muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4175, Karar No: 2014/35445, Tarih: 09.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/4175 E.  ,  2014/35445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit, yaralama ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Tehdit suçundan kurulan hükümde, sanığın, katılana söylediği kabul edilen "seni toprağa koyacağım, sana bu cuma namazını kıldırmayacağım" biçimindeki sözlerinin, TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesinde belirtilen hayata ve vücut dokunulmazlığına yönelik tehdit suçu kapsamında olduğu gözetilmemiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından,

1- Tehdit ve yaralama suçlarına ilişkin olarak sanık ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Hakaret suçundan kurulan hükümde ise,

5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejiminin ancak hapis cezalarında uygulanabileceği gözetilmeden, hükmolunan adli para cezası nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, “tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmın karardan çıkarılması” biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 09.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2436, Karar No: 2014/304, Tarih: 15.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/2436 E.  ,  2014/304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2009/298998

MAHKEMESİ : Burdur Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/07/2009

NUMARASI : 2009/41 (E) ve 2009/186 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.

Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bir insanın dini inanç ve duyguları ile, doğup büyüdüğü, terbiyesini aldığı ailesi, çevresi ve içinde bulunduğu toplum arasında çok sıkı bir ilişki bulunmaktadır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Sanık İ.. G.. ve sanıkla işbirliği içerisinde hareket ettiği anlaşılan kimliği belirsiz bir şahsın şikayetçi ve ailesi ile ilgili araştırma yapıp ailevi bilgilerini edindikleri, olay günü çarşıya çıkan şikayetçinin yanına gelen kimliği belirsiz şahsın "sen Cengiz ağabeyin eşi misin" diye sorduğu, şikayetçinin doğrulaması üzerine şahsın "yenge babaannem öldü, 179 milyar parası kaldı, bu parayı hayır sahiplerine dağıtacağız, sizin de öksüz çocuğunuz ve sakat ağabeyiniz varmış, bu paradan 5 bin TL'yi onlara harca" diyerek ikna ettiği şikayetçiyi olay yerine götürdüğü, burada şahsın şikayetçiden kolundaki bilezikleri isteyerek bileziklerin okunması gerektiğini, devir daim yapacaklarını söylediği, bu esnada sanığın elindeki para destesi ile yanlarına geldiği, şikayetçinin kabul etmemesi üzerine şahsın şikayetçinin eşini arayarak ona da soracaklarını söylediği, şikayetçinin telefonu ile tanık C.. Y..'ı aradıklarında şahsın kendisini Arçelik'te çalışan Murat olarak tanıtıp durumu anlattığı, tanığın Arçelik'te böyle bir tanıdığı bulunduğundan durumdan kuşkulanmadan eşine izin verdiği, şikayetçinin bileziklerini çıkarıp şahıslara verdiği, iki şahıstan birinin yukarı diğerinin ise dışarı çıkarak olay yerinden kaçtıkları, olay sonrası cadde üzerinde sanık ve diğer şahsın beraberlerinde bulundurdukları ajanda sayfasına yazdıkları "10 Bin YTL ve 1 akülü sakat arabası" ibareli sayfanın kolluk görevlilerince ele geçirilip kağıt üzerinde yapılan AFİS incelemesinde kağıt üzerindeki parmak izinin sanığa ait olduğunun belirlendiği, şikayetçinin gerek karakolda fotoğrafı üzerinden gerekse duruşmada yüzleştirmede sanığı olayın faili olarak teşhis ettiği olayda, sanığın şikayetçinin dini inanç ve duygularını kötüye kullanmak suretiyle aldatarak menfaat temin etmiş olması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenen "dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık" suçunu teşkil ettiği gözetilmeksizin yazılı şekilde "basit dolandırıcılık" suçundan cezalandırılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan yasanın 326/son maddesi uyarınca sanık hakkında hükmolunan ceza yönünden kazanılmış hakkının SAKLI TUTULMASINA, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13286, Karar No: 2014/15848, Tarih: 04.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/13286 E.  ,  2014/15848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2013/34-2014/45

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde 01.09.2006-31.08.2009 tarihleri arasında balık dağıtım ve pazarlama işinde 2.750,00 TL ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, tazminat ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücretinin davalıdan faizleriyle birlikte tahsilini istemiş, 19.12.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda artırmıştır.

