muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8664, Karar No: 2014/12597, Tarih: 24.12.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/8664 E.  ,  2014/12597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira, hakaret

Hüküm : 6352 sayılı Kanunun geçici 1/1-b maddesi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararlar anılan maddenin 4. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası 2. cümlesi hükmü karşısında durma kararı niteliğinde olup CMK'nın 223/1. maddesinde sayılan hüküm niteliğindeki kararlardan olmadığından temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin merciince yapılmak üzere dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1308, Karar No: 2018/4856, Tarih: 05.12.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/1308 E.  ,  2018/4856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacılar vekili Avukat ... geldi. Davalılar vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacılar avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan kira tazminatı, fazla imalâttan kaynaklanan bedelin tahsili ve alış veriş merkezinde payına düşen bölümün adlarına tescciline ilişkin olup, mahkemece kira tazminatı ilişkisinin kısmen kabulü, diğer istemlerin reddine dair verilen hüküm, davacılar vekilince temyiz olunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle kısa kararı veren hakimin dosyada mevcut bulunan 19.07.2016 tarihli yazı ekinde sunulan Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü'nün 12.07.2016 tarihli yazısı uyarınca görevinden uzaklaştırılan hakimlerin yerine görevlendirilen hakim tarafından tefhim edilen hükme uygun olarak yazılması gerektiğinden gerekçeli kararda imzası bulunan hakim tarafından gerekçedeki açıklama yeterli olmamakla birlikte dosyaya uygun gerekçe yazımının hayatın olağan akışına aykırı olup ancak kısa karar uygun gerekçe ve hüküm yazmanın heyetimizce yeterli görüldüğü, öte yandan kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca sözleşmede teslim süresinin uzatılmasına ilişkin ek sözleşmede diğer arsa sahiplerinin imzası bulunmayıp vekâlet de sunulmamakla esasında sözleşmenin tadili noterde yapılmadığından geçersiz olmakla birlikte deprem mücbir sebebine dayalı olarak inşaat süresinin uzadığının ve kira tazminatının da buna göre hesaplandığının anlaşılmasına, sözleşmede 10. ve 26. maddeleri uyarınca daire ve dublekslerden dava arsa sahiplerinin fazla imalâttan kaynaklanan istemde bulunmalarının sözleşmenin serbestliği ilkesinin gereğince mümkün bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece fazla yapılan imalâtla ilgili olarak tüm istem reddedilmiştir. Sözleşmenin özel şartlar 10. maddesinde arsa üzerinde yapılacak olan blok ve kartlardan arsa sahiplerine

2-Mahkemece fazla yapılan imalâtla ilgili olarak tüm istem reddedilmiştir. Sözleşmenin özel şartlar 10. maddesinde arsa üzerinde yapılacak olan blok ve kartlardan arsa sahiplerine

sadece yukarıda belirtilen daireler verilecektir, 26. maddesinde ise "yukarıda belirtilen blok ve kat sayısı dışında yapacağı eklentilerden arsa sahipleri herhangi bir hak talebinde bulunmayacaktır" yönünde kararlaştırma vardır. TMK'nın 686/2. maddesinde eklenti tanımı yapılmış olup, asıl şeye bağlı taşınır mal olduğu belirtilmiştir. Eklenti sayılmayanlar 687. maddede sayılmıştır. Davalı yüklenici tarafından yapılan AVM eklenti olmayıp esasında sözleşmede hiç bahsedilmemiştir. Bu durumda AVM'nin eklenti olarak kabulü mümkün değildir. Bu sebeple AVM ile ilgili olarak bilirkişi tarafından bedel hesaplamış ise de; ıslah dilekçesi ile fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak 10.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesi gerekirken, bu hususun gözetilmemesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacıların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 1.630,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalılardan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 05.12.2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-K A R Ş I O Y Y A Z I S I-

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan kira tazminatı ve sözleşmeye aykırı olarak fazla yapılan daire ve iş yeri nedeniyle tazminat ve iş yeri verilmesi istemine ilişkin olup, mahkemece kira tazminatına ilişkin istemin kısmen kabulüne, diğer istemlerin ise reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında 16.09.2008 tarihli Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi akdedilmiş olup, sözleşmenin üçüncü sayfasında davacıların payına düşen arsa bedelinin karşılığı 217.460,00 TL olarak belirlenmiş olup, bu bedelin mütahitten alınmadığı bu bedele karşılık inşaat tamamlandığında 37 adet dairenin yapılacak D1 ve D2 bloklarından verilmesi kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin 10. maddesi gereğince arsa üzerinde yapılacak olan blok ve katlardan arsa sahiplerinin sadece yukarıda belirtilen dairelerin verileceği hüküm altına alınmıştır. Yine sözleşmenin 26. maddesinde mütahit arsa üzerinde yukarıda belirtilen blok ve kat sayısı dışında

