muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1590, Karar No: 2018/1039, Tarih: 09.05.2018

Hükmünü içermektedir.

Madde hükmüne göre, iş kazası nedeniyle Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarından dolayı Kuruma karşı sorumlu olanlar; işverenler ve üçüncü kişilerdir. Maddenin birinci fıkrası, işverenin hangi hâllerde sorumlu tutulacağına ilişkin hükümler içermekte olup, Kurum ve işveren dışındaki kişileri ifade eden üçüncü kişinin sorumluluğu ise ikinci fıkrada düzenlenmiştir.

Görüldüğü üzere madde kusur esasına dayalı olarak düzenlenmiştir. Kurumun, ödettirme hakkının doğumu, bir başka anlatımla, zarardan sorumlu tutulma, maddenin öngördüğü koşulların gerçekleşmesine bağlıdır. Anılan koşullar, Kurumun ödettirme hakkını kendilerine yöneltebileceği kişilere göre değişiktir. Bununla birlikte koşulların bir kesimi, zarardan sorumlu olanların tümü için ortaklaşadır (Çenberci M., Sosyal Sigortalar Kanunu Şerhi, Olgaç Matbaası, 1977, s.302, 303).

Sonuç itibariyle 506 sayılı Kanunun 26’ıncı maddesi uyarınca Kurum tarafından talep edilebilecek zarar, işverenin kusur karşılığına göre tespit edilecektir.

Somut olayda, sigortalı Nihat Diğrak’ın geçirdiği iş kazası nedeniyle Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından 24.533,92-TL tedavi masrafı, vefatı üzerine 257,24-TL cenaze yardımı yapıldığı, öte yandan sigortalının hak sahiplerine 68.289,16-TL ilk peşin sermaye değerli gelir bağlandığı, Kurum tarafından zararın tahsili amacıyla açılan rücuen tazminat davası ile fazlaya ilişkin her türlü talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla Kurum zararının şimdilik 9.308,21-TL’sinin işverenden tahsiline karar verilmesinin talep edildiği, hükme esas alınan kusur raporu ile meydana gelen iş kazasında ...’in %50, sigortalı Nihat Diğrak’ın %50 kusurlu görüldüğü, mahkemece davanın kısmen kabulü ile Kurumun talep ettiği 9.308,21-TL’nin %50 kusur karşılığına hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde, Kurum tarafından sigortalı Nihat Diğrak’ın geçirdiği iş kazası neticesinde vefatı üzerine işverenden Kurum zararının %10’u talep edilerek kısmi dava açıldığı, talep edilen alacak miktarının toplam alacak miktarı içerisinde kaldığı, Kurumun kısmi dava açma hakkı olduğu gibi kalan alacağını ek bir dava ile talep etme imkânının da bulunduğu göz önünde bulundurulduğunda, mahkemece, Kurumun talep ettiği miktarın, kusur karşılığının hüküm altına alınmış olması nedeniyle mükerrer indirim yapılarak eksik rücu alacağının tahsiline karar verilmiştir.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3’üncü maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429’uncu maddesi gereğince BOZULMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09.05.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12709, Karar No: 2019/21064, Tarih: 27.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12709 E.  ,  2019/21064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 04/03/2011 tarihinden itibaren tır şoförü olarak çalışmaya başladığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, yılbaşı, resmi ve dini bayramlarda çalışmak istemediğini, bu nedenle işten çıkarılmakla tehdit edildiğini, haklarının talep ettiğinde yıldırma ve mobbing uygulandığını, fazla çalışmalarının takograf kayıtlarında mevcut olduğunu, sözlü başvuruların sonuçsuz kalması nedeniyle iş akdini haklı olarak 03/07/2013 de feshettiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili,davacının davalı şirkette 04/03/2011 tarihinde çalışmaya başladığını, 03/07/2013 tarihinde ihtarname çekerek iş akdini feshettiğini, davacının son ücretinin ekli bordroda yer aldığını, S.G.K. primlerinin gerçek ücret üzerinden ödediğini, başkaca hak ve alacaklarının banka aracılığıyla ödendiğini, fazla mesai almasının mümkün olamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı vekili, davacının fazla mesai yaptığını ileri sürerek bir kısım takograf kayıtlarını sunmuş; davalı vekili ise davacının fazla mesai yapmadığını savunmuştur.

Davacı taşıma yapan davalıya ait taşıtta sürücülük yapmaktadır.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı vekili, davacının fazla mesai yaptığını ileri sürerek bir kısım takograf kayıtlarını sunmuş; davalı vekili ise davacının fazla mesai yapmadığını savunmuştur.

Davacı taşıma yapan davalıya ait taşıtta sürücülük yapmaktadır.

