muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/11408, Karar No: 2019/1003, Tarih: 22.01.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/11408 E.  ,  2019/1003 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 12.10.2011 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/3. madde ve fıkrası uyarınca mahkumiyetine dair; SAMSUN 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2015 gün ve 2015/94 esas, 2015/448 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 12.11.2011 tarihinde sanığın yokluğunda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının asker olduğu dönem içinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesi ve Tebligat Tüzüğünün 19. maddesi uyarınca kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üst aracılığıyla yapılması gerekirken 7201 sayılı Kanun'un 21. maddesi gereğince yapılan tebliğ işleminin geçersizliği nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmiş sayılamayacağı ve sanığa yüklenen suçun Yasa maddesinde öngörülen cezaların türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e. maddesinde belirlenen 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen son işlem olan 02.04.2010 tarihli sorgu ve savunma tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e. ve CMK.nun 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9447, Karar No: 2011/2141, Tarih: 26.04.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/9447 E.  ,  2011/2141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek ve aczine kendi fiili ile sebebiyet vermek suçlarından sanıklar Ö.. F.. ve ...'in beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama-bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçuna yönelik olarak kurulan hükmün temyiz incelemesi sonunda;

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA,

2- Sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimseler veya tasfiye memurlarının şirketin iflasını istememek suçuna yönelik olarak yapılan temyiz incelemesi sonunda;

Müşteki vekili şikayet dilekçesinde sanıkların sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimseler veya tasfiye memurlarının şirketin iflasını istememek suçundan dolayı İİK'nun 345/a maddesi gereğince cezalandırılmasını istediği halde, bu yöndeki deliller değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdiri yerine, istem dışına çıkılarak İİK'nun 332. maddesinde yaptırıma bağlanan "aczine kendi fiili ile sebebiyet vermek" suçundan hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün istem gibi BOZULMASINA, 26.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12097, Karar No: 2015/14120, Tarih: 01.07.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/12097 E.  ,  2015/14120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Koruma Kararının Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, hakkında verilen koruma kararı kaldırılan ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dava, 2828 sayılı Kanununa göre alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına ilişkindir. Sözü edilen Kanun, korunmaya muhtaç çocukların, ergin oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemece alınacağını hükme bağlamış (2828 s.K. m.22/1), Kanunun 24. maddesi de, korunma kararı alınmasını gerektiren şartların ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece, çocuk ergin olmadan kaldırılabileceği gibi, ergin olduktan sonra da, çocuğun rızası alınmak şartıyla ve bu maddede gösterilen şartların varlığı halinde korunma kararının devamına karar verilebileceğini hükme bağlamıştır.

09.1.2003 tarihinde kabul edilen ve 18.01.2003 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanarak yayımı tarihinde yürürlüğe giren, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanununun 6. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendi ise; görev alanına giren konularda, bedensel ve zihinsel gelişmesi tehlikede bulunan veya manen terk edilmiş halde kalan küçüğü, ana ve babadan alarak bir aile yanına veya resmi ya da özel sağlık kurumuna veya genel veya katma bütçeli daireler ve benzeri yerlere yerleştirmeye ilişkin tedbirin Aile Mahkemelerince alınacağını hükme bağlamıştır. 3.7.2005 tarihinde kabul edilen ve 15.7.2005 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu, korunma ihtiyacı olan çocuk hakkında, koruyucu ve destekleyici tedbir kararı alma yetkisini çocuk mahkemelerin vermiş (5395 ...m.7/7), bu Kanunun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik de (R.G. 24.12.2006 ve 26386) "mahkemenin", müstakil çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde aile ya da asliye hukuk mahkemeleri ile suça sürüklenen çocuklar yönünden ceza mahkemelerini ifade ettiği belirtilmiştir (Yönetmelik m.4/e).

Yukarıda belirtilen kanun ve yönetmelik hükümlerine göre, 4787 sayılı Aile Mahkemeleri Kanununun yürürlüğe girmesiyle, 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi Aile Mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. İşin esasıyla ilgili karar vermek görevi, sonradan yürürlüğe giren yukarıda bahsedilen kanunlarla değiştiğine göre, dava, aile mahkemesinin görevine girmektedir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanununun geçici 1. maddesinde; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde ise Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı). Bu açıklama karşısında davaya Aile mahkemesi sıfatıyla bakılmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2- Kabule göre de;

Koruma karanının kaldırılması davasında dava ve karar tarihi itibariyle ergin olmayan küçüğün yasal temsilcileri (veli ya da vasi) davaya dahil edilmeden eksik hasımla yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, sebebine göre temyize konu sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 01.07.2015 (Çrş)

