muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/23798, Karar No: 2013/5469, Tarih: 12.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/23798 E.  ,  2013/5469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkumiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde sanığın yararlandırılmasını sağlamak, daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olacağından, sanık ... hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, kalkışma aşamasında kalan yağma eyleminde koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek sanıklar hakkında cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde “ müteselsilen tahsiline” biçiminde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “sanıklardan müteselsilen alınmasına” ilişkin bölüm çıkarılarak, “sanıklardan neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına” karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15793, Karar No: 2012/3763, Tarih: 14.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/15793 E.  ,  2012/3763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 24/02/2010 gün ve 2010/19482- 2221 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli ... köyü 113 ada 5 parsel (4356 m2) hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazın kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tespitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14 ve 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı peşin temyiz harcının istek halinde iadesine 14/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/396, Karar No: 2014/22601, Tarih: 12.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/396 E.  ,  2014/22601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin, eksik incelemeye, tanık Mehmet Erbek'in beyanlarının dikkate alınmadığına ilişkin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ölen ...'in olay tarihinde meskun mahaldışında, gece aydınlatma bulunmayan, dubalarla ayrılarak 2 yönlü olarak trafiğe açılan 7 metre genişliğinde, eğimsiz ve düz yolda Ankara istikametine seyrederken, otomobilin arkasına takılı olan römork lastiğinin fırlaması nedeniyle yolun sağına park ederek, yanında bulunan ... ile birlikte fırlayan lastiği aramak için yolun karşı tarafına geçtiği, tanık ...'in lastiğin bulunduğunu bildirmesi üzerine, tanığın yanına doğru gelirken, beyaz kupalı bir tır'ın ölen ...'e çarparak 200 metre ileride durduğu, ölenin yolun sağında orta refüje yakın, hatta ayakları orta refüj içinde olması nedeniyle tekrar arabalar tarafından ezilip parçalanmaması için tanık tarafından çekildiği sırada, ikinci bir tır'ın geçerek ilerideki tır'ın arkasında durduğu, tanığın araçlara doğru koştuğu, ancak tırların hareket etmesi nedeniyle plakasını alamadığını bildirmesi kantar kamera kayıtlarından, olay tarihinde arka arkaya geçen tırlardan birinin ..., diğerinin sanık tarafından kullanıldığının tespit edildiği, sanığın savunmasında da olay yerinden geçtiğini, ancak çarpmadığını savunmasına rağmen, kamyonda doku örneklerinin bulunması, sanığın öndeki kamyonun kendisi tarafından kullanıldığı şeklindeki beyanı, tanık ... tarafından tırların teşhis edilmesi, sanığın savunması ve tanıklar ... , ..., ... ve ...'ın beyanları bir bütün olarak birlikte değerlendirildiğinde, suçun sanık tarafından işlendiği anlaşılmakta ise de olayın meskun mahal dışında, aydınlatma olmayan yerde olduğu ve kaza tespit tutanağına göre belirlenen çarpma noktası dikkate alındığında, olayda sanığın kusuru bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerekirken, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığından bahisle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca sanık hakkında beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. bendinde yer alan, “sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olmadığından CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca BERAATİNE” ibarelerinin hükümden çıkartılarak, yerine “yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca BERAATİNE” yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan beraate ilişkin hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/419, Karar No: 2015/1944, Tarih: 26.05.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/419 E.  ,  2015/1944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen 27.01.2013 tarihli raporda, emvalin balta ile kesilmiş olduğunun belirtilmesine göre sanık hakkında 6831 sayılı Kanunun 91/4. maddesinin uygulanması,

2- Suç tarihinde yürürlükte olan Kanun hükümleri ile sonradan yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun hükümleri açısından denetime elverecek şekilde lehe-aleyhe karşılaştırması yapılmadan yazılı şekilde 5728 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Kanunun 91. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri ile tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6944, Karar No: 2019/7555, Tarih: 17.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/6944 E.  ,  2019/7555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Tapuda kayıtlı olan ...beldesi,... mahallesi, 565 parsel sayılı 2690 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 5304 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 3402 sayılı Kanunun 22. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi hükmüne göre yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işleminde, 112 ada 7 parsel sayısı, 2646,19 m² yüzölçümü ve yeni haritası ile malik hanesi ''Tapu kütüğünde olduğu gibi'' şeklinde tespit edilmiş, 3402 sayılı Kanunun 11. maddesine göre 21/03/2012 ilâ 19/04/2012 tarihleri arasında ilân edildiği tutanak arkasına yazılmıştır

