muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15223, Karar No: 2013/23958, Tarih: 25.06.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/15223 E.  ,  2013/23958 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/15223

KARAR NO : 2013/23958

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular ve alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Ödeme emri tebligatı borçlulardan R.Ö.'nun işyeri adresine çıkartılmıştır. Tebliğ tarihi itibariyle uygulanması gereken 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 17.maddesine göre bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenler o yerde bulunmadıkları takdirde, tebliğ o yerdeki daimi memur veya müstahdemlerden birine yapılır. Borçlunun geçici olarak o yerde bulunmadığının tespiti halinde, tebligatın o yerde bulunan yukarıda sayılan kişilere yapılması gerekir. Tebligat  Kanunu’nun 17. ve Tebligat Tüzüğü'nün 23.maddesi gereğince, ilgilinin  o yerde geçici olarak bulunmadığı hususu  tesbit edilerek, tebligat mazbatasına şerh edilmelidir. Bu şerh hususunun yerine getirilmemesi  tebligatı usulsüz  kılar.

Somut olayda satış ilanı tebligatı mazbatasında, “işyerinde işçisi C. P."  imzasına 26.05.2010 tarihinde tebliğ edildiği yazılmış ise de, borçlunun işyerinde  bulunup bulunmadığına dair bir açıklama yoktur. Ödeme emri tebligatı bu nedenle usulsüz olup, mahkemece olayda uygulanma yeri olmayan Tebligat Kanunu'nun 21. madde koşulları değerlendirilerek sonuca gidilmesi doğru değil ise de, sonuçta mahkemece, anılan borçlu yönünden de tebligatın usulsüz olduğu kabul edildiğinden tebligatın usulsüzlüğüne yönelik karar sonucu itibariyle doğrudur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre her iki tarafın yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), taraflardan 24.30'ar TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5551, Karar No: 2013/6756, Tarih: 10.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/5551 E.  ,  2013/6756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Menemen Sulh Hukuk ve Kırşehir Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, Kırşehir Emniyet Müdürlüğü'nün 24.02.2013 tarihli cevabi yazısından kısıtlı adayının babası ile birlikte Menemen ilçesinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, Menemen Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Menemen Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 10.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1303, Karar No: 2021/2272, Tarih: 14.04.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/1303 E.  ,  2021/2272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Gölhisar Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19.07.2016 gün ve 2013/409 Esas - 2016/309 Karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 10.12.2020 gün ve 2817 Esas - 6626 Karar sayılı kararın düzeltilmesi süresinde birleştirilen davada davalı ... vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'nun 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteklerinin REDDİNE, birleştirilen davada davalı ...'ten HUMK'nun 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 460,00 TL para cezası alınmasına, karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 14/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8432, Karar No: 2009/9707, Tarih: 17.09.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/8432 E.  ,  2009/9707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 24.03.2009 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.05.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 1760 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında "..." yazılan isminin "..." olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 1027. maddesine göre tapuda isim tashihi istemine ilişkindir.

