muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5213, Karar No: 2015/3624, Tarih: 06.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/5213 E.  ,  2015/3624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 10/10/2013 gün ve 2013/922-911 sayılı ek kararı ile vasi olarak atandığı kısıtlı ...’nın oğlu ...’ı ... İli Nüfusa kaydettirmek için yetki verilmesini talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi, 26/05/2014 gün ve 2013/922-911 sayılı ek kararı ile "Kısıtlı ...’nın ikametgah değişikliğine izin verilmesine, TMK’nın 411. maddesi uyarınca mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın görevli ve yetkili ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine” karar vermiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi, 25/12/2014 gün ve 2014/165-1701 sayılı kararı ile “Talebin, hükümlünün çocuğu olduğu iddia edilen ...’ın kimliği çıkartmak ve nüfus kaydını ... İline aldırmak istemine izin verilmesine yönelik olduğu, kısıtlının halen cezaevinde olup fiili olarak yerleşim yerini değiştirmesinin mümkün olmadığı ve talebin ... Sulh Hukuk Mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği” gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

4721 sayılı TMK'nın; 411. maddesinde "Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” 412. maddesinde "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi halinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur". 19/1. maddesinde “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” 22. maddesinde ise, “Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.” hükümlerine yer verilmiştir.

Yukarıda zikredilen bu yasal düzenlemeler ve mevcut talep karşısında; talebi değerlendirmeye yetkili mahkeme, ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/05/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6557, Karar No: 2010/647, Tarih: 15.02.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/6557 E.  ,  2010/647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 09.02.2010 günü belirlenen saatte taraflara tebligat yapıldığı halde gelmedikleri görülerek incelemenin evrak üzeride yapılmasına karar verildi. Tetkik Hakiminin raporu okundu. Dosyadaki belgeler incelendi. Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların mülkiyetinin tespiti, muhdesatların davacı tarafından meydana getirildiğinin tespiti ve tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç davanın niteliğine dosya kapsamında toplanan delillere uygun düşmemiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesi hükmüne göre kadastro tutanaklarının kesinleştiği tarihten itibaren 10 yıl geçtikten sonra bu tutanaklarda belirtilen haklara sınırlandırma ve tespitlere karşı kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak dava açılmayacağı açıklanmıştır. Bu süre hak düşürücü niteliktedir. Hak düşürücü süre kamu düzenine ilişkin olup taraflarca öne sürülmese bile mahkemece kendiliğinden dikkate alınması ve davanın süre geçtikten sonra açıldığının belirlenmesi halinde esasa girilmeyerek davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesi zorunludur.

Yürürlükten kaldırılan 743 sayılı eski Medeni Kanunu ve halen yürürlükte bulunan 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre kural olarak taşınmaz üzerinde bina ağaç gibi bütünleyici parça nitelikli muhdesatların mülkiyeti arzın mülkiyetine tabidir. Muhdesatların üzerinde bulunduğu taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığı düşünülemez. Aksine bir hüküm bulunmadıkça taşınmaz üzerindeki muhdesata arzın maliki olan taşınmaz maliki dışında başka bir kişiye ait olması sonucunu doğuracak şekilde hüküm verilemez.

Bu hukuksal olgu ve "çoğun içinde azda vardır" kuralı dikkate alındığında davanın kanıtlanması halinde davaya konu muhdesatların davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine, mülkiyet tespitine ilişkin istemin reddine karar verilmesi gerekir.

Toplanan delillerden ve özellikle getirtilen tapu kaydı ve dinlenen tanık beyanlarından davaya konu 2138 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin 31.03.1987 tarihinde kesinleşerek ... adına tapuya tescil edildiği, tutanağın niteliğinde avlulu kargir ev olduğu, ahır ve samanlığın evin müştemilatı olduğu, kadastro tespitinin kesinleştiği tarih ile davanın açıldığı 4.6.2008 tarihi arasında 10 yıllık hak düşürücü sürenin fazlasıyla geçtiği anlaşılmaktadır.

