muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1412, Karar No: 2023/1509, Tarih: 13.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/1412 E.  ,  2023/1509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, şirketi münferiden temsile yetkili olan müdürü tarafından müvekkilinin bilgi alma, şirket defterlerini inceleme ve denetleme hakkının engellendiğini, bu sebeple davalı aleyhine şirketin feshi talepli dava açtıklarını, davalı şirketin halihazırda herhangi bir ticari faaliyeti bulunmadığını ayrıca şirket yöneticisi hakkında İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/102404 soruşturma numaralı dosyasıyla şikayette bulunduklarını, davalı şirket yöneticisinin savcılık soruşturma dosyasındaki ifadesinde şirketin sermaye artışına başvurduğuna yönelik beyanda bulunduğunu, bunun üzerine yapılan incelemede şirket sermayesinin 31.10.2016 tarihinde 50.000,00 TL'den 3.000.000,00 TL'ye arttırıldığının öğrenildiğini, müvekkilinin bilgisi ve katılımı olmaksızın kanunun aradığı bildirim ve çağrı usullerine uyulmadan yapılan olağanüstü genel kurulda alınan sermaye artış kararının kabul edilemez olduğunu, bu durum açıkça hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup iyi niyet kuralları ile bağdaşmadığını, olağanüstü genel kurulun hakim ortağın katılımı ile yapıldığını, azınlık pay sahibi durumundaki müvekkilinin şirket üzerindeki hak ve gücünün kötü niyetli olarak azaltılmaya çalışıldığını, alınan kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, hakim ortağın hisselerinin usul ve kanuna aykırı bir şekilde %99,5 oranına yükseltildiğini ileri sürerek 31.10.2016 tarihli genel kurul toplantısında alınan sermaye artırımına yönelik batıl kararın tespit ve iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının şirketin %30 hissesine sahip ortağı olduğunu, davacıya ulaşılamadığını ve genel kurul davetiyelerinin geri döndüğünü, davacı tarafın kötü niyetli olduğunu, şirket belge ve defterlerine ulaşamadığı yönündeki iddiasının gerçeği yansıtmadığını, şirketin tüm gayrimenkullerini ve banka kayıtlarını bildiği gibi diğer ortağın şahsi hesaplarını ve gayrimenkullerini bilebilecek kadar da olaylara vakıf olduğunu, şirketin başkaca bir ticari faaliyeti bulunmadığı iddiasının gerçek dışı olduğunu, şirketin ticari faaliyetlerine devam ettiğini, sermaye artırımı ile ilgili işlemlere başlanılıp gerekli ilanların yapıldığını; ancak davacıya gönderilen tebligat geri döndüğünden genel kurulun yapılamadığını, davacı tarafın delil olarak gösterdiği 10.10.2016 tarihli Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi'nde genel kurul toplantı çağrısının yapıldığını fakat yapılmış bir genel kurul toplantısının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin iddia ettiği şekilde tescil edilmiş bir sermaye artırımının olmadığı, bu konuda bir genel kurul kararı metninin dosyaya sunulmadığı, davalı şirketin sermaye artırımı yaptığına dair 31.10.2016 tarihli bir genel kurul kararının dosyadaki bilgi ve belgelere göre bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 20.09.2017 tarihli ara karar ile şirket defterleri üzerinde inceleme yapılmasına karar verildiğini; ancak bilirkişi tarafından Mahkeme ara kararına uygun inceleme yapılmadığını, şirket defterlerinin incelenmediğini, davalının hem bu davada hem de taraflar arasında görülmekte olan diğer davalarda kötü niyetli bir şekilde şirketin defter ve kayıtlarını incelemeye sunmadığını ve müvekkilinden gizlendiğini oysa davanın aydınlatılması için her iki tarafın da delil olarak dayandığı şirket defter ve kayıtlarının incelenmesinin şart olduğunu, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/102404 soruşturma sayılı dosyasında ve taraflar arasında görülmekte olan diğer davalarda genel kurul toplantısının yapıldığının davalı tarafça ikrar edildiğini, davalı şirketin defter ve kayıtlarının incelenmeksizin yapılan bilirkişi incelemesinin açıkça usûl ve kanuna aykırı olduğunu, delillerinin karşı tarafın ticari defter ve belgelerine hasredildiği halde karşı tarafça dava konusunu ilgilendiren şirket pay defteri, hazirun cetvelleri, toplantı tutanakları, genel kurul karar defteri gibi tüm şirket defter kayıt ve defterlerinin meşruhatlı davetiye gönderilerek ibrazı sağlanmadan karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dilekçesinin ekinde sunulan 10.10.2016 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi suretinde, davalı şirket tarafından şirket merkezinin değiştirilmesi ve sermaye artırılması gündemi ile olağanüstü genel kurulun toplanması için çağrı kararının ilan edildiğinin görüldüğü, kararda 50.000,00 TL olan şirket sermayesinin 3.000.000,00 TL’ye artırıldığı, davacıya ait 5 hisse karşılığı 15.000,00 TL aynı kalmak kaydıyla diğer ortak ... Şimşek’in şirketteki hissesinin 995 hisse karşılığı 2.985.000,00 TL’ye yükseltildiği artırılan 2.950.000,00 TL’nin ortaklara borçlar hesabından karşılandığı, söz konusu borcun diğer ortak ... Şimşek tarafından şirkete nakit olarak verildiği şeklinde ilanın genel kurulda alınmış bir karar varmış gibi kaleme alınmış ise de ilanın başında olağanüstü genel kurul toplantısı yapılması için çağrıda bulunulduğunun açıkça anlaşıldığı, Ticaret Sicil Müdürlüğünün 11.01.2017 tarihli yazı cevabında da şirket sermayesinin 50.000,00 TL olduğu, şirketin en son tescilini 20.12.2016 tarihinde yaptırdığı, 31.10.2016 tarihli genel kurul kararının tescil edildiğine dair şirket dosyasına intikal eden sicil kaydının bulunmadığının belirtildiği, bu itibarla Mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı şirketin 31.10.2016 tarihli genel kurul toplantısının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9414, Karar No: 2020/4236, Tarih: 01.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/9414 E.  ,  2020/4236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Antalya 1. Çocuk Mahkemesinin 06/06/2013 tarihli, 2011/280 Esas, 2013/859 Karar sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuk hakkında katılana yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinin Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 24/03/2016 tarihli, 2014/20491 Esas ve 2016/5462 Karar sayılı ilamı ile yapılması sebebiyle, işin incelenmesi Yargıtay Yüksek 2. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın adı geçen Daireye GÖNDERİLMESİNE, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 01/06/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3094, Karar No: 2025/1685, Tarih: 11.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3094 E.  ,  2025/1685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2221 Esas, 2024/161 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/48 E., 2023/249 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili adına tescilli TR 2012/02459 sayılı "....Akülü Taşıma Kabı" adlı faydalı model belgesinin bulunduğunu, davalıya ait silindir buz akülü taşıma kabınının müvekkili adına tescilli faydalı model belgesine tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek faydalı model belgesine tecavüzün durdurulmasına, önlenmesine ve hükmün ilânına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı

adına tescilli faydalı modelin taşıma kaplarında eskiden beri kullanılan kaset tipi buz aküleri yerine köşe buz

akülerini kapsadığını, müvekkiline ait 2014/06927 numaralı faydalı model belgesine konu ürünün silindirik sarmal iki

adet akü içeren taşıma kabı olduğunu, dolayısıyla müvekkili ile davacı

ürünleri arasında benzerlik bulunmadığını, ürünler arasında benzer olarak kabul edilebilecek unsurların da ilgili yönetmelik gereği yapılması zorunlu olan standartlardan kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ürünündeki silindirik akülerin, taşıma kabının desteklenmesi ve daha fazla hacimli soğutma sıvısı sayesinde soğutma veriminin artırılması işlevlerini, davacının faydalı modelinin istemindeki köşe aküleri ile aynı şekilde gerçekleştiremediği, dış kabın iç yüzeyinin köşeli yapıda olduğu, fakat bu köşelerin açılı forma sahip bulunduğu, buz akülerinin silindirik yapıda ve dış kabın iç yüzeyinin köşesi ise açılı formda olduğundan, buz aküsü ile dış kap köşesi arasında boşluklar doğduğu, bu nedenle, davanın ürününde kullanılan silindirik akünün, eşdeğer tecavüz için aranan koşullardan “aynı şekilde gerçekleştirme” koşulunu içermediği, sonuç olarak, davalının ürünlerinin davacının faydalı modeline eşdeğer tecavüz oluşturduğunun söylenemeyeceği, davalının ürettiği ileri sürülen ürünlerin, davacının faydalı modelinin istemleri kapsamında bulunmadığı, dolayısıyla birebir veya eşdeğer tecavüzden söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu ürünün, davacı adına tescilli faydalı model kapsamında kalmadığı, buna göre davacı faydalı modeline birebir ya da eşdeğer tecavüzden söz edilemeyeceği, dosya kapsamında alınan ve hükme esas tutulan ek raporun, denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, ayrıntılı ve gerekçeli açıklamalar içerdiği, bu itibarla söz konusu rapora yönelik istinaf itirazlarının da yerinde bulunmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, faydalı model hakkına tecavüzün durdurulması ve önlenmesi istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 11.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13852, Karar No: 2010/2313, Tarih: 04.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13852 E.  ,  2010/2313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 03/07/2000 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/10/2008 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili ile davalı ... ve dahili davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalılardan ... ve dahili davalı ...'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılardan ... ile dahili davalı ...'nin diğer temyiz itirazına gelince; dava, davalıların işlettiği baraj sularının taşkına yol açması nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğine göre davalıların işlettiği ... barajında aşırı yağışlar başlamadan önce tutulan suyun, Bakanlık tarafından izin verilen 1.20 metre daha yüksek seviyeye çıkartıldığı, ... ırmağının olağan su akımının (debisinin) 600-700 m3/saniye olup en fazla 990 m3/saniye suyu akıtabileceği, aşırı yağışların başladığı gün davalıların ırmağa daha fazla su bıraktıkları, 31.01.1999 ve 01.02.1999 günlerinde 1125 m3/saniye su bırakılması nedeniyle davacılara ait balık tesislerinin zarar gördüğü saptanmıştır.