Dosyada mevcut nüfus kayıtlarına göre davacı ..., ... ve ... kızı olup 1931 doğumludur. Çekişme konusu 1760 parsel sayılı taşınmaz ise 21.09.1981 tarihinde tapulama ile ... kızı ... Çankaya adına tescil edilmiştir. 1760 parselin tapulama tutanağına göre senetsizden 7099 takrir numaralı vergi kaydına göre kayıt maliki...'dan çocukları ... Çankaya ve...'a intikal etmekle aralarındaki taksim sonucu bu parsel ... kızı ... Çankaya'ya kalmakla adına tesbit ve tescil edildiği anlaşılmaktadır. Tapulama tutanağı edinme sebebi bölümünde yazılı anne ismi ile davacının nüfus kayıtlarında yazılı anne ismi birbirine uymadığı gibi, davacının .... isimli bir kardeşi de yoktur. Nüfus müdürlüğünce .... kasabasında ... kızı ... Çankaya kaydına rastlanmadığı bildirilmişse de, bu araştırma yeterli olmayıp, tüm ilçe nüfus kayıtlarında aynı isimde kişinin bulunup bulunmadığının araştırılması gerekir. Tanıklar vergi kayıt maliki....'nın davacının ninesi olduğunu, ondan kızına ve sonra da davacı ve kardeşi Zübeyde'ye kaldığı yönünde iddia gibi beyanda bulunmuşlardır. Tapuda isim düzeltme davalarında mülkiyet nakline neden olunmadan tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin nüfus bilgilerine uydurulması gerekir. Bunun içinde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu açıklamalar ışığında az yukarıda açıklanan eksiklikler giderilmeli, nüfus kayıtlarında davacının anneannesinin isminin... olduğu gözetilerek, 7099 takrir numaralı vergi kayıt malikinin sözü edilen bu ..... olup olmadığı araştırılmalı, bu kişi ile davacı arasındaki irsen intikal bağlantısı incelenmeli, tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise tanıklar taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalı ve oluşacak duruma göre bir karar verilmesi gerekirken bunlar yapılmadan eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.09.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16704, Karar No: 2014/1894, Tarih: 11.02.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/16704 E.  ,  2014/1894 K.**

* MURİS MUVAZAASI

* ÖLÜNCEYE KADAR BAKMA AKDİ

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 18

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 511

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 514

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 19

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 611

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen "tapu iptal ve tescil" davası sonunda yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava; tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, miras bırakanın 2011 yılının Haziran ayında felç geçirdiği, işlerini göremez hale geldiği, davalının miras bırakanın evine ara sıra gelip bazı ihtiyaçlarını gidermesinin ölünceye kadar bakma akdinin karşlığı olarak değerlendirilemeyeceği, miras bırakanın felç geçirdikten sonraki bakım ve ihtiyaçlarının dava dışı kişiler tarafından yerine getirildiği, bu haliyle asıl amacın mirasçılardan mal kaçırmak olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; tarafların miras bırakanı N. G'ün hiç evlenmediği, çocuğunun bulunmadığı, şeker hastalığı sebebiyle gözlerinin iyi görmediği, 2011 yılının Haziran ayında gelç geçirdiği, 15.03.1948 doğumlu olup bekar ve çocuksuz olarak 22.12.2011 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davacılar ve dava dışı akrabalarının kaldığı, Nail'in, 869 ada 374 parsel sayılı tek taşınmazını , komşusu olan üçüncü kişi davalı D.. Z..'a 21.09.2011 tarihinde ölünceye kadar bakma akdiyle temlik ettiği, davacılar vekilinin; dava dilekçesinin dava başlıklı bölümünde muvazaa sebebiyle tapu iptali tescil ibaresini kullandığı dava dilekçesinin içeriğinde , 30.03.2012 ve 19.06.2012 tarihli oturumlarda ise davalının ölünceye kadar bakma akdinin gereklerini yerine getirmediğini ileri sürerek iptal ve tescil isteğinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun (TBK) m. 611. maddesine göre ölünceye kadar bakıp gözetme sözleşmesi, taraflarına karşılıklı hak ve borçlar yükleyen bir akittir. (818 s. Borçlar Kanununun (BK) m. 511). Başka bir anlatımla ivazlı sözleşme türlerindendir. Bu sözleşme ile bakım alacaklısı, sözleşme konusu malın mülkiyetini bakım borçlusuna geçirme; bakım borçlusu da bakım alacaklısına yasanın öngördüğü anlamda ölünceye kadar bakıp gözetme yükümlülüğü altına girer. (TBK m. 614 (BK) m. 514)).

