muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9145, Karar No: 2011/11548, Tarih: 05.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9145 E.  ,  2011/11548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.02.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadastro tespiti sırasında tapu kaydına dayalı olarak davalı ... adına harmanyeri cinsi ile tespit ve tescil edilen 117 ada 50 parsel sayılı taşınmazın imar uygulaması yapılması ile oluşan ve yine davalı ... adına tescil edilen 1321 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3. fıkrasındaki on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklinde ekleme yapılmıştır.

Aynı Kanunun 3. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanununa eklenen geçici 10. madde ise “Bu Kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Ancak, 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına eklenen “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” cümlesinde yer alan "...iddia ve taşınmazın niteliğine" ibaresi ve 3. madde ile 3402 sayılı Kanuna eklenen “Geçici 10. madde” Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 günlü ve E.2009/31, K.2011/77 sayılı kararı ile iptal edildiğinden Hazine’nin "harmanyeri" iddiasıyla açtığı iptal ve sınırlandırma davaları on yıllık hak düşürücü sürenin dışında kalmıştır.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararı göz önüne alınarak çekişmenin esasının incelenmesi gerekirken, davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/726, Karar No: 2015/12246, Tarih: 30.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/726 E.  ,  2015/12246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı ile izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Şirkete ait işyerinde uluslararası TIR şoförü olarak çalışırken haksız şekilde işten çıkarıldığını iddia ederek, kıdem-ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, 14 aylık birikmiş ücret ve kötüniyet tazminatı alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının emeklilik sebebiyle akdi feshettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, feshin işverence haksız olarak yapıldığı sonucuna varılarak, fazla çalışma ücreti ve kötüniyet tazminatı taleplerinin reddine, diğer taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda davacı, davalı Şirkete ait işyerinde uluslararası TIR şoförü olarak en son asgari ücret + sefer başına 550 Euro ücretle çalışmıştır.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, akdin işverence haksız feshedildiğini iddia etmiş, cevaba cevap dilekçesinde ise ücret alacağı ödenmediğinden akdi davacının haklı nedenle feshettiğini belirtmiş, dava sonra verdiği beyan dilekçesinde ise cevaba cevap dilekçesindeki açıklamaya sehven yaptığını, akdin işverence haksız feshedildiğini iddia etmiştir.

Davalı vekili, akdin emeklilik sebebiyle davacı tarafından feshedildiğini savunmuştur.

Davacı tanıkları, akdin davacı tarafından ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle feshedildiğini söylemişlerdir.

Fesihle ilgili yazılı delil sunulmamıştır.

Davacının çelişkili iddiaları ve davacı tanıklarının savunma ile örtüşen beyanları dikkate alındığında akdin davacı tarafından ücret alacaklarının ödenmemesi haklı nedeni ile İş Kanunu'nun 24/II maddesine göre feshedildiği kabul edilerek, ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken, mahkemece hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

3- Somut olayda davacının çıplak brüt (temel) ücreti, asgari ücret + sefer başına 550 Euro olarak belirlenmiştir. TIR şoförlerinin temel ücretine sefer primi dâhil olup, sefer primi çıplak ücretin bir parçasıdır. Giydirilmiş brüt ücrete eklenen bir yan ödeme değildir.

3- Somut olayda davacının çıplak brüt (temel) ücreti, asgari ücret + sefer başına 550 Euro olarak belirlenmiştir. TIR şoförlerinin temel ücretine sefer primi dâhil olup, sefer primi çıplak ücretin bir parçasıdır. Giydirilmiş brüt ücrete eklenen bir yan ödeme değildir.

Mahkemece, davacının ücret, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının, hesaba esas çıplak brüt (temel) ücrete, sefer primi katılmadan sadece asgari ücretin esas alınarak hesaplanması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 30.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1691, Karar No: 2014/4436, Tarih: 14.10.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1691 E.  ,  2014/4436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama

HÜKÜM : Sanıklar ...,..., ... hakkında; ...'a yönelik eylem nedeniyle

1)5237 Sayılı Yasanın 81/1, 29/1, 62/1, 53/1

(a-b-c-d-e)-2-3, 63/1.maddeleri uyarınca; ayrı ayrı

20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

2)Katılan ...'e yönelik eylem nedeniyle;

5237 Sayılı Yasanın 86/2, 29/1, 62/1, 53/1

(a-b-c-d-e)-2-3.maddeleri uyarınca; ayrı ayrı 2 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.

Sanık ...:

Beraat (kasten öldürme ve kasten yaralama suçlarına azmettirme),

Sanık ...:

Beraat (kasten öldürme ve kasten yaralama),

TÜRK MİLLETİ ADINA

A- Sanık ...’in yasal süreden sonraki duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

B-Toplanan deliller karar yerinde İncelenip, sanıklar ..., ... ve ...’ın maktül ...’a yönelik eylemleri ile

mağdur... ’yi kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde mağdur... ’yi yaralama suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrike ve takdire ilişen sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş , sanık ...’ın yaralama ve öldürmeye azmettirme , sanık ...’un maktülü öldürme ve mağdur... ’yi yaralama suçlarından haklarında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatlerine hükmedilmiş, duruşmalı incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, sanık ... müdafiinin sübuta ilişen, sanık müdafiinin sübuta, tahrik indiriminin daha fazla olması ve TCK'nun 39, 50, 51 ve CMK’nun 231 maddelerinin uygulanması gerektiğine yönelen, Cumhuriyet Savcısının, beraat eden sanıklar için sübuta, sanık dışındaki sanıklar için tahrikin bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdur... ’yi yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet ve sanıklar ... ile ... hakkındaki beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,,

2-Sanık ..., ... ve ... hakkında maktül ...’ı öldürme eylemlerinden kurulan hükümler yönünden;

1-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdur... ’yi yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet ve sanıklar ... ile ... hakkındaki beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,,

2-Sanık ..., ... ve ... hakkında maktül ...’ı öldürme eylemlerinden kurulan hükümler yönünden;

a) Olay gecesi sanıklar ... ... ve ... ile mağdur ve maktül arasında çıkan kavgada sanıkların maktül ile mağduru tekme ve yumrukla darp ettikleri , darp sırasında maktülün yere düşerek kafasını çarptığı, kendinden geçmiş halde bırakılan maktülün hastaneye kaldırılmasından üç gün sonra künt kafa travmasına bağlı kafatası kırığı ile birlikte, beyin doku harabiyeti ve beyin kanaması ve gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü sanıkların ortaya çıkan kastlarının yaralama olduğu ve bu yaralama sonucu ölümün meydana geldiği olayda, sanıkların etkili eylem kastıyla hareket ettiklerinin ve kastın aşılması sonucu ölümün meydana geldiğinin kabulü ile 5237 sayılı TCK'nun 87/4. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, suçun hukuki nitelemesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürmeden hüküm kurulması,

b)Kabule göre , TCK’nun 81/1 maddesi uyarınca müebbet hapis tayin edildikten sonra tahrik nedeniyle indirim yapılırken TCK’nun 29 maddesinde düzenlenen 12 ile 18 yılları arasında bir hapis cezası tayini gerekirken yazılı şekilde

24 sene hapis cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... , ... ve müdafiileri ile C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), tayin olunan cezanın miktarı ve tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 14/10/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

14/10/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı 'nin huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nin yokluğunda 16/10/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/19488, Karar No: 2013/17972, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/19488 E.  ,  2013/17972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada ... Sulh Hukuk ve ... 2.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kısıtlının adresinin değişmesine ilişkin olarak verilen yetkisizlik kararından kaynaklanmaktadır..

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, kısıtlının adresinin değiştiği gerekçesiyle, yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2.Sulh Hukuk Mahkemesi ise, Nüfus kaydı yerleşim yeri adresinin, ".../ ..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medeni Kanununun 412. maddesinde vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişinin yerleşim yerini değiştiremeyeceği, yerleşim yerinin değişmesi halinde yetkinin yeni vesayet dairesine geçeceği hüküm altına alınmıştır.Aynı Kanunun 462/14 maddesinde de vesayet altındaki kişinin yerleşim yerinin değiştirilmesinin vesayet makamının iznine bağlı olduğu belirtilmiştir.

Dosya kapsamından, Şiran Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.12.2007 tarihli ilamı ile ...'nın kısıtlanarak, ...'nın vesayeti altına alındığı, o zamandan beri aynı mahkemede takip edildiği ve Türk Medeni Kanununun 412. Maddesi uyarınca yerleşim yerinin değişikliğine ilişkin her hangi bir izin verilmediği, kısıtlının Trabzonda bulunan .../...

bakım merkezinde kaldığı gerekçesiyle, yetkisizlik kararının verildiği anlaşılmıştır. Bu durumda, Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına göre, uyuşmazlığın Şiran Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK.'nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Şiran Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,18.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9771, Karar No: 2021/494, Tarih: 20.01.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/9771 E.  ,  2021/494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hizmet tespiti istemli davada davacı ... vekili tarafından temyiz dilekçesi verilirken maktu temyiz karar harcı ve temyiz başvuru harcı yatırılması gerekirken, temyiz harçlarının tahsil edilmediği anlaşılmakla, temyiz harcının yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilmesi ve çıkartılan muhtıraya rağmen temyiz harcının tamamlanmaması halinde temyiz isteğinin reddi hususunda bir karar verilerek yöntemince tebliğ edildikten sonra, bu karar yönünden temyiz süresi geçtikten sonra, temyizin süresinde yapıldığı sonucuna varıldığı takdirde doğrudan geri gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazın bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 20/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2033, Karar No: 2015/13076, Tarih: 09.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2033 E.  ,  2015/13076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2013/751-2014/243

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan Ş.. B.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Bilirkişi kurulunca değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde, o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiğinin İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere; dekar başına ortalama üretim miktarlarının ve değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama üretim masraflarının İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü ile diğer resmi kuruluşlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/775, Karar No: 2011/1467, Tarih: 22.02.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/775 E.  ,  2011/1467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava davacıların yakınlarının iş kazası sonucu ölümü nedeniyle uğradıkları maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacılar murisi ....'ın davalı şirkete ait ... plakalı TIR ile 1.12.1997 tarihinde Almataya gitmek üzere Mersin'den pamuk yüklü olarak yola çıktığı, 5.12.1997 tarihinde de Ağrı ili gümrüğünden çıkış yaptığı, tercüme edilmiş kaza belgesine göre, araçta yalnız başına olduğu halde 15.4.1998 tarihinde İran sınırları içerisinde meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonucu hayatını kaybettiği, kazalı TIR 'ın davalı şirket adına kayıtlı ve 18.9.1998 tarihine kadar trafik sigortasının olduğu anlaşılmaktadır.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işverenin, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77. maddesinin açık buyruğudur.

Oysa hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda; Karayolları Trafik Kanununa göre davalı...Uluslararası Nakliyat İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin olayda herhangi bir kusurunun bulunmadığı, sürücü murisin % 100 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir. Davacılar murisi sürücü ...'ın olayda kusurlu olduğu sabit olmakla birlikte, davalı...Uluslararası Nakliyat İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin de bir miktar kusurunun olacağı düşünülmeden olaya uygun düşmeyen ve eksik bir şekilde düzenlenen kusur raporuna itibar edilmesi hatalıdır. Gerçekten dosyadaki bilgi ve belgelere göre sürücü murisin Ağrı'dan tek başına yola çıktığı, trafik kazası geçirdiğinde yanında yardımcı şoför veya personelin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar kazaya karışan TIR'da teknik bir kusur tespit edilememişse de; davacılar murisinin sürekli olarak ve aralıklı olarak ne kadar süre araç kullandığı, Karayolları Trafik Kanunu’na göre araç kullanma süresinin kanuna aykırılık teşkil edip etmediği, kazaya uzun süre tek başına araç kullandırmanın etkili olup olmadığı hususlarının karara esas oluşturan bilirkişi raporunda yeterince irdelenmediği, hal böyle olunca, kusur raporunun İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları içermediği giderek hükme dayanak alınacak nitelikte olmadığı görülmektedir.

Mahkemece yapılacak iş; işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilere konuyu yeniden yukarıda açıklandığı biçimde inceletmek, mahkemenin hükme esas aldığı kusur raporunda sorumluluğu kabul edilen davacılar murisi ...'ın ve varsa davalı şirkete izafe edilebilecek kusur oranını tespit ettirmek suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 22.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

N.R.
Yargıtay — Esas No: 2019/3730, Karar No: 2021/2899, Tarih: 11.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/3730 E.  ,  2021/2899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik incelemede;

Sanığın idaresindeki araçta 9250 paket kaçak sigara ele geçirildiği olayda, sanık her ne kadar kendisinin cuma namazı için araçtan ayrıldığı sırada, diğer sanık ...'ın aracın yanında kaldığını ve bu esnada kendisinden habersiz olarak sigaraları araca yüklediğini, sigaralardan haberinin olmadığını savunmuş ise de; sigaraların miktarı itibariyle bu kadar kısa sürede temin edilip araca yüklenmesinin mümkün olmadığı, sanıkların birlikte seyahat ettikleri mesafe dikkate alındığında sanık ... tarafından görülmemesinin mümkün olmaması ve sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Hükümden sonra 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklinde düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla; 5237 sayılı TCK'nın 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Kabule göre ise;

Kabule göre ise;

Temel cezada TCK'nin 61. maddesi uyarınca teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulduğu, buna göre hükümden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanunun 3/18. maddesinde değişiklik yapıldığı, sanığın kaçak olarak ülkeye sokulan suça konu eşyayı ticari maksatla bulundurmak eyleminden dolayı 5607 sayılı Kanunun 3/10. maddesindeki "Kaçakçılık suçunun konusunu oluşturan eşyanın akaryakıt ile tütün, tütün mamulleri, etil alkol metanol ve alkollü içkiler olması halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek cezalar yarısından iki katına kadar arttırılır, ancak bu fıkranın uygulanması suretiyle verilecek ceza üç yıldan az olamaz." şeklindeki düzenlemeye nazaran 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/5-10. maddeleri ile 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanunun 3/18. maddelerinin ilgili tüm hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe kanunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.