muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17026, Karar No: 2019/1633, Tarih: 11.03.2019

dayandıkları tapu kayıtlarının hukuki değerlerini korudukları ve gayrisabit hudutlu olmaları sebebiyle de miktarlarıyla geçerli olacakları göz önünde tutulmalı, aynı yere ilişkin hukuki değerini koruyan birden fazla tapu kaydının bulunması halinde önceki tarihli tapu kaydına değer verileceği unutulmamalı, tarafların dayandıkları tapu kayıtlarının hark sınırının ortak diğer iki sınırının farklı olması ve davacı tapusunun sınır olarak davalı tapusunu okuması nedeniyle bu tapu kayıtlarının aynı taşınmaz içerisinde farklı bölümlere ait olabileceği göz önünde tutulmalı, tarafların dayandıkları tapu kayıtlarının kapsamı dahilinde kalan kısımlar yönünden tüm tapu malikleri adına payları oranında, tapu malikleri arasında taksim ya da pay devri gibi bir durum bulunması halinde ise bunların sonucuna göre tescil kararı verilmeli, çekişmeli taşınmazların kısmen veya tamamen tapu kayıtlarının kapsamı dışında kalmaları halinde ise bu kısımlar yönünden toprak tevzi çalışmalarındaki duruma ve yukarıda belirtilen şekilde yapılacak mera araştırmasının sonucuna göre değerlendirme yapılmalı, bundan sonra da toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir

Mahkemece bu hususlar göz önüne alınmaksızın eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, çekişmeli 4 parsel sayılı taşınmazın tespit maliklerinden Dede kızı Ayşe’nin kim olduğu, sağ olup olmadığı, ölü ise mirasçılarının kimler olduğu araştırılıp yöntemince taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesi de isabetsiz olup, davalıların temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13404, Karar No: 2012/15869, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/13404 E.  ,  2012/15869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalı borçluya ait dava tarihine göre güncel borç miktarını gösterir belgenin temin edilerek dosya içine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10797, Karar No: 2018/2908, Tarih: 18.04.2018

**5. Ceza Dairesi         2014/10797 E.  ,  2018/2908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, müştekinin adresine giderek haber kağıdını kapısına yapıştırmış olması ve bir alt sokakta oturan ... isimli komşunun bulunması da gözetilerek leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi katılanın temyiz itirazları da yerinde görülmediğinden reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 18/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8907, Karar No: 2017/1439, Tarih: 21.03.2017

**(Kapatılan)21. Ceza Dairesi         2016/8907 E.  ,  2017/1439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Mahkumiyet

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.1993 gün ve 187/227 sayılı kararında açıkladığı üzere tür ve miktarı itibariyle kesin olan kararların suç vasfına yönelik temyizi halinde Yargıtay’ca inceleme yapılmasının olanaklı bulunması karşısında, tebliğnamedeki red isteyen görüşe iştirak edilmeyerek Cumhuriyet savcısının suç vasfına yönelik temyiz itirazlarına yönelik yapılan incelemede;

Sanığın 2011 yılı mazot, gübre, toprak analizi desteği almak için üzerine kayıtlı taşınmazları fiilen ekip biçmediği halde ekip biçtiğini beyan ederek köy muhtarı ve köy azasının imzasını taşıyan içerik itibariyle sahte arazi bilgileri formlarını İlçe Tarım Müdürlüğü’ne ibraz etmek suretiyle Ziraat Bankası Finike şubesinden tarımsal destekleme parası almaktan ibaret eyleminin resmi belgede sahtecilik suçuna vücut verdiği ve TCK.nın 204/1, 43. maddeleri kapsamında kaldığı gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan anılan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanık hakkındaki infazın durdurulmasına 21.03.2017 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan TCK'nın 206/1, 43, 62, 52. maddeleri gereğince doğrudan 1860 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, kararın bozulmasına ilişkin gerekçeye aşağıdaki sebeplerle katılma olanağı bulunmamıştır.

