muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2321, Karar No: 2020/8204, Tarih: 08.12.2020

1-Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu’nun 19.06.2020 tarih, 2019/4-2019/1 sayılı kararı ile 5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30. maddesi ile kurulan sigorta tahkim komisyonu itiraz hakem heyetinin bölge adliye mahkemelerinin faaliyete başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra itiraz üzerine verilen kararlarının temyiz kanun yoluna tabi olduğu kararlaştırıldığından, ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin 14.03.2019 tarih ve 2019/710-2019/521 sayılı kararının kaldırılarak davalı ... Sigorta AŞ vekilinin Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminat istemine ilişkindir.

Davaya konu kaza ve dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 4. fıkrasında "iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilir" düzenlemesine yer verilmiştir.

Davalı ... Sigorta AŞ'ye ZMMS ile sigortalı otobüs davacıların murisinin sevk ve idaresindeyken kaza meydana gelmiş olup davalı ... vekili bu kazanın iş kazası olduğunu iddia etmektedir. Dosya kapsamındaki soruşturma dosyası içeriğinden murisin kullandığı 07 APC 90 plakalı otobüsün içerisinde yabancı turistleri taşıyan tur otobüsü olduğu anlaşılmıştır. Uyuşmazlık hakem heyeti de davacılar murisinin sevk ve idaresindeki otobüsün sürücüsü olmasından dolayı kazanın iş kazası niteliğinde olduğunu kabul ederek SGK'ca gelir bağlansın veya bağlanmasın mükerrer ödemeden kaçınma adına aktüerya tarafından hesap edilen SGK ilk peşin sermaya değerinin yarısı oranında hesaplanan 64.534,95 TL'yi belirlenen tazminattan düşerek hüküm kurmuş, davacıların kendilerine SGK tarafından bağlanan herhangi bir gelir bağlanmadığını ayrıca bu konuda başvurularının dahi olmadığını belirterek hakem kararına itiraz etmişlerdir. İtiraz Hakem Heyeti, Sigorta Tahkim Komisyonunun, davalı ... Sigorta AŞ tarafından savunma konusu olmayan ve takdiri indirime tabi bulunmayan SGK tarafından ödenen veya ödenebilir peşin sermaye değerini farazi olarak hesaplayarak tazminattan indirilmesine yönelik kararını usul ve yasaya aykırı bularak davacıların itirazını kabul etmiş ve Sigorta Tahkim Komisyonu Hakem Heyeti kararını kaldırarak 112.933,95 TL üzerinden talebin kabulüne karar vermiştir.

Davalı ... şirketince SGK tarafından ödenecek rücuya tabi ödemenin belirlenen tazminattan düşülmesi gerekçesi ile karar temyiz edilmiştir.

Hakem Heyetince ve İtiraz Hakem Heyetince dava dışı SGK Başkanlığı tarafından davacılara yapılmış rücuya tabi ödeme olup olmadığının araştırılması yapılmadan karar verilmiştir.

Davalı ... şirketince SGK tarafından ödenecek rücuya tabi ödemenin belirlenen tazminattan düşülmesi gerekçesi ile karar temyiz edilmiştir.

Hakem Heyetince ve İtiraz Hakem Heyetince dava dışı SGK Başkanlığı tarafından davacılara yapılmış rücuya tabi ödeme olup olmadığının araştırılması yapılmadan karar verilmiştir.

Bu durumda; Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'ndan davaya konu kazaya ilişkin olarak iş kazası yönünden araştırma yapılıp yapılmadığı ve olayın iş kazası olarak kabul edilip edilmediği; olayın iş kazası olarak kabulü suretiyle, davaya konu kaza sonucu ölen ...'ın hak sahibi olan davacı mirasçılarına gelir bağlanıp bağlanmadığı; gelir bağlanmış ise, rücuya tabi olup olmadığı; davacıya bağlanan rücuya tabi gelirin ilk peşin sermaye değerinin ne olduğu rücu için dava açılıp açılmadığı hususlarının araştırılması; sonucuna göre, 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesi hükmü gereği tazminattan düşülmesi suretiyle davacı tarafın talep edebileceği tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 14/03/2019 tarih ve 2019/710-2019/521 sayılı kararının KALDIRILMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı Allinaz Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Sigorta A.Ş'ye geri verilmesine 08/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4939, Karar No: 2012/6272, Tarih: 18.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/4939 E.  ,  2012/6272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/12/2011 tarih ve 2011/439-2011/88 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait emtianın Adana’dan Van’a taşınması için davalılarla anlaşıldığını, nakliye sözleşmesi düzenlendiğini, emtianın taşıyıcıya teslim edildiğini, davalı ...’ın sahibi, davalı ...’in sürücüsü olduğu aracın yaptığı kaza sonucu emtianın zarar gördüğünü ileri sürerek, 24.338,25 TL’nın davalılardan müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalıların vekilleri ayrı ayrı işbölümü ve yetki itirazında bulunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın TTK’nun 785 vd. maddelerinden kaynaklandığı varma yeri ve ifa yerinin Van olması nedeniyle, yetki itirazının yerinde olduğu gerekçesiyle, mahkemenin yetkisizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine ve dosyanın yetkili Van Asliye Ticaret Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Düzenlenen taşıma sözleşmesinde, yetki şartı olarak yapılan düzenleme ile taşıma işi ile ilgili taraflar arasında çıkacak uyuşmazlıklarda yetkili mahkemenin Adana Mahkemeleri olduğu kabul edilmiştir. HUMK’nun 22. maddesine göre, geçerli olan bu yetki şartı, kanunen yetkili olan mahkemelerin yetkisini ortadan kaldırmaz. Davacı isterse genel yetkili mahkemede, isterse sözleşme ile belirtilen mahkemede dava açma hakkına haizdir. Davacı sözleşmedeki yetki şartını esas alarak davasını Adana’da açmıştır, tercih hakkını bu suretle kullanmış bulunduğundan, davaya bakılması gerekirken, genel yetkili mahkeme esas alınarak, davanın mahkemenin yetkisizliği nedeniyle reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14121, Karar No: 2016/4375, Tarih: 11.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/14121 E.  ,  2016/4375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında beraat