Davacı ... Yönetimi dava dilekçesinde özetle; ... ili,... ilçesi, ...beldesi,... mahallesinde 3402 sayılı Kanunun 22/a maddesine göre yapılan uygulama çalışmaları sırasında 112 ada 7 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına tespit edildiğini, yine aynı bölgede 26/11/1987 tarihinde askı ilanına çıkarılarak kesinleşen orman kadastro çalışmaları yapıldığını, Kadastro Müdürlüğünün sayısal ortamdaki orman sınır hatları ile kadastro çalışmaları sırasındaki orman sınır hatlarının uyuşmadığını ve ormanlık alanlarda azalma olduğunu ileri sürerek, 112 ada 7 parsel sayılı taşınmazın orman tahdit sınırları içinde kalan bölümüne ilişkin tespitin iptaline ve orman vasfıyla Hazine adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın fen bilirkişisi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 461,02 m²’lik kısmının orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, (B) harfi ile gösterilen 2185,17 m²’lik kısmının tapu kaydında olduğu gibi tapuya tesciline karar verilmiş, karar davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın fen bilirkişisi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 461,02 m²’lik kısmının orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, (B) harfi ile gösterilen 2185,17 m²’lik kısmının tapu kaydında olduğu gibi tapuya tesciline karar verilmiş, karar davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan Yargıtay....Hukuk Dairesinin 2013/8999 E.- 2014/572 K. sayılı ilamın ile; "Mahkemece, çekişmeli parselin yenilemeden önceki tutanak ve haritaları ile yenilemeden sonraki çapı haritası ve tutanağı getirtilerek, harita ve jeodezi uzmanı bilirkişi vasıtasıyla keşif ve inceleme yapılarak, yapılan çalışmanın 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesiyle 29.11.2006 gün ve 26361 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Usûl ve Esaslara İlişkin Yönetmeliğe göre yapılacak çalışmalara ilişkin yönetmelik hükümlerine uygun çalışma yapılıp yapılmadığı saptanmalı, bu konuda bilirkişiden bilimsel verileri içeren rapor alınmalı, şayet yapılan çalışmaların kanun ve yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu belirlenirse, bu aykırılıkları giderecek hüküm kurulmalı, çalışmanın kanun ve yönetmelik hükümlerine uygun yapıldığı saptanırsa, Orman Yönetiminin bu yöne temas eden davasının reddine ve düzeltme işleminin tapuya aynen aktarılmasına karar verilmeli, dava dilekçesinde aynı zamand

taşınmazın kesinlemiş orman kadastrosu sınırları içinde kalan Devlet ormanı olduğu iddia edildiğinden, bu davada kadastro mahkemesinin görevli olmadığı gözetilerek, tasarrufa ilişkin bu dava yönünden görevsizliğe karar verilmelidir." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Kadastro mahkemesince, davacı ... Yönetiminin mülkiyete ilişkin talebi yönünden davanın tefriki ile yeni bir esasa kaydına karar verildikten sonra, davacı ... Yönetiminin uygulama kadastrosuna yönelik açmış olduğu davanın reddine, bu taşınmazın uygulama tutanağındaki gibi tapu kütüğüne aynen aktarılmasına karar verilmiş, karar davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yenileme kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 17.04.1979’da ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2. madde uygulamaları ile 1987 yılında yapılarak kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde çalışmaları bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu çalışmaları ise 1968 yılında gerçekleştirilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uyulan bozma kararı uyarınca işlem yapıldığına, 3402 sayılı Kanunun 22/2-A maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosunun kanun ve yönetmelik hükümlerine uygun olduğuna, tapu iptali ve tescil talebi hakkında tefrik kararı verilerek ayrı bir esasa kaydedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uyulan bozma kararı uyarınca işlem yapıldığına, 3402 sayılı Kanunun 22/2-A maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosunun kanun ve yönetmelik hükümlerine uygun olduğuna, tapu iptali ve tescil talebi hakkında tefrik kararı verilerek ayrı bir esasa kaydedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak karar tarihinden sonra, 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi ile ..., 02/07/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır, hükmü gereğince Orman Yönetiminin açtığı dava nedeniyle aleyhine harçlara hükmedilmesi hatalı olup bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Bu sebeple; ilk derece mahkemesi hükmünün harçla ilgili 2. bendinin hükümden çıkarılarak yerine “2-Davacı ... Yönetimi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına'' yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 17/12/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13868, Karar No: 2013/22935, Tarih: 18.06.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/13868 E.  ,  2013/22935 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/13868

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 37/son maddesi gereğince, kesinleşen işletme projeleri ile kat malikleri kurulunun işletme giderleri ile ilgili kararları, İİK'nun 68/1.maddesinde yazılı belgelerden sayılır. Anılan madde hükmüne göre işletme giderleriyle ilgili kat malikleri kurulu kararının takip konusu yapılabilmesi için ilgilisine tebliğine de gerek bulunmamaktadır. Kat malikleri kurulu kararları, sulh hukuk mahkemesince iptal edilmediği sürece yukarıda açıklanan geçerliliğini ve etkinliğini korur. Anılan kararların geçerli olup olmadığı ise, yine genel mahkemece yapılacak yargılamada tartışılması gereken hususlar olup; dar yetkili icra mahkemesinde bu konuda inceleme yapılamaz.

Somut olayda alacaklı tarafından ibraz edilen 23.03.2011 tarihli kat malikleri  kurulu kararında kat maliklerinin sorumlu oldukları aidat borçları tespit edilmiş olup, aidat gideri ile ilgili bu karar İİK 68/1. maddesindeki belgelerdendir. Sözü edilen kat malikleri kararı mahkemece iptal edilmediği sürece geçerliliğini korur ve icra mahkemesince bu kararın geçerliliği tartışılamaz. Borçlu tarafından ödeme iddiasında bulunulup bu hususta delil de gösterilmediğinden kat malikleri kurul kararlarına göre talep edilen aidat alacağının  değerlendirilmesi ile oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde istemin tümden reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4437, Karar No: 2022/4390, Tarih: 27.09.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/4437 E.  ,  2022/4390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl dava tapu iptali ve tescil, birleşen dava sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hüküm asıl ve birleşen davada davalı vekilince duruşmalı temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. 27.09.2022 gününde duruşmalı temyiz talebinde bulunan asıl ve birleşen davada davalı vekili Avukat ... geldi. Tebligata rağmen başka gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Asıl davada davacı vekili, davalı yüklenicinin taraflar arasındaki sözleşmede kararlaştırılan edimini yerine getirmediğini, aradan bir yıl geçmiş olmasına rağmen henüz inşaata başlamadığını ileri sürerek, sözleşmeye dayalı olarak yükleniciye devredilen taşınmazın tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini; birleşen davada ise arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davalarda davalı vekili, müvekkilinin edimini yerine getirmek için gerekli tüm iş ve işlemleri yaptığını, davacı arsa sahibinin, sözleşmeye konu taşınmazda bulunan kiracıyı tahliye etmemesi nedeniyle ruhsat alınamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davalarda davalı yüklenicinin edimini yerine getirmediği gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların kabulü ile asıl dava konusu 58 ada 25 no.lu parselin davacı adına tesciline, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshine karar verilmiş, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine, 23. Hukuk Dairesinin 28.05.2019 tarih 2016/7721 E., 2019/2396 K. sayılı kararıyla, ilgili belediye tarafından taşınmazın ifrazının mümkün olmadığının bildirilmiş olmasına göre mahkemece infazı kabil bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek, sair temyiz itirazları incelenmeksizin, mahkeme kararı bozulmuştur.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, taşınmazdaki kiracının tahliye edilmemesinin işe başlamaya engel olmadığını, davalı yüklenicinin sözleşmenin süre yönünden uyarlanması istemiyle bir başka mahkemede açtığı davanın bu nedenle reddedildiği ve kararın kesinleştiği, taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinin devamında fayda kalmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın kabulü ile 58 ada 76 no.lu parselin 1041/2089 oranındaki hissesinin iptali ile davacı adına tesciline, arsa payı karşılı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davalarda davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davalarda davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre, asıl ve birleşen davalara davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Asıl ve birleşen davalarda davalı vekilinin diğer temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Asıl dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklı tapu iptal ve tescil, birleşen dava, aynı sözleşmenin geriye etkili olarak feshi istemine ilişkindir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan BK'nın 355. (TBK'nın 470. vd.) maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinin bir türü olan “arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi” satış vaadini (arsa payının devrini) de içerdiğinden, tek taraflı irade beyanı ile feshi mümkün değildir. Dairemizin kararlılık gösteren içtihatlarında bu tip sözleşmelerin tarafların fesih iradelerinin birleşmesi halinde ya da haklı sebeplerin bulunması durumunda mahkemenin vereceği fesih kararı ile sona ereceği kabul edilmektedir.