muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7844, Karar No: 2011/7415, Tarih: 29.11.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/7844 E.  ,  2011/7415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ile davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 2607 ada 90 parsel sayılı 11904 m2 yüzölçümündeki taşınmaz davalı olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Tespitten önce davacı ... tarafından Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Tespitten sonra davacı ... taşınmazın açık bırakılan malik hanesinin belediye adına doldurulması istemi ve Hazine’yi hasım göstermek suretiyle dava açmıştır. Mahkemece araştırma ve uygulamaya yönelik Yargıtay bozma kararına uyulduktan sonra ... ... miras yoluyla gelen hakka, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece davacı ... Başkanlığının davasının reddine, katılan davacının davasının kabulü ile taşınmazın katılan davacı ... ... ve paydaşları adlarına payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulmuştur. Kural olarak bozma kararına uyulmakla orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar. Öte yandan bozma dışında kalan yönler ise kesinleşir. Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Dava konusu taşınmazın kadastro tutanağının edinme sütununda taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kanunları uyarınca Hazine’ye intikal ettiği, ... oğlu ... ... ile ... oğlu ...’ın 1937 yılından önce işgal edip, bir süre sonra da Kilis’li ...’e sattıkları bildirildiği halde mahkemece bu hususta bir araştırma ve soruşturma yapılmamıştır. Komşu parsellerin tespitlerine dayanak yapılan vergi kayıtları da ilçe Özel İdare Müdürlüğü’nden, bulunmadığı takdirde Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü’nden getirtilmemiş, taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kalıp kalmadığı, bu hususta bir kayıt ve belgenin bulunup bulunmadığı hususu Tapu Sicil, Kadastro ve İlçe Özel İdare Müdürlükleri ile Milli Emlak Müdürlüğünden sorulmamış, Kilis’li ... ile katılan davacı ... ... arasında akdi veya irsi ilişki gereği gibi araştırılmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm verilemez.

O halde hükmüne uyulan bozma kararı çerçevesinde araştırma, soruşturma ve uygulama yapılmalı, keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile tutanak içeriği çeliştiğinden sağ olan tutanak bilirkişileri ve adresleri belirlenip, daha önce dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar ile katılan davacının göstereceği tanıklar ve tutanak bilirkişileri hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile tutanak bilirkişilerinin beyanları arasındaki aykırılık duraksamasız giderilmeli, mahalli bilirkişi ve tanıklardan sorulmak suretiyle tespite esas vergi kaydı yerine uygulanmalı, zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında, özellikle dava konusu taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kanunları uyarınca Hazine’ye kalan taşınmazlardan olup olmadığı hususunda yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı olaylara dayalı bilgi alınmalı, mahalli bilirkişi ve tanık beyanları, komşu parsel tutanak ve dayanakları kayıtlarla denetlenmeli, taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kaldığı sonucuna varıldığı takdirde bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımayacağı düşünülmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde gerekleri tümü ile yerine getirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ... ile davalı ...’nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 29.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19704, Karar No: 2017/2903, Tarih: 13.03.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/19704 E.  ,  2017/2903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçu da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakta ise de; hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi halinde eylemin nitelikli hırsızlık suçuna dönüşeceği ve eylemi uzlaşma kapsamı dışına çıkaracağı gözetilip yüklenen suçu gece vakti işlediği anlaşılan sanık hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate

alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın çaldığı malzemenin takdir kıymet tutanağına göre değeri 24,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15628, Karar No: 2013/16912, Tarih: 03.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/15628 E.  ,  2013/16912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Hüküm davalı alt işveren... İnşaat .... Temizlik Hizmetleri Taşımacılık Oto Kiralama Taahhüt Sanayi Ticaret Ltd. Şti. vekili olduğunu bildiren ....yüzüne tefhim edilmiş ve bu davalı yönünden dava temyiz edilmemiş ise de, adı geçen avukat adına dosyada vekâletname ve yetki belgesi bulunmadığı görülmekte olup, söz konusu vekâletname veya yetki belgesinin dosya arasına alınması, olmadığı takdirde davalının vekili olan Avukat ...'a gerekçeli karar tebliğ edilip usuli işlemler tamamlandıktan sonra incelenmek üzere tekrar Dairemize gönderilmesi için, dosyanın yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12725, Karar No: 2013/7972, Tarih: 15.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/12725 E.  ,  2013/7972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanığa yüklenen suçlardan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçi kurumun davaya katılma hakkı bulunmadığı cihetle usulsüz verilmesi nedeniyle geçersiz olan müdahillik kararı uyarınca lehine vekalet ücreti tayini,

Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından şikayetçi kurum lehine vekalet ücreti takdir edilen kısmın tümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5890, Karar No: 2020/8066, Tarih: 03.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/5890 E.  ,  2020/8066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar ... ve ... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 03.11.2020 Salı günü davacı vekili Av. ... geldi. Davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait otobüs ile davalıların murisinin idaresindeki çekici dorsenin çarpışması sonucu meydana gelen kazada müvekkiline ait otobüsün hasarlandığını, araçta oluşan hasar sebebi ile değer kaybı ve kazanç kaybı meydana geldiğini, davalıların anılan zararlardan sorumlu olduğunu açıklayıp 20.000,00 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini artırmıştır.

Bir kısım davalılar, mirası reddettiklerini bildirmiş; diğer davalılar ise kusura ve tazminat miktarına itiraz ederek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, bozma ilamı, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 60.840,15 TL'nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, bozmaya uyularak verilen mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar ... ve ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkiline ait otobüs ile davalıların murisinin idaresindeki tırın çarpışması sonucu gerçekleşen kazada otobüsün hasarlandığını açıklayıp tazminat talebinde bulunmuş, mahkemece, davalıların murisinin meydana gelen kazada %60 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Haksız fiile dayalı tazminat davalarında kusurun belirlenmesi tazminatın doğru tespitinde önemli bir yer tutmaktadır.

BK.53.(TBK.74) maddesinde haksız eylemin “kusur” öğesi konusunda hukuk hakimine tanınan yetkiler iki bölüm olup, birincisi “kusur bulunup bulunmadığına”, öteki “kusurun derecesini ve zararın tutarını belirlemeye” ilişkindir. Hakim, kusurun derecesini ve zarar tutarını belirlemede tam bağımsızdır.

HMK 266 madde (HUMK 275 md.) hükmüne göre de, kusur oranlarının belirlenmesi teknik değil hukuki bir konudur. Elde edilen teknik bulgulara göre hakim bu oranı belirlemede ihlal edilen kuralları gözönüne almalıdır.

HMK 266 madde (HUMK 275 md.) hükmüne göre de, kusur oranlarının belirlenmesi teknik değil hukuki bir konudur. Elde edilen teknik bulgulara göre hakim bu oranı belirlemede ihlal edilen kuralları gözönüne almalıdır.

Somut olayda da, mahkemece, yasanın işaret ettiği üzere teknik bulguların tespiti amacı ile ... Teknik Üniversitesinden (İTÜ) seçilen uzman bilirkişi kurulundan ve Adli Tıp Kurulu (ATK) Trafik İhtisas Dairesinden rapor alınmıştır. Her iki raporda da kazaya ilişkin teknik veriler tespit edilmiş, kusur oranının tespitine yönelik ise İTÜ'den alınan raporda davalıların murisinin %25 oranında, davacıya ait otobüsün sürücüsünün %75 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş, daha önce alınan raporda davalıların murisinin %100 oranında kusurlu olduğunun belirtilmesi karşısında aradaki çelişkinin giderilmesi amacı ile ATK'den rapor alınmış; ATK tarafından da kazaya ilişkin teknik verilere yer verilerek alınan raporda davalıların murisinin %60 oranında, davacının sürücüsünün ise %40 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş, mahkemece ATK raporunda belirtilen kusur oranı esas alınarak karar verilmiştir. Oysa bütün raporlarda kazanın oluş şekline ilişkin teknik veriler ortak olup sadece kusur oranlarını belirlemede bilirkişi kurulları birbirinden ayrılmıştır.

