muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/17085, Karar No: 2008/15496, Tarih: 09.10.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/17085 E.  ,  2008/15496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... ile davalı, ..... Çevre Temizlik vs. aralarındaki tespit davası hakkında Manisa 1. İş Mahkemesinden verilen 09.06.2008 gün ve 529/1489 sayılı hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

06.06.2008 gün ve 26898 mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5766 sayılı Kanunun 11. maddesi ile 492 sayılı Harçlar Kanununda değişiklik yapılmıştır. Buna göre 06.06.2008 tarihinden itibaren Yargıtay’a yapılacak temyiz başvurularından 60,00 YTL olarak belirlenen başvuru harcı alınacaktır. Yapılan incelemede yasanın öngördüğü harcın ilgilisinden alınmadığı anlaşıldığından bu eksiklik giderilmek ve gerektiğinde H.U.M.K’nun 434/3. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.10.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9706, Karar No: 2016/9402, Tarih: 08.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9706 E.  ,  2016/9402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 207/1, CMK'nın 231 maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

TCK'nın 157/1, 52/2, 51 maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 2.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde katılan şirkete ait eğitim setlerinin satış ve pazarlamasını yapmak ve müşteriler ile yapacağı her sözleşme kapsamında sözleşme bedeli üzerinden %30 prim alması konusunda katılan şirket ile anlaştığı, bu kapsamda sanığın katılan şirketten eğitim setleri aldığı ve bu setleri sözleşmeler ile ...., ..., .... ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... isimli kişilere sattığını beyan ederek katılan şirketten toplam satış bedeli üzerinden %30 satış primi aldığı, sözleşme bedellerinin tahsili aşamasında katılan şirketin adı geçen kişilere ulaşamadığı, yapılan araştırmada sözleşmelerde yazan adreslerin hayali olduğunun tespit edildiği, sanığa teslim edilen eğitim setleri ve ödenen primler karşılığında katılan şirketin 23.000 TL civarında zarara uğradığı, bu suretle sanığın özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda;

1- Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen karara karşı yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından, CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran katılan vekilinin haklarını

ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın tevil yollu ikrarı ve tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

a-Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

a-Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Sanığın adli sicil kaydında kasıtlı bir suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti bulunmasına rağmen, şartları oluşmadığı halde hakkında verilen cezasının TCK'nın 51. maddesine göre ertelenmesine karar verilmesi,

c-Hakkında verilen uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/11/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3456, Karar No: 2016/12192, Tarih: 23.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/3456 E.  ,  2016/12192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan Ç...avukatı ile .... Aş'nin avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar .... Ve ...’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkân dâhilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekilinin dava dilekçesinde talep ettiği alacakların sembolik miktarlar olduğu anlaşılmaktadır. Dava, niteliği itibariyle külli tespit kısmi eda istemli belirsiz alacak davasıdır. Bu nedenle davacının alacaklarına işletilecek faizlerin başlangıç tarihlerinin dava ve ıslah tarihleri olarak ayrı ayrı belirtilmesi gerekirken talep edilen tüm alacaklara dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, söz konusu hatanın giderilmesi yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz edilen kararın hüküm fıkrasın 1. paragrafının çıkarılarak yerine;

“1- Davanın KISMEN KABUL KISMEN REDDİNE,

4.409,03 TL net kıdem tazminatının iş akdinin fesih tarihi olan 08.08.2012 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

1.838,48 TL net ihbar tazminatının 100,00 TL’sinin 08.07.2014 dava tarihinden dava tarihinden, 1.738,48 TL’sinin 01.09.2015 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

10.082,51 TL net fazla mesai ücret alacağının 100,00 TL’sinin 08.07.2014 dava tarihinden, 9.982,51 TL’sinin 01.09.2015 ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

377,73 TL net bayram ve genel tatil ücret alacağının 100,00 TL’sinin 08.07.2014 dava tarihinden, 277,73 TL’sinin 01.09.2015 ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

886,67 TL net yıllık izin ücreti alacağının 100,00 TL’sinin 08.07.2014 dava tarihinden, 786,67 TL’sinin 01.09.2015 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” paragrafının yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 23.05.2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3908, Karar No: 2023/11100, Tarih: 16.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3908 E.  ,  2023/11100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/696 Esas, 2023/19 Karar

