muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/15119, Karar No: 2006/14624, Tarih: 09.11.2006

Kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporuyla, dava konusu taşınmazın 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan ve 1947 yılında kesinleşen orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı, 1952 yılında çalışma yapan makiye ayırma komisyonu, yasanın öngördüğü kişilerden oluşmayıp, yasaya ve yönetmeliğe aykırı çalışmalar yapsa da, bu komisyonca dahi muhafaza makisi olarak belirlendiği, 1976 yılında 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılmışsa da, Orman Yönetiminin açtığı dava sonunda, İdare Mahkemesinin 15.01.1987 ... ve 1985/711-17 sayılı kararı ile orman niteliğini kaybetmediği ve Devlet ormanları ile çevrili olduğundan bu işlemin, iptaline karar verildiği, daha sonra 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı saptanıp, 2896 ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince, orman rejimi dışına çıkarma işleme sadece Hazine adına yapılacağından, bu tür yerlerin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla da edinilemeyeceği, orman ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulaması yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmü bulunmadığı, aksine 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ve 2981 Sayılı Yasanın 3290 Sayılı Yasa ile değişik Geçici 2. maddesinin (e) bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 ... ve 1995/13-51 sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 ... ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararı ile kabul edilen "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024. (932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğinde olduğu" Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler özel yasalarına tabi olduğu, H.G.K'nun 24.03.1999 ... 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 ... 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmünde olacağı, bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamayacağı, yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine verdiği (M.Y

.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamayacağı, yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine verdiği (M.Y.- Md. 1025.(933)), H.G.K.’nın 21.02.1990 ... 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 tarih 1999/1-302 Esas 1999/258 K. aynı tarih 1999/1-304 Esas 1999/260 K. ve 30.06.1999 tarih 1999/1-544 Esas 1999/561 Karar Sayılı ilamlarında kabul edildiği gibi, Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmadığı gözetilerek, davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik yoktur ancak, dava ... Köyü 27532 ada 1 sayılı parsele ilişkin

açıldığı, yargılama bu parsele ilişkin yapılıp karar dahi bu parsel için verildiği halde hüküm fıkrasında ikinci satırda “... 27532 ada 2 parselin” denmesi doğru değilse de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasında yer alan “... 27532 ada 2 parselin” cümlesi kaldırılarak; bunun yerine, “... 27532 ada 1 parselin” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden gerçek kişilere yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 09.11.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11239, Karar No: 2015/6979, Tarih: 09.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/11239 E.  ,  2015/6979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar ve davalı .... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kendisi ve kızının bir otelde konakladıklarını ve kızı .... 12/07/2008 tarihinde tatil için davalının işletmekte olduğu ... Hotel'de davalının işçisi olan diğer davalı ...'in yaptığı ateş şovu esnasında tamamen dikkatsiz ve sorumsuz bir biçimde gösteri yapmasından dolayı vücudunun çeşitli yerlerinde 1. ve 2. derece yanığa maruz kaldığını, bu kazadan dolayı davalı ... hakkında Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/650 E sayılı dosyası ile dava açıldığını, yapılan yargılamada davalı Varol’un tam ve asli kusurlu bulunarak mahkumiyetine karar verildiğini, diğer davalı Ünto Tur Ltd. Şti'nin de işveren olması nedeniyle müteselsil sorumlu olduğunu, müvekkili küçük Tutku'da 1. ve 2. derece yanıklar bulunduğunu, küçük Tutku ve kendisinin kazadan dolayı psikolojik travma geçirdiklerini, halen olayın şokunu atlatamadıklarını belirterek küçük Tutku için 1.000 maddi, 40.000TL manevi, kendisi için 20.000TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, açılan maddi ve manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne kısmen reddine, davacı ... . için 500,00 TL maddi tazminatın, davacı . .. için 3.000,00 TL manevi tazminatın, Annesi .... için 2.000,00 TL manevi tazminatın, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin REDDİNE karar verilmiş; hüküm davacılar ve davalı .... Tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların tüm, davalı.....'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların tüm, davalı.....'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2. Davacı, kendisi ve kızının 12.07.2008 tarihinde . . ... otelinde konakladıkları sırada, davalı animatör tarafından yapılan ateş şovu esnasında kızının davalının kusuru neticesi yandığını beyanla maddi ve manevi tazminat istemiş olup, davalılar ise kusurlu olmadıklarından küçüğün vücudundaki yanıkların ciddi boyutta olmadığından bahisle davanın reddini dilemişlerdir. Mahkemece, kararın gerekçesinde de anlatıldığı üzere davacıların maddi zarara ilişkin somut bir delil sunamadıkları buna rağmen takdiri olarak 500,00 TL maddi tazminata hükmedildiği anlaşılmaktadır. Oysa ki olayda davacıların maddi bir zarara uğradıklarının kabulü için davacılar tarafından maddi zarar kalemlerini gösteren somut delillerin mahkemeye ibraz edilmesi gerekmektedir. Bu hususta ispat yükü davacı tarafta olup somut olayda, davacılar tarafından her hangi bir delil sunulmadığından maddi tazminatın koşullarının oluşmadığının kabulü ile mahkemece, maddi tazminat yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı I şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacıların tüm, davalı .....'nin 2. Bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı .... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacı ve davalı ....i.'ye iadesine, 09.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7670, Karar No: 2013/7238, Tarih: 21.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/7670 E.  ,  2013/7238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2817, Karar No: 2014/19330, Tarih: 20.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/2817 E.  ,  2014/19330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;... Arı...Ltd. ticari ünvanlı şirkette pazarlama-satış yetkilisi olarak çalıştığı bildirilen ve tanık (araç sürücüsü)... ile Doğu-Güneydoğu pazarlama turuna çıkan şikayetçinin Erzurum'dan Van'a giderken Ağrı'da mola verdiklerinde; "pazarlama işi yaptıklarını söyleyen" önceden tanımadıkları belirtilen sanıklar ... ve Fesih ile muhatap olduklarında; sanıkların tur aracında varolan tüm mala (ballara) bedelini peşin-nakit vereceklerini söyleyip alıcı olmaları, şikayetçinin alışverişe ikna edilmesini sağlamalarını müteakip, araçtan malın indirilmesi sonrası kendilerinden para talep edildiğinde, akrabamızdan-arkadaşımızdan, alacaklı olduğumuz kişilerden temin edip vereceğiz şeklinde oyalayıcı sözler sarfetmeye başlamaları, sözde nakit temin etme çabaları esnasında "dünya hali" diyerek dosyada fotokopisi bulunan 05/09/2005 düzenleme 07/09/2005 vade tarihli 16.295 TL bedelli (borçlusu sanık ... kefili sanık ... olan) bonoyu imzalayıp vermeleri ve fakat vaatlerini yerine getirmeyip, indirilmiş malların yerlerini de değiştirerek çeşitli bahanelerle ortadan kaybolmaları eylemlerinin "dolandırıcılık" suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamalarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5794, Karar No: 2019/867, Tarih: 18.02.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/5794 E.  ,  2019/867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme

HÜKÜM : Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.11.2017 tarihli ve 2017/1 esas 2017/323 sayılı sanık ...'ın TCK'nin 82/1-d, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ve hak yoksunluğuna, diğer sanıkların beraatine ilişkin hükmünün istinaf talebinin esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yokluklarında kurulan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25/01/2018 tarihli, 2018/95 esas ve 2018/198 karar sayılı kararının vekilleri bulunmayan katılanlar ... ve ...'a tebliğ edilmediği anlaşılmakla, söz konusu kararın belirtilen katılanlara tebliği ve hükmü temyiz etmeleri halinde düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte Dairemize iadesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/02/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2204, Karar No: 2024/6099, Tarih: 20.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2204 E.  ,  2024/6099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/424 Esas, 2023/538 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesinin 01.03.2023 Tarihli ve 2023/97 Esas, 2023/117 Karar Sayılı Kararı

Davalılar tarafından İzmir ili Urla ilçesi Şirinkent Mahallesi 3926 ada 3 parselde kayıtlı, I Blok, 1. Kat, 1 nolu taşınmaz yönünden süresinde yetki itirazında bulunulduğu anlaşılmakla anılan taşınmaz hakkında yetki itirazının yerinde olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Urla 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.11.2023 Tarihli ve 2023/424 Esas, 2023/538 Karar Sayılı Kararı

Tasarrufun iptali davalarında 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 12 nci maddesi hükmünün uygulanmasının mümkün olmadığı, kaldı ki somut olayda da birden fazla davalı aleyhine dava açıldığı, bu davalılar arasında da zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğu, bütün davalılar tarafından yapılan bir yetki itirazının da bulunmadığı, yetki itirazının da yapılmamış sayılacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 19 uncu maddesine dayalı muvazaalı işlemin iptali istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Kanunu’nun 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6098 sayılı Kanun'un “Sözleşmelerin yorumu, muvazaalı işlemler” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir;

“Bir sözleşmenin türünün ve içeriğinin belirlenmesinde ve yorumlanmasında, tarafların yanlışlıkla veya gerçek amaçlarını gizlemek için kullandıkları sözcüklere bakılmaksızın, gerçek ve ortak iradeleri esas alınır. Borçlu, yazılı bir borç tanımasına güvenerek alacağı kazanmış olan üçüncü kişiye karşı, bu işlemin muvazaalı olduğu savunmasında bulunamaz.

”

3. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun (2004 sayılı Kanun)“İadenin şümulü” başlıklı 283 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir;

“Davacı, iptal davası sabit olduğu takdirde, bu davaya konu teşkil eden mal üzerinde cebri icra yolu ile, hakkını almak yetkisini elde eder ve davanın konusu taşınmazsa, davalı üçüncü şahıs üzerindeki kaydın tashihine mahal olmadan o taşınmazın haciz ve satışını istiyebilir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un“Yetki” başlıklı 6 ncı maddesinini birinci fıkrası şöyledir:

"Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

5. 6100 sayılı Kanun’un “Haksız fiilden doğan davalarda yetki” başlıklı 16 ncı maddesi şöyledir:

4. 6100 sayılı Kanun'un“Yetki” başlıklı 6 ncı maddesinini birinci fıkrası şöyledir:

"Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

5. 6100 sayılı Kanun’un “Haksız fiilden doğan davalarda yetki” başlıklı 16 ncı maddesi şöyledir:

“Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.”

