muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1668, Karar No: 2018/4791, Tarih: 18.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1668 E.  ,  2018/4791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Ret

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında verilen Ret kararına ilişkin yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Sanık hakkında verilen mahkumiyet kararına ilişkin yapılan incelemede;

Hüküm kurulurken, 6831 sayılı Kanun'un 93/1. maddesi gereğince temel cezanın belirlenmesinden sonra aynı Kanun'un 93/2. maddesi uygulanarak cezada (1) kat artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, doğrudan 6831 sayılı Kanun'un 93/2. maddesi uygulanarak ceza tayini sonuç ceza doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hüküm fıkrasına, “karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT gereği 1980 TL maktu vekalet ücretinin sanıklardan alınıp katılan ... idaresine verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14297, Karar No: 2019/5696, Tarih: 08.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/14297 E.  ,  2019/5696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 31.10.2014 tarihinde meydana gelen trafik kazasında müteveffa ... 'in araç içerisinde yolcu olarak bulunduğu kazada vefat ettiğini, aracın zorunlu koltuk ferdi kaza ve zorunlu taşımacılık sigortasının bulunmadığını, ZMSS'nın Axa Sigorta A.Ş. tarafından yapıldığını, olayda sürücünün tam kusurlu olduğunu, sürücünün de vefat ettiğini, ...'in davacıların çocukları olması nedeniyle onun desteğinden yoksun kaldıklarını belirterek 1.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıya başvuru tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, Müteveffa ... ile araç sürücüsü /işleteni arasında taşıma sözleşmesinin bulunmadığı, aralarındaki sözleşmenin iş sözleşmesi olduğu, araç sürücüsü ...'ın ... ilçesinde elma bahçelerinde çalışmak üzere işçi temin ettiği, işçilerle kendisinin anlaştığı, işçileri günlük yevmiyeler ile çalıştırdığı, ayrıca iş yerine götürüp getirmeyi de üstlendiği anlaşıldığından, olayın 5510 sayılı kanunun 13/1-e maddesi uyarınca iş kazası olduğu ve buna göre husumetin davalıya yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına, her ne kadar mahkeme gerekçesinde müteveffa ... ile araç sürücüsü /işleteni arasında taşıma sözleşmesinin bulunmadığı, aralarındaki sözleşmenin iş sözleşmesi olduğundan, bahisle dava reddedilmiş ise de, kazaya karışan araç gerçek kişi adına kayıtlı, hususi amaçlı otobüs olup kaza günü elma toplamaya giden işçileri taşıdığının, dolayısıyla taşımanın ticari olduğunun anlaşılmasına, davaya konu kazanın ...'dan ... 'ya giderken meydana gelmesine, iller arası bu mesafenin 100 km'nin altında kaldığının anlaşılmasına, kazanın Hazine Müsteşarlığı'nın karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma mecburiyetiyle ilgili muafiyet ve istisnalara ilişkin 1.7.2010 tarihinde yürürlüğe giren genelgesinden sonra 31.10.2014 tarihinde meydana gelmesine, dolayısıyla bu tarihte iller arası 100 km'nin altında kalan taşımalara "zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası" yaptırma mecburiyeti getiren bir düzenleme bulunmamasına ve aynı kazaya ilişkin Dairemizin 25.10.2018 tarih ... esas, ... karar sayılı onama kararına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddedilerek sonucu itibariyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 08/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26217, Karar No: 2019/23448, Tarih: 17.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/26217 E.  ,  2019/23448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, yerinde bulunmayan ve sebepleri bildirilmiş olmayan bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 17/12/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3146, Karar No: 2023/4744, Tarih: 16.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/3146 E.  ,  2023/4744 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2012 tarihli ve 2011/987 Esas, 2012/722 Karar sayılı kararıyla atılı suçun yasal koşullarının oluşmaması nedeniyle sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi gereği beraatine, suça konu kaçak eşyaların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesine karar verilmiştir.

2.Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2012 tarihli ve 2011/987 Esas, 2012/722 Karar sayılı kararının katılan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 06.04.2015 tarihli ve 2014/14429 Esas, 2015/15980 Karar sayılı ilâmıyla;

"...Olay tarihinde Çağrı Lojistik ve Gümrükleme isimli firmaya ait baraka benzeri yerin önünde park halinde bulunan tırın yakıt deposundan, bu yerde bulunan tanka akaryakıt aktarıldığının ihbarı üzerine yapılan soruşturmada tırın yakıt deposunda motorin bulunmadığı, tankta ise 1800 litre motorin bulunduğu, tırın yakıt deposundan tank deposuna pompa ile bağlantı kurulduğu, sanığın KKTC ‘den dönüşte tır aracına alınan motorini boşalttığını savunması karşısında muafen yurda giren markersiz motorinin amaç dışında tanka boşaltıldığı anlaşıldığından, sanığın tanka boşalttığı miktarın belirlenmesi için olay tarihi öncesinde yakın tarihte KKTC’ye giriş ve çıkışının olup olmadığının belirlenmesinden sonra oluşacak duruma göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi,,..." nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2016 tarihli ve 2015/451 Esas, 2016/17 Karar sayılı kararıyla atılı suçun yasal koşullarının oluşmaması nedeniyle sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi gereği beraatine, suça konu kaçak eşyaların 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesine karar verilmiştir.

3.Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2016 tarihli ve 2015/451 Esas, 2016/17 Karar sayılı kararıyla atılı suçun yasal koşullarının oluşmaması nedeniyle sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi gereği beraatine, suça konu kaçak eşyaların 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesine karar verilmiştir.

