muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2920, Karar No: 2017/9306, Tarih: 21.09.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/2920 E.  ,  2017/9306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay tarihinde müştekinin boş arsaya parkettiği tırın deposundan mazot çalan sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurularak eksik ceza tayini ve sanık hakkında TCK’nın 50. maddesi gereği hapis cezasının paraya çevrilmesi esnasında sanığın 6.000 TL. adli para cezası ile cezalandırılması yerine yazılı şekilde eksik ceza verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanık ...'nin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 21/09/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5442, Karar No: 2012/30482, Tarih: 11.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/5442 E.  ,  2012/30482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14496, Karar No: 2024/6228, Tarih: 24.06.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/14496 E.  ,  2024/6228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/2 ve 102/3-a maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/100 Esas, 2016/36 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102/2, 102/3-a, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın atılı suçu işlemediğine, mağdure hakkında alınan raporun epilepsi atağı sırasında alındığına, usul ve kanuna aykırı kararın bozulmasının gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılmasının gerektiğine usul ve kanuna aykırı kararın bozulmasının gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı'nın 01.06.2015 ve 14.12.2015 tarihli sağlık kurulu raporlarına göre mağdurenin hafif mental kapasiteye sahip olması nedeniyle fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacağı, ruh bakımından kendisini savunmayacağının belirtilmesi karşısında, mağdurenin dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek suç tarihi itibarıyla herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, varsa bundan dolayı kendisine karşı işlenen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişip gelişmediği, beden veya ruh bakımından kendisini savunabilecek durumda olup olmadığı, durumunun hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar veya kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususlarında ayrıntılı rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,24.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6841, Karar No: 2015/17967, Tarih: 21.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6841 E.  ,  2015/17967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2013/580-2014/167

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1- Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2- Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan araştırıldıktan,

3- 3 yaşındaki nar fidanlarının maktu bedellerinin İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20221, Karar No: 2014/11300, Tarih: 05.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/20221 E.  ,  2014/11300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye ..., ... ve saygınlığını incitecek ölçüde,somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek;isnat,mağdurun ... ... ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, ... ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları,sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar,örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar,örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Isparta İli Eğridir Gölünde kaçak olarak balık avlandığı yönünde ihbarda bulunulması üzerine Eğridir Gölü Koruma Birliğinde resmi olarak çalışan katılanların ihbarın doğru olup olmadığını kontrol etmek amacıyla söz konusu bölgeye gittikleri, akabinde temyiz dışı sanık ... ile babası olan sanık ...'a ait balık avlamakta kullanılan tekne ve ağları gördükleri, bilahare sanıkları yakalayıp haklarında işlem yapmak amacıyla peşlerinden gittikleri sırada sanık ...'ın elinde bulunan sopayla resmi işlerde kullanılan ve koruma birliğine ait olan araca vurarak zarar verdiği, daha sonra göl korucusu olarak görev yapan katılanlara “ avradını sinkaf ettiklerim “ şeklinde söz söyleyerek hakarette bulunduğunun iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan ifadesi, görgü tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre suçların sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince tayin olunan 1 yıl 9 ay hapis cezasınında aynı yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 5 ay 15 gün yerine 1 yıl 5 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilerek sanığa eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan hüküm kurulurken güvenlik tedbirlerine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesi uyarınca sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezası ile cezalandırılmanın kanuni sonucu olması nedeniyle infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden, hükmün gerekçesinde sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan dolayı hükmolunan cezanın ertelenmesine karar verileceği belirtilmesine karşın, atılı suçtan kurulan hükümde sonuç olarak hapisten çevrili adli para cezasına hükmedilmesi sanığın daha lehine bulunmasından dolayı bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresinin mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağı gözetilmeden 1 yıl 5 ay 10 gün yerine 1 yıl 3 ay denetime tabi tutulmasına denilmek suretiyle, TCK 51/3. madde hükmüne aykırı karar verilmesi,

1-Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresinin mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağı gözetilmeden 1 yıl 5 ay 10 gün yerine 1 yıl 3 ay denetime tabi tutulmasına denilmek suretiyle, TCK 51/3. madde hükmüne aykırı karar verilmesi,

