muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/534, Karar No: 2007/528, Tarih: 04.07.2007

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de  içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır......) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN: Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine,  4.7.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29955, Karar No: 2019/1881, Tarih: 11.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/29955 E.  ,  2019/1881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : Ekrem Karaaslan, Ganime Karaaslan

SUÇ : Özel belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat (ayrı ayrı)

Özel belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...'in, ölü olan Mehmet Çelik ve sanık ... ile sanığın sahip olduğu şirketin adını kullanarak kendisine ait gayrimenkulün ipotek edilmesi suretiyle ticari kredi kullanılması konusunda anlaştığı ve sanık ile bankaya kredi başvurusunda bulundukları, bankanın, katılanın eşi olan diğer katılan ... Karaaslan’ın da ipotek konusunda muvafakatinin gerektiğinin bildirilmesi, katılan ...'nin bu konuda muvafakatinin bulunmadığını beyan etmesi üzerine, katılan ...’in gıyabında ve bilgisi dışında sanık ve ölü Mehmet Çelik'in sahte muvafakat belgesi düzenleyerek bankaya ibraz ettikleri ve 45.000 TL kredi kullandıkları, bu şekilde sanığın, nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda,

1- Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

TCK’nın 158/1-j maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunun mağdurunun banka olduğu, adına sahte belge düzenlenen kişinin bu suçtan doğrudan zarar görmediği, bu nedenle, suçtan doğrudan zarar görmeyen kişiler hakkında verilen katılma kararının yok hükmünde olup temyiz hakkı vermeyeceğinden katılanlar vekilinin anılan suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Özel belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Taşınmaz üzerinde ipoteği verenin katılan ... olduğu, ortada sahte bir belge bulunmadığının da anlaşılması karşısında, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin, beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13975, Karar No: 2015/24154, Tarih: 07.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/13975 E.  ,  2015/24154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ve yıllık ücretli izin alacaklarını istemiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiğini, davacının ücretlerinin eksiksiz ödendiğini, işyerinde vardiyalı çalışma yapıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az on beş dakika, dört saatten fazla ve yedi buçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedi buçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedi buçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi on bir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saatten fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda davacı işçinin, 13.08.2010-04.09.2012 tarihleri arasında davalı iş yerinde pişirici olarak çalıştığı, fazla mesainin ispatı konusunda, dosya içerisinde, iş yerindeki çalışma düzenini gösterir iş yeri kayıtlarının bulunmadığı, mahkemece hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda davacının fazla mesai ücretlerinin, taraf tanık beyanları dikkate alınarak haftalık yirmi üç saat fazla çalışma yaptığı kabulüne göre hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Yapılan işin niteliği, davacının görevi, taraf tanık beyanları ve özellikle davacı ... ...'nın işyerinde yapılan ara dinlenmeye ilişkin beyanı dikkate alındığında davacının haftalık on sekiz saat fazla mesai yaptığının kabulü dosya kapsamına uygun düşecektir. Bu husus dikkate alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26488, Karar No: 2019/23349, Tarih: 16.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/26488 E.  ,  2019/23349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16/12/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17936, Karar No: 2014/12894, Tarih: 07.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/17936 E.  ,  2014/12894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, müştekinin sokağa parkettiği motorsikletini çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde belirtilen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, aynı Yasanın 141/1. maddesi ile hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 07/04/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7126, Karar No: 2015/9828, Tarih: 28.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/7126 E.  ,  2015/9828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİOSMANPAŞA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2007/471-2014/279

Uyuşmazlık, davalılar tarafından tedavi maksadıyla yapılan iğne sonucu felç olunmasından dolayı uğranılan maddi ve manev i tazminat talebine ilişkindir. Yerel mahkemece Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin bozmasına uyularak karar verilmiştir.

