muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13501, Karar No: 2010/5257, Tarih: 05.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13501 E.  ,  2010/5257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece daha önce incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/288 Esas-2005/173 Karar, Dairenin:2009/13429 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) gelen veri listesinin bu dosya içerisinde bulunan veri listesiyle aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, kuru fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/968, Karar No: 2016/5090, Tarih: 23.03.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/968 E.  ,  2016/5090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay’a gönderilmesinden sonra olmak üzere 23.02.2016 tarihinde mahkemesine eski hale getirme talepli temyiz dilekçesi verdiği ve dilekçesinin de Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05.01.2015 tarihli tebliğnameden sonra dosyasına geldiğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'ın temyiz dilekçesine ilişkin olarak ek tebliğname düzenlendikten sonra, incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 23.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4616, Karar No: 2011/6081, Tarih: 04.05.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/4616 E.  ,  2011/6081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.07.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 06.07.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, dava dışı arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümün davalı kayıt maliki ...'a muvazaalı olarak satıldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı yüklenici ve yükleniciden taşınmazı temlik alan diğer davalı kayıt maliki ... savunmada bulunmamış, yargılamaya da katılmamışlardır.

Mahkemece,davalı ...'ın dava konusu bağımsız bölümü resmi şekilde satın aldığı, davacı ile yüklenici arasında düzenlenen 10.10.2004 tarihli sözleşmenin ise adi yazılı olduğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü,davacı vekili temyiz etmiştir.

Eldeki davanın özelliği gereği üzerinde öncelikle durulması gereken sorun yüklenicinin yaptığı temlik işleminin geçerli olup olmadığıdır.

Alacağın temliki ve borcun nakli Borçlar Kanununun 162-181.maddelerinde düzenlenmiştir.

Kural, borç ilişkisinin sonucu olan edimin alacaklıya ifasıdır. Fakat hayat şartları, ticaret ve ekonomi gereksinmeleri, alacaklının ifayı beklemeden alacağını başkasına devretmesi veya borçlunun borcunu bir başkasına nakletmesi yollarının da açılmasını zorunlu kılmıştır. Görülüyorki, alacağın temliki hayatın ihtiyaçlarından ortaya çıkan bir hukuk kurumudur. Örneğin, arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde bina yapım işini borçlanan yüklenici finans ihtiyacı duyar. Bu ihtiyacın yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölüm veya bölümlerin onun tarafından daha inşaat aşamasında üçüncü kişilere satılarak veya satış vaadinde bulunularak karşılanması mümkündür.Aslında arsa sahibinin kural olarak Borçlar Kanununun 364 uyarınca eserin tesliminde vermesi gereken arsa payını, inşaat aşamasında yükleniciye devretmesi, yüklenicinin de bunu üçüncü kişilere temlik ederek finans sağlaması, arsa sahibinin yükleniciye kredi kullandırması demektir.

Bir tanımlama yapmak gerekirse; alacağın temliki, alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıs arasında borçlunun rızasına ihtiyaç olmaksızın yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliğini taşıyan şekle bağlı bir akiddir. Borçlar Kanununun 163 hükmüne göre temlik sözleşmesi temlik edenle temlik alan arasındaki yazılı sözleşme ile kurulabilir. Ne var ki alacağın temlikinde aranan yazılı şekil temlik sözleşmesinin resmi şekilde yapılmasına engel değildir. Nitekim uygulamada yükleniciden şahsi hakkını temlik alan üçüncü kişilerin temlik sözleşmesini adi yazılı satış sözleşmesi veya noterde düzenleme şekilde taşınmaz satış vaadi sözleşmesi olarak yaptıkları görülmektedir;

Yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye temlik işlemi, akdi (rızai ) temlik işlemidir. Çünkü burada, alacaklı (yüklenici)ile üçüncü kişi arasında serbest iradeleri ile yapılan temlik sözleşmesi vardır. Genellikle de bu tür temlik sözleşmeleriyle yüklenici şahsi hakkının bir kısmını,örneğin bir veya birkaç bağımsız bölüm mülkiyetinin naklini taahhüd eder. Açıklanan özelliği itibarıyla da yüklenicinin üçüncü kişiye yaptığı temlik işlemi genelde ivazlıdır.

Rızai temlik sözleşme ile kurulduğundan temlik sözleşmesinin geçerliği için kuşkusuz bütün sözleşmelerin kurulmasında aranan genel geçerlilik şartlarının varlığı gerekir.

Borçlar Kanununun 162/I ‘deki “ Kanun veya akit ile veya işin mahiyeti icabı olarak men edilmiş olmadıkça borçlunun rızası aranmaksızın alacaklı alacağını üçüncü bir şahsa temlik edebilir” hükmünden anlaşılacağı üzere her alacağın temliki mümkün olmayabilir. Başka bir anlatımla kanun, akid veya işin niteliği icabı temlik olanaksızsa o alacak temlik edilemez.

