muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8709, Karar No: 2013/12676, Tarih: 17.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/8709 E.  ,  2013/12676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KIRIKKALE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/02/2012

Yanlar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının miras bırakanının nüfus kayıtlarında Z... E... olan adının dava konusu 242, 2574, 2575 ve 2577 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında F... E... olarak yazılı olduğu tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesi için eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür taleplerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesine veya tespitine ilişkin taleplerdeki amaç, kayıt malikinin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin nüfus kaydı ile uyumlu hale getirilmesi olduğundan bu tür işlerde verilen kararlar kesin hüküm teşkil etmez. Kararın haksız veya hatalı görülmesi halinde ileri sürülen delillere göre yeniden düzeltme talebinde bulunulabilmesi, hükmün değiştirilebilmesi mümkündür.

Çekişmesiz açılan bu tür işlerde, yapılan araştırma ile veya hak sahibi olduğunu iddia eden bir kişinin itirazı üzerine ortaya bir çekişme çıkarsa, mülkiyet aktarımına sebebiyet verebilmesi ihtimali ortaya çıktığından, artık bu davanın çekişmesiz yargı usulüne göre Sulh Hukuk Mahkemesinde görülebilmesine imkan bulunmamaktadır. Yargılama usulleri birbirinden farklı olduğundan ve çekişmesiz yargı işlerinde teknik anlamda bir hasım bulunmadığından, davaya görevsizlik kararı verilerek Asliye Hukuk Mahkemesinde devam edilemez.

Somut uyuşmazlıkta, dava konusu 4 parça taşınmazın tapu kayıtları ve kadastro tutanaklarında kayıt malikinin A... kızı F... E... olduğu, öte yandan Nüfus Müdürlüğünün Bahşili ilçesinde nüfusa kayıtlı A.. kızı F... E... adına kayıt olduğunu bildirerek anılan kaydı gönderdiği görülmektedir.O halde, anılan kişi veya ölmüş ise yasal mirasçıları mahkemece duruşmaya çağrılarak talep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığının kendilerinden sorulması, mülkiyet hakkı iddiasında bulunmaları halinde artık bu davanın çekişmesiz yargı usulüne göre Sulh Hukuk Mahkemesinde görülebilmesine imkan bulunmadığından davacı tarafından mülkiyet iddiasında bulunanlar aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde çekişmeli yargı usulüne göre ayrı bir dava açılması gerekli olmakla, temyize konu davanın reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7225, Karar No: 2021/18429, Tarih: 08.06.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/7225 E.  ,  2021/18429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, mahkemenin, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede ;

Suça sürüklenen çocuk ...'ya yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 08/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10749, Karar No: 2021/18074, Tarih: 27.09.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/10749 E.  ,  2021/18074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan ... vekili, katılan ... vekili

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurda meydana gelen yaraların niteliği ve meydana geliş şekli ve neden kaynaklandığına dair Mersin Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 19.01.2016 tarihli 2016/205 sayılı rapor düzenlendiği anlaşıldığından tebliğnamedeki bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1-Oluş, tüm dosya kapsamına göre sanık ...'ın, sanık ... ile aralarında resmi nikah olmaksızın karı - koca hayatı yaşadıkları, sanık ...'in evlat edindiği 5 yaşındaki mağdur ...'ın sanıklarla birlikte kaldığı, sanıkların gündüz vakti bir işte çalışmaları nedeniyle mağdura bakıcı tutmak ya da mağduru kreşe vermek yerine işe diğerken, yaşı itibariyle beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan mağduru evde yalnız bırakıp kapıyı üzerine kilitledikleri, mağdurun yapılan ihbar üzerine mevsim şartlarına rağmen sobası yanmayan evden sanık ...'ın mağdurun kıyafetlerini yakması nedeniyle üstü çıplak bir halde bulunduğu, sanık ...'in de mağduru dövdüğü, sanık ...'ın demirle mağdurun sırtına ve bacaklarına vurduğu, saçını çektiği, parmaklarını sobada yaktığı, yüzüne yumruk attığı, başına sopayla vurduğu, sıcak demiri basarak vücudunu yaktığı, ısırdığı, sanıkların mağduru vücudundaki yaralar nedeniyle dışarı çıkarmadıkları, mağdurun vücudundaki yaraların bir kısmının eski, bir kısmının da yeni olmasının sanıkların eylemlerini belirli bir süre içerisinde gerçekleştirdiğinin delili olduğu, mağdur hakkında alınan 19.01.2016 tarihli raporda " sağ dirsek ve ön kolda kabuklu, hiperemik, üzerinde eksüdatif alan olan 2 adet yara ( yanığa bağlı olduğu düşünülen), sağ el 1, 3 ve 4. parmaklar üzerinde krut olan yaralar, sağ omuzda 2 adet skar dokusu, lumbosakral bölgede krutlu lezyon, sol ön kol ve sol omuz arkada yanığa bağlı olduğu düşürülen