İşin düzenlenmesi ve çalışma şartları yönünden, taşımacılık işinde çalışan şoförler ve çalıştıran işverenler onaylanan Uluslararası Karayolu Taşımacılığı Yapan Taşıtlarda Çalışan Personelin Çalışmalarına İlişkin Avrupa Anlaşması, bu yönde kabul edilen Uluslararası Karayolu Taşımacılığı Yapan Araçlarda Kullanılan Takograf Cihazları Hakkında Yönetmelik hükümlerine ve Karayolu Taşıma Yönetmeliği’nin 34 ila 37. maddeleri taşıma işlerinde istihdam edileceklerin hakları, nitelikleri ve çalışma ve dinlenme sürelerinde tabii olacakları mevzuat açıkça belirtilmiştir. Sözleşme ve yönetmelik hükümlerinde tır şoförlerinin 4857 sayılı İş Kanunu’ndan farklı olarak günlük ve haftalık sürüş ve dinlenme saatlerinin açıkça öngörüldüğü, bu nedenle öncelikle bu hükümlere göre çalışma süresi ve fazla çalışmaların belirlenmesi gerekeceği açıktır.

Anılan hükümlere göre takograf kullanılması zorunlu olup günlük sürüş süresi 4,5 saatlik sürüşten sonra mola verilmek koşulu ile günlük sürüş süresi 9 saat (haftada iki kez 10 saatte çıkarılabilir), haftalık sürüş saati ise 6 gün olup 6 gün sonunda bir haftalık dinlenme gerçekleştirilmelidir. Günlük dinlenme süresi ise ilki kesintisiz en az üç saatten ve ikincisi de kalan kesintisiz dokuz saat şeklinde alternatif olarak iki ayrı süreç halinde de kullanılabilen, en az 11 saat sürmelidir. Düzenli haftalık dinlenme süresi ise en az 45 saat olmalıdır.

Uluslararası taşıma yapan araçta çalışan şoförün fazla çalışmaları sürüş süresine göre belirlenmelidir. Sürüş süresi de anılan anlaşma ve yönetmelikte “Sürekli veya kesintili şekilde olabilen ve sürücünün bir dinlenme süresini veya molayı takiben sürüşü başlatmasından yeni bir dinlenme süresi veya molaya kadar geçen toplam sürüş zamanı” olarak belirtilmiştir. O halde tır sürücüsünün normal mesai ve buna göre fazla çalışmaları araçta kullanılması zorunlu olan takograf (takometre) ölçümlerine göre anlaşma ve yönetmelik hükümlerine göre günlük sürüş veya haftalık sürüş süresini aşıp aşmamasına göre belirlenmelidir.

Mahkemece yapılan yargılama sırasında davacının takograf kayıtlarını sunduğu dönem açısından günlük 9 saati aşan sürelerin fazla mesai olduğu, takograf kayıtlarının olmadığı dönemlerde ise tanık beyanlarından hareketle haftalık 20 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek 15.09.2015 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak fazla mesai alacağı hüküm altına alınmıştır.

Hükme dayanak bilirkişi raporu ile dosya içeriğindeki diğer bilirkişi raporları Dairemizin müstekâr içtihat ve uygulamalarına göre eksik ve hatalıdır.

Hükme dayanak bilirkişi raporu ile dosya içeriğindeki diğer bilirkişi raporları Dairemizin müstekâr içtihat ve uygulamalarına göre eksik ve hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, dosya kapsamından tır şoförü olarak çalıştığı sabit olan davacının dava dilekçesinde takometre kayıtlarına dayandığı da dikkate alınarak araç takometre kayıtlarının davacı tarafca sunulduğu dönem için 11 saati aşan sürelerin fazla çalışma olarak kabul edilmesi ve takometre kayıtlarının olmadığı dönem açısından ise tanık beyanları ile yapılan değerlendirmeye göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle fazla çalışma ücreti alacağının kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8508, Karar No: 2015/602, Tarih: 08.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/8508 E.  ,  2015/602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