Toplanan delillerden ve özellikle getirtilen tapu kaydı ve dinlenen tanık beyanlarından davaya konu 2138 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin 31.03.1987 tarihinde kesinleşerek ... adına tapuya tescil edildiği, tutanağın niteliğinde avlulu kargir ev olduğu, ahır ve samanlığın evin müştemilatı olduğu, kadastro tespitinin kesinleştiği tarih ile davanın açıldığı 4.6.2008 tarihi arasında 10 yıllık hak düşürücü sürenin fazlasıyla geçtiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalılar ..., ... ve ...'nın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgililere iadesine, taraf vekilleri duruşmaya gelmediklerinden ücret takdirine yer olmadığına, 15.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5878, Karar No: 2006/8963, Tarih: 20.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/5878 E.  ,  2006/8963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 27.12.1990 tarih 1990/17405-15945 sayılı bozma kararında özetle: "Çekişmeli ... Köyü 230, 302 ve 304 parsellerle ilgili olarak yapılan araştırmanın yeterli olmadığı, bu parsellerin komşu parsellere uygulanan vergi kaydının miktar fazlası olması nedeniyle Hazine adına tespit gördüğü davalı tarafın zilyetliğe dayalı itirazları komisyonca kabul edilmesi üzerine Hazine ilk tespit nedenlerine dayanarak dava açtığına göre ilgili vergi kayıtlarının usulünce uygulanması, miktarı ile geçerli kapsamlarının belirlenmesi, orman mühendisi eşliğinde orman araştırması yapılması, orman yada orman toprağı olduğunun belirlenmesi halinde zilyetlikle kazanılamayacağının düşünülmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu parsellerin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından taşınmazların niteliği yönünden ve davalı gerçek kişiler tarafından esastan temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna ve taşınmazların orman niteliğinde olduğu, özel mülke konu olabilecek yerlerden olmadığı belirlenerek hüküm kurulduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişilere yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 20/06/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9136, Karar No: 2011/11541, Tarih: 05.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9136 E.  ,  2011/11541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.02.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadastro tespiti sırasında tapu kaydına dayalı olarak davalı ... adına harmanyeri cinsi ile tespit ve tescil edilen 117 ada 39 parsel sayılı taşınmazın imar uygulaması yapılması ile oluşan ve yine davalı ... adına tescil edilen 1764 ada 3, 1765 ada 1 ve 12, 1766 ada 1 ve 9 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3. fıkrasındaki on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklinde ekleme yapılmıştır.