1-Sanık hakkında TCK'nın 206/1. maddesi uyarınca doğrudan adli para cezası uygulanmış olması karşısında 5320 sayılı Yasanın geçici 2. maddesi uyarınca doğrudan hükmolunan 3000 TL ve altındaki adli para cezalarının kesin nitelikte olup temyizinin mümkün olmaması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek suç vasfı sebebiyle kararın bozulması olanaklı değildir.

2-Sanığın, taşınmazlarda ekim-dikim yapmadığı halde yapılmış gibi gösterip 04.03.2012 tarihinde 1262.08 TL tarımsal destekleme parası aldığı iddia ve kabul olunan olayda, taşınmazlara ilişkin beyanların gerçeğe aykırı olduğunun anlaşılması karşısında, destek ödemesine dayanak 5488 sayılı Tarım Kanunu ile ilgili yönetmelik ve tebliğ hükümlerinin incelenerek ve fiili uygulama sorularak beyan edilen ve sunulan belgelerin kurum tarafından mutaden araştırılıp araştırılmadığının belirlenerek sanığın hukuki durumunun buna göre tesbiti yapılmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan TCK'nın 204/1. maddesi gereğince açılan davanın yerel mahkemece yapılan yargılaması sonunda, 04.11.2013 tarih ve 2013/85-267 sayılı kararı ile sanığın fiilinin yalan beyanda bulunmak suçunu oluşturduğunun kabulü ile TCK'nın 206/1, 43, 62, 52 maddeleri gereğince 1860 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, Cumhuriyet savcısının itirazı üzerine itiraz mercii Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.01.2014 tarih ve 2014/78 D.iş sayılı kararı ile suçun TCK'nın 204/1. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gerekçesiyle kaldırıldığı bunun üzerine dosyanın yeniden esasa kaydedilerek temyize konu kararın verildiği görülmüştür.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, koşulları 5271 sayılı CMK'nın 231/6. maddesinde açıklanmıştır. Bunlar:

a) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmaması,

b) Sanığın, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması,

c) Uğranılan zararın iade veya tazmininden ibarettir.

Yerel mahkemece CMK'nın 231/6. maddesinde gösterilen üç unsur gösterilmek suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı vermiştir.

İtiraz merciilerinin ancak, CMK'nın 231/6. maddesinde gösterilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşulları yönünden inceleme yapması olanaklıdır. Suç niteliği yönünden, itiraz merciinin değerlendirme ve karar yetkisi bulunmamaktadır.

Diğer yandan CMK'nın 271/ 2. maddesi uyarınca itirazı yerinde gören mercinin aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar vermesi gereklidir.

Bu itibarla, itiraz merciinin CMK'nın 231/6. maddesine aykırı şekilde vermiş olduğu kaldırma kararı üzerine yeniden dosyanın esasa kaydı ile duruşma açılması ve hüküm kurulması yasaya aykırı olup yok hükmündedir.

4- Kabule göre de, itiraz öncesi ve sonrası kurulan hükmün aynı nitelikde olup, ilk hükümde şartlar oluştuğu belirtilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilirken, temyize konu kararda yasada yer almayan itiraz mercinin kaldırma kararı gerekçe gösterilmek suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle çelişki yaratılması.

Yukarıda belirtilen gerekçelerle hükmün bozulması kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılma olanağı olmamıştır.

KARŞI OY

Yukarıda belirtilen gerekçelerle hükmün bozulması kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılma olanağı olmamıştır.