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanun’un (2942 sayılı Kanun) mülga 17 nci maddesi uyarınca tescil istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın ... yönünden kabulüne diğer davalılar yönünden reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararının davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; davaya konu taşınmazın ... ve diğer mirasçıları adlarına kayıtlı olduğunu ve Anadolu Üniversitesi tarafından bu kişilere ait yerlerde dahil olmak üzere parselin tamamının kamulaştırıldığını, bedellerinin 16.02.1976 tarihli ve 911 sayılı dekont ile 4.196.628,25 TL olarak Emlak Bankasına yatırıldığını, kamulaştırma bedelleri ödendiği hâlde, mirasçılarının tapuda ferağ vermediklerini belirterek davaya konu taşınmazın davacı üniversite adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde; kamulaştırmanın usulüne uygun yapılmadığı gibi, tebligatların usulsüz olduğunu, müvekkillerinin kamulaştırma bedellerini almadıklarını belirterek ödemeye ilişkin dekontlar sunulmadığı için, ödeme ve tebligat olguları ispatlanamadığı için davanın reddini istemişlerdir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemenin 08.09.2015 tarihli ve 2015/42 Esas, 2015/784 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne taşınmazın davalılar adına kayıtlı bulunan tapusunun iptali ile davacı idare adına kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Birinci Bozma Kararı