Davanın niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir. 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasanın 2.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İş Bölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16844, Karar No: 2018/3922, Tarih: 04.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/16844 E.  ,  2018/3922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz isteminin, mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü de kapsadığı halde, bu suça ilişkin tebliğnamede görüş belirtilmediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 04/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4840, Karar No: 2013/11260, Tarih: 12.07.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/4840 E.  ,  2013/11260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Rize Sulh Hukuk ve Borçka Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından,Borçka İlçe Emniyet Amirliği'nin 11.06.2012 tarihli cevabi yazısından kısıtlı adayının Borçka İlçesinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, Borçka Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Borçka Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.07.2013 de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12553, Karar No: 2022/15330, Tarih: 07.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/12553 E.  ,  2022/15330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Gölbaşı (Ankara) Sulh Hukuk ve İstanbul Anadolu 5. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kira alacağı, ortak gider payının tahsili ile tahliye istemine ilişkindir.

Gölbaşı (Ankara) Sulh Hukuk Mahkemesince, kiralanan taşınmazın Ataşehir/İstanbul ilçesinde bulunduğu ve davalının yerleşim yerinin de Ataşehir/İstanbul olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 5. Sulh Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlık kira ilişkisinden kaynaklanmakta olup kamu düzenine ilişkin kesin bir yetki kuralı olmadığına göre kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kira alacağı davalarında hangi mahkemenin yetkili olduğu ise genel yetki kurallarına göre belirlenir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 6. maddesi (HUMK'un 9. maddesi) hükmü gereğince davalı kiracının ikamet mahkemesi yetkili olduğu gibi aynı Kanun’un 10. maddesi ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 89. maddesi (BK'nın 73. maddesi) gereğince kira borcu alacaklıya götürülerek ödenmesi gereken borçlardan olması nedeniyle, davacının ikametgah mahkemesi de yetkilidir. Kural olarak davanın konusu sözleşmeden doğan para borcu olup da olayımızda olduğu gibi sözleşmede aksi kararlaştırılmamış ise, bu para borcu alacaklının (davacının) ödeme zamanındaki ikametgahında ödenir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, yetki itirazının olmadığı anlaşıldığından uyuşmazlığın, davanın ilk açıldığı Gölbaşı (Ankara) Sulh Hukuk Mahkemesince görülüp çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince Gölbaşı (Ankara) Sulh Hukuk Mahkemesi’nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 07.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8372, Karar No: 2019/12247, Tarih: 07.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/8372 E.  ,  2019/12247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın yeğeni olan mağdurenin 13.10.2009 tarihli savcılık beyanı, duruşma ifadesinde hazır bulunan bilirkişinin düzenlediği raporda, öz amcası sanıkla aynı evde oturması ve sürekli sanığı görmesinin, mağdurenin yönlendirme ve baskı altında olabileceği izlenimi yarattığı, geçen süreç içerisinde evde bulunanların mağdureyi psikolojik baskı altına alıp, vicdanen rahatsız hissettirerek kendisini suçlu hissetmesine neden olmaları ihtimalinin de yüksek olduğu yönünde bilgi verilmesi, İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlığının 26.05.2010 günlü raporunda, baba ile yapılan görüşmede babanın, amcaya karşı korumacı bir tavır izlediğinin, amcanın bir kez mağdurenin üstünü soyarken bağırması üzerine olayın sonlandığının ifade edildiğinin belirtilmesi, mağdurenin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundaki muayenesinde aile içi cinsel istismardan sonra çocukların baskı altında kaldığından bahsetmesi, olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin rehberlik öğretmeni olan tanık ...’in beyanları, tanığın tanzim ettiği görüşme tutanağı ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın müsnet suçtan mahkumiyeti yerine mağdurenin duruşmadaki sanığı cezadan kurtarmaya yönelik beyanlarına itibar edilerek oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19823, Karar No: 2014/9486, Tarih: 13.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/19823 E.  ,  2014/9486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın ... Mahallesi Muhtarı ile arasındaki husumet nedeniyle muhtarlık binasının kapısını tekmeleyerek açmaya çalıştığı, kapıyı açamayınca elindeki balta ile muhtarlığın camlarını kırdığı somut olayda, mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının, kasten işlenen suçtan dolayı, hapis cezası ile cezalandırılmanın kanuni sonucu olması, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olması nedeniyle, tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi ise aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.