muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10895, Karar No: 2017/5642, Tarih: 07.02.2017

**15. Ceza Dairesi         2015/10895 E.  ,  2017/5642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılanlar ... ve ... vekili, .... A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın tek başına temsil ve ilzama yetkili kılındığı ... Temizlik Sanayi Ticaret Limited Şirketi ile.... Bankası Ankara-... Şubesi arasında 22/05/2006 tarihli ve 100.000 TL bedelli, şirket adına şirket müdürü olan ..., müşterek ve müteselsil kefil olarak ... ve üçüncü şahıs ipoteği veren ...; 15/06/2006 tarihli ve 400 000 TL bedelli, şirket adına ..., müşterek ve müteselsil kefil olarak ..., üçüncü şahıs ipoteği verenler ... ve ..., şirket ortakları. ..., ..., ..., ... imzaları bulunan genel kredi sözleşmelerinin imzalandığı ve kredinin şirket hesabına yatırıldığı, ancak geri ödemesinin yapılmaması üzerine banka tarafından takip başlatıldığı, yapılan bilirkişi incelemelerinde, ..., ... ve ... imzalarının adı geçenlerin eli mahsulü olmadığı, ... imzasının ise eli mahsulü olduğu ve sahte imzaların da ... tarafından atılmadığının anlaşıldığı iddia edilen olayda;

1)Sanıklar ... ve.... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık ...’ın kredi sözleşmesindeki imzasının gerçek olduğu ve sanık ...’in kredide bulunan kefil imzasının kendisine ait olmadığının belirlendiği gözetilerek sanıkların dolandırıcılık suçuna iştirak ettiklerine dair delil elde edilemediği anlaşıldığından sanıkların beraatlerine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar ... ve ... vekilinin bir nedene dayanmayan ve .... A.Ş. vekilinin sanıkların suçu işlediklerine dair temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın önceki şirket müdürü olduğu .... Temizlik Sanayi Ticaret Limited Şirketi adına toplamda 500.000 TL kredi çekip ödemediği ve yapılan araştırmada kredi sözleşmelerindeki diğer sanık ... haricindeki imzaların hepsinin sahte olduğu, sanık ...’ın imza atmadığı ancak krediyi aldığının sabit olduğu anlaşıldığından eksik araştırma yönündeki görüşe iştirak edilmediğinden sanık sahte olarak oluşturulduğunu bildiği kredi sözleşmeleri ile kredi çekip ödemediği şeklindeki eylemlerinin dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını oluşturduğu gözetilmeden beraatine dair hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılanlar ... ve ... vekili,.... A.Ş. vekilinin itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 07.02.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18319, Karar No: 2014/18240, Tarih: 04.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18319 E.  ,  2014/18240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

...- Müşteki ... adına hazine vekilinin temyizine göre yapılan incelemede,

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığa atılı eylemin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.fıkrası kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ...'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, ... adına hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

B-Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde,

1-TCK.nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 1.fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmamasına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığa doğrudan tayin olunan adli para cezasının 1 gününün 20 TL'den hesabı sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6 madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, sanık hakkında TCK.nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkraların hükümden çıkartılarak, yerine "sanığın cezası ertelendiğinden, 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde yazılı kişisel hak yoksunluğunun, TCK.nun 53/3.maddesi uyarınca kendi altsoyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanmasına yer olmadığına" ifadesinin eklenmesi, hükmün sanık için tayin olunan adli para cezasının 20 TL'den adli para cezasına çevrildiği bölüme “TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca” ibaresinin ilavesi ile hükmün diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37331, Karar No: 2016/3588, Tarih: 17.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/37331 E.  ,  2016/3588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerirce istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı işyerinde tanker şoförü olarak çalıştığını, iş akdinin haksız nedenle işverence sona erdirildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının iş yerini terk ettiğini bu nedenle haklı nedenle iş akdinin sonlandırıldığını, hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Tır şoförleri yurt içinde veya yurt dışına sefer yapmak olmak üzere iki şekilde çalışabilirler. Ülke içinde taşımacılık işinde çalışan tır şoförlerinin ücretleri taraflar arasında temel ücret olarak kararlaştırılabileceği gibi, sabit ücrete ilave olarak sefer sayısına ya da katedilen kilometre başına ödenen prim şeklinde gerçekleşebilmektedir.