hiperemik krutlu eksüdatif alan olan geniş yaralar, sol üst kolda bir kaç adet skar dokusu ( yeni iyileşiyor), sol elde ısırık izleri bir kaç sıyrık, sağ zigomatik kemik üzerinde 1 adet sıyrak, sol diz kapağı sol tarafta ve sağ diz kapağı üzerinde sağdaki yaklaşık 8 - 10 cm olan krutlu eksüdatif ülsere alanlar, hem iki bacak iç taraflarında skar dokuları, sol bacak gastroknemiüs üzerinde yaklaşık 5 cmlik krutlu lezyon" oluşturan yaralanmasının basit tıbbi müdahaleyle giderilemeyecek nitelikte olduğu; ayrıca soruşturma ve aşamalarda tutarlı beyanlarda bulunan tanıklar ...'ın ve ...'ın "çocuğun bağırması 5-6 ay sürdü, bir gün üç gün değildi, en sonunda şimşek çaktı, elektrikler yoktu, çocuk tek başına içerde, beyaz bir kefen giydirmişler elbisesini yakmışlar, çocuk imdat diye bağırıyordu, mecburen karakolu aradık karakol geldi çocuğu götürdüler," şeklindeki beyanları; mağdurun aşamalarda değişmeyen babasının kıyafetlerini yaktığını, evde kendisini tek bırakıp gittiklerine, babasının demiri kızdırıp koluna bacağına vurduğuna, dövdüğüne, babasının kendisini ısırdığına ilişkin beyanları ayrıca sosyal hizmet uzmanının " şiddete uğrayan çocuğun ayrıca ihmal ve ilgisiz ebeveyn tutumuna maruz kalan çocukların literatürde bahsedilen çoğu özelliği bu mağdurda da gözlemledim, anne ve babasını sevmesine rağmen gördüğü şiddeti net bir şekilde anlatması ayrıca dikkate alınması gereken bir husustur" şeklindeki görüşü ve iddialarla örtüşen Adli Tıp Kurumu raporu ve 18.01.2016 tarihli olay tutanağı ve sürecin başlangıç şekli karşısında unsurları yönünden oluşan eziyet suçundan suçun işleniş şekli ve meydana gelen yaralamanın derecesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle sanıkların mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.02.2013 tarih, 2011/5-137 Esas ve 2013/58 Karar sayılı kararın da belirtildiği üzere; avukat ...'nun beraat eden her iki sanık için de usulüne uygun vekaletnamesi bulunduğu ve sanık sayısınca vekaletname ücretine hükmedilmesi gerektiği halde yalnızca ... için vekaletnamesi bulunduğu şeklindeki yanlış gerekçe ile tek vekalet ücretine hükmedilmesi;

Yasaya aykırı, sanık ... müdafinin ve katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4407, Karar No: 2013/6384, Tarih: 30.04.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/4407 E.  ,  2013/6384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, arsa maliki davacının murisi ile yüklenici ve diğer arsa maliki davalılar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca eksik pay verildiği iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı Kararı uyarınca, davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 23. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 23. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3542, Karar No: 2018/807, Tarih: 24.01.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/3542 E.  ,  2018/807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm-Karar : 1- Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı açılan dava ile ilgili olarak şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme

2- Sanık hakkında mağdur ...'ya yönelik özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı açılan dava ile ilgili olarak TCK'nın 134/2, 62/1, 53/1-2-3, CMK'nın 231/5. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanık ... hakkındaki mağdur ...'a yönelik davanın düşmesine ilişkin hüküm ve mağdur ...'e yönelik hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, katılma talebi reddedilen ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 16.05.2017 tarihli tevdi kararı uyarınca; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanık ... hakkındaki mağdur ...'a yönelik davanın düşmesine ilişkin hükme dair katılma talebi reddedilen ... vekilinin temyizi ile ilgili olarak görüş içeren ek tebliğnamenin düzenlendiği belirlenerek yapılan incelemede:

Katılma talebi reddedilen vekilince sunulan 14.05.2014 ve 14.10.2014 tarihli dilekçe içeriklerine göre, katılma talebi reddedilenin katılma isteminin sanık ... hakkındaki davalara yönelik olması ve temyiz dilekçesinin içeriğinde de adı geçen sanığın eyleminden dolayı suçtan zarar görüldüğünün ifade edilmesi karşısında, diğer sanık ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı verilen düşme hükümlerinin temyiz edilmediği belirlenip, sanık ... ile sınırlı olarak yapılan incelemede:

