muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2463, Karar No: 2015/2618, Tarih: 16.04.2015

Bu durumda mahkemece, somut uyuşmazlığın 6502 sayılı Yasa kapsamında bir uyuşmazlık olmadığı, 6102 sayılı TTK'nın 4/1. maddesinde TBK'nın 470 vd. maddelerine atıf yapılmadığından davanın mutlak ticari dava niteliğinin de bulunmadığı gözetilerek uyuşmazlığın esasına girilerek, tarafların delilleri toplanıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı gerekçeyle uyuşmazlığın Tüketici Mahkemesi'nin görevi kapsamında kaldığının kabulü doğru olmamıştır.

Kabule göre de, karar tarihinde yürürlükte olan HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca, mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Bu durumda mahkemece, HMK'nın 114/1-c ve115/2 madde hükümleri gereğince anılan yasal düzenleme gözönünde bulundurularak, göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, karar tarihinde yürürlükte olmayan ve göreve ilişkin dava şartı öngörmeyen HUMK'nın göreve ilişkin 7 ve 27. madde hükümlerine uygun olarak gerekçede ve hüküm fıkrasında "mahkememizin görevsizliğine" ibarelerine yer verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9306, Karar No: 2015/10438, Tarih: 07.09.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/9306 E.  ,  2015/10438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÜRÜN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/01/2015

NUMARASI : 2014/219-2015/11

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı; 109 ada 5 parsel sayılı taşınmazın yarısı kendisine ait olduğu halde kadastro tespiti sırasında tamamını davalının adına tespit ettirdiğini, Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.06.2010 gün 2008/260E-2010/146K sayılı ilamıyla ½ payın adına tesciline karar

verildiğini ileri sürüp, elatmanın önlenmesi ve dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık dönem için 8.500 TL ecrimisil isteklerinde bulunmuş, 25.06.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle 700,65TL devlet destekleme geliri, 5.161,36TL ürün geliri, 951TL kira geliri olmak üzere toplam 6.813 TL istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazı haricen satın alıp, Sulh Hukuk Mahkemesi kararı kesinleşene kadar iyiniyetli olarak kullandığını, 2010 yılı sonrası taşınmazın ekilmediği gibi bu yönde davacının da talebi olmadığını, taşınmazın kullanımına mani olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Elatmanın önlenmesi talebinin kabulüne, ecrimisil talebinin kısmen kabulüne ilişkin kararın temyizi üzerine Dairece; “…Bilindiği üzere; 3402 sayılı Yasanın 12/3 maddesinde düzenlenen 10 yıllık süre içinde açılan tapu iptali ve tescil davaları sonucu verilen kararlar yenilik doğurucu değil, açıklayıcı nitelik taşırlar. İptal hükmü geriye etkili olarak sonuç doğurur. Öte yandan, tapu iptali ve tescil davasını kabul eden davalının iyiniyetli olduğundan sözetme olanağı da yoktur. Tarafı bulunduğu kadastro tespit işlemi yok hükmünde olup, bu suretle oluşan tescil de yolsuz tescil niteliğindedir. Ecrimisil, kötüniyetli şagilin malike ödemekle yükümlü olduğu tazminat olup en azı kira geliri en çoğu ise tam gelir yoksunluğudur. Somut olayda, çekişmeli taşınmazın tamamının 2005 yılından bu yana davalının kullanımında olduğu keşifte dinlenen tanık anlatımlarıyla ve kadastro tespit tutanağının içeriğiyle sabittir.Bu sebeple temyize konu davanın açıldığı 29.06.2011 tarihinden geriye doğru 5 yıllık dönem için davacının payı oranında bilirkişi incelemesiyle belirlenecek ecrimisile hükmedilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir” gerekçesiyle bozulmuş olup, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda ecrimisil talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 264.07.-TL bakiye

onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 07.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15340, Karar No: 2011/12411, Tarih: 05.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/15340 E.  ,  2011/12411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının 506 sayılı Kanunun Ek 5/2. maddesi kapsamına girdiğinin tespitine, tespit edilecek itibari hizmet süresinin sigortalılık süresine eklenmesine, emeklilik esnasında nazara alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21333, Karar No: 2019/7418, Tarih: 03.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/21333 E.  ,  2019/7418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... İletim Tesis ve İşl. Grup Müd. ile ... Temizlik Orman Ürinleri Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz nedenlerine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 03.04.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1411, Karar No: 2015/8922, Tarih: 18.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/1411 E.  ,  2015/8922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait ve...'in sevk ve idaresindeki aracın sebep olduğu kaza sonucu ...ç'ın vefat ettiğini, kaza tarihinde aracın yapılması zorunlu olan ve geçerli teminat tutarlarını içeren karayolu yolcu taşıma zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesinin olmadığını,...'ın yakınları tarafından ...na başvurulduğunu, bunun sonucunda hak sahiplerine ödeme yapıldığını, ödenenin rücuan tahsili amacı ile başlatılan takibe davalının itiraz ettiğini açıklayıp itirazın iptaline, takibin devamına, %40 icra inkar tazminatının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, araç için karayolu yolcu taşıma zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma zorunluluğunun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının... İcra Dairesinin 2009/8009 sayılı takip dosyasına vaki itirazının iptali ile 10.000,00.-TL asıl alacak ve 134,37.-TL işlemiş faiz olmak ve asıl alacağa takip tarihinden itibaren faizi işletilmek üzere takibin devamına, davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 519,17 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 18.6.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4749, Karar No: 2013/2300, Tarih: 20.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/4749 E.  ,  2013/2300 K.**

* SİLAHLI TEHDDİT

* GENEL GÜVENLİĞİN KASTEN TEHLİKEYE SOKULMASI

* TABANCAYLA HAVAYA ATEŞ ETMEK

* FİKRİ İÇTİMA

* TARAF SIFATLARI (MAĞDUR, SANIK)

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 317

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 29

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 43

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 44

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 62

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 106

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 170

**"İçtihat Metni"**

1- Katılanların yasal yetkisi bulunmadığından vekillerinin duruşmalı temyiz isteğinin CMUK.nun 318.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-a) Mağdur-sanık M.. Ç.. ve A.. Ç.. müdafiilerinin süre tutum dilekçesinde sanık sıfatıyla temyiz başvurusunda bulundukları halde bir haftalık süre dolduktan sonra gerekçeli temyiz dilekçesinde katılan sıfatı ile temyiz ettikleri anlaşılmakla, katılan sıfatı ile yapılan temyiz istemlerinin;

b) Mağdur-sanık R.. Ç.. (1963 d.1u) ve A.. Ç.. müdafiilerinin haklarında verilen beraat kararını temyizde hukuki yararı bulunmadığı ve gerekçeye de yönelik olmayan temyiz istemlerinin;

