muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/203, Karar No: 2024/2207, Tarih: 05.03.2024

. İşbu tanığın hizmet cetveline bakıldığında ihtilaf konusu dönem aralığında yer yer eksikler de bulunarak hizmetlerini 51753 iş yeri sicil numaralı davalı iş yerinden bildirildiği anlaşılmıştır. Bordro tanıklarından...ın ise kendisinin işe başladığında davacının orada çalıştığını ve kendisinden 1 yıl önce işten ayrıldığını beyan ettiği anlaşılmıştır. İş bu tanığın hizmet cetveline bakıldığında ihtilaf konusu dönem aralığında yer yer eksikler de bulunarak hizmetlerini 51753 iş yeri sicil numaralı davalı iş yerinden bildirildiği anlaşılmıştır dedi. İşbu tanıkların beyanları kapsamında davacının ihtilaf konusu dönemde sürekli ve kesintisiz davalı işyerinde çalıştığı anlaşılmıştır. Hem davalı iş yerine hem SGK' ya müzekkere yazılarak davacının hizmet cetvelinde eksik gösterilen günlere yönelik davacının imzasının bulunduğu dava konusu döneme ait ücret bordroları ve puantaj cetvelleri talep edilmiştir. Kurum tarafından 02.10.2020 tarihli cevabı yazıda eksik gün formlarını ve eki puantaj cetvellerinin 2000 yılı Ocak ayından itibaren alınmaya başlandığı belirterek eksik gün formları ve eki puantaj cetvellerinin bünyelerinde bulunmadığını Mahkememize bildirmişlerdir. Davalı iş yerinden ise yazdığımız müzekkereye herhangi bir cevap verilmediği anlaşılmıştır Hukuk genel ilkelerine göre iddia eden iddiasını ispatla mükelleftir. Davalı taraf iddiasını ispat edememiştir. Bu noktada dinelenen tanık beyanları Kurumdan gelen belgeler sonucunda, davanın kabulüne, davacının 24.12.1993 - 01.09.1998 tarihleri arasında 51753 iş yeri sicil numaralı ünvanlı iş yerinde sürekli ve kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; husumetli tanık beyanlarının esas alındığını, yeterince tanık dinlenmediğini ve eksik inceleme ile karar verildiğini beyanla, istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili istinaf dilekçelerinde özetle; hak düşürücü sürenin geçtiğini, işyeri yetkilileri ve komşu işyeri çalışanlarının dinlenmediğini beyanla, istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tanık beyanları ve dosya içeriği ile Daire incelemesinden geçen emsal dosyalarda verilen kararlar dikkate alındığında verilen karar isabetli olduğundan bahisle, davalının ve fer'i müdahilin istinaf başvurularının, HMK.'nın 353/b-1 maddesi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde; şirketin davacıyla ilgili belgeleri saklama yükümlülüğünün dolduğunu, gerçek çalışma olgusunun ortaya konulmadığını, soyut tanık beyanlarıyla hüküm kurulduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; eksik araştırmayla hüküm kurulduğunu, davanın reddi gerektiğinden bahisle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79 uncu madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13561, Karar No: 2010/5290, Tarih: 05.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13561 E.  ,  2010/5290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece aynı gün incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/165 Esas-2005/66 Karar, Dairenin:2009/13559 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) gelen veri listesinin bu dosya içerisinde bulunan veri listesiyle aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, kuru fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4876, Karar No: 2016/8033, Tarih: 02.05.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/4876 E.  ,  2016/8033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... ...'in dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay’a gönderilmesinden sonra olmak üzere 22.06.2015 tarihinde mahkemesine temyiz dilekçesi verdiği ve dilekçesinin de Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 09.02.2015 tarihli tebliğnameden sonra dosyasına geldiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk ... ...'in temyiz dilekçesine ilişkin olarak ek tebliğname düzenlendikten sonra, incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 02.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10067, Karar No: 2010/7737, Tarih: 17.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/10067 E.  ,  2010/7737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 16/06/2009

Nosu : 2009/133-2009/173

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çekten dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı vekili cevabında müvekkilinin ikametgahının bulunduğu Cizre Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece 2004 sayılı İİK’nun 72/ son maddesi gereğince menfi tespit davalarının, davalının yerleşim yerinde veya icra takibinin yapıldığı yer mahkemesinde açılması gerektiği, davalı şirketin merkezinin Cizre olduğu, dava açılırken icra takibi mevcut olmayıp sonradan başlatılan icra takibinin de Samandağ’da başlatılmış olması nedeniyle mahkemenin yetkili olmadığı gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davadan önce girişilmiş bir icra takibi bulunmadığına göre somut olayda yetkili mahkemenin genel yetki kuralları çerçevesinde belirlenmesi gerekir. Dava konusu çekin keşide yeri Antakya’dır. Bu durumda ... Mahkemeleri’nin de yetkili olduğu gözetilmeden yanılgılı gerekçelerle yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmayıp, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3179, Karar No: 2012/4713, Tarih: 06.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/3179 E.  ,  2012/4713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/68504

MAHKEMESİ : Mersin 1.Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 14/09/2010, 2010/179 (E) ve 2010/350 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Abdullah'ın mağdur Müzeyyen'e karşı öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı nedenlerin niteliği takdir edilmiş, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Abdullah ve müdafiinin eksik incelemeye ve vasfa yönelen, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

1- Sanığın mağduru on (10) bıçak darbesi ile kaş, göz, burun kökü, sol gluteal bölge, sol el sırtı, sağ ön kol ve sol koltuk altı çizgisi üzerinde kesi oluşturacak şekilde yaraladığı, mağdurun sol koltuk altı çizgisi üzerinden aldığı bir (1) adet kesici delici alet yarasına bağlı olarak gelişen cilt altı anfizemi ve pnömotoraks nedeniyle hayati tehlike geçirdiği, diğer yaraların basit nitelikte olduğu olayda; sanık hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35.maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zararın ve tehlikenin ağırlığına göre, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine, daha vahim olaylarda verilmesi gereken 14 yıl olarak üst sınıra yakın ceza tayin edilmek suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

2- Oluşa ve dosya içeriğine göre, bir başkası ile resmi nikahlı evli olan sanığın, mağdur Müzeyyen ile gayri resmi birlikte olup, bir de müşterek çocuklarının olduğu, aralarındaki geçimsizlik nedeniyle mağdurun bu ilişkiye son verdiği ve çocuğu ile birlikte ailesinin yanına taşındığı, olay öncesinde mağdurla tekrar biraraya gelmek isteyen sanığın, bu isteğini kabul etmeyen mağdura yönelik tehdit ve hakarette bulunduğuna ilişkin adli merciilere yansıyan iddiaların bulunduğu, olay günü sabah 07.00 sıralarında mağdurun ailesi ile yaşadığı yere gelen sanığın, mağduru, apartman girişinden işe gitmek için dışarı çıktığı sırada sıkıştırarak zorla apartmanın içine soktuğu ve "senin suratını bozacağım, şimdi polisi ara, savcıyı ara seni kurtarsınlar!" diyerek üzerinden çıkardığı meyve bıçağı ile mağduru yüzünden ve vücudunun çeşitli yerlerinden yaraladığı olayda; mağdurdan kaynaklanan ve sanığa yönelen haksız tahrik içeren herhangi bir söz, davranış ve eylem bulunmadığı halde; sanığın mağdurun kendisine hakaret ettiğine ilişkin daha az ceza almaya yönelik geliştirdiği savunmasına itibar edilerek yazılı şekilde temel ceza üzerinden TCK.nun 29.maddesi uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK.nun 326. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının korunmasına, hükmedilen ceza miktarına ve tutuklulukta geçirilen süreye göre, sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 06/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6150, Karar No: 2017/3361, Tarih: 03.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/6150 E.  ,  2017/3361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında, katılan yerine sahte imza atarak düzenlediği 2008 yılı Ocak- Eylül aylarına ilişkin ücret bordroları ve 2008 yılına ilişkin izin pusulasını Tunceli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/87 Esas sayılı dosyasına ibraz etmek suretiyle kullandığı ve üzerine atılı özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında; sanığın ücret bordroları hazırlandıktan sonra kaşenin üzerini imzaladığını, daha sonra tamamının katılan ... tarafından işgörenlere imzalattırıldığını, imzaların kendi yanında atılmadığını savunması, katılanın ise bankaya götürülecek çek vs. belgeleri götürdüğünü, muhasebeye faturaları bıraktığını, başkaca evrakla ilgili iş yapmadığını beyan etmesi karşısında; suç tarihlerinde şirkette çalışan kişi/kişiler dinlenilmek suretiyle ücret bordroları ve izin pusulasının katılana verilerek imzalattırılıp imzalattırılmadığı ve işyerinde ücretli izin kullandırılıp kullandırılmadığı hususlarının sorulması, sanığın işyerine ait defter ve belgeleri incelenerek yasal kesintilerin ilgili kurumlara ödenip ödenmediğinin tespit edilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4601, Karar No: 2018/5205, Tarih: 17.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/4601 E.  ,  2018/5205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8231, Karar No: 2022/1508, Tarih: 24.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/8231 E.  ,  2022/1508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Durağan Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 03/02/2016 tarihli ve 2014/114 Esas - 2016/19 Karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesi'nin 03/02/2021 tarihli ve 2020/10694 Esas - 2021/670 Karar sayılı kararının düzeltilmesi süresinde davacı ... tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'un 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasa'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davacı ...'ten HUMK'un 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 660,00 TL para cezası ve 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca bakiye 44,70 TL karar düzeltme harcının alınmasına, 24/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/958, Karar No: 2019/3525, Tarih: 26.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/958 E.  ,  2019/3525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerekir.

