muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/362, Karar No: 2016/2604, Tarih: 17.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/362 E.  ,  2016/2604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ... Ağır Ceza Mahkemesinin 12.10.2006 gün ve 2005/134 Esas, 2006/268 sayılı Kararı ile verilip 09.06.2013 tarihinde yerine getirilen 2 yıl 6 ay hapis cezası ile hükümlülüğüne ilişkin ilam nedeniyle hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Katılanın ruh sağlığının bozulduğu olayda lehe kanun değerlendirmesi yapılırken 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi TCK'nın 102/2, 35, 102/5. maddeleri uyarınca teşdiden uygulama yapılmasa bile sonuç ceza 10 yıldan az olamayacağı halde yanlış uygulama ile 102/5. maddesine göre tayin edilen cezadan teşebbüs indirimi yapılmak suretiyle sonuç cezanın 9 yıl 6 ay hapis cezası tayin edilmesi suretiyle lehe Kanun değerlendirmesinde hata yapılması,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4244, Karar No: 2009/4812, Tarih: 17.09.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/4244 E.  ,  2009/4812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı ile davalı Başak Sigorta Genel Müdürlüğü vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir.

Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı ile davalı Başak Sigorta Genel Müdürlüğü vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı Başak Sigorta Genel Müdürlüğü'ne geri verilmesine, 17.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14787, Karar No: 2014/694, Tarih: 23.01.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/14787 E.  ,  2014/694 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/277043

MAHKEMESİ : Ayvalık 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2010

NUMARASI : 2008/449 Esas, 2010/264 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Ayvalık Belediye Başkanı olan H. B..ile Belediye Encümeni üyeleri olan diğer sanıklar tarafından alınan 20/04/2006 günlü kararla, Belediye Meclisince 1998-1999 yıllarında kamuya açık gezi ve dinlenme alanı olarak düzenlenmek üzere plan tadilatı yapılarak, kamulaştırma programına alınmasına karar verilen, şikayetçilerin paydaşı oldukları Alibey adasında bulunan taşınmaza ilişkin olarak herhangi bir kamulaştırma işlemi yapılmaksızın, ilgililerin muvafakatları da alınmaksızın, burada oluşturulan balık satış ünitelerinin aylık 150 TL kira karşılığında balıkçı esnafına tahsisine karar verildiği anlaşılan olayda, sanıkların söz konusu yerde görevlerinin gereklerine aykırı biçimde gezi ve dinlenme amacı da dışında, belediyeye gelir getirici yapılaşmaya giderek arsa sahibi şikayetçilerin mağduriyetlerine neden olmak suretiyle görevlerini kötüye kullandıkları gözetilerek TCK'nın 257/1. maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanunun 257/2. maddesi gereğince mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Diğer bireyselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilmesi gereken ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilebilmesi için, aynı maddenin 6. fıkrasında zararın ödenmesi koşulu öngörülmüş ise de, bu koşulun aranabilmesi için suçun niteliği veya işleniş biçimine ve doğurduğu sonuçlarına göre ortada maddi bir zararın bulunmasının zorunlu olduğu,

prefabrik nitelikteki balık satış ünitelerinin yapım giderlerinin balıkçı esnafınca karşılanması karşısında başkaca somut bir zarar olup olmadığı değerlendirilip sanıkların işlediği kabul edilen suç sonucunda meydana gelen somut maddi bir zarar bulunup bulunmadığı tartışılıp daha önce işledikleri kasıtlı bir suç bulunmayan sanıkların kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyecekleri hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, 231/6. maddedeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, "kamu zararının giderilmediği ve şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından ve mahkememizce sanığın kişiliği ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verildiğinden" şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanıklar hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 23/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13699, Karar No: 2014/23546, Tarih: 02.07.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/13699 E.  ,  2014/23546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, ...'in şikayetçi olduğunu duruşmada belirtmesine karşın, yerel mahkemece kendisine davaya katılma hakkına sahip olduğu hatırlatılmayarak CMK'nın 234/6-2 ve 238/2 maddelerindeki emredici kurallara aykırı davranılmış ise de, aynı Kanunun 260/1. maddesinde belirtilen "katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan" konumundaki şikayetçinin temyiz dilekçesinde dile getirdiği istemi de dikkate alınarak CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre , sanık ... hakkında müşteki ...'a karşı hakaret suçundan açılan kamu davası hakkında zamanaşımı süresince karar verilmesi mümkün görülerek yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan sanık ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 02.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7911, Karar No: 2024/23767, Tarih: 09.10.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/7911 E.  ,  2024/23767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

