muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5158, Karar No: 2019/2188, Tarih: 09.05.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/5158 E.  ,  2019/2188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacılar vekili Avukat ... ile davalı şirket yetkilisi ... geldi. Davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacılar avukatı ile şirket yetkilisi dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, asıl davada davacı-karşı davalı arsa sahipleri eksik işler bedeli ile gecikme tazminatının tahsilini, karşı davada davalı yüklenici bağımsız bölümlerin ucuza satılmak mecburiyetinde kalınması ve satışların durması nedeniyle oluşan zararın tahsilini; birleşen 2005/656 Esas sayılı davada davacı-karşı davalı arsa sahipleri terditli olarak davalı - karşı davacı yüklenicinin verilecek sürede aynen ifaya davet ve icbarına, aynen ifa kararına uyulduğu takdirde, gecikme tazminatının tahsiline, aynen ifaya uymadığı takdirde ise, projeye aykırı imalatlar ve inşaatın seviyesi dikkate alınarak, sözleşmenin geriye etkili feshine, müdahalenin meni, tasfiye ve tazminata karar verilmesini, bu davaya karşı açılan karşı davada davalı yüklenicinin tazminata hükmedilmesini; birleşen 2004/463 esas sayılı davada ise davacı yüklenicinin sözleşme gereğince tescili gereken bağımsız bölümlerin tapu iptâl ve tescili ile tazminat talebinde bulunduğu anlaşılmış olup, mahkemece yapılan yargılama sonunda ilk verilen kararın taraflarca temyiz edilmesi sonucunda Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 2013/6282 Esas, 2014/3616 Karar ve 09.05.2014 günlü kararı ile bozulmasına karar verildiği, bozma sonrası yapılan yargılama sonunda mahkemece asıl ve karşı davanın reddine; birleşen ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/463 Esas sayılı davanın reddine, birleşen 2005/656 Esas sayılı davanın kısmen kabulü ile taraflar arasında akdedilen ... 2. Noterliği'nin 22.07.1991 tarih ve 14709 yevmiye numaralı kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine, müdahalenin önlenmesine, tasfiye kararı verilmesine yer olmadığına, karşı davanın ise reddine dair verilen karar taraflarca temyiz edilmiştir.1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davalı yüklenicinin tüm, davacı arsa sahiplerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı arsa sahiplerinin birleşen 2005/656 Esas sayılı davada, taraflar arasında akdedilen ... 2. Noterliği'nin 22.07.1991 tarih ve 4709 yevmiye numaralı sözleşmesi ile davalı yüklenicinin ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, ... Mevki 122, 124, 119, 123 parsel numaralı taşınmazlar üzerine projesine ve ruhsata uygun villa inşası işini üstlendiğini, inşaatın ruhsatın alınmasından itibaren 24 ay içinde teslim edilmesi gerekirken teslim edilmediğini, kısmen yapılan inşaatların projesine ve ruhsata aykırı olduğunu belirterek terditli olarak taleplerde bulunduğu anlaşılmıştır. Mahkemece alınan bilirkişi raporları da değerlendirilerek, yapılan inşaatların yola tecavüzlü olduğu, proje ve ruhsata aykırı olarak yapıldığı, yasal hale getirilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle sözleşmenin feshine, müdahalenin önlenmesine, inşaatlar yasal halde bulunmadığından ve arsa malikleri tarafından gerçekleştirilen bir tapu devri bulunmadığından tasfiye kararı verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir. Davacı arsa sahiplerinın birleşen 2005/656 Esas sayılı dava dosyasında terditli taleplerde bulunduğu, terditli taleplerinden birinin de sözleşmenin feshi durumunda kullanım olanağı olmayan imalatların yıkım, temizleme ve nakliye giderleri olduğudur. Dosya arasında bulunan bilgi ve belgelerden davalı yüklenici tarafından yapılan inşaatların yasal hale getirilmesinin mümkün olmadığı, kaçak yapı niteliğinde olduğu anlaşılmış olup, hukuken bir değeri olmayan imalatların ekonomik olarak da bir değeri bulunmadığının ve mahkeme tarafından sözleşmenin geriye etkili olarak feshine karar verildiğinden davacının menfi zarar kapsamında sözleşmeye konu arsanın fiilen sözleşmeden önceki eski haline dönüştürülmesini istemekte hukuken korunan menfaatleri söz konusudur. Bu nedenle mahkemece, sözleşmeye konu taşınmazlar üzerine inşa edilen binaların yıkım, temizleme ve nakliye bedellerine hükmedilmesi gerekirken, istemin tümden reddi doğru olmamıştır.Yine birleşen 2005/656 Esas sayılı davada davalı yüklenici tarafından açılan karşı davanın mahkemece reddedildiği, bu nedenle davacı arsa sahipleri lehine karşı davada yüklenici tarafından talep edilen 50.000,00 TL alacak üzerinden vekâlet ücreti hesaplanıp hükmedilmesi gerekirken, aksine davacı arsa sahipleri aleyhine vekâlet ücretine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün belirtilen nedenlerle bozulması uygun bulunmuştur.SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı yüklenicinin tüm, davacı arsa sahiplerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile kararın davacı arsa sahipleri yararına BOZULMASINA, 2.037,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalı yükleniciden alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacı arsa sahiplerine verilmesine, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 140,70 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacı-karşı davalı birleşen dosya davalılarından alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 39

