muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11161, Karar No: 2013/8840, Tarih: 14.05.2013

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58.maddesinin 6 ve 7. fıkraları gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde 5275 sayılı Kanun'un 108/4.maddesi uyarınca sanık hakkında bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Üst C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan TCK.nun 58/6-7 maddesi gereğince mükerrir sanık hakkında cezasının infazından sonra bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11169, Karar No: 2011/13587, Tarih: 14.11.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/11169 E.  ,  2011/13587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 01.07.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.06.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, 23.05.2009 tarihinde kadastro suretiyle "ahır ve arsa" cinsi ile davalı adına senetsizden tescil edilen 151 ada 3 ve 156 ada 7 sayılı parselin devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup mera vasfında olduğunu, zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığını belirterek taşınmazların tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tanık beyanları ve mahallinde yapılan keşfe göre taşınmazların evveliyatının köy merası olduğu, bu gibi yerlerin devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup zilyetlikle kazanılmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, mera vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, söz konusu taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla açılmıştır.

Türk Medeni Kanununun 715. maddesinde devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerler genel olarak sahipsiz yerler ve yararı kamuya ait mallar olarak nitelendirilmiş, örnek olmak üzere de yararı kamuya ait sular ile kayalar,

tepeler, dağlar, buzullar gibi tarıma elverişli olmayan yerler ve bunlardan çıkan kaynaklar gösterilmiştir. Tarıma elverişli olmayan arazilerin mahiyet ve nitelikleri itibariyle olağanüstü zamanaşımı yoluyla kazanılmaları mümkün değildir. Bu gibi yerlerin özel mülkiyete konu teşkil etmesi, ancak kanunların açıkça düzenlediği ve izin verdiği hallerde mümkündür.

Dosya içerisinde mevcut ziraat mühendisi raporunda; dava konusu taşınmazların "toprak yapısının kumlu-tınlı olduğu, zirai olarak bir tarımsal faliyetin yapılmadığı küçük baş hayvancılığa dayalı tarımsal faliyet amaçlı kullanıldığı" çevrenin ham toprak nitelikli hazineye ait taşınmaz ile çevrili olduğu belirtilmiş, mera saptaması yapılmamıştır. Dosya içindeki belgelerden de taşınmazın etrafının ham toprak vasıflı taşınmazlar ile çevrili olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durum karşısında bilirkişisinin saptadığı nitelikler ve özelliklere göre çekişmeli taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve mera vasfı taşıdığı kabul edilemez. Davanın reddi yerine yazılı olduğu şekilde istemin hüküm altına alınması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Bu durum karşısında bilirkişisinin saptadığı nitelikler ve özelliklere göre çekişmeli taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve mera vasfı taşıdığı kabul edilemez. Davanın reddi yerine yazılı olduğu şekilde istemin hüküm altına alınması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 14.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18561, Karar No: 2013/31135, Tarih: 09.12.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/18561 E.  ,  2013/31135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kişilerin özel yaşamlarının ve haberleşmenin gizliliği ilkelerinin 20, 22. maddelerinde güvence altına alındığı Anayasanın 38/6. maddesinde, kanuna aykırı olarak elde edilen bulguların delil olarak kabul edilemeyeceği ifade edilmiş, tarafı olduğumuz Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 8. maddesinde özel yaşamın gizliliği korunmuş, 6. maddesinde ise adil yargılanma hakkı düzenlenmiş ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin içtihatlarında, özel yaşamın gizliliği ilkesine aykırı olarak elde edilen hukuka aykırı delillerin anılan sözleşme hükümlerine aykırılık teşkil edeceği kabul edilmiştir. (bkz. 6. madde yönünden 12.7.1988 tarihli Shenk-İsviçre kararı, prg. 30-48; Dr. Sibel İnceoğlu, Adil Yargılanma Hakkı, 3.B. 2008, s. 291; 8. madde yönünden 26. 4. 1985 tarihli Malone-İngiltere ve 24.4.1990 tarihli Fransa-Kruslin/Huoin kararı vd., Prof.Dr. Durmuş Tezcan-M.R.Erdem-O.Sancaktar, Türkiye’nin İnsan Hakları Sorunu, 2004, s. 387) 5271 sayılı CMK'nın 206/2-a ve 217/2. maddelerinde ise yasa ve hukuka aykırı delillerin hükme esas alınamayacağı açıklanmıştır.