Davalı vekili, davacının işten kendi isteğiyle ayrıldığını, kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini ve hizmet süresi ile ücrete ilişkin iddialarının ise yerinde olmadığını, diğer talep ve iddialarının da yerinde olmadığını bildirerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, davacının iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiği ve 2.500,00 TL net ücretle çalıştığı gerekçesiyle, bilirkişi raporu doğrultusunda, raporda belirtilen miktarlar üzerinden kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yılık izin ücreti alacağının kabulune, fazla mesai ve genel tatil ücreti yönünden %50 hakkaniyet indirimi yapılarak kalan miktar üzerinden kabulune, fazlaya ait taleblerin reddine karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Çalışma hayatında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Dosya içeriğinden, mahkemece verilen ilk kararın Dairemizce, “...Somut olayda, davacının Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre davalıya ait işyerinde 11.04.2007-31.08.2009 tarihleri arasında balık dağıtım ve pazarlama işi yaptığı, davacının 2.750,00 TL ücretle çalıştığını, davalının ise asgari ücretle çalıştığını ileri sürdükleri, imzalı ücret bordrolarında ücretin net 705,00 TL olarak görüldüğü, taraf tanıklarının tarafları doğruladıkları, 15.05.2008 tarihli ilgili makama verilmek üzere yazılan işveren yazısında, davacının satış sorumlusu olarak 2.750,00 TL maaş aldığının belirtildiği, mahkemece, davacının 15.05.2008 tarihli belgeye göre 2008-2009 yıllarında 2.750,00 TL ücretle, 2006-2007 yıllarında 705,00 TL ücretle çalıştığı kabul edilerek hüküm kurulduğu anlaşılmış olup, tarafların ücret konusunda anlaşamadıkları, ücretin 2.750,00 TL olduğunun belirtildiği belge olmasına karşın imzalı ücret bordrolarındaki ücretin 705,00 TL olması karşısında, işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılarak bir sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalı olmuştur. Öte yandan, davacı 01.09.2006-31.08.2009 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını ileri sürmüş, davacının kardeşi ve kendi işe giriş tarihini bile hatırlayamayan tanıklar bu iddiayı doğrulamış iselerde davacının Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında görülen 11.04.2007-31.08.2009 tarihleri arası süre dışındaki çalışma iddiası yeterli delillerle ıspatlanamamıştır. Bu durumda Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre hesap yapılması gerekirken davacı beyanına göre hesaplama yapılarak hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.” gerekçesiyle bozulduğu,Mahkemece bozma ilamına uyulduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda mahkemece, davacının sendikadan bildirilen emsal ücrete göre, 2.500 TL ücretle çalıştığı kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de, tarafların ücret konusunda anlaşamadıkları dikkate alındığında, sadece ilgili sendikadan emsal ücret araştırması yapılarak bozma ilamının gereği tam olarak yerine getirilmeden sonuca gidilmesi doğru olmamıştır. Davacı işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından (meslek odalarından) emsal ücretin ne olabileceği araştırılarak sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1952, Karar No: 2019/3784, Tarih: 21.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/1952 E.  ,  2019/3784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Bozma

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın marketten 12,80 TL değerinde 1 adet fıstık paketi alıp, beline sokarak marketten ayrıldığı olayda, suçun önem ve değeri ile suçun işleniş şekli itibarıyla, hak ve nesafet kuralları ile TCK'nun 3/1. maddesinde yer alan orantılılık ilkesi gözeltilmeden yetersiz gerekçe ile alt sınırdan ayrılınarak ceza verilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesine aykırı davranılması,

