muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/29695, Karar No: 2016/4387, Tarih: 04.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/29695 E.  ,  2016/4387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

.

Sanıkların dolandırıcılık suçlarından mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Belirlenen gün para cezası, adli para cezasına çevrilirken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 52/2 maddesi yazılmamış ise de bu eksikliğin mahallinde tamamlanması mümkün görülmüştür.

Sanıklar ... ve .... müştekinin ağılına gittikleri, sanık ...’un hayvan satın almak istediğini söyleyerek ağılda bulunan 56 adet kuzu ve 4 adet oğlağı 44.000 TL bedelle satın almak konusunda müşteki ile burada pazarlık yaparak anlaştığı, kamyon ile gelerek hayvanları yükleyeceklerini söyleyerek beraber ayrıldıkları, daha sonra müştekinin ağılına gelerek hayvanları kamyona yükledikleri ve sanık ...’un kendisinden satın aldığı hayvanların bedelini isteyen müştekiye parayı ....ilçesindeki banka şubesindeki hesabından çekerek kendisine vereceğini söylediği, bankaya gitmek üzere arabaya bindiği ve sanık ...’un kullandığı taksinin önde hayvanların yüklü olduğu ve sanık ...’ında içinde bulunduğu kamyonun da arkalarında olmak üzere birlikte yola çıktıkları, kamyonun .... ilçesinde geldiğinde yoldan ayrılarak ....gittiği, Y.... ise aracını durdurmayarak yola devam ettiği ve saat 11.00 sıralarında .... ilçesi...şubesine geldikleri, .... burada yanında müşteki olduğu halde banka görevlisine kimliğini vererek adına havale gelip gelmediğini sorduğu ve adına herhangi bir havale gelmediği, öğleden sonra gelebileceği söylenince de müştekiye öğleden sonraya kadar beklemeyi teklif ettiği, kabul etmesi üzerine bankadan ayrıldıkları, sanık ...’un öğleden sonrasına kadar üzerini değiştirip geleceğini söyleyerek müştekinin yanından ayrılmak istediği, bunun üzerine tereddüt gösteren müştekiye inanması ve kendisine güvenmesi açısından paraları kendisine teslim ettiğinde geri almak üzere 44.000 TL bedelli bir senedi düzenleyip verdiği ve müştekinin yanından öğleden sonra bankada buluşmak üzere ayrıldığı, daha sonra sanığın tekrar bankaya dönmediğinin iddia edildiği olayda sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde dolandırıcılık suçunu işlediklerine dair mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar müdafiilerinin herhangi bir suç işlemediğine dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 04/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5117, Karar No: 2007/10572, Tarih: 17.09.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/5117 E.  ,  2007/10572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ... ile davacı vekili avukat ... ...nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eşi olan muris ... Devecinin, davalı şirkette kaptan pilot olarak çalışmakta iken 6.12.1998 tarihinde, birinci pilot ... ... ile birlikte kullandıkları uçağın aprona düşmesi sonucu hayatını kaybettiğini, başarılı bir pilot olan murisin yıllarca edindiği tecrübe ve sahip olduğu yetenekleri nedeniyle mesleğinin en üst seviyelerine ulaşarak kendisine yüksek hayat standardı sağladığını, eşinin ölümü ile onun maddi ve manevi desteğinden yoksun kaldığını, bu nedenle psikiyatrik tedavi de gördüğünü ileri sürerek, 20.000.000.000 TL manevi tazminat ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.000.000.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının murisin ölüm tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kazanın pilotaj hatası neniyle meydana geldiğini, uçakta teknik bir arızanın mevcut olmadığını, hostes olan davacının kendi isteği ile 17 Ağustos depreminden sonra işten ayrıldığını, kaza sonrasında da hayat sigortasından yüklü bir miktar tazminat aldığını, kusursuz olmaları nedeniyle kendilerinden tazminat talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 28.11.2005 tarihli bilirkişi kurulu raporu hükme esas alınarak uçak kazasının tamamen teknik arızadan

