muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/28343, Karar No: 2018/872, Tarih: 18.01.2018

**17. Ceza Dairesi         2015/28343 E.  ,  2018/872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) UYAP kayıtlarına göre, suç tarihinde güneşin batış saatinin 16.41 olduğu, TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 17.41'den sonraki zaman diliminin gece olarak kabul edilmesi gerektiği, kolluk tarafından tutulan 05/11/2013 tarihli tutanaktan olayın 18.40 sularında gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin kabulü gerekirken, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi gereğince artırım yapılmayarak eksik cezaya hükmedilmesi,

2) 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 7. fıkrası gereğince hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesi gerekirken, sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine karar verilmemesi,

3) 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; market içerisinden toplam değerleri 11,35 TL olan 2 adet parfüm çalan sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin miktar olarak az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; market içerisinden toplam değerleri 11,35 TL olan 2 adet parfüm çalan sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin miktar olarak az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4)Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi gereğince sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 18/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7807, Karar No: 2010/3204, Tarih: 17.03.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/7807 E.  ,  2010/3204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 516/4, 59, 40, 72, 95. maddeleri ile 647 sayılı Kanunun 4, 5. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sokaktaki elektirik direği lambasını kırarak zarar vermekten ibaret eyleminin, 765 sayılı TCK'nın 516/ilk maddesi kapsamında kalan suçu oluşturacağı ve bu suçun takibinin şikayete bağlı olup, bu hususta bir şikayet bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince davanın düşürülmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13648, Karar No: 2016/9200, Tarih: 29.11.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/13648 E.  ,  2016/9200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen .../05/2015 tarih ve 2015/504-2015/360 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ...Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici .../.... maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/... maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin uçağın iniş yapamaması sebebiyle rahatsızlanarak felç kaldığını ileri sürerek, maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin davada tüketici mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı, davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davalı ...Ş vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ...vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 29/.../2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13969, Karar No: 2012/11892, Tarih: 26.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/13969 E.  ,  2012/11892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığına suçun işlediği yer ve zaman diliminin mahallinde eklenmesi mümkün görülmüştür.

1- Mağdurun Diyarbakır ... Hastanesi beyin cerrahı uzmanı tarafından düzenlenen 13/04/2007 tarihli adli raporunda kafa bölgesinde kırık nedeniyle orta derece hayati tehlike geçirdiğinin tespit edilmesine rağmen yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin belirtildiği anlaşılmakla mağdurun yaralanmasının Dairemizin yerleşik içtihatları ve Adli Tıp Kurumu'nun uygulamalarına göre basit bir tıbbi müdahale giderilemeyeceği düşünülmeden ve mağdurun tüm tedavi evrakları ile raporları Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek yeniden raporunun aldırılmasının ardından sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

Sanığın yaralama eylemini silahtan sayılan taş ile gerçekleştirmesi karşısında eyleminin şikayete tabi olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer ve üst Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4307, Karar No: 2012/9225, Tarih: 10.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/4307 E.  ,  2012/9225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle ve eziyet çektirerek kasten öldürme, nitelikli cinsel saldırı, hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : 1-Maktule ...'i canavarca hisle ve eziyet çektirerek kasten öldürme suçundan TCK.nun 82/1-b, 62/1 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

2-Nitelikli cinsel saldırı suçundan TCK.nun 102/2, 62/1 maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası.

3-Bina ve eklentileri dahilinde hırsızlık suçundan TCK.nun 142/1-b, 62/1 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası.

4-Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan TCK.nun 116/1, 62/1 maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası, CMK.nun 231/5 maddesi uyarınca sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ...'ın, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan mahkumiyetine dair kurulan hüküm yönünden;

23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/12 maddesi uyarınca kurulan, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar temyizi kabil olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi bulunduğundan, mahallince değerlendirme yapılmak üzere temyiz incelemesi dışı bırakılmıştır.

2-Sanık ...'ın canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme, cinsel saldırı ve nitelikli hırsızlık suçlarından mahkumiyetine dair kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın maktule karşı eylemi ile cinsel saldırı ve hırsızlık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde cinsel saldırı suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

A)Sanık ...'ın cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine dair kurulan hüküm yönünden;

A)Sanık ...'ın cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine dair kurulan hüküm yönünden;

Sanık hakkında belli haklardan yoksun bırakılmasına dair uygulama yapılırken TCK.nun 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan aynı Yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkisini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322.maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak; TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, "sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53/1-a,b,c,d,e maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın ise 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-Oluşa ve dosya içeriğine göre; maktule ...'in Şırnak'ta yalnız olarak yaşadığı, olay tarihinde sanığın maktulenin evine girerek zorla cinsel saldırıda bulunduğu, eylemini gerçekleştirdikten sonra cinsel saldırı suçunu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak ve yakalanmamak amacıyla maktuleyi elektrik kablosuyla boğarak öldürdüğü, daha sonra evdeki bazı eşyalar ile maktulenin cep telefonunu alarak kendi evine götürdüğü olayda;

a-Sanık ...'ın, canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme suçu yönünden;

Maktule ...'in bağla boğmaya bağlı mekanik asfiksi sonucu öldürülmesinin tek başına suçun canavarca hisle ya da eziyet çektirerek işlendiğini kabule yeterli

bulunmadığı, canavarca hisle öldürme, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olup, eziyet çektirerek öldürme ise ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olup sanığın öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastının da bulunması gerektiği, sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, ancak sanığın cinsel saldırı suçunu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak ve yakalanmamak amacıyla maktuleyi öldürdüğü anlaşılmakla; sanık hakkında TCK.nun 82/1-h maddesi uyarınca karar verilmesi gerekirken, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek TCK.nun 82/1-b maddesi gereğince hüküm kurulması,

b-Sanık ...'ın, nitelikli hırsızlık suçu yönünden;

b-Sanık ...'ın, nitelikli hırsızlık suçu yönünden;

Sanığın öldürme eylemini gerçekleştirdikten sonra ani ortaya çıkan kastla maktulenin ölmesinden yararlanarak cep telefonu ve evdeki eşyaların bir kısmını aldığı anlaşılmakla, TCK.nun 142/2-a maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken aynı Yasanın 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması,

c-Sanık hakkında belli haklardan yoksun bırakılmasına dair uygulama yapılırken TCK.nun 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan aynı Yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkisini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi,

d-Şırnak adli emanetinin 2010/38 nolu sırasında kayıtlı olan kan, idrar, kıl ve sürüntü örnekleri ile tırnak parçalarının hükmün kesinleşmesi halinde imhasına, giyim eşyalarının ise hak sahiplerine iadesi yerine dosya içerisinde delil olarak saklanmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülerek, öldürme suçu yönünden resen de temyize tabi bulunan hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), aleyhe temyiz olmadığından CMUK.nun 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre gözönüne alınarak sanık ...'ın tahliye talebinin reddine, 10/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14552, Karar No: 2014/434, Tarih: 16.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/14552 E.  ,  2014/434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kırıkkale 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 30.05.2013

No : 2012/947-2013/230

Dava, muris baba üzerinden ölüm aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

26.12.1979 tarihinde vefat eden eşi üzerinden 01.01.1980-15.06.1986 tarihleri arası ile, 01.12.1997 tarihinden itibaren ve halen 506 sayılı Kanun kapsamında ölüm aylığı bağlanan davacının; 21.04.1986 tarihinde vefat eden babası üzerinden 15.06.1986 tarihinde bağlanan ölüm aylığı bilahare 01.12.1997 tarihi itibarıyla kesilmiş, davacının 04.04.2012 günlü dilekçeyle babası üzerinden yeniden ölüm aylığı bağlanması istemi davalı Kurumca reddedilmiştir.

