muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/27896, Karar No: 2016/25655, Tarih: 21.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/27896 E.  ,  2016/25655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ile fazla mesai ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... Tic. İşletmesi-... tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ek mesai ücreti isteyince iş sözleşmesinin sonlandırıldığını belirterek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Şubesi Ticari İşletmesi ..., davacının şoför olarak çalıştığını, istifa ederek işten ayrıldığını, hiç bir alacağının kalmadığını, ayrıca zamanaşımına uğramış alacaklar ile maddi ve manevi tazminat taleplerinin de yersiz olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı ... Şubesi Ticari İşletmesi ... temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... Şubesi Ticari İşletmesi ...'ün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçi ücretlerinin ödenmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 37. maddesine göre, işçiye ücretinin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 5754 sayılı yasayla değişik 32. maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü, işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanuni kesintiler düşüldükten sonra kalan net miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye ... ..., ... Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığından sorumlu Devlet Bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka  hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli koşulların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.

Uzun süre ücretlerinin ödenmediği iddiası karşısında, işverence cevap dilekçesinde dayanılmak kaydıyla yemin teklifi hakkının olduğu hatırlatılmalı ve gerekirse bu yönde usulü işlemler tamamlandıktan sonra sonuca gidilmelidir.

Somut olayda; davacı asil duruşmada alınan beyanında 07.12.2010 tarihli makbuzdaki imzanın kendisine ait olduğunu kabul ettiğine göre, söz konusu miktarın ücret alacağından mahsubu gerekirken bu miktarın düşülmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3608, Karar No: 2014/7585, Tarih: 26.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3608 E.  ,  2014/7585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmaniye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2012/70-2013/267

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av. N.. İ.. ile davacı vekili Av. E.. K..'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı arsa sahibi ile yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince müvekkili yüklenicinin tüm edimlerini yerine getirdiğini, ancak davalı arsa sahibinin yükleniciye verilmesi gereken üç adet bağımsız bölümün ferağını vermediğini ileri sürerek, üç bağımsız bölüm açısından tapu iptal ve tescile karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, inşaatın sözleşmeye bağlı kalınmadan tamamlandığını, daha fazla kâr elde etmek için blok isimlerinin değiştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki sözleşme gereğince yüklenicinin edimlerini yerine getirdiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Taraflar arasında 26.01.2009 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin varlığı çekişmesizdir. Davacı yüklenici edimlerini yerine getirdiğini ileri sürerek, dava konusu bağımsız bölümlerin ve kısmi payın adına tescilini istemiştir. Davalı paydaş arsa sahibi ise, inşaatın fiilen yapılmakla beraber sözleşmeye aykırı şekilde inşa edildiğini, dört blok yerine altı adet blok yapıldığını, sözleşmeden farklı olarak işyerleri inşa edildiğini, bu yerlerde payına düşen yerlerin verilmesi gerektiğini, keza kendisine teslim edilen bağımsız bölüm alanının sözleşmeye göre düşük olduğunu, yine B ve C blok yerlerinin değiştirilmesi nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Yapılan yargılama sırasında inşaatın fiilen tamamlandığı ve iskân edilmeye başlandığı saptanmış, keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda da gerçekleşen imalatın sözleşmeden farklı şekilde yapıldığı anlaşılmıştır. Dava konusu bağımsız bölümlerin ise, yüklenicinin talep edebileceği son bağımsız bölümler veya paylar olup olmadığı yani dolayısıyla davalı paydaş arsa sahibinin teminatını teşkil edip etmediği anlaşılamamaktadır.

Yapılan yargılama sırasında inşaatın fiilen tamamlandığı ve iskân edilmeye başlandığı saptanmış, keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda da gerçekleşen imalatın sözleşmeden farklı şekilde yapıldığı anlaşılmıştır. Dava konusu bağımsız bölümlerin ise, yüklenicinin talep edebileceği son bağımsız bölümler veya paylar olup olmadığı yani dolayısıyla davalı paydaş arsa sahibinin teminatını teşkil edip etmediği anlaşılamamaktadır.