Aralarındaki hukuki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2022/11338 Esas numarasında kayıtlı dosya ile birlikte incelenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun sübutuna,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. İletişim tespitinde kayda alınan seslerin ve TAPE'lerin sanığa ait olmadığına,

4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

Sanığın ve bağlantılı dosya sanıklarının savunmaları, iletişimin tespiti ve çözüm tutanakları, fiziki takip ve olay tutanakları ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bağlantılı dosyadaki sanıklar , , ve n ile birlikte iddianamede 5. ara yakalama olayı olarak anlatılan 28.12.2018 tarihli eylemden sorumlu oldukları, sanıklar hakkında temel ceza belirlenirken bu eylemde ele geçen uyuşturucu maddelerin miktarı, önem ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanun'un 3. maddesindeki orantılılık ilkesine göre temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak hukuka uygun şekilde belirlendiği görülerek yapılan incelemede;

28.12.2018 tarihli olayda; sanığın ele geçen uyuşturucu maddeleri bağlantılı dosya sanıkları , , ve ile birlikte, yine bağlantılı dosya sanığı ile inceleme dışı sanık 'in İstanbul'dan alıp tır dorsesine yükleyerek Mersin'e getirdikleri uyuşturucu maddeleri iletişimin tespiti ve çözüm tutanakları ile fiziki takip tutanağına da yansıdığı şekilde kolluğu farketmeleri üzerine teslim alamadıkları, sanık ...'un tırın kolluk takibinden kurtulması için tırı ve diğer sanıkları farklı teslim yerlerine yönlendirmeye ve yeni teslim yeri ayarlamaya çalıştığı, sanıkların tırın yakınına gelip ve

'la buluşsalar da kolluk görevlilerini görmeleri üzerine tır dorsesinde bulunan uyuşturucu maddeleri teslim alamadan yakalandıkları olayda; ele geçen uyuşturucu maddelerin sanıkların hâkimiyet alanına geçmediği ve eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşıldığından, sanık hakkında hükmolunan temel cezadan 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği halde fazla cezaya hükmedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5397, Karar No: 2013/27097, Tarih: 20.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/5397 E.  ,  2013/27097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs, İş yeri dokunulmazlığını bozma, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dosya içerisindeki Olay Yeri Tespit Tutanağına göre yakınana ait iki katlı iş yerinin inşaat malzemelerinin konulduğu depo olarak kullanıldığı, ... plakalı aracın deponun önünde çamura saplanmış bir şekilde durduğu, depo sahibi olan yakınanın beyanından "depo asma kilidinin yerinde olmadığı, deponun içinde bulunan alarm tertibatının tahrip edildiği, bazı inşaat malzemelerinin taşınarak depo giriş kapısı önüne kadar getirildiği, ancak iş yerinden her hangi bir malzemenin çalınmadığının" anlaşılması karşısında; hırsızlığa teşebbüs suçunda kullanıldığı saptanamayan aracın, sahibi olan sanık ...'ya iadesi yerine, gerek sanık ..., gerekse suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlığa teşebbüs, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarında kullanıldığı gerekçesiyle yazılı şekilde müsadere karar verilmesi,

2-TCY.nın 53/4.maddesine göre "fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında aynı maddenin 1.fıkra hükmünün uygulanmayacağı" şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, suça sürüklenen çocuk ... hakkında 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... ve müdafii ile sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CYUY.nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından hem suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCY.nın 53/1.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün, hem de suça sürüklenen çocuk ... ile sanık ... hakkında TCY.nın 54.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine “... plakalı aracın sahibine iadesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10752, Karar No: 2013/7246, Tarih: 22.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/10752 E.  ,  2013/7246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli neden olmadan feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı işveren vekili, davalı şirkette toplamda 4 kişinin çalıştığını, işe iade davası açılabilmesi için en az 30 işçi çalıştırılma koşulunun gerçekleşmediğini, bu nedenle açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı şirkette toplam 4 kişinin çalıştırıldığı tek bir işyerinin bulunduğu, yurt içinde veya yurt dışında aynı veya farklı iş kolunda başkaca bir işyeri bulunmadığı, 01/10/2010 tarihli iş sözleşmesinin davacı ile davalı şirket arasında imzalandığı, şirkette çalışan işçi sayısının 30 dan az olduğu anlaşılmış olmakla, davacının iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 18.maddesinde işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için fesih bildiriminin yapıldığı tarihte işyerinde 30 veya daha fazla işçi çalıştırılması gerekir. İşverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir.

