muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15263, Karar No: 2016/5582, Tarih: 23.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/15263 E.  ,  2016/5582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/03/2015

NUMARASI : 2013/155-2015/225

Taraflar arasında görülen davada ... ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/03/2015 tarih ve 2013/155-2015/225 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... Turizme ait araçla seyahat etmekte iken, aracın kaza yapması sebebiyle geçici işgörmezlik ve kalıcı sakatlık zararı yanı sıra manevi zararının bulunduğunu, aracın zorunlu taşımacılık sigorta poliçesi ve koltuk ferdi kaza sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu ileri sürerek, 1.000 TL maddi tazminatın zorunlu taşımacılık sigorta poliçesi nedeniyle sigorta şirketinden, 1.000 TL maddi tazminatın ferdi kaza koltuk sigorta poliçesi nedeniyle sigorta şirketinden, 15.000 TL manevi tazminatın davalı ... Turizm şirketinden kaza tarihinden, mümkün olmadığı takdirde dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı sigorta şirketi, kusur oranı ve poliçe limiti ile sınırlı olarak sorumlu olduklarını, SGK tarafından yapılan ödemelerin nazara alınması gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının meydana gelen kaza nedeniyle genel beden gücünden kayıp oranının %11.1 ve kalıcı olduğu, olay tarihi itibariyle yaralanma nedeniyle geçici işgörmezlik için öngörülen süreni 75 gün olduğu, aracın Zorunlu Taşımacılık Sigorta Poliçesi ve Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Poliçesi ile davalı sigorta şirketine sigortalı olduğu gerekçesiyle, davacının dava tarihi itibariyle davalı .... Sigorta A.Ş'den Ferdi Kaza Koltuk Sigortası sebebiyle 3.000 TL maddi tazminat ile Zorunlu Taşımacılık Sigorta Poliçesi sebebiyle 52.681,82 TL geçici işgörmezlik ve kalıcı işgörmezlik tazminatının davacıya verilmesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, dava konusu olay sebebiyle tarafları kusur durumları ve davacının olay nedeniyle çekmiş olduğu acı ve ızdırabın karşılanabilmesi gerekçesiyle, 15.000 TL manevi tazminatın davalı ... Turizm Uluslararası Yolcu Taşıma Tic. Ltd. Şirketi'nden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, taşıma esnasında yolcunun yaralanması nedeniyle açılan maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda yazılı olduğu şekilde karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, taşıma esnasında yolcunun yaralanması nedeniyle açılan maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda yazılı olduğu şekilde karar verilmiştir.

Davalı ... Turizm Uluslararası Yolcu Taşıma Limited Şirketi'nden manevi tazminat talep edilmiş ve mahkemece de hüküm altına alınmış ise de BK'nın 98/2. maddesi gereğince uygulanması gereken BK'nın 41'inci maddesi gereğince davacı yararına talebi gibi kaza tarihinden itibaren faize hükmetmek gerekirken dava tarihinden itibaren hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

2-Davalı .... Sigorta A.Ş. yönünden de davacı kaza tarihinden itibaren faiz talep etmiş olup, mahkemece davalı sigorta şirketi yönünden de temerrüde düştüğü tarih belirlenmek suretiyle faizin başlangıcı yönünden hüküm oluşturulması gerektiği gibi, ayrıca hükmedilen tüm tazminatlarda işin ticari olması nedeniyle infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde avans faizine hükmetmek gerekirken ticari faize hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

3-Ayrıca, davacı tarafından yapılan 600 TL Adli Tıp Raporu masrafının mahkeme masrafına dahil edilmemesi de doğru olmayıp, kararın açıklanan tüm bu nedenlerle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1), (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1998, Karar No: 2017/5879, Tarih: 23.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/1998 E.  ,  2017/5879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen re'sen de temyize tabi hüküm temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi.

5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, suçtan zarar gören mağdurenin şikayetçi olduğu, vekilin de sanığın cezalandırılmasını isteyip mahkemece verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 sayılı Kararında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca mağdure ...'in davaya katılmasına ve Av. ...'ın katılan mağdure vekili olarak kabul edilmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tabi hükmün ONANMASINA, 23.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8302, Karar No: 2019/4063, Tarih: 27.02.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/8302 E.  ,  2019/4063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

A- Sanığa yükletilen hakaret eylemine ilişkin yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ...'nün ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B- Sanığa yükletilen tehdit eylemine gelince, başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesi gereğince gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılma tedbirine çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken infazı sınırlar şekilde; "Temizlik hizmetinde çalıştırılmasına," karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'nün temyiz iddiaları bu nedenle yerinde yerinde ise de, bu aykırılıklar yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, tebliğnameye uygun olarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1 madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322 maddesi uyarınca, hüküm kısmında yer alan "denetimli serbestlik listesinde gösterilen 'temizlik işlerinde çalıştırılmasına' hükmedilen bu tedbirin infazına" ibaresinin çıkarılması suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5070, Karar No: 2020/6419, Tarih: 20.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/5070 E.  ,  2020/6419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : El atmanın Önlenmesi Ve Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, vekil edeninin muris ...'ın mirasçısı olduğunu, muris İsmail'in ise 214 parsel sayılı taşınmazın maliklerinden olduğunu, davalının vekil edeninin malik olduğu taşınmaza alabalık çiftliği kurarak haksız olarak el attığını belirterek, davalının dava konusu taşınmaza el atmasının yıkım suretiyle önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, balık çiftliği kurulan arazinin davacıya ait 214 sayılı parselin içinde olmadığını, vekil edeninin 2001 yılında tüm resmi kurumlardan izin ve onay almak suretiyle davacının da bilgisi dahilinde söz konusu çiftliği kurduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuş, yapılacak keşifte ve alınacak bilirkişi raporlarında alabalık çiftliğinin kurulduğu arazinin tamamı veya bir kısmının davacının hissedarı bulunduğu arazi içinde kaldığının tespit edilmesi halinde, TMK’nin 724 ve 725 maddeleri kapsamında, yapının değeri arazinin değerinden açıkça fazla olduğundan ve yapının yıkılması aşırı zarara yol açacağından taşınmazın balık çiftliğinin kurulduğu kısmının mülkiyetinin uygun bir bedel karşılığında vekil edenine devredilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının 2001 yılında yapılan inşaata bir itirazının olmadığı, yine, davacı ile yeri davalıya kiralayan diğer mirasçı arasında fiili bir taksimin yapıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydına dayanarak açılmış elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 214 parsel sayılı taşınmazın 3.260,00 m2 yüzölçümünde fındık bahçesi niteliğinde davacı murisi ... ile dava dışı malikler adına tapuda kayıtlı olduğu, muris ...'ın 16.07.1987 tarihinde vefat ettiği, geriye mirasçı olarak davacı ... ile dava dışı ... kaldığı, Mahkemece yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporuna göre, davalıya ait olan balık havuzunun 145,97 m2 lik, ahşap lokantanın 30,74 m2 lik, 2 katlı yapının ise 26,64 m2 lik kısmının dava konusu taşınmaz üzerinde kaldığının, yapıların yarısından fazlasının dava konusu parselde kalması nedeni ile tamamının yıkılması gerekeceğinin tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 683. maddesinde; malikin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, tasarrufta bulunma, yararlanma yetkilerine sahip olduğu, malını haksız olarak elinde bulunduran kişiye karşı her türlü elatmanın önlenmesi davası açabileceği öngörülmüştür.

Hemen belirtmek gerekir ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 683. maddesinde; malikin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, tasarrufta bulunma, yararlanma yetkilerine sahip olduğu, malını haksız olarak elinde bulunduran kişiye karşı her türlü elatmanın önlenmesi davası açabileceği öngörülmüştür.

Açıklanan hukuki olgular ışığı altında somut olaya gelince; Mahkemece, hükme yeterli bir araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur. Şöyle ki, Mahkemece, davalının dava konusu havuzu yapmakta iyiniyetli olduğu ve tanık beyanlarına göre de, davacı ile dava konusu yeri davalıya kiralayan mirasçı Yusuf arasında fiili taksim olduğu ve dava konusu yeri Yusuf'un kullandığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, dava konusu taşınmazda davacı ile dava konusu yeri kiralayan Yusuf dışında maliklerin de bulunduğu, dosya içerindeki tanık beyanları incelendiğinde, tanıkların sadece Yusuf ile davacı arasındaki fiili kullanımdan bahsettiği, diğer hisse sahipleri ile ilgili bir açıklamada bulunmadığı, bu durumda, 214 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı, tapu maliki muris İsmail'in veraset ilamı ve dosya içerisindeki tanık beyanları ile birlikte incelendiğinde, gerek İsmail mirasçıları gerekse tapu kaydındaki diğer malikler arasındaki fiili taksim olgusunun davacı tarafından ispatlanamadığı ortadadır. O halde, Mahkemece yapılacak iş, dava konusu taşınmazda fiili taksim olmadığı, davacının taşınmazda malik olduğu, davalının ise dava konusu taşınmazda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının olmadığı hususları gözönüne alınarak, davalı tarafın temliken tescil isteği hakkında da olumlu-olumsuz bir karar verilmemiş olması nedeni ile, tüm taraf taleplerin birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi olmalıdır.

