muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/627, Karar No: 2007/630, Tarih: 26.09.2007

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda; karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14.maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de  içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Bir kısım davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN : Bir kısım davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 26.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13669, Karar No: 2018/747, Tarih: 22.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/13669 E.  ,  2018/747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanığın bu suçu , hakkında bu suç tarihinden önce, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılmış, diğer davalar nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği kesin olarak belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka bir dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”, Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 22.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8446, Karar No: 2012/225, Tarih: 12.01.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8446 E.  ,  2012/225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarından sanık ...'ün bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine, çocuğunun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.12.2006 gün ve 2005/166 Esas, 2006/370 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Mağdure vekilinin yargılama sırasında davaya katılmadığı gibi bu yönde talepte de bulunmadığı ve mahkemece de katılma kararı verilmediği anlaşılmakla, hükmü temyize hukuken hak ve yetkisi bulunmadığından, mağdure vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık müdafiin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 12.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'nun bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Şişli 6. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 03.06.2008 gün ve 2007/1099 Esas, 2008/618 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen 765 sayılı Kanunun 416/son maddesindeki suçun aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 22.03.2002 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 15.07.2011 gün ve 1364 sayılı Kararı ile Şişli 6. Asliye Ceza Mahkemesi kapatıldığından dosyanın İstanbul 29. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7379, Karar No: 2014/72, Tarih: 13.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/7379 E.  ,  2014/72 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Hakaret, özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : Sanık ... hakkında hakaret suçundan: Beraat

Katılan sanık ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan: TCK'nın 134/1-2, 43/2 maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 43/1, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hakaret suçundan sanığın beraatine, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan katılan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan sanık ..., 11.05.2011 hakim havale tarihli süre tutum dilekçesinde, “katılan”, “sanık” veya “katılan sanık” ibarelerine yer vermemekle beraber “kararın özeti” kısmında ve dilekçe içeriğinde mahkeme kararını temyiz ettiğini belirtmiş olup; 29.06.2011 hakim havale tarihli ayrıntılı temyiz dilekçesinde de kararı “katılan sanık” sıfatıyla temyiz ettiğini açıkça ifade etmiş olması karşısında, tebliğnamedeki, “katılan sanık ...'in 11.05.2011 tarihli temyiz dilekçesinin sadece sanık sıfatına hasren olduğu, katılan sanık sıfatı ile ise hükmü 29.06.2011 tarihinde ve CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz ettiği” düşüncesiyle ret öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık ... tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan sanık ...'in sübuta ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

B) Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1- Özel hayat kavramı; kişinin sadece gözlerden uzakta, başkalarıyla paylaşmadığı, kapalı kapılar ardında, dört duvar arasındaki yaşantısı ve mahremiyetinden ibaret değil, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olayları ve bilgilerin tamamını içerir. Bu nedenle, kamuya açık alanda bulunulması, bu alandaki her görüntü veya sesin dinlenilmesine, izlenilmesine, kaydedilmesine, sürekli ve izinsiz olarak elde bulundurulmasına rıza gösterildiği anlamına gelmez. Kamuya açık alanda bulunulduğunda dahi, “kalabalığın içinde dikkat çekmezlik, tanınmazlık, bilinmezlik” prensibi geçerli olup, kamuya açık alandaki kişinin, gün içerisinde yapıkları, gittiği yerler, kiminle niçin,

nasıl, nerede ve ne zaman görüştüğü gibi hususları tespit etmek amacıyla sürekli denetim ve gözetim altına alınması sonucu elde edilmiş bilgileri ya da onun başkalarınca görülmesi ve bilinmesini istemeyeceği, özel yaşam alanına girdiğinde şüphe bulunmayan faaliyetleri özel hayat kavramı kapsamına dahildir; ancak, süreklilik içermeyen ve özel yaşam alanına dahil olmayan olay ve bilgiler ise bu kapsamda değerlendirilemez. Sonuç olarak, bir olay ya da bilginin, özel hayat kavramı kapsamına girip girmediği belirlenirken, kişinin toplum içindeki konumu, mesleği, görevi, kamuoyu tarafından tanınıp tanınmadığı, dışa yansıyan davranışları, rıza ve öngörüleri, içinde bulunduğu fiziki çevrenin özellikleri, sosyal ilişkileri, müdahalenin derecesi gibi ölçütler göz önüne alınmalı; ayrıca, özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun oluşup oluşmadığının tespiti için, her somut olayda, hukuka uygunluk sebeplerinin bulunup bulunmadığı titizlikle araştırılmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında, aksi kanıtlanamayan savunmaya ve incelenen dosya kapsamına göre; olay gecesi saat 23.00 sularında tansiyonunu ölçtürmek için hastaneye giden katılan sanık ...'nün, ışığı yanan ve perdesi yarı açık olan hastane içerisindeki bir odada, 112 acil servis biriminde nöbetçi olarak görevlendirilen mağdur sanık ... ve diğer katılanların “okey” oynadıklarını görmesi üzerine, onların görüntüsünü cep telefonuna kaydettiği ve durumu fark eden mağdurların müdahalesi sonucu oradan uzaklaştığı olayda,

Katılan sanık ...'nün, tesadüfen ve özel bir çaba göstermeksizin elde ettiği resim, mağdurların sürekli denetim ve gözetim altına alınması sonucu elde edilmiş özel hayatlarının gizliliğini ihlale yol açacak bir görüntü niteliğinde olmadığından katılan sanık ...'nün üzerine atılı özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yasal unsurlarının somut olayda gerçekleşmediği gözetilerek, CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçelerle, mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de:

