muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17985, Karar No: 2024/9063, Tarih: 24.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/17985 E.  ,  2024/9063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/51 E., 2016/379 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 2. Çocuk Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuğun Temyiz İsteği

Mağdureye cinsel amaçla dokunmadığına, şaka yapmak için elini uzatıp dizlerine değdiğine, güvenlik kamera kaydının çözümünün tam olarak yapılmadığına, baldır ve kalçasına dokunmadığına,

samimi olarak ifade vermesine rağmen hakkında takdiri indirim maddesinin ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231. maddesinin uygulanmamasının yasal olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hüküm kurulurken sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurularak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62, 51. maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken kanun koyucunun aradığı anlamda kanuni ve yeterli gerekçe niteliği taşımayan, suça sürüklenen çocuğun kişilik özellikleri somut olarak belirtilmeksizin soyut ifadeler ve yetersiz gerekçeyle söz konusu maddelerin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 2. Çocuk Mahkemesinin kararına yönelik suça sürüklenen çocuğun temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6871, Karar No: 2013/14558, Tarih: 28.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/6871 E.  ,  2013/14558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Yalan tanıklık

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Tekkeköy Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/522 esas sayılı dava dosyasına konu olayın oluş şekli ile ilgili ve diğer tanık anlatımlarına uygun olarak kollukta ve Cumhuriyet savcılığında verdiği ifadelerinde özetle; mağdur şüpheli ...’nin yanında tanımadığı iki kişi olduğu halde olay yerine geldiğini, şahıslardan birisinin elinde odun ve sopa, diğerinin elinde ise siyah tabanca olduğunu, ...’nin tabancanın ağzına mermi verdikten sonra kahvehaneye girdiğini, içeriden cam kırılma sesi geldiğini, kısa bir süre sonra ise üç el ateş edildiğini, daha sonra ...’nin dışarıya çıktığını, bir el de havaya ateş ettikten sonra diğer şahıslar ile birlikte olay yerinden uzaklaştıklarını beyan ettiği halde, tanık olarak dinlendiği 26.08.2008 tarihli duruşmada, ...’nin kahvehaneye girip çıktığını gördüğünü, başka bir şey görmediğini beyan ederek mahkeme huzurunda gerçeğe aykırı tanıklık yapmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği anlaşıldığından, mahkumiyeti yerine yazılı gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2771, Karar No: 2019/454, Tarih: 13.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/2771 E.  ,  2019/454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen genel kurul kararın ve üyeliğinin iptali davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 21.12.2015 günlü ve 2015/1378 Esas, 2015/8335 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili asıl ve birleşen davada müvekkillerinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, davalı kooperatif yönetim kurulunun çağrısı ile 16.04.2012 tarihinde kooperatif genel kurulunun olağanüstü olarak toplandığını, müvekkillerinin toplantıda hazirûn cetvelini imzalarken kooperatifin 26 olan ortak sayısının yeni kayıtlarla arttırılarak 47'ye çıkartıldığını görerek bu duruma itiraz ettiklerini, ancak itiraza rağmen toplantının yapıldığını, genel kurullarda ve yüklenici ile yapılan inşaat sözleşmesinde ortak sayısının 29 ile sınırlandırıldığını, kooperatif yöneticilerinin sanki yeni inşaat yapılacakmış gibi kooperatife 21 yeni ortak kaydettiğini, kooperatif yönetiminin keyfi olarak dilediği sayıda kişiyi kooperatife ortak kaydetme hak ve yetkisinin olmadığını, usulsüz olarak ortak kaydedilenlerin katılımıyla yapılan genel kurulun mutlak butlanla malûl olduğunu, genel kurul tutanağının gerçeklere aykırı şekilde tanzim edildiğini, müvekkillerinin divan seçimi dahil tüm kararlara itiraz ve muhalefet ettiklerini, muhalefetlere rağmen çoğu kararın oybirliğiyle alınmış gibi tutanak tanzim edildiğini ileri sürerek 16.04.2012 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısının ve bu toplantıda alınan kararların iptaline, usulsüz olarak kaydedilen 21 yeni ortağın üyeliklerinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili asıl ve birleşen davada, davacıların usulsüz olarak kayıt edildiği iddia edilen 21 yeni ortağın üyelik kayıtlarının iptalini isteyemeyeceklerini, genel kurul kararlarının iptali talebi ile birlikte üyelik kayıtlarının iptali isteminin ileri sürülemeyeceğini, yeni üye alımının kanuna, ana sözleşmeye ve genel kurul kararlarına uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemenin 04.12.2014 tarihli ve 2012/248 Esas 2014/411 Karar sayılı ilamı ile kısmen kabulüne dair verilen kararI taraf vekillerinin temyiz etmesi üzerine Dairemizin 21.12.2015 tarihli ve 2015/1378 Esas 2015/8335 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Bu kez davacılar vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

... ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 31,70 TL harç ve takdiren 384,00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 13.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1523, Karar No: 2016/1695, Tarih: 15.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/1523 E.  ,  2016/1695 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 15/09/2015 gün ve .../... - ... sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Öncelikle; dava konusu 225 ada 31 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu ... ili, ... ilçesi, ... (köyü) ...... mevkiine ait mahkemece hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda inceleme ve uygulamada kullanılan yöreye ait 1961, 1963 ve 1989 tarihli memleket haritalarının dayanağını teşkil eden ve altlık olarak kullanılan bu tarihlerden öncesine ait hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığından, yine çekişmeli ... ili, ... ilçesi, ... (köyü) ... mevkiine ait 225 ada 2, 8, 11, 12, 14, parseller ile 198 ada 2, 3 parsel, 200 ada 1 parsel, 201 ada 1 parsel, 202 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar ve komşu parselleri ada bazında içeren kadastro paftası ve kadastro tesbit tutanak örnekleri ile 1/5000 ölçekli fotogrametri yöntemiyle düzenlenen topoğrafik haritanın bu olmadığı takdirde standart haritanın Kadastro Müdürlüğünden veya Kadastro Genel Müdürlüğünden getirtildikten sonra;

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu ve ek raporu düzenleyen fen, harita ve orman bilirkişilerine birlikte verilerek;

Çekişmeli taşınmazların komşu parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde konumlarının gösterilmesi ve hava fotoğraflarının stereoskopik yöntemle üç boyutlu incelemesi yapılarak taşınmazların o tarihlerde hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, niteliğinin ne olduğu, üzerinde varsa bulunan bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranı ile kullanım durumu ve yine, fotogrametri yöntemiyle düzenlenen topoğrafik harita veya standart harita üzerinde ayrıca inceleme yapılarak, bu harita üzerinde taşınmazların konumu gösterilerek bu haritada mülkiyet sınırının görülüp görülmediği, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı ek rapor alınması ve rapor ekine renkli haritaların tarihleri ile birlikte eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 15/02/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1644, Karar No: 2018/11686, Tarih: 04.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/1644 E.  ,  2018/11686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, ... 18.09.2012 tarihinde gerçekleşen terör olayı nedeniyle ... plakalı otobüsün içinde şehit olduğunu, zorunlu ferdi koltuk kaza sigortası nedeniyle davalının sorumluluğu bulunduğunu, davalıya yapılan başvurunun reddedilmesi nedeniyle 150.000,00 TL tutarında icra takibi başlattıklarını belirterek; itirazın 10.000,00 TL'lik kısım için iptali ile takibin devamını talep etmiştir.

Davalı vekili, terör olaylarının poliçe teminatı dışında olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazası nedeniyle maddi tazminat alacağı için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptaline ilişkindir. Alacağın yalnızca bir bölümü için açılan davaya kısmi dava denir.Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden doğmuş olması ve alacağın şimdilik belirli bir kesiminin dava edilmesi gerekir. Diğer bir söyleyişle, bir alacak hakkında daha fazla bir miktar için tam dava açma imkânı bulunmasına rağmen,

alacağın bir kesimi için açılan davaya, kısmi dava denir. Kısmi dava açılabilmesi için talep konusunun bölünebilir olması gerekli olup, açılan davanın kısmi dava olduğunun dava dilekçesinde açıkça yazılması gerekmez. Dava dilekçesindeki açıklamalardan davacının alacağının daha fazla olduğu ve istem bölümünde "fazlaya ilişkin haklarını saklı tutması" ya da "alacağın şimdilik şu kadarını dava ediyorum" demesi, kural olarak yeterlidir.