Bütün bu açıklamalardan görüleceği üzere, arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin yüklenicisi olan taraf, sözleşmede yasaklanmamış ise teslim borcunu (B.K.m.364) yerine getirdiğinde arsa sahibine karşı kazanacağı kişisel hakkını (bağımsız bölüm tapusunun devrini) arsa sahibi ile mevcut sözleşmesine dayanarak doğrudan ondan isteyebileceği gibi Borçlar Kanununun 162.maddesi hükmünden yararlanarak arsa sahibinin rızası da gerekmeden üçüncü kişilere yazılı olmak koşuluyla (B.K.m.163) devir ve temlik edebilir.

Görülüyor ki Borçlar Kanununun 162 ve 163. maddeleri gereğince yüklenicinin yaptığı temlik işlemi ile birlikte temlike konu bağımsız bölümün ayrıca teslimi gerekmez. Çünkü, temlik işlemi; inşaatın başında yapılabileceği gibi inşaat tamamlanmış iken dahi yapılabilir.

Açıklanan ilkeler doğrultusunda somut olaya bakıldığında;

Davacı ile davalı yüklenici ... arasında imzalanan 10.10.2004 tarihli harici sözleşme ile dava konusu 7 numaralı bağımsız bölümün davacıya satıldığı anlaşılmaktadır.Davacı ile yüklenici arasında düzenlenen bu satış sözleşmesi yazılı olarak düzenlendiği için geçerli bir temlik işlemidir.

Açıklanan ilkeler doğrultusunda somut olaya bakıldığında;

Davacı ile davalı yüklenici ... arasında imzalanan 10.10.2004 tarihli harici sözleşme ile dava konusu 7 numaralı bağımsız bölümün davacıya satıldığı anlaşılmaktadır.Davacı ile yüklenici arasında düzenlenen bu satış sözleşmesi yazılı olarak düzenlendiği için geçerli bir temlik işlemidir.

Davacı, 2006 yılında dava konusu bağımsız bölümün kendisine teslim edildiğini ve taşınmazın zilyetliğinde olduğunu belirterek elektrik ve su aboneliklerine ilişkin tutanak ve sözleşme fotokopileri ibraz etmiştir.

Mahkemece yeterli araştırma ve inceleme yapılmamıştır. Özellikle davacının 2006 yılından itibaren dava konusu dairede oturması ve davalı ...'ın da iş bu taşınmazla ilgili herhangi bir dava açarak uyuşmazlık çıkarmaması üzerinde de durulmamıştır.

Bütün bu açıklamalardan sonra mahkemece, davalı yüklenici ile dava dışı arsa sahipleri arasında olduğu iddia edilen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi temin edilerek, bu sözleşmede dava konusu bağımsız bölümün yükleniciye düştüğü belirlendiği takdirde yukardaki anlatımlar, davacının iddiaları ve davalının yükleniciden temlikinin muvazaalı olup olmadığı hususunda tüm delliler değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz inceleme ve araştırmayla yazılı biçimde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 04.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5496, Karar No: 2012/25006, Tarih: 13.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/5496 E.  ,  2012/25006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, genel tatil, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait iş yerinde 26.03.2009 - 20.09.2010 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı iş veren tarafından haksız feshedildiğini, fazla mesai yaptığını ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmanını devam ettiğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdinin devamsızlık haklı nedenine dayalı olarak feshedildiğini, hak kazandığı yılık izinlerinin kullandırıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu, davacının fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma iddiasını tanık beyanları ile ispatlandığı, kanaatine varılarak davanını kısmen kabulüne karar verilmiş, ancak 4857 sayılı İş Kanunu'ndan kaynaklanan kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve diğer işçilik alacakları baştan itibaren belirli alacaklar oldukları, bu nedenle bu alacak ve tazminat talepleri yönünden HMK' nun 107 ve 109. maddelerine göre kısmi dava ve belirsiz alacak davası olarak açılamayacağı, her ne kadar davacı 27.10.2011 tarihinde fazlaya dair haklarını açıklayarak taleplerini arttırmış ve aynı dilekçede fazlaya dair haklarını saklı tutmuş ise de , davacının dava ve ıslah dilekçesinde belirtiği miktarlar yönünden talepleri ile bağlı bulunduğu gerekçesi ile fazlaya dair haklarını saklı tutulması yönündeki talebinin reddi yönünde hüküm kurulmuştur

Karar süresi içerisinde davacı ve davalı taraflarca temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının, tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davaya konu olan kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücretlerine ilişkin alacak miktarının “taraflar arasında tartışmasız ve açıkça belli” olup olmadığı, varılacak sonuca göre de bu alacaklara ilişkin olarak Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 109. maddesine göre kısmi dava açılmasının mümkün bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.10.2012 tarih 2012/9-838 E 2012/715 K sayılı ilamında da belirtildiği üzere; uyuşmazlığın çözümü için öncelikle kısmi davanın hukuki niteliğinden bahsetmekte yarar bulunmaktadır.

