muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/43002, Karar No: 2013/30250, Tarih: 21.11.2013

Ara dinlenme 4857 sayılı ... Kanununun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım

saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. ... Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Davacı 12 'şer saatlik vardiyalar halinde çalışmaktadır. Bu durumda günlük çalışmadan 1.5 saat ara dinlenme düşülerek hesaplama yapılması gerekirken 1 saat düşülerek hesaplama yapılması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.11. 2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11160, Karar No: 2012/46404, Tarih: 21.11.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/11160 E.  ,  2012/46404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen kararın, soruşturma ve kovuşturma sırasında belirttiği "Birlik Mahallesi, .... sokak, No:28 ...../İSTANBUL" adresine tebliğ edilmesi gerekirken, sanık tarafından mahkemeye bildirilmeyen ".... Köyü, İmranlı/SİVAS” adresinde sanığın kardeşine yapılan tebligatın hukuken geçersiz olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Hırsızlık suçunun alışveriş merkezi içinde işlendiğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi yerine aynı Yasanın 141/1.maddesi ile uygulama yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5407, Karar No: 2006/6170, Tarih: 17.07.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5407 E.  ,  2006/6170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

İrtifak hakkı tesis edilmek amacıyla yapılan kamulaştırma işleminde kamulaştırma bedeli, taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki değeri ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değeri arasındaki farktan ibarettir. Taşınmazın niteliğine göre Kamulaştırma Yasasının 11.maddesinin son fıkrası hükmü gereğince taşınmazın –direk yeri için mülkiyet kamulaştırması yapılan kısmın alanı düşüldükten sonra kalan kesimin- tamamının bir bütün olarak değeri tespit edildikten sonra aynı maddenin son fıkrası uyarınca irtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oran ve tutarının gerekçeleri ile belirtilmesi gerekir. İrtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oranı, taşınmazın cinsi, niteliği, kullanım şekli, irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs.), taşınmazda kapladığı alan ve yeri, istikameti dikkate alınarak belirlenir. Yargıtay uygulamalarında, taşınmazın niteliğine uygun kullanımını önemli ölçüde etkileyen özel bir durum söz konusu olmaması halinde arsalarda irtifak nedeniyle olabilecek değer kaybının irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin %50 sini aşmaması gerektiği kabul edilmektedir.

Dava konusu taşınmaz üzerinden elektrik iletim hattı geçirmek üzere irtifak hakkı tesisinde, irtifakın geçtiği yere ve alanına, taşınmazın yüzölçümüne ve niteliği ile Daireye intikal eden benzer dosyalarda uygulanıp, uygun bulunan oranlara göre bu değer kaybının %33 oranından fazla olamayacağının düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece, direk yeri olarak mülkiyeti kamulaştırılan 100 m2 lik kısmı taşınmazın tamamının alanından düşüldükten sonra kalan 552 m2 lik alanda irtifak hakkı kurulmasının oluşturacağı değer düşüklüğünü (%33'ü aşmamak üzere) belirleyen ek bilirkişi raporu alınmalı ve bu suretle belirlenecek irtifak değeri ile daha önce direk yeri için belirlenmiş olan 1.000 YTL. nin toplamına hükmedilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/242, Karar No: 2012/1363, Tarih: 07.03.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/242 E.  ,  2012/1363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... Mirasçıları (... ve ...) 2-... arasındaki davadan dolayı ... 2.Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 04.05.2010 tarih ve 2008/266-2010/187 sayılı hüküm davalı ... ve davalılar ... Mirasçıları (...ve ...) vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, davalı ... ve davalılar ... Mirasçıları (... ve ...) vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili gelmedi. Davalılar ... Mirasçıları (... ve ...) vekili Avukat ... geldi. Davalı asil ... gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalılar avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

31.10.2010 tarih, 2008/266 Esas, 2010/187 Karar sayılı ek karar davalı ...’a tebliğ edilmemiş olup ilgilisine tebliğe çıkarılması, tebliğden sonra temyiz süresi de beklenip eksik işlem tamamlandıktan sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10463, Karar No: 2018/1555, Tarih: 13.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/10463 E.  ,  2018/1555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5.fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6336, Karar No: 2006/6033, Tarih: 27.06.2006

5. Ceza Dairesi 2006/6336 E., 2006/6033 K.

**5. Ceza Dairesi 2006/6336 E., 2006/6033 K.**

**- DAVAYA KATILMA**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 238 ]

**"İçtihat Metni"**

Kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarından sanıklar Niyazi, Şevki, Çiğdem ve Erol'un yapılan yargılanmaları sonunda: kaçırıp alıkoyma suçundan mahkûmiyetlerine, ırza geçme suçundan beraetlerine dair (İ.... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.06.2005 gün ve 2004/390 Esas, 2005/116 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi müştekiler tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Bassavcılığından: teb-liğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

CMK.nun 238/2. maddesine aykırı olarak, duruşma esnasında şikayetçi olduklarını söyleyen müştekilere, davaya katılmak isteyip istemedikleri sorulmadan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, müştekilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 27.06.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17320, Karar No: 2018/4410, Tarih: 09.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/17320 E.  ,  2018/4410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığında “2006" olarak eksik yazılmış olan suç tarihinin, suça konu belge tarihi olması nedeniyle “23.11.2006” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, ... tarafından sahte olarak düzenlendiği iddia olunan suça konu 23.11.2006 tarihli müstahsil makbuzunu bal destekleme parası almak için ilçe tarım müdürlüğüne ibraz ettiğinin iddia edildiği davada; sahte olarak düzenlenmiş suça konu müstahsil makbuzunu Gürgentepe İlçe Tarım Müdürlüğüne sunarak kullanmak sureti ile eylemi gerçekleştirmesi karşısında; sübutu halinde fiilin özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden, niteliği yanlış belirlenerek vergi usul yasasına muhalefet suçundan beraat kararı verilmesi hatalı ise de; 5271 sayılı CMK'nın 217. maddesine uygun olarak duruşmada edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip, sübuta yeter nitelik ve derecede olmadığını kabul eden mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında "özel belgede sahtecilik" suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken “ Vergi Usul Kanununa muhalefet" suçundan beraat kararı verilmiş ise de, elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olması karşısında; sonuçta beraate

hükmolunması isabetli bulunduğundan, katılan temsilcisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sonucu itibarıyla doğru olan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 09.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7031, Karar No: 2014/11279, Tarih: 09.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/7031 E.  ,  2014/11279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 11. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2011/484-2013/562

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davacı Nibin bakımından davanın kabulüne, davacı Didar yönünden feragat nedeniyle davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın tamamının davalının kullanımında olduğunun sabit olduğu gerekçesiyle davalı Nibin bakımından davanın kabulüne, davalı Didar yönünden feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 180 m2 büyüklüğünde arsa niteliğinde, ancak üzerinde bodrum+zemin+1 normal katlı bina bulunan 5059 ada 12 parsel sayılı taşınmazın 1/5 payının davalı, 4/5 payının taraflar ve dava dışı kişilerin mirasbırakanı Hacı Şimşek adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Davacılar, dava konusu taşınmazın tamamının davalının tasarrufunda bulunduğunu, kira paralarının davalı tarafından tahsil edildiğini, kendilerine payları oranında herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek eldeki davayı açmışlar, yargılama sırasında davacı Didar davadan feragat ettiğini bildirmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenmesi / ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren ya da (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya yukarıdaki ilkeler uyarınca bakıldığında, dava konusu taşınmazda davalının 1. normal kattaki daireyi kullandığı, bodrum ve zemin kattaki dairelerin mevcut durum itibariyle tadilat görmeden kiraya verilebilecek durumda olmadığı ve boş olduğu, ortak yer niteliğindeki 6 m2 büyüklüğündeki depoda mirasçı Hüseyin'in eşyalarının bulunduğu, davalının kullandığı daire dışındaki dairelerin metruk durumda ve kapılarının açık vaziyette olduğu keşfen saptanmıştır.

Bu durumda, davacı Nibin'in taşınmazda kullanabileceği bölümlerin olması sebebiyle davalının ecrimisilden sorumlu tutulamayacağı ve elatmanın önlenmesi isteğinin dinlenemeyeceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, davacı Nibin yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Bu durumda, davacı Nibin'in taşınmazda kullanabileceği bölümlerin olması sebebiyle davalının ecrimisilden sorumlu tutulamayacağı ve elatmanın önlenmesi isteğinin dinlenemeyeceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, davacı Nibin yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5589, Karar No: 2020/20244, Tarih: 23.12.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/5589 E.  ,  2020/20244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan ...’ın mahkemede alınan beyanında "... Mahallesi 14094 Sokak ...Sitesi I Blok zemin kat" adresini verdiği, gıyabi kararın katılanın yargılama aşamasında bildirilen adresine tebliğ edilmeden doğrudan bildirdiği adresten farklı bir adres olan MERNİS adresine tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu anlaşıldığından, gıyabi kararın katılanın bilinen en son adresi olan ve yargılama aşamasında bildirilen adresine tebliğ edilmesi, bila-tebliğ halinde 6099 sayılı Yasa ile değişik 7201 sayılı Yasa'nın 21/2. maddesi uyarınca en son MERNİS adresine tebligat yapılması, verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13383, Karar No: 2015/24666, Tarih: 17.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/13383 E.  ,  2015/24666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Amasya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2015

NUMARASI : 2013/151-2015/154

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız elatılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 17/12/2015 günü temyiz eden davacı ve davalı EPDK vekillerinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden diğer davalı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davacı ve davalı EPDK vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız elatılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre yapılan incelemede;

Davalı Masat Elektrik Ltd. Şti yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilerek, tazminat ve ecrimisile hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dosyada mevcut bilirkişi kurulu raporlarında kanal nedeniyle oluşan kot farkı nedeniyle tarımsal faaliyetlerin riskli olduğu ve tedbir alınması gerektiği belirtilmiştir.

Bu durumda dava konusu taşınmazda kanal nedeniyle oluşan risk bilirkişi kuruluna açıklattırılarak, riskin ortadan kaldırılması ve tarımsal faaliyetin güvenle yürütülebilmesi için alınması gereken önlemler tespit ettirilerek, tarımsal faaliyetin devamı için gerekli önlemlerin bedeli, kayma riski taşıyan ve güvenli tarımsal faaliyetin yapılması olanaksız olan yer bedelinden fazla ise bu bölümün bedeline, aksi halde alınması gereken önlem bedeline hükmedilmesi gerektiği düşünülmeksizin yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davacı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 17/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5192, Karar No: 2011/4474, Tarih: 18.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/5192 E.  ,  2011/4474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sırasında davalı taraf vekili 25.01.2011 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkeme hükmü davalı vekiline 07.03.2011 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, H.Y.U.Y.’nın 36/A-II maddesinde öngörülen (7) günlük yasal süre geçirildikten sonra davalı tarafından 17.03.2011 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, istek halinde peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 18/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/739, Karar No: 2012/1009, Tarih: 27.02.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/739 E.  ,  2012/1009 K.**

**"İçtihat Metni"**

466 sayılı Yasa uyarınca ... tarafından açılan haksız tutuklama nedeniyle tazminat davasının yapılan yargılaması sırasında; İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesi ile İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine, davacının ikamet adresine, İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin yetkisizlik kararının 06.07.2011 tarihinde kesinleşmiş olmasına ve İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.09.2011 gün ve 2011/280 E. 2011/290 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.