muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/30495, Karar No: 2019/1226, Tarih: 16.01.2019

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı T.C ... vekili ile davalı... Temizlik Hizmetleri Y...Turizm ...San.Ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı şirketin tüm, davalı Bakanlığın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davada birden fazla davalı olup, davalıların davacının hak ve alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarına rağmen hüküm altına alınan kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti ve vekalet ücretinin, hangi davalının sorumlu olduğu açıklanmadan “…davalıdan..” denilerek hüküm altına alınmasının infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi, davacının hüküm altına alınan fazla mesai alacağının karineye dayalı takdiri indirim öncesi miktarının hüküm fıkrasında gösterilmemesi, fazla mesai talebinin 5.382,48 TL. olup takdiri indirim hariç fazla mesai ücreti olarak kabul edilen miktarın 5.268,01 TL. oluşu ve dava dilekçesi ile talep edilen 250 TL. izin ücretinin reddedilmesi karşısında toplamda 364,47 TL. nin reddedilmesi nedeni ile kendisini vekil ile temsil ettiren davalı Bakanlık yararına red vekalet ücretine hükmedilmemesi, davacının yatırdığı harçlardan davalı bakanlığın da sorumlu tutulması suretiyle harçtan muaf olan davalı bakanlığa harç yükletilmesi, hükmedilen miktarların net mi, yoksa brüt mü olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi, dava dilekçesinde talep edilen alacaklara dava tarihinden faiz yürütülmesinin istenilmesine rağmen kıdem tazminatı faizinin fesih tarihinden başlatılmasının talep aşımı olduğunun gözetilmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nın geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK.nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının infazda karışıklığa meydan vermemek için son paragrafı hariç tamamen çıkartılarak, yerine;

“ 1-Davanın kısmen kabulü ile,

a- 4.963,40 TL. net kıdem tazminatının talep doğrultusunda dava tarihi olan 22.07.2013 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte, davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

b- 5.268,01 TL. net fazla mesai alacağından %30 oranında taktiri indirim yapılarak belirlenen 3.687,61 TL. net fazla mesai alacağının 250,00 TL. sinin dava tarihi olan 22.07.2013 tarihinden, 3.437,61 TL. sinin ise ıslah tarihi olan 25.02.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

Davacının fazla mesai ücretine ilişkin fazla talebinin reddine,

2- Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan, Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Davacının fazla mesai ücretine ilişkin fazla talebinin reddine,

2- Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan, Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Hüküm altına alınan toplam miktar üzerinden belirlenen 590,95 TL. karar-ilam harcından, davacının yatırdığı peşin harç ile ıslah harcı toplamı 185,58 TL. nin mahsubu ile bakiye 405,37 TL. karar-ilam harcının davalı Şirketten tahsili ile hazineye irat kaydına,

3- Davacının yatırdığı başvuru harcı, peşin harç ve ıslah harcı toplamı 209,88 TL. harç masrafının davalı Şirketten tahsili ile davacıya verilmesine,

4- Davacının yaptığı harçlar hariç toplam 470,20 TL. yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

5- Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihindeki AAÜT. si uyarınca kabul edilen miktar üzerinden belirlenen 1.500,00 TL. vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

6- Davalı Bakanlık vekille temsil edildiğinden, karar tarihindeki AAÜT. sinin 13/2. maddesi dikkate alınarak belirlenen 364,47 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı T.C. ...’na verilmesine,

7- Tarafların yatırdıkları avanstan artanın, karar kesinleştiğinde ve isteği halinde ilgilisine iadesine, “ hükmünün yazılmasına, kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde davalı... Temizlik Hizmetleri Y...Turizm ...San.Ve Tic. Ltd. Şti. iadesine, 16/01/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/729, Karar No: 2015/6026, Tarih: 12.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/729 E.  ,  2015/6026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava dilekçesinde faiz talep eden ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutan davacının, davayı ıslah ile kıdem ve ihbar tazminatlarının miktarını artırırken ayrıca faiz talep etmemesi karşısında, dava dilekçesi ile talep edilen faizin ıslah ile artırılan kısma sirayet edip etmeyeceği, başka bir deyişle ıslah ile artırılan kısma faiz yürütülüp, yürütülemeyeceği taraflar arasında ihtilaflıdır.

