muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8225, Karar No: 2025/1614, Tarih: 10.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/8225 E.  ,  2025/1614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/152 Esas, 2024/203 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Urla 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 15.03.2023 Tarihli ve 2020/112 Esas, 2023/123 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda taraflar arasındaki boşanma davasının halen derdest olması nedeni ile evlilik birliğinin henüz son bulmadığı, bu nedenle mal rejiminin tasfiyesi davasında yetkili mahkemenin davalının yerleşim yeri Turhal Aile Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Turhal 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.03.2024 Tarihli ve 2024/152 Esas, 2024/203 Karar Sayılı Kararı

Davanın Urla'da açıldığı, tarafların Urla 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2022/809 Esas sayılı dosyasında boşanma davasının devam ettiği, kaldı ki davada kesin yetki kuralı bulunmayıp davalı tarafça süresinde yetki itirazında da bulunulmadığından mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 214 üncü maddesi uyarınca mal rejiminin tasfiyesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 168 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Boşanma veya ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Mal rejiminin tasfiyesi davalarında yetki” başlıklı 214 üncü maddesi şöyledir:

“Eşler veya mirasçılar arasında bir mal rejiminin tasfiyesine ilişkin davalarda, aşağıdaki mahkemeler yetkilidir:

1. Mal rejiminin ölümle sona ermesi durumunda ölenin son yerleşim yeri mahkemesi,

2. Boşanmaya, evliliğin iptaline veya hâkim tarafından mal ayrılığına karar verilmesi durumunda, bu davalarda yetkili olan mahkeme,

3. Diğer durumlarda davalı eşin yerleşim yeri mahkemesi.

”

4. 6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkrası şöyledir:

“(2)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

”

4. 6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkrası şöyledir:

“(2)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

"(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

Somut olayda, davanın Urla 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde (Aile Mahkemesi sıfatıyla) açıldığı, davalının cevap dilekçesi ile birlikte yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı Urla 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde (Aile Mahkemesi sıfatıyla) görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Urla 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4348, Karar No: 2017/16549, Tarih: 25.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/4348 E.  ,  2017/16549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıklıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın tarımsal sulama kuyusunu sadece kendisinin kullandığını iddia ettiği suça konu yerde 20/02/2014 tarihinde katılan kurum yetkilileri tarafından yapılan incelemede sayaca müdahalede bulunularak enerji kullanıldığının tespit edildiği, kaçak kullanım tutanağı tutulduğu, mahkemece yapılan keşif ve aldırılan bilirkişi raporunda, 2014 yılı Çiftçi Kayıt Sistemi kayıtlarına göre suça konu yerde pamuk ekili olduğu, ancak tutanak tarihi ve tutanak tarihi öncesindeki 3 aylık zaman dilimi içerisinde suça konu yerde sulama yapılmadığı yönündeki görüş dikkate alındığında suç tarihi itibari ile suça konu yerin kullanımına, tutanak düzenlendiği tarihte fiilen sulamanın yapılıp yapılmadığına dair tutanak mümziilerinin dinlenerek sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği halde, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...Ş. vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9160, Karar No: 2013/12429, Tarih: 03.07.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/9160 E.  ,  2013/12429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hırsızlık suçunda; menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten ... tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Somut olayda;...'a ait ... köyüne giden telefon hattından kesilerek yaklaşık 80 Metre 200-4 cinsi telefon kablosunun çalındığı, aynı gün belirtilen ilçenin başka bir köyünde sanıklar ... ve ...'ın telefon kablosu yakıp içerisindeki bakırları çıkarırken yakalandığı, olayda;

1-Hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede

Sanıkların sözkonusu kabloları sanık ... ile birlikte aldıkları ve onun isteği ile yaktıklarının anlaşılması, yakılan kabloların çalınan kablo cinsinden olduğunun teşhis edilmesi ve sanıkların kablonun temin edildiği yer hususunda birbirleri ve kendi ifadeleri ile çelişen beyanları karşısında ve tüm dosya kapsamı ile sanıkların yüklenen suçu işledikleri anlaşıldığından sanıkların eylemlerinin hırsızlık suçunu oluşturduğu yönündeki kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik incelemede