meydana geldiği, pilotaj hatasının bulunmadığı gerekçesiyle 18.10.2006 tarihli bilirkişi raporuna göre hesaplanan tazminat miktarı üzerinden Borçlar Kanununun 43.ve 44. maddelerine göre %30 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak belirlenen miktar olan 173.795.343.000 TL maddi ve 10.000.000.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 6.12.1998 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına, ıslah edilen kısım olan 64.442.996.000 TL için talep dikkate alınarak dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmak suretiyle kısmi dava olarak açılmıştır. Kısmi dava, tümü ihlal ya da inkar olunan bir hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ilişkin dava ve talep hakkının ise bazı nedenlerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Davacının, dava sebebi olarak gösterdiği hukuki ilişkiden ... alacağının tümünü mü, yoksa yalnız bir kesimini mi istediğini dava dilekçesinde açıkca bildirmesi gereklidir. Davacı, alacağının yalnız bir kesimi için dava açtığını bildirmemişse, dava kısmi dava değil, tam dava sayılır. (Baki Kuru, cilt 1, 1990, sf.967) Kısmi davada saklı tutulan alacak bölü¬mü için, gerek kısmi dava karara bağlanmadan önce, gerekse daha sonra, ayrı bir dava açılması mümkündür. Uygulamada bu ayrı davaya ek dava denilmektedir. Yine, kısmi davadan sonra açılan ek davada, fazlaya iliş¬kin hakların saklı tutulmuş olması ve davacının hukuki yararının bulunması koşullarının birlikte varlığı halinde, birden fazla ek dava açılması da kural ola¬rak mümkündür. (Bkz. HGK.E.2004/9-754, K.2005/36) HUMK.nun 87. maddesinin "Müddei, ıslah suretiyle müddeabihi tezyit edemez" şeklindeki son cümlesi, hakkın elde edilmesini zorlaştırdığı ve davacıyı ikinci kez dava açmaya zorladığı, bu durumun Anayasa'nın Hukuk Devleti ilkesine aykırı olduğu ve hak arama özgürlüğünü kısıtladığı gerekçeleriyle, Anayasa Mahkemesinin 7.11.2001 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 20.7.1999 tarihli kararıyla iptal edilmiş ve böylece, davadaki talep sonucunun kısmi ıslah yoluyla artırılması usulen olanaklı hale gelmiştir. Mevcut (Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararın¬dan sonraki) yasal durum itibariyle, kısmi davada fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmuş olan davacının, dilerse ek dava açmak yerine, saklı tuttuğu ala¬cak bölümü için o (kısmi) dava içerisinde ıslah yoluyla talepte bulunabilme¬si mümkündür. Bu haliyle kısmi ıslah, ek dava yoluyla elde edilebilecek haklara, mevcut dava içerisinde, daha basit, daha az masrafla ve daha kısa süre içerisinde kavuşma olanağı tanıyan ve bu yönüyle adeta ek dava açma yoluna alternatif oluşturan bir yapıdadır. Dolayısıyla, kısmi davanın davacısı, ek dava aç¬mak veya kısmi ıslah yoluna gitmek konusunda seçimlik hakka sahiptir. Yukarıda değinildiği üzere, kısmi ıslah yoluyla müddeabihin artırılabilmesi olanağı, bir anlamda, artırıma konu kısmın ek dava yoluyla istenilmesinin alternatifi niteliğinde bulunduğundan, başka bir ifade ile kısmi davadaki ıslah ile bu yola gidilmeyip ek dava açılması halleri, davacıya aynı hak ve olanakları tanıyan seçimlik yollar olduğundan, usul hukuku açısından sonuçlarının da aynı olması gerekir. (Bkz. T.15.10.2003, HGK.T. E.2003/9-510, K.2003/555 )