KARŞI OY

26.06.2012 tarihli dilekçe ile köy muhtarı İsmail Denizkuşu tarafından köy yolunun kullanımına ...'nun engel olduğu yönündeki şikayeti üzerine kaymakamlık aracılığı ile başlatılan inceleme sonucu adı geçenin 2011 yılına ait mazot ve doğrudan gelir desteği talep belgesindeki bir kısım taşınmazlara ait beyanların gerçeğe aykırı olduğunun anlaşılması karşısında; destek ödemesine dayanak 5488 sayılı Tarım Kanunu ilgili Yönetmelik ve Tebliğ hükümleri incelenerek belgelerin ibraz edildiği il / ilçe Tarım Müdürlüğünden fiili uygulama süreci sorularak çiftçilerin beyan ve sunduğu belgelerinin kurum tarafından mutaden araştırma durumu olup olmadığının belirlenmesi gerektiği, mahkemece bu yönü eksik hüküm kurulduğu kanaatiyle sayın çoğunluğun eylemin doğrudan resmi evrakta sahtecilik suçunu oluşturduğuna dair bozma gerekçesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/3942, Karar No: 2020/4067, Tarih: 23.09.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/3942 E.  ,  2020/4067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkeme kararı ve temyiz dilekçesi davalıya usulsüz tebliğ edilmiş, bu nedenle 19.12.2018 tarihli ilamımızla usulüne uygun tebliğin sağlanması için mahkemenize iade kararı verilmiştir. Bu defa davalı ...'in mernis adresi olarak tespit edilen "DurasıIlı Mah. Bilgi Sk. No:l-5 No:4 Salihli Manisa" adresine karar ve temyiz dilekçesi mernis şerhli olarak TK 35. maddeye göre 03.10.2019 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Dosyada daha önceden bu adrese yapılıp da bila ikmalen iade edilen bir tebligat bulunmamaktadır. Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır (Teb. K. m, 10/1). Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar (Teb. K. m. 10/2). Bu bakımdan mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin tebligat zarfında mernis adresi olduğu belirtilmeksizin davalının bilinen adresine tebliğ için gönderilmesi, şayet tebligatın yapılamaması halinde Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesi uyarınca sistemdeki adresin bilinen son adres olduğu kabul edilerek buna göre mernis adresi olduğu belirtilerek tebligatın çıkarılması gerekmekte olduğundan, bu haliyle davalıya yönelik tebligat geçersizdir. Açıklanan sebeple mahkeme kararı usulüne uygun şekilde davalıya tebliği sağlanarak onun yönünden de temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi 23.09.2020 (Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2009/349, Karar No: 2009/358, Tarih: 15.07.2009

**Hukuk Genel Kurulu         2009/20-349 E.  ,  2009/358 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2009/20-349

KARAR NO : 2009/358

MAHKEMESİ : Balıkesir 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11.03.2009

NUMARASI : 2009/73 E-2009/89 K.

Taraflar arasındaki “Tapu iptali ve tescil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Balıkesir 2.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 13.11.2007 gün ve 2006/331 E.,2007/339 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay  20.Hukuk Dairesinin 13.10.2008 gün ve 2008/10031-12843 sayılı ilamı ile; (….... Köyü 110 ada 92 parsel sayılı 7150,07 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, öncesinin orman olduğu, nitelik kaybı nedeniyle 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu orman rejimi dışına çıkarıldığından Hazine adına tesbit ve tescil edilmiştir. Davacı, taşınmazın kendisine ait tapu kaydı kapsamında kaldığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin  davacı S.K..adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Orman Yönetimi ve Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 2/B madde sahasında kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 3116 Sayılı Yasaya göre 19.07.1947 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 3402 Sayılı Yasaya göre 02.07.1996 tarihinde yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Yörede 1947 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidinde o tarihte yürürlükte bulunan 1940 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 38. maddesine göre taşınmazın fiili durumunun belirlenmesi ile yetinilerek taşınmaz orman olarak tahdit sınırları içinde bırakılmış ve dava açılmadığından kesinleşmiştir.

Yörede 1947 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidinde o tarihte yürürlükte bulunan 1940 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 38. maddesine göre taşınmazın fiili durumunun belirlenmesi ile yetinilerek taşınmaz orman olarak tahdit sınırları içinde bırakılmış ve dava açılmadığından kesinleşmiştir.