KARŞI OY YAZISI

Davalı, kendisi hakkındaki koruma kararının ergin olmadan kaldırılmasına ilişkin ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince 02.12.1991 tarihinde verilen kararı temyiz etmektedir. Kaldırma kararı, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumunun başvurusu üzerine “hasımsız” olarak verilmiştir. Bu karar, “hasımsız” olarak verildiğinden davalı bakımından “kesin hüküm” teşkil etmez ve davalıyı bağlamaz. Davalının kararı temyizle elde etmek istediği sonuç, kamu kurumlarına kurum vasıtasıyla iş başvurusunda bulunma imkanından yararlanmaktır. Çünkü, korunmaya muhtaç çocukların 2828 sayılı Kanuna 3413 sayılı Kanunla ilave edilen Ek 1. madde hükmünden yararlanabilmeleri için, reşit olana kadar kurumda bakılmış ve koruma altında kalmış olmaları gerekir. Davalı, ‘‘Korunmaya Muhtaç Çocukların işe Yerleştirilmelerine İlişkin Tüzük” hükümlerine göre, reşit olana kadar kurumda kaldığını belgelendirememesi halinde, bu hususun tespiti için mahkemeden karar alabilir. (Tüzük m. 7) Başka bir ifade ile davalı, temyizle elde etmek istediği sonucu, tespit davası açmak suretiyle elde edebilir. Bu bakımdan davacının 1991 yılında verilmiş olan bir kararı uzun bir süre geçtikten sonra temyize taşımakta korunmaya değer hukuki yararı yoktur. Temyiz talebinin açıklanan sebeple reddine karar verilmelidir. Bu sebeple sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 01.07.2015
Yargıtay — Esas No: 2016/5855, Karar No: 2018/12503, Tarih: 22.11.2018

**7. Ceza Dairesi         2016/5855 E.  ,  2018/12503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat; sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Sanığın ...'in temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi itibarıyla sanığın 4733 sayılı Yasanın 8/4. madde ve fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiği halde, 5607 sayılı Yasanın 3/5. fıkrası gereğince mahkumiyet hükmü tesis edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1.Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin ilgili fıkrasının gösterilmesi suretiyle CMK'nun 323/6. maddesine aykırı davranılması,

2. Hapisten çevrilen ve doğrudan verilen gün adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3. Atılı suçun niteliğine göre suçtan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücreti tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca;

1.Hükmün 3. paragrafından "62" ibaresi çıkarılarak yerine "62/1" ibaresinin eklenmesi,

2. Hükmün 5 ve 6. paragraflarında "52" ibareleri çıkarılarak yerine "52/2" ibaresinin eklenmesi,

3. Gümrük İdaresi lehine vekalet ücreti takdirine ilişkin fıkranın hükümden çıkarılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6932, Karar No: 2024/8210, Tarih: 25.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6932 E.  ,  2024/8210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2027 Esas, 2023/1133 Karar

