muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9544, Karar No: 2015/12023, Tarih: 16.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/9544 E.  ,  2015/12023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Alman Rant Sigortasına giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun tespiti ile yaşlılık aylığı tahsisi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabülüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekilinin, karar tarihinden sonra Uyap sisteminde görülen 29.04.2015 tarihli dilekçesi ile, 6552 sayılı Kanun ile 3201 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik nedeniyle, davasından feragat ettiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu'nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.6.1982 günlü 1982/376-547

./..

sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan vazgeçildiği (feragat edildiği) bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacı aleyhine yargılama giderine hükmedilmeyeceği yönündeki 3201 sayılı Kanun'un Geçici 8'inci maddesi düzenlemesi dikkate alınarak yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26297, Karar No: 2012/453, Tarih: 17.01.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/26297 E.  ,  2012/453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ...'in, 3167 sayılı Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun'un 16/1. maddesi gereğince 20.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/04/2010 tarihli ve 2009/779 esas, 2010/260 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 02/02/2011 gün ve 2010/1308/7303 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/02/2011 gün ve 2011/84818 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin anılan kararının, Sanığa 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre Usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği için kesinleşmediği Belirtilerek 08/11/2010 tarihli ve B.03.0.CİG.0.00.00.04-105-10-7465-2010/12956/68016 sayılı yazımızla dosyanın iade edilmesi üzerine, anılan Mahkeme tarafından tutulan 23/11/2010 tarihli tutanakta, söz konusu kararın anılan Kanun'un 35 maddesine göre usulüne uygun olarak sanığa tebliğe çıkartılıp kesinleştiğinin belirtilerek dosyanın yeniden gönderildiği gözetilerek yapılan incelemede;

3167 sayılı Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun'un 16/b-4. maddesinde yer alan "Bu suçlardan dolayı yapılan yargılamalarda 04/04/1929 tarihli ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 225 enci maddesi uygulanabilir” şeklindeki düzenlemeye, 20/12/2009 tarihli ve 27438 sayılı Resmî Gazete OT yayımlanarak yürürlüğe giren 5941 sayılı Çek Kanunu'nda yer verilmemiş olması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 195. maddesi uyarınca, sanığa gelmese dahi yokluğunda duruşma yapılabileceğine dair açıklamalı davetiye gönderilmesinin yeterli olmayacağı, savunması alınmadan karar verilemeyeceği gözetilmeden, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

6099 sayılı Yasa ile değiştirilmeden önce düzenlendiği şekliyle hüküm ve tebligat tarihlerinde yürürlükte olan 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebliğ edilerek hükmün kesinleştirildiği anlaşılmakta ise de, 7201 sayılı Kanun’un 35. maddesinin uygulanabilmesi için gerekli ön koşul olan kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre, daha önce yapılmış bir tebliğ işleminin bulunması veya tebliğ yapılmamış ise 35. maddenin son fıkrasında gösterilen ayrıksı durumlardan birinin oluşmasının gerekli olması karşısında, 7201 sayılı Yasanın 35/son ve Tebligat Tüzüğünün 55/son maddeleri uyarınca “Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, taraflar arasında yapılan, imzası resmi merciler önünde ikrar olunmuş sözleşmelerde belirtilen adresler ile kamu kurum ve kuruluşların ve kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına, ticaret sicillerine ve esnaf ve sanatkârlar sicillerine verilen en son adreslerdeki değişikler hakkında da bu madde hükümleri uygulanır” şeklindeki düzenlemeye nazaran, söz konusu yasa hükmü uyarınca, daha önce adli mercilerce ve usulüne uygun olarak yapılmış bir tebligat bulunmasa bile, imzası resmi merciler önünde ikrar olunmuş sözleşmelerde belirtilen ya da anılan kurum ve kuruluşlara bildirilen adreslerdeki değişikliklerin bildirilmesi durumunda da, Tebligat Kanunu’nun 35. maddesindeki hükümlerin uygulanacağı dolayısıyla, daha önce adli mercilerce usulüne uygun olarak yapılmış tebligat bulunmasa bile, belirtilen nitelikteki sözleşmelerde yer alan veya söz konusu kurum ve kuruluşlar tarafından bildirilen adrese, mahkemece önce bu adresin değişip değişmediğinin bilinmemesi nedeniyle anılan Kanun’un 35. maddesi dışındaki maddeler uyarınca tebligat çıkarılması ve tebligatın yapılamayarak, tebligat memurunca sanığın adresinin değiştiğinin belirlenmesi ve Tebligat Tüzüğünün 55/2. maddesi yollamasıyla 28. maddesinde belirtilen usule uygun olarak yapacağı araştırma sonucunda yeni adresinin de tespit edilememesi durumunda, tebliğ olunacak evrakının bir nüshasının eski adrese (bilinen en son adrese) ait binanın kapısına asılması gerekeceği ve kapıya asma tarihinin tebliği tarihi sayılacağı, bu tebligattan sonraki tebligatlarında; sanığın adresinin hâlâ bilinememesi durumunda, kapıya asma usulüyle yapılacağı cihetle sanığın ... 1. Noterliğince tanzim edilen 20.08.1998 tarihli İmza Beyannamesinde bildirdiği adresine çıkarılan açıklamalı davetiyenin muhatabın adresten ayrılmış olması nedeniyle bila tebliğ iadesi üzerine Tebligat Tüzüğünün 55/2. maddesi yollamasıyla 28. maddesinde belirtilen usule uygun olarak yapılacak araştırma sonucunda yeni adresinin de tespit edilememesi durumunda anılan Yasanın 35. maddesine göre tebliğ edilmesi gerekirken söz konusu araştırma yapılmadan doğrudan 35. madde uyarınca tebliğ edildiği ve bu nedenle hükmün kesinleşmediği anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin (1)

