muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4480, Karar No: 2024/2388, Tarih: 02.07.2024

2. Davacı yanından davaya müdahil olan ... vekili, müvekkilinin iş karşılığı yükleniciye isabet eden C blok 3 no.lu bağımsız bölümü satın aldığını, bu dairenin yüklenici adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, henüz iskan ruhsatının alınmadığını, inşaatta kullanılan bir kısım malzeme ve işçilik borçlarını müvekkilinin ödediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; yüklenicinin edimini yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... cevap dilekçesinde; arsa sahipleri arasında yapılan paylı mülkiyet anlaşmasında da görüleceği üzere, yüklenici ile ... arasındaki ticari ilişki hakkında bir bilgisi olmadığını, hiç bir şekilde dahil olmadığını, aralarındaki sorun ve sonuçların kendisi dışında şekillendiğini, davanın tüm süreçlerinden herhangi bir şekilde sorumlu olmak istemediğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ..., arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafı olmadığından, sözleşmeyi arsa sahiplerinden ...'nin vekili olarak imzaladığından, adı geçene karşı açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine, diğer davalılar yönünden yapılan incelemede ise, dava konusu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, arsa sahiplerinden ...'in yer almadığı, TMK'nın 692 nci maddesi uyarınca, bu durumda sözleşmenin geçersiz olduğu gerekçesiyle, diğer davalılar aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde, davacı vekili, fer’i müdahil ... vekili ve davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde, davacı vekili, fer’i müdahil ... vekili ve davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ... hakkında verilen kararın yerinde olduğu, sözleşmeye konu taşınmazın müşterek maliklerinden ... sözleşmede yer almadığından, TMK'nın 692 nci maddesi uyarınca sözleşmenin geçersiz olduğu, taşınmazın paydaşları arasında sözleşmeden önce yapılan 17.07.2017 tarihli anlaşmanın, sözleşmeye onay verildiğini göstermeyeceği, zira sözleşmenin tüm taşınmazı kapsayacak şekilde yapıldığı, geçersiz sözleşmeye dayalı olarak tapu istenemeyeceği, davanın bu nedenle reddi gerektiği, ... dahili davalı yoluyla davaya dahil edilmiş ise de hukukumuzda zorunlu dava arkadaşlığı dışında dahili dava usulünün bulunmadığı, adı geçen hakkında usulünce açılmış bir dava bulunmadığı, fer'i müdahilin talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle, davalı ... ve feri müdahil ... vekilinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine, davacı şirket vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davalı ... hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine, davalılar ..., ... ve ... aleyhine açılan davanın reddine, ... hakkında usulünce açılmış bir dava bulunmadığından, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacı vekili, fer’i müdahil ... vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı yüklenici şirket vekili temyiz başvuru dilekçesinde; davanın, tapu iptal ve tescil istemi değil, dairelerin satış yetkisinin verilmesi istemi olduğunu, mahkemece talep konusunun değiştirilemeyeceğini, ... de dahil olmak üzere taşınmazın paydaşları arasında, taşınmazdan ne şekilde tasarruf edileceğine dair 17.07.2017 tarihli noterde bir anlaşma yapıldığını, bu taksim anlaşmasının fiilen de gerçekleştirildiğini, her maliğin kendisine isabet eden alanda inşaat yapma hakkına sahip olduğunu, mahkemece bu taksimin göz ardı edildiğini, taksim anlaşması ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine önceden onay verildiğini, taksim anlaşması eki krokiye göre taşınmaza inşaat ruhsatı verildiğini, davalıların cevap dilekçesinde satış için yetki vermeyeceklerini, tapu iptal ve tescil davası açılması gerektiğini belirterek, tapunun yükleniciye verilmesi gerektiğini ikrar ettiklerini, inşaatların geldiği aşamaya göre yüklenicinin tüm bağımsız bölümlere hak kazandığını, davalılar kat irtifakı kurulmasına yanaşmadığından iskan ruhsatı alınamadığını, davalı ...'ın yüklenicinin hak kazandığı tapuları vermeye hazır olduğunu beyan ettiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

2. Fer’i müdahil ... vekili temyiz başvuru dilekçesinde; yükleniciden iş karşılığı C blok 3 nolu taşınmazı satın aldığını, tüm edimleri yerin getirdiğini, bu nedenle yükleniciye isabet eden bu dairenin yüklenici adına tescili gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

3. Katılma yoluyla davalı ... vekili temyiz başvuru dilekçesinde; vekalet ücretinin hatalı hesaplandığını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

Türk Borçlar Kanunu 470 vd., Türk Medeni Kanunu 688 vd. maddeleri

3. Değerlendirme

1. Davacı vekilinin, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geçerli olduğuna dair temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

1.1. Bilindiği üzere, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 706, Türk Borçlar Kanunu'nun 237, Tapu Kanunu'nun 26. maddeleri hilafına tapulu taşınmazlarda harici veya fiili taksim ile payların mülkiyeti ana taşınmazdan ayrılamaz. Ne var ki, taşınmazın kullanma biçimi tüm paydaşlar arasında varılan bir anlaşma ile belirlenmiş yada fiili bir kullanma biçimi oluşmuş, uzun süre paydaşlar bu durumu benimsemişlerse kayıtta paylı, eylemsel olarak (fiilen) bağımsız bu oluşumun tapuda yapılacak resmi taksime veya ortaklığın satış suretiyle giderilmesine yahut o yerde bir imar uygulaması yapılmasına kadar korunması, "ahde vefa" kuralının yanında TMK'nın 2. maddesinde düzenlenen iyiniyet kuralının da bir gereğidir.

1.2. Somut olayda, davacı yüklenici şirket ile davalı arsa sahipler...... ve... arasında 02.04.2019 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlenmiştir. Sözleşmede A, B ve C blokların her birinde 6 daire olmak üzere toplam 18 daire inşa edileceği, B bloktaki 6 daire ile C bloktaki 3 dairenin yüklenici şirkete, diğer dairelerin arsa sahiplerine ait olacağı kararlaştırılmıştır.

1.3. Davacı yüklenici şirket, sözleşmenin kademeli ferağa ilişkin 30. maddesine göre, inşaatın geldiği seviye itibariyle B bloktaki 6 adet dairenin satışına izin ve yetki verilmesi istemiyle işbu davayı açmıştır.

1.4.Türk Medeni Kanunu’nun 692/1 inci maddesinde; “Paylı malın özgülendiği amacın değiştirilmesi, korumanın veya olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girişilmesi veya paylı malın tamamı üzerinde tasarruf işlemlerinin yapılması, oy birliğiyle aksi kararlaştırılmış olmadıkça, bütün paydaşların kabulüne bağlıdır.” düzenlemesine yer verilmiş olup Mahkemece, bu yasal düzenlemeye dayalı olarak, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde arsa sahiplerinden ...’in yer almadığı gerekçesiyle, sözleşmenin geçersiz olduğu sonucuna varılmıştır.

1.5. Türk Medeni Kanunu’nun 689 uncu maddesi uyarınca, paydaşlar, kendi aralarında oy birliği ile anlaşarak yararlanma, kullanma ve yönetime ilişkin kanularda kanun hükümlerinde farklı bir düzenleme yapabilirler.

1.5. Türk Medeni Kanunu’nun 689 uncu maddesi uyarınca, paydaşlar, kendi aralarında oy birliği ile anlaşarak yararlanma, kullanma ve yönetime ilişkin kanularda kanun hükümlerinde farklı bir düzenleme yapabilirler.