HÜKÜM : Yeniden esas hakkında hüküm kurularak davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/20 E., 2021/349 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şahsın “...” ibaresinin 29 ve 35. sınıf mal ve hizmetlerde tescili için yaptığı başvuruya müvekkilinin “...”, “... GURME ... OLABİLİRSİNİZ!” ve “... AÇ ATIŞTIR” ibareli markalarını mesnet göstererek itiraz ettiklerini, itirazın davalı Türk Patent ve Marka Kurumu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun kararıyla nihai olarak reddedildiğini, oysa markaların karıştırılma ihtimalinin yüksek olduğunu, müvekkilinin markalarında yer alan “...” ibaresinin dava konusu markanın asli unsurunu oluşturduğunu, markalar arasındaki benzerliğin markaların aynı firmaya ait seri markalar olduğu izlenimi yaratacağını, müvekkilinin markalarını akla getireceğini, davalının “...” ibaresine “SOY” ibaresi ekleyerek markaya herhangi bir ayırt edicilik katılmadığını, 29. sınıfın 01. alt sınıfı bakımından emtia benzerliğinin gerçekleştiğini, müvekkilinin “...” markasının, uzun yıllardır yoğun kullanımı neticesinde tüketiciler nezdinde yüksek ayırt ediciliği bulunduğunu, tanınmış bir marka haline geldiğini, SMK'nın 6/5. maddesi uyarınca da tescil engeli bulunduğunu, başvurunun tescili halinde haksız rekabet de oluşturacağını ileri sürerek, YİDK’nın 2020-M-9637 sayılı kararının kısmen iptali ile 2019/104184 sayı ile işlem gören “...” ibareli marka başvurusunun, 29. sınıftaki “Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri” için işlemden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı vekili cevap dilekçesinde; taraf markaları arasında görsel, işitsel, kavramsal ve bütün olarak ortaya çıkan izlenim bakımlarından benzerlik ve karıştırılma veya ilişkilendirilme ihtimali bulunmadığını, müvekkilinin soyadını marka olarak kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı vekili cevap dilekçesinde; taraf markaları arasında görsel, işitsel, kavramsal ve bütün olarak ortaya çıkan izlenim bakımlarından benzerlik ve karıştırılma veya ilişkilendirilme ihtimali bulunmadığını, müvekkilinin soyadını marka olarak kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu 2019/104184 sayılı “...” ibaresinin davaya mesnet gösterilen 2011/119925, 2013/01227, 2017/94706 ve 2018/82633 tescil numaralı esas unsuru "..." ibaresi olan markalar ile görsel ve işitsel anlamda benzer olduğu, taraf markaların kapsamlarındaki 29. sınıftaki “Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri” mallarının da birebir aynı olması nedeniyle 6769 SMK’nın 6/1. maddesi anlamında iltibas tehlikesinin söz konusu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK'nın 20.11.2020 tarih ve 2020-M-9637 sayılı kararının 29. sınıf "Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri" bakımından iptaline, davaya konu marka tescil edilmediğinden hükümsüzlük konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Bu karara karşı davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, “...” ibaresinin gıda maddeleri yönünden ayırt edicilik düzeyinin düşük olduğu ve gıdaların güvenilir kalite ve standartlarda olduğuna işaret edebileceği, buna karşın davaya konu çekişmeli “...” ibaresinin ... isimli kişinin soyundan gelen anlamına gelebileceği, bu durumda her ne kadar markalar arasında kısmi bir görsel benzerlik bulunmakta ise de, anlamsal farklılık oluştuğu, öte yandan sırf başkasının tanınmış markasının tanınmışlığından yararlanmak için SMK'nın 7/5 maddesi hükmü bahane edilmediği müddetçe, kişinin kendi ismini ve soy ismini ticari teamüllere uygun ve dürüstçe kullanmasının hukuka aykırı olmadığı (Uğur Çolak, Türk Marka Hukuku, 4. Baskı S:648), somut uyuşmazlıkta "..." ibaresi davalının soyadı olup başvurunun da dürüst ticari kullanım kapsamında kabul edilmesinin gerektiği, ayrıca davaya konu markanın davacının itiraza mesnet markalarına da benzer olmadığı, bu hale göre taraf markaları arasında SMK'nın 6/1. maddesi anlamında ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, YİDK iptaline ilişkin davanın reddine, hükümsüzlük konusunda karar verilmesine yer olmadığına verilmiş ve karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, TÜRKPATENT YİDK kararının iptali ve hükümsüzlük talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, TÜRKPATENT YİDK kararının iptali ve hükümsüzlük talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı maddesi

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 25.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8638, Karar No: 2021/7561, Tarih: 24.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/8638 E.  ,  2021/7561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kabulü ile 134.151,54-TL tazminatın davalı Hazineden tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; İzmir İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 757 ada 2 parsel sayılı 355 m² yüzölçümlü taşınmazın davacıların murisi ... adına tapu sicilinde kayıtlı iken Hazine tarafından dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle açtığı dava sonucu Urla Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.11.2012 gün ve 2012/518 E.-2013/138 K. sayılı kararıyla tespit dışı bırakılmasına karar verildiği, tarafların kararı temyiz etmemesi üzerine 08.11.2013 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 11.12.2014 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İzmir İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 757 ada 2 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak tazminata hükmolunmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 24/05/2021gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/407, Karar No: 2017/1688, Tarih: 28.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/407 E.  ,  2017/1688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan yapılan yargılama sonucunda beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.10.2013 gün ve 2011/251 Esas, 2013/340 Karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 15.04.2014 gün ve 2014/1724 Esas, 2014/5045 Karar sayılı ilamıyla hükmün bozulması yönündeki kararı ile ilgili olarak ilk derece mahkemesince direnme kararı verilerek kurulan 14.10.2014 gün ve 2014/286 Esas, 2014/322 Karar sayılı ilamın sanık müdafiince temyiz edilmesinin ardından Yargıtay Kanununun 15. maddesi gereğince direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunda inceleme sırası bekleyen dosyanın 02.12.2016 günlü, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 günlü, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin iki ve üçüncü bentlerine istinaden direnme kararıyla ilgili değerlendirme yapılmak üzere Dairemize gönderildiği anlaşılmakla yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Dairemizin 15.04.2014 gün ve 2014/1724 Esas, 2014/5045 sayılı bozma Kararı usul ve kanuna uygun olup ilk derece mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 14.10.2014 gün ve 2014/286 Esas, 2014/322 Karar sayılı direnme ilamında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden Reddiyle, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin üçüncü bendine istinaden anılan direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.