muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/487, Karar No: 2007/491, Tarih: 04.07.2007

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi,bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılardan Hıdır Ç.....

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN: Davalılardan Hıdır Ç.....

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalılardan Hıdır Ç.....'in temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 4.7.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/4055, Karar No: 2025/6138, Tarih: 22.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/4055 E.  ,  2025/6138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2025/99 Esas, 2025/149 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Kızıltepe Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.07.2024 Tarihli ve 2023/245 Esas, 2023/345 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ... 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve mahkemenin 09.02.2021 tarihli kararıyla kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi 05.02.2024 tarihli dilekçesiyle vasinin değiştirilmesini talep edilmiştir.

Kısıtlı ... 11.11.2024 tarihli dilekçesi ile adresinin Sarıyer/İstanbul olarak değiştirilmesine izin verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 04.12.2024 tarihli ek kararıyla kısıtlının yerleşim yeri adresinin ... Cad. No:64 .../İstanbul olduğu gerekçesiyle adres değişikliği için izin ve yetki verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. İstanbul 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.02.2025 Tarihli ve 2025/99 Esas, 2025/149 Karar Sayılı Kararı

UYAP sistemi üzerinden yapılan sorgulamada kısıtlının yerleşim yeri adresinin verilen yetki ile değiştirilmediği, kısıtlının yerleşim yeri adresinin ... Mah. 349 Sk. No:18/1 İç Kapı No:1 .../ Mardin olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vasisinin ve yerleşim yeri adresinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Kızıltepe Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun'un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olduğundan vesayet dosyasının takibi ile İstanbul 13. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Kızıltepe Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun'un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olduğundan vesayet dosyasının takibi ile İstanbul 13. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1982, Karar No: 2022/3267, Tarih: 05.04.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/1982 E.  ,  2022/3267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Babalık Davası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı vekili Av. ...'in dosya içerisinde ve UYAP’ta bulunan vekâletnamesi okunaksızdır. Açıkça yetki verilmemiş ise vekil, kişiye sıkı sıkıya bağlı haklarla ilgili davaları açamaz ve takip edemez (HMK m. 74). TMK'nin 301. maddesine göre, evlilik haricinde doğan çocukla baba arasındaki soybağı hakim hükmüyle kurulabilir. Bunu sağlayan dava ise babalık davasıdır. Babalık davası, şahsa sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Buna göre; Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 74. maddesi gereğince adı geçen davalı vekilinden vekâletnamesinde özel yetki varsa dosyaya okunaklı bir örneğini sunması yoksa babalık davasını takip edebilmesi için özel yetkiyi içeren vekâletname istenmesi(verilmemesi halinde yetkisiz vekil tarafından yapılan temyiz başvurusunun incelenemeyeceği hususu da ihtar edilmek suretiyle), bu süre içinde vekâletname verilmemesi halinde asıla kararın tebliği ile, asıl tarafından temyiz veya temyizden feragat dilekçesi verilmesi halinde dilekçe eklendikten, sonra gönderilmek üzere iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesine İADESİNE, oy birliğiyle karar verildi. 05.04.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2017/761, Karar No: 2017/14939, Tarih: 19.12.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/761 E.  ,  2017/14939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ve nafakaların miktarı yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakalar ve velayet düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle, bozma sonrası verilen hükümde erkeğe yüklenen sadakatsizlik vakıasının ilk hükümde yer almadığının ve ilk hükmün davacı-karşı davalı kadın tarafından temyiz edilmediğinden bu eylemin erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinin, buna karşın mahkemece belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışları yanında erkeğin birlik görevlerini yerine getirmediği hususunun sabit olduğunun, yine davacı -karşı davalı kadına bozma ilamında geçen erkeğin başına odun ile vurması şeklindeki kesinleşen kusurlu davranışına ek olarak bozma sonrası verilen hükümde erkeği satırla kovalaması ve erkeğe hakaret etmesi kusurlarının bozma kararımız doğrultusunda kadına kusur olarak yüklenemeyeceğinin anlaşılmasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda boşanmaya sebebiyet veren olaylarda her ne kadar taraflar eşit kusurlu kabul edilerek davacı -karşı davalı kadının tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş ise de yapılan yargılama, toplanan deliller ve Dairemizin 2015/12417 esas, 2016/3588 karar sayılı bozma ilamına göre boşanmaya sebebiyet veren vakıalardan eşine fiziksel şiddet uygulayan, hakaret eden ve birlik görevlerini yerine getirmeyen erkeğin ağır kusurlu olduğu, buna karşın eşinin başına odunla vuran kadının ise daha az kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı - karşı davalı kadının tazminat (TMK.m.174/1-2) taleplerinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3- Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı -karşı davalı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı -karşı davalı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukanda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.12.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/688, Karar No: 2014/11364, Tarih: 21.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/688 E.  ,  2014/11364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6986, Karar No: 2013/21312, Tarih: 25.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/6986 E.  ,  2013/21312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.10.2012 tarih ve 2011/113-2012/238 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı Vekili,  taraflar arasında yapılan sözlü anlaşma gereğince,  limana gelen iki gemi dolusu çeltiğin depolara taşınması, muhafaza ve depoda gözetilmesi işini yüklenen davalının depolara naklettiği Baldo ve Osmancık cinsi çeltikleri ayrı ayrı depolara  boşaltması gerekirken, dört ayrı depoya karışık olarak depolamak suretiyle davacıyı zarara uğrattığından fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 126.836,92 TL davacı zararının faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; gemi ile Bandırma Limanına gelen çeltik ürününün davacının emir ve talimatı ile taşınıp davacının hazır olan çalışanına mal teslimi yapıldığını, ondan sonra da fatura düzenlenip kısmi ödeme yapıldığını, davalı şirketin herhangi bir sorumluluğunun olamayacağını, ürünlerin üzerinde cins, nitelik veya hangi ambarlara döküleceğine ilişkin etiket, prospektüs ve açıklama bulunmadığını,  kaldı ki, taşıma işinin gerçekleştiği 22/11/2010 tarihinden 19/01/2011 tarihine kadar uzunca bir süre geçtiğini pirinçlerin birbirine karışması olayının taşımadan sonra da gerçekleşebileceğini savunarak davanın reddini  istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki sözlü anlaşmaya göre nakledilecek emtianın, pirinç değil kabuklarından ayrılmamış çeltik ürünü olduğu, bu şekildeki ürünün farklı cinslerinin üzerlerinde bir etiket, ayırıcı açıklama veya işaret olmadan ayırdedilmesinin uzmanlık gerektirdiği, davalının nakliyeci olup bu konuda uzman olmadığı, davacı basiretli bir tüccar gibi nakliye sırasında bu tür karışıklıkların meydana gelmemesi için her türlü tedbiri almak zorunda olduğu, davacının bu konudaki gerekli tedbirleri aldığına dair iddiası dışında hiçbir delili bulunmadığı, bu nedenle meydana gelen zarardan doğrudan doğruya basiretli bir tüccar gibi hareket etmeyen davacının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4141, Karar No: 2018/3704, Tarih: 17.05.2018