Kanunkoyucu tarafından yurt dışında aynı işkolundaki işyerlerinde çalışan işçilerin dikkate alınmayacağı yönünde açık bir düzenleme yapılmamış olması

anlamlıdır. Aynı iş kolundaki işyerlerinin sadece ülke sınırları çerçevesinde değerlendirileceğine ilişkin yasal bir düzenleme bulunmamaktadır. O halde, işçi lehine hareket edilmeli ve aynı işkolunda başka işyerleri olan davalı işverene ait yurtiçi ve yurtdışı tüm işyerleri dikkate alınmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta davalı şirketle davacı arasında yapılan dosyada mevcut 01/10/2010 tarihli iş sözleşmesinin 5.1 ve 5.2 maddelerinde açıkça belirtildiği şekilde, davalı işyerinin uluslararası faaliyet gösteren bir grubun parçası olduğu yönünde açıkça sözleşme şartı kararlaştırılmıştır. Mahkemece sadece işyerinin tek başına tüzel kişiliğe haiz ve çalışan sayısının 4 olduğu hususuna itibar edilerek sonucuna varılmış olması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; Gerekirse Dış İşleri Bakanlığı ilgili birimleri aracılığıyla davalı şirketin birlikte faaliyette bulunduğu uluslararası gurubun gerçek çalışan sayısını tespit ederek detaylı araştırma sonucunda ulaşılacak bilgi ve belgeler ışığında davalı şirketin yurtiçi ve yurtdışında aynı iş kolunda çalışan işçi sayısı belirlenerek çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece bu yön üzerinde durulmaksızın ve eksik araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi bozma nedenidir.

Yapılacak iş; Gerekirse Dış İşleri Bakanlığı ilgili birimleri aracılığıyla davalı şirketin birlikte faaliyette bulunduğu uluslararası gurubun gerçek çalışan sayısını tespit ederek detaylı araştırma sonucunda ulaşılacak bilgi ve belgeler ışığında davalı şirketin yurtiçi ve yurtdışında aynı iş kolunda çalışan işçi sayısı belirlenerek çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece bu yön üzerinde durulmaksızın ve eksik araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ; Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 22.04.2013 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4989, Karar No: 2009/5280, Tarih: 12.10.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/4989 E.  ,  2009/5280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mah. Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 12.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13797, Karar No: 2015/30930, Tarih: 11.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/13797 E.  ,  2015/30930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/314901

MAHKEMESİ : Amasya 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2014

EK KARAR TARİHİ : 24/07/2014

NUMARASI : 2014/437 (E) ve 2014/73 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık tarafından mahkemeye sunulan dilekçede eski hale getirme istemi ile birlikte temyiz talebinde de bulunulduğu anlaşılmakla; CMK’nın 42. maddesi gereğince temyiz hakkını elde etmeye yönelik eski hale getirme istemi hakkında karar vermeye temyiz incelemesini yapacak olan Yargıtay'ın yetkili olması karşısında, yerel mahkemenin yetkisi bulunmadığı halde talebinin reddine ilişkin olarak verdiği 24/07/2014 tarihli ek kararın hukuken geçersiz olduğunun tespitiyle, gerekçeli kararın yöntemine göre tebliğ edilmediğine ilişkin olarak dile getirilen düşünceler yerinde görülmeyerek yapılan incelemede;

Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık M.. C..'un tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 11/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3800, Karar No: 2022/6402, Tarih: 21.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/3800 E.  ,  2022/6402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına dair yapılacak tespitin, on sekiz yaş altındaki çocuklarda suç tarihinden itibaren en az 6 ay, erişkinlerde ise en az 12 ay geçtikten sonra Adli Tıp Kurumu 6. ihtisas kurulu ya da bu kurul ölçütlerine göre Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerde teşekkül ettirilecek heyetten rapor alınmak suretiyle yapılması gerektiği gözetilmeden Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalınca düzenlenen 11.08.2014 tarihli rapora dayanılarak eksik araştırma ile suça sürüklenen çocuğun cezasının 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesi uyarınca arttırılması,

Kabule göre de;

Mağdurun beyanları, intikal süresi, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında ilk derece mahkemesince suça sürüklenen çocuğun, mağduru cami tuvaletine götürerek burada gerçekleştirdiği eyleminden bir yıl kadar önce de mağduru çağırdığı evinde cinsel istismarda bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında müsnet suçtan belirlenen cezanın zincirleme suça ilişkin 5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.6.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.