Sanıklar ..., ... hakkında mahkumiyet

I) Şikayetçi ... A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sahtecilik suçlarında mağdurun, suçun maddi unsurunun hedef aldığı kişi olup, sahte üretilen çekin şikayetçi bankaya ibraz edilmesi suretiyle yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçundan doğrudan zarar görmediği ve kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı, usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceği cihetle şikayetçi vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

Sanık ...'in sahte olduğunu bildiği suça konu çekleri kullandığının iddia olunması, sanık ...'in, sattığı balık karşılığında çekleri ... Müdürü ...'den aldığını, borcuna karşılık araba aldığı ...'ye verdiğini savunması, mahkeme tarafından yapılan araştırmada, 26.07.2009 günlü emniyet tutanağında ...'nın belirtilen adreste faaliyet göstermediği, adresin boş olduğu, firmanın uzun zaman önce buradan ayrıldığının, 18.03.2010 tarihli jandarma tutanağında .....Balık Halinde ... isimli iş yeri, soğuk hava deposu ve ...'in bulunamadığının belirtilmesi,... Ticaret Sicil Memurluğunun 08.05.2009 günlü yazısında ..... Özel Güvenlik İletişim Temizlik Hizmetleri Reklam Turizm Sanayi Ticaret Limited Şirketinin yetkili temsilcisinin ... olduğunun ifade edilmesi ve sanık ...'in dosya içerisinde onaylı sureti bulunan başka bir resmi belgede sahtecilik suçuna ilişkin yürütülen soruşturma kapsamında 24.03.2009 günlü zorunlu müdafii refakati ile alınan ifadesinde ... isimli şirket ile ilgili hiçbir bilgisinin olmadığını, kime ait olup, nerede faaliyet gösterdiğini bilmediğini belirtmesi karşısında tebliğnamedeki eksik inceleme yönelen düşünceye iştirak edilmemiştir.

1) Sanık ... hakkında sahte çek kullanmak suçundan açılan kamu davasında, UYAP ortamında yapılan araştırmada, benzer nitelikteki fiilleri nedeniyle mahkûmiyetine karar verilmiş ve temyiz incelemesi yapılan kamu davaları bulunduğu anlaşılmakla, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 gün ve 2013/11-397-2014/202 sayılı kararında açıklandığı üzere, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nun “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “resmi belgede sahtecilik” suçlarının hukuki konusunun kamu güveni olduğu cihetle, açıklanan ilkeler doğrultusunda ve fiil tarihleri de dikkate alınarak; sanığın fiillerinin her biri yenilenen kasıtla işlenmiş ayrı suçları mı, yoksa bir suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünün kısa zaman aralıkları içerisinde, birkaç kez ihlal etmek suretiyle zincirleme biçimde işlenmiş tek suçu mu oluşturduğunun değerlendirilmesi açısından, bu dosyanın benzer nitelikteki Dairemizin 11.05.2016 tarih 2015/225 Esas 2016/4376 Karar sayılı ..... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/380-2013/193 E.K sayılı dosyası ile varsa benzer eylemler nedeniyle açılmış başka davaların akıbeti araştırılıp mümkünse mevcut dava ile birleştirilmesi, aksi halde özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren onaylı örneklerinin intikal ettirilerek sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde çek sayısınca hüküm kurulması,

