muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1573, Karar No: 2013/2603, Tarih: 14.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1573 E.  ,  2013/2603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/06/2012 tarih ve 2007/742-2012/157 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 29.01.2012 günü hazır bulunan davacı ... vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin 675 TL tutarında sermayesine sahip ortağı olduğunu, davalı şirketin, 2002 ve 2003 yıllarına ilişkin ortaklar kurulu toplantısını ....5.2004 tarihinde yaptığını, bu toplantıda alınan kararların iptali için ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2004/935 esas numaralı dosyası ile dava açıldığını, davalı şirketin ....7.2007 tarihinde, 2004, 2005 ve 2006 yıllarına ilişkin ortaklar kurulu toplantısını gerçekleştirdiğini, bu toplantıda, ....05.2004 tarihli ortaklar kurulu toplantısında olduğu gibi hukuka aykırı kararlar alındığını, müvekkilinin toplantıya katılarak hukuka aykırı kararlara ilişkin muhalefet şerhini tutanağa geçirdiğini, ortaklar kurulu toplantısında, şirket ortakları olarak ..., ..., ..., ... ve ...'in gösterildiğini, bu kişilerden...'in, ....05.2004 tarihli ortaklar kurulu toplantısında hukuka aykırı bir şekilde alınan sermaye artırımı ile şirket ortağı olduklarını, ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2004/935 esas numaralı dosyasından hala sürmekte olan davada, iş bu sermaye artırımı kararının iptalinin talep edildiğini, hukuka aykırı bir sermaye artırım kararına dayanılarak şirkete ortak oldukları için ... ve ...'nın ....07.2007 tarihli ortaklar kurulu toplantısında kullandıkları oyların geçerliliğinin bulunmadığını, davalı şirketin gelir tablolarının sağlıklı kayıtlara dayanmadığını, şirketin gerçek durumunu yansıtmadığını, ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin, 2004/935 esas numaralı dosyasına celp edilmiş olan Maliye Bakanlığı Teftiş Kurulu'nun ....07.2006 tarihli ve ... sayılı vergi inceleme raporunda, davalı şirketin büyük ortağı ve müdürü olan ...'in davalı şirketle gerçekleştirdiği Enka İnşaat hissesi alım işleminde usulsüzlük bulunduğu ve bu usulsüzlüğü gizlemek için davalı şirket kayıtlarında da usulsüzlük yapıldığının tespit edildiğini, şirketin bilanço ve gelir tablosunun şirketin gerçek durumunu yansıtmadığını, müvekkiline şirket evrak ve kayıtlarını inceleme ve bilgi alma hakkının tanımadığını, yüksek sermayeye sahip olan davalı şirketin karını dağıtmayarak yedek akçe olarak dağıtmasının, davacının kâr payı almasına engel olmak .../...

