muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4558, Karar No: 2018/11232, Tarih: 18.09.2018

**18. Ceza Dairesi         2018/4558 E.  ,  2018/11232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ve sanığın adli sicil kaydına göre denetim süresinde işlediği ve hükmün açıklanmasına esas olabilecek nitelikte başka bir cezasının da bulunması karşısında tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Birden fazla görevliye karşı gerçekleştirilen görevi yaptırmamak için direnme suçunda TCK’nın 43. maddesinin uygulanması gerektiği düşünülmemiş ve sanığın görevlilere falçata ve döner bıçağı göstermek suretiyle direndiği kabul edilmesine rağmen aynı Kanunun 265/4. maddesi uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 18.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/8056, Karar No: 2006/543, Tarih: 07.02.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2005/8056 E.  ,  2006/543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar ..., ..., ... vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, İİK.nun 277 vd. maddelerine dayalı tasarrufun iptâline ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne, bir kısım tasarrufların iptâline, bir kısım tasarruflara ilişkin davanın ise bedele dönüştüğü kabul edilerek, satım bedellerinin davalı ...’ten tahsiline karar verilmiş, karar davalılar ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 544,00 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılar Kasım Durgun, Gülhan Dabaoğlu, ...’dan alınmasına, 7.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2334, Karar No: 2025/915, Tarih: 21.01.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/2334 E.  ,  2025/915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1493 E., 2021/3295 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Yerel mahkeme kararı kaldırılarak kurulan mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, temyiz dilekçelerinde gösterilen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;

I-Yağma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafileri, katılan ... vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği hüküm fıkrasına “Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 4.080,00 TL vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılan Bakanlığa verilmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

II- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza genel Kurulu'nun 04.04.2022 tarihli ve 2020/14-25 Esas, 2022/237 Karar sayılı kararında "kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel saldırı suçu gibi bazı suçların icrası sırasında zorunlu olarak eşlik eden bir fiil olarak yer alabilir. Cinsel saldırı suçunda failin fiilini icra edebilmesinin zorunlu sonucu olarak mağdurun kısa bir süre özgürlüğünden yoksun kaldığı bu gibi hâllerde işlenen suç dışında failin sorumluluğunu gerektiren ayrı bir fiilin varlığından bahsetmek mümkün değildir. Ancak işlenen fiilin zorunlu sonucu olmamakla birlikte, amaç suçun işlenebilmesi için mağdurun hürriyetinden yoksun bırakıldığı hâllerde, fail amaç suçun yanında ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da cezalandırılacaktır (... Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, 6. Bası, Ankara, 2019, s. 465). Ancak cinsel saldırı öncesi ya da sonrasında eğer mağdurun özgürlüğü sınırlandırılmışsa, fail kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da sorumlu tutulmalıdır (M. Emin Artuk-... Gökçen-M. Emin Alşahin-Kerim Çakır, Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, 18. Baskı, Ankara, 2019, s. 375.).Yargıtay uygulamalarına göre de kişinin vücut dokunulmazlığı amaç suçun konusu olması durumunda hürriyeti sınırlandırılmadan bu suçların işlenmesine olanak bulunmadığı için suç süresiyle sınırlı olarak kişilerin tutulması hâlinde, örneğin cinsel saldırı (cinsel istismar) veya yaralama eylemini gerçekleştirirken sadece bu suçların işlendiği süre boyunca bekletme veya tutma eylemleri ayrı bir suç oluşturmamakta, ancak amaç suç öncesinde veya sonrasında mağdurun bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğü kaldırıldığında ise ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu oluşmaktadır." açıklaması yer almaktadır.