Yerel mahkemece bilirkişi raporunda saptanan zarar tutarının davalılardan alınmasına karar verilmiştir. Ne var ki zararın oluşmasında, mevsim ortalamasının üzerindeki yağışlar yanında, su taşkını olacağı belediye tarafından ilan edilerek bildirildiği halde davacıların hiçbir önlem almamış olmalarının, ilgili yönetmelik gereğince balık tesislerinin ırmak seviyesinden 6 metre yüksekte kurulmamasının da etkili olduğu anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, Borçlar Yasası'nın 44. maddesi gereğince, belirlenen 21.879,00 YTL ve 11.845,00 YTL zarardan davalılar yararına uygun bir indirim yapılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, zarardan %50 oranda indirim yapılarak davalıların 10.940,00 YTL ve 5.920,00 YTL tazminat ile sorumlu tutulmaları suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının tazminat belirlenmesine ilişkin 2 ve 3 nolu bentlerinde yer alan "?21.870?" ve "11.845" biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine "10.940,00" ve "5.920,00" sayılarının yazılmasına; davacılar yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 4 nolu bendin tümden silinerek yerine 4 nolu bent olarak "4-Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince davada vekil aracılığı ile temsil edilen davacılar yararına kabul edilen tutar üzerinden hesap ve takdir edilen 1.980,00 YTL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine, reddedilen tutar üzerinden hesap ve takdir edilen 1.980,00 YTL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılara verilmesine," biçimindeki tümcenin yazılmasına; davalılardan Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 5 nolu bendinde yer alan "2671.YTL.50.KRŞ", "1421.YTL.40.KRŞ" ve "2250.YTL.10.KRŞ" biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "2.022,00 YTL", "1.312,00 YTL" ve "710,00 YTL" sayılarının yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 6 ve 7 nolu bentlerinde yer alan "639. YTL. 63. KRŞ", "628. YTL. 38 KRŞ ", "1180. YTL. 98 KRŞ" ve "1169. YTL 73 KRŞ" biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "319,50 YTL", "314,00 YTL", 590,00 YTL" ve "584,50 YTL" sayılarının yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 8 nolu bendinde yer alan "901. YTL 24. KRŞ" biçimindeki sayıların silinerek yerine "450,50 YTL"sayılarının yazılmasına; davacıların tüm, davalılardan ... ile dahili davalı ...'nin öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna, davalı ... ve dahili davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9190, Karar No: 2013/12692, Tarih: 29.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/9190 E.  ,  2013/12692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, manevi tazminat ile gelir kaybından dolayı tazminat alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait iş yerinde medikal delege olarak çalışırken davalı işveren tarafından işten çıkması yönünde manevi baskılara maruz kaldığını ve haksız olarak işten çıkarıldığını, açılan işe iade davasının lehine sonuçlandığını ancak işe başlatılmadığını, çalışırken yıldırma politikası izlenip Cuma namazında olduğu zamanlar için savunma istendiğini, asılsız hakaret yüzünden hakkında ceza davası açıldığını ileri sürerek manevi tazminat ile gelir kaybından dolayı tazminat istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı ve yetki itirazında bulunup davacının savunması alınarak işten çıkarıldığını, bu nedenle işe iadesine yönelik verilen mahkeme kararının doğru olmadığını, ayrıca davacının çalıştığı dönem içerisinde kendisine herhangi bir baskı yapılmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının yaklaşık 10 yıl kadar davalı işyerinde çalışmış ve feshe kadar çalışma saatleri ve performansı konusunda ciddi hiçbir savunması alınmamış olmasına rağmen 5.5.2006 günü Cuma günü öğle molasında işyerine geç geldiği iddiası ile savunmasının alınmış olması ve aynı gün işine son verilmesinin davacının dini inançlarından dolayı işyerinde baskı yapıldığı kanaatini oluşturduğu, bu itibarla, davacının tanık beyanları ve dosyaya ibraz edilen doktor raporuna göre manevi tazminata hak kazandığı belirtilerek manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, gelir kaybına yönelik talebinin ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacının manevi tazminat talebi yerel Mahkemece kabul edilmiş ise de, işverenin hangi eyleminin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu açıkca ortaya konup, değerlendirilmeden davacının iş sözleşmesinin dini inançları nedeni ile sona erdirildiğinin kabulü şeklindeki soyut gerekçe ile sonuca gidilmesi hatalıdır. Mevcut delillere göre manevi tazminatın unsurları bulunmadığından davanın reddi yerine kabulü bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.