amacı taşıdığını, davalı şirket müdürü davalı ...'in, Maliye Bakanlığı Teftiş Kurulu'nun vergi inceleme raporunda şirket kayıtlarını usulsüz bir şekilde tutmakla suçlandığını, bu usulsüz işlemleri nedeniyle şirketin altından kalkamayacağı çok yüksek meblağlarda vergi cezası ödemek durumunda kaldığını, mevcut vergi riskleri ile ilgili olarak açık ve tam bir biçimde aydınlatılmadan şirket müdürünün ibrasının söz konusu olamayacağını, yeniden şirket müdürü seçilen ...’in şirketi ödeme gücünün çok üzerinde vergi borcu ile karşı karşıya bırakmış olduğundan, yeniden müdür seçilmesinin hukuka uygun olmadığını, müvekkilinin ihracı kararının gerekçelendirilmediğini ileri sürerek davalı şirketin ....07.2007 tarihindeki ortaklar kurulunda aldığı ..., ..., 4, 5, ve 6 numaralı kararların kanuna, esas sözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğundan iptallerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,davanın, ... m. 381'de yer alan ... aylık hak düşürücü süreden sonra açıldığından reddi gerektiğini, davacının ortaklık payından kaynaklanan hak ve yetkilerin gerçek sahibi olmayıp aynı zamanda taleplerin hüsnüniyet kurallarına aykırı olduğunu, Enka Grubu şirketlerin kurucusu olan müteveffa ...'in kızı ve halen Enka İnşaat ve Enka Grubu'na dâhil diğer şirketlerin ortağı olan davalı şirket müdürü ...'in, limited şirketlerde yasanın aradığı asgari ortak sayısını temin edebilmek amacıyla davacıyı ortak olarak gösterdiğini, davacının davalı şirkette şu andaki görünen payının 675 TL olduğunu, bu miktarın şirketin 800.125.00 TL olan toplam sermayesi içinde %0.084'lük bir orana denk geldiğini, davacının ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2003/7460 Hz. Sayılı dosyasına sunduğu ....2003 tarihli dilekçedeki beyanlarının da inanç ilişkisinin açık ikrarı olduğunu, davacının kötüniyetli olduğunu, alınan kararların usul, yasa ve anasözleşmeye uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın üç aylık hak düşümü süresi dolmadan açıldığı, davacı tarafından açılan ve ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi 2004/935-2007/841 sayılı dosyada görülen davada, davalı şirketin ....05.2004 tarihli sermaye artırımının iptaline karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği, ancak sermaye artırımının iptaline ilişkin kararın ....07.2007 tarihinde ... ortaklar kurulu kararlarının geçerliliğini etkileyebilecek mahiyette olmadığı, zira sermaye arıtımına ilişkin kararın iptali ve mahkemece verilen bu iptal kararının kesinleşmesinin nisaplara etki etmeyeceği, sermaye artırımı kararının iptalinin davalı limited şirketin iki ortaklı bir Limited şirket olması sonucunu doğurduğu ve bu nedenle genel kurulun 6. maddesinin iptali gerektiği, ortaklar kurulu toplantısında bilgi alma hakkını kullanan davacıya talep ettiği bilgilerin verilebilip verilemeyeceği ve verilebilir ise verilmemesine ilişkin ne şekilde yaptırım uygulanacağı, ortaklar kurulu kararlarının iptaline ilişkin huzurdaki davada karara bağlanmasının mümkün olmadığı, ortaklar kurulu toplantısında bilanço karlarından yasal karşılıklar ayrıldıktan sonra kalan karın dağıtılmamasına ve fakat yedek akçe olarak ayrılmasına karar verildiği, zorunlu yedek akçe ayrıldıktan sonra kalan karın dağıtılmayarak yedek akçe olarak ayrılabilmesi için esas sözleşmede yedek akçenin ödenmiş olan esas sermayenin beşte birini aşabileceği hakkında hükmün yer alması gerektiği, davalı şirketin esas sözleşmesinde, yedek akçenin ödenmiş olan esas sermayenin beşte birini aşabileceği hakkında hüküm bulunmadığı, müdürün kendi ibrasında oy kullanmış olmasının yasal olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile ....07.2007 tarihli ortaklar kurulu toplantısında alınan ..., 4 ve 6 nolu kararların iptaline, ... ve 5 nolu kararlar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

...- Ancak, mahkemece genel kurul kararlarının iptaline ilişkin davada, davaya konu taleplerin bir kısmı kabul, bir kısmı reddedildiği halde davada kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi, yine harç ve yargılama giderinin tayininde kabul ve ret oranları dikkate alınmadan karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu yönden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

