muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17059, Karar No: 2012/19878, Tarih: 04.12.2012

Kararı, ihtiyati haciz talep eden vekili temyiz etmiştir.

İstem, teminatsız ihtiyati haciz kararı verilmesine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçe ile ihtiyati haciz isteminin teminatla kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı gerekçesinde 4603 sayılı yasadan sonra yürürlüğe giren HMK'nun genel kanun niteliğinde olsa bile sonradan yürürlüğe girmiş olması nedeniyle 4603 sayılı yasanın uygulanamayacağı HMK'nda teminat gösterme yönünden özel ve tüzel kişilere ayrıcalık tanınmadığı belirtilerek teminat alınması gerektiği kabul edilmiştir. Ancak talep ihtiyati haciz istemine ilişkin olup koşulları ve teminatla ilgili hükümleri İİK'nda düzenlenmiştir. Ayrıca 4603 sayılı yasanın teminat alınmamasına ilişkin hükümleri özel kanun niteliğinde olup daha sonra yürürlüğe girse bile bu konudaki genel kanunlardan önce uygulanması gerekir. 31.07.2004 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5230 sayılı Pamukbank Türk Anonim Şirketinin Türkiye Halk Bankası Anonim Şirketine Devri ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun’un 11. maddesi “4603 sayılı Kanuna tâbi bankalarca yeniden yapılandırma sürecinde açılmış veya açılacak dava ve takipler sonuçlandırılıncaya kadar, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 2, 23 ve 29. maddeleri ile 2548 sayılı Ceza Evleriyle Mahkeme Binaları İnşası Karşılığı Olarak Alınacak Harçlar ve Mahkûmlara Ödettirilecek Yiyecek Bedelleri Hakkında Kanun'un 1. maddesi hükümleri uygulanmaz, ihtiyatî tedbir ve ihtiyatî haciz taleplerinde teminat şartı aranmaz. Bankaların mahkeme ilâmını alması ve tebliğe çıkartması işlemlerinde karşı tarafa yükletilmiş olan harcın ödenmiş olması şartı da aranmaz” düzenlemesi getirmiştir.

Özel kanun niteliğindeki bu düzenlemeye göre ihtiyati haciz isteyen bankanın anılan alacağı yönünden mahkemece, teminatsız olarak ihtiyati haciz kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ihtiyati haciz isteminin teminat koşuluna bağlanarak kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle alacaklı banka vekilinin temyiz isteminin kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, davacı harçtan muaf olduğundan dolayı, harç alınmasına mahal olmadığına, 04.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19708, Karar No: 2015/14329, Tarih: 29.09.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/19708 E.  ,  2015/14329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Başka suçtan aynı yargı çevresindeki cezaevinde tutuklu olduğu anlaşılan sanık ...'ın duruşmadan vareste tutulma talebi bulunmadığı halde, hükmün açıklandığı 24.01.2013 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2- Failliğin şerikliğe nazaran önceliği prensibi uyarınca, sanıkların, suça konu hırsızlık eylemini gerçekleştiren, kusur yeteneği olmayan 12 yaşından küçük 8 yaşındaki mağdur ...'u, suçun işlenmesinde araç olarak kullandıklarının anlaşılması karşısında haklarında TCK'nın 37/2. maddesi yerine aynı Kanunun 38/2. maddesi uyarınca uygulama yapılması,

3- 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müşteki ...'ın soruşturma aşamasında vermiş olduğu ifadesinde, yöneticisi olduğu marketten toplam 50 TL değerinde 5 adet şampuanın çalındığı yönündeki beyanı karşısında; sanıklar hakkında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince hırsızlık suçundan verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ...'ın, ... ve ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 29.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4865, Karar No: 2021/8847, Tarih: 14.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4865 E.  ,  2021/8847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk, ... 4. Sulh Hukuk ve ...Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, vasi atanması istemine ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, ...İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün 12/12/2019 tarihli yazıları ile küçük ...'ın annesi ile birlikte ...'de yaşadığı bildirildiği, ... Sulh Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüğün yerleşim yeri adresi .....” olması nedeniyle yetkili mahkemesinin ...Sulh Hukuk Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

