olmakla birlikte, belgenin düzenlenerek işçiye verilmemiş oluşu, işçinin ücret, sigorta pirimi, çalışma koşulları ve benzeri konularda yasal güvencelerini zedeleyebilecek durumdadır. Çalışma belgesi ile ücret hesap pusulasının düzenlenerek işçiye verilmesi, iş yargısını ağırlıklı olarak meşgul eden, işe giriş tarihi, ücret, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlenmesi bakımından da önemli kolaylıklar sağlayacaktır. Bu bakımdan ücretin ispatı noktasında delillerin değerlendirilmesi sırasında, işverence bu konuda belge düzenlenmiş olup olmamasının da araştırılması gerekir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.