A) Düşme hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 12.03.2014 tarihli iddianamede; sanık ...'in, mağdur ...'ın cinsel içerikli görüntülerini hukuka aykırı olarak ifşa ederek TCK'nın 134/2-1. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işlediğinin iddia edilmiş olması karşısında, kişiye sıkı sıkıya bağlı olan şikayet ve davaya katılma hakkı mağdur ...'a ait olup, aynı soruşturmada sanık ...'in şikayetinin ardından şüpheli olarak ifadesi alınan ve hakkında yağma suçundan dolayı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen şikayetçi ...'nun, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete tabi olan özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı doğrudan zarar görmemesi nedeniyle katılma talebinin reddedilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükmü temyiz hakkı bulunmayan ve katılma talebi reddedilen ... vekili tarafından yapılan temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

B) Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

B) Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı itiraz yasa yolu açık olup, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin diğer kararların da yasa yolu yönünden asıl karara tabi olması ve temyizinin mümkün bulunmaması karşısında, CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, katılma talebi reddedilen ... vekili tarafından yapılan temyiz isteminin itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle aynı Kanun'un 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1906, Karar No: 2014/5496, Tarih: 11.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/1906 E.  ,  2014/5496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı Kurum, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan cenaze giderinin 506 sayılı Yasanın 10. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamda yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı ile davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı işverenin ve davacı Kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 506 sayılı Kanunun 26/1.inci maddesindeki “....sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise o takdirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o takdirde de fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine göre, mahkemece, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının derdest davalara uygulanması gerektiği gerekçe gösterilerek yargılama yapılıp, hüküm tesis edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Diğer yandan; davalı işveren şirkete %25, ceza davasında mahkûm olan dava dışı Halil İbrahim’e %5, ölen sigortalıya %70 kusur izafe edilen bilirkişi raporunun hükme dayanak kılınması ve 506 sayılı Yasanın 10. maddesindeki koşulların gerçekleştiğinin kabulüne dair mahkeme yaklaşımı yerinde görülmüştür. Ancak, sigortalı kusuru dışındaki

Diğer yandan; davalı işveren şirkete %25, ceza davasında mahkûm olan dava dışı Halil İbrahim’e %5, ölen sigortalıya %70 kusur izafe edilen bilirkişi raporunun hükme dayanak kılınması ve 506 sayılı Yasanın 10. maddesindeki koşulların gerçekleştiğinin kabulüne dair mahkeme yaklaşımı yerinde görülmüştür. Ancak, sigortalı kusuru dışındaki

toplam kusur oranının %30 olduğunun ve sigortalı kusurunun yarısının ilavesiyle davalı işveren şirketin 506 sayılı Yasanın 10. maddesine dayalı kusur sorumluluk oranının %65 olduğu gözetilmeksizin, %60 oranındaki kusura karşılık gelen ilk peşin değerli gelir ile cenaze giderinin tahsiline hükmedilerek noksan rücu alacağına karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının ikinci satırında yer alan “26.329,24” rakamlarının silinerek, yerine “28.523,57” rakamlarının yazılmasına, hüküm fıkrasının üçüncü satırında yer alan “26.432,14” rakamlarının silinerek, yerine “28.626,47” rakamlarının yazılmasına, hüküm fıkrasının sekizinci satırında yer alan “13.069,42” rakamlarının silinerek, yerine “10.875,09” rakamlarının yazılmasına, hüküm fıkrasının (1) No’lu bendinde yer alan “1.571,00” rakamlarının silinerek, yerine “1.700,41” rakamlarının yazılmasına, hüküm fıkrasının (2) No’lu bendinde yer alan “3.157,00” rakamlarının silinerek, yerine “3.398,91” rakamlarının yazılmasına, hüküm fıkrasının (3) No’lu bendinin tamamen silinerek, yerine “3-Davetiye gideri, bilirkişi gideri, posta giderinden oluşan toplam 518,00 TL yargılama giderinin davanın kabul ve ret oranına göre 375,39 TL’sinin davalıdan alınarak davacı Kuruma verilmesine, bakiye kısmın davacı Kurum üzerinde bırakılmasına” hükmünün yazılmasına, kısa kararın da bu şekilde düzeltilmesine ve kararın bu biçimiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 11.03.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8867, Karar No: 2012/13665, Tarih: 30.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/8867 E.  ,  2012/13665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in mahkumiyetine karar verildikten sonra, temyiz incelemesi esnasında UYAP kayıt sistemi üzerinden çıkartılıp dosyasına eklenen 30.03.2012 tarihli nüfus kayıt örneğinden sanığın 02.01.2011 tarihinde öldüğünün anlaşılması nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinin gerekmesi nedeniyle hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9315, Karar No: 2025/1839, Tarih: 10.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/9315 E.  ,  2025/1839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1775 E. 2023/1634 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükme temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.09.2023 tarihli ve 2022/310 Esas 2023/295 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 81/1 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 30.10.2023 tarihli ve 2023/1775 Esas, 2023/1634 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan ilk derece mahkemesince kurulan ve resen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafi ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemini canavarca hisle gerçekleştirdiğinden bahisle nitelikli kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, kastın yokluğuna, netice sebebiyle ölüme neden olma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE