muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11173, Karar No: 2011/13585, Tarih: 14.11.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/11173 E.  ,  2011/13585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 01.07.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.06.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, 23.05.2009 tarihinde kadastro suretiyle "ahır ve arsa" cinsi ile davalı adına senetsizden tescil edilen 151 ada 1, 152 ada 2, 153 ada 6 ve 8 sayılı parsellerin devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup mera vasfında olduğunu, zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığını belirterek taşınmazların tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tanık beyanları ve mahallinde yapılan keşfe göre taşınmazların evveliyatının köy merası olduğu, bu gibi yerlerin devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup zilyetlikle kazanılmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, mera vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dava, söz konusu taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla açılmıştır.

Türk Medeni Kanununun 715. maddesinde devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerler genel olarak sahipsiz yerler ve yararı kamuya ait mallar olarak nitelendirilmiş, örnek olmak üzere de yararı kamuya ait sular ile kayalar,

tepeler, dağlar, buzullar gibi tarıma elverişli olmayan yerler ve bunlardan çıkan kaynaklar gösterilmiştir. Tarıma elverişli olmayan arazilerin mahiyet ve nitelikleri itibariyle olağanüstü zamanaşımı yoluyla kazanılmaları mümkün değildir. Bu gibi yerlerin özel mülkiyete konu teşkil etmesi, ancak kanunların açıkça düzenlediği ve izin verdiği hallerde mümkündür.

Dosya içerisinde mevcut ziraat mühendisi raporunda; dava konusu taşınmazların "toprak yapısının kumlu-tınlı olduğu, zirai olarak bir tarımsal faliyetin yapılmadığı küçük baş hayvancılığa dayalı tarımsal faliyet amaçlı kullanıldığı" çevrenin ham toprak nitelikli hazineye ait taşınmaz ile çevrili olduğu belirtilmiş, mera saptaması yapılmamıştır. Dosya içindeki belgelerden de taşınmazların etrafının ham toprak vasıflı taşınmazlar ile çevrili olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durum karşısında bilirkişisinin saptadığı nitelikler ve özelliklere göre çekişmeli taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve mera vasfı taşıdığı kabul edilemez. Davanın reddi yerine yazılı olduğu şekilde istemin hüküm altına alınması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Bu durum karşısında bilirkişisinin saptadığı nitelikler ve özelliklere göre çekişmeli taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve mera vasfı taşıdığı kabul edilemez. Davanın reddi yerine yazılı olduğu şekilde istemin hüküm altına alınması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 14.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/13457, Karar No: 2016/5141, Tarih: 12.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/13457 E.  ,  2016/5141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin ikamet ettiği apartmana hırsızlık amacıyla giren sanık hakkında TCK'nın 116/4. maddesi uyarınca dava zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya kapsamından, sanığın olay günü geceleyin saat 01.00 sıralarında müştekinin ikamet ettiği apartmana açık olan cümle kapısından girerek, müştekinin daire giriş kapısının önünde bulunan mutfak tüpünü çaldığı, yolda gitmekteyken, devriye gezen ekiplerin tesadüfen kendisini gördükleri, bunun üzerine sanığın elindeki tüpü atarak kaçmaya başladığı ve kovalamaca sonucu yakalanan sanığa sorulduğunda, suça konu tüpü yer göstermede bulunduğu apartmandan çaldığını söyleyerek soruşturma aşamasında henüz o ana değin hırsızlık eyleminden haberi olmayan müştekiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle

reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin daire giriş kapısı önünde bulunan 30,00 TL değerindeki mutfak tüpünü çalan sanık hakkında, suça konu eşyanın değeri ve suç tarihindeki paranın satın alım gücü dikkate alındığında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6393, Karar No: 2023/6183, Tarih: 18.09.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/6393 E.  ,  2023/6183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/519 E. 2022/202 K.

SUÇ : Sigorta bedelini almak maksadıyla dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlere ilişkin Cumhuriyet savcısı tarafından süresinde temyiz isteğinde bulunulduğu ancak daha sonra temyiz isteğinden vazgeçildiği anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kadıköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.12.2009 tarihli ve 2009/128 Esas, 2009/304 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında sigorta bedelini almak maksadıyla dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (k) bendi, 35, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6'şar ay hapis, 4.000,00'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kadıköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.12.2009 tarihli ve 2009/128 Esas, 2009/304 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında sigorta bedelini almak maksadıyla dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (k) bendi, 35, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6'şar ay hapis, 4.000,00'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kadıköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.12.2009 tarihli ve 2009/128 Esas, 2009/304 Karar sayılı kararının sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 04.06.2014 tarihli ve 2012/17703 Esas, 2014/11200 Karar sayılı kararı ile "...Sanıklardan ...'ın yetkilisi ve ortağı olduğu Satıroğlu Kağıt Kırtasiye Nakliye Dayanıklı Tüketim Mal. Gıda İhr. İth. Şti'ye ait 58 AH 887 plakalı çekici ve 53.DK 887 plakalı dorse (tır)'nin katılan Başak Groupama A.Ş. nezdinde 17.10.2007 tarihinde kasko sigorta poliçesi ile sigortalandığı, sanık ...'ın da bu aracın şöförü ve ortağı olup 10.03.2008 tarihinde İçerenköy Polis Karakoluna müracaat ederek 03.03.2008 tarihinde bu araç ile Azerbeycan 'a mal götürmek üzere İstanbul'a geldiğini, ancak Gürcistan'daki bir davası nedeniyle avukatı tarafından acele olarak ifade vermek üzere çağrılması üzerine söz konusu tırı Erenköy Gümrük Garajı'nın giriş kapısının yukarısına park ederek gittiğini, 10.03.2008 tarihinde İstanbul'a dönüp tırın yanına geldiğinde yerinde olmadığını gördüğünü, tırın çalınmış olduğunu beyan ederek ihbarda bulunduğu, katılan şirket tarafından hırsızlık olayının şüpheli bulunduğu gerekçesiyle aracın gizlenerek sigortadan para almaya çalışıldığından bahisle bedelin ödenmediği, sanıkların bu şekilde gerçekleşen eylemlerinin sigorta bedelini tahsil amacıyla dolandırıclığa teşebbüs suçunu oluşturduğunun iddia edildiği olayda, suça konu araca ilişkin hırsızlık ihbarı üzerine yürütülen soruşturmanın daimi arama kararı verilerek devam ettirildiği ile gizlendiği iddia edilen aracın soruşturma ve kovuşturma aşamasında bulunamadığının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçu ihbarı ile Cumhuriyet Savcılığı'na yapılan müraacatın sonuçlanması beklenmeden, çalıntı iddiasında bulunup belli süre bekledikten sonra sigorta şirketine tazmin hususunda başvurup bedelin ödenmemesi üzerine Ticaret Mahkemesinde alacak davası açan sanıkların yasal haklarını kullanma şeklindeki davranışlarının aleyhe değerlendirilerek oluşa uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2014 tarihli ve 2014/298 Esas, 2014/312 Karar sayılı kararı ile sanıkların sigorta bedelini almak maksadıyla dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2014 tarihli ve 2014/298 Esas, 2014/312 Karar sayılı kararı ile sanıkların sigorta bedelini almak maksadıyla dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

4. İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2014 tarihli ve 2014/298 Esas, 2014/312 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 03.11.2020 tarihli ve 2017/32374 Esas, 2020/11005 Karar sayılı kararı ile "...Sanıklardan ...'ın yetkilisi ve ortağı olduğu Satıroğlu Kağıt Kırtasiye Nakliye Dayanıklı Tüketim Mal. Gıda İhr. İth. Şti'ye ait 58 AH 887 plakalı çekici ve 53.DK 887 plakalı dorse (tır)'nin katılan Başak Groupama A.Ş. nezdinde 17.10.2007 tarihinde kasko sigorta poliçesi ile sigortalandığı, sanık ...'ın da bu aracın şöförü ve ortağı olup İçerenköy Polis Karakoluna müracaat ederek bu araç ile Azerbeycan 'a mal götürmek üzere İstanbul'a geldiğini, ancak Gürcistan'daki bir davası nedeniyle avukatı tarafından acele olarak ifade vermek üzere çağrılması üzerine söz konusu tırı Erenköy Gümrük Garajı'nın giriş kapısının yukarısına park ederek gittiğini, İstanbul'a dönüp tırın yanına geldiğinde yerinde olmadığını gördüğünü, tırın çalınmış olduğunu beyan ederek ihbarda bulunduğu, katılan şirket tarafından hırsızlık olayının şüpheli bulunduğu gerekçesiyle aracın gizlenerek sigortadan para almaya çalışıldığından bahisle bedelin ödenmediği, sanıkların bu şekilde gerçekleşen eylemlerinin sigorta bedelini tahsil amacıyla dolandırıclığa teşebbüs suçunu oluşturduğunun iddia edildiği olayda, sanık ...’nun savunmasında şoförü olduğu 58 AH 887 plakalı tırı Gürcistan ülkesindeki bir dava nedeniyle ifade vermek için Erenköy Gümrük Kapısı önüne bırakarak yurtdışına çıktığını, suça konu aracın bir adet orginal anahtarının kendisine verildiği, başkaca bir anahtarının verilmediğini belirtmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi açısından, sanık ...’nun suç tarihindeki yurtdışı giriş çıkış bilgilerinin celbedilerek incelenmesi, suça konu araca ait orginal yedek anahtarının akibetinin araştırılması, suça konu araca ait tescil belgelerinin celbedilerek incelenmesi, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun taktir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.03.2022 tarihli ve 2020/519 Esas, 2022/202 Karar sayılı kararı ile sanıkların sigorta bedelini almak maksadıyla dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

5. İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.03.2022 tarihli ve 2020/519 Esas, 2022/202 Karar sayılı kararı ile sanıkların sigorta bedelini almak maksadıyla dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; beraat hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanıkların atılı suçu işlediklerinin sabit olduğuna, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğuna, delillerin takdirinde hata edildiğine, re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece; bozma kapsamına uygun şekilde, sanık ...'ın suç tarihindeki yurtdışı giriş çıkış bilgileri ve suça konu araca ait tescil belgelerinin celbedilerek incelendiği, getirilen belgelerin sanığın savunmasını doğruladığı, suça konu araca ait orijinal yedek anahtarın akıbetinin araştırılması bakımından tanık beyanına başvurulduğu ve şirketin satış müdürü olduğunu beyan eden tanık İ.K.nin suça konu araca ait anahtarların bulunduğu kolinin şirketin taşınması sırasında kaybolduğunu beyan ettiğinin anlaşıldığı, her ne kadar sanıklar hakkında sigorta bedelini tahsil amacıyla dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediklerinden bahisle cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmış ise de, sanıkların aşamalarda alınan savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmedikleri, savunmalarının tanık beyanları ile de desteklendiği, söz konusu aracın çalınmayıp sanıklar tarafından gizlenerek sigorta bedeli talep edildiğine dair kuşkuya yer bırakmayacak şekilde açık bir delilin de bulunmadığı, kaldı ki anılan aracın gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamasında ve halen dahi bulunamadığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15/09/2015 gün ve 2014/14-824 esas ve 2015/276 sayılı içtihatında da belirttiği üzere ceza yargılamasında en önemli ve evrensel ilkelerinden birisinin şüpheden sanık yararlanır ilkesi olduğu, bu ilkenin özü ceza davasında sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin mutlaka sanık yararına değerlendirilmesi gerektiği, sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartının suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikle ispat edilebilmesi olduğu, yüksekte olsa bir ihtimale dayanarak sanığı cezalandırmanın ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına geleceğinin anlaşılması karşısında, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, cezalandırmaya elverişli, anayasal masumiyet karinesinin aksini ispat eder mahiyette kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