1412 sayılı CMUK'nın 18.11.1992 tarihli ve 3842 sayılı Kanun ile değişik 254/2. maddesinde de, “soruşturma ve kovuşturma organlarının hukuka aykırı şekilde elde ettikleri delillerin hükme esas alınamayacağı” belirtilmiştir. Anılan Kanun döneminde özel kişilerin elde ettiği deliller hakkında Anayasa Mahkemesinin 22.6.2001 tarihli ve 1999/2 esas, SPK 2001/2 sayılı kararında (RG. 5.1.2002 Mük. Sayı 24631) şu saptamalar yapılmıştır: "1412 sayılı CMK'nın 254/2. maddesinde yasaklanan deliller hukuka aykırı şekilde elde edilen delillerdir. Hukuka aykırılıktan kasıt ise, tüm pozitif hukuk kuralları ile birlikte hukukun kabul edilmiş evrensel ilkelerine aykırılıktır. Bu anlamıyla yasadışılıktan daha geniş bir içeriğe sahiptir. …Anayasal haklara ağır bir müdahale söz konusu ise, özel kişiler tarafından hukuka aykırı bir şekilde elde edilen delillerin de delil yasakları kapsamına girmesi gerekir. Çünkü delil yasaklarının asıl amacı, temel insan hak ve özgürlüklerini korumaktır. …Buna aksi bir görüşü savunmak, özel kişilere bireylerin temel hak ve özgürlüklerini ihlal etme imkanı verir ki, bu bir hukuk devletinde kabul edilemez. …insan hakları çiğnenerek elde edilen delillerin mahkemeler tarafından dikkate alınması CMUK 254/2 hükmü nedeniyle mümkün değildir.

Özel konuşmaları kaydedilen kişilerin en temel hakları ihlal edilmiştir.Çünkü Anayasanın 20. maddesinde özel hayatın gizliliğine dokunulamaz, 22. maddesinde ise haberleşmenin gizliliği esastır’ kuralı yer almaktadır. Bu yol bir kez açılacak olursa, hukuk devletinin temel kurallarından birisi olan ve varlığını Anayasanın 2. maddesindeki ‘hukuk devleti ilkesinden alan delil yasaklarına ilişkin kanun maddesi tüm etkisini yitirecektir. Usul hukukumuzdaki ilkelerden olan dürüst işlem ilkesi’ de bu şekilde elde edilen bir delilin kullanılmasına olanak vermez. İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil/dürüst yargılanma hakkı, kişilerin hukuk devletinin kuralları çerçevesinde yargılanmalarını öngörür. Bu kurala aykırılık, işlemin adil olmasını ve dürüst işlem ilkesini ihlal edecektir.”

Açıklanan kanuni düzenlemeler ve yargısal içtihatlar karşısında, yalnızca hukuka ve yöntemine uygun biçimde kaydedilmesi durumunda kişilerin ses ve görüntü kayıtlarının delil niteliği bulunacak, buna karşın bir kişinin yaptığı görüşmenin gizlice kaydedilmesi hukuka aykırı olduğundan, delil olarak değerlendirilmesi olanaklı bulunmamaktadır. Ancak Dairemizce benimsenen YCGK'nın 21.05.2013 tarih ve 2012/5 esas 2013/248 sayılı kararında da belirtildiği üzere, kişinin kendisine karşı işlenmekte olan bir suçla ilgili olarak, bir daha kanıt elde etme olanağının bulunmadığı ve yetkili makamlara başvurma imkanının olmadığı ani gelişen durumlarda karşı tarafla yaptığı konuşmaları kayda alması halinin hukuka uygun olduğunun kabulü zorunludur. Aksi takdirde kanıtların kaybolması ve bir daha elde edilememesi söz konusudur.

