muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12825, Karar No: 2018/6619, Tarih: 11.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/12825 E.  ,  2018/6619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... ve ... hakkında suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan beraat Sanıklar ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan beraat

Suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan sanıklar ..., ... ve ...'in, dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ...'ın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan, sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 157/1 ve 281/1. maddelerine göre, dolandırıcılık ile suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçlarında; asli zamanaşımı süresinin 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresinin 12 yıl olduğu, suç tarihinin 05/08/2008, iddianamenin düzenlenme tarihinin ise 23/09/2009 olduğu, sanıklar ..., ... ve ... yönünden sanıkların sorgusunun yapıldığı 09/01/2009 tarihinden itibaren, sanıklar ... ve ... yönünden sanık ...'ın sorgusunun yapıldığı 14/09/2009 tarihinden itibaren dava zamanaşımını kesen başka bir işlem bulunmadığı, dolayısıyla hüküm tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesine göre belirlenen sekiz yıllık asli zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

B) Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, babası olan sanık ... ile birlikte katılanın yetkilisi olduğu şirkete ait tıra müşteri olup, aracı ustaya gösterme bahanesiyle tır garajından teslim aldıkları, daha sonra geri getirmeyerek diğer sanıklara parçalattıklarının iddia edildiği somut olayda, dosya kapsamında alınan beyanlara göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığına ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter nitelikte delil elde edilemediğinin mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın savunmasının çelişkili ve hayatın olağan akışına aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 11/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4104, Karar No: 2013/4229, Tarih: 19.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/4104 E.  ,  2013/4229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca taşınmazın değerinin tespiti için yapılan değerlendirmede somut emsal olarak alınan ... Mahallesi 938 ada 16 parsel sayılı taşınmazın, değerlendirme tarihi olan 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7638, Karar No: 2016/5900, Tarih: 04.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/7638 E.  ,  2016/5900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ...'nun, mühür bozma suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair... Asliye Ceza Mahkemesinin 23.07.2010 tarih, 2010/213-724 sayılı kararının 14.09.2010 tarihinde kesinleşmesi, ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/697 esas, 2014/139 sayılı kararı ile sanığın denetim süresi içerisinde yeniden kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle ihbarda bulunulması üzerine hükmün CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına ilişkin ... Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2014 tarih, 2014/301-440 sayılı kararının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrasında, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suçun işlenmesi halinde veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde mahkemece hükmün açıklanacağı belirtilmiş olup, ihbara konu ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2013/697 esas, 2014/139 sayılı, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 97/1. maddesinde düzenlenen terk suçundan 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine ve neticeten 1800 lira adli para cezası ile cezalandırılmasına dair kararının, hüküm tarihindeki yasal düzenlemelere göre temyiz kabiliyetinin bulunmasına rağmen, 5271 sayılı CMK'nın 231/2. maddesine aykırı olarak sanığa başvurabileceği kanun yolu, mercii ve süresi bildirilmeden, kesin nitelikte olduğundan bahisle 27.02.2014 tarihi itibariyle kesinleştirildiği, yargı kararlarına karşı başvurulacak yasa yolu ile süresinin açıkça doğru olarak gösterilmemiş olması bu hakkın etkin bir şekilde kullanılmasını doğrudan etkileyebileceğinden belirtilen eksiklik giderilmeden yasalarda öngörülen başvuru süresinin işlemeye başlamayacağının kabulünde zorunluluk bulunduğundan, usulüne uygun olarak kesinleşmeyen bu karara dayanılarak, sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği kabul edilerek hükmün açıklanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12554, Karar No: 2012/15910, Tarih: 06.07.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/12554 E.  ,  2012/15910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fark ücret alacağı, ilave tediye, ikramiye, yemek bedeli, sosyal yardım alacağı, koruyucu gıda ve temizlik yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 06.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3341, Karar No: 2012/6374, Tarih: 11.09.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/3341 E.  ,  2012/6374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM :TCK.nun 81/1, 29, 62, 35/2 maddeleri uyarınca neticeten sanığın 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanığın karın, skapula, sol kol bölgelerinden birer kez ve sol koltuk altı bölgesinden iki kez bıçakladığı mağduru;duedonum, jujenum ve pankreas yaralanmasına ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda, 9 ila 15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurda meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine, yazılı biçimde mağdurda hiç yaralanma olmamış gibi 9 yıl hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip,sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, haksız tahrikin derecesine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, CMUK.nun 322. maddesiyle tanınan yetkiye istinaden, hükümde teşebbüs nedeniyle cezada indirim yapılması sırasında madde numarası gösterilmediğinden, " 5237 sayılı TCK.nun 35/2 maddesi

