muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/28087, Karar No: 2013/19549, Tarih: 09.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/28087 E.  ,  2013/19549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM: 765 sayılı TCK'nın 512/1, 522, 523, 72. ve 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca 1274 TL adli para cezası

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hatay Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/330-2008/141 sayılı kararı ve dosya içeriğine göre; yakınanın, suça konu 34 ... plakalı tır ile 34 ... plakalı dorsesini ikametinin önüne kilitlemek suretiyle içinde tır ve dorseye ait ruhsat belgeleriyle park ettiği, yapım tekniği itibarıyla sağlam ve dayanıklı olduğu kabul edilip, kapı ve camlarının orijinal olmadığına ilişkin iddia ve kanıt bulunmayan; Hatay Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda sözü edilen kararında da belirtildiği üzere, aracın motor ve şase numaralarını değiştirip sahte belgelerle beraat eden sanık ...'ın sevk ve idaresinde Hatay Reyhanlı ilçesi Cilvegözü sınır kapısından geçirmek isterken gümrük görevlilerinin sahteciliği fark etmeleri üzerine olay yerinden kaçıp daha sonra yakalanan sanığın eyleminin, oluşa ve olayın gelişimine göre hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde ve yasal olmayan gerekçeyle yazılı biçimde hüküm kurulması;

2-Kabule göre de;

Sanığın, suça konu aracın motor ve şase numaralarını değiştirip, sahte belgelerle sınır kapısından geçirmek isterken, gümrük memurlarının ihbarı üzerine yakalanması biçimindeki eyleminde; koşulları bulunmadığı halde, sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 523. maddesi ile cezasından indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 09.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9602, Karar No: 2013/13760, Tarih: 07.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/9602 E.  ,  2013/13760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davalı işyerinin işveren sıfatının bulunmadığını, davacının işverininin diğer davalı Ziraat Bankası olduğunu, davacının çalıştığı işyerinin kapatıldığını, başka işyerinde çalışma teklifinin davacı tarafından kabul edilmediğini, feshin bu sebeple geçerli sebebe dayandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Ziraat Bankası vekili, davalı bankanın iş sözleşmesinin tarafı olmadığını, ayrıca davanın süresinde açılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller neticesinde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık davacının görev değişikliğinin iş sözleşmesinin unsurlarında esaslı değişiklik meydana getirip getirmediği ve iş sözleşmesinin kim tarafından feshedildiği konusunda toplanmaktadır.

İş ilişkisinden kaynaklanan ve işin yerine getirilmesinde tabi olunan hak ve borçların tümü “çalışma koşulları” olarak değerlendirilmelidir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 22. maddesindeki, “işveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma şartlarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir sebebe dayandığını veya fesih için başka bir geçerli sebebinin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 4857 sayılı Kanun'un 17. ile 21. madde hükümlerine göre dava açabilir” şeklindeki düzenleme çalışma şartlarındaki değişikliğin normatif dayanağını oluşturur.

Çalışma şartlarının değişikliğinden söz edebilmek için öncelikle bu şartların neler olduğunun ortaya konulması gerekir.

Çalışma şartlarının değişikliğinden söz edebilmek için öncelikle bu şartların neler olduğunun ortaya konulması gerekir.

İş sözleşmesinin esaslı unsurları olan işçinin iş görme borcu ile bunun karşılığında işverenin ücret ödeme borcu, çalışma şartlarının en önemlileridir. Bundan başka, işin nerede ve ne zaman görüleceği, işyerindeki çalışma süreleri, yıllık izin süreleri, ödenecek ücretin ekleri, ara dinlenmesi, evlenme, doğum, öğrenim, gıda, maluliyet ve ölüm yardımı gibi sosyal yardımlar da çalışma koşulları arasında yerini alır. İşçiye özel sağlık sigortası yapılması ya da işverence primleri ödenmek kaydıyla bireysel emeklilik sistemine dahil edilmesi de çalışma şartları kavramına dahildir.

Çalışma şartlarında işçi aleyhine esaslı değişiklik yapıldığı konusunda ispat yükü işçidedir.