Yine, yıkım istekli davalarda, yıkılması istenen ve mütemmim cüz niteliği taşıyan binanın, ana nüvesinin yer aldığı taşınmaz maliklerinin tümünün davada yer alması gerekir. Ne var ki, davacının intikalen paydaşı olduğu taşınmazda dava dışı paydaşlar da olduğu halde bu kişilerin davaya dahil edilmeden sonuca gidildiği anlaşılmaktadır. O halde; 214 parsel sayılı taşınmazın diğer paydaşlarının da davaya dahil edilerek karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile taraf teşkili sağlanmadan sonuca gidilmiş olması da doğru değildir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 20.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/15793, Karar No: 2016/8938, Tarih: 13.10.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/15793 E.  ,  2016/8938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : 1-...

2-...

DAVALILAR : 1...

2-...

3-...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi dışında davalı ... AŞ vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Mahkeme hükmü davalı ...Ş.'ye 21.10.2013 tarihinde, tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi, HUMK’nin 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 02.01.2014 tarihinde verilmiş, hüküm davalı ...'a 10.10.2013 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi, HUMK’nin 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 15.11.2013 tarihinde verilmiştir. Her ne kadar mahkeme hükmü davalılara ikinci kez tebliğ edilmiş ise de yapılan bu tebliğler temyiz sürelerinin işlemeye başlaması açısından sonuç doğurmayacak olup mahkeme hükmünün davalılara ilk tebliğ tarihi ve temyiz dilekçelerinin kayıt ve harç yatırma tarihleri itibari ile temyiz talepleri süresinden sonra yapılmış olup süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz istemlerinin reddi gerekmiştir.

...

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin ve davalı ... vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 13.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14249, Karar No: 2011/14211, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/14249 E.  ,  2011/14211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12/05/2009 gün ve 5675 - 8050 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli Koçullu köyü 134 ada 66 parsel (1693 m2) hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazın kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14 - 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu taşınmazın B (999.48 m2) bölümünün orman niteliğiyle Hazine, A (693.66 m2) bölümünün tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 07/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2154, Karar No: 2015/19289, Tarih: 16.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/2154 E.  ,  2015/19289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otobüs ile, gündüz vakti, tek yönlü üç şeritli meskun mahal dışında bulunan 13 metre genişliğindeki otoyolun ikinci şeridinde seyir halinde iken, sağ şeritte seyreden araçları dikkate almadan emniyet şeridine doğru manevra yaptığı sırada, sanıkla aynı istikamette yolun 3. şeridinde seyreden ölenin idaresindeki 14 ton demir yüklü tırın 5 metre fren yaptıktan sonra tırın ön kısmı ile sanığın kullandığı otobüsün sol arka kısmına çarpması neticesinde, tır şoförünün öldüğü olayda, mahkemece tam kusurlu sanık hakkında temel cezanın 3 yıl hapis olarak belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamede alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak ceza verilmesini öneren bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, kusura, eksik incelemeye ve mahkumiyet hükmüne ilişkin, katılanlar vekilinin, sanık hakkında TCK’nın 85/2. maddesinin uygulanması istemine ve alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak hapis cezası verilmesi istemine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 16/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2896, Karar No: 2012/6925, Tarih: 10.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/2896 E.  ,  2012/6925 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Temyiz eden davacılar vekili Av....'ın davacı ...'ten alınmış (velayet altında ise velilerinden bu sıfatla) vekaletnamesi dosyada bulunmamaktadır. Avukat ...'ın bu davacıdan veya velisinden alınmış vekaletnamesi varsa aslının ya da onaylı örneğinin harçlandırılmış şekilde getirtilerek dosyaya konulması, yoksa durum tutanak ile tespit edilerek hükmün davacı ...'e 7201 sayılı Tebligat Yasası ve Tüzüğüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi,

2-Davacı ...'in babası ...'in eş ve çocuklarını gösterir nüfus aile kayıt tablosunun Nüfus Müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 10.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9190, Karar No: 2011/8323, Tarih: 14.06.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/9190 E.  ,  2011/8323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yakınanın akşam üzeri işyerine geldiğinde hırsızlık olduğunu görerek müracaatta bulunduğunu bildirmesi, sanığın da suçu kabul etmemesi karşısında; suçun gece sayılan zaman dilimi içinde işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde açıklanıp gösterilmeden, yazılı şekilde 5237 sayılı TCK’nun 143/1. maddesi ile cezadan artırım yapılması,

2- Özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53. maddesi ile uygulama yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 14.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.