Sanığın bulundurduğu mermilerin, dairemizin süregelen uygulamalarına göre 51 adetten az olması halinde 6136 sayılı Yasanın 13/4, 251 adetten az olması halinde 13/3. maddesine uyan suçu oluşturacağı, ele geçen mermilerin "47" adet olması karşısında; miktar itibarıyla pek az sayıda bulunduğu gözetilmeden, sanığın 6136 sayılı Yasanın 13/4. maddesi yerine, aynı yasanın 13/3. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 08.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4898, Karar No: 2018/4778, Tarih: 29.11.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/4898 E.  ,  2018/4778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı SS. . ... Konut Yapı Kooperatifi ile davalılar ... vs. arasındaki davadan dolayı ... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 08.06.2016 tarih ve 2008/358-2016/269 sayılı hüküm davacı vekili ile davalı ... vekilince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat...ile davalılar ..., ..., ..., ... ve ... vekili Avukat ... geldi. Diğer davalı asiller ve vekilleri gelmedi. Hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dairemizin 06.12.2007 tarihli bozma ilamından sonra mahkemenin 15.10.2008 tarihli ara kararı üzerine yapılan keşif sonucu alınan ve bilirkişile... ve ... tarafından düzenlendiği anlaşılan 15.04.2009 tarihli mahkeme oturumunda da dosyaya ibraz edildiği ve taraflara örneklerinin verildiği yazılı ek bilirkişi raporunun dosya kapsamında bulunmadığı gibi UYAP sistemine de taranmamış olduğu görüldüğünden anılan raporun ve varsa eklerinin taraflardan ibrazının istenerek dosyaya eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/166, Karar No: 2013/18061, Tarih: 10.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/166 E.  ,  2013/18061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/04/2012 tarih ve 2011/359-2012/80 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 17.220 TL'nin altında bulunduğundan HUMK.nun 3156 sayılı kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirketin 2004 yılı içerisinde davalı ...'nun temizlik hizmetlerini doğrudan temin yolu ile üstlendiğini, bu süreçte müvekkili şirkete bağlı olarak 5 ay 25 gün süre ile TPAO temizlik personeli olarak çalışan Ünzile Özder isimli işçinin ...18. İş Mahkemesi’nde işçilik alacakları için 2007/128 Esas numaralı dosya ile müvekkili şirkete ve TPAO'ya karşı açmış olduğu davanın mahkemece kabul edildiğini ve işçilik alacaklarından müvekkili şirketin ve TPAO'nun birlikte sorumlu tutulduklarını, ...18. İcra Müdürlüğü'nün 2008/8864 numaralı dosyasında ilamın icraya konulduğunu, icranın tehiri amacıyla TPAO tarafından takip dosyasına 14.800 TL tutarında teminat mektubunun sunulduğunu, kararın onanması üzerine alacaklı tarafından teminat mektubunun paraya çevrildiğini, müvekkili tarafından takip dosyasına 3.418,09 TL tutarında bakiye borcun ödendiğini, davalı ... 'nun teminat mektubu bedeli olan 14.800 TL'yi 31/01/2011 tarihinde müvekkilinin hak edişinden kestiğini; asıl işverenin alt iş verene karşı, iş kanunundan, iş sözleşmesinden veya alt iş verenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden alt işverenle birlikte sorumlu olduğunu, Ünzile Özder isimli işçinin müvekkili şirkette çalıştığı 5 ay 25 gün karşılığı olan 2.492,57 TL'den müvekkilinin sorumlu olduğunu, bu miktarın fazlasını takip dosyasına ödediğini belirterek 14.800 TL'nin kesinti tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; alt iş verenin müteselsil sorumluluğunun alt iş verenin işçisine karşı olduğunu, davacı ile davalı idare arasında akdedilen sözleşmenin 35.(ı) ve (j), teknik şartnamenin 6.1 maddesi gereğince temizlik işçilerinin kıdem ve ihbar tazminatlarından davacı firmanın sorumlu olduğunu, davacının talebinin hukuki dayanağının bulunmadığını savunmuş, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili; alt iş verenin müteselsil sorumluluğunun alt iş verenin işçisine karşı olduğunu, davacı ile davalı idare arasında akdedilen sözleşmenin 35.(ı) ve (j), teknik şartnamenin 6.1 maddesi gereğince temizlik işçilerinin kıdem ve ihbar tazminatlarından davacı firmanın sorumlu olduğunu, davacının talebinin hukuki dayanağının bulunmadığını savunmuş, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı işçi ...in davalı ... ya ait iş yerinde 01/09/1993 tarihinden 25/06/2004 tarihine kadar değişen alt iş verenler nezdinde çalıştığı, belli dönemlerde hizmet alınan şirketlerin değişmesine rağmen ...in çalışmalarına devam ettiği ve iş akdinin davacı şirket nezdinde çalışır iken 25/06/2004 tarihinde feshedildiği, işçi tarafından açılan dava sonucu, iş mahkemesince, haksız fesih nedeniyle kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının işçiye ödenmesine karar verildiği, hizmet alınan taşeronların değişmesine rağmen işçilerin çalışmalarına aralıksız devam etmeleri halinin iş yeri devri olarak kabul edildiği, 4857 sayılı yasanın 6. maddesinde, devir tarihinde iş yerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçlarıyla birlikte devralana geçer hükmünün bulunduğu, feshe bağlı alacaklardan ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretinden devralan en son işverenin sorumlu olduğu, 1475 sayılı yasanın 14. maddesi uyarınca kıdem tazminatından devreden şirketler de kendi dönemindeki çalışma süresi ve ücreti ile sınırlı sorumluluklarının bulunduğu, somut olayda TPAO'nun sorumluluğunun dayanağının 4857 Sayılı İş Kanununun 2/6 maddesinden kaynaklandığı, burada amaçlanan sorumluluğun alt iş verene karşı olmadığı, alt iş verenin işçisi olarak çalışan işçilerin işçilik alacaklarının teminat altına alınmasını sağlayan ve yasadan doğan sorumluluk olduğu, yanların kabulünde olan 07.01.2004 tarihli temizlik ve ilaçlama sözleşmesinin 35.(ı) ve (j) maddeleri uyarınca, dava dışı işçinin müteselsil sorumlulara karşı açtığı davada hükmedilen alacağın tamamından davacı ...'in sorumlu olduğu, ...18. İcra Müdürlüğü'nün 2008/8864 numaralı dosyalarına ödemiş olduğu 14.800,00 TL nedeniyle, davalı ... tarafından, davacı hakedişlerinden yapılan 14.800,00 TL kesintinin haklı sebeplere dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alt işveren davalıya ait işyerinde son yüklenici olarak 5 ay 25 gün müddetle dava dışı işçiyi istihdam etmiştir.Bu bakımdan esasen işçiye yapılan işçilik alacağı ödemeleri bakımından çalıştırdığı süreye ilişkin kıdem ve yıllık izin ücretlerinden dolayı sorumlu olup; kendisinin son işveren olmasından dolayı ise, ihbar tazminatının tümü davacının sorumluluğundadır.Taraflar arasındaki sözleşmenin 35 (ı) ve (j) fıkralarındaki düzenleme de yine taraflar arasındaki hizmet akdinin süresiyle sınırlı olduğundan davacının bu işyerinde dava dışı işçinin çalıştırıldığı tüm dönemi kapsayacak şekilde sorumlu kılınacağı kabul edilemez.Bu bakımdan yukarıda yazılı işçilik alacaklarından kıdem ve yıllık izin ücretleri için davacının hizmet verdiği süre ile sorumlu olacağı, bunun dışında kalan dönemlere dair hakedişten yapılan kesintinin iadesi gerekeceği gözetilmeksizin davanın reddi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz eden davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine,10/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13498, Karar No: 2012/13593, Tarih: 29.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/13498 E.  ,  2012/13593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