. bent uyarınca kabulü ile kararın davacı arsa sahipleri yararına BOZULMASINA, 2.037,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalı yükleniciden alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacı arsa sahiplerine verilmesine, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 140,70 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacı-karşı davalı birleşen dosya davalılarından alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 39.227,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-karşı davacı birleşen dosya davacısından alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 09.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18383, Karar No: 2012/2162, Tarih: 14.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/18383 E.  ,  2012/2162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazasında sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirlerde meydana gelen artış ile ilk davadan kalan kusur farkının 506 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, bozma üzerine davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, bakiye kurum zararının belirlenmesinde, ilk peşin sermaye değerli gelirin, hüküm altına alınmayan kusur farkının esas alınmasında bir isabetsizlik yoksa da;

Sosyal yardım zammının bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin hesaplanmasında gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının 1-A bendinde yer alan "7.550,11-TL" rakkamı ile harca dair 2. bendin silinerek, yerlerine, sırasıyla "8.354,54-TL" ve "496,25-TL harçtan, daha önce yatırılmış 254,74-TL'nin mahsubu ile 241,51-TL harcın davalıdan tahsili ile Hazine'ye irat kaydına" yazılmalarına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 14.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23117, Karar No: 2017/5104, Tarih: 08.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/23117 E.  ,  2017/5104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafından kasko poliçesi kapsamında, daimi maluliyet teminatı verilen aracın sürücüsü olan davacının, karıştığı kazada ağır biçimde yaralandığını, davacının alınan rapora göre %20 daimi maluliyete uğradığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 8.000,00 TL. maddi tazminatın, kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, poliçe ile verilen koltuk ferdi kaza teminatının sadece sigortalı için geçerli olduğunu, sigortalı ... dışındaki kişilerin bu teminattan yararlanamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacının sürücüsü olduğu araç için düzenlenen kasko poliçesiyle, koltuk ferdi kaza sigortası kapsamında sadece araç maliki olan sigortalıya teminat sağlandığı, davacının sigortalı araç maliki olmadığı ve zararının poliçe teminatı kapsamında olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına poliçede özel kloz içeriğine göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 6,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 08/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7298, Karar No: 2021/16781, Tarih: 14.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/7298 E.  ,  2021/16781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile düzenlenen 5271 sayılı CMK’nin 251/1. maddesindeki “Basit Yargılama Usulü”nün uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle 5271 sayılı CMK’na eklenen geçici 5/1-d maddesi ile “01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz” şeklinde sınırlama getirilmiş olduğu, hükümden sonra, 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararının kesinleşmiş ilamlara ilişkin dosyaları kapsamadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanma koşulları oluşması nedeniyle tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın, katılan S.S. ... Su Ürünleri Kooperatifi'nin su ürünü istihsali için kiraladığı ... Gölü’nden kaçak balık avlaması biçimindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verilmiş ise de; 1380 sayılı Kanun'un 36. maddesine göre sanığın eyleminin sadece idari yaptırımı (para cezası) gerektirdiği anlaşılmakla; sanığın atılı hırsızlık suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan sanığın eyleminin suç teşkil etmediğinin anlaşılması nedeniyle CMK.nun 223/2-a maddesi uyarınca hırsızlık suçundan dolayı BERAATİNE ve inceleme tarihi itibariyle 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 20/3. maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından İDARİ YAPTIRIM UYGULANMASINA YER OLMADIĞINA, 14/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9149, Karar No: 2011/11550, Tarih: 05.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9149 E.  ,  2011/11550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.07.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadastro sırasında 1580 sayılı yasanın 159 ve 160. maddeleri uyarınca davalı ... adına harmanyeri cinsi ile tespit ve tescil edilen 351 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3. fıkrasındaki on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü,davacı temyiz etmiştir.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklinde ekleme yapılmıştır.