Somut olayda, sanığın telefonla aramasından önce müşteki ...'ın, tanık Hilmi Can'ın yanına giderek telefon görüşmesinin kayda almasını isteyerek konuşmanın gizlice kaydedilmesine dair hazırlık içerisine girmesi ve sonra da tanık Hilmi Can'ın, sanık ile müşteki arasındaki suça konu telefon görüşmesini gizlice kayda alması karşısında tesadüfen yapılan bir arama üzerine başkaca şekilde ispatlanması mümkün olmayan bir hal içerisinde değil, bir planlama dahilinde yapılan ses kaydının yasak kanıt niteliğinde olduğu gözetilmeden, dosyadaki diğer kanıtlara göre hüküm kurulması gerekirken, yasak kanıta dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinden görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13156, Karar No: 2018/1166, Tarih: 19.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13156 E.  ,  2018/1166 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada.....Mahkemesi’nce verilen 02.03.2016 tarih ve 2013/230-2016/90 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı .....Kargo ile yaptığı taşıma sözleşmesi uyarınca davalı ....e ait emtiayı İstanbul'dan .... taşıdığını, 22.000 USD navlun bedeli ve bekleme süresi için araç başına beher günde 150 USD alınacağının kararlaştırıldığını, davalı firma tarafından evrakların eksik düzenlenmesi sebebiyle Kazakistan gümrüğünce geçişe izin verilmediğini, müvekkilinin emtiayı geri getirip 05.07.2013 tarihinde ....giriş yaptıktan sonra yediemine teslim ettiğini, 22.000 Usd gidiş navlun ücreti, 22.000 USD geliş navlun ücreti, 27.000 USD bekleme ücreti olmak üzere toplam 71.000 USD tutarındaki faturanın davalıya gönderildiğini, ancak bedellerinin ödenmediğini ileri sürerek şimdilik 126.000 TL'nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı.....vekili, Kazakistan'a girişte problem çıkınca müvekkilinin belgelerdeki alıcı firmayı değiştirdiğini, müvekkilinin gerek telefonla gerek mail yoluyla davacı ile iletişime geçtiğini, yeni alıcı ile girişte sorun çıkmayacağını davacıya bildirdiğini, yeni ... belgeleri ve çeki listelerinde bazı ülkelerin mühürlerinin eksik olduğunu, davacının bu eksiklikleri kendisinin gidermek istediğini, .... belgelerini mail ile istediğini, müvekkilin belgeleri e-posta ile gönderdiğini, ancak davacının bu belgelerin üzerine gözle anlaşılacak şekilde sahte mühür bastığını, müvekkilinin cezai sorumluluğu düşünerek bununla işlem yapamayacağını telefonla bildirdiğini, mağduriyetin artmaması için gerekli çalışmaların yapıldığını, "tırların beklemesi gerektiğinin, bekleme ücretlerinin de ödeneceğinin" davacıya bildirdiğini, taşıma engeli çıkınca davacının müvekkilinin talimatlarına uygun hareket etmesi gerektiğini, ancak davacının bu talimatlara aykırı hareket ederek kendi tasarrufuyla malları geri getirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile davalılardan..... arasında taşıma sözleşmesinin yapıldığı, bu sözleşmede navlun ve bekleme ücretinin belirlendiği, belgelerdeki eksiklikler nedeniyle tırların Kazakistan'a sokulmadığı, böylece ürünlerin alıcılarına teslim edilmediği, taşıma engeli nedeniyle

-/-

Davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile davalılardan..... arasında taşıma sözleşmesinin yapıldığı, bu sözleşmede navlun ve bekleme ücretinin belirlendiği, belgelerdeki eksiklikler nedeniyle tırların Kazakistan'a sokulmadığı, böylece ürünlerin alıcılarına teslim edilmediği, taşıma engeli nedeniyle