yapacağı eklentilerden arsa sahibinin her hangi bir hak talebinde bulunmayacağı hükmüne yer verilmiştir. Sözleşmenin düzenlendiği tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 19. maddesinde kanunun gösterdiği sınırlar dairesinde taraflarca serbestçe tayin olacağı hüküm altına alınmıştır. Yine aynı Yasa'nın 20. maddesinde hükümsüz sözleşmeler düzenlenmiştir. Dava konusu sözleşme içeriği dikkate alındığında tarafların serbest iradeleriyle sözleşme içeriğini düzenleme hususunda bir engel bulunmamaktadır. Tarafların sözleşmenin bu maddelerini düzenlerken iradelerinin fesada uğratıldığına dair bir iddiaları da bulunmamaktadır. Bu haliyle bu maddeler davacılar için bağlayıcı durumdadır. Davacıların sözleşmenin bütünü birlikte derlendirildiğinde bedeli 217.460,00 TL olarak belirlenen arsa payına karşılık 37 adet daire aldıkları ve onun dışında bir taleplerinin olmayacağı anlaşılmaktadır. Her ne kadar sözleşmenin 26. maddesinde yukarıda belirtilen blok ve kat sayısı dışında yapılacak eklentilerden arsa sahiplerinin talebi olmayacağı belirtilmiş ve bloklar dışındaki alışveriş merkezinin bu kapsamda bulunup bulunmadığı tereddüt oluşturmakta ise de; sözleşmenin üçüncü sayfasında arsaya karşı belirlenen bedele ilişkin düzenleme 10. maddesi ile birlikte 26. madde değerlendirildiğinde TMK'nın 687. maddesi anlamında eklentinin düşünülmediği belirtilen bloklar dışında fazla blok ve inşaat yapılması halinde bunun müteahhide kalacağının kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Tüm bu hususlar dikkate alındığında kira bedeli dışında fazla daire ve iş yeri talebin reddine ilişkin yerel mahkeme kararının da onanmasına karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2022/1011, Karar No: 2022/14330, Tarih: 07.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/1011 E.  ,  2022/14330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ile müdafileri, suça sürüklenen çocuk ... müdafisi, O Yer Cumhuriyet Savcısı

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, hükmolunan ceza miktarı itibarıyla koşulları bulunmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK’nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay tarihinde aynı minibüste olan ve önceye dayalı tanışıklıkları bulunmayan suça sürüklenen çocuklar ve sanık ile müştekilerin aynı yerde minibüsten indikleri ve suça sürüklenen çocuklar ve sanığın müştekilerden para isteyerek ''Bize para verin yoksa sizi bıçaklarız'', " Bulacaksınız lan, sizi burada bekliyoruz, eğer para getirmezseniz bir daha çarşıya çıkamazsınız'', "Denileni yapın" şeklinde söylemlerde bulunduklarının iddia edildiği olayda, müştekilerin, para bulup geri döneceklerini söyleyerek oradan ayrılmaları ve durumu polise bildirmeleri üzerine olay yerine gelen kolluk görevlilerinin olay yerine yakın bir yerde suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ...'ı yakalamaları ve müştekilerin soruşturma aşamasındaki anlatımları birlikte değerlendirildiğinde, kovuşturma aşamasında beyanları bulunmayan müştekiler ... ve ...'ın ayrıntılı beyanları alınıp suça sürüklenen çocuklar ve sanık tarafından sarf edilen sözler net olarak açıklattırılarak, beyanların birbirleriyle uyumlu olup olmadığının değerlendirilmesi suretiyle, bıçak ele geçmemiş olsa da, para verilmemesi halinde müştekileri bıçaklamakla tehdit ettiklerinin sabit olduğunun kabul edilmesi halinde eylemin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturacağı gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ile müdafileri, suça sürüklenen çocuk ... müdafisi ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1641, Karar No: 2015/2057, Tarih: 07.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/1641 E.  ,  2015/2057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