Suça konu kablonun hırsızlık amacıyla alırken zorunlu olarak kesmek suretiyle, çalınmak istenen malın aynına zarar vermekten ibaret eylemin, bir bütün halinde hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sanık hakkında ayrıca mala zarar verme suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5660, Karar No: 2010/7822, Tarih: 20.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/5660 E.  ,  2010/7822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, nafakalar, tazminatlar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; süresi içinde yapılan temyizde ileri sürülmeyen hususların süresinden sonra verilen ek temyiz dilekçesi ile ileri sürülemeyeceğinin anlaşılmış bulunmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 67.20 TL. temyiz başvuru harçları peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.04.2010 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2019/9537, Karar No: 2019/16532, Tarih: 23.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9537 E.  ,  2019/16532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın müştekinin çalıştığı marketten 42,75 TL değerinde 3 adet sucuk çalması şeklindeki eylemde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesi gereğince indirim uygulanması gerektiği gözetilmeden, ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi,

2)Gerekçeli kararda 30.06.2014 olan suç tarihinin CMK’nun 232/2-c maddesine aykırı olarak gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5802, Karar No: 2018/8970, Tarih: 20.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/5802 E.  ,  2018/8970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuğun, yakalama kararı üzerine, İzmir 30. Asliye Ceza Mahkemesi'nde ifadesinin alınması sırasında, savunmasını esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediği sorulmadan sorgusunun yapılması suretiyle, CMK'nın 94/1, 196/2-son. maddelerine muhalefet edilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; marketten satış değeri 39 TL olan eti çalan suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin miktar olarak az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerekirken yasal olmayan gerekçe ile TCK’nın 145. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

3-Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçuna ilişkin eylemi henüz devam ederken işyeri kapısında yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda, temel cezanın alt hadden belirlenmesine rağmen, 5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesinde belirlenen meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile suç yolunda katedilen mesafe nazara alınarak, olayın oluşuna uygun düşmeyecek şekilde değerlendirilme ile yasada belirlenen en az oranda indirim yapılması,

3-Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçuna ilişkin eylemi henüz devam ederken işyeri kapısında yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda, temel cezanın alt hadden belirlenmesine rağmen, 5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesinde belirlenen meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile suç yolunda katedilen mesafe nazara alınarak, olayın oluşuna uygun düşmeyecek şekilde değerlendirilme ile yasada belirlenen en az oranda indirim yapılması,

4-Sosyal inceleme raporu için yapılan harcamanın zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle Adli Tıp Gideri 100,00 TL'nin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğmameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20.06.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18537, Karar No: 2015/5940, Tarih: 14.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/18537 E.  ,  2015/5940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... Köyü 457 ve 460 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av....ve davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu...Köyü 457 ve 460 parsel sayılı taşınmazların değerlendirme tarihi olan 23.12.2013 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytin ve kirazın 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5127, Karar No: 2023/5841, Tarih: 21.12.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/5127 E.  ,  2023/5841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Müşteki sanık ...'nın, davaya katılan sanık olarak katılması hakkında usulüne uygun şekilde bir karar verilmemiş ise de, kendi yaralanması nedeni ile suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan, vekili marifetiyle beyanda bulunmak ve hükmü temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyan müşteki sanığın CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık ve müşteki sanık hakkında, taksirle öldürme suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15. 01.2016 tarihli ve 2014/288 E., 2016/21 Karar sayılı kararı ile sanık ... ve katılan sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası uyarınca 12.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 25.09.2020 tarihli onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

Tır sürücüsü sanığın kusursuz olduğuna, yeniden bilirkişi raporu alınması gerektiğine, sanığın beli kırıldığına ve iş göremez halde olduğuna, para cezasını ödeyecek maddi gücünün olmadığına, cezanın ertelenmesi gerektiğine,

İlişkindir.

B.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri;

Kaza yerinde keşif yapılmadığına, olay yerinin rampa yukarı olduğuna, olay tarihi bayram tatili başlangıcı ve E 90 TEM otoyolu olup, kalabalık olan trafikte, bozulan aracı sağ şeride almaya çalışan sanığın, Adli Tıp Kurumu raporunda belirtildiği üzere kusurunun bulunmadığına; sağ şeritte gitmesi gereken tır sürücüsünün beyanında dördüncü şeritte ... solladığı sırada, hiç fren izi yapmadan üçüncü şeritte otomobile çarpıp sürüklediğine ve alkollü olduğuna, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

C. Katılanlar vekillerinin temyiz nedenleri;