muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5382, Karar No: 2019/9379, Tarih: 03.12.2019

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasıya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde; davacı Kurum ve davalı ...'nın temyiz itirazları kabul edilerek hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'a iadesine, 03.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3374, Karar No: 2019/2709, Tarih: 08.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3374 E.  ,  2019/2709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ... 2. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... ... 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 29/09/2015 gün ve 2014/209 - 2015/110 sayılı kararı onayan Daire'nin 08/05/2017 gün ve 2015/14836 - 2017/2678 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Komili markasının tanınmış, zeytinyağı ve bağlantılı ürünler ile özdeşleşmiş olduğunu, anılan markanın yıllar öncesinde müvekkilinin taraf olmadığı anlaşma çerçevesinde şampuan, duş jeli, sıvı sabun, bebe yağı, pişik kremi, bebe şampuanı ve sabunu, ıslak mendil gibi bir kısım kişisel temizlik ürünleri bakımından davalı şirket tarafından, asıl ürün olan zeytinyağı ve zeytinyağı ile ilişkili yemeklik sıvı yağ gibi ürünler bakımından ise müvekkili tarafından kullanıldığını, davalının kişisel temizlik ürünleri malları dışındaki kullanımının müvekkilinin tanınmış markasının itibarına zarar vereceğini ve ayırtediciliğini zedeleyeceğini ileri sürerek davalıya ait 2010/01059 sayılı "Komili ... Kaplıcaları Bergama" markasının 556 sayılı KHK'nın 8/4.maddesi uyarınca kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 08/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5720, Karar No: 2019/5231, Tarih: 11.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/5720 E.  ,  2019/5231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin evinden 50,00 TL değerindeki iki adet yüzüğü çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6935, Karar No: 2024/9088, Tarih: 17.09.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/6935 E.  ,  2024/9088 K.**

**"İçtihat Metni"**

5395 sayılı Yasa gereğince tedbir istemi hakkında yapılan yargılama sırasında; Aydın Çocuk Mahkemesiyle Balıkesir Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20.06.1960 tarih ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbir uygulanmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre; Aydın Çocuk Mahkemesiyle Balıkesir Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21, 22 ve 23 üncü maddeleri gereğince Yüksek 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE,

Dava dosyasının ilgili Daireye gönderilmesine,

17.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12558, Karar No: 2013/12231, Tarih: 13.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/12558 E.  ,  2013/12231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava, su aboneliği yapılması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke bedelinden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1397, Karar No: 2015/13489, Tarih: 22.10.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/1397 E.  ,  2015/13489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ödenmeyen kredi borcu ve sigorta poliçesi bedeli ile 28 adet çek yaprağı garanti bedelinden kaynaklanan alacağın tahsili için davalı aleyhine icra takibine girişildiğini, davalılar vekilinin borcun 6.052,09 TL'si dışındaki kısmına itiraz ettiğini, takipten önce davalı tarafça yapılan 1.936,07 TL'lik ödemenin sehven asıl alacaktan düşülmediğini, davalının takipten sonra 3.491,81 TL ödemesi olduğunu, 25 adet çek yaprağının iade edildiğini ve sigorta poliçesinin iptal edildiğini, buna göre takip tarihi itibariyle müvekkili bankanın asıl alacağının 21.189,71 TL iken takipten sonra 11.315,97 TL'ye düştüğünü, bu miktarın 6.052,09 TL'sine davalıların itirazı bulunmadığına göre 5.263,88 TL'lik borca itirazın haksız ve dayanaksız olduğunu, takipten sonra ödenen 3.491,81 TL ödeme, iade olunan çeklere ilişkin bedel, iptal olunun sigorta poliçesi bedelinin takip dosyası borcunun hesaplanmasından sonra dikkate alınması gerektiğini belirterek, davalıların haksız itirazının iptali ile takibin devamına, takipten sonra davadan önce ödenen 3.491,81 TL'nin dosya hesabı yapılırken dikkate alınması gerektiğinin ilamda belirtilmesine, %40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin davalı bankaya borçları bulunmadığını savunarak, davasının reddi ile %40 oranında kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan 25/02/2014 havale tarihli bilirkişi ek raporuna göre, davacının takip tarihi itibariyle 9.721,45 TL alacaklı olduğu, davalıların ise dava tarihi itibariyle 3.667,42 TL alacaklı bulunduğu, davacı alacağından bu meblağın çıkarılması halinde 6.054,03 TL kaldığı, davalının ise bu miktarın daha azı olan 5.263,88 TL'ye itiraz ettiği bu nedenle davacının davasında haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, alacak yargılamayı gerektirdiğinden icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı banka genel kredi sözleşmesine dayanarak icra takibi başlatmış, davalıların kısmi itirazı sonucu icra takibi durmuştur. Davalılar icra takibinden sonra ödeme yaptıklarını iddia etmişler, bilirkişiler bu ödemeleri tespit etmiştir. İtirazın iptali davalarında icra takibinden sonra dava açılmadan önce borca mahsuben ödeme yapılmışsa alacaklının ödeme yapılan miktar yönünden itirazın iptali davası açmakta hukuki yararı bulunmamaktadır. Mahkemece davalıların icra takibinden sonra dava açılmadan önce yaptıkları ödeme miktarı belirlenip yukarıda açıklanan esaslar uyarınca karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6209, Karar No: 2015/10548, Tarih: 01.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/6209 E.  ,  2015/10548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :. İş Mahkemesi

Dava, muhtaçlık durumunun kaldırılması ile yersiz ödenen 5434'ten muhtaçlık aylıklarının tahsili amacıyla yapılan takipte itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6734, Karar No: 2015/2362, Tarih: 03.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6734 E.  ,  2015/2362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur beyanı, savunma, tanık beyanları ile adli muayene raporları nazara alındığında sanığın kayden 01.09.1993 doğumlu olup suç tarihinde 12 yaşında olan mağduru arkadaşları tanıklar ... ve ...'la birlikte olduğu sırada yanına çağırmasının ardından mahalleden tanıdıkları ...'u getirmeleri için gönderdiği tanıklarla gitmek isteyen mağduru kolundan tutup “Sen bekle” diyerek göndermediği, tanıklar gözden kaybolunca kolundan tutarak inşaat alanına kadar götürmek istediği mağdurun direnmesi üzerine bıçakla tehdit edip ''Ben seni kadın olarak görüyorum'' ve cinsel istismarda bulunma amacıyla inşaata götürmeye çalıştığı mağdurun bağırması üzerine tanıklar ...ve ...’ın gelmesi nedeniyle olay yerinden ayrılmak zorunda kaldığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, sanığın icra hareketlerini tamamlayamaması nedeniyle eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüs olduğu gözetilerek 5237 sayılı TCK.nın 109/2, 109/3-f, 109/5, 35. maddeleri gereğince mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer ...nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4413, Karar No: 2022/5426, Tarih: 07.09.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4413 E.  ,  2022/5426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; 07/09/2015 günü saat 15:55 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile meskun mahal içi, refüjle bölünmüş tek yönlü, 50 km/saat hız sınırının bulunduğu, üç şeritli, düz ve eğimsiz yolda seyir halindeyken, kaza mahalline geldiğinde sağından kaplamaya girerek yolun karşısına geçmek isteyen yayaya kamyonetin sağ ön kısmı ile çarpması sonucu yayanın, trafik kazası ile husulü mümkün künt kafa travmasına bağlı gelişen beyin kanaması ve beyin doku hasarı neticesinde öldüğü olayda,

Kaza tespit tutanağında: yayanın, kamyonetin hız ve uzaklığını dikkate almadan yola kontrolsüzce girmesi sebebiyle kusurlu olduğu, sanığın ise herhangi bir kusurunun bulunmadığı belirtildiği,

30/09/2015 tarihli bilirkişi raporunda: yayanın, karşıdan karşıya geçerken kendine yaklaşan aracın uzaklık ve hızını göz önüne almadan yola çıkması sebebiyle 1. derecede kusurlu olduğu, sanığın ise aracını hava ve yol durumuna göre gerektiği şartlara ayarlamaması sebebiyle 2. derecede kusurlu olduğu belirtildiği,

18/02/2016 tarihli Adli Tıp ... Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen raporda: yayanın, can güvenliğini tehlikeye düşürecek şekilde kaplamanın sağından kontrolsüz biçimde taşıt yoluna girerek ilk geçiş hakkını araca vermemesi sebebiyle asli kusurlu olduğu, sanığın ise yönetimindeki kamyonet ile seyir halindeyken, sağından kontrolsüz biçimde kaplamaya giren yayaya karşı sola manevra yapmasına rağmen engelleyemediği olayda, oluş şartlarında atfı kabil kusurunun bulunmadığı belirtildiği, hükme esas alınan kaza tespit tutanağı ile Adli Tıp Kurumu tarafından tanzim edilen raporun oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15397, Karar No: 2016/7159, Tarih: 31.05.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/15397 E.  ,  2016/7159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görül- meyen sair itirazların reddine; ancak,

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan doğrudan verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken, TCK.nun 52/4. maddesi karşısında taksit sayısının dörtten az olamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, doğrudan verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümde yer alan "2" ibaresinin çıkartılarak yerine "4" ibaresi yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 31.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27439, Karar No: 2017/6941, Tarih: 15.05.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/27439 E.  ,  2017/6941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun müştekinin iş yerinden çalınmasına iştirak ettiği yardım kutusunun içinde müştekinin beyanına göre 20,00-30,00 TL, suça sürüklenen çocuğun savunmasına göre ise 15,00-20,00 TL tutarında bozuk para olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15/05/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25292, Karar No: 2021/10117, Tarih: 20.12.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/25292 E.  ,  2021/10117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdura yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/1-6. maddeleri gereğince kurulan hükmün temyiz incelemesinde bozulmasının ardından mahkemece uyma kararı verildikten sonra lehe kanun değerlendirmesi yapılırken söz konusu Kanunun 103/6. maddesinin yürürlükten kaldırılması ve mağdurun yaşı itibarıyla müsnet suçla ilgili temel cezaların alt sınırlarını yükselten 6763 sayılı Kanunun ise 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe girmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında lehe olan Kanunun bu değişiklikten önce yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 103/1-c.1. maddesinde yer alan düzenleme olduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.