HMK 109. maddesinde ise, birinci fıkrasında; talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmının da dava yoluyla ileri sürülebileceği; ikinci fıkrasında ise; talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı belirtilmiştir. İkinci fıkra hükmü 20.05.2015 tarihinde iptal edilmiştir.

Somut olayda davacı vekili 150.000,00 TL tutarında başlatmış olduğu icra takibine yapılan itirazın şimdilik 10.000,00 TL'lik kısmının iptalini talep etmiştir. Bu durumda davacı alacağını 150.000,00 TL olarak belirlemiş ancak bunun 10.000,00 TL'lik kısmı için takibini devam ettirmek isteyerek alacağın bir kısmını davaya konu etmiş ve yukarıdaki açıklamalarda da belirtildiği şekilde kısmi dava açmıştır. Bu nedenle davacının kısmi dava açmakta hukuki menfaati bulunduğu gözetilmeden yazılı olduğu şekilde işin esasına girmeyerek davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 04/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15520, Karar No: 2012/30873, Tarih: 16.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/15520 E.  ,  2012/30873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklara yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7005, Karar No: 2012/6307, Tarih: 10.09.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/7005 E.  ,  2012/6307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak Öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 82/1-a, 35/2, 53/1 maddeleri uyarınca;15 sene hapis cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

l) Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ... ile mağdur ...'nin, bulundukları ceza infaz kurumu koğuşunda, olaydan 15 gün kadar önce tuvalet sırası nedeniyle tartıştıkları, mağdur ve sanığın koğuşta bulunanlarca barıştırıldığı, sanığın olay günü, gece saat 02 :00 sıralarında, namaz kılmakta olan mağdura arkasından yaklaşarak, boyun ve kafa bölgesine toplam 4 kez jiletten imal ettiği kesici aletle vurarak mağduru yaraladığı; koğuşta bulunan diğer mahkumların müdahalesi üzerine engel hal nedeniyle eylemine devam edemediği olayda, tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiş, suç niteliğine yönelen tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, mağdur ...'yi tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), 10/09/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/44397, Karar No: 2012/8896, Tarih: 19.03.2012

**9. Hukuk Dairesi         2009/44397 E.  ,  2012/8896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, cezai şart alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı tarafından iş akdinin 24.06.2004 tarihinde askıya alındığını ve askıya alma tarihinde feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile cezai şart alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının temizlik işinde çalıştırılmak üzere geçici işçi olarak işe alındığını, davacının son olarak çalıştığı yazı işlerinde eleman fazlası olması nedeniyle 22/06/2004 tarihinde davacının temizlik işlerinde görevlendirildiğinin sözlü olarak bildirilmesi üzerine davacının işyerini izinsiz olarak terk ettiğini, temizlik işinde çalışmayacağını beyan etmesi nedeniyle 24/06/2004 tarihli yazı ile davacının fikrini değiştirme ihtimaline binaen davacının iş akdinin 24/06/2004 tarihli yazı ile 20/12/2004 tarihine kadar 6 ay süre ile askıya alındığını, davacının askı süresinin bitimine rağmen işe başlamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, TİS’nde 30 günlük askı süresinin belirlenmesine rağmen davacının iş akdinin 6 ay süre ile askıya alınması ve davacının bu süreyi ücretsiz izin olarak kabul ettiğine dair bir belgenin bulunmaması, davacının iş akdinin askıya alınma tarihinde davalı tarafından haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının iş akdi 24.06.2004 tarihinden 20.12.2004 tarihine kadar askıya alınmıştır. 6 aya yaklaşan süreyle davacının iş sözleşmesinin askıya alınması davalının iş akdini haksız olarak feshi sonucunu doğurur.

