muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7128, Karar No: 2019/4370, Tarih: 22.10.2019

2-Geçerli olarak kurulan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin feshi, tüm arsa sahibi akitlerin haklarını etkileyeceğinden tüm arsa sahiplerinin davacı veya davalı olarak davada bulunmaları ya da davaya muvafakatlarının sağlanması gerekir. Somut olayda davada bulunmayan bazı arsa sahiplerinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle mahkemece davada bulunmayan arsa sahiplerinin yukarıdaki ilkeler çerçevesinde davaya katılmaları sağlanıp davanın sonuçlandırılması gerekirken eksik tarafla karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Bozma nedenine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/264, Karar No: 2020/359, Tarih: 11.02.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/264 E.  ,  2020/359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan ... ada 11 ve 143 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 3.779,86 ve 1.556,48 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kadastro tutanaklarının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldıkları ve üzerlerindeki fındık ağaçlarının ... kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak, tarla vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edildikten sonra, dava tarihinden önce 6292 sayılı Yasa gereğince yapılan satış işlemi ile her iki taşınmaz önce ...’e, sonrasında 143 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ...’a kayden intikal etmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazların müşterek muristen intikal ettiği ve davalı ... adına yolsuz olarak tescil edildiği iddiasıyla tapu iptali ve kök muris ... mirasçıları adına miras payları oranında tescili istemiyle dava açmış, sonrasında ıslahla 143 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ilişkin talebini tazminata dönüştürmüştür. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 105 ada 11 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile 1/4 payın davacı ..., 3/4 payın davalı ... adına tesciline, 7.782,4 TL’nin davalı ...’ten alınarak davacı ...’e verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların tarafların müşterek murisi ...’ten intikal ettiği ve davalı tarafından taksimin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, verilen karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; dava konusu 105 ada 11 ve 143 ada 1 parsel sayılı taşınmazların dava tarihinden önce 6292 sayılı yasa gereğince yapılan satış işlemi ile kayden şerh sahibi davalı ...’e devredildiği, bilahare 143 ada 11 parsel sayılı taşınmazın yine dava tarihinden önce ... tarafından ...’a kayden satıldığı anlaşılmaktadır. Dava, yolsuz tescil iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil ile tazminat istemine ilişkin olup taşınmazlar, Hazine tarafından zilyetlik şerhi sahibine satıldığına göre, tapu kaydının oluşumunda bir yolsuzluk bulunmamaktadır. Taşınmazın tapuya tescil işlemi usulüne uygun olduğuna göre, mahkemece, kullanım kadastrosu kesinleşerek tapuya tescil edilen taşınmaza ilişkin bu davanın dinlenme olanağının bulunmadığı gözetilerek tapu iptali ve tescil ile tazminata yönelik davaların reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18067, Karar No: 2014/155, Tarih: 07.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18067 E.  ,  2014/155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NİĞDE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/08/2013