Bu açıklama ışığında somut olay değerlendirildiğinde, katılanın yağma eyleminin icra edilmesinin zorunlu sonucunu aşar şekilde hürriyetinin kısıtlandığına ilişkin somut delil bulunmayan olay nedeniyle sanıklar hakkında yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulmuş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafileri ile katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

21.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24507, Karar No: 2014/21109, Tarih: 12.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/24507 E.  ,  2014/21109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın ikamet adresine tebligat yapıldığında cezaevinde olduğunun anlaşılması karşısında, temyizinin süresinde olduğu kabul edilip, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'nun temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 12.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12412, Karar No: 2014/429, Tarih: 31.01.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/12412 E.  ,  2014/429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

...) Davalı ...’a yargılama sırasında ilanen tebligat yapıldığı halde gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin usulüne aykırı olarak Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi gereğince yapıldığı görülmekle, adı geçen davalıya, gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin, Tebligat Yasası hükümleri uyarınca usulüne uygun olarak tebliğinin sağlanması ve temyiz süresinin beklenilmesi;

...) Davalı ...’a çıkan gerekçeli karar ve davacı vekilinin temyiz dilekçesi tebligatı adreste yer alan 91 numaranın bulunmadığından bahisle iade olduğu ve Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca çıkarılan tebligatın da bu nedenle yerine getirilmediği görülmekle, adı geçenin yerleşim yerini gösterir nüfus kaydı getirtilerek Tebligat Kanunu uyarınca usulüne uygun olarak tebliğin sağlanması ve temyiz süresinin beklenilmesi;

...) Davalı ...’a çıkan gerekçeli karar ve davacı vekilinin temyiz dilekçesi tebligatının “öldüğünden” bahisle iade olduğu anlaşılmakla; aile nüfus kayıt tablosu veya mirasçılık belgesinin temini ile mirasçılarına gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi ve temyiz süresinin beklenilmesi;

...) Davalılar ..., ..., ..., ...’ın aile nüfus kayıt tablolarının temin edilerek evraka eklenmesi;

...) İlanen tebliğ yapılanların yerleşim yerlerini gösterir nüfus kayıtlarının getirtilmesi;

...) Dava konusu 1221 (249) sayılı ihdas parselinin tedavüllü tapu kayıtlarının (gittisi olan kayıtların kütük sayfalarının) ve bu ihdas parselinin tesciline esas tescil bildirim beyannamesinin onaylı sureti ile dağıtım cetvellerinin temin edilmesi;

...) Çekişmeli 5592 ada ... ve ... parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının (kütük sayfalarının) temini ile ayrıca bu kayıtlarda eldeki dosyadan farklı dosyalardan verilen ihtiyati tedbir şerhleri mevcutsa, eldeki davaya konu 1221 sayılı ihdas parseliyle ilgili olanlarının akıbetlerinin araştırılarak karara bağlanmışlarsa ilam örneklerinin

(kesinleşmişlerse kesinleşme şerhli olarak), karar verilmemişse dava dilekçelerinin onaylı suretlerinin dosya arasına alınması; bu noksanlıklar tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12178, Karar No: 2018/2616, Tarih: 14.03.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/12178 E.  ,  2018/2616 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemedikleri belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 14.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6963, Karar No: 2021/10394, Tarih: 27.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/6963 E.  ,  2021/10394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Kahramanmaraş Çocuk Mahkemesi, ... ile Düziçi Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi sıfatıyla) arasında ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, küçük hakkında bakım tedbiri uygulanması istemine ilişkindir.

Kahramanmaraş Çocuk Mahkemesince, korunmaya ihtiyacı olan çocuğun halen Osmaniye İlinde bulunduğu, bu nedenle Osmaniye Nöbetçi Çocuk Mahkemes'nin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Osmaniye Çocuk Mahkemesince, korunmaya ihtiyacı olan çocuğun adresinin ... Evleri No:... İç Kapı No:... Düziçi/Osmaniye olduğu, bu nedenle Düziçi Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi'nin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Düziçi Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince ise, sosyal inceleme raporundan çocuğun halihazırda Kahramanmaraş İlinde bulunduğunun anlaşıldığı, yanına teslim edilmesi değerlendirilen yengesi ...'ın da Kahramanmaraş İlinde ikamet ettiği, çocuk hakkındaki tedbir kararının ilk olarak Kahramanmaraş Çocuk Mahkemesi tarafından verildiği ve bu tedbirler hakkında daha sonra inceleme ve karar verme yetkisinin aynı mahkemede bulunduğu bu nedenle Kahramanmaraş Çocuk Mahkemesi'nin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