Uluslararası alanda çalışan tır şoförlerinin ücretleri genelde asgari ücret ve sefere bağlı prim esasına göre belirlenmektedir. Bazı işveren uygulamalarında ise garanti ücret olarak adlandırılan asgari ücret ödenmeyip, sadece sefere bağlı prim ödemesi yapılmaktadır. Bu ihtimalde de tır şoförünün ücreti salt sefer primlerinden oluşur.

Sefer primi, uygulamada harcırah olarak adlandırılmakta ve gidilen ülkeye göre değişkenlik gösterebilmektedir. Sözü edilen sefer primi, yol geçiş ücretleri ve diğer masraflar için verilen, Türkiye’ye dönüşte belge karşılığı kapatılan avanstan farklı olup, tamamen işçiye ödenen ücret niteliğindedir. Yerleşik Yargıtay kararlarında da uluslararası alanda faaliyet gösteren tır şoförlerinin yasal asgari ücretle çalışmayacağı kabul edilmektedir.

Uluslararası taşımacılık işinde çalışan tır şoförünün aylık ücretinin tartışmalı olması durumunda, tarafların ikame ettikleri delillerle kesin bir sonuca ulaşılamaması halinde ilgili işçi ve işveren meslek kuruluşları ile gerektiğinde sendikalardan ücret araştırması yapılmalıdır. İşçinin çalıştığı süre içinde taşıma işini gerçekleştirdiği ülkeler belirtilerek sefer başına ne kadar ücret alabileceği belirlenmeli ve dosya kapsamındaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir.

Sefer primi hesabı yönünden işçinin aylık veya yıllık sefer sayılarının tartışmalı olması ve bu konunun diğer delillerle kesin olarak kanıtlanamaması durumunda işçinin yurda giriş ve çıkış kayıtları emniyet birimlerinden getirtilmeli ve buna göre değerlendirme yapılmalıdır.

Yurt dışı sefer primi, ücretin eki olmayıp ücret niteliğinde olmakla tazminata esas ücrette doğrudan dikkate alınır. Ücretin asgari (garanti) ücret ve sefer primi toplamından oluşması durumunda, işçinin ayda kaç sefer yaptığı belirlenerek aylık sefer primi ile asgari ücretin toplamı üzerinden tazminata esas ücret tespit olunur. Yurt dışına çıkış periyodunun değişkenlik göstermesi ve gidilen ülkeye göre sefer priminin değişmesi halinde, işçinin bir yılda yapmış olduğu seferlere göre aldığı prim tutarları toplamının bir güne bölünmesi suretiyle günlük tazminata esas ücret belirlenir.