-/-

taşımanın tamamlanamadığı, bu engele gönderen davalının sebebiyet verdiği, davacının sözleşme ile belirlenen navlun ve bekleme ücretine hak kazandığı, ancak davacının .... Konvansiyonunun 14. maddesinin kendisine yüklediği görevi gereği gibi yerine getirmediği, bu itibarla dönüş navlununu isteyemeyeceği, diğer davalının sözleşmenin tarafı olmadığı gerekçesiyle...a karşı açılan davanın kısmen kabulüne, 69.594,64 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte bu davalıdan tahsiline, davalı şirket hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yurt dışı taşıma sözleşmesine dayalı navlun ve bekleme ücretlerinin tahsili istemine ilişkindir. Davacı tarafından taşınan emtiaların evrak eksikliği nedeniyle ..... bu ülkeye girişine izin verilmediği dosya kapsamından sabittir. .... Konvansiyonunun 11. maddesine göre malların tesliminden önce tamamlanması gereken gümrük ve diğer formalitelerin yerine getirilmesi için gönderici lüzumlu belgeleri sevk mektubuna iliştirecek yahut da taşımacıya verecek ve talep ettiği diğer bilgileri kendisine sağlayacaktır. Taşımacı bu belgelerle verilen bilgilerin doğruluğunu ve yeterliliğini incelemek zorunda değildir, gönderici bu gibi belgelerin bulunmaması, yetersiz olması veya usule aykırı oluşundan doğacak zarar, ziyan ve hasardan, taşımacıya karşı sorumludur, ancak, taşımacının hatası veya ihmali görülen durumlar bu hükmün dışındadır. Somut olayda, evrak eksikliğinin davacı taşımacının hatası ve ihmalinden kaynaklandığı iddia ve ispat edilmemiştir. Aynı Konvansiyonun 14. maddesinde de yükün teslim yerine varmadan önce mukaveleyi sevk mektubunda öngörülen koşullara göre uygulamak herhangi bir nedenle imkansız hale gelirse, taşımacının, yüke tasarruf etme hakkına sahip olan kişiden talimat isteyeceği, koşulların yükün sevk mektubunda öngörülenlerden farklı bir şekilde taşınmasına olanak sağlaması halinde ve taşımacının yüke tasarruf etme hakkına sahip kişiden uygun bir zaman içinde talimat alamaması halinde, yüke tasarruf etme hakkına sahip kişinin yararlarına en uygun görülen önlemleri almakla yükümlü olduğu düzenlenmiştir. Konvansiyonun 14. ve 16. maddeleri nazara alındığında bir taşıma engeli çıktığında taşımacının mutlaka emtiayı satma yükümü bulunmamakta olup, taşımacının yükümlülüğü malda tasarruf hakkı sahibinin yararlarına en uygun önlemleri almasıdır. Dava konusu taşıma ilişkisinde davacıya ait iki adet tır'ın, evrak noksanına bağlı olarak .... girişine izin verilmemesi sebebiyle 23.04.2013 tarihinden 29.06.2013 tarihine kadar ..... bekletildiği, davalının bu duruma muttali olduğu halde, emtianın satılması ya da imhası yönünde bir talimat vermediği, İcra Dairesine sunulan kıymet takdir raporunda tırların içinde bulunan emtianın ihracat beyannamelerine göre 7.348,62 Euro, 191.692,80 Euro, 49.401,74 Usd, 61.888,62 TL, 113.458,57 Euro, 172.614,23 Euro, 130.064,60 Euro değerinde olduğunun belirtildiği dosya kapsamından anlaşılmıştır. Tırların bekleme süresi, emtianın değeri ve çabuk bozulan cinsten olmaması gözetildiğinde malların Türkiye'ye geri getirilmesinin davalının yararına en uygun önlem olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda davacının malları Türkiye'ye geri getirmesi sebebiyle dönüş navlun ücretini de isteyebileceği nazara alınmaksızın kendisine yüklenen görevi yerine getirmediği gerekçesiyle dönüş navlunu ücreti talebinin reddine karar verilmesi yerinde olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 19.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2020/4291, Karar No: 2021/1617, Tarih: 08.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/4291 E.  ,  2021/1617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın aşamalarda alınan ifadelerinde, suça konu telefonu bulduğunu beyan ederek atılı hırsızlık suçunu işlemediğini belirtmiş ise de; şikayetçinin aşamalarda alınan ifadelerinde; Apsala Camiine ikindi namazını kılmak için gittiğini, namaza başlayacağı sırada cüzdanını ve cep telefonunu yan kısmına bıraktığını, namazını kılıp çıkacağı sırada cüzdanının ve telefonunu koyduğu yerde bulamadığını, cüzdanın içinde 400 TL parasının ve kredi kartlarının olduğunu belirttiği ve sanığın ise kolluktaki ifadesinde; Apsala Camii lavabosu olarak kullanılan yerde suça konu cep telefonu gördüğünü ve yerden aldığında telefonun kapalı ve telefonun içerisin de herhangi bir sim kartı olmadığını, 20 gün kadar kullanıp Kale İletişim'e sattığını belirtmiş ise de; şikayetçin telefonun kaybolduğuna yönelik her hangi bir beyanı olmadığı gibi sanığın da suça konu cep telefonunun camiiye gelenlerden birine ait olduğunu bildiği veya bilebilecek durumda olduğunun da anlaşılması karşısında; tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanığın bina niteliğindeki kamu kurumu olan camiiden hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında, eylemin TCK'nın 142/1-a ve 142/2-h maddelerinde düzenlenen suçları oluşturduğu, TCK'nın 44. maddesi gereğince sanığın yaptırımı daha fazla olan TCK'nın 142/2-h maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-a maddesi gereğince uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini ,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 08/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10626, Karar No: 2013/25940, Tarih: 22.10.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/10626 E.  ,  2013/25940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk ... ... hakkında yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında tehdit ve hakaret suçlarından verilen beraat hükümlerinin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik, katılan ... ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 22/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verild
Yargıtay — Esas No: 2007/18953, Karar No: 2007/22322, Tarih: 10.12.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/18953 E.  ,  2007/22322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Amasya 1. Asliye Hukuk(İş)  Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2006

Davacı, ilk kesintinin yapıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1995 yılında sattığı ürün bedelinden yapılan  kesinti tarihini takibeden aybaşından itibaren   tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine ilişkindir.

Mahkemece 1.5.1995 tarihinden itibaren davacının tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.