. maddesi yollamasıyla 28. maddesinde belirtilen usule uygun olarak yapılacak araştırma sonucunda yeni adresinin de tespit edilememesi durumunda anılan Yasanın 35. maddesine göre tebliğ edilmesi gerekirken söz konusu araştırma yapılmadan doğrudan 35. madde uyarınca tebliğ edildiği ve bu nedenle hükmün kesinleşmediği anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin (1). fıkrası uyarınca, ancak temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar ya da hükümler hakkında kanun yararına bozma yoluna başvurulabilmesi karşısında; yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmek üzere dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3358, Karar No: 2024/5277, Tarih: 24.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3358 E.  ,  2024/5277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2022/6938 Değişik iş

SUÇ : Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla dolandırıcılık

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 19.07.2022 tarihli ve 2022/140575 Soruşturma, 2022/96042 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 10. Sulh Ceza Hakimliğinin 26.10.2022 tarihli ve 2022/6938 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 26.10.2022'de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2023/3692 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57845 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57845 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar nazara alındığında,

Somut olayda, müştekinin vekilinin 29/03/2022 tarihli dilekçesi ile olay tarihinde müvekkil şirket ile borçlu şirket arasında klima cihazlarının ve bakır borulama işleminin yapılması konusunda anlaşma yapıldığı, şüpheli ...'in borçlu şirketin borcuna kefil olduğu, müştekinin işini yaptığını ancak alacağının ödenmemesi üzerine icra takibi başlatıldığı, borçlu şirketin mernis adresine fiili hacze gidildiğinde adresin boş olduğu, şirketin bulunduğu iş merkezinin idari amirine sorulduğunda şirketin 1 yıl önce terk ettiğini, şüphelilerin gerçekte ticari faaliyet göstermeyen şirketleri kefil ve kendilerini de iyi kazanan iş adamı gibi göstererek bankadan kredi çekmek suretiyle kamu kurumunu dolandırdıkları ve şüphelilerin örgüt halinde hareket ettiğinin beyan etmesi üzerine, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca "İhbar eden bankanın, kredi verdiği müşterileri araştırma yükümlülüğü ve serbestesinin bulunduğu, bankanın araştırma yetkisinin şüpheliler tarafından kısıtlanmadığı, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı Anayasal Suçlar Bürosundan, eylem ve organizasyonun örgüt tanımına uymadığı hususunun tespit edildiği gözetilerek şüpheliler hakkında suçun unsurlarının oluşmadığı" gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Dosya kapsamına göre, öncelikle şüphelilerin örgüt halinde hareket ettiği iddiası gözetilerek, şüphelilerin birbirleri ile bağlantısı olup olmadığına ilişkin beyanlarına başvurulması gerektiği, ilgili bankalar ile yazışma yapılarak şüpheliler ile aralarında kredi sözleşmeleri olup olmadığının tespit edilmesi ve buna ilişkin belgelerin dosyaya getirtilerek incelenmesi gerektiği, bu hususlarda bir araştırma yapıldıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

3. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; ihbar eden ... İnşaat Taahhüt ve Ekipmanları San.Tic.Ltd.Şti. ile Tigon Medya Yayıncılık Pazarlama ve Reklam A.Ş. arasında ticari ilişkinin mevcut olduğunun, ihbar eden şirketin başlattığı icra takibine yönelik itiraz neticesinde açılan dava sonucu itirazın iptaline karar verildiğinin, icra takibine devamla haciz aşamasına geçilmiş ise de alacağın tahsil edilemediğinin, borçlu şirket hakkında İcra ve İflas Kanunu'nun 331 ve 337/a maddeleri kapsamında gerekli şikâyetlerin yapıldığının, bununla birlikte yapmış oldukları araştırmada, borçlu şirketin Vakıfbank A.Ş.den çekmiş olduğu ve şüphelilerin de kefil oldukları kredinin ödenmemesi üzerine, Vakıfbank tarafından ihtarname gönderildiğinin ve ihtarnameye rağmen bankaya olan borç ödenmediğinden ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla haciz işlemine başlanıldığının, gerçekte bu miktar krediyi çekebilecek durumda olmamalarına karşın hileli hareketlerle bankadan kredi çekerek otel yapımında kullandıklarının, böylece kamu zararına neden olan şüphelileri ihbar etme zorunluluğunun hasıl olduğunun iddia olunmasını müteakip, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca, "...bankanın, kredi verdiği müşterileri araştırma yükümlülüğü ve serbestisinin bulunduğu, bankanın araştırma yetkisinin şüpheliler tarafından kısıtlanmadığı..." gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği ve bu karara yönelik ... İnşaat Taahhüt ve Ekipmanları San.Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından itiraz edilmesi sonrası, merci İstanbul Anadolu 10. Sulh Ceza Hakimliğinin 26.10.2022 tarihli ve 2022/6938 Değişik İş sayılı kararı ile "...,itiraz ve şikayet dilekçesinin içeriği, soruşturma konusu eylem ve dosya kapsamı ile ilgili toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen kararda yer alan gerekçeye göre verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu kamu davasının açılmasını veya soruşturmanın genişletilmesini gerektirir bir durum bulunmadığı..." denilmek suretiyle itirazın reddine karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede; ihbara konu eylem yönünden suçtan zarar görenin Vakıfbank A.Ş. olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 173 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlara karşı yalnızca suçtan zarar görenin itiraz hakkı bulunduğu, bu nedenle vaki itirazın sıfat yokluğu nedeniyle usulden reddi yerine, işin esasına girilerek itirazın reddine karar verilmiş ise de, ret kararı sonucu itibarıyla doğru bulunduğundan kanun yararına bozma isteminin reddine; kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın, suçtan zarar gördüğü iddia olunan Vakıfbank A.Ş.ye tebliği yönünden müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına,

Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11567, Karar No: 2010/13939, Tarih: 12.07.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/11567 E.  ,  2010/13939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

#Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına dair Dairemizin 31.3.2010 gün ve 3864-6224 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle, ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, hesaplanan 172.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca 35.50 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oyçokluğuyla karar verildi. 12.07.2010 (Pzt)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Tefhim edilen karara aykırı yazılan gerekçeli kararın diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi oluşturacağını düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/9835, Karar No: 2014/7699, Tarih: 09.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9835 E.  ,  2014/7699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16063, Karar No: 2014/2992, Tarih: 19.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/16063 E.  ,  2014/2992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Sanık ile katılanın oğlu arasında balığa çıkma meselesi nedeniyle çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, şahısların birbirlerini itip kaktıkları esnada sanığın kapıya çarpması neticesinde kapının zarar gördüğü olayda; mahkemece, bahçe kapısının kavga sırasında kırılması olayında her ne kadar sanığın kusuru bulunmakta ise de sanığa atılı mala zarar verme suçunun kasten işlenebilen suçlardan oluşu nedeniyle tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, özellikle katılan anlatımına göre sanığın olayda müsnet suçu işleme kastı ile hareket etmediğinin anlaşıldığı gerekçesi ile unsurları itibarıyla oluşmayan "mala zarar verme" suçundan sanığın beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.