2) Sahtecilik suçlarında mağdurun, suçun maddi unsurunun hedef aldığı kişi olup, sahte üretilen çekin şikayetçi bankaya ibraz edilmesi suretiyle işlendiği iddia edilen resmi belgede sahtecilik eyleminde suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçi ....AŞ. ve ... A.Ş.'nin kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı halde usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararına istinaden kendisini vekil ile temsil ettiren şikayetçi bankalar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi, yasaya aykırı,

3) UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanık ...'ın hükümden sonra 30.06.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

4) 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10199, Karar No: 2020/1944, Tarih: 17.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/10199 E.  ,  2020/1944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılanlara ait tır ve çekiciden hırsızlık yapan sanığın eylemi ile ilgili olarak katılanlara yakıt depolarının kapaklarının kilitli olup olmadığı hususu sorularak sonucuna göre sanık hakkında TCK’nun 142/2-h veya 142/1-e maddesinin tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanığın katılan ...’ya ait tırdan 180-200 litre kadar mazotu kapağını açarak olay tutanağında belirtildiği şekilde bir miktarını yere dökerek bidonlara koyup kiraladığı araca yükledikten sonra diğer katılanın çekicisinden hırsızlık yaparken miktarı tam olarak belirlenemeyen 150-200 litre mazotu yere döküp hırsızlık eylemini tamamladığı gözetilmeden şartları oluşmadığı halde sanık hakkında TCK’nun 35.maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza süresi bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 17/02/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5131, Karar No: 2025/222, Tarih: 23.01.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/5131 E.  ,  2025/222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Palu Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/55 E., 2022/144 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede aşağıdaki eksiklikler tespit edilmiştir;

1. Elazığ ili, Arıcak ilçesi, Vali Göktayoğlu Mahallesinde bulunan 258 ada 68 parsel sayılı taşınmaz hakkında toprak tevzi çalışmaları sırasında herhangi bir işlem yapılıp yapılmadığının tespit edilmesi, toprak tevzi çalışmaları sırasında bir işlem yapılmış ise çekişmeli taşınmazın hangi toprak tevzi parseline denk geldiği tespit edilerek toprak tevzi parseli ile komşu taşınmazlara ait belirtmelik tutanaklarının, tablendikatif cetvelleri ile çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir tevzii haritalarının ve varsa belirtmelikte yazılı kayıtların tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin onaylı örneklerinin temin edilerek evraka eklenmesi,

2. Hürriyet Mahallesinde bulunan 308 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitinde Toprak Tevzi Komisyonu çalışmaları sonucunda oluşan tapu kayıtlarının esas alındığı anlaşılmakla, çekişmeli taşınmazlara isabet ettiği anlaşılan 10 ada 1 sayılı toprak tevzi parseli ile komşu taşınmazlara ait belirtmelik tutanaklarının, tablendikatif cetvelleri ile çekişmeli taşınmazlar ve çevresini gösterir tevzii haritalarının ve varsa belirtmelikte yazılı kayıtların tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin onaylı örneklerinin temin edilerek evraka eklenmesi,

3. Dava konusu taşınmazların tespitine esas Köprübaşı 1937 tarih ve 2, Köyiçi 1937 tarih ve 6 sıra numaralı vergi kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde (köy, mahalle, mevki, cins, sınırlar, yüz ölçümü, malik, hisse, geldi, gitti ve revizyona ilişkin tüm bilgileri içerir ve okunaklı şekilde) getirtilerek dosya arasına konulması,

4. Çekişmeli 308 ada 1, 2, 258 ada 68 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22. maddesi uyarınca kadastro yenileme çalışmaları yapılıp yapılmadığının tespit edilerek okunaklı örneklerinin getirtilmesi, çekişmeli taşınmazların güncel tapu kayıtları ve ilk tesisinden itibaren geldi ve gittilerini gösteren tedavüllü tapu kaydı ve birbirini takip edecek şekilde kütük sayfalarının ilgili Tapu Müdürlüğünden temin edilerek dosya arasına alınması,

5. Çekişmeli taşınmazlar üzerinde lehlerine kullanıcı şerhi bulunan Ali oğlu Hüseyin Zeren ile Ahmet oğlu Askeri Zeren isimli şahısların nüfus kayıtlarında yer alıp almadığının Nüfus Müdürlüğünden sorulması, cevabi yazıların dosya arasına alınması,

5. Çekişmeli taşınmazlar üzerinde lehlerine kullanıcı şerhi bulunan Ali oğlu Hüseyin Zeren ile Ahmet oğlu Askeri Zeren isimli şahısların nüfus kayıtlarında yer alıp almadığının Nüfus Müdürlüğünden sorulması, cevabi yazıların dosya arasına alınması,