Yukarıda da değinildiği üzere HMK'nın 266. maddesi uyarınca hakim, bilirkişilerce tespit edilen kusur oranları ile bağlı olmayıp kusura ilişkin teknik verileri kendisi değerlendirerek kusur oranlarını kendisi belirlemelidir.

Yukarıda da belirtildiği üzere, her iki raporda da kazaya ilişkin teknik bulgu/maddi olay ortak olup sadece kusur oranları yönünden farklı tespitlere yer verilmiştir. Her iki raporda da; kaza yerinin üç şeritli olduğu, iki şeridin çıkışa, yani davacıya ait otobüs sürücüsünün seyir yönüne ait olduğu, davacıya ait otobüs sürücüsünün ikinci yani orta tırmanma şeridinde seyir halinde iken ön ilerisinde bulunan kamyonu sollamak maksadı ile davalıların murisinin seyir şeridine girdiği, bu sırada otobüsü kendi şeridinde gören davalıların murisinin, idaresindeki tır ile ani ve sert fren yapması nedeniyle iniş eğimli yolda hızlı olması nedeniyle kayarak otobüsün seyir şeridine yöneldiği, bu esnada otobüsün de sollamayı tamamlayıp kendi seyir şeridine girdiği, çarpışmanın ise otobüsün seyir şeridinin sol kenarına yani orta şeridin sol kenarına yakın olduğu, bu haliyle otobüsün sollama yapmak için tırın seyir şeridine girdiği, her iki aracın da sol ön kısımlarından çarpıştıkları belirtilmiştir.

Her iki raporda da ortak olarak tespit edilen hususa göre kazanın, davacıya ait otobüs sürücüsünün hatalı sollama yaparak davalıların murisinin şeridine geçmesi ile bir diğer ifade ile davacıya ait otobüsün sürücüsünün şerit ihlali ile başladığı, davalıların murisinin de iniş eğimli yolda hız kurallarına uymayarak seyrettiği bu nedenle kazayı önlemede geciktiği ve yetersiz kaldığı anlaşılmaktadır.

Her iki raporda da ortak olarak tespit edilen hususa göre kazanın, davacıya ait otobüs sürücüsünün hatalı sollama yaparak davalıların murisinin şeridine geçmesi ile bir diğer ifade ile davacıya ait otobüsün sürücüsünün şerit ihlali ile başladığı, davalıların murisinin de iniş eğimli yolda hız kurallarına uymayarak seyrettiği bu nedenle kazayı önlemede geciktiği ve yetersiz kaldığı anlaşılmaktadır.

Yine her iki raporun ortak tespiti, davalıların murisinin idaresindeki tır ile kendi seyir şeridine giren davacıya ait otobüsü gördüğünde sert fren yapması ve idaresindeki tırı kendi şeridinde tutamayarak çarpışmayı önleyemediğidir. Bu tespit, kazaya ilişkin görgü tanıklarının beyanları ile de uyumludur.

Tüm bu teknik verilere göre varılan sonuç, davacıya ait otobüs sürücüsü, şerit değiştirirken hatalı manevra/hatalı sollama/şerit ihlali yapmasaydı davalıların murisinin de sert fren yapmak zorunda kalmayacağıdır. Davalıların murisinin idaresindeki tır ile sert fren yapması ve bu nedenle tırın sola yönelerek otobüs şeridine geçmesi ve böylece çarpışmanın gerçekleşmesi nedeni ile davalıların murisine kusur izafe edilmesi uygun ise de davalıların murisinin sert fren tedbirine başvurmasının nedeni de davacıya ait otobüs sürücüsünün hatalı manevrasıdır.