Tüm bu açıklamaların ışığı altında dava konusu olaya bakılacak olursa; davacı 3.12.1999 tarihinde açmış olduğu davasını 1.12.2004 tarihli ıslah dilekçesiyle ıslah etmiş, bundan sonra da 17.4.2006 tarihinde, daha sonra bu dosya ile birleştirilen aynı mahkemeye ait 2006/101 E. sayılı 1. ek davasını, 1.12.2006 tarihinde de ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesine ait olan 2006/334 E. sayılı 2. ek davasını açmıştır. Davacı, 3.12.1999 tarihli ilk dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmuşsa da, 1.12.2004 tarihli ıslah dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuğunu bildirmemiştir. Az yukarda değinilen Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 87. maddesinde yer ... "Müddei, ıslah suretiyle müddeabihi tezyit edemez." biçimindeki düzenlemenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesinden sonra eldeki davada davacı, ayrı bir ek dava açmak yerine ıslah dilekçesi olarak nitelendirdiği istem dilekçesi ile asıl dava dilekçesindeki talep sonucunu artırmıştır. Davacının ıslah dilekçesinde ileri sürdüğü istemin, yeni bir dava niteliğinde bulunduğu ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 195 ve devamı maddelerindeki düzenlemeye tabi olduğu kabul edilmelidir. Hukuki nitelik itibariyle bir ek dava niteliğinde olan ıslah dilekçesi içeriğinden ise, istemin kısmi bir dava olduğuna dair bir anlatıma rastlanmadığı gibi, bizzat davacı tarafca yapılan hesaplama sonucu bulunan ıslah konusu “66.442.996.000 TL”lik miktar için de “davacı eş ... Devecinin nihai ve ... zararı” ifadesi kullanılmış olduğundan, ıslah dilekçesindeki talebin, kısmi dava değil, tam dava olduğunun kabulü gerekir. O halde davacı ıslah dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmadığına göre daha sonra ilk davadaki talebine dayanarak ek davalar açamaz. Mahkemece açıklanan bu husus gözardı edilerek, ıslahtan sonra açılan 1. ek davadaki talebin tümüyle, 2. ek davadaki talebin ise kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Davacının destekten yoksun kalmasına neden olan uçak kazasında pilotun kusurlu olup olmadığının tesbiti için görüşüne başvurulan bilirkişi kurulunu oluşturan bilirkişilerden, Prof Dr.... ve Prof Dr. ... , 14.3.2002 tarihli raporları ile olayda 6/8 pilotaj hatası, kaza sonrası teknik konulardaki saptamaların yetersizliği ve bu konuda bir rapor bulunmayışının yarattığı belirsizliğin ise 2/8 oranında etkili olabileceğini belirtmiş, bilirkişi kurulundaki üçüncü üye pilot ... ... ise 28.1.2002 tarihli raporu ile olayda pilotaj hatası bulunmadığını, kazanın teknik arızadan meydana geldiğini bildirmiştir. İtirazlar ve mahkemece gerekli görülmesi üzerine farklı bir bilirkişi kurulundan alınan 28.11.2005 tarihli bilirkişi kurulu raporunda ise, olayda pilotaj hatası bulunmayıp, kazanın tamamen teknik bir arızadan meydana geldiği belirtilmiş, mahkemece ikinci raporun, ilk rapordaki ayrık görüşe uygun olarak verilmiş olması dikkate alınarak davalının itirazı nedeniyle yeniden bilirkişi incelemesi yoluna gidilmemiştir. Oysa ki ilk raporda dikkate alınması gereken bilirkişi çoğunluğunun görüşü ile ikinci rapor arasında çelişki mevcut olup, yeniden farklı bir bilirkişi kurulundan rapor alınmak suretiyle çelişki giderilmeden, ilk rapordaki muhalif görüş ile ikinci raporun birbirine uygun olduğu belirtilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: 1. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, temyiz edilen hükmün 2. ve 3. ve bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 500 YTl. duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 17.9.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18505, Karar No: 2017/8552, Tarih: 05.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/18505 E.  ,  2017/8552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Aleyhine karar verilen davalı ...'in karar başlığında gösterilen ve dava dilekçesi tebliğ edilen adresi "..... Mah.l" olduğu halde bu adrese gönderilen gerekçeli karar evrakının tebliğ memurunca ".... Mah. .... Sokak yoktur. Kişi ismen tanınmıyor." şerhi içerir tebligatı, dosya kapsamında daha önce bu adreste dava dilekçesinin muhataba bizzat tebliğ edildiği anlaşıldığından usulsüz olup adı geçen davalı adına hükmün 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6475, Karar No: 2019/501, Tarih: 14.01.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6475 E.  ,  2019/501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Kamu malına zarar verme suçu yönünden; suça sürüklenen çocuğun, Sokullu Mehmet Paşa caminin eklentisi niteliğinde olan erkek tuvaletine açılan pencere camını kırmak suretiyle içeriye girerek hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun, eyleminin TCK'nın 153/1. maddesine uyup uymadığının kararda tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Hırsızlık suçu yönünden; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun, Sokullu Mehmet Paşa camiinin avlusunda bulunan tuvaletin içerisinde yer alan görevlinin beklemesi için yapılan kulübeden müştekiye ait parayı çalması şeklindeki eyleminin, TCK'nın 142/1-b bendine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu halde aynı Yasa'nın 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde toplam 46,00 TL parayı çalması karşısında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Farik-mümeyyiz raporunun zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle Adli Tıp Kurumuna ödenen 100,00 TL'nin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş,suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 14.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5806, Karar No: 2015/11040, Tarih: 14.12.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/5806 E.  ,  2015/11040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamından, müştekinin olay günü cuma pazarında alışveriş yaparken sürekli yanında birkaç kişinin dolaştığını fark ettiği, alışverişe devam ettiği sırada çantasındaki cüzdanının olmadığını anlayıp şikayette bulunmak için karakola gittiği, o esnada karakolda olan sanıklar ... ve ...'i teşhis ederek etrafında sürekli dolanan kişilerin bu kişiler olduğunu beyan ettiği, ancak; müştekinin, cüzdanı çalınırken fark etmediği, çalan kişileri görmediği, sanıkların üzerinden müştekiye ait herhangi bir şey çıkmadığı ve aşamalarda suçlamayı inkar ettikleri, sanıkların yüklenen suçu işlediklerine ilişkin, hükümlülüklerine yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraatları yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar ... ile ...'in temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18233, Karar No: 2015/4683, Tarih: 17.03.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/18233 E.  ,  2015/4683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 17.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4910, Karar No: 2012/3760, Tarih: 24.05.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/4910 E.  ,  2012/3760 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dava, davalılar tarafından yapılan drenaj kanalı açma çalışmaları sırasında davacıya ait beton direklere ve elektrik tesislerine hasar verildiği iddiasıyla girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davalı ... Genel Müdürlüğü yönünden dava konusu olaya neden olan kanal açma çalışmalarını yaptıran işin sahibi olmadığı gerekçesiyle davanın husumetten reddine, davalı ... Yapı İnşaat San. Ltd. Şti. yönünden ise olay tarihinden itibaren icra takip tarihine kadar bir yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle zamanaşımından davanın reddine karar verilmiştir. Kararı davacı temyiz etmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliği ile dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere göre davacının davalı ... Genel Müdürlüğüne yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının davalı ... Yapı İnş. San. Ltd. Şti'ne yönelik temyizine gelince;