Hemen belirtmek gerekir ki, bakıp gözetme koşulu ile yapılan temliki işlemin geçerliliği için sözleşmenin düzenlendiği tarihte bakım alacaklısının özel bakım gereksinimi içerisinde bulunması zorunlu değildir. Bu gereksinmenin sözleşmeden sonra doğması ya da alacaklının ölümüne kadar çok kısa bir süre sürmüş bulunması da sözleşmenin geçerliliğine etkili olamaz.

Hemen belirtmek gerekir ki, bakıp gözetme koşulu ile yapılan temliki işlemin geçerliliği için sözleşmenin düzenlendiği tarihte bakım alacaklısının özel bakım gereksinimi içerisinde bulunması zorunlu değildir. Bu gereksinmenin sözleşmeden sonra doğması ya da alacaklının ölümüne kadar çok kısa bir süre sürmüş bulunması da sözleşmenin geçerliliğine etkili olamaz.

Kural olarak, bu tür sözleşmeye dayalı bir temlikin de muvazaa ile illetli olduğunun ileri sürülmesi her zaman mümkündür. En sade anlatımla muvazaa, irade ile beyan arasında kasten yaratılan aykırılık olarak tanımlanabilir. Böyle bir iddia karşısında, asıl olan tarafların akitteki gerçek ve müşterek amaçlarının saptanmasıdır. (TBK m. 19 (BK m. 18)). Şayet bakım alacaklısının temliki işlemde bakıp gözetilme koşulunun değil de, bir başka amacı gerçekleştirme iradesini taşıdığı belirlenirse (örneğin mirasçılarından mal kaçırma düşüncesinde ise), bu takdirde akdin ivazlı (bedel karşılığı) olduğundan söz edilemez; akitte bağış amacının üstün tutulduğu sonucuna varılır. Bu halde de Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 1.4.1974 gün ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı olayda, uygulama yeri bulur.

Miras bırakanın, ölünceye kadar bakıp gözetme karşılığı yaptığı temlikin muvazaa ile illetli olup olmadığının belirlenebilmesi içinde, sözleşme tarihinde murisin yaşı, fiziki ve genel sağlık durumu, aile koşulları ve ilişkileri, elinde bulunan mal varlığının miktarı, temlik edilen malın, tüm mamelekine oranı, bunun makul karşılanabilecek bir sınırda kalıp kalmadığı gibi bilgi ve olguların göz önünde tutulması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta , miras bırakanın eşi ve çocuklarının bulunmadığı, bekar olarak tek başına yaşadığı, şeker hastalığı sebebiyle gözlerinin iyi görmediği ve 2011 yılının Haziran ayında felç geçirdiği, kendisine bakılması amacıyla komşusu olan davalıya çekişmeli tek taşınmazını ölünceye kadar bakma akdi ile temlik ettiği, davalınında bakım edimini yerine getirdiği, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı yapılmadığı görülmektedir..

Kaldı ki miras bırakanın sağlığında bakım borçlusunun kendisine bakmadığı yönünde beyanda bulunmadığı gibi bu yönde akdin iptali isteğiyle dava da açmadığına göre mirasçıların bakım akdinin gereklerinin yerine getirilmediği iddiasıyla dava açma yetkileri de bulunmamaktadır.(HGK'nun 05.02.2003 gün 2003/14-50E-2003/76K vb).

Bu durumda davacılar tarafından açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1640, Karar No: 2016/2305, Tarih: 25.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/1640 E.  ,  2016/2305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın yetkisizlik nedeniyle usulden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında araçta yolcu olarak bulunan davacıların eş ve babaları ...'nun vefat ettiğini, müvekkillerinin müteveffanın desteğinden yoksun kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminat ile 200.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi sadece poliçe hükümlerince sorumlu olmak kaydıyla kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan ortaklaşa ve zincirleme olarak tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... ve ...; mahkemenin görevli ve yetkili olmadığını, ...'nın işleten sfatının bulunmadığını ve hatır taşıması olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili; kusur oranında ve limit dahilinde sorumlu olduklarını, hatır taşıması ve müterafik kusur bulunduğunu ve temerrüde düşürülmediklerini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve toplanan delillere göre; .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 16. maddesinde Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesinin de yetkili olduğu hüküm altına alınmıştır.