1.6. Somut uyuşmazlıkta, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine konu 325 ada 58 No.lu parselin hissedarları davalılar ..., ..., ... ile davalı ...’ın hisse devraldığı önceki hissedar ... ... arasında, noterde 17.07.2017 tarihinde “Düzenleme Şeklinde Paylı Mülkiyette Anlaşma Sözleşmesi” başlıklı bir fiili taksim anlaşması yapılmıştır. Bu anlaşmada 2457,63 m² büyüklüğündeki parsel 3 parçaya bölünmüş, parsel eki krokide (a) harfiyle gösterilen 900 m² alanın ..., (b) harfi ile gösterilen 1228,81 m² alanın ... ..., ( c ) harfiyle gösterilen 328,81 m² alanın ... ve... Ambrosse tarafından kullanılacağı, hissedarların birbirlerinin alanları üzerinde herhangi bir hak iddia etmeyecekleri, kendi alanlarında diledikleri şekilde tasarrufta bulunabilecekleri, inşaat yapabilecekleri, inşaatta yapılacak blokları gösteren kat irtifanın bu sözleşmenin eki olduğu, bu beyanın tüm resmi kurumlar önünde diğer paylı mülkiyet sahiplerinin izni olarak geçerli kabul edileceği, bu sözleşmedeki hükümlerin hisselerin devri halinde yeni pay sahiplerini de bağlayacağı düzenlenmiştir. Bu sözleşme ekinde A, B, C ve D blokları gösterir bir kat irtifakı listesi oluşturulmuştur.

1.7. Arsa sahipleri yaptıkları bu fiili taksim anlaşmasına ve kat irtifakı listesine dayalı olarak, belediyeden A, B ve C bloklara ilişkin yapı ruhsatını almışlar, parsel üzerinde hali hazırda mevcut olan inşaat bu yapı ruhsatına dayalı olarak yapılmıştır.

1.8. Nitekim dosyada bulunan 10.08.2022 tarihli belediye yazısında; parselen tüm maliklerinin (...,... ...ve...) 17.07.2017 tarihli paylı mülkiyette anlaşma sözleşmesi ve 19.02.2018 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yaptıkları, bu sözleşmelere ve yapı sahiplerinin başvurularına istinaden 30.05.2018 tarihli (70, 71, 72 nolu) A, B ve C blokların yapı ruhsatlarının düzenlendiği, yapı sahiplerinin başvurusu üzerine 02.04.2019 tarih ve 2173 yevmiye nolu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine istinaden bu kez 17.04.2019 tarihli 46, 47, 48 sayılı isim değişikliği (müteahhit) yapı ruhsatlarının düzenlendiği bildirilmiştir.

1.9. Davacı yüklenici şirket tarafından inşaa edilen A, B ve C bloklar, yukarıdaki fiil taksim anlaşmasına göre, davalı ...’ın fiili kullanımında olan ve sözleşme eki krokide (b) harfi ile gösterilen 1228,81 m² alanın ve yine davalılar ... ve... Ambrosse’nin fiili kullanımda olan ve sözleşme eki krokide ( c ) harfiyle gösterilen 328,81 m² alanın üzerine inşa edilmiş olup ...’in kullanımda olan alana taşma ya da tecavüz olduğuna dair de bir iddia bulunmamaktadtır. Nitekim, davalı ... savunmasında, fiili taksim anlaşması ile parselin paylaşıldığını, dava konusu uyuşmazlıkla bir ilgisi bulunmadığını beyan etmiştir.

1.10. Bu durumda, her ne kadar arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafları arasında, parselin hissedarlarından ...’in yer almadığı anlaşılmış ise de, az yukarıda bahsi geçen 17.07.2017 tarihli fiili taksim anlaşmasıyla, ...’in, diğer hissedarların kendilerine tahsis edilen alan üzerine inşaat yapmalarına ya da bir yüklenici ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapmak suretiyle inşaat yaptırmalarına önceden onay verdiği, bu hususta tüm hissedarların oy birliği bulunduğu açık olup, TMK’nın 692/1 inci maddesinde belirtilen koşul sağlandığından, dava konusu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geçerli olduğu kabul edilmelidir. Bu itibarla, işin esası hakkında, tarafların iddia, savunma ve delilleri üzerinde inceleme ve araştırma yapılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şeklide karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2. Bozma nedenine göre, davacı vekilinin diğer, fer’i müdahil ... ve katılma yoluyla davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, davacı yararına BOZULMASINA,

(2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer, fer’i müdahil ... ve katılma yoluyla davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Yargıtay duruşmasında vekili hazır bulanan davacı yararına takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin, davalılar ..., ... ve ...’dan tahsili ile davacıya ödenmesine,