CMUK.nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık M.. Ç..' nın kasten insan öldürme, mağdurlar İ.. G.. ve R.. B..'a yönelik kasten yaralama, sanık R.. Ç..' nın (1963 d.1u), mağdurlar İ.. G.., R.. B..'a ve M.. D..'a yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık A.. Ç..'nın mağdurlar İ.. G.., R.. B.. ve M.. D..'a yönelik kasten yaralama suçlarının sübutu kabul,oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık R.. Ç..'nın (1963 d.1u) genel güvenliğin tehlikeye sokulması suçu dışındaki suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanıklar R.. Ç.. (1963 d.1u) ve A.. Ç.. hakkında kasten, insan öldürmeye yardım, R.. Ç.. (1990 d.1u) hakkında kasten öldürme suçu ile mağdurlar İ.. G.. ve R.. B..'a yönelik kasten yaralama suçlarından elde edilen delillerin hüküm1ülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık A.. Ç.. müdafiinin sübuta, yasal savunmaya, vesaireye sanık R.. Ç.. (1963.d.1u) müdafiinin yasal savunmaya, tahrikin varlığına, vesaireye sanık M.. Ç.. müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmada sübuta, yasal savunmaya, yasal savunma sınırının aşıldığına, tahrikin derecesine, teşdide, vesaireye maktulden katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan, katılanlar R.. B.. ve İ.. G.. vekilinin tahrik olmadığına, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık M.. Ç..'nın kasten insan öldürme, mağdurlar İ.. G.. ve R.. B..' a yönelik kasten yaralama,sanık R.. Ç..' nın (1963 d.lu), mağdurlar İ.. G..,R.. B.. ve M.. D..'a yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık,sanık A.. Ç..' nın mağdurlar İ.. G.., R.. B.. ve M.. D..'a yönelik kasten yaralama suçlarından verilen ve kısmen re'sen de temyize tabi bulunan mahkumiyet hükümleriyle sanıklar R.. Ç.. (1963 d.lu) ve A.. Ç.. hakkında kasten insan öldürmeye yardım, R.. Ç.. (l990 d.lu) hakkında kasten öldürme, Mağdurlar İ.. G.. ve R.. B..'a yönelik kasten yaralama suçlarından verilen beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanıklar M.. Ç.. ve R.. Ç..(l963 d.lu) hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdurlar ile sanık Murat arasında yaşanan kavga yerine gelen sanık (1963 d.lu) R.. Ç..'nın,mağdurlar R.. B.. ve İ.. G..'in, sanık M.. Ç..' ya yönelik saldırısını engellemek ve mağdurları korkutmak amacıyla üzerindeki tabancayla havaya bir el ateş ettiği, olay yerinde bir boş kovan bulunduğu olayda;

a- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 06.07.2010 tarih ve 8-51/162 sayılı kararında belirtildiği üzere; sanığın havaya ateş etmesi eyleminin hukuki anlamda tek fiil olduğu ve tek fiil ile hem silahlı tehdit hem de genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunun meydana geldiği, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 44.maddesi gereğince daha ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK.nun 106/2-a, 43, 29 ve 62.maddeleri uyarınca silahlı tehdit suçundan cezalandırılması gerekirken, aynı Kanunun 170/l-c maddesi uyarınca genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hüküm kurulması,

b- Sanıklar ile mağdur İbrahimin beyanı ve olay yerinde bulunan bir boş kovan dikkate alındığında sanık M.. Ç..'nın olay esnasında ateş ettiğine dair savunmasının aksini kanıtlar, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatı yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiileriyle katılanlar İbrahim ve Rıdvan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 20/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

20/03/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Murat Küçük'ün huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık M.. Ç.. müdafii Avukat S.. U..’in yokluğunda 21/03/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2007/11157, Karar No: 2007/12166, Tarih: 18.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/11157 E.  ,  2007/12166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar, arasındaki tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 27.12.2006 gün ve 2006/15644-16008 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalılının karar düzeltme isteminin açıklanan nedenlerl yerinde değildir Ancak;

Dairemiz kararından sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması davalının karar düzeltme istemi açıklanan nedenle yerinde olduğundan hükmün bu yazılı gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 27.12.2006 tarih 2006/15664-16008 Esas ve Karar sayılı ilamının KALDIRILARAK hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 18.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20909, Karar No: 2013/5299, Tarih: 21.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/20909 E.  ,  2013/5299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın doktor önlüğü, doktor yaka kartı ve elindeki telsiz ile katılanın işyerine geldiği, kendisi gibi doktor olan eşine telefon almak istediğini söyleyerek beğendiği cep telefonlarının taksitli fiyatlarını bir kağıda not ettiği, aynı gün katılanı arayarak eşinin beğendiği üç adet telefonu çalıştığı Şarköy Devlet Hastanesine getirmesini istediği, bu arada sanığın Şarköy Devlet Hastanesindeki görevlilere de kendisini doktor olarak tanıtıp, bir hastanın nakli için geldiğini söylediği, bu yüzden katılan devlet hastanesini arayıp doktor Emre Bey ile görüşeceğim dediğinde sanığın telefona çıktığı, böylece sanığa güvenen katılanın üç adet cep telefonunu hastaneye götürdüğü, sanığın eşinin hastası olduğunu, cep telefonlarını eşine gösterip geleceğini söyleyerek hastaneden çıkıp gittiği şeklinde gerçekleşen eylemde dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.