Aynı Kanunun 3. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Kanununa eklenen geçici 10. madde ise “Bu Kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, Devletin

hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Ancak, 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına eklenen “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” cümlesinde yer alan "...iddia ve taşınmazın niteliğine" ibaresi ve 3. madde ile 3402 sayılı Kanuna eklenen “Geçici 10. madde” Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 günlü ve E.2009/31, K. 2011/77 sayılı kararı ile iptal edildiğinden Hazine’nin "harmanyeri" iddiasıyla açtığı iptal ve sınırlandırma davaları on yıllık hak düşürücü sürenin dışında kalmıştır.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararı göz önüne alınarak çekişmenin esasının incelenmesi gerekirken, davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7443, Karar No: 2014/6167, Tarih: 07.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7443 E.  ,  2014/6167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1629, Karar No: 2019/3098, Tarih: 02.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/1629 E.  ,  2019/3098 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada..... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

....Mahkemesince hükümlünün .... sakin olduğu yerin “....” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Mahkemesince .....’de yerleşim yeri olmayan hükümlünün halen..... İnfaz Kurumu Müdürlüğünde yaşadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 42. maddesine göre de “Türkiye'de yerleşim yeri bulunmayan yabancı hakkında vesayet, kayyımlık, kısıtlılık, gaiplik ve ölmüş sayılma kararları ilgilinin Türkiye'de sakin olduğu yer, sakin değilse mallarının bulunduğu yer mahkemesince verilir.”

Dosya kapsamından ... vatandaşı olmayan hükümlünün Türkiye’de sakin olduğu yerin “....” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ...... YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2032, Karar No: 2015/13075, Tarih: 09.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2032 E.  ,  2015/13075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2013/972-2014/430

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

1-Bilirkişi kurulunca değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde, o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiğinin İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere; dekar başına ortalama üretim miktarlarının ve değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama üretim masraflarının İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü ile diğer resmi kuruluşlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21857, Karar No: 2019/19226, Tarih: 06.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/21857 E.  ,  2019/19226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirkette 21.06.2006 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, iş akdini haklı olarak feshettiği 11.04.2011 tarihine kadar tır şoförü olarak çalıştığını net 1.500,00 TL. ücret aldığını şirketin belirlediği güzergahlarda çalıştığını, fazla mesai yaparak ağır şartlarda çalıştığını, resmi ve dini bayramlarda, hafta tatillerinde çalıştığını maaşından mazot masrafı kesildiğini, bankaya maaşının düşük gösterildiğini davalının çalışanlar arasında net ayrımcılık yaptığını yıllık izinlerini kullanmadığını, ücretinin ödenmediğini iddia ederek işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davacının belirsiz süreli hizmet sözleşmesi ile 21.06.2006 tarihinde tır şoförü olarak çalışmaya başladığını davacının işe mazeretsiz olarak 11,12,13/04-2011 tarihlerinde gelmedigini iş akdinin fesh edildiğini müvekkili şirketin 2009 yılında yabancı sermayeli olduğunu fazla mesailerin bordroda gösterildiğini ücretlerin bankaya yattığını, işçinin aylık ücretinin 798,00 TL olduğunu, işyerinde 2008 Aralık ayından sonra fazla mesai mecbur kalınmadıkça yapılmadığını, 2007-2008 fazla çalışma yapıldığı zaman ücretlerinin ödendiğini, mevcut yasalara göre 9 saatten fazla araç kullandırılmadığını bu nedenle fazla çalışma yaptığı iddiasının haksız olduğunu, 01 Ocak ve 29 Ekim de çalışma olmadığını, davacının yıllık ücretli izinlerinin ödendiğini en son yıl olarak 106,00 TL.yi 2011 Nisan ayında ödediklerini tır şoförleri arasında eşit davrandıklarını ayrım yapmadıklanı savunarak haksız açılan davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Davacı vekili tarafından karara karşı yasal süresi içinde temyiz başvurusunda bulunulmuş ise de ; 17/06/2015 tarihli dilekçe ile temyiz isteğinden feragat ettiğinden davacı tarafın temyiz isteğinin vazgeçme sebebiyle REDDİNE,

2-Davalı vekilinin temyizi açısından;

A-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

B-Davacı işçinin davalıya ait işyerinde şoför olarak görev yaptığı ve bir ay şehir içinde, bir ayda şehir dışında çalıştığı, şehir dışında çalıştığı dönemde harcırah aldığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

2-Davalı vekilinin temyizi açısından;

A-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

B-Davacı işçinin davalıya ait işyerinde şoför olarak görev yaptığı ve bir ay şehir içinde, bir ayda şehir dışında çalıştığı, şehir dışında çalıştığı dönemde harcırah aldığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Davaya konu fazla çalışma ücreti isteği bakımından belirtilen çalışma biçimi dikkate alındığı halde tazminata esas ücretin tespitinde yılın tamamında harcırah almış gibi hesaplama yapılması hatalı olup tazminata esas ücrette dikkate alınan harcırah tutarının yarısı eklenmek suretiyle hesaplamaya gidilmelidir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.