Katılan sanık ...'nün adli sicil kaydında yer alan Bolvadin Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2007 tarih, 2006/225 esas, 2007/99 sayılı kararıyla, 17.08.2003 tarihinde işlediği sabit görülen kasten yaralama suçundan dolayı 765 sayılı TCK'nın 456/1, 463, 59/2; 647 sayılı Kanunun 4 ve 6. maddeleri gereğince adli para cezası mahkumiyetini içerir ilamın 08.05.2007 tarihinde kesinleştiği ve katılan sanığın 30.04.2010 tarihinde özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işlediği kabul edildiği halde, önceki hükmün kesinleşme tarihi olan 08.05.2007 tarihi ile cezanın esasen vaki olmamış sayılacağı tarih olan 13.04.2012 tarihleri arasında, 30.04.2010 tarihinde işlenen sonraki suç bakımından TCK'nın 58. maddesinde öngörülen tekerrür koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi, kanuna aykırı,

2- TCK'nın 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun, aynı Kanunun 139/1. maddesi uyarınca soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olup, mağdur sanık ...'un, temyiz aşamasında verdiği 29.06.2011 hakim havale tarihli dilekçeyle katılan sanık ...'ye yönelik şikayetinden vazgeçtiğini ifade etmiş olması karşısında, TCK'nın 73/6. maddesi gereğince, katılan sanık ...'nün şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediğine dair beyanı alınarak, mağdur sanık ...'a yönelik eylemi bakımından hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

3- Hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 81. maddesi ile TCK'nın 134/1. maddesinde yapılan değişikliğe göre hapis cezasının üst sınırı itibariyle 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 11. maddesi uyarınca davaya bakma görevinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca katılan sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18638, Karar No: 2012/26263, Tarih: 05.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/18638 E.  ,  2012/26263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK' nın 89/4, 62, 50/1-a maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, eksik araştırmaya ve kusursuz olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa atılı taksirle yaralama suçu TCK'nın 89. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında kalan yaralanmaların bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olması; sanık sürücünün, önündeki plakası meçhul tırı sollamaya çalışırken, karşıdan gelen bir başka kamyonla çarpışmamak için direkiyonu sağa kırmasıyla önüne girmeye çalıştığı belirlenemeyen tırın kendisine arkadan çarpması ve kendisinin de tırın önünde seyreden mağdur ...' ın yönetimindeki, diğer katılan ... Uçkan' ın da yolcu olarak bulunduğu otoya çarparak, hatalı sollama sonucu, tam ve asli kusurlu şekilde müşteki ...' ın ve onun aracında yolcu olarak bulunan katılan ...' ın kemik kırıkları oluşturacak şekilde yaralanmalarına sebep olması şeklinde gerçekleşen olayda, bilinçli taksir hükümlerinin de olayda uygulama yeri olmadığı dosya içeriğinden anlaşılmakla, olayda hayati tehlike geçirecek ve kemik kırılmasına maruz kalacak şekilde yaralanan katılan ...' ın kovuşturma aşamasında 24/2/2009 tarihinde Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinde talimatla alınan ifadesinde vaki şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında, sanığın eyleminin TCK'nın 89/1,2-b maddeleri kapsamında kaldığı hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde TCK' nın 89/4. maddesinin uygulanarak fazla ceza tayini kanuna aykırı,

Kabule göre de ;

Sanığın olayda asli ve tam kusurlu oluşu ve eylemi sonucu gerçekleşen zararın ağırlığı karşısında, TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler ve hak ve nesafet kuralları dikkate alınarak temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18087, Karar No: 2019/15879, Tarih: 15.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/18087 E.  ,  2019/15879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanık ... ile katılan ...'in cenaze nakil işleri işe uğraştıkları ve olay günü sanık ...'ın katılan ...'yi kendisinin haberi olmadan cenaze nakil işleri yapmaması için tehdit ettiğinin iddia edilmesi karşısında sanığın eyleminin TCK’nın 117/1. maddelerinde düzenlenen iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Tüm aşamalarda tehdit sözlerini duyduğunu söyleyen ayrıca sanık ...'ın da olay sırasında yakınlarında olduğunu teyit ettiği tanık ...'nın beyanlarına neden itibar edilmediği açıklanmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

3) Bozmaya uyularak mahkumiyet kararı verilmesi halinde ise;

Sanığa isnat edilen TCK'nın 117/1. maddesi kapsamındaki iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10726, Karar No: 2014/11321, Tarih: 08.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/10726 E.  ,  2014/11321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıya zorunlu trafik ve ferdi koltuk sigorta poliçeleri ile sigortalı otobüsün tek taraflı kaza yapması sonucu araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin yaralandığını, müvekkilinin tedavi harcaması yaptığını ve kaza sonucu malul kaldığını belirterek zorunlu trafik sigortası kapsamında 10.000,00 TL'nin, ferdi koltuk sigortası kapsamında 1.000,00 TL'nin 08/07/2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sorumluluğunun sigortalı araç sürücüsünün kusuru ve teminat limitleri ile sınırlı olduğunu, müvekkilinin temerrüde düşürülmediğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 5.097,78 TL'nin 08/07/2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 0,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 8.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.