NUMARASI : 2013/589-2013/629

Hasımsız olarak görülen davada Niğde 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.08.2013 tarih ve 2013/589-2013/629 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankanın Gaziantep Ticari Şubesi müşterilerinden A. Petrol Ürünleri Otomotiv Tic. San. A.Ş. tarafından, tahsil amacı ile verilen borçlusu A. C. (Kiledere Kasabası/Niğde) olan 25.04.2013 vade tarihli 3.300,00 TL bedelli senedin müvekkili bankaca yapılan tüm aramalara rağmen bulunamadığını belirterek senet hakkında ödeme yasağı konulmasını ve senedin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre, davaya konu senedin kambiyo senedi vasfında olup, aranılacak borç niteliğinde bulunduğu, bu haliyle hamilin bulunduğu yerin ödeme yeri olduğu, davaya konu bononun davacı bankaya tahsil cirosu ile verildiği ve bu haliyle davacının TTK’nın 757. maddesi kapsamında yetkili hamil konumunda bulunduğu, davacı tarafça bononun davacı bankanın Gaziantep Şubesi'nde kaybolduğunun belirtildiği, muhatap bankanın bulunduğu Gaziantep Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi'nin yetkili olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili ve görevli Gaziantep Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kıymetli evrak (bono) iptali istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda yazılı gerekçeler ile yetkisizlik kararı verilmiştir. Ancak, çekişmesiz yargı işlerinde yetkiyi düzenleyen 6100 sayılı HMK'nın 384. maddesinde, kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, çekişmesiz yargı işleri için talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu düzenlenmiş, 6102 sayılı TTK'nın 757. maddesinde ise, ödeme veya hamilin yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olduğu açıkça belirtilmiştir. Buna göre, bonoya dayalı borcun aranılacak borç niteliğinde bulunduğu, TTK'nın 757. maddesine uygun olarak davacı hamilin borçlunun ikametgahı mahkemesi Niğde'de dava açtığı ve mahkemenin yetkili bulunduğu gözetilerek yargılamaya devam edilmesi ve hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5765, Karar No: 2015/14435, Tarih: 10.09.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/5765 E.  ,  2015/14435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, ... Sigortasına giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabülüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekili karar tarihinden sonra 27.01.2015 tarihli dilekçesi ile, 6552 sayılı Kanun ile 3201 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik ile borçlanma hakkı verildiğinden davasından feragat ettiğini bildirdiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu'nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacı aleyhine yargılama giderine hükmedilmeyeceği yönündeki 3201 sayılı Kanun'un Geçici 8'inci maddesi düzenlemesi dikkate alınarak yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1904, Karar No: 2022/8698, Tarih: 14.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/1904 E.  ,  2022/8698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

Davacı ... ve ...vekili Av.... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 20/03/2013 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/11/2019 günlü karara karşı davalılardan ... ve ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 25/02/2021 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Davacılar vekili, davalılardan ... Sigorta A.Ş'nin ..., ...'ın işleten ve ...'in sürücüsü olduğu ticari minibüsün müvekkillerine çarptığını, ....’nın ağır şekilde yaralandığını, kazanın meydana gelmesinde davalı araç sürücüsünün kusurlu olduğunu ve ticari minibüs şoförlüğü yapmasına rağmen SRC belgesine sahip olmadığını, ...’nın beş kez ameliyat geçirdiğini, buna rağmen sağlığına kavuşamadığını,... da kaza nedeniyle yaralandığını belirterek uğradıkları maddi ve manevi zararın giderilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karara karşı davalılardan ... ve ... vekili istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Davalı ...’in davacılardan ...’a yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

İhtiyari dava arkadaşı olan davacılar bakımından temyiz sınırı ayrı ayrı belirlenecektir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2021 yılı için 78.630,00 TL’dir. HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 78.630,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.

Temyiz eden davalı tarafından adı geçen davacı bakımından temyize konu edilen miktar, yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp temyiz dilekçesinin HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.

Temyiz eden davalı tarafından adı geçen davacı bakımından temyize konu edilen miktar, yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp temyiz dilekçesinin HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davalı ...’in davacılardan ... Baldır’a yönelik aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

3.Davalı ...’in davacılardan ...’a yönelik diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava tarihi 20/03/2013 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 09/05/2014 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiş ve bozma nedeni yapılmamıştır.

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, hükme esas alınan 18/06/2019 tarihli bilirkişi raporunda davacı ... için beden gücü tazminatı hesaplanırken aktif dönemin 20 yıl üzerinden hesaplanması gerekirken 30 yıl üzerinden hesaplandığı ve bu şekilde 10 yıl fazladan hesaplama yapılarak bulunan miktarın hüküm altına alındığı anlaşılmakla; hesap raporu tarihindeki veriler esas alınarak ek bilirkişi raporu alınıp aktif dönemin 20 yıl üzerinden hesaplanarak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’in davacılardan ...’a yönelik temyiz dilekçesinin HMK 362/1-a maddesi gereğince REDDİNE, (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’in davacılardan ... Baldır’a yönelik diğer temyiz itirazlarının reddine, (3) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’in davacılardan ...’a yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile bölge adliye mahkemesi kararının HMK 373/1. maddesi gereğince KALDIRILMASINA ve ilk derece mahkemesi kararının HMK 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA,  dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine 14/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8189, Karar No: 2024/4860, Tarih: 01.07.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/8189 E.  ,  2024/4860 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/99 E., 2022/666 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karşıyaka 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2016 tarihli ve 2015/405 Esas, 2016/85 Karar sayılı kararının sanık ve katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 07.01.2020 tarihli ve 2020/14875 Esas, 2021/550 Karar sayılı bozma ilamı üzerine verilen Karşıyaka 9. Asliye Ceza