2-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müşteri olarak girdiği marketten toplam değeri 8.50 TL olan 1 adet antep fıstığı paketi çalarken yakalanan sanığın eline aldığı eşyanın değerine göre; eylem kalkışma aşamasında kalsa da başkaca herhangi bir eşya çalınmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6142, Karar No: 2011/2049, Tarih: 05.04.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/6142 E.  ,  2011/2049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Amaçladığı suçu işleyememekten duyduğu infial ile ...'ı canavarca bir his şevkiyle öldürmekten ve yağmaya teşebbüsten sanıklar ..., ..., ... ile ..., suç delillerini gizlemekten sanık ..., izinsiz silah taşımaktan adı geçen sanık ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (DÜZCE) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27/10/2009 gün ve 241/263 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş, sanıklar Volkan ile Serkan müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanık ... hakkında duruşmalı, sanık ...'ın temyizi hakkında da kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak, diğer sanıkların temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık ... müdafiinin süresinden sonra yaptığı duruşmalı temyiz talebinin CMUK.nun 318.maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın "canavarca his ile öldürmek, yağmaya kalkışma", sanık ...'ın "6136 sayılı Yasaya muhalefet", sanık ...'in "suç delillerini yok etmek" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, öldürme ve yağmaya kalkışma suçları yönünden cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenlerinin bulunmadığı gerekçeleri açıklanarak takdir kılınmış, sanık ... ve sanık ... yönünden cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede; sübuta, yeterli delil bulunmadığına, öldürme kastının olmadığına, sanık ... müdafiinin sübuta, sanık ... müdafiinin sübuta,

takdiri indirim nedeninin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle; öldürme suçu yönünden re’sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 05/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

05/04/2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ... 'in yokluğunda 07/04/2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2022/9157, Karar No: 2024/19444, Tarih: 24.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/9157 E.  ,  2024/19444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1649 E., 2020/903 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/302 E., 2018/48 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarihli ve 2017/16-956 Esas, 2017/970 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarihli ve 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararı ile Anayasa Mahkemesinin ... başvurusuna ilişkin 04.06.2020 tarihli ve 2018/15231 başvuru numaralı kararında belirtildiği üzere; ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle, örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını ortaya koyan bir delil olacağında şüphe bulunmamakla birlikte, savunmasında ByLock kullanıcısı olmadığını bildiren sanığın örgütsel konumunun ve örgütsel faaliyetlerinin tespiti bakımından ByLock tespit ve değerlendirme tutanağında ekleyen, eklenen ve irtibatlı bulunduğu kişiler olarak gözüken şahıslar hakkında soruşturma yahut kovuşturma bulunup bulunmadığı araştırılarak, varsa sanık ile ilgili aşama beyanları dosyaya getirtilip, tanık sıfatıyla ifadelerine başvurulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekliliği

2.Hükümden sonra dosyaya gelen ... kod adlı gizli tanıktan ele geçirilen SD karttın incelenmesi sonucu düzenlenen ve sanıkla ilgili bilgiler içeren veri inceleme raporunun CMK'nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunması ve veri inceleme raporunda sanığın zümre başkanı olduğu belirtilen ... bey ile öğretmeni olduğu belirtilen ... bey isimli şahısların kimlik bilgilerinin araştırılarak, haklarında soruşturma veya kovuşturma bulunup bulunmadığının, yakalanıp yakalanmadıklarının, ifadelerinin alınıp alınmadığının tespit edilmesinden sonra şayet yakalanmış iseler ifade tutanaklarının onaylı örneklerinin dosyaya getirtilerek incelenmesi, hükümden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekliliği,

3.Kabul ve uygulamaya göre de;

3.Kabul ve uygulamaya göre de;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen cezanın 3713 sayılı Kanun’un 5 inci maddesi ile artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın, uygulanan kanun maddesinin aynı Kanun’un 5 inci maddesinin birinci fıkrası olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeblerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.