Davacının dayandığı tapu kaydı, orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten önce Hazine ve Orman Yönetiminin taraf olmadığı hasımsız olarak açılan Balıkesir Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.12.1946 gün ve  632-1145 sayılı tescil ilamıyla oluşturulmuş ve Şubat 1947 tarih 21 numarada 6 dönüm olarak tescil edilmiştir. Tescil ilamına ekli bir krokinin bulunmadığı ve yüzölçümünün tahmini olarak yazıldığı anlaşılmaktadır. Orman Yönetimi ve Hazinenin taraf olmadığı dava sonucu oluşturulan tapu kaydı bu yönetimleri bağlamayacağı gibi, orman kadastrosu tescil kararından sonra  19.07.1947  tarihinde  ilan  edilerek  kesinleşmiş  olduğundan kesinleşen orman sınırları içerisinde kalan tapu kaydına ve mahkeme kararına değer verilemez. Çekişmeli taşınmazın dört tarafı Yarımca-Göktepe Devlet Ormanı ile çevrilidir. Dört tarafı orman  alanı ile  çevrili olan  bir  yer, öncesi  orman  olmasa  dahi,  nitelik  kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılamaz. Nevar ki; bu durumu gözönünde bulundurmayan orman kadastro komisyonu 1996 yılında II poligon numarası verilerek 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Maliye Hazinesi adına yasaya aykırı olarak orman rejimi dışına çıkartılmıştır. 6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesi uyarınca orman içi açıklıkların özel mülk olarak kişiler adına tescil edilemeyeceği ve özel mülke dönüştürülemeyeceği hükmü karşısında, biran için taşınmaz, 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılmamış olduğu düşünülse dahi kişiler adına özel mülk olarak tescili mümkün değildir. Kaldı ki; taşınmaz orman sınırı içindedir ve 1996 yılında orman rejimi dışına çıkartılmıştır. Orman rejimi dışına çıkartılan yerlerin Anayasanın 169-170.maddesi hükümlerine göre değerlendirileceğinden kişiler adına tescili olanağı bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; tapu iptali ve tescil davasının reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalılar vekilleri

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Hal böyle olunca; tapu iptali ve tescil davasının reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalılar vekilleri

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 19.07.1947 tarihinde 3116 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu yapılmış olup, bu çalışma sırasında taşınmazın tapuda kayıtlı ilk maliki hükmen tescil sonucu 1946 yılında  edinmiş olduğu tapu kaydını ibraz etmemiş olduğundan o tarihte yürürlükte bulunan 1940 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 38. maddesine göre taşınmazın fiili durumunun belirlenmesi ile yetinilerek taşınmaz orman olarak tahdit sınırları içinde bırakılmış ve bu işleme karşı dava açılmadığından tahdit kesinleşmiştir.

Dava konusu taşınmazın orman tahdidi içerisinde kaldığı kabul edildiğine göre, 3402 Sayılı Yasaya göre yapılan aplikasyon ve 2/B uygulamalarında taşınmazın öncesi tapulu olsun veya olmasın, tahdit dışına çıkarma işlemi Hazine adına yapılacağından taşınmazın öncesinin tapulu olması sonuca etkili değildir.

O halde Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının iadesine, 15.07.2009 gününde, oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19235, Karar No: 2017/2125, Tarih: 23.02.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/19235 E.  ,  2017/2125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın suça konu adreste ikamet ettiğinin gerek kendi ifadesi gerekse dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, sanığın suça konu yerde ne zamandan beri kaçak su kullandığı tespit edildikten sonra suç yerinde keşif yapılarak bilirkişi marifetiyle hesaplanacak vergili ve cezasız kullanım miktarının sanığa tebliğ ve ihtar edilmesi, sanığın kurum zararını gidermesi hususunda kendisine makul bir süre tanınması, sonuca göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.02.2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6222, Karar No: 2018/7462, Tarih: 22.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/6222 E.  ,  2018/7462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan ... Demir ve Çelik Fabrikaları T.A.Ş. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun ve de takdire dayalı bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümler açısından yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayla ilgili olarak indirim yapılması yönünde verilen bozma ilamına her ne kadar uyma kararı verilmişse de sanıklar hakkında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmeden, yargılama davasında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan ...Demir ve Çelik Fabrikaları T.A.Ş. vekilinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.