Uyuşmazlık haksız eylemden kaynaklanmaktadır. Borçlar Kanununun 60. maddesi uyarınca haksız fiillerde zamanaşımı süresi zarar görenin zararı ve zararın sorumlusunu öğrendiği tarihten itibaren bir yıldır. Davacı tüzel kişi olup uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre tüzel kişiler yönünden zamanaşımı süresinin işlemeye başlayabilmesi için o tüzel kişi veya kurumun dava açma konusunda emir vermeye yetkili organları tarafından zararın ve zarar sorumlusunun öğrenilmesi zorunludur. Dava açma konusunda emir verme yetkisi bulunmayan daha alt birimlerin zararı ve zarar sorumlusunu öğrenmesi zamanaşımı süresinin başlayabilmesi için yeterli değildir.

Davacı vekilince dosyaya sunulan belgelerden davacı adına dava açma konusunda emir vermeye yetkili organın kim olduğu, zararı ve zarar sorumlularını ne zaman öğrendiği tespit edilemediğinden, icra takibinin zamanaşımı süresi içinde açılıp açılmadığı belirlenememektedir. Şu durumda, mahkemece davacı adına dava açma konusunda emir ve talimat vermeye yetkili makam veya temsilcilerinin tespiti ile bunların zararı ve zarar sorumlularını ne zaman öğrendikleri araştırılmalı ve sonucuna göre zamanaşımı def'i değerlendirilmelidir. Bu yön gözetilmeksizin eksik araştırma sonucu davanın davalı şirket yönünden zamanaşımı nedeniyle reddi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının davalı ... Genel Müdürlüğüne yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE, (2)numaralı bentte gösterilen nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 24.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.