**5. Ceza Dairesi         2016/4141 E.  ,  2018/3704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi ihmal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan görevi ihmal suçunun 765 sayılı TCK'nın 230. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen beş ve yedi yıl altı aylık asli ve ilaveli zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, suç tarihi 08/02/2005'ten itibaren soruşturma izniyle ilgili durma süreleri de eklendiğinde zamanaşımı süresinin hükümden önce dolduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Yasanın 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 17/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7342, Karar No: 2015/2918, Tarih: 18.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/7342 E.  ,  2015/2918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanan; 2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK'nın 62, 51/1-3, 53/1, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... İl Emniyet Müdürlüğü'ne yapılan izinsiz kazı faaliyeti ihbarı üzerine, olay yeri olan ... ili, merkez .... mahallesinde yer alan ve ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 16.08.1989 tarih ve 461 sayılı kararıyla 2. derece arkeolojik sit alanı ilan edilen ....Mezarlığı'na giden kolluk görevlilerince, sanık ... ile haklarında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı temyiz incelemesine gelmeyen sanıklar .... ve ...'ın, kazma ve kürek gibi suç aletleriyle izinsiz kazı yaptıkları esnada yakalandıkları, olay yerinde yapılan incelemede sanıklar tarafından 70 cm derinliğinde ve 65x90 cm genişliğinde kazılmış olduğunun tespit edildiği, sanıklar hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, kararı temyiz incelemesine gelen sanık ...'ın verdiği ifadelerinde, kültür varlığı bulabilmek amacıyla eski mezarlıkta kazı yapmaya karar verdiklerini, kazı yaptıkları esnada da yakalandıklarını beyan ettiği, tüm dosya kapsamından sanığın, sit alanı kabul edilmiş yerde, kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yaptığı ve eyleminin sabit olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı, alt soy haricindeki kişiler yününden ise, yoksunluğun, hapis cezasının infazına kadar devam edeceğinin gözetilmemesi,

./.

-2-

TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı, alt soy haricindeki kişiler yününden ise, yoksunluğun, hapis cezasının infazına kadar devam edeceğinin gözetilmemesi,

./.

-2-

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık hakkında kurulan hükmün TCK'nın 53/1 maddesine ilişkin 7. paragrafı hükümden çıkartılarak, yerine, “sanığın, TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise sanığın cezası ertelendiğinden, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanmasına yer olmadığına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2680, Karar No: 2015/7577, Tarih: 05.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/2680 E.  ,  2015/7577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞANLIURFA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/10/2014

NUMARASI : 2012/606-2014/615

Dava, sulama birliğine ait sulama kanalı kullanma bedeline ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4. Hukuk Dairesinindir.

Dosya, Yargıtay 13. Hukuk Dairesince incelenerek görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmiş olup, 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasanın 2.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İş Bölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.