506 sayılı Yasanın 68/I-C-a maddesi aylık bağlanma koşulları yönünden "evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan, Sosyal Sigortaya, Emekli Sandıklarına tabi bir işte çalışmayan, buralardan gelir veya aylık almayan kız çocuklarına” aylık bağlanması olanağı öngörürken; aynı maddenin (VI) numaralı bendi, kız çocuklarına bağlanan aylığın kesilme nedeni olarak “çalışma ve evlenme” halini kabul etmekteyken; 4958 sayılı Yasanın 06.08.2003 tarihi itibariyle yürürlüğe giren 35. maddesiyle, söz konusu (VI) numaralı bende “buralardan gelir veya aylık almaya” ibaresi eklenerek böylelikle “Sosyal Sigortadan, Emekli Sandıklarından aylık veya gelir almaya başlama” olgusu, hak sahibi kız çocuklarına bağlanan aylığın kesilme nedeni olarak benimsenmiştir. 68. maddenin son cümlesi "evliliğinin son bulması ile kocasından da aylık almaya hak kazanan kimseye bu aylıklardan fazla olanı ödenir." hükmünü içermektedir. Benzer düzenleme 5510 sayılı Kanunun 54. maddesinde de vardır.

Ancak, 506 sayılı Yasaya 02.07.2005 tarih, 5386 sayılı Yasanın 2.maddesiyle eklenen Geçici 91. madde ise, “6.8.2003 tarihinden önce hak sahibi kız çocuklarına bağlanan gelir ve aylıklar; bunların evlenmeleri, Sosyal Sigortaya, Emekli Sandıklarına tabi çalışmaları veya kendi çalışmalarından dolayı buralardan gelir veya aylık almaları halleri hariç olmak üzere geri alınmaz.” hükmünü getirmiştir. Bu düzenleme de 506 sayılı Yasanın 68/VI maddesinin 4958 sayılı Yasa ile değiştirilen haline göre farklı düzenleme getirerek “kendi çalışmalarından dolayı buralardan gelir veya aylık almaları” halini aylık kesme nedeni olarak öngörmüş; Geçici 91. maddenin altı ve yedinci fıkrasında ise; “Bu maddenin birinci ve ikinci fıkrası gereğince, aylık veya gelirleri ödenmeye devam olunacak kız çocuklarının aylık veya gelirlerinin ödenmesine devam olunması için sahip olmaları gereken şartları, ilk kez veya yeniden 6.8.2003 tarihinden sonra haiz olan kız çocukları da aynı esas ve usûllerle aylık veya gelir hakkından yararlandırılır.” kuralı yer almaktadır. Son fıkrada ise, "Bu maddenin altıncı fıkra hükmü 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun yürürlük tarihine kadar uygulanır" düzenlemesi yer almaktadır. 5510 sayılı Kanun bazı istisnalar dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki; muris baba ve eşin ölüm tarihlerinde yürürlükte olan 506 sayılı Yasanın Gelir ve aylıkların birleşmesi başlıklı 92. maddesi "Hem malullük hem de yaşlılık sigortasından aylık bağlanmasına hak kazanan sigortalıya, bu aylıklardan yüksek olanı, aylıklar eşitse yalnız yaşlılık aylığı bağlanır. Malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalariyle meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine, bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalariyle meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir. Malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından aylık bağlanmadan önce iş kazalariyle meslek hastalıkları sigortasından bağlanan ve sermayeye çevrilen gelirler ile yaşlılık sigortasından yapılacak toptan ödemelerde bu fıkra hükmü uygulanmaz." Zamanaşımı ve hakkın düşmesi başlıklı 99. maddesi, "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıklar, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrar. Bu durumda olanların gelir ve aylıkları yazılı istek tarihini takibeden aybaşından itibaren başlar."; yine, bazı hükümleri dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun, Zamanaşımı, hakkın düşmesi ve avans başlıklı 97. maddesi, "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı tarihten itibaren beş yıl içinde istenmeyen kısmı zamanaşımına uğrar. Kuruma müracaat etmemenin haklı bir sebebe dayandığını genel hükümlere göre ispat edenler hakkında, yukarıdaki hükümler uygulanmaz...." hükmünü taşımaktadır.