Peşin alınan temyiz karar harçlarının istek hâlinde temyiz edenlere iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31765, Karar No: 2021/4838, Tarih: 22.04.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/31765 E.  ,  2021/4838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan; CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın suç tarihinde katılan ...Ş.’de şoför olarak çalıştığı, katılan şirketin kamyonların akaryakıtlarını karşıladığı, yol ve istikametlerini uydu takip sistemi ile takip ettiği, yıl sonu yapılan incelemede sanığın kullandığı aracın seyrettiği güzergahlarda tüketilmesi gerekenden daha fazla (7.608,22TL tutarında) yakıt tükettiği ve katılan şirketi zarara uğrattığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın uzun yol şoförü olduğu, emrine verilen tırı belirtilen güzergahlarda kullandığı ve belirtilen akaryakıt istasyonlarından mazot aldığı, güzergah dışına çıktığının sabit olmadığı, fazla mazotun araçta kullanıldığı, bu mazotun bidonlara alındığı veya başka bir şekilde araç dışı kullanıldığının ileri sürülmediği ve kanıtlanmadığı, sorunun mutad mazot miktarının dışına çıkma iddiası olduğu, ülkemizde iklim ve yol şartlarının değişkenlik arz ettiği ayrıca sanığın geceleri tır içerisinde kalmak zorunda olduğu, soğuk havalarda ısınmak için araç motorunun çalıştırılarak, kaloriferin açılmasının mazot sarfıyatını artırdığı yine hava durumunun ve yük miktarının da mazot sarfiyatında etkin olduğu, sanığın baştan itibaren suçlamaları reddettiği, atılı suçu işlediğine ilişkin mahkumiyete yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerin bulunmadığı ve sanığın üzerine atılı eylemin sabit olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin; eksik incelemeye, deliller toplanmadan karar verildiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7796, Karar No: 2022/3215, Tarih: 10.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/7796 E.  ,  2022/3215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafiileri

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suç tarihinde 12-15 arası yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Müştekilerin mantolama işi yaptıkları apartmanın eklentisi niteliğinde olan arka bahçe duvar kısmına asılı bulunan pantolonların cebinden hırsızlık yapıldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 142/2-h maddesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye gerekçesi yönünden aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi gereğince suça sürüklenen çocukların ceza miktarları yönünden kazanılmış haklarının korunmasına, 10.03.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9212, Karar No: 2006/11840, Tarih: 25.09.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/9212 E.  ,  2006/11840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALI(HÜKÜMLÜ): ...

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; hükümlü ...'ın açık adresinin belli olmadığı, kendi belirttiği adreste tanıyanın bulunmadığı, ... Göynük Köyü nüfusuna kayıtlı olduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 25/09/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22527, Karar No: 2010/16648, Tarih: 26.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/22527 E.  ,  2010/16648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre silinme koşulları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yakınanlara ait işyerinin içerisinde bulunan çantaların çalınması eyleminin 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi, 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK’nun 53.maddesinin (c) fıkrasındaki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverilme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

2-5237 sayılı TCY’nda cezaların toplanmasına ilişkin bir düzenleme bulunmadığı, 5275 sayılı Yasanın 99. maddesinde de kesinleşmiş hükümlülüklerin infaz aşamasında toplanmasını öngördüğü gözetilmeden, hükmolunan cezaların ayrı ayrı yerine getirilmesi yerine toplanmalarına denilmek suretiyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCY’nda cezaların toplanmasına ilişkin bir düzenleme bulunmadığı, 5275 sayılı Yasanın 99. maddesinde de kesinleşmiş hükümlülüklerin infaz aşamasında toplanmasını öngördüğü gözetilmeden, hükmolunan cezaların ayrı ayrı yerine getirilmesi yerine toplanmalarına denilmek suretiyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “hak yoksunluğuna” ve “cezaların toplanmasına” ilişkin bölümler çıkartılarak ve “sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi 1. fıkrası ( c ) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki haklardan koşullu salıverme tarihine, diğer bentlerde yazılı haklardan ise özgürlüğü bağlayıcı cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5926, Karar No: 2014/24363, Tarih: 02.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/5926 E.  ,  2014/24363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davanın CMK'nın 142/1. maddesi gereğince kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın kesinleşme tarihini izleyen bir yıllık süre içinde açılmamış olması nedeniyle tazminat isteminin reddine ilişkin hükme yönelik, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.