Davacı vekili dava dilekçesinde kısmi talepte bulunmuş ve yargılama sırasında 28.09.2011 harç tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini artırmış, ancak ıslah dilekçesinde “ faiz “ talep etmemiş, ancak Mahkemece ıslah ile artırılan miktarlara da faiz yürütülmüştür.

Miktar artırımına yönelik kısmi ıslah müessesi Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’ nun 2011/4-504 E. 2011/606 K. Sayılı kararında da vurgulandığı üzere “ek dava yoluyla elde edilebilecek haklara, mevcut dava içerisinde, daha basit, daha az masrafla ve daha kısa süre içerisinde kavuşma olanağı tanıyan ve bu yönüyle adeta ek dava açma yoluna alternatif oluşturan bir yapıdadır.” Dolayısıyla, kısmi davanın davacısı, ek dava açmak veya kısmi ıslah yoluna gitmek konusunda seçimlik hakka sahiptir. Kısmi ıslah yoluyla müddeabihin artırılabilmesi olanağı, bir anlamda, artırıma konu kısmın ek dava yoluyla istenilmesinin alternatifi niteliğinde bulunduğundan kısmi davadaki ıslah ile, bu yola gidilmeyip ek dava açılması halleri, davacıya aynı hak ve olanakları tanıyan seçimlik yollar olduğundan, usul hukuku açısından sonuçlarının da aynı olması gerekir ve beklenir. Aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulu’nun 14.4.2004 gün ve 2004/4-200-227 sayılı ilamında da vurgulanmıştır.

Bu açıklamaların ışığında somut olay değerlendirildiğinde; müddeabihin ıslah yoluyla arttırılması ayrı bir dava (ek dava) niteliğinde kabul edilmekle, ıslah sırasında, bu miktar için faiz talep edilmemiş ise, davacının faiz talep etmeme yönündeki bu açık tavrına karşın, dava açılırken talep edilen faizin bu isteğe de sirayet edeceğinin kabulü ile ıslah olunan miktara faiz yürütülmesi olanaksızdır.

Bu nedenlerle Mahkemece ıslah dilekçesinde faiz talep edilmemesine rağmen ıslah ile artırılan miktarlara faiz yürütülmesi HMK. nun 26. Maddesinde düzenlenen taleple bağlılık kuralına aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ;

Bu nedenlerle Mahkemece ıslah dilekçesinde faiz talep edilmemesine rağmen ıslah ile artırılan miktarlara faiz yürütülmesi HMK. nun 26. Maddesinde düzenlenen taleple bağlılık kuralına aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ;

Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.02.2015 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Yerel mahkemece, ıslah ile arttırılan ve temerrüt olgusu davadan önce gerçekleşmeyen işçilik alacakları için, mahkemece dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmiştir. Temyiz incelemesi sonucu çoğunluk görüşü ile Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun da çoğunluk görüşü ile verdiği gerekçe gibi dava konusunun ıslah sureti ile arttırılması kısmi ıslah kabul edilerek ve ek dava niteliğinde değerlendirilerek, ıslah ile arttırılan miktarlara ıslah tarihinden faiz yürütülmesi gerektiği, dava tarihinden yürütülmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile yerel mahkeme kararının bu nedenle bozulmasına karar verilmiştir.

Islah, karşı tarafın onayına ve yargıcın kararına bağlı olmaksızın bir tarafın usule ilişkin yaptığı işlemleri, gerekli giderleri vermek koşuluyla yasada belirtilen süre içerisinde yöntemine uygun biçimde tamamen veya kısmen düzeltilmesini sağlayan hukuksal bir işlemdir.

Normatif düzenleme, HMK .’un 176. maddesine göre;

“(1) Taraflardan her biri, yapmış olduğu usul işlemlerini kısmen veya tamamen ıslah edebilir.

(2) Aynı davada, taraflar ancak bir kez ıslah yoluna başvurabilir.”

Kısmen ıslahta davada daha önce yapılmış olan belli bir usuli işlemin düzeltilmesi söz konusudur. Kısmen ıslaha uygulamada sıklıkla dava konusunun(müddeabihin) arttırılması biçiminde rastlanmaktadır. Davanın kısmen ıslahı ile davada yapılmış olan belli bir usul işlemi ıslah edilir(düzeltilir) ve bundan sonraki usul işlemlerinin yapılmamış sayılması sağlanır.