Davalıların murisinin iniş eğimli yolda hızını yol ve aracın teknik özelliklerine göre ayarlamadığından kusurlu olduğu kabul edilse de asıl kusurlu olan; davacıya ait otobüs sürücüsüdür. Kaldı ki davalıların murisinin kaza sırasında hız limitlerini ne kadar aştığına dair bir tespite de yer verilmemiştir.

Dosyadaki bilgilere göre; davalıların murisinin seyir şeridinde yolun sağ kenarında 80 cm kadar içeriden başlayan ve 18 metre ilerde yolun sağ kenarında 30 cm içeride biten fren izinin işaretlenmiş olduğu tespit edilmiştir. Buna göre de davalıların murisinin idaresindeki tırın tüm fren izlerinin kendi şeridi içerisinde kaldığı, böylece davalıların murisinin şerit ihlali yapmadığı da anlaşılmaktadır.

Sonuç olarak meydana gelen kazada, davacıya ait otobüs sürücüsünün şerit ihlali yaparak asıl kusurlu olduğu, davalıların murisinin ise aracının teknik özelliklerine dikkat etmeden hızlı seyrettiği sabittir.

Buna göre mahkemece davalıların murisinin sürücüsünün meydana gelen kazada kusur oranının %60 olarak kabul edilmesi yukarıda açıklanan olayın oluş şekline göre fazladır.

Mahkemece yapılacak iş; bilirkişilerce elde edilen teknik verilerin HMK'nın 266. maddesi çerçevesinde mahkeme hakimince değerlendirilerek, olayın oluş şekline göre davacıya ait otobüs sürücüsünün daha fazla ve asıl kusurlu olduğu gözetilerek, sürücülerin kusur oranlarının tespiti ile hasıl olacak sonuca göre karar vermekten ibaret olup, bu nedenle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Mahkemece yapılacak iş; bilirkişilerce elde edilen teknik verilerin HMK'nın 266. maddesi çerçevesinde mahkeme hakimince değerlendirilerek, olayın oluş şekline göre davacıya ait otobüs sürücüsünün daha fazla ve asıl kusurlu olduğu gözetilerek, sürücülerin kusur oranlarının tespiti ile hasıl olacak sonuca göre karar vermekten ibaret olup, bu nedenle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Davacı vekili, dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 20.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile bu talebini artırmıştır. Ancak davacı vekilinin dava dilekçesinde ve ıslah dilekçesinde faize ilişkin bir talebi olmadığı halde mahkemece HMK'nın 26. maddesine aykırı olacak şekilde faize karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davalılar ... ve Yasemin Bakarcı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... ve ...'ya geri verilmesine 03/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29156, Karar No: 2015/11448, Tarih: 26.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29156 E.  ,  2015/11448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2014/1272-2014/1444

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 26.05.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazda bulunan ve taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliğini veren ağaçlar (yaş ve cinsleri gözetilerek) ile bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan patates, dane mısır, taze fasulye ve domatesin dekar başına verim miktarları İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılına ait dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama kg satış fiyatları da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16057, Karar No: 2014/31359, Tarih: 24.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/16057 E.  ,  2014/31359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; davacıların murislerinin 1984 yılında satın almak suretiyle edindiği taşınmazın ....521,... m2'lik kısmının, kıyı kenar çizgisinde kalması nedeniyle tapu kaydının ... .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 05...2013 tarihinde kesinleşen 2010/448E.-2011/524K. sayılı kararı ile iptal edilmesi üzerine, davacılar tarafından tazminat istemli iş bu davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Tapu kaydı mahkeme kararı ile iptal edilen arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Tapu maliklerinden ... .... ait ... .... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/590E.-658K. sayılı veraset ilamında mirasçı olarak görünen ... .... vekiline verdiği vekaletname dava dilekçesine ekli olduğu ve mahkemece tam paya göre hüküm kurulduğu halde, maddi hata sonucu adı geçen kişinin dava dilekçesinde ve gerekçeli karar başlığında davacılar arasında gösterilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli karar başlığının davacılar bölümüne (... ...) isminin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24...2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.