muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26472, Karar No: 2013/21224, Tarih: 09.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/26472 E.  ,  2013/21224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, işyerinde çalışan işçi ve üye sayısının eksik gösterilmesi sebebiyle tespitin hatalı olup iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davayı yetki yönünden reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının diğer davalı ...-İş Sendikasının 06.05.2013 tarihli başvurusu üzerine yapmış olduğu tespit sonucu adı geçen sendikanın toplu iş sözleşmesi yapmak için gerekli yetki tespiti isteminde yeterli çoğunluğu sağladığının tespitine karar verildiğini, işyerinde çalışan işçi ve üye sayısının eksik gösterilmesi sebebiyle tespitin hatalı olup iptalini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılara dava dilekçesi tebliğ edilmemiş ve davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlara dayanılarak, 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu'nun 15. maddesine göre yeterli çoğunluğun bulunmadığı yolundaki itirazın işyerinin bağlı olduğu bölge müdürlüğünün bulunduğu yerdeki iş davalarına bakmakla görevli mahkemeye yapılabileceği düzenlenmekle ilgili müdürlüğün İstanbul Unkapanı'nda bulunan İstanbul Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü olduğu bu il müdürlüğünün bulunduğu yerdeki iş mahkemelerinin ise İstanbul İş Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Olumlu yetki tespitine itiraz niteliğindeki somut uyuşmazlıkta yetkili mahkemenin tespiti çözülmesi gerekli hukuki problemi oluşturmaktadır.

Dava tarihinden önce yürürlüğe girmiş olan 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 79. maddesinde; “Bu Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıklar iş davalarına bakmakla görevli ve yetkili mahkemelerde görülür. Ancak yedinci ila on birinci bölümlerin uygulanmasından doğan uyuşmazlıklar için, görevli makamın bulunduğu yer mahkemesi yetkilidir.” denilmiştir.

Yukarıdaki hükmün yollamada bulunduğu aynı Kanun'un 2. maddesinin 1. fıkrasının “c” bendinde de Görevli Makamın; “İşyeri toplu iş sözleşmesi için işyerinin, işletme toplu iş sözleşmesi için işletme merkezinin bağlı bulunduğu Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünü, aynı Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün yetki alanına giren işyerleri için yapılacak grup toplu iş sözleşmelerinde bu işyerlerinin bağlı bulunduğu Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünü, birden fazla Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün yetki alanına giren işyerlerini kapsayacak grup toplu iş sözleşmesi için ise Bakanlığı” ifade edeceği belirtilmiştir.

Somut olayda, bir işletme toplu iş sözleşmesi için yetki başvurusu mevcut olup davacı şirketin tespit kapsamında dört işyeri söz konusudur. Bunlardan üç tanesi İstanbul’da bir tanesi ise İzmir’de bulunmaktadır.

Mahkemece işyerinin bağlı olduğu bölge müdürlüğünün bulunduğu yerdeki iş davalarına bakmakla görevli mahkemenin yani İstanbul İş Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle İstambul İş Mahkemesine yetkisizlik kararı verilmiştir.

İşletme toplu iş sözleşmesine ilişkin yetki itirazlarında, yetkili mahkemenin tespitinde belirleyici olan işletme merkezidir. Bu sebeple öncelikle davacı şirketin ticaret sicili kayıtları ile işletme merkezini belirlemeye yarayacak diğer belgeler dosya kapsamına dahil edilmelidir. Bundan sonra mahkeme tarafından işletme merkezinin, yani tespit kapsamındaki işletmenin idare edildiği yerin neresi olduğu belirlenmelidir. Bu tespite göre de işletme merkezinin bağlı olduğu Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün görevli makam olarak tanımlandığı göz önünde bulundurularak yetkili mahkeme olunup olunmadığı değerlendirilmelidir. Eğer yetkili mahkeme olunmadığı değerlendirilecek olunursa yetkili mahkemenin neresi olduğu tespit edilerek dava yetki yönünden reddedilmelidir. Mahkemece bu esaslara aykırı olarak eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7030, Karar No: 2008/9341, Tarih: 17.09.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/7030 E.  ,  2008/9341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, 18 ada 9, 14 ve 16 sayılı kadastral parsellerin kadastro tespitinde mer'a vasfıyla sınırlandırıldığını, miras bırakanlarının açtığı 1966/42 esas, 1967/72 karar sayılı dava sonucunda 9 ve 14 sayılı parsellerinin tamamen, 16 sayılı parselin de kısmen miras bırakanları adına tesciline karar verilip kesinleştiğini ve tapuya tescillerinin yapıldığını, ancak önceki kayıtlarının tapudan terkin edilmediğini, davalı Belediyenin de kendi adına görünen bu mükerrer kayıtlar üzerinden tevhit, ifraz ve imar işlemleri yaptığını ileri sürerek, mükerrer kayıtların ve bu kayıtların üzerinden oluşturulan yeni kayıtların iptalini ve adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı Belediye ve dahili davalı Kredi Yurtlar Kurumu davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, imar işlemiyle oluşan kayıtların, idari işlem idari yargıda iptal edilmedikçe adli yargıda iptallerinin istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, idari işlem iptal edilmeden açılan davanın dinlenemeyeceği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 18 ada 9, 14 ve 16 parsel sayılı taşınmazların 1964 yılındaki kadastro işleminde mera olarak sınırlandırılıp sonrasında belediye adına kayıtlandığı; davacıların miras bırakanı A.S.ın Hazine ve Belediye aleyhine açtığı 1966/42 esas sayılı dava sonucunda 9 ve 14 sayılı parsellerin tamamen, 16 sayılı parselin de kısmen iptalleriyle A.S.adına tescillerine karar verildiği, temyiz edilmeksizin 12.1.1968 tarihinde kesinleşen kararın 1985 yılında infaz edildiği ve taşınmazların, 1971 yılında ölen A.S.'ın mirasçıları olan davacılar adlarına aynı parsel numaralarıyla ancak ayrı kütük sayfalarında tapuya tescillerinin yapıldığı, önceki kütük sayfalarının ise kapatılmayıp kayıtların açık kaldığı; sonrasında davalı belediyece, gerek kapatılmayan eski kayıtlar ve gerekse yeni kayıtlar üzerinden taşınmazların imar, tevhit ve ifraz işlemlerine tabi tutulduğu, böylece yeni parsellerin oluştuğu görülmektedir.