İş sözleşmesinde, gerektiğinde çalışma şartlarında değişiklik yapabileceğine dair düzenlemeler bulunması halinde, işverenin genişletilmiş yönetim hakkından söz edilir. Bu halde işveren, yönetim hakkını kötüye kullanmamak ve sözleşmedeki sınırlara uymak kaydıyla işçinin çalışma şartlarında değişiklik yapma hakkını sürekli olarak kazanmış olmaktadır. Örneğin, işçinin gerektiğinde işverene ait diğer işyerlerinde de görevlendirilebileceği şeklindeki sözleşme hükümleri, işverenin bu konuda değişiklik yapma hakkını saklı tutar. Anılan hak objektif olarak kullanılmalıdır. İşçinin iş sözleşmesinin feshini sağlamak için sözleşme hükmünün uygulamaya konulması, işverenin yönetim hakkının kötüye kullanılması niteliğindedir.

4857 sayılı Kanun'un 22. maddesinde, çalışma şartlarında esaslı değişiklik sebebiyle işçinin iş sözleşmesini haklı olarak feshedebileceği öngörülmemiştir. Bununla birlikte çalışma şartlarının değiştirilmesi aynı zamanda şartlarının uygulanmaması anlamına geldiğinden, aynı Kanun'un 24. maddesinin (II-f) bendinde belirtilen hal, işçinin haklı fesih sebepleri arasında sayılmıştır. Bu durumda işçinin ihbar tazminatı talep hakkı doğmazsa da, kıdem tazminatı ödenmelidir. Bununla birlikte, çalışma şartlarında esaslı değişikliği kabul etmeyen işçinin iş sözleşmesinin işverence feshi halinde, ihbar ve kıdem tazminatlarını talep hakkı doğar.

Dosya içeriğinden, davacının, davalı şirketin işçisi olarak, davalı Bankaya ait işyerinde altı aydan fazla süre ile bakıcı anne olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin 13.08.2012 tarihli fesih bildirimi ile davacının 01-02-03.08.2012 tarihlerinde mazeretsiz olarak işe gelmediği belirtilerek 4857 sayılı Kanun'un 25/II-g maddesince feshedildiği, iş sözleşmesinde temizlik işçisi olarak çalışmaya başladığı belirtilmiş isede fiili olarak bakıcı annelik işinde çalıştırıldığı, 04.06.2012 tarihinde davacıya, çalıştığı birimin 31.07.2012 tarihinde kapatılacağı belirtilerek, temizlik işlerinde çalışma teklifi yapıldığı, davacının, 11.06.2012 tarihli ihtarname ile öğretmen ve cici annelik yaptığını, temizlik işinin bu işe denk olmadığını, işin nitelikli değişikliği kapsamında olduğunu belirterek iş değişikliğini kabul etmediği, 31.07.2012 tarihinde çalışılan birimin kapatıldığı, davacının, 01.08.2012 tarihinde, iş değişikliği teklifinin işin nitelikli değişikliği kapsamında olduğunu, yeni bir iş teklifide yapılmadığını, iş sözleşmesinin 31.07.2012 tarihinde feshedilmiş sayılması gerektiğini bildirerek tazminatlarının ödenmesini istediği, işverenin, davacının 01-02-03.08.2012 tarihlerinde işe mazeretsiz olarak gelmediğine dair tutanaklar tuttuğu ve davacıya mazeretini bildirmesi için ihtarname gönderdiği, davacının mazeret bildirmemesi üzerine iş sözleşmesinin devamsızlık sebebiyle feshedildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda davacı işçi iş sözleşmesinde temizlik işi yapacağı belirtilmesine rağmen, davalı Ziraat Bankasına bağlı Ataşehir Okul Öncesi Eğitim Merkezinde bakıcı anne olarak çalıştırılmıştır. Ancak okul öncesi eğitim merkezinin kapanması sebebi ile davacıya davalı şirkete bağlı olarak davalı bankada temizlik personeli olarak görev yapması yönünde teklif götürülmüş, davacı tarafından yapılan değişiklik kabul edilmemiştir. 4857 sayılı Kanun'un 22. maddesi, “....işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir.” hükmünü içermektedir. Davaya konu olayda davacının çalıştığı okul öncesi eğitim merkezinin 31.07.2012 tarihi itibariyle kapatılacağı sabit olup, davacının bakıcı anne olarak çalıştırılabileceği başka bir işyeri bulunmaması davalı işveren açısından geçerli sebep oluşturmaktadır.

