muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13805, Karar No: 2019/4120, Tarih: 17.06.2019

kayıtlı olan taşınmazlardan Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/B belirtmesi bulunan veya konulan taşınmazların tapu kayıtları bedel alınmaksızın geçerli kabul edileceği ve tapu kütüklerindeki 2/B belirtmeleri terkin edilerek tescillerinin aynen devam edeceğinin; keza, özel kanunları gereğince Devlet tarafından kişilere satılan, dağıtılan, trampa edilen, bedelli veya bedelsiz olarak devredilen veya iskânen verilen ya da özelleştirme suretiyle satılanlar ile hisseleri devredilen özel hukuk tüzel kişileri adına kayıtlı olan ancak daha sonra Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/B belirtmesi konulan taşınmazların tapu kayıtlarının geçerli kabul edileceğinin; yine, aynı Kanunun “Tasarrufa geçme” başlıklı 3. maddesinin ikinci fıkrasında, 2/B alanlarında bulunan taşınmazların tapu kütüklerinde 6831 sayılı Kanunun 2. maddesi ile aynı maddenin birinci fıkrasının (B) bendine göre orman sınırları dışına çıkartıldığı yönünde yer alan belirtmelerin ilgisine göre....veya Maliye Bakanlığının ya da idarenin talebi üzerine tapu idarelerince terkin edileceğinin öngörülmüş bulunmasına göre, 6292 sayılı Kanunun 7. maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamında bulunan ve tapu kütüklerine 2/B belirtmesi konulan taşınmazların kayden maliki olan kişilerin, idareye başvurmalarını gerektiren bir işlem ve süre öngörülmediği gibi bu kişilere idareye başvurmaları yönünde kanunen getirilen bir yükümlülükten söz etmek mümkün değildir. Burada konumuz çerçevesinde ve Kanunun 9. maddesinin ikinci fıkrası bağlamında, ancak, Kanunun 6. maddesi hükümlerine göre 2/B alanlarında bulunan taşınmazlar hakkında, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce düzenlenen veya bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra düzenlenecek güncelleme listelerine veya kadastro tutanaklarına ya da kesinleşmiş mahkeme kararlarına göre oluşturulacak tapu kütüklerinin beyanlar hanesine göre taşınmazların 31/12/2011 tarihinden önce veya sonra kullanıcısı ve/veya üzerindeki muhdesatın sahibi olarak gösterilen ve “hak sahibi” sayılan kişiler açısından öngörülen bazı yükümlülük ve sürelerden (m. 6/1-16); keza, açılan davalar sonucunda tapularının iptaliyle Hazine adına tesciline karar verilen ve kesinleşen kararlardan infaz edilerek tapuda Hazine adına tescil edilen taşınmazların iadesi bakımından, ilgililerin 6292 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 26.04.2012 tarihinden itibaren iki yıl içinde idareye başvurmaları gereğinden bahsedilebilir (m. 7/1-a bendi son cümle; (b) bendi son iki cümle). Buna göre, Kanunun 9. maddesi hükümlerinin, Hazine tarafından, taşınmazın 2/B alanında kaldığı iddia ederek açılan tapu iptali ve tescil davaları bakımından uygulanması sözkonusu değildir