Şu halde, sözleşmeye aykırı şekilde yapılan imalat nedeniyle davalının varsa beklenen menfaatlerinden dolayı uğradığı zararlar giderilmeden ve hakları teslim edilmeden tescil kararı verilmesi mümkün değildir. Davalı arsa sahibince yapılan savunma karşısında, ayrı bir dava açılmasına gerek olmaksızın dava konusu dairelerin arsa sahibinin teminatını teşkil etmesi halinde mahkemece tasfiyenin gerçekleştirilerek akdi ilişki nedeniyle doğan uyuşmazlıkların sonlandırılması gerekir. Mahkemece aksi düşünce ile hatalı yorumla davalı savunmasında ileri sürülen hususların başkaca bir dava konusu olabileceği gerekçesiyle tasfiyeden kaçınılarak tescil talebinin kabulü usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14613, Karar No: 2014/9618, Tarih: 09.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/14613 E.  ,  2014/9618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri ile usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9325, Karar No: 2020/12595, Tarih: 05.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/9325 E.  ,  2020/12595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mağdur ... hakkında Akhisar Devlet Hastanesince tanzim edilen 08.07.2015 tarihli adli raporda; “alında 1 cm’lik cilt kesisi mevcut olduğu, raporun geçici rapor olup kati raporun beyin cerrahi uzmanınca tanzim edileceği” belirtilmesine rağmen, beyin cerrahi uzmanından kesin raporu alınmadığı gibi, mağdurun alındaki kesi nedeniyle yüzünde sabit iz oluşup oluşmadığı hususunda da bir rapor tanzim edilmediği görüldüğünden, tüm tedavi evrakları, raporları varsa grafileri ile mağdurun en yakın Adli Tıp Kurumuna birlikte sevk edilerek, yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği, yüzünde sabit ize neden olup olmadığı ve 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporunun alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre,

2) Sanık hakkında TCK’nin 58 maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanırken 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi dikkate alınarak, en ağır cezayı içeren mahkûmiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanığın adli sicil kaydında yer alan birden fazla mahkûmiyetinin tekerrüre esas alınması,

Kabul ve uygulamaya göre,

2) Sanık hakkında TCK’nin 58 maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanırken 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi dikkate alınarak, en ağır cezayı içeren mahkûmiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanığın adli sicil kaydında yer alan birden fazla mahkûmiyetinin tekerrüre esas alınması,

3) Sanığın yargılama konusu eyleminin, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçuna ilişkin olduğu, bahse konu eylem yönünden öngörülen ceza miktarının “dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası”na ilişkin olduğu anlaşılmakla; 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nin 251/1. maddesine göre, “Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki hükme, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesinde yer alan geçici 5/1-d maddesi ile “01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklinde sınırlama getirilmiş ise de, Anayasa Mahkemesinin, 19.08.2020 tarih ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresine ilişkin esas incelemenin aynı bentte yer alan “...basit yargılama usulü...” yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği, böylece “kovuşturma evresine geçilmiş basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden iptal kararı” verildiği anlaşılmakla; her ne kadar Anayasa Mahkemesi kararları geriye yürümez ise de, CMK’de yapılan değişikliklerin derhal uygulanması ilkesi geçerli olsa da, iptal kararının sonuçları itibariyle Maddi Ceza Hukukuna ilişkin olduğu, zira CMK’nin 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olduğundan, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Büyük Dairesinin (Scoppola v İtalya (No: 3 – GC), No: 126/05, 22 Mayıs 2012) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Kanunsuz ceza olmaz” başlıklı 7. maddesi, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Suç ve cezalara ilişkin esaslar” başlıklı 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 7 ve 5271 sayılı CMK’nin 251. maddeleri uyarınca dosyanın “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 05.10.2020 gününde oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1841, Karar No: 2015/4282, Tarih: 10.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/1841 E.  ,  2015/4282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi......... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dairemizin 29.04.2014 tarih, 2013/14003 Esas 2014/9714 Karar sayılı ilamında da ayrıntılarıyla açıklandığı üzere; Davanın yasal dayanağı olan, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “ İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21. maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği açıklanmıştır. Buna göre, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak maddi zarar karşılaştırması yapılıp, düşük (az) olan tutar, davalının kusur oranına uygulanarak hüküm kurulması gerekmektedir

