muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2813, Karar No: 2024/6794, Tarih: 15.04.2024

9. Sözleşmenin belirli süreli olarak yapılıp yapılamayacağı, sözleşmenin sona ermesi nedeniyle işçinin hak kazanacağı tazminatlar, fazla çalışma, yıllık izin, işverence yapılan uygulama ve ödemelerin niteliği, zamanaşımı gibi hususlar 5718 sayılı Kanun'un 27 nci maddesi uyarınca tayin edilen hukuka göre değerlendirilmelidir. Hafta tatili, dinî ve millî bayram günleri ve ücretlerini düzenleyen hükümler, doğrudan uygulanan kuraldır; ancak uygulama alanına giren iş ilişkilerine uygulanır. Örneğin tamamen yurt dışında ifa edilen bir iş ilişkisinde, dinî ve millî bayram günleri Türk hukukuna göre belirlenemez (Aygül, s. 528; ... ..., Canan ..., “Türkiye’den Yurt Dışına Götürülen İşçiler Hakkında Yargıtay Kararının Değerlendirilmesi”, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, Cilt 13, 2016, Sayı 50, s.971-972).

10. Somut uyuşmazlıkta davacı işçi; davalı Şirketin Cezayir'de bulunan projelerinde kalıpçı ustası olarak çalıştığını, ücretinin USD olarak ödendiğini ileri sürerek ödenmeyen ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiş; davalı işveren ise davacının yurt dışında çalışması sebebiyle uyuşmazlığın yabancı hukuka göre çözümlenmesi gerektiğini savunmuştur. İlk Derece Mahkemesince, davalı vekilinin bu savunması üzerinde hiç durulmadan uyuşmazlığa Türk hukuku uygulanmak suretiyle yargılama sonuçlandırılmış ve istinaf incelemesinde de davalının bu yöndeki istinaf başvurusu, Türk hukukunun olaya uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir. Ne var ki varılan sonuç, dosya kapsamına uygun düşmemiştir.

11. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacı işçi 21.06.2016-19.12.2016 tarihleri arasında 5 ay 28 gün ve 02.01.2017-07.06.2017 tarihleri arasında 5 ay 5 gün olmak üzere iki dönem halinde toplam 11 ay 3 gün davalı Şirketin Cezayir'de bulunan inşaat projelerinde çalışmıştır.

12. Tarafların hukuk seçimi anlaşması yapmadıkları veya yapılan hukuk seçimi anlaşmasının geçersiz olduğu dönemde iş sözleşmesine, kural olarak işçinin işini mutad olarak yaptığı işyeri hukukunun uygulanması gerektiği 5718 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinin ikinci fıkrasında genel bir kural olarak düzenlenmiştir. Burada yetkili kılınan hukuk, işçinin işini fiilen yerine getirdiği yer ülke hukukudur. Mutad işyeri hukuku, karakteristik edimin ifa yeri hukuku olarak iş sözleşmesiyle en sıkı ilişkili olan hukuktur. 5718 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen daha sıkı ilişkili hukuk ise bir istisna hükmü olup bu hükmün iş sözleşmelerinde dar yorumlanması gerekir (Beyza Çağla Şahin, Bireysel İş Sözleşmelerine Uygulanacak Hukuk, İstanbul, 2021, s. 74, 89).

13. Davalı işverenin yurt dışı projelerinde çalıştırılmak üzere istihdam edilen davacı işçi; dava dilekçesindeki beyana göre çalışma dönemlerinde Cezayir'de çalışmıştır. Taraflar arasında davacının işini ifa ettiği yerin Cezayir ülkesi olduğu tartışma konusu olmayıp ilgili dönemlerde mutad işyerinin de işçinin işini fiilen yaptığı Cezayir olduğu sabittir. Davacıya çalıştığı bu dönemde ücreti de USD olarak ödenmiştir. Daha sıkı ilişkili hukukun tespitinde sadece işçi ve işverenin Türk olması tek başına belirleyici kriter kabul edilemez. Buna göre hukuk seçimi anlaşması bulunmayan ve daha sıkı ilişkili hukukun Türk hukuku olmadığı anlaşılan çalışma dönemlerinde uyuşmazlığa 5718 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında mutad işyeri hukukunun uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