2-Kamu malına zarar verme suçundan hükmolunan adli para cezasının infazda tereddüte yol açacak şekilde yirmi eşit taksitte ödenmesine karar verilerek taksit aralığının açık bir şekilde gösterilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçuna ilişkin hüküm fıkrasındaki “ 1 yıl 3 ay "ibaresinin çıkarılarak yerine “ 1 yıl 5 ay 10 gün “ ibaresinin eklenmesi ve kamu malına zarar verme suçundan kurulan hüküm fıkrasındaki adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısımda yer alan “ 20 eşit “ ibaresinden önce gelmek üzere “ para cezasının birer ay arayla” cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.06.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9164, Karar No: 2013/12908, Tarih: 20.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/9164 E.  ,  2013/12908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/12/2011 gün ve 2011/149-2011/254 sayılı kararı onayan Daire’nin 25/02/2013 gün ve 2012/3586-2013/3301 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı tarafından basım ve yayımı gerçekleştirilen ...'nin 16/05/2006 tarihli nüshasında, müvekkili futbol takımı posterinin sözleşme yapmaksızın ve izin alınmaksızın yayınlandığını ve bu durumda müvekkili haklarına zarar verildiğini iddia ederek, 50.000 USD telif hakkı bedelinin şimdilik 5.000 USD kısmının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, söz konusu fotoğrafın FSEK kapsamında sayılan eser türleri içerisine girmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada davaya konu tam boy verilen takım oyuncularını gösterir fotoğrafın takımın taraftarlarına yönelik ilgi çerçevesinde bulunduğu ve fotoğrafın yayınlanmasında kamu yararı olduğu, gazete dışında poster niteliğinde özel bir baskı yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 25.02.2013 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davacılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 20/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/679, Karar No: 2020/1689, Tarih: 11.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/679 E.  ,  2020/1689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de miktar itibariyle kesinlik sınırının altında kaldığından duruşma istemi reddedilerek incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasındaki ticari ilişki sebebiyle davacı tarafından davalıya sunulan temizlik hizmeti bedelinin ödenmemesi üzerine davalı aleyhine Bursa 17. İcra Müdürlüğünün 2014/7415 esas sayılı dosyası ile icra takibine başlandığını, davalı şirketin itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının temizlik bedeli hizmeti sunduğunu, tanık beyanları ve ticari defterleri ile kanıtlandığını, davalının hizmetin eksik ve kusurlu olduğuna ilişkin savını ispat edemediği, davacıya teslimden itibaren makul süre içerisinde ayıp ihbarında bulunulmadığı anlaşıldığından davacının hizmet bedeline hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

İstinaf kararını, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fazla yatırılan harcın istek halinde iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 11.03.2020 kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5156, Karar No: 2023/4940, Tarih: 07.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5156 E.  ,  2023/4940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/259 E., 2014/422 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2014 tarihli ve 2013/259 Esas, 2014/422 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 03.03.2018 tarih ve 14-2015/52372 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın mahkumiyetine yeter somut delil bulunmadığı, mağdurun ruh sağlığının bozulmadığına ilişkin adli tıp raporunun sanık lehine delil teşkil ettiği, sanığın mağdura dede şefkati ile yaklaşıp suç işleme kastının bulunmadığı, mağdura baro tarafından atanan vekil hakkında vekalet ücreti tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın mahkumiyetine yeter somut delil bulunmadığı, mağdurun ruh sağlığının bozulmadığına ilişkin adli tıp raporunun sanık lehine delil teşkil ettiği, sanığın mağdura dede şefkati ile yaklaşıp suç işleme kastının bulunmadığı, mağdura baro tarafından atanan vekil hakkında vekalet ücreti tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yapılan yargılama, savunma, katılan mağdur beyanları, tanık anlatımı, İstanbul Adli Tıp Kurumu 6 ıncı Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 17.02.2014 gün 683 Karar numaralı raporu, 02.12.2013 tarihli bilirkişi pedagog raporu ve tüm dosya içeriği içeriği nazara alındığında, sanığın cami imamı olduğu, olay günü mağdurun sanığın imamlık yaptığı camide ezan okunmasına müteakip gündüzleyin namaza iştirak ettiği, olayın yaşandığı caminin herhangi bir ticari eklenti veya müştemilatının bulunmadığı, namaz sonrasında cami hocası sanığın mağdura sarılarak karnesini sorduğu, poposunu ovaladığı, sırtını baştan aşağı ovaladığı, sevişmekten baska kötü huyum yoktur, sevişmekten çok hoşlanırım, gel evimde maç izleriz otururuz yalnızım şeklinde sözler sarf edip mağdurun dudağının yarısını kapsayacak şekilde öpmesinin ardından mağduru bıraktığı, katılan taraf ile sanık arasında olay öncesine ilişkin bir hukukun bulunmadığı, mağdurun olay sonrasında annesine bu durumu anlattığı, Adli tıp raporuna göre de mağdurun ruh sağlığının bozulmadığı, bu suretle sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mağdura yaş küçüklüğü nedeniyle baro tarafından vekil tayin edildiği ve mağdur ile vekil arasında vekaletnameye dayalı bir ilişkinin bulunmadığı nazara alınıp vekil için belirlenen ücretin de yargılama giderlerine eklendiği gözetilmeden, sanık aleyhine mağdur vekili yönünden maktu vekalet ücretine hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, düzeltilmesi mümkün görülen husus dışında başka bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. Tüm dosya içeriğinden, sanığın akıl hastası olduğuna yönelik iddia ve bu yönde bir tespit bulunmaması karşısında, Tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

3. Tüm dosya içeriğinden, sanığın akıl hastası olduğuna yönelik iddia ve bu yönde bir tespit bulunmaması karşısında, Tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2014 tarihli ve 2013/259 Esas, 2014/422 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümde yer alan katılan mağdur vekili lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bölümün karardan çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.09.2023 tarihinde karar verildi.