Mahkemesinin 30.11.2022 tarih, 2021/99 Esas, 2022/666 Karar sayılı kararıyla; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/3, 29, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; atılı suçun sabit olmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına, eksik incelemeye, suç nitelendirmesine, haksız tahrikin derecesine, erteleme ve diğer lehe hükümlerin uygulanmamasına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Dosya içeriğine göre; sanık ... ile temyiz incelemesi dışı...,...... ve ...'ın olay günü 01:00 sıralarında... Sokak'ta duvar dibinde alkollü içki içtikleri, aynı saatlerde alkollü olduğu için evde babası ve kardeşiyle kavga edip evin camlarını kırıp sokağa çıkan katılan ...'ın sokakta içki içmekte olan sanıkların yanına geldiği, taraflar arasında sarhoşluğun verdiği dengesizlikle kavga çıktığı, kavga sırasında sanıkların yumruk ve tekmelerle uzun süre katılanı dövdükleri, cam şişeyle ve sanık ...'in kullandığı bıçakla vurdukları, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde gerçekleştirdikleri eylemleriyle katılanı basit tıbbi müdahale ile iyileşmeyecek ve hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığı meydana getirecek şekilde yaraladıkları anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, savunma hakkının ihlalinin söz konusu olmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, uygulanmasına yer olmayan lehe hükümler yönünden yasal ve yeterli gerekçe gösterildiği anlaşılmakla sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; Karşıyaka 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2022 tarih, 2021/99 Esas, 2022/666 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8929, Karar No: 2018/23843, Tarih: 20.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/8929 E.  ,  2018/23843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı... Sağlık Hizmetleri Bilgi İşlem Otomasyon Gıda Temizlik Turizm San Ve Dış Tic. A.Ş'ye yükletilmesine, 20/12/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16191, Karar No: 2010/30198, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2010/16191 E.  ,  2010/30198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aliağa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 02.07.2008 tarih ve 2007/309 E. - 2008/212 K.sayılı ilamında; "bu dava ve birleşen davaların kabulüne, 1.094.161 YTL.nin 17.04.2007 tarihinden itibaren artan ve eksilen oranlarda işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine" karar verilmiştir.

Borçlu vekilinin dosya hesabının yeniden yapılmasına ilişkin şikayeti üzerine mahkemece bilirkişi incelemesi yoluna gidilmiştir. Bilirkişi tarafından yapılan hesaplamada ise, avans faiz oranlarının dikkate alındığı ve müteselsil sorumluluk esas alınarak oluşturulan rapor ve ek rapor doğrultusunda şikayetin sonuçlandırıldığı görülmektedir.

Bunun dışında, dayanak ilamda hükmedilen alacağın borçlulardan mütesaviyen alınmasına karar verildiği halde borçluların müteselsilen sorumlu tutulması hatalıdır.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili icra mahkemesi yorum yoluyla hüküm kısmını değiştiremez. (HGK'nun 08/10/1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar). Kaldı ki, HGK'nun 03/03/2010 tarih, 2010/12-124 Esas sayılı kararı ile de yasal faiz ile reeskont faizinin aynı anlamı taşımayacağı, reeskont faizinin yasal faizden farklı olup, cari ve geçerli olduğu karar altına alınmıştır. Takip dayanağı ilamda da açıkça reeskont faiz oranlarının uygulanmasına karar verilmiş olup, bu oranların uygulanması gerekir. Ayrıca yargılama aşamasında Yargıtay 19.Hukuk Dairesince verilen 11.02.2010 tarihli karar düzeltme ilamında; ............... A.Ş.açısından işleyecek faizin yasal faiz olarak düzeltildiği de dikkate alınarak hesap yapılmalıdır.

O halde mahkemece, yukarıda açıklanan ilkelere uygun olarak, bilirkişi incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.