Davacılar, davalı belediyece yapılan işlemlerin geçersiz olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlar; yargılama aşamasında da, idari işlemlerin iptali için İdari Yargıya başvurduklarını ve davalarının halen derdest bulunduğunu bildirmişlerdir. Gerçekten de noksanın tamamlanması yoluyla getirtilen belgelerden, davacıların çekişmeli taşınmazlar hakkında İdare Mahkemesinde 2007/1613-1614-2406 esas sayılı davaları açtıkları ve yargılamalarının devam ettiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, davalı belediyece yapılan işlemlerin geçersiz olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlar; yargılama aşamasında da, idari işlemlerin iptali için İdari Yargıya başvurduklarını ve davalarının halen derdest bulunduğunu bildirmişlerdir. Gerçekten de noksanın tamamlanması yoluyla getirtilen belgelerden, davacıların çekişmeli taşınmazlar hakkında İdare Mahkemesinde 2007/1613-1614-2406 esas sayılı davaları açtıkları ve yargılamalarının devam ettiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, eldeki davayı etkileyecek nitelikte olan İdare Mahkemesindeki davaların sonucunun beklenmesi ve ondan sonra işin esası değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir. Davacıların temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.09.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3244, Karar No: 2018/8033, Tarih: 16.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/3244 E.  ,  2018/8033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1. ... Ticaret Mobilya İnşaat Sanayi Limited Şirketinin ortağı ve müdürü olan sanığın, şirket karar defterinde yer alan 24.12.2007 tarih ve 17 sayılı karara ilişkin belgeyi şirketin diğer ortağı olan katılan ... adına imzalayıp kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi için; şirket ana sözleşmesinin getirtilip incelenerek, sanığın temsil yetkisinin kapsamının, sermaye artırımına ilişkin esasların ve suça konu kararın alınması için katılanın muvafakatına ihtiyaç olup olmadığının tespit edilmesi; söz konusu kararın alınması ile şirketin sermayesindeki değişikliğin kimin menfaatine veya zararına olduğunun araştırılması; toplanan deliller birlikte değerlendirilip, sanığın fiilinin “faydasız sahtecilik” veya 5237 sayılı TCK'nin 211. maddesi kapsamında “gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla sahtecilik” suçunu oluşturup oluşturmayacağı da tartışılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Kabule göre de;

a) Suça konu şirket karar defteri özel belge niteliğinde olup, noter tarafından sonradan onaylanmasının ve ticaret sicil memurluğuna ibrazı üzerine Ticaret Sicili Gazetesi’nde ilan edilmesinin resmi belge niteliğini kazandırmayacağı ve özel belgede sahtecilik suçunun belgenin kullanılması ile oluşacağı cihetle; sanığın fiilinin “özel belgede sahtecilik“ suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,

b) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.10.2018 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin 16/10/2018 tarih 2017/3244 Es. ve 2018/8033 Kr. sayılı çoğunluk görüşüne aşağıdaki gerekçeyle katılmıyorum.

Sanığın TCK’nin 204/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/10/2014 tarih ve 2012/395 Es. ve 2014/429 Kr. sayılı kararı usul ve yasaya uygundur.

Sanığın şirket karar defterinde yer alan 24/12/2007 tarih ve 17 sayılı (şirket sermayesindeki değişikliği içeren) karara ilişkin belgeyi şirketin diğer ortağı olan katılan yerine imzalayıp kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında sanığın eylemine TCK’nin 204/1. maddesinin uygulanması zorunludur.