Yokluğunda verilen kararın, temyiz dışı sanık ...’in adres kayıt sistemindeki adresinde doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca yapılan karar tebliği işleminin geçersiz olması karşısında; gerekçeli kararın sanık ...’e usulüne uygun olarak tebliği ile, tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 26.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1214, Karar No: 2013/219, Tarih: 11.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/1214 E.  ,  2013/219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava, su aboneliği yapılması sırasında ödenen kanal katılım ve şebeke bedelinin istirdadına ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile tarafların sıfatına bakılmaksızın bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 7.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 7.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 11.1.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1470, Karar No: 2021/8221, Tarih: 21.06.2021

**7. Ceza Dairesi         2019/1470 E.  ,  2021/8221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, motorinin iadesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Katılan EPDK vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Sanıklardan ... ve ...'ın yetkilisi oldukları; sanık ...'ın ise mesul müdürü olduğu; ... Ltd. Şirketine ait ... isimli petrol istasyonunda Enerji Piyasası Denetleme Kurumu denetçileri ile kolluk görevlileri tarafından müştereken yapılan denetim sırasında (1) ve (2) numaralı pompalardan alınan numunelerin ölçüm sonuçlarının geçersiz çıkması üzerine tekrar ölçüm yapıldığı ve ikinci ölçümdeki sonuçların geçerli çıkması üzerine numune alınan pompalara farklı tanklardan iki ayrı ürün gelmiş olabileceği değerlendirilerek geçersiz sonuç veren ürünün bulunduğu yer altı tankını tespit etmek maksadıyla motorin cinsi akaryakıt bulunan (2) ve (3) numaralı yer altı tanklarından ayrı ayrı alınan numunelerin yapılan ölçümlerinde (2) nolu yer altı tankı içerisinde bulunan ürünün geçersiz, (3) nolu yer altı tankında bulunan ürünün ise geçerli olduğunun tespit edilerek 2650 litre motorine el konulan olayda; sanıklar savunmalarında; kaçak akaryakıt satışı yapmadıklarını, tespit tarihinden 2-3 ay kadar önce yer altı tanklarının bakımının yapıldığını, (2) numaralı tankın kullanılmayan bir tank olduğunu, (2) ve (3) numaralı tanklar arasındaki vananın tank bakımını yapan kişiler tarafından yanlışlıkla açık bırakılmış olabileceğini beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemeleri karşısında;olay tutanağına göre (2) numaralı yer altı tankından alınan ürünün yapılan denetiminde marker seviyesinin geçersiz çıktığı, ayrıca 02/01/2013 tarihli

TUBİTAK MAM raporuna göre numunenin marker seviyesinin geçersiz çıktığının tespit edildiği ve tüm dosya kapsamından sanıkların atılı suçu işlediklerinin kabulü ile mahkumiyetleri yerine yasal dayanaktan noksan şekilde yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan EPDK vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1611, Karar No: 2024/3587, Tarih: 25.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1611 E.  ,  2024/3587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1731 Esas, 2023/1686 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.02.2010 Tarihli ve 2009/1681 Esas, 2010/146 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

B. Kuşadası Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.06.2013 Tarihli ve 2013/336 Esas, 2013/555 Karar Sayılı Kararı

Dosyanın yetkisizlik kararı ile gelmesi üzerine mahkemece kısıtlının kısıtlılık halinin ve vasinin vasilik görevinin devamına karar verilmiştir.

Vasi 12.09.2023 tarihli dilekçesiyle, kısıtlıyı bakım merkezine yerleştirilmesi için izin ve yetki kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 15.09.2023 tarihli ek kararıyla kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

C. Akşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.11.2023 Tarihli ve 2023/1731 Esas, 2023/1686 Karar Sayılı Kararı

Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı, kısıtlının adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Sokak No:4D İç Kapı No:3 Kuşadası/Aydın olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının bakımevine yerleştirilmesine izin verilmesi ve yerleşim yeri değiştirilmesine izin verilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme