muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8193, Karar No: 2012/20187, Tarih: 28.09.2012

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

4857 sayılı Kanun'un 5754 sayılı Kanun'la değişik 32. maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü,işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanuni kesintiler düşüldükten sonra kalan ... miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığından sorumlu Devlet Bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka  hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli koşulların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.

Somut olayda, işverence temyiz aşamasında davacıya ücret ödemelerinin yapıldığı iddiasıyla banka hesap hareketlerini gösteren bir kısım belgelerin dosyaya sunulduğu anlaşılmış olup, ödeme iddiası itiraz mahiyetin de olduğundan ve yargılamanın her safhasında ... sürülebileceğinden, davalı tarafından sunulan belgeler üzerinde durularak taraflardan diyecekleri de sorulduktan sonra gerçekten ödendiği belirlenirse mahsub yapılarak karar verilmesi gerektiğinden hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5175, Karar No: 2024/4614, Tarih: 13.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/5175 E.  ,  2024/4614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/401 E., 2022/119 K.

HÜKÜM/KARAR : Davacının İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/372 E., 2019/697 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; mahkemece kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından istinaf yasa yoluna başvurulduğu; davacının başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili; davalı şirkete sigortalı araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin meydana gelen tek taraflı kazada yaralandığı ve omurilik kırığı oluştuğunu, davalı ... şirketinin 05.06.2018 tarihinde yaptığı 11.000,00 TL ödemenin zararı karşılamadığını belirterek fazla hakları saklı kalmak üzere şimdilik 100,00 TL geçici ve 100,00 TL sürekli iş gücü kaybı tazminatının 27.04.2018 tarihinden faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı ... şirketi vekili; istemin zamanaşımına uğradığını, emniyet kemeri takılı olmayan davacının müterafik kusurlu olduğunu, olayda hatır taşıması bulunduğunu, geçici iş göremezlik zararının poliçe teminat dışı olduğunu, müvekkili şirketin davacının zararını giderdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; kazada dava dışı sigortalı araç sürücüsünün kusuru bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Anılan karara karşı davacı tarafından istinafa başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; kaza yapan aracın trafik sigortacısı olan davalı ... şirketi, trafik kazası sonucunda oluşan zarardan, sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında sorumlu olacağı, olayda dava dışı sigortalı araç sürücünün kusuru bulunmadığı, ayrıca işletenin aracın bakımında özensizlik gösterdiği ve bunun araçtaki arızaya sebebiyet verdiğinin ispat edilememiş olması karşısında davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir. Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Karayolları Trafik Kanunu'nun (KTK) 91 inci maddesinde; "İşletenlerin, bu Kanun'nun 85 inci maddesinin birinci fıkrasına göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmaları zorunludur." şeklindeki düzenleme ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS), işletenin karayolunda motorlu aracın işletilmesinden dolayı üçüncü kişilere verdiği zararı teminat altına almaktadır. KTK'nun 85 inci maddesinde;" Bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün unvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olurlar." şeklinde düzenleme mevcuttur. Davacının motorlu aracın işletilmesinden dolayı yaralandığı sabittir. Bu nedenle işletenin aracın işletilmesinden kaynaklı zarardan kusursuz sorumluluğu doğmuştur. İşletenin sorumluluktan kurtulabilmek için KTK'nın 86 ncı maddesi gereğince kazada kendisinin ve sürücünün kusurunun bulunmadığını, kazanın aracındaki bir bozukluktan kaynaklanmadığını ispat yanında olayın bir mücbir sebepten veya zarar görenin veya üçüncü kişinin ağır kusurundan ileri geldiğini kanıtlamak zorundadır. Somut olayda; kazanın lastik patlamasından kaynaklandığının belirlenmesine göre, aracın gerekli bakımının yapılmamasının kazada etkili olduğu, lastik patlamasının mücbir bir sebep olmadığı, bu nedenle davalının ZMSS poliçesinden doğan zararlardan sorumlu olduğu, dolayısıyla işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1847, Karar No: 2011/10917, Tarih: 26.09.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/1847 E.  ,  2011/10917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 47. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.04.2009 tarih ve 2007/367 - 2009/112 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket hissedarlarından olan müvekkilinin katıldığı 22.06.2007 ve 11.09.2007 tarihlerinde yapılan olağanüstü genel kurullarında iyiniyet kurallarına aykırı kararlar alındığını, müvekkilinin kararlara muhalif kaldığını, 22.06.2007 tarihli olağanüstü genel kurul gündeminin 3.maddesinde, davalı şirket aktifinde kayıtlı iştiraklerinden Çukurova İthalat ve İhracat T.A.Ş. ile Baytur İnşaat Taahhüt A.Ş'nin hisselerinin yeni kurulacak olan Genel Yatırım A.Ş'ne sermaye olarak konulmasına karar verildiğini, böylece müvekkilinin hissedarı olan şirketin kısmi bölünme kararı alarak aktif varlığını azaltmak istediğini, 11.09.2007 tarihli olağanüstü genel kurulun 3.maddesinde, davalı şirketin bölünme planının görüşülerek onaylanmasına karar verildiğini, şirket bölünmesi sonucunda Genel Yatırım A.Ş'deki hisselerin 2 yıl süre ile devrinin sınırlanmasının müvekkili vakıf aleyhine durum yarattığı savunarak, söz konusu olağanüstü genel kurullarda alınan kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kısmi bölünmeye tabi tutulan varlıklar kadar bölünen şirketin aktif varlığının azaldığını ve azalan aktif varlık tutarındaki ayni sermaye karşılığı elde edilen devralan şirketin iştirak hisselerinin bu değerleri devreden şirketin mevcut ortaklarına hisseleri oranında verildiğini, alınan kararların mevzuat hükümlerine, hukuka ve iyi niyet kurallarına uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, kısmi bölünmeye tabi tutulan varlıklar kadar bölünen şirketin aktif varlığının azaldığını ve azalan aktif varlık tutarındaki ayni sermaye karşılığı elde edilen devralan şirketin iştirak hisselerinin bu değerleri devreden şirketin mevcut ortaklarına hisseleri oranında verildiğini, alınan kararların mevzuat hükümlerine, hukuka ve iyi niyet kurallarına uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, bölünme işlemi öncesinde ve sonrasında davacı vakfın (davalı şirket ve devralan şirket nezdinde sahip olduğu varlıklara göre) bölünmenin bu şirketler nezdinde sahip olduğu varlıklar üzerinde azaltıcı bir etkisinin bulunmadığı, bölünen şirketin vergi borcunun bulunmadığı, bu nedenle paylaşılması söz konusu olan bir müteselsil sorumluluğun da bulunmadığı, bölünen şirketin devrettiği hisselerine ilişkin bir iştirak taahhüdü yükümlülüğü bulunmadığından teminat taahhüdünde bulunmamasının bölünme işlemini sakatlamadığı, iştirak hisselerinin kamu gözetimi dışına çıkmasının bir hukuka aykırılık sebebi oluşturmadığı, bölünme uyarınca intikal eden varlıkların ayni sermaye konulmasına dair rejime tabi olmasının yasal bir zorunluluk olduğu, böylece alınan genel kurul kararlarının kanuna veya iyi niyet kurallarına aykırı bir yönünün bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 26.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22351, Karar No: 2014/8407, Tarih: 28.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/22351 E.  ,  2014/8407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yağma suçunun silahla ve iş yerinde işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin yanı sıra (d) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, bu hususların dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi; 5237 sayılı TCY'nın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY'nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, suça konu 60-70 TL para ile 850 TL değerindeki bileziğin toplam değerinin az kabul edilemeyeceği, bu bağlamda somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması; sanığın, yapılacak üst aramasında ele geçirilmesi muhakkak olan suça konu para ve bileziği yakalandığında kolluk görevlilerine verdiği somut olayda koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-6136 Sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın üzerinde ele geçirilen tabancanın 6136 sayılı Yasa kapsamında olup olmadığına ilişkin rapor alınmadan, eksik incelemeyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; suç ve hüküm tarihi itibariyle uygulama olanağı bulunan 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.4.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14415, Karar No: 2011/2492, Tarih: 01.03.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/14415 E.  ,  2011/2492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.10.2004 gününde verilen dilekçe ile kişisel hakka dayalı tapu iptali tescil ve tazminat, birleştirilen davada davacı ... tarafından verilen 27.11.2007 günlü dilekçe ile de elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine birleştirilen davanın kabulüne dair verilen 14.09.2010 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı/davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 01.03.2011 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı/davalı vekili Av.... ile karşı taraftan davalı/davacı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil ile gecikmeden kaynaklanan tazminat alacağı istemlerine ilişkindir.

Birleşen davada davalı arsa sahibi, mülkiyet hakkına dayanarak taşınmaza haksız elatmanın önlenmesini ecrimisil tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulü ile davalı ve birleşen davanın davacının haksız elatmasının kaldırılmasına, ıslah yoluyla artırılan 37.612,50 TL ecrimisilin davacı ve birleşen davanın davalısından tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ve birleşen davanın davacısı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriği ile özellikle eserin ifa ile sonuçlanmaması sebebiyle arsa sahibi olan davalı ve davacı, Borçlar Kanununun 167.maddesinden yararlanarak sözleşmenin akidi olan tarafa karşı ileri sürebileceği bütün def’ileri yükleniciden temlik alan üçüncü kişiye karşı da ileri sürer hale geleceğine göre davacı ve birleşen davanın davalısının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları ile arsa sahibi davalı ve davacının bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Birleşen davanın konusu mülkiyet hakkına dayalı haksız elatmanın kaldırılması ve ecrimisil tahsili istemlerine ilişkindir. Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, arsa sahibi tarafından yüklenici aleyhine sözleşmenin feshi istemiyle dava açıldığı, açılan bu davanın ... 1.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2008/670 esasında kayıtlı bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacı ve birleşen davanın davalısı yüklenicinin yaptığı 12.08.2002 tarihli temlik işlemine dayanmaktadır. Başka bir anlatımla, yüklenicinin yaptığı temlik işlemi Borçlar Kanununun 162. ve 163.maddeleri hükümleri karşısında geçerlidir. Yüklenici ile arsa maliki arasındaki 27.01.1997 tarihli arsa payı karşılığı sözleşme ayakta kaldığı sürece, davacı ve birleşen davanın davalısı yapılan temlik sebebiyle bu sözleşme hükümlerinden yararlanır. Dolayısıyla, sözleşmenin feshine ilişkin dava arsa sahibi lehine sonuçlanmadan, davacı ve birleşen davanın davalısının taşınmazı elinde bulundurması sözleşmeden kaynaklanan bir haktır. Bu nedenle, davacı ve davalının elatmasının önlenmesine karar verilmesi olanaklı bulunmadığı gibi, aynı nedenlerle haksız bir işgal de söz konusu edilemeyeceğinden, davacı ve birleşen davanın davalısının ecrimisil ödemesi de gerekmez.

Mahkemece bu saptamalar bir yana bırakılarak, birleşen davanın reddi yerine, birleşen davadaki isteklerin yazılı olduğu şekilde hüküm altına alınması yanlıştır.

Karar, açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının, davalı ve birleşen davanın davacısı arsa sahibinin bütün temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.bentte açıklanan nedenlerle davacı ve birleşen davanın davalısı yararına BOZULMASINA, 825,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin asıl davanın davalılarından alınarak davacı-birleşen davanın davalısı ...’ye verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 01.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9166, Karar No: 2010/18, Tarih: 18.01.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/9166 E.  ,  2010/18 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye 1. Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay ilamının bozma kısmında davalı borçlu hakkında da davanın kabul edilmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra davalı borçlu hakkındaki davanın da kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmesine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının ilk temyiz üzerine incelenip reddedilmiş olmasından dolayı 3. kişi hakkındaki hükmün kesinleşmiş bulunmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.55.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 18.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5233, Karar No: 2011/5391, Tarih: 21.09.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/5233 E.  ,  2011/5391 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2009/88419

MAHKEMESİ :(ANKARA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :30/12/2008 - 210/395

SUÇ :Kasten öldürmek

M.. K..'ı kasten öldürmekten, R.. B.. ile İ.. G..'i kasten yaralamaktan ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokmaktan sanık M.. Ç.., M.. D.., İ.. G.. ile R.. B..'ı iştirak halinde kasten yaralamaktan sanıklar A.. Ç.. ile (Ahmet oğlu, 1963 doğumlu) R.. Ç.., R.. Ç.. ile M.. Ç..'yı iştirak halinde kasten yaralamaktan müşteki-sanık M.. D.. ile M.. E.., A.. Ç..'yı kasten yaralamaktan sanık M.. E.., izinsiz silah taşımaktan sanık (Ahmet oğlu, 1963 doğumlu) R.. Ç..'nın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, (Recep oğlu, 1990 doğumlu) R.. Ç..'yı kasten yaralamaktan sanıklar M.. D.. ile M.. E.., A.. Ç..'yı kasten yaralamaktan sanık M.. D.., kasten adam öldürme suçuna iştirakten sanıklar (Ahmet oğlu, 1963 doğumlu) R.. Ç.., (Recep oğlu, 1990 doğumlu) R.. Ç.. ile A.. Ç.., katılanlar İ.. G.., R.. B.., müşteki-sanıklar M.. E.. ve M.. D..'ı kasten yaralamaktan sanık (Recep oğlu, 1990 doğumlu) R.. Ç..'nın CMK.nun 223/2-e maddesi gereğince beraatlerine ilişkin (ANKARA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30/12/2008 gün ve 210/395 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanıklar M.. Ç.., M.. E.. ve A.. Ç.. müdafiileri ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş ve kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; aynı suçtan yargılanan sanıklar 1963d.lu Recep,Ahmet ve M.. Ç.. arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşıldığı halde, sanıkların ayrı ayrımüdafiiler yerine savunmalarının aynı müdafiiler tarafından yaptırılması suretiyle CMK.nun 152 ve Avukatlık Kanunun 38. maddelerine aykırı davranılması,

Usule aykırı olup, katılanlar vekili, Cumhuriyet Savcısı, sanık Menduh Erdi müdafiinin ve sanıklar 1963 doğumlu Recep, Ahmet ve Murat müdafilerinin temyiz itirazlarıyla irtibatlı olan diğer hükümlerin sair cihetleri incelenmeksizin, kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin CMUK.nun 321.maddesi uyarınca kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 21.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/45707, Karar No: 2014/35896, Tarih: 11.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/45707 E.  ,  2014/35896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılanlar ... ve ... vekili ile sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 11/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7832, Karar No: 2015/30840, Tarih: 12.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/7832 E.  ,  2015/30840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/105343

MAHKEMESİ : Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2014/17 (E) ve 2014/13 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 09.08.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.