Kanunda birden fazla mahkemenin yetkili kılındığı durumlarda, dava bu mahkemelerden herhangi birinde açılabilir.

Somut olayda davacılar vekili, davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında araçta yolcu olarak bulunan destek ...'nun vefat ettiği iddiasıyla davacıların uğradığı zararların tazminini talep etmiştir. Mahkemece kazanın meydana geldiği yer mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Dava dilekçesinde davacıların adresi .... ili .... ilçesi olarak gösterilmiştir. Yine davacılar hakkında kolluk tarafından yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasında da davacıların .... ilçesinde ikamet ettiği belirtilmiştir. Bu haliyle davacıların yerleşim yeri ... ili .... ilçesi olup davacılar tarafından .... Mahkemeleri'nde dava açıldığından zarar görenlerin yerleşim yeri mahkemesi olan .... Mahkemeleri davayı görmeye yetkilidir.

Dava dilekçesinde davacıların adresi .... ili .... ilçesi olarak gösterilmiştir. Yine davacılar hakkında kolluk tarafından yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasında da davacıların .... ilçesinde ikamet ettiği belirtilmiştir. Bu haliyle davacıların yerleşim yeri ... ili .... ilçesi olup davacılar tarafından .... Mahkemeleri'nde dava açıldığından zarar görenlerin yerleşim yeri mahkemesi olan .... Mahkemeleri davayı görmeye yetkilidir.

Bu durumda mahkemece, işin esasına girilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 25/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11975, Karar No: 2022/16374, Tarih: 07.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/11975 E.  ,  2022/16374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Dosyanın incelenmesinde; Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 03/11/2021 tarihli bozma ilamından sonra dosyada bulunması gereken Hacettepe Üniversitesi tarafından düzenlenen son maluliyet raporu ile kurulan ara kararların dosya içinde bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz incelemesine esas olmak üzere, bozma ilamından sonra dosyaya giren başta maluliyet raporu olmak üzere tüm belgelerin dosya içerisine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere saklayan mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17152, Karar No: 2013/29190, Tarih: 16.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/17152 E.  ,  2013/29190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamuya veya özel kişilere ait suların mecrasını değiştirme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Orman vasıflı parsel içerisindeki kaynaktan çıkan ve köylünün ortaklaşa kullandığı suya vaki müdahale suçunun mağduru orman idaresi ve köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görme olasılığı bulunmayan şikayetçinin, bu suçtan açılan davaya katılma hakkı bulunmadığı gibi katılma kararı verilmiş olması da temyiz hakkı vermeyeceğinden, şikayetçinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14274, Karar No: 2014/12623, Tarih: 03.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/14274 E.  ,  2014/12623 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/269139

MAHKEMESİ : Gebze 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2011

NUMARASI : 2011/174 (E) ve 2011/76 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın müştekiye ait işyerinden suça konu parfümü çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 23,00 TL değerindeki parfümü çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,

Somut olayda ise; 23,00 TL değerindeki parfümü çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. E..'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, 03/04/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12966, Karar No: 2018/4517, Tarih: 16.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/12966 E.  ,  2018/4517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

22.10.2010 tarihli suç tutanağına göre, suça sürüklenen çocuğun ihbar üzerine suça konu aracın iki sokak paralelinde yürürken yakalandığı ve üzerinde herhangi bir suç unsuruna rastlanmadığının ve tüm aşamalarda suçlamaları kabul etmediğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine ilişkin mahkumiyete yeter, hukuka uygun, her türlü kuşkudan uzak, savunmasının aksini kanıtlayan kesin, yeterli ve inandırıcı deliller gösterilmeden, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 16.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.