2. Sanıkların üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri belirlenmiştir.

3. Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, kurumların cevabi yazıları, tanık beyanı, sanıkların nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

2. Sanıkların üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri belirlenmiştir.

3. Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, kurumların cevabi yazıları, tanık beyanı, sanıkların nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemenin gerekçesine olay ve olgular kısmının (1) numaralı paragrafında yer verildiği üzere, sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden

Cumhuriyet savcısının, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra dava dosyasında mevcut 28.04.2022 tarihli dilekçe ile temyiz isteğinden vazgeçtiğini bildirdiği ve hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.03.2022 tarihli ve 2020/519 Esas, 2022/202 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8040, Karar No: 2013/9458, Tarih: 10.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/8040 E.  ,  2013/9458 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında: TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/1-2-4, 53/6. maddeleri gereğincemahkumiyet, müteahhitlik mesleğinin icrasının yasaklanması,

2-Sanık ... hakkında: TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/1-2-4, 63, 53/6. maddeleri gereğincemahkumiyet, taksitlendirme, inşaat duvarcılık mesleğinin yasaklanması, müsadere

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde; sanık ...' ın müteahhitliğini yaptığı bina inşaatının duvar örme işlerini taşeron olarak üstlenen sanık ...'un yanında işçi olarak çalışan ve oğlu olan sanık ...'un, aşağı katlarda binayla ilgili değişik işlerde çalışan işçilerin bulunduğunu yük vincinin onlar tarafından da kullanıldığını ve ana giriş konumundaki sözkonusu bölgeden her an birilerinin geçebileceğini, yine bu kadar yüksekten atılan küreğin yönünün değişebileceğini ve düşme hızıyla aşağıdaki kişilere ciddi zararlar verebileceğini öngörebilecek halde olmasına rağmen, zeminde kurulu bulunan yük vinç makarasıyla binanın ana girişi önündeki kum yığınından yukarı çekilecek kumu yüklemede kullanmak amacıyla, olay anında çalıştıkları inşaatın 13. katına tekabül eden teras katından aşağıya, düşüncesiz ve kontrolsüzce attığı keskin ve künt cisim niteliğindeki inşaat küreğinin, inşaatın sıhhi tesisat işleri taşeronu olan sanık ...' ın emrinde işçi olarak çalışan ve tanık işçi ...'ın birinci kattan uzattığı plastik boruları alıp yük vincine yüklemek üzere istiflemekte olan müteveffa işçi ...'in başına isabet ederek kafa travmasına bağlı açık kafatası kırığı, beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti sonucu ölümüne sebebiyet vermesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının gerçekleştiğinin gözetilmemesi ve hükme esas alınıp oluşa da uygun görülen bilirkişi heyet raporunda da olayda asli kusurlu kabul edilen sanıklardan ... hakkında aynı gerekçelerle 3 yıl temel ceza tayin edildiği halde, sanık ... hakkında 2 yıl 6 ay temel ceza tayini ve takdirde çelişkiye düşülmesi suretiyle sanık hakkında az ceza verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin, kusur oranına göre indirim yapılmamasına; sanık ... müdafinin ise, asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayinine ilişkin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlarda uygulanma koşulları bulunmadığı halde, suçta kullanılan küreğin müsaderesine karar verilmek suretiyle TCK'nın 54/1. maddesine muhalefet edilmesi ,

Taksirli suçlarda uygulanma koşulları bulunmadığı halde, suçta kullanılan küreğin müsaderesine karar verilmek suretiyle TCK'nın 54/1. maddesine muhalefet edilmesi ,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasındaki “Emanetin 2007/4806 numarasında kayıtlı 1 adet inşaat küreğinin TCK 54/1 maddesi uyarınca MÜSADERESİNE ” ibaresinin “Emanetin 2007/4806 numarasında kayıtlı 1 adet inşaat küreğinin sahibine iadesine ” şeklinde düzeltilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/4/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.