14. Tüm bu hususlar dikkate alındığında davacının çalışma dönemleri yönünden mutad işyeri hukukunun uyuşmazlıkta uygulanması gerekmektedir. Hâl böyle olunca, uzman bir bilirkişiden de denetime elverişli rapor alınmak suretiyle dosya kapsamındaki delil durumu birlikte değerlendirilerek dava konusu alacaklar hakkında, usuli kazanılmış haklar da gözetilerek bir karar verilmesi gerekmektedir. Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5158, Karar No: 2012/3581, Tarih: 09.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/5158 E.  ,  2012/3581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.01.2010 tarih ve 2009/218 - 2010/30 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09.03.2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ...ile davalı vekili Av...dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya Stuttgart Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 06.11.2006 tarihli 12 O 32/06 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre tenfizi istenen kararın 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi'nde belirtilen usulde tebliğ edilmediği, doğrudan posta yolu ile tebligatın yapıldığı, bu itibarla kesinleşmiş bir kararın mevcut olmadığı, ayrıca tenfize konu kararın kamu düzenini ilgilendiren TTK’nun 329. ve 405/2. maddelerine de açıkça aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına yabancı mahkeme kararının tenfiz edilebilmesi için kararın Lahey Sözleşmesi hükümleri uyarınca kesinleşmesinin gerekmesine, somut olayda ise tenfizi talep edilen kararın Lahey Sözleşmesi uyarınca yetkili makamlar aracılığıyla tebliğ edilmeyip, posta yoluyla tebliğ edilmesi nedeniyle kesinleşmediğinden mahkemece sırf bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, ayrıca yerinde bulunmayan diğer gerekçelerin de davanın reddine dayanak yapılması doğru değil ise de yukarıda da belirtildiği üzere usulünce kesinleştirilmiş bir karar bulunmadığından yerinde olan bu gerekçeye göre taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin herbir yandan alınarak yekdiğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,00'ar TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 09.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3780, Karar No: 2019/7170, Tarih: 08.11.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/3780 E.  ,  2019/7170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan temyize konu 122 ada 32 parsel sayılı taşınmaz, ölü olduğu kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle ... adına, 141 ada 11, 144 ada 47, 175 ada 2, 8, 16, 18 parsel sayılı taşınmazlar ... adına, 144 ada 6 parsel sayılı taşınmaz ... adına ve 200 ada 58 ve 202 ada 27 parsel sayılı taşınmazlar ise ... adına ayrı ayrı irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka ve miras hissesi satın alma iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, temyize konu 122 ada 32, 141 ada 11, 144 ada 6, 47, 175 ada 2, 6, 16, 18, 200 ada 58 ve 202 ada 27 parsel sayılı taşınmazların davacının muris...’den gelen miras hissesi oranında davacı adına, kalan payların ise tespit maliki davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ..., davalı ... ile davalı ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde, dava konusu taşınmazlarda murisi olan babasının miras hissenin yazılmadığını ileri sürmüş, mahkemece taşınmazlar başında yapılan keşifte ise, dedesi ... adına yazılan 122 ada 32 ve 202 ada 27 parsel sayılı taşınmazlarda ... mirasçılarından...in payının ...oğlu ...’dan babası ... ve amcası ... tarafından satın alındığını, 141 ada 11, 144 ada 47, 175 ada 2, 8, 16 ve 18 parsel sayılı taşınmazların kök muris ...’ten eşit paylarla davalı ...'nin babası ...ile kendi dedesi ...’ya kaldığını, yine ... mirasçılarından ...'in payının ...oğlu ...’dan babası ... ve amcası ... tarafından satın alındığını, 144 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kendi babası ...’e ait olduğunu, muristen kalmadığını, 200 ada 58 parsel sayılı taşınmazın ise kök muris ...’e ait iken sağlığında taşınmazı dedesi ...’ya bağışlandığını, ... mirasçılarından ...'in payının yine ...’dan babası ... ve amcası ... tarafından satın alındığını ileri sürerek ...hissesinin yarısının babası ... adına yazılması isteminde bulunmuştur. Davalılardan ... ise, taşınmazların kök muris ...’ten kaldığını ve mirasçıları arasında taksim edildiğini savunmuştur. Mahkemece, taşınmazların tamamının terekeye ait olduğu, murisin ölümünden sonra mirasçıları arasında yöntemine uygun taksim edilmediği, davacının dedesi ...’nın; ..., ..., ... ve ... adında yedi çocuğunun bulunduğu, çocuklarından ...’in tek mirasçısı olan ...’un miras hissesini amcaları ... ve ...’ye satıp köyü terkettiği kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ne var ki, Mahkemece, dava konusu taşınmazların her birinin ayrı ayrı kimin terekesine ait olduğu, kimden geldiği, kim tarafından, ne suretle ve ne kadar zamandır kullanıldığı, mirasçılar arasında miras hissesi devrinin yapılıp yapılmadığı ve mirasçılar arasında taksim edilip edilmediği konusunda bilirkişi ve tanıkların her birinden ayrı ayrı beyan alınmamış; davacının her bir taşınmazla ilgili iddiasına ilişkin beyanı kopyalanmak suretiyle keşif tutanağına bilirkişi- tanık beyanı gibi geçirilmiş olduğundan yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayanılarak hüküm verilmez.

Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için mahkemece, mahallinde yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, tespit bilirkişileri ve fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı ve bu keşifte, yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazların evveliyatlarında ilk olarak kime ve kimin terekesine ait olduğu, tarafların kök murisi 1214 senesinde ölen ...’e mi, yoksa davacı tarafın dedesi ... oğlu ...’ya mı ait olduğu, kimden kime kaldıkları ve kim tarafından, ne zamandan beri ve hangi hakka dayalı olarak kullanıldıkları; kök muris ...’ten geliyorlarsa, murisin ölümünden sonra terekesinin taksim edilip edilmediği, taksim edildiyse taşınmazların kime düştüğü, mirasçılar arasında miras hissesi satışı olup olmadığı hususlarında somut olaylara dayalı olarak bilgi alınmalı, beyanlar arasında çıkabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli, bundan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.11.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3622, Karar No: 2015/13012, Tarih: 17.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3622 E.  ,  2015/13012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar vekili Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 18.06.2013 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan kavun, buğday dane ve buğday samanının 2013 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve ürünlerin dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden ve il müdürlüğünden

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17010, Karar No: 2014/5168, Tarih: 26.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/17010 E.  ,  2014/5168 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/300735

MAHKEMESİ : Elbistan 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2011

NUMARASI : 2009/518 (E) ve 2011/230 (K)

SUÇ : Hırsızlık, İş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hırsızlık suçunun işlendiği kantinin, kamu kurumu niteliğinde olan Meslek Lisesinin içinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCY.nın 142/1-a maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması, her iki maddede öngörülen ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Daha önce açıklanması geri bırakılan hükümlülüğü dışında hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış bulunması nedeniyle hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCY.nın 50/3.maddesi gereğince, aynı maddenin 1.fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine, yine mala zarar verme suçunda ise seçenekli cezalardan hapis cezası tercih edilerek kısa süreli hapis cezasına hükmedilmesi nedeniyle 50.maddenin 1.fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan adli para cezası dışındaki birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11–250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların

esas alınması, manevi zararların bu kapsama dâhil edilmemesi gerektiği, olayda katılanın bir tazminat talebi bulunmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde suça sürüklenen çocuğa atılı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan doğan herhangi bir maddi zararın da bulunmadığı, kaldı ki iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun zarar oluşumuna elverişli bulunmadığı da gözetilerek, adli sicil kaydına göre suç tarihinde engel sabıkası bulunmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 Sayılı CYY.nın 231.maddesinin

6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “müştekinin zararı giderilmediğinden” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafii ve O Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2314, Karar No: 2018/7642, Tarih: 22.10.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/2314 E.  ,  2018/7642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, sigorta başlangıç tarihinin 01/08/1985 tarihi olarak tespitine, bu süre içerisinde yatırılmayan primlerin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Davacı, 01/08/1985 ile 01/10/1985 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalıştığının ve sigorta başlangıç tarihinin 01/08/1985 olduğunun tespitini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden;davacının 01.08.1985 tarihinde ... sicil nolu A... Köyü İçme Suyu unvanlı işyerinde işe başladığına dair bildirgenin 07.11.1985 tarihinde kuruma intikal ettiği, işyerinin 04.07.1985 ile 10.09.1985 tarihleri arası kanun kapsamında bulunduğu, 1985 dönem bordrosunun işverence kuruma verilmediği, 14.10.2015 tarihli kolluk tutanağında,Yapıntı köyünde 1985 yılında içme suyu kanal inşaatı yapıldığı,kanal inşaatını alan firmanın köylüler tarafından tanınmadığı,kimlerin çalıştığının bilinmediği,kanal inşaatında çalışanların ... ilçesinden olmadığı genelde yabancı işçilerin çalıştığının belirtildiği ,mahkemece tanık dinlenmediği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş,dönem bordrolarının işverence Kuruma verilmediği bildirildiğinden,işe giriş bildirgesinde belirtilen ... adresinde ve yine işe giriş bildirgesinde belirtilen işyeri adresinde Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, emniyet ve muhtarlık marifetiyle davalı işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, ... Köyünün uyuşmazlık konusu dönemde görev yapmış muhtar ve azalarını tespit ederek davacının çalışması ile ilgili beyanlarını almak,davacının bildireceği tanıkları dinlemek ve göstereceği delilleri toplayarak gerçek çalışma olgusunun somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyulması halinde sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 22.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12724, Karar No: 2012/10271, Tarih: 02.05.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/12724 E.  ,  2012/10271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Mağdurlar ..., ... ve ... hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel saldırı suçlarından tefrik edilen Saruhanlı Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2006/665 soruşturma numaralı dosyasının sonucunun araştırılıp, mağdur ...'ın 13/03/2008 tarihli oturumdaki anlatımı da değerlendirilerek, sanığın suçsuz olduğunu bildiği bir kişiye suç yükleme özel kastıyla hareket edip etmediği tartışılmadan, eksik araştırma ve yasal olmayan gerekçeyle hükümlülük kararı verilmesi,

2- Sanık müdafiinin, son oturumdaki lehe olan hükümlerin uygulanması isteğinin, 5237 ... TCK'nın 62. maddesini de kapsadığı gözetilerek anılan Yasa maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Yasaya aykırı ve sanık ... Uflaz müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.