...Sulh Hukuk Mahkemesince ise, ...İlçe Emniyet Müdürlüğünün 08/06/2020 tarihli tutanağına göre kısıtlı adayının yerleşim yerinin ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Yargı yeri belirlenmesini gerektiren sebepler 6100 sayılı HMK'nın 21. maddesinde “(1) Aşağıdaki hâllerde, davaya bakacak mahkemenin tayini için yargı yeri belirlenmesi yoluna başvurulur:

a) Davaya bakmakla görevli ve yetkili mahkemenin davaya bakmasına herhangi bir engel çıkarsa,

b) İki mahkeme arasında yargı çevrelerinin sınırlarının belirlenmesi konusunda bir tereddüt ortaya çıkarsa,

c) İki mahkeme de görevsizlik kararı verir ve bu kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşirse,

ç) Kesin yetki hâllerinde, iki mahkeme de yetkisizlik kararı verir ve bu kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşirse” şeklinde düzenlenmiştir.

a) Davaya bakmakla görevli ve yetkili mahkemenin davaya bakmasına herhangi bir engel çıkarsa,

b) İki mahkeme arasında yargı çevrelerinin sınırlarının belirlenmesi konusunda bir tereddüt ortaya çıkarsa,

c) İki mahkeme de görevsizlik kararı verir ve bu kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşirse,

ç) Kesin yetki hâllerinde, iki mahkeme de yetkisizlik kararı verir ve bu kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşirse” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda, mahkemelerce verilen yetkisizlik kararı kesinleşmiş ise de, iki mahkeme arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamaktadır. Davanın ilk açıldığı ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, ... Sulh Hukuk Mahkemelerinin davaya bakmakla yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vererek dosya ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince ...Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilerek dosyanın ...Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, ...Sulh Hukuk Mahkemesince ise davaya bakmakla yetkili mahkemenin ... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek bu kararında kesinleşmesi üzerine dosya yargı yerinin belirlenmesi için Dairemize gönderilmiştir. Oysa ki, olumsuz görev uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için ...Sulh Hukuk Mahkemesinin kararında görevli olduğu belirtilen ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesininde ...Sulh Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğuna dair yetkisizlik kararı vermesi ve bu kararın kesinleşmesi gerektiği nazara alındığında merci tayini için aranan "iki mahkeme arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı bulunması" koşulunun henüz gerçekleşmediği kuşkusuzdur. Bu nedenle yargı yerinin belirlenmesi koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 14/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7744, Karar No: 2021/4684, Tarih: 08.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7744 E.  ,  2021/4684 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : GEBZE 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılmış herhangi bir soruşturma olmadığı halde, sanığın başka suçtan yargılaması yapılırken duruşma esnasında uyuşturucu madde kullandığını söyleyerek Darıca Farabi İlçe Devlet Hastanesine sevkini sağladığı ve yapılan idrar tahlilinde uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği olayda; sanığın, uyuşturucu madde kullandığını belirterek, bu suçtan soruşturma yapılmasını sağlaması ve resmi makamların bilgisinin bulunmadığı aşamada kendi beyanı ile suçunu ortaya çıkarması nedeniyle, hakkında TCK’nın 192/2. maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 08/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/21302, Karar No: 2009/3648, Tarih: 03.03.2009

**2. Hukuk Dairesi         2007/21302 E.  ,  2009/3648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 11.05.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün boşanma davaları yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* duruşmalı temyiz eden E.. B. vekili Av. R.. İ..D.. geldi. Karşı taraf temyiz eden tebligata rağmen gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadın yararına istek aşılarak (HUMK. md. 74) 350.000 TL. maddi tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, kusur dereceleri ve özellikle kişilik haklarına saldırı niteliğindeki olaylar dikkate alınarak \*davalı-davacı kadın yararına hükmolunan manevi tazminat çoktur.

Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

4-Toplanan delillerden davalı-davacı kadına ait bir araba ile Bodrum'da dubleks bir ev ve bir şirkette hissesi bulunduğu sabittir. Gerçekleşen bu durum karşısında davalı-davacı kadının boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceğinin kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.,3. ve 4.bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1.bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 625.00 TL. vekalet ücretinin S..'den alınıp E..'a verilmesine, aşağıda yazılı harcın S..'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, temyiz peşin harcının yatıran E..'a geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.03.2009 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2007/4298, Karar No: 2007/5967, Tarih: 25.06.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/4298 E.  ,  2007/5967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 282.940.000.000TL. alacağın sarf tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılardan ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılardan ...'ın Deniz Harp Okulları Komutanlığında Dz.Yzb. olarak görev yaparken 18.3.2001 tarihinden itibaren firarda olması nedeniyle ilişiğinin kesildiğini, yükümlüye ilişiği kesilene kadar toplam 508.740.889.239 TL. masraf yapıldığını, yapılan bu masraflardan davalının kalan mecburi hizmetine tekabül eden 282.940.000.000TL'nin sarf tarihinden itibaren yasal faiziyle beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş; mahkemece kefiller yönünden davanın reddine, yükümlü yönünden ise ikinci bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1- Dosya içerisinde bulunan ... 2. Noterliğince düzenlenmiş 12.11.1985 gün ve 42532 yevmiye numaralı ve yine aynı noterlikçe düzenlenmiş 8.8.1988 gün 22435 yevmiye numaralı yüklenme senetleri içeriğine göre "... sarf tarihinden tahsil tarihine kadar geçen süre için hesap edilecek kanuni faizi ile birlikte ayrıca hükme gerek kalmaksızın Hazine emrine ödeyeceğimi şimdiden kabul eder, yüklenirim" şeklinde taahhüt verildiğine ve davacı tarafından da yapılan masrafların sarf ./..

2007/4298-5967 -2-

tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsili istendiğine göre, yükümlü adına askeri lise ve harp okulunda yapılan masrafların sarf tarihlerinden -Yargıtay uygulamalarına göre öğretim dönemi sonundan- itibaren faizinin hesaplanıp kalan mecburi hizmet süresi ile orantılı olarak yükümlünün sorumlu tutulması gerekirken ilişik kesme tarihinden itibaren işlemiş faizle sorumlu tutulması,

2-Yükümlüye yurt dışında yüksek lisans ve doktora eğitimi için yapılan toplam 42.152, 33 Amerikan doları masrafın faizinin ilişik kesme tarihinden itibaren hesap edilmesi nedeniyle yapılan döviz cinsi masrafın Türk Lirası karşılığının da ilişik kesme tarihine göre hesap edilmesi gerekirken sarf tarihinden hesap edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda ikinci bilirkişiden ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda ikinci bilirkişiden ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 25.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3355, Karar No: 2025/23, Tarih: 14.01.2025

**6. Hukuk Dairesi         2023/3355 E.  ,  2025/23 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/32 E., 2023/114 K.

HÜKÜM/KARAR : Asıl Dava Kısmen Kabul, Karşı Dava Ret

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, asıl davada eksik ve ayıplı işler giderim bedeli ile kira tazminatı talebi istemi ile başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatı; karşı davada ise fazla yapılan iş bedeli ile arsa sahipleri adına ödenen bedellerin tahsili istenmiş olup, mahkemece yapılan yargılama sonunda asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine dair verilen karar, davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Mahkemenin, 31.03.2021 tarihli kararında, bozmaya uyularak yapılan inceleme neticesinde asıl davada takibin 15.662,49 TL asıl alacak üzerinden devamına, karşı davanın ise 7.100,00 TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2-Mahkeme kararına karşı, taraf vekillerince temyiz yoluna başvurulması üzerine, Dairemizin 14.09.2022 tarihli, 2021/5591 Esas, 2022/4121 Karar sayılı ilamıyla, davalı-karşı davacı yüklenicinin tüm, davacı-karşı davalı arsa sahibinin diğer temyiz itirazlarının reddine, arsa sahibinin karşı davada verilen hükme ilişkin diğer temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede; karşı davada davacı yüklenicinin, fazla yapılan iş bedeli ile arsa sahipleri adına ödenen, tapu masrafları gibi, bedellerin tahsilini istediği, mahkemenin 28.06.2016 tarihli ilk kararında, yüklenicinin tüm taleplerinin reddedildiği, Dairemizin 21.02.2019 tarihli bozma ilamının ise yüklenicinin sadece tapu masrafları istemi yönünden araştırma yapılmasına yönelik olduğu, böylelikle fazla imalat bedeli talebinin reddine ilişkin mahkemenin ilk kararının kesinleştiği, arsa sahibi yararına bu yönden usuli müktesep hak oluştuğu, dolayısıyla, karşı davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulünün doğru olmadığı belirtilerek, karar karşı davada davalı arsa sahibi yararına bozulmuştur.

3. Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, asıl davada davacı arsa sahibinin eksik ve ayıplı işler bedeli ile kira tazminatı yönünden isteyebileceği toplam tutarın 15.662,49 TL olduğu, yüklenicinin karşı davadaki taleplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulü ile takibin anılan miktar üzerinden devamına, karşı davanın reddine karar verilmiş, bu karara karşı, davalı-karşı davacı yüklenici vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile kesin bozma doğrultusunda ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, davalı-karşı davacı yüklenici vekilinin temyizindeki sebepler yerinde görülmemiştir.

Kamu düzenine aykırılık halleri ile kesin bozma doğrultusunda ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, davalı-karşı davacı yüklenici vekilinin temyizindeki sebepler yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, mahkeme kararına ilişkin, davalı-karşı davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.01.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15350, Karar No: 2013/275, Tarih: 09.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/15350 E.  ,  2013/275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/05/2011 tarih ve 2009/790-2011/221 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalı şirketin ...'dan Türkiye'ye karayolu ile emtia taşınması konusunda anlaştıklarını, davalı tarafından bildirilen adresten tıra kauçuk yüklendiğini, ancak tırın ...'dan Türkiye'ye giriş yaptığı sırada ... sınır kapısında araç içerisinde arama yapıldığında araçta 2 adet sanayi tipi motor bulunduğunu, davacının bilgisi ve onayı dışında kauçukların arasına gizlenen sanayi tipi motorlar nedeniyle davacıya ait tıra el konulduğunu, davalı şirket yetkilisi ve tır şoförünün haklarında eşyayı gümrük işlemlerine tabi tutmaksızın ithal etmek suçundan açılan dava sonucunda mahkumiyetlerine karar verildiğini, davalı şirketin suç teşkil eden eylemi nedeniyle davacı şirketin aracına 25 gün el konulduğunu, bekleme ücretiyle ilgili olarak keşide edilen faturanın ödenmemesi üzerine davalı şirket hakkında icra takibi yapıldığını, davalı tarafın itirazı üzerine icra takibinin durduğunu ileri sürerek; davalının icra takibine itirazının 11.242,86 TL'lik kısım için iptaline, takibin bu kısım için devamına, davalının alacağın % 40'ından az olmamak üzere kötüniyet tazminatına mahkum edilmesine, asıl alacağa 24/09/2009 tarihinden itibaren temerrüt faizi işletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ceza dosyasında verilen mahkumiyet kararının hukuk hakimini bağlamayacağını, mahkumiyet kararının kesinleşmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının aracına davalı şirketin kusurlu eylemi nedeniyle gümrükten geçtikten itibaren 25 gün süreyle el konulduğu, davacı şirketin 25 gün bekleme nedeniyle zararının bulunduğu, düzenlenen faturanın uluslararası nakliyeciler derneğinden gelen değerlere uygun olduğu gerekçesiyle; davanın kabulüne, davalının icra dosyasında 11.242,86 TL'lik asıl alacağa yapmış olduğu itirazının iptaline, takibin asıl alacak yönünden devamına, alacağın % 40'ı olan 4.497,14 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.