HMK’nın 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, mahkemeler arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamakta olup, mahkemece Kahramanmaraş Çocuk Mahkemesi'nin yetkili olduğundan bahisle ortaya çıkan yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Dairemize geldiği anlaşılmıştır. Oysa, olumsuz yetki uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için Düziçi Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) kararında yetkili olduğu belirtilen Kahramanmaraş Çocuk Mahkemesi'nin de karşı yetkisizlik kararı vermesi ve bu kararın kesinleşmesi gerektiği nazara alındığında yargı yerinin belirlenmesi için aranan "iki mahkeme arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı bulunması" koşulunun henüz gerçekleşmediği kuşkusuzdur. Bu nedenle yargı yeri belirlemesi koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 27/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7252, Karar No: 2012/28789, Tarih: 27.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/7252 E.  ,  2012/28789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK' nın 85/2, 62, 50/4, 52/4, 53/6. maddeleri

gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafii ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde ambulans şoförü olan ölenin sevk ve idaresindeki ambulans ile seyrini sürdürürken olay yerine geldiğinde kendisiyle aynı yöne seyreden otomobili geçmek için yolun sol şeridine geçtiği sırada karşı yönden gelen kamyon ile kafa kafaya çarpıştıkları olayda ambulans tarafından sollandığını gören ve hızını azaltmadığı için tali kusurlu olduğu kabul edilen otomobil sürücüsünün sanık ... olduğunun kabulü ile mahkumiyetine karar verilmiş ise de; olayın hemen sonrasında otomobilin model, plaka, renk vs özelliklerinin ve sürücüsünün kimliğine dair tespitin yapılmadığı, olaydan sonra ilk defa kazaya karışan kamyon sürücüsü hakkında açılan Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/52 Esas Nolu dosyasına sunulan ölenin eşi olan katılan tarafından 19.04.2008 tarihli dilekçe ile otomobil sürcüsünün sanık olduğunun iddia edildiği, bu tarihten sonra beyanları alınan tanıklar Hasan ve Hamidi Karadağ'ın 16.05.2007 tarihli duruşmada “ambulansın sollamaya çalıştığı otomobilin kazanın hemen sonrasında olay yerine geldiğini ve otomobilden inen şahsın ambulans kamyonu mahvetti dediğini duyduklarını, ancak otoyu bu şahsın kullanıp kullanmadığını bilmediklerini” beyan ettikleri, olayın hemen sonrasında aynı gece alınan beyanlarında ise kazadan sonra olay yerine söz konusu otomobilin ve bir şahsın geldiğinden bahsetmemiş olmaları ve Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesince 13.11.2007 tarihinde kamyon sürücüsünün kusuru olmadığından beraatine, otomobil sürücüsü hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verilip, Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma kapsamında 29.07.2008 tarihinde sanığa ait fotoğraflar tanıklara gösterilmek suretiyle teşhis yaptırılarak otomobil sürücünün sanık ... Doğan olduğu iddiasıyla sanık hakkında 05.08.2008 tarihinde iddianame düzenlenerek dava açılmış ve yapılan yargılamada, beyanına itibar edilen bu tanıkların ilk beyanları ve aşamalardaki beyanları arasında çelişki olduğu ve olaydan sonra kaza yerine gelen şahsın otomobili kullanıp kullanmadığını bilmediklerini ifade ettikleri gibi sanığın telefonunun iletişiminin tespitinde de kazanın olduğu saatte sanığın telefonun olay yerinde sinyal vermediğinin tespit edilmesine ve yukarıdaki belirlemelere rağmen sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre;

Kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kabule göre;

Kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5404, Karar No: 2014/8662, Tarih: 26.06.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/5404 E.  ,  2014/8662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.03.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle yargılama esnasında ileri sürülmeyen muhdesat iddiası bakımından temyize gelen davalının sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre talepte bulunabileceğinin anlaşılmış olmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, taşınmaz malın satış bedelinden düşecek paranın % 011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 25,20 TL’nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edene yükletilmesine, 26.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.