4.Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2016 tarihli kararının katılan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekili ile Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 15.12.2020 tarihli ve 2018/9748 Esas, 2020/18542 Karar sayılı ilâmıyla;

"...I) Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin reddine,

II) Katılan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Suç tarihinde Çağrı Lojistik ve Gümrükleme isimli firmaya ait baraka benzeri yerin önünde park halinde bulunan sanık ...'nin sürücülüğünü yaptığı tırın yakıt deposundan, olay yerinde bulunan tanka akaryakıt aktarıldığının ihbarı üzerine güvenlik güçlerince yapılan incelemede, tırın akaryakıt deposunda motorin bulunmadığının, tankta ise 1800 litre marker seviyesi geçersiz motorin bulunduğunun ve söz konusu tırın akaryakıt deposundan tank deposuna pompa ile bağlantı kurulduğunun tespit edildiği cihetle,

Dairemizin 06.04.2015 tarihli ve 2014/14429 Esas, 2015/15980 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, dosyada mevcut sanığın yurda giriş-çıkış tarihlerini gösterir pasaport suretleri ile Gümrük İdaresinin 09.12.2015 havale tarihli yazısı, ele geçirilen kaçak akaryakıt miktarı ve sanığın KKTC'den dönüşte tır aracına alınan motorini boşalttığını savunması dikkate alındığında, sanığın şoförlüğünü yaptığı tır ile muafiyet hakkını kullanarak, yurtdışından satın aldığı akaryakıtı depolamak suretiyle muafen yurda giren markersiz motorinin amaç dışında tanka boşaltıldığı anlaşıldığından, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

,..." nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2021/131 Esas, 2022/872 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin birinci, onuncu fıkrası, onuncu fıkrasının son cümlesi, yirmiikinci fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ... hapis ve 25 gün karşılığı 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hak yoksunluklarına ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, hükme esas alınacak somut ve inandırıcı delil bulunmadığına, dava zamanaşımı gerçekleşmiş olduğundan sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin değerlendirilmediğine ve re'sen tespit edilecek hususlardan dolayı kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen 04.06.2012 tarihli savunma tarihinden itibaren, hüküm tarihi olan 11.05.2022 tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. Bu nedenle zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2021/131 Esas, 2022/872 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, suça konu kaçak akaryakıtın ve diğer düzeneklerin 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13216, Karar No: 2013/17893, Tarih: 12.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13216 E.  ,  2013/17893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Bir kısım davalıların karar başlığında gösterilmemesi doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden gerekçeli kararın başlık kısmında ...'ten sonra gelmek üzere ..., ... isimleri yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6102, Karar No: 2019/7301, Tarih: 14.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6102 E.  ,  2019/7301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

UYAP'tan alınan güncel adli sicil kaydına göre, sanığın tekerrüre esas mahkumiyetleri bulunmasına karşın sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 tarihli ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. Anılan 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça konu malın, Efes Pilsen marka 1 adet bira olduğunun anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesinin, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesinin, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-16,00 TL yargılama giderinin, 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nun 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14/05/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13814, Karar No: 2015/15130, Tarih: 03.09.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/13814 E.  ,  2015/15130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2014

NUMARASI : 2012/519-2014/1492

Taraflar arasındaki uyuşmazlık kadastro tespiti esnasında tescil harici bırakılan taşınmazlar hakkında açılan tescil isteğine ilişkindir. Yargıtay Kanunu 14. maddesi uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 03.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8833, Karar No: 2016/3992, Tarih: 17.05.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/8833 E.  ,  2016/3992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracı tarafından fazla ödenen kira bedelinin iadesine yönelik başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davalının ikametgahı olan Ankara Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; Müvekkili şirket ile ....., ... ve ..... arasında 15/04/2011 tarihli otel kiralama sözleşmesinin imzalandığını, Davaya konu taşınmazın ..... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/223 esas 2012/1442 karar sayılı ortaklığın giderilmesi dosyasında satışına karar verildiğin taşınmazın satıldığını ve satışın 24/03/2014 tarihinde kesinleştiğini, müvekkili şirketin o dönemde davalı tarafa peşin kira bedeli ödediğini, taraflar arasındaki kira ilişkisinin satışın gerçekleştiği 24/03/2014 tarihinde bittiğini, 24/03/2014 ile 15/04/2014 tarihleri arasındaki 22 günlük kira bedeli olan 971,66 Euronun fazladan ödendiğini, fazladan ödenen kira bedelinin tahsili için ...... İcra Müd.nün 2014/3683 esas sayılı dosyası üzerinden icra takibi yaptıklarını, davalının itirazı üzerine takibin durdurulduğunu, davalının itirazının haksız ve kötü niyetli olduğunu belirterek davalının icra dosyasına yaptığı itirazın iptaline, takibin devamına, davalının %20 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı icra takibine itiraz dilekçesinde yetkiye itiraz etmiş, cevap dilekçesinde, yetki yönünden beyanda bulunmamıştır. Mahkemece, davalının ikametgahı olan Ankara Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6.maddesinde; “ Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.” 10.maddesinde; “Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir.” 17.maddesinde; “Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.”

Kamu düzenine ilişkin olan kesin yetki 6100 Sayılı Yasanın 12. maddesinde; “Taşınmaz üzerindeki ayni hakka ilişkin veya ayni hak sahipliğinde değişikliğe yol açabilecek davalar ile taşınmazın zilyetliğine yahut alıkoyma hakkına ilişkin davalarda, taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi kesin yetkilidir. İrtifak haklarına ilişkin davalar, üzerinde irtifak hakkı kurulan taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.” biçiminde düzenlenmiştir.