Eldeki dosyada, Mahkemece, düşük (az) olan ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı yerine, artışlı gelirin esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması, , usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının tamamen silinerek yerine,

“DAVANIN KISMEN KABULÜ İLE : Toplam 20.732,54TL alacağın tahsis onay tarihi olan 23/12/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine,

Alınması gereken 1.416,23TL nispi karar ve ilam harcının davalıdan TAHSİLİNE,

Davacı tarafça yapılan 64,00 TL tebligat gideri, 38,75 TL müzekkere gideri, 848,55 TL bilirkişi ve keşif gideri olmak üzere toplam 951,30 TL yargılama giderinin, 914,00TL’sının davalıdan alınarak davacıya VERİLMESİNE, kalanın davacı üzerinde bırakılmasına,

Alınması gereken 1.416,23TL nispi karar ve ilam harcının davalıdan TAHSİLİNE,

Davacı tarafça yapılan 64,00 TL tebligat gideri, 38,75 TL müzekkere gideri, 848,55 TL bilirkişi ve keşif gideri olmak üzere toplam 951,30 TL yargılama giderinin, 914,00TL’sının davalıdan alınarak davacıya VERİLMESİNE, kalanın davacı üzerinde bırakılmasına,

Davacı taraf kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan ... gereğince hesaplanan ve takdir olunan 2.487,90TL nispi vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya VERİLMESİNE, Davalı taraf kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan.... gereğince hesaplanan ve takdir olunan 820,12TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya VERİLMESİNE,

Kullanılmayan gider avansının talep halinde yatırana iadesine,” yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 10.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13256, Karar No: 2018/15622, Tarih: 12.09.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/13256 E.  ,  2018/15622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 25.02.2016 gün ve 2014/18218 Esas, 2016/3352 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davalılardan ... vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'nin 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK'nin 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 300,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye irad kaydına ve 60,80 TL peşin harcın red harcına mahsubu ile kalan 14,00 TL’nin karar düzeltme isteyen davalılardan ...'ten alınmasına, 12.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2950, Karar No: 2014/31951, Tarih: 13.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/2950 E.  ,  2014/31951 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/277670

MAHKEMESİ : Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2012

NUMARASI : 2012/326 (E) ve 2012/377 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekininin ikametinin balkon kapısına anahtar veya sair cisim uydururak girildiğine dair bir delilin bulunmaması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 142/1-b maddesi yerine aynı Yasa'nın 142/2-d maddesiyle hüküm kurulması,

2-Müşteki ve eşinin beyanlarında; sabah ezanı 05:00 sıralarında sabah namazına kalktıklarında hırsızlığın gerçekleşmiş olabileceğini ifade ettikleri, sanığın aşamalarda suçlamayı red ettiği, Kandilli Rasathanesi verilerine göre güneşin 05:40'ta doğduğu, TCK'nın 6/1-e. maddesine gereğince de gecenin 04:40'da sona erdiğinin anlaşılması karşısında; karşısında; şüpheden sanık yaralanır ilkesi gözetilerek eylemin gündüz sayılan zamanda gerçekleştiği gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1. ve 116/4. maddeleri ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-5237 sayılı Yasanın 53/2-3. maddesi göz ardı edilerek, sanık hakkında 53/1-c maddesi uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 53/1-c maddesindeki tüm haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

4-Kabule göre de; sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 9 ay yerine 2 yıl 8 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. T..'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.