6. Dosya arasında bulunan 03.10.2023 tarihli Malatya Vakıflar Bölge Müdürlüğü’nün yazısı ve 06.10.2023 tarihli tutanağa göre davalı vakfın Vakıflar Genel Müdürlüğünce emaneten yürütüldüğünün bildirildiği, Vakıf adına çıkartılan gerekçeli kararın daimi işçi olduğundan bahisle Gıyasettin Yılmaz imzasına tebliğ ediliği anlaşılmakla; davalı Osman Bey Oğlu Seyit Ömer Bey Vakfının yöneticisinin bulunup bulunmadığının ve Gıyasettin Yılmaz’ın tebliğe ehil olup olmadığının araştırılarak buna ilişkin bilgi ve belgelerin dosyasına alınması, yöneticinin bulunması halinde gerekçeli kararın belirtilen kişiye usulünce tebliği, Gıyasettin Yılmaz’ın tebiğe ehil olmadığının ve gerekçeli kararın usulünce tebliğ edilmediğinin anlaşılması halinde, gerekçeli kararın davalı Vakıfa usulünce tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi,bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,23.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4596, Karar No: 2018/5185, Tarih: 13.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/4596 E.  ,  2018/5185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29345, Karar No: 2017/3347, Tarih: 22.03.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/29345 E.  ,  2017/3347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarını işledikleri saatler konusunda çelişkiler bulunduğu nazara alınarak sanıklardan ve suça sürüklenen çocuktan atılı suçları işledikleri zaman açıkça sorulup suçun işlendiği zaman açıklığa kovuşturulup sonucuna göre TCK'nın 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesi gerekirken bu yönden araştırma yapılıp sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA 22/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7668, Karar No: 2015/3120, Tarih: 22.06.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/7668 E.  ,  2015/3120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak:

Türkiye Cumhuriyet Anayasası'nın 20. ve 22. maddelerinde, kişilerin özel yaşamlarının ve haberleşmenin gizliliği ilkeleri güvence altına alınmış, 38/6. maddesinde, kanuna aykırı olarak elde edilen bulguların delil olarak kabul edilemeyeceği ifade edilmiş, öte yandan uluslar arası metinlerden Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 8. maddesinde özel yaşamın gizliliği korunmuş, 6. maddesinde de adil yargılanma hakkı düzenlenmiştir. Yine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin içtihatlarında, özel yaşamın gizliliği ilkesine aykırı olarak elde edilen hukuka aykırı delillerin anılan Sözleşme hükümlerine aykırılık teşkil edeceği kabul edilmiştir. (bkz. 6. madde yönünden 12.7.1988 tarihli Shenk-İsviçre kararı, prg. 30-48; Dr. Sibel İnceoğlu, Adil Yargılanma Hakkı, 3.B. 2008, s. 291; 8. madde yönünden 26. 4. 1985 tarihli Malone-İngiltere ve 24.4.1990 tarihli Fransa-Kruslin/Huoin kararı vd., Prof.Dr. Durmuş Tezcan-M.R.Erdem-O.Sancaktar, Türkiye’nin İnsan Hakları Sorunu, 2004, s. 387) İç hukukumuzdaki düzenlemeye gelince, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 206/2-a ve 217/2. maddelerinde, yasa ve hukuka aykırı delillerin hükme esas alınamayacağı açıklanmıştır.

Öte yandan, önceden yürürlükte bulunan ve ceza yargılamasını düzenleyen 1412 sayılı CMUK'nın 18.11.1992 tarihli ve 3842 sayılı Kanun ile değişik 254/2. maddesinde de, “soruşturma ve kovuşturma organlarının hukuka aykırı şekilde elde ettikleri delillerin hükme esas alınamayacağı” belirtilmiştir. Anılan Kanun döneminde özel kişilerin elde ettiği deliller hakkında Anayasa Mahkemesinin 22.6.2001 tarihli ve 1999/2 esas, SPK 2001/2 sayılı kararında ise şu saptamalar yapılmıştır: CMUK'nın 254/2. maddesinde yasaklanan deliller hukuka aykırı şekilde elde edilen delillerdir. Hukuka aykırılıktan kasıt ise, tüm pozitif hukuk kuralları ile birlikte hukukun kabul edilmiş evrensel ilkelerine aykırılıktır. Bu anlamıyla yasadışılıktan daha geniş bir içeriğe sahiptir. …Anayasal haklara ağır bir müdahale söz konusu ise, özel kişiler tarafından hukuka aykırı bir şekilde elde edilen delillerin de delil yasakları kapsamına girmesi gerekir. Çünkü delil yasaklarının asıl amacı, temel insan hak ve özgürlüklerini korumaktır. …Buna aksi bir görüşü savunmak, özel kişilere bireylerin temel hak ve özgürlüklerini ihlal etme imkanı verir ki, bu bir hukuk devletinde kabul edilemez. …İnsan hakları çiğnenerek elde edilen delillerin mahkemeler tarafından dikkate alınması CMUK 254/2 hükmü nedeniyle mümkün değildir.