1.Mahkemenin 08.09.2015 tarihli ve 2015/42 Esas, 2015/784 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av.Yusuf Bilgehan temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 20.06.2019 tarihli ve 2019/883 Esas, 2019/12158 Karar sayılı kararı ile Eskişehir ili, Odunpazarı ilçesi, Yıldıztepe Mahallesi 1535 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 28.706,00 m²lik kısmının Anadolu Üniversitesi Senatosunun 03.12.1975 tarihli ve 1975/3 sayılı kamu yararı kararı uyarınca kamulaştırılmasına karar verildiği, kamulaştırma tarihinde malik olanlardan davalı ...’e hem kendi hissesi hem de kamulaştırmadan önce vefat eden anneleri ...’ten intikal eden payı için ayrı ayrı çıkartılan noter tebligatlarının 20.01.1976 tarihinde “kendisine” usule uygun olarak tebliğ edildiği (7 Ocak 1976 tarihli, 644 ve 710 yevmiye numaralı noter tebligatları) anlaşıldığından adı geçen davalı yönünden davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığı, bir kısım davalılar vekili Av. ...’in temyizine gelince; kamulaştırma tarihinde malik olan davalılardan ... ile diğer davalılar murisleri ..., ... ve ...’e anneleri ...’ten intikal eden ve davanın konusunu oluşturan paylar için çıkartılan noter tebligatlarından ... adına çıkartılanın 20.01.1976 tarihinde “birlikte bulunduğu yeğeni ...” imzasına (7 ocak 1976 tarihli 711 yevmiye nolu), ... adına çıkartılanın 20.01.1976 tarihinden “kardeşi ...” imzasına, (7 Ocak 1976 tarihli ve 707 yevmiye nolu), ... adına çıkartılanın 17.01.1976 tarihinde “birlikte oturduğu eşi ...” imzasına (7 ocak 1976 tarihli 708 yevmiye nolu), ... adına çıkartılanın ise 17.01.1976 tarihinde “birlikte oturduğu ehil oğlu ...” imzasına (7 ocak 1976 tarihli 709 yevmiye nolu) tebliğ edildiğinden davalı vekili tarafından noter tebligatlarında davalılar murislerinden ... ile adına tebligatı alan kardeşi ...’in birlikte oturduklarına dair bir açıklama bulunmadığı, ... adına tebligatı imzalayan eşi ...’in okuma yazma bilmediğinden imza atmasının mümkün olmadığı, ... adına tebligatı alan oğlu İbrahim’in tebligatın yapıldığı tarihte Gaziemir Hava Teknik Okullar Komutanlığı Hava Astsubay okulu öğrencisi olması sebebiyle Eskişehir’de olmadığı, ... adına tebligatı alan yeğeni ...’ın birlikte oturduklarına dair bir açıklama bulunmadığı belirtilerek tebligatların usulsüz olduğu ileri sürüldüğünden 7201 sayılı Tebligat Kanunu'na göre tebligatın aynı konutta birlikte oturan kişiye yapılması gerektiği dikkate alınarak davalı ... ile bir kısım davalı murisleri ... ve ...’in tebligatın yapıldığı tarihte bu kişiler adına tebligatı alan kişilerle birlikte oturup oturmadıkları, bir kısım davalı murisi ... adına tebligatı alan eşi ...’in tebligatın yapıldığı tarihte okuma yazma bilip bilmediği, imzasına itiraz edilenler yönünden gerekirse imza incelemesi de yapılmak ve taraflardan delilleri sorulmak suretiyle vakıa olarak incelenerek sonucuna göre tebligatın geçerli olduğunun tespiti halinde davanın kabulüne, aksi halde reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 02.11.2021 tarihli ve 2020/262 Esas, 2021/499 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1.Mahkemenin 02.11.2021 tarihli ve 2020/262 Esas, 2021/499 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda 27.09.2022 tarihli ve 2022/2046 Esas, 2022/12776 Karar ile tüm dosya kapsamından Tebligatın yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 16 ncı maddesi “Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan aile efradından veya hizmetçilerinden birine yapılır.” şeklinde düzenlenmiş olup, bu maddeye göre tebligatın üzerinde muhatabın adreste bulunmama nedeninin yazılması gerekli olup, kamulaştırma tarihinde malik olan davalılardan ... ile diğer davalılar murisleri ..., ... ve ...’e anneleri ...’ten intikal eden ve davanın konusunu oluşturan paylar için çıkartılan tebligatlarda, muhatapların adreste bulunmama nedeninin tebligatların üzerine yazılmadığı anlaşıldığından, adı geçenlere yapılan tebligatlar geçersiz olup, adı geçen davalı ile davalılar murislerinden intikal eden paylar yönünden davanın reddine karar verilmesinde sonucu itibarıyla bir isabetsizlik görülmediği ancak; Mahkemece verilen ilk karar davalı ... ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiş olup, Dairemizin uyulmasına karar verilen 20.06.2019 tarihli ve 2019/883 Esas, 2019/12158 Karar sayılı bozma kararında, kararı temyiz eden davalı ...’e hem kendi hissesi hem de kamulaştırmadan önce vefat eden annesi ...’ten intikal eden payı için ayrı ayrı çıkartılan noter tebligatlarının 20.01.1976 tarihinde “kendisine” usule uygun olarak tebliğ edildiği (7 Ocak 1976 tarihli, 644 ve 710 yevmiye numaralı noter tebligatları) anlaşıldığından adı geçen davalı yönünden davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği belirtildiği halde, bozma kararı sonrasında davacı idarenin usulü kazanılmış hakkı gözetilerek adı geçen davalı yönünden davanın kabulüne, diğer davalılar yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği halde, davanın tümüyle reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın ... yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; davaya konu taşınmazın usulünce kamulaştırıldığını kamulaştırma tarihindeki mevzuat hükümlerine göre tebligatların tamamlandığını, davanın tüm davalılar yönünden kabul edilmesi gerektiğini ve idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; davaya konu taşınmazın usulünce kamulaştırıldığını kamulaştırma tarihindeki mevzuat hükümlerine göre tebligatların tamamlandığını, davanın tüm davalılar yönünden kabul edilmesi gerektiğini ve idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2942 sayılı Kanun’un mülga 17 nci maddesi uyarınca tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun’un mülga 17 nci maddesi.

3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun "taşınmaz mülkiyetinin kazanılması" başlıklı 705 inci maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

''Mahkeme kararı, cebr-i icra, işgal, kamulaştırma halleri ile kanunda öngörülen diğer hallerde mülkiyet tescilden önce kazanılır"

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı da gözetilerek aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Dava kısmen kabul edildiğinden davacı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken vekâlet ücreti verilmemesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı idare vekilinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak "Davacı idare kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre takdir ve tayin olunan 9.200,00 TL vekâlet ücretinin davalı ...'ten alınarak davacı idareye verilmesine", cümlesinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

16.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.