1-Dosya içerisinde bulunan veri listesinin köye ilişkin lokal veriler olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle, ilçe genelinde geçerli olan kuru arazilerde 2011 yılına ilişkin buğday ve nohutun dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Dosya içerisine dava konusu taşınmazın takyidatsız tapu kaydının konulduğu anlaşılmaktadır. Dava konusu taşınmazın tüm takyidat ve şerhlerini gösterir biçimde tapu kaydının ilçe tapu müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29369, Karar No: 2017/710, Tarih: 24.01.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/29369 E.  ,  2017/710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Dosya kapsamına göre, Merkez Cami imamı olan yakınanın akşam namazını kıldırmak için imam odasından ayrılırken cep telefonunu 22/05/2012 günü saat 20:45'te ceketinin içinde bıraktığının, alınan TİB kayıtlarına göre yakınana ait telefon ile en son görüşmenin 22/05/2012 günü saat 20:51'de yapıldığının, suç tarihinde güneşin saat 20:33'te battığının ve TCK'nın 6/1-e. maddesi uyarınca gecenin saat 21:33'te başladığının anlaşılması karşısında, atılı suçun gündüz vakti işlendiği nazara alınmadan hükmolunan cezanın TCK'nın 143/1.maddesi ile artırılması,

2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle 18 yaşını tamamlamayan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde, hapse çevrilemeyeceği ancak aynı maddenin 11. fıkrasına göre işlem yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38771, Karar No: 2016/2720, Tarih: 16.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/38771 E.  ,  2016/2720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince tayini yerine, aynı Kanunun 125/1. maddesi ile belirlenip daha sonra arttırım yapılmış ise de, sonuca etkili görülmediğinden bozma yapılamayacağı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

5560 sayılı kanununla değişik 191/2. maddesine göre sanığa öncelikle denetimli serbestlik tedbirinin uygulaması gerektiğinden, uyuşturucu kullanma suçuna ilişkin Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/729 esas, 2012/1001 karar sayılı ilamının, tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık Yaşar Kaymaz'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına dair kısmın çıkarılması biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.