Aynı Kanunun 3. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanununa eklenen geçici 10. madde ise “Bu Kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Ancak, 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına eklenen “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” cümlesinde yer alan "...iddia ve taşınmazın niteliğine" ibaresi ve 3. madde ile 3402 sayılı Kanuna eklenen “Geçici 10. madde” Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 günlü ve E.2009/31, K.2011/77 sayılı kararı ile iptal edildiğinden Hazine’nin "harmanyeri" iddiasıyla açtığı iptal ve sınırlandırma davaları on yıllık hak düşürücü sürenin dışında kalmıştır.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararı göz önüne alınarak çekişmenin esasının incelenmesi gerekirken, davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1273, Karar No: 2016/6038, Tarih: 08.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1273 E.  ,  2016/6038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 158/1-d, 61/8, 53 ve 58. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanık ...’ün, 30.10.2006 tarihinde ...’ta ...’ten çaldığı Samsung D-500 marka cep telefon cihazını ertesi gün ... ilçe merkezinde cep telefonu alım satımı yapan katılan ...’a, üzerinde kendi fotoğrafının bulunduğu ancak kimlik bilgileri ...’ye ait olan nüfus cüzdan fotokopisini ibraz ederek 260,00 TL’ye satmak suretiyle haksız yarar sağladığı anlaşıldığından, eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10048, Karar No: 2016/8929, Tarih: 19.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/10048 E.  ,  2016/8929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Süresinden sonra yapılan temyiz talebinin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen 11.03.2016 tarihli mahkumiyet hükmünü C.M.U.K. nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 21.03.2016 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla ; temyiz isteminin reddine dair 13.04.2016 gün ve 2016/30 E. 2016/200 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.Süresinden sonra yapılan başvurunun reddine dair ek kararın ONANMASINA, 19.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10945, Karar No: 2021/10028, Tarih: 20.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/10945 E.  ,  2021/10028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar müdafii, 27/11/2015 havale tarihli dilekçe ile sanıklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümleri temyiz etmiş olup, mahkeme tarafından 20/01/2016 gün ve 2015/ 35 Esas – 2015/ 760 Karar sayılı ek kararla mala zarar verme suçlarından sanıklar müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmiş, ek kararın sanıklar müdafiine 26/01/2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğine rağmen sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmediği bu nedenle temyize konu edilmeyen mala zarar verme suçlarıyla ilgili tebliğnamedeki 1 nolu düşünceye iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Olay günü gündüz katılanlar ... ve ... ile müşteki ... ve mağdur ...’in namaz kılmak için araçlarını camiinin yakınlarına park ettikleri, katılanlar ... ve ... ile müşteki ...’nin araçlarının camları kırılarak araç içinden hırsızlık yapıldığı yine mağdur ...’in aracının ön plakasının çalındığı eylemlerle ilgili yürütülen soruşturma sırasında, sanıklar ... ve ... hakkında çalıntı eşyaları sattıkları ve işyerleri ile evlerinde muhafaza ettikleri istihbaratının alınması üzerine, arama kararına istinaden sanıkların adresinde yapılan aramada çok sayıda elektronik eşyalar ile olay günü katılan ...’nin aracının içinden çalınan laptop bilgisayarın ele geçirildiği ve bunun üzerine sanıkların olay günü namaz kılmak için araçlarını camiinin yakınlarına yan yana park eden katılanlar ... ve ... ile müşteki ... ve mağdur ...’in araçlarından hırsızlık yaptıkları iddiasıyla sanıklar hakkında kamu davasının açıldığı olayda, sanık ...’un aşamalardaki savunmasında ele geçen eşyalarla ilgisinin olmadığını, suçu kabul etmediğini belirtmesi, sanık ...’un da aşamalarda bilgisayar alım satım işi yaptığını, ele geçen elektronik eşyaları satmak için bulundurduğunu, bunları çalmadığını, suçlamaları kabul etmediğini, katılan ...’nin aracının içinden çalınan laptop bilgisayarı da hırsızlık suçundan ... cezaevinde tutuklu bulunan ...’den satın aldığını savunması karşısında, sanıklar hakkında katılan ... ile müşteki ... ve mağdur ...’e yönelik hırsızlık suçlarına ilişkin delil olmadığı, sanıklarda katılan ... ile müşteki ... ve mağdur ...’in çalınan eşyalarının ele geçmediği sadece evde yapılan arama sırasında katılan ...’nin aracının içinden çalınan laptop bilgisayarın ele geçirildiği gözetildiğinde, sanıkların katılan ... ile müşteki ... ve mağdur ...’e yönelik üzerine atılı suçları işlediklerine ilişkin mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2- Sanık ...’un savunmasında, katılan ...’nin aracının içinden çalınan laptop bilgisayarı hırsızlık suçundan ... cezaevinde tutuklu bulunan ...’den satın aldığını belirtmesi karşısında, ... isimli kişinin beyanı alınarak sonucuna göre sanıkların katılan ...’ye yönelik eylemi nedeniyle hukuki durumlarının tayin ve takdiri yerine eksik kovuşturmaya dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 20/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3236, Karar No: 2012/4696, Tarih: 30.03.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/3236 E.  ,  2012/4696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.12.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu

uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu beldede Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı Kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 30.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5874, Karar No: 2012/3506, Tarih: 16.05.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/5874 E.  ,  2012/3506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 132 ada 172 parsel sayılı 113 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak tespit edilmiş, Kadastro Mahkemesinin kesinleşen ilamı ile yayla niteliği ile sınırlandırılarak özel siciline kaydedilmiştir. Davacı ..., taşınmazın ... Bey oğlu ...'ya ait 1961 numaralı tercüme defterinin 413. sayfasında kayıtlı ... Vakfiyesi kapsamında kaldığını öne sürerek ve ...'u hasım göstermek suretiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında Hazine davaya dahil edilmiştir. Mahkemece usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, hüküm yerinde gösterilen gerekçelere ve her ne kadar taşınmazlar geniş kapsamlı vakfiye sınırları içerisinde ise de, vasıflarının vakıf olmayıp, yaylak olarak belirlenmiş olmasına göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ... Müdürlüğünün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 2,75 TL harcın davacıdan alınmasına, 16.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.