Sanığın şirket karar defterinde yer alan 24/12/2007 tarih ve 17 sayılı (şirket sermayesindeki değişikliği içeren) karara ilişkin belgeyi şirketin diğer ortağı olan katılan yerine imzalayıp kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında sanığın eylemine TCK’nin 204/1. maddesinin uygulanması zorunludur.

İddianame kapsamına göre sermaye arttırımına ilişkin 17 Nolu kararın noterce onayı yaptırıldıktan sonra Ticaret Sicili Gazetesi’nde yayınlandığı anlaşılmaktadır.

TTK’nin 36/1. maddesindeki düzenlemeye göre; “Ticaret sicili kayıtları nerede bulunurlarsa bulunsunlar, üçüncü kişiler hakkında, tescilin Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edildiği; ilanın tamamı aynı nüshada yayımlanmamış ise, son kısmının yayımlandığı günü izleyen iş gününden itibaren hukuki sonuçlarını doğurur. Bu günler, tescilin ilanı tarihinden itibaren işlemeye başlayacak olan sürelere de başlangıç olur.” Dolayısıyla sermaye arttırımının Ticaret Sicili Gazetesi’nde yayınlanmasıyla üçüncü kişiler nezdinde sonuç doğurması mümkündür.

Ticaret Sicili Müdürlükleri Gümrük ve Ticaret Bakanlığı tarafından il merkezindeki ticaret ve sanayi odaları ile ticaret odalarında faaliyet gösterecek şekilde kurulan resmi kurum niteliğinde olup Bakanlığın gözetim ve denetiminde faliyet gösterirler.

Kayıtları resmi kayıt olduğu gibi Ticaret Sicili Gazetesi’de resmi yayın niteliğindedir. Çünkü; Ticaret Sicili Müdürlüklerinin duyuruları Türkiye genelinde sicil kayıtlarının ilanına özgü Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi ile yapılmaktadır.

Somut olayda sermaye arttırımına ilişkin karar Ticaret Sicili Gazete’sinde ilan edildikten sonra ticaret siciline kayıt edilebilecektir. Bu sebeple yerel mahkemenin eylemin TCK’nin 204/1. maddesi kapsamında kaldığı yönündeki nitelemesi doğrudur.

Bu sebeple sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 16/10/2018
Yargıtay — Esas No: 2013/12544, Karar No: 2013/15044, Tarih: 08.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/12544 E.  ,  2013/15044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verne, Yaralama, Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır.

Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; sanığın, yol verme meselesi nedeniyle tartıştığı katılana küfürler ederek katılana vurduğu ve katılanın kullandığı 06 BR 1662 plaka sayılı araca zarar verdiği şeklinde gerçekleşen eyleminin mala zarar verme, yaralama ve hakaret suçlarını oluşturduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 08.10.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8947, Karar No: 2019/12233, Tarih: 06.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/8947 E.  ,  2019/12233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanık ...'ın atılı suçlardan mahkumiyetine, sanık ...'un beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve sanık müdafisinin anılan hükme ilişkin temyiz istemi aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca itiraz kabul edilerek bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiği anlaşıldığından, incelemenin sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanıklar haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda mağdureyi zorla arabasına bindirerek ablası ve akrabasının evine götürmek suretiyle müsnet suçu işlediğinin tüm dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, hakkında müsnet suçtan belirlenen temel cezanın koşulları oluştuğu halde zincirleme suça ilişkin TCK’nın 43/1. maddesi ile artırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması neticesinde eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; sanığa isnat edilen suçun sanık tarafından işlendiğinin belirlendiği, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşılmakla, sanık ... müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıklar haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunmalar ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanık ...’ın, olay tarihinde evde yalnız kaldıkları sırada nitelikli cinsel saldırı eylemine yönelik başladığı icrai hareketlerini sonuna kadar götürebilme imkanı bulunduğu halde mağdurenin aşılabilir mukavemeti dışında ciddi bir engel neden olmaksızın kendiliğinden eylemine son verdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 36. maddesinde yer alan gönüllü vazgeçme hükmü gözetildiğinde nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten ceza verilemeyeceği, ancak o ana kadar gerçekleşen eylemlerin aynı Kanunun 102/1. maddesinde düzenlenip şikayet üzerine takip edilen basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu ve mağdurenin duruşma ifadesinde iştirak halinde atılı suçu işleyen diğer sanık ...’tan şikayetçi olmadığını beyan ettiği nazara alınarak karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek sanıklar haklarında nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27001, Karar No: 2016/24315, Tarih: 31.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/27001 E.  ,  2016/24315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Fesih tarihinde Türkiye genelinde davalı ....'ye ait aynı iş kolunda çalışan işçi sayısının tespitine ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.10.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24911, Karar No: 2014/20234, Tarih: 05.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/24911 E.  ,  2014/20234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekili ve sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 05/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.