uyarınca" ibaresinin ilgili bölüme eklenmesine, karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 11/09/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3126, Karar No: 2014/12912, Tarih: 19.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3126 E.  ,  2014/12912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenip gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2674, Karar No: 2016/11074, Tarih: 02.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/2674 E.  ,  2016/11074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacı işçinin iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, yıllık izinleri kullandırılmadığı gibi karşılığı olan ücretlerin de ödenmediğini, fazla çalışma yapmasına ve ulusal bayram genel tatillerde çalışmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yılık izin ücreti, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı ile ikale ve ibraname sözleşmeleri imzalandığını, fazla çalışma yapmadığını, ulusal bayarm genel tatil ücretlerinin ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemece ikale sözleşmesi dikkate alınarak kıdem ve ihbar tazminatlarının reddine, davacının ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödenmesi nedeni ile bu talebin reddine, yıllık izin ve fazla çalışma ücreti taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Kararı yasal süresi içerisinde davalı vekili temiz etmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

2- HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekilinin dava dilekçesinde talep ettiği alacakların sembolik miktarlar olduğu anlaşılmaktadır. Dava, niteliği itibariyle külli tespit kısmi eda istemli belirsiz alacak davasıdır. Bu nedenle davacının alacaklarına işletilecek faizlerin başlangıç tarihlerinin dava ve ıslah tarihleri olarak ayrı ayrı belirtilmesi gerekirken talep edilen tüm alacaklara dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalıdır.

3-Hükmedilen alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun kararda belirtilmemesinin hükmün infazında tereddüt yaratacağının düşünülmemesi de isabetsizdir.

4-Yerel mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan brüt fazla çalışma ücretinden brütten nete çevirme sırasında sadece gelir vergisi ile damga vergisi kesintisi yapıldığı, %14 oranında işçi payı ile 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu uyarınca % 1 oranında işsizlik sigortası primi kesintilerinin yapılmadığı anlaşılmıştır.

3-Hükmedilen alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun kararda belirtilmemesinin hükmün infazında tereddüt yaratacağının düşünülmemesi de isabetsizdir.

4-Yerel mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan brüt fazla çalışma ücretinden brütten nete çevirme sırasında sadece gelir vergisi ile damga vergisi kesintisi yapıldığı, %14 oranında işçi payı ile 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu uyarınca % 1 oranında işsizlik sigortası primi kesintilerinin yapılmadığı anlaşılmıştır.

Brütün nete çevrilmesi sırasında ve işsizlik sigortası primi kesintileri yapılmayarak, işveren aleyhine fazla miktarda fazla çalışma ücreti alacağının hüküm altına alınması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3855, Karar No: 2018/16788, Tarih: 24.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/3855 E.  ,  2018/16788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın çaldığı eşyanın değerinin 83,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de; Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6193, Karar No: 2014/11625, Tarih: 17.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6193 E.  ,  2014/11625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 8. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/01/2014

NUMARASI : 2013/207-2014/31

Taraflar arasında görülen davada İzmir 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.01.2014 tarih ve 2013/207-2014/31 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı A.. Ç.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı A.. Ç.. ile birlikte davalı şirketi kurduklarını, aradan 8 yıl geçmiş olmasına rağmen davalı şirketin hiçbir ticari faaliyette bulunmadığını, şirketin kuruluş amacını gerçekleştirmesinin imkansız olduğunu ileri sürerek, davalı şirketin feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı A.. Ç.. vekili, şirketin feshini talep ettiklerini, şirketi asıl kuranın ortak olarak gözükmeyen dava dışı kişi olduğunu, bu kişiye yardım amacıyla müvekkilinin davalı şirketi kurduğunu, davacıyı tanımadığını savunarak, davanın kabulünü istemiştir.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı şirketin faaliyetlerine devam etmediği, şirketin sermaye şirketi olmasına rağmen kâr sağlayacak hiçbir faaliyetinin olmadığı, şirket ortaklarının hedefledikleri amaçların gerçekleşmediği ve gerçekleşmesinin de söz konusu olmadığı gerekçesiyle, 6102 sayılı TTK'nın 636/3 maddesi uyarınca şirketin fesih ve tasfiyesine, tasfiye memuru atanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı A.. Ç.. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, limited şirketin feshi istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, limited şirket ortağı olan davalı A.. Ç.. yönünden de davanın kabulüne karar verilmişse de, şirket fesih davasında husumetin şirkete yöneltilmesi gerekli ve yeterli olup, şirket ortağına husumet düşmemektedir. Bu durumda, davalı A.. Ç.. yönünden davanın husumetten reddi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın mümeyyiz davalı A.. Ç.. yararına bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre mümeyyiz davalı A.. Ç.. vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı A.. Ç.. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın mümeyyiz davalı A.. Ç.. yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı A.. Ç.. vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı A.. Ç..'a iadesine, 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.