Kısmi ıslah sureti ile dava konusunun arttırılması ile kısmi dava dilekçesinde belirtilen miktarın arttırılmasına ilişkin usul işlemi düzeltilmekte ve dava tam eda davası niteliğini almaktadır. Dava dilekçesinde faiz istemi var ise ıslah ile miktar arttırıldığından ayrıca ıslah dilekçesinde faiz istenmesine gerek bulunmadığı gibi ıslah ise arttırılan isteklere temerrüt yoksa dava tarihinden faiz yürütülmesi gerekir. Buna bağlı olarak davalı taraf süresinde kısmi davada zamanaşımı definde bulunmuş ise bu zamanaşımı definin, davalı yönünden ıslahtan sonra zamanaşımı definde bulunmasına gerek olmaksızın ıslah ile arttırılan miktarlar için değerlendirilmesi ve dikkate alınması gerekir. Kısaca davalı kısmi davada zamanaşımı definde bulunmuş ise bu zamanaşımı itirazının ıslah ile arttırılan miktarları da kapsadığı kabul edilmelidir. Zira kısmi ıslah da olsa ıslah bir ek dava değildir, dava dilekçesinde kısmi olarak istenen miktar düzeltilmiştir.

Yerel mahkemenin temerrüt gerçekleşmeyen ve ıslah ile arttırılan miktarlara dava tarihinden faiz yürütülmesi isabetli olduğundan, yerel mahkeme kararının onanması gerekirken bozulması doğru değildir. Çoğunluk görüşünde açıklanan gerekçe ile katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2010/5988, Karar No: 2012/75, Tarih: 17.01.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/5988 E.  ,  2012/75 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca his saikiyle insan öldürmek

HÜKÜM : Hükümlülük

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın "nitelikli öldürme" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliğini tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle;

Suçta kullanılan ve adli emanete alınan bir adet bıçak ve odunun ölene ait bulunmasına karşın TCK.nun 54. maddesi uyarınca zoralımına karar verildiği anlaşılmış olup bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden;

CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümde yer alan "TCK.nun 54.maddesi uyarınca zor alımına" ibaresi çıkartılarak yerine" ölenin mirasçılarına iadesine" ibaresi eklenmek suretiyle DÜZELTİLEN ve re'sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 17/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/13137, Karar No: 2012/30863, Tarih: 16.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/13137 E.  ,  2012/30863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22622, Karar No: 2014/19227, Tarih: 18.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/22622 E.  ,  2014/19227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Müşteki ... vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Sanığa atılı eylem suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ... davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, ... adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanığın temyizine göre yapılan incelemede

1-Gün adli para cezası paraya çevrilirken, uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 232/6.maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında erteli 1 yıl 8 ... hapis cezası tayin edildiği cihetle denetim süresinin tayin edilen cezadan daha ... olamayacağı gözetilmeden 1 yıl denetim süresi tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, sanık hakkında denetim süresine ilişkin hüküm fıkrasından "1 yıl" ibaresi çıkartılarak yerine “1 yıl 8 ...” ibaresinin yazılması, 1 numaralı hüküm fıkrasının ikinci bendinde yer alan "4 gün karşılığı" ibaresinden önce gelmek üzere "5237 sayılı TCK.nun 52/2.fıkrası gereğince " ibaresinin yazılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8315, Karar No: 2013/19292, Tarih: 17.12.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/8315 E.  ,  2013/19292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mirasın hükmen reddi

K A R A R

1-Dosya içerisinde mirasbırakan ...'e ait veraset belgesi bulunmamaktadır. Mirasbırakan ...'e ait tüm mirasçılarını gösterir veraset belgesinin sunulması için davacı tarafa süre ve imkan tanınması, veraset belgesi bulunmuyorsa, veraset belgesinin alınması bakımından dava açılması için süre verilmesi, temin edildikten sonra veraset belgesinin dosyaya eklenilmesi,