1-Sanığın, kemerin metal kısmıyla mağdura vurarak epidural beyin kanamasına, yaşamsal tehlike geçirmesine, yüzde sabit ize, duyularından veya organlarından birinin işlevini yitirmesine ve hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırıklarına neden olacak şekilde yaraladığı olayda; 5237 sayılı Yasanın bir yıldan üç yıla kadar ceza öngören 86/1. maddesinin uygulanması sırasında TCK.nun 61/1. maddesindeki ilkeler doğrultusunda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde 1 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık , mağdur kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 07/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7763, Karar No: 2009/10470, Tarih: 12.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/7763 E.  ,  2009/10470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Davacı vekili tarafından hasımsız olarak açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkili şirketlerin aynı grup içinde yer aldığını, ortaklık yapısı ve faaliyet alanlarının bağlantılı olduğunu, ... İlaç AŞ.’nin ilaç üretimi yaptığını, üretim kapasitesini artıran şirketlerin yatırımlar nedeniyle finansal sıkıntıya düştüğünü, borca batık durumda olan şirketlerin sermaye girişi sağlanarak mali durumunu düzeltebileceğini ileri sürerek müvekkili şirketlerin iflaslarının 1 yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iflas erteleme talebinde bulunan şirketlerin ekonomik faaliyetlerinin ve ortaklık yapısının bağlantılı olduğu, bu nedenle birlikte iflasın ertelenmesi talebinde bulunabileceği, ... AŞ.’nin yeteri kadar satış yapamadığı, mali yapısında olumlu gelişmeler sağlanamadığı, ... AŞ.’nin fabrikasının faaliyete geçirilemediği, kısa sürede sermaye ve nakit girişi sağlayamayan şirketlerin iyileştirme projelerinin ciddi ve inandırıcı kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davacı şirketlerin iflaslarına karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 12.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38226, Karar No: 2021/3675, Tarih: 29.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/38226 E.  ,  2021/3675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dini inanç ve duygularının istismarı suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-a, 62/1, 52, 51, CMUK'un 326/son maddeleri gereğince mahkûmiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, Seferihisar ilçesi pazaryerinde bulunan katılanın yanına yaklaşara "teyze annem öldü, annemden yüklü miktarda miras kaldı, bu parayı hayır sahiplerine dağıtmak istiyorum, bize yardımcı olur musun" diyerek katılanın koltuğunun altındaki çantayı alarak içerisine para koyacağını söyledikten sonra kolunda bulunan altın bilezikleri göstererek bunları hocaya okutması gerektiğini söylemesi üzerine katılanın kolunda bulunan bilezikleri sanığa verdiği, sanığın altınları katılanın çantasının içine koyduktan sonra dolandırıcılık suçundan hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşen sanık Süleyman’a vererek "git bunu hocaya okut" dediği, sanık Süleyman’ın çanta ile yanlarından ayrıldığı, ardından sanığın da olay yerinden uzaklaşmak suretiyle atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı, fotoğraf teşhis tutanağı, canlı teşhis ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1220, Karar No: 2019/1515, Tarih: 14.02.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/1220 E.  ,  2019/1515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 28.12.2013 tarihinde meydana gelen trafik kazasında plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen tırın müvekkiline çarptığını, çarpma ile birlikte tırın arka tekerleklerinin müvekkilinin üzerinden geçerek yaralanmasına neden olduğunu belirterek işgörememezlik zararının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, bahsedilen biçimde bir kazanın olmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece dava edilen zararın Güvence Hesabının sorumluluğunu gerektiren bir trafik kazasından kaynaklanmadığı kanaatine varıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki davacının olay sonrası hastane kayıtları incelendiğinde olayın trafik kazası olarak belirtildiği görülmektedir. Maluliyete ilişkin rapor incelendiğinde davacıda meydana gelen yaralanmaların trafik kazası sonucu oluşamayacağı değerlendirilmediğine göre, maluliyetin trafik kazası sonucu oluştuğunun kabulü gerekmektedir.

Bu durumda mahkemece; kusur durumunun netleştirilmesi amacıyla ATK trafik ihtisas dairesinden tüm dosya kapsamına göre, kazadaki tarafların kusur oranlarının belirlenmesi konusunda ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli rapor alınması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 14/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4881, Karar No: 2019/16024, Tarih: 05.11.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/4881 E.  ,  2019/16024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... ve vasisi ile sanık ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sair temyiz itirazlarının reddi ile; sadece mallarının korunması amacıyla depo olarak kullanılan bu itibarla iş yerine bitişik olmayan, iş yeri sahibinin ya da işçilerin sürekli bulunmadığı depo olarak kullanılan bina vasfındaki yerin, iş yeri veya eklentisi olarak değerlendirilemeyeceği ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla, suça konu yere ilişkin araştırma yapılıp öncelikle suça konu eşyaların bulunduğu depo olarak kullanılan yerin herhangi bir işyerinin eklentisi yada müştemilatı içerisinde yer alıp almadığı yada depo olarak kullanılan yerde sürekli olarak çalışan kişilerin bulunup bulunmadığı hususları tespit edilerek sonucuna göre, sanıkların hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanık ... ve vasisi ile sanık ...’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA 05.11.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9184, Karar No: 2011/11528, Tarih: 05.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9184 E.  ,  2011/11528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.02.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadastro tespiti sırasında tapu kaydına dayalı olarak davalı ... adına harmanyeri cinsi ile tespit ve tescil edilen 117 ada 50 parsel sayılı taşınmazın imar uygulaması yapılması ile oluşan ve yine davalı ... adına tescil edilen 1509 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3. fıkrasındaki on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklinde ekleme yapılmıştır.

Aynı Kanunun 3. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanununa eklenen geçici 10. madde ise “Bu Kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Ancak, 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına eklenen “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” cümlesinde yer alan "...iddia ve taşınmazın niteliğine" ibaresi ve 3. madde ile 3402 sayılı Kanuna eklenen “Geçici 10. madde” Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 günlü ve E.2009/31, K.2011/77 sayılı kararı ile iptal edildiğinden Hazine’nin "harmanyeri" iddiasıyla açtığı iptal ve sınırlandırma davaları on yıllık hak düşürücü sürenin dışında kalmıştır.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararı göz önüne alınarak çekişmenin esasının incelenmesi gerekirken, davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27312, Karar No: 2014/27224, Tarih: 13.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/27312 E.  ,  2014/27224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silifke İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2013/43-2014/98

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz eden davalı M.. Ç..'ten tahsiline, davalı Z.. B.. A.Ş.'den ise harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.