6. 6100 sayılı Kanun'un "Davalının birden fazla olması hâlinde yetki" başlıklı 7 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

"Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır."

7. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

8. 6100 sayılı Kanun'un “Mecburi dava arkadaşlarının davadaki durumu” başlıklı 60 ncı maddesi şöyledir.

“Mecburi dava arkadaşları, ancak birlikte dava açabilir veya aleyhlerine de birlikte dava açılabilir. Bu tür dava arkadaşlığında, dava arkadaşları birlikte hareket etmek zorundadır. Ancak, duruşmaya gelmiş olan dava arkadaşlarının yapmış oldukları usul işlemleri, usulüne uygun olarak davet edildiği hâlde duruşmaya gelmemiş olan dava arkadaşları bakımından da hüküm ifade eder.”

C. Değerlendirme

“Mecburi dava arkadaşları, ancak birlikte dava açabilir veya aleyhlerine de birlikte dava açılabilir. Bu tür dava arkadaşlığında, dava arkadaşları birlikte hareket etmek zorundadır. Ancak, duruşmaya gelmiş olan dava arkadaşlarının yapmış oldukları usul işlemleri, usulüne uygun olarak davet edildiği hâlde duruşmaya gelmemiş olan dava arkadaşları bakımından da hüküm ifade eder.”

C. Değerlendirme

1. Davacının iddiasını kanıtlaması halinde iddianın taşınmazın aynına ilişkin olmadığı, alacağın tahsiline yönelik bulunduğu da gözetilerek 2004 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uygulanarak iptal ve tescile gerek olmaksızın davacının taşınmazların haciz ve satışını isteyebilmesi yönünden hüküm kurulması gerekecektir. İptal davaları ayni hakka değil kişisel hakka dayanan davalardan olduğundan davanın konusu taşınmaz bile olsa 6100 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin uygulanma imkânı yoktur. 2004 sayılı Kanun'un 282 nci maddesi gereğince davalı borçlu ile doğrudan veya dolaylı işlem yapan üçüncü kişiler arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan ve zorunlu dava arkadaşları usul işlemlerini birlikte yapmak zorunda olduklarından yetki itirazının davalılarca birlikte ileri sürülmesi gerekir. Yalnız bir davalı tarafından ileri sürülen yetki itirazı hukuki sonuç doğurmaz.

2. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

3. Somut olayda; Ecehan... ile ... vekili tarafından verilen cevap dilekçesinde hem genel yetkili davalıların yerleşim yeri İzmir, hem de şayet tercih edilip üstün görülecekse kesin yetki kuralı gereği taşınmazın bulunduğu yer Urla/İzmir mahkemelerinin yetkili olduğunun belirtildiği dolayısıyla yetki itirazının 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinin 3 üncü fıkrasına aykırı olduğu, ... vekili tarafından verilen cevap dilekçesinde taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi olan Urla Mahkemelerinin yetkili olduğu ileri sürülmüş ve davalının yerleşim yerinin Karşıyaka/İzmir olduğu tespit edilmiş, yerleşim yeri ... olan diğer davalı ... vekili tarafından verilen cevap dilekçesinde ise taşınmazın bulunduğu Urla Mahkemelerinin kesin yetkili olduğu belirtilmiş olup zorunlu dava arkadaşı olan davalılarca birlikte ileri sürülen yetki itirazının bulunmadığı anlaşıldığına göre, davanın ilk açılan yer mahkemesi olan Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2148, Karar No: 2016/3804, Tarih: 12.04.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/2148 E.  ,  2016/3804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

TCK'nın 257. maddesi genel, tali ve tamamlayıcı bir hüküm olup görevi kötüye kullanma suçunun oluşumu için eylemin Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanmamış olması gerektiği, ...ilçesi,... Belediyesi belediye başkanı olan sanığın ... Köyü ve Civarı S.S. Üretim Pazarlama Tüketim Kooperatifi adına tapuda kayıtlı taşınmazlar üzerinde bulunan su kaynağının oluşturduğu göl ve çevresinde bulunan arazideki ağaçları kestirip, bu ağaçlara ait odunları yakacak olarak kullanmak amacıyla belde sakinlerine dağıttığı, yine aynı taşınmazlar üzerine balık tesisi kurmak amacıyla göletin yanına betonarme havuzlar ve tek katlı kargir bir bina yaptırdığı, suça konu taşınmazlarda belirtilen faaliyetlere başlanmadan önce kooperatifin yetkili organlarından alınmış bir kararın da olmadığı anlaşılan olayda; eyleminin TCK'nın 154/1. maddesinde tanımlanan hakkı olmayan yere tecavüz suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde görevi kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 30/05/2009 ile 08/10/2009 tarihleri arası yerine 30/05/2010 olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,

Suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 12/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.