2-Ayrıca TMK'nun 463/5. maddesi uyarınca davacı ...'in kısıtlı ... adına mirasın reddi davası açabilmesi için davacı ...'e vesayet makamından verilen izin kararı ile vesayet makamının izninden sonra denetim makamından verilen izin kararının sunulması için süre ve imkan tanınması, söz konusu izin kararları bulunmuyorsa, izin kararlarının alınması bakımından dava açılması için süre verilmesi, izin kararları temin edildikten sonra ilgili kararların onaylı okunaklı suretlerinin ya da dosyalarının iş bu dosyaya eklenilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4675, Karar No: 2020/20480, Tarih: 22.12.2020

**19. Ceza Dairesi         2020/4675 E.  ,  2020/20480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1163 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Yalova (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi' nin 19.07.2013 tarih, 2013/443Esas, 2013/799 Karar sayılı ilamı kapsamında haklarında verilen mahkumiyet kararlarının temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılan sanıklar Erhan Namaz ve Mehmet Bahadır hakkındaki hükümler bakımından her zaman kanun yararına bozma yoluna gelinebilmesi olanaklı görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yalova Valiliği Ticaret İl Müdürlüğü' nün 23.10.2018 tarih, 38218692 sayılı yazı ile ekinde gönderilen 6 ayrı genel kurula ilişkin toplantı tutanağının kapsam ve içerikleri uyarınca, suç tarihi itibarı ile yönetim kurulu üyeliği görev süresi sona erdiğinin anlaşılması gerekçesi ile sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, Mahkemece, yönetim kurulu toplantısının yapıldığı tarihin sehven genel kurul toplantı tarihi olarak kabul edilmesi nedeni ile sanık hakkında beraat kararı verilmesi sonucu itibariyle doğru olduğundan, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 22/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27438, Karar No: 2013/35492, Tarih: 11.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/27438 E.  ,  2013/35492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından (2) adet çekten kaynaklanan alacağa dayalı olarak genel haciz yoluyla başlatılan takip üzerine borçlu vekilinin, ödeme emrinin borçluya, T.K.nun 21. maddesi ile Tebligat Yönetmeliği'nin 31. maddesine aykırı olarak tebliğ edildiğini, bu nedenle tebligatın usulsüz olduğunu ileri sürerek tebligatı öğrenme tarihi olan 03/06/2013 tarihinin tebliğ tarihi olarak tespitini ve icra dosyasına yapılmış olan itirazın süresinde olduğuna karar verilmesini talep ettiği; mahkemece, ödeme emrinin borçluya mernis adresi itibariyle ve T.K.nun 21/2. maddesine uygun şekilde tebliğ edilmiş olup borçlunun icra dosyasına yansımış başkaca bilinen adresi olmadığı,  bu nedenle tebligatın usulüne uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Takibin yapıldığı Denizli 9. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2725 Esas sayılı takip dosyasında gerçek kişi olan takip borçlusu  adına ödeme emrinin, tebliğ zarfı üzerine "mernis adresi" olduğu yazılarak tebliğe çıkarıldığı ve tebliğ memuru tarafından TK.'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun "Bilinen Adreste Tebligat" başlıklı  10/1. maddesine göre;  ''Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartiyle her yerde tebligat yapılması caizdir.'' 11.01.2011 tarihinde 6099 Sayılı Kanunun 3.maddesiyle eklenen aynı maddenin ikinci fıkrasına göre ise; "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.'' Aynı Yasanın "Tebliğ İmkansızlığı ve Tebellüğden İmtina" başlıklı 21. maddesine 6099 Sayılı Kanunun 5. maddesiyle eklenen 21/2.maddesine göre;'' Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki  binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.'' Aynı Yasanın

"Usulüne Aykırı Tebliğin Hükmü" başlıklı 32. maddesinde ise; ''Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi addolunur'' hükmü yer almaktadır.

Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in "Bilinen Adreste Tebligat" başlıklı 16/2.maddesine göre; ''Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır."

6099 Sayılı Kanunun genel gerekçesinde; ''... Uygulamada yaşanan sorunları önlemek üzere Tasarıda yer verilen en önemli değişiklik, 25/4/2006 tarihli ve 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununda kabul edilen "adres kayıt sistemi"nin Tebligat Kanununa intibakının sağlanmasıdır. Hatta bu yolla, bazen on-onbeş tebligatla dahi sonuç elde edilemeyen durumlarda (ilânen tebligatın gerektirdiği istisnaî hâller hariç), en fazla iki veya üç tebligatla sorun çözülebilecektir".ifadesi yer almaktadır.