Eldeki davada; davacının eşi ve babasının ölüm tarihlerine göre uygulanması gereken 506 sayılı Yasanın geçici 91. maddesi çerçevesinde; babasından da ölüm aylığı bağlanabilmesi için davacının, "evlenmeme, Sosyal Sigortaya,

Emekli Sandıklarına tabi çalışmama veya kendi çalışmalarından dolayı buralardan gelir veya aylık almama" hallerinin sözkonusu olup olmadığı araştırılarak; yoksa, 506 sayılı Kanunun 92 ve 99. ile 5510 sayılı Kanunun 97. maddeleri de gözetilmek suretiyle yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekir iken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, oyçokluğuyla, 16.01.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, oyçokluğuyla, 16.01.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

2.7.1973 tarihli 1753 sayılı yasanın 2. maddesi ile 506 sayılı Yasanın 68. maddesi yeniden düzenlenerek ölen sigortalının aylık bağlanmasına hak kazanan kız ve erkek çocuklarının aylık bağlama ve kesme şartları yeniden düzenlenmiştir.

68. madde C-a fıkrasına göre erkek çocuklara aylık bağlama şartları:

1- 18 yaşını, ortaöğrenim yapması halinde 20 yaşını, yüksek öğrenim yapması halinde 25 yaşını doldurmamış olan

2- Çalışamayacak durumda malûl bulunan

3- Sosyal Sigortaya, Emekli Sandıklarına tabi çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan

4- Sigortalının ölüm tarihinde 18 veya 20 yaşını doldurmuş olup, aylığa hak kazanmamış durumda olan erkek çocuklar, sonradan öğrenim yaparlarsa aylık bağlanır

68. madde C-a fıkrasına göre kız çocuklara aylık bağlama şartları:

1-Yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan

2- Sosyal Sigortaya, Emekli Sandıklarına tabi bir işte çalışmayan, buralardan gelir veya aylık almayan kız çocukların her birine ölüm aylığı bağlanır.

68. madde IV. Fıkraya göre erkek çocuklarına bağlanan ölüm aylığının kesme nedenleri:

1- Çocuğun 18 yaşını, ortaöğrenim yapması halinde 20 yaşını, yüksek öğrenim yapması halinde 25 yaşını dolduracağı tarihe kadar devam eder.

2- Çalışamayacak durumda malûl olan erkek çocukların aylıkları bu yaşlara vardıktan sonra da kesilmez. Ancak aylığı kesilen erkek çocuklardan sonradan çalışamayacak durumda malûl olanlara Sosyal Sigortaya yahut Emekli Sandıklarına tabi çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almamaları şartıyla malûllük durumlarının tespitine esas teşkil eden rapor tarihini takibeden aybaşından itibaren yeniden aylık bağlanır. 101 inci madde hükmü saklıdır.

68. madde VI. Fıkraya göre kız çocuklarına bağlanan ölüm aylığının kesme nedenleri:

1- Sosyal Sigortaya, Emekli Sandıklarına tabi işlerde çalışmaya başladıkları

2- Evlendikleri tarihi takibeden devre başından itibaren kesilir.

3- Aylığın kesilmesine yol açan sebebin ortadan kalkması halinde I inci bölümün (C) fıkrası hükmü saklı kalmak şartiyle, bu tarihten başlanarak yeniden aylık bağlanır.

4- Ancak evliliğin son bulması ile kocasından da aylık almağa hak kazanan kimseye bu aylıklardan fazla olanı ödenir.

6.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Yasanın 35. Maddesi ile 506/68. Maddeye ek yapılmış, 53. Maddesi ile 506 sayılı Yasaya Ek Madde 47 eklenmiştir. Buna göre, 68 inci maddesinin VI. numaralı bendindeki "çalışmaya" kelimesinden sonra gelmek üzere "buralardan gelir veya aylık almaya" ibaresi eklenmiştir, 68 inci maddenin (I) numaralı bendinin (C) alt bendinin (a) fıkrasında yer alan “erkek” ibareleri madde metninden çıkarılmıştır.