İşyerinde yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmesinin iş güvencesi başlıklı 28. Maddesinin “a” bendinde işverence iş akdinin disiplin kurulu kararı olmadan tek taraflı feshedilemez hükmü bulunmaktadır. Davalı işyerindeki işçi sayısı dikkate alındığında

davacının fesih tarihinde yürürlükte bulunan 4857 sayılı yasa hükümleri gereğince iş güvencesi hükümlerinden yararlanmayacağı açıktır.

İşyerinde yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmesinin iş güvencesi başlıklı 28. Maddesinin “a” bendinde işverence iş akdinin disiplin kurulu kararı olmadan tek taraflı feshedilemez hükmü bulunmaktadır. Davalı işyerindeki işçi sayısı dikkate alındığında

davacının fesih tarihinde yürürlükte bulunan 4857 sayılı yasa hükümleri gereğince iş güvencesi hükümlerinden yararlanmayacağı açıktır.

Toplu İş Sözleşmesinin 28/c maddesinde düzenlenen cezai şart iş güvencesi tazminatı niteliğindedir. 4857 sayılı İş Kanununun 21. maddesinde “ İşverence geçerli sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli olmadığı mahkemece veya özel hakem tarafından tespit edilerek feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işveren, işçiyi bir ay içinde işe başlatmak zorundadır. İşçiyi başvurusu üzerine işveren bir ay içinde işe başlatmaz ise, işçiye en az dört aylık ve en çok sekiz aylık ücreti tutarında tazminat ödemekle yükümlü olur. ” ve aynı yasanın 21/son maddesinde “ Bu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkra hükümleri sözleşmeler ile hiçbir suretle değiştirilemez; aksi yönde sözleşme hükümleri geçersizdir.” şeklinde düzenleme mevcuttur. Bu nedenle 4857 sayılı İş Kanununun 21/1-son maddesinin tazminata yönelik hükümleri uygulanmalıdır. Mahkemece hüküm altına alınacak iş güvencesi tazminatının davacının işyerindeki kıdemi de dikkate alınarak en az dört en çok sekiz aylık ücreti tutarında tazminatla sınırlı kalınacak şekilde belirlenmelidir. Yazılı şekilde tazminat hesabı hatalıdır.

3- Cezai şart istemi eldeki dava ile birleştirilmiş olup bu istemin kabul ve red edilen oranlar dahilinde taraflara ayrıca vekalet ücretine hükmedilmemesi de hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21914, Karar No: 2010/3861, Tarih: 05.04.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/21914 E.  ,  2010/3861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İddianamedeki nitelendirmeye ve mahkemenin kabulüne göre katılanın, önce “üç gün içerisinde bana onbeş milyar hazırla, yoksa kafana sıkarım,” bir gün sonra da “dün seni aramıştım, ne yaptın, seni bir daha uyarmayacağım” şeklinde sözlerle tehdit edilmesi, iki gün sonra gece av tüfeği ile ateş edilmek suretiyle iş yerinin camlarının kırılması, bu olaydan bir gün sonra da “seni öldürürüm, çocuğunu yok

ederim, karını alırım, öldürürüm, cezan yirmibin lira oldu, bunlar bana sökmez” şeklindeki sözlerle tehdit edilmesi ve dört gün sonra da gece av tüfeği ile ateş edilmek suretiyle iş yerinin camlarının kırılması biçiminde gerçekleşen eylemlerin, TCK’nın 148/1 ve 149/1-c. maddeleri kapsamında kalan birden fazla kişi tarafından birlikte yağmaya teşebbüs suçunu oluşturabileceği ve bu suça ilişkin delillerin takdir ve tayininin üst derece görevli ağır ceza mahkemesine ait olduğunun anlaşılması karşısında görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2532, Karar No: 2015/15549, Tarih: 30.09.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2532 E.  ,  2015/15549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/828-2014/192

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan (5) yaşındaki armut, kayısı, şeftali ağaçlarının maktu bedelleri İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtildikten,

2-Değerlendirme esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

3-Yetiştiriciliği yapılan her sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toplam kg satış fiyatları ve dekar başına ortlama masrafı aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alıncak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.