Alacağın yalnızca bir bölümü için açılan davaya kısmi dava denir. Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden doğmuş olması ve alacağın şimdilik belirli bir kesiminin dava edilmesi gerekir. Diğer bir söyleyişle, bir alacak hakkında daha fazla bir miktar için tam dava açma imkânı bulunmasına rağmen, alacağın bir kesimi için açılan davaya, kısmi dava denir. Kısmi dava açılabilmesi için talep konusunun bölünebilir olması gerekli olup, açılan davanın kısmi dava olduğunun dava dilekçesinde açıkça yazılması gerekmez. Dava dilekçesindeki açıklamalardan davacının alacağının daha fazla olduğu ve “alacağın şimdilik şu kadarını dava ediyorum” demesi, kural olarak yeterlidir(Yargıtay HGK 02.04.2003 gün ve 2003/4-260 Esas 271 K.sayılı ilamı;... H./... M./... M.; Medeni Usul Hukuku, 12. Bası, s. 320; Kuru/Arslan/Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 22. Bası, s.286).

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda açıkça kısmi dava düzenlenmediği halde, söz konusu Kanunun yürürlükte olduğu dönemde de kısmi dava açılması mümkün bulunmaktaydı. Çünkü, alacak hakkının bir bölümünün dava edilip geriye kalan kısmının ikinci bir dava ile istenmesini engelleyen bir hüküm bulunmamaktaydı. Kısmi dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 109. maddesinde ise, ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Anılan maddenin birinci fıkrasında; talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmının da dava yoluyla ileri sürülebileceği; İkinci fıkrasında ise; talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı belirtilmiştir.

Bu durumda; davadaki talep konusunun miktarı taraflar arasında “tartışmasız” ise veya taraflar arasında miktar veya parasal tutar bakımından bir tartışma olmakla beraber, tarafların anlaşmasına gerek kalmaksızın, objektif olarak talep konusunun miktarı herkes tarafından anlaşılabilecek şekilde “belirli” ise o talep konusunun sadece bir kısmı dava edilemeyecektir. Örneğin satım sözleşmesinde alıcının ödemesi gereken bedel, sözleşmede tereddüde yer bırakmayacak biçimde, açıkça yazılı ise kısmi dava caiz değildir.( ... H./... M./... M, age s.328; Kuru/Arslan/Yılmaz, age s.286).

Somut olayda, tüm bu açıklamalar dikkate alındığında dava konusu fazla mesai, ulusal bayram genel tatili ücret alacakları ile kıdem ve ihbar tazminatları istemleri için de Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 109/2. maddesi anlamında talep konusunun miktarının taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli olduğundan söz edilmesi mümkün değildir. Bu nedenle dava konusu alacaklar yönünden kısmi davası açılabilmesi mümkün olduğu gözetilmeksizin, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması talebinin reddine karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.11.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18044, Karar No: 2014/3529, Tarih: 19.02.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/18044 E.  ,  2014/3529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/04/2013

NUMARASI : 2011/425-2013/125

Yanlar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu,düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmazda paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere göre; çekişme konusu üzerinde kat mülkiyeti ve kat irtifakı kurulmamış, dört katlı bina bulunan taşınmazın tarafların kök murisi Mehmet Tayfur'a ait olduğu,22.12.1974 tarihinde ölümü ile mirasçıları çocukları olan davalılar Şefik ve Recep ile davacıların murisleri Gülten'e intikal ettiği ve Gülten'in de 11.01.2011 tarihinde öldüğü tarafların taşınmazda halen elbirliği mülkiyet halinde hak sahibi oldukları, davalılar Şefik ve Recep'in 1.katta bulunan 52/A ve B nolu dükkanlar ile 2. katta bulunan 52/2 nolu ve 3. katta bulunan 52/3 nolu ve 4. (çatı) katta bulunan 52/4 nolu daireleri buna karşın davacıların da 1. katta bulunan 52/1 nolu daireyi tasarruf ettikleri,davacıların çekişme konusu taşınmazdaki 52/A ve 52/B nolu iki dükkan ile 52/4 nolu daireyi davalıların kiraya vermek suretiyle kullandıklarını ileri sürerek ecrimisil isteğiyle eldeki davayı açtıkları anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konusu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Bilindiği gibi, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır.Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Somut olaya gelince, tarafların 3041 ada 5 parsel sayılı arsa vasfındaki taşınmazda tasarrufları altında bulunan yerler olduğu tartışmasızdır. Dava konusu taşınmazın "arsa" vasfı gözetildiğinde davacıların payına karşılık taşınmazdaki binanın birinci katını kullandıkları, başka bir deyişle intifadan ( kullanmaktan ) men edilmedikleri anlaşılmaktadır. Belirtilmelidir ki, bir ortak (veya paydaş) yönünden intifadan men olgusu gerçekleşmedikçe açtığı elatmanın önlenmesi veya ecrimisil davasının dinlenmesine olanak yoktur.