Yapılan açıklamalar doğrultusunda davalı işverence yapılan feshin geçerli sebebe dayanması sebebi ile davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 190,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 07.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4923, Karar No: 2015/379, Tarih: 15.01.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/4923 E.  ,  2015/379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı va davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-506 sayılı ... “İşverenin sorumluluğu” başlığını taşıyan 26'ncı maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya ve hak sahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin hesaplanacak sermaye değerleri toplamının, sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere Kurumca işverene ödettirileceği belirtilmiş iken, maddede yer alan “sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere” ibareleri, 21.03.2007 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 23.11.2006 gün ve 2003/10 Esas - 2006/106 Karar sayılı Anayasa Mahkemesi kararı ile iptal edilmiş, buna göre, sigortalı veya hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (gerçek zarar = dış tavan) tutarı ile sınırlı olan Kurumun rücu alacağı, iptal sonrasında, kanundan doğan, kendine özgü, sigortalı veya hak sahiplerinin hakkından bağımsız, basit rücu hakkına dönüşmüştür.

Şu durumda anılan madde kapsamında teselsül hükümlerine göre açılan rücu davalarında, gelirlerde oluşan artışlar istenilememeli, maddi zarar hesabı yapılmamalı, tazmin sorumlularının toplam kusur oranı, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerlerine uygulanarak hüküm kurulmalı, sorumluların sigortalıya veya hak sahiplerine yaptığı ödemelerin rücu alacağından düşülmesine olanak bulunmadığı gözetilmelidir.

Şu durumda anılan madde kapsamında teselsül hükümlerine göre açılan rücu davalarında, gelirlerde oluşan artışlar istenilememeli, maddi zarar hesabı yapılmamalı, tazmin sorumlularının toplam kusur oranı, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerlerine uygulanarak hüküm kurulmalı, sorumluların sigortalıya veya hak sahiplerine yaptığı ödemelerin rücu alacağından düşülmesine olanak bulunmadığı gözetilmelidir.

Diğer taraftan 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı .... “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21'inci maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği açıklanmıştır. Başka bir deyişle 5510 sayılı Kanunun 21'inci maddesindeki düzenlemeye göre, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak maddi zarar karşılaştırması yapılıp, düşük (az) olan tutar, sorumluların kusur oranı toplamına uygulanarak hüküm kurulması gerekmektedir.

506 ve 5510 sayılı Kanunlardaki farklı düzenlemeler karşısında, rücuan tazminat davalarının öncelikle yasal dayanağının saptanması zorunlu olup, bunun için de anılan 26 ve 21'inci maddelerin zaman bakımından uygulanması konusu irdelenmelidir. Kanunların geriye yürümesi veya yürümemesine ilişkin mevzuatımızda genel bir hüküm bulunmamakta ise de, toplum barışının temel dayanağı olan hukuka ve kanunlara karşı güveni sağlamak, kanun koyucunun keyfi davranış ve tasarruflarını önlemek için, öğretide kanunların geriye yürümemesi esası kabul edilmiştir. Buna göre özellikle hukuk güvenliği dikkate alındığında, Özel Hukuk ve Kamu Hukuku alanında kural olarak her kanun, ancak yürürlüğe girdiği tarihten sonraki zamanda meydana gelen olaylara ve ilişkilere uygulanır, o tarihten önceki zamana rastlayan olaylara ve ilişkilere uygulanmaz. Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralının istisnalarından birini, beklenen (ileride kazanılacağı umulan) haklar oluşturmaktadır. Kamu düzeni ve genel ahlaka ilişkin kurallar yönünden de kanunların geriye yürümesi söz konusudur. Yargılama hukukunu düzenleyen kanunlar da, ilke olarak geçmişe etkilidir. Şu durumda rücuan tazminat davaları bakımından; 5510 sayılı Kanunun 21'inci maddesinin 01.10.2008 tarihi öncesinde gerçekleşen kaza ve olaylara uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gibi, maddenin, yukarıda sıralanan istisnai durumlar kapsamında değerlendirilemeyeceği de açık olduğundan, 01.10.2008 gününden önce meydana gelen kaza ve olaylara 506 sayılı Kanunun 26'ncı maddesi, anılan tarihten itibaren gerçekleşen kaza ve olaylara ise 5510 sayılı Kanunun 21'inci maddesi uygulanmalıdır.

