muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/8131, Karar No: 2019/6496, Tarih: 02.04.2019

Ruhsata aykırılık olan yapıda, bu aykırılığın giderilmiş olduğu veya ruhsat alındığı ve yapının bu ruhsata uygunluğu, inceleme sonunda anlaşılırsa, mühür, belediye veya valilikçe kaldırılır ve inşaatın devamına izin verilir.

Aksi takdirde, ruhsat iptal edilir, ruhsata aykırı veya ruhsatsız yapılan bina, belediye encümeni veya il idare kurulu kararını müteakip, belediye veya valilikçe yıktırılır ve masrafı yapı sahibinden tahsil edilir." hükümlerine yer verilmiştir.

İmara aykırı ve kaçak yapılar için uygulamadaki temel esaslar bu şekilde ise de bu tür yapılarla ilgili olarak 18/05/2018 tarihinde yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16. maddesiyle 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16. madde ile yapılmış yeni bir düzenleme bulunmaktadır. Maddede; afet risklerine hazırlık kapsamında ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınması ve imar barışının sağlanması amacıyla, 31/12/2017 tarihinden önce yapılmış yapılar için Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ve yetkilendireceği kurum ve kuruluşlara 31/10/2018 tarihine kadar başvurulması, bu maddedeki şartların yerine getirilmesi ve 31/12/2018 tarihine kadar kayıt bedelinin ödenmesi halinde Yapı Kayıt Belgesi verilebileceği, başvuruya konu yapının ve arsasının mülkiyet durumu, yapı sınıf ve grubu ve diğer hususlar bakanlık tarafından hazırlanan Yapı Kayıt Sistemine yapı sahibinin beyanına göre kaydedileceği (Geçici 16/1); Yapı Kayıt Belgesinin yapının kullanım amacına yönelik olduğu, Yapı Kayıt Belgesi alan yapılara, talep halinde ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su, elektrik ve doğalgaz bağlanabileceği (Geçici 16/3); Yapı Kayıt Belgesi verilen yapılarla ilgili bu Kanun uyarınca alınmış yıkım kararları ile tahsil edilemeyen idari para cezalarının iptal edileceği (Geçici 16/4); Yapı Kayıt Belgesinin, yapının yeniden yapılmasına veya kentsel dönüşüm uygulamasına kadar geçerli olduğu, Yapı Kayıt Belgesi düzenlenen yapıların yenilenmesi durumunda yürürlükte olan imar mevzuatı hükümlerinin uygulanacağı, yapının depreme dayanıklılığı hususunun malikin sorumluluğunda olduğu (Geçici 16/10); bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esasların Bakanlık ve Maliye Bakanlığı tarafından müştereken belirleneceği (Geçici 16/12) düzenlenmiş ve maddenin diğer fıkralarında da uygulama esasları ve istisnaları belirtilmiş ayrıca bu tür yapılarda cins değişikliği ve kat mülkiyeti tesis edilebilmesi imkânı getirilmiştir.

3194 sayılı Kanun'a eklenen geçici 16. madde, 31/12/2017 tarihinden önce yapılmış imara aykırı ve kaçak yapılar için uygulanacağından içeriği itibarıyla geriye etkili olarak uygulanması öngörülmüş bir düzenlemedir.

3194 sayılı Kanun'a eklenen geçici 16. madde, 31/12/2017 tarihinden önce yapılmış imara aykırı ve kaçak yapılar için uygulanacağından içeriği itibarıyla geriye etkili olarak uygulanması öngörülmüş bir düzenlemedir.

Yukarıda belirtilen yasal düzenleme üzerine suça konu bina için yapı kayıt belgesi alınması halinde, bina ruhsata uygun hale gelmiş olmakla TCK'nın 184/5. maddesi gereğince şüpheli hakkında kamu davası açılmayacaktır. Bu nedenle iddianamenin iadesi kararı isabetli olup, mercii tarafından verilen itirazın reddi kararı da yerinde görüldüğünden, kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 02/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3250, Karar No: 2014/9187, Tarih: 24.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/3250 E.  ,  2014/9187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/163385

MAHKEMESİ : Muradiye Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/10/2010

NUMARASI : 2010/86 (E) ve 2010/207 (K)

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhelefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan TAPDK vekilinin, temyizini sanık Y.. Ç..'ye hasrettiği belirlenerek sanık İ.. K..'un, mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesine göre;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre sanık İ.. K..'un 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 sayılı TCK.nun 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi,