Somut olayda, davacı tanıkları yurt içi sefer sayılarının belli olmadığını en az 2 hafta en fazla 2 ay eve gelmediklerini, davacının bir ayda 1 yada 2 kere yurt dışı sefere gittiğini, davalı tanığı ... ise davacının en fazla 10-12 kez yurt içi sefere, ayda en fazla iki kere de yurt dışı sefere çıktığını beyan etmişlerdir. Hükme esas alınana bilirkişi raporunda davacının yılda kaç kez yurt içi ve yurt dışı sefere çıktığı belirlenmeden yıl içerisinde seferde geçecek iş günü sayısı 292 olarak esas alınmış ve davacının asgari ücrete ilave günlük 16,00 TL sefer primi karşılığı ücret aldığı kabul edilmiştir. Mahkemece yapılacak iş, davacının yurda giriş ve çıkış kayıtları emniyet müdürlüğünden istenerek bu kayıtlar gözetilmek suretiyle davacının yıl içerisinde kaç kez yurt dışı sefere çıktığının tespiti ile dosya içerisinde yer alan bir kısım taşıma irsaliyeleri ve tanık beyanları birlikte değerlendirilerek davacının yıl içerisindeki yurt içi sefer sayılarının belirlemesi gerekirken davacının yılda 292 gün seferde olduğu kabul edilerek ücrete esas harcırah miktarının belirlenmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde davalı vekilin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, 17/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5636, Karar No: 2013/7994, Tarih: 12.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5636 E.  ,  2013/7994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, dava dışı arsa sahipleri ile müvekkillerinin 28.04.2008 tarihinde yüklenici davalı ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yaptıklarını, sözleşmeye göre yapılacak 20 daireden ön cephe 2 daire ve kalan 18 dairenin %20 'si olmak üzere toplam 5,6 dairenin arsa sahiplerine verilmesinin kararlaştırıldığını, davalının yapılan bu sözleşmeden sonra taşınmazı başka parsel ile tevhit ederek 47 -50 daire yapmak üzere ruhsat aldığını, inşaatın bir kısmını tamamladığını, davalının arsa sahiplerine beş daire verdiğini, 0,6 daire ile ayrıca proje değişikliği ile fazla yaptığı bağımsız bölümlerden tüm paydaşlara olduğu gibi müvekkillerine de hiçbir hak vermediğini ileri sürerek, arsa üzerine yapılan/yapılacak bağımsız bölümlerden verilmesi taahhüt edilen 0,6 adet bağımsız bölüm ve ayrıca fazla yapılan/yapılacak bağımsız bölümlerin % 20'sinin taşınmazdaki payları oranında müvekkillerine verilmesine, dava konusu bağımsız bölümlere karşılık gelecek arsa payları oranında davalının taşınmazdaki payının iptali ile müvekkilleri adına tesciline;bu talebin kabul edilmemesi halinde müvekkillerinin paylarına düşecek bağımsız bölümlerin dava tarihindeki değerlerinin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla talep sıralamasını değiştirerek, davacı ... için 68.343,00 TL, ... için 56.934,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline, bu talebinin kabul edilmemesi halinde taşınmaz üzerinde yapılan bağımsız bölümlerden davacı ... için 0.758 ve davacı ... için ise 0.631 bağımsız bölüm tapusunun iptali ile müvekkileri adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 28.04.2008 tarihinde davacıların dava dışı ...'a verdikleri vekaletname ile olası tevhit işleminden sonra proje değişikliği durumunda ilk sözleşmede belirtildiği üzere davacılara bağımsız bölümlerin belirlenmesi, proje değişikliğinin onaylanması gibi işlemler için yetki verildiği, ...'ın da davalının yaptığı proje değişikliğine ve davacıların da içinde bulunduğu arsa paydaşlarına toplam 5 adet dairenin devrini kabul ettiği, kabul tarihinde vekaletnamenin geçerli olduğu, bu durumda önceki kat karşılığı inşaat sözleşmesinin %20'lik bölüme ilişkin kısmının geçersiz hale geldiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15192, Karar No: 2015/2591, Tarih: 23.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/15192 E.  ,  2015/2591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 5843-6575 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılardan ... için çıkarılan temyiz dilekçesi muhatabın bulunmaması nedeniyle alıcısına teslim edebileceğini beyan eden oğlu ....’e,

Davalılardan ...,...ve ....’e temyiz dilekçesi davalı ...’a gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi, muhatabın bulunmaması nedeniyle alıcısına teslim edebileceğini beyan eden annesi ...e,

Davalılardan ...a temyiz dilekçesi aynı konutta birlikte sakin yeğeni ...’a,

Tebliğ edilmiştir.