Ne var ki,davalılar yargılama aşamasında 52/A nolu dükkan için davacıların murisi Gülten'in ölüm (11.01.2011) tarihine kadar geriye dönük hesaplanan 2.116,13 TL, 52/B nolu dükkan için ise davacıların davalı Refik'e gönderdiği ihtarın tebliğ (05.09.2011) tarihine kadar geriye dönük hesaplanan 26,67 TL olmak üzere toplam 2.142,80 TL ödemeyi kabul etmişlerdir.

Hal böyle olunca;davalıların kabul ettikleri 2.142,80 TL miktar ile sınırlı olmak üzere ecrimisil isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de; davalılar 4. (çatı) katta bulunan 52/4 nolu daireyi kendilerinin yaptığını savunmuşlar, davacılar da bu durumu doğruladıklarına göre davacıların arsa payı üzerinden hesaplanacak ecrimisil bedeline hükmetmek gerekirken daire üzerinden hükmedilmesi de isabetsizdir.

Hal böyle olunca;davalıların kabul ettikleri 2.142,80 TL miktar ile sınırlı olmak üzere ecrimisil isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de; davalılar 4. (çatı) katta bulunan 52/4 nolu daireyi kendilerinin yaptığını savunmuşlar, davacılar da bu durumu doğruladıklarına göre davacıların arsa payı üzerinden hesaplanacak ecrimisil bedeline hükmetmek gerekirken daire üzerinden hükmedilmesi de isabetsizdir.

Davalılar vekilinin bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene iadesine, 19.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4892, Karar No: 2013/4680, Tarih: 11.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/4892 E.  ,  2013/4680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 1. Asliye Ticaret (... 1. Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen 29/12/2011 tarih ve 2009/322-2011/1010 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketinin, dava dışı sigortalı ... San. A.Ş. tarafından ithal edilen emtianın nakliyesi neticesinde bir kolinin eksik teslim edilmesi nedeni ile ... olduğu hasar tazminatının rücuan tazmini amacıyla davalı firmalar hakkında ilamsız icra takibi başlattıklarını, davalı firmaların itiraz ettiğini, müvekkili şirketin sigortalısının ithal ettiği nakliyesinin davalı ... Tic. A.Ş. sorumluluğundaki tır ile gerçekleştirilen elli dokuz koli yedek parça cinsi emtiadan bir kolisinin taşıma işi sonunda eksik olarak teslim edildiğini, abonman sözleşmesine istinaden tanzim edilen Nakliyat Sigorta Poliçesi ile sigortalıya 9.329.26 TL hasar tazminatının ödendiğini, müvekkilinin ... 1301 vd. maddesine göre sigortalısının haklarına halef olduğunu, davalıların ödenen tazminattan sorumlu olduklarını iddia ederek, itirazın iptali ve takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Tic A.Ş. vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, gerek ...'nun 767/1 ve gerekse ... 32. maddesine göre taşımadan doğan bütün davaların bir yıl içerisinde açılması gerektiğini, ayrıca ... 30. maddesi gereğince eksik teslimata ilişkin ihtirazı kayıt ve ihbarın taraflarına yapılmadığını savunarak davanın usul ve esastan reddini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davacı sigortalısının kanuni halefi olduğunu, aktif husumet ehliyetini kanıtlayamadığını, sigortalısına halef olabilmesi için öncelikle sigorta poliçesinin varlığını, sigorta poliçesinin sağladığı sigorta güvencesi kapsamında meydana gelecek bir zararın ve bu zarar doğrultusunda sigortalıya bir sigorta tazminatı ödemesi gerektiğini, 01.01.2007 tarihli nakliyat sigorta sözleşmesinin poliçe çerçeve sözleşmesi mahiyetinde genel bir nakliyat poliçesi olduğunu, taşımaya ilişkin yüklemenin 05.11.2007 tarihinde yapılmış olmasına rağmen poliçenin nakliye tamamlandıktan ve riziko gerçekleştikten sonra ....11.2007 tarihinde tanzim edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.