...- Ancak, mahkemece genel kurul kararlarının iptaline ilişkin davada, davaya konu taleplerin bir kısmı kabul, bir kısmı reddedildiği halde davada kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi, yine harç ve yargılama giderinin tayininde kabul ve ret oranları dikkate alınmadan karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu yönden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (...) nolu bentte açıklanan davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye ...,... TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 14.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7349, Karar No: 2024/3850, Tarih: 27.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7349 E.  ,  2024/3850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/259 E., 2023/1322 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Balıkesir 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/1083 E., 2020/398 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ve boşanmanın ferilerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; davalı erkeğin işlerinin bozulması ve çevresine fazlasıyla borçlanması nedeniyle tarafların Ankara'dan Balıkesir'e taşındığı, erkeğin burada hiç bir işte çalışmadığı, kadının annesinin evinde yaşadıkları, kira ödemedikleri, erkeğin elektrik, su, doğal gaz faturasını ödemediği, ortak çocuğun giderlerini kadının çalışarak tek başına karşıladığı, erkeğin birlik görevlerini yerine getirmediği, sürekli iş değiştirdiği, sık sık kardeşinin yanına gittiği orada para harcadığı ve kadın ile çocuğu ihmal ettiği, kadının iş yaşamında giyiminden iş arkadaşlarına kadar her yaptığına karıştığı, ortak çocukla ilgilenmediğini iddia etmiş ve erkeğin iddialarını kabul etmediğini beyan ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 250,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; erkeğin 2 adet işletmesinin olduğu işleri bozulunca bunları kapattığı, bankalara borcu olduğu, kadının evliliğin ilk yıllarında erkeğe büyük yalanlar söylediği, kadını Hacettepe'de öğretim görevlisi olarak çalıştığını sandığı ancak kadının orada öğrenci olduğu, eşinin ve eşinin kök ailesini ısrarı ile Balıkesir'e taşındıkları, eşinin annesinin kira sıkıntısı olmayacağını söylediği ve Balıkesir'de kadının annesi ile aynı evde yaşadıkları, Balıkesir'de çevresinin olmaması nedeniyle devamlılığı olan iş bulamadığı, günlük işlerde çalıştığı, sonrasında bir iş bulduğu oradan da arkadaşı ile iş yapmak için ayrıldığı, eşinin bu kişiden rahatsız olması nedeniyle kendisine başka bir iş bulduğu, sonrasında boşanma sürecinin başladığı, kardeşinin yanına kısa süreli ziyarete gittiği eşinden boşanmak istemediğini beyan ederek kadının davasının reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; tanık beyanlarından davalı erkeğin düzenli ve sürekli bir işte çalışmadığının sabit olduğu, tarafların davacı kadının annesinin yanına yerleştikten sonra, müşterek hanenin elektrik, su ve doğalgaz faturalarının davacı kadının annesi tarafından ödendiği, buna ilişkin davacı kadının annesi ...'e ait kredi kartı hesap dökümlerinin bulunduğu, müşterek çocuğun ihtiyaçlarının davacı kadın ve davacının annesi tanık ... tarafından karşılandığı, davalı erkeğin eşi ile olduğunu iddia ettiği karşılıklı sevgi içeriği barındıran mesaj kayıtlarını sunduğu, yazışmaların davacı kadına ait olup olmadığının belli olmadığı, kaldıki tarafların birlikte yaşadıkları davacı kadının annesine ait hesap dökümlerinden tarafların elektrik, su ve doğalgaz ödemelerinin dava açılmadan birgün öncesine kadar davacı kadının annesi tarafından ödendiğinin anlaşıldığı, tanık beyanları ve kredi kartı hesap dökümlerinden davalı erkeğin birlik görevlerini boşanma davası açılıncaya kadar yerine getirmediğinin sabit olduğu anlaşıldığı, davacı kadın yönünden evlilik birliğinin çekilmez hale geldiği, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda düzenli ve sürekli çalışmayan, elektrik, su, doğalgaz faturalarını ödemeyerek birlik görevlerini yerine getirmeyen davalı erkeğin tam kusurlu olduğu, davacı kadına kusur atfedilemeyeceği, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesinin üstün yararına olacağı ve velâyet kendisine verilmeyen eşin çocukların bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmakla yükümlü olduğu gerekçesi ile; tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, çocuk yararına aylık 200,00 TL tedbir ve 250,00 TL iştirak nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın kabulünün usul ve kanuna aykırı olduğunu beyan ederek İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kabulünün usul ve kanuna aykırı bulunduğu, kadının erkeği affettiğini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte davalı erkekten kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, af olgusu, boşanma davasının kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı ve 194 üncü maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 166 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9770, Karar No: 2014/9299, Tarih: 14.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/9770 E.  ,  2014/9299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/106370

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 13.03.2014 gün ve 2014-5138/18728 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 01.04.2014 gün ve KYB 2014/106370 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık D.. A..'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203/1, 62/1 ve 52/1-2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, Akyazı Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2013 tarihli ve 2013/220 esas, 2013/231 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde,

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30/10/2013 tarihli ve 2012/22539 esas, 2013/15593 sayılı ilâmında belirtildiği üzere; "Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı Kanun’un “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun'un "Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur. Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu iktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de bunların dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir. 24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz. 5237 sayılı Kanun'un “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir... Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir. 4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzelkişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez." şeklindeki açıklamaları dikkate alındığında somut olayda S. Elektrik Dağıtım A.Ş'nin suç tarihi olan 07/02/2013 tarihinde özelleştirme kapsamında özelleştirilip özelleştirilmediğinin araştırılarak sonucuna göre özelleştirme işleminin gerçekleştirildiğinin tespit edilmesi halinde sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

Özelleştirme İdaresi Başkanlığınca Dairemize gönderilen 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı cevabi yazıda belirtildiği üzere, S.Elektrik Dağıtım Anonim Şirketinin 11.02.2009 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği anlaşılmakla; 07.02.2013 tarihli mühür bozma tutanağına konu 30.01.2013 tarihli mühürleme işlemini gerçekleştiren katılan S. Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi'nin mühürleme tarihinden önce 11.02.2009 tarihinde özelleştirilmesi nedeniyle lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki istem yerinde görüldüğünden, Akyazı Asliye Ceza Mahkemesinin 07.11.2013 gün ve 2013/220 Esas, 2013/231 sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden yüklenen suç unsurları itibariyle oluşmadığından sanığın beraatine, cezanın çektirilmemesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/419, Karar No: 2017/1017, Tarih: 15.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/419 E.  ,  2017/1017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğinde, hükümden sonra 07.01.2016 tarihinde öldüğü belirtildiğinden, öldüğünün kesin olarak tespiti halinde, 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.