Anılan yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde; 24.05.2010 tarihinde gerçekleşen iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan zararın davalı işverenden rücuan alınması için açılan davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21'inci maddesi olup, yöntemince gerçek zarar hesabı yaptırılıp yukarıdaki ilkeler kapsamında elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu, anılan gereklilik yerine getirilmeksizin, ilk peşin sermaye değeri esas alınarak karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekili ve davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 15.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3121, Karar No: 2011/8070, Tarih: 20.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/3121 E.  ,  2011/8070 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/33490

Çocuk yaştaki ...'ı canavarca bir his sevkiyle öldürmekten ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaktan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (ERZURUM) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22/06/2010 gün ve 88/122 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: duruşmalı olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten çocuk öldürme ve çocuğun hürriyetini yoksun kılma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliklerini tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede eksik soruşturmaya, sübuta vesair nedenlere yönelen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen re’sen de temyiz incelemesine tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 20/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

20/12/2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'nun huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat ...'nin yokluğunda 22/12/2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/250, Karar No: 2015/15515, Tarih: 16.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/250 E.  ,  2015/15515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ... ve 33 arkadaşından ölü olanların verasete esas nüfus kayıtlarının dosya içerisine konulmadığı anlaşılmakla, taraf teşkilinin sağlıklı biçimde kontrol edilebilmesi için; davacılar ..., ..., ... (...), ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,..., ... (...), ... (...), ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın güncel nüfus kayıtları ile ölü olanların verasete esas nüfus kayıtlarının getirtilerek dosya içerisine konulması, dosyanın tekrar geri çevrilmesine mahal vermemek ve dosyayı sürüncemede bırakmamak amacıyla nüfus kayıtları dosya içerisine getirtildikten sonra temyiz incelemesine gönderilmeden evvel mahkemesince güncel nüfus kayıtlarından davacılara yapılan tebligatlar tekrar gözden geçirilerek, eksiklik bulunduğu takdirde bu kişilere tebligat yapılarak temyiz süresinin beklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere, Dairemizce geri çevrilmesine karar verilen ve bu dosyayla bağlantılı olan mahkemenizin 2003/5, 2006/8, 2006/10, 2006/15, 2006/16, 2006/19, 2006/20, 2006/23, 2006/25, 2006/26, 2006/27, 2006/28, 2006/29, 2006/32, 2006/33, 2006/39, 2006/42, 2006/43 ve 2006/44 Esas sayılı dosyaları ile aynı anda gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4558, Karar No: 2015/5726, Tarih: 01.12.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/4558 E.  ,  2015/5726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanık hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede;

1-) Suç tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK’nun 688. (6102 sayılı Kanunun 776.) maddesinin 5 ve 6. fıkraları uyarınca senet metninde bulunması gerekli zorunlu unsurlardan olan “kime ve kimin emrine ödenecek ise onun ad ve soyadının” bulunmaması halinde bononun özel belge niteliğinde olacağı, suça konu bonoda lehtarın adının bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin TCK'nun 207. maddesi uyarınca "özel belgede sahtecilik" suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgı sonucu "resmi belgede sahtecilik" suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2-) 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanabilmesi için "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" gerektiği cihetle, sanığın aynı kişiye ait dört adet senedi aynı anda kullanmış olması ve bu senetlerin farklı zamanda düzenlendiğine dair bir tespitin bulunmaması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3-) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı İPTAL kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

II-Sanık hakkında "dolandırıcılık" suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.03.1998 gün ve 6/8-69 sayılı kararı ile buna uyumlu Daire kararlarında da açıklandığı üzere; önceden doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde, zarar kandırıcı nitelikteki davranışlar nedeniyle meydana gelmediğinden dolandırıcılık suçunun oluşmayacağı, somut olayda ise; sanığın müşteki ... adına sahte senet tanzim ederek bu senetleri daha önceden mal aldığı müşteki ... borcu karşılığında verdiği eyleminde, borç önceden doğmuş bulunduğundan senet vermesi hile unsuru olarak kabul edilemeyeceği ve verilen suça konu senet ile zarar arasında nedensellik bağı bulunmadığından dolandırıcılık suçunun oluşmayacağı gözetilerek yüklenen dolandırıcılık suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.