Tebligat Yasası'nın 16. maddesine göre kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan ehil ve reşit kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır. Bu Yasa hükmüne göre adı geçenlerin tebligatı almaya ehil ve reşit olup olmadıkları tebligat mazbatasında yazılmadığı muhatap ile aynı çatı altında oturup oturmadıkları tespit edilmediği için yapılan tebligat geçerli değildir. Bu nedenle yukarıda adı geçen ...’a gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin, diğer davalılara temyiz dilekçesinin yöntemince tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Mahkemenin gerekçeli kararının davalılar ..., ..., ...e tebliğine ilişkin bilgi ve belgeye dosyada rastlanılmamıştır. Mahkeme kararı adı geçen davalılara tebliğ edilmiş ise, belgesinin dosyaya konulmasından veya kayıtlara dayanılarak tarihinin bildirilmesinden, tebligat işlemi yapılmamışsa adı geçenlere usulüne uygun tebliğ yapılarak temyiz süresinin beklenmesinden,

3-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday(saman) ve tütünün 2012 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına asgari ve azami veriminin, kilogram başına toptan satış fiyatının ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek alınacak cevap yazısının dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6776, Karar No: 2010/11058, Tarih: 14.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6776 E.  ,  2010/11058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 26.01.2010 gün ve 2009/20656 Esas - 2010/1321 Karar sayılı ilama karşı davalılardan ... vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiç birisine uymadığından REDDİNE, ...'ten peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi gözönünde bulundurularak takdiren 172,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine 14.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18033, Karar No: 2011/1704, Tarih: 16.02.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/18033 E.  ,  2011/1704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Adli Tıp Kurumu İzmir Şübe müdürlüğünün 17.11.2003 tarihli raporlarına göre av tüfeği ile yaralanma soncu mağdurun kafatası kemik kırığı, beyin dokusu tahribatı sonucu hayati tehlikeye maruz kaldığının belirtilmesi karşısında suçun 5237 sayılı TCK’nun 86/1,3 ve 87/1-d maddesindeki karşılığı hapis cezasının alt sınırının beş yıldan az olamayacağı nazara alındığında 765 sayılı TCK’nun sanık lehine olduğu gözetilmeden yazılı şekilde yanlış uygulama ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş ve infaz uygulamalarında kazınılmış hak olamayacağı da nazara alınarak sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA; 16.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/227, Karar No: 2024/278, Tarih: 22.05.2024

**Hukuk Genel Kurulu         2024/227 E.  ,  2024/278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/277 E., 2023/286 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 16.06.2022 tarihli ve

2022/6529 Esas, 2022/8022 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasındaki işçilik alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işverenin yurt dışında bulunan şantiyelerinde 1990-2013 yılları arasında çalıştığını, son aylık net ücretinin 3.000,00 USD olduğunu, günde üç öğün yemek ve barınma giderlerinin işveren tarafından karşılandığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının 7,71 USD saat ücreti karşılığı ve ağırlıklı olarak Irak projelerinde çalıştığını, taraflar arasında proje bazlı olarak belirli süreli iş ilişkisi kurulduğunu, işin bitimi ile iş ilişkisinin sona erdiğini, uyuşmazlığa Irak hukukunun uygulanması gerektiğini, davacının tüm haklarının ödendiğine dair ibraname imzaladığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.06.2019 tarihli ve 2015/80 Esas, 2019/198 Karar sayılı kararı ile; davacının yurt dışında çalıştığı, davalı işverenin Türk şirketi olduğu ve merkezinin Türkiye’de bulunduğu, Yargıtay kararlarında merkezi Türkiye’de bulunan işverene karşı Türkiye’de dava açılabileceğinin kabul edildiği, ayrıca kıdem tazminatına ilişkin düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu, uyuşmazlığın Türk hukukuna göre çözümlenmesi gerektiği, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davacı işçinin davalıya ait işyerlerinde 13.09.1985- 09.05.2012 tarihleri arasında fasılalı olarak 12 yıl 6 ay 5 gün, net 3.000,00 USD temel ücret karşılığı çalıştığı, iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın davalı işveren tarafından feshedildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.