.04.2012 tarihinden itibaren iki yıl içinde idareye başvurmaları gereğinden bahsedilebilir (m. 7/1-a bendi son cümle; (b) bendi son iki cümle). Buna göre, Kanunun 9. maddesi hükümlerinin, Hazine tarafından, taşınmazın 2/B alanında kaldığı iddia ederek açılan tapu iptali ve tescil davaları bakımından uygulanması sözkonusu değildir. Eldeki davada da uzman orman bilirkişi kurulu aracılığıyla kesinleşmiş orman tahditi, 2/B madde uygulamasına dair harita ve tutanakların keşifte uygulanması sonucu taşınmazların 1985 yılında yapılan 2896 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması kapsamında orman sınırları dışına çıkarıldığı belirlenmiştir. Taşınmazların 2/B madde kapsamında olduğu hususunda uyuşmazlık yoktur. Tüm bu açıklamalar ışığında bu tür davalarda; yargılama sırasında, Hazine davadan 6292 sayılı Kanun gereğince vazgeçmez veya vazgeçmeyeceğini bildirir ve tapu kütüğündeki 2/B belirtmesi de 6292 sayılı Kanun hükümleri uyarınca terkin edilmemiş olursa, “Hazinenin davadan 6292 sayılı Kanun gereğince vazgeçmiş sayılmasına” karar verilmesi gerekirken, mahkemece aksi düşüncelerle davanın durdurulmasına karar verilmiş olması doğru görülmemiş, 6100 sayılı HMK’nın 371/1-a maddesi uyarınca bozma nedeni sayılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 17/06/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/70, Karar No: 2020/3941, Tarih: 08.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/70 E.  ,  2020/3941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 11.05.2018 gün ve 2018/31 - 2018/372 sayılı kararı bozan Daire'nin 12.09.2019 gün ve 2018/4067 - 2019/5341 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili ve davalı banka vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde bulunan 100.000 USD ve 36.000,00 TL parasının davalı ... tarafından davacının duyduğu güven nedeniyle verdiği boş imzalı dekontlar kullanılmak suretiyle çekildiğini, davalı ...'ün, zaman zaman küçük kağıt parçaları üzerine davacının parasının miktarını ve tarihini yazıp verdiğini, davacı paranın dökümünü gösteren banka cüzdanını almak istediğinde davalı ...'ün müvekkiline çeşitli bahanelerle hesap cüzdanın dökümlerini vermediğini, bir süre sonra davacının ısrarları üzerine biri vadeli 50.000 Dolar diğeri vadesiz 50.000 Dolar, üzerinde davacının adı olan banka cüzdanlarını verdiğini, Lara Finansbank şubesinde davacının hesabında yapılan kontrol sonrasında 7 bin küsur dolar döviz ve TL hesabında ise 19 Milyar TL para olduğunun, başkaca parasının olmadığının anlaşıldığını, davalılar hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğunu ileri sürerek, 101.249 Amerikan Doları'nın 01.12.2003 tarihinden itibaren, 20.000,00 TL mevduatın da 08.09.2003 tarihinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte tahsilini, ayrıca 20.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tazminini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece uyulan bozma ilamına göre, davanın kısmen kabulüne, 43.340,00 USD'nin 26.08.2003 tarihinden itibaren, 51.265,62 USD'nin 01.09.2003 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi uyarınca Amerikan doları cinsi dövize uygulanan değişen oranlarda faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, manevi tazminat talebinin reddine dair verilen kararın davalı banka vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davacı vekili ve davalı banka vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ve davalı banka vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davacı vekili ve davalı banka vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ve davalı banka vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı banka vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 20,80 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacı ve davalı bankadan ayrı ayrı alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 08.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13191, Karar No: 2015/12822, Tarih: 26.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/13191 E.  ,  2015/12822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Milas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2015

NUMARASI : 2010/625-2015/406

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulü kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı E.. Ç.. vekili, davalı A.. Ş.. vekili ve davalı Ç.Ç.T.Tic A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı sürücülerin kusurlu hareketi nedeniyle meydana gelen kazada davacının yaralandığını, davalı Hakan'ın olaya karışan ..........plaka sayılı aracın sürücüsü olduğunu, yine olaya karışan 48 S 5553 plaka sayılı aracın sürücüsü E.. Ç..'ın da kusurlu olduğunun belirlendiğini, davalı Ç.-T. A.Ş'nin aracı kiralayan şirket olduğunu, aracın A.T.Ltd.Şti'nin ise aracın maliki olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davalılardan 50.000TL maddi ve 50.000TL manevi tazminatın tahsil edilmesini talep etmiştir. Davacı vekili; 07.11.2014 tarihinde maddi tazminat talebini 90.000TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı Ç.-T. A.Ş vekili; müvekkili şirket tarafından aracın A.T. Ltd. Şti'den kiralandığını, davacının olaydan sonra kimsenin kendisine yardımda bulunmadığını belirtmesine rağmen kazadan bir hafta sonra müvekkili firma tarafından davacının hastanede ziyaret edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı A.T..Ltd.Şti vekili; olayın müvekkili şirkete ait araç dışındaki araçlar ile davacının kusurlu hareketlerinden kaynaklandığını, müvekkili şirkete ait aracın bir kusuru olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı H.. K.. vekili; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı E.. Ç.. vekili; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı H.. K..'a karşı açılan davanın reddine, diğer davalılara karşı 50.000.- TL maddi, 45.000.-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılar E.. Ç.., A.T..Ltd.Şti ve Ç.-T. Ç. T.Tic.A.Ş'den müteselsilen tahsiline, 40.034,77.-TL maddi tazminatın davalılar E.. Ç.., A.T..Ltd.Şti ve Ç.-T. Ç.T.Tic.A.Ş'den müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı E.. Ç.. vekili, davalı A.. Ş.. vekili ve davalı Ç.Ç.T.Tic A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı E.. Ç.. vekili, davalı A.. Ş.. vekili ve davalı Ç. Ç.T.Tic A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.303,95 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı E.. Ç.. vekili, davalı A.. Ş.. vekili ve davalı Ç. Ç.T.Tic A.Ş.'nden alınmasına 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2002, Karar No: 2019/5222, Tarih: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/2002 E.  ,  2019/5222 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı ... vekili avukat ... gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı ... ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Davanın kabulüne dair verilen karar, Dairece, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yetersizliğinden sözedilip, yeni bir rapor alınması gereğine değinilerek bozulmuş, bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucu, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanunu'nun 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde düzenlemesi dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürürlüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Daire'nin önceki bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılmak üzere, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.630,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2014/2428, Karar No: 2014/5828, Tarih: 22.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2428 E.  ,  2014/5828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fatsa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2012

NUMARASI : 2009/155-2012/926

Taraflar arasında görülen asıl ve birleşen tapu iptali ve tescil davaları sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 26.11.2013 gün ve 5869 Esas, 7448 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl ve birleşen davalarda davalılar vekillerince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 31.10.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, müvekkilinin yüklenici olarak edimlerini yerine getirmesine rağmen, arsa sahibi olan davalının, müvekkiline isabet eden bölümlerin tapusunu devretmediğini ileri sürerek, müvekkiline ait dairelerin tapu arsa payının tespiti ile bu payların tapu kayıtlarının iptaline ve müvekkili adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı R.. G.. vekili, sözleşme gereği ilk üç kat haricindeki katların müvekkiline ait olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, davacıya isabet eden bağımsız bölümlerin davalıya satıldığını ileri sürerek, sözleşme gereği müvekkiline isabet eden kısımların tespiti ile davalı adına olan tapu kayıtlarının iptaline ve davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı N.. Ş.. vekili, müvekkilinin tapu siciline güven ilkesine göre iyiniyetli malik olduğunu, davacının HMK'nın 125 (HUMK 186). maddesindeki seçimlik haklarını kullanması durumunda 3. kişiden devralan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, birleşen davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı N.. Ş.. vekili, müvekkilinin tapu siciline güven ilkesine göre iyiniyetli malik olduğunu, davacının HMK'nın 125 (HUMK 186). maddesindeki seçimlik haklarını kullanması durumunda 3. kişiden devralan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı yüklenici ile davalı arsa sahibi R.. G.. arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 9. maddesine göre imara göre kat sayısı ne olursa olsun çatı ve 4. katın arsa sahibine, 4. kata kadar olan dairelerin davacı yükleniciye ait alacağının kararlaştırıldığı, inşaat ruhsatı alınırken bodrum 1 ve 2. katlara da izin verildiği, davalının bu durumu inşaat yapılmazdan evvel bildiği ve yüklenici ile ek bir sözleşme yapma imkanı var iken yapmadığı, bu durumda 1. bodrum kat, 2. bodrum kat, 1. kat, 2. kat ve 3. kattaki bağımsız bölümlerin davacı yükleniciye ait olduğu, davalının taşınmazı muvazaalı olarak önce dava dışı M..Y.., onun da birleşen davada davalı N.. Ş..'e sattığı, davacı vekili yani malik N.. Ş.. lehine yeni dava açmış ise de bu işleminin HMK'nın 125/1-a maddesinde açıklanan yeni malike davayı yöneltme tercihi olarak kabul edildiği, satışın gerçek bir satış olmadığı, davayı etkisiz kılma amacını taşıdığı, davalı N.. Ş..'ün başka bir ilde çalıştığı, yabancı bir yerde kat ittifakı kurulmamış, tapuda arsa olarak kayıtlı, oysa üzerinde 8 katlı bina bulunan taşınmazdan arsa payı satın almasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne dair verilen karar, asıl ve birleşen davada davalı vekillerinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 26.11.2013 tarih ve 5869 Esas, 7448 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Asıl ve birleşen davada davalı vekilleri, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davalı vekillerinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harçlar peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 226,00'şar TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/19780, Karar No: 2021/2290, Tarih: 16.02.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/19780 E.  ,  2021/2290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, tüm dosya kapsamına göre; sanığın, çiftliğin sahibinin diğer sanık ... olduğunu düşünerek çiftlikte temizlik yapıp, kapı kilidini değiştirmesi şeklinde gerçekleşen eylemde, sanığın kendi adına zapt ve tasarruf kastı bulunmadığı ve suç işleme kastı ile hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3993, Karar No: 2019/4633, Tarih: 15.04.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/3993 E.  ,  2019/4633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma - Ziynet ve Eşya Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kadının ziynet alacağına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesinin 1. fıkrasının b bendi uyarınca “Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli 6763 sayılı Kanun’un 44. maddesi ile de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m. 341, 362). Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibariyle bu miktar "47.530 TL" olarak belirlenmiştir.

Somut olayda 22.639,00 TL ziynet alacağına yönelik talebi usule uygun olmadığından reddine karar verilmiş olup, bölge adliye mahkemesince ziynet alacağına yönelik verilen karar kesindir. Bu nedenle davacı kadının ziynet alacağına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu’nun 50 ve 51. maddeleri dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının yukarıda 3. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmayan aşağıda yazılı onama harcının ve temyiz başvuru harcının davacıdan alınmasına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davalıya geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 15.04.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/27061, Karar No: 2013/35432, Tarih: 11.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/27061 E.  ,  2013/35432 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul 17. İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu, alacaklı tarafından hakkında başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibinde, İİK'nun 82/12. maddesi uyarınca meskeniyet şikayetinde bulunmuş, mahkemece şikayetin kabulü ile şikayete konu taşınmaz üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

İİK.nun 82/son maddesinde; "2,3,4,5,7 ve 12 numaralı bendlerdeki istisna, borcun bu eşya bedelinden doğmaması haline münhasırdır." düzenlemesi mevcuttur.

Somut olayda, dosya içerisinde mevcut ve her iki tarafın kabulünde olan 23.03.2011 tarihli 'Belgedir' başlıklı sözleşme ile  takip konusu borcun meskeniyet iddiasında bulunulan İstanbul ili  Silivri, Ali Bey Mahallesi, Eski İstanbul yolu mevkii 98 ada 877 parsel sayılı taşınmazın satış bedelinden doğduğu  açıktır. Bu durumda, mahkemece takip konusu borcun taşınmazın bedelinden doğduğu nazara alınarak, İİK'nun 82/son maddesi uyarınca şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile aksi yönde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.