2-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanık İ.. K..'un temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükmün 5. fıkrasında yer alan “göre” kelimesinden sonra gelmek üzere “birer ay ara ile "ibaresinin eklenmesi ve hükümden Gümrük İdaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bölümün çıkarılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Katılan TAPDK vekilinin, sanık Y.. Ç..'ye yönelik temyiz incelemesine gelince;

1-Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanık Y.. Ç'nin 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 sayılı TCK.nun 52/4.maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi,

Yasaya aykırı olup, katılan TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık Yıldırım Çiftçi hakkında kurulan hükmün 5320 sayılı Yasının 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7204, Karar No: 2019/14953, Tarih: 22.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/7204 E.  ,  2019/14953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 116/2-4, 31/2. maddelerine uyan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli zamanaşımının karar tarihi olan 17/09/2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu gözetilerek, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı süresinin dolması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayıslı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamından görüntü izleme tespit yakalama ve teslim tutanağında kamera görüntülerindeki kişinin suça sürüklenen çocuk olduğunun tespit edildiği dosya arasındaki 04/05/2015 tarihli espertiz raporunda yazıhane pvc penceresi dış yüzeyinden elde edilen avuç içinin suça sürüklenen çocuğa ait olduğunun bildirilmesi karşısında suça sürüklenen çocuğun duruşmadaki savunmasında; atılı suçu işleyip işlemediğini bilemediğini söylemesi de dikkate alındığında suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22/10/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27031, Karar No: 2013/23876, Tarih: 30.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/27031 E.  ,  2013/23876 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Suç üstlenme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Sanık ... hakkında; TCK'nın 270/1, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet,

Sanık ... hakkında; TCK'nın 179/2, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Suç üstlenme suçundan sanık ...'ın, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ise sanık ...'nın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ...'nın bir nedene dayanmayan, sanık ...'ın ise, olay esnasında aracı kendisinin kullandığına ve kırmızı ışık ihlali yapmadığına ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 30/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4535, Karar No: 2014/5250, Tarih: 17.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/4535 E.  ,  2014/5250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜM : 1) Sanık ... için; ...'i öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 81/1, 35, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası.

2) Sanık ... için; ...'i öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 81/1, 35, 29, 62 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası.

3) Sanık ... için; ...'i öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 81/1, 35, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis hapis cezası.

4) Sanık ... için; Yakup'u yaralamak suçundan TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası.

5) Sanık ... için; Metin'i yaralamak suçundan TCK.nun 86/2, 86/3-e, 29, 62, 51 maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezasının ertelenmesine.

1- Sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten yaralama suçundan kurulan ve müdafiinin yüzüne karşı 04.04.2012 tarihinde tefhim olunan hükme yönelik olarak, müdafiinin yasal süreden sonra 12.04.2012 tarihinde yapmış olduğu temyiz ist...in CMUK'nun 310-317. maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Oluşa ve dosya kapsamına göre; meydana gelen kavgada sanıklar ..., ... ve ...’ın, ellerindeki şiş ve sopalarla mağdur ...'e vurarak yaraladıkları, pnömosefaliye, subaraknoidal kanamaya, beyinde kontüzyona, hayati fonksiyonlarını ağır (4.) derecede etkileyecek nitelikte kafatasında çökme kırığına, yaşamsal tehlike geçirmesine sebebiyet verdikleri, mağdurun kısmi felç geçirecek şekilde taburcu olduğu olayda, sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine, 12 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri üzerine, sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, sanık ... hakkında mağdur ...'u kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde,

3- Sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri üzerine, sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, sanık ... hakkında mağdur ...'u kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların, suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, suç niteliğine, tahrikin derecesine, ceza miktarına; sanık ... müdafiinin sübuta; sanık ... müdafiinin sübuta, suç niteliğine; sanık ... müdafiinin sübuta, tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, TCK.nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanıklar hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun düşünülmemesi ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi uyarınca, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, Sözleşmenin anılan maddesinde yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından "adaletin selametinin gerektirmesi" kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları da dikkate alınarak; sanıkların, CMK'nun 150/2 .maddesi uyarınca kendisine atanan müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakkı bulunduğu halde, müdafii ücretinin yargılama giderleri arasında gösterilmesi hukuka aykırı ise de; bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;

a) 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bendlerin, "Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a,b,c,d,e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak,

b) Hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan, 2.132,00.TL tayin edilen müdafii ücretlerinin yargılama giderlerinden çıkartılarak "4.535,00.TL" olarak belirlenen toplam yargılama giderlerinin "2.403,00.TL" olarak,

Değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 17/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2740, Karar No: 2014/16740, Tarih: 08.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/2740 E.  ,  2014/16740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2011/146-2013/28

Davacı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü vekili Avukat S. K. tarafından, davalı İ.. Y.. aleyhine 20/05/2011 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, özel kanuna dayalı olarak yapılan yersiz ödemenin davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıya 2828 sayılı Kanun'un ek 7. maddesi kapsamında özürlü evde bakım hizmeti karşılığı olarak kendisine ödeme yapılan davalının, yapılan araştırma neticesinde gelir ölçütünü aştığı tespit edildiğinden yersiz ödenen alacağın davalıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

04/07/2012 tarih ve 6353 sayılı Kanunun 13. maddesi ile 2828 sayılı Yasa'ya eklenen geçici 9. maddesi ile "...yersiz olarak ödenen tutarlar birinci fıkrada belirtilen gelir ölçütünün geçildiği oranda yasal faizi ile birlikte takip ve tahsil edilir." hükmü getirilmiştir.

Anılan yasal düzenleme ile dava konusu edilen alacağın kapsamının daraltılmak suretiyle "sadece gelir ölçütünün aşıldığı oranda tahsili cihetine gidileceği" öngörülmüş olduğundan; 2828 sayılı Kanun'un amaç ve kapsamı ile T.C. Anayasası'nın 2, 5 ve 61. maddeleri nazara alındığında, dar gelirli vatandaşlar lehine yapılan bu yasal değişikliğin kamu düzenine ilişkin olduğu ve temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın bu hususun yargılamanın her aşamasında dikkate alınması gerektiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, uyuşmazlığın yeni yasal düzenleme gözetilip değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28367, Karar No: 2010/21253, Tarih: 20.12.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/28367 E.  ,  2010/21253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1- Sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik O yer C. Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkla herhangi bir husumeti bulunmayan katılanların birbirini doğrulayan anlatımları ve olay tutanağına göre, tekneyle yasak zamanda ... gölünde balık avlarken, Jandarma ve İlçe Tarım Müdürlüğünde görevli katılanların botlarıyla takibinden kaçtıkları, jandarma botunun yaklaşarak tekneyi durdurmak istediğinde sanığın elindeki yaklaşık 3 mt.boyundaki sırıkla görevlilere vurmak için savurduğu, uyarılara rağmen sırıkla vurmaya çalışıp botları uzaklaştırarak yakalanmaktan kurtulmaya çalıştığının anlaşılması karşısında, sanığın aktif nitelikteki cebir kullanma eyleminin görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden yerinde olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve O yer C. Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3187, Karar No: 2014/2627, Tarih: 14.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/3187 E.  ,  2014/2627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2011/290-2012/653

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 03.04.2005-21.04.2008 tarihleri arasında tır şoförü olarak çalıştığını, ortalama sekiz saat fazla mesai yaptığını belirterek bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 20.04.2005-21.04.2008 tarihleri arasında çalıştığını, tır şoförü olarak çoğunlukla Bursa il sınırları içinde taşımalar yaptığını, fazla çalıştığı iddiasının doğru olmadığını, davacının düşük ve başarısız performansla çalıştığını, davacının tüm alacakları ödenerek iş sözleşmesinin feshedildiğini, şirketi ibra ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Uyapta yapılan inceleme sonucu davacı vekilinin 07.03.2013 havale tarihli dilekçesinde davalı tarafla yaptıkları protokol gereği davalarından feragat ettiklerini belirttiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece feragat dilekçesi değerlendirilerek bir karar verilmesi gereklidir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 14.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16749, Karar No: 2017/1985, Tarih: 09.03.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/16749 E.  ,  2017/1985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava,... giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekili, karar tarihinden sonra 25.6.2016 tarihli dilekçesi ile 6552 sayılı yasadan yararlanmak için davadan feragat ettiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu'nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacının 6552 sayılı yasadan yararlanmak amacıyla davadan feregat ettiği gözetilerek yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.